a

ใช้แสดงคำถาม


a

ใช้เพื่อระบุคำถามที่ถามขึ้นเนื่องจากความสับสนหรือการเสียดสี

เวียดนามตอนกลางเหนือ

แหล่งอื่น พบได้ยาก

Bây giờ mới đi a?

Dừ mì đi a?

Thật thế a?

Rứa a?


ประเทศ

ยืมมาจากสันสกฤต प्रदेश (ปฺรเทศ)

ประเทษ
ประเทส

[เสียงสมาส]
ปฺระ-เทด-สะ-

คำเพิ่มข้างหลังของคำเดิม เมื่อเพิ่มแล้วความหมายคงเดิม

อุรประเทศ

หทัยประเทศ


ฮิ

/hiʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำลงท้ายประโยคที่คนระยองใช้ (เป็นบางครั้ง ไม่ใช้ทุกประโยค)


แห

/hɛː˩˩˦/^((สัมผัส))

ใช้เข้าคู่กับคำ ห่าง เป็น ห่างแห หรือ แหห่าง

กระแหแหห่างชาย ดั่งสายสวาทคลาดจากสม


สามารถ

ยืมมาจากสันสกฤต समर्थ (สมรฺถ); เทียบบาลี สมตฺถ

ၸၢင်ႈ

คำช่วยกริยาบอกว่ามีคุณสมบัติที่จะทำได้

ສາມາດ

คำช่วยกริยาบอกว่ามีคุณสมบัติที่จะทำได้

can

คำช่วยกริยาบอกว่ามีคุณสมบัติที่จะทำได้

/saː˩˩˦.maːt̚˥˩/^((สัมผัส))

เป็นคำช่วยกริยาบอกว่ามีคุณสมบัติที่จะทำได้

เขาสามารถเดินได้ชั่วโมงละ 5 กิโลเมตร

เพื่อนฉันสามารถขี่จักรยานไต่ลวดได้


ขา

/kʰaː˩˩˦/^((สัมผัส))

คำรับของผู้หญิง


ເຈົ້າ

ยืมมาจากจีนยุคกลาง主 (MC tsyuX); ร่วมเชื้อสายกับไทย เจ้า, คำเมือง ᨧᩮᩢ᩶ᩣ (เจั้า), ไทลื้อ ᦈᧁᧉ (เจ้า), ไทดำ ꪹꪊ꫁ꪱ (เจ้า), ไทใหญ่ ၸဝ်ႈ (จ้ว), อาหม 𑜋𑜈𑜫 (ฉว์) หรือ 𑜋𑜨𑜧 (ฉอ̂ว์); การใช้คำนี้เป็นคำรับเกิดขึ้นหลัง พ.ศ. 2518 ซึ่งรัฐบาลลาวได้เปลี่ยนระบอบการปกครอง ก่อนหน้านี้มักใช้เพียงแค่ ໂດຍ (โดย) ซึ่งมีความเกี่ยวพันกับคำว่า ຂ້ານ້ອຍ (ข้าน้อย) เป็นคำรับที่สุภาพ (Enfield, 1999, p. 274)

คำรับสุภาพ การใช้เหมือน จ้ะ, ค่ะ, ครับ


ໄວ້

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *waj/aɰꟲ²; ร่วมเชื้อสายกับไทย ไว้, คำเมือง ᩅᩱ᩶ (ไว้) หรือ ᩅᩱ᩠᩶ᨿ (ไว้ย), ไทลื้อ ᦺᦞᧉ (ไว้), ไทดำ ꪼꪫ꫁ (ไว้), ไทขาว ꪼꪫꫂ, ไทใหญ่ ဝႆႉ (ไว๎), ไทใต้คง ᥝᥭᥳ (วั๎ย), อาหม 𑜈𑜩 (บย์) หรือ 𑜉𑜩 (มย์)


ก็

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *koːꟲ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ກໍ (กํ) หรือ ກໍ່ (กํ่), คำเมือง ᨣᩴ᩵ (คํ่), ไทดำ ꪁꪷ꫁ (กฺํ้), ไทใหญ่ ၵေႃႈ (ก้อ̂) หรือ ၵေႃး (ก๊อ̂), จ้วงแบบจั่วเจียง ko, จ้วง goj, อาหม 𑜀𑜦𑜡 (กอ̂) หรือ 𑜀𑜦𑜨𑜡 (เกอ̂า); เทียบเขมรเก่า ka, *ko, *kar, เขมร ក៏ (ก็)

pastaj

แล้ว; จึง; ย่อม

հետո

แล้ว; จึง; ย่อม

pak

แล้ว; จึง; ย่อม

potom

แล้ว; จึง; ย่อม

toen

แล้ว; จึง; ย่อม

dan

แล้ว; จึง; ย่อม

tiam

แล้ว; จึง; ย่อม

sitten

แล้ว; จึง; ย่อม

puis

แล้ว; จึง; ย่อม

paşî

แล้ว; จึง; ย่อม

dûre

แล้ว; จึง; ย่อม

piştre

แล้ว; จึง; ย่อม

dûvre

แล้ว; จึง; ย่อม

peyre

แล้ว; จึง; ย่อม

tidak lama kemudian

แล้ว; จึง; ย่อม

następnie

แล้ว; จึง; ย่อม

potem

แล้ว; จึง; ย่อม

depois

แล้ว; จึง; ย่อม

em seguida

แล้ว; จึง; ย่อม

затем

แล้ว; จึง; ย่อม

потом

แล้ว; จึง; ย่อม

luego

แล้ว; จึง; ย่อม

därpå

แล้ว; จึง; ย่อม

sen

แล้ว; จึง; ย่อม

sedan

แล้ว; จึง; ย่อม

så

แล้ว; จึง; ย่อม

ᨣᩴ᩵

แล้ว; จึง; ย่อม

それから

แล้ว; จึง; ย่อม

その後

แล้ว; จึง; ย่อม

そして

แล้ว; จึง; ย่อม

ꪁꪷ꫁

แล้ว; จึง; ย่อม

ၵေႃႈ

แล้ว; จึง; ย่อม

ກໍ

แล้ว; จึง; ย่อม

then

แล้ว; จึง; ย่อม

þa

แล้ว; จึง; ย่อม

ivez

ด้วย; เช่นเดียวกัน

都

ด้วย; เช่นเดียวกัน

也

ด้วย; เช่นเดียวกัน

亦

ด้วย; เช่นเดียวกัน

还

ด้วย; เช่นเดียวกัน

同样地

ด้วย; เช่นเดียวกัน

還

ด้วย; เช่นเดียวกัน

同樣地

ด้วย; เช่นเดียวกัน

také

ด้วย; เช่นเดียวกัน

ook

ด้วย; เช่นเดียวกัน

eveneens

ด้วย; เช่นเดียวกัน

tevens

ด้วย; เช่นเดียวกัน

ankaŭ

ด้วย; เช่นเดียวกัน

samuti

ด้วย; เช่นเดียวกัน

ühtlasi

ด้วย; เช่นเดียวกัน

also

ด้วย; เช่นเดียวกัน

myös

ด้วย; เช่นเดียวกัน

-kin

ด้วย; เช่นเดียวกัน

aussi

ด้วย; เช่นเดียวกัน

également

ด้วย; เช่นเดียวกัน

auch

ด้วย; เช่นเดียวกัน

גם

ด้วย; เช่นเดียวกัน

szintén

ด้วย; เช่นเดียวกัน

is

ด้วย; เช่นเดียวกัน

ugyancsak

ด้วย; เช่นเดียวกัน

líka

ด้วย; เช่นเดียวกัน

einnig

ด้วย; เช่นเดียวกัน

anke

ด้วย; เช่นเดียวกัน

juga

ด้วย; เช่นเดียวกัน

freisin

ด้วย; เช่นเดียวกัน

anche

ด้วย; เช่นเดียวกัน

また

ด้วย; เช่นเดียวกัน

quoque

ด้วย; เช่นเดียวกัน

ukoll

ด้วย; เช่นเดียวกัน

też

ด้วย; เช่นเดียวกัน

również

ด้วย; เช่นเดียวกัน

także

ด้วย; เช่นเดียวกัน

também

ด้วย; เช่นเดียวกัน

тоже

ด้วย; เช่นเดียวกัน

также

ด้วย; เช่นเดียวกัน

aj

ด้วย; เช่นเดียวกัน

tudi

ด้วย; เช่นเดียวกัน

también

ด้วย; เช่นเดียวกัน

också

ด้วย; เช่นเดียวกัน

ek

ด้วย; เช่นเดียวกัน

אויך

ด้วย; เช่นเดียวกัน

/kɔʔ˥˩/^((สัมผัส))

/kɔː˥˩/^((สัมผัส))

ทำดีก็ได้ดี

เขาก็เช่นกัน


คุณ

ยืมมาจากสันสกฤต गुण (คุณ, “คุณภาพ, คุณธรรม, คุณความดี”) หรือบาลี คุณ (“เส้น, สาย; ส่วนประกอบ; คุณภาพ, ผลประโยชน์, คุณความดี”); ร่วมเชื้อสายกับลาว ຄຸນ (คุน), ไทลื้อ ᦅᦳᧃ (คุน)

