hakikat

hakikati (accusative)
hakikatler (plural)
hakikat (singular nominative)
hakikatler (plural nominative)
hakikati (singular accusative)
hakikatleri (plural accusative)
hakikate (singular dative)
hakikatlere (plural dative)
hakikatte (singular locative)
hakikatlerde (plural locative)
hakikatten (singular ablative)
hakikatlerden (plural ablative)
hakikatin (singular genitive)
hakikatlerin (plural genitive)
hakikatim (possessive singular first-person nominative)
hakikatlerim (possessive plural first-person singular nominative)
hakikatimi (possessive singular first-person accusative)
hakikatlerimi (possessive plural first-person singular accusative)
hakikatime (possessive singular first-person dative)
hakikatlerime (possessive plural first-person singular dative)
hakikatimde (possessive singular first-person locative)
hakikatlerimde (possessive plural first-person singular locative)
hakikatimden (possessive singular first-person ablative)
hakikatlerimden (possessive plural first-person singular ablative)
hakikatimin (possessive singular first-person genitive)
hakikatlerimin (possessive plural first-person singular genitive)
hakikatin (possessive singular second-person nominative)
hakikatlerin (possessive plural second-person singular nominative)
hakikatini (possessive singular second-person accusative)
hakikatlerini (possessive plural second-person singular accusative)
hakikatine (possessive singular second-person dative)
hakikatlerine (possessive plural second-person singular dative)
hakikatinde (possessive singular second-person locative)
hakikatlerinde (possessive plural second-person singular locative)
hakikatinden (possessive singular second-person ablative)
hakikatlerinden (possessive plural second-person singular ablative)
hakikatinin (possessive singular second-person genitive)
hakikatlerinin (possessive plural second-person singular genitive)
hakikati (possessive singular third-person nominative)
hakikatleri (possessive plural third-person singular nominative)
hakikatini (possessive singular third-person accusative)
hakikatlerini (possessive plural third-person singular accusative)
hakikatine (possessive singular third-person dative)
hakikatlerine (possessive plural third-person singular dative)
hakikatinde (possessive singular third-person locative)
hakikatlerinde (possessive plural third-person singular locative)
hakikatinden (possessive singular third-person ablative)
hakikatlerinden (possessive plural third-person singular ablative)
hakikatinin (possessive singular third-person genitive)
hakikatlerinin (possessive plural third-person singular genitive)
hakikatimiz (possessive singular first-person plural nominative)
hakikatlerimiz (possessive plural first-person nominative)
hakikatimizi (possessive singular first-person plural accusative)
hakikatlerimizi (possessive plural first-person accusative)
hakikatimize (possessive singular first-person plural dative)
hakikatlerimize (possessive plural first-person dative)
hakikatimizde (possessive singular first-person plural locative)
hakikatlerimizde (possessive plural first-person locative)
hakikatimizden (possessive singular first-person plural ablative)
hakikatlerimizden (possessive plural first-person ablative)
hakikatimizin (possessive singular first-person plural genitive)
hakikatlerimizin (possessive plural first-person genitive)
hakikatiniz (possessive singular second-person plural nominative)
hakikatleriniz (possessive plural second-person nominative)
hakikatinizi (possessive singular second-person plural accusative)
hakikatlerinizi (possessive plural second-person accusative)
hakikatinize (possessive singular second-person plural dative)
hakikatlerinize (possessive plural second-person dative)
hakikatinizde (possessive singular second-person plural locative)
hakikatlerinizde (possessive plural second-person locative)
hakikatinizden (possessive singular second-person plural ablative)
hakikatlerinizden (possessive plural second-person ablative)
hakikatinizin (possessive singular second-person plural genitive)
hakikatlerinizin (possessive plural second-person genitive)
hakikati (possessive singular third-person plural nominative)
hakikatleri (possessive singular third-person plural nominative)
hakikatini (possessive singular third-person plural accusative)
hakikatlerini (possessive singular third-person plural accusative)
hakikatine (possessive singular third-person plural dative)
hakikatlerine (possessive singular third-person plural dative)
hakikatinde (possessive singular third-person plural locative)
hakikatlerinde (possessive singular third-person plural locative)
hakikatinden (possessive singular third-person plural ablative)
hakikatlerinden (possessive singular third-person plural ablative)
hakikatinin (possessive singular third-person plural genitive)
hakikatlerinin (possessive singular third-person plural genitive)

Osmanlı Türkçesi حقیقت sözcüğünden devralındı, Arapça حَقِيقَة (ḥaḳīḳa) sözcüğünden.

Ayık olmak, yani bu hayatı yaşamıyormuş gibi hissetmenin dayanağını hakikat içinde bulmak gereklidir.


mutluluk

mutluluğu (accusative)
mutluluklar (plural)

bütün özlemlere eksiksiz ve sürekli olarak ulaşılmaktan duyulan kıvanç durumu, mut, ongunluk, kut, saadet, bahtiyarlık

Hele bir de birkaç sünger bulabilse artık mutluluğunun sınırı olmayacaktı.


dogma

dogmayı (accusative)
dogmalar (plural)
dogma (singular nominative)
dogmalar (plural nominative)
dogmayı (singular accusative)
dogmaları (plural accusative)
dogmaya (singular dative)
dogmalara (plural dative)
dogmada (singular locative)
dogmalarda (plural locative)
dogmadan (singular ablative)
dogmalardan (plural ablative)
dogmanın (singular genitive)
dogmaların (plural genitive)
dogmam (possessive singular first-person nominative)
dogmalarım (possessive plural first-person singular nominative)
dogmamı (possessive singular first-person accusative)
dogmalarımı (possessive plural first-person singular accusative)
dogmama (possessive singular first-person dative)
dogmalarıma (possessive plural first-person singular dative)
dogmamda (possessive singular first-person locative)
dogmalarımda (possessive plural first-person singular locative)
dogmamdan (possessive singular first-person ablative)
dogmalarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
dogmamın (possessive singular first-person genitive)
dogmalarımın (possessive plural first-person singular genitive)
dogman (possessive singular second-person nominative)
dogmaların (possessive plural second-person singular nominative)
dogmanı (possessive singular second-person accusative)
dogmalarını (possessive plural second-person singular accusative)
dogmana (possessive singular second-person dative)
dogmalarına (possessive plural second-person singular dative)
dogmanda (possessive singular second-person locative)
dogmalarında (possessive plural second-person singular locative)
dogmandan (possessive singular second-person ablative)
dogmalarından (possessive plural second-person singular ablative)
dogmanın (possessive singular second-person genitive)
dogmalarının (possessive plural second-person singular genitive)
dogması (possessive singular third-person nominative)
dogmaları (possessive plural third-person singular nominative)
dogmasını (possessive singular third-person accusative)
dogmalarını (possessive plural third-person singular accusative)
dogmasına (possessive singular third-person dative)
dogmalarına (possessive plural third-person singular dative)
dogmasında (possessive singular third-person locative)
dogmalarında (possessive plural third-person singular locative)
dogmasından (possessive singular third-person ablative)
dogmalarından (possessive plural third-person singular ablative)
dogmasının (possessive singular third-person genitive)
dogmalarının (possessive plural third-person singular genitive)
dogmamız (possessive singular first-person plural nominative)
dogmalarımız (possessive plural first-person nominative)
dogmamızı (possessive singular first-person plural accusative)
dogmalarımızı (possessive plural first-person accusative)
dogmamıza (possessive singular first-person plural dative)
dogmalarımıza (possessive plural first-person dative)
dogmamızda (possessive singular first-person plural locative)
dogmalarımızda (possessive plural first-person locative)
dogmamızdan (possessive singular first-person plural ablative)
dogmalarımızdan (possessive plural first-person ablative)
dogmamızın (possessive singular first-person plural genitive)
dogmalarımızın (possessive plural first-person genitive)
dogmanız (possessive singular second-person plural nominative)
dogmalarınız (possessive plural second-person nominative)
dogmanızı (possessive singular second-person plural accusative)
dogmalarınızı (possessive plural second-person accusative)
dogmanıza (possessive singular second-person plural dative)
dogmalarınıza (possessive plural second-person dative)
dogmanızda (possessive singular second-person plural locative)
dogmalarınızda (possessive plural second-person locative)
dogmanızdan (possessive singular second-person plural ablative)
dogmalarınızdan (possessive plural second-person ablative)
dogmanızın (possessive singular second-person plural genitive)
dogmalarınızın (possessive plural second-person genitive)
dogması (possessive singular third-person plural nominative)
dogmaları (possessive singular third-person plural nominative)
dogmasını (possessive singular third-person plural accusative)
dogmalarını (possessive singular third-person plural accusative)
dogmasına (possessive singular third-person plural dative)
dogmalarına (possessive singular third-person plural dative)
dogmasında (possessive singular third-person plural locative)
dogmalarında (possessive singular third-person plural locative)
dogmasından (possessive singular third-person plural ablative)
dogmalarından (possessive singular third-person plural ablative)
dogmasının (possessive singular third-person plural genitive)
dogmalarının (possessive singular third-person plural genitive)

doğruluğu gözden geçirilmeden kabul edilen bir dokrin veya ideolojinin temeli yapılan kör inanç

"Dogmaların en geçerli olduğu alan din alanıdır, burada yalnızca inanılır." - M. C. Anday


fikrisabit

fikrisabiti (accusative)
fikrisabitler (plural)


