ความระทึก

ความ + ระทึก

คฺวาม-ระ-ทึก

คำอาการนามของ ระทึก


ชอุ่ม

คำกริยาวิเศษณ์

น่าจะเกี่ยวข้องกับ ชุ่ม

/t͡ɕʰa˦˥.ʔum˨˩/^((สัมผัส))

ชุ่ม, สดชื่น

เขียวชอุ่ม


ชอุ่ม

น่าจะเกี่ยวข้องกับ ชุ่ม

/t͡ɕʰa˦˥.ʔum˨˩/^((สัมผัส))

ชุ่มด้วยละอองน้ำจนเห็นเป็นมืดคลุ้มหรือมืดมัว

ท้องฟ้าชอุ่ม


ความชอุ่ม

ความ + ชอุ่ม

คฺวาม-ชะ-อุ่ม

/kʰwaːm˧.t͡ɕʰa˦˥.ʔum˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ชอุ่ม


เขียว ๆ แดง ๆ

คำซ้ำ ของ เขียว +คำซ้ำ ของ แดง

เขียว-เขียว-แดง-แดง

/kʰia̯w˩˩˦.kʰia̯w˩˩˦.dɛːŋ˧.dɛːŋ˧/^((สัมผัส))

กลุ่มผู้หญิงที่แต่งตัวหลากสี

ไปดูเขียว ๆ แดง ๆ นอกบ้านเสียบ้าง


ยาแดง

/jaː˧.dɛːŋ˧/^((สัมผัส))

ยาสูบชนิดหนึ่งของจีน เส้นแดง

ยาผงชนิดหนึ่งสีแดง ใช้ชงกินแก้ร้อนใน

ยาน้ำชนิดหนึ่งสีแดง สำหรับใส่แผลสด


ปูนแดง

/puːn˧.dɛːŋ˧/^((สัมผัส))

ปูนสุกที่เมื่อผสมกับผงขมิ้นและน้ำจะเป็นสีแดง สำหรับป้ายพลูกินกับหมาก


ปูนสุก

ปูนดิบที่ถูกความชื้นในอากาศหรือพรมน้ำแล้วแตกละเอียดเป็นผงขาว, ปูนขาว ก็เรียก


ปูนดิบ

แคลเซียมออกไซด์ เป็นปูนที่ได้จากการเผาหินปูนหรือเปลือกหอยจนสลายตัว, ปูนไฟ ก็เรียก


หินปูน

หินที่มีเนื้อสารเป็นแคลเซียมคาร์บอเนตเกือบทั้งสิ้น สารประกอบหินดังกล่าวเกิดจากการตกตะกอนเนื่องจากปฏิกิริยาเคมีก็มี และที่เกิดจากการตกจมรวมตัวเป็นพืดใหญ่ของสัตว์ประเภทมีเปลือกหุ้มตัวเป็นแคลเซียมคาร์บอเนตก็มี


ตกตะกอน

มีตะกอนนอนก้น


การตกตะกอน

การ + ตกตะกอน

กาน-ตก-ตะ-กอน

คำอาการนามของ ตกตะกอน


นอนก้น

อาการที่ผงหรือตะกอนเป็นต้นในของเหลวตกลงไปอยู่ก้นที่รับของเหลวนั้น

ตะกอนนอนก้น


การนอนก้น

การ + นอนก้น

คำอาการนามของ นอนก้น


ตะกอน

ไม่ทราบรากศัพท์

สิ่งที่ละลายปนอยู่ในน้ำหรือของเหลวอื่นแล้วจับตัวตกจมลงนอนก้นภาชนะเป็นต้น

เศษหิน ดิน แร่ และอินทรียวัตถุที่เกิดจากกระบวนการผุสลายและพังทลาย วัสดุเหล่านี้ถูกน้ำ ลม หรือธารน้ำแข็งพามาสะสม


ผ้าแดง

/pʰaː˥˩.dɛːŋ˧/^((สัมผัส))

ผ้าทอด้วยด้ายย้อมสีแดงเลือดนก มักใช้ทำผ้านุ่งโจงกระเบนหรือผ้าเช็ดปากสำหรับคนกินหมากเป็นต้น


หมาหมู่

/maː˩˩˦.muː˨˩/^((สัมผัส))

กลุ่มคนที่กลุ่มรุมทำร้ายคนคนเดียว


พรายกระซิบ

พราย + กระซิบ

พฺราย-กฺระ-ซิบ

ผีพรายที่มากระซิบบอกให้ผู้ที่เลี้ยงตนรู้เหตุการณ์ต่าง ๆ ได้แม้เกิดในที่ห่างไกล

ขุนแผนมีพรายกระซิบเตือนว่านางบัวคลี่ใส่ยาพิษในอาหาร

เขาไม่มีพรายกระซิบและไม่ได้เป็นร่างทรงของใคร แต่ก็มีความสามารถพิเศษทางพลังจิตตั้งแต่ยังเด็ก

ผู้แอบบอกความลับ

ไรอัน บาเบล เผยว่ามีพรายกระซิบเตือนเขาว่า อาจเจอความลำบากถ้าย้ายมาร่วมทีมหงส์แดง


บู๊

ยืมมาจากฮกเกี้ยน 武 (bú บู้, “การต่อสู้, การรบ”)

/buː˦˥/^((สัมผัส))

เขาถนัดแต่เรื่องบู๊ ไม่ถนัดเรื่องเจรจา


บู๊

/buː˦˥/^((สัมผัส))

ที่เกี่ยวกับการต่อสู้

หนังบู๊ล้างผลาญ


การบู๊

คำอาการนามของ บู๊


ยุทธภพ

โลกของผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ (ใช้ในนิยายจีน)


บู๊ลิ้ม

จากฮกเกี้ยน 武林 (bú-lîm)


ยุทธจักร

/jut̚˦˥.tʰa˦˥.t͡ɕak̚˨˩/^((สัมผัส))


บอนไซ

ยืมโดยกึ่งเรียนรู้จากญี่ปุ่น 盆栽 (บนซะอิ)

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

ต้นไม้ที่ถูกบังคับไม่ให้เจริญเติบโตตามปรกติ

งานนี้จะมีบอนไซที่ชนะประกวดมาโชว์ด้วย


บอนไซ

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

ไม่ให้เจริญเติบโตตามปรกติ (ใช้กับไม้ยืนต้น)

ฉันสงสารต้นไม้ที่ถูกบอนไซ น่าจะปล่อยให้เติบโตตามธรรมชาติ

กีดกันไม่ให้พัฒนาหรือเจริญก้าวหน้า

ระบบการศึกษาของไทยทำให้เด็กส่วนใหญ่ถูกบอนไซจนยากจะพัฒนาได้


ค่าง

ร่วมเชื้อสายกับลาว ຄ່າງ (ค่าง), คำเมือง ᨣ᩵ᩤ᩠ᨦ (ค่าง), เขิน ᨣ᩵ᩤ᩠ᨦ (ค่าง), ไทลื้อ ᦅᦱᧂᧈ (ค่าง), ไทใหญ่ ၵၢင်ႈ (ก้าง), จ้วง gangh (ก่าง), จ้วงแบบจั่วเจียง kangh (ค่าง)

/kʰaːŋ˥˩/^((สัมผัส))

ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae) ลักษณะคล้ายลิง ขนสีเทาหรือดำ ลำตัว แขน ขา และหางยาวกว่าลิงทั่ว ๆ ไป กินใบไม้และผลไม้


แคะ

ยืมมาจากแต้จิ๋ว 客 (kêh4), ย่อมาจาก 客家 (kêh4 gê1); ร่วมรากกับ แขก

/kʰɛʔ˦˥/^((สัมผัส))

ชาวจีนพวกหนึ่งในมณฑลกวางตุ้งของประเทศจีน

ภาษาของชาวจีนดังกล่าว


แคะ

/kʰɛʔ˦˥/^((สัมผัส))

ใช้เล็บหรือสิ่งมีปลายแหลม เป็นต้น ทำให้สิ่งที่ติดอยู่ข้างในหรือในซอกในรูหลุดออกมา


การแคะ

/kaːn˧.kʰɛʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ แคะ


ตรวน

เครื่องจองจำนักโทษชนิดหนึ่ง เป็นห่วงเหล็ก มีโซ่ล่ามถึงกัน ใช้สวมขานักโทษ


ป๋องแป๋ง

เลียนเสียงธรรมชาติ

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}

/pɔŋ˩˩˦.pɛŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

เครื่องทำเสียงอย่างหนึ่ง ลักษณะเหมือนกลองแบน 2 หน้า มีตุ้มเล็ก ๆ ห้อยอยู่ 2 ข้าง ใช้ถือสั่นไปมาทำให้เกิดเสียง เป็นเครื่องมือที่คนจีนย้อมผ้าถือสั่นไปมาเป็นสัญญาณให้รู้ว่ามารับย้อมผ้าแล้ว

คนจีนที่เร่รับย้อมผ้า

ป๋องแป๋งมาแล้ว ใครจะย้อมผ้าบ้าง

ของเล่นเด็กทำด้วยไม้ไผ่หรือกระดาษแข็งเป็นวงกลม ขึงด้วยกระดาษแก้วสีแดง มี 2 หน้า มีตุ้มเล็ก ๆ ห้อยอยู่ 2 ข้าง ใช้ถือสั่นไปมาให้ตุ้มตีกระดาษเกิดเป็นเสียง

พนักงานสาวสวยในชุดกี่เพ้าเอาป๋องแป๋งมาแจกเด็ก ๆ

อัณฑะ, กระโปก


กระดาษแข็ง

กระดาษ + แข็ง

กฺระ-ดาด-แข็ง

/kra˨˩.daːt̚˨˩.kʰɛŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

กระดาษชนิดที่แข็งและหนากว่ากระดาษหนังสือ ใช้ทำบัตรหรืองานประดิษฐ์


การวอน

คำอาการนามของ วอน


เปียงยาง

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากอังกฤษ Pyeongyang หรือ Pyongyang, จากเกาหลี 평양 (pyeong'yang)

เมืองหลวงของเกาหลีเหนือ


ฮันจา

ยืมโดยเรียนรู้จากเกาหลี 한자 (hanja) (漢字)

한자(漢字)

อักษรจีนที่ใช้เขียนภาษาเกาหลี

漢字

อักษรจีนที่ใช้เขียนภาษาเกาหลี

hanca

อักษรจีนที่ใช้เขียนภาษาเกาหลี

hanja

อักษรจีนที่ใช้เขียนภาษาเกาหลี

hanja

อักษรจีนที่ใช้เขียนภาษาเกาหลี

ханча́

อักษรจีนที่ใช้เขียนภาษาเกาหลี

hanja

อักษรจีนที่ใช้เขียนภาษาเกาหลี

hanja

อักษรจีนที่ใช้เขียนภาษาเกาหลี

อักษรจีนที่ถูกยืมไปใช้ในภาษาเกาหลี ซึ่งออกเสียงเป็นภาษาเกาหลี ส่วนใหญ่ใช้อักษรจีนตัวเต็ม ส่วนน้อยใช้อักษรจีนตัวย่อและอักษรเหมือนตัวคันจิในภาษาญี่ปุ่น


ยูโด

ยืมมาจากญี่ปุ่น 柔道 (จูโด); สะกดตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน

ศิลปะการต่อสู้และป้องกันตัวอย่างหนึ่งของชาวญี่ปุ่นโดยไม่ต้องใช้อาวุธ


พระเจ้าหลวง

พระเจ้า + หลวง

พฺระ-จ้าว-หฺลวง

/pʰra˦˥.t͡ɕaːw˥˩.lua̯ŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

พระเจ้าแผ่นดินที่สละราชสมบัติให้รัชทายาทเป็นพระเจ้าแผ่นดินแทน


ฆราวาสวิสัย

ฆราวาส + วิสัย

คะ-รา-วาด-สะ-วิ-ไส

/kʰa˦˥.raː˧.waːt̚˥˩.sa˨˩.wi˦˥.saj˩˩˦/^((สัมผัส))

วิสัยของโลก ซึ่งแยกจากวิสัยของศาสนา, เช่น อาณาจักรที่แยกศาสนจักร.


ปรุ

ทำให้เป็นรู ๆ

สลักให้เป็นรู ๆ มีลวดลายต่าง ๆ


ปรุ

เป็นรูเล็ก ๆ

หน้าปรุ


ปรุ

คำกริยาวิเศษณ์

เที่ยวเสียปรุ


การปรุ

คำอาการนามของ ปรุ


ปรุโปร่ง

คำกริยาวิเศษณ์


สลัก

สลักโจรไว้อย่าให้หนีไปได้


สลัก

เครื่องกั้นหรือกลอนประตูหน้าต่างเป็นต้น แบบเรือนไทยที่ลงไว้เพื่อไม่ให้เลื่อนหรือผลักเข้าไปได้

ลงสลักประตู


สลัก

เทียบเขมร ឆ្លាក់ (ฉฺลาก̍)

ทำให้เป็นลวดลายหรือรูปภาพด้วยวิธีใช้สิ่วสกัด ตัด ตอก ดุน เป็นต้น หรือใช้สิ่งอื่นขูด ขีด ให้เป็นตัวหนังสือเป็นต้น

สลักไม้

สลักลูกนิมิต

สลักชื่อบนหีบบุหรี่


การสลัก

กาน-สะ-หฺลัก

คำอาการนามของ สลัก


สลักหลัง

สะ-หฺลัก-หฺลัง

เขียนข้อความและลงลายมือชื่อที่ด้านหลังตราสาร เพื่อโอนไปซึ่งบรรดาสิทธิอันเกิดแต่ตราสารนั้น

สลักหลังตั๋วแลกเงิน

เขียนลงข้างหลังเอกสารเป็นต้น

สลักหลังเช็ค

สลักหลังรูปให้ไว้เป็นที่ระลึก


การสลักหลัง

การ + สลักหลัง

กาน-สะ-หฺลัก-หฺลัง

คำอาการนามของ สลักหลัง


ตราสาร

หนังสือสำคัญซึ่งเป็นเอกสารแสดงฐานะหรือสิทธิต่าง ๆ ตามกฎหมาย

ตราสารจัดตั้งโฉนดที่ดิน

(ตราสาร)ตั๋วเงิน


ทะลุ

/tʰa˦˥.luʔ˦˥/^((สัมผัส))

เกิดเป็นรูหรือทำให้เป็นรูถึงอีกข้างหนึ่ง


ทะลุ

/tʰa˦˥.luʔ˦˥/^((สัมผัส))

หม้อทะลุ


การทะลุ

คำอาการนามของ ทะลุ


การเจาะ

/kaːn˧.t͡ɕɔʔ˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เจาะ


ประจำ

คำกริยาวิเศษณ์

จากเขมร ប្រចាំ (บฺรจาํ)

เป็นปรกติ, เสมอ

มาเป็นประจำ

นั่งประจำ


ประจำ

จากเขมร ប្រចាំ (บฺรจาํ)

ตราประจำกระทรวง

ตราประจำตำแหน่ง

ที่กำหนดให้มีเป็นปรกติ

งานประจำปี

เรียกรถโดยสารที่วิ่งอยู่บนเส้นทางใดเส้นทางหนึ่งเป็นปรกติ ว่า รถประจำทาง

เรียกครูหรืออาจารย์ที่สอนและดูแลรับผิดชอบนักเรียนชั้นใดชั้นหนึ่งเป็นปรกติ ว่า ครูหรืออาจารย์ประจำชั้น

เรียกบัตรที่ออกให้ไว้เฉพาะบุคคลและจะต้องเก็บไว้กับตัวเป็นปรกติ ว่า บัตรประจำตัว

เรียกลูกจ้างที่จ้างไว้เป็นปรกติ ไม่ใช่ชั่วคราว ว่า ลูกจ้างประจำ

เรียกผู้ที่มาติดต่อหรือไปมาหาสู่กันเสมอเป็นปรกติ

ลูกค้าประจำ

ขาประจำ

ลักษณะการฝากเงินไว้กับธนาคารโดยจะได้รับดอกเบี้ยเมื่อฝากครบตามเวลาที่กำหนดไว้เรียกว่า ฝากประจำ


ประจำ

จากเขมร ប្រចាំ (บฺรจาํ)

เงินที่มอบไว้แก่คู่สัญญา โดยตกลงว่า ถ้าตนไม่ทำตามสัญญา ให้ริบเงินนั้นเสีย เรียกว่า เงินวางประจำ, มัดจำ ก็ว่า


การฝาก

คำอาการนามของ ฝาก


ลูกจ้าง

/luːk̚˥˩.t͡ɕaːŋ˥˩/^((สัมผัส))

ผู้รับจ้างทำการงานโดยได้รับค่าตอบแทน


ไปมาหาสู่

ไป + มา + หา + สู่

ไป-มา-หา-สู่

ไปเยี่ยมเยียน

เขาไปมาหาสู่ญาติที่ต่างจังหวัดบ่อย ๆ


การไปมาหาสู่

การ + ไปมาหาสู่

กาน-ไป-มา-หา-สู่

/kaːn˧.paj˧.maː˧.haː˩˩˦.suː˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ไปมาหาสู่


ความหงุดหงิด

ความ + หงุดหงิด

คฺวาม-หฺงุด-หฺงิด

/kʰwaːm˧.ŋut̚˨˩.ŋit̚˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ หงุดหงิด


แต้ม

ร่วมเชื้อสายกับลาว ແຕ້ມ (แต้ม), คำเมือง ᨲᩯ᩠᩶ᨾ (แต้ม), เขิน ᨲᩯ᩠᩶ᨾ (แต้ม), ไทลื้อ ᦶᦎᧄᧉ (แต้ม), ไทดำ ꪵꪔ꫁ꪣ (แต้ม), ไทใหญ่ တႅမ်ႈ (แต้ม), ไทใต้คง ᥖᥦᥛᥲ (แต้ม)

/tɛːm˥˩/^((สัมผัส))

เอาสีหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งแตะ ๆ ให้เป็นจุด

แต้มสี

แต้มยา

ปลูก (เฉพาะต้นยา)


แต้ม

/tɛːm˥˩/^((สัมผัส))

รอยหรือจุดที่มีลักษณะกลม ๆ ปรากฏที่ผิวพื้น

สอบได้กี่แต้ม

ตาที่เดินอย่างตาหมากรุก

เขาเดินแต้มสูง


การแต้ม

คำอาการนามของ แต้ม


ตาหมากรุก

ตา + หมากรุก

ตา-หฺมาก-รุก

เรียกผ้าที่มีลายเป็นตารางสี่เหลี่ยมจัตุรัสแบบกระดานหมากรุกมีสีสลับกัน ว่า ผ้าตาหมากรุก


ตาราง

เทียบเขมร តារាង (ตาราง), ลาว ຕາລາງ (ตาลาง); ร่วมรากกับ ตะราง

ช่องสี่เหลี่ยมที่เกิดจากเส้นขนานในแนวยืนกับแนวนอนตัดกัน, ตาตาราง ก็ว่า

ใช้เป็นคำนำหน้าคำมาตราวัดพื้นที่

ตารางนิ้ว

ตารางวา

ตารางเมตร


ตาตาราง

ช่องสี่เหลี่ยมที่เกิดจากเส้นขนานในแนวยืนกับแนวนอนตัดกัน, ตาราง ก็ว่า


สาระ

ยืมมาจากสันสกฤต सार (สาร, “แก่น”), จากบาลี สาร (“แก่น”)เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ content, information, essence, substance

/saː˩˩˦.raʔ˦˥/^((สัมผัส))

ส่วนสำคัญ, ข้อใหญ่ใจความ

เขียนมายืดยาวแต่มีสาระน้อย

ทำดีย่อมได้ดีเป็นสาระสำคัญของเรื่องนี้

เรื่องไม่เป็นสาระ

ไร้สาระ


ร้ายแรง

คำกริยาวิเศษณ์

/raːj˦˥.rɛːŋ˧/^((สัมผัส))

น้ำท่วมทำให้บ้านเมืองเกิดความเสียหายอย่างร้ายแรง

ทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง


ความร้ายแรง

ความ + ร้ายแรง

คฺวาม-ร้าย-แรง

คำอาการนามของ ร้ายแรง


ขับไล่

บังคับให้ออกไปให้พ้น

ขับไล่กลุ่มกบฏที่พยายามจะเข้ายึดเมือง

ขับไล่รัฐบาลเผด็จการที่ผูกขาดอำนาจมายาวนาน

บังคับให้ไปหรือให้ออกจากที่เดิม


การขับไล่

การ + ขับไล่

คำอาการนามของ ขับไล่


รังเกียจ

การรังเกียจ (abstract-noun)
ความรังเกียจ (abstract-noun)

เกลียดเพราะรู้สึกขยะแขยงหรือไม่ชอบใจเป็นต้น


การรังเกียจ

การ + รังเกียจ

กาน-รัง-เกียด

คำอาการนามของ รังเกียจ


ความรังเกียจ

ความ + รังเกียจ

คฺวาม-รัง-เกียด

คำอาการนามของ รังเกียจ


เครื่องใช้

เครื่อง + ใช้

เคฺรื่อง-ไช้

/kʰrɯa̯ŋ˥˩.t͡ɕʰaj˦˥/^((สัมผัส))

สิ่งของสำหรับใช้การต่าง ๆ


หวาดกลัว

การหวาดกลัว (abstract-noun)
ความหวาดกลัว (abstract-noun)

มีความรู้สึกกริ่งเกรง

รู้สึกสะดุ้งกลัว


การหวาดกลัว

การ + หวาดกลัว

กาน-หฺวาด-กฺลัว

คำอาการนามของ หวาดกลัว


ความหวาดกลัว

ความ + หวาดกลัว

คฺวาม-หฺวาด-กฺลัว

คำอาการนามของ หวาดกลัว


สุดท้าย

ทีหลังเพื่อน, หลังสุด

เขาเป็นแขกคนสุดท้ายที่มาในงาน

เด็กคนนั้นทำการบ้านเสร็จเป็นคนสุดท้าย

เหลือเพียงหนึ่งเดียว

สมบัติชิ้นสุดท้ายที่เหลืออยู่คือบ้าน

โอกาสสุดท้ายแล้วที่จะแก้ตัวได้


ผัด

ร่วมเชื้อสายกับลาว ຜັດ (ผัด), เขมร ផាត់ (ผาต̍)

/pʰat̚˨˩/^((สัมผัส))

เอาสิ่งที่ใช้เป็นอาหารใส่ลงในกระทะที่มีน้ำมันหรือน้ำเล็กน้อย ตั้งไฟแล้วพลิกกลับไปมาจนสุก

ผัดข้าว

ผัดหมี่

ย้ายไปย้ายมา, หมุนไปมา

ขอเลื่อนเวลาไป

ผัดวัน

ผัดหนี้

เอาแป้งลูบที่หน้าเพื่อให้นวล

ผัดหน้า


ผัด

/pʰat̚˨˩/^((สัมผัส))

เรียกอาหารที่ทำด้วยวิธีการเช่นนั้น

ข้าวผัด

หมี่ผัด


การผัด

คำอาการนามของ ผัด


เมตตา

ยืมมาจากบาลี เมตฺตา, จากสันสกฤต मैत्र (ไมตฺร); ร่วมเชื้อสายกับลาว ເມດຕາ (เมดตา)

(ความ~) ความรักและเอ็นดู

(ความ~) ความปรารถนาจะให้ผู้อื่นได้สุข


ครีม

ยืมมาจากอังกฤษ cream

หัวน้ำนมส่วนที่ลอยขึ้นมา

อาหารที่ผสมด้วยครีมหรือมีลักษณะคล้ายครีม

ครีมหน้าขนมเค้ก

สิ่งที่มีน้ำมันผสมอยู่และมีลักษณะเหนียวข้นคล้ายครีม จะมีครีมผสมอยู่ด้วยหรือไม่ก็ตาม

ครีมทาหน้า

ครีมใส่ผม


ครีม

ยืมมาจากอังกฤษ cream

สีอย่างสีขาวออกเหลือง


บุญคุณ

บุญ + คุณ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ບຸນຄຸນ (บุนคุน)

ความดีที่ทำไว้ต่อผู้ใดผู้หนึ่งและสมควรจะได้รับการตอบแทน

พ่อแม่มีบุญคุณต่อเรา


มั่ง

การมั่ง (abstract-noun)
ความมั่ง (abstract-noun)

/maŋ˥˩/^((สัมผัส))


มั่ง

แผลงมาจาก บ้าง

/maŋ˥˩/^((สัมผัส))

ขอมั่งซี


การมั่ง

คำอาการนามของ มั่ง


ความมั่ง

คำอาการนามของ มั่ง


ความมั่งมี

ความ + มั่งมี

คฺวาม-มั่ง-มี

คำอาการนามของ มั่งมี


มั่งคั่ง

/maŋ˥˩.kʰaŋ˥˩/^((สัมผัส))

มีทรัพย์มากมาย, มีทรัพย์ล้นเหลือ, มีทรัพย์มาก


ความมั่งคั่ง

ความ + มั่งคั่ง

คฺวาม-มั่ง-คั่ง

คำอาการนามของ มั่งคั่ง


เครื่องหอม

เครื่อง + หอม

เคฺรื่อง-หอม

/kʰrɯa̯ŋ˥˩.hɔːm˩˩˦/^((สัมผัส))

สิ่งต่าง ๆ ที่มีกลิ่นหอม เช่น แป้งร่ำ น้ำอบไทย

สิ่งที่ทำให้มีกลิ่นหอม เช่น ชะมดเช็ด กำยาน พิมเสน


ตะโกน

ไม่ทราบรากศัพท์

ออกเสียงดังกว่าปรกติเพื่อให้ได้ยิน


การตะโกน

คำอาการนามของ ตะโกน


ผิดหวัง

/pʰit̚˨˩.waŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

ไม่สมหวัง, ไม่ได้ดังที่หวัง


ความผิดหวัง

ความ + ผิดหวัง

คฺวาม-ผิด-หฺวัง

คำอาการนามของ ผิดหวัง


ความโหดร้าย

ความ + โหดร้าย

คฺวาม-โหด-ร้าย

คำอาการนามของ โหดร้าย


รกา

รูปเลิกใช้ของ ระกา


จำนวร

ยืมมาจากเขมร ចំនួន (จํนัวน)

รูปเลิกใช้ของ จำนวน


ปรอด

/pa˨˩.rɔːt̚˨˩/^((สัมผัส))

