szamanizm

szamanizmu (genitive singular)
szamanizmowi (dative singular)
szamanizmem (instrumental singular)
szamanizmie (locative singular)
szamanizmie (vocative singular)
szamanizmy (potential rare nominative plural)
szamanizmów (potential rare genitive plural)
szamanizmom (potential rare dative plural)
szamanizmy (potential rare accusative plural)
szamanizmami (potential rare instrumental plural)
szamanizmach (potential rare locative plural)
szamanizmy (potential rare vocative plural)

wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów

Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.


dżinijski

d͡ʒʲĩˈɲijsʲci

ǯʹĩńii ̯sʹḱi

dżinijska (nominative singular feminine)
dżinijskie (nominative singular neuter)
dżinijscy (nominative plural masculine)
dżinijskie (nominative plural nonvirile)
dżinijskiego (genitive singular masculine animate inanimate)
dżinijskiej (genitive singular feminine)
dżinijskiego (genitive singular neuter)
dżinijskich (genitive plural masculine nonvirile)
dżinijskiemu (dative singular masculine animate inanimate)
dżinijskiej (dative singular feminine)
dżinijskiemu (dative singular neuter)
dżinijskim (dative plural masculine nonvirile)
dżinijskiego (accusative singular masculine animate)
dżinijską (accusative singular feminine)
dżinijskie (accusative singular neuter)
dżinijskich (accusative plural masculine)
dżinijskie (accusative plural nonvirile)
dżinijskim (instrumental singular masculine animate inanimate)
dżinijską (instrumental singular feminine)
dżinijskim (instrumental singular neuter)
dżinijskimi (instrumental plural masculine nonvirile)
dżinijskim (locative singular masculine animate inanimate)
dżinijskiej (locative singular feminine)
dżinijskim (locative singular neuter)
dżinijskich (locative plural masculine nonvirile)
dżinijska (vocative singular feminine)
dżinijskie (vocative singular neuter)
dżinijscy (vocative plural masculine)
dżinijskie (vocative plural nonvirile)

Można zatem określać jogę jako hinduską, buddyjską, dżinijską, a także zauważyć jej wpływ na islam (w jego nurcie mistycznym) w Indiach

Red. Jan Drabina, Rytuały w wybranych religiach i wyznaniach od starożytności do współczesności, str. 165.


wihara

(1.1) sanskr. वीहार (vīhāra), dosł. „miejsce wypoczynku”


sadhu

(1.1) sanskr. साधु → dosł. „dobry człowiek”

Na marmurowych schodkach biegnących ku wodzie stoi pomarańczowy sadhu sypiąc na wodę okruszyny chlebowego placka

Wacław Korabiewicz, Żaglem do jogów, Wydawnictwo Sport i Turystyka, Warszawa 1984, ISBN 8321724299, s. 216.

por. pustelnik • bodhisattwa • marabut • anachoreta • fakir • derwisz


fadżr

pierwsza (spośród pięciu) modlitwa muzułmańska w ciągu dnia, odmawiana świtem

zobacz też: fadżr • zuhr • asr • maghrib • isza


zuhr

druga (spośród pięciu) modlitwa muzułmańska w ciągu dnia, odmawiana w południe


asr

trzecia (spośród pięciu) modlitwa muzułmańska w ciągu dnia, odmawiana po południu


isza

piąta, ostatnia modlitwa muzułmańska w ciągu dnia, odmawiana nocą


bramin

kapłan hinduski, który posiada świętą wiedzę; najwyższy stan społeczny dawnych Indii

Wyróżniane są cztery warny: kapłanów (bramini), wojowników (kszatrija), chłopów (wajśja), sług (śudra).


awatar

(1.1) sanskr. अवतार (avatāra) < sanskr. अवतरति (avatarati) → „zstępować”, „schodzić” < sanskr. अव (ava) → „dół” + sanskr. तरति (tarati) → „przechodzić”

awatara (genitive singular)
awatarowi (dative singular)
awatara (accusative singular)
awatarem (instrumental singular)
awatarze (locative singular)
awatarze (vocative singular)
awatary (nominative plural)
awatarów (genitive plural)
awatarom (dative plural)
awatary (accusative plural)
awatarami (instrumental plural)
awatarach (locative plural)
awatary (vocative plural)

w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga

Gdy „zło sięga nieba", Wisznu staje się ziemskim awatarem. Obok oficjalnej listy awatarów istnieją wierzenia nieortodoksyjne. Za awatar Boga uważano często Gandhiego

Stanisław Tokarski, Orient i kontrkultury, 1984, str. 257


sikh

hin. सिख (sikha) < sanskr. शिक्षति (śikṣati), शिक्ष् (śikṣ)

sikha (genitive singular)
sikhowi (dative singular)
sikha (accusative singular)
sikhem (instrumental singular)
sikhu (locative singular)
sikhu (vocative singular)
sikhowie (nominative plural)
sikhów (genitive plural)
sikhom (dative plural)
sikhów (accusative plural)
sikhami (instrumental plural)
sikhach (locative plural)
sikhowie (vocative plural)


misjonarz

mʲiˈsʲjɔ̃naʃ

mʹisʹi ̯õnaš

misjonarza (genitive singular)
misjonarzowi (dative singular)
misjonarza (accusative singular)
misjonarzem (instrumental singular)
misjonarzu (locative singular)
misjonarzu (vocative singular)
misjonarze (nominative plural)
misjonarzy (genitive plural)
misjonarzów (genitive plural rare)
misjonarzom (dative plural)
misjonarzy (accusative plural)
misjonarzów (accusative plural rare)
misjonarzami (instrumental plural)
misjonarzach (locative plural)
misjonarze (vocative plural)

duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

W 1622 r. w jednej z publicznych kaźni poniosło śmierć nie tylko kilkadziesięcioro miejscowych konwertytów, lecz także dziewięciu europejskich misjonarzy

red. Katarzyna Górak-Sosnowska, Joanna Jurewicz, Kulturowe uwarunkowania rozwoju w Azji i Afryce, s. 26

Wprawdzie chrystianizacja Słowian trwała kilkaset lat, a do jej celów przygotowywano misjonarzy, czy wręcz całe konwenty czy biskupstwa, nie przyniosło to jednak rezultatu w postaci szerszej charakterystyki zwalczanego kultu

hasło religia Słowian w polskiej Wikipedii


lamaizm

Zasadnicze zmiany formalne i treściowe powstały dopiero w sztuce Mongolii, kiedy z Tybetu przeniknął, a następnie rozpowszechnił się nowy kult, którym był lamaizm.

Przegląd artystyczny, Państwowy Instytut Sztuki, 1968, str. 46


eucharystyczny

pol. eucharystia + -yczny < łac. eucharistia < gr. εὐχαριστία

ˌɛwxarɨˈstɨt͡ʃnɨ

eucharystyczna (nominative singular feminine)
eucharystyczne (nominative singular neuter)
eucharystyczni (nominative plural masculine)
eucharystyczne (nominative plural nonvirile)
eucharystycznego (genitive singular masculine animate inanimate)
eucharystycznej (genitive singular feminine)
eucharystycznego (genitive singular neuter)
eucharystycznych (genitive plural masculine nonvirile)
eucharystycznemu (dative singular masculine animate inanimate)
eucharystycznej (dative singular feminine)
eucharystycznemu (dative singular neuter)
eucharystycznym (dative plural masculine nonvirile)
eucharystycznego (accusative singular masculine animate)
eucharystyczną (accusative singular feminine)
eucharystyczne (accusative singular neuter)
eucharystycznych (accusative plural masculine)
eucharystyczne (accusative plural nonvirile)
eucharystycznym (instrumental singular masculine animate inanimate)
eucharystyczną (instrumental singular feminine)
eucharystycznym (instrumental singular neuter)
eucharystycznymi (instrumental plural masculine nonvirile)
eucharystycznym (locative singular masculine animate inanimate)
eucharystycznej (locative singular feminine)
eucharystycznym (locative singular neuter)
eucharystycznych (locative plural masculine nonvirile)
eucharystyczna (vocative singular feminine)
eucharystyczne (vocative singular neuter)
eucharystyczni (vocative plural masculine)
eucharystyczne (vocative plural nonvirile)

odnoszący się do eucharystii, związany z eucharystią

O. Witosław wziął udział w kongresie eucharystycznym w Wiedniu.

Panie z sodalicji mariańskiej poszły na adorację eucharystyczną.


mazidło

pol. mazać + -idło, wzorowane na leksemie kadzidło

mazidła (genitive singular)
mazidłu (dative singular)
mazidłem (instrumental singular)
mazidle (locative singular)
mazidła (nominative plural)
mazideł (genitive plural)
mazidłom (dative plural)
mazidła (accusative plural)
mazidłami (instrumental plural)
mazidłach (locative plural)
mazidła (vocative plural)


dybuk

(1.1) hebr. דיבוק (dibuk) → przyczepienie, przytwierdzenie; por. jid. דיבוק (dibek)

dybuka (genitive singular)
dybukowi (dative singular)
dybuka (accusative singular)
dybukiem (instrumental singular)
dybuku (locative singular)
dybuku (vocative singular)
dybuki (nominative plural)
dybuków (genitive plural)
dybukom (dative plural)
dybuki (accusative plural)
dybukami (instrumental plural)
dybukach (locative plural)
dybuki (vocative plural)

w mistycyzmie i folklorze żydowskim dusza zmarłego, która zawładnęła ciałem żywej osoby; zły duch, który wstępuje w żywego człowieka i nadaje mu obcą osobowość


Jasna Góra

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q809 (pol)-Jest Spoczko-Jasna Góra.wav

być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Jasnej Górze • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Jasnej Góry • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Jasnej Góry • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Jasnej Góry • mieszkaniec / mieszkanka Jasnej Góry • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Jasnej Górze • pochodzić z Jasnej Góry • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Jasnej Góry

Jasnej Góry (genitive singular)
Jasnej Górze (dative singular)
Jasną Górę (accusative singular)
Jasną Górą (instrumental singular)
Jasnej Górze (locative singular)
Jasna Góro (vocative singular)
Jasne Góry (potential rare nominative plural)
Jasnych Gór (potential rare genitive plural)
Jasnym Górom (potential rare dative plural)
Jasne Góry (potential rare accusative plural)
Jasnymi Górami (potential rare instrumental plural)
Jasnych Górach (potential rare locative plural)
Jasne Góry (potential rare vocative plural)

katolickie sanktuarium i kompleks klasztorny paulinów w Częstochowie

Każego roku w sierpniu pielgrzymuję na Jasną Górę.

zob. też Jasna Góra (ujednoznacznienie) w Wikipedii


Boko Haram

(1.1) hau. boko + haram → „zachodnia edukacja (jest) zabroniona”

nigeryjska islamistyczna sekta bojówkarska domagająca się wprowadzenia szariatu

Do ataku grupy Boko Haram doszło we wtorek w nocy w północno-wschodniej części kraju.


stajenka

stajenki (genitive singular)
stajence (dative singular)
stajenkę (accusative singular)
stajenką (instrumental singular)
stajence (locative singular)
stajenko (vocative singular)
stajenki (nominative plural)
stajenek (genitive plural)
stajenkom (dative plural)
stajenki (accusative plural)
stajenkami (instrumental plural)
stajenkach (locative plural)
stajenki (vocative plural)

model żłóbka betlejemskiego, zwykle z figurkami

Pójdźmy wszyscy do stajenki, / do Jezusa i Panienki


kontemplacja

franc. contemplation < łac. contemplatio

kontemplacji (genitive singular)
kontemplacji (dative singular)
kontemplację (accusative singular)
kontemplacją (instrumental singular)
kontemplacji (locative singular)
kontemplacjo (vocative singular)
kontemplacje (nominative plural)
kontemplacji (genitive plural)
kontemplacyj (genitive plural obsolete)
kontemplacjom (dative plural)
kontemplacje (accusative plural)
kontemplacjami (instrumental plural)
kontemplacjach (locative plural)
kontemplacje (vocative plural)

