หนึ่ง

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *nɯːŋᴮ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨶᩧ᩠᩵ᨦ (นึ่ง), ลาว ໜຶ່ງ (หนึ่ง) หรือ ນຶ່ງ (นึ่ง), ไทลื้อ ᦓᦹᧂᧈ (นื่ง), ไทดำ ꪙꪳ꪿ꪉ (นึ่ง), ไทใหญ่ ၼိုင်ႈ (นึ้ง), พ่าเก ꩫိုင် (นึง์), อ่ายตน လိုင် (ลึง์), อาหม 𑜎𑜢𑜤𑜂𑜫 (ลึง์), จ้วงแบบจั่วเจียง nwngh

อรรถาภิธาน:หนึ่ง

๑

อรรถาภิธาน:หนึ่ง

นึง

อรรถาภิธาน:หนึ่ง

มวย

อรรถาภิธาน:หนึ่ง

หนึ่ง

อรรถาภิธาน:หนึ่ง

เอ

อรรถาภิธาน:หนึ่ง

เอก

อรรถาภิธาน:หนึ่ง

เอกา

อรรถาภิธาน:หนึ่ง

เอซ

อรรถาภิธาน:หนึ่ง

เอ็ด

อรรถาภิธาน:หนึ่ง

เอี่ยว

อรรถาภิธาน:หนึ่ง

/nɯŋ˨˩/^((สัมผัส))

ตัวเลขตัวแรกของจำนวนนับ, จำนวนจุดที่มีในนี้ (•)


เก้า

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kɤwꟲ, จากจีนยุคกลาง九 (MC kjuwX), จากจีนเก่า九 (OC *kuʔ), จากซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *d/s-kəw; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨠᩮᩢ᩶ᩣ (เกั้า), ลาว ເກົ້າ (เก็้า), ไทลื้อ ᦂᧁᧉ (เก้า), ไทดำ ꪹꪀ꫁ꪱ (เก้า), ไทใหญ่ ၵဝ်ႈ (ก้ว), ไทใต้คง ᥐᥝᥲ (เก้า), อาหม 𑜀𑜧 (กว์), ปักษ์ใต้ กาว, ปู้อี guz, จ้วง gouj, แสก กู̂

อรรถาภิธาน:เก้า

๙

อรรถาภิธาน:เก้า

เก้า

อรรถาภิธาน:เก้า

นพ

อรรถาภิธาน:เก้า

นว

อรรถาภิธาน:เก้า

เนาว

อรรถาภิธาน:เก้า

จำนวนแปดบวกหนึ่ง, จำนวนจุดที่มีในนี้ (••••• ••••)


๐

/suːn˩˩˦/^((สัมผัส))


๑

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

/nɯŋ˨˩/^((สัมผัส))

/ʔet̚˨˩/^((สัมผัส))

/ʔaːj˥˩/^((สัมผัส))

1 (หนึ่ง, เอ็ด, อ้าย)


๒

/sɔːŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

/jiː˥˩/^((สัมผัส))

/tʰoː˧/^((สัมผัส))

2 (สอง, ยี่, โท)


๓

/saːm˩˩˦/^((สัมผัส))


๔

/siː˨˩/^((สัมผัส))


๕

/haː˥˩/^((สัมผัส))


๗

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

/t͡ɕet̚˨˩/^((สัมผัส))


๘

/pɛːt̚˨˩/^((สัมผัส))


สาม

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *sa:m, จากจีนยุคกลาง三 (MC sam); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩈᩣ᩠ᨾ (สาม), ลาว ສາມ (สาม), ไทลื้อ ᦉᦱᧄ (สาม), ไทดำ ꪎꪱꪣ (สาม), ไทใหญ่ သၢမ် (สาม), ไทใต้คง ᥔᥣᥛᥴ (ส๋าม), อาหม 𑜏𑜪 (สํ), ปู้อี saaml, จ้วง sam

อรรถาภิธาน:สาม

๓

อรรถาภิธาน:สาม

ซั่ม

อรรถาภิธาน:สาม

ตรัย

อรรถาภิธาน:สาม

ตริ

อรรถาภิธาน:สาม

ตรี

อรรถาภิธาน:สาม

ไตร

อรรถาภิธาน:สาม

สาม

อรรถาภิธาน:สาม

/saːm˩˩˦/^((สัมผัส))

จำนวนสองบวกหนึ่ง, จำนวนจุดที่มีในนี้ (•••)