ชื่อนกขนาดเล็กหลายชนิด ในวงศ์ Pycnonotidae สีเหลืองหม่น บางชนิดสีออกดำ ทำรังรูปถ้วยตามต้นไม้ กินผลไม้และแมลง เช่น ปรอดสวน (Pycnonotus blanfordi Jerdon) ปรอดทอง [P. atriceps (Temminck)] ปรอดหัวโขน [P. jocosus (Linn.)], กรอด ก็เรียก, บางทีเขียนเป็น กระหรอด หรือ กะหรอด


ปรอด

/pa˨˩.rɔːt̚˨˩/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ ปรอท


นำเบอร์

ยืมโดยกึ่งเรียนรู้จากอังกฤษ number

หมายเลข, ลำดับ (ที่)


ดิปโลมา

ยืมโดยกึ่งเรียนรู้จากอังกฤษ diploma

ประกาศนียบัตร, ใบอนุญาต


เสศ

/seːt̚˨˩/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ เศษ


สมเดจ

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}


เสดจ

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}


เสดจ

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}


ศิล

รูปเลิกใช้ของ ศีล


มัศการ

รูปเลิกใช้ของ นมัสการ


ลออง

/la˦˥.ʔɔːŋ˧/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ ละออง


บันใด

รูปเลิกใช้ของ บันได


ตวัน

รูปเลิกใช้ของ ตะวัน


บันลังค์

รูปเลิกใช้ของ บัลลังก์


นมัศการ

นะ-มัด-สะ-กาน

รูปเลิกใช้ของ นมัสการ


บิณฑบาตร

ยืมมาจากบาลี ปิณฺฑปาต (“การตกแห่งก้อนข้าว”) หรือสันสกฤต पिण्डपत्र (ปิณฺฑปตฺร)

รูปเลิกใช้ของ บิณฑบาต

รูปที่สะกดผิดของ บิณฑบาต


บิณฑบาตร

รูปเลิกใช้ของ บิณฑบาต

รูปที่สะกดผิดของ บิณฑบาต


จักรกรี

คำวิสามานยนาม

รูปเลิกใช้ของ จักรี


บันลังก์

รูปเลิกใช้ของ บัลลังก์


มรกฏ

ยืมมาจากบาลี มรกฏ

รูปเลิกใช้ของ มรกต


เศศ

/seːt̚˨˩/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ เศษ


ฉเชิงเซา

คำวิสามานยนาม

/t͡ɕʰa˨˩.t͡ɕʰɤːŋ˧.saw˧/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ ฉะเชิงเทรา


ตกั่ว

รูปเลิกใช้ของ ตะกั่ว


ตกั่วป่า

คำวิสามานยนาม

รูปเลิกใช้ของ ตะกั่วป่า


กะฐิน

รูปเลิกใช้ของ กฐิน


บาญชี

/baːn˧.t͡ɕʰiː˧/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ บัญชี


ประชวน

รูปเลิกใช้ของ ประชวร


ประทุมธานี

คำวิสามานยนาม

ปฺระ-ทุม-ทา-นี

รูปเลิกใช้ของ ปทุมธานี


มแม

/ma˦˥.mɛː˧/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ มะแม


มเมีย

รูปเลิกใช้ของ มะเมีย


ศุโขไทย

คำวิสามานยนาม

รูปเลิกใช้ของ สุโขทัย


การล่าม

คำอาการนามของ ล่าม


การจำกัด

คำอาการนามของ จำกัด


การแปล

คำอาการนามของ แปล


การแปร

คำอาการนามของ แปร


การแปรง

คำอาการนามของ แปรง


แพลง

/pʰlɛːŋ˧/^((สัมผัส))

บิดไป, พลิกตะแคง


การแพลง

/kaːn˧.pʰlɛːŋ˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ แพลง


หัวเทียน

เดือยหัวเสาสำหรับรับขื่อ

กลอุปกรณ์ของเครื่องยนต์ซึ่งทำหน้าที่ให้ประกายไฟฟ้าในการจุดระเบิด เพื่อให้เกิดการเผาไหม้ไอเชื้อเพลิง ผสมอากาศภายในกระบอกสูบ


พยาธิวิทยา

พยาธิ + วิทยา; เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ pathology

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

พะ-ยา-ทิ-วิด-ทะ-ยา

/pʰa˦˥.jaː˧.tʰi˦˥.wit̚˦˥.tʰa˦˥.jaː˧/^((สัมผัส))

วิชาอันว่าด้วยเชื้อโรค


ว่าด้วย

วารสารชุดนี้ว่าด้วยเรื่องวัฒนธรรม

กฎหมายว่าด้วยลิขสิทธิ์


จุลชีพก่อโรค

จุลชีพ + ก่อ + โรค; จากเป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ pathogen

จุน-ละ-ชีบ-ก่อ-โรก

/t͡ɕun˧.la˦˥.t͡ɕʰiːp̚˥˩.kɔː˨˩.roːk̚˥˩/^((สัมผัส))


ช็อกการี

ยืมโดยกึ่งเรียนรู้จากฮินดี छोकरी (โฉกรี, “เด็กผู้หญิง”) [โชกะรี]

กระบี่

อรรถาภิธาน:โสเภณี

กะหรี่

อรรถาภิธาน:โสเภณี

ไก่

อรรถาภิธาน:โสเภณี

ไก่ตาฟาง

อรรถาภิธาน:โสเภณี

คณิกา

อรรถาภิธาน:โสเภณี

คุณตัว

อรรถาภิธาน:โสเภณี

คุณโส

อรรถาภิธาน:โสเภณี

โคมเขียว

อรรถาภิธาน:โสเภณี

ช็อกกะรี

อรรถาภิธาน:โสเภณี

ช็อกการี

อรรถาภิธาน:โสเภณี

นครโสภิณี

อรรถาภิธาน:โสเภณี

นครโสเภณี

อรรถาภิธาน:โสเภณี

นางกลางเมือง

อรรถาภิธาน:โสเภณี

นางบำเรอ

อรรถาภิธาน:โสเภณี

นางโลม

อรรถาภิธาน:โสเภณี

บะหมี่

อรรถาภิธาน:โสเภณี

ผีขนุน

อรรถาภิธาน:โสเภณี

ผีมะขาม

อรรถาภิธาน:โสเภณี

แพศยา

อรรถาภิธาน:โสเภณี

วสลี

อรรถาภิธาน:โสเภณี

วัณณทาสี

อรรถาภิธาน:โสเภณี

เวศยา

อรรถาภิธาน:โสเภณี

เวสิ

อรรถาภิธาน:โสเภณี

เวสิยา

อรรถาภิธาน:โสเภณี

เวสี

อรรถาภิธาน:โสเภณี

สำเพ็ง

อรรถาภิธาน:โสเภณี

โสภิณี

อรรถาภิธาน:โสเภณี

โสเภณี

อรรถาภิธาน:โสเภณี

หญิงขายบริการ

อรรถาภิธาน:โสเภณี

หญิงงามเมือง

อรรถาภิธาน:โสเภณี

หญิงหากิน

อรรถาภิธาน:โสเภณี

หยำฉ่า

อรรถาภิธาน:โสเภณี

อภิสาริกา

อรรถาภิธาน:โสเภณี

อีตัว

อรรถาภิธาน:โสเภณี

/t͡ɕʰɔk̚˦˥.kaː˧.riː˧/^((สัมผัส))


ผบห.

pɔ̌ɔ-bɔɔ-hɔ̌ɔ

/pʰɔː˩˩˦.bɔː˧.hɔː˩˩˦/^((สัมผัส))

อักษรย่อของ ผู้บริหาร


ด่าน

ร่วมเชื้อสายกับลาว ດ່ານ (ด่าน), คำเมือง ᨯ᩵ᩣ᩠ᨶ (ด่าน)

ที่สำหรับกัก ตรวจ คอยระวังเหตุ และป้องกันช่องทางที่จะผ่านเข้าออก

ด่านตรวจคนเข้าเมือง

ด่านศุลกากร

ด่านกักสัตว์

ด่านช้าง

ทางผ่านพรมแดนระหว่างประเทศ

ด่านเจดีย์สามองค์

ด่านสิงขร


การสาบาน

คำอาการนามของ สาบาน


ละแวก

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากเขมรเก่า ល្វេក៑ (ลฺเวกฺ), លវេក (ลเวก, “แยก, ช่อง, ช่วง, ภาค, ส่วน, ฯลฯ”); ร่วมเชื้อสายกับเขมร ល្វែក (ลฺแวก); เกี่ยวข้องกับเขมรเก่า លង្វេក (ลงฺเวก) หรือ លុង្វេក (ลุงฺเวก), เขมร លង្វែក (ลงฺแวก)

/la˦˥.wɛːk̚˥˩/^((สัมผัส))

อาณาจักรโบราณซึ่งตั้งอยู่ที่บริเวณประเทศกัมพูชาในปัจจุบัน

เขมรชาวกรุงละแวก


ละแวก

/la˦˥.wɛːk̚˥˩/^((สัมผัส))

ละแวกบ้าน


ระแวก

/ra˦˥.wɛːk̚˥˩/^((สัมผัส))

รูปที่สะกดผิดของ ละแวก


การทะเลาะ

การ + ทะเลาะ

กาน-ท̄ะ-เลาะ

/kaːn˧.tʰa˦˥.lɔʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ทะเลาะ


ความสะอาด

ความ + สะอาด

คฺวาม-สะ-อาด

คำอาการนามของ สะอาด


การโปรย

คำอาการนามของ โปรย


การปราย

คำอาการนามของ ปราย


โปรยทาน

ให้ทานโดยวิธีหว่านหรือโปรยสตางค์หรือเหรียญ


การโปรยทาน

การ + โปรยทาน

กาน-โปฺรย-ทาน

คำอาการนามของ โปรยทาน


ทิ้งทาน

/tʰiŋ˦˥.tʰaːn˧/^((สัมผัส))


การทิ้งทาน

การ + ทิ้งทาน

กาน-ทิ้ง-ทาน

คำอาการนามของ ทิ้งทาน


เทกระจาด

/tʰeː˧.kra˨˩.t͡ɕaːt̚˨˩/^((สัมผัส))

อาการที่รถบรรทุกหรือรถโดยสารคว่ำทำให้ผู้โดยสารตายหรือได้รับบาดเจ็บหรือข้าวของต้องเสียหายไปทั้งคัน


เทกระจาด

/tʰeː˧.kra˨˩.t͡ɕaːt̚˨˩/^((สัมผัส))

ประเพณีของพุทธศาสนานิกายมหายานซึ่งกระทำสองอย่างคือ การทำบุญอุทิศให้ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว และการแจกทานให้ผู้มีชีวิตที่ยากไร้, ทิ้งกระจาด ก็เรียก


รถบรรทุก

ລົດບັນທຸກ

รถที่ใช้บรรทุกสิ่งของ

truck

รถที่ใช้บรรทุกสิ่งของ

รถที่ใช้บรรทุกสิ่งของ มีหลายขนาด


ลำเลิก

ยืมมาจากเขมร រំលើក (รํเลิก)

กล่าวทวงบุญคุณ, กล่าวคำตัดพ้อต่อว่า โดยยกเอาความดีที่ตนทำไว้แก่อีกฝ่ายหนึ่งเพื่อให้สำนึกถึงบุญคุณที่ตนมีอยู่กับผู้นั้น


การลำเลิก

การ + ลำเลิก

คำอาการนามของ ลำเลิก


ซิ่ง

ตัดมาจากอังกฤษ racing

/siŋ˥˩/^((สัมผัส))

ขับรถอย่างเร็ว

เธอซิ่งรถเกินกำหนดอย่างนี้ เดี๋ยวก็โดนตำรวจจับหรอก

ขับรถเร็วด้วยความคะนอง

พวกวัยรุ่นชอบขับรถซิ่ง

ไปโดยรถอย่างรวดเร็ว

รอเดี๋ยวนะ ขอซิ่งไปรับลูกก่อน


การซิ่ง

คำอาการนามของ ซิ่ง


เครื่องราง

เครื่อง + ราง

เคฺรื่อง-ราง

/kʰrɯa̯ŋ˥˩.raːŋ˧/^((สัมผัส))

ของที่นับถือว่าป้องกันอันตราย ยิงไม่ออก ฟันไม่เข้า เช่น ตะกรุด ผ้ายันต์ เหล็กไหล


การราง

คำอาการนามของ ราง


การขึ้น

คำอาการนามของ ขึ้น


ความสนุก

คฺวาม-สะ-หฺนุก

คำอาการนามของ สนุก


การอ้อม

/kaːn˧.ʔɔːm˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ อ้อม


การโกง

คำอาการนามของ โกง


ความโกง

คำอาการนามของ โกง


การรู้เรื่อง

การ + รู้เรื่อง

กาน-รู้-เรื่อง

/kaːn˧.ruː˦˥.rɯa̯ŋ˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ รู้เรื่อง


ความแท้

/kʰwaːm˧.tʰɛː˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ แท้


การเจือปน

การ + เจือปน

คำอาการนามของ เจือปน


การระคน

คำอาการนามของ ระคน


การมุ่ง

คำอาการนามของ มุ่ง


การม่ง

คำอาการนามของ ม่ง


การขับร้อง

การ + ขับร้อง

กาน-ขับ-ร้อง

/kaːn˧.kʰap̚˨˩.rɔːŋ˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ขับร้อง


การดำเนิน

การ + ดำเนิน

คำอาการนามของ ดำเนิน


ความแข็งแรง

ความ + แข็งแรง

คฺวาม-แข็ง-แรง

/kʰwaːm˧.kʰɛŋ˩˩˦.rɛːŋ˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ แข็งแรง


ทุรนทุราย

ทุรน + (ทุราย เป็นคำสร้อย)

ทุ-รน-ทุ-ราย

กระวนกระวาย, กระสับกระส่าย, ดิ้นรนจะให้พ้นจากทรมาน


การทุรนทุราย

การ + ทุรนทุราย

กาน-ทุ-รน-ทุ-ราย

/kaːn˧.tʰu˦˥.ron˧.tʰu˦˥.raːj˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ทุรนทุราย


ลำคาน

รูปที่สะกดผิดของ รำคาญ


ลำคาญ

รูปที่สะกดผิดของ รำคาญ


ความคับ

คำอาการนามของ คับ


ความเกิน

คำอาการนามของ เกิน


เทอ

แผลงมาจาก เธอ

/tʰɤː˧/^((สัมผัส))

รูปที่เจตนาสะกดผิดของ เธอ


ตะแบง

ยืมมาจากเขมร ត្របែង (ตฺรแบง, “ผูกไขว้, ผูกบิดอย่างขันชะเนาะ”)

/ta˨˩.bɛːŋ˧/^((สัมผัส))

ผูกไขว้, ผูกบิด

ผ้าประเจียดประจงจีบซ้อนสวมเศียรแสร้งตะแบงบิดโพกพัน


ตะแบง

คำกริยาวิเศษณ์

/ta˨˩.bɛːŋ˧/^((สัมผัส))

อาการที่พูดหรือเถียงเฉไฉหรือดันไปข้าง ๆ คู ๆ


ตะแบง

/ta˨˩.bɛːŋ˧/^((สัมผัส))

กราด, ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่


การตะแบง

คำอาการนามของ ตะแบง


แฉะ

/t͡ɕʰɛʔ˨˩/^((สัมผัส))

เปียกหรือชุ่มน้ำอยู่เสมอ

ถนนแฉะ

ตาแฉะ

เปียกหรือชุ่มน้ำเกินไป

ข้าวแฉะ

ไม่รีบร้อน, เฉื่อยชา

ทำงานแฉะ


สำมะโนประชากร

สำมะโน + ประชากร

สำ-มะ-โน-ปฺระ-ชา-กอน

/sam˩˩˦.ma˦˥.noː˧.pra˨˩.t͡ɕʰaː˧.kɔːn˧/^((สัมผัส))

การเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับจำนวนและลักษณะต่าง ๆ ของราษฎรทุกคนในทุกครัวเรือนในระยะเวลาใดเวลาหนึ่งเพื่อใช้ประโยชน์ในทางสถิติ


ประลัย

ยืมมาจากสันสกฤต प्रलय (ปฺรลย); เทียบบาลี ปลย

ความฉิบหาย, ความป่นปี้, ความย่อยยับไป


อัคคีภัย

ภัยที่เกิดจากไฟ, ไฟไหม้


อุทกศาสตร์

อุทก + ศาสตร์

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

อุ-ทก-กะ-สาด

/ʔu˨˩.tʰok̚˦˥.ka˨˩.saːt̚˨˩/^((สัมผัส))

วิชาว่าด้วยน้ำบนพื้นโลกเกี่ยวกับการวัดหรือการสำรวจแผนที่ทะเล โดยมีความมุ่งหมายเฉพาะเพื่อการเดินเรือ


อุทกวิทยา

อุทก + วิทยา; จากเป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ hydrology

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

อุ-ทก-วิด-ทะ-ยา

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

อุ-ทก-กะ-วิด-ทะ-ยา

/ʔu˨˩.tʰok̚˦˥.wit̚˦˥.tʰa˦˥.jaː˧/^((สัมผัส))

/ʔu˨˩.tʰok̚˦˥.ka˨˩.wit̚˦˥.tʰa˦˥.jaː˧/^((สัมผัส))

วิชาว่าด้วยน้ำที่มีอยู่ในโลก เช่น ศึกษาถึงสาเหตุการเกิด การหมุนเวียน ตลอดจนคุณลักษณะของน้ำ รวมทั้งการนำน้ำมาใช้ให้เป็นประโยชน์


หอบหืด

/hɔːp̚˨˩.hɯːt̚˨˩/^((สัมผัส))

อาการหายใจไม่สะดวก มีเสียงหวีดหวือเนื่องจากหลอดลมหดเกร็ง มักเกิดในผู้ป่วยโรคหืด


การหอบหืด

การ + หอบหืด

/kaːn˧.hɔːp̚˨˩.hɯːt̚˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ หอบหืด


อุกกาบาต

ยืมมาจากบาลี อุกฺกาปาต (“การตกแห่งคบไฟ”); เทียบสันสกฤต उल्कापात (อุลฺกาปาต, “การตกแห่งคบไฟ”)

/ʔuk̚˨˩.kaː˧.baːt̚˨˩/^((สัมผัส))


น้ำจิ้ม

น้ำ + จิ้ม; ร่วมเชื้อสายกับลาว ນ້ຳຈິ້ມ (น้ำจิ้ม); เทียบลาว ນ້ຳຈ້ຳ (น้ำจ้ำ), เวียดนาม nước chấm (เนื้อก เจิ๊ม)

เครื่องจิ้มลักษณะเป็นน้ำใสหรือข้น โดยมากมีรสเปรี้ยวเค็มหวาน ใช้ชูรสอาหาร

น้ำจิ้มทอดมัน

น้ำจิ้มอาหารทะเล

ตัวอย่างเพียงเล็กน้อย

ผมจะเล่าให้ฟังย่อ ๆ พอเป็นน้ำจิ้ม ถ้าคุณอยากรู้เรื่องทั้งหมด ต้องอ่านเอง

เรื่องเล็กน้อย

คอร์รัปชั่นเรื่องนี้เป็นแค่น้ำจิ้ม จานหลักกำลังจะตามมา

ถ้าจองบ้านช่วงนี้จะมีโทรศัพท์ให้เป็นน้ำจิ้มหลังละ 1 เครื่อง

น้ำจิ้มกระเด็น


การย้อน

คำอาการนามของ ย้อน


เตย

/tɤːj˧/^((สัมผัส))

ชื่อไม้พุ่มหรือไม้ต้นหลายชนิดในสกุล Pandanus วงศ์ Pandanaceae ขึ้นเป็นกอก็มี โดดเดี่ยวก็มี ใบแคบยาวเรียงสลับเวียนเป็นเกลียวขึ้นไปจนถึงยอด ดอกแยกเพศอยู่ต่างต้น เช่น เตยทะเล [P. odorifer (forssk.) Kuntze] เตยสานเสื่อ (P. kaidus Kurz) ใบใช้ทำใบเรือกระแชงและสานเสื่อ เตยหอม (P. amaryllifolius Roxb.) ใบใช้ปรุงแต่งกลิ่นและสีในการทำขนมหรืออาหารบางชนิด


สัพเพเหระ

คำกริยาวิเศษณ์

ยืมมาจากบาลี สพฺเพ (“ทั้งหลาย”), จากสพฺพ + (เหระ เป็นคำสร้อย)

สับ-เพ-เห-ระ

/sap̚˨˩.pʰeː˧.heː˩˩˦.raʔ˦˥/^((สัมผัส))

ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน, ไม่ใช่สิ่งสำคัญ

ของสัพเพเหระ

เรื่องสัพเพเหระไม่มีประโยชน์


ความขลาด

คำอาการนามของ ขลาด


สังขาร

ยืมมาจากบาลี สงฺขาร; เทียบสันสกฤต संस्कार (สํสฺการ)

[เสียงสมาส]
สัง-ขา-ระ-

[เสียงสมาส]
สัง-ขาน-ระ-

/saŋ˩˩˦.kʰaːn˩˩˦/^((สัมผัส))

/saŋ˩˩˦.kʰaː˩˩˦.ra˦˥./

ร่างกาย, ตัวตน, สิ่งที่ประกอบและปรุงแต่งขึ้นเป็นร่างกายและจิตใจรวมกัน

สังขารร่วงโรย

สังขารไม่เที่ยง

ความคิด เป็นขันธ์ 1 ในขันธ์ 5 คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ

ลูกศิษย์ตะลึง สังขารหลวงปู่สาย มรณภาพ 4 ปี ไม่เน่า


สังขาร

[เสียงสมาส]
สัง-ขา-ระ-

[เสียงสมาส]
สัง-ขาน-ระ-

/saŋ˩˩˦.kʰaːn˩˩˦/^((สัมผัส))

/saŋ˩˩˦.kʰaː˩˩˦.ra˦˥./

ถึงซึ่งสังขาร


การสลด

คำอาการนามของ สลด


ความสลด

คฺวาม-สะ-หฺลด

คำอาการนามของ สลด


ถอดสี

/tʰɔːt̚˨˩.siː˩˩˦/^((สัมผัส))

มีสีตัวจางหรือซีดลง เป็นลักษณะของปลากัดตัวที่สู้ไม่ได้


การถอดสี

/kaːn˧.tʰɔːt̚˨˩.siː˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ถอดสี


เฉา

/t͡ɕʰaw˩˩˦/^((สัมผัส))

เหี่ยว, ไม่สดชื่น


การเฉา

/kaːn˧.t͡ɕʰaw˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เฉา


เฉาะ

/t͡ɕʰɔʔ˨˩/^((สัมผัส))

เอามีดสับลงเป็นที่ ๆ เฉพาะที่ต้องการแล้วงัดให้แยกออก

เฉาะตาล

เฉาะฝรั่ง

ทำลายความบริสุทธิ์ของผู้หญิง

ผู้หญิงคนนี้ถูกเฉาะไปแล้ว

ผ่าตัดแปลงเพศชายให้เป็นเพศหญิง

กะเทยคนนี้ไปเฉาะมาแล้วกลายเป็นผู้หญิงเต็มตัว


เฉาะ

/t͡ɕʰɔʔ˨˩/^((สัมผัส))

เรียกเนื้อในตาลอ่อนที่เฉาะออกมาจากเต้าตาล ว่า ตาลเฉาะ


การเฉาะ

/kaːn˧.t͡ɕʰɔʔ˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เฉาะ


นุช

ตัดมาจาก อนุช หรือ แผลงมาจาก อนุช, จากบาลี อนุช (“ผู้เกิดภายหลัง”)

น้อง (โดยมากใช้แก่ผู้หญิง)


อนุช

ยืมมาจากบาลี อนุช (“ผู้เกิดภายหลัง”)

/ʔa˨˩.nut̚˦˥/^((สัมผัส))

น้องสาว, นิยมใช้ว่า นุช


อนุชา

ยืมมาจากบาลี อนุช (“ผู้เกิดภายหลัง”)

/ʔa˨˩.nu˦˥.t͡ɕʰaː˧/^((สัมผัส))

น้องชาย, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระอนุชา


เขย

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *C̬.kɯəjᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨡᩮᩥ᩠ᨿ (เขิย), เขิน ᨡᩮᩨ᩠ᨿ (เขืย), ลาว ເຂີຍ (เขีย), ไทลื้อ ᦵᦃᧀ (เฃิย), ไทใหญ่ ၶူၺ် (ขูญ), อาหม 𑜁𑜤𑜐𑜫 (ขุญ์), จ้วง gwiz

/kʰɤːj˩˩˦/^((สัมผัส))

ชายที่มาแต่งงานกับญาติผู้หญิง, ผัวของญาติ

ลูกเขย

ผัวของลูกสาว

พี่เขย

ผัวของพี่สาว

น้องเขย

ผัวของน้องสาว

ลุงเขย


การระดับ

คำอาการนามของ ระดับ


ภูเขาน้ำแข็ง

ภูเขา + น้ำแข็ง

พู-เขา-น้ำ-แข็ง

/pʰuː˧.kʰaw˩˩˦.nam˦˥.kʰɛŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

ก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่แตกจากธารน้ำแข็งแถบขั้วโลกล่องลอยไปในทะเล


รัตน

ยืมมาจากสันสกฤต रत्न (รตฺน) หรือบาลี รตน

รัตน์
รัตนะ
รัตนา

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

[เสียงสมาส]
รัด-ตะ-นะ-

แก้วที่ถือว่ามีค่ายิ่ง

คน สัตว์ หรือสิ่งของที่ถือว่าวิเศษ และมีค่ามาก

ของประเสริฐสุด, ของยอดเยี่ยม


รัตน

รัตน์
รัตนะ
รัตนา

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

[เสียงสมาส]
รัด-ตะ-นะ-

ใช้ประกอบคำอื่นหมายถึงยอดเยี่ยมในพวกนั้น ๆ

รัตนกวี

กวีผู้ยอดเยี่ยม


รัตน์

ยืมมาจากสันสกฤต रत्न (รตฺน)

รัตน
รัตนะ
รัตนา

แก้วที่ถือว่ามีค่ายิ่ง

ของประเสริฐสุด, ของยอดเยี่ยม


รัตน์

ยืมมาจากสันสกฤต रत्न (รตฺน)