Mianem kontemplacji określa się spoglądanie w wierze na Chrystusa


celebrowanie

ˌt͡sɛlɛbrɔˈvãɲɛ

celebrowania (genitive singular)
celebrowaniu (dative singular)
celebrowaniem (instrumental singular)
celebrowaniu (locative singular)

szczególnie uroczyste odprawianie mszy lub innego nabożeństwa


kolędowanie

ˌkɔlɛ̃ndɔˈvãɲɛ

kolędowania (genitive singular)
kolędowaniu (dative singular)
kolędowaniem (instrumental singular)
kolędowaniu (locative singular)

o księdzu: chodzenie po kolędzie z wizytą duszpasterską do parafian


starotestamentowy

starotestamentowa (nominative singular feminine)
starotestamentowe (nominative singular neuter)
starotestamentowi (nominative plural masculine)
starotestamentowe (nominative plural nonvirile)
starotestamentowego (genitive singular masculine animate inanimate)
starotestamentowej (genitive singular feminine)
starotestamentowego (genitive singular neuter)
starotestamentowych (genitive plural masculine nonvirile)
starotestamentowemu (dative singular masculine animate inanimate)
starotestamentowej (dative singular feminine)
starotestamentowemu (dative singular neuter)
starotestamentowym (dative plural masculine nonvirile)
starotestamentowego (accusative singular masculine animate)
starotestamentową (accusative singular feminine)
starotestamentowe (accusative singular neuter)
starotestamentowych (accusative plural masculine)
starotestamentowe (accusative plural nonvirile)
starotestamentowym (instrumental singular masculine animate inanimate)
starotestamentową (instrumental singular feminine)
starotestamentowym (instrumental singular neuter)
starotestamentowymi (instrumental plural masculine nonvirile)
starotestamentowym (locative singular masculine animate inanimate)
starotestamentowej (locative singular feminine)
starotestamentowym (locative singular neuter)
starotestamentowych (locative plural masculine nonvirile)
starotestamentowa (vocative singular feminine)
starotestamentowe (vocative singular neuter)
starotestamentowi (vocative plural masculine)
starotestamentowe (vocative plural nonvirile)

związany ze Starym Testamentem, dotyczący Starego Testamentu


konfucjanizm

system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza


mszalny

mszalna (nominative singular feminine)
mszalne (nominative singular neuter)
mszalni (nominative plural masculine)
mszalne (nominative plural nonvirile)
mszalnego (genitive singular masculine animate inanimate)
mszalnej (genitive singular feminine)
mszalnego (genitive singular neuter)
mszalnych (genitive plural masculine nonvirile)
mszalnemu (dative singular masculine animate inanimate)
mszalnej (dative singular feminine)
mszalnemu (dative singular neuter)
mszalnym (dative plural masculine nonvirile)
mszalnego (accusative singular masculine animate)
mszalną (accusative singular feminine)
mszalne (accusative singular neuter)
mszalnych (accusative plural masculine)
mszalne (accusative plural nonvirile)
mszalnym (instrumental singular masculine animate inanimate)
mszalną (instrumental singular feminine)
mszalnym (instrumental singular neuter)
mszalnymi (instrumental plural masculine nonvirile)
mszalnym (locative singular masculine animate inanimate)
mszalnej (locative singular feminine)
mszalnym (locative singular neuter)
mszalnych (locative plural masculine nonvirile)
mszalna (vocative singular feminine)
mszalne (vocative singular neuter)
mszalni (vocative plural masculine)
mszalne (vocative plural nonvirile)

Zachwycają paramenty mszalne, głównie zaś kielichy, często dary cesarzy i patriarchów

Jan Gać, Grecja kulturowy przewodnik po Grecji bizantyńskiej, 2007, Narodowy Korpus Języka Polskiego.

Najpierw wypili wino mszalne, następnie zabrali cztery komże i jedną albę

T.Woicki, Tygodnik Ciechanowski, 21/11/2002, Narodowy Korpus Języka Polskiego.


ikonostas

(1.1) ros. иконостас < śr.gr. εἰκονοστάσιον (eikonostasion) < gr. εἰκών + στάσις (eikon + stasis) → obraz + postawienie, pozycja, stanie

ikonostasy (nominative plural)
ikonostasu (genitive singular)
ikonostasów (genitive plural)
ikonostasowi (dative singular)
ikonostasom (dative plural)
ikonostasy (accusative plural)
ikonostasem (instrumental singular)
ikonostasami (instrumental plural)
ikonostasie (locative singular)
ikonostasach (locative plural)
ikonostasie (vocative singular)
ikonostasy (vocative plural)

w cerkwiach: ozdobna, pokryta rzędami ikon przegroda oddzielająca ołtarz od reszty świątyni, zawierająca troje drzwi


ewangelista

ewangelisty (genitive singular)
ewangeliście (dative singular)
ewangelistę (accusative singular)
ewangelistą (instrumental singular)
ewangeliście (locative singular)
ewangelisto (vocative singular)
ewangeliści (nominative plural)
ewangelistów (genitive plural)
ewangelistom (dative plural)
ewangelistów (accusative plural)
ewangelistami (instrumental plural)
ewangelistach (locative plural)
ewangeliści (vocative plural)

każdy z czterech autorów kanonicznych ewangelii

gdy słowo traktowane jest jako przydomek, wtedy od dużej litery po imieniu

każdy z autorów ewangelii apokryficznych


karuna

karuny (genitive singular)
karunie (dative singular)
karunę (accusative singular)
karuną (instrumental singular)
karunie (locative singular)
karuno (vocative singular)
karuny (nominative plural)
karun (genitive plural)
karunom (dative plural)
karuny (accusative plural)
karunami (instrumental plural)
karunach (locative plural)
karuny (vocative plural)

jedna koncepcji miłości w buddyzmie i dźinizmie, która opiera się na empatii i okazywaniu dobroci cierpiącym


IHS

(1.1) łac. IHS, zlatynizowany skrótowiec starogrecki gr. ΙΗΣ < gr. Ἰησοῦς (zapisane majuskułą: ΙΗΣΟΥΣ) → Jezus; w średniowieczu błędnie utożsamiono grecką samogłoskę „Η” (eta, długie „e”) z łacińską spółgłoską „H”

Zakonnice wyhaftowały na humerałach ozdobny chrystogram IHS.

historycznie interpretowany również jako: Iesus Humilis Societas (Pokorne Towarzystwo Jezusowe), Iesus Hominum Salvator (Jezus Zbawca Ludzi), In Hoc Signo [vinces] (w tym znaku zwycięstwo)


pontifex

pontifexa (genitive singular)
pontifexowi (dative singular)
pontifexa (accusative singular)
pontifexem (instrumental singular)
pontifexie (locative singular)
pontifexie (vocative singular)
pontifexowie (nominative plural)
pontifexów (genitive plural)
pontifexom (dative plural)
pontifexów (accusative plural)
pontifexami (instrumental plural)
pontifexach (locative plural)
pontifexowie (vocative plural)


siedem grzechów głównych

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q809 (pol)-Olaf-siedem grzechów głównych.wav

siedmiu grzechów głównych (genitive plural)
siedmiu grzechów głównych (dative plural)
siedmioma grzechów głównych (instrumental plural)
siedmiu grzechów głównych (locative plural)

lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego


transmigracja

pol. trans- + łac. migratio → „wędrówka”

transmigracji (genitive singular)
transmigracji (dative singular)
transmigrację (accusative singular)
transmigracją (instrumental singular)
transmigracji (locative singular)
transmigracjo (vocative singular)

W kabalistycznej Sefer habahir pada stwierdzenie, że transmigracja może ciągnąć się nawet przez tysiąc pokoleń, jednak dominuje pogląd, że dusza wciela się w inne ciała tylko trzykrotnie.

Midrasz: pismo żydowskie, Wydania 33-44, str. 12.


manichejczyk

manichejczyka (genitive singular)
manichejczykowi (dative singular)
manichejczyka (accusative singular)
manichejczykiem (instrumental singular)
manichejczyku (locative singular)
manichejczyku (vocative singular)
manichejczycy (nominative plural)
manichejczyków (genitive plural)
manichejczykom (dative plural)
manichejczyków (accusative plural)
manichejczykami (instrumental plural)
manichejczykach (locative plural)
manichejczycy (vocative plural)

Najbardziej do propagowania idei reinkarnacji przyczynili się gnostycy i manichejczycy, którzy przejęli pewne teorie z Indii czy Egiptu […]

Aleksander Posacki, Życie po śmierci, str. 102.


pawlacz

pawlacze (nominative plural)
pawlacza (genitive singular)
pawlaczy (genitive plural)
pawlaczów (genitive plural)
pawlaczowi (dative singular)
pawlaczom (dative plural)
pawlacze (accusative plural)
pawlaczem (instrumental singular)
pawlaczami (instrumental plural)
pawlaczu (locative singular)
pawlaczach (locative plural)
pawlaczu (vocative singular)
pawlacze (vocative plural)


amisz

amisza (genitive singular)
amiszowi (dative singular)
amisza (accusative singular)
amiszem (instrumental singular)
amiszu (locative singular)
amiszu (vocative singular)
amisze (nominative plural)
amiszów (genitive plural)
amiszom (dative plural)
amiszów (accusative plural)
amiszami (instrumental plural)
amiszach (locative plural)
amisze (vocative plural)

członek chrześcijańskiej wspólnoty protestanckiej w USA, wywodzącej się ze Szwajcarii


Wirakocza

O ile stwórca świata Inków, Wirakocza, był bogiem abstrakcyjnym, o tyle słońce, realne i widoczne, uznawano za rzeczywistego opiekuna państwa i ludu.

Elżbieta Dzikowska Tropem złota, Wydawnicto Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1970, s. 253


stwórca

(1.1) pol. stworzyć < pol. s- + tworzyć
(1.2) od (1.1)

stwórcy (genitive singular)
stwórcy (dative singular)
stwórcę (accusative singular)
stwórcą (instrumental singular)
stwórcy (locative singular)
stwórco (vocative singular)
stwórcy (nominative plural)
stwórców (genitive plural)
stwórcom (dative plural)
stwórców (accusative plural)
stwórcami (instrumental plural)
stwórcach (locative plural)
stwórcy (vocative plural)

przydomek boga, któremu przypisuje się stworzenie wszechświata lub ludzi

Czyż jest jakiś inny stwórca niż Allach, który zaopatruje was z nieba i z ziemi?

Sura XXXV Stwórca, wers 4, Święty Koran wydany w 1990 r. pod patronatem Hadhrat Mirza Tahir Ahmad, Islam International Publications, Islamabad 1990, ISBN 1-85372-361-4

Człowiek zależy od Stwórcy i podlega prawom, na których tenże Stwórca oparł ład stworzonego przez siebie świata

Jan Paweł II Komentarz do ksiąg Starego Testamentu, Wydawnictwo M, Kraków 2012, ISBN 978-83-7595-399-2, s. 51

w tekstach o charakterze religijnym zwykle od dużej litery: „Stwórca”


pielgrzym

swn. piligrin < łac. pelegrinus < łac. peregrinus → cudzoziemski < łac. peregre + -inus < łac. per + ager

pielgrzyma (genitive singular)
pielgrzymowi (dative singular)
pielgrzyma (accusative singular)
pielgrzymem (instrumental singular)
pielgrzymie (locative singular)
pielgrzymie (vocative singular)
pielgrzymi (nominative plural)
pielgrzymów (genitive plural)
pielgrzymom (dative plural)
pielgrzymów (accusative plural)
pielgrzymami (instrumental plural)
pielgrzymach (locative plural)
pielgrzymi (vocative plural)

osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu

W Częstochowie spotkaliśmy grupę pielgrzymów z Hondurasu.