สอง

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *sɔːŋᴬ¹ (Jonsson, 1991), จากไทดั้งเดิม *soːŋᴬ, จากจีนยุคกลาง雙 (MC sraewng); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩈᩬᨦ (สอง), ลาว ສອງ (สอง), ไทลื้อ ᦉᦸᧂ (สอ̂ง), ไทดำ ꪎꪮꪉ (สอง), ไทขาว ꪎꪮꪉ, ไทแดง ꪎꪮꪉ, ไทใหญ่ သွင် (สอ̂ง), ไทใต้คง ᥔᥩᥒᥴ (ส๋อ̂ง), ไทแหล่ง ꩬွꩼင်, คำตี้ ꩬွင်, อ่ายตน ꩬွင် (สอ̂ง์), พ่าเก ꩬွင် (สอ̂ง์), อาหม 𑜏𑜨𑜂𑜫 (สอ̂ง์), ปู้อี soongl, จ้วง song, ตั่ย sloong

อรรถาภิธาน:สอง

๒

อรรถาภิธาน:สอง

ญิบ

อรรถาภิธาน:สอง

ญี่

อรรถาภิธาน:สอง

ทวา

อรรถาภิธาน:สอง

ทวิ

อรรถาภิธาน:สอง

ทวิระ

อรรถาภิธาน:สอง

ทุ

อรรถาภิธาน:สอง

ทู

อรรถาภิธาน:สอง

เทว

อรรถาภิธาน:สอง

โท

อรรถาภิธาน:สอง

ยี่

อรรถาภิธาน:สอง

สอง

อรรถาภิธาน:สอง

โสง

อรรถาภิธาน:สอง

หญิบ

อรรถาภิธาน:สอง

/sɔːŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

จำนวนหนึ่งบวกหนึ่ง, จำนวนจุดที่มีในนี้ (••)


สี่

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *siːᴮ, จากจีนยุคกลาง四 (MC sijH), จากซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *b-ləj; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน สี่, ลาว ສີ່ (สี่), คำเมือง ᩈᩦ᩵ (สี่), ไทลื้อ ᦉᦲᧈ (สี่), ไทดำ ꪎꪲ꪿ (สิ่), ไทใหญ่ သီႇ (สี่), ไทใต้คง ᥔᥤᥱ (สี่), อาหม 𑜏𑜣 (สี), ปู้อี sis, จ้วง seiq， ภาษาจ้วงใต้ siq

อรรถาภิธาน:สี่

๔

อรรถาภิธาน:สี่

จดุร

อรรถาภิธาน:สี่

จดูร

อรรถาภิธาน:สี่

จตุ

อรรถาภิธาน:สี่

จตุร

อรรถาภิธาน:สี่

จัตวา

อรรถาภิธาน:สี่

จัตุ

อรรถาภิธาน:สี่

จัตุร

อรรถาภิธาน:สี่

จาตุ

อรรถาภิธาน:สี่

จาตุร

อรรถาภิธาน:สี่

สี่

อรรถาภิธาน:สี่

/siː˨˩/^((สัมผัส))

จำนวนสามบวกหนึ่ง, จำนวนจุดที่มีในนี้ (••••)


ห้า

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *haːꟲ, จากจีนเก่า五 (OC *ŋaːʔ); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩉ᩶ᩣ (ห้า), ลาว ຫ້າ (ห้า), ไทลื้อ ᦠᦱᧉ (ห้า), ไทดำ ꪬ꫁ꪱ (ห้า), ไทขาว ꪬꪱꫂ, ไทใหญ่ ႁႃႈ (ห้า), ไทใต้คง ᥞᥣᥲ (ห้า), อ่ายตน ꩭႃ (หา), พ่าเก ꩭႃ (หา), อาหม 𑜑𑜡 (หา), ปู้อี hac, จ้วง haj

อรรถาภิธาน:ห้า

๕

อรรถาภิธาน:ห้า

ทศรรธ

อรรถาภิธาน:ห้า

เบญจ

อรรถาภิธาน:ห้า

เบญจะ

อรรถาภิธาน:ห้า

ปัญจ

อรรถาภิธาน:ห้า

ปัญจะ

อรรถาภิธาน:ห้า

ห้า

อรรถาภิธาน:ห้า

/haː˥˩/^((สัมผัส))

จำนวนสี่บวกหนึ่ง, จำนวนจุดที่มีในนี้ (•••••)


หก

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *xrokᴰ¹ˢ, จากไทดั้งเดิม *krokᴰ, จากจีนเก่า六 (OC *ruɡ); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩉᩫ᩠ᨠ (ห็ก), ลาว ຫົກ (ห็ก), ไทลื้อ ᦷᦠᧅ (โหก), ไทดำ ꪶꪬꪀ (โหก), ไทใหญ่ ႁူၵ်း (หู๊ก), ไทใต้คง ᥞᥨᥐᥱ (โห่ก), อาหม 𑜍𑜤𑜀𑜫 (รุก์), ปู้อี rogt, จ้วง roek หรือ loeg, จ้วงแบบหนง choak