รัตน
รัตนะ
รัตนา

บุรุษรัตน์

ชายผู้ยอดเยี่ยม

นารีรัตน์

หญิงผู้ยอดเยี่ยม


รัตนะ

ยืมมาจากสันสกฤต रत्न (รตฺน)

รัตน
รัตน์
รัตนา

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

แก้วที่ถือว่ามีค่ายิ่ง

อิตถีรัตนะ

หัตถิรัตนะ

รัตนะ 7 ของพระเจ้าจักรพรรดิ ได้แก่ 1. จักรรัตนะ–จักรแก้ว 2. หัตถิรัตนะ–ช้างแก้ว 3. อัสสรัตนะ–ม้าแก้ว 4. มณิรัตนะ–มณีแก้ว 5. อิตถีรัตนะ–นางแก้ว 6. คหปติรัตนะ–ขุนคลังแก้ว 7. ปริณายกรัตนะ–ขุนพลแก้ว

ของประเสริฐสุด, ของยอดเยี่ยม

รัตนะ 3 คือ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นแก้วอันประเสริฐสุดของพุทธศาสนิกชน


พิชญ์

ยืมมาจากสันสกฤต विज्ञ (วิชฺญ)

/pʰit̚˦˥/^((สัมผัส))

รูปแบบอื่นของ วิชญ์


วิชญ์

ยืมมาจากสันสกฤต विज्ञ (วิชฺญ)

ผู้รู้, ผู้ฉลาด, ปราชญ์


วิชญะ

ยืมมาจากสันสกฤต विज्ञ (วิชฺญ)

/wit̚˦˥.t͡ɕʰa˦˥.jaʔ˦˥/^((สัมผัส))

รูปแบบอื่นของ วิชญ์


อติ

ยืมมาจากสันสกฤต अति- (อติ-) หรือบาลี อติ-

[เสียงสมาส]
อะ-ติ-

พิเศษ, ยิ่ง, มาก, เลิศล้น

ผ่าน, ล่วง, พ้นเลยไป


อดิ

แผลงมาจาก อติ, จากสันสกฤต अति- (อติ-) หรือบาลี อติ-

[เสียงสมาส]
อะ-ดิ-

พิเศษ, ยิ่ง, มาก, เลิศล้น

ผ่าน, ล่วง, พ้นเลยไป


ปราชญ์

ยืมมาจากสันสกฤต प्राज्ञ (ปฺราชฺญ, “ผู้รอบรู้”); เทียบบาลี ปญฺญ

ผู้มีปัญญารอบรู้


ปราชญา

/praːt̚˨˩.t͡ɕʰa˦˥.jaː˧/^((สัมผัส))

รูปที่สะกดผิดของ ปรัชญา

รูปที่สะกดผิดของ ปราชญ์


เทคโน

ยืมมาจากอังกฤษ techno

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

อาชีวศึกษา, เทคนิค ก็ว่า

โรงเรียนเทคโน


การหมั้น

คำอาการนามของ หมั้น


ลักลั่น

คำกริยาวิเศษณ์

ขาดความเป็นระเบียบทำให้เกิดเหลื่อมล้ำไม่เป็นไปตามกฎตามแบบตามลำดับเป็นต้น

ทำงานลักลั่น

เครื่องใช้ต่างชุดต่างสำรับใช้ปนกันดูลักลั่น


ความลักลั่น

ความ + ลักลั่น

คฺวาม-ลัก-ลั่น

คำอาการนามของ ลักลั่น


การปรับปรุง

การ + ปรับปรุง

กาน-ปฺรับ-ปฺรุง

คำอาการนามของ ปรับปรุง


ไพ่ป๊อก

ไพ่ + (ป๊อก, ตัดและแผลงมาจากอังกฤษ poker)

/pʰaj˥˩.pɔk̚˦˥/^((สัมผัส))

ชื่อไพ่ชนิดหนึ่ง รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ชุดหนึ่งมี 52 ใบ ใช้เล่นการพนันได้หลายอย่าง เช่น บริดจ์ โป๊กเกอร์ หรือใช้ทำนายโชคชะตาได้ด้วย

การพนันชนิดหนึ่ง เจ้ามือแจกไพ่ให้คนละ 2 ใบ แล้วเรียกไพ่ได้อีก รวมแล้วไม่เกิน 5 ใบ และจะจ่ายเงินให้คนที่ได้แต้มสูงกว่า และกินเงินคนที่ได้แต้มต่ำกว่าตามกติกา


บริดจ์

ยืมมาจากอังกฤษ bridge

กีฬาในร่มชนิดหนึ่ง ใช้ไพ่ป๊อก มีกติกาการเล่นหลายรูปแบบ


การยกเลิก

การ + ยกเลิก

คำอาการนามของ ยกเลิก


การคลุม

คำอาการนามของ คลุม


การเผย

/kaːn˧.pʰɤːj˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เผย


การต่อ

/kaːn˧.tɔː˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ต่อ


งดเว้น

เว้นด้วยการงด คือ หยุดไม่กระทำหรือไม่ดำเนินการตามปรกติ

งดเว้นอบายมุขระหว่างเข้าพรรษา


การงดเว้น

การ + งดเว้น

กาน-งด-เว็้น

คำอาการนามของ งดเว้น


การเว้น

คำอาการนามของ เว้น


การงด

คำอาการนามของ งด


ปิงปอง

ยืมมาจากอังกฤษ ping pong

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

/piŋ˧.pɔŋ˧/^((สัมผัส))

ชื่อกีฬาชนิดหนึ่ง ผู้เล่นใช้ไม้แบนตีลูกกลม ๆ ซึ่งทำด้วยเซลลูลอยด์ข้ามตาข่ายที่ขึงอยู่บนโต๊ะสี่เหลี่ยมโต้กันไปมาทำนองเทนนิส

เรียกลูกกลม ๆ ซึ่งทำด้วยเซลลูลอยด์ที่ใช้เล่นปิงปอง ว่า ลูกปิงปอง


เทเบิลเทนนิส

ยืมมาจากอังกฤษ table tennis

เท-เบิ็้ล-เท็น-นิส

เท-เบิ็้น-เท็น-นิด


แร็กเกต

ยืมมาจากอังกฤษ racket

/rɛk̚˦˥.ket̚˥˩/^((สัมผัส))

ไม้สำหรับตีเทนนิส แบดมินตัน หรือ สควอช มีปลายข้างหนึ่งเป็นรูปวงรีหรือวงกลม ซึ่งขึงเอ็นหรือไนลอนเป็นตาข่าย มีด้าม


แบดมินตัน

ยืมมาจากอังกฤษ badminton

ກິລາດອກປີກໄກ່

ชื่อกีฬาชนิดหนึ่ง

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

แบ็ด-มิน-ตั้น

ชื่อกีฬาชนิดหนึ่ง ผู้เล่นใช้แร็กเกตตีลูกขนไก่ข้ามตาข่ายโต้กันไปมา


โต้

เทียบจีน 刀 (dāo)

/toː˥˩/^((สัมผัส))

ชื่อมีดชนิดหนึ่ง สันหนา หัวโต


โต้

/toː˥˩/^((สัมผัส))

โต้คลื่น

โต้ลม

เขาตีลูกเทนนิสมา ก็ตีโต้กลับไป


การโต้

คำอาการนามของ โต้


ตาข่าย

เครื่องดักสัตว์ ถักเป็นตาร่างแห ใช้จับนกหรือกระต่ายเป็นต้น

เรียกลวดหรือด้ายที่ถักเป็นตา ๆ อย่างข่าย


ลูกขนไก่

ลูก + ขน + ไก่

ลูกแบดมินตัน


ไนลอน

ยืมมาจากอังกฤษ nylon

สารประกอบอินทรีย์ซึ่งสังเคราะห์ขึ้น มีโมเลกุลขนาดใหญ่ มักผลิตให้เป็นเส้นใยเล็ก ๆ ซึ่งนำไปฟั่นเป็นเส้นด้ายหรือเส้นเชือกที่มีความเหนียวมากหรือนำไปทอเป็นผ้าได้

เรียกสิ่งที่ทำจากเส้นใยนั้น

ผ้าไนลอน

เชือกไนลอน


เส้นใย

วัสดุที่เป็นเส้น ใช้ประโยชน์นำไปทำสิ่งทอ เช่น เสื้อผ้า พรม แบ่งเป็น 2 ประเภท คือ เส้นใยธรรมชาติ ประเภทนี้มีอยู่ในธรรมชาติ เช่น เส้นใยที่ได้จากขนสัตว์ ฝ้าย นุ่น ป่าน ปอ ไหม แร่ซิลิเกต และเส้นใยสังเคราะห์ ประเภทนี้ไม่มีในธรรมชาติ เป็นเส้นใยที่สร้างขึ้นโดยวิธีทางเคมี เช่น ไนลอน ไหมเทียม เส้นใยแก้ว


ตื๊อ

เป็นคำยืมมาจากภาษาจีนแต้จิ๋ว มักใช้กับเด็กที่เซ้าซี้กวนใจผู้เป็นแม่ ตัวอย่างที่ใช้คือ ตื่อสีนั้ง(除死人), ตื้อนั้ง(除人)

/tɯː˦˥/^((สัมผัส))

รบเร้าจะเอาให้ได้

เซ้าซี้รบกวนร่ำไป


การตื๊อ

/kaːn˧.tɯː˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ตื๊อ


ความเงา

คำอาการนามของ เงา


ความเท่

คำอาการนามของ เท่


การได้ใจ

คำอาการนามของ ได้ใจ


ประจาน

ยืมมาจากเขมร ផ្ចាល (ผฺจาล, “ทำให้เข็ดหลาบ”)

ประจาญ
ประจาร
การประจาน (abstract-noun)

ประกาศเปิดเผยความชั่วให้รู้ทั่วกันด้วยวิธีต่าง ๆ

พูดประจาน

ตัดหัวเสียบประจาน

พาตระเวนประจานทั่วเมือง


การประจาน

การ + ประจาน

กาน-ปฺระ-จาน

คำอาการนามของ ประจาน


การผสาน

คำอาการนามของ ผสาน


การประสาน

การ + ประสาน

กาน-ปฺระ-สาน

คำอาการนามของ ประสาน


หลักทรัพย์

หลัก + ทรัพย์

ตราสารหรือหลักฐานแสดงสิทธิในทรัพย์สิน เช่น ตั๋วเงินคลัง พันธบัตร ตั๋วเงิน หุ้น หุ้นกู้ หน่วยลงทุน ใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น หุ้นกู้ หรือซื้อหน่วยลงทุน


หุ้นกู้

หุ้น + กู้; จากเป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ debenture

ตราสารแห่งหนี้ที่แบ่งเป็นหน่วยแต่ละหน่วยมีมูลค่าเท่ากันและกำหนดประโยชน์ตอบแทนไว้เป็นการล่วงหน้าในอัตราเท่ากันทุกหน่วย โดยบริษัทออกให้แก่ผู้ให้กู้ยืมเงินหรือผู้ซื้อ เพื่อแสดงสิทธิที่จะได้รับเงินหรือผลประโยชน์อื่นของผู้ถือตราสารดังกล่าวแต่ไม่รวมถึงตั๋วเงิน


สะพรั่ง

คำกริยาวิเศษณ์

อาการที่สิ่งอย่างเดียวกันจำนวนมากปรากฏพร้อม ๆ กัน

ดอกไม้ในสวนบานสะพรั่ง

มะม่วงออกช่อสะพรั่ง

เขามีลูกสาว 3 คน กำลังเป็นสาวสะพรั่ง


สพรั่ง

คำกริยาวิเศษณ์

รูปที่สะกดผิดของ สะพรั่ง


ความเหม็น

ความ + เหม็น

คฺวาม-เหฺม็น

คำอาการนามของ เหม็น


มิติ

ยืมมาจากสันสกฤต मिति (มิติ, “การวัด”); จากเป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ dimension

การวัด (มักใช้ประกอบหลังศัพท์อื่น)

ตรีโกณมิติ

สังคมมิติ

ขนาดซึ่งวัดไปตามทิศทางใดทิศทางหนึ่งโดยถือขนาดยาวเป็นมิติที่ 1 ขนาดกว้างเป็นมิติที่ 2 ขนาดหนาหรือสูงเป็นมิติที่ 3 และถือว่าเวลาเป็นมิติที่ 4, ในทางศิลปะอาจใช้ หนาหรือลึก แทน กว้างหรือยาว ก็ได้


มิติ

เข้าคู่เสียง-ความหมายจากอังกฤษ -metry

ด้าน, มุมมอง

เปิดมิติใหม่ของวงการภาพยนตร์


อุบะ

เทียบมาเลเซีย ubak (“ชื่อพืชชนิด Galearia phlebocarpa”)

/ʔu˨˩.baʔ˨˩/^((สัมผัส))

ดอกไม้ที่ร้อยเป็นสายแล้วเข้าพวงอย่างพู่สำหรับห้อยกับมาลัย ห้อยระหว่างเฟื่อง หรือห้อยประดับข้างหูเป็นต้น


ตกทอง

/tok̚˨˩.tʰɔːŋ˧/^((สัมผัส))

วิธีการหลอกลวงด้วยการใช้ทองปลอมที่มีน้ำหนักมากกว่าไปแลกเป็นทองแท้ที่มีน้ำหนักน้อยกว่า


ตกทอง

/tok̚˨˩.tʰɔːŋ˧/^((สัมผัส))

กระทำการหลอกลวงด้วยวิธีการดังกล่าว


การตกทอง

/kaːn˧.tok̚˨˩.tʰɔːŋ˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ตกทอง


อรรถประโยชน์

อรรถ + ประโยชน์

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

อัด-ถะ-ปฺระ-โหฺยด

ประโยชน์ที่ต้องการ


อรรถ

ยืมมาจากสันสกฤต अर्थ (อรฺถ); เทียบบาลี อตฺถ

[เสียงสมาส]
อัด-ถะ-

/ʔat̚˨˩/^((สัมผัส))

แปลโดยอรรถ

คำที่ยังไม่ได้แปลความหมาย

คำอรรถ


ฟอร์มาลดีไฮด์

ยืมมาจากอังกฤษ formaldehyde

ฟอ-มาล-ดี-ฮาย

แก๊สชนิดหนึ่ง มีสูตร HCHO มีกลิ่นฉุนระคายเยื่อจมูกและเยื่อตา ละลายน้ำได้ ใช้ประโยชน์นำไปทำฟอร์มาลิน พลาสติก สี เป็นต้น


ฟอร์มาลีน

รูปที่สะกดผิดของ ฟอร์มาลิน


คลอโรฟอร์ม

ยืมมาจากอังกฤษ chloroform

/kʰlɔː˧.roː˧.fɔːm˧/^((สัมผัส))

ของเหลวไม่มีสี ระเหยง่าย มีกลิ่นหอมหวาน มีสูตร CHCl₃ ใช้เป็นยาสลบและตัวทำละลาย


การคลอ

คำอาการนามของ คลอ


ตีโต้

ตีกลับไป (ในการเล่นกีฬา)


การตีโต้

คำอาการนามของ ตีโต้


ตีกิน

ฉวยโอกาสเอาประโยชน์ที่ไม่ควรจะได้


การตีกิน

คำอาการนามของ ตีกิน


ตีกลับ

ย้อนกลับคืนผู้ส่ง (ใช้แก่หนังสือหรือจดหมาย)

หนังสือถูกตีกลับจดหมายถูกตีกลับเพราะหาผู้รับไม่ได้


การตีกลับ

การ + ตีกลับ

กาน-ตี-กฺลับ

คำอาการนามของ ตีกลับ


การตีวง

คำอาการนามของ ตีวง


ตีขนาบ

ประกบเข้ามาทั้ง 2 ข้าง


การตีขนาบ

การ + ตีขนาบ

กาน-ตี-ขะ-หฺนาบ

คำอาการนามของ ตีขนาบ


ตีกรรเชียง

ตี + กรรเชียง

ตี-กัน-เชียง

กิริยาที่นั่งหันหน้าไปทางท้ายเรือแล้วใช้มือเหนี่ยวกรรเชียงพุ้ยน้ำให้เรือเคลื่อนไป, กรรเชียง ก็ว่า

ว่ายน้ำโดยนอนหงายแล้วใช้แขนทั้ง 2 พุ้ยน้ำให้ตัวเลื่อนไป

กิริยาที่ชกไปถอยไป เรียกว่า ชกแบบตีกรรเชียง


การตีกรรเชียง

การ + ตีกรรเชียง

กาน-ตี-กัน-เชียง

คำอาการนามของ ตีกรรเชียง


…ไป…ไป

คำกริยาวิเศษณ์

… + ไป + … + ไป

เรื่อยไป, ไม่หยุด

ทำไปกินไป

ทำสองอย่างพร้อม ๆ กันหรือผลัดกัน

ชิมไปบ่นไป

เดินไปวิ่งไป


ปิดกล้อง

/pit̚˨˩.klɔːŋ˥˩/^((สัมผัส))

เสร็จการถ่ายภาพยนตร์ครั้งสุดท้ายของแต่ละเรื่อง


การปิดกล้อง

การ + ปิดกล้อง

กาน-ปิด-กฺล้อง

คำอาการนามของ ปิดกล้อง


การถ่าย

คำอาการนามของ ถ่าย


การรุ

คำอาการนามของ รุ


ผ้าเช็ดตัว

ผ้า + เช็ด + ตัว

พ่า-เช็ด-ตัว

/pʰaː˥˩.t͡ɕʰet̚˦˥.tua̯˧/^((สัมผัส))

ผ้าขนหนูรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ใช้ซับหรือเช็ดเนื้อตัวให้แห้ง


สี่เหลี่ยม

สี่ + เหลี่ยม

สี่-เหฺลี่ยม

(รูป~) รูปเหลี่ยมที่มีด้านโดยรอบเป็นเส้นตรง 4 เส้น ปลายเส้นจดกัน


สามเหลี่ยม

สาม + เหลี่ยม

สาม-เหฺลี่ยม

(รูป~) รูปเหลี่ยมที่มีด้านโดยรอบเป็นเส้นตรง 3 เส้น ปลายเส้นจดกัน

เครื่องประกอบจังหวะชนิดหนึ่ง เป็นแท่งโลหะดัดเป็นรูปสามเหลี่ยมใช้ถือ มีโลหะอีกแท่งหนึ่งใช้ตี


สามเหลี่ยม

สาม-เหฺลี่ยม

ชื่องูพิษขนาดกลางชนิด Bungarus fasciatus (Linn.) ในวงศ์ Elapidae ยาวประมาณ 1.3 เมตร มีลายเป็นปล้องสีดำสลับเหลือง หลังเป็นสันแหลมทำให้ลำตัวมีลักษณะคล้ายรูปสามเหลี่ยม ปลายหางทู่ พบตามที่ลุ่มใกล้แหล่งน้ำทุกภาคของประเทศไทย ออกหากินในเวลากลางคืน กินกบ เขียด และงูขนาดเล็ก มีพิษรุนแรงมาก


ห้าเหลี่ยม

ห้า + เหลี่ยม

ฮ่า-เหฺลี่ยม

(รูป~) รูปเหลี่ยมที่มีด้านโดยรอบเป็นเส้นตรง 5 เส้น ปลายเส้นจดกัน


หกเหลี่ยม

หก + เหลี่ยม

hexàgon

(รูป~) รูปเหลี่ยมที่มีด้านโดยรอบเป็นเส้นตรง 6 เส้น ปลายเส้นจดกัน


เจ็ดเหลี่ยม

เจ็ด + เหลี่ยม

เจ็ด-เหฺลี่ยม

(รูป~) รูปเหลี่ยมที่มีด้านโดยรอบเป็นเส้นตรง 7 เส้น ปลายเส้นจดกัน


แปดเหลี่ยม

แปด + เหลี่ยม

แปด-เหฺลี่ยม

/pɛːt̚˨˩.lia̯m˨˩/^((สัมผัส))

(รูป~) รูปเหลี่ยมที่มีด้านโดยรอบเป็นเส้นตรง 8 เส้น ปลายเส้นจดกัน


เก้าเหลี่ยม

เก้า + เหลี่ยม

ก้าว-เหฺลี่ยม

(รูป~) รูปเหลี่ยมที่มีด้านโดยรอบเป็นเส้นตรง 9 เส้น ปลายเส้นจดกัน


สิบเหลี่ยม

สิบ + เหลี่ยม

สิบ-เหฺลี่ยม

(รูป~) รูปเหลี่ยมที่มีด้านโดยรอบเป็นเส้นตรง 10 เส้น ปลายเส้นจดกัน


สี่เหลี่ยมผืนผ้า

สี่เหลี่ยม + ผืน + ผ้า

สี่-เหฺลี่ยม-ผืน-พ่า

/siː˨˩.lia̯m˨˩.pʰɯːn˩˩˦.pʰaː˥˩/^((สัมผัส))

(รูป~) สี่เหลี่ยมมุมฉากที่ความกว้างและความยาวไม่เท่ากัน


สี่เหลี่ยมมุมฉาก

สี่เหลี่ยม + มุมฉาก

สี่-เหฺลี่ยม-มุม-ฉาก

/siː˨˩.lia̯m˨˩.mum˧.t͡ɕʰaːk̚˨˩/^((สัมผัส))

(รูป~) สี่เหลี่ยมที่มุมภายในทุกมุมเป็นมุมฉาก


สี่เหลี่ยมจัตุรัส

สี่เหลี่ยม + จัตุรัส

สี่-เหฺลี่ยม-จัด-ตุ-หฺรัด

/siː˨˩.lia̯m˨˩.t͡ɕat̚˨˩.tu˨˩.rat̚˨˩/^((สัมผัส))

(รูป~) สี่เหลี่ยมมุมฉากที่ความกว้างและความยาวเท่ากัน, สี่เหลี่ยมด้านเท่าที่มุมภายในทุกมุมเป็นมุมฉาก


จัตุรัส

ยืมมาจากสันสกฤต चतुरश्र (จตุรศฺร, “สี่เหลี่ยมจัตุรัส”)

จัด-ตุ-หฺรัด

เรียกรูปสี่เหลี่ยมด้านเท่าที่มีมุมภายในเป็นมุมฉาก ว่า สี่เหลี่ยมจัตุรัส

ลานกว้างรูปสี่เหลี่ยม ซึ่งอาจไม่เป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสก็ได้

จัตุรัสเทียนอันเหมิน

จัตุรัสแดง


จัตุรัส

คำวิสามานยนาม

จัด-ตุ-หฺรัด

ชื่ออำเภอหนึ่งในจังหวัดชัยภูมิ


แบริเออร์

ยืมมาจากอังกฤษ barrier

/bɛː˧.ri˦˥.ʔɤː˥˩/^((สัมผัส))

เครื่องกั้นแบ่งช่องทางจราจร ทำจากปูนหรือพลาสติกขนาดใหญ่ เคลื่อนย้ายได้ยาก


ช่องทาง

ช่องทาง ช่อง

/t͡ɕʰɔŋ˥˩.tʰaːŋ˧/^((สัมผัส))

ทางที่กำหนดเป็นช่องเฉพาะให้ไปหรือมา

ถนนนี้มีช่องทางเดินรถ 4 ช่องทาง

หนทางหรือโอกาสที่จะทำอย่างใดอย่างหนึ่ง

ที่จังหวัดนี้มีช่องทางทำมาหากินได้ง่าย


ความระนาบ

ความ + ระนาบ

คฺวาม-ระ-นาบ

คำอาการนามของ ระนาบ


ยวดยาน

แผลงมาจาก ยั่วยาน

เครื่องขับขี่มีรถและเรือเป็นต้น


เศรษฐมิติ

เศรษฐ + มิติ; เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ econometrics

เสด-ถะ-มิ-ติ

วิชาว่าด้วยการประยุกต์ใช้วิธีการทางสถิติกับข้อมูลทางเศรษฐกิจ เพื่อค้นหาความสัมพันธ์ทางเศรษฐศาสตร์


สองมิติ

/sɔːŋ˩˩˦.mi˦˥.tiʔ˨˩/^((สัมผัส))

ที่มีแต่ความกว้างและความยาว

ที่อยู่บนแผ่นราบ

ภาพวาดเป็นศิลปะสองมิติ


โผงเผง

/pʰoːŋ˩˩˦.pʰeːŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

เอ็ดอึงเป็นทำนองเกะกะเกเร


โผงเผง

คำวิสามานยนาม

/pʰoːŋ˩˩˦.pʰeːŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

ชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง


การโผงเผง

การ + โผงเผง

/kaːn˧.pʰoːŋ˩˩˦.pʰeːŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ โผงเผง


ลัดวงจร

/lat̚˦˥.woŋ˧.t͡ɕɔːn˧/^((สัมผัส))

ลักษณะที่วงจรไฟฟ้าซึ่งมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่าน มีตัวนำซึ่งมีความต้านทานต่ำกว่าความต้านทานของวงจรไฟฟ้านั้นมากมาแตะพาด เป็นเหตุให้กระแสไฟฟ้าจำนวนมากไหลผ่านตัวนำที่มาแตะพาดนั้น ทำให้เกิดความร้อนสูงมากจนเกิดไฟไหม้ได้ เรียกว่า ไฟฟ้าลัดวงจร


การลัดวงจร

การ + ลัดวงจร

กาน-ลัด-วง-จอน

คำอาการนามของ ลัดวงจร


การต้านทาน

การ + ต้านทาน

กาน-ต้าน-ทาน

คำอาการนามของ ต้านทาน


การทาน

คำอาการนามของ ทาน


สังคหวัตถุ

ยืมมาจากบาลี สงฺคหวตฺถุ; เทียบเท่า สังคห + วัตถุ

สัง-คะ-หะ-วัด-ถุ

/saŋ˩˩˦.kʰa˦˥.ha˨˩.wat̚˦˥.tʰuʔ˨˩/^((สัมผัส))

ธรรมที่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวใจบุคคลและประสานหมู่ชนไว้ในความสามัคคี ได้แก่ ทาน ปิยวาจา อัตถจริยา สมานัตตตา