[เสียงสมาส]
คุน-นะ-

คำที่ใช้เรียกนำหน้าบุคคลเพื่อแสดงความยกย่อง เช่น คุณพ่อ คุณแม่ คุณสมร

คำที่ใช้เรียกราชนิกูลชั้นหม่อมหลวงอย่างลำลอง

คำนำหน้าชื่อสตรีที่ยังไม่ได้สมรสและได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตั้งแต่ชั้นจตุตถจุลจอมเกล้าถึงชั้นทุติยจุลจอมเกล้า

คำนำหน้าชื่อสตรีที่ยังไม่ได้สมรสและได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าฝ่ายในชั้นทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษขึ้นไป

คำที่ใช้เรียกนำหน้าบุคคลเพื่อให้เกียรติ


เจ้า

รูปแบบอื่นของ ᨧᩮᩢ᩶ᩣ (เจั้า)


တ

กะเหรี่ยงสะกอ

สืบทอดจากทิเบโต-เบอร์มันดั้งเดิม *(t/d)a (“อย่า; ไม่”)

ไม่ (ใช้เติมหน้าคำกริยา และลงท้ายด้วยคำอนุภาคปฏิเสธ ဘၣ် (ภา⁴))

ယတသ့ၣ်ညါဘၣ်


ဖ

สืบทอดจากซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *pʷa (“พ่อ, ผัว, คน”); ร่วมเชื้อสายกับMizo pa (“พ่อ”), จีนเก่า夫 (OC *pa, *ba, “ผู้ชาย, ผัว”) (STEDT); ร่วมรากกับ ဘ (ภ)

มิเกาง์:ผขง์

มิมฺเว:ไตง์:ผมฺเว:ไตง์:

ใช้ประกอบคำนามบางคำเพื่อแสดงเพศชาย


ဖ

จากข้อมูล STEDT ว่าตัดทอนจาก ဖဝါး (ผวา:, “ฝ่ามือ”), ซึ่งสืบทอดมาจากซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *p(l)a-n ~ *p(w)a-n (“ฝ่ามือ, ฝ่าเท้า”); ดูเพิ่มที่ ဖဝါး (ผวา:)

ผวา:ถก์กฺรป์

หฺลญ์:ผเนาง์̥

ใช้ประกอบคำบางคำที่เกี่ยวข้องกับปลายสุดของแขนหรือขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเท้า


จ

จากสันสกฤต च (จ)

และ, กับ (ซึ่งปรากฏอยู่โดด ๆ ในคำฉันท์)


น

จากสันสกฤต न (น)

ไม่ (ซึ่งปรากฏอยู่โดด ๆ ในคำฉันท์)


ฤ

/rɯʔ˦˥/^((สัมผัส))

หรือ (คำลงท้ายประโยคคำถาม)

จะมีฤ


ကျွန်

ใช้ต่อท้ายคำกริยาเพื่อแสดงการเสแสร้ง


ၶႃႈ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kraːꟲ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ข้า, ลาว ຂ້າ (ข้า), ไทลื้อ ᦃᦱᧉ (ฃ้า), ไทใต้คง ᥑᥣᥲ (ฃ้า)

คำลงท้ายประโยคที่พูดแสดงความสุภาพ


လႄႈ

ร่วมเชื้อสายกับไทย แล, ลาว ແລ (แล), คำเมือง ᩓ (แล), เขิน ᩓ (แล), ไทลื้อ ᧞ (แหล)

คำเติมท้ายประโยคคำสั่ง


ဝႃႈ

ยืมมาจากจีนยุคกลาง話 (MC hwaejH); ร่วมเชื้อสายกับไทย ว่า, ลาว ວ່າ (ว่า), คำเมือง ᩅ᩵ᩤ (ว่า), เขิน ᩅ᩵ᩤ (ว่า), ไทลื้อ ᦞᦱᧈ (ว่า), ไทดำ ꪫ꪿ꪱ (ว่า), จ้วง vah

คำประกอบท้ายประโยคเพื่อแสดงการเน้น; จริง ๆ, จริง ๆ เลย, จังเลย


ກະ

แผลงมาจาก ກໍ (กํ)


သေ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *siəᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับไทย เสีย, อีสาน เสีย, ลาว ເສຍ (เสย), คำเมือง ᩈ᩠ᨿᩮ (เสย), เขิน ᩈ᩠ᨿᩮ (เสย), ไทลื้อ ᦵᦉ (เส), ไทดำ ꪎꪸ (สย̂), ไทใต้คง ᥔᥥᥴ (เส๋), พ่าเก ꩬေ (เส), อาหม 𑜏𑜦𑜧 (เส)


นา

เกี่ยวข้องกับคำว่า นะ

มักใช้ประกอบท้ายคำบทร้อยกรองให้มีความกระชับหรือสละสลวยขึ้น

แลนา


แล

/lɛː˧/^((สัมผัส))

ทีเดียว, ฉะนี้, (มักใช้ในที่สุดประโยคหรือข้อความ หรือคำลงท้ายคำประพันธ์)

ยมพะบาลจับผู้หญิงผู้ชายจำให้ขึ้นจำให้ลงหากันดั่งนั้นหลายคาบหลายคราลำบากนักหนาแล

ห่อนข้าคืนสม แม่แล ฯ


หา

/haː˩˩˦/^((สัมผัส))

เสียงซักหรือเตือนให้ตอบ

ว่ากระไรหา


อา

เลียนเสียงธรรมชาติ

/ʔaː˧/^((สัมผัส))

คำออกเสียงท้ายคำพูดในความรำพึงหรือวิตกเป็นต้น

แม่อา

พี่อา


อา

ยืมมาจากแต้จิ๋ว 阿 (a1)

/ʔaː˧/^((สัมผัส))

คำขึ้นต้นเครือญาติที่มาจากภาษาจีน ใช้นำหน้าชื่อคนได้ด้วย

อากง

อาม่า

อาตี๋

อาหมวย


ม้า

แผลงมาจาก ไหม

/maː˦˥/^((สัมผัส))

รูปแบบอื่นของ ไหม


no

ใช้แสดงความไม่เห็นด้วยหรือความปฏิเสธ

No, you are mistaken.

ไม่ใช่ คุณทำผิด/เข้าใจผิดแล้ว

No, you may not watch television now.

ไม่ คุณดูโทรทัศน์ตอนนี้ไม่ได้

ใช้แสดงความเห็นด้วยกับคำถามเชิงปฏิเสธ

"Don’t you like milk?" "No" (i.e., "No, I don’t like milk.")

"คุณไม่ชอบนมหรือ" "ใช่" (นั่นคือ "ไม่ ฉันไม่ชอบนม")

As if to say, "No, don’t doubt this!", or to deny an imagined contradictory statement, used to show intense agreement

No, totally.

No, yeah, that's exactly right.

"Wow!" "Yeah, no, it was really awful!"

No, yeah


non

สืบทอดจากละตินเก่า noenum, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *ne (“ไม่”) + *óynos (“หนึ่ง”) (= ne (เน) + ūnus (อู̄นุซ))


กระมัง

คำแสดงความไม่แน่ใจ, คำแสดงความคาดคะเน, (ใช้ไว้ท้ายประโยค), ในบทกลอนใช้ว่า กระหมั่ง ก็มี

เป็นเช่นนี้กระมัง


không

ศัพท์ซีโน-เวียดนามีสจาก 空 (“หมด, ว่าง, ไม่มี”)

คำลงท้ายคำถามที่ให้ตอบว่าใช่หรือไม่


o

รูปแบบอื่นของ O (“คำอนุภาคใช้ร้องเรียก”)

ภาษาไม่มาตรฐาน


กรุณา

ยืมมาจากเขมร ករុណា (กรุณา), จากบาลี กรุณา (“ความสงสาร, ความเห็นใจ”), จากสันสกฤต करुणा (กรุณา, “ความสงสาร, (ภาษาพระเวท) การกระทำที่ศักดิ์สิทธิ์”), จาก कृ (กฺฤ)

ください

ใช้ประกอบหน้ากริยาแสดงความขอร้องอย่างสุภาพ

กรุณาส่ง

ใช้ร่วมกับคำ พระ เป็นสรรพนามสำหรับพระเจ้าแผ่นดิน

กราบบังคมทูลพระกรุณา


กา

รูปแบบอื่นของ ᨣᩤ (คา, “หรือ, เหรอ”)

ลึมอ้ายแล้วกา

ลืมพี่แล้วหรือ


ฮะ

/haʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำรับแบบห้วน ๆ

มาแล้วฮะ


ครับ

กร่อนมาจาก ขอรับ

คำรับหรือคำลงท้ายอย่างสุภาพที่ผู้ชายใช้


งับ

แผลงมาจาก ครับ

/ŋap̚˦˥/^((สัมผัส))