Allach

Allacha (genitive singular)
Allachowi (dative singular)
Allacha (accusative singular)
Allachem (instrumental singular)
Allachu (locative singular)
Allachu (vocative singular)
Allachowie (nominative plural)
Allachów (genitive plural)
Allachom (dative plural)
Allachów (accusative plural)
Allachami (instrumental plural)
Allachach (locative plural)
Allachowie (vocative plural)
Allachy (depreciative nominative vocative plural)

w języku polskim istnieje wariantowa pisownia: „Allah – Allach”; tę pierwszą spotyka się w nowszych źródłach, drugą w starszych


teolog

(1.1) pol. teologia < łac. theologĭa < gr. θεολογία < gr. θεολόγος < gr. θεός + λόγος

teologa (genitive singular)
teologowi (dative singular)
teologa (accusative singular)
teologiem (instrumental singular)
teologu (locative singular)
teologu (vocative singular)
teolodzy (nominative plural)
teologowie (nominative plural)
teologów (genitive plural)
teologom (dative plural)
teologów (accusative plural)
teologami (instrumental plural)
teologach (locative plural)
teolodzy (vocative plural)
teologowie (vocative plural)

Posiadamy kilka książek tego włoskiego teologa.


bilokacja

bilokacji (genitive singular)
bilokacji (dative singular)
bilokację (accusative singular)
bilokacją (instrumental singular)
bilokacji (locative singular)
bilokacjo (vocative singular)
bilokacje (nominative plural)
bilokacji (genitive plural)
bilokacjom (dative plural)
bilokacje (accusative plural)
bilokacjami (instrumental plural)
bilokacjach (locative plural)
bilokacje (vocative plural)

jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach


chazan

(w judaizmie) kantor synagogi, urzędnik synagogalny


chasydyzm

chasydyzm antyczny (chasydyzm starożytny)

chasydyzm niemiecki (chasydyzm aszkenazyjski

judaistyczny ruch religijny lub pobożnościowy o charakterze mistycznym

W tym czasie studiował chasydyzm pod kierunkiem Dawida ben Szlomy z Lelowa


ojciec święty

ojca świętego (genitive singular)
ojcu świętemu (dative singular)
ojca świętego (accusative singular)
ojcem świętym (instrumental singular)
ojcu świętym (locative singular)
ojcze święty (vocative singular)
ojcowie święci (nominative plural)
ojców świętych (genitive plural)
ojcom świętym (dative plural)
ojców świętych (accusative plural)
ojcami świętymi (instrumental plural)
ojcach świętych (locative plural)
ojcowie święci (vocative plural)

w tekstach nacechowanych admiracją, fraza bywa pisana od dużych liter: „Ojciec Święty”; może też wynikać z reguły, która nakazuje stosowanie takiej pisowni w zwrotach bezpośrednich, ale tylko w epistolografii


Ojciec Święty

Ojca Świętego (genitive singular)
Ojcu Świętemu (dative singular)
Ojca Świętego (accusative singular)
Ojcem Świętym (instrumental singular)
Ojcu Świętym (locative singular)
Ojcze Święty (vocative singular)

Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie, a Ja idę do Ciebie. Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno.

modlitwa Chrystusa w Ewangelii wg św. Jana, 17.11, tłumaczenie wg „Biblii tysiąclecia”


męczennik

kiedy na Czterdziestu Męczenników marznie, to jeszcze czterdzieści nocy przymarznie

męczennika (genitive singular)
męczennikowi (dative singular)
męczennika (accusative singular)
męczennikiem (instrumental singular)
męczenniku (locative singular)
męczenniku (vocative singular)
męczennicy (nominative plural)
męczenników (genitive plural)
męczennikom (dative plural)
męczenników (accusative plural)
męczennikami (instrumental plural)
męczennikach (locative plural)
męczennicy (vocative plural)

ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze

W miejscu śmierci męczennika znajduje się murowana tablica pamiątkowa.


Ziemia Święta

Ziemi Świętej (genitive singular)
Ziemi Świętej (dative singular)
Ziemię Świętą (accusative singular)
Ziemią Świętą (instrumental singular)
Ziemi Świętej (locative singular)
Ziemio Święta (vocative singular)

miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus

Po pielgrzymce do Ziemi Świętej babci Józi świecą się oczy na myśl o falafelach.

Pizańczycy rywalizowali z Genueńczykami i Wenecjanami o transport pielgrzymów i krzyżowców do Ziemi Świętej oraz o wpływy handlowe w tej części Morza Śródziemnego

Łukasz Burkiewicz, Na styku chrześcijaństwa i islamu: Krucjaty i Cypr w latach 1191 - 1291, s. 48, Towarzystwo Wydawnicze Historia Iagiellonica, 2008.


Święta Rodzina

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q809 (pol)-Jest Spoczko-Święta Rodzina.wav

Świętej Rodziny (genitive singular)
Świętej Rodzinie (dative singular)
Świętą Rodzinę (accusative singular)
Świętą Rodziną (instrumental singular)
Świętej Rodzinie (locative singular)
Święta Rodzino (vocative singular)

w teologii chrześcijańskiej: rodzina złożona z Jezusa Chrystusa i jego rodziców


niepokalane poczęcie

niepokalanego poczęcia (genitive singular)
niepokalanemu poczęciu (dative singular)
niepokalanym poczęciem (instrumental singular)
niepokalanym poczęciu (locative singular)
niepokalane poczęcia (nominative plural)
niepokalanych poczęć (genitive plural)
niepokalanym poczęciom (dative plural)
niepokalane poczęcia (accusative plural)
niepokalanymi poczęciami (instrumental plural)
niepokalanych poczęciach (locative plural)
niepokalane poczęcia (vocative plural)

poczęcie osoby ludzkiej bez przekazania jej grzechu pierworodnego

Prawosławie odrzuca zachodnie sobory, dogmaty o nieomylności papieża i niepokalanym poczęciu Matki Bożej

Adam Szostkiewicz, Ciężar klątwy, „Polityka nr 2298”, 2001-05-19, Narodowy Korpus Języka Polskiego.

zob. też niepokalane poczęcie w Wikipedii


Moloch

Molocha (genitive singular)
Molochowi (dative singular)
Molocha (accusative singular)
Molochem (instrumental singular)
Molochu (locative singular)
Molochu (vocative singular)
Molochy (potential rare nominative plural)
Molochów (potential rare genitive plural)
Molochom (potential rare dative plural)
Molochy (potential rare accusative plural)
Molochami (potential rare instrumental plural)
Molochach (potential rare locative plural)
Molochy (potential rare vocative plural)

chtoniczne bóstwo semickie, któremu składano ofiary z ludzi, czczone głównie przez Kananejczyków i Fenicjan

Mów do Izraelitów: Ktokolwiek spośród synów Izraela albo spośród przybyszów, którzy osiedlili się w Izraelu, da jedno ze swoich dzieci Molochowi, będzie ukarany śmiercią.


jazydyzm

jazydyzmu (genitive singular)
jazydyzmowi (dative singular)
jazydyzmem (instrumental singular)
jazydyzmie (locative singular)
jazydyzmie (vocative singular)

Założycielem tego odłamu religijnego był szejk Adii, żyjący w XII w. na terenie dzisiejszego północnego Iraku. Jazydyzm jest religią synkretyczną; jej korzeni należy szukać w perskim zoroastrianizmie i u szyitów.

Grzegorz Petryszak, Gruzja w pigułce: Przewodnik, str. 32.

zobacz też: Indeks:Polski - Indeks terminów religijnych


mazdaizm

mazdaizmu (genitive singular)
mazdaizmowi (dative singular)
mazdaizmem (instrumental singular)
mazdaizmie (locative singular)
mazdaizmie (vocative singular)
mazdaizmy (potential rare nominative plural)
mazdaizmów (potential rare genitive plural)
mazdaizmom (potential rare dative plural)
mazdaizmy (potential rare accusative plural)
mazdaizmami (potential rare instrumental plural)
mazdaizmach (potential rare locative plural)
mazdaizmy (potential rare vocative plural)

staroirański kult boga Ahura Mazdy (Ormuzda), powstały w VIII wieku p.n.e.


Wniebowzięcie

Wniebowzięcia (genitive singular)
Wniebowzięciu (dative singular)
Wniebowzięciem (instrumental singular)
Wniebowzięciu (locative singular)
Wniebowzięcia (nominative plural)
Wniebowzięć (genitive plural)
Wniebowzięciom (dative plural)
Wniebowzięcia (accusative plural)
Wniebowzięciami (instrumental plural)
Wniebowzięciach (locative plural)
Wniebowzięcia (vocative plural)

święto chrześcijańskie upamiętniające wzięcie Matki Boskiej do nieba

W pierwszą niedzielę po Wniebowzięciu Górnoślązaczkom spieszno do Piekar.

przedmiot wiary chrześcijańskiej dotyczącej wzięcia do nieba z ciałem i duszą Najświętszej Maryi Panny

Nie wszyscy chrześcijanie uznają Wniebowzięcie za dogmat wiary.


szyizm

szyizmu (genitive singular)
szyizmowi (dative singular)
szyizmem (instrumental singular)
szyizmie (locative singular)
szyizmie (vocative singular)
szyizmy (potential rare nominative plural)
szyizmów (potential rare genitive plural)
szyizmom (potential rare dative plural)
szyizmy (potential rare accusative plural)
szyizmami (potential rare instrumental plural)
szyizmach (potential rare locative plural)
szyizmy (potential rare vocative plural)

doktryna religijna szyitów, jeden z trzech głównych nurtów współczesnego islamu


nestoriański

nestoriańska (nominative singular feminine)
nestoriańskie (nominative singular neuter)
nestoriańscy (nominative plural masculine)
nestoriańskie (nominative plural nonvirile)
nestoriańskiego (genitive singular masculine animate inanimate)
nestoriańskiej (genitive singular feminine)
nestoriańskiego (genitive singular neuter)
nestoriańskich (genitive plural masculine nonvirile)
nestoriańskiemu (dative singular masculine animate inanimate)
nestoriańskiej (dative singular feminine)
nestoriańskiemu (dative singular neuter)
nestoriańskim (dative plural masculine nonvirile)
nestoriańskiego (accusative singular masculine animate)
nestoriańską (accusative singular feminine)
nestoriańskie (accusative singular neuter)
nestoriańskich (accusative plural masculine)
nestoriańskie (accusative plural nonvirile)
nestoriańskim (instrumental singular masculine animate inanimate)
nestoriańską (instrumental singular feminine)
nestoriańskim (instrumental singular neuter)
nestoriańskimi (instrumental plural masculine nonvirile)
nestoriańskim (locative singular masculine animate inanimate)
nestoriańskiej (locative singular feminine)
nestoriańskim (locative singular neuter)
nestoriańskich (locative plural masculine nonvirile)
nestoriańska (vocative singular feminine)
nestoriańskie (vocative singular neuter)
nestoriańscy (vocative plural masculine)
nestoriańskie (vocative plural nonvirile)


nestorianin

nestorianina (genitive singular)
nestorianinowi (dative singular)
nestorianina (accusative singular)
nestorianinem (instrumental singular)
nestorianinie (locative singular)
nestorianinie (vocative singular)
nestorianie (nominative plural)
nestorian (genitive plural)
nestorianom (dative plural)
nestorian (accusative plural)
nestorianami (instrumental plural)
nestorianach (locative plural)
nestorianie (vocative plural)

wyznawca, zwolennik doktryny nestorianizmu


nestorianka

nestorianki (genitive singular)
nestoriance (dative singular)
nestoriankę (accusative singular)
nestorianką (instrumental singular)
nestoriance (locative singular)
nestorianko (vocative singular)
nestorianki (nominative plural)
nestorianek (genitive plural)
nestoriankom (dative plural)
nestorianki (accusative plural)
nestoriankami (instrumental plural)
nestoriankach (locative plural)
nestorianki (vocative plural)

wyznawczyni, zwolenniczka doktryny nestorianizmu


judaistyczny

judaistyczna (nominative singular feminine)
judaistyczne (nominative singular neuter)
judaistyczni (nominative plural masculine)
judaistyczne (nominative plural nonvirile)
judaistycznego (genitive singular masculine animate inanimate)
judaistycznej (genitive singular feminine)
judaistycznego (genitive singular neuter)
judaistycznych (genitive plural masculine nonvirile)
judaistycznemu (dative singular masculine animate inanimate)
judaistycznej (dative singular feminine)
judaistycznemu (dative singular neuter)
judaistycznym (dative plural masculine nonvirile)
judaistycznego (accusative singular masculine animate)
judaistyczną (accusative singular feminine)
judaistyczne (accusative singular neuter)
judaistycznych (accusative plural masculine)
judaistyczne (accusative plural nonvirile)
judaistycznym (instrumental singular masculine animate inanimate)
judaistyczną (instrumental singular feminine)
judaistycznym (instrumental singular neuter)
judaistycznymi (instrumental plural masculine nonvirile)
judaistycznym (locative singular masculine animate inanimate)
judaistycznej (locative singular feminine)
judaistycznym (locative singular neuter)
judaistycznych (locative plural masculine nonvirile)
judaistyczna (vocative singular feminine)
judaistyczne (vocative singular neuter)
judaistyczni (vocative plural masculine)
judaistyczne (vocative plural nonvirile)

dotyczący judaizmu, monoteistycznej religii Żydów

Pascha judaistyczna jest zapowiedzią paschy Chrystusa i chrześcijan

(sak), Pascha czyli przejście, „Tygodnik Podhalański”, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.


jezuita

jezuity (genitive singular)
jezuicie (dative singular)
jezuitę (accusative singular)
jezuitą (instrumental singular)
jezuicie (locative singular)
jezuito (vocative singular)
jezuici (nominative plural)
jezuitów (genitive plural)
jezuitom (dative plural)
jezuitów (accusative plural)
jezuitami (instrumental plural)
jezuitach (locative plural)
jezuici (vocative plural)

członek zakonu katolickiego noszącego oficjalną nazwę Towarzystwa Jezusowego

W przeszłości mieścił się w tym budynku zakon jezuitów.

