หนู

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʰnuːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩉ᩠ᨶᩪ (หนู), ลาว ໜູ (หนู), ไทลื้อ ᦐᦴ (หนู), ไทดำ ꪘꪴ (หนุ), ไทใหญ่ ၼူ (นู), จ้วง nou, แสก หนู่, ภาษาจ้วงใต้ nu

/nuː˩˩˦/^((สัมผัส))

เป็นคำสำหรับเรียกเด็กว่า หนูนั่น หนูนี่ มีความหมายไปในทางเอ็นดู, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1 หรือ 2 โดยส่วนมากสรรพนามบุรุษที่ 1 ของคำนี้ใช้แทนตัวผู้พูดของเพศหญิงทุกวัย เช่น วัยเด็ก วัยเรียน วัยรุ่น วัยผู้ใหญ่ วัยกลางคน และวัยชรา


a

รูปแบบอื่นของ elle (“หล่อน, เธอ”)

C'te fille-là, a'a l'air cute.


a

คำย่อของ anh (อัญ)

อินเทอร์เน็ต


ลาว

เขา (คำสรรพนามบุรุษที่ 3)


กู

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kuːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ກູ (กู), ไทลื้อ ᦅᦴ (คู), ไทดำ ꪀꪴ (กุ), จ้วง gou; เทียบไหลดั้งเดิม *ɦuː, ออสโตรนีเซียนดั้งเดิม *aku (ซึ่งเป็นรากของมาเลเซีย aku, ตากาล็อก ako, ชวา aku)

ᩁᩣ

คำสรรพนามบุรุษที่ 1

ᨣᩪ

คำสรรพนามบุรุษที่ 1

ꪀꪴ

คำสรรพนามบุรุษที่ 1

ၵဝ်

คำสรรพนามบุรุษที่ 1

ກູ

คำสรรพนามบุรุษที่ 1

I

คำสรรพนามบุรุษที่ 1

me

คำสรรพนามบุรุษที่ 1

คำใช้แทนตัวผู้พูด เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1

โบราณ หรือ ภาษาปาก


กู

ฉัน, ข้า (บุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์)


我

จากซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *ŋa เป็นรากเดียวกันกับคำว่า 吾 (yú), 俺 (ǎn) และ 𠊎 (ái)

認識你我真高興。

ฉันยินดีที่ได้พบคุณ

认识你我真高兴。

ฉันยินดีที่ได้พบคุณ

我哥哥每天上班都遲到。

พี่ชายของฉันไปทำงานสายทุกวัน

我哥哥每天上班都迟到。

พี่ชายของฉันไปทำงานสายทุกวัน

今朝公司有事體，我先走勒。

วันนี้ฉันมีหลายสิ่งที่ต้องทำที่บริษัท [ดังนั้น] ฉันจะออกไปเช้าหน่อย

¹cin-tsau ¹kon-sy ⁶yeu ⁶zy-thi ⁶ngu ¹shi ⁵tseu-leq

今朝公司有事体，我先走勒。

ทางการ หรือ ภาษาถิ่น

我國

ประเทศของเรา

我国

ประเทศของเรา

我市


เฃา

/kʰaw˩˩˦/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ เขา (“พวกเขา, กล่าวถึงสรรพนามที่ 2 หรือ 3”)

เฃากำลังคุยกันอยู่


I

สืบทอดจากอังกฤษกลาง I (เช่นเดียวกับ ik, ich), จากอังกฤษเก่า ih (เช่นเดียวกับ ic, iċċ (“ฉัน”)), จากเจอร์แมนิกตะวันตกดั้งเดิม *ik, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *ik, *ek (“ฉัน”), จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *éǵh₂ (“ฉัน”); ดูเพิ่ม อังกฤษ ich; ร่วมรากกับ ego and Ich
ร่วมเชื้อสายกับสกอต I, ik, A (“ฉัน”), Saterland Frisian iek (“ฉัน”), ฟรีเชียตะวันตก ik (“ฉัน”), ดัตช์ ik (“ฉัน”), เยอรมันต่ำ ik (“ฉัน”), เยอรมัน ich (“ฉัน”), บาวาเรีย i (“ฉัน”), ยิดดิช איך (ยฅ, “ฉัน”), เดนมาร์ก และนอร์เวย์แบบบุ๊กมอล jeg (“ฉัน”), นอร์เวย์แบบนือนอสก์ eg (“ฉัน”), สวีเดน jag (“ฉัน”), ไอซ์แลนด์ ég, eg (“ฉัน”), กอท 𐌹𐌺 (อิค, “ฉัน”)
ร่วมเชื้อสายอย่างห่าง ๆ กับละติน ego (เอโกฺ, “ฉัน”), กรีกโบราณ ἐγώ (egṓ, “ฉัน”), รัสเซีย я (ยา, “ฉัน”), ลิทัวเนีย aš (“ฉัน”), อาร์มีเนีย ես (เย็ซ, “ฉัน”), สันสกฤต अहम् (อหมฺ, “ฉัน”), Hittite 𒌑𒊌 (ūk, “ฉัน”)

ในภาษาเขียนใช้ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ I เสมอ รูปอื่นของ I เช่น me และ my ให้เป็นไปตามกฎการใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ปกติของภาษาอังกฤษ

I คือรูปประธาน (กรรตุการก) ตรงข้ามกับ me ซึ่งคือรูปกรรม (กรรมการกและสัมปทานการก) นอกจากนี้ me ยังถูกใช้เพื่อการเน้นย้ำเหมือนคำว่า moi ในภาษาฝรั่งเศส สำหรับบางกรณียังคงมีมุมมองที่แตกต่างกันว่ารูปแบบไหนดีกว่า เช่น ผู้พูดบางคนยังยึดกฎดั้งเดิมที่ใช้ I ในตำแหน่งส่วนเติมเต็มของสัมพันธกริยา (complement of the copula) และพูดในลักษณะเช่น It is I ขณะที่ปัจจุบันมีการใช้ me โดยทั่วไปในบริบทดังกล่าว (It's me)

ฉัน (บุรุษสรรพนามบุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์ ประธาน)


die

ประพันธสรรพนามแทนนามเพศหญิง เอกพจน์: ผู้ที่, อันที่, สิ่งที่

ประพันธสรรพนามแทนนามพหูพจน์ทั้งหมด: พวกที่, เหล่าที่, สิ่งที่

นิยมสรรพนามแทนนามเพศหญิง เอกพจน์: มัน, นั่น, สิ่งนั้น, หล่อน

นิยมสรรพนามแทนนามพหูพจน์ทั้งหมด: พวกมัน, พวกเขา, สิ่งเหล่านั้น


তিনি

เขา, หล่อน, มัน


หมอ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ʰmɔːᴬ¹ (“หมอผี”), จากไทดั้งเดิม *ʰmoːᴬ (“หมอผี”), จากจีนเก่า巫 (OC *ma); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩉ᩠ᨾᩬᩴ (หมอํ), เขิน ᩉ᩠ᨾᩳ (หมอ), ลาว ໝໍ (หมํ), ไทลื้อ ᦖᦸ (หมอ̂), ไทดำ ꪢꪷ (หมํ), ไทใหญ่ မေႃ (มอ̂), ไทใต้คง ᥛᥨᥝᥴ (โม๋ว), อาหม 𑜉𑜦𑜡 (มอ̂), 𑜈𑜦𑜡 (บอ̂), หรือ 𑜈𑜨𑜦𑜡 (บฺวอ̂), จ้วง mo (ในคำ bohmo), จ้วงแบบหนง moa

/mɔː˩˩˦/^((สัมผัส))

ใช้เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2 เรียกเด็กด้วยความเอ็นดูว่า หมอนั่น หมอนี่

ใช้เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3 เรียกผู้ใหญ่ด้วยความหมั่นไส้เป็นต้น, (ใช้แก่ผู้ชาย)

อย่าไปฟังหมอนะ


ساياوْ

มลายูแบบปัตตานี

ยืมมาจากมาเลเซีย saya, sahaya, จากสันสกฤต सहाय (สหาย, “ผู้ติดตาม”)


ขา

ร่วมเชื้อสายกับภาษาจ้วงใต้ ha (คำสุภาพ)

/kʰaː˩˩˦/^((สัมผัส))

บุคคลที่สามสองคน, เขาสองคน


ລາວ

ร่วมเชื้อสายกับไทย ลาว, อีสาน ลาว, คำเมือง ᩃᩣ᩠ᩅ (ลาว), ไทลื้อ ᦟᦱᧁ (ลาว), ไทใหญ่ လၢဝ်း (ล๊าว), เขมร ឡាវ (ฬาว) หรือ លាវ (ลาว)

เขา, หล่อน (สรรพนามบุรุษที่ 3)


ເຂົາ

ร่วมเชื้อสายกับไทดำ ꪹꪎꪱ (เสา), ไทใต้คง ᥑᥝᥴ (เฃ๋า); เทียบคำที่แปลว่า เค้า (คำสรรพนามบุรุษที่ 1) กับไทย เค้า

เขา (คำสรรพนามบุรุษที่ 3)

(ພວກ~) พวกเขา (คำสรรพนามบุรุษที่ 3)

เค้า (คำสรรพนามบุรุษที่ 1)


ເຈົ້າ

ยืมมาจากจีนยุคกลาง主 (MC tsyuX); ร่วมเชื้อสายกับไทย เจ้า, คำเมือง ᨧᩮᩢ᩶ᩣ (เจั้า), ไทลื้อ ᦈᧁᧉ (เจ้า), ไทดำ ꪹꪊ꫁ꪱ (เจ้า), ไทใหญ่ ၸဝ်ႈ (จ้ว), อาหม 𑜋𑜈𑜫 (ฉว์) หรือ 𑜋𑜨𑜧 (ฉอ̂ว์); การใช้คำนี้เป็นคำรับเกิดขึ้นหลัง พ.ศ. 2518 ซึ่งรัฐบาลลาวได้เปลี่ยนระบอบการปกครอง ก่อนหน้านี้มักใช้เพียงแค่ ໂດຍ (โดย) ซึ่งมีความเกี่ยวพันกับคำว่า ຂ້ານ້ອຍ (ข้าน้อย) เป็นคำรับที่สุภาพ (Enfield, 1999, p. 274)

เจ้า, คุณ, เธอ


ຂ້າ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kraːꟲ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ข้า, ไทลื้อ ᦃᦱᧉ (ฃ้า), ไทใหญ่ ၶႃႈ (ข้า), ไทใต้คง ᥑᥣᥲ (ฃ้า)


ຂ້າພະເຈົ້າ

[kʰaː˥˥˨.pʰa(ʔ˧˨).t͡ɕaw˧˦]

ຂ້າ-ພະ-ເຈົ້າ


ເຮົາ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *rawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย เรา, คำเมือง ᩁᩮᩢᩣ (เรัา), อีสาน เฮา, ไทลื้อ ᦣᧁ (เฮา), ไทดำ ꪹꪭꪱ (เฮา), ไทขาว ꪹꪭꪱ, ไทใหญ่ ႁဝ်း (ห๊ว), ไทใต้คง ᥞᥝᥰ (เห๊า), อาหม 𑜍𑜧 (รว์), 𑜍𑜈𑜫 (รว์) หรือ 𑜍𑜧𑜈𑜫 (รว์ว์), ปู้อี rauz, จ้วง raeuz


ຂ້ອຍ

กร่อนมาจาก ຂ້ານ້ອຍ (ข้าน้อย); ร่วมเชื้อสายกับไทย ข้อย, อีสาน ข้อย, คำเมือง ᨡᩬ᩠᩶ᨿ (ขอ้ย), เขิน ᨡᩭ᩶ (ขอย้), ไทลื้อ ᦃᦾᧉ (ฃ้อ̂ย), ไทดำ ꪄ꫁ꪮꪥ (ฃ้อย)

ຂ້ຽ
ข้ย
ຂ້ອຽ
ข้อย


ມັນ

ร่วมเชื้อสายกับไทย มัน, อีสาน มัน, คำเมือง ᨾᩢ᩠ᨶ (มัน), เขิน ᨾᩢ᩠ᨶ (มัน), ไทลื้อ ᦙᧃ (มัน), ไทดำ ꪣꪽ (มัน), ไทใหญ่ မၼ်း (มั๊น), ไทใต้คง ᥛᥢᥰ (มั๊น), อาหม 𑜉𑜃𑜫 (มน์)

มัน (แทนคน สัตว์หรือสิ่งของ)


ທ່ານ

ร่วมเชื้อสายกับไทย ท่าน, อีสาน ท่าน, คำเมือง ᨴ᩵ᩤ᩠ᨶ (ท่าน), เขิน ᨴ᩵ᩤ᩠ᨶ (ท่าน), ไทลื้อ ᦑᦱᧃᧈ (ท่าน), ไทดำ ꪕ꪿ꪱꪙ (ตฺ่าน)


ຂ້ານ້ອຍ

ຂ້າ (ข้า, “ข้า”) + ນ້ອຍ (น้อย, “น้อย”); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ข้าน้อย, เขิน ᨡ᩶ᩣᨶᩭ᩶ (ข้านอย้), ไทลื้อ ᦃᦱᧉᦓᦾᧉ (ฃ้าน้อ̂ย)

ຂ້ານ້ອຽ
ข้าน้อย

[kʰaː˧˩.nɔːj˥˨]

[kʰaː˥˥˨.nɔːj˧˦]

กระผม, ดิฉัน


आत्मा

กรรตุการก เอกพจน์ของ आत्मन् (อาตฺมนฺ)


मोर

สัมพันธการกของ मुइ (มุอิ, “ของฉัน”)


איש

คนทั่วไป, ใครก็ตาม

ในประโยคปฏิเสธ


you

สืบทอดจากอังกฤษกลาง you, yow, ȝow (การกกรรมของ ye), จากอังกฤษเก่า ēow, īow (“เธอ”, สัมปทานการกของ ġē), จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *iwwiz (“เธอ”, สัมปทานการกของ *jīz), รูปผันตะวันตกของ *izwiz (“เธอ”, สัมปทานการกของ *jūz), จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *yūs (“เธอ”, พหูพจน์), *yū́
ร่วมเชื้อสายกับสกอต you (“เธอ”), Saterland Frisian jou (“เธอ”), ฟรีเชียตะวันตก jo (“เธอ”), เยอรมันต่ำ jo, joe and oe (“เธอ”), ดัตช์ jou and u (“เธอ”), เยอรมันสูงกลาง eu, iu (“เธอ”, สรรพนามกรรม), ละติน vōs (โว̄ซ, “เธอ”), อเวสตะ 𐬬𐬋 (โว, “เธอ”), Ashkun iã (“เธอ”), Kamkata-viri šo (“เธอ”), สันสกฤต यूयम् (ยูยมฺ, “เธอ”)Ye, you และ your ร่วมเชื้อสายกับดัตช์ jij/je, jou, jouw; เยอรมันต่ำ ji, jo/ju, jug และ เยอรมัน ihr, euch และ euer ตามลำดับ; นอกจากนี้ Ye ยังร่วมเชื้อสายกับสวีเดน I โบราณ

เธอ, คุณ (ใช้เป็นประธาน)

เธอ, คุณ (ใช้เป็นกรรม)

พวกเธอ, พวกคุณ (ใช้เป็นประธาน)

พวกเธอ, พวกคุณ (ใช้เป็นกรรม)


he

เขา (ผู้ชาย, ใช้เป็นประธาน)


she

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-she.wav

หล่อน, เขา (ผู้หญิง, ใช้เป็นประธาน)


it

มัน (ใช้เป็นประธาน)

มัน (ใช้เป็นกรรม)

เขา (ไม่ทราบเพศ, ใช้เป็นประธาน)

เขา (ไม่ทราบเพศ, ใช้เป็นกรรม)

ใช้เป็น impersonal pronoun (หรือ dummy pronoun)


we

พวกเรา (ใช้เป็นประธาน)


they

พวกเขา (ใช้เป็นประธาน)

พวกมัน (ใช้เป็นประธาน)

เขา (ไม่ทราบเพศ, ใช้เป็นประธาน)


nous

พวกเรา (สรรพนามประธาน)

พวกเรา (สรรพนามกรรมตรง)

พวกเรา (สรรพนามกรรมรอง)

พวกเรา (สรรพนามกรรมตามหลังบุพบท)


je

คุณ, เธอ (ใช้เป็นประธานหรือกรรมก็ได้ เอกพจน์หรือพหูพจน์ก็ได้)


je

ฉัน (สรรพนามประธาน)


me

เน้นว่า "ฉัน" กระทำกับ "ฉัน" เอง (สรรพนามสะท้อนกลับ)

ฉัน (สรรพนามกรรมตรง)

ฉัน (สรรพนามกรรมรอง)


me

สรรพนามสะท้อนบุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์, รูปแบบสะท้อนของyo เน้นการกระทำกับตัวเอง

Me visto.

Me rompí el brazo.

Me quité el abrigo.

ฉันถอดเสื้อคลุมออก

สรรพนามกรรมตรงบุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์, ฉัน, ซึ่งฉัน

Le gustaría verme.

หล่อนอยากเจอฉัน

Me miré al espejo.

ฉันส่องตัวเองในกระจก

สรรพนามกรรมรองบุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์: กรรมรองของ yo, ฉัน, แก่ฉัน, ต่อฉัน

Se me está cayendo el pelo.

ผมฉันกำลังร่วง

Él me da los libros.

เขาให้หนังสือแก่ฉัน

Me tiene miedo.

เขาเกรงกลัวฉัน


me

ฉัน (ใช้เป็นกรรม)


te

เน้นว่า "คุณ" กระทำกับ "คุณ" เอง (สรรพนามสะท้อนกลับ)

คุณ (สรรพนามกรรมตรง)

คุณ (สรรพนามกรรมรอง)


le

สืบทอดจากฝรั่งเศสกลาง le, สืบทอดจากฝรั่งเศสเก่า le, สืบทอดจากละติน illum (อิลลุม) (เพศกลาง: illud (อิลลุด)), กรรมตรงของ ille (อิลเล).

กรรมการกของ il


le

จากละติน illī (อิลลี̄), กรรมรองของ ille (อิลเล).

สัมปทานการกของ él (เอล)

สัมปทานการกของ ella (เอยฺา)


la

เขา (ใช้แก่เพศหญิง)


la

รูปกรรมตรง (accusative) แทนบุคคลหรือสิ่งของที่เป็นเพศหญิง, แทนสรรพนาม ella (หล่อน), ello (พวกหล่อน), usted (คุณ, ท่าน (เพศหญิง))

รูปกรรมรอง (dative) แทนสรรพนามที่ไม่ชี้เฉพาะบุคคลที่เป็นเพศกลาง


lui

เขา; คำสรรพนามเอกพจน์บุคคลที่สามชายที่ใช้หลังคำบุพบท หรือเป็นคำกริยาของการเชื่อมคำกริยา หรือเมื่อแยกออกจากประโยค หรือใช้เน้น

C'est lui qui a dit cela.

เขาคือผู้พูดสิ่งนั้น

มันเขาคือผู้พูดสิ่งนั้น

(แก่/กับ/แด่) เขา, เธอ; คำสรรพนามเอกพจน์บุคคลที่สามใช้เป็นวัตถุทางอ้อม

Je lui ai donné le livre.

ฉันให้หนังสือแก่เขา/เธอ


elle

สืบทอดจากฝรั่งเศสเก่า ele, จากละติน illa (อิลลา), รูปเพศหญิงของ ille (อิลเล)

หล่อน (ประธาน)

Je crois qu'elle est partie.

มัน (ที่เป็นศัพท์เพศหญิง)

หล่อน (กรรม); à elle = ของหล่อน (กรรม)

C’est à elle.


vous

คุณ, ท่าน (สรรพนามประธาน; เอกพจน์)

พวกคุณ, พวกท่าน (สรรพนามประธาน; พหูพจน์)

คุณ, ท่าน, พวกคุณ, พวกท่าน (สรรพนามกรรมตรง)

คุณ, ท่าน, พวกคุณ, พวกท่าน (สรรพนามกรรมรอง)

คุณ, ท่าน, พวกคุณ, พวกท่าน (สรรพนามกรรมตามหลังบุพบท)


les

สรรพนามกรรมตรง พวกเขา (ใช้ได้ทั้งเพศชายและหญิง)


les

พหูพจน์ของ le (เล)
สัมปทานการกของ él (เอล)


leur

สืบทอดจากฝรั่งเศสเก่า lor, จากละติน illōrum (อิลโล̄รุม), genitive masculine plural ของ ille (อิลเล).


elles

สืบทอดจากฝรั่งเศสเก่า eles, จากละติน illās (อิลล̄าซ), accusative feminine plural ของ ille (อิลเล).

พวกเขา (หญิง).