รูปแบบอื่นของ ครับ


ไหม

แผลงมาจาก หรือไม่

คำปุจฉาที่ใช้หลังคำถามซึ่งต้องการคำตอบว่า ใช่ หรือไม่ใช่

ไปเที่ยวชลบุรีสนุกไหม


ไหน

เป็นคำถามเชิงตัดพ้อต่อว่า ทวงถาม หรือสงสัย เป็นต้น

ไหนพระผ่านฟ้าสัญญาน้อง จะปกป้องครองความพิสมัย

ไหนล่ะรางวัล

ไหนว่าไม่ลืม

ไหนว่าจะพาไปเที่ยว


หรือ

แผลงมาจาก ฤๅ

ou

ภาษาฝรั่งเศส

/rɯː˩˩˦/^((สัมผัส))

คำประกอบกับประโยคคำถาม


คับ

/kʰap̚˦˥/^((สัมผัส))

รูปที่สะกดผิดของ ครับ


เหรอ

แผลงมาจาก หรือ < ฤๅ

/rɤː˩˩˦/^((สัมผัส))

บอกเนื้อความเป็นคำถามหรือความสงสัย

วันนี้ไม่ทำงานเหรอ


สิ

/siʔ˨˩/^((สัมผัส))

คำประกอบท้ายคำอื่นเพื่อเสริมข้อความให้เด่น ให้ชัด หรือให้สละสลวยเป็นต้น, โดยมากใช้กับกริยาเป็นเชิงบังคับ เชิงชวนหรือรับคำเป็นต้น, ซิ หรือ ซี ก็ว่า

ไปสิ

มาสิ


ซิ

/siʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำประกอบท้ายคำอื่นเพื่อเสริมข้อความให้เด่น ให้ชัด หรือให้สละสลวยเป็นต้น, โดยมากใช้กับกริยาเป็นเชิงบังคับ เชิงชวนหรือรับคำเป็นต้น, ซี หรือ สิ ก็ว่า

ไปซิ

มาซิ


มั้ง

แผลงมาจาก กระมัง

/maŋ˦˥/^((สัมผัส))

บอกเนื้อความเป็นความที่ไม่แน่ใจ

เขาได้รับจดหมายแล้วมั้ง


ᨦ᩵ᩣ᩠ᩅ

คำลงท้ายประโยคคำพูดเพื่อเน้นความหมายของข้อความข้างหน้า


รา

คำชวนอีกฝ่ายหนึ่งให้กระทำตาม

ไปเถิดรา


ฤๅ

/rɯː˧/^((สัมผัส))

หรือ (คำลงท้ายประโยคคำถาม)

จะมีฤๅ


တီႈၶႃႈ

တီႈ (ตี้, “ที่”) + ၶႃႈ (ข้า, “ข้า”); เทียบการใช้คำบุพบทตามด้วยคำสรรพนามสุภาพในลาว ໂດຍຂ້ານ້ອຍ (โดยข้าน้อย)

พ่ะย่ะค่ะ, เจ้าข้า, เจ้าค่ะ, เพคะ, ขอรับกระผม


ငိၵ်းငိၵ်း

เสียงร้องของสุนัขป่วย


เป็นต้น

คำที่ใช้แทนเครื่องหมาย ฯลฯ เพื่อละคำหรือข้อความตอนปลายซึ่งอยู่ในประเภทเดียวกันกับคำหรือข้อความที่ยกขึ้นกล่าวเป็นตัวอย่างตอนต้น

อริยสัจ 4 มีทุกข์เป็นต้น


ร่วมเชื้อสายกับไทย แล, ลาว ແລ (แล), คำเมือง ᩓ (แล), เขิน ᩓ (แล), ไทใหญ่ လႄႈ (แล้)

แล; คำท้ายประโยคเพื่อบ่งชี้ว่าเป็นข้อสรุป

นี้; คำใช้เป็นตัวบ่งชี้เรื่อง (topic marker)


ก่อ

รูปแบบอื่นของ ᨠᩬᩴ᩵ (กอํ่)


ᦅᦱ

หรือ (ใช้ถามคำถาม)


ᦣᦱᧈ

ไหม (ใช้ประกอบคำถาม)


ᦈᦳᧂᧈ

ยืมมาจากเขมร ចង់ (จง̍); ร่วมเชื้อสายกับไทย จง, ลาว ຈົ່ງ (จ็่ง), คำเมือง ᨧᩩ᩵ᨦ (จุ่ง), เขิน ᨧᩩ᩵ᨦ (จุ่ง) หรือ ᨧᩫ᩠ᨦ (จ็ง)


ᦤᦸ

ด้วย, หน่อย, เถิด


ᦡᦴ

ด้วย, หน่อย, เถิด


ຈົ່ງ

ยืมมาจากเขมร ចង់ (จง̍); ร่วมเชื้อสายกับไทย จง, คำเมือง ᨧᩩ᩵ᨦ (จุ่ง), เขิน ᨧᩩ᩵ᨦ (จุ่ง) หรือ ᨧᩫ᩠ᨦ (จ็ง), ไทลื้อ ᦈᦳᧂᧈ (จุ่ง)


เสีย

ร่วมเชื้อสายกับลาว ເສຍ (เสย), ไทลื้อ ᦵᦉ (เส), ไทใหญ่ သေ (เส)

/sia̯˩˩˦/^((สัมผัส))

เน้นความหมายหรือให้เสร็จไป (ประกอบท้ายกริยาหรือวิเศษณ์)

กินเสีย

มัวไปช้าเสีย


อ้า

/ʔaː˥˩/^((สัมผัส))

คำออกเสียงขึ้นต้นประโยคในคำประพันธ์ ใช้ในความรำพึงหรือพรรณนาวิงวอนอย่างเดียวกับคำ โอ้ หรือ โอ้ว่า

อ้าองค์สุริย์ศรีมีธรรมส่อง ปกครองอย่างทรงพระเมตตา

อ้าองค์พระพุทธา ตัวข้าบุษบาขอกราบวิงวอน


จัก

ร่วมเชื้อสายกับเขิน ᨧᩢ᩠ᨠ (จัก), คำเมือง ᨧᩢ᩠ᨠ (จัก)

/t͡ɕak̚˨˩/^((สัมผัส))

คำช่วยกริยาบอกกาลภายหน้า แสดงเจตจำนง

จักกิน

จักนอน


กะ

* กร่อนเสียงมาจาก กับ หรือ แก่

/kaʔ˨˩/^((สัมผัส))

ใช้รวมกับคำวิเศษณ์ เช่น เหมือนกะ ราวกะ ถึงกะ


เรียน

ใช้เป็นคำประกอบหน้ากริยาอื่นเพื่อแสดงความสุภาพ

เรียนถาม

เรียนเชิญ


จ๋า

/t͡ɕaː˩˩˦/^((สัมผัส))

คำลงท้ายคำร้องเรียก

หนูจ๋า


ท้อน

ร่วมเชื้อสายกับลาว ທ້ອນ (ท้อน)


หนา

เกี่ยวข้องกับ นะ

/naː˩˩˦/^((สัมผัส))

คำประกอบท้ายคำอื่นที่มีความหมายไปในเชิงบังคับหรืออ้อนวอน

อยู่เถิดหนา


เหรอะ

แผลงมาจาก หรือ < ฤๅ

/rɤʔ˨˩/^((สัมผัส))

คำที่บอกเนื้อความเป็นคำถามหรือความสงสัย

วันนี้ไม่ทำงานเหรอะ


เรอะ

แผลงมาจาก หรือ < ฤๅ

/rɤʔ˦˥/^((สัมผัส))

บอกเนื้อความเป็นคำถามหรือความสงสัย

วันนี้ไม่ทำงานเรอะ


รึ

แผลงมาจาก หรือ

ou

ภาษาฝรั่งเศส

/rɯʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำประกอบกับประโยคคำถาม

จะไปแล้วรึ


มั้ย

แผลงมาจาก ไหม, กร่อนมาจาก หรือ + ไม่

ไปเที่ยวชลบุรีสนุกมั้ย


ໂດຍຂ້ານ້ອຍ

ໂດຍ (โดย, “โดย”) + ຂ້ານ້ອຍ (ข้าน้อย, “ข้าน้อย”); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน โดยข้าน้อย; เทียบการใช้คำบุพบทตามด้วยคำสรรพนามสุภาพในไทใหญ่ တီႈၶႃႈ (ตี้ข้า)

[doːj˩˨.kʰaː˥˥˨.nɔːj˧˦]

ໂດຍ ຂ້າ ນ້ອຍ

ขอรับกระผม, เจ้าค่ะ


ba

จากไอริชเก่า ba

อดีตกาล/มาลาเงื่อนไข affirmativeของ is

อดีตกาล/มาลาเงื่อนไข การกตรง relativeของ is


สำแดง

(เฉพาะคำกริยาความหมายที่ 1) แผลงมาจาก แสดง; จากเขมร សំដែង (สํแฎง) หรือ សម្ដែង (สมฺแฎง), แผลงมาจาก ស្ដែង (สฺแฎง), ร่วมเชื้อสายกับเขิน ᩈ᩵ᩣᩴᨯᩯ᩠ᨦ (ส่าํแดง), ลาว ສຳແດງ (สำแดง)

/sam˩˩˦.dɛːŋ˧/^((สัมผัส))