Ludmiła zna trzech zakonników: karmelitę, jezuitę i franciszkanina.


Jezusek

Jezuska (genitive singular)
Jezuskowi (dative singular)
Jezuska (accusative singular)
Jezuskiem (instrumental singular)
Jezusku (locative singular)
Jezusku (vocative singular)
Jezuskowie (nominative plural)
Jezusków (genitive plural)
Jezuskom (dative plural)
Jezusków (accusative plural)
Jezuskami (instrumental plural)
Jezuskach (locative plural)
Jezuskowie (vocative plural)

W dzień Bożego Narodzenia / radość wszelkiego stworzenia, / ptaszki wgórę podlatują, / Jezuskowi przyśpiewują — przyśpiewują.

Zofia Rogoszówna, W dzień Bożego Narodzenia


schizmatyk

(1.1) śr.łac. schismaticus
(1.2) od (1.1)

schizmatyka (genitive singular)
schizmatykowi (dative singular)
schizmatyka (accusative singular)
schizmatykiem (instrumental singular)
schizmatyku (locative singular)
schizmatyku (vocative singular)
schizmatycy (nominative plural)
schizmatyków (genitive plural)
schizmatykom (dative plural)
schizmatyków (accusative plural)
schizmatykami (instrumental plural)
schizmatykach (locative plural)
schizmatycy (vocative plural)
schizmatyki (depreciative nominative vocative plural)

o członku innej wspólnoty religijnej, która powstała w wyniku podziału jakiejś organizacji wyznaniowej

Jeśli przed śmiercią nie dali żadnych oznak pokuty, pogrzebu kościelnego powinni być pozbawieni notoryczni apostaci, heretycy i schizmatycy.


purytański

purytańska (nominative singular feminine)
purytańskie (nominative singular neuter)
purytańscy (nominative plural masculine)
purytańskie (nominative plural nonvirile)
purytańskiego (genitive singular masculine animate inanimate)
purytańskiej (genitive singular feminine)
purytańskiego (genitive singular neuter)
purytańskich (genitive plural masculine nonvirile)
purytańskiemu (dative singular masculine animate inanimate)
purytańskiej (dative singular feminine)
purytańskiemu (dative singular neuter)
purytańskim (dative plural masculine nonvirile)
purytańskiego (accusative singular masculine animate)
purytańską (accusative singular feminine)
purytańskie (accusative singular neuter)
purytańskich (accusative plural masculine)
purytańskie (accusative plural nonvirile)
purytańskim (instrumental singular masculine animate inanimate)
purytańską (instrumental singular feminine)
purytańskim (instrumental singular neuter)
purytańskimi (instrumental plural masculine nonvirile)
purytańskim (locative singular masculine animate inanimate)
purytańskiej (locative singular feminine)
purytańskim (locative singular neuter)
purytańskich (locative plural masculine nonvirile)
purytańska (vocative singular feminine)
purytańskie (vocative singular neuter)
purytańscy (vocative plural masculine)
purytańskie (vocative plural nonvirile)


zaduszny

zaduszna (nominative singular feminine)
zaduszne (nominative singular neuter)
zaduszni (nominative plural masculine)
zaduszne (nominative plural nonvirile)
zadusznego (genitive singular masculine animate inanimate)
zadusznej (genitive singular feminine)
zadusznego (genitive singular neuter)
zadusznych (genitive plural masculine nonvirile)
zadusznemu (dative singular masculine animate inanimate)
zadusznej (dative singular feminine)
zadusznemu (dative singular neuter)
zadusznym (dative plural masculine nonvirile)
zadusznego (accusative singular masculine animate)
zaduszną (accusative singular feminine)
zaduszne (accusative singular neuter)
zadusznych (accusative plural masculine)
zaduszne (accusative plural nonvirile)
zadusznym (instrumental singular masculine animate inanimate)
zaduszną (instrumental singular feminine)
zadusznym (instrumental singular neuter)
zadusznymi (instrumental plural masculine nonvirile)
zadusznym (locative singular masculine animate inanimate)
zadusznej (locative singular feminine)
zadusznym (locative singular neuter)
zadusznych (locative plural masculine nonvirile)
zaduszna (vocative singular feminine)
zaduszne (vocative singular neuter)
zaduszni (vocative plural masculine)
zaduszne (vocative plural nonvirile)

związany z Zaduszkami albo z modlitwami za zmarłych


relikwia

relikwie (nominative plural)
relikwii (genitive singular)
relikwii (genitive plural)
relikwii (dative singular)
relikwiom (dative plural)
relikwię (accusative singular)
relikwie (accusative plural)
relikwią (instrumental singular)
relikwiami (instrumental plural)
relikwii (locative singular)
relikwiach (locative plural)
relikwio (vocative singular)
relikwie (vocative plural)

kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc


żegnać

czynić nad kimś lub nad czymś znak krzyża


dominanta

najdłużej utrzymujący się dźwięk, na którym recytowany jest tekst psalmu


błogosławić

błogosławię (singular first-person present)
błogosławisz (singular second-person present)
błogosławi (singular third-person present)
błogosławimy (plural first-person present)
błogosławicie (plural second-person present)
błogosławią (plural third-person present)
błogosławiłem (singular first-person past masculine)
błogosławiłeś (singular second-person past masculine)
błogosławił (singular third-person past masculine)
błogosławiliśmy (plural first-person past masculine)
błogosławiliście (plural second-person past masculine)
błogosławili (plural third-person past masculine)
błogosławiłam (singular first-person past feminine)
błogosławiłaś (singular second-person past feminine)
błogosławiła (singular third-person past feminine)
błogosławiłyśmy (plural first-person past feminine neuter)
błogosławiłyście (plural second-person past feminine neuter)
błogosławiły (plural third-person past feminine neuter)
błogosławiłom (singular first-person past neuter potential rare)
błogosławiłoś (singular second-person past neuter potential rare)
błogosławiło (singular third-person past neuter)
niech błogosławię (singular first-person imperative)
błogosław (singular second-person imperative)
niech błogosławi (singular third-person imperative)
błogosławmy (plural first-person imperative)
błogosławcie (plural second-person imperative)
niech błogosławią (plural third-person imperative)
będę błogosławił (singular first-person future masculine)
będę błogosławić (singular first-person future masculine)
będziesz błogosławił (singular second-person future masculine)
będziesz błogosławić (singular second-person future masculine)
będzie błogosławił (singular third-person future masculine)
będzie błogosławić (singular third-person future masculine)
będziemy błogosławili (plural first-person future masculine)
będziemy błogosławić (plural first-person future masculine)
będziecie błogosławili (plural second-person future masculine)
będziecie błogosławić (plural second-person future masculine)
będą błogosławili (plural third-person future masculine)
będą błogosławić (plural third-person future masculine)
będę błogosławiła (singular first-person future feminine)
będę błogosławić (singular first-person future feminine)
będziesz błogosławiła (singular second-person future feminine)
będziesz błogosławić (singular second-person future feminine)
będzie błogosławiła (singular third-person future feminine)
będzie błogosławić (singular third-person future feminine)
będziemy błogosławiły (plural first-person future feminine neuter)
będziemy błogosławić (plural first-person future feminine neuter)
będziecie błogosławiły (plural second-person future feminine neuter)
będziecie błogosławić (plural second-person future feminine neuter)
będą błogosławiły (plural third-person future feminine neuter)
będą błogosławić (plural third-person future feminine neuter)
będę błogosławiło (singular first-person future neuter potential rare)
będę błogosławić (singular first-person future neuter potential rare)
będziesz błogosławiło (singular second-person future neuter potential rare)
będziesz błogosławić (singular second-person future neuter potential rare)
będzie błogosławiło (singular third-person future neuter)
będzie błogosławić (singular third-person future neuter)
błogosławiłem był (singular first-person pluperfect masculine)
błogosławiłeś był (singular second-person pluperfect masculine)
błogosławił był (singular third-person pluperfect masculine)
błogosławiliśmy byli (plural first-person pluperfect masculine)
błogosławiliście byli (plural second-person pluperfect masculine)
błogosławili byli (plural third-person pluperfect masculine)
błogosławiłam była (singular first-person pluperfect feminine)
błogosławiłaś była (singular second-person pluperfect feminine)
błogosławiła była (singular third-person pluperfect feminine)
błogosławiłyśmy były (plural first-person pluperfect feminine neuter)
błogosławiłyście były (plural second-person pluperfect feminine neuter)
błogosławiły były (plural third-person pluperfect feminine neuter)
błogosławiłom było (singular first-person pluperfect neuter potential rare)
błogosławiłoś było (singular second-person pluperfect neuter potential rare)
błogosławiło było (singular third-person pluperfect neuter)
błogosławiono (singular plural first-person second-person third-person impersonal past)
błogosławiłbym (singular first-person conditional masculine)
byłbym błogosławił (singular first-person conditional masculine)
błogosławiłbyś (singular second-person conditional masculine)
byłbyś błogosławił (singular second-person conditional masculine)
błogosławiłby (singular third-person conditional masculine)
byłby błogosławił (singular third-person conditional masculine)
błogosławilibyśmy (plural first-person conditional masculine)
bylibyśmy błogosławili (plural first-person conditional masculine)
błogosławilibyście (plural second-person conditional masculine)
bylibyście błogosławili (plural second-person conditional masculine)
błogosławiliby (plural third-person conditional masculine)
byliby błogosławili (plural third-person conditional masculine)
błogosławiłabym (singular first-person conditional feminine)
byłabym błogosławiła (singular first-person conditional feminine)
błogosławiłabyś (singular second-person conditional feminine)
byłabyś błogosławiła (singular second-person conditional feminine)
błogosławiłaby (singular third-person conditional feminine)
byłaby błogosławiła (singular third-person conditional feminine)
błogosławiłybyśmy (plural first-person conditional feminine neuter)
byłybyśmy błogosławiły (plural first-person conditional feminine neuter)
błogosławiłybyście (plural second-person conditional feminine neuter)
byłybyście błogosławiły (plural second-person conditional feminine neuter)
błogosławiłyby (plural third-person conditional feminine neuter)
byłyby błogosławiły (plural third-person conditional feminine neuter)
błogosławiłobym (singular first-person conditional neuter potential rare)
byłobym błogosławiło (singular first-person conditional neuter potential rare)
błogosławiłobyś (singular second-person conditional neuter potential rare)
byłobyś błogosławiło (singular second-person conditional neuter potential rare)
błogosławiłoby (singular third-person conditional neuter)
byłoby błogosławiło (singular third-person conditional neuter)
błogosławiący (singular plural first-person second-person third-person active participle masculine)
niebłogosławiący (singular plural first-person second-person third-person active participle masculine)
błogosławiąca (singular first-person second-person third-person active participle feminine)
niebłogosławiąca (singular first-person second-person third-person active participle feminine)
błogosławiące (plural first-person second-person third-person active participle feminine neuter)
niebłogosławiące (plural first-person second-person third-person active participle feminine neuter)
błogosławiące (singular first-person second-person third-person active participle neuter)
niebłogosławiące (singular first-person second-person third-person active participle neuter)
błogosławiony (singular first-person second-person third-person passive participle masculine)
niebłogosławiony (singular first-person second-person third-person passive participle masculine)
błogosławieni (plural first-person second-person third-person passive participle masculine)
niebłogosławieni (plural first-person second-person third-person passive participle masculine)
błogosławiona (singular first-person second-person third-person passive participle feminine)
niebłogosławiona (singular first-person second-person third-person passive participle feminine)
błogosławione (plural first-person second-person third-person passive participle feminine neuter)
niebłogosławione (plural first-person second-person third-person passive participle feminine neuter)
błogosławione (singular first-person second-person third-person passive participle neuter)
niebłogosławione (singular first-person second-person third-person passive participle neuter)
błogosławiąc (singular plural first-person second-person third-person contemporary adverbial participle)
nie błogosławiąc (singular plural first-person second-person third-person contemporary adverbial participle)
błogosławienie (singular plural first-person second-person third-person gerund)
niebłogosławienie (singular plural first-person second-person third-person gerund)

Na koniec mszy ksiądz błogosławi wiernych.

