ᦢᦱᧃᧉ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɓaːnꟲ (“หมู่บ้าน”); ร่วมเชื้อสายกับไทย บ้าน, คำเมือง ᨷ᩶ᩤ᩠ᨶ (บ้าน), ลาว ບ້ານ (บ้าน), ไทใหญ่ မၢၼ်ႈ (ม้าน) หรือ ဝၢၼ်ႈ (ว้าน), ไทใต้คง ᥛᥣᥢᥲ (ม้าน), อาหม 𑜈𑜃𑜫 (บน์) หรือ 𑜉𑜃𑜫 (มน์), จ้วง mbanj

ใช้นับหมู่บ้าน


ᦟᦴᧅ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *lɯ:kᴰ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ลูก, คำเมือง ᩃᩪᨠ (ลูก), ลาว ລູກ (ลูก), ไทดำ ꪩꪴꪀ (ลุก), ไทใหญ่ လုၵ်ႈ (ลุ้ก), ไทใต้คง ᥘᥧᥐ (ลูก), ปู้อี leg, จ้วง lwg

ใช้กับวัตถุกลมเล็ก เช่นก้อนหินหรืออัญมณี


ᦅᦳᧃ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɢwɯnᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย คน, คำเมือง ᨤᩫ᩠ᨶ (ฅ็น), ลาว ຄົນ (ค็น), ไทใหญ่ ၵူၼ်း (กู๊น), ไทใต้คง ᥐᥨᥢᥰ (โก๊น), อาหม 𑜀𑜤𑜃𑜫 (กุน์), ปู้อี wenz, จ้วง vunz, จ้วงแบบจั่วเจียง koenz

ใช้นับคนหรือสิ่งคล้ายคน


ᦕᦴᧉ

ร่วมเชื้อสายกับไทย ผู้, ลาว ຜູ້ (ผู้), ไทใหญ่ ၽူႈ (ผู้), อาหม 𑜇𑜥 (ผู), จ้วง boux; เป็นไปได้ว่าร่วมรากกับ ᦗᦴᧉ (พู้)


ᦶᦙᧈ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *meːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับไทย แม่, คำเมือง ᨾᩯ᩵ (แม่), ลาว ແມ່ (แม่), ไทใหญ่ မႄႈ (แม้), ไทดำ ꪵꪣ꪿ (แม่), อาหม 𑜉𑜦𑜧 (เม), ปู้อี meeh, จ้วง meh

ใช้กับแม่น้ำ

ใช้กับสัตว์ตัวเมีย


ᦅᧄ

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨣᩤᩴ (คาํ), ไทใหญ่ ၵမ်း (กั๊ม)


ᦅᦸᧉ

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨣᩬᩴ᩶ (คอํ้, “หมู่, พวก”), เขิน ᨣᩳ᩶ (คอ้), ไทใหญ่ ၵေႃႉ (ก๎อ̂)

คน (ใช้แก่เด็ก, ผู้หญิง และผู้ที่ประสบเคราะห์ร้าย)


ᦓᦱᧂ

นาง, ลักษณนามเรียกผู้หญิง


ᦷᦣᧂ

เรียกรวงหรือช่อของธัญพืช

ᦙᧃ ᦠᧅ ᦀᧁ ᦃᧁᧉᦷᦡᧂ ᦷᦣᧂ ᧚ ᦺᦔ ᦂᦲᧃ

มันหักเอาซังข้าวโพดหนึ่งอันไปกิน

มัน หัก เอา เฃ้าโดง โฮง 1 ไป กีน


ᦵᦆᦲᧂᧈ

ร่วมเชื้อสายกับไทย เครื่อง, คำเมือง ᨣᩕᩮᩬᩥ᩵ᨦ (เครอิ่ง), ลาว ເຄື່ອງ (เคื่อง), ไทใหญ่ ၶိူင်ႈ (เขิ้ง), อาหม 𑜁𑜢𑜤𑜂𑜫 (ขึง์)