คำกล่าวประกอบชื่อผู้อื่นซึ่งปรากฏอยู่เฉพาะหน้า, เป็นสำนวนแปลบาลีเก่า ใช้ในที่ซึ่งพระพุทธเจ้าตรัสกับพระสาวก เช่น สำแดงอานนท์


สิทธิการิยะ

ยืมมาจากบาลี สิทฺธิการิย

สิด-ทิ-กา-ริ-ยะ

/sit̚˨˩.tʰi˦˥.kaː˧.ri˦˥.jaʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำขึ้นต้นในตำราโบราณ เช่น ตำรายา ตำราหมอดู หรือคาถาเมตตามหานิยม เป็นการอธิษฐานขอให้การกระทำนั้น ๆ ประสบความสำเร็จ


อัน

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʔalᴬ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน อัน, ลาว ອັນ (อัน), คำเมือง ᩋᩢ᩠ᨶ (อัน), เขิน ᩋᩢ᩠ᨶ (อัน), ไทลื้อ ᦀᧃ (อัน), ไทดำ ꪮꪽ (อัน), ไทใหญ่ ဢၼ် (อัน), ไทใต้คง ᥟᥢ (อัน), อาหม 𑜒𑜃𑜫 (อน์), จ้วง aen

ใช้เป็นคำกำกับนามที่เป็นประธาน หรือใช้ขึ้นต้นข้อความต่าง ๆ, ใช้ว่า อันว่า ก็มี

อันอายุความนั้น ถ้าไม่มีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น ท่านให้มีกำหนดสิบปี


ไว้

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *waj/aɰꟲ²; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩅᩱ᩶ (ไว้) หรือ ᩅᩱ᩠᩶ᨿ (ไว้ย), ลาว ໄວ້ (ไว้), ไทลื้อ ᦺᦞᧉ (ไว้), ไทดำ ꪼꪫ꫁ (ไว้), ไทใหญ่ ဝႆႉ (ไว๎), ไทใต้คง ᥝᥭᥳ (วั๎ย), อาหม 𑜈𑜩 (บย์) หรือ 𑜉𑜩 (มย์)

บางทีใช้ประกอบท้ายกริยาบางคำเพื่อให้ความหมายสมบูรณ์หรือหนักแน่นยิ่งขึ้น

เก็บไว้

รักษาไว้

ปลูกไว้


เล่า

ร่วมเชื้อสายกับจ้วงแบบจั่วเจียง laeuh (เล่า-ใช้ไปหลายรอบแล้ว เก่าแล้ว ซ้ำแล้ว)

คำใช้ประกอบข้อความข้างหน้าเพื่อยืนยันให้มีน้ำหนักขึ้น, ล่ะ ก็ว่า

มิน่าเล่า

กินไหมเล่า

ซนอย่างนี้นี่เล่า ถึงได้ถูกตี


เอง

เป็นไปได้ว่ายืมมาจากเขมรเก่า ឯង (เอง), ឯង៑ (เองฺ); ร่วมเชื้อสายกับเขมร ឯង (เอง), ลาว ເອງ (เอง); ร่วมรากกับ เอ็ง

/ʔeːŋ˧/^((สัมผัส))

แหละ, นี่แหละ, นั่นแหละ

แค่นั้นเอง


ซี

คำประกอบท้ายคำอื่นเพื่อเสริมข้อความให้เด่น ให้ชัด หรือให้สละสลวยเป็นต้น, โดยมากใช้กับกริยาเป็นเชิงบังคับ เชิงชวนหรือรับคำเป็นต้น, ซิ หรือ สิ ก็ว่า

ไปซี

มาซี


ขี้

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *C̬.qɯjꟲ, จากจีนเก่า屎 (OC *hliʔ, *hri); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨡᩦ᩶ (ขี้), ลาว ຂີ້ (ขี้), ไทลื้อ ᦃᦲᧉ (ฃี้), ไทใหญ่ ၶီႈ (ขี้), ไทใต้คง ᥑᥤᥲ (ฃี้), ไทดำ ꪄꪲ꫁ (ฃิ้), อาหม 𑜁𑜣 (ขี), จ้วง haex, แสก ไกฺ, จ้วงแบบจั่วเจียง kij (ขี้)

/kʰiː˥˩/^((สัมผัส))

ใช้ประกอบหน้าคำที่แสดงความหมายในทางที่ไม่ดี

ขี้เกียจ

ขี้เหนียว

ใช้ประกอบหน้าคำที่แสดงว่ามักเป็นเช่นนั้น

ขี้หัวเราะ

ขี้ขอ


จะ

เทียบลาว ຈະ (จะ), ຈັກ (จัก), ไทลื้อ ᦈᧅ (จัก).

ᨧᩢ᩠ᨠ

คำช่วยกริยาบอกอนาคต

ꪋꪲ

คำช่วยกริยาบอกอนาคต

တေ

คำช่วยกริยาบอกอนาคต

တၵ်း

คำช่วยกริยาบอกอนาคต

อิ

คำช่วยกริยาบอกอนาคต

ຊິ

คำช่วยกริยาบอกอนาคต

ຈະ

คำช่วยกริยาบอกอนาคต

will

คำช่วยกริยาบอกอนาคต

สิ

คำช่วยกริยาบอกอนาคต

/t͡ɕaʔ˨˩/^((สัมผัส))

คำกร่อนของคำหน้าซึ่งซ้ำกับคำหลังในคำที่มี จ เป็นพยัญชนะต้นในบทกลอน มีคำแปลอย่างเดียวกับคำเดิมนั้น และมีความหมายในทางย้ำหรือเน้น

จะแจ้ง

จะแจ่ม

เป็นคำช่วยกริยาบอกอนาคต

จะไป

จะอยู่


ล้อ

กะเหรี่ยงโปเหนือ

คำลงท้ายเมื่อพูดจบ


หวา

/waː˩˩˦/^((สัมผัส))

คำประกอบท้ายเพื่อเน้นความ

ไปไหนหวา


ควร

ยืมมาจากเขมร គួរ (คัวร) เทียบกับภาษามอญโบราณ gor, มอญ ဂပ်ဂေါဝ် (คป์โคว์); ร่วมเชื้อสายกับลาว ຄວນ (ควน), ไทลื้อ ᦷᦅᧃ (โคน)

ᨣ᩠ᩅᩁ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ᨣ᩠ᩅᩁᨯᩦ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ᨳᩪᨠᨯᩦ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ᩉᩖ᩶ᩣ᩠ᨦ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ᨣ᩠ᩅᩁ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ᩉᩖ᩶ᩣ᩠ᨦ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ᦷᦅᧃ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ᦈᧅᦺᦡᧉ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ᦏᦳᧅᧈ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ᦏᦳᧅᧈᦷᦅᧃ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ᦗᦹᧂᦷᦅᧃ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ᦶᦙᧃᧈ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ထုၵ်ႇ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ထုၵ်ႇလီ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ຄວນ

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

should

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

เป็นคำช่วยกริยาในความคล้อยตาม

ควรทำ

ควรกิน


เอ่ย

เทียบจ้วง wq (อื่อ, “ตอบ, บอกว่าเห็นด้วย”), จ้วงแบบจั่วเจียง weq (เอื่อ, “ตอบ, บอกว่าเห็นด้วย”)

/ʔɤːj˨˩/^((สัมผัส))

คำออกเสียงใช้ในความเพื่อให้ทาย

นกอะไรเอ่ย

คำกล่าวประกอบหลังชื่อ เป็นเชิงปรารภเป็นต้น หรือลงท้ายคำกลอน

เจ้ามัทรีเจ้ามาไยเวลาปานฉะนี้ พระน้องเอ่ยผิดเวลากาล


จ๋ะ

กร่อนมาจาก จ๋า

/t͡ɕaʔ˩˩˦/^((สัมผัส))

เสียงประกอบคำถาม

เสียงประกอบคำเรียก

แม่จ๋ะ


นะ

เกี่ยวข้องกับ หนา

/naʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำประกอบท้ายคำอื่น บอกความเป็นเชิงอ้อนวอน บังคับตกลงหรือเน้นให้หนักแน่น เป็นต้น

อยู่นะ

ไปละนะ


แง๊ะ

(นครสวรรค์) หรือไง, หรืออย่างไร, หรือไง


ไซ้

ได้, ไหน, อะไร


เป็นที่

ใช้นำหน้ากริยาหรือวิเศษณ์เพื่อเสริมความให้แจ่มชัดยิ่งขึ้น

เป็นที่เข้าใจกันว่า

เป็นที่น่ากลัว

เป็นที่น่าพอใจ


จ้า

/t͡ɕaː˥˩/^((สัมผัส))

คำรับ (ใช้เป็นสามัญทั่วไป)


แน่ะ

/nɛʔ˥˩/^((สัมผัส))

ใช้ประกอบคำลงท้ายเพื่อเน้นความ

ราคาตั้ง 5 บาทแน่ะ


ยา

เทียบลาว ຍາ (ยา)