Niech Bóg mu błogosławi w jego poczynaniach!


Madonna

(1.1) wł. Madonna < łac. meus + domina → moja + pani

Madonny (genitive singular)
Madonnie (dative singular)
Madonnę (accusative singular)
Madonną (instrumental singular)
Madonnie (locative singular)
Madonno (vocative singular)
Madonny (nominative plural)
Madonn (genitive plural)
Madonnom (dative plural)
Madonny (accusative plural)
Madonnami (instrumental plural)
Madonnach (locative plural)
Madonny (vocative plural)


wypominki

gw. (Górny Śląsk) zalecki, zalycki, zolycki

wypominków (genitive plural)
wypominkom (dative plural)
wypominkami (instrumental plural)
wypominkach (locative plural)

błagalna modlitwa za zmarłych praktykowana w Kościele katolickim w formie wyczytywanej listy

Po wsiach w wiliję tego dnia idą włościanie do księdza z prośbą o wypominki t.j. o wspomnienie nazwisk zmarłych krewnych i polecenie ich modłom wiernych. Na wypominki jednorazowe dają po kilka centów (zwykle po 3 centy za duszę) na wypominki zaś całoroczne podczas nabożeństw głosić się mające, dają po parę reńskich.

Oskar Kolberg Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce. Materyały do etnografii słowiańskiej, seria V Krakowskie, Kraków 1871, s. 331

koperta z nazwiskiem zmarłego i pieniędzmi, wręczana księdzu przed wypominkami (1.1)

Po mszy na cmentarzu, kościelny zbierał wypominki.


pokładne

pokładnego (genitive singular)
pokładnemu (dative singular)
pokładnym (instrumental singular)
pokładnym (locative singular)
pokładnych (genitive plural)
pokładnym (dative plural)
pokładnymi (instrumental plural)
pokładnych (locative plural)

opłata za pochowanie zmarłego na cmentarzu katolickim


chleb pokładny

chleba pokładnego (genitive singular)
chlebowi pokładnemu (dative singular)
chlebem pokładnym (instrumental singular)
chlebie pokładnym (locative singular)
chlebie pokładny (vocative singular)
chleby pokładne (nominative plural)
chlebów pokładnych (genitive plural)
chlebom pokładnym (dative plural)
chleby pokładne (accusative plural)
chlebami pokładnymi (instrumental plural)
chlebach pokładnych (locative plural)
chleby pokładne (vocative plural)

tradycyjne przaśne pieczywo składane Bogu w świątyni w charakterze bezkrwawej ofiary, zgodnie z nakazem prawa mojżeszowego, co szabat w liczbie dwunastu


chram

ros. храм < scs. храмъ < prasł. *xormъ, dalsza etymologia niejasna

por. czes. chrám, chorw. hram, bułg. храм, białor. храм, ukr. храм

chramy (nominative plural)
chramu (genitive singular)
chramów (genitive plural)
chramowi (dative singular)
chramom (dative plural)
chramy (accusative plural)
chramem (instrumental singular)
chramami (instrumental plural)
chramie (locative singular)
chramach (locative plural)
chramie (vocative singular)
chramy (vocative plural)


liturgiczny

liturgiczna (nominative singular feminine)
liturgiczne (nominative singular neuter)
liturgiczni (nominative plural masculine)
liturgiczne (nominative plural nonvirile)
liturgicznego (genitive singular masculine animate inanimate)
liturgicznej (genitive singular feminine)
liturgicznego (genitive singular neuter)
liturgicznych (genitive plural masculine nonvirile)
liturgicznemu (dative singular masculine animate inanimate)
liturgicznej (dative singular feminine)
liturgicznemu (dative singular neuter)
liturgicznym (dative plural masculine nonvirile)
liturgicznego (accusative singular masculine animate)
liturgiczną (accusative singular feminine)
liturgiczne (accusative singular neuter)
liturgicznych (accusative plural masculine)
liturgiczne (accusative plural nonvirile)
liturgicznym (instrumental singular masculine animate inanimate)
liturgiczną (instrumental singular feminine)
liturgicznym (instrumental singular neuter)
liturgicznymi (instrumental plural masculine nonvirile)
liturgicznym (locative singular masculine animate inanimate)
liturgicznej (locative singular feminine)
liturgicznym (locative singular neuter)
liturgicznych (locative plural masculine nonvirile)
liturgiczna (vocative singular feminine)
liturgiczne (vocative singular neuter)
liturgiczni (vocative plural masculine)
liturgiczne (vocative plural nonvirile)


pod wezwaniem

odwołanie się do patrona np. w nazwie kościoła, parafii

W Opatowie znajduje się kolegiata pod wezwaniem św. Marcina z Tours.

w nazwach własnych nie pisze się wielkimi literami


satanista

satanisty (genitive singular)
sataniście (dative singular)
satanistę (accusative singular)
satanistą (instrumental singular)
sataniście (locative singular)
satanisto (vocative singular)
sataniści (nominative plural)
satanistów (genitive plural)
satanistom (dative plural)
satanistów (accusative plural)
satanistami (instrumental plural)
satanistach (locative plural)
sataniści (vocative plural)
satanisty (depreciative nominative vocative plural)

Gdyby więc odmówiono satanistom prawa do prowadzenia modlitwy, mogłoby to być uznane za dyskryminację

Przez chwilę było o niej głośno przed 20 laty, kiedy to padła ofiarą nieletnich satanistów


bima

(1.1) hebr. בימה (bima) → scena, podwyższenie

bimy (genitive singular)
bimie (dative singular)
bimę (accusative singular)
bimą (instrumental singular)
bimie (locative singular)
bimo (vocative singular)
bimy (nominative plural)
bim (genitive plural)
bimom (dative plural)
bimy (accusative plural)
bimami (instrumental plural)
bimach (locative plural)
bimy (vocative plural)

podwyższenie stawiane w centrum synagogi, z którego odczytywana jest Tora

Jakub Rosenberg podniósł się ciężko z ławki i przystanął jeszcze na chwilę na środku sali modlitewnej dla mężczyzn, wsparłszy się jedną ręką o kutą kratę bimy.

Małgorzata Kuźmińska, Michał Kuźmiński: Sekret Kroke, Świat Książki 2009.


jazyda

Językoznawcy odradzają używanie formy jazyda (i jazyd).


Horeb

(1.1) łac. Horeb < hebr. חורב
(1.2) od (1.1)

Horebu (genitive singular)
Horebowi (dative singular)
Horebem (instrumental singular)
Horebie (locative singular)
Horebie (vocative singular)
Horeby (nominative plural)
Horebów (genitive plural)
Horebom (dative plural)
Horeby (accusative plural)
Horebami (instrumental plural)
Horebach (locative plural)
Horeby (vocative plural)

biblijna góra, na której Jahwe powołał Mojżesza i objawił się Eliaszowi, utożsamiana niekiedy z górą Synaj

A Mojżesz pasł trzodę Jetra, świekra swego, kapłana Madyjańskiego; i zagnał trzodę na puszczą, a przyszedł do góry Bożej, do Horeb

Stary Testament, Księga Wyjścia 3:1, przekład Biblii gdańskiej


franciszkanin

(1.1) pol. Franciszek, od imienia założyciela zakonu św. Franciszka z Asyżu

franciszkanina (genitive singular)
franciszkaninowi (dative singular)
franciszkanina (accusative singular)
franciszkaninem (instrumental singular)
franciszkaninie (locative singular)
franciszkaninie (vocative singular)
franciszkanie (nominative plural)
franciszkanów (genitive plural)
franciszkanom (dative plural)
franciszkanów (accusative plural)
franciszkanami (instrumental plural)
franciszkanach (locative plural)
franciszkanie (vocative plural)

zakonnik z zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu

Spotkałem wczoraj franciszkanina, miał na imię Masseo i nosił sandały.

Franciszkanie przybyli do Polski w średniowieczu.


klątwa

klątwy (genitive singular)
klątwie (dative singular)
klątwę (accusative singular)
klątwą (instrumental singular)
klątwie (locative singular)
klątwo (vocative singular)
klątwy (nominative plural)
klątw (genitive plural)
klątwom (dative plural)
klątwy (accusative plural)
klątwami (instrumental plural)
klątwach (locative plural)
klątwy (vocative plural)

kara wyłączenia kogoś ze wspólnoty wiernych

Forma „klątew” w dopełniaczu liczby mnogiej jest niepoprawna.


monstrancja

monstrancji (genitive singular)
monstrancji (dative singular)
monstrancję (accusative singular)
monstrancją (instrumental singular)
monstrancji (locative singular)
monstrancjo (vocative singular)
monstrancje (nominative plural)
monstrancji (genitive plural)
monstrancyj (genitive plural obsolete)
monstrancjom (dative plural)
monstrancje (accusative plural)
monstrancjami (instrumental plural)
monstrancjach (locative plural)
monstrancje (vocative plural)

naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; zob. też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

Pielgrzymi z Polski ofiarowali Janowi Pawłowi II monstrancję, która trafi do jednego z afrykańskich kościołów.

Gloria wokół monstrancji była wulkanicznego, szarego koloru.

Diakon miał problem, melchizedek nie pasował do monstrancji.


karmelitański

(1.1) pol. karmelita + -ański < pol. Karmel

karmelitańska (nominative singular feminine)
karmelitańskie (nominative singular neuter)
karmelitańscy (nominative plural masculine)
karmelitańskie (nominative plural nonvirile)
karmelitańskiego (genitive singular masculine animate inanimate)
karmelitańskiej (genitive singular feminine)
karmelitańskiego (genitive singular neuter)
karmelitańskich (genitive plural masculine nonvirile)
karmelitańskiemu (dative singular masculine animate inanimate)
karmelitańskiej (dative singular feminine)
karmelitańskiemu (dative singular neuter)
karmelitańskim (dative plural masculine nonvirile)
karmelitańskiego (accusative singular masculine animate)
karmelitańską (accusative singular feminine)
karmelitańskie (accusative singular neuter)
karmelitańskich (accusative plural masculine)
karmelitańskie (accusative plural nonvirile)
karmelitańskim (instrumental singular masculine animate inanimate)
karmelitańską (instrumental singular feminine)
karmelitańskim (instrumental singular neuter)
karmelitańskimi (instrumental plural masculine nonvirile)
karmelitańskim (locative singular masculine animate inanimate)
karmelitańskiej (locative singular feminine)
karmelitańskim (locative singular neuter)
karmelitańskich (locative plural masculine nonvirile)
karmelitańska (vocative singular feminine)
karmelitańskie (vocative singular neuter)
karmelitańscy (vocative plural masculine)
karmelitańskie (vocative plural nonvirile)

Karol Wojtyła przyjął szkaplerz karmelitański w dniu swojej pierwszej komunii świętej

Nabożeństwo szkaplerzne Jana Pawła II, karmel.pl

Odzyskano dawne klasztory karmelitańskie w Przemyślu i Poznaniu.


karmelitanka

(1.1) pol. karmelita + -anka < pol. Karmel

karmelitanki (genitive singular)
karmelitance (dative singular)
karmelitankę (accusative singular)
karmelitanką (instrumental singular)
karmelitance (locative singular)
karmelitanko (vocative singular)
karmelitanki (nominative plural)
karmelitanek (genitive plural)
karmelitankom (dative plural)
karmelitanki (accusative plural)
karmelitankami (instrumental plural)
karmelitankach (locative plural)
karmelitanki (vocative plural)

Katowickie karmelitanki wstają o piątej trzydzieści.