ओ

ยืมจากเปอร์เซีย او

เขา, หล่อน, มัน (สรรพนามบุรุษที่สาม)


कौन

สืบทอดจาก, จากสันสกฤต कः पुनर् (กะ ปุนรฺ); เทียบคุชราต કોણ (โกณ), มราฐี कोण (โกณ), อัสสัม কোন (โกน)

ใคร (ใช้เป็นคำถาม)


ฉัน

ตัดมาจาก ดิฉัน หรือ ดีฉัน ซึ่งใช้แทนผู้ชาย และ อิฉัน หรือ อีฉัน ซึ่งใช้แทนผู้หญิง; เทียบเขมร ឆាន់ (ฉาน̍, “ฉัน (สรรพนาม)”)

ᨡ᩶ᩣ

สรรพนามบุรุษที่ 1

ᨣᩪ

สรรพนามบุรุษที่ 1

ᨲᩪ

สรรพนามบุรุษที่ 1

ik

สรรพนามบุรุษที่ 1

ꪄ꫁ꪮꪥ

สรรพนามบุรุษที่ 1

ႁဝ်း

สรรพนามบุรุษที่ 1

ຂ້ອຍ

สรรพนามบุรุษที่ 1

I

สรรพนามบุรุษที่ 1

กระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กรู

อรรถาภิธาน:ฉัน

กัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กู

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยุม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าน้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพระพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าวรพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

เค้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ชั้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดำนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

เดี๊ยน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัว

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัวเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตูข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

นี่

อรรถาภิธาน:ฉัน

เปิ้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ม่อน

อรรถาภิธาน:ฉัน

รูป

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรา

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรียม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ลูกช้าง

อรรถาภิธาน:ฉัน

หนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

หม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อ้าย

อรรถาภิธาน:ฉัน

อัญขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊ว

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊วะ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม์

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมภาพ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมา

อรรถาภิธาน:ฉัน

อิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

/t͡ɕʰan˩˩˦/^((สัมผัส))

เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้แทนตัวผู้พูด พูดกับผู้ที่เสมอกันหรือผู้ใหญ่พูดกับผู้น้อย


เธอ

/tʰɤː˧/^((สัมผัส))

คำใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย มักใช้ในระหว่างเพื่อนผู้หญิงด้วยกัน หรือใช้กับผู้มีศักดิ์ต่ำกว่า เช่นครูพูดกับศิษย์ เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2

คำใช้แทนผู้ที่เราพูดถึง ใช้กับผู้มีศักดิ์ต่ำกว่าด้วยความยกย่องหรือเอ็นดูเป็นต้น เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3


คุณ

ยืมมาจากสันสกฤต गुण (คุณ, “คุณภาพ, คุณธรรม, คุณความดี”) หรือบาลี คุณ (“เส้น, สาย; ส่วนประกอบ; คุณภาพ, ผลประโยชน์, คุณความดี”); ร่วมเชื้อสายกับลาว ຄຸນ (คุน), ไทลื้อ ᦅᦳᧃ (คุน)

ᨴ᩵ᩤ᩠ᨶ

[เสียงสมาส]
คุน-นะ-

เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2 ใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย

เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3 ใช้แทนผู้ที่เราพูดถึงด้วยความสุภาพ, คุณท่าน ก็ว่า


แก

/kɛː˧/^((สัมผัส))

สรรพนามบุรุษที่ 2 ใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วยซึ่งเป็นผู้ที่สนิทสนม หรือผู้น้อย

แกจะไปไหน

สรรพนามบุรุษที่ 3 ใช้แทนผู้ที่เราพูดถึง

แกเป็นคนเก็บตัว ไม่ค่อยติดต่อกับใครนัก


มึง

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *mɯŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨾᩧ᩠ᨦ (มึง), ลาว ມຶງ (มึง), ไทลื้อ ᦙᦹᧂ (มืง), ไทดำ ꪣꪳꪉ (มึง), ไทขาว ꪝꪳꪉ, จ้วง mwngz, จ้วงแบบจั่วเจียง mawz; เทียบไหลดั้งเดิม *C-mɯː (“คุณ; ท่าน (เอกพจน์)”)

/mɯŋ˧/^((สัมผัส))

คำใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2

โบราณ หรือ ภาษาปาก


เจ้า

/t͡ɕaw˥˩/^((สัมผัส))

คำใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย สำหรับผู้ใหญ่พูดกับผู้น้อยอย่างสุภาพหรือเอ็นดู, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2

เจ้ามานี่

คำใช้แทนผู้ที่เราพูดถึง, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3, มักใช้เข้าคู่กับคำ นั่น เป็น เจ้านั่น

เจ้านั่นจะไปด้วยหรือเปล่า


เจ้า

รูปแบบอื่นของ ᨧᩮᩢ᩶ᩣ (เจั้า)


เจ้า

รูปแบบอื่นของ เจ่า


เอ็ง

เป็นไปได้ว่ายืมมาจากเขมรเก่า ឯង (เอง), ឯង៑ (เองฺ); ร่วมเชื้อสายกับเขมร ឯង (เอง); ร่วมรากกับ เอง

/ʔeŋ˧/^((สัมผัส))

บุคคลที่สอง ซึ่งบุคคลแรกหรือประธานกำลังพูดคุยด้วย คำแทนบุคคลที่สอง


န

กะเหรี่ยงโปตะวันตก

สืบทอดจากซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *na-ŋ

ของคุณ, ของท่าน


န

กะเหรี่ยงสะกอ

สืบทอดจากซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *na-ŋ

ของคุณ, ของท่าน


ယ

(คำสแลง) ตัวมึง, มึง, ไอ้มึง


ตา

คู่ศัพท์เพศหญิงของ ต


รูป

ยืมมาจากสันสกฤต रूप (รูป) หรือบาลี รูป; ร่วมเชื้อสายกับลาว ຮູບ (ฮูบ), ไทลื้อ ᦷᦣᧇ (โฮบ)

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

[เสียงสมาส]
รูบ-ปะ-

/ruːp̚˥˩/^((สัมผัส))

คำใช้แทนตัวผู้พูดสำหรับพระภิกษุสามเณรพูดกับคฤหัสถ์, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1, ปัจจุบันใช้ อาตมา หรือ อาตมภาพ


ต

สรรพนามบุรุษที่สาม เพศชาย: ท่าน, เขา, นาย, มัน, ผู้นั้น, เป็นต้น

สรรพนามระบุเฉพาะ

อิติปิ โส ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ วิชฺชาจรณสมฺปนฺโน สุคโต โลกวิทู อนุตฺตโร ปุริสทมฺมสารถิ สตฺถา เทวมนุสฺสานํ พุทฺโธ ภควาติ

อย่างนี้ว่า พระผู้มีพระภาคองค์นั้น ทรงเป็นพระอรหันต์แม้เพราะเหตุนี้ ทรงตรัสรู้เองโดยชอบแม้เพราะเหตุนี้ ทรงบรรลุวิชชาและจรณะแม้เพราะเหตุนี้ เสด็จไปดีแม้เพราะเหตุนี้ ทรงทราบโลกแม้เพราะเหตุนี้ ทรงเป็นสารถีฝึกบุรุษที่ควรฝึกไม่มีผู้อื่นยิ่งกว่าแม้เพราะเหตุนี้ ทรงเป็นศาสดาของเทพและมนุษย์ทั้งหลายแม้เพราะเหตุนี้ ทรงเป็นพุทธะแม้เพราะเหตุนี้ ทรงเป็นพระผู้มีพระภาคแม้เพราะเหตุนี้

สรรพนามบุรุษที่สาม เพศกลาง: มัน

สรรพนามระบุเฉพาะ


ธ

/tʰaʔ˦˥/^((สัมผัส))

ท่าน, เธอ, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3

ธ ประสงค์ใด จงสฤษดิ์ดัง หวังวรหฤทัย


ย

อันใด, สิ่งใด


นาย

สรรพนามบุรุษที่ 2 ใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย ใช้สำหรับเพื่อนผู้ชายในลักษณะที่เป็นกันเอง

เย็นนี้นายจะไปด้วยไหม


မၼ်း

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *manᴬ (“สรรพนามบุรุษที่ 3 เอกพจน์”); ร่วมเชื้อสายกับไทย มัน, อีสาน มัน, ลาว ມັນ (มัน), คำเมือง ᨾᩢ᩠ᨶ (มัน), เขิน ᨾᩢ᩠ᨶ (มัน), ไทลื้อ ᦙᧃ (มัน), ไทดำ ꪣꪽ (มัน), ไทใต้คง ᥛᥢᥰ (มั๊น), อาหม 𑜉𑜃𑜫 (มน์)


မႂ်း

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *maɰᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทใต้คง ᥛᥬᥰ (ใม๊), อ่ายตน မ်ၞ (ม์ฺว), อาหม 𑜉𑜧𑜤 (มาว์) หรือ 𑜈𑜧 (บว์), จ้วงแบบหนง mawz


ၵဝ်

พวกมัน, พวกเขา


ၶႃႈ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kraːꟲ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ข้า, ลาว ຂ້າ (ข้า), ไทลื้อ ᦃᦱᧉ (ฃ้า), ไทใต้คง ᥑᥣᥲ (ฃ้า)


ၽႂ်

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨹᩲ (ใผ), อีสาน ใผ หรือ ไผ, ลาว ໃຜ (ใผ), ไทลื้อ ᦺᦕ (ไผ), ไทใต้คง ᥚᥬᥴ (ใผ๋), อ่ายตน ၸၞ် (ใผ), อาหม 𑜇𑜧 (ผว์) หรือ 𑜇𑜨𑜧 (ผอ̂ว์)


ႁဝ်း

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *rawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย เรา, คำเมือง ᩁᩮᩢᩣ (เรัา), อีสาน เฮา, ลาว ເຮົາ (เฮ็า), ไทลื้อ ᦣᧁ (เฮา), ไทดำ ꪹꪭꪱ (เฮา), อาหม 𑜍𑜧 (รว์), 𑜍𑜈𑜫 (รว์) หรือ 𑜍𑜧𑜈𑜫 (รว์ว์), ปู้อี rauz, จ้วง raeuz

เรา (พวกเรา หรือเราคนเดียว), มักใช้คู่กับ သူ (สู)


သူ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *suːᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับไทย สู, คำเมือง ᩈᩪ (สู), อีสาน สู, ลาว ສູ (สู), ไทลื้อ ᦉᦴ (สู), ไทดำ ꪎꪴ (สุ), ไทใต้คง ᥔᥧᥴ (สู๋), อาหม 𑜏𑜥 (สู), จ้วง sou

คุณ, เธอ, มักใช้คู่กับ ႁဝ်း (ห๊ว)

พวกคุณ, พวกเธอ


นา

เทียบเขมร ណា (ณา), អ៊ីណា (อ̰ีณา), អីណា (อีณา), ឯណា (เอณา)


เพื่อน

ยืมมาจากจีนยุคกลาง伴 (MC banX); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨻᩮᩬᩥ᩵ᩁ (เพอิ่ร), ᨻᩮᩥ᩠᩵ᨶ (เพิ่น), เขิน ᨻᩮᩨ᩠᩵ᨶ (เพื่น), ลาว ເພື່ອນ (เพื่อน), ເພິ່ນ (เพิ่น), ไทใหญ่ ပိူၼ်ႈ (เปิ้น), เวียดนาม bạn (บ่าน), จ้วงแบบจั่วเจียง panx

/pʰɯa̯n˥˩/^((สัมผัส))

คำใช้แทนคำว่า เขา

เพื่อนจูงวัวไปค้า ขี่ม้าไปขาย

คำใช้แทนคำว่า เขา หรือ ท่าน ในอาการที่เป็นกันเอง

สิ่งใดก็ตามหรือสิ่งอื่นในพวกเดียวกัน

ของยี่ห้อนี้ดีกว่าเพื่อน

ชอบมาก่อนเพื่อนทุกที


all

All have to eat.

ทุกคนต้องกิน


anyone

ใครต่อใคร, ทุกๆ คน


anything

สิ่งหนึ่งสิ่งใด, ใด ๆ


anytime

ไม่ว่าเวลาใด, เวลาใดก็ตาม, ทุกเมื่อ, ทุกเวลา


each

แต่ละ, คนละ, ทีละคน, หนึ่งต่อหนึ่ง


either

อย่างใดอย่างหนึ่งในจำนวนสอง


everyone

ทุกคน, ทุกท่าน


its

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-its.wav

ของมัน (ใช้แบบไม่มีคำนาม หรือเคยอ้างถึงมาก่อนแล้ว)

ของเขา (ไม่ทราบเพศ, ใช้แบบไม่มีคำนาม หรือเคยอ้างถึงมาก่อนแล้ว)


her

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-her.wav

หล่อน, เขา (ผู้หญิง, ใช้เป็นกรรม)


hers

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-hers.wav

ของหล่อน, ของเขา (ผู้หญิง, ใช้แบบไม่มีคำนาม หรือเคยอ้างถึงมาก่อนแล้ว)


him

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-him.wav

เขา (ผู้ชาย, ใช้เป็นกรรม)


his

ของเขา (ผู้ชาย, ใช้แบบไม่มีคำนาม หรือเคยอ้างถึงมาก่อนแล้ว)


tu

ภาษาฝรั่งเศสเก่า: tu; ละติน: tu

เธอ, แก (สรรพนามประธาน)


อาตมา

ยืมมาจากสันสกฤต आत्मा (อาตฺมา); เทียบบาลี อตฺตา

กระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กรู

อรรถาภิธาน:ฉัน

กัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กู

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยุม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าน้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพระพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าวรพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

เค้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ชั้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดำนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

เดี๊ยน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัว

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัวเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตูข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

นี่

อรรถาภิธาน:ฉัน

เปิ้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ม่อน

อรรถาภิธาน:ฉัน

รูป

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรา

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรียม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ลูกช้าง

อรรถาภิธาน:ฉัน

หนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

หม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อ้าย

อรรถาภิธาน:ฉัน

อัญขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊ว

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊วะ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม์

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมภาพ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมา

อรรถาภิธาน:ฉัน

อิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

/ʔaːt̚˨˩.ta˨˩.maː˧/^((สัมผัส))

คำใช้แทนตัวผู้พูด สำหรับพระภิกษุสามเณรพูดกับคฤหัสถ์, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1


my

สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง พหูพจน์ แทนตัวผู้พูด (พวกเรา)


yo

สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์ แทนตัวผู้พูด (ฉัน, ผม, กระผม, ข้าพเจ้า, ดิฉัน, ฯลฯ)


nosotros

พวกฉัน, พวกเรา(ผู้ชาย), พวกเรา(ผู้ชายและผู้หญิง)


tú

คุณ (คุ้นเคย)


vosotros

พวกคุณ(ผู้ชายอย่างเดียว หรือชายและหญิง)


vosotras

(ในสเปนเท่านั้น)พวกคุณ(ผู้หญิง)


él

สืบทอดจากละติน ille (อิลเล).

เขา (ใช้แก่เพศชาย)


ellos

พวกเขา(ผู้ชาย)


ella

เขา(ผู้หญิง)


ellas

พวกเขา(ผู้หญิง)


nosotras

พวกเรา(ผู้หญิง)


mí

สืบทอดจากละติน mihi (มีฮี), กรรมรองของego (เอโกฺ).

prepositionalของ yo (โย)
:แม่แบบ:disjunctive of


ti

รูปแบบกรรมของบุพบทของ tú, คุณ


nos

เน้นว่า "พวกเรา" กระทำกับ "พวกเรา" เอง (สรรพนามสะท้อนกลับ)

พวกเรา (สรรพนามกรรมตรง)

พวกกรา (สรรพนามกรรมรอง)


os

สืบทอดจากละติน vos (โวซ)

รูปสัมปทานการกของvosotros, vosotras


vos

ละตินอเมริกา


lo

เน้นว่า "เขา(ผู้ชาย)" กระทำกับ "เขา(ผู้ชาย)" เอง (สรรพนามสะท้อนกลับ)

เขา(ผู้ชาย) (สรรพนามกรรมตรง)

เขา(ผู้ชาย) (สรรพนามกรรมรอง)


los

กรรมการกของ ellos (เอโยฺซ)


las

เน้นว่า "พวกเขา(ผู้หญิง)" กระทำกับ "เขา(ผู้หญิง)" เอง (สรรพนามสะท้อนกลับ)

พวกเขา(ผู้หญิง) (สรรพนามกรรมตรง)

พวกเขา(ผู้หญิง) (สรรพนามกรรมรอง)


ello

เขา(ไม่มีเพศ), มัน


esta

รูปแบบเพศหญิงของ este


ese

สืบทอดจากละติน ipse (อิปเซ)

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/letter s es es.flac

นั่น, นั้น (ใช้กับนามเพศชายเอกพจน์)

สรรพนามบ่งชี้

Ese es el mío.

นั่นเป็นของฉัน

Prefiero ese.

ฉันอยากได้นั่นมากกว่า


esa

รูปแบบเพศหญิงของ ese


eso

สืบทอดจากละติน ipsum (อิปซุม), เพศกลางเอกพจน์ของ ipse (อิปเซ).


estos

รูปแบบพหูพจน์ของ éste, พวกนี้


estas

รูปแบบเพศหญิงของ estos


esas

จากละติน ipsās (อิปซ̄าซ), จาก ipse (อิปเซ)

การสะกดแบบอื่นของ ésas (เอซัซ)


aquello

จากละตินตลาด *eccum illum (*เอกกุม อิลลุม), เอกพจน์เพศกลางของ *eccum ille (*เอกกุม อิลเล)


aquellas

สืบทอดจากละติน eccu(m) (เอกกู(ม))illās (อิลล̄าซ).

การสะกดแบบอื่นของ aquéllas (อาเกยฺัซ)


cuál

อันไหน, คนไหน


neither

ต่างก็ไม่, See also: ไม่ทั้งสอง


ไม่มีสักสิ่ง, ไม่มีสักคน


กระหม่อม

จาก ขม่อม; ร่วมเชื้อสายกับจ้วง momq (หม่อม, “ขม่อม”), จ้วงแบบจั่วเจียง momq (หม่อม, “ขม่อม”)

กระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กรู

อรรถาภิธาน:ฉัน

กัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กู

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยุม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าน้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพระพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าวรพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

เค้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ชั้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดำนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

เดี๊ยน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัว

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัวเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตูข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

นี่

อรรถาภิธาน:ฉัน

เปิ้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ม่อน

อรรถาภิธาน:ฉัน

รูป

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรา

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรียม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ลูกช้าง

อรรถาภิธาน:ฉัน

หนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

หม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อ้าย

อรรถาภิธาน:ฉัน

อัญขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊ว

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊วะ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม์

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมภาพ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมา

อรรถาภิธาน:ฉัน

อิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}

กฺระ-หฺม็่อม

คำสรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้แทนชื่อผู้พูดเพศชายเวลาเพ็ดทูลเจ้านายชั้นพระวรวงศ์เธอที่มิได้ทรงกรมและหม่อมเจ้า


there

มี(เช่น มีหมา 3 ตัว เป็นต้น)


one

หนึ่งสิ่งในกลุ่มจำนวนมาก

The big one looks good.  I want the green one.  A good driver is one who drives carefully.

สิ่งแรกที่กล่าวถึงในจำนวนสองสิ่ง

She offered him an apple and an orange; he took one and left the other.

One’s guilt may trouble one, but it is best not to let oneself be troubled by things which cannot be changed.  One shouldn’t be too quick to judge.

สิ่งใด ๆ ที่มีตัวตน

"driver", noun: one who drives.


on

สรรพนามบุรุษที่สาม เอกพจน์ แทนตัวผู้ถูกกล่าวถึง (เขา)


es

เทียบได้กับคำว่า it ในภาษาอังกฤษ

มัน (สรรพนามบุรุษที่ 3)


กรู

แผลงมาจาก กู

รูปที่เจตนาสะกดผิดของ กู


กัน

สรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้แทนตัวผู้พูดเพศชาย พูดกับผู้เสมอกันหรือผู้น้อยในทำนองกันเอง


'em

พวกเขา (them)


'er

ย่อมาจากคำว่า her


'im

ย่อมาจากคำว่า him โดยตัด h ออก


ฮา

รูปแบบอื่นของ ᩁᩣ (รา)


ที่

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *diːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ທີ່ (ที่), คำเมือง ᨴᩦ᩵ (ที่), ไทลื้อ ᦑᦲᧈ (ที่), ไทดำ ꪕꪲ꪿ (ตฺิ่), ไทขาว ꪕꪲꫀ, ไทใหญ่ တီႈ (ตี้), ไทใต้คง ᥖᥤ (ตี), พ่าเก တီ (ตี), อาหม 𑜄𑜣 (ตี), จ้วง deih, จ้วงแบบจั่วเจียง thi; นอกกลุ่มภาษาไท-กะได: เทียบมอญ-เขมรดั้งเดิม *tiʔ ~ tiiʔ ~ tiəʔ, มอญ တေံ (เตํ), เขมร ទី (ที), เวียดนาม thì (ถี่)

ᨴᩦ᩵

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

ဢၼ်

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

que

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

qui

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

lequel

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

laquelle

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

lesquels

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

lesquelles

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

der

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

die

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

das

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

ທີ່

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

that

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

which

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

who

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

/tʰiː˥˩/^((สัมผัส))

คำใช้แทนคำนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

คนที่ขยัน

เด็กที่ฉลาด


ᩈᩪ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *suːᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับไทย สู, อีสาน สู, ลาว ສູ (สู), ไทลื้อ ᦉᦴ (สู), ไทดำ ꪎꪴ (สุ), ไทใหญ่ သူ (สู), ไทใต้คง ᥔᥧᥴ (สู๋), อาหม 𑜏𑜥 (สู), จ้วง sou

พวกคุณ, พวกท่าน, พวกเธอ


ᨡᩮᩬᩥᩋ

เขือ (สรรพนามบุรษที่ 2)


ᨲ᩠ᩅᩫ

ร่วมเชื้อสายกับไทย ตัว, ลาว ໂຕ (โต) หรือ ຕົວ (ต็ว), ไทลื้อ ᦷᦎ (โต), ไทดำ ꪶꪔ (โต), ไทใหญ่ တူဝ် (ตูว), อาหม 𑜄𑜥 (ตู) หรือ 𑜄𑜤 (ตุ), จ้วง duz, แสก ทั๊ว

เธอ, คุณ, ตัว


ᩁᩣ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *raːᴬ²; ร่วมเชื้อสายกับไทย รา, เขิน ᩁᩣ (รา), ลาว ຮາ (ฮา), ไทลื้อ ᦣᦱ (ฮา), ไทใหญ่ ႁႃး (ห๊า), ไทใต้คง ᥞᥣᥰ (ห๊า), อาหม 𑜍𑜠 (ระ), จ้วงแบบจั่วเจียง raz

เราทั้งคู่, รา

ฉัน, ข้า, กู (ใช้กับคนสนิทหรือคนที่มีสถานภาพต่ำกว่า)


ᨤᩥ᩠ᨦ

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน คีง หรือ คิง, ลาว ຄີງ (คีง) หรือ ຄິງ (คิง), ไทลื้อ ᦆᦲᧂ (ฅีง), ไทใหญ่ ၶိင်း (ขิ๊ง), ไทดำ ꪁꪲꪉ (กฺิง), อาหม 𑜁𑜢𑜂𑜫 (ขิง์)

คุณ, เธอ (ใช้กับเพื่อนสนิทเพศเดียวกัน), มึง


ᨴ᩵ᩣ᩠ᨶ

รูปแบบอื่นของ ᨴ᩵ᩤ᩠ᨶ (ท่าน)


ไหน

ใช้ประกอบคำอื่นแสดงความสงสัยหรือคำถาม

คนไหน

อันไหน

ที่ไหน

ถ้ามีคำ ก็ได้ ต่อท้าย แสดงถึงความไม่เจาะจง

คนไหนก็ได้

ที่ไหนก็ได้


un

จากฝรั่งเศสเก่า un, จากละติน ūnum (อู̄นุม), กรรมการกเอกพจน์ของ ūnus (อู̄นุซ, “one”), จากละตินเก่า oinos, จากอิตาลิกดั้งเดิม *oinos, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *óynos

ใครคนหนึ่ง, บางคน


ខ្ញុំ

สืบทอดจากเขมรเก่า ខ្ញុំ (ขฺญุํ)

ฉัน (สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง)

ខ្ញុំមានអាយុ...ឆ្នាំ

ฉันมีอายุ...ปี

ขฺญุํมานอายุ...ฉฺนาํ

ផ្ទះខ្ញុំ


รา

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *raːᴬ²; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩁᩣ (รา), เขิน ᩁᩣ (รา), ลาว ຮາ (ฮา), ไทลื้อ ᦣᦱ (ฮา), ไทใหญ่ ႁႃး (ห๊า), ไทใต้คง ᥞᥣᥰ (ห๊า), อาหม 𑜍𑜠 (ระ), จ้วงแบบจั่วเจียง raz

เราทั้งคู่, เขาทั้งคู่, ในคำว่า สองรา, ต่อมาใช้หมายถึงเกิน 2 ก็ได้

เร่งหาประกันมาทันใด ผู้คุมเหวยรับไว้ทั้งสามรา


เรา

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *rawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน เฮา, ลาว ເຮົາ (เฮ็า), คำเมือง ᩁᩮᩢᩣ (เรัา), ไทลื้อ ᦣᧁ (เฮา), ไทดำ ꪹꪭꪱ (เฮา), ไทใหญ่ ႁဝ်း (ห๊ว), อาหม 𑜍𑜧 (รว์), 𑜍𑜈𑜫 (รว์) หรือ 𑜍𑜧𑜈𑜫 (รว์ว์), ปู้อี rauz, จ้วง raeuz

ᩁᩮᩢᩣ

สรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้แทนชื่อคนหลายคน

ꪹꪭꪱ

สรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้แทนชื่อคนหลายคน

ႁဝ်း

สรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้แทนชื่อคนหลายคน

ເຮົາ

สรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้แทนชื่อคนหลายคน

we

สรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้แทนชื่อคนหลายคน

us

สรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้แทนชื่อคนหลายคน

สรรพนามบุรุษที่ 1 เป็นคำแทนตัวผู้พูด จะเป็นคนเดียวหรือหลายคนก็ได้ ถ้าผู้พูดเป็นคนคนเดียว อาจพูดแทนคนอื่น ๆ รวมทั้งตัวเองด้วย หรืออาจพูดกับผู้ที่มีฐานะเสมอกันหรือต่ำกว่า

เราทุกคนเป็นคนไทย

เรามีความเห็นอย่างนี้ เธอมีความเห็นอย่างไร

อธิบดีพูดกับนักการว่า ปีนี้เราจะขึ้นเงินเดือนให้ 2 ขั้น

สรรพนามบุรุษที่ 2 เป็นคำใช้สำหรับผู้มีอำนาจหรือผู้ใหญ่พูดกับผู้น้อย

เจ้าหน้าที่ถามผู้ต้องหาว่า เราจะรับสารภาพไหม


ตู

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨲᩪ (ตู), ลาว ຕູ (ตู), ไทใหญ่ တူ (ตู), จ้วงแบบจั่วเจียง du, จ้วง dou