ใช้ประกอบคำ พี่ น้อง ลูก

พี่ยา

น้องยา

ลูกยา

ใช้ในราชาศัพท์หมายความว่า เพศชาย

พระเจ้าลูกยาเธอ


จง

ยืมมาจากเขมรกลาง ចង (จง, “ต้องการ, ปรารถนา”) (ซึ่งแผลงเป็น បញ្ចង (ปญฺจง) > បញ្ចង់ (บญฺจง̍), บรรจง และ ចំណង (จํณง), จำนง); ร่วมเชื้อสายกับเขมร ចង់ (จง̍); เทียบลาว ຈົງ (จ็ง), ຈົ່ງ (จ็่ง), คำเมือง ᨧᩩ᩵ᨦ (จุ่ง), เขิน ᨧᩩ᩵ᨦ (จุ่ง) หรือ ᨧᩫ᩠ᨦ (จ็ง), ไทลื้อ ᦈᦳᧂᧈ (จุ่ง)

/t͡ɕoŋ˧/^((สัมผัส))

เป็นคำช่วยกริยา บอกความบังคับ หรือบอกความหวัง

จงปฏิบัติตามระเบียบวินัย

จงมีความสุขความเจริญ


ว้า

/waː˦˥/^((สัมผัส))

คำออกเสียงลงท้ายประโยคแสดงความสงสัยหรือปลอบใจเป็นต้น

หายไปไหนว้า

อย่าเสียใจไปเลยว้า


でも

แม้กระทั่ง, แม้แต่

宇宙からでも万里の長城が見える。

แม้กระทั่งจากอวกาศก็สามารถมองเห็นกำแพงเมืองจีน

Uchū kara de mo Banri no Chōjō ga mieru.

ใน...ก็ด้วย, ก็เช่นกัน

日本でも英語を勉強する。

ในญี่ปุ่นก็เช่นกัน พวกเราเรียนภาษาอังกฤษ

แต่, อย่างไรก็ตาม, อย่างไรก็ดี

でも、私はそう思わない。

แต่ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้น

お茶でも、コーヒーでも、どうですか？

อันไหนดีระหว่างชาหรือกาแฟ?

หรืออะไรสักอย่าง

酒でも飲もうよ。

ไปดื่มเหล้าหรืออะไรสักอย่างกันเถอะ

気付かないとでも思った？

คิดว่าฉันไม่รู้ตัวหรืออย่างไร?


โหม่ง

เสียงอย่างเสียงฆ้อง


นี่

/niː˥˩/^((สัมผัส))

คำประกอบท้ายคำเพื่อเน้นความหมาย

เดี๋ยวเฆี่ยนเสียนี่


ชร

[เสียงสมาส]
ชฺระ-

เป็นพยางค์หน้าของคำที่ตั้งต้นด้วยตัว ช ในบทกลอน เช่น ชทึง เป็น ชรทึง


สร

คำนำหน้าคำอื่นที่ใช้ในบทกลอนเพื่อความสละสลวย เช่น ดื่น เป็น สรดื่น

คำที่แผลงมาจากคำที่ขึ้นต้นด้วยตัว ส ซึ่งใช้ในบทกลอน เช่น สนุก เป็น สรนุก


อี๋

/ʔiː˩˩˦/^((สัมผัส))

คำใช้ขยายกริยา คราง ในคำว่า ครางอี๋


หรอ

แผลงมาจาก หรือ

/rɔː˩˩˦/^((สัมผัส))

บอกเนื้อความเป็นคำถามหรือความสงสัย

ตอนนี้เธอทำอะไรอยู่หรอ


ล่ะ

กร่อนมาจาก เล่า

/laʔ˥˩/^((สัมผัส))

/laʔ˨˩/^((สัมผัส))

คำใช้ประกอบข้อความข้างหน้าเพื่อยืนยันให้มีน้ำหนักขึ้น

มิน่าล่ะ

จะไปไหมล่ะ


วา

จากสันสกฤต वा (วา)

หรือ (ซึ่งปรากฏอยู่โดด ๆ ในคำฉันท์)


များ

ใช้ต่อท้ายคำนามเพื่อแสดงว่าเป็นพหูพจน์หรือมีหลายสิ่งรวมกันอยู่

ใช้ต่อท้ายคำกริยาเพื่อแสดงการเน้น


เทอญ

ยืมมาจากเขมร ទើញ (เทิญ)

/tʰɤːn˧/^((สัมผัส))


i

Separates the subject of a sentence from the predicate, used when the subject is a pronoun or a noun


i

ยืมมาจากรัสเซีย и (อี)

อีกทั้ง, เช่นกัน, ด้วย

Mut, miä läkkään i viroks.


O

สืบทอดจากอังกฤษกลาง O, o, จากอังกฤษเก่า o, จากละติน o (โอ) and กรีกโบราณ ὦ (ô, คำอุทาน)

คำอนุภาคการกเรียกขานในภาษาอังกฤษ ใช้ระบุโดยตรง


น่า

/naː˥˩/^((สัมผัส))

คำประกอบท้ายความ หมายความไปในทางชักชวนหรือให้ทำตาม

กินเถิดน่า

ไปเถิดน่า


哋

คำบ่งพหูพจน์สำหรับคำสรรพนาม

我哋

พวกเรา (รวมผู้พูด)


地

ใช้แสดงว่าคำที่อยู่ก่อนหน้าถูกใช้เป็นคำกริยาวิเศษณ์


ลู่

รูปแบบอื่นของ ᩃᩪ᩵ (ลู่)


ᩃᩪ᩵

คำลงท้ายสำหรับแสดงการยืนยัน

ᨡ᩶ᩣᨷᩴ᩵ᨯᩱ᩶ᩃᩢ᩠ᨠᨩ᩶ᩣ᩠ᨦᩋ᩶ᩣ᩠ᨿᩃᩪ᩵

ข้าไม่ได้ขโมยช้างของพี่ไปนี่นา

ข้าบํ่ได้ลักช้างอ้ายลู่


เทีต

/tʰɤːt̚˥˩/^((สัมผัส))

/tʰɤːt̚˨˩/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ เถิด


เถีด

/tʰɤːt̚˨˩/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ เถิด


เอ๋ย

ร่วมเชื้อสายกับลาว ເອີຍ (เอีย), คำเมือง ᩉᩮᩥ᩠ᨿ (เหิย), ไทลื้อ ᦵᦠᧀ (เหิย) หรือ ᦵᦣᧀ (เฮิย), ไทดำ ꪹꪭꪷꪥ (เฮํย) หรือ ไทดำ ꪹꪮꪷꪥ (เอํย), ไทใหญ่ ဢူၺ် (อูญ) หรือ ဢိုၺ် (อึญ) หรือ ဢိူၺ်ႊ (เอิ๋ญ), จ้วง wir/eir (เอย, “ไอ”), จ้วงแบบจั่วเจียง eir (เอย); เทียบเขมร អើយ (เอิย), เวียดนาม ơi (เอย)

/ʔɤːj˩˩˦/^((สัมผัส))

คำลงท้ายชื่อหรือถ้อยคำเพื่อบอกให้รู้หรือร้องเรียกด้วยความเอ็นดู

น้องเอ๋ย

คำที่ใช้ในตอนขึ้นต้นคำกลอนหรือบทดอกสร้อย

กาเอ๋ยกาดำ

รถเอ๋ยรถทรง


แหละ

แผลงมาจาก แล

/lɛʔ˨˩/^((สัมผัส))

คำประกอบเพื่อเน้นความ

คนนี้แหละ


lè

คำที่ใช้แสดงความแย้งกัน

คำลงท้ายอนุประโยคที่เป็นผล


ท่าน

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ท่าน, ลาว ທ່ານ (ท่าน), คำเมือง ᨴ᩵ᩤ᩠ᨶ (ท่าน), เขิน ᨴ᩵ᩤ᩠ᨶ (ท่าน), ไทลื้อ ᦑᦱᧃᧈ (ท่าน), ไทดำ ꪕ꪿ꪱꪙ (ตฺ่าน); เทียบอาหม 𑜄𑜃𑜫 (ตน์, “ผู้อื่น”)

ᨴ᩵ᩤ᩠ᨶ

คำที่ใช้ประกอบหน้าสำหรับแสดงความยกย่อง

ꪕ꪿ꪱꪙ

คำที่ใช้ประกอบหน้าสำหรับแสดงความยกย่อง

ທ່ານ

คำที่ใช้ประกอบหน้าสำหรับแสดงความยกย่อง

/tʰaːn˥˩/^((สัมผัส))

คำที่ใช้ประกอบหน้าชื่อบรรดาศักดิ์หรือตำแหน่งแสดงความยกย่อง

ท่านขุน

ท่านอาจารย์

ท่านเจ้าอาวาส


จ้ะ

เทียบเขมร ចាស (จาส)

/t͡ɕaʔ˥˩/^((สัมผัส))

คำรับ (ใช้เป็นสามัญทั่วไป)


จ๊ะ

/t͡ɕaʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำต่อท้ายคำเชิญชวนหลังคำ นะ หรือ ซิ หรือต่อท้ายคำถามเป็นต้น

ไปนะจ๊ะ

เชิญซิจ๊ะ

อะไรจ๊ะ


rồi

การออกเสียงที่ไม่ใช่ซีโน-เวียดนามีสของ จีน 了 (“แล้ว”, ซีโน-เวียดนามีส: liễu)

แล้ว (ใช้ระบุการกระทำที่ผ่านไป)


จา

รูปแบบอื่นของ ᨩᩣ (ชา, “หรือ”)


มั่ง

แผลงมาจาก บ้าง

/maŋ˥˩/^((สัมผัส))

ขอมั่งซี


စီၤ

กะเหรี่ยงสะกอ

ใช้นำหน้าชื่อบุคคลชาย


နီၢ်

กะเหรี่ยงสะกอ

ใช้นำหน้าชื่อบุคคลหญิง


から

東京から帰った。

เขากลับมาจากโตเกียว

ずっと前からの話

สนทนาจากเรื่องอดีต

หลัง, หลังจาก (ตามหลังกริยารูป-て)

終わってから、来て下さい。

โปรดมาหาหลังเสร็จแล้ว

เพราะ (ตามหลังคุณศัพท์และกริยา)

肉を食べないから、ラーメンは駄目だ。

เพราะเขาไม่ทานเนื้อ ราเม็งจึงไม่ดี (เป็นความคิดที่ไม่ดี)

私がいるから心配ないでしょ？

เพราะว่าฉันอยู่ตรงนี้ก็เลยไม่ต้องกังวล ใช่ไหม?