Siostry karmelitanki bose, tak jak karmelici, żyją duchowością Karmelu.


obserwant

obserwanta (genitive singular)
obserwantowi (dative singular)
obserwanta (accusative singular)
obserwantem (instrumental singular)
obserwancie (locative singular)
obserwancie (vocative singular)
obserwanci (nominative plural)
obserwantów (genitive plural)
obserwantom (dative plural)
obserwantów (accusative plural)
obserwantami (instrumental plural)
obserwantach (locative plural)
obserwanci (vocative plural)

członek Zakonu Braci Mniejszych Obserwantów

Obserwanci zachowali zrzeczenie się własności wspólnotowej, rezygnując ze stałych dochodów i dóbr ziemskich

Heribert Holzapfel, Podręcznik historii Zakonu Braci Mniejszych, Kraków 2012, s. 82.


bernardyn

(1.1) od nazwy Kościoła pw. św. Bernardyna w Krakowie, pierwszej siedziby bernardynów w Polsce

(2.1) od nazwy klasztoru kanoników regularnych na Wielkiej Przełęczy św. Bernarda w Alpach na granicy Włoch i Szwajcarii

bernardyna (genitive singular)
bernardynowi (dative singular)
bernardyna (accusative singular)
bernardynem (instrumental singular)
bernardynie (locative singular)
bernardynie (vocative singular)
bernardyni (nominative plural)
bernardynów (genitive plural)
bernardynom (dative plural)
bernardynów (accusative plural)
bernardynami (instrumental plural)
bernardynach (locative plural)
bernardyni (vocative plural)

członek odłamu franciszkanów w Polsce, na Ukrainie i na Litwie

Przy nim stał kwestarz, sędzia tuż przy bernardynie

Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz, Księga pierwsza: Gospodarstwo.

Bernardynami byli mickiewiczowscy ksiądz Robak i ksiądz Piotr.


alkantaryn

(1.1) hiszp. Alcántara, od miejsca urodzenia reformatora franciszkańskiego Piotra z Alkantary

alkantaryna (genitive singular)
alkantarynowi (dative singular)
alkantaryna (accusative singular)
alkantarynem (instrumental singular)
alkantarynie (locative singular)
alkantarynie (vocative singular)
alkantaryni (nominative plural)
alkantarynów (genitive plural)
alkantarynom (dative plural)
alkantarynów (accusative plural)
alkantarynami (instrumental plural)
alkantarynach (locative plural)
alkantaryni (vocative plural)

członek odłamu franciszkanów zapoczątkowanego w Hiszpanii

Założycielem alkantarynów był franciszkański mistyk i asceta św. Piotr z Alkantary.


amadeita

(1.1) port. Amadeu, od imienia reformatora franciszkańskiego Amadeusza Silvy

amadeity (genitive singular)
amadeicie (dative singular)
amadeitę (accusative singular)
amadeitą (instrumental singular)
amadeicie (locative singular)
amadeito (vocative singular)
amadeici (nominative plural)
amadeitów (genitive plural)
amadeitom (dative plural)
amadeitów (accusative plural)
amadeitami (instrumental plural)
amadeitach (locative plural)
amadeici (vocative plural)

członek odłamu franciszkanów zapoczątkowanego we Włoszech

Założycielem amadeitów był reformator franciszkański Portugalczyk Amadeusz Silva.


dyskalceata

(1.1) hiszp. descalzo, zakonnicy ci chodzili bez butów

dyskalceaty (genitive singular)
dyskalceacie (dative singular)
dyskalceatę (accusative singular)
dyskalceatą (instrumental singular)
dyskalceacie (locative singular)
dyskalceato (vocative singular)
dyskalceaci (nominative plural)
dyskalceatów (genitive plural)
dyskalceatom (dative plural)
dyskalceatów (accusative plural)
dyskalceatami (instrumental plural)
dyskalceatach (locative plural)
dyskalceaci (vocative plural)

Po dyskalceatach słuch zaginął.


osoba konsekrowana

osoby konsekrowanej (genitive singular)
osobie konsekrowanej (dative singular)
osobę konsekrowaną (accusative singular)
osobą konsekrowaną (instrumental singular)
osobie konsekrowanej (locative singular)
osobo konsekrowana (vocative singular)
osoby konsekrowane (nominative plural)
osób konsekrowanych (genitive plural)
osobom konsekrowanym (dative plural)
osoby konsekrowane (accusative plural)
osobami konsekrowanymi (instrumental plural)
osobach konsekrowanych (locative plural)
osoby konsekrowane (vocative plural)

Osoba konsekrowana nieposłuszna krąży w Kościele świętym jak fałszywy pieniądz

Antoni Jozafat Nowak, Osoba konsekrowana, Lublin 2006, str. 213.


profeska

profeski (genitive singular)
profesce (dative singular)
profeskę (accusative singular)
profeską (instrumental singular)
profesce (locative singular)
profesko (vocative singular)
profeski (nominative plural)
profesek (genitive plural)
profeskom (dative plural)
profeski (accusative plural)
profeskami (instrumental plural)
profeskach (locative plural)
profeski (vocative plural)

Po rekreacji wszystkie siostry profeski udały się do kaplicy na kompletę.


neoprofeska

neoprofeski (genitive singular)
neoprofesce (dative singular)
neoprofeskę (accusative singular)
neoprofeską (instrumental singular)
neoprofesce (locative singular)
neoprofesko (vocative singular)
neoprofeski (nominative plural)
neoprofesek (genitive plural)
neoprofeskom (dative plural)
neoprofeski (accusative plural)
neoprofeskami (instrumental plural)
neoprofeskach (locative plural)
neoprofeski (vocative plural)

zakonnica, która dopiero co złożyła śluby zakonne

Jutro rano neoprofeski nawiedzą grób założyciela swojego zgromadzenia.


nowicjuszka

pol. nowicjusz + -ka < łac. novicius < łac. novus

nowicjuszki (genitive singular)
nowicjuszce (dative singular)
nowicjuszkę (accusative singular)
nowicjuszką (instrumental singular)
nowicjuszce (locative singular)
nowicjuszko (vocative singular)
nowicjuszki (nominative plural)
nowicjuszek (genitive plural)
nowicjuszkom (dative plural)
nowicjuszki (accusative plural)
nowicjuszkami (instrumental plural)
nowicjuszkach (locative plural)
nowicjuszki (vocative plural)

kandydatka do zakonu, odbywająca w nim nowicjat

Na spotkanie z ojcem świętym przybyły wszystkie postulantki i nowicjuszki.


nowicjusz

nowicjusza (genitive singular)
nowicjuszowi (dative singular)
nowicjusza (accusative singular)
nowicjuszem (instrumental singular)
nowicjuszu (locative singular)
nowicjuszu (vocative singular)
nowicjusze (nominative plural)
nowicjuszom (dative plural)
nowicjuszami (instrumental plural)
nowicjuszach (locative plural)
nowicjusze (vocative plural)

kandydat do zakonu, odbywający w nim nowicjat

W chórze było tak zimno, że nowicjusze dzwonili zębami.


tercjarz

(1.1) łac. tertius → trzeci, trzeciorzędny

tercjarza (genitive singular)
tercjarzowi (dative singular)
tercjarza (accusative singular)
tercjarzem (instrumental singular)
tercjarzu (locative singular)
tercjarzu (vocative singular)
tercjarze (nominative plural)
tercjarzy (genitive plural)
tercjarzom (dative plural)
tercjarzy (accusative plural)
tercjarzami (instrumental plural)
tercjarzach (locative plural)
tercjarze (vocative plural)

członek jednego z katolickich stowarzyszeń świeckich, tzw. „zakonów tercjarskich” (zakonów trzecich)

W szeregach tercjarzy pojawiało się coraz więcej znanych i wielkich osobistości, a coraz mniej osób świętych.

Leksykon duchowości franciszkańskiej, Kraków-Warszawa 2006, str. 429.

Skoro świt brat tercjarz napalił w piecu i poodmykał okiennice.


tercjarstwo

tercjarstwa (genitive singular)
tercjarstwu (dative singular)
tercjarstwem (instrumental singular)
tercjarstwie (locative singular)
tercjarstwa (nominative plural)
tercjarstw (genitive plural)
tercjarstwom (dative plural)
tercjarstwa (accusative plural)
tercjarstwami (instrumental plural)
tercjarstwach (locative plural)
tercjarstwa (vocative plural)

w Kościele katolickim: organizacja religijna, której świeccy członkowie w codziennym życiu realizują zasady jednego z zakonów, jednak bez obowiązku pozostawania w klasztorze i składania ślubów zakonnych; trzeci zakon

Ojciec Alojzy ciekawie opowiadał o historii polskiego tercjarstwa.

Za tydzień rozpocznie się kongres światowego tercjarstwa.


kwestarz

kwestarza (genitive singular)
kwestarzowi (dative singular)
kwestarza (accusative singular)
kwestarzem (instrumental singular)
kwestarzu (locative singular)
kwestarzu (vocative singular)
kwestarze (nominative plural)
kwestarzy (genitive plural)
kwestarzów (genitive plural)
kwestarzom (dative plural)
kwestarzy (accusative plural)
kwestarzów (accusative plural)
kwestarzami (instrumental plural)
kwestarzach (locative plural)
kwestarze (vocative plural)

zakonnik prowadzący osobiście zbiórkę darów dla klasztoru

Brat kwestarz wrócił wieczorem z żukiem wypełnionym dyniami.


kwesta

kwesty (genitive singular)
kweście (dative singular)
kwestę (accusative singular)
kwestą (instrumental singular)
kweście (locative singular)
kwesto (vocative singular)
kwesty (nominative plural)
kwest (genitive plural)
kwestom (dative plural)
kwesty (accusative plural)
kwestami (instrumental plural)
kwestach (locative plural)
kwesty (vocative plural)

zbiórka płodów rolnych jako darów dla klasztoru przeprowadzana zwyczajowo jesienią po zbiorach

Brat Masseo opowiedział nowicjuszom, co przytrafiło mu się na kweście.

W listopadzie franciszkanie przywieźli z kwesty jagniątko, kozę i trzy tuziny kaczek.


zbierać na tacę

Kościelny zbierał na tacę aż do przeistoczenia.

zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne


kolekta

niem. Kollekte < łac. collēcta → składka, kośc. wspólna modlitwa, utworzone od łac. collĭgĕre → zbierać

kolekty (genitive singular)
kolekcie (dative singular)
kolektę (accusative singular)
kolektą (instrumental singular)
kolekcie (locative singular)
kolekto (vocative singular)
kolekty (nominative plural)
kolekt (genitive plural)
kolektom (dative plural)
kolekty (accusative plural)
kolektami (instrumental plural)
kolektach (locative plural)
kolekty (vocative plural)

W czasie kolekty wierni zachowują postawę stojącą.