อรรถาภิธาน:หก

๖

อรรถาภิธาน:หก

ฉ

อรรถาภิธาน:หก

ลก

อรรถาภิธาน:หก

ษัฏ

อรรถาภิธาน:หก

ษัฑ

อรรถาภิธาน:หก

ษัณ

อรรถาภิธาน:หก

ษัษ

อรรถาภิธาน:หก

หก

อรรถาภิธาน:หก

อก

อรรถาภิธาน:หก

จำนวนห้าบวกหนึ่ง, จำนวนจุดที่มีในนี้ (••••• •)


โษฑศะ

ยืมมาจากสันสกฤต षोडश (โษฑศ)

/soː˩˩˦.tʰa˦˥.saʔ˨˩/^((สัมผัส))


ห้าสิบ

จำนวน 50 คือ 10 ห้าหนรวมกัน


โกฏิ

จากเขมร កោដិ (โกฎิ), จากสันสกฤต कोटि (โกฏิ) หรือบาลี โกฏิ, จากมุนดาดั้งเดิม

/koːt̚˨˩/^((สัมผัส))


ญิบ

อันว่าพระผู้มีพระภาคยพิมลแลอรหนตเนื่องคลื่น ถ้วนญิบหมื่นเปนบริพาร


หญิบ

ถ้วนหญิบหมื่นเป็นบริพาร


นพ

แผลงมาจากบาลี นว (“เก้า”)

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

[เสียงสมาส]
นบ-พะ-

เก้า (ใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น)


นว

ยืมมาจากบาลี นว (“เก้า”); เทียบสันสกฤต नवन् (นวนฺ, “เก้า”)

[เสียงสมาส]
นะ-วะ-

เก้า, จำนวน 9, (ใช้เป็นคำหน้าสมาส)


ร้อยเอ็ด

/rɔːj˦˥.ʔet̚˨˩/^((สัมผัส))

ร้อยกับหนึ่ง

เป็นจำนวนมากตั้งร้อย

ร้อยเอ็ดพระนคร


สิบ

จากจีนยุคกลาง十 (MC dzyip); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน สิบ, ลาว ສິບ (สิบ), คำเมือง ᩈᩥ᩠ᨷ (สิบ), ไทลื้อ ᦉᦲᧇ (สีบ), ไทดำ ꪎꪲꪚ (สิบ), ไทใหญ่ သိပ်း (สิ๊ป), ไทใต้คง ᥔᥤᥙᥴ (สี๋ป), อาหม 𑜏𑜢𑜆𑜫 (สิป์), ปู้อี xib, จ้วง cib, แสก ซิ̄บ

อรรถาภิธาน:สิบ

๑๐

อรรถาภิธาน:สิบ

ทศ

อรรถาภิธาน:สิบ

ทัศ

อรรถาภิธาน:สิบ

สิบ

อรรถาภิธาน:สิบ

จำนวนเก้าบวกหนึ่ง, จำนวนจุดที่มีในนี้ (••••• •••••)


แปด

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *peːtᴰ, จากจีนยุคกลาง八 (MC peat); ร่วมเชื้อสายกับลาว ແປດ (แปด), คำเมือง ᨸᩯ᩠ᨯ (แปด), ไทลื้อ ᦶᦔᧆᧈ (แป่ด), ไทดำ ꪵꪜꪒ (แปด), ไทขาว ꪵꪜꪒ, ไทใหญ่ ပႅတ်ႇ (แป่ต), ไทใต้คง ᥙᥦᥖᥱ (แป่ต), อาหม 𑜆𑜢𑜄𑜫 (ปิต์), ปู้อี beedt, จ้วง bet

อรรถาภิธาน:แปด

๘

อรรถาภิธาน:แปด

แปด

อรรถาภิธาน:แปด

อัฏฐ

อรรถาภิธาน:แปด

อัฏฐะ

อรรถาภิธาน:แปด

อัฐ

อรรถาภิธาน:แปด

อัษฎ

อรรถาภิธาน:แปด

/pɛːt̚˨˩/^((สัมผัส))

จำนวนเจ็ดบวกหนึ่ง, จำนวนจุดที่มีในนี้ (••••• •••)


ยี่

จากจีนยุคกลาง二 (MC nyijH, “สอง”); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨿᩦ᩵ (ยี่), ลาว ຍີ່ (ยี่), ปู้อี ngih

/jiː˥˩/^((สัมผัส))

สอง ในคำว่า ยี่สิบ

เดือนยี่

เดือนที่ 2 นับทางจันทรคติ


ญี่

/jiː˥˩/^((สัมผัส))

เรียกลูกชายคนที่ 2 ว่า ลูกญี่, คู่กับ ลูกหญิงคนที่ 2 ว่า ลูกอี่


ยีบ

กร่อนมาจาก ยี่สิบ

/jiːp̚˥˩/^((สัมผัส))