出去

(ใช้ต่อหลังคำกริยา) แสดงให้การกระทำนั้นมีทิศออกจากผู้พูด

丟出去

丢出去

開出去

开出去


สมน้ำหน้า

สม + น้ำหน้า

คำแดกดันหรือซ้ำเติมว่าควรได้รับผลร้ายเช่นนั้น

ขี้เกียจท่องหนังสือ สอบตกก็สมน้ำหน้า


bae

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *pajᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ไป, คำเมือง ᨻᩱ (ไพ), เขิน ᨻᩱ (ไพ), ลาว ໄປ (ไป), ไทลื้อ ᦺᦔ (ไป) และ ᦺᦗ (ไพ), ไทดำ ꪼꪜ (ไป), ไทใหญ่ ပႆ (ไป), อ่ายตน ပႝ (ปย์), ปู้อี bail

ใช้วางไว้หลังคำกริยาเพื่อแสดงว่าวัตถุนั้นถูกเอาออกไป


ᦵᦉ

ᦺᦔ ᦓᦸᧃ ᦜᧇ ᦵᦉ

ไปนอนหลับเสียแล้ว

ไป นอ̂น หลับ เส


ດອກ

ບໍ່ເອົາດອກ


ເດີ້

ร่วมเชื้อสายกับไทย เน้อ, คำเมือง ᨶᩮᩬᩥ (เนอิ), เขิน ᨶᩮᩬᩨ (เนอื), ไทลื้อ ᦵᦓᦲ (เนี), ไทดำ ꪹꪙꪷ (เนํ)


ၼႃႇ

ၸၢႆးၶမ်းၼႃႇ

แล้วคุณจายคำล่ะ

ပေႃးမၼ်းဢမ်ႇမႃးၼႃႇ

ถ้ามันไม่มาล่ะ

ป๊อ̂มั๊นอั่มม๊าน่า

นี่ ใช้เตือนคนที่คุยด้วยถึงสิ่งที่เพิ่งพูดกล่าวถึง

သူႁူႉယူႇၼႃႇ

คุณก็รู้อยู่นี่


ဢေႃႈ

ร่วมเชื้อสายกับเขิน ᩋᩳ᩶ (ออ้)

ครับ, ค่ะ, คำขานหรือคำลงท้ายอย่างสุภาพ


ၼႆ

แผลงมาจาก ၼႆႉ (ไน๎, “นี้”)

คำประกอบท้ายประโยคคำถาม ใช้ทบทวนกับผู้ร่วมสนทนาว่าข้อความที่ได้มานั้นถูกต้องหรือไม่


ละ

กร่อนมาจาก แล้ว

/laʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำประกอบกริยาเพื่อเน้น ความให้มีน้ำหนักหรือเพื่อบอกความแน่นอน

จบละ

เลิกละ

คำใช้ประกอบหน้าคำ ก็ ให้เป็น ละก็ เพื่อเน้นความให้กระชับขึ้น

ผู้หญิง ละก็ขี้งอนทุกคน


ค่ะ

กร่อนมาจาก ข้า ในคำว่า พระเจ้าข้า หรือ เจ้าข้า ซึ่งใช้เป็นคำรับเช่นกัน; เปรียบกับภาษาไทอื่นซึ่งใช้สรรพนามที่แสดงการถ่อมตัวเป็นคำลงท้ายหรือคำรับได้ เช่น ลาว ຂ້ານ້ອຍ (ข้าน้อย), ไทลื้อ ᦃᦾᧉ (ฃ้อ̂ย), เขิน ᨡ᩶ᩣ (ข้า), ไทใหญ่ ၶႃႈ (ข้า); เทียบคำเมือง ᨧᩮᩢ᩶ᩣ (เจั้า) ซึ่งเป็นสรรพนามที่แสดงการยกย่องผู้พูดด้วยขึ้นและมีความหมายตรงข้ามกับ ข้า แต่ใช้เป็นคำลงท้ายหรือคำรับได้

/kʰaʔ˥˩/^((สัมผัส))

/kʰaʔ˨˩/^((สัมผัส))

คำรับที่ผู้หญิงใช้อย่างเดียวกับ จ้ะ, คำลงท้ายที่ผู้หญิงใช้ในการบอกให้ทราบอย่างสุภาพ

ไปค่ะ

ไม่มีอะไรค่ะ


mga

จากคำเก่า manga, จากฟิลิปปินส์ตอนกลางดั้งเดิม *maŋa, จากฟิลิปปินส์ดั้งเดิม *maŋa, จากมาลาโย-พอลินีเชียนดั้งเดิม *maŋa; เทียบบีโคลตอนกลาง mga, ฮานูโนโอ mga, และฮีลีไกโนน mga
The three-letter spelling originated in a now defunct Spanish language abbreviation convention of drawing a tilde over words with nasal sounds. In this case manga, earlier rendered as mang̃a, was later contracted as mg̃a or m͠ga. The complications of typing ⟨ñ⟩, ⟨g̃⟩ or any such tilded combination using English language typewriters during the American occupation of the Philippines caused it to be dropped in writing; เทียบng.
The abbreviated form was kept to avoid possible confusion with prefix manga-.

mañga
mang̃a
man͠ga
m̃ga
mg̃a
m͠ga
manga

ทำให้คำนามเป็นพหูพจน์: -s, -es


ก่

รูปแบบอื่นของ ᨠᩬᩴ᩵ (กอํ่)


มั๊ย

การแบ่งพยางค์ ไม้
 การแผลงเป็น
อักษรโรมัน ไพบูลย์พับบลิชชิง mái
 ราชบัณฑิตยสภา mai
 (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^((คำอธิบาย)) /maj˦˥/^((สัมผัส))

รูปที่เจตนาสะกดผิดของ มั้ย


เตอะ

รูปแบบอื่นของ ᨴᩮᩬᩥᩡ (เทอิะ)


เต๊อะ

รูปแบบอื่นของ ᨴᩮᩬᩥᩡ (เทอิะ)


ᩓ

คำท้ายประโยค; แล


ᩓ

คำท้ายประโยค; แล


ᩓ

คำท้ายประโยคคำสั่ง; สิ


å

นอร์เวย์แบบบุ๊กมอล

จากนอร์สเก่า at (“by, to”) ซึ่งยังเป็นรากของ at และ ad เช่นเดียวกัน

ตัวบ่งชี้รูปกริยากลาง

Å løpe


ဢေ

ใช้เติมท้ายประโยคเพื่อแสดงความต้องการหรือความปรารถนา


ႁိုဝ်း

မႂ်းႁၼ်ၵေႃႉဢၼ်ၵတ်ႉဢၼ်ၶႅၼ်ႇလူၺ်ႈတၢင်းႁဵတ်းတၢင်းသၢင်ႈမၼ်းၼၼ်ႉႁိုဝ်း

เธอเห็นคนที่เก่งในการงานของเขานั้นหรือ

ใม๊หันก๎อ̂อันกั๎ตอันแข่นลู้ญต๊างเห๊ตต๊างส้างมั๊นนั๎นหึ๊ว


แฮะ

/hɛʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำใช้ประกอบท้ายประโยคเพื่อแสดงว่า ผู้พูดได้รับรู้ข้อมูล หรือเกิดความรู้สึกนึกคิดที่ไม่ได้คาดหมาย

คนเยอะแฮะ

ชอบแฮะ


รือ

รูปแบบอื่นของ ᩁᩂ (รฤ)


ផូង

ยืมมาจากไทย ฝูง

ใช้เติมคำสรรพนามให้เป็นพหูพจน์ในภาษาถิ่น

ផូងគេ


baeu

ใช้แสดงคำถามประเภทใช่หรือไม่


ເທາະ

ໄປເທາະ

ກິນເທາະ

ເຊີນເທາະ


ᥕᥝᥳ

แล้ว (ใช้แสดงการกระทำที่เสร็จสิ้นไปแล้ว)


ᥞᥪᥴ

หรือ (ใช้แสดงคำถามใช่หรือไม่)


ᥘᥦᥰ

ใช้แสดงประโยคคำสั่ง


ᥘᥦ

ใช้แสดงความตกลง


ဢေး

คำลงท้ายใช้หลังคำถาม; หา? ฮะ?