ยึดเหนี่ยว

ยึด + เหนี่ยว

ยึด-เหฺนี่ยว

อาศัยเป็นที่พึ่ง


การยึดเหนี่ยว

การ + ยึดเหนี่ยว

กาน-ยึด-เหฺนี่ยว

คำอาการนามของ ยึดเหนี่ยว


อนุมาน

ยืมมาจากสันสกฤต अनुमान (อนุมาน) หรือบาลี อนุมาน, จาก อนุ (“ตาม”) + มาน (“วัด, มานะ”)

คาดคะเนตามหลักเหตุผล

พอจะอนุมานได้ว่า ต่อไปนี้การเมืองบ้านเราจะเดินหน้าไปไกลได้อย่างมีเสถียรภาพ


การอนุมาน

การ + อนุมาน

กาน-อะ-นุ-มาน

คำอาการนามของ อนุมาน


โนน

เนิน, ที่สูง


โนน

นอน (จารึกสยาม)


พีวีซี

ยืมมาจากอังกฤษ PVC ย่อมาจาก polyvinyl chloride

พอลิไวนิลคลอไรด์

เรียกท่อที่ทำจากพลาสติกชนิดนี้ว่า ท่อพีวีซี


เป้า

ร่วมเชื้อสายกับลาว ເປົ້າ (เป็้า), ไทลื้อ ᦔᧁᧉ (เป้า)

สิ่งที่กำหนดไว้เป็นจุดหมาย

นักยิงปืนยิงถูกตรงเป้าทุกนัด

เอาต้นไม้เป็นเป้า

โดยปริยายหมายความว่า เป็นที่เพ่งเล็ง

เป็นเป้าสายตา


เป้า

ชิ้นผ้าที่เย็บแทรกตะเข็บตรงรักแร้เสื้อหรือรอยต่อขากางเกงผ้าหรือกางเกงแพรเพื่อให้เคลื่อนไหวได้สะดวก

ส่วนของเสื้อที่อยู่ใต้รักแร้หรือส่วนของกางเกงที่อยู่ใต้หว่างขา


การเห็นหัว

การ + เห็นหัว

กาน-เห็น-หัว

คำอาการนามของ เห็นหัว


การกุ๊น

คำอาการนามของ กุ๊น


หม้อไฟ

หม้อ + ไฟ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ໝໍ້ໄຟ (หมํ้ไฟ)

ภาชนะชนิดหนึ่งทำด้วยโลหะ รูปทรงคล้ายชาม ก้นหม้อมีเชิง ตรงกลางมีกระบอกสูงขึ้นมาจากใต้ก้นหม้อสำหรับใส่ถ่านติดไฟ ปากหม้อมีฝาปิดใช้สำหรับใส่เกาเหลา แกงจืด เป็นต้น

แบตเตอรี่แบบหม้อ


แบตเตอรี่

ยืมมาจากอังกฤษ battery

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

แบ็ด-เตอ-รี่

/bɛt̚˨˩.tɤː˧.riː˥˩/^((สัมผัส))

หมู่ของเซลล์ไฟฟ้าซึ่งต่อกันอยู่อย่างอนุกรมหรืออย่างขนาน หรือทั้ง 2 อย่าง


ทับถม

/tʰap̚˦˥.tʰom˩˩˦/^((สัมผัส))

เพิ่มซับซ้อนกันเข้ามามากมาย

โดยปริยายหมายความว่ากล่าวซ้ำเติมให้เขาเสียหายหนักขึ้น


การทับถม

คำอาการนามของ ทับถม


ซ้ำเติม

เพิ่มเติมให้หนักหรือให้มากขึ้น


การซ้ำเติม

การ + ซ้ำเติม

กาน-ซ้ำ-เติม

คำอาการนามของ ซ้ำเติม


การก่อกวน

การ + ก่อกวน

คำอาการนามของ ก่อกวน


ความก่อกวน

ความ + ก่อกวน

คฺวาม-ก่อ-กวน

คำอาการนามของ ก่อกวน


ต้นทุน

ต้น + ทุน; เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ cost, public cost

ทุนเดิมสำหรับทำกิจการค้าเป็นต้น


เอาแต่ใจ

คำกริยาวิเศษณ์

เอา + แต่ + ใจ

/ʔaw˧.tɛː˨˩.t͡ɕaj˧/^((สัมผัส))

ถือใจตนเป็นใหญ่


ความเอาแต่ใจ

ความ + เอาแต่ใจ

คฺวาม-เอา-แต่-ไจ

คำอาการนามของ เอาแต่ใจ


เด็กพิเศษ

เด็ก + พิเศษ

เด็กที่มีความผิดปกติทางร่างกายหรือจิตใจ ซึ่งจำเป็นต้องดูแลและช่วยเหลือเป็นพิเศษ


บล็อก

ยืมมาจากอังกฤษ block

/blɔk̚˦˥/^((สัมผัส))

แม่พิมพ์ทำด้วยแผ่นโลหะหรือไม้ ใช้ในกิจการพิมพ์

คอนกรีตทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าใหญ่กว่าอิฐดินเผา เรียกว่า อิฐบล็อก หรือ คอนกรีตบล็อก

วัตถุบางชนิดที่เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า

กลุ่มระเบียน

กลุ่มของทีมในการแข่งขันหนึ่ง ๆ


บล็อก

ยืมมาจากอังกฤษ block

/blɔk̚˦˥/^((สัมผัส))

ป้องกันไว้, ระงับไว้


บล็อก

ยืมมาจากอังกฤษ blog ซึ่งตัดมาจาก weblog

/blɔk̚˦˥/^((สัมผัส))

เว็บไซต์ประเภทเผยแพร่ข่าว บทความ หรือกิจกรรมเป็นหลัก


การบล็อก

คำอาการนามของ บล็อก


ทุเรศ

ทุร + อีศ; เทียบสันสกฤต दुरीश (ทุรีศ, “เจ้านายเลว”)

/tʰu˦˥.reːt̚˥˩/^((สัมผัส))

ลักษณะที่ขัดหูขัดตา น่ารังเกียจ หรือน่าสมเพช เป็นต้น


ทุเรศ

/tʰu˦˥.reːt̚˥˩/^((สัมผัส))

คำที่เปล่งออกมาแสดงการไม่ยอมรับหรือแสดงความรังเกียจ


ทุเรศ

/tʰu˦˥.reːt̚˥˩/^((สัมผัส))

ต้องทนทุราคมทุเรศ ดลเขตรคิรีไกล


ความทุเรศ

ความ + ทุเรศ

คฺวาม-ทุ-เรด

คำอาการนามของ ทุเรศ


ดูแคลน

พูดหรือแสดงอาการเป็นเชิงดูหมิ่นหรือเหยียดหยามผู้อื่นที่ขัดสนหรือยากจนกว่า


การดูแคลน

การ + ดูแคลน

กาน-ดู-แคฺลน

คำอาการนามของ ดูแคลน


ล้มละลาย

สิ้นเนื้อประดาตัว, หมดทรัพย์สมบัติของตัว


การล้มละลาย

การ + ล้มละลาย

กาน-ล้ม-ละ-ลาย

คำอาการนามของ ล้มละลาย


เหยียดหยาม

เหยียด + หยาม

เหฺยียด-หฺยาม


การเหยียดหยาม

การ + เหยียดหยาม

กาน-เหฺยียด-หฺยาม

คำอาการนามของ เหยียดหยาม


หยามเหยียด

หยาม + เหยียด

หฺยาม-เหฺยียด


การหยามเหยียด

การ + หยามเหยียด

กาน-หฺยาม-เหฺยียด

คำอาการนามของ หยามเหยียด


การเหยียด

การ + เหยียด

คำอาการนามของ เหยียด


ซิ่น

อาจแผลงมาจาก *สิ้น; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩈᩥ᩠᩶ᨶ (สิ้น), ลาว ສິ້ນ (สิ้น), ไทลื้อ ᦉᦲᧃᧉ (สี้น), ไทดำ ꪎꪲ꫁ꪙ (สิ้น), ไทใหญ่ သိၼ်ႈ (สิ้น), ไทใต้คง ᥔᥤᥢᥲ (สี้น), อาหม 𑜏𑜢𑜃𑜫 (สิน์)

ผ้าอย่างหนึ่งที่ผู้หญิงนุ่ง มักยาวกรอมข้อเท้า


ทรัมเป็ต

ยืมมาจากอังกฤษ trumpet

ชื่อแตรประเภทหนึ่ง มีเสียงแหลม


ทรอมโบน

ยืมมาจากอังกฤษ trombone

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

ชื่อแตรประเภทหนึ่ง มีท่อลมสวมซ้อนกันและบังคับเสียงโดยวิธีชักท่อลมเลื่อนเข้าออก


ดราฟต์

ยืมมาจากอังกฤษ draft

ตราสารซึ่งธนาคารเป็นผู้ออก สั่งธนาคารตัวแทนของตนให้จ่ายเงินจำนวนหนึ่งแก่ผู้รับตามที่ได้ระบุชื่อไว้หรือตามคำสั่งของผู้รับ


ดราฟต์

ยืมมาจากอังกฤษ draft หรือ draught


ดราฟต์

ยืมมาจากอังกฤษ draft หรือ draught


การดราฟต์

การ + ดราฟต์

คำอาการนามของ ดราฟต์


โบรมีน

ยืมมาจากอังกฤษ bromine

ธาตุลำดับที่ 35 สัญลักษณ์ Br เป็นอโลหะ ลักษณะเป็นของเหลว สีแดงเข้ม ระเหยเป็นไอได้ง่าย มีกลิ่นฉุนจัด เป็นพิษ ระคายเยื่อจมูก เดือดที่ 58.8 °ซ. สารประกอบของโบรมีนใช้เป็นยาและใช้ในการถ่ายรูป


โปลันด์

คำวิสามานยนาม

รูปเลิกใช้ของ โปแลนด์


ไพร่

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ไพร่, ลาว ໄພ່ (ไพ่), คำเมือง ᨻᩕᩱ᩵ (ไพร่), เขิน ᨽᩱ᩵ (ไภ่) หรือ ᨻᩕᩱ᩵ (ไพร่), ไทลื้อ ᦺᦘᧈ (ไภ่), ไทดำ ꪼꪝ꪿ (ไปฺ่), ไทขาว ꪼꪝꫀ, ไทใหญ่ ၽႆႈ (ไผ้)

พลเมือง, ประชาชน, ราษฎรสามัญ


ทศกัณฐ์

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต दशकण्ठ (ทศกณฺฐ, “มีสิบคอ”); เทียบเท่า ทศ + กัณฐ์

ท้าวราพณ์ในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นยักษ์ มีสิบหน้า กายสีเขียว


ท้าว

ร่วมเชื้อสายกับลาว ທ້າວ (ท้าว), ไทลื้อ ᦑᦱᧁᧉ (ท้าว), พ่าเก တွ် (เตา), เขมร ទាវ (ทาว), มอญ ဒဴ (เทา)
วิไลวรรณ ขนิษฐานันท์ (2546) เสนอว่ามาจากจีน 道 (“ย่อมาจาก 道士 “นักบวชเต๋า””); เทียบเวียดนาม đạo sĩ (ด่าว สี, “นักบวชเต๋า”), đạo (ด่าว), tạo (ต่าว), phìa tạo (เฝี่ย ต่าว, “ผู้ปกครองชาวไท”), ตั่ย tạo (“นักบวชคล้ายกับนักบวชเต๋า”).

/tʰaːw˦˥/^((สัมผัส))

ผู้เป็นใหญ่, พระเจ้าแผ่นดิน (โดยมากใช้ในบทกลอน)

ท้าวยศวิมล

ตำแหน่งหญิงอาวุโส ซึ่งเป็นเจ้าจอม เจ้าจอมมารดาในรัชกาลก่อนหรือหญิงราชนิกุลซึ่งพระเจ้าแผ่นดินโปรดเกล้าฯ ตั้งไว้ในตำแหน่งสำหรับดูแลราชกิจฝ่ายในพระราชวัง, ภาษาปากว่า คุณท้าว นางท้าว

ท้าวทรงกันดาล

ท้าวสมศักดิ์


ท้าว

คำกริยาวิเศษณ์

/tʰaːw˦˥/^((สัมผัส))

อาการสั่นรัว ๆ

ความกลัวตัวสั่นอยู่ท้าวท้าว


ลงกา

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต लङ्का (ลงฺกา, “ลังกา, ศรีลังกา”)

ชื่อเกาะอันเป็นที่ตั้งของประเทศศรีลังกา

ชื่อเมืองของทศกัณฐ์ในเรื่องรามเกียรติ์


ความยักษ์

ความ + ยักษ์

คำอาการนามของ ยักษ์


ใจดำ

เห็นแก่ตัว, ไม่เอื้อเฟื้อใคร, ขาดกรุณา


ใจดำ

พูดถูกใจดำ

แทงใจดำ

จุดดำที่อยู่กลางเป้า


ความใจดำ

คำอาการนามของ ใจดำ


จำแลง

/t͡ɕam˧.lɛːŋ˧/^((สัมผัส))


การจำแลง

คำอาการนามของ จำแลง


เหาะ

ยืมมาจากเขมร ហោះ (โหะ)

/hɔʔ˨˩/^((สัมผัส))

เคลื่อนที่ไปในอากาศด้วยฤทธิ์


การเหาะ

/kaːn˧.hɔʔ˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เหาะ


การเจตนา

กาน-เจด-ตะ-นา

คำอาการนามของ เจตนา


การจงใจ

คำอาการนามของ จงใจ


ความจงใจ

คำอาการนามของ จงใจ


ล้อเล่น

/lɔː˦˥.len˥˩/^((สัมผัส))

แสดงกิริยาหรือวาจาเพื่อความสนุก

พูดล้อเล่นอย่าถือเป็นจริงจัง


การล้อเล่น

การ + ล้อเล่น

กาน-ล้อ-เล็่น

คำอาการนามของ ล้อเล่น


กบในกะลา

กบ + ใน + กะลา

กบในกะลาครอบ

ผู้มีความรู้และประสบการณ์น้อยแต่สำคัญตนว่ามีความรู้มาก


เผานั่งยาง

เผา + นั่ง + ยาง

เผา-นั่ง-ยาง

/pʰaw˩˩˦.naŋ˥˩.jaːŋ˧/^((สัมผัส))

ฆ่าคนหรือกำจัดศพโดยนำเหยื่อไปวางที่ยางรถยนต์แล้วจุดไฟเผา ซึ่งจะทำให้พิสูจน์ตัวตนของเหยื่อได้ยาก


การเผานั่งยาง

การ + เผานั่งยาง

กาน-เผา-นั่ง-ยาง

คำอาการนามของ เผานั่งยาง


ดักดาน

คำกริยาวิเศษณ์

คงสภาพอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานาน (มักใช้ในเรื่องที่ไม่เจริญก้าวหน้า)

เป็นเสมียนอยู่ดักดาน

โง่ดักดาน


ความดักดาน

ความ + ดักดาน

คฺวาม-ดัก-ดาน

คำอาการนามของ ดักดาน


เสมียน

เจ้าหน้าที่เกี่ยวกับหนังสือ

ตำแหน่งเจ้าหน้าที่ระดับล่างที่มีหน้าที่เกี่ยวกับการเขียนหนังสือเป็นต้น


การบน

คำอาการนามของ บน


บวงสรวง

ยืมมาจากเขมร បួងសួង (บัวงสัวง)

/bua̯ŋ˧.sua̯ŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

บูชาเทวดาหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ด้วยเครื่องสังเวยและดอกไม้ธูปเทียนเป็นต้น


การบวงสรวง

การ + บวงสรวง

คำอาการนามของ บวงสรวง


สารพี

/saː˩˩˦.ra˦˥.pʰiː˧/^((สัมผัส))


คลื่นวิทยุ

คลื่น + วิทยุ; จากเป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ radio wave

คฺลื่น-วิด-ทะ-ยุ

/kʰlɯːn˥˩.wit̚˦˥.tʰa˦˥.juʔ˦˥/^((สัมผัส))

คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ส่งผ่านบรรยากาศด้วยความถี่วิทยุ


คลื่นปานกลาง

แปลตรงตัวจากอังกฤษ medium wave; เหมือนกับ คลื่น + ปานกลาง

คฺลื่น-ปาน-กฺลาง

คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความถี่ปานกลาง ตั้งแต่ 300 กิโลเฮิรตซ์ ถึง 3 เมกะเฮิรตซ์ (หรือ 3,000 กิโลเฮิรตซ์)


คลื่นสั้น

แปลตรงตัวจากอังกฤษ short wave; เหมือนกับ คลื่น + สั้น

คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความถี่สูง ตั้งแต่ 3 เมกะเฮิรตซ์ ถึง 30 เมกะเฮิรตซ์ ซึ่งใช้ในการติดต่อสื่อสารระยะไกล


คลื่นยาว

แปลตรงตัวจากอังกฤษ long wave; เหมือนกับ คลื่น + ยาว

คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความถี่ต่ำ ตั้งแต่ 30 กิโลเฮิรตซ์ ถึง 300 กิโลเฮิรตซ์


ไมโครเวฟ

ยืมมาจากอังกฤษ microwave

微波爐

เตาอบที่ใช้ไมโครเวฟ

magnetron

เตาอบที่ใช้ไมโครเวฟ

micro-ondas

เตาอบที่ใช้ไมโครเวฟ

ໄມໂຄເວບ

เตาอบที่ใช้ไมโครเวฟ

microondas

เตาอบที่ใช้ไมโครเวฟ

microwave

เตาอบที่ใช้ไมโครเวฟ

ไม-โคฺร-เว้ฟ

ไม-โคฺร-เว้บ

คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความยาวช่วงคลื่นสั้นมาก

(เตา~) เตาอบที่ใช้ไมโครเวฟทำให้ร้อน


การกระอัก

การ + กระอัก

กาน-กฺระ-อัก

คำอาการนามของ กระอัก


สมาชิก

ยืมมาจากสันสกฤต सामाजिक (สามาชิก) หรือบาลี สามาชิก; ร่วมเชื้อสายกับเขมร សមាជិក (สมาชิก), ลาว ສະມາຊິກ (สะมาซิก)

[เสียงสมาส]
สะ-มา-ชิก-กะ-

/sa˨˩.maː˧.t͡ɕʰik̚˦˥/^((สัมผัส))

ผู้มีสิทธิและมีส่วนร่วมในสมาคม องค์การ หรือกิจกรรมใด ๆ

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

สมาชิกสมาคมศิษย์เก่า

สมาชิกวารสาร

สิ่งแต่ละสิ่งที่มีปรากฏอยู่ในเซตใดเซตหนึ่ง

{ ก, ข, ค } คือ เซตของอักษร ๓ ตัวแรกในภาษาไทย มีสมาชิก ๓ ตัว, สิ่งที่ปรากฏอยู่ในคู่อันดับใดคู่อันดับหนึ่ง เช่น (ก, ข) คือ คู่อันดับหนึ่งที่มี ก เป็นสมาชิกตัวหน้า ข เป็นสมาชิกตัวหลัง.

ลูกค้า, ขาประจำ

หมู่นี้สมาชิกไม่ค่อยมาอุดหนุนที่ร้านเลย


ปาลี

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากบาลี ปาลิ, ปาฬิ

รูปแบบอื่นของ บาลี


ผู้โดยสาร

ผู้ + โดยสาร

ผู้ใช้บริการยานพาหนะเช่นรถ เรือ โดยเสียค่าบริการ

ผู้อาศัยไปด้วย


ผู้อำนวยเพลง

ผู้ + อำนวย + เพลง

พู่-อำ-นวย-เพฺลง

ผู้กำกับและควบคุมการบรรเลงหรือการขับร้องของวงดุริยางค์ วงดนตรี วงนักร้องประสานเสียง ให้มีเอกภาพ รวมทั้งตีความบทเพลงให้สมบูรณ์ โดยปรกติใช้มือ สายตา และสีหน้าท่าทางเป็นสื่อในการให้สัญญาณ


การแปด

/kaːn˧.pɛːt̚˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ แปด


เจ็ด

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *cetᴰ, จากจีนยุคกลาง七 (MC tshit); ร่วมเชื้อสายกับปักษ์ใต้ เจ็๋ด, อีสาน เจ็ด, ลาว ເຈັດ (เจัด), คำเมือง ᨧᩮᩢ᩠ᨯ (เจัด), เขิน ᨧᩮ᩠ᨯ (เจด), ไทลื้อ ᦵᦈᧆ (เจด), ไทดำ ꪹꪊꪸꪒ (เจย̂ด), ไทขาว ꪊꪸꪒ, ไทใหญ่ ၸဵတ်း (เจ๊ต), พ่าเก ꩡိတ် (จิต์), ไทใต้คง ᥓᥥᥖᥱ (เจ่ต), อาหม 𑜋𑜢𑜄𑜫 (ฉิต์), ปู้อี xadt, จ้วง caet, จ้วงแบบหนง jiat, จ้วงแบบจั่วเจียง jet

อรรถาภิธาน:เจ็ด

๗

อรรถาภิธาน:เจ็ด

เจ็ด

อรรถาภิธาน:เจ็ด

สัต

อรรถาภิธาน:เจ็ด

สัตตะ

อรรถาภิธาน:เจ็ด

สัปด

อรรถาภิธาน:เจ็ด

สัปต

อรรถาภิธาน:เจ็ด

/t͡ɕet̚˨˩/^((สัมผัส))

จำนวนหกบวกหนึ่ง, จำนวนจุดที่มีในนี้ (••••• ••)


เจ็ด

/t͡ɕet̚˨˩/^((สัมผัส))

ชื่อเดือนจันทรคติ เรียกว่า เดือน 7 ตกในราวเดือนมิถุนายน

เรียกลูกชายคนที่ 7 ว่า ลูกเจ็ด, คู่กับ ลูกหญิงคนที่ 7 ว่า ลูกเอก (กฎ. 2/26)


การหก

คำอาการนามของ หก


สิบเอ็ด

/sip̚˨˩.ʔet̚˨˩/^((สัมผัส))

จำนวนสิบบวกหนึ่ง


สิบเอ็ด

/sip̚˨˩.ʔet̚˨˩/^((สัมผัส))

เรียกเดือนที่ 11 ทางจันทรคติ ว่า เดือน 11 ตกในราวเดือนตุลาคม


สิบสอง

/sip̚˨˩.sɔːŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

จำนวนสิบเอ็ดบวกหนึ่ง


สิบสอง

/sip̚˨˩.sɔːŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

เรียกเดือนที่ 12 ทางจันทรคติ ว่า เดือน 12 ตกในราวเดือนพฤศจิกายน


สิบสาม

จำนวนสิบสองบวกหนึ่ง


สิบสี่

จำนวนสิบสามบวกหนึ่ง


สิบห้า

จำนวนสิบสี่บวกหนึ่ง


สิบหก

จำนวนสิบห้าบวกหนึ่ง


สิบเจ็ด

/sip̚˨˩.t͡ɕet̚˨˩/^((สัมผัส))

จำนวนสิบหกบวกหนึ่ง


สิบแปด

/sip̚˨˩.pɛːt̚˨˩/^((สัมผัส))

จำนวนสิบเจ็ดบวกหนึ่ง


สิบเก้า

จำนวนสิบแปดบวกหนึ่ง


ยี่สิบ

ยี่ + สิบ; ร่วมเชื้อสายกับจ้วง ngeih cib, นุง nhị slíhp

ซาว

อรรถาภิธาน:ยี่สิบ

ยีบ

อรรถาภิธาน:ยี่สิบ

ยี่สิบ

อรรถาภิธาน:ยี่สิบ

พิศ

อรรถาภิธาน:ยี่สิบ

เพส

อรรถาภิธาน:ยี่สิบ

วีสะ

อรรถาภิธาน:ยี่สิบ

จำนวนสิบเก้าบวกหนึ่ง, จำนวน 20 คือ 10 สองหนรวมกัน


การว่างงาน

การ + ว่างงาน

กาน-ว่าง-งาน

คำอาการนามของ ว่างงาน


กรบูร

ยืมมาจากสันสกฤต कर्पूर (กรฺปูร)

รูปแบบอื่นของ การบูร


แดนดิไลออน

dandelion

ดอกไม้ชนิดหนึ่งมีสีขาว

蒲公英

ดอกไม้ชนิดหนึ่งมีสีขาว

タンポポ

ดอกไม้ชนิดหนึ่งมีสีขาว

แดน-ดิ-ไล-อ็้อน

ดอกไม้ชนิดหนึ่งมีสีขาว


ปู

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *puːᴬ¹, จากไทดั้งเดิม *pɯwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨸᩪ (ปู), ลาว ປູ (ปู), ไทลื้อ ᦔᦴ (ปู), ไทดำ ꪜꪴ (ปุ), ไทใหญ่ ပူ (ปู), ไทใต้คง ᥙᥧ (ปู), อาหม 𑜆𑜥 (ปู), จ้วง baeu, ปู้อี baul

crab

(1) ชื่อสัตว์

กรกฎ

อรรถาภิธาน:ปู

กรกฏ

อรรถาภิธาน:ปู

กรรกฎ

อรรถาภิธาน:ปู

ปู

อรรถาภิธาน:ปู

ชื่อสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในชั้น Crustacea มีรยางค์ขา 5 คู่ คู่แรกเป็นก้าม รยางค์ที่ปล้องท้องไม่ใช้ในการว่ายน้ำ มีหลายวงศ์ เช่น ปูดำหรือปูทะเล ปูม้า ปูแสม


ปู

คำวิสามานยนาม

ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์บุษยะ มี 5 ดวง, ดาวปุยฝ้าย ดาวพวงดอกไม้ ดาวดอกบัว ดาวโลง ดาวสิธยะ ดาวสมอสำเภา ดาวบุษย์ ดาวปุษยะ หรือ ดาวปุสสะ ก็เรียก


ปู

วางทอดลงเป็นพื้น เช่น ปูกระดาน ปูหินอ่อน, วางแผ่ลง กับพื้น เช่น ปูเสื่อ ปูผ้า.