adalet

adaleti (accusative)
adaletler (plural)
adalet (singular nominative)
adaletler (plural nominative)
adaledi (singular accusative)
adaletleri (plural accusative)
adalede (singular dative)
adaletlere (plural dative)
adalette (singular locative)
adaletlerde (plural locative)
adaletten (singular ablative)
adaletlerden (plural ablative)
adaledin (singular genitive)
adaletlerin (plural genitive)
adaledim (possessive singular first-person nominative)
adaletlerim (possessive plural first-person singular nominative)
adaledimi (possessive singular first-person accusative)
adaletlerimi (possessive plural first-person singular accusative)
adaledime (possessive singular first-person dative)
adaletlerime (possessive plural first-person singular dative)
adaledimde (possessive singular first-person locative)
adaletlerimde (possessive plural first-person singular locative)
adaledimden (possessive singular first-person ablative)
adaletlerimden (possessive plural first-person singular ablative)
adaledimin (possessive singular first-person genitive)
adaletlerimin (possessive plural first-person singular genitive)
adaledin (possessive singular second-person nominative)
adaletlerin (possessive plural second-person singular nominative)
adaledini (possessive singular second-person accusative)
adaletlerini (possessive plural second-person singular accusative)
adaledine (possessive singular second-person dative)
adaletlerine (possessive plural second-person singular dative)
adaledinde (possessive singular second-person locative)
adaletlerinde (possessive plural second-person singular locative)
adaledinden (possessive singular second-person ablative)
adaletlerinden (possessive plural second-person singular ablative)
adaledinin (possessive singular second-person genitive)
adaletlerinin (possessive plural second-person singular genitive)
adaledi (possessive singular third-person nominative)
adaletleri (possessive plural third-person singular nominative)
adalediyi (possessive singular third-person accusative)
adaletlerini (possessive plural third-person singular accusative)
adalediye (possessive singular third-person dative)
adaletlerine (possessive plural third-person singular dative)
adaledide (possessive singular third-person locative)
adaletlerinde (possessive plural third-person singular locative)
adalediden (possessive singular third-person ablative)
adaletlerinden (possessive plural third-person singular ablative)
adaledinin (possessive singular third-person genitive)
adaletlerinin (possessive plural third-person singular genitive)
adaledimiz (possessive singular first-person plural nominative)
adaletlerimiz (possessive plural first-person nominative)
adaledimizi (possessive singular first-person plural accusative)
adaletlerimizi (possessive plural first-person accusative)
adaledimize (possessive singular first-person plural dative)
adaletlerimize (possessive plural first-person dative)
adaledimizde (possessive singular first-person plural locative)
adaletlerimizde (possessive plural first-person locative)
adaledimizden (possessive singular first-person plural ablative)
adaletlerimizden (possessive plural first-person ablative)
adaledimizin (possessive singular first-person plural genitive)
adaletlerimizin (possessive plural first-person genitive)
adalediniz (possessive singular second-person plural nominative)
adaletleriniz (possessive plural second-person nominative)
adaledinizi (possessive singular second-person plural accusative)
adaletlerinizi (possessive plural second-person accusative)
adaledinize (possessive singular second-person plural dative)
adaletlerinize (possessive plural second-person dative)
adaledinizde (possessive singular second-person plural locative)
adaletlerinizde (possessive plural second-person locative)
adaledinizden (possessive singular second-person plural ablative)
adaletlerinizden (possessive plural second-person ablative)
adaledinizin (possessive singular second-person plural genitive)
adaletlerinizin (possessive plural second-person genitive)
adaledi (possessive singular third-person plural nominative)
adaletleri (possessive singular third-person plural nominative)
adalediyi (possessive singular third-person plural accusative)
adaletlerini (possessive singular third-person plural accusative)
adalediye (possessive singular third-person plural dative)
adaletlerine (possessive singular third-person plural dative)
adaledide (possessive singular third-person plural locative)
adaletlerinde (possessive singular third-person plural locative)
adalediden (possessive singular third-person plural ablative)
adaletlerinden (possessive singular third-person plural ablative)
adaledinin (possessive singular third-person plural genitive)
adaletlerinin (possessive singular third-person plural genitive)

Osmanlı Türkçesi عدالت, Arapça عَدَالَة (ʿadāle).

Gerechtigkeit

kanunlarla herkesin kendi hakkının kullanılmasının sağlanması

herkese kendine uygun düşeni, kendi hakkı olanı verme

Germiyan'da Süleyman Şah'ımız adaletle hüküm sürer.


hümanizm

hümanizmi (accusative)
hümanizmler (plural)

Fransızcahumanisme (fr) Latince "insan doğası" anlamına gelen humanitas

İnsanları, değer yargıları, ihtiyaçları, ilgi alanları, kabiliyetleri, özgürlüklerini ele alan ve yücelten laik ahlak sistemi


ruh

ruhu (accusative)
ruhlar (plural)
ruh (singular nominative)
ruhlar (plural nominative)
ruhu (singular accusative)
ruhları (plural accusative)
ruha (singular dative)
ruhlara (plural dative)
ruhta (singular locative)
ruhlarda (plural locative)
ruhtan (singular ablative)
ruhlardan (plural ablative)
ruhun (singular genitive)
ruhların (plural genitive)
ruhum (possessive singular first-person nominative)
ruhlarım (possessive plural first-person singular nominative)
ruhumu (possessive singular first-person accusative)
ruhlarımı (possessive plural first-person singular accusative)
ruhuma (possessive singular first-person dative)
ruhlarıma (possessive plural first-person singular dative)
ruhumda (possessive singular first-person locative)
ruhlarımda (possessive plural first-person singular locative)
ruhumdan (possessive singular first-person ablative)
ruhlarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
ruhumun (possessive singular first-person genitive)
ruhlarımın (possessive plural first-person singular genitive)
ruhun (possessive singular second-person nominative)
ruhların (possessive plural second-person singular nominative)
ruhunu (possessive singular second-person accusative)
ruhlarını (possessive plural second-person singular accusative)
ruhuna (possessive singular second-person dative)
ruhlarına (possessive plural second-person singular dative)
ruhunda (possessive singular second-person locative)
ruhlarında (possessive plural second-person singular locative)
ruhundan (possessive singular second-person ablative)
ruhlarından (possessive plural second-person singular ablative)
ruhunun (possessive singular second-person genitive)
ruhlarının (possessive plural second-person singular genitive)
ruhu (possessive singular third-person nominative)
ruhları (possessive plural third-person singular nominative)
ruhuyu (possessive singular third-person accusative)
ruhlarını (possessive plural third-person singular accusative)
ruhuya (possessive singular third-person dative)
ruhlarına (possessive plural third-person singular dative)
ruhuda (possessive singular third-person locative)
ruhlarında (possessive plural third-person singular locative)
ruhudan (possessive singular third-person ablative)
ruhlarından (possessive plural third-person singular ablative)
ruhunun (possessive singular third-person genitive)
ruhlarının (possessive plural third-person singular genitive)
ruhumuz (possessive singular first-person plural nominative)
ruhlarımız (possessive plural first-person nominative)
ruhumuzu (possessive singular first-person plural accusative)
ruhlarımızı (possessive plural first-person accusative)
ruhumuza (possessive singular first-person plural dative)
ruhlarımıza (possessive plural first-person dative)
ruhumuzda (possessive singular first-person plural locative)
ruhlarımızda (possessive plural first-person locative)
ruhumuzdan (possessive singular first-person plural ablative)
ruhlarımızdan (possessive plural first-person ablative)
ruhumuzun (possessive singular first-person plural genitive)
ruhlarımızın (possessive plural first-person genitive)
ruhunuz (possessive singular second-person plural nominative)
ruhlarınız (possessive plural second-person nominative)
ruhunuzu (possessive singular second-person plural accusative)
ruhlarınızı (possessive plural second-person accusative)
ruhunuza (possessive singular second-person plural dative)
ruhlarınıza (possessive plural second-person dative)
ruhunuzda (possessive singular second-person plural locative)
ruhlarınızda (possessive plural second-person locative)
ruhunuzdan (possessive singular second-person plural ablative)
ruhlarınızdan (possessive plural second-person ablative)
ruhunuzun (possessive singular second-person plural genitive)
ruhlarınızın (possessive plural second-person genitive)
ruhu (possessive singular third-person plural nominative)
ruhları (possessive singular third-person plural nominative)
ruhuyu (possessive singular third-person plural accusative)
ruhlarını (possessive singular third-person plural accusative)
ruhuya (possessive singular third-person plural dative)
ruhlarına (possessive singular third-person plural dative)
ruhuda (possessive singular third-person plural locative)
ruhlarında (possessive singular third-person plural locative)
ruhudan (possessive singular third-person plural ablative)
ruhlarından (possessive singular third-person plural ablative)
ruhunun (possessive singular third-person plural genitive)
ruhlarının (possessive singular third-person plural genitive)

Osmanlı Türkçesi روح (rûh), Arapça رُوح (rūḥ).

dinlerin ve din felsefelerinin insanda vücuttan ayrı bir varlık olarak kabul ettiği öz

bedeni etkin kılan canlılık ilkesi, bedenin hayat gücü


gözlem

çeşitli araç ve gereçlerin yardımıyla olayların sebeplerini bilmek için uygulanan bilimsel yöntem


ifade

ifadeyi (accusative)
ifadeler (plural)
ifade (singular nominative)
ifadeler (plural nominative)
ifadeyi (singular accusative)
ifadeleri (plural accusative)
ifadeye (singular dative)
ifadelere (plural dative)
ifadede (singular locative)
ifadelerde (plural locative)
ifadeden (singular ablative)
ifadelerden (plural ablative)
ifadenin (singular genitive)
ifadelerin (plural genitive)
ifadem (possessive singular first-person nominative)
ifadelerim (possessive plural first-person singular nominative)
ifademi (possessive singular first-person accusative)
ifadelerimi (possessive plural first-person singular accusative)
ifademe (possessive singular first-person dative)
ifadelerime (possessive plural first-person singular dative)
ifademde (possessive singular first-person locative)
ifadelerimde (possessive plural first-person singular locative)
ifademden (possessive singular first-person ablative)
ifadelerimden (possessive plural first-person singular ablative)
ifademin (possessive singular first-person genitive)
ifadelerimin (possessive plural first-person singular genitive)
ifaden (possessive singular second-person nominative)
ifadelerin (possessive plural second-person singular nominative)
ifadeni (possessive singular second-person accusative)
ifadelerini (possessive plural second-person singular accusative)
ifadene (possessive singular second-person dative)
ifadelerine (possessive plural second-person singular dative)
ifadende (possessive singular second-person locative)
ifadelerinde (possessive plural second-person singular locative)
ifadenden (possessive singular second-person ablative)
ifadelerinden (possessive plural second-person singular ablative)
ifadenin (possessive singular second-person genitive)
ifadelerinin (possessive plural second-person singular genitive)
ifadesi (possessive singular third-person nominative)
ifadeleri (possessive plural third-person singular nominative)
ifadesini (possessive singular third-person accusative)
ifadelerini (possessive plural third-person singular accusative)
ifadesine (possessive singular third-person dative)
ifadelerine (possessive plural third-person singular dative)
ifadesinde (possessive singular third-person locative)
ifadelerinde (possessive plural third-person singular locative)
ifadesinden (possessive singular third-person ablative)
ifadelerinden (possessive plural third-person singular ablative)
ifadesinin (possessive singular third-person genitive)
ifadelerinin (possessive plural third-person singular genitive)
ifademiz (possessive singular first-person plural nominative)
ifadelerimiz (possessive plural first-person nominative)
ifademizi (possessive singular first-person plural accusative)
ifadelerimizi (possessive plural first-person accusative)
ifademize (possessive singular first-person plural dative)
ifadelerimize (possessive plural first-person dative)
ifademizde (possessive singular first-person plural locative)
ifadelerimizde (possessive plural first-person locative)
ifademizden (possessive singular first-person plural ablative)
ifadelerimizden (possessive plural first-person ablative)
ifademizin (possessive singular first-person plural genitive)
ifadelerimizin (possessive plural first-person genitive)
ifadeniz (possessive singular second-person plural nominative)
ifadeleriniz (possessive plural second-person nominative)
ifadenizi (possessive singular second-person plural accusative)
ifadelerinizi (possessive plural second-person accusative)
ifadenize (possessive singular second-person plural dative)
ifadelerinize (possessive plural second-person dative)
ifadenizde (possessive singular second-person plural locative)
ifadelerinizde (possessive plural second-person locative)
ifadenizden (possessive singular second-person plural ablative)
ifadelerinizden (possessive plural second-person ablative)
ifadenizin (possessive singular second-person plural genitive)
ifadelerinizin (possessive plural second-person genitive)
ifadesi (possessive singular third-person plural nominative)
ifadeleri (possessive singular third-person plural nominative)
ifadesini (possessive singular third-person plural accusative)
ifadelerini (possessive singular third-person plural accusative)
ifadesine (possessive singular third-person plural dative)
ifadelerine (possessive singular third-person plural dative)
ifadesinde (possessive singular third-person plural locative)
ifadelerinde (possessive singular third-person plural locative)
ifadesinden (possessive singular third-person plural ablative)
ifadelerinden (possessive singular third-person plural ablative)
ifadesinin (possessive singular third-person plural genitive)
ifadelerinin (possessive singular third-person plural genitive)

