hakan

Türk, Moğol ve Tatar hanları için "hükümdarlar hükümdarı" anlamında kullanılan bir ünvan, kağan, kaan


kraliçe

kraliçeyi (accusative)
kraliçeler (plural)

Kral karısı ya da krallığı yöneten kadın, ece


hükümdar

hükümdarı (accusative)
hükümdarlar (plural)

padişah, kral, hakan gibi taht sahibi devlet başkanı, hünkâr


han

hanı (accusative)
hanlar (plural)
han (singular nominative)
hanlar (plural nominative)
hanı (singular accusative)
hanları (plural accusative)
hana (singular dative)
hanlara (plural dative)
handa (singular locative)
hanlarda (plural locative)
handan (singular ablative)
hanlardan (plural ablative)
hanın (singular genitive)
hanların (plural genitive)
hanım (possessive singular first-person nominative)
hanlarım (possessive plural first-person singular nominative)
hanımı (possessive singular first-person accusative)
hanlarımı (possessive plural first-person singular accusative)
hanıma (possessive singular first-person dative)
hanlarıma (possessive plural first-person singular dative)
hanımda (possessive singular first-person locative)
hanlarımda (possessive plural first-person singular locative)
hanımdan (possessive singular first-person ablative)
hanlarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
hanımın (possessive singular first-person genitive)
hanlarımın (possessive plural first-person singular genitive)
hanın (possessive singular second-person nominative)
hanların (possessive plural second-person singular nominative)
hanını (possessive singular second-person accusative)
hanlarını (possessive plural second-person singular accusative)
hanına (possessive singular second-person dative)
hanlarına (possessive plural second-person singular dative)
hanında (possessive singular second-person locative)
hanlarında (possessive plural second-person singular locative)
hanından (possessive singular second-person ablative)
hanlarından (possessive plural second-person singular ablative)
hanının (possessive singular second-person genitive)
hanlarının (possessive plural second-person singular genitive)
hanı (possessive singular third-person nominative)
hanları (possessive plural third-person singular nominative)
hanını (possessive singular third-person accusative)
hanlarını (possessive plural third-person singular accusative)
hanına (possessive singular third-person dative)
hanlarına (possessive plural third-person singular dative)
hanında (possessive singular third-person locative)
hanlarında (possessive plural third-person singular locative)
hanından (possessive singular third-person ablative)
hanlarından (possessive plural third-person singular ablative)
hanının (possessive singular third-person genitive)
hanlarının (possessive plural third-person singular genitive)
hanımız (possessive singular first-person plural nominative)
hanlarımız (possessive plural first-person nominative)
hanımızı (possessive singular first-person plural accusative)
hanlarımızı (possessive plural first-person accusative)
hanımıza (possessive singular first-person plural dative)
hanlarımıza (possessive plural first-person dative)
hanımızda (possessive singular first-person plural locative)
hanlarımızda (possessive plural first-person locative)
hanımızdan (possessive singular first-person plural ablative)
hanlarımızdan (possessive plural first-person ablative)
hanımızın (possessive singular first-person plural genitive)
hanlarımızın (possessive plural first-person genitive)
hanınız (possessive singular second-person plural nominative)
hanlarınız (possessive plural second-person nominative)
hanınızı (possessive singular second-person plural accusative)
hanlarınızı (possessive plural second-person accusative)
hanınıza (possessive singular second-person plural dative)
hanlarınıza (possessive plural second-person dative)
hanınızda (possessive singular second-person plural locative)
hanlarınızda (possessive plural second-person locative)
hanınızdan (possessive singular second-person plural ablative)
hanlarınızdan (possessive plural second-person ablative)
hanınızın (possessive singular second-person plural genitive)
hanlarınızın (possessive plural second-person genitive)
hanı (possessive singular third-person plural nominative)
hanları (possessive singular third-person plural nominative)
hanını (possessive singular third-person plural accusative)
hanlarını (possessive singular third-person plural accusative)
hanına (possessive singular third-person plural dative)
hanlarına (possessive singular third-person plural dative)
hanında (possessive singular third-person plural locative)
hanlarında (possessive singular third-person plural locative)
hanından (possessive singular third-person plural ablative)
hanlarından (possessive singular third-person plural ablative)
hanının (possessive singular third-person plural genitive)
hanlarının (possessive singular third-person plural genitive)

Osmanlı Türkçesi خان (han) sözcüğünden devralındı. Nihâî [}köken]]i belirsizdir, daha fazla ayrıntı için Eski Türkçe𐰴𐰍𐰣 (qaɣan) girdisine bakınız. kağan ve hakan'nın ikizidir.


padişah

padişahı (accusative)
padişahlar (plural)

Dilden gelen elden gelse, her fukara padişah olur

Körler memleketinde şaşılar padişah olur

Osmanlı Devleti'nde devlet başkanına verilen unvan, sultan


monarşi

monarşini (accusative)
monarşiler (plural)