การปู

คำอาการนามของ ปู


ประจาร

รูปที่สะกดผิดของ ประจาน


สันดาน

ยืมมาจากสันสกฤต संतान (สํตาน, “สืบต่อ”) หรือ บาลี สนฺตาน (“สืบต่อ”)

สันดาร
สันดาล

อุปนิสัยที่มีมาแต่กำเนิด, มักใช้ไปในทางไม่สู้จะดี

มีสันดานดี

มีสันดานเลว

สันดานของเขาเป็นเช่นนั้น อย่าไปถือเลย


สันดาน

สันดาร
สันดาล

ชื่อโรคลมอย่างหนึ่งมีอาการให้จุกเสียดเรื้อรังอยู่เสมอ เรียกว่า ลมสันดาน


สันดาร

รูปที่สะกดผิดของ สันดาน


สีสัน

สี + (สัน เป็นคำสร้อย), เดิมใช้เข้าคู่กับ วรรณะ เป็น สีสันวรรณะ

/siː˩˩˦.san˩˩˦/^((สัมผัส))

เสื้อผ้าร้านนี้มีสีสันสดใสดี

โดยปริยายหมายความว่า มีชีวิตชีวา มีจุดเด่น หรือมีลักษณะเด่น

เขาจัดงานเลี้ยงได้อย่างมีสีสัน

นวนิยายเรื่องนี้เขียนได้อย่างมีสีสัน


สีสรร

/siː˩˩˦.san˩˩˦/^((สัมผัส))

รูปที่สะกดผิดของ สีสัน


สันตะปาปา

ยืมโดยกึ่งเรียนรู้จากโปรตุเกส santo papa (“บิดาผู้ศักดิ์สิทธิ์”)

สัน-ตะ-ปา-ปา

(พระ~, สมเด็จพระ~) ผู้เป็นประมุขคริสต์ศาสนา นิกายโรมันคาทอลิก


โป๊ป

ยืมมาจากอังกฤษ pope

/poːp̚˦˥/^((สัมผัส))


ดัดสันดาน

ดัด + สันดาน

แก้นิสัยให้ดี


การดัดสันดาน

การ + ดัดสันดาน

กาน-ดัด-สัน-ดาน

คำอาการนามของ ดัดสันดาน


ผู้สืบสันดาน

ผู้ + สืบสันดาน

พู่-สืบ-สัน-ดาน

/pʰuː˥˩.sɯːp̚˨˩.san˩˩˦.daːn˧/^((สัมผัส))

ผู้สืบสายโลหิตโดยตรงลงมาได้แก่ ลูก หลาน เหลน ลื่อ


สืบสันดาน

สืบ + สันดาน

สืบเชื้อสายมาโดยตรง


การสืบสันดาน

การ + สืบสันดาน

กาน-สืบ-สัน-ดาน

คำอาการนามของ สืบสันดาน


สืบเชื้อสาย

สืบ + เชื้อสาย

สืบ-เชื้อ-สาย

/sɯːp̚˨˩.t͡ɕʰɯa̯˦˥.saːj˩˩˦/^((สัมผัส))

สืบสกุล, สืบสาย ก็ว่า


การสืบเชื้อสาย

การ + สืบเชื้อสาย

กาน-สืบ-เชื้อ-สาย

/kaːn˧.sɯːp̚˨˩.t͡ɕʰɯa̯˦˥.saːj˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ สืบเชื้อสาย


สืบสกุล

สืบวงศ์ตระกูล, สืบเชื้อสาย


การสืบสกุล

การ + สืบสกุล

กาน-สืบ-สะ-กุน

คำอาการนามของ สืบสกุล


สืบสาย

/sɯːp̚˨˩.saːj˩˩˦/^((สัมผัส))

สืบสกุล, สืบเชื้อสาย ก็ว่า


การสืบสาย

การ + สืบสาย

/kaːn˧.sɯːp̚˨˩.saːj˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ สืบสาย


สืบทอด

/sɯːp̚˨˩.tʰɔːt̚˥˩/^((สัมผัส))

รับช่วงปฏิบัติต่อ

เขาสืบทอดความรู้มาจากบรรพบุรุษ


การสืบทอด

การ + สืบทอด

/kaːn˧.sɯːp̚˨˩.tʰɔːt̚˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ สืบทอด


สืบไป

คำกริยาวิเศษณ์

ต่อไป, ต่อเนื่องไป

ขอให้ดำเนินการสืบไป

ขอให้อยู่เป็นสุขสืบไปชั่วกาลนาน


การสืบพันธุ์

การ + สืบพันธุ์

คำอาการนามของ สืบพันธุ์


เสียสันดาน

เสีย + สันดาน

เสีย-สัน-ดาน

เสียอุปนิสัยที่มีมาแต่กำเนิด (ใช้เป็นคำตำหนิ)

เด็กคนนี้เสียสันดาน ชอบลักขโมยของคนอื่น


การเสียสันดาน

การ + เสียสันดาน

กาน-เสีย-สัน-ดาน

คำอาการนามของ เสียสันดาน


ยุ่งเหมือนยุงตีกัน

คำกริยาวิเศษณ์

ยุ่ง + เหมือน + ยุง + ตี + กัน

ยุ่ง-เหฺมือน-ยุง-ตี-กัน

/juŋ˥˩.mɯa̯n˩˩˦.juŋ˧.tiː˧.kan˧/^((สัมผัส))

ยุ่งเหยิง, สับสนปนเปกัน


ความโกลาหล

ความ + โกลาหล

คฺวาม-โก-ลา-หน

คำอาการนามของ โกลาหล


เอิกเกริก

คำกริยาวิเศษณ์

เอิก-กะ-เหฺริก

ə̀ək-gà-rə̀ək

/ʔɤːk̚˨˩.ka˨˩.rɤːk̚˨˩/^((สัมผัส))

ครึกครื้น, สนุกสนาน

แพร่หลายรู้กันทั่ว


ความเอิกเกริก

ความ + เอิกเกริก

คฺวาม-เอิก-กะ-เหฺริก

/kʰwaːm˧.ʔɤːk̚˨˩.ka˨˩.rɤːk̚˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เอิกเกริก


ครึกครื้น

คฤกค้ฤๅน
ความครึกครื้น (noun-from-adj)

คฺรึก-คฺรื้น

/kʰrɯk̚˦˥.kʰrɯːn˦˥/^((สัมผัส))

สนุกสนาน, ร่าเริง

ใจครึกครื้น

งานครึกครื้น

ขบวนแห่ครึกครื้น


ความครึกครื้น

ความ + ครึกครื้น

คฺวาม-คฺรึก-คฺรื้น

/kʰwaːm˧.kʰrɯk̚˦˥.kʰrɯːn˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ครึกครื้น


ครื้นครึก

ค้ฤๅนคฤก
ความครื้นครึก (noun-from-adj)

คฺรื้น-คฺรึก

/kʰrɯːn˦˥.kʰrɯk̚˦˥/^((สัมผัส))

ครึกครื้น, รื่นเริง, สนุกสนาน


ความครื้นครึก

ความ + ครื้นครึก

คฺวาม-คฺรื้น-คฺรึก

/kʰwaːm˧.kʰrɯːn˦˥.kʰrɯk̚˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ครื้นครึก


คำตาย

คำสระสั้นที่ไม่มีตัวสะกดพวกหนึ่ง และคำในมาตรา กก กด กบ


คำเป็น

คำสระยาวที่ไม่มีตัวสะกด และคำในมาตรา กง กน กม เกย เกอว


ความอื้ออึง

ความ + อื้ออึง

คฺวาม-อื้อ-อึง

/kʰwaːm˧.ʔɯː˥˩.ʔɯŋ˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ อื้ออึง


ความกึกก้อง

ความ + กึกก้อง

คฺวาม-กึก-ก็้อง

/kʰwaːm˧.kɯk̚˨˩.kɔŋ˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ กึกก้อง


การก้อง

/kaːn˧.kɔŋ˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ก้อง


ความก้อง

/kʰwaːm˧.kɔŋ˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ก้อง


บรรณาการ

ยืมมาจากสันสกฤต पर्णाकार (ปรฺณาการ); เทียบบาลี ปณฺณาการ

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

สิ่งที่ส่งไปให้ด้วยความเคารพนับถือหรือด้วยไมตรี


ไมตรี

ยืมมาจากสันสกฤต मैत्री (ไมตฺรี)

ความเป็นเพื่อน, ความหวังดีต่อกัน


วงใน

บุคคลหรือกลุ่มคนที่เกี่ยวข้องกับกิจการหรือเรื่องใดเรื่องหนึ่งโดยตรง

ข่าวนี้รู้มาจากวงในของราชการ

เรื่องนี้พูดกันแต่วงในของคณะรัฐมนตรี


เศรษฐี

ยืมมาจากสันสกฤต श्रेष्ठिन् (ศฺเรษฺฐินฺ, “ประมุข, พ่อค้า”); เทียบบาลี เสฏฺฐิ

/seːt̚˨˩.tʰiː˩˩˦/^((สัมผัส))


เศรษฐี

คำวิสามานยนาม

/seːt̚˨˩.tʰiː˩˩˦/^((สัมผัส))

ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์ธนิษฐา มี 4 ดวง, ดาวกา ดาวไซ ดาวศรวิษฐา หรือ ดาวธนิษฐะ ก็เรียก


การแซะ

/kaːn˧.sɛʔ˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ แซะ


ตะหลิว

ยืมโดยกึ่งเรียนรู้จากแต้จิ๋ว 鼎溜 (dian2 liu6)

เครื่องมือทำด้วยเหล็ก ใช้แซะหรือตักของที่ทอดหรือผัดในกระทะ


เสียม

เทียบจีนยุคกลาง杴 (MC xjaem); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩈ᩠ᨿᨾ (สยม), เขิน ᩈ᩠ᨿᨾ (สยม), ลาว ສຽມ (สยม), อีสาน เสียม, ไทลื้อ ᦵᦉᧄ (เสม), ไทดำ ꪎꪸꪣ (สย̂ม), ไทขาว ꪎꪸꪝ, ไทใหญ่ သဵမ် (เสม, “จอบ”)

ชื่อเครื่องมือสำหรับขุด แซะ และพรวนดินชนิดหนึ่ง ทำด้วยเหล็ก มีด้ามยาว


เสียม

คำวิสามานยนาม

เป็นไปได้ว่ามาจากเขมรกลาง សៀម (เสียม)

รูปเลิกใช้ของ สยาม


ช้อน

ร่วมเชื้อสายกับลาว ຊ້ອນ (ซ้อน), คำเมือง ᨩᩬ᩶ᩁ (ชอ้ร), ไทใหญ่ ၸွၼ်ႉ (จ๎อ̂น); เทียบพม่า ဇွန်း (ชฺวน์:), มอญ ဇန် (ชน์), จ้วง conj (ฉ้อน, “ช้อน, ตัก”), จ้วงแบบจั่วเจียง conj (ฉ้อน, “ช้อน, ตัก”)

/t͡ɕʰɔːn˦˥/^((สัมผัส))

เครื่องใช้สำหรับตักของกิน มีด้ามจับ เรียกชื่อตามสิ่งที่ตัก หรือวัสดุที่ใช้ทำช้อน

ช้อนแกง

ช้อนขนม

ช้อนกาแฟ

ช้อนซุป

ช้อนกระเบื้อง

ช้อนสังกะสี

ช้อนหอย

ช้อนพลาสติก

เครื่องจับปลาชนิดหนึ่ง ใหญ่กว่าสวิง ถักเป็นร่างแห ขอบเป็นรูปสามเหลี่ยมหรือวงกลม มีด้ามจับ


ช้อน

/t͡ɕʰɔːn˦˥/^((สัมผัส))

ตักเอาสิ่งที่อยู่ในของเหลวหรือที่ผิวของของเหลวแยกออกมา

ช้อนปลา

ช้อนลูกน้ำ

ช้อนแหน

ตักเอาสิ่งที่อยู่บนผิวพื้น

ช้อนผง

เอามือสอดลงไปข้างใต้แล้วยกขึ้น

ช้อนศีรษะ

ช้อนตัว


การช้อน

/kaːn˧.t͡ɕʰɔːn˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ช้อน


ล่อน

/lɔn˥˩/^((สัมผัส))

หลุดออกหมดไม่มีเหลือติดอยู่ (ใช้แก่สิ่งที่เป็นเนื้อเยื่อ หรือสิ่งซึ่งห่อหุ้มอยู่)

เงาะล่อน

พริกไทยล่อน

หลุดออกเป็นชิ้นเป็นแผ่น

สะเก็ดล่อน

สีล่อน

หลุดออกง่ายเมื่อกะเทาะหรือแซะออกเป็นต้น

แป้งขนมเบื้องล่อ


การล่อน

คำอาการนามของ ล่อน


วิปโยค

ยืมมาจากบาลี วิปฺปโยค; เทียบสันสกฤต विप्रयोग (วิปฺรโยค)

ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน


วิปโยค

วันวิปโยค

แม่น้ำวิปโยค


ความวิปโยค

ความ + วิปโยค

คฺวาม-วิบ-ปะ-โยก

/kʰwaːm˧.wip̚˦˥.pa˨˩.joːk̚˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ วิปโยค


การพลัดพราก

การ + พลัดพราก

กาน-พฺลัด-พฺราก

คำอาการนามของ พลัดพราก


ความพลัดพราก

ความ + พลัดพราก

คฺวาม-พฺลัด-พฺราก

คำอาการนามของ พลัดพราก


วิประโยค

ยืมมาจากสันสกฤต विप्रयोग (วิปฺรโยค); เทียบบาลี วิปฺปโยค


ความวิประโยค

ความ + วิประโยค

คฺวาม-วิ-ปฺระ-โยก

คำอาการนามของ วิประโยค


ความกังฉิน

ความ + กังฉิน

คฺวาม-กัง-ฉิน

คำอาการนามของ กังฉิน


ตงฉิน

ยืมมาจากแต้จิ๋ว 忠臣 (dong1 cing5, “อำมาตย์ซื่อสัตย์”)

/toŋ˧.t͡ɕʰin˩˩˦/^((สัมผัส))

ซื่อตรง, ซื่อสัตย์


ความตงฉิน

ความ + ตงฉิน

คฺวาม-ตง-ฉิน

คำอาการนามของ ตงฉิน


ความเก๊

คำอาการนามของ เก๊


จับกัง

จากหมิ่นใต้ 雜工 (“งานจิปาถะ”) มาจาก 雜 (“จิปาถะ, ที่ผสมกัน”) + 工 (“งาน, คนงาน”)

/t͡ɕap̚˨˩.kaŋ˧/^((สัมผัส))

กรรมกร, ผู้ใช้แรงงาน

ใช้เรียกผู้รับจ้างทำงานต่าง ๆ


สามสิบ

จำนวน 30 คือ 10 สามหนรวมกัน


สามสิบ

รากสามสิบ, ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่ง


ชักกระบี่สี่ท่า

ชัก + กระบี่ + สี่ + ท่า

ชัก-กฺระ-บี่-สี่-ท่า

/t͡ɕʰak̚˦˥.kra˨˩.biː˨˩.siː˨˩.tʰaː˥˩/^((สัมผัส))

ชื่อท่ารำแบบหนึ่ง โดยมือข้างหนึ่งตั้งวงสูง ระดับแง่ศีรษะ มืออีกข้างหนึ่งจีบหงาย แขนตึงเฉียงไปด้านหน้าเล็กน้อย เอียงศีรษะข้างเดียวกับมือที่ตั้งวง


ตั้งวง

กิริยาที่ผู้รำหักนิ้วหัวแม่มือเข้าหาฝ่ามือ นิ้วที่เหลือทั้ง 4 เรียงชิดติดกัน หักข้อมือขึ้น


การตั้งวง

การ + ตั้งวง

คำอาการนามของ ตั้งวง


สุ่มสี่สุ่มห้า

คำกริยาวิเศษณ์

สุ่ม + สี่ + สุ่ม + ห้า

สุ่ม-สี่-สุ่ม-ฮ่า

ซุ่มซ่าม, ไม่ระมัดระวังให้ดี, ไม่ดูให้ดี

เดินสุ่มสี่สุ่มห้าเลยตกบันได

กินอาหารสุ่มสี่สุ่มห้าเลยท้องเสีย


สามใบเถา

สาม + ใบ + เถา

เรียกตลับหรือโถแป้งเป็นต้น 3 ใบที่มีขนาดใหญ่ กลาง เล็ก รวมเป็นชุดหนึ่ง

ตลับหมากสามใบเถา

โถแป้งสามใบเถา

เรียกพี่น้องผู้หญิง 3 คนเรียงกัน ว่า สามใบเถา


สามกษัตริย์

สาม + กษัตริย์

รูปพรรณที่ในชิ้นเดียวกันมีทั้งทอง นาก และเงินสลับกัน โบราณถือว่าเป็นมงคลแก่ผู้สวม

สายสร้อยสามกษัตริย์

กำไลสามกษัตริย์

อาหารที่ประกอบด้วยเนื้อสามชนิด เช่น เนื้อ-หมู-ไก่ หมู-ไก่-กุ้ง หรือ ปลา-หมึก-กุ้ง เป็นต้น

ข้าวต้มสามกษัตริย์

แกงจืดสามกษัตริย์


สามโลก

/saːm˩˩˦.loːk̚˥˩/^((สัมผัส))

โลกทั้ง 3 คือ มนุษยโลก เทวโลก และพรหมโลก


ทหารเกณฑ์

ทหาร + เกณฑ์

คำพ้องความของ ทหารกองประจำการ


ประจำการ

อยู่ในตำแหน่งหน้าที่ประจำ


ประจำการ

ยังอยู่ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่

ทหารประจำการ


การประจำการ

การ + ประจำการ

กาน-ปฺระ-จำ-กาน

คำอาการนามของ ประจำการ


ทหารกองประจำการ

ทหาร + กอง + ประจำการ

ทะ-หาน-กอง-ปฺระ-จำ-กาน

/tʰa˦˥.haːn˩˩˦.kɔːŋ˧.pra˨˩.t͡ɕam˧.kaːn˧/^((สัมผัส))

ผู้ซึ่งขึ้นทะเบียนกองประจำการและได้เข้ารับราชการในกองประจำการจนกว่าจะได้ปลด


รับราชการ

รับ + ราชการ

รับ-ราด-ชะ-กาน

/rap̚˦˥.raːt̚˥˩.t͡ɕʰa˦˥.kaːn˧/^((สัมผัส))

เข้าทำงานของรัฐบาลหรือของพระเจ้าแผ่นดิน


การรับราชการ

การ + รับราชการ

กาน-รับ-ราด-ชะ-กาน

/kaːn˧.rap̚˦˥.raːt̚˥˩.t͡ɕʰa˦˥.kaːn˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ รับราชการ


ขึ้นทะเบียน

ขึ้น + ทะเบียน

คึ่น-ทะ-เบียน

เอาเข้าไว้ในทะเบียน

ขึ้นทะเบียนนักศึกษา

ขึ้นทะเบียนโบราณสถาน


การขึ้นทะเบียน

การ + ขึ้นทะเบียน

กาน-คึ่น-ทะ-เบียน

คำอาการนามของ ขึ้นทะเบียน


ไว้ทุกข์

แต่งกายหรือแสดงเครื่องหมายตามประเพณีนิยมว่าตนมีทุกข์เพราะบุคคลสำคัญในครอบครัวเป็นต้นตายไป

ไว้ทุกข์ให้พ่อ


การไว้ทุกข์

การ + ไว้ทุกข์

คำอาการนามของ ไว้ทุกข์


ประเพณีนิยม

ประเพณี + นิยม

ปฺระ-เพ-นี-นิ-ยม

ประเพณีของสังคมที่ถือปฏิบัติสืบทอดกันมา


เสื้อแสง

sʉ̂ʉa-sɛ̌ɛng

/sɯa̯˥˩.sɛːŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

เสื้อและกางเกง, เครื่องนุ่งห่ม


เสื้อสามารถ

เสื้อ + สามารถ

เซื่อ-สา-มาด

/sɯa̯˥˩.saː˩˩˦.maːt̚˥˩/^((สัมผัส))

เสื้อที่มอบให้เพื่อแสดงว่าผู้รับมีคุณสมบัติดีเด่นในด้านกีฬา


คุณสมบัติ

คุณ + สมบัติ; เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ quality, qualification

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

คุน-นะ-สม-บัด

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

คุณงามความดี

คุณลักษณะประจำตัวของบุคคล

คุณสมบัติของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง

ลักษณะประจำของสิ่งนั้น ๆ

สมุนไพรส่วนใหญ่มีคุณสมบัติเป็นยารักษาโรค


คุณวุฒิ

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

คุน-นะ-วุด-ทิ

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

ความรู้ความสามารถของบุคคล

ผู้ทรงคุณวุฒิ

ระดับการศึกษา

เขามีคุณวุฒิเหมาะจะเป็นครู


คุณประโยชน์

คุณ + ประโยชน์

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

คุน-นะ-ปฺระ-โหฺยด

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

คุน-ปฺระ-โหฺยด

ลักษณะที่เป็นประโยชน์

สมุนไพรมีคุณประโยชน์ในการทำยารักษาโรคได้


หินฟองเต้าหู้

หิน + ฟองเต้าหู้

หิน-ฟอง-เต้า-ฮู่

ยิปซัมหรือเกลือจืด


น้ำดิบ

น้ำที่ยังไม่ได้ต้มหรือยังไม่ได้ผ่านกระบวนการทำน้ำประปา


น้ำประปา

น้าม-ปฺระ-ปา

น้ำที่ผ่านกระบวนการทำให้สะอาดปราศจากเชื้อโรค แล้วจ่ายไปให้ประชาชนบริโภคใช้สอย


น้ำปรุง

น้ำหอมอย่างไทยที่ทำจากกลิ่นดอกไม้สกัดผสมน้ำบริสุทธิ์เจือแอลกอฮอล์และหัวน้ำหอมเล็กน้อย


ปริมาณ

ยืมมาจากสันสกฤต परिमाण (ปริมาณ) หรือบาลี ปริมาณ

กำหนดความมากน้อยของจำนวน


น้ำแร่

/nam˦˥.rɛː˥˩/^((สัมผัส))

/naːm˦˥.rɛː˥˩/^((สัมผัส))

น้ำที่มีสารบางอย่างละลายอยู่เป็นพิเศษ บางอย่างมีสมบัติทางยารักษาโรค


น้ำสุก

น้ำที่ต้มแล้ว


น้ำเหลือง

น้ำ + เหลือง; จากเป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ lymph

นั้ม-เหฺลือง

/nam˦˥.lɯa̯ŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

ของเหลวที่ไหลออกมาจากหลอดเลือดฝอย เข้าไปอยู่ในเนื้อเยื่อของร่างกาย แล้วไหลเข้าสู่หลอดน้ำเหลือง ซึ่งจะส่งต่อไปยังหลอดเลือดดำ

ของเหลวสีเหลืองใสที่เยิ้มออกมาทางแผล


น้ำหอม

ၼမ်ႉႁွမ်

น้ำที่กลั่นจากเครื่องหอม

parfum

น้ำที่กลั่นจากเครื่องหอม

Parfüm

น้ำที่กลั่นจากเครื่องหอม

ນ້ຳຫອມ

น้ำที่กลั่นจากเครื่องหอม

perfume

น้ำที่กลั่นจากเครื่องหอม

/nam˦˥.hɔːm˩˩˦/^((สัมผัส))

น้ำที่กลั่นจากเครื่องหอม


เดรัจฉาน

ยืมมาจากบาลี ติรจฺฉาน, จากสันสกฤต तिरश्चीन (ติรศฺจีน)

ดิรัจฉาน
เดียรัจฉาน
ติรัจฉาน

/deː˧.rat̚˦˥.t͡ɕʰaːn˩˩˦/^((สัมผัส))

สัตว์เว้นจากมนุษย์ เช่นหมู หมา วัว ควาย (มักใช้เป็นคำด่า)


ดิรัจฉาน

เดรัจฉาน
เดียรัจฉาน
ติรัจฉาน

/di˨˩.rat̚˦˥.t͡ɕʰaːn˩˩˦/^((สัมผัส))

สัตว์เว้นจากมนุษย์ เช่นหมู หมา วัว ควาย


เดียรัจฉาน

ดิรัจฉาน
เดรัจฉาน
ติรัจฉาน

เดีย-รัด-ฉาน

/dia̯˧.rat̚˦˥.t͡ɕʰaːn˩˩˦/^((สัมผัส))


เนื้อเยื่อ

เนื้อ + เยื่อ; จากเป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ tissue

/nɯa̯˦˥.jɯa̯˥˩/^((สัมผัส))

กลุ่มของเซลล์ที่มักมีลักษณะเหมือนกัน ทำหน้าที่ร่วมกัน มีหลายชนิด

เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ

เนื้อเยื่อบุผิว


คุณลักษณะ

คุณ + ลักษณะ; เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ attribute

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

คุน-นะ-ลัก-สะ-หฺนะ

/kʰun˧.na˦˥.lak̚˦˥.sa˨˩.naʔ˨˩/^((สัมผัส))

เครื่องหมายหรือสิ่งที่ชี้ให้เห็นความดีหรือลักษณะประจำ


ตัดพ้อ

/tat̚˨˩.pʰɔː˦˥/^((สัมผัส))

พูดต่อว่าด้วยความน้อยใจ


การตัดพ้อ

การ + ตัดพ้อ

/kaːn˧.tat̚˨˩.pʰɔː˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ตัดพ้อ


ตัดพ้อต่อว่า

ตัดพ้อ + ต่อว่า

การตัดพ้อต่อว่า (abstract-noun)

ตัด-พ้อ-ต่อ-ว่า

/tat̚˨˩.pʰɔː˦˥.tɔː˨˩.waː˥˩/^((สัมผัส))

พูดต่อว่าด้วยความน้อยใจ


การตัดพ้อต่อว่า

การ + ตัดพ้อต่อว่า

กาน-ตัด-พ้อ-ต่อ-ว่า

/kaːn˧.tat̚˨˩.pʰɔː˦˥.tɔː˨˩.waː˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ตัดพ้อต่อว่า


แวมไพร์

ยืมมาจากอังกฤษ vampire

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

ผีจำพวกหนึ่งซึ่งเชื่อว่าดูดเลือดมนุษย์เป็นอาหาร


คู่ชีวิต

/kʰuː˥˩.t͡ɕʰiː˧.wit̚˦˥/^((สัมผัส))

ผู้ร่วมเป็นร่วมตาย, ผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุข

สามีหรือภรรยา


แม่เบี้ย

/mɛː˥˩.bia̯˥˩/^((สัมผัส))

พังพานงู (ใช้แก่งูเห่าและงูจงอาง)