คำย่อของ ยี่สิบ

ยีบห้า


เอ็จ

/ʔet̚˨˩/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ เอ็ด


เอ็ด

จากจีนยุคกลาง一 (MC 'jit); ร่วมเชื้อสายกับลาว ເອັດ (เอัด), ไทใหญ่ ဢဵတ်း (เอ๊ต), อาหม 𑜒𑜢𑜄𑜫 (อิต์), ปู้อี idt, จ้วง it

/ʔet̚˨˩/^((สัมผัส))

หนึ่ง (ใช้เรียกจำนวนเลขที่มี 1 อยู่ท้าย)

11 ว่า สิบเอ็ด

101 ว่า ร้อยเอ็ด หรือหนึ่งร้อยเอ็ด


ษัฏ

ยืมมาจากสันสกฤต षट् (ษฏฺ)

หก (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าพยัญชนะพวกอโฆษะ)


ษัฑ

ยืมมาจากสันสกฤต षड् (ษฑฺ)

หก (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าพยัญชนะพวกโฆษะ เว้นจาก ณ ม ย)


ษัณ

ยืมมาจากสันสกฤต षण् (ษณฺ)

หก (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าตัว ณ ม ย)


ษัษ

ยืมมาจากสันสกฤต षष् (ษษฺ)

หก (คำสมาสใช้ ษัฏ บ้าง ษัฑ บ้าง ษัณ บ้างตามวิธีสนธิ)


พัน

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨻᩢ᩠ᨶ (พัน), ลาว ພັນ (พัน), ไทลื้อ ᦗᧃ (พัน)

เรียกจำนวน 10 ร้อย


หมื่น

ยืมมาจากจีนยุคกลาง萬 (MC mjonH); ร่วมเชื้อสายกับลาว ໝື່ນ (หมื่น), คำเมือง ᩉ᩠ᨾᩨ᩵ᩁ (หมื่ร), ไทลื้อ ᦖᦹᧃᧈ (หมื่น), ไทใหญ่ မိုၼ်ႇ (มึ่น), เขมร ម៉ឺន (ม͈ืน) หรือ ហ្មឺន (หฺมืน), เวียดนาม muôn (มวน)

/mɯːn˨˩/^((สัมผัส))

จำนวนนับเท่ากับ 10 พัน


โสฬส

ยืมมาจากบาลี โสฬส

/soː˩˩˦.lot̚˦˥/^((สัมผัส))


อักโขภิณี

ยืมมาจากบาลี อกฺโขภิณี

อัก-โข-พิ-นี

/ʔak̚˨˩.kʰoː˩˩˦.pʰi˦˥.niː˧/^((สัมผัส))

เลข 1 มีศูนย์ตาม 42 ตัว


จตุ

ยืมมาจากบาลี จตุ

[เสียงสมาส]
จะ-ตุ-


ศูนย์

ยืมมาจากเขมรเก่าสมัยอังกอร์ ឝូន្យ (ศูนฺย), จากสันสกฤต शून्य (ศูนฺย); ร่วมเชื้อสายกับเขมร សូន្យ (สูนฺย), ลาว ສູນ (สูน); ร่วมรากกับ สูญ, สุญ, and สุญญ

/suːn˩˩˦/^((สัมผัส))

จำนวนที่แสดงถึงความว่างเปล่า, จำนวนจุดที่มีในนี้ ( )


เอก

ยืมมาจากสันสกฤต एक (เอก) หรือบาลี เอก

[เสียงสมาส]
เอ-กะ-

[เสียงสมาส]
เอก-กะ-

/ʔeːk̚˨˩/^((สัมผัส))

ชั้นที่ 1 (ใช้เกี่ยวกับลำดับชั้นหรือขั้นของยศ ตำแหน่ง คุณภาพ หรือวิทยฐานะ สูงกว่า โท)

ร้อยเอก

ข้าราชการชั้นเอก

ปริญญาเอก


เอี่ยว

ยืมมาจากแต้จิ๋ว 幺 (iao1, “หนึ่ง, แต้ม 1”)

/ʔia̯w˨˩/^((สัมผัส))

หนึ่ง, แต้ม 1 ของลูกเต๋า

เรียกลำดับชุดที่ 1 ของไพ่ตองว่าเอี่ยว

เอี่ยวเกือก

เอี่ยวชี

เอี่ยวยาว


โท

จากเขมรเก่าสมัยก่อนอังกอร์ ទោ (โท), จากบาลี ทุ หรือ ทฺวิ

/tʰoː˧/^((สัมผัส))

ชั้นที่สอง (ใช้เกี่ยวกับลำดับชั้นหรือขั้นของยศ ตำแหน่ง คุณภาพ หรือ วิทยฐานะ ต่ำกว่า เอก สูงกว่า ตรี)