Osmanlı Türkçesi افاده, Arapça إفَادَة (ʾifāde)


mütearife

متعارفه
mütearifeyi (accusative)
mütearifeler (plural)


felsefe

felsefeyi (accusative)
felsefeler (plural)

filozofun, felsefe okulunun, çağın öğretisi


soyutçuluk

soyutçuluğu (accusative)
soyutçuluklar (plural)

soyutlamalara, somut gerçeklerinkine eşit değer verme, amaç olarak soyutu alan tutum, abstraksiyonizm


mücerretçilik

mücerretçiliği (accusative)
mücerretçilikler (plural)


mantık

mantığı (accusative)
mantıklar (plural)
mantık (singular nominative)
mantıklar (plural nominative)
mantığı (singular accusative)
mantıkları (plural accusative)
mantığa (singular dative)
mantıklara (plural dative)
mantıkta (singular locative)
mantıklarda (plural locative)
mantıktan (singular ablative)
mantıklardan (plural ablative)
mantığın (singular genitive)
mantıkların (plural genitive)
mantığım (possessive singular first-person nominative)
mantıklarım (possessive plural first-person singular nominative)
mantığımı (possessive singular first-person accusative)
mantıklarımı (possessive plural first-person singular accusative)
mantığıma (possessive singular first-person dative)
mantıklarıma (possessive plural first-person singular dative)
mantığımda (possessive singular first-person locative)
mantıklarımda (possessive plural first-person singular locative)
mantığımdan (possessive singular first-person ablative)
mantıklarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
mantığımın (possessive singular first-person genitive)
mantıklarımın (possessive plural first-person singular genitive)
mantığın (possessive singular second-person nominative)
mantıkların (possessive plural second-person singular nominative)
mantığını (possessive singular second-person accusative)
mantıklarını (possessive plural second-person singular accusative)
mantığına (possessive singular second-person dative)
mantıklarına (possessive plural second-person singular dative)
mantığında (possessive singular second-person locative)
mantıklarında (possessive plural second-person singular locative)
mantığından (possessive singular second-person ablative)
mantıklarından (possessive plural second-person singular ablative)
mantığının (possessive singular second-person genitive)
mantıklarının (possessive plural second-person singular genitive)
mantığı (possessive singular third-person nominative)
mantıkları (possessive plural third-person singular nominative)
mantığını (possessive singular third-person accusative)
mantıklarını (possessive plural third-person singular accusative)
mantığına (possessive singular third-person dative)
mantıklarına (possessive plural third-person singular dative)
mantığında (possessive singular third-person locative)
mantıklarında (possessive plural third-person singular locative)
mantığından (possessive singular third-person ablative)
mantıklarından (possessive plural third-person singular ablative)
mantığının (possessive singular third-person genitive)
mantıklarının (possessive plural third-person singular genitive)
mantığımız (possessive singular first-person plural nominative)
mantıklarımız (possessive plural first-person nominative)
mantığımızı (possessive singular first-person plural accusative)
mantıklarımızı (possessive plural first-person accusative)
mantığımıza (possessive singular first-person plural dative)
mantıklarımıza (possessive plural first-person dative)
mantığımızda (possessive singular first-person plural locative)
mantıklarımızda (possessive plural first-person locative)
mantığımızdan (possessive singular first-person plural ablative)
mantıklarımızdan (possessive plural first-person ablative)
mantığımızın (possessive singular first-person plural genitive)
mantıklarımızın (possessive plural first-person genitive)
mantığınız (possessive singular second-person plural nominative)
mantıklarınız (possessive plural second-person nominative)
mantığınızı (possessive singular second-person plural accusative)
mantıklarınızı (possessive plural second-person accusative)
mantığınıza (possessive singular second-person plural dative)
mantıklarınıza (possessive plural second-person dative)
mantığınızda (possessive singular second-person plural locative)
mantıklarınızda (possessive plural second-person locative)
mantığınızdan (possessive singular second-person plural ablative)
mantıklarınızdan (possessive plural second-person ablative)
mantığınızın (possessive singular second-person plural genitive)
mantıklarınızın (possessive plural second-person genitive)
mantığı (possessive singular third-person plural nominative)
mantıkları (possessive singular third-person plural nominative)
mantığını (possessive singular third-person plural accusative)
mantıklarını (possessive singular third-person plural accusative)
mantığına (possessive singular third-person plural dative)
mantıklarına (possessive singular third-person plural dative)
mantığında (possessive singular third-person plural locative)
mantıklarında (possessive singular third-person plural locative)
mantığından (possessive singular third-person plural ablative)
mantıklarından (possessive singular third-person plural ablative)
mantığının (possessive singular third-person plural genitive)
mantıklarının (possessive singular third-person plural genitive)

Osmanlı Türkçesi منطق (ota), o da Arapça مَنْطِق (ar) (menṭiḳ).

Akılla, mantıkla açıklanmayacak durumlar vardır dünyada.


ampirizm

ampirizmi (accusative)
ampirizmler (plural)


anarşizm

anarşizmi (accusative)
anarşizmler (plural)
anarşizm (singular nominative)
anarşizmler (plural nominative)
anarşizmi (singular accusative)
anarşizmleri (plural accusative)
anarşizme (singular dative)
anarşizmlere (plural dative)
anarşizmde (singular locative)
anarşizmlerde (plural locative)
anarşizmden (singular ablative)
anarşizmlerden (plural ablative)
anarşizmin (singular genitive)
anarşizmlerin (plural genitive)
anarşizmim (possessive singular first-person nominative)
anarşizmlerim (possessive plural first-person singular nominative)
anarşizmimi (possessive singular first-person accusative)
anarşizmlerimi (possessive plural first-person singular accusative)
anarşizmime (possessive singular first-person dative)
anarşizmlerime (possessive plural first-person singular dative)
anarşizmimde (possessive singular first-person locative)
anarşizmlerimde (possessive plural first-person singular locative)
anarşizmimden (possessive singular first-person ablative)
anarşizmlerimden (possessive plural first-person singular ablative)
anarşizmimin (possessive singular first-person genitive)
anarşizmlerimin (possessive plural first-person singular genitive)
anarşizmin (possessive singular second-person nominative)
anarşizmlerin (possessive plural second-person singular nominative)
anarşizmini (possessive singular second-person accusative)
anarşizmlerini (possessive plural second-person singular accusative)
anarşizmine (possessive singular second-person dative)
anarşizmlerine (possessive plural second-person singular dative)
anarşizminde (possessive singular second-person locative)
anarşizmlerinde (possessive plural second-person singular locative)
anarşizminden (possessive singular second-person ablative)
anarşizmlerinden (possessive plural second-person singular ablative)
anarşizminin (possessive singular second-person genitive)
anarşizmlerinin (possessive plural second-person singular genitive)
anarşizmi (possessive singular third-person nominative)
anarşizmleri (possessive plural third-person singular nominative)
anarşizmiyi (possessive singular third-person accusative)
anarşizmlerini (possessive plural third-person singular accusative)
anarşizmiye (possessive singular third-person dative)
anarşizmlerine (possessive plural third-person singular dative)
anarşizmide (possessive singular third-person locative)
anarşizmlerinde (possessive plural third-person singular locative)
anarşizmiden (possessive singular third-person ablative)
anarşizmlerinden (possessive plural third-person singular ablative)
anarşizminin (possessive singular third-person genitive)
anarşizmlerinin (possessive plural third-person singular genitive)
anarşizmimiz (possessive singular first-person plural nominative)
anarşizmlerimiz (possessive plural first-person nominative)
anarşizmimizi (possessive singular first-person plural accusative)
anarşizmlerimizi (possessive plural first-person accusative)
anarşizmimize (possessive singular first-person plural dative)
anarşizmlerimize (possessive plural first-person dative)
anarşizmimizde (possessive singular first-person plural locative)
anarşizmlerimizde (possessive plural first-person locative)
anarşizmimizden (possessive singular first-person plural ablative)
anarşizmlerimizden (possessive plural first-person ablative)
anarşizmimizin (possessive singular first-person plural genitive)
anarşizmlerimizin (possessive plural first-person genitive)
anarşizminiz (possessive singular second-person plural nominative)
anarşizmleriniz (possessive plural second-person nominative)
anarşizminizi (possessive singular second-person plural accusative)
anarşizmlerinizi (possessive plural second-person accusative)
anarşizminize (possessive singular second-person plural dative)
anarşizmlerinize (possessive plural second-person dative)
anarşizminizde (possessive singular second-person plural locative)
anarşizmlerinizde (possessive plural second-person locative)
anarşizminizden (possessive singular second-person plural ablative)
anarşizmlerinizden (possessive plural second-person ablative)
anarşizminizin (possessive singular second-person plural genitive)
anarşizmlerinizin (possessive plural second-person genitive)
anarşizmi (possessive singular third-person plural nominative)
anarşizmleri (possessive singular third-person plural nominative)
anarşizmiyi (possessive singular third-person plural accusative)
anarşizmlerini (possessive singular third-person plural accusative)
anarşizmiye (possessive singular third-person plural dative)
anarşizmlerine (possessive singular third-person plural dative)
anarşizmide (possessive singular third-person plural locative)
anarşizmlerinde (possessive singular third-person plural locative)
anarşizmiden (possessive singular third-person plural ablative)
anarşizmlerinden (possessive singular third-person plural ablative)
anarşizminin (possessive singular third-person plural genitive)
anarşizmlerinin (possessive singular third-person plural genitive)

Antik Yunanca'da an "-sız, olumsuzluk eki" ve archos "yönetici" sözcüklerinden türetilmiştir, yöneticisiz anlamına gelir. Toplumsal otoritenin, tahakkümün, erkin ve hiyerarşinin tüm biçimlerini bertaraf etmeyi savunan çeşitli politik felsefeleri ve toplumsal hareketleri tanımlayan sosyal bir terimdir. Anarşizm, insan aklının din egemenliğinden ve insan bedeninin mülki baskıdan özgürleşmesi için; devletin zincir ve kısıtlamalarından özgürleşmek için vardır. Bireylerin özgürce gruplaşmasına dayalı bir sosyal düzendir.