Hükümdarlığın ebeveynlerden çocuklara veya sırasıyla yakın akrabalara geçtiği ve hayat boyu devam ettiği yönetim biçimi, saltanat


mir

miri (accusative)
mirler (plural)
mir (singular nominative)
mirler (plural nominative)
miri (singular accusative)
mirleri (plural accusative)
mire (singular dative)
mirlere (plural dative)
mirde (singular locative)
mirlerde (plural locative)
mirden (singular ablative)
mirlerden (plural ablative)
mirin (singular genitive)
mirlerin (plural genitive)
mirim (possessive singular first-person nominative)
mirlerim (possessive plural first-person singular nominative)
mirimi (possessive singular first-person accusative)
mirlerimi (possessive plural first-person singular accusative)
mirime (possessive singular first-person dative)
mirlerime (possessive plural first-person singular dative)
mirimde (possessive singular first-person locative)
mirlerimde (possessive plural first-person singular locative)
mirimden (possessive singular first-person ablative)
mirlerimden (possessive plural first-person singular ablative)
mirimin (possessive singular first-person genitive)
mirlerimin (possessive plural first-person singular genitive)
mirin (possessive singular second-person nominative)
mirlerin (possessive plural second-person singular nominative)
mirini (possessive singular second-person accusative)
mirlerini (possessive plural second-person singular accusative)
mirine (possessive singular second-person dative)
mirlerine (possessive plural second-person singular dative)
mirinde (possessive singular second-person locative)
mirlerinde (possessive plural second-person singular locative)
mirinden (possessive singular second-person ablative)
mirlerinden (possessive plural second-person singular ablative)
mirinin (possessive singular second-person genitive)
mirlerinin (possessive plural second-person singular genitive)
miri (possessive singular third-person nominative)
mirleri (possessive plural third-person singular nominative)
miriyi (possessive singular third-person accusative)
mirlerini (possessive plural third-person singular accusative)
miriye (possessive singular third-person dative)
mirlerine (possessive plural third-person singular dative)
miride (possessive singular third-person locative)
mirlerinde (possessive plural third-person singular locative)
miriden (possessive singular third-person ablative)
mirlerinden (possessive plural third-person singular ablative)
mirinin (possessive singular third-person genitive)
mirlerinin (possessive plural third-person singular genitive)
mirimiz (possessive singular first-person plural nominative)
mirlerimiz (possessive plural first-person nominative)
mirimizi (possessive singular first-person plural accusative)
mirlerimizi (possessive plural first-person accusative)
mirimize (possessive singular first-person plural dative)
mirlerimize (possessive plural first-person dative)
mirimizde (possessive singular first-person plural locative)
mirlerimizde (possessive plural first-person locative)
mirimizden (possessive singular first-person plural ablative)
mirlerimizden (possessive plural first-person ablative)
mirimizin (possessive singular first-person plural genitive)
mirlerimizin (possessive plural first-person genitive)
miriniz (possessive singular second-person plural nominative)
mirleriniz (possessive plural second-person nominative)
mirinizi (possessive singular second-person plural accusative)
mirlerinizi (possessive plural second-person accusative)
mirinize (possessive singular second-person plural dative)
mirlerinize (possessive plural second-person dative)
mirinizde (possessive singular second-person plural locative)
mirlerinizde (possessive plural second-person locative)
mirinizden (possessive singular second-person plural ablative)
mirlerinizden (possessive plural second-person ablative)
mirinizin (possessive singular second-person plural genitive)
mirlerinizin (possessive plural second-person genitive)
miri (possessive singular third-person plural nominative)
mirleri (possessive singular third-person plural nominative)
miriyi (possessive singular third-person plural accusative)
mirlerini (possessive singular third-person plural accusative)
miriye (possessive singular third-person plural dative)
mirlerine (possessive singular third-person plural dative)
miride (possessive singular third-person plural locative)
mirlerinde (possessive singular third-person plural locative)
miriden (possessive singular third-person plural ablative)
mirlerinden (possessive singular third-person plural ablative)
mirinin (possessive singular third-person plural genitive)
mirlerinin (possessive singular third-person plural genitive)


ilhanlık

ilhanlığı (accusative)
ilhanlıklar (plural)

kendi topraklarında oturan çeşitli ulusları egemenliği altında toplayan devlet biçimi, imparatorluk


imparatoriçe

imparatoriçeyi (accusative)
imparatoriçeler (plural)