สรรพนามบุรุษพหูพจน์ที่ 1 (ไม่รวมบุคคลที่ 2)

ตูพี่น้องท้องเดียวห้าคน ผู้ชายสาม ผู้หญิงโสง

ตูสามคนจะไปกินเข้าด้วยกัน


ฃ้า

/kʰaː˥˩/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ ข้า


ข้า

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kraːꟲ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨢ᩶ᩣ (ฃ้า) หรือ คำเมือง ᨡ᩶ᩣ (ข้า), ลาว ຂ້າ (ข้า), ไทลื้อ ᦃᦱᧉ (ฃ้า), ไทใหญ่ ၶႃႈ (ข้า), ไทใต้คง ᥑᥣᥲ (ฃ้า), ภาษาจ้วงใต้ ra（"กู"）

/kʰaː˥˩/^((สัมผัส))

เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้แทนตัวผู้พูด พูดกับผู้ที่เสมอกันอย่างเป็นกันเองหรือผู้ใหญ่พูดกับผู้น้อย


สู

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *suːᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩈᩪ (สู), อีสาน สู, ลาว ສູ (สู), ไทลื้อ ᦉᦴ (สู), ไทดำ ꪎꪴ (สุ), ไทใหญ่ သူ (สู), ไทใต้คง ᥔᥧᥴ (สู๋), อาหม 𑜏𑜥 (สู), จ้วง sou

/suː˩˩˦/^((สัมผัส))

พวกคุณ, พวกท่าน, พวกเธอ

กูเห็นว่าสูทั้งสองไปวัด


สู

รูปแบบอื่นของ ᩈᩪ (สู, “ท่าน, พวกท่าน”)


สู

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *suːᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับไทย สู, คำเมือง ᩈᩪ (สู), ลาว ສູ (สู), ไทลื้อ ᦉᦴ (สู), ไทดำ ꪎꪴ (สุ), ไทใหญ่ သူ (สู), ไทใต้คง ᥔᥧᥴ (สู๋), อาหม 𑜏𑜥 (สู), จ้วง sou

คำสรรพนามบุรุษที่ 2 รูปพหูพจน์; พวกเธอ, พวกมึง


มัน

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *manᴬ (“สรรพนามบุรุษที่ 3 เอกพจน์”); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน มัน, ลาว ມັນ (มัน), คำเมือง ᨾᩢ᩠ᨶ (มัน), เขิน ᨾᩢ᩠ᨶ (มัน), ไทลื้อ ᦙᧃ (มัน), ไทดำ ꪣꪽ (มัน), ไทใหญ่ မၼ်း (มั๊น), ไทใต้คง ᥛᥢᥰ (มั๊น), อาหม 𑜉𑜃𑜫 (มน์), จ้วงแบบจั่วเจียง minz/mwnz, จ้วง minz/faenz

คำใช้แทนผู้ที่เราพูดถึง สำหรับผู้ใหญ่เรียกผู้น้อย มีเด็กเป็นต้นตามสถานะที่ควร สำหรับเรียกผู้อื่นอย่างไม่ยกย่อง และสำหรับเรียกสัตว์หรือสิ่งอื่นทั่ว ๆ ไปตามที่ควร, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3


ฤๅ

/rɯː˧/^((สัมผัส))


ฝ่าพระบาท

ท่าน (ใช้แก่เจ้านาย), เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2


ຫຍັງ

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน หยัง, คำเมือง ᩉ᩠ᨿᩢᨦ (หยัง), ภาษาจ้วงใต้ laeng (หลัง) / galaeng (กะหลัง), ภาษาไตนง raeng (slaeng) (หรัง)


ឆាន់

ยืมมาจากไทย ฉัน

ฉัน (พระสงฆ์ใช้พูดกับพระสงฆ์ที่อ่อนพรรษากว่าหรือสามเณร)


ເຂົາເຈົ້າ

ເຂົາ (เข็า, “เขา”) + ເຈົ້າ (เจ็้า, “เจ้า”)


ໃຜ

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ใผ หรือ ไผ, คำเมือง ᨹᩲ (ใผ) หรือ ᨹᩱ (ไผ), ไทลื้อ ᦺᦕ (ไผ), ไทดำ ꪻꪠ (ใฝ), ไทใหญ่ ၽႂ် (ใผ), ไทใต้คง ᥚᥬᥴ (ใผ๋), อ่ายตน ၸၞ် (ใผ), อาหม 𑜇𑜧 (ผว์) หรือ 𑜇𑜨𑜧 (ผอ̂ว์); เทียบไทขาว ꪻꪟꫀ


ອັນໃດ

ອັນ (อัน, “อัน”) + ໃດ (ใด, “ใด”)

อะไร, อันใด, อันไหน


ຕົນເອງ

ຕົນ (ต็น, “ตน”) + ເອງ (เอง, “เอง”)

[ton˩˨.ʔeːŋ˩˨]


ဍေံ

เขา, เธอ, มัน, พวกเขา, พวกเธอ, พวกมัน


တၠ

คุณ, ท่าน (ใช้กับคนที่มีศักดิ์สูงกว่า)


ဍိုက်

ข้า, คำที่ทาสเรียกตนเองต่อเจ้านาย


အဲ

*มอญกลาง အယ်,มอญเก่า ဨယ်,สืบทอดจากมอญ-เขมรดั้งเดิม *ʔiiʔ (“บุคคล”)


ဗှ်ေ

ร่วมเชื้อสายกับญัฮกุร เพ็ฮ่

คุณ, ท่าน, เธอ


ᦙᧃ

มัน (แทนสัตว์หรือสิ่งของ)


ꪹꪭꪱ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *rawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย เรา, คำเมือง ᩁᩮᩢᩣ (เรัา), อีสาน เฮา, ลาว ເຮົາ (เฮ็า), ไทลื้อ ᦣᧁ (เฮา), ไทใหญ่ ႁဝ်း (ห๊ว), อาหม 𑜍𑜧 (รว์), 𑜍𑜈𑜫 (รว์) หรือ 𑜍𑜧𑜈𑜫 (รว์ว์), ปู้อี rauz, จ้วง raeuz


ꪹꪊ꫁ꪱ

ยืมมาจากจีนยุคกลาง主 (MC tsyuX); ร่วมเชื้อสายกับไทย เจ้า, ลาว ເຈົ້າ (เจ็้า), ไทลื้อ ᦈᧁᧉ (เจ้า), ไทใหญ่ ၸဝ်ႈ (จ้ว), อาหม 𑜋𑜈𑜫 (ฉว์) หรือ 𑜋𑜨𑜧 (ฉอ̂ว์)


ꪎꪴ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *suːᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับไทย สู, คำเมือง ᩈᩪ (สู), อีสาน สู, ลาว ສູ (สู), ไทลื้อ ᦉᦴ (สู), ไทใหญ่ သူ (สู), ไทใต้คง ᥔᥧᥴ (สู๋), อาหม 𑜏𑜥 (สู), จ้วง sou

พวกคุณ, พวกท่าน, พวกเธอ


ຮາ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *raːᴬ²; ร่วมเชื้อสายกับไทย รา, คำเมือง ᩁᩣ (รา), เขิน ᩁᩣ (รา), ไทลื้อ ᦣᦱ (ฮา), ไทใหญ่ ႁႃး (ห๊า), ไทใต้คง ᥞᥣᥰ (ห๊า), อาหม 𑜍𑜠 (ระ), จ้วงแบบจั่วเจียง raz


anybody

(ปกติใช้ในประโยคคำถามหรือปฏิเสธ) ผู้ใด, คนไหน

คนใดก็ได้ ไม่เลือกว่าจะเป็นใคร


เพิ่น

รูปแบบอื่นของ ᨻᩮᩥ᩠᩵ᨶ (เพิ่น)


เพิ่น

บุคคลอื่น (ที่ไม่ใช่ตัวเรา)


ขะเจ้า

กร่อนมาจากเขาเจ้า

เขาเจ้า, พวกเขา


ขะน้อย

ข้าน้อย, กระผม, ดิฉัน


ข้าน้อย

/kʰaː˨˩.nɔːj˨˧˩/

กระผม, ดิฉัน


เฮา

รูปแบบอื่นของ ᩁᩮᩢᩣ (เรัา)


เฮา

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *rawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย เรา, คำเมือง ᩁᩮᩢᩣ (เรัา), ลาว ເຮົາ (เฮ็า), ไทลื้อ ᦣᧁ (เฮา), ไทดำ ꪹꪭꪱ (เฮา), ไทใหญ่ ႁဝ်း (ห๊ว), อาหม 𑜍𑜧 (รว์), 𑜍𑜈𑜫 (รว์) หรือ 𑜍𑜧𑜈𑜫 (รว์ว์), ปู้อี rauz, จ้วง raeuz


สัน

จากไทย ฉัน (“สรรพนามบุรุษที่ 1”) โดย ฉ กลายเป็น ส


ᦺᦕ

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨹᩲ (ใผ), อีสาน ใผ หรือ ไผ, ลาว ໃຜ (ใผ), ไทใหญ่ ၽႂ် (ใผ), ไทใต้คง ᥚᥬᥴ (ใผ๋), อ่ายตน ၸၞ် (ใผ), อาหม 𑜇𑜧 (ผว์) หรือ 𑜇𑜨𑜧 (ผอ̂ว์)


ᦡᧂᧈᦣᦹ

ᦡᧂᧈ (ดั่ง, “ดั่ง”) + ᦣᦹ (ฮื, “ทำไม, อะไร, อย่างไร”)

ᦢᧁᧈ ᦋᦱᧂᧈ ᦵᦣᧆ ᦡᧂᧈᦣᦹ

ไม่สามารถทำอะไรได้เลย

เบ่า ช่าง เฮด ดั่งฮื


ᦆᦲᧂ

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨤᩥ᩠ᨦ (ฅิง), อีสาน คีง หรือ คิง, ลาว ຄີງ (คีง) หรือ ຄິງ (คิง), ไทใหญ่ ၶိင်း (ขิ๊ง), อาหม 𑜁𑜢𑜂𑜫 (ขิง์)

คุณ, เธอ (ใช้กับเพื่อนสนิทเพศเดียวกัน)


ຕູ

ร่วมเชื้อสายกับไทย ตู

ตู, กู, พวกกู


ເຜືອ

ร่วมเชื้อสายกับไทย เผือ

[pʰɯːə̯˩(˧)]

เผือ, พวกกู, เราสองคน


ເຂືອ

[kʰɯːə̯˩(˧)]

เขือ, พวกมึง


ສູເຈົ້າ

ສູ (สู, “พวกมึง”) + ເຈົ້າ (เจ็้า, “เจ้า”)

[suː˥˧˧.t͡ɕaw˧˦]

ท่าน (สรรพนามบุรุษที่ 2), พวกคุณ


เผือ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *pʰɯa， จ้วงแบบจั่วเจียง pwe（เผือ-กู เรา ฉัน）

/pʰɯa̯˩˩˦/^((สัมผัส))

พวกเรา (สองคน ไม่รวมบุคคลที่ ๒)


เขือ

ร่วมเชื้อสายกับลาว ເຂືອ (เขือ), ไทใหญ่ ၶိူဝ် (เขิว), จ้วงแบบจั่วเจียง hwe (เหือ, “พวกคุณ, เธอ, ท่าน [คำสุภาพ]”)

/kʰɯa̯˩˩˦/^((สัมผัส))

พวกมึง (สองคน)


นาง

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *naːŋᴬ⁴, จากไทดั้งเดิม *naːŋᴬ, จากจีนเก่า娘 (OC *naŋ, “หญิงสาว”); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน นาง, ลาว ນາງ (นาง), คำเมือง ᨶᩣ᩠ᨦ (นาง), ไทลื้อ ᦓᦱᧂ (นาง), ไทดำ ꪙꪱꪉ (นาง), ไทใหญ่ ၼၢင်း (น๊าง), ไทใต้คง ᥘᥣᥒᥰ (ล๊าง) หรือ ᥢᥣᥒᥰ (น๊าง), อ่ายตน ꩫင် (นง์), อาหม 𑜃𑜂𑜫 (นง์); ร่วมเชื้อสายผ่านภาษาจีนเก่า: เขมรเก่า នាង (นาง), nâ, nõ, เขมร នាង (นาง), เวียดนาม nàng (หนั่ง), พม่า နန်း (นน์:)

/naːŋ˧/^((สัมผัส))

คำแทนผู้หญิง

ฤๅษีไปป่า นางก็ร้อยพวงมาลัย นางร้อยแล้วเอย นางแก้วก็พิษฐานไป

คำใช้แทนคนทุกเพศทุกวัย บางทีก็ใช้แทนสัตว์ด้วย


ich

สืบทอดจากเยอรมันสูงกลาง ich, จากเยอรมันสูงเก่า ih, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *ek, *ik, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *éǵh₂

ฉัน (สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์ กรรตุการก)

Ich lerne Deutsch.

ฉันเรียนภาษาเยอรมัน


du

นอร์เวย์แบบบุ๊กมอล

จากนอร์สเก่า þú (“เธอ”), จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *þū (“เธอ”), จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *túh₂ (“เธอ”)

เธอ (สรรพนามบุรุษที่สองเอกพจน์)


du

สืบทอดจากเยอรมันสูงกลาง du, duo, dū, จากเยอรมันสูงเก่า dū (ร่วมเชื้อสายกับแซกซันเก่า thū และอังกฤษ thou), จากเจอร์แมนิกตะวันตกดั้งเดิม *þū, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *þū, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *túh₂

du เป็นคำสรรพนามบุรุษที่สองที่ไม่เป็นทางการ (เพื่อน, ครอบครัว, ญาติ, เด็กที่มีอายุโดยประมาณต่ำกว่า 16 ปี, คนที่มีอายุใกล้เคียงกัน (โดยประมาณต่ำกว่า 30 ปี), หรือสิ่งอื่นที่ไม่ใช่มนุษย์) ในการพูดอย่างเป็นทางการใช้ Sie (สรรพนามบุรุษที่สามพหูพจน์) ซึ่งเขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่เสมอ

(สนิท) เธอ (สรรพนามบุรุษที่สอง เอกพจน์ กรรตุการก)

Du musst dich wärmer anziehen, sonst erkältest du dich.

เธอต้องใส่เสื้อให้อุ่นกว่านี้ ไม่งั้นเธอจะไม่สบายเอา


er

เขา (สรรพนามบุรุษที่สาม เอกพจน์ กรรตุการก เพศชาย)

มัน (แทนคำนามที่มีเพศทางไวยากรณ์เป็นเพศชาย (der) ใช้กับสิ่งของ/วัตถุ/สัตว์ เป็นต้น)

การสะกดแบบอื่นของ Er (คุณ, ท่าน (สุภาพ))

Er

คุณ, ท่าน (สุภาพ)


sie

(เอกพจน์) หล่อน, เขา (ผู้หญิง)

(พหูพจน์) พวกเขา


Sie

จาก sie (สรรพนามบุรุษที่ 3 พหูพจน์, พวกเขา, พวกมัน).

ขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์ใหญ่เสมอ ไม่ว่าจะอยู่ตำแหน่งใดของประโยค

คุณ (สรรพนามบุรุษที่ 2)


ihr

พวกเธอ (สรรพนามบุรุษที่ 2 พหูพจน์)


ข้าพเจ้า

กร่อนมาจาก ข้า + พระเจ้า

กระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กรู

อรรถาภิธาน:ฉัน

กัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กู

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยุม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าน้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพระพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าวรพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

เค้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ชั้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดำนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

เดี๊ยน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัว

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัวเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตูข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

นี่

อรรถาภิธาน:ฉัน

เปิ้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ม่อน

อรรถาภิธาน:ฉัน

รูป

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรา

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรียม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ลูกช้าง

อรรถาภิธาน:ฉัน

หนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

หม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อ้าย

อรรถาภิธาน:ฉัน

อัญขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊ว

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊วะ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม์

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมภาพ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมา

อรรถาภิธาน:ฉัน

อิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

[สแลงอินเทอร์เน็ต]
คาบ-จ้าว

/kʰaː˥˩.pʰa˦˥.t͡ɕaːw˥˩/^((สัมผัส))

/kʰaːp̚˥˩.t͡ɕaːw˥˩/^((สัมผัส))

เป็นสรรพนามบุคคลที่ 1 ใช้แทนตัวผู้พูด


อี่น้อย

/ʔiː˨˩.nɔːj˦˥/

รูปแบบอื่นของ ᩋᩦ᩵ᨶᩬ᩠᩶ᨿ (อี่นอ้ย)


อั๊ว

ยืมมาจากแต้จิ๋ว 我 (ua2) หรือฮกเกี้ยน 我 (óa)

/ʔua̯˦˥/^((สัมผัส))

ฉัน, ผม (ใช้โดยชาวไทยเชื้อสายจีน)


กระผม

แผลงมาจาก ผม

กระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กรู

อรรถาภิธาน:ฉัน

กัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กู

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยุม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าน้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพระพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าวรพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

เค้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ชั้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดำนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

เดี๊ยน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัว

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัวเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตูข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

นี่

อรรถาภิธาน:ฉัน

เปิ้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ม่อน

อรรถาภิธาน:ฉัน

รูป

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรา

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรียม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ลูกช้าง

อรรถาภิธาน:ฉัน

หนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

หม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อ้าย

อรรถาภิธาน:ฉัน

อัญขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊ว

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊วะ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม์

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมภาพ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมา

อรรถาภิธาน:ฉัน

อิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

คำสรรพนามบุรุษที่ 1 ที่ผู้ชายใช้พูดแทนตัวเวลาพูดกับผู้ใหญ่


ผม

ตัดมาจาก กระผม

I

คำใช้แทนตัวผู้พูด เพศชาย

me

คำใช้แทนตัวผู้พูด เพศชาย

กระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กรู

อรรถาภิธาน:ฉัน

กัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กู

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยุม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าน้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพระพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าวรพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

เค้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ชั้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดำนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

เดี๊ยน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัว

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัวเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตูข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

นี่

อรรถาภิธาน:ฉัน

เปิ้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ม่อน

อรรถาภิธาน:ฉัน

รูป

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรา

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรียม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ลูกช้าง

อรรถาภิธาน:ฉัน

หนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

หม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อ้าย

อรรถาภิธาน:ฉัน

อัญขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊ว

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊วะ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม์

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมภาพ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมา

อรรถาภิธาน:ฉัน

อิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

/pʰom˩˩˦/^((สัมผัส))

คำใช้แทนตัวผู้พูด เพศชาย, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1


เค้า

ข้า (อนันตวิภาค)


เค้า

แผลงมาจาก เขา


เลา

แผลงมาจาก เรา

เรา (ตัวผู้พูดคนเดียว)


ตัวเก่า

รูปแบบอื่นของ ᨲ᩠ᩅᩫᨠᩮᩢ᩵ᩣ (ตว็เกั่า)


io

ฉัน, สรรพนามบุรุษที่ 1


lei

(ผู้กระทำ) เขาผู้หญิง, หล่อน - ภาษาอังกฤษ she

(กรรม) เขาผู้หญิง, หล่อน - ภาษาอังกฤษ her


gul

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kuːᴬ, *kawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย กู, จ้วง gou

กู, ข้า, ฉัน


กี่

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kiːꟲ (“เท่าไร; หลาย”), จากจีนยุคกลาง幾 (MC kj+jX); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨠᩦ᩵ (กี่), ปักษ์ใต้ กี, ไทลื้อ ᦂᦲᧈ (กี่), เขิน ᨠᩦ᩵ (กี่), ไทใต้คง ᥐᥤᥱ (กี่), อาหม 𑜀𑜣 (กี)，จ้วงแบบจั่วเจียง gij, จ้วง geij

/kiː˨˩/^((สัมผัส))

เท่าไร (ใช้ขึ้นต้นคำลักษณนามหรือคำนามที่ไม่ทราบปริมาณ)

รองเท้าคู่ละกี่บาท

บ้านเธออยู่ไกลจากโรงเรียนกี่กิโลเมตร


เกา

คุณ, ท่าน, แก (บุรุษที่สอง เอกพจน์)


noi

พวกเรา (ประธาน)

พวกเรา (กรรม)


มหาบพิตร

มะ-หา-บอ-พิด

/ma˦˥.haː˩˩˦.bɔː˧.pʰit̚˦˥/^((สัมผัส))

คำที่พระภิกษุใช้สำหรับแทนพระองค์พระมหากษัตริย์หรือสมเด็จพระราชินี


qualcosa

บางสิ่งบางอย่าง


あなた

貴方: คุณ (เอกพจน์)

あなたはまだ何も見ていない。

คุณยังไม่ได้เห็นอะไรเลย


người

จากเวียตติกดั้งเดิม *ŋaaj, จากมอญ-เขมรดั้งเดิม *(m-)ŋaaj (“มนุษย์, คน”); ร่วมเชื้อสายกับเหมื่อง ngài


พระองค์

พระ + องค์; เทียบเขมร ព្រះអង្គ (พฺระองฺค), ลาว ພຣະອົງ (พระอ็ง)

/pʰra˦˥.ʔoŋ˧/^((สัมผัส))

สรรพนามบุรุษที่ ๓ ใช้แก่พระเจ้าแผ่นดิน พระราชวงศ์ตั้งแต่ชั้นพระองค์เจ้าขึ้นไป และสมเด็จพระสังฆราช

พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระองค์เป็น ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี


誰

/tare/ → /dare/
จากก่อนหน้า tare
รูป dare เริ่มปรากฏตั้งแต่ยุคเอโดะ การเปลี่ยนการออกเสียงต้นจาก /t-/ เป็น /d-/ เกิดขึ้นคล้ายกับคำสรรพนามบ่งชี้อื่น ๆ ได้แก่ 何れ (dore, “อันไหน”), 何処 (doko, “ที่ไหน”)
ปัจจุบันใช้เป็นรูปหลักแทนที่รูปเดิมคือ tare

สรรพนามบุคคลคำถาม: ใคร

誰が誰を作ったのか


mine

ของฉัน (ใช้แบบไม่มีคำนาม หรือเคยอ้างถึงมาก่อนแล้ว)


ตัว

ยืมมาจากจีนเก่า頭 (OC *doː); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨲ᩠ᩅᩫ (ตว็), อีสาน โต, ลาว ໂຕ (โต) หรือ ຕົວ (ต็ว), ไทลื้อ ᦷᦎ (โต), ไทดำ ꪶꪔ (โต), ไทขาว ꪔꪺ, ไทใหญ่ တူဝ် (ตูว), ไทใต้คง ᥖᥨᥝ (โตว), อาหม 𑜄𑜥 (ตู) หรือ 𑜄𑜤 (ตุ), จ้วง duz, แสก ทั๊ว

ใช้เรียกผู้ที่ตนพูดด้วยในฐานะคนเสมอกันที่สนิทกัน

ตัวจะไปไหม


gou

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kuːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย กู, ลาว ກູ (กู)


mwngz

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *mɯŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย มึง, ลาว ມຶງ (มึง), ไทลื้อ ᦙᦹᧂ (มืง)

มึง, คุณ, เธอ

Mwngz gwn ngaiz gvaq la?

