dünya

Osmanlı Türkçesi دنيا, Arapça دُنْيَا (dünyā).

Batı dünyası

inançları, kültürleri bir olan ülke veya insanlar topluluğu

basın dünyası

meslek/iş birliği içinde bulunan kimseler

bünya bir gemi, akıl yelkeni, fikir dümeni, kolla kendini, göreyim seni

dünya bir yağlı kuyruktur; yiyebilene aşk olsun

dünya bol olmuş neye yarar, pabuç dar olduktan sonra

dünya dört kulplu bir kazan, bir kulpundan tut da kazan


cümle

Osmanlı Türkçesi جمله, Arapça جُمْلة (cümle).

Cümleye uzun ömürler dilerim.


kimse

Kabahat samur kürk olsa kimse sırtına almaz

Kimse kendi memleketinde peygamber olmaz

(belgisiz adıl): herhangi bir kişi, kim olduğu bilinmeyen kişi, biri

Kimsenin girdisi çıktısı, alacağı borcu ile uğraşmak istemiyordum.


kim

kim (singular nominative)
kimler (plural nominative)
kimi (singular accusative)
kimleri (plural accusative)
kime (singular dative)
kimlere (plural dative)
kimde (singular locative)
kimlerde (plural locative)
kimden (singular ablative)
kimlerden (plural ablative)
kimin (singular genitive)
kimlerin (plural genitive)
kimim (possessive singular first-person nominative)
kimlerim (possessive plural first-person singular nominative)
kimimi (possessive singular first-person accusative)
kimlerimi (possessive plural first-person singular accusative)
kimime (possessive singular first-person dative)
kimlerime (possessive plural first-person singular dative)
kimimde (possessive singular first-person locative)
kimlerimde (possessive plural first-person singular locative)
kimimden (possessive singular first-person ablative)
kimlerimden (possessive plural first-person singular ablative)
kimimin (possessive singular first-person genitive)
kimlerimin (possessive plural first-person singular genitive)
kimin (possessive singular second-person nominative)
kimlerin (possessive plural second-person singular nominative)
kimini (possessive singular second-person accusative)
kimlerini (possessive plural second-person singular accusative)
kimine (possessive singular second-person dative)
kimlerine (possessive plural second-person singular dative)
kiminde (possessive singular second-person locative)
kimlerinde (possessive plural second-person singular locative)
kiminden (possessive singular second-person ablative)
kimlerinden (possessive plural second-person singular ablative)
kiminin (possessive singular second-person genitive)
kimlerinin (possessive plural second-person singular genitive)
kimi (possessive singular third-person nominative)
kimleri (possessive plural third-person singular nominative)
kimiyi (possessive singular third-person accusative)
kimlerini (possessive plural third-person singular accusative)
kimiye (possessive singular third-person dative)
kimlerine (possessive plural third-person singular dative)
kimide (possessive singular third-person locative)
kimlerinde (possessive plural third-person singular locative)
kimiden (possessive singular third-person ablative)
kimlerinden (possessive plural third-person singular ablative)
kiminin (possessive singular third-person genitive)
kimlerinin (possessive plural third-person singular genitive)
kimimiz (possessive singular first-person plural nominative)
kimlerimiz (possessive plural first-person nominative)
kimimizi (possessive singular first-person plural accusative)
kimlerimizi (possessive plural first-person accusative)
kimimize (possessive singular first-person plural dative)
kimlerimize (possessive plural first-person dative)
kimimizde (possessive singular first-person plural locative)
kimlerimizde (possessive plural first-person locative)
kimimizden (possessive singular first-person plural ablative)
kimlerimizden (possessive plural first-person ablative)
kimimizin (possessive singular first-person plural genitive)
kimlerimizin (possessive plural first-person genitive)
kiminiz (possessive singular second-person plural nominative)
kimleriniz (possessive plural second-person nominative)
kiminizi (possessive singular second-person plural accusative)
kimlerinizi (possessive plural second-person accusative)
kiminize (possessive singular second-person plural dative)
kimlerinize (possessive plural second-person dative)
kiminizde (possessive singular second-person plural locative)
kimlerinizde (possessive plural second-person locative)
kiminizden (possessive singular second-person plural ablative)
kimlerinizden (possessive plural second-person ablative)
kiminizin (possessive singular second-person plural genitive)
kimlerinizin (possessive plural second-person genitive)
kimi (possessive singular third-person plural nominative)
kimleri (possessive singular third-person plural nominative)
kimiyi (possessive singular third-person plural accusative)
kimlerini (possessive singular third-person plural accusative)
kimiye (possessive singular third-person plural dative)
kimlerine (possessive singular third-person plural dative)
kimide (possessive singular third-person plural locative)
kimlerinde (possessive singular third-person plural locative)
kimiden (possessive singular third-person plural ablative)
kimlerinden (possessive singular third-person plural ablative)
kiminin (possessive singular third-person plural genitive)
kimlerinin (possessive singular third-person plural genitive)