kraliyet

kraliyedi (accusative)
kraliyetler (plural)
kraliyet (singular nominative)
kraliyetler (plural nominative)
kraliyedi (singular accusative)
kraliyetleri (plural accusative)
kraliyede (singular dative)
kraliyetlere (plural dative)
kraliyette (singular locative)
kraliyetlerde (plural locative)
kraliyetten (singular ablative)
kraliyetlerden (plural ablative)
kraliyedin (singular genitive)
kraliyetlerin (plural genitive)
kraliyedim (possessive singular first-person nominative)
kraliyetlerim (possessive plural first-person singular nominative)
kraliyedimi (possessive singular first-person accusative)
kraliyetlerimi (possessive plural first-person singular accusative)
kraliyedime (possessive singular first-person dative)
kraliyetlerime (possessive plural first-person singular dative)
kraliyedimde (possessive singular first-person locative)
kraliyetlerimde (possessive plural first-person singular locative)
kraliyedimden (possessive singular first-person ablative)
kraliyetlerimden (possessive plural first-person singular ablative)
kraliyedimin (possessive singular first-person genitive)
kraliyetlerimin (possessive plural first-person singular genitive)
kraliyedin (possessive singular second-person nominative)
kraliyetlerin (possessive plural second-person singular nominative)
kraliyedini (possessive singular second-person accusative)
kraliyetlerini (possessive plural second-person singular accusative)
kraliyedine (possessive singular second-person dative)
kraliyetlerine (possessive plural second-person singular dative)
kraliyedinde (possessive singular second-person locative)
kraliyetlerinde (possessive plural second-person singular locative)
kraliyedinden (possessive singular second-person ablative)
kraliyetlerinden (possessive plural second-person singular ablative)
kraliyedinin (possessive singular second-person genitive)
kraliyetlerinin (possessive plural second-person singular genitive)
kraliyedi (possessive singular third-person nominative)
kraliyetleri (possessive plural third-person singular nominative)
kraliyediyi (possessive singular third-person accusative)
kraliyetlerini (possessive plural third-person singular accusative)
kraliyediye (possessive singular third-person dative)
kraliyetlerine (possessive plural third-person singular dative)
kraliyedide (possessive singular third-person locative)
kraliyetlerinde (possessive plural third-person singular locative)
kraliyediden (possessive singular third-person ablative)
kraliyetlerinden (possessive plural third-person singular ablative)
kraliyedinin (possessive singular third-person genitive)
kraliyetlerinin (possessive plural third-person singular genitive)
kraliyedimiz (possessive singular first-person plural nominative)
kraliyetlerimiz (possessive plural first-person nominative)
kraliyedimizi (possessive singular first-person plural accusative)
kraliyetlerimizi (possessive plural first-person accusative)
kraliyedimize (possessive singular first-person plural dative)
kraliyetlerimize (possessive plural first-person dative)
kraliyedimizde (possessive singular first-person plural locative)
kraliyetlerimizde (possessive plural first-person locative)
kraliyedimizden (possessive singular first-person plural ablative)
kraliyetlerimizden (possessive plural first-person ablative)
kraliyedimizin (possessive singular first-person plural genitive)
kraliyetlerimizin (possessive plural first-person genitive)
kraliyediniz (possessive singular second-person plural nominative)
kraliyetleriniz (possessive plural second-person nominative)
kraliyedinizi (possessive singular second-person plural accusative)
kraliyetlerinizi (possessive plural second-person accusative)
kraliyedinize (possessive singular second-person plural dative)
kraliyetlerinize (possessive plural second-person dative)
kraliyedinizde (possessive singular second-person plural locative)
kraliyetlerinizde (possessive plural second-person locative)
kraliyedinizden (possessive singular second-person plural ablative)
kraliyetlerinizden (possessive plural second-person ablative)
kraliyedinizin (possessive singular second-person plural genitive)
kraliyetlerinizin (possessive plural second-person genitive)
kraliyedi (possessive singular third-person plural nominative)
kraliyetleri (possessive singular third-person plural nominative)
kraliyediyi (possessive singular third-person plural accusative)
kraliyetlerini (possessive singular third-person plural accusative)
kraliyediye (possessive singular third-person plural dative)
kraliyetlerine (possessive singular third-person plural dative)
kraliyedide (possessive singular third-person plural locative)
kraliyetlerinde (possessive singular third-person plural locative)
kraliyediden (possessive singular third-person plural ablative)
kraliyetlerinden (possessive singular third-person plural ablative)
kraliyedinin (possessive singular third-person plural genitive)
kraliyetlerinin (possessive singular third-person plural genitive)

kral tarafından yönetilen devlet ve bu devletin toprağı

Kraliyet arabasına biner gibi bir duruşu vardı.


prens

Hükümdarın bazı akrabalarına, genellikle torununa da prens denir

Hükümdarın kızına, prens unvanı taşımaya hak kazanan herhangi bir kadına ve herhangi bir prensin eşine prenses denir. Ancak değişik ülkelerde bu kuralla çelişen durumlar olabilir.

hükümdar ailesinden olan erkeklere verilen unvan

Hanedan prenslere dair başka hatıram yoktu.