ร้อยโท

ข้าราชการชั้นโท

ปริญญาโท


สต

ยืมมาจากบาลี สต; เทียบสันสกฤต शत (ศต)

[เสียงสมาส]
สะ-ตะ-


เพส

ยืมมาจากบาลี วีส

/pʰeːt̚˥˩/^((สัมผัส))


ปโกฏิ

ยืมมาจากบาลี ปโกฏิ

ชื่อมาตรานับ เท่ากับ 10¹⁴ (เท่ากับสิบล้านโกฏิ หรือ หนึ่งร้อยล้านล้าน)


ทุติย

ยืมมาจากบาลี ทุติย (“ที่ 2”)

[เสียงสมาส]
ทุ-ติ-ยะ-

ทุติยดิถี

ทุติยมาส

ทุติยวาร

วันที่ 2, วาระที่ 2

ทุติยสุรทิน


ร้อย

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *roːjꟲ (“จำนวนร้อย”); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ฮ่อย, ลาว ຮ້ອຍ (ฮ้อย), คำเมือง ᩁᩬ᩠᩶ᨿ (รอ้ย), ไทลื้อ ᦣᦾᧉ (ฮ้อ̂ย), ไทใหญ่ လွႆႉ (ล๎อ̂ย), ไทดำ ꪭ꫁ꪮꪥ (ฮ้อย); เทียบเขมร រយ (รย)

ร้อย

อรรถาภิธาน:ร้อย

หนึ่งร้อย

อรรถาภิธาน:ร้อย

ศต

อรรถาภิธาน:ร้อย

ศตะ

อรรถาภิธาน:ร้อย

สต

อรรถาภิธาน:ร้อย

สตะ

อรรถาภิธาน:ร้อย

/rɔːj˦˥/^((สัมผัส))

จำนวน 100 คือ 10 สิบหนรวมกัน


ล้าน

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *laːnꟲ⁴ (“(จำนวน)ล้าน”) (Jonsson, 1991); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩃ᩶ᩣ᩠ᨶ (ล้าน), เขิน ᩃ᩶ᩣ᩠ᨶ (ล้าน), ลาว ລ້ານ (ล้าน), ไทลื้อ ᦟᦱᧃᧉ (ล้าน), ไทใหญ่ လၢၼ်ႉ (ล๎าน), ไทใต้คง ᥘᥣᥢᥳ (ล๎าน), พ่าเก လꩫ် (ลน์), อาหม 𑜎𑜃𑜫 (ลน์)


แสน

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *sɛːnᴬ¹ (Jonsson, 1991). ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩈᩯ᩠ᨶ (แสน), ลาว ແສນ (แสน), ไทลื้อ ᦶᦉᧃ (แสน), ไทใหญ่ သႅၼ် (แสน), ไทใต้คง ᥔᥦᥢᥴ (แส๋น), พ่าเก ꩬိၺ် (สิญ์), อาหม 𑜏𑜢𑜐𑜫 (สิญ์)

/sɛːn˩˩˦/^((สัมผัส))

จำนวนนับเท่ากับ 10 หมื่น (100,000)


ทวา

ยืมมาจากสันสกฤต द्वा (ทฺวา) หรือบาลี ทฺวา


ตติย

ยืมมาจากบาลี ตติย (“ที่ 3”)

[เสียงสมาส]
ตะ-ติ-ยะ-

ที่สาม, คำรบสาม

ตติยวาร

วันที่ 3, วาระที่ 3


จตุตถ

ยืมมาจากบาลี จตุตฺถ (“ที่ 4”)

[เสียงสมาส]
จะ-ตุด-ถะ-

จตุตถจุลจอมเกล้า

จตุตถสุรทิน


ปัญจม

ยืมมาจากบาลี ปญฺจม (“ที่ 5”)

[เสียงสมาส]
ปัน-จะ-มะ-

ครบ 5, ที่ 5


เบญจม

ยืมมาจากบาลี ปญฺจม (“ที่ 5”)

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

[เสียงสมาส]
เบน-จะ-มะ-

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

[เสียงสมาส]
เบ็น-จะ-มะ-

ครบ 5, ที่ 5


ฉัฐ

ยืมมาจากบาลี ฉฏฺฐ (“ที่ 6”)

[เสียงสมาส]
ฉัด-ถะ-

/t͡ɕʰat̚˨˩.tʰa˨˩./


อัฐม

ยืมมาจากบาลี อฏฺฐม (“ที่ 8”)

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}

[เสียงสมาส]
อัด-ถะ-มะ-

อัฐมภาค

อัฐมราชา


นวม

ยืมมาจากบาลี นวม

[เสียงสมาส]
นะ-วะ-มะ-

นวมสุรทิน


ทศม

ยืมมาจากสันสกฤต दशम (ทศม, “ที่ 10”); เทียบบาลี ทสม (“ที่ 10”)