Anarşizm: İnsan yapımı yasayla kısıtlanmayan bir özgürlüğe dayanan yeni bir sosyal düzenin felsefesi; bütün hükümet biçimlerinin şiddete dayandığını ve bu yüzden gereksiz olduğu kadar yanlış ve zararlı olduğunu söyleyen teori.


antropomorfizm

antropomorfizmi (accusative)
antropomorfizmler (plural)


determinizm

determinizmi (accusative)
determinizmler (plural)


diyalektik

diyalektiği (accusative)
diyalektikler (plural)

gerçekliği ve onun çelişmelerini incelemeye yarayan ve bu çelişmeleri aşmayı sağlayan yolları aramayı öngören akıl yürütme yöntemi, eytişim


dogmatizm

dogmatizmi (accusative)
dogmatizmler (plural)
dogmatizm (singular nominative)
dogmatizmler (plural nominative)
dogmatizmi (singular accusative)
dogmatizmleri (plural accusative)
dogmatizme (singular dative)
dogmatizmlere (plural dative)
dogmatizmde (singular locative)
dogmatizmlerde (plural locative)
dogmatizmden (singular ablative)
dogmatizmlerden (plural ablative)
dogmatizmin (singular genitive)
dogmatizmlerin (plural genitive)
dogmatizmim (possessive singular first-person nominative)
dogmatizmlerim (possessive plural first-person singular nominative)
dogmatizmimi (possessive singular first-person accusative)
dogmatizmlerimi (possessive plural first-person singular accusative)
dogmatizmime (possessive singular first-person dative)
dogmatizmlerime (possessive plural first-person singular dative)
dogmatizmimde (possessive singular first-person locative)
dogmatizmlerimde (possessive plural first-person singular locative)
dogmatizmimden (possessive singular first-person ablative)
dogmatizmlerimden (possessive plural first-person singular ablative)
dogmatizmimin (possessive singular first-person genitive)
dogmatizmlerimin (possessive plural first-person singular genitive)
dogmatizmin (possessive singular second-person nominative)
dogmatizmlerin (possessive plural second-person singular nominative)
dogmatizmini (possessive singular second-person accusative)
dogmatizmlerini (possessive plural second-person singular accusative)
dogmatizmine (possessive singular second-person dative)
dogmatizmlerine (possessive plural second-person singular dative)
dogmatizminde (possessive singular second-person locative)
dogmatizmlerinde (possessive plural second-person singular locative)
dogmatizminden (possessive singular second-person ablative)
dogmatizmlerinden (possessive plural second-person singular ablative)
dogmatizminin (possessive singular second-person genitive)
dogmatizmlerinin (possessive plural second-person singular genitive)
dogmatizmi (possessive singular third-person nominative)
dogmatizmleri (possessive plural third-person singular nominative)
dogmatizmiyi (possessive singular third-person accusative)
dogmatizmlerini (possessive plural third-person singular accusative)
dogmatizmiye (possessive singular third-person dative)
dogmatizmlerine (possessive plural third-person singular dative)
dogmatizmide (possessive singular third-person locative)
dogmatizmlerinde (possessive plural third-person singular locative)
dogmatizmiden (possessive singular third-person ablative)
dogmatizmlerinden (possessive plural third-person singular ablative)
dogmatizminin (possessive singular third-person genitive)
dogmatizmlerinin (possessive plural third-person singular genitive)
dogmatizmimiz (possessive singular first-person plural nominative)
dogmatizmlerimiz (possessive plural first-person nominative)
dogmatizmimizi (possessive singular first-person plural accusative)
dogmatizmlerimizi (possessive plural first-person accusative)
dogmatizmimize (possessive singular first-person plural dative)
dogmatizmlerimize (possessive plural first-person dative)
dogmatizmimizde (possessive singular first-person plural locative)
dogmatizmlerimizde (possessive plural first-person locative)
dogmatizmimizden (possessive singular first-person plural ablative)
dogmatizmlerimizden (possessive plural first-person ablative)
dogmatizmimizin (possessive singular first-person plural genitive)
dogmatizmlerimizin (possessive plural first-person genitive)
dogmatizminiz (possessive singular second-person plural nominative)
dogmatizmleriniz (possessive plural second-person nominative)
dogmatizminizi (possessive singular second-person plural accusative)
dogmatizmlerinizi (possessive plural second-person accusative)
dogmatizminize (possessive singular second-person plural dative)
dogmatizmlerinize (possessive plural second-person dative)
dogmatizminizde (possessive singular second-person plural locative)
dogmatizmlerinizde (possessive plural second-person locative)
dogmatizminizden (possessive singular second-person plural ablative)
dogmatizmlerinizden (possessive plural second-person ablative)
dogmatizminizin (possessive singular second-person plural genitive)
dogmatizmlerinizin (possessive plural second-person genitive)
dogmatizmi (possessive singular third-person plural nominative)
dogmatizmleri (possessive singular third-person plural nominative)
dogmatizmiyi (possessive singular third-person plural accusative)
dogmatizmlerini (possessive singular third-person plural accusative)
dogmatizmiye (possessive singular third-person plural dative)
dogmatizmlerine (possessive singular third-person plural dative)
dogmatizmide (possessive singular third-person plural locative)
dogmatizmlerinde (possessive singular third-person plural locative)
dogmatizmiden (possessive singular third-person plural ablative)
dogmatizmlerinden (possessive singular third-person plural ablative)
dogmatizminin (possessive singular third-person plural genitive)
dogmatizmlerinin (possessive singular third-person plural genitive)


duyumculuk

duyumculuğu (accusative)
duyumculuklar (plural)

Bütün bilgilerin yalnızca duyumlardan geldiğini, duyu algılarına dayandığını ileri süren öğreti


düalizm

düalizmi (accusative)
düalizmler (plural)
düalizm (singular nominative)
düalizmler (plural nominative)
düalizmi (singular accusative)
düalizmleri (plural accusative)
düalizme (singular dative)
düalizmlere (plural dative)
düalizmde (singular locative)
düalizmlerde (plural locative)
düalizmden (singular ablative)
düalizmlerden (plural ablative)
düalizmin (singular genitive)
düalizmlerin (plural genitive)
düalizmim (possessive singular first-person nominative)
düalizmlerim (possessive plural first-person singular nominative)
düalizmimi (possessive singular first-person accusative)
düalizmlerimi (possessive plural first-person singular accusative)
düalizmime (possessive singular first-person dative)
düalizmlerime (possessive plural first-person singular dative)
düalizmimde (possessive singular first-person locative)
düalizmlerimde (possessive plural first-person singular locative)
düalizmimden (possessive singular first-person ablative)
düalizmlerimden (possessive plural first-person singular ablative)
düalizmimin (possessive singular first-person genitive)
düalizmlerimin (possessive plural first-person singular genitive)
düalizmin (possessive singular second-person nominative)
düalizmlerin (possessive plural second-person singular nominative)
düalizmini (possessive singular second-person accusative)
düalizmlerini (possessive plural second-person singular accusative)
düalizmine (possessive singular second-person dative)
düalizmlerine (possessive plural second-person singular dative)
düalizminde (possessive singular second-person locative)
düalizmlerinde (possessive plural second-person singular locative)
düalizminden (possessive singular second-person ablative)
düalizmlerinden (possessive plural second-person singular ablative)
düalizminin (possessive singular second-person genitive)
düalizmlerinin (possessive plural second-person singular genitive)
düalizmi (possessive singular third-person nominative)
düalizmleri (possessive plural third-person singular nominative)
düalizmiyi (possessive singular third-person accusative)
düalizmlerini (possessive plural third-person singular accusative)
düalizmiye (possessive singular third-person dative)
düalizmlerine (possessive plural third-person singular dative)
düalizmide (possessive singular third-person locative)
düalizmlerinde (possessive plural third-person singular locative)
düalizmiden (possessive singular third-person ablative)
düalizmlerinden (possessive plural third-person singular ablative)
düalizminin (possessive singular third-person genitive)
düalizmlerinin (possessive plural third-person singular genitive)
düalizmimiz (possessive singular first-person plural nominative)
düalizmlerimiz (possessive plural first-person nominative)
düalizmimizi (possessive singular first-person plural accusative)
düalizmlerimizi (possessive plural first-person accusative)
düalizmimize (possessive singular first-person plural dative)
düalizmlerimize (possessive plural first-person dative)
düalizmimizde (possessive singular first-person plural locative)
düalizmlerimizde (possessive plural first-person locative)
düalizmimizden (possessive singular first-person plural ablative)
düalizmlerimizden (possessive plural first-person ablative)
düalizmimizin (possessive singular first-person plural genitive)
düalizmlerimizin (possessive plural first-person genitive)
düalizminiz (possessive singular second-person plural nominative)
düalizmleriniz (possessive plural second-person nominative)
düalizminizi (possessive singular second-person plural accusative)
düalizmlerinizi (possessive plural second-person accusative)
düalizminize (possessive singular second-person plural dative)
düalizmlerinize (possessive plural second-person dative)
düalizminizde (possessive singular second-person plural locative)
düalizmlerinizde (possessive plural second-person locative)
düalizminizden (possessive singular second-person plural ablative)
düalizmlerinizden (possessive plural second-person ablative)
düalizminizin (possessive singular second-person plural genitive)
düalizmlerinizin (possessive plural second-person genitive)
düalizmi (possessive singular third-person plural nominative)
düalizmleri (possessive singular third-person plural nominative)
düalizmiyi (possessive singular third-person plural accusative)
düalizmlerini (possessive singular third-person plural accusative)
düalizmiye (possessive singular third-person plural dative)
düalizmlerine (possessive singular third-person plural dative)
düalizmide (possessive singular third-person plural locative)
düalizmlerinde (possessive singular third-person plural locative)
düalizmiden (possessive singular third-person plural ablative)
düalizmlerinden (possessive singular third-person plural ablative)
düalizminin (possessive singular third-person plural genitive)
düalizmlerinin (possessive singular third-person plural genitive)

herhangi bir alanda birbirlerine indirgenemeyen iki karşıt ilkenin varlığını ileri sürme, ikicilik


endeterminizm

endeterminizmi (accusative)
endeterminizmler (plural)


eklektizm

eklektizmi (accusative)
eklektizmler (plural)

Farklı düşünce sistemlerinden seçilen öğretilerin ayrı bir sistem içinde birleştirilmesi


individüalizm

individüalizmi (accusative)
individüalizmler (plural)

Bireyin özgürlüğüne büyük ağırlık veren ve genellikle kendine yeterli, kendi kendini yönlendiren, görece özgür bireyi ya da benliği vurgulayan siyaset ve toplum felsefesi, bireycilik


indeterminizm

indeterminizmi (accusative)
indeterminizmler (plural)