imparator

imparatoru (accusative)
imparatorlar (plural)
imparator (singular nominative)
imparatorlar (plural nominative)
imparatoru (singular accusative)
imparatorları (plural accusative)
imparatora (singular dative)
imparatorlara (plural dative)
imparatorda (singular locative)
imparatorlarda (plural locative)
imparatordan (singular ablative)
imparatorlardan (plural ablative)
imparatorun (singular genitive)
imparatorların (plural genitive)
imparatorum (possessive singular first-person nominative)
imparatorlarım (possessive plural first-person singular nominative)
imparatorumu (possessive singular first-person accusative)
imparatorlarımı (possessive plural first-person singular accusative)
imparatoruma (possessive singular first-person dative)
imparatorlarıma (possessive plural first-person singular dative)
imparatorumda (possessive singular first-person locative)
imparatorlarımda (possessive plural first-person singular locative)
imparatorumdan (possessive singular first-person ablative)
imparatorlarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
imparatorumun (possessive singular first-person genitive)
imparatorlarımın (possessive plural first-person singular genitive)
imparatorun (possessive singular second-person nominative)
imparatorların (possessive plural second-person singular nominative)
imparatorunu (possessive singular second-person accusative)
imparatorlarını (possessive plural second-person singular accusative)
imparatoruna (possessive singular second-person dative)
imparatorlarına (possessive plural second-person singular dative)
imparatorunda (possessive singular second-person locative)
imparatorlarında (possessive plural second-person singular locative)
imparatorundan (possessive singular second-person ablative)
imparatorlarından (possessive plural second-person singular ablative)
imparatorunun (possessive singular second-person genitive)
imparatorlarının (possessive plural second-person singular genitive)
imparatoru (possessive singular third-person nominative)
imparatorları (possessive plural third-person singular nominative)
imparatoruyu (possessive singular third-person accusative)
imparatorlarını (possessive plural third-person singular accusative)
imparatoruya (possessive singular third-person dative)
imparatorlarına (possessive plural third-person singular dative)
imparatoruda (possessive singular third-person locative)
imparatorlarında (possessive plural third-person singular locative)
imparatorudan (possessive singular third-person ablative)
imparatorlarından (possessive plural third-person singular ablative)
imparatorunun (possessive singular third-person genitive)
imparatorlarının (possessive plural third-person singular genitive)
imparatorumuz (possessive singular first-person plural nominative)
imparatorlarımız (possessive plural first-person nominative)
imparatorumuzu (possessive singular first-person plural accusative)
imparatorlarımızı (possessive plural first-person accusative)
imparatorumuza (possessive singular first-person plural dative)
imparatorlarımıza (possessive plural first-person dative)
imparatorumuzda (possessive singular first-person plural locative)
imparatorlarımızda (possessive plural first-person locative)
imparatorumuzdan (possessive singular first-person plural ablative)
imparatorlarımızdan (possessive plural first-person ablative)
imparatorumuzun (possessive singular first-person plural genitive)
imparatorlarımızın (possessive plural first-person genitive)
imparatorunuz (possessive singular second-person plural nominative)
imparatorlarınız (possessive plural second-person nominative)
imparatorunuzu (possessive singular second-person plural accusative)
imparatorlarınızı (possessive plural second-person accusative)
imparatorunuza (possessive singular second-person plural dative)
imparatorlarınıza (possessive plural second-person dative)
imparatorunuzda (possessive singular second-person plural locative)
imparatorlarınızda (possessive plural second-person locative)
imparatorunuzdan (possessive singular second-person plural ablative)
imparatorlarınızdan (possessive plural second-person ablative)
imparatorunuzun (possessive singular second-person plural genitive)
imparatorlarınızın (possessive plural second-person genitive)
imparatoru (possessive singular third-person plural nominative)
imparatorları (possessive singular third-person plural nominative)
imparatoruyu (possessive singular third-person plural accusative)
imparatorlarını (possessive singular third-person plural accusative)
imparatoruya (possessive singular third-person plural dative)
imparatorlarına (possessive singular third-person plural dative)
imparatoruda (possessive singular third-person plural locative)
imparatorlarında (possessive singular third-person plural locative)
imparatorudan (possessive singular third-person plural ablative)
imparatorlarından (possessive singular third-person plural ablative)
imparatorunun (possessive singular third-person plural genitive)
imparatorlarının (possessive singular third-person plural genitive)

Osmanlı Türkçesi ایمپراطور (imperator) sözcüğünden devralındı, Latince imperātor sözcüğünden.


taç

Dervişlik olaydı taç ile hırka, ben de alırdım otuza kırka

soyluluk, iktidar, güç veya hükümdarlık sembolü olarak başa giyilen, değerli taşlarla süslü başlık

Tahtlar, taçlar artık tarihe karıştı.


queen

kralın eşi veya bir krallığın kadın hükümdarı, kraliçe, ece, melike


kral

kralı (accusative)
krallar (plural)
kral (singular nominative)
krallar (plural nominative)
kralı (singular accusative)
kralları (plural accusative)
krala (singular dative)
krallara (plural dative)
kralda (singular locative)
krallarda (plural locative)
kraldan (singular ablative)
krallardan (plural ablative)
kralın (singular genitive)
kralların (plural genitive)
kralım (possessive singular first-person nominative)
krallarım (possessive plural first-person singular nominative)
kralımı (possessive singular first-person accusative)
krallarımı (possessive plural first-person singular accusative)
kralıma (possessive singular first-person dative)
krallarıma (possessive plural first-person singular dative)
kralımda (possessive singular first-person locative)
krallarımda (possessive plural first-person singular locative)
kralımdan (possessive singular first-person ablative)
krallarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
kralımın (possessive singular first-person genitive)
krallarımın (possessive plural first-person singular genitive)
kralın (possessive singular second-person nominative)
kralların (possessive plural second-person singular nominative)
kralını (possessive singular second-person accusative)
krallarını (possessive plural second-person singular accusative)
kralına (possessive singular second-person dative)
krallarına (possessive plural second-person singular dative)
kralında (possessive singular second-person locative)
krallarında (possessive plural second-person singular locative)
kralından (possessive singular second-person ablative)
krallarından (possessive plural second-person singular ablative)
kralının (possessive singular second-person genitive)
krallarının (possessive plural second-person singular genitive)
kralı (possessive singular third-person nominative)
kralları (possessive plural third-person singular nominative)
kralıyı (possessive singular third-person accusative)
krallarını (possessive plural third-person singular accusative)
kralıya (possessive singular third-person dative)
krallarına (possessive plural third-person singular dative)
kralıda (possessive singular third-person locative)
krallarında (possessive plural third-person singular locative)
kralıdan (possessive singular third-person ablative)
krallarından (possessive plural third-person singular ablative)
kralının (possessive singular third-person genitive)
krallarının (possessive plural third-person singular genitive)
kralımız (possessive singular first-person plural nominative)
krallarımız (possessive plural first-person nominative)
kralımızı (possessive singular first-person plural accusative)
krallarımızı (possessive plural first-person accusative)
kralımıza (possessive singular first-person plural dative)
krallarımıza (possessive plural first-person dative)
kralımızda (possessive singular first-person plural locative)
krallarımızda (possessive plural first-person locative)
kralımızdan (possessive singular first-person plural ablative)
krallarımızdan (possessive plural first-person ablative)
kralımızın (possessive singular first-person plural genitive)
krallarımızın (possessive plural first-person genitive)
kralınız (possessive singular second-person plural nominative)
krallarınız (possessive plural second-person nominative)
kralınızı (possessive singular second-person plural accusative)
krallarınızı (possessive plural second-person accusative)
kralınıza (possessive singular second-person plural dative)
krallarınıza (possessive plural second-person dative)
kralınızda (possessive singular second-person plural locative)
krallarınızda (possessive plural second-person locative)
kralınızdan (possessive singular second-person plural ablative)
krallarınızdan (possessive plural second-person ablative)
kralınızın (possessive singular second-person plural genitive)
krallarınızın (possessive plural second-person genitive)
kralı (possessive singular third-person plural nominative)
kralları (possessive singular third-person plural nominative)
kralıyı (possessive singular third-person plural accusative)
krallarını (possessive singular third-person plural accusative)
kralıya (possessive singular third-person plural dative)
krallarına (possessive singular third-person plural dative)
kralıda (possessive singular third-person plural locative)
krallarında (possessive singular third-person plural locative)
kralıdan (possessive singular third-person plural ablative)
krallarından (possessive singular third-person plural ablative)
kralının (possessive singular third-person plural genitive)
krallarının (possessive singular third-person plural genitive)