[เสียงสมาส]
ทะ-สะ-มะ-

[เสียงสมาส]
ทด-สะ-มะ-

ทศมสุรทิน


ทศ

ยืมมาจากสันสกฤต दश (ทศ, “สิบ”); เทียบบาลี ทส (“สิบ”)

[เสียงสมาส]
ทด-สะ-

/tʰot̚˦˥/^((สัมผัส))

สิบ, มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส


สหัส

ยืมมาจากบาลี สหสฺส (“พัน”); เทียบสันสกฤต सहस्र (สหสฺร, “พัน”)

[เสียงสมาส]
สะ-หัด-สะ-

หนึ่งพัน คือ 10 ร้อย (1,000)


เจ็ด

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *cetᴰ, จากจีนยุคกลาง七 (MC tshit); ร่วมเชื้อสายกับปักษ์ใต้ เจ็๋ด, อีสาน เจ็ด, ลาว ເຈັດ (เจัด), คำเมือง ᨧᩮᩢ᩠ᨯ (เจัด), เขิน ᨧᩮ᩠ᨯ (เจด), ไทลื้อ ᦵᦈᧆ (เจด), ไทดำ ꪹꪊꪸꪒ (เจย̂ด), ไทขาว ꪊꪸꪒ, ไทใหญ่ ၸဵတ်း (เจ๊ต), พ่าเก ꩡိတ် (จิต์), ไทใต้คง ᥓᥥᥖᥱ (เจ่ต), อาหม 𑜋𑜢𑜄𑜫 (ฉิต์), ปู้อี xadt, จ้วง caet, จ้วงแบบหนง jiat, จ้วงแบบจั่วเจียง jet

อรรถาภิธาน:เจ็ด

๗

อรรถาภิธาน:เจ็ด

เจ็ด

อรรถาภิธาน:เจ็ด

สัต

อรรถาภิธาน:เจ็ด

สัตตะ

อรรถาภิธาน:เจ็ด

สัปด

อรรถาภิธาน:เจ็ด

สัปต

อรรถาภิธาน:เจ็ด

/t͡ɕet̚˨˩/^((สัมผัส))

จำนวนหกบวกหนึ่ง, จำนวนจุดที่มีในนี้ (••••• ••)


สิบเอ็ด

/sip̚˨˩.ʔet̚˨˩/^((สัมผัส))

จำนวนสิบบวกหนึ่ง


สิบสอง

/sip̚˨˩.sɔːŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

จำนวนสิบเอ็ดบวกหนึ่ง


สิบสาม

จำนวนสิบสองบวกหนึ่ง


สิบสี่

จำนวนสิบสามบวกหนึ่ง


สิบห้า

จำนวนสิบสี่บวกหนึ่ง


สิบหก

จำนวนสิบห้าบวกหนึ่ง


สิบเจ็ด

/sip̚˨˩.t͡ɕet̚˨˩/^((สัมผัส))

จำนวนสิบหกบวกหนึ่ง


สิบแปด

/sip̚˨˩.pɛːt̚˨˩/^((สัมผัส))

จำนวนสิบเจ็ดบวกหนึ่ง


สิบเก้า

จำนวนสิบแปดบวกหนึ่ง


ยี่สิบ

ยี่ + สิบ; ร่วมเชื้อสายกับจ้วง ngeih cib, นุง nhị slíhp

ซาว

อรรถาภิธาน:ยี่สิบ

ยีบ

อรรถาภิธาน:ยี่สิบ

ยี่สิบ

อรรถาภิธาน:ยี่สิบ

พิศ

อรรถาภิธาน:ยี่สิบ

เพส

อรรถาภิธาน:ยี่สิบ

วีสะ

อรรถาภิธาน:ยี่สิบ

จำนวนสิบเก้าบวกหนึ่ง, จำนวน 20 คือ 10 สองหนรวมกัน


สามสิบ

จำนวน 30 คือ 10 สามหนรวมกัน


นหุต

ยืมมาจากบาลี นหุต; เทียบสันสกฤต नयुत (นยุต); ร่วมเชื้อสายกับลาว ນະຫຸດ (นะหุด), คำเมือง ᨶᩉᩩᨲ (นหุต), เขมร នហុត (นหุต)


บุณฑริก

ยืมมาจากสันสกฤต पुण्डरीक (ปุณฺฑรีก) หรือบาลี ปุณฺฑรีก


ซาว

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *zaːwᴬ⁴ (Jonsson, 1991); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨪᩣ᩠ᩅ (ซาว), อีสาน ซาว, ลาว ຊາວ (ซาว), ไทลื้อ ᦌᦱᧁ (ซาว), ไทดำ ꪏꪱꪫ (ซาว), ไทใหญ่ သၢဝ်း (ส๊าว), ไทใต้คง ᥔᥣᥝᥰ (ส๊าว), ไทแหล่ง ꩬၢဝ်း, อ่ายตน ꩬွ် (เสา), พ่าเก ꩬွ် (เสา), อาหม 𑜏𑜧 (สว์)