Hadiselerin sebepsiz meydana gelemeyeceğini, dünyada mutlak bir başlangıcı, hür bir iradenin yeri olamayacağını kabul eden determinizmin karşıtı olan görüş


felsefeci

felsefeciyi (accusative)
felsefeciler (plural)

maddenin, bilginin kapsamı ve kaynağı, insanın dünyadaki yeri ve rolü, iyi doğru ve güzelin ne olduğu alanlarında inceleme ve araştırma yapan, düşünce üretebilen kişi, feylozof, filozof


olasılık

olasılığı (accusative)
olasılıklar (plural)

o zamana kadar yapılan deneylerle bir olayın ortaya çıkmasının beklenilmesi ancak yine de tam bir kesinliğin bulunmaması durumu


can

canı (accusative)
canlar (plural)
can (singular nominative)
canlar (plural nominative)
canı (singular accusative)
canları (plural accusative)
cana (singular dative)
canlara (plural dative)
canda (singular locative)
canlarda (plural locative)
candan (singular ablative)
canlardan (plural ablative)
canın (singular genitive)
canların (plural genitive)
canım (possessive singular first-person nominative)
canlarım (possessive plural first-person singular nominative)
canımı (possessive singular first-person accusative)
canlarımı (possessive plural first-person singular accusative)
canıma (possessive singular first-person dative)
canlarıma (possessive plural first-person singular dative)
canımda (possessive singular first-person locative)
canlarımda (possessive plural first-person singular locative)
canımdan (possessive singular first-person ablative)
canlarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
canımın (possessive singular first-person genitive)
canlarımın (possessive plural first-person singular genitive)
canın (possessive singular second-person nominative)
canların (possessive plural second-person singular nominative)
canını (possessive singular second-person accusative)
canlarını (possessive plural second-person singular accusative)
canına (possessive singular second-person dative)
canlarına (possessive plural second-person singular dative)
canında (possessive singular second-person locative)
canlarında (possessive plural second-person singular locative)
canından (possessive singular second-person ablative)
canlarından (possessive plural second-person singular ablative)
canının (possessive singular second-person genitive)
canlarının (possessive plural second-person singular genitive)
canı (possessive singular third-person nominative)
canları (possessive plural third-person singular nominative)
canını (possessive singular third-person accusative)
canlarını (possessive plural third-person singular accusative)
canına (possessive singular third-person dative)
canlarına (possessive plural third-person singular dative)
canında (possessive singular third-person locative)
canlarında (possessive plural third-person singular locative)
canından (possessive singular third-person ablative)
canlarından (possessive plural third-person singular ablative)
canının (possessive singular third-person genitive)
canlarının (possessive plural third-person singular genitive)
canımız (possessive singular first-person plural nominative)
canlarımız (possessive plural first-person nominative)
canımızı (possessive singular first-person plural accusative)
canlarımızı (possessive plural first-person accusative)
canımıza (possessive singular first-person plural dative)
canlarımıza (possessive plural first-person dative)
canımızda (possessive singular first-person plural locative)
canlarımızda (possessive plural first-person locative)
canımızdan (possessive singular first-person plural ablative)
canlarımızdan (possessive plural first-person ablative)
canımızın (possessive singular first-person plural genitive)
canlarımızın (possessive plural first-person genitive)
canınız (possessive singular second-person plural nominative)
canlarınız (possessive plural second-person nominative)
canınızı (possessive singular second-person plural accusative)
canlarınızı (possessive plural second-person accusative)
canınıza (possessive singular second-person plural dative)
canlarınıza (possessive plural second-person dative)
canınızda (possessive singular second-person plural locative)
canlarınızda (possessive plural second-person locative)
canınızdan (possessive singular second-person plural ablative)
canlarınızdan (possessive plural second-person ablative)
canınızın (possessive singular second-person plural genitive)
canlarınızın (possessive plural second-person genitive)
canı (possessive singular third-person plural nominative)
canları (possessive singular third-person plural nominative)
canını (possessive singular third-person plural accusative)
canlarını (possessive singular third-person plural accusative)
canına (possessive singular third-person plural dative)
canlarına (possessive singular third-person plural dative)
canında (possessive singular third-person plural locative)
canlarında (possessive singular third-person plural locative)
canından (possessive singular third-person plural ablative)
canlarından (possessive singular third-person plural ablative)
canının (possessive singular third-person plural genitive)
canlarının (possessive singular third-person plural genitive)

can kuşu

insan ve hayvanlarda yaşamayı sağlayan ve ölümle vücuttan ayrılan madde dışı varlık, can kuşu, ruh

Canı yok edecek olan yine kendisidir.


kül

Bir asırdan beri şiirimizi bir kül olarak göz önüne getirince bu misal canlanmaz mı


tarafsız

daha tarafsız (comparative)
en tarafsız (superlative)


töz

varlıklarda değişikliğe uğrayan taraf dışında değişmeden kalan şey, cevher, kendi kendisiyle, kendi kendisinde var olan anlamındaki felsefi kavram


zaman

zamanı (accusative)
zamanlar (plural)
zaman (singular nominative)
zamanlar (plural nominative)
zamanı (singular accusative)
zamanları (plural accusative)
zamana (singular dative)
zamanlara (plural dative)
zamanda (singular locative)
zamanlarda (plural locative)
zamandan (singular ablative)
zamanlardan (plural ablative)
zamanın (singular genitive)
zamanların (plural genitive)
zamanım (possessive singular first-person nominative)
zamanlarım (possessive plural first-person singular nominative)
zamanımı (possessive singular first-person accusative)
zamanlarımı (possessive plural first-person singular accusative)
zamanıma (possessive singular first-person dative)
zamanlarıma (possessive plural first-person singular dative)
zamanımda (possessive singular first-person locative)
zamanlarımda (possessive plural first-person singular locative)
zamanımdan (possessive singular first-person ablative)
zamanlarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
zamanımın (possessive singular first-person genitive)
zamanlarımın (possessive plural first-person singular genitive)
zamanın (possessive singular second-person nominative)
zamanların (possessive plural second-person singular nominative)
zamanını (possessive singular second-person accusative)
zamanlarını (possessive plural second-person singular accusative)
zamanına (possessive singular second-person dative)
zamanlarına (possessive plural second-person singular dative)
zamanında (possessive singular second-person locative)
zamanlarında (possessive plural second-person singular locative)
zamanından (possessive singular second-person ablative)
zamanlarından (possessive plural second-person singular ablative)
zamanının (possessive singular second-person genitive)
zamanlarının (possessive plural second-person singular genitive)
zamanı (possessive singular third-person nominative)
zamanları (possessive plural third-person singular nominative)
zamanını (possessive singular third-person accusative)
zamanlarını (possessive plural third-person singular accusative)
zamanına (possessive singular third-person dative)
zamanlarına (possessive plural third-person singular dative)
zamanında (possessive singular third-person locative)
zamanlarında (possessive plural third-person singular locative)
zamanından (possessive singular third-person ablative)
zamanlarından (possessive plural third-person singular ablative)
zamanının (possessive singular third-person genitive)
zamanlarının (possessive plural third-person singular genitive)
zamanımız (possessive singular first-person plural nominative)
zamanlarımız (possessive plural first-person nominative)
zamanımızı (possessive singular first-person plural accusative)
zamanlarımızı (possessive plural first-person accusative)
zamanımıza (possessive singular first-person plural dative)
zamanlarımıza (possessive plural first-person dative)
zamanımızda (possessive singular first-person plural locative)
zamanlarımızda (possessive plural first-person locative)
zamanımızdan (possessive singular first-person plural ablative)
zamanlarımızdan (possessive plural first-person ablative)
zamanımızın (possessive singular first-person plural genitive)
zamanlarımızın (possessive plural first-person genitive)
zamanınız (possessive singular second-person plural nominative)
zamanlarınız (possessive plural second-person nominative)
zamanınızı (possessive singular second-person plural accusative)
zamanlarınızı (possessive plural second-person accusative)
zamanınıza (possessive singular second-person plural dative)
zamanlarınıza (possessive plural second-person dative)
zamanınızda (possessive singular second-person plural locative)
zamanlarınızda (possessive plural second-person locative)
zamanınızdan (possessive singular second-person plural ablative)
zamanlarınızdan (possessive plural second-person ablative)
zamanınızın (possessive singular second-person plural genitive)
zamanlarınızın (possessive plural second-person genitive)
zamanı (possessive singular third-person plural nominative)
zamanları (possessive singular third-person plural nominative)
zamanını (possessive singular third-person plural accusative)
zamanlarını (possessive singular third-person plural accusative)
zamanına (possessive singular third-person plural dative)
zamanlarına (possessive singular third-person plural dative)
zamanında (possessive singular third-person plural locative)
zamanlarında (possessive singular third-person plural locative)
zamanından (possessive singular third-person plural ablative)
zamanlarından (possessive singular third-person plural ablative)
zamanının (possessive singular third-person plural genitive)
zamanlarının (possessive singular third-person plural genitive)

Osmanlı Türkçesiزمان, Arapçaزَمَان (zemān), Farsçaزمان

Her zaman çiğdem çıkmaz; bazen de küsküç kırılır

Her zaman gemicinin istediği rüzgar esmez

Köre şimdi gece demişler; ne zaman gündüzdü demiş

bir işin, bir oluşun içinde geçtiği, geçeceği veya geçmekte olduğu süre


muhtariyet

muhtariyedi (accusative)
muhtariyetler (plural)

Belgrat paşalığının muhtariyeti hakkında şifahi bir anlaşma yaptı.


pozitivizm

pozitivizmi (accusative)
pozitivizmler (plural)


olguculuk

olguculuğu (accusative)
olguculuklar (plural)

araştırmalarını olgulara, deneylere, gerçeklere dayayan, fizik ötesi açıklamaları kuramsal olarak olanaksız ve yararsız gören Auguste Comte'un açtığı felsefe çığırı, pozitivizm


paradoks

paradoksu (accusative)
paradokslar (plural)
paradoks (singular nominative)
paradokslar (plural nominative)
paradoksu (singular accusative)
paradoksları (plural accusative)
paradoksa (singular dative)
paradokslara (plural dative)
paradoksta (singular locative)
paradokslarda (plural locative)
paradokstan (singular ablative)
paradokslardan (plural ablative)
paradoksun (singular genitive)
paradoksların (plural genitive)
paradoksum (possessive singular first-person nominative)
paradokslarım (possessive plural first-person singular nominative)
paradoksumu (possessive singular first-person accusative)
paradokslarımı (possessive plural first-person singular accusative)
paradoksuma (possessive singular first-person dative)
paradokslarıma (possessive plural first-person singular dative)
paradoksumda (possessive singular first-person locative)
paradokslarımda (possessive plural first-person singular locative)
paradoksumdan (possessive singular first-person ablative)
paradokslarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
paradoksumun (possessive singular first-person genitive)
paradokslarımın (possessive plural first-person singular genitive)
paradoksun (possessive singular second-person nominative)
paradoksların (possessive plural second-person singular nominative)
paradoksunu (possessive singular second-person accusative)
paradokslarını (possessive plural second-person singular accusative)
paradoksuna (possessive singular second-person dative)
paradokslarına (possessive plural second-person singular dative)
paradoksunda (possessive singular second-person locative)
paradokslarında (possessive plural second-person singular locative)
paradoksundan (possessive singular second-person ablative)
paradokslarından (possessive plural second-person singular ablative)
paradoksunun (possessive singular second-person genitive)
paradokslarının (possessive plural second-person singular genitive)
paradoksu (possessive singular third-person nominative)
paradoksları (possessive plural third-person singular nominative)
paradoksunu (possessive singular third-person accusative)
paradokslarını (possessive plural third-person singular accusative)
paradoksuna (possessive singular third-person dative)
paradokslarına (possessive plural third-person singular dative)
paradoksunda (possessive singular third-person locative)
paradokslarında (possessive plural third-person singular locative)
paradoksundan (possessive singular third-person ablative)
paradokslarından (possessive plural third-person singular ablative)
paradoksunun (possessive singular third-person genitive)
paradokslarının (possessive plural third-person singular genitive)
paradoksumuz (possessive singular first-person plural nominative)
paradokslarımız (possessive plural first-person nominative)
paradoksumuzu (possessive singular first-person plural accusative)
paradokslarımızı (possessive plural first-person accusative)
paradoksumuza (possessive singular first-person plural dative)
paradokslarımıza (possessive plural first-person dative)
paradoksumuzda (possessive singular first-person plural locative)
paradokslarımızda (possessive plural first-person locative)
paradoksumuzdan (possessive singular first-person plural ablative)
paradokslarımızdan (possessive plural first-person ablative)
paradoksumuzun (possessive singular first-person plural genitive)
paradokslarımızın (possessive plural first-person genitive)
paradoksunuz (possessive singular second-person plural nominative)
paradokslarınız (possessive plural second-person nominative)
paradoksunuzu (possessive singular second-person plural accusative)
paradokslarınızı (possessive plural second-person accusative)
paradoksunuza (possessive singular second-person plural dative)
paradokslarınıza (possessive plural second-person dative)
paradoksunuzda (possessive singular second-person plural locative)
paradokslarınızda (possessive plural second-person locative)
paradoksunuzdan (possessive singular second-person plural ablative)
paradokslarınızdan (possessive plural second-person ablative)
paradoksunuzun (possessive singular second-person plural genitive)
paradokslarınızın (possessive plural second-person genitive)
paradoksu (possessive singular third-person plural nominative)
paradoksları (possessive singular third-person plural nominative)
paradoksunu (possessive singular third-person plural accusative)
paradokslarını (possessive singular third-person plural accusative)
paradoksuna (possessive singular third-person plural dative)
paradokslarına (possessive singular third-person plural dative)
paradoksunda (possessive singular third-person plural locative)
paradokslarında (possessive singular third-person plural locative)
paradoksundan (possessive singular third-person plural ablative)
paradokslarından (possessive singular third-person plural ablative)
paradoksunun (possessive singular third-person plural genitive)
paradokslarının (possessive singular third-person plural genitive)

Fransızca paradoxe. Etimolojik anlamda kökeni Yunanca παράδοξος (parádoxos, “çelişen (düşünce)”).