Osmanlı Türkçesi قرال (kral) sözcüğünden devralındı, Sırp-Hırvatça kral sözcüğünden.

Avrupa monarşilerinde erkek hükümdara verilen unvandır, en yüksek devlet otoritesini, bütün devlet başkanlığı yetkilerini kalıtım veya soylularca seçilme yoluyla elinde bulunduran kişi

Norveç kralı yurt dışı gezisine çıkacak.


König

Pünktlichkeit ist die Höflichkeit der Könige

unter den Blinden ist der Einäugige König


roi

Orta Fransızca roy sözcüğünden, Eski Fransızca roi sözcüğünden, rei sözcüğünden, Latince rēgem sözcüğünden.

Le roi est mort.


hanedan

hanedanı (accusative)
hanedanlar (plural)

hükümdar, devlet büyüğü vb. bir kişiye dayanan soy, büyük aile


imparatorluk

imparatorluğu (accusative)
imparatorluklar (plural)
imparatorluk (singular nominative)
imparatorluklar (plural nominative)
imparatorluğu (singular accusative)
imparatorlukları (plural accusative)
imparatorluğa (singular dative)
imparatorluklara (plural dative)
imparatorlukta (singular locative)
imparatorluklarda (plural locative)
imparatorluktan (singular ablative)
imparatorluklardan (plural ablative)
imparatorluğun (singular genitive)
imparatorlukların (plural genitive)
imparatorluğum (possessive singular first-person nominative)
imparatorluklarım (possessive plural first-person singular nominative)
imparatorluğumu (possessive singular first-person accusative)
imparatorluklarımı (possessive plural first-person singular accusative)
imparatorluğuma (possessive singular first-person dative)
imparatorluklarıma (possessive plural first-person singular dative)
imparatorluğumda (possessive singular first-person locative)
imparatorluklarımda (possessive plural first-person singular locative)
imparatorluğumdan (possessive singular first-person ablative)
imparatorluklarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
imparatorluğumun (possessive singular first-person genitive)
imparatorluklarımın (possessive plural first-person singular genitive)
imparatorluğun (possessive singular second-person nominative)
imparatorlukların (possessive plural second-person singular nominative)
imparatorluğunu (possessive singular second-person accusative)
imparatorluklarını (possessive plural second-person singular accusative)
imparatorluğuna (possessive singular second-person dative)
imparatorluklarına (possessive plural second-person singular dative)
imparatorluğunda (possessive singular second-person locative)
imparatorluklarında (possessive plural second-person singular locative)
imparatorluğundan (possessive singular second-person ablative)
imparatorluklarından (possessive plural second-person singular ablative)
imparatorluğunun (possessive singular second-person genitive)
imparatorluklarının (possessive plural second-person singular genitive)
imparatorluğu (possessive singular third-person nominative)
imparatorlukları (possessive plural third-person singular nominative)
imparatorluğunu (possessive singular third-person accusative)
imparatorluklarını (possessive plural third-person singular accusative)
imparatorluğuna (possessive singular third-person dative)
imparatorluklarına (possessive plural third-person singular dative)
imparatorluğunda (possessive singular third-person locative)
imparatorluklarında (possessive plural third-person singular locative)
imparatorluğundan (possessive singular third-person ablative)
imparatorluklarından (possessive plural third-person singular ablative)
imparatorluğunun (possessive singular third-person genitive)
imparatorluklarının (possessive plural third-person singular genitive)
imparatorluğumuz (possessive singular first-person plural nominative)
imparatorluklarımız (possessive plural first-person nominative)
imparatorluğumuzu (possessive singular first-person plural accusative)
imparatorluklarımızı (possessive plural first-person accusative)
imparatorluğumuza (possessive singular first-person plural dative)
imparatorluklarımıza (possessive plural first-person dative)
imparatorluğumuzda (possessive singular first-person plural locative)
imparatorluklarımızda (possessive plural first-person locative)
imparatorluğumuzdan (possessive singular first-person plural ablative)
imparatorluklarımızdan (possessive plural first-person ablative)
imparatorluğumuzun (possessive singular first-person plural genitive)
imparatorluklarımızın (possessive plural first-person genitive)
imparatorluğunuz (possessive singular second-person plural nominative)
imparatorluklarınız (possessive plural second-person nominative)
imparatorluğunuzu (possessive singular second-person plural accusative)
imparatorluklarınızı (possessive plural second-person accusative)
imparatorluğunuza (possessive singular second-person plural dative)
imparatorluklarınıza (possessive plural second-person dative)
imparatorluğunuzda (possessive singular second-person plural locative)
imparatorluklarınızda (possessive plural second-person locative)
imparatorluğunuzdan (possessive singular second-person plural ablative)
imparatorluklarınızdan (possessive plural second-person ablative)
imparatorluğunuzun (possessive singular second-person plural genitive)
imparatorluklarınızın (possessive plural second-person genitive)
imparatorluğu (possessive singular third-person plural nominative)
imparatorlukları (possessive singular third-person plural nominative)
imparatorluğunu (possessive singular third-person plural accusative)
imparatorluklarını (possessive singular third-person plural accusative)
imparatorluğuna (possessive singular third-person plural dative)
imparatorluklarına (possessive singular third-person plural dative)
imparatorluğunda (possessive singular third-person plural locative)
imparatorluklarında (possessive singular third-person plural locative)
imparatorluğundan (possessive singular third-person plural ablative)
imparatorluklarından (possessive singular third-person plural ablative)
imparatorluğunun (possessive singular third-person plural genitive)
imparatorluklarının (possessive singular third-person plural genitive)