ชุด ใช้เรียกเสื้อผ้า

ᦵᦉᦲᧉᦵᦎᧁᧈ ᧒ ᦵᦆᦲᧂᧈ

เสื้อผ้าผู้ชาย 2 ชุด

เสี้เต่ว 2 เฅี่ง


ᦐᦽᧈ

ใช้นับผลไม้หรือเมล็ด


ᦶᦂᧃᧈ

ใช้เรียกของที่มีลักษณะกลม เช่น ตะกร้า, แก้วน้ำ, หม้อ, หรือผลไม้บางชนิด


ᦀᧃ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʔalᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย อัน, ลาว ອັນ (อัน), ไทใหญ่ ဢၼ် (อัน), ไทดำ ꪮꪽ (อัน), อาหม 𑜒𑜃𑜫 (อน์), จ้วง aen

อัน, ใช้เรียกสิ่งของทั่วไป


ᦅᦴᧈ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɡuːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับไทย คู่, ลาว ຄູ່ (คู่), ไทใหญ่ ၵူႈ (กู้)

ใช้เรียกสิ่งของที่เป็นคู่


ᦞᦲᧉᦌᦱ

ใช้นับวิธีหรือทักษะ


ᦆᦱᧁᧈ

ใช้กับเรื่องหรือรายงานข่าว

ใช้กับระยะที่เดินทางไป


ᦕᦹᧃ

ร่วมเชื้อสายกับไทย ผืน, คำเมือง ᨹᩨ᩠ᨶ (ผืน), ลาว ຜືນ (ผืน), เขิน ᨹᩨ᩠ᨶ (ผืน), ไทใหญ่ ၽိုၼ် (ผึน)


ᦶᦉᧂᧈ

ยืมมาจากพม่า ဆိုင် (ไฉง์); ร่วมเชื้อสายกับไทใหญ่ သႅင်ႇ (แส่ง)


ᦋᦸᧂᧈ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɟoːŋᴮ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ช่อง, ลาว ຊ່ອງ (ซ่อง), คำเมือง ᨩᩬ᩵ᨦ (ชอ่ง), เขิน ᨩᩬ᩵ᨦ (ชอ่ง), อีสาน ซ่อง, ไทใหญ่ ၸွင်ႈ (จ้อ̂ง), จ้วง congh

ลักษณนามใช้เรียก รู, ช่อง, ปัญหา, งาน, สถานการณ์, กรณี, ชนิด


ᦺᦢ

ร่วมเชื้อสายกับไทย ใบ, ลาว ໃບ (ใบ), คำเมือง ᨷᩱ (ไบ), เขิน ᨷᩱ (ไบ), ไทใหญ่ မႂ် (ใม) หรือ ဝႂ် (ใว)


ᦙᧆ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *matᴰˢ⁴; ร่วมเชื้อสายกับไทย มัด, คำเมือง ᨾᩢ᩠ᨯ (มัด), เขิน ᨾᩢ᩠ᨯ (มัด), ลาว ມັດ (มัด), ไทดำ ꪣꪰꪒ (มัด), ไทใหญ่ မတ်ႉ (มั๎ต), ไทใต้คง ᥛᥖ (มัต), พ่าเก မတ် (มต์), อาหม *𑜉𑜄𑜫 (*มต์)


ᦶᦈᧂᧈ

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน แจ่ง, ลาว ແຈ່ງ (แจ่ง), คำเมือง ᨧᩯ᩠᩵ᨦ (แจ่ง), เขิน ᨧᩯ᩠᩵ᨦ (แจ่ง), ไทดำ ꪵꪊ꪿ꪉ (แจ่ง) ใน ꪵꪊ꪿ꪉꪶꪎꪚ (แจ่งโสบ, “มุมริมฝีปาก”), ไทใหญ่ ၸဵင်ႇ (เจ่ง), ไทใต้คง ᥓᥥᥒᥱ (เจ่ง), อาหม 𑜋𑜢𑜂𑜫 (ฉิง์)


ᦶᦠᧂᧈ

ร่วมเชื้อสายกับไทย แห่ง, ลาว ແຫ່ງ (แห่ง), คำเมือง ᩉᩯ᩠᩵ᨦ (แห่ง), เขิน ᩉᩯ᩠᩵ᨦ (แห่ง); อาจเกี่ยวข้องกับไทใหญ่ ႁဵင်း (เห๊ง)


