Selene

(1.1) gr. Σελήνη (Selene) < gr. σελήνη (selene) → księżyc

(1.2) prawdopodobnie od niem. Selene (1.1)

bogini i uosobienie księżyca, utożsamiana z rzymską Luną

W połowie miesiąca boska Selene kąpie się w Oceanie i ubrana w szaty świetliste, zaprzęga jasne rumaki do wozu, z którego lecą dalekie promienie

Jan Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Czytelnik, Warszawa 1972, s. 74.

Atrybutami Selene były: półksiężyc, pochodnia, srebrny rydwan, skrzydła i dyptam jesionolistny.

Srebrny rydwan Selene ciągnęły dwa rumaki, a nie cztery, jak złoty rydwan Heliosa

Zygmunt Kubiak, Mitologia Greków i Rzymian, Świat Książki, Warszawa 2003, s. 47.

Przypisywano Selene wpływ na praktyki magiczne, stan zdrowia, menstruację i połóg u kobiet.

Kult bóstw uosabiających ciała niebieskie był w Grecji rzadkością, jednak Heliosa czczono na Rodos, a Selene – na Peloponezie

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979, s. 173.

Urodziwy Endymion wzbudził namiętną miłość w Selene.

por. Luna • Księżyc; zobacz też: Asteria • Astrajos • Atlas • Eos • Epimeteusz • Helios • Leto • Menojtios • Pallas • Perses • Prometeusz • Indeks:Polski - Mitologia grecka


satyr

satyra (genitive singular)
satyrowi (dative singular)
satyra (accusative singular)
satyrem (instrumental singular)
satyrze (locative singular)
satyrze (vocative singular)
satyrowie (nominative plural)
satyrów (genitive plural)
satyrom (dative plural)
satyrów (accusative plural)
satyrami (instrumental plural)
satyrach (locative plural)
satyrowie (vocative plural)
satyry (depreciative nominative vocative plural)

Jako uczestnicy orszaku dionizyjskiego satyrowie, tak jak Dionizos, uwielbiali muzykę, wino, taniec i rozkosz…


Helios

gr. Ἥλιος (Helios) < gr. ἥλιος (helios) → słońce

Heliosa (genitive singular)
Heliosowi (dative singular)
Heliosa (accusative singular)
Heliosem (instrumental singular)
Heliosie (locative singular)
Heliosie (vocative singular)

bóg i uosobienie słońca, utożsamiany z rzymskim Solem

Atrybutami Heliosa były: korona z promieni słonecznych, złoty rydwan, słonecznik, heliotrop (tomiłek), jaszczurka, konik polny, kruk i kogut.

zobacz też: Asteria • Astrajos • Atlas • Eos • Epimeteusz • Leto • Menojtios • Pallas • Perses • Prometeusz • Selene

zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Euterpe

muza poezji lirycznej i gry na aulosie, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne

Euterpe i jej siostry uświetniały śpiewem biesiady bosko-ludzkie oraz uczty olimpijskie bogów.

Atrybutem Euterpe był aulos.

zobacz też: Erato • Kaliopa • Klio • Melpomena • Polihymnia • Talia • Terpsychora • Urania


geranos

gr. γέρανος → żuraw

Najbardziej tajemniczym momentem w przygodach Tezeusza jest geranos, magiczny taniec labiryntu.


Tyr

Tyra (genitive singular)
Tyrowi (dative singular)
Tyra (accusative singular)
Tyrem (instrumental singular)
Tyrze (locative singular)
Tyrze (vocative singular)
Tyrowie (potential rare nominative plural)
Tyrów (potential rare genitive plural)
Tyrom (potential rare dative plural)
Tyrów (potential rare accusative plural)
Tyrami (potential rare instrumental plural)
Tyrach (potential rare locative plural)
Tyrowie (potential rare vocative plural)

nordycki bóg wojny, walki, siły i honoru


Hades

(1.1) gr. Αἵδης (Haides), gr. ᾍδης (Haides)

Hadesowie (potential rare nominative plural)
Hadesa (genitive singular)
Hadesów (potential rare genitive plural)
Hadesowi (dative singular)
Hadesom (potential rare dative plural)
Hadesa (accusative singular)
Hadesów (potential rare accusative plural)
Hadesem (instrumental singular)
Hadesami (potential rare instrumental plural)
Hadesie (locative singular)
Hadesach (potential rare locative plural)
Hadesie (vocative singular)
Hadesowie (potential rare vocative plural)
Hadesy (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg zmarłych i świata pozagrobowego, utożsamiany z rzymskim Plutonem

Hades, tajemniczy bóg, rzadko pojawiał się na ziemi

Jan Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Czytelnik, Warszawa 1972, s. 173.

Atrybutami Hadesa były: widły lub berło, klucze, pies Cerber, bukszpan, cyprys, rozmaryn i mięta.

zob. też Hades (ujednoznacznienie) w Wikipedii

por. Agesandros • Pluton • Dis • Dis Pater; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Hades

Hadesy (potential rare nominative plural)
Hadesu (genitive singular)
Hadesów (potential rare genitive plural)
Hadesowi (dative singular)
Hadesom (potential rare dative plural)
Hadesy (potential rare accusative plural)
Hadesem (instrumental singular)
Hadesami (potential rare instrumental plural)
Hadesie (locative singular)
Hadesach (potential rare locative plural)
Hadesie (vocative singular)
Hadesy (potential rare vocative plural)

podziemny świat zmarłych, świat pozagrobowy

Hades otaczały liczne rzeki, z których najsławniejszą był Styks

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979, s. 60.

Do Hadesu prowadziło z ziemi kilka wejść, na ogół były to pieczary lub rozpadliny skalne

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979, s. 59.

W Hadesie duchy zmarłych wiodły smętny i mdły żywot

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979, s. 64.

por. Podziemie • Kraina Umarłych • zaświaty; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Iris

(1.1) gr. Ἶρις (Iris) < gr. ἶρις (iris) → tęcza

bogini i uosobienie tęczy, posłanka bogów do ludzi

Iris jako bogini tęczy rozpina ów cudny łuk siedmiobarwny, co ziemię łączy z niebem

Jan Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Czytelnik, Warszawa 1972, s. 117.

W sztukach plastycznych Iris bywa przedstawiana jako uskrzydlona kobieta w szacie o barwach tęczy, z kaduceuszem w ręce.

Atrybutami skrzydlatej Iris były: kaduceusz oraz dzban do czerpania i rozlewania wody.

por. Iryda • Irys; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Janus

Janusa (genitive singular)
Janusowi (dative singular)
Janusa (accusative singular)
Janusem (instrumental singular)
Janusie (locative singular)
Janusie (vocative singular)
Janusowie (nominative plural)
Janusów (genitive plural)
Janusom (dative plural)
Janusów (accusative plural)
Janusami (instrumental plural)
Janusach (locative plural)
Janusowie (vocative plural)

Przy modłach i ofiarach Westę wymieniano zawsze na ostatnim miejscu, a Janusa zawsze na pierwszym

Hasło „Westa” w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Rytm, Warszawa 2003, ISBN 83-7399-022-4.


Kassandra

(1.1) gr. Κασσάνδρα (Kassándra) < gr. κέκασμαι (kékasmai) → wyróżniać się + gr. ἀνήρ (anḗr, D. ἀνδρός andrós) → człowiek, mężczyzna

Kassandry (genitive singular)
Kassandrze (dative singular)
Kassandrę (accusative singular)
Kassandrą (instrumental singular)
Kassandrze (locative singular)
Kassandro (vocative singular)

Wieszczka Kassandra daremnie przestrzegała Trojan przed koniem trojańskim, na próżno zapowiadała upadek Troi.

Nikt nie wierzył przepowiedniom Kassandry.

Klitajmestra z zazdrości zamordowała Kassandrę.


Atena

pani Atena • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Atena • kobieta imieniem (o imieniu) Atena • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Atena • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Atena • otrzymać / dostać / przybrać imię Atena • dzień imienin / imieniny Ateny

Ateny (genitive singular)
Atenie (dative singular)
Atenę (accusative singular)
Ateną (instrumental singular)
Atenie (locative singular)
Ateno (vocative singular)
Ateny (nominative plural)
Aten (genitive plural)
Atenom (dative plural)
Ateny (accusative plural)
Atenami (instrumental plural)
Atenach (locative plural)
Ateny (vocative plural)

bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła, utożsamiana z rzymską Minerwą

Według mitu Atena wyskoczyła z głowy swojego ojca Zeusa.

Atrybutami Ateny były: egida, hełm, włócznia, sowa i oliwka.

Uwieńczano także posągi bogów, zwykle roślinami, jakie były im poświęcone, np. wawrzyn Apollinowi, dąb Zeusowi, mirt Afrodycie, winorośl albo platan Dionizosowi, kłosy zboża Demeter, oliwka Atenie

Hasło „Wieniec” w: Władysław Kopaliński, Słownik symboli, Wiedza Powszechna, Warszawa 1990, ISBN 83-214-0746-3.

por. Minerwa – imię nadane bogini Atenie przez Rzymian, którzy w III wieku p.n.e. oficjalnie uznali kult dwunastu greckich bogów olimpijskich pod imionami rzymskimi


Minerwa

Minerwy (potential rare nominative plural)
Minerwy (genitive singular)
Minerw (potential rare genitive plural)
Minerwie (dative singular)
Minerwom (potential rare dative plural)
Minerwę (accusative singular)
Minerwy (potential rare accusative plural)
Minerwą (instrumental singular)
Minerwami (potential rare instrumental plural)
Minerwie (locative singular)
Minerwach (potential rare locative plural)
Minerwo (vocative singular)
Minerwy (potential rare vocative plural)

bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną

Minerwa uchodziła początkowo za etruskie bóstwo rzemiosła i sztuki.

Święto Minerwy, 19 marca, było dniem wolnym od nauki

Aleksander Krawczuk, Mitologia starożytnej Italii, s. 228, Warszawa, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1982

W bocznych nawach świątyni kapitolińskiej stały posągi Minerwy i Junony, które wraz z Jowiszem stanowiły trójcę bogów stworzoną na wzór etruski

Aleksander Krawczuk, Mitologia starożytnej Italii, s. 330, Warszawa, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1982

Jowisz razem z żoną Junoną i Minerwą tworzyli tzw. triadę kapitolińską.

por. Atena; zobacz też: Apollo • Ceres • Diana • Jowisz • Junona • Mars • Merkury • Neptun • Wenus • Westa • Wulkan • Indeks:Polski - Mitologia rzymska


Ares

Aresa (genitive singular)
Aresowi (dative singular)
Aresa (accusative singular)
Aresem (instrumental singular)
Aresie (locative singular)
Aresie (vocative singular)
Aresowie (nominative plural)
Aresów (genitive plural)
Aresom (dative plural)
Aresów (accusative plural)
Aresami (instrumental plural)
Aresach (locative plural)
Aresowie (vocative plural)

Fobos uchodził za syna Aresa i Afrodyty oraz brata Dejmosa.


Hera

(1.1) gr. Ἥρα (Hera)
(1.2) prawdopodobnie od ang. Hera (1.1)

Hery (genitive singular)
Herze (dative singular)
Herę (accusative singular)
Herą (instrumental singular)
Herze (locative singular)
Hero (vocative singular)
Hery (potential rare nominative plural)
Her (potential rare genitive plural)
Herom (potential rare dative plural)
Hery (potential rare accusative plural)
Herami (potential rare instrumental plural)
Herach (potential rare locative plural)
Hery (potential rare vocative plural)

bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, małżonka Zeusa

Hera uchodziła m.in. za zazdrosną i mściwą, zwłaszcza w stosunku do swych rywalek

Hasło „Hera” w: Encyklopedia PWN Online, Wydawnictwo Naukowe PWN.

Atrybutami Hery były: diadem, berło, lilia, nieśmiertelnik (suchokwiat), granat, paw, kukułka i krowa.

Herze stale towarzyszyły jej córki, Ejlejtyja i Hebe

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979, s. 46.

zob. też Hera (ujednoznacznienie) w Wikipedii

por. Juno • Junona; zobacz też: Afrodyta • Apollo • Ares • Artemida • Atena • Demeter • Dionizos • Hefajstos • Hermes • Hestia • Posejdon • Zeus • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Hestia

(1.1) gr. Ἑστία (Hestia) < gr. ἑστία (hestia) → ognisko domowe

(1.3) prawdopodobnie od ang. Hestia (1.1)

pani Hestia • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Hestia • kobieta imieniem (o imieniu) Hestia • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Hestia • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Hestia • otrzymać / dostać / przybrać imię Hestia • dzień imienin / imieniny Hestii

Hestii (genitive singular)
Hestii (dative singular)
Hestię (accusative singular)
Hestią (instrumental singular)
Hestii (locative singular)
Hestio (vocative singular)
Hestie (potential rare nominative plural)
Hestii (potential rare genitive plural)
Hestiom (potential rare dative plural)
Hestie (potential rare accusative plural)
Hestiami (potential rare instrumental plural)
Hestiach (potential rare locative plural)
Hestie (potential rare vocative plural)
Hestii (genitive singular)
Hestii (dative singular)
Hestię (accusative singular)
Hestią (instrumental singular)
Hestii (locative singular)
Hestio (vocative singular)
Hestie (nominative plural)
Hestii (genitive plural)
Hestiom (dative plural)
Hestie (accusative plural)
Hestiami (instrumental plural)
Hestiach (locative plural)
Hestie (vocative plural)

bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny

Hestia uchodziła za córkę Kronosa i Rei oraz siostrę Zeusa, Hadesa, Posejdona, Hery i Demeter.