Osmanlı Türkçesiامپراتورلق(imparator + -luk).


çasar

Viyana'da oturan Alman imparatoruna verilen unvan


sultan

سلطان
sultanı (accusative)
sultanlar (plural)

Müslüman, özellikle sünnî hükümdarların kullandıkları unvan, padişah

Naciye Sultan. Hürrem Sultan.


emîr

امير
emîri (accusative)
emîrler (plural)

Araplarda ve bazı Müslüman ülkelerde bir kavim, şehir veya ülkenin başı, bey, emirlik başkanı, mir


hünkâr

hünkârı (accusative)
hünkârlar (plural)
hünkâr (singular nominative)
hünkârlar (plural nominative)
hünkârı (singular accusative)
hünkârları (plural accusative)
hünkâra (singular dative)
hünkârlara (plural dative)
hünkârda (singular locative)
hünkârlarda (plural locative)
hünkârdan (singular ablative)
hünkârlardan (plural ablative)
hünkârın (singular genitive)
hünkârların (plural genitive)
hünkârım (possessive singular first-person nominative)
hünkârlarım (possessive plural first-person singular nominative)
hünkârımı (possessive singular first-person accusative)
hünkârlarımı (possessive plural first-person singular accusative)
hünkârıma (possessive singular first-person dative)
hünkârlarıma (possessive plural first-person singular dative)
hünkârımda (possessive singular first-person locative)
hünkârlarımda (possessive plural first-person singular locative)
hünkârımdan (possessive singular first-person ablative)
hünkârlarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
hünkârımın (possessive singular first-person genitive)
hünkârlarımın (possessive plural first-person singular genitive)
hünkârın (possessive singular second-person nominative)
hünkârların (possessive plural second-person singular nominative)
hünkârını (possessive singular second-person accusative)
hünkârlarını (possessive plural second-person singular accusative)
hünkârına (possessive singular second-person dative)
hünkârlarına (possessive plural second-person singular dative)
hünkârında (possessive singular second-person locative)
hünkârlarında (possessive plural second-person singular locative)
hünkârından (possessive singular second-person ablative)
hünkârlarından (possessive plural second-person singular ablative)
hünkârının (possessive singular second-person genitive)
hünkârlarının (possessive plural second-person singular genitive)
hünkârı (possessive singular third-person nominative)
hünkârları (possessive plural third-person singular nominative)
hünkârıyı (possessive singular third-person accusative)
hünkârlarını (possessive plural third-person singular accusative)
hünkârıya (possessive singular third-person dative)
hünkârlarına (possessive plural third-person singular dative)
hünkârıda (possessive singular third-person locative)
hünkârlarında (possessive plural third-person singular locative)
hünkârıdan (possessive singular third-person ablative)
hünkârlarından (possessive plural third-person singular ablative)
hünkârının (possessive singular third-person genitive)
hünkârlarının (possessive plural third-person singular genitive)
hünkârımız (possessive singular first-person plural nominative)
hünkârlarımız (possessive plural first-person nominative)
hünkârımızı (possessive singular first-person plural accusative)
hünkârlarımızı (possessive plural first-person accusative)
hünkârımıza (possessive singular first-person plural dative)
hünkârlarımıza (possessive plural first-person dative)
hünkârımızda (possessive singular first-person plural locative)
hünkârlarımızda (possessive plural first-person locative)
hünkârımızdan (possessive singular first-person plural ablative)
hünkârlarımızdan (possessive plural first-person ablative)
hünkârımızın (possessive singular first-person plural genitive)
hünkârlarımızın (possessive plural first-person genitive)
hünkârınız (possessive singular second-person plural nominative)
hünkârlarınız (possessive plural second-person nominative)
hünkârınızı (possessive singular second-person plural accusative)
hünkârlarınızı (possessive plural second-person accusative)
hünkârınıza (possessive singular second-person plural dative)
hünkârlarınıza (possessive plural second-person dative)
hünkârınızda (possessive singular second-person plural locative)
hünkârlarınızda (possessive plural second-person locative)
hünkârınızdan (possessive singular second-person plural ablative)
hünkârlarınızdan (possessive plural second-person ablative)
hünkârınızın (possessive singular second-person plural genitive)
hünkârlarınızın (possessive plural second-person genitive)
hünkârı (possessive singular third-person plural nominative)
hünkârları (possessive singular third-person plural nominative)
hünkârıyı (possessive singular third-person plural accusative)
hünkârlarını (possessive singular third-person plural accusative)
hünkârıya (possessive singular third-person plural dative)
hünkârlarına (possessive singular third-person plural dative)
hünkârıda (possessive singular third-person plural locative)
hünkârlarında (possessive singular third-person plural locative)
hünkârıdan (possessive singular third-person plural ablative)
hünkârlarından (possessive singular third-person plural ablative)
hünkârının (possessive singular third-person plural genitive)
hünkârlarının (possessive singular third-person plural genitive)
خنکار