งูเห่าแผ่แม่เบี้ย


เบี้ยเลี้ยง

เบี้ย + เลี้ยง

เบี้ย-เลี้ยง

เงินที่จ่ายให้เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจากการไปปฏิบัติงานนอกสถานที่โดยไม่รวมถึงค่าเช่าที่พักและค่าพาหนะในการเดินทาง


เบี้ยกันดาร

เบี้ย + กันดาร

เบี้ย-กัน-ดาน

เงินที่จ่ายช่วยเหลือข้าราชการและลูกจ้างประจำ เนื่องจากการปฏิบัติราชการประจำในท้องที่กันดารหรือในโรงเรียนที่กันดาร


เบี้ยทำขวัญ

เบี้ย + ทำขวัญ

เบี้ย-ทำ-ขฺวัน

เงินที่ฝ่ายหนึ่งต้องเสียให้อีกฝ่ายหนึ่งเป็นค่าเสียหาย


บัลลังก์

ยืมมาจากบาลี ปลฺลงฺก (“บัลลังก์, แท่นนั่งขัดสมาธิ”); เทียบสันสกฤต पल्यङ्क (ปลฺยงฺก)

บันลังก์
บันลังค์

พระแท่นที่ประทับของพระมหากษัตริย์ภายใต้พระมหาเศวตฉัตร เรียกว่า พระแท่นราชบัลลังก์

ที่นั่งผู้พิพากษาเมื่อพิจารณาคดีในศาล

ส่วนของสถูปเจดีย์แบบลังกา มีรูปเป็นแท่นอยู่เหนือองค์ระฆัง


บัลลังก์

บันลังก์
บันลังค์

นั่งขัดสมาธิ เรียกว่า นั่งคู้บัลลังก์


บัลลังก์

คำวิสามานยนาม

บันลังก์
บันลังค์

ชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา


โพธิบัลลังก์

ยืมมาจากบาลี โพธิปลฺลงฺก; เทียบเท่า โพธิ + บัลลังก์

โพ-ทิ-บัน-ลัง

อาสนะที่พระพุทธเจ้าประทับใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ ณ พุทธคยา ประเทศอินเดีย ในวันตรัสรู้

ปางเมื่อพระองค์ปรมพุท- ธวิสุทธศาสดา ตรัสรู้อนุตรสมา- ธิ ณ โพธิบัลลังก์


ยั้ว

คำกริยาวิเศษณ์

อาการที่คนหรือสัตว์จำนวนมากเคลื่อนไหวขวักไขว่ไปมา


ยั้วเยี้ย

คำกริยาวิเศษณ์

ลูกเต้ายั้วเยี้ยไปหมด

หนอนไต่กันยั้วเยี้ย

ฝูงลิงไต่ยั้วเยี้ยอยู่บนยอดไม้


ศาลทหาร

/saːn˩˩˦.tʰa˦˥.haːn˩˩˦/^((สัมผัส))

ศาลที่ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. 2498 ซึ่งมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาที่ผู้กระทำผิดเป็นบุคคลซึ่งอยู่ในอำนาจศาลทหาร เช่น ทหารพลเรือนที่สังกัดอยู่ในราชการทหาร


สินบน

ทรัพย์หรือสิ่งของที่จะให้เป็นเครื่องบูชาคุณหรือตอบแทนผู้ที่จะช่วยให้สำเร็จตามประสงค์

ทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดที่ให้แก่บุคคลเพื่อจูงใจให้ผู้นั้นกระทำการหรือไม่กระทำการอย่างใดในตำแหน่ง ไม่ว่าการนั้นชอบหรือมิชอบด้วยหน้าที่

เงินที่จ่ายให้แก่ผู้นำจับ


สมุทร

ยืมมาจากสันสกฤต समुद्र (สมุทฺร); คำออกเสียงและความหมายเหมือนกัน มอญ သၟိတ် (สฺมิต์) เทียบบาลี สมุทฺท

[เสียงสมาส]
สะ-หฺมุด-ทฺระ-

เรียกทะเลขนาดใหญ่ ซึ่งมีแผ่นดินโอบล้อมเป็นตอน ๆ ว่า มหาสมุทร

มหาสมุทรอินเดีย

มหาสมุทรแปซิฟิก


สมุทร

[เสียงสมาส]
สะ-หฺมุด-ทฺระ-


สมุทรโจร

สะ-หฺมุด-ทฺระ-โจน


สมุทรเสนา

สมุทร + เสนา

สะ-หฺมุด-ทฺระ-เส-นา

/sa˨˩.mut̚˨˩.tʰra˦˥.seː˩˩˦.naː˧/^((สัมผัส))

เรียกลูกเสือพวกหนึ่งตามจังหวัดชายทะเล ว่า ลูกเสือสมุทรเสนา


สมุทรศาสตร์

สมุทร + ศาสตร์; จากเป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ oceanography

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

สะ-หฺมุด-ทฺระ-สาด

วิทยาศาสตร์สาขาหนึ่งที่ศึกษาเกี่ยวกับลักษณะสมบัติทางเคมีและฟิสิกส์ของน้ำทะเล ชีววิทยาทะเล และปรากฏการณ์ต่าง ๆ ของทะเลและมหาสมุทร


ปรากฏการณ์

ปรากฏ + การณ์

現象

การสำแดงออกมาให้เห็น

现象

การสำแดงออกมาให้เห็น

phénomène

การสำแดงออกมาให้เห็น

Phänomen

การสำแดงออกมาให้เห็น

ປະກົດການ

การสำแดงออกมาให้เห็น

phenomenon

การสำแดงออกมาให้เห็น

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

ปฺรา-กด-ตะ-กาน

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

การสำแดงออกมาให้เห็น


รัชกาล

ช่วงเวลาที่ครองราชสมบัติของพระมหากษัตริย์พระองค์หนึ่ง ๆ

โดยอนุโลมใช้หมายถึงพระมหากษัตริย์รัชกาลนั้น ๆ

รัชกาลที่ 5 เสด็จประพาสต้น


รัชการ

รูปที่สะกดผิดของ รัชกาล


ราชกาล

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

/raːt̚˥˩.t͡ɕʰa˦˥.kaːn˧/^((สัมผัส))

รูปที่สะกดผิดของ รัชกาล

รูปที่สะกดผิดของ ราชการ


รัฐกาล

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

รูปที่สะกดผิดของ รัชกาล


สัตมวาร

สัด-ตะ-มะ-วาน

วันทำบุญครบ 7 วันของผู้ตาย


การย้อม

คำอาการนามของ ย้อม


ความสูงส่ง

ความ + สูงส่ง

คฺวาม-สูง-ส่ง

/kʰwaːm˧.suːŋ˩˩˦.soŋ˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ สูงส่ง


ความโก้เก๋

ความ + โก้เก๋

คฺวาม-โก้-เก๋

คำอาการนามของ โก้เก๋


การถลก

คำอาการนามของ ถลก


เข้าเศียร

เข้า + เศียร

เอาไพ่ตอง 3 ใบพวกเดียวกันแต่ไม่เหมือนกันมาเข้าชุดกันเป็น 1 เศียร


การเข้าเศียร

การ + เข้าเศียร

กาน-เค่า-เสียน

คำอาการนามของ เข้าเศียร


การถก

คำอาการนามของ ถก


ทึ้ง

/tʰɯŋ˦˥/^((สัมผัส))

พยายามดึงของเหนียวหรือสิ่งที่ติดอยู่แน่นโดยแรง

ทึ้งผม

แร้งทึ้งศพ

ทึ้งสมบัติของชาติ


การทึ้ง

/kaːn˧.tʰɯŋ˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ทึ้ง


ปฏิทิน

ยืมมาจากบาลี ปฏิทิน (“เฉพาะวัน”)

แบบสำหรับดูวัน เดือน ปี


ประติทิน

ยืมมาจากสันสกฤต प्रतिदिनम् (ปฺรติทินมฺ, “เฉพาะวัน”); เทียบบาลี ปฏิทิน (“เฉพาะวัน”)


ธุรกิจ

การงานประจำเกี่ยวกับอาชีพค้าขาย หรือกิจการอย่างอื่นที่สำคัญและที่ไม่ใช่ราชการ

การประกอบกิจการเพื่อมุ่งการค้าหากำไร


อิทธิพล

กำลังที่ยังผลให้สำเร็จ

อำนาจซึ่งแฝงอยู่ในบุคคลหรือรัฐ ซึ่งสามารถบันดาลให้เป็นไปตามความประสงค์

อำนาจที่สามารถบันดาลให้ผู้อื่นต้องคล้อยตามหรือทำตาม

อำนาจที่สามารถบันดาลให้เป็นไปได้ต่าง ๆ

อิทธิพลของดวงดาว

อำนาจนอกเหนือหน้าที่

ใช้อิทธิพลบังคับให้ยอม


คล้อยตาม

การคล้อยตาม (abstract-noun)
ความคล้อยตาม (abstract-noun)

สอดคล้องไปในทางเดียวกัน, มีความเห็นอย่างเดียวกัน

ฉันเห็นคล้อยตามเขา


การคล้อยตาม

การ + คล้อยตาม

กาน-คฺล้อย-ตาม

คำอาการนามของ คล้อยตาม


แพทยศาสตร์

แพทย + ศาสตร์

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

แพด-ทะ-ยะ-สาด

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

/pʰɛːt̚˥˩.tʰa˦˥.ja˦˥.saːt̚˨˩/^((สัมผัส))

/pʰɛːt̚˥˩.saːt̚˨˩/^((สัมผัส))

วิชาการป้องกันและบำบัดโรค


คุ้นเคย

การคุ้นเคย (abstract-noun)
ความคุ้นเคย (abstract-noun)

/kʰun˦˥.kʰɤːj˧/^((สัมผัส))

รู้จักชอบพอสนิทสนมเป็นกันเอง

พวกเขาทำงานด้วยกันมานาน เลยคุ้นเคยกัน

เคยเห็นเคยทำบ่อย ๆ จนชิน

เขาเดินในที่มืดได้เพราะคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้


การคุ้นเคย

การ + คุ้นเคย

กาน-คุ้น-เคย

คำอาการนามของ คุ้นเคย


ความคุ้นเคย

ความ + คุ้นเคย

คฺวาม-คุ้น-เคย

คำอาการนามของ คุ้นเคย


สถานการณ์

สถาน + การณ์; เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ situation

情境

เรื่องที่เป็นไปอยู่

ᦋᦸᧂᧈᦂᦱᧃ

เรื่องที่เป็นไปอยู่

ငဝ်းလၢႆး

เรื่องที่เป็นไปอยู่

ສະຖານະການ

เรื่องที่เป็นไปอยู่

situation

เรื่องที่เป็นไปอยู่

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

สะ-ถา-นะ-กาน

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

สะ-ถาน-นะ-กาน

เหตุการณ์ที่กำลังเป็นไป

สถานการณ์บ้านเมืองเป็นปรกติดี


ชนมวาร

วันในสัปดาห์ที่เกิด, ใช้ว่า พระชนมวาร


ชนม์ชีพ

/t͡ɕʰon˧.t͡ɕʰiːp̚˥˩/^((สัมผัส))

ชีวิต, ใช้ว่า พระชนม์ชีพ


ชนมพรรษา

ชน-มะ-พัน-สา

อายุที่นับเต็มปี


ทีลอซู

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากกะเหรี่ยงสะกอ ထံ (ถี, “น้ำ”) + လီၤ (ลอ̂⁵, “ตก; ลง; ไหล”) + သူ (สู, “ดำ (สี)”)

/tʰiː˧.lɔː˧.suː˧/^((สัมผัส))

ชื่อน้ำตกแห่งหนึ่งในจังหวัดตาก


จู๋จี๋

/t͡ɕuː˩˩˦.t͡ɕiː˩˩˦/^((สัมผัส))

พูดกันเบา ๆ ด้วยอาการสนิทสนม


จู๋จี๋

คำกริยาวิเศษณ์

/t͡ɕuː˩˩˦.t͡ɕiː˩˩˦/^((สัมผัส))

อาการที่พูดกันเบา ๆ ด้วยความสนิทสนม


การจู๋จี๋

การ + จู๋จี๋

/kaːn˧.t͡ɕuː˩˩˦.t͡ɕiː˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ จู๋จี๋


การกระจู๋กระจี๋

การ + กระจู๋กระจี๋

กาน-กฺระ-จู๋-กฺระ-จี๋

/kaːn˧.kra˨˩.t͡ɕuː˩˩˦.kra˨˩.t͡ɕiː˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ กระจู๋กระจี๋


จู้จี้

การจู้จี้ (abstract-noun)
ความจู้จี้ (abstract-noun)

/t͡ɕuː˥˩.t͡ɕiː˥˩/^((สัมผัส))

เด็กจู้จี้

บ่นจุกจิกร่ำไร

คนแก่จู้จี้

พิถีพิถันเกินไป

ซื้อของเลือกแล้วเลือกอีกจู้จี้มาก


จู้จี้

/t͡ɕuː˥˩.t͡ɕiː˥˩/^((สัมผัส))

กุดจี่, ชื่อเรียกด้วงหลายชนิดหลายสกุล


การจู้จี้

การ + จู้จี้

/kaːn˧.t͡ɕuː˥˩.t͡ɕiː˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ จู้จี้


ความจู้จี้

ความ + จู้จี้

คฺวาม-จู้-จี้

/kʰwaːm˧.t͡ɕuː˥˩.t͡ɕiː˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ จู้จี้


จุกจิก

/t͡ɕuk̚˨˩.t͡ɕik̚˨˩/^((สัมผัส))

รบกวน, กวนใจ

อย่าจุกจิกนักเลย


จุกจิก

/t͡ɕuk̚˨˩.t͡ɕik̚˨˩/^((สัมผัส))

เขาเป็นคนจุกจิก

เล็ก ๆ น้อย ๆ, เบ็ดเตล็ดคละกัน

ในกระเป๋าถือมีแต่ของจุกจิก


การจุกจิก

การ + จุกจิก

/kaːn˧.t͡ɕuk̚˨˩.t͡ɕik̚˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ จุกจิก


ความจุกจิก

ความ + จุกจิก

คฺวาม-จุก-จิก

/kʰwaːm˧.t͡ɕuk̚˨˩.t͡ɕik̚˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ จุกจิก


สปาเกตตี

ยืมมาจากอังกฤษ spaghetti, จากอิตาลี spaghetti

สะ-ปา-เก็๊ด-ตี้

ชื่ออาหารอิตาลีชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งสาลี เป็นเส้นกลมตันคล้ายเส้นขนมจีนแต่โตกว่าเล็กน้อย


มะกะโรนี

ยืมมาจากอังกฤษ macaroni, จากอิตาลี macaroni

ชื่ออาหารชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งสาลีเป็นเส้นกลวงยาวหรือเป็นรูปอื่น ๆ เวลาจะนำมาปรุงต้องต้มให้สุก มักใช้ผัดหรือทำแกงจืด


มักกะโรนี

มัก-กะ-โร-นี


หิ้ง

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩉᩥ᩠᩶ᨦ (หิ้ง), เขิน ᩉᩥ᩠᩶ᨦ (หิ้ง), ลาว ຫິ້ງ (หิ้ง), ไทลื้อ ᦠᦲᧂᧉ (หี้ง); เทียบไทใหญ่ ၶဵင်ႇ (เข่ง), พ่าเก ၵိင် (ขิง์), จ้วง hingj
Jonsson (1991) ได้แนะนำว่ามาจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *xriŋᶜ¹ แต่คำร่วมเชื้อสายมีแค่บางส่วน

/hiŋ˥˩/^((สัมผัส))

ที่วางของซึ่งแขวนหรือติดไว้ข้างฝา

หิ้งพระ

หิ้งหนังสือ


ขึ้นหิ้ง

/kʰɯn˥˩.hiŋ˥˩/^((สัมผัส))

เก็บไว้โดยไม่ได้ใช้ประโยชน์


อสนีบาต

ยืมมาจากบาลี อสนิปาต; เทียบเท่า อัสนี + บาต

อะ-สะ-นี-บาด


อสุนีบาต

แผลงมาจากบาลี อสนิปาต

อะ-สุ-นี-บาด


สาทิสลักษณ์

สาทิส + ลักษณ์

สา-ทิด-สะ-ลัก

ภาพเขียนเหมือนบุคคลจริง


สาทิส

ยืมมาจากบาลี สาทิสฺส; เทียบสันสกฤต सादृश्य (สาทฺฤศฺย)

[เสียงสมาส]
สา-ทิด-สะ-

/saː˩˩˦.tʰit̚˦˥/^((สัมผัส))

เหมือนกัน, คล้ายกัน, เช่นกัน


ฉายาลักษณ์

ฉายา + ลักษณ์

สำหรับพระมหากษัตริย์ ใช้คำว่า พระบรมฉายาลักษณ์

สำหรับสมเด็จพระบรมราชินีนาถ สมเด็จพระบรมราชินี สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช ฯ สยามมกุฎราชกุมาร สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ใช้คำว่า พระฉายาลักษณ์ หรือ พระรูป

/t͡ɕʰaː˩˩˦.jaː˧.lak̚˦˥/^((สัมผัส))


รูปถ่าย

photograph

ภาพที่บันทึกไว้ด้วยแสง

photo

ภาพที่บันทึกไว้ด้วยแสง

/ruːp̚˥˩.tʰaːj˨˩/^((สัมผัส))

ภาพที่บันทึกไว้ด้วยวิธีให้แสงผ่านฟิล์มรูปเป็นต้นลงบนแผ่นวัสดุไวแสง เช่น กระดาษอัดรูป แล้วนำไปล้างตามกรรมวิธีเพื่อให้รูปปรากฏ


ปัณรสมวาร

ปัณรสม + วาร

ปัน-นะ-ระ-สะ-มะ-วาน

/pan˧.na˦˥.ra˦˥.sa˨˩.ma˦˥.waːn˧/^((สัมผัส))

วันที่ครบ 15

วันทำบุญครบ 15 วันของผู้ตาย


ปัญญาสมวาร

ปัญญาสม + วาร

ปัน-ยา-สะ-มะ-วาน

วันที่ครบ 50

วันทำบุญครบ 50 วันของผู้ตาย


ปัณรสม

ยืมมาจากบาลี ปณฺณรสม

[เสียงสมาส]
ปัน-นะ-ระ-สะ-มะ-


ปัญญาสม

ยืมมาจากบาลี ปญฺญาสม

[เสียงสมาส]
ปัน-ยา-สะ-มะ-


ราชวงค์

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

/raːt̚˥˩.t͡ɕʰa˦˥.woŋ˧/^((สัมผัส))

รูปที่สะกดผิดของ ราชวงศ์


ประเทศราช

ประเทศ + ราช

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

ปฺระ-เทด-สะ-ราด

/pra˨˩.tʰeːt̚˥˩.sa˨˩.raːt̚˥˩/^((สัมผัส))

เมืองที่มีเจ้าผู้ครองเมืองของตนเองแต่อยู่ภายใต้อำนาจควบคุมดูแลและคุ้มครองของพระมหากษัตริย์ของอีกประเทศหนึ่ง ซึ่งเจ้าเมืองประเทศราชนั้นมีหน้าที่ส่งเครื่องราชบรรณาการถวายเป็นประจำและในเวลาเกิดศึกสงครามต้องเกณฑ์กำลังทหารเข้าร่วมกองทัพหลวงด้วย


ยูนิฟอร์ม

ยืมมาจากอังกฤษ uniform

คำพ้องความของ เครื่องแบบ


การกีดกัน

การ + กีดกัน

คำอาการนามของ กีดกัน


การกีดกั้น

การ + กีดกั้น

กาน-กีด-กั้น

คำอาการนามของ กีดกั้น


การกีดขวาง

การ + กีดขวาง

กาน-กีด-ขฺวาง

/kaːn˧.kiːt̚˨˩.kʰwaːŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ กีดขวาง


ลูกทัพฟ้า

ลูก + ทัพ + ฟ้า

/luːk̚˥˩.tʰap̚˦˥.faː˦˥/^((สัมผัส))


พนักงาน

เรื่องนี้เป็นพนักงานของฉัน

ผู้มีหน้าที่ปฏิบัติงาน

พนักงานรัฐวิสาหกิจ


พนักงานเจ้าหน้าที่

พนักงาน + เจ้าหน้าที่

พะ-นัก-งาน-เจ้า-น่า-ที่

พะ-นัก-งาน-จ้าว-น่า-ที่

/pʰa˦˥.nak̚˦˥.ŋaːn˧.t͡ɕaw˥˩.naː˥˩.tʰiː˥˩/^((สัมผัส))

/pʰa˦˥.nak̚˦˥.ŋaːn˧.t͡ɕaːw˥˩.naː˥˩.tʰiː˥˩/^((สัมผัส))

บุคคลผู้ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ปฏิบัติการและบังคับการให้เป็นไปตามที่กฎหมายกำหนด


บังคับการ

บังคับ + การ

รับผิดชอบในการควบคุมและสั่งการ

เรียกผู้มีอำนาจเช่นนั้น ว่า ผู้บังคับการ


การบังคับการ

การ + บังคับการ

กาน-บัง-คับ-กาน

คำอาการนามของ บังคับการ


ปฏิบัติการ

ปฏิบัติ + การ

ปะ-ติ-บัด-กาน

ทำงานตามหน้าที่


ปฏิบัติการ

ปฏิบัติ + การ

ปะ-ติ-บัด-กาน

ที่ทดลองเพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริงตามทฤษฎีหรือฝึกงานเพื่อให้เกิดความชำนาญเป็นต้น

ห้องปฏิบัติการ


การปฏิบัติการ

การ + ปฏิบัติการ

กาน-ปะ-ติ-บัด-กาน

/kaːn˧.pa˨˩.ti˨˩.bat̚˨˩.kaːn˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ปฏิบัติการ


อัตรา

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

ระดับที่กำหนดไว้, จำนวนที่จำกัดไว้ตามเกณฑ์

อัตราภาษี

อัตราเร็ว


อัตรา

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

เป็นประจำตามกำหนด, สม่ำเสมอ, เป็นนิจ

แล้วให้เทศนาอัตราไป


คุณภาพ

គុណភាព

ลักษณะดีของคนหรือของ

質量

ลักษณะดีของคนหรือของ

质量

ลักษณะดีของคนหรือของ

品質

ลักษณะดีของคนหรือของ

品质

ลักษณะดีของคนหรือของ

ຄຸນນະພາບ

ลักษณะดีของคนหรือของ

quality

ลักษณะดีของคนหรือของ

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

ลักษณะที่ดีเด่นของบุคคลหรือสิ่งของ

สินค้าคุณภาพดี


พุทธรูป

/pʰut̚˦˥.tʰa˦˥.ruːp̚˥˩/^((สัมผัส))

(พระ~) รูปเปรียบหรือรูปแทนองค์พระพุทธเจ้า


ประดิษฐ์

ยืมมาจากสันสกฤต प्रतिष्ठ (ปฺรติษฺฐ)

ประดิษฐ
การประดิษฐ์ (abstract-noun)

ตั้งขึ้น, จัดทำขึ้น, คิดทำขึ้น, สร้างขึ้น, แต่งขึ้น


ประดิษฐ์

ยืมมาจากสันสกฤต प्रतिष्ठ (ปฺรติษฺฐ)

ที่จัดทำขึ้นให้เหมือนของจริง

ดอกไม้ประดิษฐ์

ที่คิดทำขึ้นไม่เหมือนธรรมชาติ

ลายประดิษฐ์


การประดิษฐ์

การ + ประดิษฐ์

กาน-ปฺระ-ดิด

คำอาการนามของ ประดิษฐ์


ประดิษฐ

ยืมมาจากสันสกฤต प्रतिष्ठ (ปฺรติษฺฐ)

[เสียงสมาส]
ปฺระ-ดิด-ถะ-

รูปแบบอื่นของ ประดิษฐ์


อ่อนโยน

อ่อน + โยน ซึ่งแผลงมาจาก โอน (“น้อมลง”)

/ʔɔːn˨˩.joːn˧/^((สัมผัส))

มีกิริยาวาจานิ่มนวล


ความอ่อนโยน

ความ + อ่อนโยน

คฺวาม-อ่อน-โยน

คำอาการนามของ อ่อนโยน


ตฤณ

ยืมมาจากสันสกฤต तृण (ตฺฤณ); เทียบบาลี ติณ

[เสียงสมาส]
ตฺริน-นะ-


ตะกาย

ไม่ทราบรากศัพท์

พยายามป่ายปีน

แมวตะกายฝา

หมาตะกายเจ้าของ


การตะกาย

คำอาการนามของ ตะกาย


ตะกุย

เอามือหรือเท้าเป็นต้นคุ้ยหรือข่วน


การตะกุย

คำอาการนามของ ตะกุย


ตะกุยตะกาย

ตะกุย + ตะกาย

ตะ-กุย-ตะ-กาย

พยายามคุ้ยข่วนหรือป่ายปีน


การตะกุยตะกาย

การ + ตะกุยตะกาย

กาน-ตะ-กุย-ตะ-กาย

คำอาการนามของ ตะกุยตะกาย


ตะบอย

คำกริยาวิเศษณ์

อาการที่ทำอย่างชักช้าร่ำไร


การตะเบ๊ะ

การ + ตะเบ๊ะ

คำอาการนามของ ตะเบ๊ะ


ตะโบม

เล้าโลม, โอบกอด


การตะโบม

คำอาการนามของ ตะโบม


ตั้งนาฬิกา

ตั้ง + นาฬิกา

ตั้ง-นา-ลิ-กา

เทียบนาฬิกาให้ตรงเวลา


การตั้งนาฬิกา

การ + ตั้งนาฬิกา

กาน-ตั้ง-นา-ลิ-กา

คำอาการนามของ ตั้งนาฬิกา


ตั้งเวลา

เทียบนาฬิกาให้ตรงเวลา


การตั้งเวลา

การ + ตั้งเวลา

กาน-ตั้ง-เว-ลา

คำอาการนามของ ตั้งเวลา


ตัดประเด็น

ตัด + ประเด็น

ตัด-ปฺระ-เด็น

ตัดข้อความสำคัญบางเรื่องที่หยิบยกขึ้นพิจารณาออก

คดีนี้ตำรวจตัดประเด็นชู้สาวออก


การตัดประเด็น

การ + ตัดประเด็น

กาน-ตัด-ปฺระ-เด็น

คำอาการนามของ ตัดประเด็น


ตัดราคา

ลดราคาให้ต่ำกว่าคู่แข่งขัน


การตัดราคา

การ + ตัดราคา

กาน-ตัด-รา-คา

คำอาการนามของ ตัดราคา


ตัดหนามอย่าไว้หน่อ ฆ่าพ่ออย่าไว้ลูก

ตัด + หนาม + อย่า + ไว้ + หน่อ + ฆ่า + พ่อ + อย่า + ไว้ + ลูก

ตัด-หฺนาม-หฺย่า-ไว้-หฺน่อ-ค่า-พ่อ-หฺย่า-ไว้-ลูก

/tat̚˨˩.naːm˩˩˦.jaː˨˩.waj˦˥.nɔː˨˩.kʰaː˥˩.pʰɔː˥˩.jaː˨˩.waj˦˥.luːk̚˥˩/^((สัมผัส))