Hestia ustąpiła Dionizosowi swoje miejsce w gronie dwunastu największych bóstw olimpijskich

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979, s. 148.

Kult Hestii sprawowano we wszystkich domostwach i w świątyniach wszystkich bogów

Hasło „Hestia” w: Pierre Grimal, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo, Wrocław 2008, ISBN 978-83-04-04673-3.

por. Westa; zobacz też: Afrodyta • Apollo • Ares • Artemida • Atena • Demeter • Dionizos • Hefajstos • Hera • Hermes • Posejdon • Zeus • Indeks:Polski - Mitologia grecka


geniusz

geniusze (nominative plural)
geniusza (genitive singular)
geniuszy (genitive plural)
geniuszów (genitive plural)
geniuszowi (dative singular)
geniuszom (dative plural)
geniusza (accusative singular)
geniuszy (accusative plural)
geniuszów (accusative plural)
geniuszem (instrumental singular)
geniuszami (instrumental plural)
geniuszu (locative singular)
geniuszach (locative plural)
geniuszu (vocative singular)
geniusze (vocative plural)

duch sprawujący pieczę nad człowiekiem, społecznością lub miejscem

zob. też geniusz w Wikipedii
zob. też geniusz w Wikicytatach


Juno

por. Junona; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia rzymska


Perseusz

(2.1) łac. Perseus < gr. Περσεύς (Perseus) (1.1)

Perseuszowie (potential rare nominative plural)
Perseusza (genitive singular)
Perseuszów (potential rare genitive plural)
Perseuszowi (dative singular)
Perseuszom (potential rare dative plural)
Perseusza (accusative singular)
Perseuszów (potential rare accusative plural)
Perseuszem (instrumental singular)
Perseuszami (potential rare instrumental plural)
Perseuszu (locative singular)
Perseuszach (potential rare locative plural)
Perseuszu (vocative singular)
Perseuszowie (potential rare vocative plural)
Perseusze (potential rare depreciative nominative vocative plural)

heros argolidzki i pogromca Meduzy, syn Zeusa i Danae oraz mąż Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Perseusza (2.1)

Perseusz zdobył głowę Meduzy, pokonał potwora morskiego i uwolnił Andromedę.

Mityczny Perseusz jest identyfikowany z gwiazdozbiorem Perseusza


Olimp

Olimpu (genitive singular)
Olimpowi (dative singular)
Olimpem (instrumental singular)
Olimpie (locative singular)
Olimpie (vocative singular)

legendarna siedziba głównych bogów greckich

Bogowie greccy mieli swą siedzibę na górze Olimp.


faun

figura bożka leśnego przedstawianego zazwyczaj pod postacią brodatego mężczyzny z kozimi rogami i kopytami


Agamemnon

ˌaɡãˈmɛ̃mnɔ̃n

Agamemnowie (nominative plural)
Agamemnoni (nominative plural)
Agamemnona (genitive singular)
Agamemnonów (genitive plural)
Agamemnonowi (dative singular)
Agamemnonom (dative plural)
Agamemnona (accusative singular)
Agamemnonów (accusative plural)
Agamemnonem (instrumental singular)
Agamemnonami (instrumental plural)
Agamemnonie (locative singular)
Agamemnonach (locative plural)
Agamemnonie (vocative singular)
Agamemnonowie (vocative plural)
Agamemnoni (vocative plural)
Agamemnony (depreciative nominative vocative plural)

Złota maska z Myken jest również zwana maską Agamemnona od imienia mitycznego władcy Myken, który zorganizował wyprawę przeciwko Troi.

Ryszard Kulesza, Krzysztof Kowalewski, Zrozumieć przeszłość 1, Nowa Era, Warszawa 2019, str. 77.


Erato

(1.1-2) gr. Ἐρατώ (Erato) → pożądana, namiętna < gr. ἔρως (eros) → pożądanie, żądza, miłość

muza poezji miłosnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne

Erato i jej siostry uświetniały śpiewem biesiady bosko-ludzkie oraz uczty olimpijskie bogów.

Atrybutem Erato była kitara.

zobacz też: Euterpe • Kaliopa • Klio • Melpomena • Polihymnia • Talia • Terpsychora • Urania

driada i wieszczka z Arkadii; kapłanka Pana

Erato miała dar wróżenia.


wij

wije (nominative plural)
wija (genitive singular)
wijów (genitive plural)
wijowi (dative singular)
wijom (dative plural)
wija (accusative singular)
wije (accusative plural)
wijem (instrumental singular)
wijami (instrumental plural)
wiju (locative singular)
wijach (locative plural)
wiju (vocative singular)
wije (vocative plural)


Manat

wczesnoarabska bogini losu i przeznaczenia, dbająca o spokój umarłych


Hyperion

(1.1,3) gr. Ὑπερίων (Hyperion) → ‘ten kto porusza się ponad (Ziemią)’

Hyperionowie (potential rare nominative plural)
Hyperiona (genitive singular)
Hyperionów (potential rare genitive plural)
Hyperionowi (dative singular)
Hyperionom (potential rare dative plural)
Hyperiona (accusative singular)
Hyperionów (potential rare accusative plural)
Hyperionem (instrumental singular)
Hyperionami (potential rare instrumental plural)
Hyperionie (locative singular)
Hyperionach (potential rare locative plural)
Hyperionie (vocative singular)
Hyperionowie (potential rare vocative plural)
Hyperiony (potential rare depreciative nominative vocative plural)

Hyperion uchodził za syna Uranosa i Gai oraz męża Tei, z którą miał dzieci: Heliosa (Słońce), Selene (Księżyc) i Eos (Jutrzenka), trzy bóstwa światła.

zobacz też: Fojbe • Japet • Kojos • Krios • Kronos • Mnemosyne • Okeanos • Rea • Teja • Temida • Tetyda • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Hypnos

(1.1) gr. Ὕπνος (Hypnos) < gr. ὕπνος (hypnos) → sen

(2.1) prawdopodobnie od ang. Hypnos (1.1)

Hypnosowie / Hypnosi (potential rare nominative plural)
Hypnosa (genitive singular)
Hypnosów (potential rare genitive plural)
Hypnosowi (dative singular)
Hypnosom (potential rare dative plural)
Hypnosa (accusative singular)
Hypnosów (potential rare accusative plural)
Hypnosem (instrumental singular)
Hypnosami (potential rare instrumental plural)
Hypnosie (locative singular)
Hypnosach (potential rare locative plural)
Hypnosie (vocative singular)
Hypnosowie / Hypnosi (potential rare vocative plural)
Hypnosy (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem

Hypnos uchodził za syna Nyks i bliźniaczego brata Tanatosa oraz ojca Morfeusza, Fantasosa i Fobetora.

W sztukach plastycznych Hypnos bywa przedstawiany jako uskrzydlony młodzieniec w wieńcu z kwiatów maku i z rogiem w ręce, z którego sypie usypiające nasiona maku.

Atrybutami skrzydlatego Hypnosa były rośliny o działaniu nasennym i narkotycznym (m.in. makówki i maki) oraz róg.

por. Somnus • Sen; zobacz też: Fantasos • Fobetor • Morfeusz • Onejros • Tanatos • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Scylla

Scylli (genitive singular)
Scylli (dative singular)
Scyllę (accusative singular)
Scyllą (instrumental singular)
Scylli (locative singular)
Scyllo (vocative singular)
Scylle (nominative plural)
Scylli (genitive plural)
Scyllom (dative plural)
Scylle (accusative plural)
Scyllami (instrumental plural)
Scyllach (locative plural)
Scylle (vocative plural)

potwór morski o kobiecej postaci i wężowych splotach, czyhający na marynarzy w Cieśninie Mesyńskiej

zob. też Scylla (ujednoznacznienie) w Wikipedii

córka Nisosa, króla Megary; pomniejsza postać z mitów greckich


cyklop

(1.1) niem. Zyklop < łac. Cyclops < gr. Κύκλωψ (Kyklops)

cyklopa (genitive singular)
cyklopowi (dative singular)
cyklopa (accusative singular)
cyklopem (instrumental singular)
cyklopie (locative singular)
cyklopie (vocative singular)
cyklopi (nominative plural)
cyklopów (genitive plural)
cyklopom (dative plural)
cyklopów (accusative plural)
cyklopami (instrumental plural)
cyklopach (locative plural)
cyklopi (vocative plural)

– W krainie ślepców jednooki jest królem! – obwieścił cyklop.


Smętek

Smętki (nominative plural)
Smętka (genitive singular)
Smętków (genitive plural)
Smętkowi (dative singular)
Smętkom (dative plural)
Smętka (accusative singular)
Smętków (accusative plural)
Smętkiem (instrumental singular)
Smętkami (instrumental plural)
Smętku (locative singular)
Smętkach (locative plural)
Smętku (vocative singular)
Smętki (vocative plural)

imię jednego z diabłów albo złych duchów z ludowych opowieści kaszubskich i mazurskich

Z głębokich ostępów Smętek wychodził w puszczę ciepłą, pomiędzy bartniki, i zasiewał wśród nich niezgodę, kłótnię, swar, bitwę na śmierć, ucząc ich swoimi sposoby łamać prawa łączące ich od prawieku w społeczność.


Medea

Medee (nominative plural)
Medei (genitive singular)
Medei (genitive plural)
Medei (dative singular)
Medeom (dative plural)
Medeę (accusative singular)
Medee (accusative plural)
Medeą (instrumental singular)
Medeami (instrumental plural)
Medei (locative singular)
Medeach (locative plural)
Medeo (vocative singular)
Medee (vocative plural)

postać z mitologii greckiej, księżniczka kolchidzka i czarodziejka, żona Jazona, dzieciobójczyni

Kobiety, co tu stoicie przed domem, / czy jeszcze w domu ta, która okropną / zbrodnię spełniła, Medea, czy zbiegła?


sylf

sylfa (genitive singular)
sylfowi (dative singular)
sylfa (accusative singular)
sylfem (instrumental singular)
sylfie (locative singular)
sylfie (vocative singular)
sylfy (nominative plural)
sylfów (genitive plural)
sylfom (dative plural)
sylfy (accusative plural)
sylfami (instrumental plural)
sylfach (locative plural)
sylfy (vocative plural)

duch powietrza ze średniowiecznych wierzeń ludowych, z którym mógł się przyjaźnić człowiek, który zachował czystość duszy


Lachesis

(1.1) gr. Λάχεσις < gr. λαγχάνω
(1.2) od (1.1)

bogini przeznaczenia z mitologii greckiej, przydzielająca los i strzegąca nici żywota, jedna z trzech Mojr


androgyne

(1.1) łac. androgynus < gr. ἀνδρόγυνος < gr. ἀνήρ + γυνή → mężczyzna + kobieta

ˌãndrɔˈɡɨ̃nɛ

postać dwupłciowego bóstwa, protoplasty rodzaju ludzkiego


Chimera

(1.1) łac. Chimaera < gr. Χίμαιρα (chímaira) < gr. χίμαιρα → koza

Chimery (nominative plural)
Chimery (genitive singular)
Chimer (genitive plural)
Chimerze (dative singular)
Chimerom (dative plural)
Chimerę (accusative singular)
Chimery (accusative plural)
Chimerą (instrumental singular)
Chimerami (instrumental plural)
Chimerze (locative singular)
Chimerach (locative plural)
Chimero (vocative singular)
Chimery (vocative plural)

fantastyczny stwór z mitologii greckiej, zwykle opisywany jako ziejący ogniem potwór z głową lwa, tułowiem kozy i ogonem węża


tyrs

tyrsy (nominative plural)
tyrsu (genitive singular)
tyrsów (genitive plural)
tyrsowi (dative singular)
tyrsom (dative plural)
tyrsy (accusative plural)
tyrsem (instrumental singular)
tyrsami (instrumental plural)
tyrsie (locative singular)
tyrsach (locative plural)
tyrsie (vocative singular)
tyrsy (vocative plural)

laska opleciona winoroślą i bluszczem oraz zakończona szyszką sosny pinii; atrybut Dionizosa (Bachusa), menad (bachantek) i satyrów; symbol płodności

Atrybutami Dionizosa były: tyrs, kielich (kantaros), wino, wieniec z bluszczu lub winorośli, kiść winogron, delfin, lampart, leopard, lew, osioł, pantera i róg.

por. kaduceusz • laska Asklepiosa
zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia
zob. też tyrs w Wikipedii


Higieja

Higieje (potential rare nominative plural)
Higiei (genitive singular)
Higiei (potential rare genitive plural)
Higiei (dative singular)
Higiejom (potential rare dative plural)
Higieję (accusative singular)
Higieje (potential rare accusative plural)
Higieją (instrumental singular)
Higiejami (potential rare instrumental plural)
Higiei (locative singular)
Higiejach (potential rare locative plural)
Higiejo (vocative singular)
Higieje (potential rare vocative plural)

Atrybutami Higiei były czara i wąż.

por. Hygieja • Hygea • Hygia • Zdrowie; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Tanatos

gr. Θάνατος (Thanatos) < gr. θάνατος (thanatos) → śmierć

Tanatosowie / Tanatosi (potential rare nominative plural)
Tanatosa (genitive singular)
Tanatosów (potential rare genitive plural)
Tanatosowi (dative singular)
Tanatosom (potential rare dative plural)
Tanatosa (accusative singular)
Tanatosów (potential rare accusative plural)
Tanatosem (instrumental singular)
Tanatosami (potential rare instrumental plural)
Tanatosie (locative singular)
Tanatosach (potential rare locative plural)
Tanatosie (vocative singular)
Tanatosowie / Tanatosi (potential rare vocative plural)
Tanatosy (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors

Tanatos uchodził za syna Nyks i bliźniaczego brata Hypnosa.