Kendi içinde çelişkiliymiş gibi görünen, mantıksal olarak hem doğruluğu, hem de yanlışlığı kanıtlanabilen önerme, çatışkı


ontoloji

ontolojiyi (accusative)
ontolojiler (plural)


varlık bilimi

varlık bilimini (accusative)
varlık bilimleri (plural)

konu olarak eski Yunan felsefesinden beri ele alınan ve Aristoteles'in ilk felsefe, adını verdiği, var olanların özü üzerine bilim, ontoloji

Varlık bilimi, var olanın varlığı ve genel var olma ilkeleri üzerine XVII. yüzyıldan beri kullanılan bir kavramdır.


ahlak dışıcılık

ahlak dışıcılığı (accusative)
ahlak dışıcılıklar (plural)


ahlakiyat

ahlakiyatı (accusative)
ahlakiyatlar (plural)
ahlakiyat (singular nominative)
ahlakiyatlar (plural nominative)
ahlakiyatı (singular accusative)
ahlakiyatları (plural accusative)
ahlakiyata (singular dative)
ahlakiyatlara (plural dative)
ahlakiyatta (singular locative)
ahlakiyatlarda (plural locative)
ahlakiyattan (singular ablative)
ahlakiyatlardan (plural ablative)
ahlakiyatın (singular genitive)
ahlakiyatların (plural genitive)
ahlakiyatım (possessive singular first-person nominative)
ahlakiyatlarım (possessive plural first-person singular nominative)
ahlakiyatımı (possessive singular first-person accusative)
ahlakiyatlarımı (possessive plural first-person singular accusative)
ahlakiyatıma (possessive singular first-person dative)
ahlakiyatlarıma (possessive plural first-person singular dative)
ahlakiyatımda (possessive singular first-person locative)
ahlakiyatlarımda (possessive plural first-person singular locative)
ahlakiyatımdan (possessive singular first-person ablative)
ahlakiyatlarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
ahlakiyatımın (possessive singular first-person genitive)
ahlakiyatlarımın (possessive plural first-person singular genitive)
ahlakiyatın (possessive singular second-person nominative)
ahlakiyatların (possessive plural second-person singular nominative)
ahlakiyatını (possessive singular second-person accusative)
ahlakiyatlarını (possessive plural second-person singular accusative)
ahlakiyatına (possessive singular second-person dative)
ahlakiyatlarına (possessive plural second-person singular dative)
ahlakiyatında (possessive singular second-person locative)
ahlakiyatlarında (possessive plural second-person singular locative)
ahlakiyatından (possessive singular second-person ablative)
ahlakiyatlarından (possessive plural second-person singular ablative)
ahlakiyatının (possessive singular second-person genitive)
ahlakiyatlarının (possessive plural second-person singular genitive)
ahlakiyatı (possessive singular third-person nominative)
ahlakiyatları (possessive plural third-person singular nominative)
ahlakiyatını (possessive singular third-person accusative)
ahlakiyatlarını (possessive plural third-person singular accusative)
ahlakiyatına (possessive singular third-person dative)
ahlakiyatlarına (possessive plural third-person singular dative)
ahlakiyatında (possessive singular third-person locative)
ahlakiyatlarında (possessive plural third-person singular locative)
ahlakiyatından (possessive singular third-person ablative)
ahlakiyatlarından (possessive plural third-person singular ablative)
ahlakiyatının (possessive singular third-person genitive)
ahlakiyatlarının (possessive plural third-person singular genitive)
ahlakiyatımız (possessive singular first-person plural nominative)
ahlakiyatlarımız (possessive plural first-person nominative)
ahlakiyatımızı (possessive singular first-person plural accusative)
ahlakiyatlarımızı (possessive plural first-person accusative)
ahlakiyatımıza (possessive singular first-person plural dative)
ahlakiyatlarımıza (possessive plural first-person dative)
ahlakiyatımızda (possessive singular first-person plural locative)
ahlakiyatlarımızda (possessive plural first-person locative)
ahlakiyatımızdan (possessive singular first-person plural ablative)
ahlakiyatlarımızdan (possessive plural first-person ablative)
ahlakiyatımızın (possessive singular first-person plural genitive)
ahlakiyatlarımızın (possessive plural first-person genitive)
ahlakiyatınız (possessive singular second-person plural nominative)
ahlakiyatlarınız (possessive plural second-person nominative)
ahlakiyatınızı (possessive singular second-person plural accusative)
ahlakiyatlarınızı (possessive plural second-person accusative)
ahlakiyatınıza (possessive singular second-person plural dative)
ahlakiyatlarınıza (possessive plural second-person dative)
ahlakiyatınızda (possessive singular second-person plural locative)
ahlakiyatlarınızda (possessive plural second-person locative)
ahlakiyatınızdan (possessive singular second-person plural ablative)
ahlakiyatlarınızdan (possessive plural second-person ablative)
ahlakiyatınızın (possessive singular second-person plural genitive)
ahlakiyatlarınızın (possessive plural second-person genitive)
ahlakiyatı (possessive singular third-person plural nominative)
ahlakiyatları (possessive singular third-person plural nominative)
ahlakiyatını (possessive singular third-person plural accusative)
ahlakiyatlarını (possessive singular third-person plural accusative)
ahlakiyatına (possessive singular third-person plural dative)
ahlakiyatlarına (possessive singular third-person plural dative)
ahlakiyatında (possessive singular third-person plural locative)
ahlakiyatlarında (possessive singular third-person plural locative)
ahlakiyatından (possessive singular third-person plural ablative)
ahlakiyatlarından (possessive singular third-person plural ablative)
ahlakiyatının (possessive singular third-person plural genitive)
ahlakiyatlarının (possessive singular third-person plural genitive)

ahlakı konu edinen ilim dalı, ilm-i ahlâk, etik


aktivizm

aktivizmi (accusative)
aktivizmler (plural)


akıl dışıcılık

akıl dışıcılığı (accusative)
akıl dışıcılıklar (plural)


amoralizm

amoralizmi (accusative)
amoralizmler (plural)


beşeriyetçi

daha beşeriyetçi (comparative)
en beşeriyetçi (superlative)


bireyselleştirme

bireyselleştirmeyi (accusative)
bireyselleştirmeler (plural)


bireysellik

bireyselliği (accusative)
bireysellikler (plural)


determinasyon

determinasyonu (accusative)
determinasyonlar (plural)

Belirlenim, sınırlama (determinasyon + -izm)


dış vurumcu

dış vurumcuyu (accusative)
dış vurumcular (plural)


düşüncellik

düşüncelliği (accusative)
düşüncellikler (plural)


ekspresyonist

ekspresyonisdi (accusative)
ekspresyonistler (plural)


eleştirimcilik

eleştirimciliği (accusative)
eleştirimcilikler (plural)


etiyoloji

etiyolojiyi (accusative)
etiyolojiler (plural)


etkinci

etkinciyi (accusative)
etkinciler (plural)

toplumsal veya politik değişim meydana getirmek, belirli sorunlara dikkat çekmek için özel amaçlı etkinlik gerçekleştiren kişi, aktivist


etkincilik

etkinciliği (accusative)
etkincilikler (plural)

insan hayatı ve düşüncesinde başlıca gerçekliğin etki ve eylem olduğunu öne süren öğreti ve dünya görüşü, aktivizm, eylemcilik


faydacılık

faydacılığı (accusative)
faydacılıklar (plural)


feylesof

feylesofu (accusative)
feylesoflar (plural)

Öteki, derbeder, feylesof, düşünceleri arasında kendinden geçmiş.


fikrî

daha fikrî (comparative)
en fikrî (superlative)

Osmanlı Türkçesiفكری, Arapçaفِكْرِي (fikrī).