Osmanlılarda yalnız padişahlar için kullanılan bir unvan, hükümdar

Hünkâr dairesi. Hünkâr yaveri.


naip

tahtta hükümdar olmadığı zaman veya hükümdarın çocukluğu sırasında devleti yöneten kişi

Kral naibi.


ana kraliçe

ana kraliçeyi (accusative)
ana kraliçeler (plural)


kaan

kaanı (accusative)
kaanlar (plural)
kaan (singular nominative)
kaanlar (plural nominative)
kaanı (singular accusative)
kaanları (plural accusative)
kaana (singular dative)
kaanlara (plural dative)
kaanda (singular locative)
kaanlarda (plural locative)
kaandan (singular ablative)
kaanlardan (plural ablative)
kaanın (singular genitive)
kaanların (plural genitive)
kaanım (possessive singular first-person nominative)
kaanlarım (possessive plural first-person singular nominative)
kaanımı (possessive singular first-person accusative)
kaanlarımı (possessive plural first-person singular accusative)
kaanıma (possessive singular first-person dative)
kaanlarıma (possessive plural first-person singular dative)
kaanımda (possessive singular first-person locative)
kaanlarımda (possessive plural first-person singular locative)
kaanımdan (possessive singular first-person ablative)
kaanlarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
kaanımın (possessive singular first-person genitive)
kaanlarımın (possessive plural first-person singular genitive)
kaanın (possessive singular second-person nominative)
kaanların (possessive plural second-person singular nominative)
kaanını (possessive singular second-person accusative)
kaanlarını (possessive plural second-person singular accusative)
kaanına (possessive singular second-person dative)
kaanlarına (possessive plural second-person singular dative)
kaanında (possessive singular second-person locative)
kaanlarında (possessive plural second-person singular locative)
kaanından (possessive singular second-person ablative)
kaanlarından (possessive plural second-person singular ablative)
kaanının (possessive singular second-person genitive)
kaanlarının (possessive plural second-person singular genitive)
kaanı (possessive singular third-person nominative)
kaanları (possessive plural third-person singular nominative)
kaanını (possessive singular third-person accusative)
kaanlarını (possessive plural third-person singular accusative)
kaanına (possessive singular third-person dative)
kaanlarına (possessive plural third-person singular dative)
kaanında (possessive singular third-person locative)
kaanlarında (possessive plural third-person singular locative)
kaanından (possessive singular third-person ablative)
kaanlarından (possessive plural third-person singular ablative)
kaanının (possessive singular third-person genitive)
kaanlarının (possessive plural third-person singular genitive)
kaanımız (possessive singular first-person plural nominative)
kaanlarımız (possessive plural first-person nominative)
kaanımızı (possessive singular first-person plural accusative)
kaanlarımızı (possessive plural first-person accusative)
kaanımıza (possessive singular first-person plural dative)
kaanlarımıza (possessive plural first-person dative)
kaanımızda (possessive singular first-person plural locative)
kaanlarımızda (possessive plural first-person locative)
kaanımızdan (possessive singular first-person plural ablative)
kaanlarımızdan (possessive plural first-person ablative)
kaanımızın (possessive singular first-person plural genitive)
kaanlarımızın (possessive plural first-person genitive)
kaanınız (possessive singular second-person plural nominative)
kaanlarınız (possessive plural second-person nominative)
kaanınızı (possessive singular second-person plural accusative)
kaanlarınızı (possessive plural second-person accusative)
kaanınıza (possessive singular second-person plural dative)
kaanlarınıza (possessive plural second-person dative)
kaanınızda (possessive singular second-person plural locative)
kaanlarınızda (possessive plural second-person locative)
kaanınızdan (possessive singular second-person plural ablative)
kaanlarınızdan (possessive plural second-person ablative)
kaanınızın (possessive singular second-person plural genitive)
kaanlarınızın (possessive plural second-person genitive)
kaanı (possessive singular third-person plural nominative)
kaanları (possessive singular third-person plural nominative)
kaanını (possessive singular third-person plural accusative)
kaanlarını (possessive singular third-person plural accusative)
kaanına (possessive singular third-person plural dative)
kaanlarına (possessive singular third-person plural dative)
kaanında (possessive singular third-person plural locative)
kaanlarında (possessive singular third-person plural locative)
kaanından (possessive singular third-person plural ablative)
kaanlarından (possessive singular third-person plural ablative)
kaanının (possessive singular third-person plural genitive)
kaanlarının (possessive singular third-person plural genitive)