W sztukach plastycznych Tanatos bywa przedstawiany jako uskrzydlony młodzieniec ze zgaszoną i w dół skierowaną pochodnią w ręce.

Atrybutem czarnoskrzydłego Tanatosa była zgaszona pochodnia.

por. Mors • Moros • Śmierć; zobacz też: Fantasos • Fobetor • Hypnos • Morfeusz • Onejros • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Hemera

(1.1) gr. Ἡμέρα (hemera) < gr. ἡμέρα (hemera) → dzień

Hemery (potential rare nominative plural)
Hemery (genitive singular)
Hemer (potential rare genitive plural)
Hemerze (dative singular)
Hemerom (potential rare dative plural)
Hemerę (accusative singular)
Hemery (potential rare accusative plural)
Hemerą (instrumental singular)
Hemerami (potential rare instrumental plural)
Hemerze (locative singular)
Hemerach (potential rare locative plural)
Hemero (vocative singular)
Hemery (potential rare vocative plural)

Hemera uchodziła za córkę Ereba i Nyks oraz siostrę Etera, Charona i Nemezys.

zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Nyks

Nyks uchodziła za córkę Chaosu i matkę Hemery, Nemezis, Lyssy, Apate, Filotes, Gerasa, Momosa, Morosa, Hypnosa i Tanatosa.

por. Noc; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Iryda

(1.1) gr. Ἶρις (Iris, D. Ἴριδος Iridos) < gr. ἶρις (iris, D. ἴριδος iridos) → tęcza

pani Iryda • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Iryda • kobieta imieniem (o imieniu) Iryda • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Iryda • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Iryda • otrzymać / dostać / przybrać imię Iryda • dzień imienin / imieniny Irydy

Irydy (genitive singular)
Irydzie (dative singular)
Irydę (accusative singular)
Irydą (instrumental singular)
Irydzie (locative singular)
Irydo (vocative singular)
Irydy (potential rare nominative plural)
Iryd (potential rare genitive plural)
Irydom (potential rare dative plural)
Irydy (potential rare accusative plural)
Irydami (potential rare instrumental plural)
Irydach (potential rare locative plural)
Irydy (potential rare vocative plural)
Irydy (genitive singular)
Irydzie (dative singular)
Irydę (accusative singular)
Irydą (instrumental singular)
Irydzie (locative singular)
Irydo (vocative singular)
Irydy (nominative plural)
Iryd (genitive plural)
Irydom (dative plural)
Irydy (accusative plural)
Irydami (instrumental plural)
Irydach (locative plural)
Irydy (vocative plural)

Iryda jako bogini tęczy rozpina ów cudny łuk siedmiobarwny, co ziemię łączy z niebem

Jan Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Czytelnik, Warszawa 1972.


Melpomena

ˌmɛlpɔ̃ˈmɛ̃na

Melpomeny (genitive singular)
Melpomenie (dative singular)
Melpomenę (accusative singular)
Melpomeną (instrumental singular)
Melpomenie (locative singular)
Melpomeno (vocative singular)

muza tragedii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne

Melpomena i jej siostry uświetniały śpiewem biesiady bosko-ludzkie oraz uczty olimpijskie bogów.

Atrybutami Melpomeny były: maska tragiczna, wieniec z winnej latorośli i maczuga.

zobacz też: Erato • Euterpe • Kaliopa • Klio • Polihymnia • Talia • Terpsychora • Urania


Terpsychora

łac. Terpsichore < gr. Τερψιχόρη < gr. τέρψις + χορός

Terpsychory (genitive singular)
Terpsychorze (dative singular)
Terpsychorę (accusative singular)
Terpsychorą (instrumental singular)
Terpsychorze (locative singular)
Terpsychoro (vocative singular)

muza tańca i pieśni chóralnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne

Terpsychora i jej siostry uświetniały śpiewem biesiady bosko-ludzkie oraz uczty olimpijskie bogów.

Atrybutami Terpsychory były: lira i plektron.

zobacz też: Erato • Euterpe • Kaliopa • Klio • Melpomena • Polihymnia • Talia • Urania


Klio

pani Klio • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Klio • kobieta imieniem (o imieniu) Klio • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Klio • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Klio • otrzymać / dostać / przybrać imię Klio • dzień imienin / imieniny Klio

być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Klio • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Klio • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Klio • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Klio • mieszkaniec / mieszkanka Klio • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Klio • pochodzić z Klio • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Klio

muza historii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne

Klio i jej siostry uświetniały śpiewem biesiady bosko-ludzkie oraz uczty olimpijskie bogów.

Atrybutem Klio był zwój papirusu lub pergaminu.

zobacz też: Erato • Euterpe • Kaliopa • Melpomena • Polihymnia • Talia • Terpsychora • Urania


Kaliopa

Kaliopy (genitive singular)
Kaliopie (dative singular)
Kaliopę (accusative singular)
Kaliopą (instrumental singular)
Kaliopie (locative singular)
Kaliopo (vocative singular)

muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne

Kaliopa i jej siostry uświetniały śpiewem biesiady bosko-ludzkie oraz uczty olimpijskie bogów.

Atrybutami Kaliopy były: tabliczka, rylec i trąba.

zobacz też: Erato • Euterpe • Klio • Melpomena • Polihymnia • Talia • Terpsychora • Urania


Polihymnia

ˌpɔlʲiˈxɨ̃mʲɲja

polʹiχỹmʹńi ̯a

Polihymnii (genitive singular)
Polihymnii (dative singular)
Polihymnię (accusative singular)
Polihymnią (instrumental singular)
Polihymnii (locative singular)
Polihymnio (vocative singular)

muza poezji sakralnej i hymnicznej oraz pantomimy, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne

Polihymnia i jej siostry uświetniały śpiewem biesiady bosko-ludzkie oraz uczty olimpijskie bogów.

Atrybutem Polihymnii była uroczysta szata.

zobacz też: Erato • Euterpe • Kaliopa • Klio • Melpomena • Talia • Terpsychora • Urania


Talia

Talii (genitive singular)
Talii (dative singular)
Talię (accusative singular)
Talią (instrumental singular)
Talii (locative singular)
Talio (vocative singular)

muza komedii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne

Talia i jej siostry uświetniały śpiewem biesiady bosko-ludzkie oraz uczty olimpijskie bogów.

Atrybutami Talii były: maska komiczna, wieniec z bluszczu i kij pasterski.

zobacz też: Erato • Euterpe • Kaliopa • Klio • Melpomena • Polihymnia • Terpsychora • Urania


Panacea

Panacei (genitive singular)
Panacei (dative singular)
Panaceę (accusative singular)
Panaceą (instrumental singular)
Panacei (locative singular)
Panaceo (vocative singular)
Panacee (potential rare nominative plural)
Panacei (potential rare genitive plural)
Panaceom (potential rare dative plural)
Panacee (potential rare accusative plural)
Panaceami (potential rare instrumental plural)
Panaceach (potential rare locative plural)
Panacee (potential rare vocative plural)

bogini i uosobienie leczenia za pomocą panaceum; córka Asklepiosa i Epione oraz siostra Higiei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona


Tetyda

(1.1) gr. Θέτις (Thétis)
(1.2) gr. Τηθύς (Tethýs)
(1.3-4) od (1.2)

Tetydy (genitive singular)
Tetydzie (dative singular)
Tetydę (accusative singular)
Tetydą (instrumental singular)
Tetydzie (locative singular)
Tetydo (vocative singular)

nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid

bogini i uosobienie żeńskiej płodności morza

zobacz też: Fojbe • Hyperion • Japet • Kojos • Krios • Kronos • Mnemosyne • Okeanos • Rea • Teja • Temida


Tyche

(1.1) gr. Τύχη (Týchē) < gr. τύχη (týchē) → fortuna, los, szczęście

bogini i uosobienie przypadku, ślepego losu, szczęścia (pomyślności, powodzenia) i nieszczęścia oraz opiekunka miast, utożsamiana z rzymską Fortuną

Tyche uchodziła za córkę tytanidy Tetydy i Zeusa albo Prometeusza, albo Okeanosa.

Atrybutami Tyche były: róg obfitości, ster, kula albo koło.

Atrybutem Tyche, jako bóstwa opiekuńczego miast, była korona z murów obronnych i wież.

Wiele miast Wschodu, jak Antiochia, Aleksandria, miało swoją własną Tyche

Hasło „Tyche” w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Rytm, Warszawa 2003, ISBN 83-7399-022-4.

zob. też Tyche (ujednoznacznienie) w Wikipedii

por. Fortuna • Przypadek; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka

zobacz też: Indeks:Polski - Astronomia • Indeks:Polski - Indeks terminów astronomicznych


centauromachia

centauromachii (genitive singular)
centauromachii (dative singular)
centauromachię (accusative singular)
centauromachią (instrumental singular)
centauromachii (locative singular)
centauromachio (vocative singular)

zobacz też: amazonomachia • gigantomachia • tyfonomachia • tytanomachia


amazonomachia

(1.1) gr. Ἀμαζονομαχία (Amazonomachia) < gr. Ἀμαζών (Amazon) → Amazonka + gr. μάχη (mache) → bitwa, walka

amazonomachii (genitive singular)
amazonomachii (dative singular)
amazonomachię (accusative singular)
amazonomachią (instrumental singular)
amazonomachii (locative singular)
amazonomachio (vocative singular)

zobacz też: centauromachia • gigantomachia • tyfonomachia • tytanomachia


tytanomachia

tytanomachie (potential rare nominative plural)
tytanomachii (genitive singular)
tytanomachii / przest. tytanomachij (potential rare genitive plural)
tytanomachii (dative singular)
tytanomachiom (potential rare dative plural)
tytanomachię (accusative singular)
tytanomachie (potential rare accusative plural)
tytanomachią (instrumental singular)
tytanomachiami (potential rare instrumental plural)
tytanomachii (locative singular)
tytanomachiach (potential rare locative plural)
tytanomachio (vocative singular)
tytanomachie (potential rare vocative plural)

zobacz też: amazonomachia • centauromachia • gigantomachia • tyfonomachia • Indeks:Polski - Mitologia grecka


gigantomachia

ˌɟiɡãntɔ̃ˈmaxʲja

gigantomachii (genitive singular)
gigantomachii (dative singular)
gigantomachię (accusative singular)
gigantomachią (instrumental singular)
gigantomachii (locative singular)
gigantomachio (vocative singular)

zobacz też: amazonomachia • centauromachia • tyfonomachia • tytanomachia


Posejdon

Posejdonowie / Posejdoni (potential rare nominative plural)
Posejdona (genitive singular)
Posejdonów (potential rare genitive plural)
Posejdonowi (dative singular)
Posejdonom (potential rare dative plural)
Posejdona (accusative singular)
Posejdonów (potential rare accusative plural)
Posejdonem (instrumental singular)
Posejdonami (potential rare instrumental plural)
Posejdonie (locative singular)
Posejdonach (potential rare locative plural)
Posejdonie (vocative singular)
Posejdonowie / Posejdoni (potential rare vocative plural)
Posejdony (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków i koni, utożsamiany z rzymskim Neptunem

Posejdon uchodził za syna Kronosa i Rei oraz męża Amfitryty.

Atrybutem Posejdona był trójząb, którym wzburzał morze i wstrząsał ziemią

Posejdonowi podlegały razem z morzem wyspy, nadbrzeża, przystanie

Jan Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Warszawa 1972, s. 161.

Posejdonowi poświęcona była bajeczna wyspa Atlantyda, którą władali jego potomkowie

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979, s. 52.

zob. też Posejdon (ujednoznacznienie) w Wikipedii

por. Neptun; zobacz też: Afrodyta • Apollo • Ares • Artemida • Atena • Demeter • Dionizos • Hefajstos • Hera • Hermes • Hestia • Zeus • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Artemida

gr. Ἄρτεμις (Artemis, D. Ἀρτέμιδος Artemidos)

Artemidy (potential rare nominative plural)
Artemidy (genitive singular)
Artemid (potential rare genitive plural)
Artemidzie (dative singular)
Artemidom (potential rare dative plural)
Artemidę (accusative singular)
Artemidy (potential rare accusative plural)
Artemidą (instrumental singular)
Artemidami (potential rare instrumental plural)
Artemidzie (locative singular)
Artemidach (potential rare locative plural)
Artemido (vocative singular)
Artemidy (potential rare vocative plural)

bogini łowów i przyrody, łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą

Apollo i Artemida, oboje strzelający niechybnie z łuku, uchodzili za dawców nagłej śmierci.