fonksiyonalizm

fonksiyonalizmi (accusative)
fonksiyonalizmler (plural)
fonksiyonalizm (singular nominative)
fonksiyonalizmler (plural nominative)
fonksiyonalizmi (singular accusative)
fonksiyonalizmleri (plural accusative)
fonksiyonalizme (singular dative)
fonksiyonalizmlere (plural dative)
fonksiyonalizmde (singular locative)
fonksiyonalizmlerde (plural locative)
fonksiyonalizmden (singular ablative)
fonksiyonalizmlerden (plural ablative)
fonksiyonalizmin (singular genitive)
fonksiyonalizmlerin (plural genitive)
fonksiyonalizmim (possessive singular first-person nominative)
fonksiyonalizmlerim (possessive plural first-person singular nominative)
fonksiyonalizmimi (possessive singular first-person accusative)
fonksiyonalizmlerimi (possessive plural first-person singular accusative)
fonksiyonalizmime (possessive singular first-person dative)
fonksiyonalizmlerime (possessive plural first-person singular dative)
fonksiyonalizmimde (possessive singular first-person locative)
fonksiyonalizmlerimde (possessive plural first-person singular locative)
fonksiyonalizmimden (possessive singular first-person ablative)
fonksiyonalizmlerimden (possessive plural first-person singular ablative)
fonksiyonalizmimin (possessive singular first-person genitive)
fonksiyonalizmlerimin (possessive plural first-person singular genitive)
fonksiyonalizmin (possessive singular second-person nominative)
fonksiyonalizmlerin (possessive plural second-person singular nominative)
fonksiyonalizmini (possessive singular second-person accusative)
fonksiyonalizmlerini (possessive plural second-person singular accusative)
fonksiyonalizmine (possessive singular second-person dative)
fonksiyonalizmlerine (possessive plural second-person singular dative)
fonksiyonalizminde (possessive singular second-person locative)
fonksiyonalizmlerinde (possessive plural second-person singular locative)
fonksiyonalizminden (possessive singular second-person ablative)
fonksiyonalizmlerinden (possessive plural second-person singular ablative)
fonksiyonalizminin (possessive singular second-person genitive)
fonksiyonalizmlerinin (possessive plural second-person singular genitive)
fonksiyonalizmi (possessive singular third-person nominative)
fonksiyonalizmleri (possessive plural third-person singular nominative)
fonksiyonalizmiyi (possessive singular third-person accusative)
fonksiyonalizmlerini (possessive plural third-person singular accusative)
fonksiyonalizmiye (possessive singular third-person dative)
fonksiyonalizmlerine (possessive plural third-person singular dative)
fonksiyonalizmide (possessive singular third-person locative)
fonksiyonalizmlerinde (possessive plural third-person singular locative)
fonksiyonalizmiden (possessive singular third-person ablative)
fonksiyonalizmlerinden (possessive plural third-person singular ablative)
fonksiyonalizminin (possessive singular third-person genitive)
fonksiyonalizmlerinin (possessive plural third-person singular genitive)
fonksiyonalizmimiz (possessive singular first-person plural nominative)
fonksiyonalizmlerimiz (possessive plural first-person nominative)
fonksiyonalizmimizi (possessive singular first-person plural accusative)
fonksiyonalizmlerimizi (possessive plural first-person accusative)
fonksiyonalizmimize (possessive singular first-person plural dative)
fonksiyonalizmlerimize (possessive plural first-person dative)
fonksiyonalizmimizde (possessive singular first-person plural locative)
fonksiyonalizmlerimizde (possessive plural first-person locative)
fonksiyonalizmimizden (possessive singular first-person plural ablative)
fonksiyonalizmlerimizden (possessive plural first-person ablative)
fonksiyonalizmimizin (possessive singular first-person plural genitive)
fonksiyonalizmlerimizin (possessive plural first-person genitive)
fonksiyonalizminiz (possessive singular second-person plural nominative)
fonksiyonalizmleriniz (possessive plural second-person nominative)
fonksiyonalizminizi (possessive singular second-person plural accusative)
fonksiyonalizmlerinizi (possessive plural second-person accusative)
fonksiyonalizminize (possessive singular second-person plural dative)
fonksiyonalizmlerinize (possessive plural second-person dative)
fonksiyonalizminizde (possessive singular second-person plural locative)
fonksiyonalizmlerinizde (possessive plural second-person locative)
fonksiyonalizminizden (possessive singular second-person plural ablative)
fonksiyonalizmlerinizden (possessive plural second-person ablative)
fonksiyonalizminizin (possessive singular second-person plural genitive)
fonksiyonalizmlerinizin (possessive plural second-person genitive)
fonksiyonalizmi (possessive singular third-person plural nominative)
fonksiyonalizmleri (possessive singular third-person plural nominative)
fonksiyonalizmiyi (possessive singular third-person plural accusative)
fonksiyonalizmlerini (possessive singular third-person plural accusative)
fonksiyonalizmiye (possessive singular third-person plural dative)
fonksiyonalizmlerine (possessive singular third-person plural dative)
fonksiyonalizmide (possessive singular third-person plural locative)
fonksiyonalizmlerinde (possessive singular third-person plural locative)
fonksiyonalizmiden (possessive singular third-person plural ablative)
fonksiyonalizmlerinden (possessive singular third-person plural ablative)
fonksiyonalizminin (possessive singular third-person plural genitive)
fonksiyonalizmlerinin (possessive singular third-person plural genitive)


gerektirim

gerektirimi (accusative)
gerektirimler (plural)


görelik

göreliği (accusative)
görelikler (plural)

eşyayı, kavramları veya tasarımları birlik, bağlılık, birliktelik vb. durumlarda toplayan görünüş veya nitelik, bağıntı, izafet, rölativite


güzel duyu

güzel duyuyu (accusative)
güzel duyular (plural)


hilozoizm

hilozoizmi (accusative)
hilozoizmler (plural)
hilozoizm (singular nominative)
hilozoizmler (plural nominative)
hilozoizmi (singular accusative)
hilozoizmleri (plural accusative)
hilozoizme (singular dative)
hilozoizmlere (plural dative)
hilozoizmde (singular locative)
hilozoizmlerde (plural locative)
hilozoizmden (singular ablative)
hilozoizmlerden (plural ablative)
hilozoizmin (singular genitive)
hilozoizmlerin (plural genitive)
hilozoizmim (possessive singular first-person nominative)
hilozoizmlerim (possessive plural first-person singular nominative)
hilozoizmimi (possessive singular first-person accusative)
hilozoizmlerimi (possessive plural first-person singular accusative)
hilozoizmime (possessive singular first-person dative)
hilozoizmlerime (possessive plural first-person singular dative)
hilozoizmimde (possessive singular first-person locative)
hilozoizmlerimde (possessive plural first-person singular locative)
hilozoizmimden (possessive singular first-person ablative)
hilozoizmlerimden (possessive plural first-person singular ablative)
hilozoizmimin (possessive singular first-person genitive)
hilozoizmlerimin (possessive plural first-person singular genitive)
hilozoizmin (possessive singular second-person nominative)
hilozoizmlerin (possessive plural second-person singular nominative)
hilozoizmini (possessive singular second-person accusative)
hilozoizmlerini (possessive plural second-person singular accusative)
hilozoizmine (possessive singular second-person dative)
hilozoizmlerine (possessive plural second-person singular dative)
hilozoizminde (possessive singular second-person locative)
hilozoizmlerinde (possessive plural second-person singular locative)
hilozoizminden (possessive singular second-person ablative)
hilozoizmlerinden (possessive plural second-person singular ablative)
hilozoizminin (possessive singular second-person genitive)
hilozoizmlerinin (possessive plural second-person singular genitive)
hilozoizmi (possessive singular third-person nominative)
hilozoizmleri (possessive plural third-person singular nominative)
hilozoizmiyi (possessive singular third-person accusative)
hilozoizmlerini (possessive plural third-person singular accusative)
hilozoizmiye (possessive singular third-person dative)
hilozoizmlerine (possessive plural third-person singular dative)
hilozoizmide (possessive singular third-person locative)
hilozoizmlerinde (possessive plural third-person singular locative)
hilozoizmiden (possessive singular third-person ablative)
hilozoizmlerinden (possessive plural third-person singular ablative)
hilozoizminin (possessive singular third-person genitive)
hilozoizmlerinin (possessive plural third-person singular genitive)
hilozoizmimiz (possessive singular first-person plural nominative)
hilozoizmlerimiz (possessive plural first-person nominative)
hilozoizmimizi (possessive singular first-person plural accusative)
hilozoizmlerimizi (possessive plural first-person accusative)
hilozoizmimize (possessive singular first-person plural dative)
hilozoizmlerimize (possessive plural first-person dative)
hilozoizmimizde (possessive singular first-person plural locative)
hilozoizmlerimizde (possessive plural first-person locative)
hilozoizmimizden (possessive singular first-person plural ablative)
hilozoizmlerimizden (possessive plural first-person ablative)
hilozoizmimizin (possessive singular first-person plural genitive)
hilozoizmlerimizin (possessive plural first-person genitive)
hilozoizminiz (possessive singular second-person plural nominative)
hilozoizmleriniz (possessive plural second-person nominative)
hilozoizminizi (possessive singular second-person plural accusative)
hilozoizmlerinizi (possessive plural second-person accusative)
hilozoizminize (possessive singular second-person plural dative)
hilozoizmlerinize (possessive plural second-person dative)
hilozoizminizde (possessive singular second-person plural locative)
hilozoizmlerinizde (possessive plural second-person locative)
hilozoizminizden (possessive singular second-person plural ablative)
hilozoizmlerinizden (possessive plural second-person ablative)
hilozoizminizin (possessive singular second-person plural genitive)
hilozoizmlerinizin (possessive plural second-person genitive)
hilozoizmi (possessive singular third-person plural nominative)
hilozoizmleri (possessive singular third-person plural nominative)
hilozoizmiyi (possessive singular third-person plural accusative)
hilozoizmlerini (possessive singular third-person plural accusative)
hilozoizmiye (possessive singular third-person plural dative)
hilozoizmlerine (possessive singular third-person plural dative)
hilozoizmide (possessive singular third-person plural locative)
hilozoizmlerinde (possessive singular third-person plural locative)
hilozoizmiden (possessive singular third-person plural ablative)
hilozoizmlerinden (possessive singular third-person plural ablative)
hilozoizminin (possessive singular third-person plural genitive)
hilozoizmlerinin (possessive singular third-person plural genitive)

Kâinat'ın temeli olarak düşünülen maddenin canlı olduğunu iddia eden doktrin


hümanist

daha hümanist (comparative)
en hümanist (superlative)


hümanizma

hümanizmayı (accusative)
hümanizmalar (plural)


ideal

ideali (accusative)
idealler (plural)
ideal (singular nominative)
idealler (plural nominative)
ideali (singular accusative)
idealleri (plural accusative)
ideale (singular dative)
ideallere (plural dative)
idealde (singular locative)
ideallerde (plural locative)
idealden (singular ablative)
ideallerden (plural ablative)
idealin (singular genitive)
ideallerin (plural genitive)
idealim (possessive singular first-person nominative)
ideallerim (possessive plural first-person singular nominative)
idealimi (possessive singular first-person accusative)
ideallerimi (possessive plural first-person singular accusative)
idealime (possessive singular first-person dative)
ideallerime (possessive plural first-person singular dative)
idealimde (possessive singular first-person locative)
ideallerimde (possessive plural first-person singular locative)
idealimden (possessive singular first-person ablative)
ideallerimden (possessive plural first-person singular ablative)
idealimin (possessive singular first-person genitive)
ideallerimin (possessive plural first-person singular genitive)
idealin (possessive singular second-person nominative)
ideallerin (possessive plural second-person singular nominative)
idealini (possessive singular second-person accusative)
ideallerini (possessive plural second-person singular accusative)
idealine (possessive singular second-person dative)
ideallerine (possessive plural second-person singular dative)
idealinde (possessive singular second-person locative)
ideallerinde (possessive plural second-person singular locative)
idealinden (possessive singular second-person ablative)
ideallerinden (possessive plural second-person singular ablative)
idealinin (possessive singular second-person genitive)
ideallerinin (possessive plural second-person singular genitive)
ideali (possessive singular third-person nominative)
idealleri (possessive plural third-person singular nominative)
idealiyi (possessive singular third-person accusative)
ideallerini (possessive plural third-person singular accusative)
idealiye (possessive singular third-person dative)
ideallerine (possessive plural third-person singular dative)
idealide (possessive singular third-person locative)
ideallerinde (possessive plural third-person singular locative)
idealiden (possessive singular third-person ablative)
ideallerinden (possessive plural third-person singular ablative)
idealinin (possessive singular third-person genitive)
ideallerinin (possessive plural third-person singular genitive)
idealimiz (possessive singular first-person plural nominative)
ideallerimiz (possessive plural first-person nominative)
idealimizi (possessive singular first-person plural accusative)
ideallerimizi (possessive plural first-person accusative)
idealimize (possessive singular first-person plural dative)
ideallerimize (possessive plural first-person dative)
idealimizde (possessive singular first-person plural locative)
ideallerimizde (possessive plural first-person locative)
idealimizden (possessive singular first-person plural ablative)
ideallerimizden (possessive plural first-person ablative)
idealimizin (possessive singular first-person plural genitive)
ideallerimizin (possessive plural first-person genitive)
idealiniz (possessive singular second-person plural nominative)
idealleriniz (possessive plural second-person nominative)
idealinizi (possessive singular second-person plural accusative)
ideallerinizi (possessive plural second-person accusative)
idealinize (possessive singular second-person plural dative)
ideallerinize (possessive plural second-person dative)
idealinizde (possessive singular second-person plural locative)
ideallerinizde (possessive plural second-person locative)
idealinizden (possessive singular second-person plural ablative)
ideallerinizden (possessive plural second-person ablative)
idealinizin (possessive singular second-person plural genitive)
ideallerinizin (possessive plural second-person genitive)
ideali (possessive singular third-person plural nominative)
idealleri (possessive singular third-person plural nominative)
idealiyi (possessive singular third-person plural accusative)
ideallerini (possessive singular third-person plural accusative)
idealiye (possessive singular third-person plural dative)
ideallerine (possessive singular third-person plural dative)
idealide (possessive singular third-person plural locative)
ideallerinde (possessive singular third-person plural locative)
idealiden (possessive singular third-person plural ablative)
ideallerinden (possessive singular third-person plural ablative)
idealinin (possessive singular third-person plural genitive)
ideallerinin (possessive singular third-person plural genitive)


ihtimalî

daha ihtimalî (comparative)
en ihtimalî (superlative)


içkinlik

içkinliği (accusative)
içkinlikler (plural)


inakçı

inakçıyı (accusative)
inakçılar (plural)


individüalist

daha individüalist (comparative)
en individüalist (superlative)


iradeci

iradeciyi (accusative)
iradeciler (plural)


iradeli

daha iradeli (comparative)
en iradeli (superlative)