เธอกินข้าวแล้วหรือยัง


de

เขา; หล่อน; มัน


raeuz

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *rawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย เรา, คำเมือง ᩁᩮᩢᩣ (เรัา), อีสาน เฮา, ลาว ເຮົາ (เฮ็า), ไทลื้อ ᦣᧁ (เฮา), ไทดำ ꪹꪭꪱ (เฮา), ไทใหญ่ ႁဝ်း (ห๊ว), อาหม 𑜍𑜧 (รว์), 𑜍𑜈𑜫 (รว์) หรือ 𑜍𑜧𑜈𑜫 (รว์ว์), ปู้อี rauz


sou

ร่วมเชื้อสายกับไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *suːᴬ (ซึ่งเป็นรากของไทย สู, คำเมือง ᩈᩪ (สู), อีสาน สู, ลาว ສູ (สู), ไทลื้อ ᦉᦴ (สู), ไทดำ ꪎꪴ (สุ), ไทใหญ่ သူ (สู), ไทใต้คง ᥔᥧᥴ (สู๋), อาหม 𑜏𑜥 (สู))

พวกคุณ, พวกท่าน, พวกเธอ


เกล้ากระผม

กฺล้าว-กฺระ-ผม

คำใช้แทนตัวผู้พูด เพศชาย พูดกับผู้ใหญ่ด้วยความเคารพมาก หรือกับพระสงฆ์ผู้ทรงสมณศักดิ์, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1


เกล้ากระหม่อม

เกล้า + กระหม่อม

ถ้าผู้พูดเป็นเพศหญิงใช้ว่า เกล้ากระหม่อมฉัน

กฺล้าว-กฺระ-หฺม็่อม

คำใช้แทนตัวผู้พูด เพศชาย เพ็ดทูลพระอนุวงศ์ ชั้นพระเจ้าวรวงศ์เธอที่มิได้ทรงกรม, พระวรวงศ์เธอที่ทรงกรม และสมเด็จพระสังฆราช, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1


เกล้ากระหม่อมฉัน

เกล้า + กระหม่อม + ฉัน

ถ้าผู้พูดเป็นเพศชายใช้ว่า เกล้ากระหม่อม

กฺล้าว-กฺระ-หฺม็่อม-ฉัน

/klaːw˥˩.kra˨˩.mɔm˨˩.t͡ɕʰan˩˩˦/^((สัมผัส))

คำใช้แทนตัวผู้พูด เพศหญิง เพ็ดทูลพระอนุวงศ์ ชั้นพระเจ้าวรวงศ์เธอที่มิได้ทรงกรม, พระวรวงศ์เธอที่ทรงกรม และสมเด็จพระสังฆราช, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1


เกล้าฯ

คำย่อของ เกล้ากระผม

คำย่อของ เกล้ากระหม่อม

คำย่อของ เกล้ากระหม่อมฉัน


ไง

ตัดทอนจาก ยังไง, กร่อนมาจาก อย่างไร

เป็นไงบ้าง


ยังไง

แผลงมาจาก อย่างไร

อย่างไร, ใช้ในประโยคคำถาม ถามถึงความเป็นไป ความเป็นอยู่, ถามถึงวิธีหรือความเห็นเป็นต้น

ถ้าใช้ใน ประโยคที่ไม่เป็นคำถาม หมายความว่า จะโดยวิธีใด ๆ ก็ตาม


อย่างไร

ᨩᩣᨯᩱ

คำสำหรับถามถึงวิธีเป็นต้น

hoe

คำสำหรับถามถึงวิธีเป็นต้น

ꪵꪙꪫꪻꪒ

คำสำหรับถามถึงวิธีเป็นต้น

ꪏꪳꪻꪒ

คำสำหรับถามถึงวิธีเป็นต้น

ᦡᧂᧈᦣᦹ

คำสำหรับถามถึงวิธีเป็นต้น

ၸိူဝ်ႉႁိုဝ်

คำสำหรับถามถึงวิธีเป็นต้น

ၸိူဝ်ႉၼင်ႇႁိုဝ်

คำสำหรับถามถึงวิธีเป็นต้น

hoe

ฟรีเชียตะวันตก

คำสำหรับถามถึงวิธีเป็นต้น

ແນວໃດ

คำสำหรับถามถึงวิธีเป็นต้น

ຢ່າງໃດ

คำสำหรับถามถึงวิธีเป็นต้น

cómo

คำสำหรับถามถึงวิธีเป็นต้น

how

คำสำหรับถามถึงวิธีเป็นต้น

ใช้ในประโยคคำถาม ถามถึงความเป็นไป ความเป็นอยู่, ถามถึงวิธีหรือความเห็นเป็นต้น


ourselves

ตัวเราเอง, เราเอง, รูปสะท้อน (reflexive) ของสรรพนามบุรุษที่ 1 พหูพจน์ (we)

ด้วยตัวเราเอง, ด้วยเราเอง, ด้วยตัวของพวกเราเอง, ใช้เน้นการกระทำของสรรพนามบุรุษที่ 1 พหูพจน์ (we)


us

พวกเรา (ใช้เป็นกรรม)

ฉัน (ใช้เป็นกรรม)


ขยม

ยืมมาจากเขมรเก่า ខ្ញុំ (ขฺญุํ)

ขยุม, ฉัน (สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง)


alles

สืบทอดจากดัตช์กลาง alles, รูปสัมพันธการกของ al; การใช้เป็นรูปแบบการกกลางอาจมีการใช้มากขึ้นเพราะอิทธิพลของเยอรมัน alles ซึ่งมาจากการควบเข้ากันของเยอรมันสูงกลาง alles (สัมพันธการก) และ allez (กรรตุการกและกรรมการก); อย่างไรก็ตาม ควรสังเกตว่า ดัตช์ iets (“บางสิ่ง”) และ niets (“ไม่มีอะไร”) เป็นสัมพันธการกเช่นกัน ดั่ง เยอรมัน nichts; นอกจากนี้ รูป alles ก็ยังมีการใช้ในภาษาถิ่นของภาษาเยอรมันตะวันตก ซึ่งไม่สามารถกลับไปเป็นรูปกรรตุการกหรือกรรมการกได้, เช่นลักเซมเบิร์ก alles

ทุกสิ่ง, ทุกอย่าง


alles

(ไม่ชี้เฉพาะ) ทุกสิ่ง, ทุกอย่าง


ander

สืบทอดจากดัตช์กลาง ander, จากดัตช์เก่า andar, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *anþeraz

สิ่งอื่น, อันอื่น, คนอื่น, ใครสักคน

Wat je niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet.

อะไรก็ตามที่เธอไม่ชอบให้เกิดขึ้นกับเธอ เธอก็ต้องไม่ทำอย่างนั้นกับผู้อื่นเช่นกัน


ขยุม

ยืมมาจากเขมรเก่า ខ្ញុំ (ขฺญุํ)

ขยม, ฉัน, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1


อัน

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʔalᴬ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน อัน, ลาว ອັນ (อัน), คำเมือง ᩋᩢ᩠ᨶ (อัน), เขิน ᩋᩢ᩠ᨶ (อัน), ไทลื้อ ᦀᧃ (อัน), ไทดำ ꪮꪽ (อัน), ไทใหญ่ ဢၼ် (อัน), ไทใต้คง ᥟᥢ (อัน), อาหม 𑜒𑜃𑜫 (อน์), จ้วง aen

คำใช้แทนนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

ความจริงอันปรากฏขึ้นมา


ทอ

เลอเวือะตะวันออก


นั่น

คำใช้แทนนามที่อยู่ไกลกว่า นี่

นั่นอะไร

คำใช้แทนนามที่หมายถึงบุคคล สิ่งของ หรือเรื่องที่อ้างถึง

เอานี่ผสมนั่น


ซึ่ง

ไม่ทราบแน่ชัด; เทียบลาว ຊຶ່ງ (ซึ่ง), ເຊິ່ງ (เซิ่ง)

/sɯŋ˥˩/^((สัมผัส))

คำใช้แทนนามหรือข้อความที่อยู่ข้างหน้า

บ้านของเขาอยู่ในป่าซึ่งห่างจากชุมชน


เจ้าของ

ตัวเอง (สรรพนามบุรุษที่ 1)

ตัวท่าน (สรรพนามบุรุษที่ 2)


ต้าน

รูปแบบอื่นของ ᨴ᩵ᩤ᩠ᨶ (ท่าน)


เอง

เป็นไปได้ว่ายืมมาจากเขมรเก่า ឯង (เอง), ឯង៑ (เองฺ); ร่วมเชื้อสายกับเขมร ឯង (เอง), ลาว ເອງ (เอง); ร่วมรากกับ เอ็ง

/ʔeːŋ˧/^((สัมผัส))


คนอื่น

/kʰon˧.ʔɯːn˨˩/^((สัมผัส))

คำใช้เรียกแทนคนที่นอกเหนือจากผู้พูดหรือผู้ที่กล่าวถึง

ฉันเสนอความคิดเห็น แต่คนอื่นไม่เห็นด้วย

กระเป๋านี้เป็นของคนอื่น ไม่ใช่ของฉัน


คนอื่น ๆ

คน + อื่น + อื่น

คน-อื่น-อื่น

/kʰon˧.ʔɯːn˨˩.ʔɯːn˨˩/^((สัมผัส))

คำใช้เรียกแทนคนที่นอกเหนือจากผู้พูดหรือผู้ที่กล่าวถึง, มักหมายถึงหลายคน

ฉันเสนอความคิดเห็น แต่คนอื่น ๆ ไม่เห็นด้วย

คำใช้เรียกแทนคนทั่วไป

คนอื่น ๆ ก็ทำเหมือนกันหมด


ผู้อื่น

/pʰuː˥˩.ʔɯːn˨˩/^((สัมผัส))

จงปฏิบัติต่อผู้อื่น ดังเช่นที่เราต้องการให้ผู้อื่นปฏิบัติต่อเรา


ใด

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɗaɰᴬ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ใด, ลาว ໃດ (ใด), ญ้อ เด๋ หรือ เลอ, ไทลื้อ ᦺᦡ (ได), ไทดำ ꪻꪒ (ใด), ไทใหญ่ လႂ် (ใล), อาหม 𑜓𑜧 (ดว์) หรือ 𑜃𑜧 (นว์), ผู้ไท เหลอ; เทียบจ้วง lawz (ใล, “อะไร, ใด”)/rawz/nawz/gawz, จ้วงแบบจั่วเจียง rwz (รือ/ลือ, “ไหน, ใด”); เป็นไปได้ว่าเกี่ยวข้องกับ ไร, *ใร

ណា

ใช้ประกอบคำอื่นแสดงความไม่เจาะจงหรือเป็นคำถาม

คนใด

เมื่อใด


ใคร

การหลอมคำ ของ คน + ไร
เทียบกับไผ; จากไทดั้งเดิม *pʰaɰᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨹᩲ (ใผ), อีสาน ใผ หรือ ไผ, ลาว ໃຜ (ใผ), ไทลื้อ ᦺᦕ (ไผ), ไทดำ ꪻꪠ (ใฝ), ไทใหญ่ ၽႂ် (ใผ), ไทใต้คง ᥚᥬᥴ (ใผ๋), อ่ายตน ၸၞ် (ใผ), อาหม 𑜇𑜧 (ผว์) หรือ 𑜇𑜨𑜧 (ผอ̂ว์)

คนไหน, ผู้ใด, ใช้เป็นคำถาม

ใครมา

เขาไปกับใคร

ผู้ใดผู้หนึ่ง, คนใดคนหนึ่ง, (ซึ่งมิได้กำหนดแน่นอนลงไป)

ฉันไม่อยากพึ่งใคร


ใคร ๆ

คำซ้ำของ ใคร

ใคร ๆ ก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้


อะไร

แผลงมาจากคำเก่า อันไร

คำใช้แทนนาม แสดงคำถาม

อะไรอยู่ในตู้

คำใช้แทนนามที่ไม่เฉพาะเจาะจง

อะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอ


เอส

กรรตุการก เอกพจน์ของ เอต


ไผ

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨹᩲ (ใผ), ลาว ໃຜ (ใผ), ไทลื้อ ᦺᦕ (ไผ), ไทใหญ่ ၽႂ် (ใผ), ไทใต้คง ᥚᥬᥴ (ใผ๋), อ่ายตน ၸၞ် (ใผ), อาหม 𑜇𑜧 (ผว์) หรือ 𑜇𑜨𑜧 (ผอ̂ว์)


เขา

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน เขา, ลาว ເຂົາ (เข็า), คำเมือง ᨡᩮᩢᩣ (เขัา), ไทลื้อ ᦃᧁ (เฃา), ไทดำ ꪹꪎꪱ (เสา), ไทใหญ่ ၶဝ် (ขว), ไทใต้คง ᥑᥝᥴ (เฃ๋า), อาหม 𑜁𑜧 (ขว์), ภาษาจ้วงใต้ haeu (เขา, "เค้า, กู")

/kʰaw˩˩˦/^((สัมผัส))

คำใช้แทนผู้ที่เราพูดถึง, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3


เขา

รูปแบบอื่นของ ᨡᩮᩢᩣ (เขัา)


ชั้น

แผลงมาจาก ฉัน

/t͡ɕʰan˦˥/^((สัมผัส))


ดนู

ยืมมาจากสันสกฤต तनु (ตนุ, “ตัวตน; เล็กน้อย, เบาบาง”)

ฉัน, ข้าพเจ้า


ต่าง

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *taːŋᴮ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ต่าง, ลาว ຕ່າງ (ต่าง), คำเมือง ᨲ᩵ᩣ᩠ᨦ (ต่าง), เขิน ᨲ᩵ᩣ᩠ᨦ (ต่าง), ไทลื้อ ᦎᦱᧂᧈ (ต่าง), ไทดำ ꪔ꪿ꪱꪉ (ต่าง), ไทใหญ่ တၢင်ႇ (ต่าง), ไทใต้คง ᥖᥣᥒᥱ (ต่าง), อาหม 𑜄𑜂𑜫 (ตง์), จ้วงแบบจั่วเจียง dangq, จ้วง ndangq

/taːŋ˨˩/^((สัมผัส))

คำใช้แทนนามหลายฝ่ายให้แยกออกเป็นส่วน ๆ, ในบทกลอนใช้ว่า ตาง ก็มี

คนทั้งหลายต่างก็ทำหน้าที่ของตน


ทำไม

แผลงมาจากคำเก่า ทำไร

เพราะเหตุไร, เพราะอะไร, เพื่ออะไร


ᨡ᩶ᩣᨧᩮᩢ᩶ᩣ

ᨡ᩶ᩣ (ข้า, “ข้า”) + ᨧᩮᩢ᩶ᩣ (เจั้า, “เจ้า”)

/xaː˦˦ʔ.t͡ɕaw˦˦ʔ/

ดิฉัน (ผู้หญิงใช้กับผู้ใหญ่)


ᨹᩲ

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ใผ หรือ ไผ, ลาว ໃຜ (ใผ), ไทลื้อ ᦺᦕ (ไผ), ไทใหญ่ ၽႂ် (ใผ), ไทใต้คง ᥚᥬᥴ (ใผ๋), อ่ายตน ၸၞ် (ใผ), อาหม 𑜇𑜧 (ผว์) หรือ 𑜇𑜨𑜧 (ผอ̂ว์)


ᩋᩦ᩵ᨶᩬ᩠᩶ᨿ

/ʔiː˨˩.nɔːj˦˥/

สรรพนามเรียกเด็กผู้หญิง


ข้าฯ

/kʰaː˥˩/^((สัมผัส))

คำย่อของ ข้าพเจ้า

คำย่อของ ข้าพระพุทธเจ้า


ບັກ

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน บัก

ใช้เรียกเด็ก หรือผู้มีฐานะต่ำกว่า หรือผู้ชายที่สนิทสนม


thou

คำสรรพนามโบราณ ใช้เรียกบุคคลที่สองเอกพจน์: มึง, เจ้า


นี่

/niː˥˩/^((สัมผัส))

คำใช้แทนนามที่อ้างถึงบุคคลหรือสิ่งที่อยู่ใกล้

นี่ใคร

นี่อะไร

บางครั้งมักเป็นสรรพนามบุรุษที่ 1


นี่

รูปแบบอื่นของ ᩉ᩠ᨶᩦ᩶ (หนี้)


โน่น

คำใช้แทนนามที่อยู่ไกลออกไป

ที่โน่นมีอากาศดี


นู่น

คำใช้แทนนามที่อยู่ไกลออกไป


them

พวกเขา (ใช้เป็นกรรม)

พวกมัน (ใช้เป็นกรรม)


thee

สรรพนามบุคคลที่สองเอกพจน์ (รูปกรรมของ thou)


อย

เทียบเขมร អ្វី (อฺวี) หรือ អី (อี)


สา

กรรตุการก เอกพจน์ของ ตา (“เขา”)


พระ

จากเขมรเก่า ព្រ (พฺร) หรือเขมรเก่าสมัยอังกอร์ ព្រះ (พฺระ), ព្រះហ៑ (พฺระหฺ), ព្រហ៑ (พฺรหฺ), เป็นไปได้ว่ามาจากสันสกฤต वर (วร); ดูเพิ่มเติมที่เขมร ព្រះ (พฺระ)
เทียบเขมรเก่า វ្រះ (วฺระ), វ្រះហ៑ (วฺระหฺ), វ្រហ៑ (วฺรหฺ), វ្រហ្ហ៑ (วฺรหฺหฺ), វ្រាអះ (วฺราอะ), ព្រា (พฺรา); เขมรเก่าสมัยอังกอร์ វ្រះ (วฺระ), វ្រះហ (วฺระห), វ្រះហ៑ (วฺระหฺ), វ្រហ៑ (วฺรหฺ), វ្រស៑ (วฺรสฺ), វ្រាះ (วฺราะ)
ร่วมเชื้อสายกับเขมร ព្រះ (พฺระ), ลาว ພະ (พะ), ພຣະ (พระ), คำเมือง ᨻᩕ (พร), ไทลื้อ ᦘᦰ (ภะ), ไทใหญ่ ၽြႃး (ผฺร๊า); เทียบเพิ่มเติมพม่า ဘုရား (ภุรา:), ชวาเก่า phra, ชวา bra; ร่วมรากกับ พร and วร ผ่านทางภาษาสันสกฤต

/pʰraʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำใช้แทนผู้ที่เราพูดถึง ใช้กับผู้เป็นใหญ่, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3

พระเสด็จโดยแดนชล


ik

ฉัน, ผม (ใช้เป็นประธาน)


jij

คุณ, เธอ (ใช้เป็นประธาน เอกพจน์)


jou

คุณ, เธอ (ใช้เป็นกรรม เอกพจน์)


ours

ของพวกเรา (ใช้แบบไม่มีคำนาม หรือเคยอ้างถึงมาก่อนแล้ว)


i

ครีโอลกินี-บิสเซา

จากโปรตุเกส ele


i

เขา, หล่อน, มัน


i

จากคำเก่า li; เทียบอิตาลี i (“the”) and โรมาเนีย îi (“them”).

ก่อนเสียงสระ i จะเปลี่ยนเป็น l'

พวกเขา (กรรมตรง)


i

จากเยอรมันสูงกลาง ich, จากเยอรมันสูงเก่า ih, จากเจอร์แมนิกตะวันตกดั้งเดิม *ik. Cognates include เยอรมัน ich and ยิดดิช איך (ยฅ).


i

จากละติน illi (อิลลี)


i

เยอรมันแบบแอเลอแมนนี


i

สืบทอดจากอังกฤษเก่า iċ

การสะกดไม่มาตรฐานของ I (“ฉัน”)


u

ย่อโดยเสียงจาก you (“เธอ”)

เธอ (มักพบในการส่งข้อความและการสนทนาในอินเตอร์เน็ต)

Take me with u.

พาฉันไปกับเธอด้วย


se

สืบทอดจากละติน sē (เซ̄), จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *swé (reflexive pronoun).

รูปสรรพนามสะท้อนโดยตรงและโดยอ้อม บุรุษที่สาม (แทนสรรพนาม él, ella, ello, ellos, ellas, usted, ustedes) หมายถึง ด้วยตัวเขาเอง, ด้วยตัวมันเอง, ตัวเขาเอง, ตัวคุณเอง, กันและกัน, กันเอง

คำสรรพนามสะท้อน

รูปสรรพนามสะท้อนบุรุษที่สาม ซึ่งเป็นส่วนประกอบที่ขาดไม่ได้ของกริยาที่ปรากฏร่วมกับรูปสรรพนาม (pronominal verbs) ใช้กับสรรพนาม él, ella, ello, ellos, ellas, usted, ustedes, vos

รูปสรรพนามบุรุษที่สามในรูปประโยคชนิดกรรมวาจก (passive voice)

สรรพนามใช้ในประโยคไม่ชี้เฉพาะบุคคล กล่าวโดยทั่วไป


se

สืบทอดจาก, จากละติน illī (อิลลี̄), compare โปรตุเกส lhe, อิตาลี gli), whose pronunciation shifted from /ʒe/ to /ʃe/ in Early Modern Spanish, at which point it was reanalyzed as /se/ (rather than shifting to /xe/ as expected).

สัมปทานการกของ él (เอล)
สัมปทานการกของ ella (เอยฺา)


ໂຕເອງ

ໂຕ (โต, “ตัว”) + ເອງ (เอง, “เอง”)

[toː˩˨.ʔeːŋ˩˨]


já

สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์ แทนตัวผู้พูด (ฉัน, ผม, กระผม, ข้าพเจ้า, ดิฉัน, ฯลฯ)


ty

สรรพนามบุรุษที่สอง เอกพจน์ แทนตัวผู้ฟัง (เธอ, คุณ, ท่าน, แก, มึง, ฯลฯ)


vy

สรรพนามบุรุษที่สอง พหูพจน์ แทนตัวผู้ฟัง (พวกเธอ, พวกคุณ, พวกท่าน, ฯลฯ)


oni

สรรพนามบุรุษที่สาม พหูพจน์ แทนตัวผู้ถูกกล่าวถึง (พวกเขา)


tento

นิยมสรรพนามแสดงความใกล้จากผู้พูด ทั้งในแง่เวลาและสถานที่ ใช้สำหรับนามเพศชายทั้งมีชีวิตและไม่มีชีวิต เอกพจน์, นี่, นี้

รูปผันกรรมการก (accusative) เพศชายไม่มีชีวิต ของ tento (1)


tato

นิยมสรรพนามแสดงความใกล้จากผู้พูด ทั้งในแง่เวลาและสถานที่ ใช้สำหรับนามเพศหญิงเอกพจน์, นี่, นี้

นิยมสรรพนามแสดงความใกล้จากผู้พูด ทั้งในแง่เวลาและสถานที่ ใช้สำหรับนามเพศกลางพหูพจน์, เหล่านี้, พวกนี้

รูปผันกรรมการก (accusative) ของ tato (2)


toto

นิยมสรรพนามแสดงความใกล้จากผู้พูด ทั้งในแง่เวลาและสถานที่ ใช้สำหรับนามเพศกลางเอกพจน์, นี่, นี้

รูปผันกรรมการก (accusative) ของ toto (1)


tito

นิยมสรรพนามแสดงความใกล้จากผู้พูด ทั้งในแง่เวลาและสถานที่ ใช้สำหรับนามเพศชายมีชีวิตและไม่มีชีวิต พหูพจน์, เหล่านี้, พวกนี้


tyto

นิยมสรรพนามแสดงความใกล้จากผู้พูด ทั้งในแง่เวลาและสถานที่ ใช้สำหรับนามเพศชายไม่มีชีวิต พหูพจน์, เหล่านี้, พวกนี้

นิยมสรรพนามแสดงความใกล้จากผู้พูด ทั้งในแง่เวลาและสถานที่ ใช้สำหรับนามเพศหญิง พหูพจน์, เหล่านี้, พวกนี้

รูปผันกรรมการก (accusative) ของ tyto (1 และ 2)


tamten

นิยมสรรพนามแสดงความห่างจากผู้พูด ทั้งในแง่เวลาและสถานที่ ใช้สำหรับนามเพศชาย, นั้น, โน้น, เป็นต้น


tamta

นิยมสรรพนามแสดงความห่างจากผู้พูด ทั้งในแง่เวลาและสถานที่ ใช้สำหรับนามเพศหญิง, นั้น, โน้น, เป็นต้น


tamto

นิยมสรรพนามแสดงความห่างจากผู้พูด ทั้งในแง่เวลาและสถานที่ ใช้สำหรับนามเพศกลาง, นั้น, โน้น, เป็นต้น


der

สืบทอดจากเยอรมันสูงกลาง der, จากเยอรมันสูงเก่า der, ther, แทนที่รูปกรรตุการกเพศชายและหญิงดั้งเดิมจากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *sa โดยเปรียบเทียบกับการผันรูปคำคุณศัพท์; เทียบ ดัตช์เก่า thie และ อังกฤษเก่า þē ซึ่งเกิดกระบวนการดังกล่าวเช่นเดียวกัน

ประพันธสรรพนามแทนนามเพศชาย เอกพจน์: ผู้ที่, อันที่, สิ่งที่

Ich kenne einen Mann, der das kann.