Atrybutami Artemidy były: kołczan, strzały, łuk, łania, jeleń i niedźwiedź.

Obrażona bogini poskarżyła się Apollinowi i Artemidzie, którzy zabili strzałami z łuku dzieci Niobe

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979, s. 106.

por. Artemis • Diana; zobacz też: Afrodyta • Apollo • Ares • Atena • Demeter • Dionizos • Hefajstos • Hera • Hermes • Hestia • Posejdon • Zeus • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Westa

(1.2) prawdopodobnie od niem. Vesta (1.1)

Westy (potential rare nominative plural)
Westy (genitive singular)
West (potential rare genitive plural)
Weście (dative singular)
Westom (potential rare dative plural)
Westę (accusative singular)
Westy (potential rare accusative plural)
Westą (instrumental singular)
Westami (potential rare instrumental plural)
Weście (locative singular)
Westach (potential rare locative plural)
Westo (vocative singular)
Westy (potential rare vocative plural)

bogini ogniska domowego, świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z grecką Hestią

Atrybutami Westy były: berło, patera, róg obfitości, osioł.

Przy modłach i ofiarach Westę wymieniano zawsze na ostatnim miejscu, a Janusa zawsze na pierwszym

por. Hestia; zobacz też: Apollo • Ceres • Diana • Jowisz • Junona • Mars • Merkury • Minerwa • Neptun • Wenus • Wulkan • Indeks:Polski - Mitologia rzymska


Hefajstos

Hefajstosowie / Hefajstosi (potential rare nominative plural)
Hefajstosa (genitive singular)
Hefajstosów (potential rare genitive plural)
Hefajstosowi (dative singular)
Hefajstosom (potential rare dative plural)
Hefajstosa (accusative singular)
Hefajstosów (potential rare accusative plural)
Hefajstosem (instrumental singular)
Hefajstosami (potential rare instrumental plural)
Hefajstosie (locative singular)
Hefajstosach (potential rare locative plural)
Hefajstosie (vocative singular)
Hefajstosowie / Hefajstosi (potential rare vocative plural)
Hefajstosy (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg ognia, wulkanów, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z rzymskim Wulkanem

Hefajstos uchodził za syna Zeusa i Hery oraz męża Afrodyty.

por. Wulkan; zobacz też: Afrodyta • Apollo • Ares • Artemida • Atena • Demeter • Dionizos • Hera • Hermes • Hestia • Posejdon • Zeus • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Wulkan

Wulkanowie / Wulkani (potential rare nominative plural)
Wulkana (genitive singular)
Wulkanów (potential rare genitive plural)
Wulkanowi (dative singular)
Wulkanom (potential rare dative plural)
Wulkana (accusative singular)
Wulkanów (potential rare accusative plural)
Wulkanem (instrumental singular)
Wulkanami (potential rare instrumental plural)
Wulkanie (locative singular)
Wulkanach (potential rare locative plural)
Wulkanie (vocative singular)
Wulkanowie / Wulkani (potential rare vocative plural)
Wulkany (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg ognia, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z greckim Hefajstosem

zob. też Wulkan (ujednoznacznienie) w Wikipedii

por. Hefajstos; zobacz też: Apollo • Ceres • Diana • Jowisz • Junona • Mars • Merkury • Minerwa • Neptun • Wenus • Westa • Indeks:Polski - Mitologia rzymska


Plejada

Plejady (genitive singular)
Plejadzie (dative singular)
Plejadę (accusative singular)
Plejadą (instrumental singular)
Plejadzie (locative singular)
Plejado (vocative singular)
Plejady (nominative plural)
Plejad (genitive plural)
Plejadom (dative plural)
Plejady (accusative plural)
Plejadami (instrumental plural)
Plejadach (locative plural)
Plejady (vocative plural)

każda z siedmiu nimf, córek Atlasa, które zostały przeniesione na firmament jako otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka, zwana Plejadami

Plejady były córkami tytana Atlasa i okeanidy Plejone oraz siostrami Hiad i Hesperyd.

Mityczne Plejady są identyfikowane z Plejadami w gwiazdozbiorze Byka

Nazwa zazwyczaj występuje w liczbie mnogiej.

zobacz też: Atlantyda • Hesperyda • Hiada • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Hiada

Hiady (genitive singular)
Hiadzie (dative singular)
Hiadę (accusative singular)
Hiadą (instrumental singular)
Hiadzie (locative singular)
Hiado (vocative singular)
Hiady (nominative plural)
Hiad (genitive plural)
Hiadom (dative plural)
Hiady (accusative plural)
Hiadami (instrumental plural)
Hiadach (locative plural)
Hiady (vocative plural)

każda z siedmiu nimf, córek Atlasa, które zostały przeniesione na firmament jako otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka, zwana Hiadami

Plejady były córkami tytana Atlasa i okeanidy Plejone albo Ajtry oraz siostrami Plejad i Hesperyd.

Mityczne Hiady są identyfikowane z Hiadami w gwiazdozbiorze Byka

zobacz też: Atlantyda • Hesperyda • Plejada

zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Metyda

gr. Μῆτις (Metis, D. Μήτιδος Metidos) < gr. μῆτις (metis) → mądrość

Metydy (genitive singular)
Metydzie (dative singular)
Metydę (accusative singular)
Metydą (instrumental singular)
Metydzie (locative singular)
Metydo (vocative singular)
Metydy (potential rare nominative plural)
Metyd (potential rare genitive plural)
Metydom (potential rare dative plural)
Metydy (potential rare accusative plural)
Metydami (potential rare instrumental plural)
Metydach (potential rare locative plural)
Metydy (potential rare vocative plural)

Metyda uchodziła za pierwszą żonę (lub pierwszą kochankę) Zeusa oraz jedną z najstarszych córek Okeanosa i tytanidy Tetydy.

Córką Metydy i Zeusa była Atena, narodzona z głowy boga

Hasło „Metis” w: Encyklopedia PWN Online, Wydawnictwo Naukowe PWN.

Za radą Gai Zeus połknął Metydę.

por. Metis • Przewrotność • Rozsądek • Roztropność; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Metis

(1.1) gr. Μῆτις (Metis) < gr. μῆτις (metis) → mądrość

bogini i uosobienie roztropności (w pozytywnym znaczeniu) i przewrotności (w negatywnym znaczeniu)

Metis uchodziła za pierwszą żonę (lub pierwszą kochankę) Zeusa oraz jedną z najstarszych córek Okeanosa i tytanidy Tetydy.

Córką Metis i Zeusa była Atena, narodzona z głowy boga

Za radą Gai Zeus połknął Metis.

por. Metyda • Przewrotność • Rozsądek • Roztropność; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka

zobacz też: Indeks:Polski - Astronomia • Indeks:Polski - Indeks terminów astronomicznych


ambrozja

ambrozji (genitive singular)
ambrozji (dative singular)
ambrozję (accusative singular)
ambrozją (instrumental singular)
ambrozji (locative singular)
ambrozjo (vocative singular)
ambrozje (nominative plural)
ambrozji (genitive plural)
ambrozyj (genitive plural)
ambrozjom (dative plural)
ambrozje (accusative plural)
ambrozjami (instrumental plural)
ambrozjach (locative plural)
ambrozje (vocative plural)

pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność

Olimpijczycy, niebianie z Grecji, żywią się ambrozją i nektarem, dzięki którym są wiecznie młodzi i nieśmiertelni.


wojna trojańska

wojny trojańskie (potential rare nominative plural)
wojny trojańskiej (genitive singular)
wojen trojańskich (potential rare genitive plural)
wojnie trojańskiej (dative singular)
wojnom trojańskim (potential rare dative plural)
wojnę trojańską (accusative singular)
wojny trojańskie (potential rare accusative plural)
wojną trojańską (instrumental singular)
wojnami trojańskimi (potential rare instrumental plural)
wojnie trojańskiej (locative singular)
wojnach trojańskich (potential rare locative plural)
wojno trojańska (vocative singular)
wojny trojańskie (potential rare vocative plural)

zobacz też: jabłko niezgody • koń trojański • sąd Parysa • Troja • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Anubis

Anubisowie (potential rare nominative plural)
Anubisa (genitive singular)
Anubisów (potential rare genitive plural)
Anubisowi (dative singular)
Anubisom (potential rare dative plural)
Anubisa (accusative singular)
Anubisów (potential rare accusative plural)
Anubisem (instrumental singular)
Anubisami (potential rare instrumental plural)
Anubisie (locative singular)
Anubisach (potential rare locative plural)
Anubisie (vocative singular)
Anubisowie (potential rare vocative plural)
Anubisy (potential rare depreciative nominative vocative plural)

Anubis był jednym z najważniejszych bóstw starożytnego Egiptu.


Hekate

(1.2) prawdopodobnie od ang. Hekate (1.1)

bogini czarów, magii, nekromancji, widm i rozdroży (miejsc sprzyjających czarom)

Hekate, córka tytana Persesa i Asterii, ukazywała się czarodziejom i czarodziejkom z płonącymi pochodniami w obu rękach, w towarzystwie wyjących psów lub też pod postacią zwierząt: suki, wilczycy, klaczy.

W sztukach plastycznych Hekate bywa przedstawiana jako tronująca kobieta z pochodnią lub jako trzy połączone plecami niewiasty.

Atrybutami Hekate były: pochodnie, bicz, wąż, pies, wilczyca, klacz, kot, magiczne i trujące zioła.

Aby ubłagać Hekate, wynoszono jej na rozdroża resztki ofiar składanych umarłym

Jan Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Czytelnik, Warszawa 1972, s. 88.

Późniejsze tradycje uważają Hekate za matkę Kirke

Hasło „Hekate” w: Pierre Grimal, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo, Wrocław 2008, ISBN 978-83-04-04673-3, s. 121.

por. Hekata • Trywia; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Hekata

Hekaty (potential rare nominative plural)
Hekaty (genitive singular)
Hekat (potential rare genitive plural)
Hekacie (dative singular)
Hekatom (potential rare dative plural)
Hekatę (accusative singular)
Hekaty (potential rare accusative plural)
Hekatą (instrumental singular)
Hekatami (potential rare instrumental plural)
Hekacie (locative singular)
Hekatach (potential rare locative plural)
Hekato (vocative singular)
Hekaty (potential rare vocative plural)

Hekata ukazywała się czarodziejom i czarodziejkom z płonącymi pochodniami w obu rękach, w towarzystwie wyjących psów lub też pod postacią zwierząt: suki, wilczycy, klaczy.

Atrybutami Hekaty były: bicz, pochodnie, wąż, pies, wilczyca, klacz, kot, magiczne i trujące zioła.

Aby ubłagać Hekatę, wynoszono jej na rozdroża resztki ofiar składanych umarłym

Jan Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Czyelnik, Warszawa 1972, s. 88.

por. Hekate • Trywia; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Eryda

Erydy (genitive singular)
Erydzie (dative singular)
Erydę (accusative singular)
Erydą (instrumental singular)
Erydzie (locative singular)
Erydo (vocative singular)


olimpijczyk

ˌɔlʲĩmˈpʲijt͡ʃɨk

olimpijczycy (nominative plural)
olimpijczyka (genitive singular)
olimpijczyków (genitive plural)
olimpijczykowi (dative singular)
olimpijczykom (dative plural)
olimpijczyka (accusative singular)
olimpijczyków (accusative plural)
olimpijczykiem (instrumental singular)
olimpijczykami (instrumental plural)
olimpijczyku (locative singular)
olimpijczykach (locative plural)
olimpijczyku (vocative singular)
olimpijczycy (vocative plural)

każdy z dwunastu głównych bogów mieszkających, biesiadujących i obradujących na Olimpie


Bellona

(1.1) łac. Bellona < łac. bellum → wojna

(1.2) prawdopodobnie od niem. Bellona (1.1)

Bellony (genitive singular)
Bellonie (dative singular)
Bellonę (accusative singular)
Belloną (instrumental singular)
Bellonie (locative singular)
Bellono (vocative singular)
Bellony (potential rare nominative plural)
Bellon (potential rare genitive plural)
Bellonom (potential rare dative plural)
Bellony (potential rare accusative plural)
Bellonami (potential rare instrumental plural)
Bellonach (potential rare locative plural)
Bellony (potential rare vocative plural)

Bellona uchodziła niekiedy za siostrę albo żonę Marsa.

Przed świątynią Bellony na Polu Marsowym w Rzymie przyjmowano wodzów powracających ze zwycięskiej wojny oraz dokonywano aktu wypowiedzenia wojny ludom niegraniczącym z rzymskim państwem

Hasło „Bellona” w: Mała encyklopedia kultury antycznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1990.