လီႁႃးဢေး

คำลงท้ายแสดงความไม่แน่ใจ; กระมัง, มั้ง

คำลงท้ายใช้หลังคำสั่งเพื่อแสดงว่ารอไม่ไหวแล้ว; สิ!


もの

(รายการต่อไปนี้ยังไม่ได้สร้างขึ้น: 者)

คำอนุภาคเชิงสันธาน: เพราะ

คำลงท้ายประโยคเพื่อเน้นความ

คำลงท้ายประโยคเพื่อเน้นความ

Used to assert something. Often carries feelings of dissatisfaction or downheartedness, but not always.

だって寒いんだもん。

羨ましくなんかないもん！ふん！

คำลงท้ายประโยคเพื่อเน้นความ

〜ね, 〜な: คำนี้ต้องการคำแปลเป็นภาษาไทย กรุณาช่วยและเพิ่มคำแปล แล้วนำ {{rfdef}} ออก


𰇇

น่า, นะ, คำลงท้ายแสดงการชักชวน


ແລ

ร่วมเชื้อสายกับไทย แล, คำเมือง ᩓ (แล), เขิน ᩓ (แล), ไทลื้อ ᧞ (แหล), ไทใหญ่ လႄႈ (แล้)


ᩃᩯ᩵

รูปแบบอื่นของ ᩓ (แล)


ເດີ

รูปแบบอื่นของ ເດີ້ (เดี้)


ຈ້ອຍ

ร่วมเชื้อสายกับไทย จ๋อย, เขิน ᨧᩭ᩶ (จอย้), ไทลื้อ ᦈᦾᧉ (จ้อ̂ย)

คำบ่งชี้ความแน่ชัด

ບໍ່ມາຈ້ອຍ

ບໍ່ໄດ້ຈ້ອຍ

ไม่ได้จริง ๆ


လူးၵွၼ်ႇ

လူး (ลู๊, “เถอะ”) + ၵွၼ်ႇ (ก่อ̂น, “ก่อน”)

คำช่วยบ่งบอกว่า สภาวะใดสภาวะหนึ่งหนักขึ้น เข้มขึ้น หรือมีระดับขั้นที่สูงมากกว่าที่คิดไว้

လီၵႃႈၼၼ်ႉလူးၵွၼ်ႇႁႃး

ดีเท่านั้นแบบที่คิดไว้ไหม

ลีก้านั๎นลู๊ก่อ̂นห๊า


ᩈ᩠ᨿᩮ

ร่วมเชื้อสายกับไทย เสีย, ลาว ເສຍ (เสย), คำเมือง ᩈ᩠ᨿᩮ (เสย), ไทลื้อ ᦵᦉ (เส), ไทใหญ่ သေ (เส)


ᩈ᩠ᨿᩮ

ร่วมเชื้อสายกับไทย เสีย, ลาว ເສຍ (เสย), เขิน ᩈ᩠ᨿᩮ (เสย), ไทลื้อ ᦵᦉ (เส), ไทใหญ่ သေ (เส)


ᨠᩬᩴ᩵

ᨻᩱᨠᩣ᩠ᨯᨠᩬᩴ᩵ᨧᩮᩢ᩶ᩣ

ไพกาดกอํ่เจั้า


သေၵမ်း

သေ (เส, “เสีย”) + ၵမ်း (กั๊ม, “ที”)

เสียที, หน่อย, เถิด

ၶႅၼ်းတေႃႈမႃးသေၵမ်း

แข๊นต้อ̂ม๊าเสกั๊ม


ၸွင်ႇ

คำก่อนหน้าประโยคหรืออนุประโยคคำถาม

ၸွင်ႇဝၢၼ်ႁႃး


ᩓ᩠ᨶᩣ

ᩓ (แล) + ᨶᩣ (นา)


しか

ไม่มีอะไรนอกจาก, แค่ (กับกริยาเชิงลบ)


ເນີ

ร่วมรากกับ ເດີ (เดี) ให้ดูรากศัพท์ที่นั่น


ເນິ

รูปแบบอื่นของ ເນີ (เนี)


ので

เพราะ, เนื่องจาก

今日は日曜日なので、学校に行きません。

เนื่องจากวันนี้เป็นวันอาทิตย์ ฉันก็เลยไม่ต้องไปโรงเรียน

Kyō wa nichiyōbi na no de, gakkō ni ikimasen.


ကျာ်

คำขานรับ เหมือนกับ ครับ ค่ะ


ແທ້ແລ

ແທ້ (แท้, “แท้”) + ແລ (แล, “แล”)

[tʰɛː˥˨.lɛː˧˥]

[tʰɛː˧˦.lɛː˩˨]


ກໍດີ

ກໍ (กํ, “ก็”) + ດີ (ดี, “ดี”)

[kɔː˩˨.diː˩˨]


ກໍ່ດີ

ກໍ່ (กํ่, “ก็”) + ດີ (ดี, “ดี”)

[kɔː˧˨.diː˩˨]


ກໍຕາມ

ກໍ (กํ, “ก็”) + ຕາມ (ตาม, “ตาม”)

[kɔː˩˨.taːm˩˨]


ກໍ່ຕາມ

ກໍ່ (กํ่, “ก็”) + ຕາມ (ตาม, “ตาม”)

[kɔː˧˨.taːm˩˨]


แฮ

/hɛː˧/^((สัมผัส))

คำสร้อยใช้ในบทร้อยกรอง


เมอะ

เลอเวือะตะวันตก

คำลงท้ายแสดงการตอบรับหรือยืนยัน


อภิรมฺม

อภิ + รมฺม หรือ อภิ + รมฺ + ตฺวา (“อัพยย”); อภิรมฺม เป็นกิริยากิตก์

ยินดีแล้ว(อย่าง)ยิ่ง


ทิสฺวา

ทิสฺ + ตฺวา (“อัพยย”)


ลอ

รูปแบบอื่นของ ᩃᩬᩴ (ลอํ)


กิํ

หรือ, ทำไม, อย่างไร


กตฺตุํ

กรฺ + ตุํ (“แทนจตุตถีวิภัตติหรือปฐมาวิภัตติ, อัพยย”)

เพื่อ(อัน)ทำ


saddhiṃ

รูปอักษรละตินของ สทฺธิํ: ด้วยกัน


อิตฺถํ

อิม + ถํ (“แทนศัพท์ ปการ, อัพยย”); อิตฺถํ เป็นอัพยยตัทธิต หรือ ปการตัทธิต

โดยประการนี้, อย่างนี้


เอกกฺขตฺตุํ

เอก + กฺขตฺตุํ (“แทนศัพท์ วาร, อัพยย”); เอกกฺขตฺตุํ เป็นอัพยยตัทธิต หรือ วารตัทธิต


สมฺมา

สมฺม + อา หรือ สมฺ + อ + อา


กาตเว

กรฺ + ตเว (“แทนจตุตถีวิภัตติ, อัพยย”)

เพื่อ(อัน)ทำ


อิติปิ

อิติ + ปิ (“อัพยย”) หรือ อิติ (“นิบาต”) + ปิ (“นิบาต”) หรือ อิติ + อปิ

แม้ว่าดังนี้, ว่าดังนี้ก็มี

อิติปิ โส ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ วิชฺชาจรณสมฺปนฺโน สุคโต โลกวิทู อนุตฺตโร ปุริสทมฺมสารถิ สตฺถา เทวมนุสฺสานํ พุทฺโธ ภควาติ

อย่างนี้ว่า พระผู้มีพระภาคองค์นั้น ทรงเป็นพระอรหันต์แม้เพราะเหตุนี้ ทรงตรัสรู้เองโดยชอบแม้เพราะเหตุนี้ ทรงบรรลุวิชชาและจรณะแม้เพราะเหตุนี้ เสด็จไปดีแม้เพราะเหตุนี้ ทรงทราบโลกแม้เพราะเหตุนี้ ทรงเป็นสารถีฝึกบุรุษที่ควรฝึกไม่มีผู้อื่นยิ่งกว่าแม้เพราะเหตุนี้ ทรงเป็นศาสดาของเทพและมนุษย์ทั้งหลายแม้เพราะเหตุนี้ ทรงเป็นพุทธะแม้เพราะเหตุนี้ ทรงเป็นพระผู้มีพระภาคแม้เพราะเหตุนี้


กาตุํ

เพื่อ(อัน)ทำ


ເຖີດ

ร่วมเชื้อสายกับไทย เถิด


ແມ

ร่วมรากกับ ແມ້ (แม้)

สิ, คำต่อท้ายคำกริยา ใช้เป็นเชิงบังคับ


ບໍ

แผลงมาจาก ບໍ່ (บํ่)


ແນະ

ร่วมเชื้อสายกับไทย แน่ะ

แน่ะ (ใน นี่แน่ะ)


ນ່າ

ร่วมเชื้อสายกับไทย น่า

คำใช้ลงท้ายประโยคในเชิงปฏิเสธ อาจคล้าย เลย, หรอก หรือหรอกน่า

ບໍ່ມີນ່າ

ไม่มีหรอกน่า


ເນາະ

ร่วมเชื้อสายกับไทย เนาะ, อีสาน เนาะ; อาจร่วมเชื้อสายกับเขิน ᨶᩳ (นอ), ไทลื้อ ᦓᦸ (นอ̂), ไทใหญ่ ၼေႃႈ (น้อ̂); อาจร่วมรากกับ ນໍ (นํ)

คำต่อท้ายกริยาเพื่อบอกการร้องขอหรือเรียกร้อง


ວະ

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน วะ; ร่วมรากกับ ຫວາ (หวา)


ၼႃ

ร่วมเชื้อสายกับไทย หนา

เถิดหนา, เถิดน่า


ເຢີ

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน เยอ; อาจร่วมรากกับ ເດີ (เดี)

คำประกอบท้ายคำกริยาเพื่อบอกความประสงค์

ກິນເຢີ!

