κλίνω

odmieniać (przez przypadki, przez osoby)

Ξέρεις να κλίνεις το ουσιαστικό αυτό;


κλητική

zob. κλητικός

Η κλητική είναι η πτώση που χρησιμοποιούμε όταν καλούμε ή προσφωνούμε κάποιον ή κάτι.

Wołacz to przypadek, którego używamy, gdy wołamy kogoś lub coś albo gdy zwracamy się do kogoś lub czegoś.


γενική

zob. γενικός

Γενική είναι η πτώση που μεταχειριζόμαστε όταν απαντάμε στην ερώτηση «τίνος;» ή «ποιανού;».

Dopełniacz to przypadek, którego używamy, gdy odpowiadamy na pytanie «czyj?» lub «kogo?».


ονομαστική

zob. ονομαστικός

Ονομαστική είναι η πτώση που μεταχειριζόμαστε όταν απαντάμε στην ερώτηση «ποιος;» ή «τι;».

Mianownik to przypadek, którego używamy, gdy odpowiadamy na pytanie «kto?» lub «co?».


αιτιατική

koine αἰτιατική

Αιτιατική είναι η πτώση που μεταχειριζόμαστε όταν απαντάμε στην ερώτηση «ποιον;» ή «τι;».

Biernik to przypadek, którego używamy, gdy odpowiadamy na pytanie «kogo?» lub «co?».

zobacz też: ονομαστική • γενική • δοτική • αιτιατική • κλητική


πτώση

Στα ελληνικά οι πτώσεις είναι τέσσερις και στα πολωνικά – εφτά.

W greckim są cztery przypadki, a w polskim – siedem.


πρόθεση

gr. πρόθεσις

Στα ελληνικά έχουμε πέντε μονοσύλλαβες προθέσεις, εφτά δισύλλαβες και μια τρισύλλαβη.

W greckim mamy pięć przyimków jednosylabowych, siedem dwusylabowych i jeden trzysylabowy.


ενεστώτας

gr. ενίσταμαι

Ο ενεστώτας φανερώνει κάτι που γίνεται τώρα.

Czas teraźniejszy wskazuje na coś, co dzieje się teraz.


συζυγία

zob. σύζυγος

Τα ρήματα που κλίνονται κατά τον ίδιο τρόπο αποτελούν μια συζυγία.

Czasowniki, które odmieniają się w ten sam sposób, stanowią koniugację.


επίθετο

Οι λέξεις που φανερώνουν ποια ποιότητα ή ιδιότητα έχει το ουσιαστικό λέγονται επίθετα.

Słowa, które wskazują jaką jakość lub właściwość ma rzeczownik, nazywają się przymiotnikami.


ουσιαστικό

(1.1) zob. ουσιαστικός

Τα γένη των ουσιαστικών είναι τρία: αρσενικό, θηλυκό και ουδέτερο.

Rzeczowniki mają trzy rodzaje: męski, żeński i nijaki.


γένος

gr. γίγνομαι

Rzeczowniki występują w trzech rodzajach: męskim, żeńskim i nijakim.


ρήμα

Τα αμετάβατα ρήματα δε συνδυάζονται με αντικείμενο.

Czasowniki nieprzechodnie nie łączą się z dopełnieniem.


υποκείμενο

gr. ὑποκείμενον


τελεία

zob. τέλειος


επίρρημα

gr. ἐπί + gr. ῥἣμα


αμετάβατος

gr. ἀ + μεταβαίνω


υγρός

Τα υγρά σύμφωνα είναι οι φθόγγοι λ και ρ.


αντικείμενο

(1.1-4) gr. ἀντικείμενον


όρος

(1.1-2) gr. ὄρος → góra
(2.1-4) gr. ὅρος → skraj ziemi, granica


αδύνατος

gr. ἀδύνατος


ενικός

koine ἑνικός


ενικός

koine ἑνικός


βαθμός

gr. βαθμός → krok

θετικός / συγκριτικός / υπερθετικός βαθμός


πρόσωπο

(1.1) gr. πρόσωπον


μετοχή

gr. μετοχή < gr. μετέχω < gr. μετά + ἔχω


φωνή

κατά φωνή κι ο γάιδαρος / κατά φωνή και το πουλί

Τα ρήματα της νεοελληνικής γλώσσας έχουν ενεργητική και παθητική φωνή.

Czasowniki języka nowogreckiego mają stronę czynną i bierną.

Τα ψάρια και τα παιδιά δεν έχουν φωνή.


πληθυντικός

(1.1) gr. πληθύνω
(2.1) synekdocha od πληθυντικός αριθμός


πρόταση

gr. πρότασις


άκλιτος

koine ἄκλιτος


έγκλιση

gr. ἔγκλισις < gr. ἐγκλίνω


δευτερεύουσα πρόταση

pl-δευτερεύουσα_πρόταση-el-noun-OIBcabcD


αόριστος

(1.1) gr. ἀόριστος


σύνδεσμος

gr. σύνδεσμος → wiązanie


δίχρονος

w odniesieniu do samogłosek [α], [ι] oraz [υ] starożytnej greki, które mogły być długie lub krótkie


αριθμητικό

n od αριθμητικός

απόλυτα / τακτικά / αναλογικά αριθμητικά


αριθμητικός

gr. ἀριθμητικός


αρσενικό γένος

por. θηλυκό γένος • ουδέτερο γένος


ουδέτερο γένος

por. αρσενικό γένος • θηλυκό γένος


θηλυκό γένος

por. αρσενικό γένος • ουδέτερο γένος


παρωχημένος

gr. παρῳχημένος


παρένθεση

koine παρένθεσις


στίξη

koine στίξις < gr. στίζω


αποθετικό ρήμα

Τα αποθετικά ρήματα σχηματίζουν μόνο μεσοπαθητική φωνή, αλλά έχουν το νόημα ενεργητικής φωνής.

Czasowniki deponencyjne tworzą tylko schematy odmiany strony bierno-zwrotnej, ale mają znaczenie strony czynnej.


ανώμαλος

gr. ἀνώμαλος < gr. αν- + ὁμαλός → nie + normalny


οριστική

koine ὁριστική

zobacz też: υποτακτική • προστακτική


προστακτική

koine προστακτική

zobacz też: οριστική • υποτακτική


πρωτόκλιτος

n.gr. πρωτό- + κλίσις + -τος

pierwszej deklinacji (o rzeczownikach starogreckich i łacińskich)

nie mylić z: πρωτόκλητος
zobacz też: δευτερόκλιτος • τριτόκλιτος


δευτερόκλιτος

n.gr. δευτερό- + κλίσις + -τος

drugiej deklinacji (o rzeczownikach starogreckich i łacińskich)

zobacz też: πρωτόκλιτος • τριτόκλιτος


τριτόκλιτος

n.gr. τριτό- + κλίσις + -τος

trzeciej deklinacji (o rzeczownikach starogreckich i łacińskich)

zobacz też: πρωτόκλιτος • δευτερόκλιτος


κλίση

koine κλίσις


κατηγορούμενο

gr. κατηγορούμενον


βοηθητικό ρήμα

Στη νεοελληνική γλώσσα τα βοηθητικά ρήματα είναι δύο: “έχω” και “είμαι”.

W języku nowogreckim są dwa czasowniki posiłkowe: “mieć” i “być”.


δευτερεύων

ims. od gr. δευτερεύω


άχρηστος

gr. ἄχρηστος

przestarzały, taki, który wyszedł z użycia


παθητικός

gr. παθητικός


παρήχηση

koine παρήχησις

Στη νεοελληνική λογοτεχνία, η παρήχηση είναι αρκετά συχνή στην παραδοσιακή ποίηση και σχεδόν ανύπαρκτη στη νεοτερική.

W nowogreckiej literaturze aliteracja jest dość częsta w poezji tradycyjnej i prawie nieobecna w nowoczesnej.

Παρίσης Ιωαννης, Παρίσης Νικήτας Λεξικό λογοτεχνικών όρων, σ. 141, ISBN13 9789600623291


προσωπικός

śr.gr. πρόσωπον + -ικός


επιφώνημα

koine ἐπιφώνημα