Atrybutami Bellony były: pochodnia, miecz lub włócznia.

por. Duelona • Duellona • Enyo; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia rzymska


Mnemosyne

(1.1) gr. Μνημοσύνη (Mnemosyne) < gr. μνήμη (mneme) → pamięć

(1.2) prawdopodobnie od niem. Mnemosyne (1.1)

bogini i uosobienie pamięci, matka muz, jedna z tytanid

Mnemosyne uchodziła za córkę Uranosa i Gai, siostrę Fojbe, Hyperiona, Japeta, Kojosa, Kriosa, Kronosa, Okeanosa, Rei, Tei, Temidy i Tetydy oraz kochankę Zeusa.

por. Mnemosyna • Mnemozyna • Moneta • Pamięć; zobacz też: Fojbe • Hyperion • Japet • Kojos • Krios • Kronos • Okeanos • Rea • Teja • Temida • Tetyda • Indeks:Polski - Mitologia grecka


tytanida

tytanidy (genitive singular)
tytanidzie (dative singular)
tytanidę (accusative singular)
tytanidą (instrumental singular)
tytanidzie (locative singular)
tytanido (vocative singular)
tytanidy (nominative plural)
tytanid (genitive plural)
tytanidom (dative plural)
tytanidy (accusative plural)
tytanidami (instrumental plural)
tytanidach (locative plural)
tytanidy (vocative plural)

każda z bogiń, z pokolenia olbrzymek, córek Uranosa i Gai, sióstr tytanów


Mnemozyna

ˌmnɛ̃mɔˈzɨ̃na

Mnemozyny (genitive singular)
Mnemozynie (dative singular)
Mnemozynę (accusative singular)
Mnemozyną (instrumental singular)
Mnemozynie (locative singular)
Mnemozyno (vocative singular)


Leda

(1.3) prawdopodobnie od franc. Leda (1.1)

Ledy (genitive singular)
Ledzie (dative singular)
Ledę (accusative singular)
Ledą (instrumental singular)
Ledzie (locative singular)
Ledo (vocative singular)
Ledy (potential rare nominative plural)
Led (potential rare genitive plural)
Ledom (potential rare dative plural)
Ledy (potential rare accusative plural)
Ledami (potential rare instrumental plural)
Ledach (potential rare locative plural)
Ledy (potential rare vocative plural)

królewna etolska i królowa spartańska, żona Tyndareosa i kochanka Zeusa oraz matka Kastora, Polideukesa, Heleny i Klitajmestry

Leda urodziła Zeusowi Polideukesa i Helenę, a Tyndareosowi Kastora i Klitajmestrę.

Zeus pod postacią łabędzia uwiódł Ledę, żonę króla Sparty, Tyndareosa

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979, s. 32-33.


Ereb

Erebowie (potential rare nominative plural)
Ereba (genitive singular)
Erebów (potential rare genitive plural)
Erebowi (dative singular)
Erebom (potential rare dative plural)
Ereba (accusative singular)
Erebów (potential rare accusative plural)
Erebem (instrumental singular)
Erebami (potential rare instrumental plural)
Erebie (locative singular)
Erebach (potential rare locative plural)
Erebie (vocative singular)
Erebowie (potential rare vocative plural)
Ereby (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg i uosobienie ciemności świata podziemnego

Hemera uchodziła za córkę Ereba i Nyks oraz siostrę Etera, Charona i Nemezys.


Ereb

Ereby (potential rare nominative plural)
Erebu (genitive singular)
Erebów (potential rare genitive plural)
Erebowi (dative singular)
Erebom (potential rare dative plural)
Ereby (potential rare accusative plural)
Erebem (instrumental singular)
Erebami (potential rare instrumental plural)
Erebie (locative singular)
Erebach (potential rare locative plural)
Erebie (vocative singular)
Ereby (potential rare vocative plural)

najciemniejsza część podziemnego świata zmarłych – Hadesu


Notos

Notosowie (potential rare nominative plural)
Notosa (genitive singular)
Notosów (potential rare genitive plural)
Notosowi (dative singular)
Notosom (potential rare dative plural)
Notosa (accusative singular)
Notosów (potential rare accusative plural)
Notosem (instrumental singular)
Notosami (potential rare instrumental plural)
Notosie (locative singular)
Notosach (potential rare locative plural)
Notosie (vocative singular)
Notosowie (potential rare vocative plural)
Notosy (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg i uosobienie wiatru południowego, utożsamiany z rzymskim Austerem

Notos uosabiał silny, gorący i wilgotny wiatr, niosący deszcze i mgły, wiejący z południa.

Kult Notosa był rozpowszechniony wśród żeglarzy i rolników.

por. Auster • Notus; zobacz też: Apeliotes • Boreasz • Euros • Kajkias • Lips • Skiron • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Boreasz

Boreaszowie (potential rare nominative plural)
Boreasza (genitive singular)
Boreaszów (potential rare genitive plural)
Boreaszowi (dative singular)
Boreaszom (potential rare dative plural)
Boreasza (accusative singular)
Boreaszów (potential rare accusative plural)
Boreaszem (instrumental singular)
Boreaszami (potential rare instrumental plural)
Boreaszu (locative singular)
Boreaszach (potential rare locative plural)
Boreaszu (vocative singular)
Boreaszowie (potential rare vocative plural)
Boreasze (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg i uosobienie wiatru północnego, utożsamiany z rzymskim Akwilonem

Boreasz uosabiał gwałtowny i zimny wiatr, wiejący z północy.

Kult Boreasza był rozpowszechniony wśród żeglarzy i rolników.

por. Akwilon; zobacz też: Apeliotes • Euros • Kajkias • Lips • Notos • Skiron • Zefir • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Boreasz

Boreasze (potential rare nominative plural)
Boreasza (genitive singular)
Boreaszów (potential rare genitive plural)
Boreaszowi (dative singular)
Boreaszom (potential rare dative plural)
Boreasza (accusative singular)
Boreasze (potential rare accusative plural)
Boreaszem (instrumental singular)
Boreaszami (potential rare instrumental plural)
Boreaszu (locative singular)
Boreaszach (potential rare locative plural)
Boreaszu (vocative singular)
Boreasze (potential rare vocative plural)


Fawoniusz

łac. Favonius, łac. favonius → wiatr zachodni

Fawoniuszowie / Fawoniusze (potential rare nominative plural)
Fawoniusza (genitive singular)
Fawoniuszów (potential rare genitive plural)
Fawoniuszowi (dative singular)
Fawoniuszom (potential rare dative plural)
Fawoniusza (accusative singular)
Fawoniuszów (potential rare accusative plural)
Fawoniuszem (instrumental singular)
Fawoniuszami (potential rare instrumental plural)
Fawoniuszu (locative singular)
Fawoniuszach (potential rare locative plural)
Fawoniuszu (vocative singular)
Fawoniuszowie / Fawoniusze (potential rare vocative plural)
Fawoniusze (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg i uosobienie wiatru zachodniego, utożsamiany z greckim Zefirem

por. Zefir; zobacz też: Akwilon • Auster • Wulturnus • Indeks:Polski - Mitologia rzymska


Euros

Eurosowie (potential rare nominative plural)
Eurosa (genitive singular)
Eurosów (potential rare genitive plural)
Eurosowi (dative singular)
Eurosom (potential rare dative plural)
Eurosa (accusative singular)
Eurosów (potential rare accusative plural)
Eurosem (instrumental singular)
Eurosami (potential rare instrumental plural)
Eurosie (locative singular)
Eurosach (potential rare locative plural)
Eurosie (vocative singular)
Eurosowie (potential rare vocative plural)
Eurosy (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg i uosobienie wiatru południowo-wschodniego, utożsamiany z rzymskim Wulturnusem

por. Wulturnus • Eurus; zobacz też: Boreasz • Notos • Zefir • Apeliotes • Skiron • Lips • Kajkias • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Apeliotes

gr. Ἀπηλιώτης (Apeliotes) < gr. ἀπηλιώτης (apeliotes)

ˌapɛˈlʲjɔtɛs

Apeliotesowie / Apeliotesi (potential rare nominative plural)
Apeliotesa (genitive singular)
Apeliotesów (potential rare genitive plural)
Apeliotesowi (dative singular)
Apeliotesom (potential rare dative plural)
Apeliotesa (accusative singular)
Apeliotesów (potential rare accusative plural)
Apeliotesem (instrumental singular)
Apeliotesami (potential rare instrumental plural)
Apeliotesie (locative singular)
Apeliotesach (potential rare locative plural)
Apeliotesie (vocative singular)
Apeliotesowie / Apeliotesi (potential rare vocative plural)
Apeliotesy (potential rare depreciative nominative vocative plural)

Apeliotes uosabiał porywisty wiatr, wiejący ze wschodu.

por. Solanus; zobacz też: Boreasz • Euros • Kajkias • Lips • Notos • Skiron • Zefir • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Uranos

gr. Οὐρανός (Ouranós) < gr. οὐρανός (ouranós) → niebo

Uranosa (genitive singular)
Uranosowi (dative singular)
Uranosa (accusative singular)
Uranosem (instrumental singular)
Uranosie (locative singular)
Uranosie (vocative singular)

Gaja i Uranos dali początek wielu pokoleniom bogów.

Z nasienia Uranosa, które spadło na powierzchnię morza, zrodziła się Afrodyta, zwana stąd Uranią.

Kronos obciął Uranosowi genitalia i wrzucił je do morza.

Z Uranosem miała Gaja trzech hekatonchejrów, trzech cyklopów, sześciu tytanów i sześć tytanid.


Hebe

(1.1) gr. Ἥβη (Hebe) < gr. ἥβη (hebe) → młodość

(1.2) prawdopodobnie od niem. Hebe (1.1)

bogini i uosobienie młodości oraz szafarka ambrozji i nektaru na Olimpie, utożsamiana z rzymską Juwentas

Hebe uchodziła za córkę Zeusa i Hery, siostrę Ejlejtyi, Aresa i Hefajstosa oraz żonę unieśmiertelnionego Heraklesa.

Oboje, Hebe i Ganimedes, krzątając się przy ucztach, roznosili bogom ambrozję i nektar

Zygmunt Kubiak, Mitologia Greków i Rzymian, Świat Książki, Warszawa 2003, s. 144.

Atrybutami Hebe były dzban i czara.

por. Heba • Juwentas • Juwentus • Młodość; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Heba

Heby (genitive singular)
Hebie (dative singular)
Hebę (accusative singular)
Hebą (instrumental singular)
Hebie (locative singular)
Hebo (vocative singular)

Oboje, Heba i Ganimedes, krzątając się przy ucztach, roznosili bogom ambrozję i nektar.

Atrybutami Heby były: dzban i czara.

por. Juwentas
zobacz też: Ganimedes • Heba


Dionizos

dʲjɔ̇̃ˈɲizɔs

Dionizosowie (potential rare nominative plural)
Dionizosa (genitive singular)
Dionizosów (potential rare genitive plural)
Dionizosowi (dative singular)
Dionizosom (potential rare dative plural)
Dionizosa (accusative singular)
Dionizosów (potential rare accusative plural)
Dionizosem (instrumental singular)
Dionizosami (potential rare instrumental plural)
Dionizosie (locative singular)
Dionizosach (potential rare locative plural)
Dionizosie (vocative singular)
Dionizosowie (potential rare vocative plural)
Dionizosy (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg latorośli winnej, wina, mistycznego szału, ekstazy, wesołości, sił witalnych natury i form scenicznych, utożsamiany z rzymskim Liberem

Dionizos zapoznał ludzi z uprawą winnej latorośli

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979, s. 142, 148.

Atrybutami Dionizosa były: tyrs, kielich (kantaros), wino, wieniec z bluszczu lub winorośli, kiść winogron, delfin, lampart, leopard, lew, osioł, pantera i róg obfitości.

Hestia ustąpiła Dionizosowi swoje miejsce w gronie dwunastu największych bóstw olimpijskich

por. Bachus • Liber • Liber Pater; zobacz też: Afrodyta • Apollo • Ares • Artemida • Atena • Demeter • Hefajstos • Hera • Hermes • Hestia • Posejdon • Zeus • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Demetra

Demetry (potential rare nominative plural)
Demetry (genitive singular)
Demetr (potential rare genitive plural)
Demetrze (dative singular)
Demetrom (potential rare dative plural)
Demetrę (accusative singular)
Demetry (potential rare accusative plural)
Demetrą (instrumental singular)
Demetrami (potential rare instrumental plural)
Demetrze (locative singular)
Demetrach (potential rare locative plural)
Demetro (vocative singular)
Demetry (potential rare vocative plural)

Demetra opiekowała się wzrostem zbóż od siewu aż po żniwa

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979, s. 73.

Atrybutami Demetry były kłos zboża, mak, narcyz, pszczoła, świnia, żuraw i sierp.

por. Demeter • Ceres • Cerera; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia


Cerera

Cerery (potential rare nominative plural)
Cerery (genitive singular)
Cerer (potential rare genitive plural)
Cererze (dative singular)
Cererom (potential rare dative plural)
Cererę (accusative singular)
Cerery (potential rare accusative plural)
Cererą (instrumental singular)
Cererami (potential rare instrumental plural)
Cererze (locative singular)
Cererach (potential rare locative plural)
Cerero (vocative singular)
Cerery (potential rare vocative plural)

zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia rzymska


Cefeusz

(2.1) łac. Cepheus < gr. Κηφεύς (Kefeus) (1.1)

Cefeuszowie (potential rare nominative plural)
Cefeusza (genitive singular)
Cefeuszów (potential rare genitive plural)
Cefeuszowi (dative singular)
Cefeuszom (potential rare dative plural)
Cefeusza (accusative singular)
Cefeuszów (potential rare accusative plural)
Cefeuszem (instrumental singular)
Cefeuszami (potential rare instrumental plural)
Cefeuszu (locative singular)
Cefeuszach (potential rare locative plural)
Cefeuszu (vocative singular)
Cefeuszowie (potential rare vocative plural)
Cefeusze (potential rare depreciative nominative vocative plural)

król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1)

Perseusz pokonał potwora morskiego i uwolnił Andromedę, córkę Kasjopei i Cefeusza.