ນອນເຢີ!


ယွံ

ครับ, ครับผม, จ๋า


หรอก

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

/rɔk̚˨˩/^((สัมผัส))

คำประกอบใช้ในความแย้งหรือปฏิเสธ

ไม่เป็นไรหรอก


なり

/ni ari/ → /nari/
Contraction of older に (ni, case particle) + あり (ari, “to be, to exist”).

Used when giving an example, without the implication that it might be the best or the only option

労働局になり相談したらどうですか？

What about consulting, for example, the Labor Bureau?

Rōdōkyoku ni nari sōdan shitara dō desu ka?

楽天なりどこなりで買い物をする

Rakuten nari doko nari de kaimono o suru


ᨩᩣ

ร่วมเชื้อสายกับไทลื้อ ᦋᦱ (ชา)

หรือ (คำลงท้ายแสดงการถาม)


ลือ

รูปแบบอื่นของ ᩁᩂ (รฤ)


ᦵᦓᦲ

* ᦵᦓᦲᧈ (เนี่)

คำประกอบท้ายคำอื่นเพื่อบอกให้รู้ว่าต้องการการยืนยันหรือความตกลง


ᦂᦸᧈ

คำประกอบท้ายคำอื่นเพื่อแสดงความประหลาดใจ


aia

ใช้ที่จุดเริ่มต้นของประโยคเพื่ออธิบายตำแหน่ง (ในพื้นที่หรือเวลา) ของประธาน

Aia ka ʻohana ma ke kaʻa.


ກວາ

คำใช้ประกอบท้ายประโยคคำถาม

คำใช้ประกอบท้ายประโยคคำสั่งหรือขอร้อง


ນໍ່

คำประกอบท้ายคำกริยา, คำคุณศัพท์ หรือคำกริยาวิเศษณ์ ใช้ในเชิงรำพึง

คำประกอบท้ายอนุประโยคหรือประโยค ใช้หลังความว่า ໃດ (ใด)


เถอะ

กร่อนมาจาก เถิด

/tʰɤʔ˨˩/^((สัมผัส))

คำประกอบท้ายกริยาแสดงความหมายเป็นเชิงตกลง วิงวอน หรือชักจูง

เอาเถอะ

มาเถอะ


ໜໍ

คำประกอบท้ายคำถามหรือข้อความที่แสดงการไตร่ตรอง


ຫນໍ

รูปแบบอื่นของ ໜໍ (หนํ)


ເໜາະ

คำประกอบท้ายวลีหรือประโยค ใช้เพื่อขอการยอมรับ, คำประกอบท้ายคำถามซึ่งสันนิษฐานว่าคำตอบจะแสดงการยืนยันว่าจริงหรือถูกต้อง


ເຫນາະ

รูปแบบอื่นของ ເໜາະ (เหนาะ)


ໜ່ອຍ

ຫນ່ອຍ
หน่อย
ຫນ່ອຽ
หน่อย

หน่อย (นิดหนึ่ง, ไม่นาน)


ຫນ່ອຍ

รูปแบบอื่นของ ໜ່ອຍ (หน่อย)


ຫນ່ອຽ

รูปล้าสมัยของ ໜ່ອຍ (หน่อย)


จ่

/t͡ɕaʔ˨˩/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ จะ


ᨣᩤ

คำลงท้ายประโยค ใช้แสดงการถาม

ᩃᩨ᩠ᨾᩋ᩶ᩣ᩠ᨿᩓ᩠ᩅᨣᩤ᪩

ลืมพี่แล้วหรือ

ลืมอ้ายแลวคา๚


ขอรับ

/kʰɔː˩˩˦.rap̚˦˥/^((สัมผัส))

คำรับของสุภาพชนสำหรับต่อท้ายประโยค


ເຍີ

คำลงท้ายใช้แสดงการวิงวอน

ກິນເຍີ

ນອນເຍີ

ມາເຍີ


วะ

/waʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำออกเสียงลงท้ายประโยคแสดงความสงสัยหรือปลอบใจเป็นต้น


ဏး

คำที่มีเสียงเดียวกันและความหมายเดียวกัน ไทย นะ

ကဵုအဲတီကီုလေဝ်ဏး။

ขอผมทราบด้วยนะ

เกอ̂อัวติํกิํุเลว์ณห์.


doch

จากเยอรมันสูงกลาง doch, จากเยอรมันสูงเก่า doh, จากเจอร์แมนิกตะวันตกดั้งเดิม *þauh, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *þauh; ร่วมเชื้อสายกับอังกฤษเก่า þēah (อังกฤษ though)

ใช้ปฏิเสธความปฏิเสธ

Das darfst du nicht sagen. — Doch!

เธอพูดอย่างนั้นไม่ได้นะ — ได้สิ

Du wirst nicht kommen? — Doch!

เธอจะไม่มาใช่ไหม — มาสิ


ครับผม

คำรับอย่างสุภาพที่ผู้ชายใช้


คะ

กร่อนมาจาก ข้า ซึ่งเป็นสรรพนามที่แสดงการยกย่องผู้พูดด้วย

/kʰaʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำลงท้ายที่ผู้หญิงใช้ในการถาม หรือบอกให้ทราบอย่างสุภาพ

ขอโทษนะคะ พอดีฉันมีเรื่องจะรบกวนค่ะ ?

มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ ?


ເອີຍ

ร่วมเชื้อสายกับไทย เอย, อีสาน เอย

เอย (คำหลังชื่อหรือลงท้ายบทกลอน)


ᦵᦠᧀᧈ

คำใช้หลังชื่อเวลาเรียกขาน เปรียบกับคำว่า เอย ในภาษาไทยได้


ꪯꪲ

คำช่วยกริยาบอกให้ปฏิบัติตาม

ꪣꪱꪕ꪿ꪮꪥꪹꪭꪱꪯꪲ

มากับเราเถอะ

มาตฺ่อยเฮาอฺิ


בל

แสดงการเตือนไม่ให้ทำบางสิ่ง: อย่า, อย่า...เลย/เถิด

ภาษาฮีบรูในพระคัมภีร์ไบเบิล


ແຫຼ້ວ

แผลงมาจาก ແລ້ວ (แล้ว)

คำประกอบท้ายเหมือนกับ ແລ້ວ (แล้ว)

ໄປບໍ່ໄດ້ແຫລ້ວ!

ไปไม่ได้แล้ว!

ไปบํ่ได้แหล้ว!


ແຫລ້ວ

รูปแบบอื่นของ ແຫຼ້ວ (แหล้ว)


ᨡ᩶ᩣ

คำรับของชาวเขินหรือลื้อ ใช้ได้ทั้งชายและหญิง ในทำนองเดียวกับคำว่า ครับ ค่ะ


เหย

รูปแบบอื่นของ ᩉᩮᩥ᩠ᨿ (เหิย)


ᩉᩮᩥ᩠ᨿ

ᩃᩪᨠᩉᩮᩥ᩠ᨿ

คำตอบรับเวลาถูกเรียก


เอย

/ʔɤːj˧/^((สัมผัส))

คำกล่าวประกอบหลังคำจำแนกรายละเอียด


เอย

/ʔɤːj˧/^((สัมผัส))

คำกล่าวประกอบหลังชื่อ เป็นเชิงปรารภเป็นต้น หรือลงท้ายคำกลอน


abys

บุรุษที่สอง เอกพจน์ของ aby


จิ๊

/t͡ɕiʔ˦˥/^((สัมผัส))


maila

:แม่แบบ:com+

มาที่นี่, ทางนี้, เข้าหาผู้พูด


เน่อ

รูปแบบอื่นของ ᨶᩮᩬᩥ᩵ (เนอิ่)


ႁေႃး

คำแสดงการยืนยันที่แสดงความเคารพเป็นอย่างมาก


ᨣᩕᩢ᩠ᨷ

ยืมมาจากไทย ครับ


āe

จากนิวเคลียร์พอลินีเชียนดั้งเดิม *a(a)e


āe

จากนิวเคลียร์พอลินีเชียนดั้งเดิม *a(a)e