ฉันรู้จักผู้ชายคนหนึ่งที่ทำสิ่งนั้นได้ ("der" เป็นประพันธสรรพนามแทนคำว่า "Mann")

นิยมสรรพนามแทนนามเพศชาย เอกพจน์: เขา, มัน, ชายผู้ที่ เป็นต้น


ສູ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *suːᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับไทย สู, คำเมือง ᩈᩪ (สู), อีสาน สู, ไทลื้อ ᦉᦴ (สู), ไทดำ ꪎꪴ (สุ), ไทใหญ่ သူ (สู), ไทใต้คง ᥔᥧᥴ (สู๋), อาหม 𑜏𑜥 (สู), จ้วง sou

คำสรรพนามบุรุษที่ 2 รูปพหูพจน์; พวกเธอ, พวกมึง


ກູ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kuːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย กู, อีสาน กู, ไทดำ ꪀꪴ (กุ), จ้วง gou

ไม่ทางการ หรือ หยาบคาย


ຂ້າເຈົ້າ

ຂ້າ (ข้า, “ข้า”) + ເຈົ້າ (เจ็้า, “เจ้า”)

[kʰaː˧˩.t͡ɕaw˥˨]

[kʰaː˥˥˨.t͡ɕaw˧˦]


ໝູ່ເຮົາ

ຫມູ່ເຮົາ
หมู่เฮ็า


ເພິ່ນ

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน เพิ่น, คำเมือง ᨻᩮᩥ᩠᩵ᨶ (เพิ่น), ไทลื้อ ᦵᦗᦲᧃᧈ (เพี่น), ไทใหญ่ ပိူၼ်ႈ (เปิ้น), ไทใต้คง ᥙᥫᥢ (เปอ̂น); เทียบคำที่แปลว่า แก (คำสรรพนามบุรุษที่ 2) กับเวียดนาม bạn (บ่าน) ซึ่งยืมมาจากจีน 伴 (“เธอ, คุณ; เพื่อน”) เหมือนกับคำที่แปลว่า แก; ร่วมรากกับ ເພື່ອນ (เพื่อน)

เขา (คำสรรพนามบุรุษที่ 3)

แก (คำสรรพนามบุรุษที่ 2)


ມຶງ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *mɯŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย มึง, ไทลื้อ ᦙᦹᧂ (มืง), ไทดำ ꪣꪳꪉ (มึง), ไทขาว ꪝꪳꪉ, จ้วง mwngz


ອັນ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʔalᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย อัน, อีสาน อัน, คำเมือง ᩋᩢ᩠ᨶ (อัน), เขิน ᩋᩢ᩠ᨶ (อัน), ไทลื้อ ᦀᧃ (อัน), ไทดำ ꪮꪽ (อัน), ไทใหญ่ ဢၼ် (อัน), ไทใต้คง ᥟᥢ (อัน), อาหม 𑜒𑜃𑜫 (อน์), จ้วง aen

อัน, ที่, ซึ่ง


कतर

क (ก) + -तर (-ตร) หรือ किं (กิํ) + -तर (-ตร); จากอินโด-อารยันดั้งเดิม *katarás, จากอินโด-อิเรเนียนดั้งเดิม *kátaras, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *kʷóteros, จาก*kʷos (“which”) (whence also क (ก)). ร่วมเชื้อสายกับกรีกโบราณ πότερος (póteros), ลิทัวเนีย katràs, รัสเซีย который (โกโตรึย), อังกฤษเก่า hwæþer (whence อังกฤษ whether).


佲

สือดิบของ mwngz


𫣆

เรา, พวกเรา (รวมตนเองด้วย)

𫣆係現代个客家人，世界个客家人。

เราคือชาวแคะสมัยใหม่, ชาวแคะของโลก.

Ên he hien-thoi ke Hak-kâ-ngìn, sṳ-kie ke Hak-kâ-ngìn.

𫣆系现代个客家人，世界个客家人。

เราคือชาวแคะสมัยใหม่, ชาวแคะของโลก.


鼻

จากการชี้ไปที่จมูกเพื่ออ้างถึงตัวเอง

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/Ja-hana-flower or nose etc.ogg

สรรพนามบุรุษบุคคลที่หนึ่ง; ฉัน


အားလုံး

ทั้งหมด, ทุกอย่าง


私

ฉัน (สรรพนามบุรุษที่ 1)

私はタイ人です。

ฉันเป็นคนไทย

私は誰ですか。


ตั๋วเก่า

รูปแบบอื่นของ ᨲ᩠ᩅᩫᨠᩮᩢ᩵ᩣ (ตว็เกั่า)


わし

私, 儂: ฉัน (ใช้โดยผู้สูงอายุ)


わたし

私: ฉัน, สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง


ぼく

僕: ฉัน (คำสรรพบุรุษที่หนึ่ง, อนุมานได้ว่าผู้กล่าวเป็นเด็กชายหรือวัยรุ่นอื่น ๆ)

僕: คุณ, เขา, เธอ (เมื่อคนที่ใช้นี้ต้องการจะหมายความถึงการเรียกตนเอง หรือใครคนหนึ่ง จะเสแสร้งที่จะใช้มัน อย่างเช่นเด็กผู้ชาย)


おれ

俺, 己: คำสรรพนามบุรุษที่หนึ่ง: ฉัน

爾, 儞: คำสรรพนามบุรุษที่สอง: คุณ


あたし

私: ฉัน, ใช้โดยเด็กหญิงและหญิงสาว


ᨻᩮᩥ᩠ᨶ᩵

เขา (บุคคลที่สาม)


ᨲ᩠ᩅᩫᨠᩮᩢ᩵ᩣ

ᨲ᩠ᩅᩫ (ตว็, “ตัว”) + ᨠᩮᩢ᩵ᩣ (เกั่า, “เก่า”); ร่วมเชื้อสายกับไทใหญ่ တူဝ်ၵဝ်ႇ (ตูวก่ว)


บ้าง

ร่วมเชื้อสายกับจ้วง mbangj (บ้าง)

/baːŋ˥˩/^((สัมผัส))

คำสรรพนามบุรุษที่ 3 ใช้แทนผู้หรือสิ่งที่พูดถึง ในกรณีที่กล่าวแยกเฉพาะ


ၵႃႈ

อะไรก็ได้, อะไรก็ตาม


ฃ้าพเจ้า

/kʰaː˥˩.pʰa˦˥.t͡ɕaːw˥˩/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ ข้าพเจ้า


ᦣᦱ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *raːᴬ²; ร่วมเชื้อสายกับไทย รา, คำเมือง ᩁᩣ (รา), เขิน ᩁᩣ (รา), ลาว ຮາ (ฮา), ไทใหญ่ ႁႃး (ห๊า), ไทใต้คง ᥞᥣᥰ (ห๊า), อาหม 𑜍𑜠 (ระ), จ้วงแบบจั่วเจียง raz


ลื้อ

ยืมมาจากแต้จิ๋ว 汝 (le2)

/lɯː˦˥/^((สัมผัส))

คำใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย เพศชาย ใช้พูดกับผู้ที่เสมอกันหรือผู้น้อยในทำนองเป็นกันเอง, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2


โยม

เทียบเขมร ញោម (โญม), ខ្ញុំ (ขฺญุํ)

คำที่พระสงฆ์ใช้เรียกฆราวาส

โยม หรือ โยมสงฆ์

ฆราวาสผู้อุปการะพระทั่ว ๆ ไป

โยมวัด

ฆราวาสที่อยู่ปฏิบัติรับใช้พระภิกษุสามเณรในวัด

โยมอุปัฏฐาก

ผู้ที่แสดงตนเป็นผู้อุปการะพระภิกษุสามเณรโดยเจาะจง

คำที่พระสงฆ์ใช้เรียกบิดามารดาของตนหรือเรียกผู้ใหญ่รุ่นราวคราวเดียวกับบิดามารดา

โยมพ่อ

โยมแม่

โยมย่า

โยมยาย

โยมน้า

เป็นคำใช้แทนชื่อบิดามารดาของพระภิกษุสามเณร

โยมพระ


กันและกัน

กัน + และ + กัน

คำใช้แทนชื่อในลักษณะที่มีการกระทำร่วมกันหรือต่อกันโดยมีบุพบทประกอบหน้า

รักซึ่งกันและกัน

เพื่อประโยชน์ของกันและกัน


ตั๋ว

รูปแบบอื่นของ ᨲ᩠ᩅᩫ (ตว็)


𑜉𑜃𑜫

เทียบไทใหญ่ မၼ်း (มั๊น), ไทย มัน (“สรรพนามเอกพจน์บุรุษที่สาม”)

มัน, เป็นสรรพนามเอกพจน์บุรุษที่สาม


shí

สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์; ฉัน, ข้า

สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์ แสดงความเป็นเจ้าของ; ของฉัน


ce

มัน, นี้, นั่น

กับ predicative adjective หรือ relative clause

เขา, เธอ, มัน, นี้, นั่น


ท่าน

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ท่าน, ลาว ທ່ານ (ท่าน), คำเมือง ᨴ᩵ᩤ᩠ᨶ (ท่าน), เขิน ᨴ᩵ᩤ᩠ᨶ (ท่าน), ไทลื้อ ᦑᦱᧃᧈ (ท่าน), ไทดำ ꪕ꪿ꪱꪙ (ตฺ่าน); เทียบอาหม 𑜄𑜃𑜫 (ตน์, “ผู้อื่น”)

ᨴ᩵ᩤ᩠ᨶ

คำสรรพนามบุรุษที่ 2 ใช้เพื่อแสดงความเคารพ

/tʰaːn˥˩/^((สัมผัส))

คำใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย เป็นคำกลาง ๆ หรือแสดงความเคารพ เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2

เราตื่นแล้ว ท่านตื่นหรือยัง

กรุณาดูแลรักษาทรัพย์สินของท่าน

คำใช้แทนผู้ที่เราพูดถึงด้วยความเคารพ หรือโดยไม่เจาะจง, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3

ท่านไม่อยู่

คุณพ่อท่านหลับแล้ว

อย่าลักทรัพย์ท่าน


han

นอร์เวย์แบบบุ๊กมอล

จากนอร์สเก่า hann

เขา (สรรพนามบุรุษที่สามเอกพจน์ เพศชาย รูปประธานและกรรม)


hou

สืบทอดจากไหลดั้งเดิม *ɦuː (“ฉัน”), จากภาษาก่อนไหล *C-ɣuː (Norquest, 2015)


hun

นอร์เวย์แบบบุ๊กมอล

จากเดนมาร์ก hun, จากนอร์สเก่า hón

เขา, หล่อน (สรรพนามบุรุษที่สามเอกพจน์ เพศหญิง รูปประธาน)


แย้

กะเหรี่ยงโปเหนือ

ฉัน, สรรพนามบุรุษที่ 1 เอกพจน์


คิง

รูปแบบอื่นของ ᨤᩥ᩠ᨦ (ฅิง)


คิง

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨤᩥ᩠ᨦ (ฅิง), ลาว ຄີງ (คีง) หรือ ຄິງ (คิง), ไทลื้อ ᦆᦲᧂ (ฅีง), ไทใหญ่ ၶိင်း (ขิ๊ง), อาหม 𑜁𑜢𑜂𑜫 (ขิง์)


ຂະເຈົ້າ

กร่อนมาจาก ເຂົາເຈົ້າ (เข็าเจ็้า)

พวกเขา (คำสรรพนามบุรุษที่ 3)


เทอ

แผลงมาจาก เธอ

/tʰɤː˧/^((สัมผัส))

รูปที่เจตนาสะกดผิดของ เธอ


他們

他們看了那部電影半天了。

พวกเขาได้ดูหนังเรื่องนั้นเมื่อนานมาแล้ว

他们看了那部电影半天了。

พวกเขาได้ดูหนังเรื่องนั้นเมื่อนานมาแล้ว

我沒看見他們。

ฉันไม่เห็นพวกเขา

我没看见他们。

ฉันไม่เห็นพวกเขา


她們

พวกเขา (หญิง), พวกหล่อน

เฉพาะกับเพศหญิง

她們兩個人都是好學生。

พวกเขา (หญิง) ทั้งสองคนเป็นนักเรียนดี

Tāmen liǎng gè rén dōu shì hǎo xuéshēng.

她们两个人都是好学生。

พวกเขา (หญิง) ทั้งสองคนเป็นนักเรียนดี


它們

ใช้กับสิ่งไม่มีชีวิต


我們

我們是朋友。

พวกเราเป็นเพื่อนกัน

我们是朋友。

พวกเราเป็นเพื่อนกัน

他跟我們不一樣。

เขาต่างจากพวกเรา

他跟我们不一样。

เขาต่างจากพวกเรา


你們

สรรพนามบุรุษที่ 2 พหูพจน์ ใช้ทั่วไปไม่เจาะจงเพศ; พวกเธอ, พวกคุณ (สุภาพ)


妳們

สรรพนามบุรุษที่ 2 พหูพจน์; พวกเธอ

ใช้เฉพาะกับเพศหญิง


您們

ปกติแล้ว 您 (nín, “คุณ, ท่าน”) จะใช้เฉพาะรูปเอกพจน์ หากต้องการใช้ในรูปพหูพจน์ ให้ใช้ 你們／你们 (nǐmen, “พวกคุณ, พวกท่าน”) แทน ซึ่งเป็นรูปพหูพจน์ของ 你 (nǐ, “เธอ, คุณ”)

สรรพนามบุรุษที่ 2 พหูพจน์; พวกคุณ (สุภาพ)


𑜁𑜨𑜧

เทียบไทใหญ่ ၶဝ် (ขว), ไทย เขา


နီ

กะเหรี่ยงปะโอ


մի

สิ่งหนึ่ง, อันหนึ่ง


ꪄꪮꪥꫂ

รูปแบบอื่นของ ꪄ꫁ꪮꪥ (ฃ้อย)


ꪹꪊꪱꫂ

รูปแบบอื่นของ ꪹꪊ꫁ꪱ (เจ้า)


ꪕꪱꪙꫀ

รูปแบบอื่นของ ꪕ꪿ꪱꪙ (ตฺ่าน)


ꪕꪱꪙꫀꪹꪊꪱꫂ

รูปแบบอื่นของ ꪕ꪿ꪱꪙꪹꪊ꫁ꪱ (ตฺ่านเจ้า)


oot

ใด ๆ, ในทุก ๆ ทาง (มักใช้ในเชิงปฏิเสธ เปรียบกับ anything)


ข้อย

รูปแบบอื่นของ ข่อย


あ

จากญี่ปุ่นเก่า, จากแจพอนิกดั้งเดิม *a; รูปสั้นของ あれ (are)
เริ่มไม่ได้ใช้งานในช่วงราว ๆ สมัยเฮอัง ก่อนจะถูกแทนที่ด้วย わ (wa)

คำสรรพนามบุรุษที่หนึ่ง: ฉัน

あが君、生き出で給へ。いと、いみじき目な見せ給ひそ

Ye, return to life. Show not such sad eyes

A ga kimi, iki ide tamahe. Ito, imi jiki me namisetamahiso


あ

/ka/ → /a/
การเปลี่ยนการออกเสียงจาก か (ka) ปรากฏตั้งแต่สมัยเฮอัง

คำชี้บอกที่อยู่ไกลจากทั้งผู้พูดและผู้ฟัง: นั่น, นั้น


大家

ทุกคน; พวกเราทุกคน

大家都還行。

ทุกคนยังสบายดี

大家都还行。

ทุกคนยังสบายดี

大家都很尊敬他。

ทุกคนต่างเคารพเขามาก

請大家保持安靜。

ทุกคนกรุณาเงียบ

请大家保持安静。

ทุกคนกรุณาเงียบ


ᦣᧁ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *rawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย เรา, คำเมือง ᩁᩮᩢᩣ (เรัา), อีสาน เฮา, ลาว ເຮົາ (เฮ็า), ไทดำ ꪹꪭꪱ (เฮา), ไทใหญ่ ႁဝ်း (ห๊ว), อาหม 𑜍𑜧 (รว์), 𑜍𑜈𑜫 (รว์) หรือ 𑜍𑜧𑜈𑜫 (รว์ว์), ปู้อี rauz, จ้วง raeuz


ᦋᦳᧄᦜᦻ

ᦋᦳᧄ (ชุม) + ᦜᦻ (หลาย)

ᦋᦳᧄᦜᦻ ᦍᧂ ᦔᦾᧈ ᦷᦢ ᦺᦜ ᦟᦸᧂᧈ ᦓᧄᧉ ᦃᦸᧂ ᦺᦔ, ᦵᦗᦲᧈ ᦛᧂ ᦠᦹᧉ ᦔᦲ ᦎᦸᧈ ᦐᦱᧉ ᦵᦣᧆ ᦂᦱᧃ ᦉᧂ ᦅᦸᧉ ᦉᦳᧄ ᦙᧅ ᦡᧂᧈ ᦺᦈ

ทุกคนยังปล่อยบัว ไหลล่องน้ำโขงไป, เพื่อหวังให้ปีต่อไป ทำการอะไรก็สมความปรารถนา

ชุมหลาย ยัง ป่อ̂ย โบ ไหล ล่อ̂ง นั้ม ฃอ̂ง ไป, เพี่ หวัง หื้ ปี ต่อ̂ หน้า เฮด กาน สัง ค้อ̂ สุม มัก ดั่ง ไจ

ᦋᦳᧄᦜᦻ ᦵᦙᦲᧂ ᦺᦑ ᦉᦴᧉᦷᦖᧅᦵᦍᦲᧄᦺᦈ ᦵᦑᧁ ᦋᦸᧄ ᦷᦂᧂᧈ ᦌᦱᧃ ᦑᦱᧂ ᦺᦔ

เหล่าผู้คนทั้งหมด เมืองไทลื้อ สุขกายสบายใจ เดินตามโค้งผ่านทางไป

ชุมหลาย เมีง ไท สู้โหมกเยีมไจ เทว ชอ̂ม โก่ง ซาน ทาง ไป


ᦵᦗᦲᧃᧈ

เขา, ผู้อื่น

ᦵᦗᦲᧃᧈ ᦕᦲᧆ ᦂᧃ ᦊᦱᧈ ᦺᦔ ᦺᦂᧉ

คนอื่นทะเลาะกัน อย่าไปใกล้

เพี่น ผีด กัน หย่า ไป ไก้

ᦊᦱᧈ ᦷᦙᦙᧁ ᦂᧇ ᦵᦙ ᦵᦗᦲᧃᧈ

อย่ามัวเมากับเมียคนอื่น

หย่า โมเมา กับ เม เพี่น


ᦁᧃ

อัน, ที่, ซึ่ง

ᦔᦳᧂᧈ ᦓᦲᦰ ᦔᦲᧃ ᦅᦸᧉᦵᦉᧁᧈ ᦁᧃ ᦣᧅᦶᦗᧂ ᦂᧃ

รูปนี้ เป็นเพื่อนที่รักกัน

ปุ่ง นีะ ปีน ค้อ̂เส่ว อฺัน ฮักแพง กัน


ᦕᦴᧉᦃᦱᧉ

ᦕᦴᧉ (ผู้) + ᦃᦱᧉ (ฃ้า)

ข้าพเจ้า, ผม, ดิฉัน

ᦕᦴᧉᦃᦱᧉ ᦟᦳᧂ ᦺᦔ ᦵᦎᦲᧄᧈᦋᦾᧈ ᦕᦴᧉᦂᦸᧃᧈᦀᦸᧃ

ข้าพเจ้าลงไปช่วยเหลือผู้นำ

ผู้ฃ้า ลุง ไป เตี่มช่อ̂ย ผู้ก่อ̂นออ̂น


ᦃᦱᧉ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kraːꟲ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ข้า, ลาว ຂ້າ (ข้า), ไทใหญ่ ၶႃႈ (ข้า), ไทใต้คง ᥑᥣᥲ (ฃ้า)

ᦃᦱᧉ ᦺᦋᧉ ᦷᦟᧆ ᦀᦸᧅᧈ ᦺᦔ ᦶᦀᧁᧈᦟᦸᧈᦕᦸᧈᦑᦸᧂᦰ

ข้าใช้รถออกไปท่องเที่ยว

ฃ้า ไช้ โลด อ่อ̂ก ไป แอ่วล่อ̂ผ่อ̂ทอ̂งะ


ဢၼ်

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʔalᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย อัน, อีสาน อัน, ลาว ອັນ (อัน), คำเมือง ᩋᩢ᩠ᨶ (อัน), เขิน ᩋᩢ᩠ᨶ (อัน), ไทลื้อ ᦀᧃ (อัน), ไทดำ ꪮꪽ (อัน), ไทใต้คง ᥟᥢ (อัน), อาหม 𑜒𑜃𑜫 (อน์), จ้วง aen

อัน, ที่, ซึ่ง

ၽူႈဢၼ်ပဵၼ်ၶုၼ်ႁေႃၶမ်းၶဝ်တၵ်းဢွၼ်ႁူဝ်ၶဝ်

ผู้ที่เป็นกษัตริย์จะนำพาพวกเขา

ผู้อันเปนขุนหอ̂ขั๊มขวตั๊กออ̂นหูวขว


ໃສ

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ใส หรือ ไส


ແດ່

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨯᩯ᩵ (แด่), ไทลื้อ ᦶᦡᧈ (แด่), ไทดำ ꪵꪒ꪿ (แด่)

ຮູ້ຫຍັງແດ່


တီႈ

From ไทดั้งเดิม *diːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ที่, ลาว ທີ່ (ที่), คำเมือง ᨴᩦ᩵ (ที่), เขิน ᨴᩦ᩵ (ที่), ไทลื้อ ᦑᦲᧈ (ที่)


.j

ฉัน, ของฉัน (ผู้ชาย)

ฉัน, ของฉัน (ผู้หญิง)

ฉัน, ของฉัน (ไม่ระบุ)


ты

คุณ, ท่าน, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2 เอกพจน์ กรรตุการก


อัลไล

แผลงมาจาก อะไร


ชี

ยืมมาจากอังกฤษ she

/t͡ɕʰiː˧/^((สัมผัส))

เขา, หล่อน (ใช้กับผู้หญิง หรือผู้ชายที่มีท่าทางเป็นหญิง)


iets

สืบทอดจากดัตช์กลาง iet, จากดัตช์กลาง iewet

บางสิ่ง, บางอย่าง

zonder iets te eten.