Mityczny Cefeusz jest identyfikowany z gwiazdozbiorem Cefeusza

por. Kefeus; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka

król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów


rusałka

rusałki (genitive singular)
rusałce (dative singular)
rusałkę (accusative singular)
rusałką (instrumental singular)
rusałce (locative singular)
rusałko (vocative singular)
rusałki (nominative plural)
rusałek (genitive plural)
rusałkom (dative plural)
rusałki (accusative plural)
rusałkami (instrumental plural)
rusałkach (locative plural)
rusałki (vocative plural)

demoniczna istota o kobiecej postaci występująca w mitologii słowiańskiej

zob. też rusałka (ujednoznacznienie) w Wikipedii


Dzeus

Dzeusa (genitive singular)
Dzeusowi (dative singular)
Dzeusa (accusative singular)
Dzeusem (instrumental singular)
Dzeusie (locative singular)
Dzeusie (vocative singular)

Dzeus bezlitośnie karał zbrodniarzy, a zwłaszcza krzywoprzysięzców i świętokradców, jak Syzyfa, Tantala lub Iksjona.

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979, s. 31.

Atrybutami Dzeusa były pioruny, berło, egida, dąb i orzeł.


Radamantys

Radamantysa (genitive singular)
Radamantysowi (dative singular)
Radamantysa (accusative singular)
Radamantysem (instrumental singular)
Radamantysie (locative singular)
Radamantysie (vocative singular)

król mniejszych wysp na Morzu Egejskim; sędzia zmarłych w Hadesie; syn Zeusa i Europy oraz brat Minosa i Sarpedona


Kasjopea

(1.1) gr. Κασσιόπεια (Kassiopeia), gr. Κασσιόπη (Kassiope)

(1.2) łac. Cassiopeia < gr. Κασσιόπεια (Kassiopeia)

Kasjopee (potential rare nominative plural)
Kasjopei (genitive singular)
Kasjopei / przest. Kasjopej (potential rare genitive plural)
Kasjopei (dative singular)
Kasjopeom (potential rare dative plural)
Kasjopeę (accusative singular)
Kasjopee (potential rare accusative plural)
Kasjopeą (instrumental singular)
Kasjopeami (potential rare instrumental plural)
Kasjopei (locative singular)
Kasjopeach (potential rare locative plural)
Kasjopeo (vocative singular)
Kasjopee (potential rare vocative plural)

królowa Etiopii, żona Cefeusza i matka Andromedy, po śmierci przeniesiona na firmament jako gwiazdozbiór Kasjopei (1.2)

Kasjopea chlubiła się, że jest piękniejsza od nereid

Jan Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Czytelnik, Warszawa 1972, s. 221.

Mityczna Kasjopea jest identyfikowana z gwiazdozbiorem Kasjopei

por. Kasjopeja • Kassjopeja; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Kasjopeja

Kasjopeje (potential rare nominative plural)
Kasjopei (genitive singular)
Kasjopei (potential rare genitive plural)
Kasjopei (dative singular)
Kasjopejom (potential rare dative plural)
Kasjopeję (accusative singular)
Kasjopeje (potential rare accusative plural)
Kasjopeją (instrumental singular)
Kasjopejami (potential rare instrumental plural)
Kasjopei (locative singular)
Kasjopejach (potential rare locative plural)
Kasjopejo (vocative singular)
Kasjopeje (potential rare vocative plural)

por. Kasjopea • Kassjopeja; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Side

postać z mitologii greckiej, jedna z Danaid

zob. też Side (ujednoznacznienie) w Wikipedii

postać z mitologii greckiej, żona Oriona


feniks

feniksa (genitive singular)
feniksowi (dative singular)
feniksa (accusative singular)
feniksem (instrumental singular)
feniksie (locative singular)
feniksie (vocative singular)
feniksy (nominative plural)
feniksów (genitive plural)
feniksom (dative plural)
feniksy (accusative plural)
feniksami (instrumental plural)
feniksach (locative plural)
feniksy (vocative plural)

ognisty ptak z legend, symbol słońca, odradzania się i nieśmiertelności

zob. też feniks (ujednoznacznienie) w Wikipedii


bannik

duch opiekuńczy związany z łaźniami (baniami)


bzionek

duch opiekuńczy broniący obejścia przed złymi czarami, mający postać małego człowieczka, żyjącego pod krzakiem bzu.


ćmuch

płochliwy stwór wielkości psa, sylwetki żaby, z krótkim ogonkiem, mieszkający nad bagnami i jeziorami, straszący leniwych ludzi


dobrochoczy

ˌdɔbrɔˈxɔt͡ʃɨ

nieufny lecz sprawiedliwy leśny demon z Podlasia, wzrostu drzewa


maruda

demon żeński dręczący niemowlaki i doprowadzający je do płaczu


płanetnik

płanetnika (genitive singular)
płanetnikowi (dative singular)
płanetnika (accusative singular)
płanetnikiem (instrumental singular)
płanetniku (locative singular)
płanetniku (vocative singular)
płanetniki (nominative plural)
płanetników (genitive plural)
płanetnikom (dative plural)
płanetniki (accusative plural)
płanetnikami (instrumental plural)
płanetnikach (locative plural)
płanetniki (vocative plural)

istota napełniająca chmury i rządząca pogodą, złośliwy duch karzący ludzi

Wojtek spogląda, a tu naokoło niego same płanetniki, jeno ci dwaj, co z nim przyjechali, byli starsi, majstrowie sami, a reszta – czeladnicy. Jedni na komendę brali chmury na powrozy i ciągnęli, kaj im przykazano; drudzy znowu dmuchali tam w chmurach na deszczówkę i lód z niej robili, a inni ten lód siekali na kawałki, żeby mieć grad…

Adolf Dygasiński, Syn boginki w: Baśnie polskie, Warszawa 1968, s. 224.


gumiennik

ɡũˈmʲjɛ̇̃ɲːik

gũmʹi ̯ė̃•ńik

istota podobna do kota, zamieszkująca stodoły i opiekująca się niewymłóconym zbożem


Erydan

Erydana (genitive singular)
Erydanowi (dative singular)
Erydana (accusative singular)
Erydanem (instrumental singular)
Erydanie (locative singular)
Erydanie (vocative singular)

bóg i uosobienie rzeki o tej samej nazwie; syn tytana Okeanosa i tytanidy Tetydy; jedno z bóstw wodnych


Filoktet

Filokteta (genitive singular)
Filoktetowi (dative singular)
Filokteta (accusative singular)
Filoktetem (instrumental singular)
Filoktecie (locative singular)
Filoktecie (vocative singular)
Filokteci (nominative plural)
Filoktetów (genitive plural)
Filoktetom (dative plural)
Filoktetów (accusative plural)
Filoktetami (instrumental plural)
Filoktetach (locative plural)
Filokteci (vocative plural)

postać z mitologii greckiej, król Tesalii, łucznik, spadkobierca łuku Heraklesa i zabójca Parysa

Tych, co mieszkali w Metonie i w Taumakii powabnej, • Co Meliboją władali i Olizoną skalistą, • Wiódł z okrętami siedmioma wyborny łucznik Filoktet.


Pelops

(1.1-3) łac. Pelops < gr. Πέλοψ < gr. πέλιος + ὄψις (pelios + opsis) → ciemny + wygląd, twarz

Pelopsa (genitive singular)
Pelopsowi (dative singular)
Pelopsa (accusative singular)
Pelopsem (instrumental singular)
Pelopsie (locative singular)
Pelopsie (vocative singular)
Pelopsowie (nominative plural)
Pelopsów (genitive plural)
Pelopsom (dative plural)
Pelopsów (accusative plural)
Pelopsami (instrumental plural)
Pelopsach (locative plural)
Pelopsowie (vocative plural)

postać z mitologii greckiej, syn Tantala złożony przez niego w ofierze bogom

postać z mitologii greckiej, syn Agamemnona


Wesna

Wesny (genitive singular)
Weśnie (dative singular)
Wesnę (accusative singular)
Wesną (instrumental singular)
Weśnie (locative singular)
Wesno (vocative singular)


kaduceusz

(1.1) łac. caduceus < gr. káryks (karyks)

kaduceusze (nominative plural)
kaduceusza (genitive singular)
kaduceuszy (genitive plural)
kaduceuszów (genitive plural)
kaduceuszowi (dative singular)
kaduceuszom (dative plural)
kaduceusze (accusative plural)
kaduceuszem (instrumental singular)
kaduceuszami (instrumental plural)
kaduceuszu (locative singular)
kaduceuszach (locative plural)
kaduceuszu (vocative singular)
kaduceusze (vocative plural)

laska opleciona dwoma wężami, pochylającymi ku sobie łby, niekiedy przewiązana wstążkami, zakończona parą skrzydeł lub wieńcem; atrybut bogów: greckiego Hermesa i greckiej Irydy oraz rzymskiego Merkurego; emblemat pokoju i handlu

Atrybutami Merkurego były: skrzydlate sandały, skrzydlaty kapelusz, kaduceusz i sakiewka.

por. laska Asklepiosa • tyrs
zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia


Dafne

postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe


Faun

staroitalski bóg płodności o pół koziej posturze, bóstwo lasów górskich, opiekun pasterzy, który darzy płodnością ich stada i uczy uprawy roli

W mitologii rzymskiej odpowiednikiem Pana był Faun.


Endymion

(2.1) prawdopodobnie od niem. Endymion (1.1)

ɛ̃nˈdɨ̃mʲjɔ̃n

Endymionowie (potential rare nominative plural)
Endymiona (genitive singular)
Endymionów (potential rare genitive plural)
Endymionowi (dative singular)
Endymionom (potential rare dative plural)
Endymiona (accusative singular)
Endymionów (potential rare accusative plural)
Endymionem (instrumental singular)
Endymionami (potential rare instrumental plural)
Endymionie (locative singular)
Endymionach (potential rare locative plural)
Endymionie (vocative singular)
Endymionowie (potential rare vocative plural)
Endymiony (potential rare depreciative nominative vocative plural)

król Elidy, piękny młodzieniec, ukochany Selene, ukarany nieprzerwanym snem i obdarzony wieczną młodością

Endymion symbolizuje piękno śmierci.

W sztukach plastycznych Endymion bywa przedstawiany jako urodziwy młodzieniec, który spoczywa w objęciach Morfeusza.

Pewnej nocy Selene, jadąc po niebie, ujrzała śpiącego Endymiona

Jan Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Czytelnik, Warszawa 1972, s. 75.

(…) Selene zakochała się w śpiącym Endymionie

Hasło „Endymion” w: Pierre Grimal, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo, Wrocław 2008, ISBN 978-83-04-04673-3.

zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Hiacynt

pan Hiacynt • brat / kuzyn / wujek / dziadek Hiacynt • mężczyzna imieniem (o imieniu) Hiacynt • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Hiacynt • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Hiacynt • otrzymać / dostać / przybrać imię Hiacynt • dzień imienin / imieniny Hiacynta

Hiacynta (genitive singular)
Hiacyntowi (dative singular)
Hiacynta (accusative singular)
Hiacyntem (instrumental singular)
Hiacyncie (locative singular)
Hiacyncie (vocative singular)
Hiacyntowie (nominative plural)
Hiacynta (genitive singular)
Hiacyntów (genitive plural)
Hiacyntowi (dative singular)
Hiacyntom (dative plural)
Hiacynta (accusative singular)
Hiacyntów (accusative plural)
Hiacyntem (instrumental singular)
Hiacyntami (instrumental plural)
Hiacyncie (locative singular)
Hiacyntach (locative plural)
Hiacyncie (vocative singular)
Hiacyntowie (vocative plural)

piękny młodzieniec, królewicz spartański, ukochany Apollina i Zefira, syn Amyklasa (lub Ojbalosa) i Diomede


Kastor

(1.1) łac. Castor < gr. Κάστωρ (Kástōr)
(2.1) od (1.1)

pan Kastor • brat / kuzyn / wujek / dziadek Kastor • mężczyzna imieniem (o imieniu) Kastor • święty / błogosławiony Kastor • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Kastor • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Kastor • otrzymać / dostać / przybrać imię Kastor • dzień imienin / imieniny Kastora • na Kastora (o dniu)

Kastorowie / Kastorzy (potential rare nominative plural)
Kastora (genitive singular)
Kastorów (potential rare genitive plural)
Kastorowi (dative singular)
Kastorom (potential rare dative plural)
Kastora (accusative singular)
Kastorów (potential rare accusative plural)
Kastorem (instrumental singular)
Kastorami (potential rare instrumental plural)
Kastorze (locative singular)
Kastorach (potential rare locative plural)
Kastorze (vocative singular)
Kastorowie / Kastorzy (potential rare vocative plural)
Kastory (potential rare depreciative nominative vocative plural)
Kastorowie (nominative plural)
Kastorzy (nominative plural)
Kastora (genitive singular)
Kastorów (genitive plural)
Kastorowi (dative singular)
Kastorom (dative plural)
Kastora (accusative singular)
Kastorów (accusative plural)
Kastorem (instrumental singular)
Kastorami (instrumental plural)
Kastorze (locative singular)
Kastorach (locative plural)
Kastorze (vocative singular)
Kastorowie (vocative plural)
Kastorzy (vocative plural)
Kastory (depreciative nominative vocative plural)

ubóstwiony heros, patron żeglarzy i żołnierzy, syn Tyndareosa (lub Zeusa) i Ledy, przeniesiony (wraz z bratem Polideukesem) na firmament jako gwiazdozbiór Bliźniąt; ,

Kastor i Polideukes (Polluks) uchodzili za opiekunów żeglarzy, zwłaszcza jako najjaśniejsze gwiazdy w gwiazdozbiorze Bliźniąt wskazujące kierunek żeglugi albo jako ognie świętego Elma.

zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka • Indeks:Polski - Mitologia rzymska


Polluks

(1.1) łac. Pollux < gr. Πολυδεύκης (Polydeukes)

Polluksowie / Polluksi (potential rare nominative plural)
Polluksa (genitive singular)
Polluksów (potential rare genitive plural)
Polluksowi (dative singular)
Polluksom (potential rare dative plural)
Polluksa (accusative singular)
Polluksów (potential rare accusative plural)
Polluksem (instrumental singular)
Polluksami (potential rare instrumental plural)
Polluksie (locative singular)
Polluksach (potential rare locative plural)
Polluksie (vocative singular)
Polluksowie / Polluksi (potential rare vocative plural)
Polluksy (potential rare depreciative nominative vocative plural)

por. Polideukes; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia rzymska


Ligia

pani Ligia • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Ligia • kobieta imieniem (o imieniu) Ligia • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Ligia • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Ligia • otrzymać / dostać / przybrać imię Ligia • dzień imienin / imieniny Ligii

Ligii (genitive singular)
Ligii (dative singular)
Ligię (accusative singular)
Ligią (instrumental singular)
Ligii (locative singular)
Ligio (vocative singular)
Ligie (nominative plural)
Ligii (genitive singular)
Ligii (genitive plural)
Ligii (dative singular)
Ligiom (dative plural)
Ligię (accusative singular)
Ligie (accusative plural)
Ligią (instrumental singular)
Ligiami (instrumental plural)
Ligii (locative singular)
Ligiach (locative plural)
Ligio (vocative singular)
Ligie (vocative plural)


Ganimedes

(1.1) gr. Γανυμήδης (Ganymḗdēs)
(2.1) od (1.1)

piękny młodzieniec, ukochany boga Zeusa; królewicz trojański; podczaszy na Olimpie; syn Trosa i Kalliroe


oreada

gr. ὀρειάς → zamieszkujący w górach < gr. ὄρος (oros) → góra

nimfa zamieszkująca góry i jaskinie, którymi opiekuje się i które ochrania


Lotofag

Lotofaga (genitive singular)
Lotofagowi (dative singular)
Lotofaga (accusative singular)
Lotofagiem (instrumental singular)
Lotofagu (locative singular)
Lotofagu (vocative singular)
Lotofagowie (nominative plural)
Lotofagów (genitive plural)
Lotofagom (dative plural)
Lotofagów (accusative plural)
Lotofagami (instrumental plural)
Lotofagach (locative plural)
Lotofagowie (vocative plural)

członek mitycznego ludu z „Odysei”, żywiącego się lotosami


Pegaz

Pegaza (genitive singular)
Pegazowi (dative singular)
Pegaza (accusative singular)
Pegazem (instrumental singular)
Pegazie (locative singular)
Pegazie (vocative singular)
Pegazy (nominative plural)
Pegaza (genitive singular)
Pegazów (genitive plural)
Pegazowi (dative singular)
Pegazom (dative plural)
Pegaza (accusative singular)
Pegazy (accusative plural)
Pegazem (instrumental singular)
Pegazami (instrumental plural)
Pegazie (locative singular)
Pegazach (locative plural)
Pegazie (vocative singular)
Pegazy (vocative plural)

koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego

Wiadomo, że Pegaz uderzeniem kopyta stworzył źródło Hippokrene, u stóp Helikonu, siedziby Muz

Zbigniew Herbert, Król mrówek: prywatna mitologia (wyd. 2001, str. 110)


Minotaur

gr. Μινώταυρος (Minotauros) < gr. Μίνως + ταῦρος (Minos + tauros) → Minos, mityczny król Krety + byk

Minotaury (potential rare nominative plural)
Minotaura (genitive singular)
Minotaurów (potential rare genitive plural)
Minotaurowi (dative singular)
Minotaurom (potential rare dative plural)
Minotaura (accusative singular)
Minotaury (potential rare accusative plural)
Minotaurem (instrumental singular)
Minotaurami (potential rare instrumental plural)
Minotaurze (locative singular)
Minotaurach (potential rare locative plural)
Minotaurze (vocative singular)
Minotaury (potential rare vocative plural)

potwór o ludzkim ciele i głowie byka, syn Pazyfae i byka przysłanego przez Posejdona Minosowi

Heros błyskawicznie pchnął w niego zaczarowanym mieczem i trafił Minotaura prosto w serce.

por. Asterios • Asterion; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Pandora

(1.1) gr. Πανδώρα < gr. πᾰν- + δῶρον + -ᾱ → wszystkie dary

Pandory (genitive singular)
Pandorze (dative singular)
Pandorę (accusative singular)
Pandorą (instrumental singular)
Pandorze (locative singular)
Pandoro (vocative singular)
Pandory (nominative plural)
Pandor (genitive plural)
Pandorom (dative plural)
Pandory (accusative plural)
Pandorami (instrumental plural)
Pandorach (locative plural)
Pandory (vocative plural)

pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość

Kiedy uruchomiliśmy tę rubrykę w naszym czasopiśmie, poczuliśmy się trochę winni, jak Pandora po otwarciu swojej puszki.

zob. też Pandora (ujednoznacznienie) w Wikipedii


kikimora

kikimory (genitive singular)
kikimorze (dative singular)
kikimorę (accusative singular)
kikimorą (instrumental singular)
kikimorze (locative singular)
kikimoro (vocative singular)
kikimory (nominative plural)
kikimor (genitive plural)
kikimorom (dative plural)
kikimory (accusative plural)
kikimorami (instrumental plural)
kikimorach (locative plural)
kikimory (vocative plural)

szkodliwy duch domowy przybierający postać maleńkiej kobiety, czasem niewidzialny

Aby ochronić się przed kikimorą, wystarczyło położyć się odwrotnie na łóżku (nogi na zagłówek, głowa tam, gdzie nogi) lub skrzyżować nogi podczas snu.


Himalia

(1.1) gr. Ἱμαλία (Himalia)
(1.2) od ang. Himalia (1.1)

Himalii (genitive singular)
Himalii (dative singular)
Himalię (accusative singular)
Himalią (instrumental singular)
Himalii (locative singular)
Himalio (vocative singular)
Himalie (potential rare nominative plural)
Himalii / przest. Himalij (potential rare genitive plural)
Himaliom (potential rare dative plural)
Himalie (potential rare accusative plural)
Himaliami (potential rare instrumental plural)
Himaliach (potential rare locative plural)
Himalie (potential rare vocative plural)

nimfa z wyspy Rodos, jedna z kochanek Zeusa

Himalia uchodziła za matkę Spartajosa, Kroniosa i Kytosa.


Smilaks

nimfa zamieniona w kolcorośl, ukochana Krokosa


Krokos

Krokosowie / Krokosi (potential rare nominative plural)
Krokosa (genitive singular)
Krokosów (potential rare genitive plural)
Krokosowi (dative singular)
Krokosom (potential rare dative plural)
Krokosa (accusative singular)
Krokosów (potential rare accusative plural)
Krokosem (instrumental singular)
Krokosami (potential rare instrumental plural)
Krokosie (locative singular)
Krokosach (potential rare locative plural)
Krokosie (vocative singular)
Krokosowie / Krokosi (potential rare vocative plural)
Krokosy (potential rare depreciative nominative vocative plural)

młodzieniec nieszczęśliwie zakochany w Smilaks i zamieniony w szafran

por. Krokus; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Chloris

(1.1) gr. Χλωρίς < gr. χλωρός → żółtozielony, jasnozielony

bogini kwiatów, utożsamiana z rzymską Florą; jedna z nimf

por. Flora; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka

królewna tebańska, córka Amfiona i Niobe

por. Meliboja; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Danaida

Danaidy (nominative plural)
Danaidy (genitive singular)
Danaid (genitive plural)
Danaidzie (dative singular)
Danaidom (dative plural)
Danaidę (accusative singular)
Danaidy (accusative plural)
Danaidą (instrumental singular)
Danaidami (instrumental plural)
Danaidzie (locative singular)
Danaidach (locative plural)
Danaido (vocative singular)
Danaidy (vocative plural)
Danaidy (genitive singular)
Danaidzie (dative singular)
Danaidę (accusative singular)
Danaidą (instrumental singular)
Danaidzie (locative singular)
Danaido (vocative singular)

każda z pięćdziesięciu królewien z Argos, córek Danaosa; za zamordowanie (z wyjątkiem jednej) swych mężów zostały skazane w Tartarze na napełnianie dziurawej beczki wodą noszoną w sitach albo dziurawych dzbanach

nazwa zazwyczaj występuje w liczbie mnogiej


Ananke

(1.1) gr. Ἀνάγκη (Ananke) < gr. ἀνάγκη (ananke) → to, co ma być; konieczność

bogini i uosobienie konieczności, bezwzględnego przymusu, nieuchronności i siły zniewalającej do podporządkowania się wyrokowi przeznaczenia, utożsamiana z rzymską Necessitas

W teogonii orfickiej Ananke uchodziła za córkę Hydrosa i Gai oraz matkę Mojr i Adrastei.

por. Necessitas • Konieczność; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Latona

(1.2) prawdopodobnie od niem. Latona (1.1)

Latony (genitive singular)
Latonie (dative singular)
Latonę (accusative singular)
Latoną (instrumental singular)
Latonie (locative singular)
Latono (vocative singular)
Latony (potential rare nominative plural)
Laton (potential rare genitive plural)
Latonom (potential rare dative plural)
Latony (potential rare accusative plural)
Latonami (potential rare instrumental plural)
Latonach (potential rare locative plural)
Latony (potential rare vocative plural)

por. Leto; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia rzymska


Alkione

jedna z Plejad; córka Atlasa i Plejone; przeniesiona na firmament jako gwiazda Alkione (1.4)

królewna z Magnezji; córka Eola i żona Keyksa, zamieniona w zimorodka

córka Idasa, syna Afareusa, i Marpessy oraz żona Meleagra


Syrinks

(1.2) prawdopodobnie od ang. Syrinx (1.1)

najada albo hamadriada, albo oreada z Arkadii zamieniona w trzcinę, ukochana Pana

Syrinks, córka bożka Ladona, przemieniła się w trzcinę, z której bożek Pan stworzył instrument muzyczny, zwany syrinks.


Temida

gr. Θέμῐδος (Thémidos) < gr. Θέμις (Thémis) < gr. θέμις (thémis) → prawo, zwyczaj; polska końcówka -a dodana do tematu greckiej formy dopełniaczowej

pani Temida • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Temida • kobieta imieniem (o imieniu) Temida • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Temida • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Temida • otrzymać / dostać / przybrać imię Temida • dzień imienin / imieniny Temidy

Temidy (genitive singular)
Temidzie (dative singular)
Temidę (accusative singular)
Temidą (instrumental singular)
Temidzie (locative singular)
Temido (vocative singular)
Temidy (potential rare nominative plural)
Temid (potential rare genitive plural)
Temidom (potential rare dative plural)
Temidy (potential rare accusative plural)
Temidami (potential rare instrumental plural)
Temidach (potential rare locative plural)
Temidy (potential rare vocative plural)

Atrybutami Temidy były: opaska na oczach, waga i miecz.

zobacz też: Fojbe • Hyperion • Japet • Kojos • Krios • Kronos • Mnemosyne • Okeanos • Rea • Teja • Tetyda


nimfa

nimfy (nominative plural)
nimfy (genitive singular)
nimf (genitive plural)
nimfie (dative singular)
nimfom (dative plural)
nimfę (accusative singular)
nimfy (accusative plural)
nimfą (instrumental singular)
nimfami (instrumental plural)
nimfie (locative singular)
nimfach (locative plural)
nimfo (vocative singular)
nimfy (vocative plural)

w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody


Dike

(1.1) gr. Δίκη (Dike) < gr. δίκη (dike) → zwyczaj, sąd, wyrok, kara

(1.2) prawdopodobnie od franc. Dike (1.1)

bogini i uosobienie sprawiedliwości, utożsamiana z rzymską Justycją; jedna z Hor

W sztukach plastycznych Dike bywa przedstawiana jako młoda kobieta z jakimś kwiatem lub rośliną w ręce.

por. Justycja • Sprawiedliwość; zobacz też: Ejrene • Eunomia • Nemezys • Temida • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Nemezys

gr. Νέμεσις (Nemesis) < gr. νέμω (nemo); źródłosłów dla pol. nemezys

bogini i uosobienie sprawiedliwej odpłaty (zemsty), gniewu i kary bogów za bluźnierstwo i pychę ludzi przekraczających wyznaczone im granice; strażniczka równowagi świata

Hemera uchodziła za córkę Ereba i Nyks oraz siostrę Etera, Charona i Nemezys.