Ana gezer, kız gezer; bu çeyizi kim düzer?

Arkadaşını söyle, kim olduğunu söyleyeyim

(belgisiz adıl): "Hangi kişi?" mânâsında cümlede, özne, tümleç, nesne, yüklem görevinde kullanılan bir kelime

Kim sesini çıkarırsa karşısında beni bulur.


benzeri

(belgisiz adıl): birbirinin aynı olan veya birbirine çok benzeyen iki şeyden her biri, eş, aynı


cümle âlem

Cümleye uzun ömürler dilerim.


cümlesi

Cümlesi masanın başında koltuklara yerleştiler.


her biri

Şu dünyada her birimiz alnımızın teriyle ekmeğimizi çıkarmak zorundayız.


şurası

Şurasını .

Şurasını unutmayın ki bilgisizlik her türlü felakete yol açabilir.


âlem

Osmanlı Türkçesiعالم, Arapçaعَالَم (ʿālem).

Bu yaptığından dolayı âleme rezil oldun.


kâinat

Arapçaكائنات (kâinât), Arapçaكَائِنَات (kāʾināt).


each

(belgisiz adıl): her biri, herkes, kâinat, cümle âlem


var

(belgisiz adıl): cümle âlem, her, herkes, kâinat


her

tegme

(belgisiz adıl): tekil isimlere tamlayan görevinde getirilerek "bütün …-ler" "…-in tamamı", "…-in hepsi" anlamını veren söz

her boyayı boyandık da bir fıstıki yeşil mi kaldı?

her ile şu maddeler kastedilmiş olabilir

Her sınıfa bir bilgisayar kampanyası haftaya başlıyor.


everyone

Orta İngilizce everichon sözcüğünden nakledildi(every + one).

(belgisiz adıl): cümle âlem, her, herkes

Everyone needs time to unwind.

Herkes gevşemek için zamana ihtiyaç duyar.


everybody

Everybody agrees with his views.


herkes

[ɦæɾ̪ʲ.cʰɛs̪]

Akılları pazara çıkarmışlar, herkes yine kendi aklını almış

Evden bir ölü çıkacak demişler, herkes hizmetçinin yüzüne bakmış

Herkes aklını pazara çıkarmış , yine kendi aklını almış

herkes gider Mersin’e biz gideriz tersine

(belgisiz adıl): insanların bütünü, cümle âlem, her biri, kâinat

Neylersin ölüm herkesin başında,
Uyudun uyanmadın olacak


bir şey

(belgisiz adıl): herhangi bir cisim, durum, hadise, hareket, iş, söz v.s. yerine kullanılan belirsiz bir zarf

Bir şeye karşı merak duymak.

Bir şeyi çekici bulmak.


her kes

[ɦæɾ̪ʲ.cʰɛs̪]

(belgisiz adıl): herkes, cümle âlem, her biri, kâinat


jokainen

(belgisiz adıl): cümle âlem, her biri, herkes, kâinat


elk

(belgisiz adıl): her biri, cümle âlem, her, herkes, kâinat