ศต

ยืมมาจากสันสกฤต शत (ศต); เทียบบาลี สต

[เสียงสมาส]
สะ-ตะ-

[เสียงสมาส]
สัด-ตะ-


ศตะ

ยืมมาจากสันสกฤต शत (ศต); เทียบบาลี สต


ษัษฏี

ยืมมาจากสันสกฤต षष्टि (ษษฺฏิ)


ษัษฐะ

ยืมมาจากสันสกฤต षष्ठ (ษษฺฐ)

/sat̚˨˩.tʰaʔ˨˩/^((สัมผัส))


วีสะ

ยืมมาจากบาลี วีส


เทว

ยืมมาจากบาลี เทฺว

[เสียงสมาส]
ทะ-เว-


โษฑศัน

ยืมมาจากสันสกฤต षोडशन् (โษฑศนฺ)

/soː˩˩˦.tʰa˦˥.san˩˩˦/^((สัมผัส))


ซั่ม

แผลงมาจาก สาม

สาม (ใช้ในการนับเลข สำหรับการเตรียมตัว)


ทู

แผลงมาจาก ทุ, จากบาลี ทุ

/tʰuː˧/^((สัมผัส))

ลูกเสือสนองคำโคทู ว่าถ้าแม่กู กระทำวิบัติเบียดเบียน


ตรี

ยืมมาจากสันสกฤต त्रि (ตฺริ)

ตรีเนตร

ชั้นที่สาม (ใช้เกี่ยวกับลำดับชั้นหรือขั้นของยศ ตำแหน่ง คุณภาพ หรือ วิทยฐานะ ต่ำกว่า โท สูงกว่า จัตวา)

ร้อยตรี

ข้าราชการชั้นตรี

ปริญญาตรี


ทุ

ยืมมาจากบาลี ทุ, จากสันสกฤต द्व (ทฺว)

[เสียงสมาส]
ทุ-


สี่สิบ

จำนวน 40 คือ 10 สี่หนรวมกัน


หกสิบ

εξήντα

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

seixanta

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

六十

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

六十

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

zestig

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

altmış

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

soixante

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

sexāgintā

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

siechzeg

ลักเซมเบิร์ก

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

sesenta

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

sixty

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

վաթսուն

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

oltmish

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

ئاتمىش

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

hatvan

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

altmyş

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

sechzig

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

sáu mươi

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

sześćdziesiąt

จำนวน 10 หกหนรวมกัน

จำนวน 60 คือ 10 หกหนรวมกัน


เจ็ดสิบ

/t͡ɕet̚˨˩.sip̚˨˩/^((สัมผัส))

จำนวน 70 คือ 10 เจ็ดหนรวมกัน


แปดสิบ

/pɛːt̚˨˩.sip̚˨˩/^((สัมผัส))

จำนวน 80 คือ 10 แปดหนรวมกัน


เก้าสิบ

จำนวน 90 คือ 10 เก้าหนรวมกัน


จัตวา

ยืมมาจากสันสกฤต चत्वार् (จตฺวารฺ)

จัตวาศก

ชั้นที่สี่ (เดิมใช้เรียกข้าราชการที่มีลำดับชั้นต่ำกว่าชั้นตรีว่า ชั้นจัตวา)

พลจัตวา

พลเรือจัตวา

พลอากาศจัตวา

พลตำรวจจัตวา


ตฤตีย

ยืมมาจากสันสกฤต तृतीय (ตฺฤตีย)

[เสียงสมาส]
ตฺริ-ตี-ยะ-


ตฤตียะ

ยืมมาจากสันสกฤต तृतीय (ตฺฤตีย)


โสง

/soːŋ˩˩˦/^((สัมผัส))

รูปเลิกใช้ของ สอง


เบญจเพส

ยืมมาจากบาลี ปญฺจวีส; เทียบเท่า เบญจ + เพส

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

/beːn˧.t͡ɕa˨˩.pʰeːt̚˥˩/^((สัมผัส))


ปัญจวีสติ

ยืมมาจากบาลี ปญฺจวีสติ; เทียบเท่า ปัญจ + วีสติ

ปัน-จะ-วี-สะ-ติ

/pan˧.t͡ɕa˨˩.wiː˧.sa˨˩.tiʔ˨˩/^((สัมผัส))


พันล้าน

(หน่วยข้อมูลนี้เป็นศูนย์กลางของคำแปล)