hakan, padişah, hükümdar, han, hakan, kağan


krallık

krallığı (accusative)
krallıklar (plural)
krallık (singular nominative)
krallıklar (plural nominative)
krallığı (singular accusative)
krallıkları (plural accusative)
krallığa (singular dative)
krallıklara (plural dative)
krallıkta (singular locative)
krallıklarda (plural locative)
krallıktan (singular ablative)
krallıklardan (plural ablative)
krallığın (singular genitive)
krallıkların (plural genitive)
krallığım (possessive singular first-person nominative)
krallıklarım (possessive plural first-person singular nominative)
krallığımı (possessive singular first-person accusative)
krallıklarımı (possessive plural first-person singular accusative)
krallığıma (possessive singular first-person dative)
krallıklarıma (possessive plural first-person singular dative)
krallığımda (possessive singular first-person locative)
krallıklarımda (possessive plural first-person singular locative)
krallığımdan (possessive singular first-person ablative)
krallıklarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
krallığımın (possessive singular first-person genitive)
krallıklarımın (possessive plural first-person singular genitive)
krallığın (possessive singular second-person nominative)
krallıkların (possessive plural second-person singular nominative)
krallığını (possessive singular second-person accusative)
krallıklarını (possessive plural second-person singular accusative)
krallığına (possessive singular second-person dative)
krallıklarına (possessive plural second-person singular dative)
krallığında (possessive singular second-person locative)
krallıklarında (possessive plural second-person singular locative)
krallığından (possessive singular second-person ablative)
krallıklarından (possessive plural second-person singular ablative)
krallığının (possessive singular second-person genitive)
krallıklarının (possessive plural second-person singular genitive)
krallığı (possessive singular third-person nominative)
krallıkları (possessive plural third-person singular nominative)
krallığını (possessive singular third-person accusative)
krallıklarını (possessive plural third-person singular accusative)
krallığına (possessive singular third-person dative)
krallıklarına (possessive plural third-person singular dative)
krallığında (possessive singular third-person locative)
krallıklarında (possessive plural third-person singular locative)
krallığından (possessive singular third-person ablative)
krallıklarından (possessive plural third-person singular ablative)
krallığının (possessive singular third-person genitive)
krallıklarının (possessive plural third-person singular genitive)
krallığımız (possessive singular first-person plural nominative)
krallıklarımız (possessive plural first-person nominative)
krallığımızı (possessive singular first-person plural accusative)
krallıklarımızı (possessive plural first-person accusative)
krallığımıza (possessive singular first-person plural dative)
krallıklarımıza (possessive plural first-person dative)
krallığımızda (possessive singular first-person plural locative)
krallıklarımızda (possessive plural first-person locative)
krallığımızdan (possessive singular first-person plural ablative)
krallıklarımızdan (possessive plural first-person ablative)
krallığımızın (possessive singular first-person plural genitive)
krallıklarımızın (possessive plural first-person genitive)
krallığınız (possessive singular second-person plural nominative)
krallıklarınız (possessive plural second-person nominative)
krallığınızı (possessive singular second-person plural accusative)
krallıklarınızı (possessive plural second-person accusative)
krallığınıza (possessive singular second-person plural dative)
krallıklarınıza (possessive plural second-person dative)
krallığınızda (possessive singular second-person plural locative)
krallıklarınızda (possessive plural second-person locative)
krallığınızdan (possessive singular second-person plural ablative)
krallıklarınızdan (possessive plural second-person ablative)
krallığınızın (possessive singular second-person plural genitive)
krallıklarınızın (possessive plural second-person genitive)
krallığı (possessive singular third-person plural nominative)
krallıkları (possessive singular third-person plural nominative)
krallığını (possessive singular third-person plural accusative)
krallıklarını (possessive singular third-person plural accusative)
krallığına (possessive singular third-person plural dative)
krallıklarına (possessive singular third-person plural dative)
krallığında (possessive singular third-person plural locative)
krallıklarında (possessive singular third-person plural locative)
krallığından (possessive singular third-person plural ablative)
krallıklarından (possessive singular third-person plural ablative)
krallığının (possessive singular third-person plural genitive)
krallıklarının (possessive singular third-person plural genitive)


Kaiser

Kaisers (genitive)
Kaiser (plural)
Kaiserin (feminine)


Kaiserreich

Kaiserreich (genitive)
Kaiserreichen (plural)


imperator

imperatoru (accusative)
imperatorlar (plural)

Rusça импера́тор (imperátor) sözcüğünden nakledildi, Latince imperātor sözcüğünden.


şahbanu

şahbanunu (accusative)
şahbanular (plural)

şah hanımı, İran Kraliçesi ve İmparatoriçesi


𐰴𐰍𐰣

Sinor sözcüğün 𐰴𐰯𐰍𐰣 (qapɣan) ünvanının farklı bir biçimi olduğunu önerir ve 𐰴𐰣 (qan, “kağan”) sözcüğünden türediğini öne sürer. Buna karşın Vovin, Eski Çince'de kaydedilmiş 可賀敦孫 (*kʰaːlʔ ɡaːls tuːl/doːn/tuːn/tuːns, “kraliçe”) sözcüğünü *qaɣatun diye okuyarak 𐰴𐱃𐰆𐰣 (qatun, “kraliçe”) sözcüğüne bağlayıp ortak bir *qa- kökü vermiştir ve Ana Yeniseyce *qεʔ (“ulu”) ile bağlamıştır.

Dybo ile başlayarak İranca'dan geldiği de önerilmektedir ve nihai kaynağın *hwa-káHmah olduğunu düşünülür. Karşılığı 𐰴𐱃𐰆𐰣 (qatun, “kraliçe”) < *hwa-tā́wniH (“kraliçe”).

herhangi bir tür hükümdar; kral, imparator, han

Kül Tigin Yazıtı


τσάρος

τσάροι (plural)
τσαρίνα