Za rozdanie śpiewników, dzwonienie i kolektę odpowiedzialni będą akolici.

to, co zostało zebrane podczas zbiórki w czasie mszy, ofiara pieniężna

Pieniądze z prasy i kolektę kościelny zaniósł na plebanię.


eucharystia

łac. eucharistia < gr. εὐχαριστία < gr. εὐχάριστος < gr. εὖ + χάρις

eucharystii (genitive singular)
eucharystii (dative singular)
eucharystię (accusative singular)
eucharystią (instrumental singular)
eucharystii (locative singular)
eucharystio (vocative singular)
eucharystie (nominative plural)
eucharystii (genitive plural)
eucharystiom (dative plural)
eucharystie (accusative plural)
eucharystiami (instrumental plural)
eucharystiach (locative plural)
eucharystie (vocative plural)

Najświętsza Eucharystia dopełnia wtajemniczenie chrześcijańskie

w tym znaczeniu pisownia od wielkiej litery jest dopuszczalna w tekstach nacechowanych emocjonalnie i religijnie

postacie eucharystyczne, konsekrowana hostia i wino

Pogłębiając wiarę w rzeczywistą obecność Chrystusa w Eucharystii, Kościół uświadomił sobie sens milczącej adoracji Chrystusa obecnego pod postaciami eucharystycznymi

porządek celebracji liturgicznej w chrześcijaństwie, inaczej msza

Tylko kapłani ważnie wyświęceni mogą przewodniczyć Eucharystii i konsekrować chleb i wino, aby stały się Ciałem i Krwią Pana


kapitularz

kapitularza (genitive singular)
kapitularzowi (dative singular)
kapitularzem (instrumental singular)
kapitularzu (locative singular)
kapitularzu (vocative singular)
kapitularze (nominative plural)
kapitularzy (genitive plural)
kapitularzów (genitive plural rare)
kapitularzom (dative plural)
kapitularze (accusative plural)
kapitularzami (instrumental plural)
kapitularzach (locative plural)
kapitularze (vocative plural)

pomieszczenie klasztorne, służące zakonnikom za miejsce zebrań


komendatoryjny

komendatoryjna (nominative singular feminine)
komendatoryjne (nominative singular neuter)
komendatoryjni (nominative plural masculine)
komendatoryjne (nominative plural nonvirile)
komendatoryjnego (genitive singular masculine animate inanimate)
komendatoryjnej (genitive singular feminine)
komendatoryjnego (genitive singular neuter)
komendatoryjnych (genitive plural masculine nonvirile)
komendatoryjnemu (dative singular masculine animate inanimate)
komendatoryjnej (dative singular feminine)
komendatoryjnemu (dative singular neuter)
komendatoryjnym (dative plural masculine nonvirile)
komendatoryjnego (accusative singular masculine animate)
komendatoryjną (accusative singular feminine)
komendatoryjne (accusative singular neuter)
komendatoryjnych (accusative plural masculine)
komendatoryjne (accusative plural nonvirile)
komendatoryjnym (instrumental singular masculine animate inanimate)
komendatoryjną (instrumental singular feminine)
komendatoryjnym (instrumental singular neuter)
komendatoryjnymi (instrumental plural masculine nonvirile)
komendatoryjnym (locative singular masculine animate inanimate)
komendatoryjnej (locative singular feminine)
komendatoryjnym (locative singular neuter)
komendatoryjnych (locative plural masculine nonvirile)
komendatoryjna (vocative singular feminine)
komendatoryjne (vocative singular neuter)
komendatoryjni (vocative plural masculine)
komendatoryjne (vocative plural nonvirile)

taki, który wchodzi w skład czyjegoś beneficjum kościelnego, nadany uznaniowo przez władcę świeckiego


wirydarz

wirydarza (genitive singular)
wirydarzowi (dative singular)
wirydarzem (instrumental singular)
wirydarzu (locative singular)
wirydarzu (vocative singular)
wirydarze (nominative plural)
wirydarzy (genitive plural)
wirydarzom (dative plural)
wirydarze (accusative plural)
wirydarzami (instrumental plural)
wirydarzach (locative plural)
wirydarze (vocative plural)

ogród umieszczony wewnątrz murów klasztornych, często na dziedzińcu

W wirydarzu klasztornym rosło drzewo oliwne.


odkupienie

odkupienia (genitive singular)
odkupieniu (dative singular)
odkupieniem (instrumental singular)
odkupieniu (locative singular)

chrześcijańskie zbawienie poprzez mękę i śmierć Chrystusa


Syn Boży

Syna Bożego (genitive singular)
Synowi Bożemu (dative singular)
Syna Bożego (accusative singular)
Synem Bożym (instrumental singular)
Synu Bożym (locative singular)
Synu Boży (vocative singular)

w chrześcijaństwie: określenie Jezusa Chrystusa

Celem, ku któremu zmierza cała teologia Apostoła, jest koniec końców wyjaśnienie objawienia Syna Bożego, które stało się jego udziałem na drodze do Damaszku

Joachim Gnilka, Paweł z Tarsu, 1996, str. 257-258.


Syn Człowieczy

Syna Człowieczego (genitive singular)
Synowi Człowieczemu (dative singular)
Syna Człowieczego (accusative singular)
Synem Człowieczym (instrumental singular)
Synu Człowieczym (locative singular)
Synu Człowieczy (vocative singular)

w teologii chrześcijańskiej: określenie Jezusa Chrystusa podkreślające, że jest on człowiekiem

Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały


potępienie

potępienia (genitive singular)
potępieniu (dative singular)
potępieniem (instrumental singular)
potępieniu (locative singular)


charyzmatyczny

charyzmatyczna (nominative singular feminine)
charyzmatyczne (nominative singular neuter)
charyzmatyczni (nominative plural masculine)
charyzmatyczne (nominative plural nonvirile)
charyzmatycznego (genitive singular masculine animate inanimate)
charyzmatycznej (genitive singular feminine)
charyzmatycznego (genitive singular neuter)
charyzmatycznych (genitive plural masculine nonvirile)
charyzmatycznemu (dative singular masculine animate inanimate)
charyzmatycznej (dative singular feminine)
charyzmatycznemu (dative singular neuter)
charyzmatycznym (dative plural masculine nonvirile)
charyzmatycznego (accusative singular masculine animate)
charyzmatyczną (accusative singular feminine)
charyzmatyczne (accusative singular neuter)
charyzmatycznych (accusative plural masculine)
charyzmatyczne (accusative plural nonvirile)
charyzmatycznym (instrumental singular masculine animate inanimate)
charyzmatyczną (instrumental singular feminine)
charyzmatycznym (instrumental singular neuter)
charyzmatycznymi (instrumental plural masculine nonvirile)
charyzmatycznym (locative singular masculine animate inanimate)
charyzmatycznej (locative singular feminine)
charyzmatycznym (locative singular neuter)
charyzmatycznych (locative plural masculine nonvirile)
charyzmatyczna (vocative singular feminine)
charyzmatyczne (vocative singular neuter)
charyzmatyczni (vocative plural masculine)
charyzmatyczne (vocative plural nonvirile)

obdarzony charyzmatami, związany z charyzmatami

Nie ulega wątpliwości, że ruch charyzmatyczny z całym swoim zapałem ewangelizacyjnym stał się pewnym wyzwaniem dla Kościoła katolickiego i dalej nim jest

Ryszard Groń Ruch charyzmatyczny w Kościele. To dobrze czy źle?, blog.

W Licheniu odbyły się warsztaty posługi charyzmatycznej

Posługa charyzmatyczna we wspólnocie (martwy link).


rekluz

rekluza (genitive singular)
rekluzowi (dative singular)
rekluza (accusative singular)
rekluzem (instrumental singular)
rekluzie (locative singular)
rekluzie (vocative singular)
rekluzi (nominative plural)
rekluzów (genitive plural)
rekluzom (dative plural)
rekluzów (accusative plural)
rekluzami (instrumental plural)
rekluzach (locative plural)
rekluzi (vocative plural)

osoba konsekrowana żyjąca na stałe we własnej celi zakonnej

Nie wiem, czy po soborze watykańskim II istnieją jeszcze w katolicyzmie rekluzi, to takie niewspólnotowe.


sobór

soboru (genitive singular)
soborowi (dative singular)
soborem (instrumental singular)
soborze (locative singular)
soborze (vocative singular)
sobory (nominative plural)
soborów (genitive plural)
soborom (dative plural)
sobory (accusative plural)
soborami (instrumental plural)
soborach (locative plural)
sobory (vocative plural)

Nigdy nie istnieje sobór powszechny, który by nie był jako taki zatwierdzony lub przynajmniej uznany przez następcę Piotra.

stała rada biskupów przy patriarsze w prawosławiu


refektarzowy

refektarzowa (nominative singular feminine)
refektarzowe (nominative singular neuter)
refektarzowi (nominative plural masculine)
refektarzowe (nominative plural nonvirile)
refektarzowego (genitive singular masculine animate inanimate)
refektarzowej (genitive singular feminine)
refektarzowego (genitive singular neuter)
refektarzowych (genitive plural masculine nonvirile)
refektarzowemu (dative singular masculine animate inanimate)
refektarzowej (dative singular feminine)
refektarzowemu (dative singular neuter)
refektarzowym (dative plural masculine nonvirile)
refektarzowego (accusative singular masculine animate)
refektarzową (accusative singular feminine)
refektarzowe (accusative singular neuter)
refektarzowych (accusative plural masculine)
refektarzowe (accusative plural nonvirile)
refektarzowym (instrumental singular masculine animate inanimate)
refektarzową (instrumental singular feminine)
refektarzowym (instrumental singular neuter)
refektarzowymi (instrumental plural masculine nonvirile)
refektarzowym (locative singular masculine animate inanimate)
refektarzowej (locative singular feminine)
refektarzowym (locative singular neuter)
refektarzowych (locative plural masculine nonvirile)
refektarzowa (vocative singular feminine)
refektarzowe (vocative singular neuter)
refektarzowi (vocative plural masculine)
refektarzowe (vocative plural nonvirile)

W hipermarkecie zakonnice dokupiły do serwisu refektarzowego piętnaście filiżanek.


refektarzowy

refektarzowego (genitive singular)
refektarzowemu (dative singular)
refektarzowego (accusative singular)
refektarzowym (instrumental singular)
refektarzowym (locative singular)
refektarzowi (nominative plural)
refektarzowych (genitive plural)
refektarzowym (dative plural)
refektarzowych (accusative plural)
refektarzowymi (instrumental plural)
refektarzowych (locative plural)
refektarzowi (vocative plural)

Ludmiła przyniosła świeże kwiaty, które refektarzowy postawił przed figurą Matki Bożej w refektarzu.


przełożony prowincjalny

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q809 (pol)-Jest Spoczko-przełożony prowincjalny.wav

przełożonego prowincjalnego (genitive singular)
przełożonemu prowincjalnemu (dative singular)
przełożonego prowincjalnego (accusative singular)
przełożonym prowincjalnym (instrumental singular)
przełożonym prowincjalnym (locative singular)
przełożeni prowincjalni (nominative plural)
przełożonych prowincjalnych (genitive plural)
przełożonym prowincjalnym (dative plural)
przełożonych prowincjalnych (accusative plural)
przełożonymi prowincjalnymi (instrumental plural)
przełożonych prowincjalnych (locative plural)
przełożeni prowincjalni (vocative plural)

wyższy przełożony zakonny, zarządzający prowincją

Na Jasnej Górze odbył się zjazd przełożonych prowincjalnych z całej Polski.


prowincjałat

pol. prowincjał + -at < łac. provincialis < łac. provincia

prowincjałatu (genitive singular)
prowincjałatowi (dative singular)
prowincjałatem (instrumental singular)
prowincjałacie (locative singular)
prowincjałacie (vocative singular)
prowincjałaty (nominative plural)
prowincjałatów (genitive plural)
prowincjałatom (dative plural)
prowincjałaty (accusative plural)
prowincjałatami (instrumental plural)
prowincjałatach (locative plural)
prowincjałaty (vocative plural)

Prowincjałat sprawił, że poznał lepiej prowincję, już nie mógł zasłaniać się nieznajomością braci.

Za prowincjałatu ojca Szojdy nawiązano kontakty z prowincjami niemieckojęzycznymi.