ᦋᦳᧄ

ร่วมเชื้อสายกับไทย ชุม, ลาว ຊຸມ (ซุม), คำเมือง ᨩᩩᨾ (ชุม), เขิน ᨩᩩᨾ (ชุม), ไทใหญ่ ၸုမ်း (จุ๊ม)


ᦃᦸᧉ

ร่วมเชื้อสายกับไทย ข้อ, ลาว ຂໍ້ (ขํ้), คำเมือง ᨡᩬᩴ᩶ (ขอํ้), เขิน ᨡᩳ᩶ (ขอ้), ไทใหญ่ ၶေႃႈ (ข้อ̂)

ใช้เรียกคำพูด ถ้อยคำ หรือข้อความ; คำ, ข้อ, ประการ


ᦂᧄ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kamᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย กำ, คำเมือง ᨠᩣᩴ (กาํ), เขิน ᨠᩣᩴ (กาํ), ลาว ກຳ (กำ), ไทใหญ่ ၵမ် (กัม), พ่าเก ကံ (กํ), อาหม 𑜀𑜪 (กํ), จ้วง gaem, แสก กั๋ม


ᦂᦱᧇ

ยืมมาจากจีนยุคกลาง 甲 (MC kaep, “เปลือก; เกราะ”); ร่วมเชื้อสายกับไทย กาบ, คำเมือง ᨠᩣ᩠ᨷ (กาบ), ลาว ກາບ (กาบ), เขิน ᨠᩣ᩠ᨷ (กาบ), ไทใหญ่ ၵၢပ်ႇ (ก่าป), อาหม 𑜀𑜆𑜫 (กป์), จ้วงแบบหนง gaeb


ᦕᦳᧅᧈ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *pʰuːkᴰ¹ᴸ, จากไทดั้งเดิม *cm̩.rukᴰ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ผูก, คำเมือง ᨹᩪᨠ (ผูก), เขิน ᨹᩪᨠ (ผูก), ลาว ຜູກ (ผูก), ไทใหญ่ ၽုၵ်ႇ (ผุ่ก), พ่าเก ၸုက် (ผุก์), อาหม 𑜇𑜤𑜀𑜫 (ผุก์)


ᦊᦱᧂᧈ

จากจีนเก่า 樣 (OC *laŋs); ร่วมเชื้อสายกับไทย อย่าง, ลาว ຢ່າງ (อย่าง), คำเมือง ᩀ᩵ᩣ᩠ᨦ (อย่าง), เขิน ᩀ᩵ᩣ᩠ᨦ (อย่าง)


ᦎᦳᧃᧉ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *tonꟲ²; ร่วมเชื้อสายกับไทย ต้น, คำเมือง ᨲᩫ᩠᩶ᨶ (ต็้น), เขิน ᨲᩫ᩠᩶ᨶ (ต็้น), ลาว ຕົ້ນ (ต็้น), ไทใหญ่ တူၼ်ႈ (ตู้น), ไทใต้คง ᥖᥨᥢᥲ (โต้น), พ่าเก တုꩫ် (ตุน์), อาหม 𑜄𑜤𑜃𑜫 (ตุน์)


ᦏᦱᧃᧉ

ร่วมเชื้อสายกับลาว ຖ້ານ (ถ้าน), คำเมือง ᨳ᩶ᩣ᩠ᨶ (ถ้าน), เขิน ᨳ᩶ᩣ᩠ᨶ (ถ้าน), ไทใหญ่ ထၢၼ်ႈ (ถ้าน)

ลักษณนามเรียกชั้นหรือขั้น


ᦚᦳᧂᦋᦳᧄ

ᦚᦳᧂ (ฝุง, “ฝูง”) + ᦋᦳᧄ (ชุม, “ชุมนุม, กลุ่ม”)


ᦚᦻᧈᦗᦻ

ᦚᦻᧈ (ฝ่าย, “ฝ่าย”) + ᦗᦻ (พาย, “ภาย”)