ทวิ

ยืมมาจากสันสกฤต द्वि (ทฺวิ) หรือบาลี ทฺวิ; ร่วมรากกับ ทวี

[เสียงสมาส]
ทะ-วิ-

/tʰa˦˥.wiʔ˦˥/^((สัมผัส))


๑๑

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

/sip̚˨˩.ʔet̚˨˩/^((สัมผัส))

/sip̚˨˩.nɯŋ˨˩/^((สัมผัส))

11 (สิบเอ็ด)


๑๒

/sip̚˨˩.sɔːŋ˩˩˦/^((สัมผัส))


๑๗

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

/sip̚˨˩.t͡ɕet̚˨˩/^((สัมผัส))

17 (สิบเจ็ด)


๑๘

/sip̚˨˩.pɛːt̚˨˩/^((สัมผัส))


๑๙

19 (สิบเก้า)


ทวัตดึงส์

ยืมมาจากบาลี ทฺวตฺติํส; เทียบสันสกฤต द्वात्रिंशत् (ทฺวาตฺริํศตฺ)

ทวัตดึงส
ทวดึงส์

/tʰa˦˥.wat̚˦˥.dɯŋ˧/^((สัมผัส))


ทวัตดึงส

ทะ-วัด-ดึง-สะ

/tʰa˦˥.wat̚˦˥.dɯŋ˧.saʔ˨˩/^((สัมผัส))

รูปแบบอื่นของ ทวัตดึงส์


ทวดึงส์

ยืมมาจากบาลี ทฺวตฺติํส โดยลดรูป; เทียบสันสกฤต द्वात्रिंशत् (ทฺวาตฺริํศตฺ)

/tʰa˦˥.wa˦˥.dɯŋ˧/^((สัมผัส))

รูปแบบอื่นของ ทวัตดึงส์


ดึงสะ

ยืมมาจากบาลี ติํส; เทียบสันสกฤต त्रिंशत् (ตฺริํศตฺ)

ดึงส์
ดึงส
ติงส

/dɯŋ˧.saʔ˨˩/^((สัมผัส))


ทวีคูณ

ยืมมาจากสันสกฤต द्विगुण (ทฺวิคุณ) (คำที่ตรงตามรูปควรเป็น ทวิคุณ); เทียบเท่า ทวี + คูณ


ตรีคูณ

ยืมมาจากสันสกฤต त्रिगुण (ตฺริคุณ) (คำที่ตรงตามรูปควรเป็น ตริคุณ); เทียบเท่า ตรี + คูณ


จตุรคูณ

ยืมมาจากสันสกฤต चतुर्गुण (จตุรฺคุณ) (คำที่ตรงตามรูปควรเป็น จตุรคุณ); เทียบเท่า จตุร + คูณ

จะ-ตุ-ระ-คูน


ปัญจ

ยืมมาจากบาลี ปญฺจ (“ห้า”)

ปัญจะ
เบญจ
เบญจะ

[เสียงสมาส]
ปัน-จะ-


ปัญจะ

ยืมมาจากบาลี ปญฺจ (“ห้า”)

ปัญจ
เบญจ
เบญจะ


เบญจะ

ยืมมาจากบาลี ปญฺจ (“ห้า”)

ปัญจ
ปัญจะ
เบญจ

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

/beːn˧.t͡ɕaʔ˨˩/^((สัมผัส))

นาเบญจะ

หัวเมืองเบญจะ


เบญจ

ยืมมาจากบาลี ปญฺจ (“ห้า”)

ปัญจ
ปัญจะ
เบญจะ

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

[เสียงสมาส]
เบน-จะ-

การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}

[เสียงสมาส]
เบ็น-จะ-


สี่ร้อย

/siː˨˩.rɔːj˦˥/^((สัมผัส))

จำนวน 400 คือ 100 สี่หนรวมกัน


หนึ่งร้อย

ร้อย

อรรถาภิธาน:ร้อย

หนึ่งร้อย

อรรถาภิธาน:ร้อย

ศต

อรรถาภิธาน:ร้อย

ศตะ

อรรถาภิธาน:ร้อย

สต

อรรถาภิธาน:ร้อย

สตะ

อรรถาภิธาน:ร้อย

/nɯŋ˨˩.rɔːj˦˥/^((สัมผัส))

จำนวน 100 คือ 10 สิบหนรวมกัน


จัตตาฬีสะ

ยืมมาจากบาลี จตฺตาฬีส (“สี่สิบ”); เทียบสันสกฤต चत्वारिंशत् (จตฺวาริํศตฺ, “สี่สิบ”)

จัด-ตา-ลี-สะ


อสีติ

ยืมมาจากบาลี อสีติ (“แปดสิบ”); เทียบสันสกฤต अशीति (อศีติ)

/ʔa˨˩.siː˩˩˦.tiʔ˨˩/^((สัมผัส))