W archiwum i w prowincjałacie znów pojawiły się zacieki.


pierwsza komunia

pierwsze komunie (nominative plural)
pierwszej komunii (genitive singular)
pierwszych komunii (genitive plural)
pierwszej komunii (dative singular)
pierwszym komuniom (dative plural)
pierwszą komunię (accusative singular)
pierwsze komunie (accusative plural)
pierwszą komunią (instrumental singular)
pierwszymi komuniami (instrumental plural)
pierwszej komunii (locative singular)
pierwszych komuniach (locative plural)
pierwsza komunio (vocative singular)
pierwsze komunie (vocative plural)

przyjęcie pierwszy raz sakramentu eucharystii w katolicyzmie

Przed pierwszą komunią wymagana jest zawsze spowiedź dziecka.

uroczystości i zwyczaje związane z przyjęciem pierwszej komunii (1.1)

Na pierwszą komunię Ludmiła dostała Biblię.


bogobojny

pol. bóg + -o- + bojaźń + -ny, kalka z śwn. gotevorhtec < swn. gotaforhtal

bogobojna (nominative singular feminine)
bogobojne (nominative singular neuter)
bogobojni (nominative plural masculine)
bogobojne (nominative plural nonvirile)
bogobojnego (genitive singular masculine animate inanimate)
bogobojnej (genitive singular feminine)
bogobojnego (genitive singular neuter)
bogobojnych (genitive plural masculine nonvirile)
bogobojnemu (dative singular masculine animate inanimate)
bogobojnej (dative singular feminine)
bogobojnemu (dative singular neuter)
bogobojnym (dative plural masculine nonvirile)
bogobojnego (accusative singular masculine animate)
bogobojną (accusative singular feminine)
bogobojne (accusative singular neuter)
bogobojnych (accusative plural masculine)
bogobojne (accusative plural nonvirile)
bogobojnym (instrumental singular masculine animate inanimate)
bogobojną (instrumental singular feminine)
bogobojnym (instrumental singular neuter)
bogobojnymi (instrumental plural masculine nonvirile)
bogobojnym (locative singular masculine animate inanimate)
bogobojnej (locative singular feminine)
bogobojnym (locative singular neuter)
bogobojnych (locative plural masculine nonvirile)
bogobojna (vocative singular feminine)
bogobojne (vocative singular neuter)
bogobojni (vocative plural masculine)
bogobojne (vocative plural nonvirile)
bogobojniejszy (comparative)
bogobojniejszy (nominative singular masculine animate inanimate)
bogobojniejsza (nominative singular feminine)
bogobojniejsze (nominative singular neuter)
bogobojniejsi (nominative plural masculine)
bogobojniejsze (nominative plural nonvirile)
bogobojniejszego (genitive singular masculine animate inanimate)
bogobojniejszej (genitive singular feminine)
bogobojniejszego (genitive singular neuter)
bogobojniejszych (genitive plural masculine nonvirile)
bogobojniejszemu (dative singular masculine animate inanimate)
bogobojniejszej (dative singular feminine)
bogobojniejszemu (dative singular neuter)
bogobojniejszym (dative plural masculine nonvirile)
bogobojniejszego (accusative singular masculine animate)
bogobojniejszy (accusative singular masculine inanimate)
bogobojniejszą (accusative singular feminine)
bogobojniejsze (accusative singular neuter)
bogobojniejszych (accusative plural masculine)
bogobojniejsze (accusative plural nonvirile)
bogobojniejszym (instrumental singular masculine animate inanimate)
bogobojniejszą (instrumental singular feminine)
bogobojniejszym (instrumental singular neuter)
bogobojniejszymi (instrumental plural masculine nonvirile)
bogobojniejszym (locative singular masculine animate inanimate)
bogobojniejszej (locative singular feminine)
bogobojniejszym (locative singular neuter)
bogobojniejszych (locative plural masculine nonvirile)
bogobojniejszy (vocative singular masculine animate inanimate)
bogobojniejsza (vocative singular feminine)
bogobojniejsze (vocative singular neuter)
bogobojniejsi (vocative plural masculine)
bogobojniejsze (vocative plural nonvirile)
najbogobojniejszy (superlative)
najbogobojniejszy (nominative singular masculine animate inanimate)
najbogobojniejsza (nominative singular feminine)
najbogobojniejsze (nominative singular neuter)
najbogobojniejsi (nominative plural masculine)
najbogobojniejsze (nominative plural nonvirile)
najbogobojniejszego (genitive singular masculine animate inanimate)
najbogobojniejszej (genitive singular feminine)
najbogobojniejszego (genitive singular neuter)
najbogobojniejszych (genitive plural masculine nonvirile)
najbogobojniejszemu (dative singular masculine animate inanimate)
najbogobojniejszej (dative singular feminine)
najbogobojniejszemu (dative singular neuter)
najbogobojniejszym (dative plural masculine nonvirile)
najbogobojniejszego (accusative singular masculine animate)
najbogobojniejszy (accusative singular masculine inanimate)
najbogobojniejszą (accusative singular feminine)
najbogobojniejsze (accusative singular neuter)
najbogobojniejszych (accusative plural masculine)
najbogobojniejsze (accusative plural nonvirile)
najbogobojniejszym (instrumental singular masculine animate inanimate)
najbogobojniejszą (instrumental singular feminine)
najbogobojniejszym (instrumental singular neuter)
najbogobojniejszymi (instrumental plural masculine nonvirile)
najbogobojniejszym (locative singular masculine animate inanimate)
najbogobojniejszej (locative singular feminine)
najbogobojniejszym (locative singular neuter)
najbogobojniejszych (locative plural masculine nonvirile)
najbogobojniejszy (vocative singular masculine animate inanimate)
najbogobojniejsza (vocative singular feminine)
najbogobojniejsze (vocative singular neuter)
najbogobojniejsi (vocative plural masculine)
najbogobojniejsze (vocative plural nonvirile)

żyjący zgodnie z zasadami wyznawanej religii

Wśród grzeszników jedynie Noe, mąż bogobojny, znalazł upodobanie w oczach Pańskich

Zenon Kosidowski, Opowieści biblijne, 1963, Narodowy Korpus Języka Polskiego.

Był bardzo pobożny i bogobojny, pościł i chciał, żeby inni pościli

Ida Fink, Ślady, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.


sodalicja

łac. sodalicium → bractwo, towarzystwo, tajny związek < łac. sodalis → kolega, członek kolegium kapłańskiego; współbiesiadnik < łac. suescere

sodalicji (genitive singular)
sodalicji (dative singular)
sodalicję (accusative singular)
sodalicją (instrumental singular)
sodalicji (locative singular)
sodalicjo (vocative singular)
sodalicje (nominative plural)
sodalicji (genitive plural)
sodalicyj (genitive plural obsolete)
sodalicjom (dative plural)
sodalicje (accusative plural)
sodalicjami (instrumental plural)
sodalicjach (locative plural)
sodalicje (vocative plural)

bractwo religijne, pobożne stowarzyszenie

Przed II wojną światową przy parafiach aktywne były różnego rodzaju sodalicje, zrzeszenia i związki.

Sztandar sodalicji stał zawsze w nawie głównej kościoła parafialnego.


Mesjasz

łac. Messias < gr. Μεσσίας < hebr. משיח → pomazaniec

Mesjasza (genitive singular)
Mesjaszowi (dative singular)
Mesjasza (accusative singular)
Mesjaszem (instrumental singular)
Mesjaszu (locative singular)
Mesjaszu (vocative singular)

chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)

Zacheusz zaprosił Mesjasza do swego domu.

judaizm król przepowiadany przez proroków, wybawiciel Izraela

Jezus okazał się być oczekiwanym przez Izraela Mesjaszem.


ochrzcić

ochrzczę (singular first-person future)
ochrzcisz (singular second-person future)
ochrzci (singular third-person future)
ochrzcimy (plural first-person future)
ochrzcicie (plural second-person future)
ochrzczą (plural third-person future)
ochrzciłem (singular first-person past masculine)
ochrzciłeś (singular second-person past masculine)
ochrzcił (singular third-person past masculine)
ochrzciliśmy (plural first-person past masculine)
ochrzciliście (plural second-person past masculine)
ochrzcili (plural third-person past masculine)
ochrzciłam (singular first-person past feminine)
ochrzciłaś (singular second-person past feminine)
ochrzciła (singular third-person past feminine)
ochrzciłyśmy (plural first-person past feminine neuter)
ochrzciłyście (plural second-person past feminine neuter)
ochrzciły (plural third-person past feminine neuter)
ochrzciłom (singular first-person past neuter potential rare)
ochrzciłoś (singular second-person past neuter potential rare)
ochrzciło (singular third-person past neuter)
niech ochrzczę (singular first-person imperative)
ochrzcij (singular second-person imperative)
niech ochrzci (singular third-person imperative)
ochrzcijmy (plural first-person imperative)
ochrzcijcie (plural second-person imperative)
niech ochrzczą (plural third-person imperative)
ochrzczony (singular first-person second-person third-person past participle masculine)
nieochrzczony (singular first-person second-person third-person past participle masculine)
ochrzczeni (plural first-person second-person third-person past participle masculine)
nieochrzczeni (plural first-person second-person third-person past participle masculine)
ochrzczona (singular first-person second-person third-person past participle feminine)
nieochrzczona (singular first-person second-person third-person past participle feminine)
ochrzczone (plural first-person second-person third-person past participle feminine neuter)
nieochrzczone (plural first-person second-person third-person past participle feminine neuter)
ochrzczone (singular first-person second-person third-person past participle neuter)
nieochrzczone (singular first-person second-person third-person past participle neuter)
ochrzciwszy (singular plural first-person second-person third-person anterior adverbial participle)
ochrzczenie (singular plural first-person second-person third-person gerund)
nieochrzczenie (singular plural first-person second-person third-person gerund)
ochrzciłem był (singular first-person pluperfect masculine)
ochrzciłeś był (singular second-person pluperfect masculine)
ochrzcił był (singular third-person pluperfect masculine)
ochrzciliśmy byli (plural first-person pluperfect masculine)
ochrzciliście byli (plural second-person pluperfect masculine)
ochrzcili byli (plural third-person pluperfect masculine)
ochrzciłam była (singular first-person pluperfect feminine)
ochrzciłaś była (singular second-person pluperfect feminine)
ochrzciła była (singular third-person pluperfect feminine)
ochrzciłyśmy były (plural first-person pluperfect feminine neuter)
ochrzciłyście były (plural second-person pluperfect feminine neuter)
ochrzciły były (plural third-person pluperfect feminine neuter)
ochrzciłom było (singular first-person pluperfect neuter potential rare)
ochrzciłoś było (singular second-person pluperfect neuter potential rare)
ochrzciło było (singular third-person pluperfect neuter)
ochrzczono (singular plural first-person second-person third-person impersonal past)
ochrzciłbym (singular first-person conditional masculine)
byłbym ochrzcił (singular first-person conditional masculine)
ochrzciłbyś (singular second-person conditional masculine)
byłbyś ochrzcił (singular second-person conditional masculine)
ochrzciłby (singular third-person conditional masculine)
byłby ochrzcił (singular third-person conditional masculine)
ochrzcilibyśmy (plural first-person conditional masculine)
bylibyśmy ochrzcili (plural first-person conditional masculine)
ochrzcilibyście (plural second-person conditional masculine)
bylibyście ochrzcili (plural second-person conditional masculine)
ochrzciliby (plural third-person conditional masculine)
byliby ochrzcili (plural third-person conditional masculine)
ochrzciłabym (singular first-person conditional feminine)
byłabym ochrzciła (singular first-person conditional feminine)
ochrzciłabyś (singular second-person conditional feminine)
byłabyś ochrzciła (singular second-person conditional feminine)
ochrzciłaby (singular third-person conditional feminine)
byłaby ochrzciła (singular third-person conditional feminine)
ochrzciłybyśmy (plural first-person conditional feminine neuter)
byłybyśmy ochrzciły (plural first-person conditional feminine neuter)
ochrzciłybyście (plural second-person conditional feminine neuter)
byłybyście ochrzciły (plural second-person conditional feminine neuter)
ochrzciłyby (plural third-person conditional feminine neuter)
byłyby ochrzciły (plural third-person conditional feminine neuter)
ochrzciłobym (singular first-person conditional neuter potential rare)
byłobym ochrzciło (singular first-person conditional neuter potential rare)
ochrzciłobyś (singular second-person conditional neuter potential rare)
byłobyś ochrzciło (singular second-person conditional neuter potential rare)
ochrzciłoby (singular third-person conditional neuter)
byłoby ochrzciło (singular third-person conditional neuter)

uczynić nad kimś znak inicjujący nową jakość w życiu, zrywający z przeszłością

Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym.