สมบัติ

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต सम्पत्ति (สมฺปตฺติ) หรือบาลี สมฺปตฺติ; เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ property


ณรงค์

คำวิสามานยนาม

ตัดทอนจาก รณรงค์


มาลี

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากบาลี มาลี; เทียบสันสกฤต मालिन् (มาลินฺ)


ศักดิ์สิทธิ์

คำวิสามานยนาม

ศักดิ์ + สิทธิ์


แก้ว

คำวิสามานยนาม

/kɛːw˥˩/^((สัมผัส))


จักรพันธุ์

คำวิสามานยนาม

จัก-กฺระ-พัน


อุดม

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต उत्तम (อุตฺตม), จากบาลี อุตฺตม

[เสียงสมาส]
อุ-ดม-มะ-


กฤษฎา

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต कृष्टा (กฺฤษฺฏา)

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}


ปฏิภาณ

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากบาลี ปฏิภาณ

[เสียงสมาส]
ปะ-ติ-พา-นะ-

[เสียงสมาส]
ปะ-ติ-พาน-นะ-


รัตนา

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต रत्न (รตฺน)

รัตน
รัตน์
รัตนะ

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}


สุรินทร์

คำวิสามานยนาม

สุร + อินทร์

Surin

(1) ชื่อจังหวัด

素林

(1) ชื่อจังหวัด

Сурин

(1) ชื่อจังหวัด

សុរិន្ទ

(1) ชื่อจังหวัด

ສຸລິນ

(1) ชื่อจังหวัด

سورين

(1) ชื่อจังหวัด


กาญจนา

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต काञ्चन (กาญฺจน); เทียบบาลี กญฺจน


ชาญ

คำวิสามานยนาม

จากเขมร ជាញ (ชาญ)

/t͡ɕʰaːn˧/^((สัมผัส))


เจริญ

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากเขมรเก่าสมัยก่อนอังกอร์ *ច្រេន៑ (*จฺเรนฺ) หรือเขมรเก่าสมัยอังกอร์ ច្រេន៑ (จฺเรนฺ); -ญ ปนเปื้อนมากับคำยืมเขมรอื่นอย่าง เชิญ เผชิญ; ร่วมเชื้อสายกับเขมร ច្រើន (จฺเริน), ลาว ຈະເລີນ (จะเลีน) หรือ ຈະເຣີນ (จะเรีน)

/t͡ɕa˨˩.rɤːn˧/^((สัมผัส))


สมาน

คำวิสามานยนาม

ไม่ทราบรากศัพท์


สำราญ

คำวิสามานยนาม

เป็นไปได้ว่าขยายมาจากเขมรกลาง ស្រាល (สฺราล, “เบา”) หรือเขมรเก่าสมัยอังกอร์ *ស្រាល៑ (*สฺราลฺ), ឝ្រាល៑ (ศฺราลฺ, “เบา”) ซึ่งเป็นรากของ สราญ; -ญ เกิดจากการวิบัติ


อำนวย

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากเขมรเก่า អម្នោយ៑ (อมฺโนยฺ), អំនោយ៑ (อํโนยฺ), អំនោយ (อํโนย), អំម្នោយ (อํมฺโนย); ร่วมเชื้อสายกับเขมร អំណោយ (อํโณย), ลาว ອຳນວຍ (อำนวย)


อรุณ

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต अरुण (อรุณ) หรือบาลี อรุณ


วันเพ็ญ

คำวิสามานยนาม


อนันต์

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากบาลี อนนฺต; เทียบสันสกฤต अनन्त (อนนฺต) หรือ अनन्त्य (อนนฺตฺย)


สมบูรณ์

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต सम्पूरण (สมฺปูรณ, “เติมให้เต็ม”); ร่วมรากกับ สัมบูรณ์


สมชาย

คำวิสามานยนาม

/som˩˩˦.t͡ɕʰaːj˧/^((สัมผัส))


อับดุลเลาะ

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากอาหรับ عَبْدُ ٱللّٰه (อับดุ ลลาฮ, “ทาสของพระเจ้า”), จาก عَبْد (อับด, “ทาส”) + اللّٰه (อัลลาฮ, “พระเจ้า”)

อับ-ดุน-เลาะ

อับ-ดุน-เหฺลาะ

/ʔap̚˨˩.dun˧.lɔʔ˦˥/^((สัมผัส))

/ʔap̚˨˩.dun˧.lɔʔ˨˩/^((สัมผัส))


วิไล

คำวิสามานยนาม

ยืมโดยกึ่งเรียนรู้จากทมิฬ விலை (วิไล, “ราคา; มูลค่า”)


อัสนี

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากบาลี อสนิ หรือ อสนี; เทียบสันสกฤต अशनि (อศนิ) หรือ अशनी (อศนี)

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}


วิเชียร

คำวิสามานยนาม

แผลงมาจาก วชิร, จากบาลี วชิร


ประเสริฐ

คำวิสามานยนาม

/pra˨˩.sɤːt̚˨˩/^((สัมผัส))


อัมพร

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต अम्बर (อมฺพร) หรือบาลี อมฺพร

/ʔam˧.pʰɔːn˧/^((สัมผัส))


ปรีชา

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต परिज्ञा (ปริชฺญา); เทียบบาลี ปริญฺญา

/priː˧.t͡ɕʰaː˧/^((สัมผัส))