ใช้เรียกสถานที่หรือด้าน


ᦠᦸᧂᧉ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ʰrɔːŋꟲ¹; ร่วมเชื้อสายกับไทย ห้อง, ลาว ຫ້ອງ (ห้อง), คำเมือง ᩉᩬ᩶ᨦ (หอ้ง), เขิน ᩉᩬ᩶ᨦ (หอ้ง), ไทใหญ่ ႁွင်ႈ (ห้อ̂ง)

ใช้เรียกแห่ง ที่ หรือห้อง


ᦄᧁᧉ

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ʰŋawꟲ¹, จากจีนเก่า 藕 (OC *ŋoːʔ, “รากบัว”); ร่วมเชื้อสายกับไทย เหง้า, ลาว ເຫງົ້າ (เหง็้า), คำเมือง ᩉ᩠ᨦᩮᩢ᩶ᩣ (เหงั้า), เขิน ᩉ᩠ᨦᩮᩢ᩶ᩣ (เหงั้า), ไทใหญ่ ငဝ်ႈ (ง้ว)

ใช้เรียกเหง้า, เค้า, ต้น, ตอ, โคน


ᨠᩣᩴ

รูปแบบอื่นของ ᦂᧄ (กัม)


ᦵᦆᦲ

ร่วมเชื้อสายกับไทย เครือ, ลาว ເຄືອ (เคือ), คำเมือง ᨣᩕᩮᩬᩥᩋ (เครอิอ), เขิน ᨤᩮᩬᩨ (เฅอื), ไทใหญ่ ၶိူဝ်း (เขิ๊ว), ไทใต้คง ᥑᥫᥰ (เฃ๊อ̂) หรือ ᥞᥫᥰ (เห๊อ̂)

ใช้เรียกเครือ และครอบครัว


ᦷᦉᧃᧈ

ร่วมเชื้อสายกับไทย ส่วน, ลาว ສ່ວນ (ส่วน), คำเมือง ᩈ᩠ᩅ᩵ᩁ (สว่ร), เขิน ᩈ᩠ᩅ᩵ᩁ (สว่ร)

ใช้เรียกส่วน


ᦉᦲᧃᧉ

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *selꟲ; ร่วมเชื้อสายกับไทย เส้น, ลาว ເສັ້ນ (เสั้น), เขิน ᩈᩮ᩠᩶ᨶ (เส้น), ไทใหญ่ သဵၼ်ႈ (เส้น), ไทใต้คง ᥔᥥᥢᥲ (เส้น), แสก แซ̂น; เทียบจีนยุคกลาง 線 (MC sjenH)


ᦉᦳᧄ

ใช้เรียกสิ่งที่แยกออก (เช่น ทางแยก)


ᦂᦳᧂ

ร่วมเชื้อสายกับไทย กง (“ไม้ดีดฝ้ายที่ลักษณะเหมือนคันธนู”), ลาว ກົງ (ก็ง), อีสาน กง, คำเมือง ᨠᩫ᩠ᨦ (ก็ง), เขิน ᨠᩫ᩠ᨦ (ก็ง), ไทใหญ่ ၵူင် (กูง), ไทใต้คง ᥐᥨᥒ (โกง), อาหม 𑜀𑜤𑜂𑜫 (กุง์); เทียบจีนเก่า 弓 (OC *kʷɯŋ, “คันธนู”)


ᦃᧃ

คำสำหรับเรียกฉบับของคัมภีร์ใบลาน


ᦑᦲᧁ

ร่วมเชื้อสายกับไทย ทิว

ใช้เรียกทิวหรือสัน


ᦔᦸᧄ

ร่วมเชื้อสายกับไทย ปม

ใช้เรียกคนโดยเฉพาะเวลานับลูกของคน


ᦟᦱᧆ

ใช้เรียกพระมหากษัตริย์หรือรัชกาล


ᦎᦼᧈ

ยืมมาจากจีน 對 (duì)

ใช้เรียกคู่หรือเขตการปกครอง


ᦟᦲᧄᧉ

ใช้เรียกกล่องเล็ก ๆ เช่นกล่องน้ำขวด


ᦣᧄ

ใช้เรียกม้วน