por. Nemezis • Dike • Temida; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Eter

gr. Αἰθήρ (Aither) < gr. αἰθήρ (aither) → powietrze, eter

Eterowie (potential rare nominative plural)
Etera (genitive singular)
Eterów (potential rare genitive plural)
Eterowi (dative singular)
Eterom (potential rare dative plural)
Etera (accusative singular)
Eterów (potential rare accusative plural)
Eterem (instrumental singular)
Eterami (potential rare instrumental plural)
Eterze (locative singular)
Eterach (potential rare locative plural)
Eterze (vocative singular)
Eterowie (potential rare vocative plural)
Etery (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg jasnego światła, uosobienie wyższych rejonów niebieskich; górne powietrze

por. Ajter; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Nemezis

zob. Nemezys; źródłosłów dla pol. nemezis

Nyks uchodziła za córkę Chaosu i matkę Hemery, Nemezis, Lyssy, Apate, Filotes, Gerasa, Momosa, Morosa, Hypnosa i Tanatosa.

por. Nemezys • Dike • Temida; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Okeanos

Okeanosowie (potential rare nominative plural)
Okeanosa (genitive singular)
Okeanosów (potential rare genitive plural)
Okeanosowi (dative singular)
Okeanosom (potential rare dative plural)
Okeanosa (accusative singular)
Okeanosów (potential rare accusative plural)
Okeanosem (instrumental singular)
Okeanosami (potential rare instrumental plural)
Okeanosie (locative singular)
Okeanosach (potential rare locative plural)
Okeanosie (vocative singular)
Okeanosowie (potential rare vocative plural)
Okeanosy (potential rare depreciative nominative vocative plural)

bóg i uosobienie wielkiej rzeki (wielkiego morza, oceanu) otaczającej świat, najstarszy z tytanów

Okeanos uchodził za syna Uranosa i Gai, męża tytanidy Tetydy oraz ojca okeanid i większości bóstw rzecznych.

por. Ocean; zobacz też: Fojbe • Hyperion • Japet • Kojos • Krios • Kronos • Mnemosyne • Rea • Teja • Temida • Tetyda • Indeks:Polski - Mitologia grecka


Ocean

Oceana (genitive singular)
Oceanowi (dative singular)
Oceana (accusative singular)
Oceanem (instrumental singular)
Oceanie (locative singular)
Oceanie (vocative singular)

zob. też Ocean (ujednoznacznienie) w Wikipedii


Asklepios

Asklepiosa (genitive singular)
Asklepiosowi (dative singular)
Asklepiosa (accusative singular)
Asklepiosem (instrumental singular)
Asklepiosie (locative singular)
Asklepiosie (vocative singular)

bóg sztuki lekarskiej przedstawiany jako dojrzały, brodaty mężczyzna w długiej szacie, trzymający w ręce laskę owiniętą wężem, utożsamiany z rzymskim Eskulapem; syn Apollina i Koronis, córki Flegiasa; ojciec Higiei, Panacei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona

Atrybutami Asklepiosa były: laska Asklepiosa, wąż, kogut i kruk.


Eskulap

(1.1) łac. Aesculapius < gr. Ἀσκληπιός (Asklepios)

Eskulapowie (nominative plural)
Eskulapi (nominative plural)
Eskulapa (genitive singular)
Eskulapów (genitive plural)
Eskulapowi (dative singular)
Eskulapom (dative plural)
Eskulapa (accusative singular)
Eskulapów (accusative plural)
Eskulapem (instrumental singular)
Eskulapami (instrumental plural)
Eskulapie (locative singular)
Eskulapach (locative plural)
Eskulapie (vocative singular)
Eskulapowie (vocative plural)
Eskulapi (vocative plural)
Eskulapy (depreciative nominative vocative plural)

por. Asklepios; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia rzymska


Asteria

pani Asteria • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Asteria • kobieta imieniem (o imieniu) Asteria • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Asteria • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Asteria • otrzymać / dostać / przybrać imię Asteria • dzień imienin / imieniny Asterii

Asterii (genitive singular)
Asterii (dative singular)
Asterię (accusative singular)
Asterią (instrumental singular)
Asterii (locative singular)
Asterio (vocative singular)
Asterie (nominative plural)
Asterii (genitive singular)
Asterii (genitive plural)
Asterii (dative singular)
Asteriom (dative plural)
Asterię (accusative singular)
Asterie (accusative plural)
Asterią (instrumental singular)
Asteriami (instrumental plural)
Asterii (locative singular)
Asteriach (locative plural)
Asterio (vocative singular)
Asterie (vocative plural)

matka Hekate; żona tytana Persesa oraz siostra Leto; córka Kojosa i Fojbe; jedna z tytanid drugiego pokolenia

zobacz też: Astrajos • Atlas • Eos • Epimeteusz • Helios • Leto • Menojtios • Pallas • Perses • Prometeusz • Selene

zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


Eolia

Eolie (potential rare nominative plural)
Eolii (genitive singular)
Eolii / przest. Eolij (potential rare genitive plural)
Eolii (dative singular)
Eoliom (potential rare dative plural)
Eolię (accusative singular)
Eolie (potential rare accusative plural)
Eolią (instrumental singular)
Eoliami (potential rare instrumental plural)
Eolii (locative singular)
Eoliach (potential rare locative plural)
Eolio (vocative singular)
Eolie (potential rare vocative plural)

skalista wyspa pływająca po morzu i otoczona wałem ze spiżu, identyfikowana ze Stromboli lub Lipari; siedziba władcy wiatrów, Eola

Mityczna wyspa Eolia jest identyfikowana ze Stromboli lub Lipari, które należą do Wysp Liparyjskich (Wysp Eolskich) na Morzu Tyrreńskim

por. Ajolia; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka


dżinn

dżinny (nominative plural)
dżinna (genitive singular)
dżinnów (genitive plural)
dżinnowi (dative singular)
dżinnom (dative plural)
dżinna (accusative singular)
dżinny (accusative plural)
dżinnów (accusative plural)
dżinnem (instrumental singular)
dżinnami (instrumental plural)
dżinnie (locative singular)
dżinnach (locative plural)
dżinnie (vocative singular)
dżinny (vocative plural)
dżinnowie (depreciative nominative vocative plural)

według pogańskich, przedislamskich wierzeń staroarabskich: istota o nadnaturalnej potędze, powstała z ognia (lecz mogąca przyjmować dowolną postać), mająca wpływ na losy ludzi

Obok treści zaczerpniętych z chrześcijaństwa, a szczególnie z judaizmu, w Koranie widać powiązanie z pogańskimi wierzeniami Arabów, o czym świadczy wiara w dżinny.

duszpasterstwo.org, Koran i nauka islamu


Egina

być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Eginie • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Eginy • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Eginy • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Eginy • mieszkaniec / mieszkanka Eginy • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Eginie • pochodzić z Eginy • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Eginy

Eginy (genitive singular)
Eginie (dative singular)
Eginę (accusative singular)
Eginą (instrumental singular)
Eginie (locative singular)
Egino (vocative singular)
Eginy (nominative plural)
Egin (genitive plural)
Eginom (dative plural)
Eginy (accusative plural)
Eginami (instrumental plural)
Eginach (locative plural)
Eginy (vocative plural)

nimfa z mitów greckich, córka boga Asoposa uprowadzona przez Zeusa


Kaka

Kaki (genitive singular)
Kace (dative singular)
Kakę (accusative singular)
Kaką (instrumental singular)
Kace (locative singular)
Kako (vocative singular)
Kaki (nominative plural)
Kak (genitive plural)
Kakom (dative plural)
Kaki (accusative plural)
Kakami (instrumental plural)
Kakach (locative plural)
Kaki (vocative plural)

postać mitologiczna, siostra Kakusa, wnuczka Hefajstosa


Jama

(1.1) sanskr. यम (yama)
(2.1) ros. Яма (Âma)

Jamy (genitive singular)
Jamie (dative singular)
Jamę (accusative singular)
Jamą (instrumental singular)
Jamie (locative singular)
Jamo (vocative singular)

bóg śmierci i zmarłych, strażnik kierunku południowego

Jama jest królem południowej strony świata i tam jakoby znajduje się kraina umarłych. Był pierwszym człowiekiem, który urodził się na ziemi. Pierwszy też doświadczył fenomenu śmierci.

Janusz Krzyżowski, Mity i legendy Indii, Medyk, 2003, str. 204.

zobacz też: Anubis • Charon • Hel • Ozyrys • Psychopomp • Tanatos • Xolotl


Dagda

główne bóstwo celtyckie występujące w mitologii iryjskiej


Kocyt

Kocytu (genitive singular)
Kocytowi (dative singular)
Kocytem (instrumental singular)
Kocycie (locative singular)
Kocycie (vocative singular)
Kocyty (nominative plural)
Kocytów (genitive plural)
Kocytom (dative plural)
Kocyty (accusative plural)
Kocytami (instrumental plural)
Kocytach (locative plural)
Kocyty (vocative plural)

jedna z rzek Hadesu; rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych

O małoś do stygijskich nie zaniósł mnie błoni, • Żem przedwcześnie nie ujrzał Kocytu, Charona • Żeglarza, trójgłowego psa, sądu Minosa, • Gromady cieni, co jest światła pozbawiona


Kokytos

Kokytosa (genitive singular)
Kokytosowi (dative singular)
Kokytosem (instrumental singular)
Kokytosie (locative singular)
Kokytosie (vocative singular)
Kokytosy (nominative plural)
Kokytosów (genitive plural)
Kokytosom (dative plural)
Kokytosy (accusative plural)
Kokytosami (instrumental plural)
Kokytosach (locative plural)
Kokytosy (vocative plural)

jedna z rzek Hadesu, rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych


Kokytos

Kokytosa (genitive singular)
Kokytosowi (dative singular)
Kokytosa (accusative singular)
Kokytosem (instrumental singular)
Kokytosie (locative singular)
Kokytosie (vocative singular)
Kokytosi (nominative plural)
Kokytosów (genitive plural)
Kokytosom (dative plural)
Kokytosów (accusative plural)
Kokytosami (instrumental plural)
Kokytosach (locative plural)
Kokytosi (vocative plural)

postać mitologiczna, lekarz, uczeń centaura Chirona, który uleczył Adonisa, gdy ten został ranionego przez dzika


Jezioro Stygijskie

jɛ̇ˈʑɔrɔ stɨˈɟijsʲcɛ

Jeziora Stygijskiego (genitive singular)
Jezioru Stygijskiemu (dative singular)
Jeziorem Stygijskim (instrumental singular)
Jeziorze Stygijskim (locative singular)
Jeziora Stygijskie (nominative plural)
Jezior Stygijskich (genitive plural)
Jeziorom Stygijskim (dative plural)
Jeziora Stygijskie (accusative plural)
Jeziorami Stygijskimi (instrumental plural)
Jeziorach Stygijskich (locative plural)
Jeziora Stygijskie (vocative plural)

mitologiczne jezioro w krainie Hadesa, na rzece Kokytos


Talus

(1.2) łac. Talus < gr. Τάλως
(1.3) łac. Talus < gr. Τάλως

Talusa (genitive singular)
Talusowi (dative singular)
Talusa (accusative singular)
Talusem (instrumental singular)
Talusie (locative singular)
Talusie (vocative singular)
Talusowie (nominative plural)
Talusów (genitive plural)
Talusom (dative plural)
Talusów (accusative plural)
Talusami (instrumental plural)
Talusach (locative plural)
Talusowie (vocative plural)

olbrzym z brązu strzegący Krety przed piratami i obcymi

niezwykle zdolny uczeń Dedala, którego ten z zazdrości strącił ze szczytu wzgórza akropolu


Talos

Talosa (genitive singular)
Talosowi (dative singular)
Talosa (accusative singular)
Talosem (instrumental singular)
Talosie (locative singular)
Talosie (vocative singular)
Talosowie (nominative plural)
Talosów (genitive plural)
Talosom (dative plural)
Talosów (accusative plural)
Talosami (instrumental plural)
Talosach (locative plural)
Talosowie (vocative plural)

postać mitologiczna, olbrzym z brązu, strzegący Krety przed piratami i obcymi

postać mitologiczna, niezwykle zdolny uczeń Dedala, którego ten z zazdrości strącił ze szczytu wzgórza akropolu


Lajstrygon

(1.1) gr. Λαιστρύγων

Lajstrygona (genitive singular)
Lajstrygonowi (dative singular)
Lajstrygona (accusative singular)
Lajstrygonem (instrumental singular)
Lajstrygonie (locative singular)
Lajstrygonie (vocative singular)
Lajstrygonowie (nominative plural)
Lajstrygony (nominative plural)
Lajstrygonów (genitive plural)
Lajstrygonom (dative plural)
Lajstrygonów (accusative plural)
Lajstrygonami (instrumental plural)
Lajstrygonach (locative plural)
Lajstrygonowie (vocative plural)
Lajstrygony (vocative plural)

członek plemienia ludożerczych olbrzymich ludzi zamieszkujących mityczną Telepylę

Na ten ryk Lajstrygony kupami wielkimi • Wypadli; to nie ludzie, lecz prawie olbrzymi.

Homer Odyseja, pieśń X: Przygody u Ajola, Lajstrygonów, Kirki, tłum. Lucjan Siemieński