ทำลายให้หมดสิ้น ไม่ให้เหลือลูกหลานไว้สืบเชื้อสาย

th-ตัดหนามอย่าไว้หน่อ_ฆ่าพ่ออย่าไว้ลูก-th-verb-ID57o1m6


ตัดขาด

/tat̚˨˩.kʰaːt̚˨˩/^((สัมผัส))

เลิกติดต่อคบหากัน


การตัดขาด

การ + ตัดขาด

คำอาการนามของ ตัดขาด


การตัดญาติขาดมิตร

การ + ตัดญาติขาดมิตร

กาน-ตัด-ยาด-ขาด-มิด

/kaːn˧.tat̚˨˩.jaːt̚˥˩.kʰaːt̚˨˩.mit̚˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ตัดญาติขาดมิตร


ตัดกิเลส

ตัด-กิ-เหฺลด

ดับกิเลสได้สิ้นเชิง


การตัดกิเลส

การ + ตัดกิเลส

กาน-ตัด-กิ-เหฺลด

คำอาการนามของ ตัดกิเลส


ตั้วสิว

จากหมิ่นใต้ 大修 (“ซ่อมแซมครั้งใหญ่”)

ต้องตั้วสิวสำเภาเอาเข้าอู่


การตั้วสิว

การ + ตั้วสิว

กาน-ตั้ว-สิว

คำอาการนามของ ตั้วสิว


ตั้วเหี่ย

จากหมิ่นใต้ 大兄 (“พี่ชายคนโต,พี่ชายใหญ่”)

ตำแหน่งหัวหน้าอั้งยี่


ตั้วเฮีย

ชายที่ได้รับการยกย่องให้เป็นหัวหน้าหรือพี่ใหญ่ของกลุ่ม


ตัวแปร

ตัว + แปร; จากเป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ variable, variate

จำนวนจริงหรือจำนวนเชิงซ้อนที่มีค่าได้หลาย ๆ ค่าในช่วงหรือเซตที่กำหนดให้


ตัวแปล

รูปที่สะกดผิดของ ตัวแปร


ตาทิพย์

ตาที่สามารถดูอะไรเห็นได้หมด


ตามล้างตามเช็ด

ตาม + ล้าง + ตาม + เช็ด

การตามล้างตามเช็ด (abstract-noun)

ตาม-ล้าง-ตาม-เช็ด

/taːm˧.laːŋ˦˥.taːm˧.t͡ɕʰet̚˦˥/^((สัมผัส))

คอยแก้ไขให้ถูกต้องอยู่เนือง ๆ


การตามล้างตามเช็ด

การ + ตามล้างตามเช็ด

กาน-ตาม-ล้าง-ตาม-เช็ด

/kaːn˧.taːm˧.laːŋ˦˥.taːm˧.t͡ɕʰet̚˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ตามล้างตามเช็ด


ตารางสอน

/taː˧.raːŋ˧.sɔːn˩˩˦/^((สัมผัส))

ตารางที่บรรจุรายการสอนใน 1 สัปดาห์ ว่า วันใด เวลาใด สอนวิชาใด


ตายอดตายอยาก

ตาย + อด + ตาย + อยาก

การตายอดตายอยาก (abstract-noun)

ตาย-อด-ตาย-หฺยาก


การตายอดตายอยาก

การ + ตายอดตายอยาก

กาน-ตาย-อด-ตาย-หฺยาก

/kaːn˧.taːj˧.ʔot̚˨˩.taːj˧.jaːk̚˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ตายอดตายอยาก


ตูก

ยืมมาจากเขมร ទូក (ทูก)

/tuːk̚˨˩/^((สัมผัส))


เตลิดเปิดเปิง

เตลิด + เปิดเปิง

การเตลิดเปิดเปิง (abstract-noun)

ตะ-เหฺลิด-เปิด-เปิง

/ta˨˩.lɤːt̚˨˩.pɤːt̚˨˩.pɤːŋ˧/^((สัมผัส))

ไปโดยเร็วจนยั้งไม่ได้, ไปอย่างไร้ทิศทาง

เตลิดเปิดเปิงไปไหนแล้วก็ไม่รู้


การเตลิดเปิดเปิง

การ + เตลิดเปิดเปิง

กาน-ตะ-เหฺลิด-เปิด-เปิง

/kaːn˧.ta˨˩.lɤːt̚˨˩.pɤːt̚˨˩.pɤːŋ˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เตลิดเปิดเปิง


แตกเงิน

/tɛːk̚˨˩.ŋɤn˧/^((สัมผัส))

เอาเงินตราหน่วยใหญ่ไปแลกเป็นเงินปลีกหรือหน่วยย่อย


การแตกเงิน

การ + แตกเงิน

กาน-แตก-เงิ็น

/kaːn˧.tɛːk̚˨˩.ŋɤn˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ แตกเงิน


เงินปลีก

/ŋɤn˧.pliːk̚˨˩/^((สัมผัส))

เงินจำนวนย่อยที่แตกออกมาจากเงินจำนวนใหญ่หน่วยใดหน่วยหนึ่งของเงินตรา


หวาดระแวง

หวาด + ระแวง

การหวาดระแวง (abstract-noun)
ความหวาดระแวง (abstract-noun)

หฺวาด-ระ-แวง

/waːt̚˨˩.ra˦˥.wɛːŋ˧/^((สัมผัส))

หวั่นเกรงสงสัยไปเอง


การหวาดระแวง

การ + หวาดระแวง

กาน-หฺวาด-ระ-แวง

คำอาการนามของ หวาดระแวง


ความหวาดระแวง

ความ + หวาดระแวง

คฺวาม-หฺวาด-ระ-แวง

คำอาการนามของ หวาดระแวง


ไต่ไม้ลำเดียว

ไต่ + ไม้ + ลำ + เดียว

ไต่-ม้าย-ลำ-เดียว

กระทำการใด ๆ ตามลำพังตัวคนเดียวโดยไม่พึ่งพาอาศัยผู้อื่น อาจพลั้งพลาดได้


สั่งเสีย

/saŋ˨˩.sia̯˩˩˦/^((สัมผัส))

เตือน, กำชับ, บอกให้เข้าใจ

พอแม่จะออกจากบ้าน ก็สั่งเสียลูกให้ปิดประตูหน้าต่างให้เรียบร้อย

บอกไว้อาลัยในการที่จะจากไป, บอกเป็นการอำลา

เขาตายโดยไม่ได้สั่งเสียลูกเมีย


การสั่งเสีย

การ + สั่งเสีย

กาน-สั่ง-เสีย

คำอาการนามของ สั่งเสีย


ฝีก

/fiːk̚˨˩/^((สัมผัส))

แฝง, เร้น, ซ่อน


การฝีก

คำอาการนามของ ฝีก


เฝ้าศพ

อยู่เป็นเพื่อนเจ้าภาพในงานศพ


การเฝ้าศพ

การ + เฝ้าศพ

คำอาการนามของ เฝ้าศพ


เฝ้าไข้

คอยดูแล ปรนนิบัติ พยาบาลผู้ป่วยไข้


การเฝ้าไข้

การ + เฝ้าไข้

กาน-เฟ่า-ไค่

คำอาการนามของ เฝ้าไข้


เณรหางนาค

เณร + หาง + นาค

/neːn˧.haːŋ˩˩˦.naːk̚˥˩/^((สัมผัส))

กุลบุตรที่บวชเป็นสามเณรต่อท้ายพิธีบวชพระ


จิตวิทยา

จิต + วิทยา; จากเป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ psychology

心理學

วิชาว่าด้วยจิต

心理学

วิชาว่าด้วยจิต

ပၢႆးၸႂ်

วิชาว่าด้วยจิต

ຈິດຕະວິທະຍາ

วิชาว่าด้วยจิต

psychology

วิชาว่าด้วยจิต

मनोविज्ञान

วิชาว่าด้วยจิต

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

จิด-ตะ-วิด-ทะ-ยา

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

จิด-วิด-ทะ-ยา

/t͡ɕit̚˨˩.ta˨˩.wit̚˦˥.tʰa˦˥.jaː˧/^((สัมผัส))

วิชาว่าด้วยจิต, วิทยาศาสตร์แขนงหนึ่งว่าด้วยปรากฏการณ์ พฤติกรรม และกระบวนการของจิต


ละโมบ

การละโมบ (abstract-noun)
ความละโมบ (abstract-noun)

โลภมาก, มักได้


การละโมบ

คำอาการนามของ ละโมบ


ความละโมบ

ความ + ละโมบ

คฺวาม-ละ-โมบ

คำอาการนามของ ละโมบ


โลภ

ยืมมาจากสันสกฤต लोभ (โลภ) หรือ บาลี โลภ

/loːp̚˥˩/^((สัมผัส))

ความอยากได้ไม่รู้จักพอ


โลภ

ยืมมาจากสันสกฤต लोभ (โลภ) หรือ บาลี โลภ

/loːp̚˥˩/^((สัมผัส))

ที่อยากได้ไม่รู้จักพอ


หน้าด้าน

มีสีหน้าไม่สลดทั้งที่ควรจะอายแต่ก็ไม่อาย

ไม่มีความรู้สึกอายในสิ่งที่ควรอาย


ความหน้าด้าน

ความ + หน้าด้าน

คฺวาม-น่า-ด้าน

คำอาการนามของ หน้าด้าน


หน้าทน

ไม่มีความรู้สึกอายในสิ่งที่ควรอาย


ความหน้าทน

ความ + หน้าทน

คฺวาม-น่า-ทน

คำอาการนามของ หน้าทน


หน้าหนา

/naː˥˩.naː˩˩˦/^((สัมผัส))

ไม่มีความรู้สึกอายในสิ่งที่ควรอาย


ความหน้าหนา

ความ + หน้าหนา

คฺวาม-น่า-หฺนา

คำอาการนามของ หน้าหนา


การสรร

คำอาการนามของ สรร


การสรรค์

คำอาการนามของ สรรค์


ศัล

ยืมมาจากสันสกฤต शल्ल (ศลฺล)


ศัลกะ

ยืมมาจากสันสกฤต शल्क (ศลฺก)


เอาหูไปนา เอาตาไปไร่

เอา + หู + ไป + นา + เอา + ตา + ไป + ไร่

เอา-หู-ไป-นา-เอา-ตา-ไป-ไร่

/ʔaw˧.huː˩˩˦.paj˧.naː˧.ʔaw˧.taː˧.paj˧.raj˥˩/^((สัมผัส))

แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไม่สนใจ

th-เอาหูไปนา_เอาตาไปไร่-th-verb-bLf38S-b


แสร้ง

/sɛːŋ˥˩/^((สัมผัส))

จงใจทำให้ผิดจากความจริง

รังไรโรยด้วยแป้ง เหมือนนกแสร้งทำรังรวง


การแสร้ง

/kaːn˧.sɛːŋ˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ แสร้ง


เหิม

คำกริยาวิเศษณ์

/hɤːm˩˩˦/^((สัมผัส))

กำเริบ, ลำพองใจ


ความเหิม

/kʰwaːm˧.hɤːm˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เหิม


เหิมเกริม

เหิม + (เกริม เป็นคำสร้อย)

การเหิมเกริม (abstract-noun)
ความเหิมเกริม (abstract-noun)

/hɤːm˩˩˦.krɤːm˧/^((สัมผัส))

กำเริบเสิบสาน


การเหิมเกริม

การ + เหิมเกริม

กาน-เหิม-เกฺริม

คำอาการนามของ เหิมเกริม


ความเหิมเกริม

ความ + เหิมเกริม

คฺวาม-เหิม-เกฺริม

คำอาการนามของ เหิมเกริม


ชาวนา

/t͡ɕʰaːw˧.naː˧/^((สัมผัส))

คนที่มีอาชีพปลูกข้าว


พ่อค้าคนกลาง

พ่อค้า + คนกลาง

พ่อ-ค้า-คน-กฺลาง

/pʰɔː˥˩.kʰaː˦˥.kʰon˧.klaːŋ˧/^((สัมผัส))

ผู้ทำการค้าระหว่างผู้ผลิตกับผู้บริโภค


เอาเปรียบ

เอา + เปรียบ

การเอาเปรียบ (abstract-noun)
ความเอาเปรียบ (abstract-noun)

พยายามให้ได้ประโยชน์มากกว่า


การเอาเปรียบ

การ + เอาเปรียบ

กาน-เอา-เปฺรียบ

คำอาการนามของ เอาเปรียบ


ความเอาเปรียบ

ความ + เอาเปรียบ

คฺวาม-เอา-เปฺรียบ

คำอาการนามของ เอาเปรียบ


กดราคา

ตีราคาต่ำกว่าปกติ


การกดราคา

การ + กดราคา

กาน-กด-รา-คา

คำอาการนามของ กดราคา


ลิ้นสองแฉก

ลิ้น + สอง + แฉก

ลิ้น-สอง-แฉก

/lin˦˥.sɔːŋ˩˩˦.t͡ɕʰɛːk̚˨˩/^((สัมผัส))

ที่พูดสับปลับเชื่อถือไม่ได้


สับปลับ

กลับกลอกเชื่อไม่ได้

เขาเป็นคนสับปลับ


สับปลับ

คำกริยาวิเศษณ์

กลับกลอกเชื่อไม่ได้ (มักใช้แก่กริยาพูด)

พูดสับปลับ


ความสับปลับ

ความ + สับปลับ

คฺวาม-สับ-ปฺลับ

คำอาการนามของ สับปลับ


พ่อค้า

/pʰɔː˥˩.kʰaː˦˥/^((สัมผัส))

ผู้ชายที่ทำการค้าขาย

คนทั่วไปที่ทำการค้าขาย


แม่ค้า

/mɛː˥˩.kʰaː˦˥/^((สัมผัส))

ผู้หญิงที่ทำการค้าขาย


พ่อครัว

/pʰɔː˥˩.kʰrua̯˧/^((สัมผัส))

หัวหน้าครอบครัว

ผู้ชายที่ประกอบอาหาร


แม่ครัว

/mɛː˥˩.kʰrua̯˧/^((สัมผัส))

ผู้หญิงที่ประกอบอาหาร


ประกอบอาหาร

ประกอบ + อาหาร

ปฺระ-กอบ-อา-หาน

/pra˨˩.kɔːp̚˨˩.ʔaː˧.haːn˩˩˦/^((สัมผัส))

ทำหรือปรุงแต่งอาหารต่าง ๆ


การประกอบอาหาร

การ + ประกอบอาหาร

กาน-ปฺระ-กอบ-อา-หาน

/kaːn˧.pra˨˩.kɔːp̚˨˩.ʔaː˧.haːn˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ประกอบอาหาร


อารักขา

ยืมมาจากบาลี อารกฺข; เทียบสันสกฤต आरक्ष (อารกฺษ)

/ʔaː˧.rak̚˦˥.kʰaː˩˩˦/^((สัมผัส))

ป้องกัน, คุ้มครอง, ดูแล


อารักขา

/ʔaː˧.rak̚˦˥.kʰaː˩˩˦/^((สัมผัส))

การป้องกัน, ความคุ้มครอง, ความดูแล


การอารักขา

การ + อารักขา

กาน-อา-รัก-ขา

/kaːn˧.ʔaː˧.rak̚˦˥.kʰaː˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ อารักขา


การวิบัติ

การ + วิบัติ

คำอาการนามของ วิบัติ


ความวิบัติ

ความ + วิบัติ

คฺวาม-วิ-บัด

คำอาการนามของ วิบัติ


ย้อนแย้ง

การย้อนแย้ง (abstract-noun)
ความย้อนแย้ง (abstract-noun)

yɔ́ɔn-yɛ́ɛng

/jɔːn˦˥.jɛːŋ˦˥/^((สัมผัส))

ขัดแย้งอยู่ในตัวเอง (ใช้กับความคิดหรือการกระทำ)


การย้อนแย้ง

การ + ย้อนแย้ง

กาน-ย้อน-แย้ง

/kaːn˧.jɔːn˦˥.jɛːŋ˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ย้อนแย้ง


ความย้อนแย้ง

ความ + ย้อนแย้ง

คฺวาม-ย้อน-แย้ง

/kʰwaːm˧.jɔːn˦˥.jɛːŋ˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ย้อนแย้ง


ปากหมา

/paːk̚˨˩.maː˩˩˦/^((สัมผัส))

ชอบพูดจาว่าร้ายคนอื่น


ความปากหมา

ความ + ปากหมา

คฺวาม-ปาก-หฺมา

คำอาการนามของ ปากหมา


ปากเสีย

/paːk̚˨˩.sia̯˩˩˦/^((สัมผัส))

ชอบพูดจาว่าร้ายคนอื่น


ความปากเสีย

ความ + ปากเสีย

คฺวาม-ปาก-เสีย

คำอาการนามของ ปากเสีย


ผีเจาะปาก

คำกริยาวิเศษณ์

ผี + เจาะ + ปาก

/pʰiː˩˩˦.t͡ɕɔʔ˨˩.paːk̚˨˩/^((สัมผัส))

พูดตลอดเวลา, พูดไม่หยุด

ปากเสียตลอดเวลา


ผีเจาะปากมาพูด

คำกริยาวิเศษณ์

ผี + เจาะ + ปาก + มา + พูด

ผี-เจาะ-ปาก-มา-พูด

/pʰiː˩˩˦.t͡ɕɔʔ˨˩.paːk̚˨˩.maː˧.pʰuːt̚˥˩/^((สัมผัส))

พูดตลอดเวลา, พูดไม่หยุด

ปากเสียตลอดเวลา


หนามยอกเอาหนามบ่ง

หนาม + ยอก + เอา + หนาม + บ่ง

หฺนาม-ยอก-เอา-หฺนาม-บ่ง

/naːm˩˩˦.jɔːk̚˥˩.ʔaw˧.naːm˩˩˦.boŋ˨˩/^((สัมผัส))

ตอบโต้หรือแก้ด้วยวิธีการทำนองเดียวกัน


หนาม

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʰnaːmᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩉ᩠ᨶᩣ᩠ᨾ (หนาม), ลาว ໜາມ (หนาม), ไทลื้อ ᦐᦱᧄ (หนาม), ไทใหญ่ ၼၢမ် (นาม), ไทดำ ꪘꪱꪣ (หนาม), ไทใต้คง ᥘᥣᥛᥴ (ล๋าม) หรือ ᥢᥣᥛᥴ (น๋าม), จ้วง nam, จ้วงแบบหนง nam

thorn

ส่วนแหลม ๆ ที่งอกออกจากต้นหรือกิ่งของไม้บางชนิดเป็นต้น

/naːm˩˩˦/^((สัมผัส))

หนามงิ้ว

หนามพุทรา


หนาม

/naːm˩˩˦/^((สัมผัส))

ชื่อหอยทะเลกาบเดี่ยวหลายชนิด ในวงศ์ Muricidae เปลือกมีหนามสั้นหรือยาวโดยรอบ เช่น ชนิด Murex Trapa Röding


หนามยอกอก

หนาม + ยอก + อก

หฺนาม-ยอก-อก

/naːm˩˩˦.jɔːk̚˥˩.ʔok̚˨˩/^((สัมผัส))

คนหรือเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกเหมือนมีอะไรมาทิ่มแทงอยู่ในอกตลอดเวลา


หนามเตย

/naːm˩˩˦.tɤːj˧/^((สัมผัส))

ลายหยักบนตัวหนังสือขอม

ส่วนที่เป็นหยัก ๆ บนหลังจระเข้

โลหะที่มีลักษณะเป็นเขี้ยวคล้ายหนามสำหรับเกาะยึดหัวแหวนเป็นต้น


การวิ่ง

คำอาการนามของ วิ่ง


การกำหนัด

การ + กำหนัด

กาน-กำ-หฺนัด

คำอาการนามของ กำหนัด


ความกำหนัด

ความ + กำหนัด

คฺวาม-กำ-หฺนัด

คำอาการนามของ กำหนัด


การเกรงใจ

การ + เกรงใจ

กาน-เกฺรง-ไจ

คำอาการนามของ เกรงใจ


ความเกรงใจ

ความ + เกรงใจ

คฺวาม-เกฺรง-ไจ

คำอาการนามของ เกรงใจ


การนั่ง

คำอาการนามของ นั่ง


การดู

คำอาการนามของ ดู


กินทิ้งกินขว้าง

กิน + ทิ้ง + กิน + ขว้าง

การกินทิ้งกินขว้าง (abstract-noun)

กิน-ทิ้ง-กิน-คฺว่าง

กินอย่างสุรุ่ยสุร่าย, กินเหลือทิ้งมากมาย


การกินทิ้งกินขว้าง

การ + กินทิ้งกินขว้าง

กาน-กิน-ทิ้ง-กิน-คฺว่าง

/kaːn˧.kin˧.tʰiŋ˦˥.kin˧.kʰwaːŋ˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ กินทิ้งกินขว้าง


กินล้างกินผลาญ

กิน + ล้าง + กิน + ผลาญ

การกินล้างกินผลาญ (abstract-noun)

กิน-ล้าง-กิน-ผฺลาน

กินครึ่งทิ้งครึ่ง, กินทิ้งกินขว้าง, กินอย่างสุรุ่ยสุร่าย


การกินล้างกินผลาญ

การ + กินล้างกินผลาญ

กาน-กิน-ล้าง-กิน-ผฺลาน

/kaːn˧.kin˧.laːŋ˦˥.kin˧.pʰlaːn˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ กินล้างกินผลาญ


เจือจาง

/t͡ɕɯa̯˧.t͡ɕaːŋ˧/^((สัมผัส))

ไม่เข้มข้น, เข้มข้นน้อยลงเพราะเติมตัวทำละลายเช่นน้ำเพิ่มลงไป, มีตัวทำละลายมาก มีตัวถูกละลายน้อย (ใช้แก่สารละลาย)

สารละลายกรดเจือจาง


ความเจือจาง

ความ + เจือจาง

คฺวาม-เจือ-จาง

/kʰwaːm˧.t͡ɕɯa̯˧.t͡ɕaːŋ˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เจือจาง


เข้มข้น

เข้มมาก, เข้มจัด


ความเข้มข้น

ความ + เข้มข้น

คฺวาม-เค็่ม-ค่น

คำอาการนามของ เข้มข้น


ความมีหน้ามีตา

ความ + มีหน้ามีตา

คฺวาม-มี-น่า-มี-ตา

/kʰwaːm˧.miː˧.naː˥˩.miː˧.taː˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ มีหน้ามีตา


เครื่องสาย

เครื่อง + สาย

เคฺรื่อง-สาย

/kʰrɯa̯ŋ˥˩.saːj˩˩˦/^((สัมผัส))

เครื่องดนตรีชนิดที่มีสาย เช่น จะเข้ ซอ พิณ ไวโอลิน

(วง~) ชื่อเรียกวงดนตรีซึ่งใช้เครื่องดนตรีที่มีสายเป็นหลัก (แบบคลาสสิก)


การเคล้า

คำอาการนามของ เคล้า


การเกลือก

การ + เกลือก

คำอาการนามของ เกลือก


การเกลือกกลิ้ง

การ + เกลือกกลิ้ง

กาน-เกฺลือก-กฺลิ้ง

คำอาการนามของ เกลือกกลิ้ง


การกลิ้งเกลือก

การ + กลิ้งเกลือก

กาน-กฺลิ้ง–เกฺลือก

คำอาการนามของ กลิ้งเกลือก


การพร้อม

คำอาการนามของ พร้อม


ความพร้อม

ความ + พร้อม

คฺวาม-พฺร้อม

คำอาการนามของ พร้อม


การสมาส

กาน-สะ-หฺมาด

คำอาการนามของ สมาส


ลายลักษณ์

ลาย + ลักษณ์

ตัวหนังสือ, เครื่องหมายเป็นรูปต่าง ๆ เช่น ตัวอักษรอียิปต์โบราณ


ลายลักษณ์อักษร

ลายลักษณ์ + อักษร; เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ writing (ทางนิติศาสตร์)

ลาย-ลัก-อัก-สอน

/laːj˧.lak̚˦˥.ʔak̚˨˩.sɔːn˩˩˦/^((สัมผัส))

เครื่องหมายขีดเขียนเป็นตัวหนังสือ

เรื่องนี้ควรบันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร


เตรียม

จัดแจงไว้ให้เรียบร้อย, จัดหรือทำไว้ล่วงหน้า

ทำให้เกิดสารเคมีที่ต้องการจากสารเคมีอื่นด้วยกระบวนการทางเคมี

เตรียมแก๊สออกซิเจนจากดินประสิว


การเตรียม

การ + เตรียม

คำอาการนามของ เตรียม


มุขยประโยค

มุขย + ประโยค; เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ main clause

มุก-ขะ-ยะ-ปฺระ-โหฺยก

/muk̚˦˥.kʰa˨˩.ja˦˥.pra˨˩.joːk̚˨˩/^((สัมผัส))

ชื่อประโยคในตำราไวยากรณ์ได้แก่ ประโยคที่มีประโยคอื่นเป็นส่วนขยาย


ประโยคหลัก

ประโยค + หลัก

ปฺระ-โหฺยก-หฺลัก


อนุประโยค

อนุ + ประโยค; เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ clause

oração

หน่วยหนึ่งของการจัดเรียงคำทางไวยากรณ์

oración

หน่วยหนึ่งของการจัดเรียงคำทางไวยากรณ์

clause

หน่วยหนึ่งของการจัดเรียงคำทางไวยากรณ์

อะ-นุ-ปฺระ-โหฺยก

ประโยคเล็กที่ทำหน้าที่แต่งมุขยประโยคให้ได้ความดีขึ้น แบ่งเป็น 3 ชนิด คือ นามานุประโยค คุณานุประโยค และวิเศษณานุประโยค