วิทยา

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต विद्या (วิทฺยา); ร่วมรากกับ วิชชา และ วิชา

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}


อนุทิน

คำวิสามานยนาม

อนุ (“เนือง ๆ”) + ทิน (“วัน”)


วินัย

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากบาลี วินย หรือสันสกฤต विनय (วินย); ร่วมเชื้อสายกับลาว ວິໄນ (วิไน), คำเมือง ᩅᩥᨶᩢ᩠ᨿ (วินัย), เขิน ᩅᩥᨶᩱ᩠ᨿ (วิไนย), ไทลื้อ ᦞᦲᧉᦺᦓ (วี้ไน), ไทใหญ่ ဝီႉၼႄး (วี๎แน๊), เขมร វិន័យ (วินัย), พม่า ဝိနည်း (วินญ์:); ร่วมรากกับ พินัย


มงคล

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากบาลี มงฺคล หรือสันสกฤต मङ्गल (มงฺคล)

[เสียงสมาส]
มง-คน-ละ-


สุนทร

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต सुन्दर (สุนฺทร) หรือบาลี สุนฺทร

[เสียงสมาส]
สุน-ทอน-ระ-

[เสียงสมาส]
สุน-ทอ-ระ-

/sun˩˩˦.tʰɔːn˧/^((สัมผัส))


ปราณี

คำวิสามานยนาม

จากสันสกฤต प्राणि (ปฺราณิ)


เฉลิม

คำวิสามานยนาม

แผลงมาจากเจิม; มาจากเขมรเก่า *ចេំ (*เจํ)

/t͡ɕʰa˨˩.lɤːm˩˩˦/^((สัมผัส))


ทวี

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต द्वि (ทฺวิ, “สอง”) หรือบาลี ทฺวิ (“สอง”); ร่วมรากกับ ทวิ


ประสิทธิ์

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต प्रसिद्धि (ปฺรสิทฺธิ, “ความสำเร็จ; ชื่อเสียง”); เทียบบาลี ปสิทฺธิ


วาสนา

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต वासना (วาสนา) หรือบาลี วาสนา (“สิ่งที่ยังคงเหลืออยู่ในจิต, แนวโน้มของอดีต, รอยประทับ”); ร่วมเชื้อสายกับลาว ວາດສະໜາ (วาดสะหนา), คำเมือง ᩅᩤᩔ᩠ᨶᩣ (วาสสนา), ไทใหญ่ ဝႃႇသၼႃႇ (ว่าสน่า), เขมร វាសនា (วาสนา), พม่า ဝါသနာ (วาสนา), มอญ ဝါသၞာ (วาสฺนา)

/waːt̚˥˩.sa˨˩.naː˩˩˦/^((สัมผัส))


สวัสดิ์

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต स्वस्ति (สฺวสฺติ, “ให้พร”)


สุเทพ

คำวิสามานยนาม

สุ + เทพ
ความหมาย ชื่อตำบล ตั้งชื่อตาม ดอยสุเทพ

/su˨˩.tʰeːp̚˥˩/^((สัมผัส))


สมจิต

คำวิสามานยนาม

/som˩˩˦.t͡ɕit̚˨˩/^((สัมผัส))


สมศักดิ์

คำวิสามานยนาม


สมพร

คำวิสามานยนาม

/som˩˩˦.pʰɔːn˧/^((สัมผัส))


วิชัย

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต विजय (วิชย) หรือบาลี วิชย

วิชย
พิชย
พิชัย


สมพงษ์

คำวิสามานยนาม

สม + พงษ์, ถึงแม้ว่า “พงษ์” จะสะกดผิดจากศัพทมูล ซึ่งคำที่ถูกคือ พงศ์


สุรพล

คำวิสามานยนาม


นิตยา

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต नित्य (นิตฺย)


สุกัญญา

คำวิสามานยนาม


วิรัตน์

คำวิสามานยนาม


วิรัช

คำวิสามานยนาม


สมนึก

คำวิสามานยนาม

/som˩˩˦.nɯk̚˦˥/^((สัมผัส))


วันชัย

คำวิสามานยนาม


อนงค์

คำวิสามานยนาม

/ʔa˨˩.noŋ˧/^((สัมผัส))


สมเกียรติ

คำวิสามานยนาม

สม + เกียรติ


สุภาพร

คำวิสามานยนาม

/su˨˩.pʰaː˧.pʰɔːn˧/^((สัมผัส))


สุวิทย์

คำวิสามานยนาม


วิโรจน์

คำวิสามานยนาม


สมคิด

คำวิสามานยนาม


สมหมาย

คำวิสามานยนาม


อุไร

คำวิสามานยนาม

ยืมโดยกึ่งเรียนรู้จากทมิฬ உரை (อุไร, “ทองคำ”)


ลัดดา

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากสันสกฤต लता (ลตา) หรือบาลี ลตา


พรทิพย์

คำวิสามานยนาม

/pʰɔːn˧.tʰip̚˦˥/^((สัมผัส))


บุญมี

คำวิสามานยนาม


วราพร

คำวิสามานยนาม


วราภรณ์

คำวิสามานยนาม


วีระ

คำวิสามานยนาม

ยืมมาจากบาลี วีร


ประยูร

คำวิสามานยนาม

ไม่ทราบรากศัพท์


สุชาติ

คำวิสามานยนาม

/su˨˩.t͡ɕʰaːt̚˥˩/^((สัมผัส))