โดยไม่กินอะไร (บางสิ่งบางอย่าง)


sumu

การผันรูปของ sum:

การผันรูปของ sum:
เพศหญิง กรรตุการก เอกพจน์

การผันรูปของ sum:
เพศกลาง กรรตุการก/กรรมการก พหูพจน์


เท่าใด

เท่าไร， ภาษาจ้วงใต้ toq kaw（เท่า ใค）


ข้าเจ้า

/xaː˦˦ʔ.t͡ɕaw˦˦ʔ/

รูปแบบอื่นของ ᨡ᩶ᩣᨧᩮᩢ᩶ᩣ (ข้าเจั้า)


вы

คุณ, สรรพนามบุรุษที่ 2


я

สืบทอดจากสลาวิกดั้งเดิม *(j)azъ, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *éǵh₂

ฉัน, สรรพนามบุรุษที่ 1


ᩁᩮᩢᩣ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *rawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย เรา, อีสาน เฮา, ลาว ເຮົາ (เฮ็า), ไทลื้อ ᦣᧁ (เฮา), ไทดำ ꪹꪭꪱ (เฮา), ไทใหญ่ ႁဝ်း (ห๊ว), อาหม 𑜍𑜧 (รว์), 𑜍𑜈𑜫 (รว์) หรือ 𑜍𑜧𑜈𑜫 (รว์ว์), ปู้อี rauz, จ้วง raeuz


ฅิง

รูปแบบอื่นของ ᨤᩥ᩠ᨦ (ฅิง)


บพิตร

ยืมมาจากเขมรกลาง បពិត្រ (ปพิตฺร), បពិត (ปพิต), បពិទ (ปพิท), បុពិត្រ (ปุพิตฺร), បុពិត (ปุพิต), បុពីត្រ (ปุพีตฺร), បុព្វិត្រ (ปุพฺวิตฺร), បូពិត្រ (ปูพิตฺร), បូពិត (ปูพิต), แรกสุดจากสันสกฤต पवित्र (ปวิตฺร, “สะอาด; บริสุทธิ์; ศักดิ์สิทธิ์; ไม่มีบาป”); เทียบบาลี ปวิตฺต; ร่วมรากกับ ประวิตร

ปวิตร
ประวิตร

/bɔː˧.pʰit̚˦˥/^((สัมผัส))

บำรุงฤทัยตระโบม บพิตรผู้อย่าดูเบา


ᨻᩕᩋᩫᨦ᩠ᨣ᩺

ยืมมาจากไทย พระองค์


ᨠ

รูปอักษรไทธรรมของ ก


ŝi

จากอังกฤษ she

เขา (ผู้หญิง)


តា

ท่าน (ใช้เรียกชายสูงอายุ)

ฉัน (ชายสูงอายุเรียกตนเอง)


ออเจ้า

ออ + เจ้า; เทียบเขมร អាចោ (อาโจ)

/ʔɔː˧.t͡ɕaw˥˩/^((สัมผัส))

คำใช้แทนชื่อผู้ที่เราพูดด้วย เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2

ทชีก็ปรับทุกข์ร้อนทางจะอวดมีว่า ออเจ้าเอ๋ยออเจ้าเราค่อยมั่งมีขึ้นถึงเพียงนี้มีเสียกว่าออเจ้า


haar

สืบทอดจากดัตช์กลาง haer, จากดัตช์เก่า hiro, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *hezōi

เขา (หญิง), หล่อน, เธอ (กรรม)


นุ้ย

ฉัน, ผม, หนู (เวลาพูดกับผู้ใหญ่)


ၶိူဝ်

สรรพนามบุคคลที่ ๒; เธอทั้งสอง, เขือ


ꤠꤢ꤭

ของฉัน, ของผม


wewe

คุณ (เอกพจน์)


yeye

เขา (เอกพจน์)


ninyi

คุณ (พหูพจน์)


wao

เขา (พหูพจน์)


tôi

ดิฉัน, ผม; คำสรรพนามบุรุษที่ ๑ ใช้แทนตัวผู้พูด


tớ

ข้า; คำสรรพนามบุรุษที่ ๑ ใช้โดยผู้ใหญ่กับผู้น้อย ใช้คู่กับ cậu


आ

เขา (ผู้ชาย)


bạn

ศัพท์ซีโน-เวียดนามีสจาก 伴 (“คู่; สหาย”).


đó

สืบทอดจากมอญ-เขมรดั้งเดิม *tɔʔ (“นั่น”). ร่วมเชื้อสายกับเขมร ដ៏ (ฎ็) และ บะห์นัร to.


góa

ฉัน, สรรพนามบุรุษที่ 1


โซว

สืบทอดจากเวียตติกดั้งเดิม *soː; ร่วมเชื้อสายกับเวียดนาม tao (ตาว)


wy

สืบทอดจากสลาวิกดั้งเดิม *vy, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *wos.

คุณ (สรรพนามบุรุษที่สองพหูพจน์, ใช้สำหรับคนที่รู้จักหรือมีอายุน้อยกว่า)


មី

สืบทอดจากมอญ-เขมรดั้งเดิม *miiʔ; เทียบเวียดนาม mi (มี)

แก (ใช้เรียกเด็กหญิงอย่างคุ้นเคยหรือดูหมิ่น)


ພິສັງ

[pʰiʔ˧˨.saŋ˥˧˧]


each other

ซึ่งกันและกัน


everything

ทุกสิ่งทุกอย่าง

สิ่งที่มีความสำคัญที่สุด


himself

ตัวของเขา (ผู้ชาย) เอง


one another

ซึ่งกันและกัน


self

ตนเอง (คำไม่เป็นทางการ)


theirs

ของพวกเขา (ใช้แบบไม่มีคำนาม หรือเคยอ้างถึงมาก่อนแล้ว)

ของพวกมัน (ใช้แบบไม่มีคำนาม หรือเคยอ้างถึงมาก่อนแล้ว)

ของเขา (ไม่ทราบเพศ, ใช้แบบไม่มีคำนาม หรือเคยอ้างถึงมาก่อนแล้ว)


themselves

ด้วยตัวของพวกเขาเอง


whatever

อะไร (ใช้เพื่อเน้นคำว่า what)


whom

ใคร (ทำหน้าที่เป็นกรรมของ who)


yours

ของเธอ, ของคุณ (ใช้แบบไม่มีคำนาม หรือเคยอ้างถึงมาก่อนแล้ว)


suchlike

บุคคลเช่นนี้ (คำไม่เป็นทางการ)


กฺี

เทียบเขมร គេ (เค)

ฉัน (ใช้กับเพื่อน)


ប្អូន

ใช้แทนผู้พูดหรือผู้ฟังที่มีอายุน้อยกว่า


รือ

รูปแบบอื่นของ ᩁᩂ (รฤ)


ᦃᦱᧉᦓᦾᧉ

ร่วมเชื้อสายกับลาว ຂ້ານ້ອຍ (ข้าน้อย), เขิน ᨡ᩶ᩣᨶᩭ᩶ (ข้านอย้)

คำสรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้แทนตัวผู้พูดแบบสุภาพ


ᦃᧁᦈᧁᧉ

ร่วมเชื้อสายกับลาว ເຂົາເຈົ້າ (เข็าเจ็้า), ไทใหญ่ ၶဝ်ၸဝ်ႈ (ขวจ้ว)


ᦠᧃᧉ

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩉᩢ᩠᩶ᨶ (หั้น), ลาว ຫັ້ນ (หั้น), ไทใหญ่ ႁၼ်ႈ (หั้น)

ที่นั่น, อันนั้น, นั้น


မည်

ยืมมาจากบาลี รามฺ


ꤔꤟꤢꤧ꤬

สืบทอดจากซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *na-ŋ

ของคุณ, ของท่าน


ꤞꤤ꤭

คุณ, เธอ (พหูพจน์)

ของคุณ, ของเธอ (พหูพจน์)


ꤕꤟꤢꤧ꤬

ของเรา, ของพวกเรา


saya

จากสันสกฤต सहाय (สหาย)

ของฉัน, ของผม


ساي

การสะกดเป็นอักษรยาวีของ saya


คีง

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨤᩥ᩠ᨦ (ฅิง), ลาว ຄີງ (คีง) หรือ ຄິງ (คิง), ไทลื้อ ᦆᦲᧂ (ฅีง), ไทใหญ่ ၶိင်း (ขิ๊ง), อาหม 𑜁𑜢𑜂𑜫 (ขิง์)


ຂ້ອຽ

รูปล้าสมัยของ ຂ້ອຍ (ข้อย)


ຂ້ານ້ອຽ

รูปล้าสมัยของ ຂ້ານ້ອຍ (ข้าน้อย)


ek

สืบทอดจากนอร์สดั้งเดิม ᛖᚲ (ek, “ฉัน”), จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *ek (“ฉัน”), จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *éǵh₂ (“ฉัน”)

ej

eg

นอร์เวย์นีนอสก์

é

eg

นอร์เวย์นีนอสก์

eig

eg

นอร์เวย์นีนอสก์

í

eg

นอร์เวย์นีนอสก์

æg

eg

นอร์เวย์นีนอสก์

æj

eg

นอร์เวย์นีนอสก์

æ

eg

นอร์เวย์นีนอสก์

je

eg

นอร์เวย์นีนอสก์

jæj

eg

นอร์เวย์นีนอสก์

iak

เดนมาร์กเก่า

jeg

jeg

นอร์เวย์บุคมอล

iæk

เดนมาร์กเก่า

jeg

jeg

นอร์เวย์บุคมอล

iægh

เดนมาร์กเก่า

jeg

jeg

นอร์เวย์บุคมอล

æk

เดนมาร์กเก่า

jeg

jeg

นอร์เวย์บุคมอล

ak

เดนมาร์กเก่า

jeg

jeg

นอร์เวย์บุคมอล


ek

เยอรมันต่ำกลาง

รูปแบบอื่นของ ik


ek

สืบทอดจากดัตช์ ik, จากดัตช์กลาง ic, จากดัตช์เก่า ik, จากเจอร์แมนิกตะวันตกดั้งเดิม *ik, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *ek, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *éǵh₂om (“ฉัน”)

ฉัน (ประธาน)


ek

สืบทอดจากนอร์สเก่า ek, จากนอร์สดั้งเดิม ᛖᚲ (ek), จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *ek, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *éǵh₂

Ek spurða þá, hvar ek skyldi sitja.


вә

ร่วมเชื้อสายกับจีนกลาง我 (wǒ)


𑜏𑜥

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *suːᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับไทย สู, คำเมือง ᩈᩪ (สู), อีสาน สู, ลาว ສູ (สู), ไทลื้อ ᦉᦴ (สู), ไทดำ ꪎꪴ (สุ), ไทใหญ่ သူ (สู), ไทใต้คง ᥔᥧᥴ (สู๋), จ้วง sou

พวกคุณ, พวกท่าน, พวกเธอ


aquél

จากละติน eccum ille (เอกกุม อิลเล)

อันโน้น, อันนู้น


ése

จากละติน ipse (อิปเซ)

นั่น, นั้น (ใช้กับนามเพศชายเอกพจน์)

สรรพนามบ่งชี้

Ése es el mío.

นั่นเป็นของฉัน

prefiero ése.

ฉันอยากได้นั่นมากกว่า


éste

จากละติน iste (อิซเต)


什麼

แปลงมาจากสมัยกลาง 是物 (MC dzyeX mjut, “ทำไม”) (Yuan et al., 1996: 318–324).


อั๊วะ

ยืมมาจากแต้จิ๋ว 我 (ua2) หรือฮกเกี้ยน 我 (óa)

/ʔua̯ʔ˦˥/^((สัมผัส))

ฉัน (ใช้โดยชาวไทยเชื้อสายจีน)


conmigo

con + mí: กับฉัน


sein

สืบทอดจากเยอรมันสูงกลาง sein, sīn, จากเยอรมันสูงเก่า sīn, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *sīnaz (“ของตัวเขาเอง/ตัวหล่อนเอง/ตัวมันเอง/พวกเขาเอง”) (แสดงความเป็นเจ้าของแบบสะท้อน), จากรูปสัมพันธการกของอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *swé ประกอบกับปัจจัยที่แผลงจากคำนาม (denominative suffix) อินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *-nós, ซึ่งสมมูลกับรูปสัมพันธการกของเจอร์แมนิกดั้งเดิม *se-; ร่วมเชื้อสายกับเยอรมันต่ำ sien (“ของเขา, ของมัน”), ดัตช์ zijn (“ของเขา, ของมัน”), เดนมาร์ก sin (“ของเขา, ของหล่อน, ของมัน, ของพวกเขา”), อังกฤษเก่า sīn (“ของเขา, ของมัน”)

สัมพันธการกของ er

สัมพันธการกของ es


𑀅𑀲𑁆𑀲

สัมพันธการก/สัมปทานการก เอกพจน์ของ 𑀇𑀫 (อิม, “สิ่งนี้ (ช.)”)

สัมพันธการก/สัมปทานการก เอกพจน์ของ 𑀇𑀫 (อิม, “สิ่งนี้ (น.)”)


𑀅𑀲𑁆𑀲

สืบทอดจากสันสกฤต अस्य (อสฺย)

สัมพันธการกของ 𑀅𑀬𑀁 (อยํ)


ᨷ᩵ᩤ

เรียกเพศชายบุรุษที่ 2 หรือ 3 ที่มีสถานะต่ำกว่าผู้พูด


ᥑᥝᥴ

ร่วมเชื้อสายกับไทย เขา, คำเมือง ᨡᩮᩢᩣ (เขัา), ลาว ເຂົາ (เข็า), ไทลื้อ ᦃᧁ (เฃา), อาหม 𑜁𑜧 (ขว์)，ภาษาจ้วงใต้ haeu（เขา เค้า กู）

พวกหล่อน, พวกเธอ


ᥔᥧᥴ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *suːᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับไทย สู, คำเมือง ᩈᩪ (สู), อีสาน สู, ลาว ສູ (สู), ไทลื้อ ᦉᦴ (สู), ไทดำ ꪎꪴ (สุ), ไทใหญ่ သူ (สู), อาหม 𑜏𑜥 (สู), จ้วง sou

พวกคุณ, พวกท่าน, พวกเธอ


ᥖᥧ

เรา, พวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง)


ᥚᥬᥴ

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨹᩲ (ใผ), อีสาน ใผ หรือ ไผ, ลาว ໃຜ (ใผ), ไทลื้อ ᦺᦕ (ไผ), ไทใหญ่ ၽႂ် (ใผ), อ่ายตน ၸၞ် (ใผ), อาหม 𑜇𑜧 (ผว์) หรือ 𑜇𑜨𑜧 (ผอ̂ว์)


ᥛᥢᥰ

เขา (เอกพจน์)


ᥛᥬᥰ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *maɰᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทใหญ่ မႂ်း (ใม๊), อ่ายตน မ်ၞ (ม์ฺว), อาหม 𑜉𑜧𑜤 (มาว์) หรือ 𑜈𑜧 (บว์), จ้วงแบบหนง mawz


ᥞᥝᥰ

เรา, พวกเรา (รวมผู้ฟัง)


ใผ

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ใผ หรือ ไผ, ลาว ໃຜ (ใผ), ไทลื้อ ᦺᦕ (ไผ), ไทใหญ่ ၽႂ် (ใผ), ไทใต้คง ᥚᥬᥴ (ใผ๋), อ่ายตน ၸၞ် (ใผ), อาหม 𑜇𑜧 (ผว์) หรือ 𑜇𑜨𑜧 (ผอ̂ว์)

รูปแบบอื่นของ ᨹᩲ (ใผ)


ใผ

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨹᩲ (ใผ), ลาว ໃຜ (ใผ), ไทลื้อ ᦺᦕ (ไผ), ไทใหญ่ ၽႂ် (ใผ), ไทใต้คง ᥚᥬᥴ (ใผ๋), อ่ายตน ၸၞ် (ใผ), อาหม 𑜇𑜧 (ผว์) หรือ 𑜇𑜨𑜧 (ผอ̂ว์)


chúng ta

พวกคุณ, ทุกคน


bản thân

ศัพท์ซีโน-เวียดนามีสจาก 本身

ตัวเอง, ตนเอง


ႁဝ်းၶႃႈ

ႁဝ်း (ห๊ว, “เรา”) + ၶႃႈ (ข้า, “ข้า”)


ဢူး

คุณ (คำสรรพนามบุรุษที่ ๒)

สำเนียงตะวันออก


ᦙᦹᧂ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *mɯŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย มึง, ลาว ມຶງ (มึง), จ้วง mwngz


ᦷᦎᦆᦲᧂ

ᦷᦎ (โต, “ตัว”) + ᦆᦲᧂ (ฅีง, “ตัว, ร่าง”)

ตัวเอง (สรรพนามบุรุษที่ ๑; ตัวฉันเอง, สรรพนามบุรุษที่ ๒ ใช้เรียกคนสนิท, สรรพนามบุรุษที่ ๓)


ᦃᧁ

ร่วมเชื้อสายกับไทย เขา, ลาว ເຂົາ (เข็า), คำเมือง ᨡᩮᩢᩣ (เขัา), เขิน ᨡᩮᩢᩣ (เขัา), ไทใหญ่ ၶဝ် (ขว)


ၸိူဝ်းၼႆႉ

ၸိူဝ်း (เจิ๊ว, “เหล่านี้, กลุ่ม, ฝูง”) + ၼႆႉ (ไน๎, “นี้”)

เหล่านี้, พวกนี้


ၸိူဝ်းၼၼ်ႉ

ၸိူဝ်း (เจิ๊ว, “เหล่านี้, กลุ่ม, ฝูง”) + ၼၼ်ႉ (นั๎น, “นั้น”)

เหล่านั้น, พวกนั้น


ႁႃး

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *raːᴬ²; ร่วมเชื้อสายกับไทย รา, คำเมือง ᩁᩣ (รา), เขิน ᩁᩣ (รา), ลาว ຮາ (ฮา), ไทลื้อ ᦣᦱ (ฮา), ไทใต้คง ᥞᥣᥰ (ห๊า), อาหม 𑜍𑜠 (ระ), จ้วงแบบจั่วเจียง raz

เราทั้งคู่ (ใช้ระหว่างคนคุ้นเคย)


เผอ

ร่วมเชื้อสายกับลาว ໃຜ (ใผ)


พวกเรา, สรรพนามบุรุษที่ 1 พหูพจน์ (รวมผู้ฟัง)


ฉัน, สรรพนามบุรุษที่ 1 เอกพจน์


ʔaw¹

พวกเรา, สรรพนามบุรุษที่ 1 พหูพจน์ (ไม่รวมผู้ฟัง)


məj¹

คุณ, เธอ, สรรพนามบุรุษที่ 2 เอกพจน์


พวกคุณ, พวกเธอ, สรรพนามบุรุษที่ 2 พหูพจน์


เขา, หล่อน, มัน, สรรพนามบุรุษที่ 3 เอกพจน์


พวกเขา, พวกหล่อน, พวกมัน, สรรพนามบุรุษที่ 3 พหูพจน์


mɔː⁵

นั่น, นั้น (อยู่ไกล)


nɛː⁵

นี่, นี้ (อยู่ใกล้)


kɛː⁴

ระหว่างนั่นกับนี่, ระหว่างนั้นกับนี้ (ไม่ใกล้แต่ก็ไม่ไกล)


tout

สืบทอดจากฝรั่งเศสกลาง tout, จากฝรั่งเศสเก่า tot, จากละติน tōtus (โต̄ตุซ); เทียบกับกาตาลา tot, อิตาลี tutto, โปรตุเกส todo, โรมาเนีย tot, สเปน todo (โตโด).


tous

สืบทอดจากฝรั่งเศสกลาง tous < ฝรั่งเศสเก่า toz, เทียบเท่ากับ tout + -s.


tel

สืบทอดจากฝรั่งเศสเก่า tel, จากละติน tālis (ต̄าลิซ). เทียบกับสเปน tal (ตัล).


ceci

เท่ากับ ce + ci หรือ ce + -ci หรือ ce + -ci


moi

ฉัน (ใช้เป็นกรรม, คล้ายกับ me ภาษาอังกฤษ)


quelqu'un

บางคน, ใครบางคน


quelque

บาง (เอกพจน์)


il

วัตถุไม่มีตัวตน; มัน (เทียบกับภาษาอังกฤษ it).

Il pleut.


cette

สืบทอดจากฝรั่งเศสเก่า ceste, จากละตินตลาด *eccu ista (*เอกกู อิซตา), จากละติน eccum (เอกกุม)ista (อิซตา), จากiste (อิซเต).

เอกพจน์ เพศหญิงของ ce


ces

เพศชาย/เพศหญิง พหูพจน์ของ ce


dont

สืบทอดจากฝรั่งเศสกลาง dont, จากฝรั่งเศสเก่า dunt, จากละตินตลาด/ละติน dē unde (เด̄ อุนเด, “จากที่ที่”). เทียบกับสเปน donde (โดนเด, “where”).

ของ/จากใคร/ซึ่ง, ใคร

หมายถึงส่วนหนึ่งของชุดอาจแปลเป็น "รวมทั้ง" หรือ เช่น ในบางสถานการณ์..


ils

พวกเขา (กลุ่มชายหรือผสม)


rien

สืบทอดจากฝรั่งเศสกลาง rien, จากฝรั่งเศสเก่า rien, จากละติน rem (เรม), กรรมการกของ rēs (เร̄ซ, “สิ่งของ”); เทียบกาตาลา res (“ไม่มีสิ่งใด”)


ເທີ

ร่วมเชื้อสายกับไทย เธอ

เธอ (คำสรรพนามบุรุษที่ 2 หรือ 3)


ໂຍມ

ร่วมเชื้อสายกับไทย โยม


เมื่อไร

ยามใด, เวลาใด, ตอนไหน, ใช้ถามเกี่ยวกับเวลา


เมื่อไหร่

แผลงมาจาก เมื่อไร, จาก เมื่อ + ไร


ສັງ

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩈᩢ᩠ᨦ (สัง), เขิน ᩈᩢ᩠ᨦ (สัง), ไทลื้อ ᦉᧂ (สัง), ไทดำ ꪎꪰꪉ (สัง), ไทใหญ่ သင် (สัง)


ສັນໃດ

ສັນ (สัน, “ฉัน”) + ໃດ (ใด, “ใด”)


မၼ်းၸၢႆး

မၼ်း (มั๊น, “มัน”) + ၸၢႆး (จ๊าย, “ชาย”)

คำสรรพนามบุรุษที่ 3 รูปเอกพจน์ เพศชาย


မၼ်းၼၢင်း

မၼ်း (มั๊น, “มัน”) + ၼၢင်း (น๊าง, “นาง”)

คำสรรพนามบุรุษที่ 3 รูปเอกพจน์ เพศหญิง


ဢီႈသင်

ဢီႈ (อี้, “น้อย”) + သင် (สัง, “อะไร”)


ອີ່ຫຍັງ

ອີ່ (อี่, “อี”) + ຫຍັງ (หยัง, “อะไร”)

ອີ່ຫຽັງ
อี่หยัง

[ʔiː˧.ɲaŋ˩(˧)]

[ʔiː˧˨.ɲaŋ˥˧˧]


ᩋᩉ᩠ᨿᩢᨦ

กร่อนมาจาก ᩋᩢ᩠ᨶ (อัน) + ᩉ᩠ᨿᩢᨦ (หยัง)


နၤ

กะเหรี่ยงสะกอ

สืบทอดจากซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *na-ŋ


နၧၩ

กะเหรี่ยงโปตะวันตก

สืบทอดจากซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *na-ŋ


ၵႃႈသင်

ၵႃႈ (ก้า) + သင် (สัง, “อะไร”)

ဢမ်ႇမီးၵႃႈသင်

ไม่มีอะไรเลย

อั่มมี๊ก้าสัง


ၸဝ်ႈႁဝ်း

ၸဝ်ႈ (จ้ว, “เจ้า”) + ႁဝ်း (ห๊ว, “เรา”)

คำเรียกผู้ที่มีบรรดาศักดิ์สูง ใช้เพื่อแสดงความเคารพ; ท่าน

ၸဝ်ႈႁဝ်းဢၢပ်ႈပၼ်ၵဝ်ၶႃႈငိုၼ်းႁႃႈႁဵင်တၢၼ်ႇတီႈၶႃႈဢေႃႈ။

ท่านได้มอบเงินห้าพันตันไว้กับข้าพเจ้าขอรับ

จ้วห๊วอ้าปปันกวข้างึ๊นห้าเหงต่านตี้ข้าอ้อ̂.