ประโยคย่อย

ประโยค + ย่อย

ปฺระ-โหฺยก-ย็่อย


นามานุประโยค

นาม + อนุประโยค

นา-มา-นุ-ปฺระ-โหฺยก

/naː˧.maː˧.nu˦˥.pra˨˩.joːk̚˨˩/^((สัมผัส))

อนุประโยคที่ทำหน้าที่เสมือนนาม ซึ่งอาจเป็นประธานหรือกรรมของมุขยประโยคก็ได้


คุณานุประโยค

คุณ + อนุประโยค; เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ relative clause

คุ-นา-นุ-ปฺระ-โหฺยก

/kʰu˦˥.naː˧.nu˦˥.pra˨˩.joːk̚˨˩/^((สัมผัส))

อนุประโยคที่ทำหน้าที่ขยายนามหรือสรรพนามของมุขยประโยค


วิเศษณานุประโยค

วิเศษณ + อนุประโยค

วิ-เส-สะ-นา-นุ-ปฺระ-โหฺยก

/wi˦˥.seː˩˩˦.sa˨˩.naː˧.nu˦˥.pra˨˩.joːk̚˨˩/^((สัมผัส))

อนุประโยคที่ทำหน้าที่ขยายกริยาหรือวิเศษณ์ของมุขยประโยค


กริยาวิเศษณานุประโยค

กริยา + วิเศษณ + อนุประโยค

กฺริ-ยา-วิ-เส-สะ-นา-นุ-ปฺระ-โหฺยก

กะ-ริ-ยา-วิ-เส-สะ-นา-นุ-ปฺระ-โหฺยก

/kri˨˩.jaː˧.wi˦˥.seː˩˩˦.sa˨˩.naː˧.nu˦˥.pra˨˩.joːk̚˨˩/^((สัมผัส))

/ka˨˩.ri˦˥.jaː˧.wi˦˥.seː˩˩˦.sa˨˩.naː˧.nu˦˥.pra˨˩.joːk̚˨˩/^((สัมผัส))

th-กริยาวิเศษณานุประโยค-th-noun-ZqF39BK7


กริยาช่วย

กริยา + ช่วย

กฺริ-ยา-ช่วย

กะ-ริ-ยา-ช่วย

(คำ~) กริยาที่ใช้ช่วยกริยาอื่น เช่น คง จะ ถูก น่า


อักขรวิธี

อักขร + วิธี

อัก-ขะ-หฺระ-วิ-ที

/ʔak̚˨˩.kʰa˨˩.ra˨˩.wi˦˥.tʰiː˧/^((สัมผัส))

วิธีเขียนและอ่านหนังสือให้ถูกต้อง

ชื่อตำราไวยากรณ์ตอนที่ว่าด้วยตัวอักษร การอ่าน การเขียน และการใช้ตัวอักษร


คชบาล

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

/kʰot̚˦˥.t͡ɕʰa˦˥.baːn˧/^((สัมผัส))

คนเลี้ยงช้าง


โคบาล

ยืมมาจากบาลี โคปาล; เทียบเท่า โค + บาล


ความจืด

/kʰwaːm˧.t͡ɕɯːt̚˨˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ จืด


ข้าวเปลือก

ข้าว + เปลือก

ค่าว-เปฺลือก

/kʰaːw˥˩.plɯa̯k̚˨˩/^((สัมผัส))

เมล็ดข้าวที่ยังไม่ได้เอาเปลือกออก


ข้าวเปลือก

ตัดทอนจาก เทียนข้าวเปลือก

ค่าว-เปฺลือก

/kʰaːw˥˩.plɯa̯k̚˨˩/^((สัมผัส))

เทียนข้าวเปลือก


ข้าวสาร

/kʰaːw˥˩.saːn˩˩˦/^((สัมผัส))

ข้าวเปลือกที่สีซ้อมจนเหลือแต่เมล็ดขาว


ข้าวสาร

/kʰaːw˥˩.saːn˩˩˦/^((สัมผัส))

ชื่อไม้เถาในสกุล Raphistemma วงศ์ Asclepiadaceae เช่น ข้าวสารดอกใหญ่ [R. pulchellum (Roxb.) Wall.] ข้าวสารดอกเล็ก [R. hooperianum (Blume) Decne.] ทั้ง 2 ชนิดนี้ดอกกินได้


ขุ่นข้องหมองใจ

ขุ่น + ข้อง + หมองใจ

การขุ่นข้องหมองใจ (abstract-noun)
ความขุ่นข้องหมองใจ (abstract-noun)

ขุ่น-ค็่อง-หฺมอง-ไจ

/kʰun˨˩.kʰɔŋ˥˩.mɔːŋ˩˩˦.t͡ɕaj˧/^((สัมผัส))


ประชดประชัน

ประชด + ประชัน

ปฺระ-ชด-ปฺระ-ชัน

/pra˨˩.t͡ɕʰot̚˦˥.pra˨˩.t͡ɕʰan˧/^((สัมผัส))

พูดหรือทำเป็นเชิงกระทบกระแทกแดกดัน


แดยัน

ผวาวิ่งประหวั่นจิตต์ ไม่ทันคิดก็โศกา กอดแก้วขนิษฐา ฤดีดิ้นอยู่แดยัน


ม่อย

/mɔj˥˩/^((สัมผัส))

เคลิ้มหลับไปชั่วครู่

ม่อยไปหน่อยหนึ่ง


ม่อย

/mɔj˥˩/^((สัมผัส))

เรียกอาการที่มีสีหน้าสลดแสดงว่าเสียใจ ว่า หน้าม่อย


เฉียวฉุน

/t͡ɕʰia̯w˩˩˦.t͡ɕʰun˩˩˦/^((สัมผัส))


เฉียวฉุน

/t͡ɕʰia̯w˩˩˦.t͡ɕʰun˩˩˦/^((สัมผัส))

โกรธง่าย, โกรธเร็ว


ชายเฟือย

/t͡ɕʰaːj˧.fɯa̯j˧/^((สัมผัส))

ริมน้ำที่มีหญ้ารก ๆ หรือมีไม้น้ำปกคลุม

ที่ที่สะดวก, ที่ที่ง่าย

หากินตามชายเฟือย


ชายเฟือย

/t͡ɕʰaːj˧.fɯa̯j˧/^((สัมผัส))


ฉุนเฉียว

/t͡ɕʰun˩˩˦.t͡ɕʰia̯w˩˩˦/^((สัมผัส))


ฉุนเฉียว

/t͡ɕʰun˩˩˦.t͡ɕʰia̯w˩˩˦/^((สัมผัส))

โกรธง่าย, โกรธเร็ว


ฉ่าฉาว

/t͡ɕʰaː˨˩.t͡ɕʰaːw˩˩˦/^((สัมผัส))

เกรียวกราว, เลื่องลือ, อื้ออึง


เคลือบแคลง

เคลือบ + แคลง

การเคลือบแคลง (abstract-noun)
ความเคลือบแคลง (abstract-noun)

เคฺลือบ-แคฺลง

/kʰlɯa̯p̚˥˩.kʰlɛːŋ˧/^((สัมผัส))

สงสัย, แคลงใจ, ระแวง


พ่วงพี

/pʰua̯ŋ˥˩.pʰiː˧/^((สัมผัส))

เป็นเสือที่มีความสง่างาม รูปร่างพ่วงพีมีเสน่ห์ และขยันเก่งกาจในการล่าเหยื่อ


พ้องพาน

/pʰɔːŋ˦˥.pʰaːn˧/^((สัมผัส))

ประสบ, แตะต้อง

ขออย่าให้มีภัยอันตรายมาพ้องพาน


อิดเอื้อน

อิด + เอื้อน

การอิดเอื้อน (abstract-noun)
ความอิดเอื้อน (abstract-noun)

/ʔit̚˨˩.ʔɯa̯n˥˩/^((สัมผัส))

ไม่กล้าที่จะพูด

แสดงอาการไม่ค่อยเต็มใจ


ยิ้มย่อง

/jim˦˥.jɔŋ˥˩/^((สัมผัส))

ยิ้มด้วยความอิ่มใจ


ยื้อยุด

/jɯː˦˥.jut̚˦˥/^((สัมผัส))


เมียงม่าย

เมียง + ม่าย

ทำอาการประเดี๋ยวชำเลืองประเดี๋ยวเมิน


ฟันฟาง

ฟาง, ฟันที่เข้าใจว่าขึ้นแทนฟันแท้ที่หักไป

ฟันฟางไม่ค่อยดี กินของเหนียวของแข็งไม่ได้


ช่วงใช้

จากไทใหญ่ သုင်း (สุ๊ง, “ใช้”) + ภาษาไทย ใช้

/t͡ɕʰua̯ŋ˥˩.t͡ɕʰaj˦˥/^((สัมผัส))

เป็นข้าช่วงใช้


ยิ้มหัว

ยิ้มแกมหัวเราะ, ยิ้มแย้มหยอกล้อกัน


เมามาย

เลียนมาจาก มากมาย

การเมามาย (abstract-noun)
ความเมามาย (abstract-noun)


คลับคล้าย

การคลับคล้าย (abstract-noun)
ความคลับคล้าย (abstract-noun)

คฺลับ-คฺล้าย

จำได้แต่ไม่แน่ใจ, จำได้อย่างเลือนราง, ไม่แน่ใจว่าใช่

คลับคล้ายว่าเป็นคนคนเดียวกัน


เซ็งแซ่

คำกริยาวิเศษณ์

/seŋ˧.sɛː˥˩/^((สัมผัส))

ดังอื้ออึงแซ่ไปหมด


ถลากไถล

ถะ-หฺลาก-ถะ-ไหฺล

เสไปเรื่องอื่น ๆ ไม่ตรงไปตรงมา (ใช้แก่กริยาพูด)

ถามเรื่องหนึ่ง กลับถลากไถลไปตอบเรื่องอื่น


ยิ่งยวด

คำกริยาวิเศษณ์

เยี่ยมที่สุด

มีความสามารถอย่างยิ่งยวด

ใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวด


พรั่งพร้อม

คำกริยาวิเศษณ์

พรั่ง + พร้อม

พฺรั่ง-พฺร้อม

/pʰraŋ˥˩.pʰrɔːm˦˥/^((สัมผัส))

รวมอยู่มากหลาย

มากันพรั่งพร้อม


คมคาย

ฉลาด, ไหวพริบดี, ทันคน

วาจาคมคาย

พูดจาคมคาย

สำนวนภาษาคมคาย

หน้าตาคมคาย


ย้อนยอก

คำกริยาวิเศษณ์

/jɔːn˦˥.jɔːk̚˥˩/^((สัมผัส))

ย้อนให้เจ็บอกเจ็บใจ

พูดจาย้อนยอก


เบี้ยบน

ผู้มีอำนาจเหนือ, ผู้ได้เปรียบ, ผู้เป็นต่อ


พริ้งเพรา

พริ้ง + เพรา

พฺริ้ง-เพฺรา


ครบครัน

พร้อมเพรียง, ไม่ขาดเหลือ, บริบูรณ์


เพริศพราย

เพริศ + พราย

เพรอศพราย
ความเพริศพราย (noun-from-adj)

เพฺริด-พฺราย

/pʰrɤːt̚˥˩.pʰraːj˧/^((สัมผัส))


เจนจัด

การเจนจัด (abstract-noun)
ความเจนจัด (abstract-noun)

/t͡ɕeːn˧.t͡ɕat̚˨˩/^((สัมผัส))

สันทัด, ชำนาญ, มีประสบการณ์มาก


หงุบหงับ

คำกริยาวิเศษณ์

/ŋup̚˨˩.ŋap̚˨˩/^((สัมผัส))

สัปหงก, อาการที่นั่งโงกหัวหงุบลงแล้วเงยขึ้น

อาการที่เคี้ยวอาหารด้วยฟันปลอมที่สบกันไม่สนิท มักมีเสียงดังเช่นนั้น


อนุโมทนา

จากบาลี อนุโมทนา

อะ-นุ-โม-ทะ-นา

กถาเป็นเครื่องดำเนินตาม, วาจาเป็นเครื่องกล่าวด้วยสามารถแห่งอันบันเทิงตาม, ความยินดีตาม, ความยินดีด้วยความพลอยยินดี, ความเบิกบานใจ, อนุโม-ทนา (ความพลอยยินดีด้วยกับความดีของคนอื่น)


การขุ่นข้องหมองใจ

การ + ขุ่นข้องหมองใจ

กาน-ขุ่น-ค็่อง-หฺมอง-ไจ

/kaːn˧.kʰun˨˩.kʰɔŋ˥˩.mɔːŋ˩˩˦.t͡ɕaj˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ขุ่นข้องหมองใจ


ความขุ่นข้องหมองใจ

ความ + ขุ่นข้องหมองใจ

คฺวาม-ขุ่น-ค็่อง-หฺมอง-ไจ

/kʰwaːm˧.kʰun˨˩.kʰɔŋ˥˩.mɔːŋ˩˩˦.t͡ɕaj˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ขุ่นข้องหมองใจ


การประชดประชัน

การ + ประชดประชัน

กาน-ปฺระ-ชด-ปฺระ-ชัน

/kaːn˧.pra˨˩.t͡ɕʰot̚˦˥.pra˨˩.t͡ɕʰan˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ประชดประชัน


การเฉียวฉุน

การ + เฉียวฉุน

กาน-เฉียว-ฉุน

/kaːn˧.t͡ɕʰia̯w˩˩˦.t͡ɕʰun˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เฉียวฉุน


ความเฉียวฉุน

ความ + เฉียวฉุน

คฺวาม-เฉียว-ฉุน

/kʰwaːm˧.t͡ɕʰia̯w˩˩˦.t͡ɕʰun˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เฉียวฉุน


การฉุนเฉียว

การ + ฉุนเฉียว

กาน-ฉุน-เฉียว

/kaːn˧.t͡ɕʰun˩˩˦.t͡ɕʰia̯w˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ฉุนเฉียว


ความฉุนเฉียว

ความ + ฉุนเฉียว

คฺวาม-ฉุน-เฉียว

/kʰwaːm˧.t͡ɕʰun˩˩˦.t͡ɕʰia̯w˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ฉุนเฉียว


ความฉ่าฉาว

ความ + ฉ่าฉาว

คฺวาม-ฉ่า-ฉาว

/kʰwaːm˧.t͡ɕʰaː˨˩.t͡ɕʰaːw˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ฉ่าฉาว


คุณศัพท์

คำคุณ หรือ วิเศษณ์


การเคลือบแคลง

การ + เคลือบแคลง

กาน-เคฺลือบ-แคฺลง

/kaːn˧.kʰlɯa̯p̚˥˩.kʰlɛːŋ˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เคลือบแคลง


ความเคลือบแคลง

ความ + เคลือบแคลง

คฺวาม-เคฺลือบ-แคฺลง

/kʰwaːm˧.kʰlɯa̯p̚˥˩.kʰlɛːŋ˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เคลือบแคลง


ความพ่วงพี

ความ + พ่วงพี

คฺวาม-พ่วง-พี

คำอาการนามของ พ่วงพี


การพ้องพาน

การ + พ้องพาน

กาน-พ้อง-พาน

/kaːn˧.pʰɔːŋ˦˥.pʰaːn˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ พ้องพาน


การอิดเอื้อน

การ + อิดเอื้อน

กาน-อิด-เอื้อน

/kaːn˧.ʔit̚˨˩.ʔɯa̯n˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ อิดเอื้อน


ความอิดเอื้อน

ความ + อิดเอื้อน

คฺวาม-อิด-เอื้อน

/kʰwaːm˧.ʔit̚˨˩.ʔɯa̯n˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ อิดเอื้อน


การกระอิดกระเอื้อน

การ + กระอิดกระเอื้อน

กาน-กฺระ-อิด-กฺระ-เอื้อน

/kaːn˧.kra˨˩.ʔit̚˨˩.kra˨˩.ʔɯa̯n˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ กระอิดกระเอื้อน


ความกระอิดกระเอื้อน

ความ + กระอิดกระเอื้อน

คฺวาม-กฺระ-อิด-กฺระ-เอื้อน

/kʰwaːm˧.kra˨˩.ʔit̚˨˩.kra˨˩.ʔɯa̯n˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ กระอิดกระเอื้อน


การยิ้มย่อง

การ + ยิ้มย่อง

กาน-ยิ้ม-ย็่อง

คำอาการนามของ ยิ้มย่อง


ยิ้มย่องผ่องใส

ยิ้มย่อง + ผ่องใส

การยิ้มย่องผ่องใส (abstract-noun)

ยิ้ม-ย็่อง-ผ็่อง-ไส

/jim˦˥.jɔŋ˥˩.pʰɔŋ˨˩.saj˩˩˦/^((สัมผัส))

ยิ้มด้วยความอิ่มใจ


การยิ้มย่องผ่องใส

การ + ยิ้มย่องผ่องใส

กาน-ยิ้ม-ย็่อง-ผ็่อง-ไส

/kaːn˧.jim˦˥.jɔŋ˥˩.pʰɔŋ˨˩.saj˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ยิ้มย่องผ่องใส


การกระยิ้มกระย่อง

การ + กระยิ้มกระย่อง

กาน-กฺระ-ยิ้ม-กฺระ-ย็่อง

/kaːn˧.kra˨˩.jim˦˥.kra˨˩.jɔŋ˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ กระยิ้มกระย่อง


การยื้อยุด

การ + ยื้อยุด

กาน-ยื้อ-ยุด

คำอาการนามของ ยื้อยุด


การเมียงม่าย

การ + เมียงม่าย

กาน-เมียง-ม่าย

คำอาการนามของ เมียงม่าย


การช่วงใช้

การ + ช่วงใช้

กาน-ช่วง-ไช้

/kaːn˧.t͡ɕʰua̯ŋ˥˩.t͡ɕʰaj˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ช่วงใช้


การยิ้มหัว

การ + ยิ้มหัว

กาน-ยิ้ม-หัว

คำอาการนามของ ยิ้มหัว


การเมามาย

การ + เมามาย

คำอาการนามของ เมามาย


ความเมามาย

ความ + เมามาย

คฺวาม-เมา-มาย

คำอาการนามของ เมามาย


การคลับคล้าย

การ + คลับคล้าย

กาน-คฺลับ-คฺล้าย

คำอาการนามของ คลับคล้าย


ความคลับคล้าย

ความ + คลับคล้าย

คฺวาม-คฺลับ-คฺล้าย

คำอาการนามของ คลับคล้าย


คลับคล้ายคลับคลา

การคลับคล้ายคลับคลา (abstract-noun)
ความคลับคล้ายคลับคลา (abstract-noun)

คฺลับ-คฺล้าย-คฺลับ-คฺลา

/kʰlap̚˦˥.kʰlaːj˦˥.kʰlap̚˦˥.kʰlaː˧/^((สัมผัส))

ฉันคลับคล้ายคลับคลาว่าจะเคยพบเขามาก่อน


การคลับคล้ายคลับคลา

การ + คลับคล้ายคลับคลา

กาน-คฺลับ-คฺล้าย-คฺลับ-คฺลา

/kaːn˧.kʰlap̚˦˥.kʰlaːj˦˥.kʰlap̚˦˥.kʰlaː˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ คลับคล้ายคลับคลา


ความคลับคล้ายคลับคลา

ความ + คลับคล้ายคลับคลา

คฺวาม-คฺลับ-คฺล้าย-คฺลับ-คฺลา

/kʰwaːm˧.kʰlap̚˦˥.kʰlaːj˦˥.kʰlap̚˦˥.kʰlaː˧/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ คลับคล้ายคลับคลา

th-ความคลับคล้ายคลับคลา-th-noun-Lkep3DAi


การถลากไถล

การ + ถลากไถล

กาน-ถะ-หฺลาก-ถะ-ไหฺล

/kaːn˧.tʰa˨˩.laːk̚˨˩.tʰa˨˩.laj˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ถลากไถล


ยวดยิ่ง

คำกริยาวิเศษณ์

เยี่ยมที่สุด


ความพรั่งพร้อม

ความ + พรั่งพร้อม

คฺวาม-พฺรั่ง-พฺร้อม

คำอาการนามของ พรั่งพร้อม


พร้อมพรั่ง

คำกริยาวิเศษณ์

พร้อม + พรั่ง

พฺร้อม-พฺรั่ง

/pʰrɔːm˦˥.pʰraŋ˥˩/^((สัมผัส))

รวมอยู่มากหลาย

มากันพร้อมพรั่ง


ความพร้อมพรั่ง

ความ + พร้อมพรั่ง

คฺวาม-พฺร้อม-พฺรั่ง

คำอาการนามของ พร้อมพรั่ง


ความคมคาย

ความ + คมคาย

คฺวาม-คม-คาย

คำอาการนามของ คมคาย


ความย้อนยอก

ความ + ย้อนยอก

คฺวาม-ย้อน-ยอก

/kʰwaːm˧.jɔːn˦˥.jɔːk̚˥˩/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ย้อนยอก


ยอกย้อน

/jɔːk̚˥˩.jɔːn˦˥/^((สัมผัส))

ซับซ้อนซ่อนเงื่อน

ทำกลอุบายยอกย้อน

กลับไปกลับมาอย่างมีเงื่อนงำ

พยานให้การยอกย้อน

ยุ่งยากซับซ้อนสะสางยาก

คดียอกย้อน


ยอกย้อน

คำกริยาวิเศษณ์

/jɔːk̚˥˩.jɔːn˦˥/^((สัมผัส))

ย้อนให้เจ็บอกเจ็บใจ

พูดจายอกย้อน


การยอกย้อน

การ + ยอกย้อน

กาน-ยอก-ย้อน

/kaːn˧.jɔːk̚˥˩.jɔːn˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ยอกย้อน


ความยอกย้อน

ความ + ยอกย้อน

คฺวาม-ยอก-ย้อน

/kʰwaːm˧.jɔːk̚˥˩.jɔːn˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ยอกย้อน


เบี้ยล่าง

เบี้ย + ล่าง

/bia̯˥˩.laːŋ˥˩/^((สัมผัส))

ผู้อยู่ใต้อำนาจ, ผู้เสียเปรียบ, ผู้เป็นรอง


ความพริ้งเพรา

ความ + พริ้งเพรา

คฺวาม-พฺริ้ง-เพฺรา

คำอาการนามของ พริ้งเพรา


เพราพริ้ง

เพรา + พริ้ง

เพฺรา-พฺริ้ง


ความเพราพริ้ง

ความ + เพราพริ้ง

คฺวาม-เพฺรา-พฺริ้ง

คำอาการนามของ เพราพริ้ง


เพราเพริศ

เพรา + เพริศ

เพฺรา-เพฺริด


ความเพราเพริศ

ความ + เพราเพริศ

คฺวาม-เพฺรา-เพฺริด

คำอาการนามของ เพราเพริศ


ความครบครัน

ความ + ครบครัน

คฺวาม-คฺรบ-คฺรัน

คำอาการนามของ ครบครัน


ขาดเหลือ

การขาดเหลือ (abstract-noun)
ความขาดเหลือ (abstract-noun)

/kʰaːt̚˨˩.lɯa̯˩˩˦/^((สัมผัส))

ไม่ครบตามที่ควรมี

ถ้ามีสิ่งใดขาดเหลือ ก็ขอให้บอก


การขาดเหลือ

การ + ขาดเหลือ

กาน-ขาด-เหฺลือ

/kaːn˧.kʰaːt̚˨˩.lɯa̯˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ขาดเหลือ


ความขาดเหลือ

ความ + ขาดเหลือ

คฺวาม-ขาด-เหฺลือ

/kʰwaːm˧.kʰaːt̚˨˩.lɯa̯˩˩˦/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ ขาดเหลือ


ความเพริศพราย

ความ + เพริศพราย

คฺวาม-เพฺริด-พฺราย

คำอาการนามของ เพริศพราย


เพริศแพร้ว

เพริศ + แพร้ว

เพรอศแพร้ว
ความเพริศแพร้ว (noun-from-adj)

เพฺริด-แพฺร้ว

/pʰrɤːt̚˥˩.pʰrɛːw˦˥/^((สัมผัส))


ความเพริศแพร้ว

ความ + เพริศแพร้ว

คฺวาม-เพฺริด-แพฺร้ว

/kʰwaːm˧.pʰrɤːt̚˥˩.pʰrɛːw˦˥/^((สัมผัส))

คำอาการนามของ เพริศแพร้ว


การเจนจัด

การ + เจนจัด

คำอาการนามของ เจนจัด


ความเจนจัด

ความ + เจนจัด

คฺวาม-เจน-จัด

คำอาการนามของ เจนจัด


จัดเจน

การจัดเจน (abstract-noun)
ความจัดเจน (abstract-noun)

/t͡ɕat̚˨˩.t͡ɕeːn˧/^((สัมผัส))

สันทัด, ชำนาญ, มีประสบการณ์มาก


การจัดเจน

การ + จัดเจน

คำอาการนามของ จัดเจน


ความจัดเจน

ความ + จัดเจน

คฺวาม-จัด-เจน

คำอาการนามของ จัดเจน


ความโสโครก

ความ + โสโครก

คฺวาม-โส-โคฺรก

คำอาการนามของ โสโครก


โสมม

ไม่ทราบรากศัพท์

สกปรกเลอะเทอะ, น่าขยะแขยง

ของโสมม

จิตใจโสมม


ความโสมม

คำอาการนามของ โสมม


ไซเล็ม

ยืมมาจากอังกฤษ xylem

เนื้อเยื่อของพืชชั้นสูงทำหน้าที่ลำเลียงน้ำและเกลือแร่ ประกอบด้วยเซลล์ 4 ชนิด คือ เทรคีด เวสเซล ไซเล็มพาเรงคิมา และไซเล็มไฟเบอร์


โฟลเอ็ม

ยืมมาจากอังกฤษ phloem

เนื้อเยื่อที่ทำหน้าที่ลำเลียงอาหารในพืชชั้นสูง ประกอบด้วยเซลล์รูปร่างต่าง ๆ กันหลายชนิด


เกลือแร่

/klɯa̯˧.rɛː˥˩/^((สัมผัส))

เกลือและแร่ต่าง ๆ ที่ละลายอยู่ในน้ำเป็นต้น