Gözleri siyah kirpikleri içinde canlı ve iradeli koyu kurşuni ışıklarla yanıyordu.


irrasyonalizm

irrasyonalizmi (accusative)
irrasyonalizmler (plural)


istenççi

istenççiyi (accusative)
istenççiler (plural)


kamu tanrıcı

daha kamu tanrıcı (comparative)
en kamu tanrıcı (superlative)


kamu tanrıcılık

kamu tanrıcılığı (accusative)
kamu tanrıcılıklar (plural)


karamsarlık

karamsarlığı (accusative)
karamsarlıklar (plural)

İnsanlara yakışan, bu karamsarlığa boyun eğmek değil dünyanın tazeliğine gönlünü açık tutmaktır.


kesin bilgi

kesin bilgini (accusative)
kesin bilgleri (plural)


kritisizm

kritisizmi (accusative)
kritisizmler (plural)


künh

künhü (accusative)
künhler (plural)
künh (singular nominative)
künhler (plural nominative)
künhü (singular accusative)
künhleri (plural accusative)
künhe (singular dative)
künhlere (plural dative)
künhte (singular locative)
künhlerde (plural locative)
künhten (singular ablative)
künhlerden (plural ablative)
künhün (singular genitive)
künhlerin (plural genitive)
künhüm (possessive singular first-person nominative)
künhlerim (possessive plural first-person singular nominative)
künhümü (possessive singular first-person accusative)
künhlerimi (possessive plural first-person singular accusative)
künhüme (possessive singular first-person dative)
künhlerime (possessive plural first-person singular dative)
künhümde (possessive singular first-person locative)
künhlerimde (possessive plural first-person singular locative)
künhümden (possessive singular first-person ablative)
künhlerimden (possessive plural first-person singular ablative)
künhümün (possessive singular first-person genitive)
künhlerimin (possessive plural first-person singular genitive)
künhün (possessive singular second-person nominative)
künhlerin (possessive plural second-person singular nominative)
künhünü (possessive singular second-person accusative)
künhlerini (possessive plural second-person singular accusative)
künhüne (possessive singular second-person dative)
künhlerine (possessive plural second-person singular dative)
künhünde (possessive singular second-person locative)
künhlerinde (possessive plural second-person singular locative)
künhünden (possessive singular second-person ablative)
künhlerinden (possessive plural second-person singular ablative)
künhünün (possessive singular second-person genitive)
künhlerinin (possessive plural second-person singular genitive)
künhü (possessive singular third-person nominative)
künhleri (possessive plural third-person singular nominative)
künhüyü (possessive singular third-person accusative)
künhlerini (possessive plural third-person singular accusative)
künhüye (possessive singular third-person dative)
künhlerine (possessive plural third-person singular dative)
künhüde (possessive singular third-person locative)
künhlerinde (possessive plural third-person singular locative)
künhüden (possessive singular third-person ablative)
künhlerinden (possessive plural third-person singular ablative)
künhünün (possessive singular third-person genitive)
künhlerinin (possessive plural third-person singular genitive)
künhümüz (possessive singular first-person plural nominative)
künhlerimiz (possessive plural first-person nominative)
künhümüzü (possessive singular first-person plural accusative)
künhlerimizi (possessive plural first-person accusative)
künhümüze (possessive singular first-person plural dative)
künhlerimize (possessive plural first-person dative)
künhümüzde (possessive singular first-person plural locative)
künhlerimizde (possessive plural first-person locative)
künhümüzden (possessive singular first-person plural ablative)
künhlerimizden (possessive plural first-person ablative)
künhümüzün (possessive singular first-person plural genitive)
künhlerimizin (possessive plural first-person genitive)
künhünüz (possessive singular second-person plural nominative)
künhleriniz (possessive plural second-person nominative)
künhünüzü (possessive singular second-person plural accusative)
künhlerinizi (possessive plural second-person accusative)
künhünüze (possessive singular second-person plural dative)
künhlerinize (possessive plural second-person dative)
künhünüzde (possessive singular second-person plural locative)
künhlerinizde (possessive plural second-person locative)
künhünüzden (possessive singular second-person plural ablative)
künhlerinizden (possessive plural second-person ablative)
künhünüzün (possessive singular second-person plural genitive)
künhlerinizin (possessive plural second-person genitive)
künhü (possessive singular third-person plural nominative)
künhleri (possessive singular third-person plural nominative)
künhüyü (possessive singular third-person plural accusative)
künhlerini (possessive singular third-person plural accusative)
künhüye (possessive singular third-person plural dative)
künhlerine (possessive singular third-person plural dative)
künhüde (possessive singular third-person plural locative)
künhlerinde (possessive singular third-person plural locative)
künhüden (possessive singular third-person plural ablative)
künhlerinden (possessive singular third-person plural ablative)
künhünün (possessive singular third-person plural genitive)
künhlerinin (possessive singular third-person plural genitive)

Bu şiirin künhü dimağla, gözle görülmez, yalnız kalple anlaşılır.


laedri

daha laedri (comparative)
en laedri (superlative)

Osmanlı Türkçesi لاادری (lâedri) sözcüğünden devralındı, Arapça لَاأَدْرِيّ (lāʾedriyy) sözcüğünden.


meal

Her cepheden tek mealde bir telgraf geliyor.


mefhum

mefhumu (accusative)
mefhumlar (plural)
mefhum (singular nominative)
mefhumlar (plural nominative)
mefhumu (singular accusative)
mefhumları (plural accusative)
mefhuma (singular dative)
mefhumlara (plural dative)
mefhumda (singular locative)
mefhumlarda (plural locative)
mefhumdan (singular ablative)
mefhumlardan (plural ablative)
mefhumun (singular genitive)
mefhumların (plural genitive)
mefhumum (possessive singular first-person nominative)
mefhumlarım (possessive plural first-person singular nominative)
mefhumumu (possessive singular first-person accusative)
mefhumlarımı (possessive plural first-person singular accusative)
mefhumuma (possessive singular first-person dative)
mefhumlarıma (possessive plural first-person singular dative)
mefhumumda (possessive singular first-person locative)
mefhumlarımda (possessive plural first-person singular locative)
mefhumumdan (possessive singular first-person ablative)
mefhumlarımdan (possessive plural first-person singular ablative)
mefhumumun (possessive singular first-person genitive)
mefhumlarımın (possessive plural first-person singular genitive)
mefhumun (possessive singular second-person nominative)
mefhumların (possessive plural second-person singular nominative)
mefhumunu (possessive singular second-person accusative)
mefhumlarını (possessive plural second-person singular accusative)
mefhumuna (possessive singular second-person dative)
mefhumlarına (possessive plural second-person singular dative)
mefhumunda (possessive singular second-person locative)
mefhumlarında (possessive plural second-person singular locative)
mefhumundan (possessive singular second-person ablative)
mefhumlarından (possessive plural second-person singular ablative)
mefhumunun (possessive singular second-person genitive)
mefhumlarının (possessive plural second-person singular genitive)
mefhumu (possessive singular third-person nominative)
mefhumları (possessive plural third-person singular nominative)
mefhumuyu (possessive singular third-person accusative)
mefhumlarını (possessive plural third-person singular accusative)
mefhumuya (possessive singular third-person dative)
mefhumlarına (possessive plural third-person singular dative)
mefhumuda (possessive singular third-person locative)
mefhumlarında (possessive plural third-person singular locative)
mefhumudan (possessive singular third-person ablative)
mefhumlarından (possessive plural third-person singular ablative)
mefhumunun (possessive singular third-person genitive)
mefhumlarının (possessive plural third-person singular genitive)
mefhumumuz (possessive singular first-person plural nominative)
mefhumlarımız (possessive plural first-person nominative)
mefhumumuzu (possessive singular first-person plural accusative)
mefhumlarımızı (possessive plural first-person accusative)
mefhumumuza (possessive singular first-person plural dative)
mefhumlarımıza (possessive plural first-person dative)
mefhumumuzda (possessive singular first-person plural locative)
mefhumlarımızda (possessive plural first-person locative)
mefhumumuzdan (possessive singular first-person plural ablative)
mefhumlarımızdan (possessive plural first-person ablative)
mefhumumuzun (possessive singular first-person plural genitive)
mefhumlarımızın (possessive plural first-person genitive)
mefhumunuz (possessive singular second-person plural nominative)
mefhumlarınız (possessive plural second-person nominative)
mefhumunuzu (possessive singular second-person plural accusative)
mefhumlarınızı (possessive plural second-person accusative)
mefhumunuza (possessive singular second-person plural dative)
mefhumlarınıza (possessive plural second-person dative)
mefhumunuzda (possessive singular second-person plural locative)
mefhumlarınızda (possessive plural second-person locative)
mefhumunuzdan (possessive singular second-person plural ablative)
mefhumlarınızdan (possessive plural second-person ablative)
mefhumunuzun (possessive singular second-person plural genitive)
mefhumlarınızın (possessive plural second-person genitive)
mefhumu (possessive singular third-person plural nominative)
mefhumları (possessive singular third-person plural nominative)
mefhumuyu (possessive singular third-person plural accusative)
mefhumlarını (possessive singular third-person plural accusative)
mefhumuya (possessive singular third-person plural dative)
mefhumlarına (possessive singular third-person plural dative)
mefhumuda (possessive singular third-person plural locative)
mefhumlarında (possessive singular third-person plural locative)
mefhumudan (possessive singular third-person plural ablative)
mefhumlarından (possessive singular third-person plural ablative)
mefhumunun (possessive singular third-person plural genitive)
mefhumlarının (possessive singular third-person plural genitive)

Osmanlı Türkçesi مفحم, o da Arapça مَفْحُم (mefḥum) kelimesinden gelmektedir.

Dürüst bir insan, inansa da inanmasa da mefhumları yerli yerinde kullanmak borcundadır.


mevcudiyet

mevcudiyeti (accusative)
mevcudiyetler (plural)