ၵဝ်ၶႃႈ

ၵဝ် (กว, “กู”) + ၶႃႈ (ข้า, “ข้า”)

ผม, ดิฉัน ใช้แทนตัวเมื่อพูดกับผู้ใหญ่หรือคนแปลกหน้า


မႂ်းၸဝ်ႈ

မႂ်း (ใม๊, “มึง”) + ၸဝ်ႈ (จ้ว, “เจ้า”)

คำสรรพนามบุรุษที่ 2 เพื่อแสดงความสุภาพ; คุณ


ᨻᩮᩥ᩠᩵ᨶ

เขา; คำสรรพนามบุรุษที่ 3, ท่าน

ᨻᩮᩥ᩠᩵ᨶᩅ᩵ᩤᨧᨻᩱᨯᩦᨿᩮ᩠ᨿᩡᨩᩣᩋᩢ᩠᩶ᨶ

เขาว่าอย่าทำอย่างนั้น

เพิ่นว่าจไพดีเยยะชาอั้น

ฉัน; คำสรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้กับคนที่สนิทกัน

ᨧᩡᨻᩱᨠᩢ᩠ᨷᨻᩮᩥ᩠᩵ᨶᨠᩬᩴ᩵

จะไปกับฉันไหม

จะไพกับเพิ่นกอํ่

ผู้อื่นโดยทั่วไป


ຕົວເອງ

ຕົວ (ต็ว, “ตัว”) + ເອງ (เอง, “เอง”)

[tuːə̯˩(˧).ʔeːŋ˩(˧)]

[tuːə̯˩˨.ʔeːŋ˩˨]


เดี๊ยน

แผลงมาจาก ดิฉัน


တူဝ်ၸဝ်ႈၵဝ်ႇ

တူဝ် (ตูว, “ตัว”) + ၸဝ်ႈ (จ้ว, “เจ้า”) + ၵဝ်ႇ (ก่ว, “เก่า”); ร่วมเชื้อสายกับเขิน ᨲ᩠ᩅᩫᨧᩮᩢ᩶ᩣᨠᩮᩢ᩵ᩣ (ตว็เจั้าเกั่า)

ตัวเอง, ตนเอง


တူဝ်ၵဝ်ႇ

တူဝ် (ตูว, “ตัว”) + ၵဝ်ႇ (ก่ว, “เก่า”); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨲ᩠ᩅᩫᨠᩮᩢ᩵ᩣ (ตว็เกั่า)

ตัวเอง, ตนเอง


ᨲ᩠ᩅᩫᨧᩮᩢ᩶ᩣᨠᩮᩢ᩵ᩣ

ᨲ᩠ᩅᩫ (ตว็, “ตัว”) + ᨧᩮᩢ᩶ᩣ (เจั้า, “เจ้า”) + ᨠᩮᩢ᩵ᩣ (เกั่า, “เก่า”); ร่วมเชื้อสายกับไทใหญ่ တူဝ်ၸဝ်ႈၵဝ်ႇ (ตูวจ้วก่ว)

ตัวเอง, ตนเอง


เปิ้น

รูปแบบอื่นของ ᨻᩮᩥ᩠᩵ᨶ (เพิ่น)


หล่อน

/lɔn˨˩/^((สัมผัส))

สรรพนามบุรุษที่ 2 หรือ 3 ใช้แทนผู้หญิงที่เราพูดด้วย ใช้โดยผู้ใหญ่เพื่อเรียกผู้น้อยหรือใช้ระหว่างเพื่อนสนิทผู้หญิง

สรรพนามบุรุษที่ 2 และ 3 ใช้เรียกทั้งชายและหญิง


ບ້າງ

ร่วมเชื้อสายกับไทย บ้าง; อาจร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨷ᩶ᩤ᩠ᨦ (บ้าง), เขิน ᨷ᩶ᩤ᩠ᨦ (บ้าง), ไทลื้อ ᦢᦱᧂᧉ (บ้าง), ไทใหญ่ မၢင်ႈ (ม้าง) หรือ ဝၢင်ႈ (ว้าง)


ມ່ອນ

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨾᩬ᩵ᩁ (มอ่ร)

สรรพนามบุรุษที่ 3 ใช้แทนตัวผู้พูดซึ่งเป็นผู้หญิง ในเวลาพูดกับนายผู้ใหญ่ ตรงข้ามกับคำว่า ໝ່ອມ (หม่อม)


ova

เซอร์โบ-โครเอเชีย

เพศหญิง กรรตุการก เอกพจน์ของ ovaj

เพศกลาง กรรตุการก พหูพจน์ของ ovaj

เพศกลาง กรรมการก พหูพจน์ของ ovaj


どなた

何方: ใคร? (สุภาพ)


何方

คันจิชนิด จุกุจิกุง (熟字訓); ยืมจากจีน 何 + 方 (fāng)

อันไหน? (จากตัวเลือกสองอย่าง)


何方

あの方は何方様ですか


何方

/iduti/ → /izuti/. ประกอบจากคำสรรพนามคำถาม いづ (izu) กับปัจจัยแสดงทิศทาง ち (chi)いづ + ち หรือ いず + ち

สรรพนามคำถามแสดงทิศทางไม่เจาะจง; ทางไหน, ทิศไหน, ที่ไหน


อตฺตนฺ

จากสันสกฤต आत्मन् (อาตฺมนฺ)

คำสรรพนามสะท้อน


何歳

何 (なん, “อะไร”) + 歳 (さい, “ปี (อายุ)”)

何歳ですか？

อายุเท่าไรครับ/คะ?


これ

⟨ko₂re⟩ → /kore/สืบทอดจากญี่ปุ่นเก่า; เทียบโอกินาวะ くり; こ + れ

นี่, สิ่งนี้, อันนี้

これは何ですか。

สิ่งนี้คืออะไรครับ/คะ

これをください。

เอาอันนี้ครับ/ค่ะ

สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง: ฉัน

สรรพนามบุรุษที่สอง: เธอ


それ

そ (“นั้น”) + れ

นั่น, สิ่งนั้น, อันนั้น

それは何ですか。

สิ่งนั้นคืออะไรครับ/คะ

東京の人口はニューヨークのそれより多い。

ประชากรของโตเกียวมากกว่าของนิวยอร์ก

Tōkyō no jinkō wa Nyūyōku no sore yori ōi.


あれ

จากคำเก่า kare → are. ประสมจาก あ (“โน้น”) + れ

โน่น, โน้น, อันโน้น (แทนสิ่งที่ไกลทั้งจากผู้พูดและผู้ฟัง)

สรรพนามบุรุษที่สาม: เขา, คนโน้น

แทนสิ่งที่ผู้พูดไม่ต้องการพูดชื่อโดยตรง, สิ่งที่คุณ/เธอก็รู้, ซึ่งมักหมายถึง

สรรพนามบุรุษที่สอง: เธอ


あれ

รูปยาวของ あ (a, “ฉัน”). จาก あ (a) + れ (-re, ปัจจัยสรรพนาม)
เลิกใช้ตั้งแต่ราวยุคเฮอัง และถูกแทนที่ด้วยคำว่า われ (ware)

สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง: ฉัน

...と、聞こえ動かして、几帳のもとに、おし寄せたてまつりたれば、あれにもあらず、居給へるけはい...


ここ

⟨ko₂ko₂⟩ → /koko/สืบทอดจากญี่ปุ่นเก่า

ที่นี่, ตรงนี้, สถานที่นี้ (ใกล้ผู้พูด)


そこ

ที่นั่น (ใกล้ผู้ฟังหรือใกล้ทั้งผู้พูดและผู้ฟัง)


あそこ

แผลงจากคำเดิม あしこ (ashiko). รูป asoko เริ่มปรากฏใน うつほ物語 (Utsubo Monogatari) ในปลายคริสต์ทศวรรษที่ 900 ช่วงยุคเฮอัง

ส่วนมากใช้การสะกดแบบฮิระงะนะ あそこ ส่วนการสะกดแบบใช้คันจิ 彼処 พบได้น้อยมาก

ที่โน่น (แทนสถานที่ที่อยู่ไกลจากทั้งผู้พูดและผู้ฟัง)


皆さん

จาก皆 (mina, “ทุกคน”) + さん (-san, ปัจจัยแสดงความเคารพ (คุณ)) ใช้เมื่อกล่าวกับกลุ่มคน

ทุกคน, ทุก ๆ คน, ทุก ๆ ท่าน


สพฺพ

จากสันสกฤต सर्व (สรฺว); สรฺ + ว หรือ สพฺพฺ + อ


ຜູ້ຂ້າ

ຜູ້ (ผู้, “ผู้”) + ຂ້າ (ข้า, “ข้า”); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ผู้ข่า, คำเมือง ᨹᩪ᩶ᨡ᩶ᩣ (ผู้ข้า), เขิน ᨹᩪ᩶ᨡ᩶ᩣ (ผู้ข้า), ไทลื้อ ᦕᦴᧉᦃᦱᧉ (ผู้ฃ้า)

[pʰuː˧˩.kʰaː˧˩]

[pʰuː˥˥˨.kʰaː˥˥˨]

ข้าพเจ้า, คำสรรพนามบุรุษที่ 1 ใช้โดยเฉพาะเมื่อพูดกับผู้ใหญ่


อา-อึ

เลอเวือะตะวันตก

สืบทอดจากปะหล่องดั้งเดิม *ʔɔːʔ


เพ็ฮ่

ร่วมเชื้อสายกับมอญ ဗှ်ေ (พฺหเ์)


何曜日

ประสมจาก 何 (nan, “ไหน, อะไร”) + 曜日 (yōbi, “วันในสัปดาห์”)

วันไหนของสัปดาห์

今日は何曜日ですか。

วันนี้เป็นวันอะไรในสัปดาห์?


เฮ-อี

เลอเวือะตะวันออก


เตน

กรณการก เอกพจน์ของ ต (“เขา, มัน, นั้น”)


meuu

สืบทอดจากไหลดั้งเดิม *C-mɯː (“คุณ; ท่าน (เอกพจน์)”), จากภาษาก่อนไหล *C-mɯː (Norquest, 2015); เทียบไทดั้งเดิม *mɯŋᴬ (ซึ่งเป็นรากของ ไทย มึง)


อชฺช

อิม + ชฺช (“แทนสัตตมีวิภัตติ ลงในกาล, อัพยย, แทนศัพท์ กาล และ ทิวส, กาลสัตตมี”); อชฺช เป็นกาลตัทธิต หรือ อัพยยตัทธิต หรือ ทิวสตัทธิต

อธิกรณการก เอกพจน์ของ อิม

อชฺช/อิมสฺมิํ ทิวสสฺมิํ/กาลสฺมิํ/กาเล


กุโต

กิํ + โต (“อัพยย, แทนตติยาวิภัตติและปัญจมีวิภัตติ”)

อปาทานการก เอกพจน์ของ กิํ

กุโต/กสฺมา ฐานสฺมา/ฐานา/ฐานมฺหา

กรณการก เอกพจน์ของ กิํ

กุโต/เกน ฐาเนน


กุหิํ

กิํ + หิํ (“อัพยย, แทนสัตตมีวิภัตติ”)

อธิกรณการก เอกพจน์ของ กิํ

กุหิํ/กสฺมิํ ฐานสฺมิํ


กุหํ

กิํ + หํ (“อัพยย, แทนสัตตมีวิภัตติ”)

อธิกรณการก เอกพจน์ของ กิํ

กุหํ/กสฺมิํ/กมฺหิ ฐานสฺมิํ


กฺว

กิํ + ว (“อัพยย, แทนสัตตมีวิภัตติ”)

อธิกรณการก เอกพจน์ของ กิํ

กฺว/กสฺมิํ/กมฺหิ ฐานสฺมิํ


กุหิญฺจนํ

กิํ + หิญฺจนํ (“อัพยย, แทนสัตตมีวิภัตติ”)

อธิกรณการก เอกพจน์ของ กิํ

กุหิญฺจนํ/กสฺมิํ/กมฺหิ ฐานสฺมิํ


อิห

อิม + ห (“อัพยย, แทนสัตตมีวิภัตติ”); จากสันสกฤต इह (อิห), จากอินโด-อารยันดั้งเดิม *Hidʰá, จากอินโด-อิเรเนียนดั้งเดิม *Hidʰá, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₁i-dʰe- (“ที่นี่, ในนี้”). Compare บาลี อิธ, อเวสตะ 𐬌𐬛𐬁 (อิดา), 𐬌𐬜𐬀 (อิธะ).
The form ihá was generalized in Vedic to conform with other place-based adverbs ending in -ห, whereas the Middle Indo-Aryan languages generalized -ธ.

อธิกรณการก เอกพจน์ของ อิม

อิห/อิมสฺมิํ/อิมมฺหิ ฐานสฺมิํ


กุตฺร

กิํ + ตฺร (“อัพยย, แทนสัตตมีวิภัตติ”)

อธิกรณการก เอกพจน์ของ กิํ

กตฺร/กสฺมิํ/กมฺหิ ฐานสฺมิํ


กตฺถ

กิํ + ตฺถ (“อัพยย, แทนสัตตมีวิภัตติ”)

อธิกรณการก เอกพจน์ของ กิํ

กตฺถ/กสฺมิํ/กมฺหิ ฐานสฺมิํ


ยทา

ย + ทา (“แทนสัตตมีวิภัตติ ลงในกาล, อัพยย, แทนศัพท์ กาล และ ทิวส, กาลสัตตมี”); ยทา เป็นกาลตัทธิต หรือ อัพยยตัทธิต หรือ ทิวสตัทธิต

อธิกรณการก เอกพจน์ของ ย

ยทา/ยสฺมิํ ทิวสสฺมิํ/กาลสฺมิํ/กาเล


สชฺชุ

สมาน + ชฺชุ (“แทนสัตตมีวิภัตติ ลงในกาล, อัพยย, แทนศัพท์ กาล และ ทิวส, กาลสัตตมี”); สชฺชุ เป็นกาลตัทธิต หรือ อัพยยตัทธิต หรือ ทิวสตัทธิต

อธิกรณการก เอกพจน์ของ สมาน

สชฺชุ/สมานสฺมิํ/สมาเน ทิวสสฺมิํ/กาลสฺมิํ/กาเล


อิทานิ

อิม + ทานิ (“แทนสัตตมีวิภัตติ ลงในกาล, อัพยย, แทนศัพท์ กาล และ ทิวส, กาลสัตตมี”); อชฺช เป็นกาลตัทธิต หรือ อัพยยตัทธิต หรือ ทิวสตัทธิต

อธิกรณการก เอกพจน์ของ อิม

อิทานิ/อิมสฺมิํ ทิวสสฺมิํ/กาลสฺมิํ/กาเล


ตทา

ต + ทา (“แทนสัตตมีวิภัตติ ลงในกาล, อัพยย, แทนศัพท์ กาล และ ทิวส, กาลสัตตมี”); ตทา เป็นกาลตัทธิต หรือ อัพยยตัทธิต หรือ ทิวสตัทธิต

อธิกรณการก เอกพจน์ของ ต

ตทา/ตสฺมิํ/ตมฺหิ/อสฺมิํ ทิวสสฺมิํ/กาลสฺมิํ/กาเล


กทา

กิํ + ทา (“แทนสัตตมีวิภัตติ ลงในกาล, อัพยย, แทนศัพท์ กาล และ ทิวส, กาลสัตตมี”); กทา เป็นกาลตัทธิต หรือ อัพยยตัทธิต หรือ ทิวสตัทธิต

อธิกรณการก เอกพจน์ของ กิํ

กทา/กสฺมิํ ทิวสสฺมิํ/กาลสฺมิํ/กาเล


สพฺพธิ

สพฺพ + ธิ (“อัพยย, แทนสัตตมีวิภัตติ”)

อธิกรณการก เอกพจน์ของ สพฺพ

สพฺพธิ/สพฺพสฺมิํ/สพฺพมฺหิ ฐานสฺมิํ


กทาจิ

กทา + จิ หรือ กิํ + ทา (“แทนสัตตมีวิภัตติ ลงในกาล, อัพยย, แทนศัพท์ กาล และ ทิวส, กาลสัตตมี”) + จิ; กทาจิ เป็นกาลตัทธิต หรือ อัพยยตัทธิต หรือ ทิวสตัทธิต

อธิกรณการก เอกพจน์ของ กิญฺจิ

กทาจิ/กสฺมิํ ทิวสสฺมิํ/กาลสฺมิํ/กาเล


อิธ

อิม + ธ (“อัพยย, แทนสัตตมีวิภัตติ”); จากสันสกฤตพระเวท इध (อิธ), จากสันสกฤต इह (อิห), จากอินโด-อารยันดั้งเดิม *Hidʰá, จากอินโด-อิเรเนียนดั้งเดิม *Hidʰá, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₁i-dʰe- (“here”). Compare บาลี idha, อเวสตะ 𐬌𐬛𐬁 (อิดา), 𐬌𐬜𐬀 (อิธะ).
The form ihá was generalized in Vedic to conform with other place-based adverbs ending in -ห, whereas the Middle Indo-Aryan languages generalized -ธ.

อธิกรณการก เอกพจน์ของ อิม

อิธ/อิมสฺมิํ/อิมมฺหิ ฐานสฺมิํ


เอตฺถ

อิม + ตฺถ (“อัพยย, แทนสัตตมีวิภัตติ”)

อธิกรณการก เอกพจน์ของ อิม

เอตฺถ/อิมสฺมิํ/อิมมฺหิ ฐานสฺมิํ


สพฺพตฺร

สพฺพ + ตฺร (“อัพยย, แทนสัตตมีวิภัตติ”)

อธิกรณการก เอกพจน์ของ สพฺพ

สพฺพตฺร/สพฺพสฺมิํ/สพฺพมฺหิ ฐานสฺมิํ


ပိုဲ

ร่วมเชื้อสายกับญัฮกุร แป็ย


แป็ย

ร่วมเชื้อสายกับมอญ ပိုဲ (ปิุย)


ᦅᦴ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kuːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย กู, ลาว ກູ (กู), อีสาน กู, คำเมือง ᨣᩪ (คู), เขิน ᨣᩪ (คู), ไทใหญ่ ၵဝ် (กว), จ้วง gou; เทียบไหลดั้งเดิม *ɦuː, ออสโตรนีเซียนดั้งเดิม *aku (ซึ่งเป็นรากของมาเลเซีย aku, ตากาล็อก ako, ชวา aku); ร่วมรากกับ ᦂᦴ (กู)


ᦂᦴ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kuːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย กู, ลาว ກູ (กู), อีสาน กู, คำเมือง ᨣᩪ (คู), เขิน ᨣᩪ (คู), ไทใหญ่ ၵဝ် (กว), จ้วง gou; เทียบไหลดั้งเดิม *ɦuː, ออสโตรนีเซียนดั้งเดิม *aku (ซึ่งเป็นรากของมาเลเซีย aku, ตากาล็อก ako, ชวา aku); ร่วมรากกับ ᦅᦴ (คู)


ᦉᦴ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *suːᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับไทย สู, ลาว ສູ (สู), อีสาน สู, ไทดำ ꪎꪴ (สุ), คำเมือง ᩈᩪ (สู), เขิน ᩈᩪ (สู), ไทใหญ่ သူ (สู), ไทใต้คง ᥔᥧᥴ (สู๋), อาหม 𑜏𑜥 (สู), จ้วง sou

พวกเธอ (คำสรรพนามบุรุษที่ 2 ใช้กับคนที่คุ้นเคย)

เธอ (คำสรรพนามบุรุษที่ 2 ใช้กับคู่สมรสหรือญาติที่สนิท)


ᦶᦂᧈ

แก (คำสรรพนามบุรุษที่ 3 ใช้แก่ผู้ที่มีอายุมากกว่าผู้พูด)


မၼ်းၸဝ်ႈ

မၼ်း (มั๊น, “มัน”) + ၸဝ်ႈ (จ้ว, “เจ้า”)

พระองค์ (สรรพนามบุรุษที่ 3)


ကျာ်ခမဳ

พระเจดีย์มิชชันนารี


ᩉᩢ᩠᩶ᨶ

นั่น, ตอนนั้น, ที่นั่น


ลือ

รูปแบบอื่นของ ᩁᩂ (รฤ)


อะญัฮ

ร่วมเชื้อสายกับมอญ ညး (ญห์)


ชะโมะ

ร่วมเชื้อสายกับมอญ မူ (มู)


ကွ်

กู (คนเดียว)


ᦺᦐ

ที่ไหนก็ตาม, ทุกแห่ง


မꩫ်း

มัน (สิ่งเดียว)


ကဝ်ႈ

ฉัน (คนเดียว), กู


ใครคนหนึ่ง (one)


ຮຽມ

ร่วมเชื้อสายกับไทย เรียม, คำเมือง ᩁ᩠ᨿᨾ (รยม)


ไฉน

/t͡ɕʰa˨˩.naj˩˩˦/^((สัมผัส))

ฉันใด, เช่นไร, อย่างไร

ทำไม, เหตุใด


ไร

เป็นไปได้ว่าเกี่ยวข้องกับ ใด

ไหน, ใด, อะไร


ตัวเอง

ខ្លួនឯង

คำสรรพนามสะท้อนกลับ

ᨲ᩠ᩅᩫᨧᩮᩢ᩶ᩣᨠᩮᩢ᩵ᩣ

คำสรรพนามสะท้อนกลับ

ᨲ᩠ᩅᩫᨠᩮᩢ᩵ᩣ

คำสรรพนามสะท้อนกลับ

ꪹꪊ꫁ꪱ

คำสรรพนามสะท้อนกลับ

တူဝ်ၸဝ်ႈၵဝ်ႇ

คำสรรพนามสะท้อนกลับ

တူဝ်ၵဝ်ႇ

คำสรรพนามสะท้อนกลับ

ຕົວເອງ

คำสรรพนามสะท้อนกลับ

ໂຕເອງ

คำสรรพนามสะท้อนกลับ

oneself

คำสรรพนามสะท้อนกลับ

/tua̯˧.ʔeːŋ˧/^((สัมผัส))

คำสรรพนามสะท้อนกลับ ใช้เพื่อแสดงให้เห็นว่าการกระทำกริยาของประธานในประโยคมีผลต่อตัวประธานเอง

เขารักตัวเอง

จอห์นมองหน้าตัวเอง


mưhng

มึง, คำสรรพนามบุรุษที่ 2


cáu

กู, คำสรรพนามบุรุษที่ 1


ซายอ

มลายูแบบปัตตานี

รูปแบบอื่นของ ساياوْ


อาม̱อ

มลายูแบบปัตตานี

รูปแบบอื่นของ امْاوْ


امْاوْ

มลายูแบบปัตตานี

ยืมมาจากมาเลเซีย amba, hamba, จากสันสกฤต हम्भा (หมฺภา, “การร้องของวัว”)


اکو

มลายูแบบปัตตานี

สืบทอดจากมาเลย์อิกดั้งเดิม *aku; ร่วมเชื้อสายกับมาเลเซีย aku


اکو

การสะกดเป็นอักษรยาวีของ aku


อากู

มลายูแบบปัตตานี

รูปแบบอื่นของ اکو


พุทธองค์

พุทธ + องค์ โดยผิดกฎสมาส-สนธิ

/pʰut̚˦˥.tʰa˦˥.ʔoŋ˧/^((สัมผัส))

(พระ~) องค์พระพุทธเจ้า


dein

สืบทอดจากเยอรมันสูงกลาง dīn, จากเยอรมันสูงเก่า dīn; เหมือนกับแซกซันเก่า thīn, อังกฤษ thine, thy

สัมพันธการก เอกพจน์ของ du

Auf geheimem Waldespfade
 Schleich ich gern im Abendschein
 An das öde Schilfgestade,
 Mädchen, und gedenke dein!

Ich danke meinem Gott und gedenke dein allezeit in meinem Gebet[.]


deine

การผันรูปของ deiner:

การผันรูปของ deiner:
เพศหญิง เอกพจน์

การผันรูปของ deiner:
พหูพจน์


deines

เพศกลาง เอกพจน์ของ deiner

mein Haus und deines

บ้านของฉันและ(บ้าน)ของเธอ


deins

รูปแบบอื่นของ deines

ใช้เป็นคำนามเท่านั้น

ค่อนข้างไม่เป็นทางการ

แต่ถือว่าเป็นภาษามาตรฐาน

mein Haus und deins

บ้านของฉันและ(บ้าน)ของเธอ


deiner

ของเธอ (คำสรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของเชิงนาม)


deiner

สัมพันธการกของ du


dich

สืบทอดจากเยอรมันสูงเก่า dih, เหมือนแซกซันเก่า thī

กรรมการกของ du

สรรพนามบุคคล

Ich liebe dich nicht, wenn du mich nicht liebst.

ฉันไม่รักเธอถ้าเธอไม่รักฉัน

กรรมการกของ du

คำสรรพนามสะท้อน

Du sollst dich beeilen.

เธอควรจะรีบได้แล้ว


einer

หนึ่งในผู้ที่


einer

แข็ง สัมพันธการก/สัมปทานการก เพศหญิง เอกพจน์ของ einer


dieser

จากเยอรมันสูงกลาง diser, disiu, diz, จากเยอรมันสูงเก่า desēr, disiu, diz, จากสรรพนามระบุเฉพาะเยอรมันสูงเก่าder, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *sa, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *tód; เหมือนกับแซกซันเก่า these

(สิ่ง, อัน) นี้; นั่น

Dieser Zug fährt nach Osten.

รถไฟขบวนนี้มุ่งไปยังทิศตะวันออก


diese

กรรตุการก เพศหญิง เอกพจน์ของ dieser

กรรมการก เพศหญิง เอกพจน์ของ dieser

กรรตุการก พหูพจน์ของ dieser

กรรมการก พหูพจน์ของ dieser


dieses

การผันรูปของ dieser:

การผันรูปของ dieser:
กรรตุการก/กรรมการก เพศกลาง เอกพจน์

การผันรูปของ dieser:
สัมพันธการก เพศชาย/เพศกลาง เอกพจน์


diesem

เพศชาย/เพศกลาง สัมปทานการก เอกพจน์ของ dieser


diesen

กรรมการก เพศชาย เอกพจน์ของ dieser

สัมปทานการก พหูพจน์ของ dieser


dir

สืบทอดจากเยอรมันสูงกลาง dir, จากเยอรมันสูงเก่า dir, จากเจอร์แมนิกตะวันตกดั้งเดิม *þiʀ, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *þiz

สัมปทานการกของ du

สัมปทานการกของ du


iemand

สืบทอดจากดัตช์กลาง ieman, iemant, จากดัตช์เก่า ieman, *ioman; เป็นคำประสมของคำว่า io (“ตลอด, ตลอดเวลา”) + man (“ผู้ชาย, คน”), จากเจอร์แมนิกตะวันตกดั้งเดิม *aiw + *mann; เทียบอังกฤษเก่า ǣġhwā

imand

เนเกอร์ฮอลันดส์


รนา

เทียบเขมร នរណា (นรณา), អ្នកណា (อฺนกณา)


ອາດຕະມາພາບ

ยืมมาจากสันสกฤต आत्मभाव (อาตฺมภาว)

[ʔaːt̚˧˩.ta(ʔ˧˥).maː˧˥.pʰaːp̚˥˨]

[ʔaːt̚˥˥˨.ta(ʔ˩˨).maː˩˨.pʰaːp̚˧˦]

ອາດ-ຕະ-ມາ-ພາບ


คมาด

ผม (เฉพาะผู้ชาย)


คญฺุม

เทียบเขมร ខ្ញុំ (ขฺญุํ)

ฉัน, หนู (เฉพาะผู้หญิง)


อะหญัง

รูปแบบอื่นของ ᩋᩉ᩠ᨿᩢᨦ (อหยัง)


อะหยัง

รูปแบบอื่นของ ᩋᩉ᩠ᨿᩢᨦ (อหยัง)


ดิฉัน

กระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กรู

อรรถาภิธาน:ฉัน

กัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กู

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยุม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าน้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพระพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าวรพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

เค้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ชั้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดำนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

เดี๊ยน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัว

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัวเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตูข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

นี่

อรรถาภิธาน:ฉัน

เปิ้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ม่อน

อรรถาภิธาน:ฉัน

รูป

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรา

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรียม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ลูกช้าง

อรรถาภิธาน:ฉัน

หนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

หม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อ้าย

อรรถาภิธาน:ฉัน

อัญขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊ว

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊วะ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม์

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมภาพ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมา

อรรถาภิธาน:ฉัน

อิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

/di˨˩.t͡ɕʰan˩˩˦/^((สัมผัส))

คำใช้แทนตัวผู้พูด เพศหญิง, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1

คำใช้แทนตัวผู้พูด เพศชาย, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1


ดีฉัน

กระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กรู

อรรถาภิธาน:ฉัน

กัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กู

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยุม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าน้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพระพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าวรพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

เค้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ชั้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดำนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

เดี๊ยน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัว

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัวเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตูข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

นี่

อรรถาภิธาน:ฉัน

เปิ้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ม่อน

อรรถาภิธาน:ฉัน

รูป

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรา

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรียม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ลูกช้าง

อรรถาภิธาน:ฉัน

หนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

หม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อ้าย

อรรถาภิธาน:ฉัน

อัญขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊ว

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊วะ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม์

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมภาพ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมา

อรรถาภิธาน:ฉัน

อิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

/diː˧.t͡ɕʰan˩˩˦/^((สัมผัส))


อีฉัน

กระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กรู

อรรถาภิธาน:ฉัน

กัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กู

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยุม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าน้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพระพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าวรพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

เค้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ชั้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดำนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

เดี๊ยน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัว

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัวเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตูข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

นี่

อรรถาภิธาน:ฉัน

เปิ้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ม่อน

อรรถาภิธาน:ฉัน

รูป

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรา

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรียม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ลูกช้าง

อรรถาภิธาน:ฉัน

หนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

หม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อ้าย

อรรถาภิธาน:ฉัน

อัญขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊ว

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊วะ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม์

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมภาพ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมา

อรรถาภิธาน:ฉัน

อิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

/ʔiː˧.t͡ɕʰan˩˩˦/^((สัมผัส))


อิฉัน

กระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

กระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กรู

อรรถาภิธาน:ฉัน

กัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

กู

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อม

อรรถาภิธาน:ฉัน

เกล้ากระหม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ขยุม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าฯ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าน้อย

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าพระพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ข้าวรพุทธเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฃ้าพเจ้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

เค้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ชั้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดำนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ดีฉาน

อรรถาภิธาน:ฉัน

เดี๊ยน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตน

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตนุ

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัว

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตัวเอง

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตู

อรรถาภิธาน:ฉัน

ตูข้า

อรรถาภิธาน:ฉัน

นี่

อรรถาภิธาน:ฉัน

เปิ้น

อรรถาภิธาน:ฉัน

ผม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ม่อน

อรรถาภิธาน:ฉัน

รูป

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรา

อรรถาภิธาน:ฉัน

เรียม

อรรถาภิธาน:ฉัน

ลูกช้าง

อรรถาภิธาน:ฉัน

หนู

อรรถาภิธาน:ฉัน

หม่อมฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อ้าย

อรรถาภิธาน:ฉัน

อัญขยม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊ว

อรรถาภิธาน:ฉัน

อั๊วะ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตม์

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมภาพ

อรรถาภิธาน:ฉัน

อาตมา

อรรถาภิธาน:ฉัน

อิฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

อีฉัน

อรรถาภิธาน:ฉัน

/ʔi˨˩.t͡ɕʰan˩˩˦/^((สัมผัส))


ม่อน

ยืมมาจากคำเมือง ᨾᩬ᩵ᩁ (มอ่ร); เทียบลาว ມ່ອນ (ม่อน)

/mɔn˥˩/^((สัมผัส))

อกม่อนเมา บาบั้น บิ่นบ้าในทรวง


ກັນແລະກັນ

ກັນ (กัน, “กัน”) + ແລະ (และ, “และ”) + ກັນ (กัน, “กัน”)


etwas

จากเยอรมันสูงเก่า eddeshwaz, จาก edde- + hwaz (edde- = บ้าง, hwaz = อะไร); เทียบไอซ์แลนด์ eitthvað (“บางอย่าง”); อาจสัมพันธ์กับดัตช์ iets

บางสิ่ง, บางอย่าง, อะไร

Hast du etwas gesehen?

เธอเห็นอะไรบ้างไหม

Ich höre etwas. Können das Kinderstimmen sein?

ฉันได้ยินอะไรบางอย่าง น่าจะเป็นเสียงเด็กไหม

Haben Sie etwas Neues von der Tochter gehört?

ได้ข่าวอะไรใหม่ ๆ จากลูกสาวบ้างไหม


euer

จากเยอรมันสูงกลาง iuwer, จากเยอรมันสูงเก่า iuwar; เทียบอังกฤษ your, ดัตช์ jouw

สัมพันธการก เอกพจน์ของ ihr

บุรุษสรรพนาม

Die Macht ist euer!

อำนาจเป็นของพวกเธอ


ဢꩫ်ႈ

อัน, ที่, ซึ่ง


ꩬူ

พวกคุณ, พวกมึง


ꩭဝ်း

พวกเรา (รวมผู้ที่พูดด้วย)


တူႈ

พวกฉัน, พวกกู


מתי

เทียบอาหรับ مَتَى (มะตา);


我々

คำซ้ำ ของ 我 (ware, “ฉัน; ข้า”)

「アジャニは行かねばならないところに行き、我々は彼の名の下に彼の土地を守る。」

“Ajani goes where he has to go, and in his name we keep his lands safe.”

“Ajani wa ikaneba naranai tokoro ni iki, wareware wa kare no na no shita ni kare no tochi o mamoru.”

2012 July 13, “:แม่แบบ:lj [Ajani’s Sunstriker]”, in ja:基本セット2013 [Core Set 2013], w:Wizards of the Coast:


我我

การสะกดแบบอื่นของ 我々 (wareware, “เรา; พวกเรา”)


ฯข้าฯ

/kʰaː˥˩/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ ข้าฯ


jeg

นอร์เวย์แบบบุ๊กมอล

จากเดนมาร์ก jeg, จากนอร์สเก่า ek (นอร์สตะวันออกเก่า jek) แรกสุดจากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *éǵh₂

ฉัน (สรรพนามบุรุษที่หนึ่งเอกพจน์)


det

นอร์เวย์แบบบุ๊กมอล

จากนอร์สเก่า þat

มัน (สรรพนามบุรุษที่สามเอกพจน์เพศกลาง)


det

นอร์เวย์แบบบุ๊กมอล

จากนอร์สเก่า þat

สรรพนามระบุเฉพาะ


deg

นอร์เวย์แบบบุ๊กมอล

รูปกรรมของ du: เธอ, ซึ่งเธอ


အယ်

จากมอญเก่า ဨယ်,จาก สืบทอดจากมอญ-เขมรดั้งเดิม *ʔiiʔ (“บุคคล”)


ဨယ်

จาก มอญ-เขมรดั้งเดิม *ʔiiʔ (“บุคคล”)


うんじゅ

御所: คุณ, เธอ


っやー

จากProto-Ryukyuan *uya, จากแจพอนิกดั้งเดิม *uya; ร่วมเชื้อสายกับญี่ปุ่น 己 (ura, “you”)


わー

จากProto-Ryukyuan *ura, จากแจพอนิกดั้งเดิม *ura; ร่วมเชื้อสายกับมิยาโกะ っゔぁ (vva)

คุณ, ท่าน, เธอ


っゔぁ

จากProto-Ryukyuan *ura, จากแจพอนิกดั้งเดิม *ura; ร่วมเชื้อสายกับยาเอยามะ わー (wā)

คุณ, ท่าน, เธอ


kadi

เซอร์โบ-โครเอเชีย

สืบทอดจากสลาวิกดั้งเดิม *kъdě, *kъde


kenet

กรรมการก เอกพจน์ของ kuka/ken

กรรมการก เอกพจน์ของ kuka/ken


genug

จากเยอรมันสูงกลาง genuoc, จากเยอรมันสูงเก่า ginuog, จากเจอร์แมนิกตะวันตกดั้งเดิม *ganōg, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *ganōgaz; ร่วมเชื้อสายกับดัตช์ genoeg, เยอรมันต่ำ noog, อังกฤษ enough, ฟรีเชียตะวันตก genôch, เดนมาร์ก nok, สวีเดน nog; คำในภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิมประกอบจากอุปสรรค *ga- + *nōgaz รูปไม่สะท้อน ซึ่งรับมาจากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₂eh₂nóḱe (“ถึง, สำเร็จ”) ซึ่งเป็นรูปหนึ่งของ *h₂neḱ-คำร่วมเชื้อสายตระกูลอินโด-ยูโรเปียนคำอื่นได้แก่ ละติน nancīscor (นันกี̄ซโกร์, “รับ, ได้รับ”), สโลวีเนีย nesti (“ถือ”), แอลเบเนีย kënaq (“ทำให้พอใจ”)


ole

สัมปทานการก เอกพจน์ของ ol


มรึง

แผลงมาจาก มึง

/mɯŋ˧/^((สัมผัส))

รูปที่เจตนาสะกดผิดของ มึง


jokainen

สืบทอดจากฟินนิกดั้งเดิม *jokahinën โครงสร้างเทียบเท่ากับ joka + -(h)inen

รูปผันพหูพจน์จะไม่นิยมใช้ กรณีเดียวที่ใช้จริง ๆ ก็คือกับคำนามที่มีแต่รูปพหูพจน์ โดยปกติจะใช้ kaikki (“ทั้งหมด”) เมื่อมีคำนามพหูพจน์ตามหลัง

รูปผันการก abessive เอกพจน์ก็พบการใช้ได้ยากเช่นกัน

Jokainen on nähnyt sen.

ทุกคนได้เห็นมันแล้ว


kaikki

สืบทอดจากฟินนิกดั้งเดิม *kaikki ซึ่งยืมมาจากบอลติกดั้งเดิม *kajakei

คำสรรพนามตัวนี้ก็มีรูปผันกรรตุการกพหูพจน์ kaiket ซึ่งใช้อยู่ในวลีบางตัว เช่น kaiket päivät (“ทุกวัน, ตลอดเวลา, วันแล้ววันเล่า, หลายวันติดกัน”)

ทุกสิ่ง, ทุกอย่าง

ในเอกพจน์โดยที่ไม่มีคำหลัก

Tänään kaikki menee pieleen.

วันนี้ ทุกอย่างผิดพลาด

Vihaan kaikkea.

ฉันเกลียดทุกสิ่ง

ในพหูพจน์โดยที่ไม่มีคำหลัก

Kaikki olivat täällä.

ทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว

Vihaan kaikkia.

ฉันเกลียดทุกคน


mikä

สืบทอดจากฟินนิกดั้งเดิม *mi ซึ่งสืบทอดจากยูราลิกดั้งเดิม *mi รูปผันเอกพจน์ของกรรตุการกและสัมพันธการกที่ควรจะมีพยางค์เดียวมีการเติมหน่วยคำ -kä (ดังเช่นที่เกิดกับ joka และ kuka) อาจจะตั้งแต่ในภาษาฟินนิกดั้งเดิม (*mikä) ดังที่สะท้อนให้เห็นในอิงเกรีย mikä และ Voro mikä คำร่วมเชื้อสายอื่น ได้แก่ เอสโตเนีย mis, เวปส์ mi, เอร์เซีย мезе (meźe), мее (meje), Komi-Zyrian мый (myj), ฮังการี mi

(ประพันธสรรพนาม) mikä ใช้หมายถึง:
*# อนุประโยคหรือประโยคก่อนหน้า (จะใช้ joka แทนหากอ้างอิงถึงคำหรือวลีเพียงอย่างเดียว)
*#:
Kaikki menikin lopulta hyvin, mikä oli suuri helpotus.
ในท้ายที่สุดทุกอย่างก็เป็นไปได้ราบรื่น ซึ่งก็อุ่นใจได้เป็นอย่างดี
*# คำคุณศัพท์หรือคำกริยาวิเศษณ์ขั้นสุด หรือคำนามที่คำคุณศัพท์ขั้นสุดมาขยาย
*#:
Se on parasta, mitä minulle on koskaan tapahtunut.
นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน
*#:
Se on paras elokuva, minkä (~jonka) olen koskaan nähnyt.
มันเป็นภาพยนตร์ดีที่สุด ที่ฉันได้ดูมา
*# คำสรรพนามที่ไม่ได้อ้างอิงถึงคน (หากอ้างอิงถึงคนจะใช้ joka), เมื่ออ้างอิงถึงคอนเซปต์นามธรรมกว้าง ๆ หรือคอนเซปต์ที่ไม่มีนิยาม (ตรงข้ามกับการใช้ joka กับคอนเซปต์ที่เป็นรูปธรรม และนิยามเป็นอย่างดี)
*#:
Hän todisti sen, mikä oli todistettavissa.
เขาพิสูจน์ในสิ่งที่พิสูจน์ได้
*#:
Hän sai sen, mitä halusi.
เขาได้ในสิ่งที่เขาต้องการ
*#:
Hän todisti kaiken, mikä oli todistettavissa.
เขาพิสูจน์ทุกอย่างที่พิสูจน์ได้
*# เมื่อใช้เสมือนเป็นคำประพันธสรรพนามลอย ๆ ไม่อ้างอิงถึงสิ่งใดในอนุประโยคก่อนหน้า: kuka จะใช้กับการอ้างอิงถึงคนในกรณีนี้
*#:
Hän sai mitä halusi.
เขาได้ในสิ่งที่เขาต้องการ
*#:
En tiedä mitä hän haluaa.
ฉันไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร
(แปลตรงตัว “ฉันไม่รู้สิ่งที่เขาต้องการ”)
*# ใช้บางครั้งในอธิกรณการกเมื่อหมายถึงคำก่อนหน้าที่หมายถึงสถานที่หรือทิศทาง (ใช้แทนกันกับ joka ได้)
*#: paikka, jossa kävimme / paikka, missä kävimme ― สถานที่นั้นที่พวกเราไปมา

mikä อาจทำตัวเหมือนคำสรรพนามไม่ชี้เฉพาะกับคำอื่นอย่าง ikinä, hyvänsä, tahansa (วางหลัง mikä) หรือ vaikka (วางก่อน mikä) บางการใช้แบบประพันธสรรพนามอาจไม่ชี้เฉพาะ:
*:
Oli mikä oli. (มีนัยละเลยไม่สนใจ)
ไม่ว่าอะไรก็แล้วแต่
(แปลตรงตัว “[มัน] เป็นอะไรที่ [มัน] เป็น”)

อะไร, อันไหน

Mikä tuo on?

นั่นคืออะไร?

Mitä teet?

คุณกำลังทำอะไร?

Minkä annoksen tilasit?

จานไหนที่คุณสั่งมา?

ที่, ซึ่ง, อัน (ดูหมายเหตุการใช้)

ประพันธสรรพนาม


mihi

จากคำเก่ากว่า mihei (มีเฮย์) ที่สืบทอดจากอิตาลิกดั้งเดิม *meɣei ซึ่งลดรูปติด (เอ็นคลิติก) /e/ (เปรียบเทียบ tuus (ตูอุซ)), จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₁mégʰ(e)y (ตรงกันข้ามกับ tibi (ตีบี) ที่มีคำปัจจัย *-bʰi เช่นในกรณการก) ร่วมเชื้อสายกับUmbrian mehe

mi

ฝรั่งเศสเก่า

สัมปทานการกของ egō̆ (เอโกฺ̄̆)

Ehō, dīc mihī, quis illic igitur est?

เฮ้? บอกฉันทีว่าเขาเป็นใคร?


เฆ้̱อ

กะเหรี่ยงโปเหนือ

เรา, สรรพนามบุรุษที่ 1 พหูพจน์


เจ่อ

กะเหรี่ยงโปเหนือ

ฉัน, สรรพนามบุรุษที่ 1 เอกพจน์


やつ

(รายการต่อไปนี้ยังไม่ได้สร้างขึ้น: 八つ)

ヤツを殺せ。


muito

สืบทอดจากกาลิเซีย-โปรตุเกสเก่า muito, จากละติน multus (มุลตุซ, “มาก, หลาย”), จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *ml̥tos (“แตกละเอียด, พังทลาย”, รูปกริยาขยายกรรมวาจกอดีตกาล); เทียบกาลิเซีย moito, อิตาลี molto, โรมาเนีย mult, สเปน mucho (มูโช)

คนหรือสิ่งของจำนวนมาก

Algumas são boas, muitas são ruins.

บางคนดี หลายคนไม่ดี

Se muitas forem deixadas destrancadas, isso pode causar problemas.

ถ้าหลายอย่างถูกทิ้งไว้โดยไม่ไขกุญแจออก สิ่งนี้ก็ก่อปัญหาได้

ของที่มีมากมาย

คุณสมบัติที่มีเยอะ

สิ่งที่เป็นนามธรรมมีสูงมาก


isso

สืบทอดจากกาลิเซีย-โปรตุเกสเก่า esso, จากละติน ipsum (อิปซุม), รูปนปุงสกลิงค์ของ ipse (อิปเซ, “มันเอง”)

สิ่งนั้น, อันนั้น


केले

กรณการกของ के (เก)


กี่โมง

/kiː˨˩.moːŋ˧/^((สัมผัส))

กี่นาฬิกา, เวลาเท่าไร

เมื่อไร (ไม่จำกัดว่าต้องเป็นเวลา, ใช้ถามเชิงประชดประชัน)

มุกนี้จะฮากี่โมง

หน้าหนาวปีนี้จะหนาวกี่โมง


ꪠꪴ

(ꪏꪴꪣ~) พวกฉัน, พวกกู


muita

เอกพจน์ เพศหญิงของ muito

คำพ้องความของ muito


muita

ภาคยการก พหูพจน์ของ muu


muitos

พหูพจน์ เพศชายของ muito


muitas

เพศหญิง พหูพจน์ของ muito


eines

การผันรูปของ einer:

การผันรูปของ einer:
แข็ง กรรตุการก/กรรมการก เพศกลาง เอกพจน์

การผันรูปของ einer:
แข็ง สัมพันธการก เพศชาย/เพศกลาง เอกพจน์


einem

แข็ง สัมปทานการก เพศชาย/เพศกลาง เอกพจน์ของ einer


keine

เพศหญิง กรรตุการก/กรรมการกของ kein

พหูพจน์ กรรตุการก/กรรมการกของ kein

Elemente sind Stoffe, die in keine einfacheren Stoffe zerlegt werden können.

Elements are substances that can not be decomposed into any simpler substance.


keine

เพศหญิง กรรตุการก/กรรมการกของ keiner

พหูพจน์ กรรตุการก/กรรมการกของ keiner


keinen

กรรมการก เพศชายของ kein

สัมปทานการก พหูพจน์ของ kein


keinen

การผันรูปของ keiner:

การผันรูปของ keiner:
กรรมการก เพศชาย

การผันรูปของ keiner:
สัมปทานการก พหูพจน์


keiner

ไม่มีใคร, ไม่มีคนใด

ไม่ใช่ทั้งนั้น


keiner

เพศหญิง สัมพันธการก/สัมปทานการกของ kein

พหูพจน์ สัมพันธการกของ kein


meus

พหูพจน์ เพศชายของ meu


meus

จากละติน meus (เมวซ)


meus

พหูพจน์ เพศชายของ meu


mussa

inessive เอกพจน์ของ minä


muchas

เพศหญิง พหูพจน์ของ mucho (มูโช)