κόρη

nie mylić z: κόρα


κεφάλι

gr. κεφάλιν < gr. κεφάλιον zdrobnienie od gr. κεφαλή

forma równoważna: κεφαλή

zobacz też: Indeks:Nowogrecki - Części ciała

Μου άνοιξαν το κεφάλι με μια πέτρα.


δέρμα

Το δέρμα γύρω από τα μάτια σου έχει ρυτίδες.


στόμα

Άνοιξε το στόμα!


δίσκος

Ποιος νίκησε στο δίσκο;


γαλαξίας

(1.1) gr. γαλαξίας

słowo „Γαλαξίας” (pisane wielką literą) to Droga Mleczna, czyli ta galaktyka, w której znajduje się Ziemia


σκελετός

gr. σκελετός

Ο σκελετός του ανθρώπου υποδιαιρείται στο σκελετό του κορμού και το σκελετό των άνω και κάτω άκρων.

Szkielet człowieka dzieli się na szkielet tułowia i na szkielet górnych i dolnych kończyn.


βλέφαρο

(1.1) gr. βλεφαρίς

zobacz też: Indeks:Grecki - Części ciała

Τα βλέφαρα είναι όργανα απαραίτητα για την προστασία του οφθαλμικού βολβού.

Powieki są organami koniecznymi do ochrony gałki ocznej.


οφθαλμός

(1.1) gr. ὀφθαλμός


περιόστεο

koine περιόστεον


πάγκρεας

(1.1) gr. πάγκρεας, nazwa nadana temu organowi przez starogreckiego anatoma Rufusa z Efezu, prawdopodobnie od πᾶν → „wszystko”, „całe” i κρέας → „mięso”

Το πάγκρεας είναι μεικτός αδένας: ενδοκρινής και εξωκρινής.

Trzustka jest dwojakim gruczołem: wewnątrzwydzielniczym i zewnątrzwydzielniczym.


ωμοπλάτη

gr. ὠμοπλάτη


σηραγγώδες σώμα

zob. σηραγγώδης + σώμα


ηβική σύμφυση

zob. ηβικός + σύμφυση


επιδιδυμίδα

gr. ἐπιδιδυμίς ← ἐπι + δίδυμος


σπερματικός πόρος

zob. σπερματικός + πόρος


βολβοουρηθραίος αδένας

zob. βολβοουρηθραίος + αδένας

pl-βολβοουρηθραίος_αδένας-el-noun-Yo2Jk2oe


σπερματοδόχος κύστη

zob. σπερματοδόχος + κύστη


κρόταφος

gr. κρόταφος

Κοιτάζω τους γκρίζους κροτάφους σου και δεν πιστεύω ότι είσαι μόνο τριάντα χρονών.

Patrzę na twoje siwe skronie i nie chce mi się wierzyć, że masz tylko trzydzieści lat.


γόνατο

λύνονται τα γόνατα κάποιου / κόβονται τα γόνατα κάποιου


γέφυρα

(1.1-5) gr. γέφυρα
(1.6) tłumaczenie angielskiego bridge


βαλβίδα

(1.1-5) franc. valve zapożyczenie powrotne od gr. βαλβίς

(1.6) gr. βαλβίς > B. βαλβίδα


μύτη

gr. μύτις → ryj


άρθρωση

gr. ἄρθρωσις


σπονδυλική στήλη

zob. σπονδυλικός + στήλη


μητρικός

(1.1-2) gr. μητρικός ← gr. μήτηρ
(1.3-5) zob. μήτρα


δωδεκαδάκτυλο

zob. δώδεκα + δάκτυλος


τράχηλος

gr. τράχηλος


διάφραγμα

gr. διάφραγμα < gr. διαφράσσω


σαγόνι

(1.1-2) gr. σιαγόνιον, zdrobn. od: gr. σιαγών


εγκέφαλος

gr. ἐγκέφαλος


δάχτυλο

gr. δάκτυλος


κεφαλή

forma równoważna: κεφάλι n


κλειτορίδα

koine κλειτορίς, B. κλειτορίδα


φτερό

ανοίγω τα φτερά μου, απλώνω τα φτερά μου

κόβω τα φτερά κάποιου, ψαλιδίζω τα φτερά κάποιου

πέφτουν τα φτερά μου, μαζεύω τα φτερά μου

spotykana jest jeszcze forma πτερό, której dzisiaj zaleca się nie stosować

nie mylić z: λασπωτήρας → fartuch błotnika


μέση

gr. μέση < gr. μέσος


αντίχειρας

koine ἀντίχειρ

Ο αντίχειρας έχει μόνο δύο φάλαγγες.


τραπεζίτης

n.gr. τραπέζι + -ίτης


κόκαλο

śr.gr. κόκκαλον < gr. κόκκαλος


μυοκάρδιο

έμφραγμα μυοκαρδίου / έμφραγμα του μυοκαρδίου


γλουτός

przeważnie używany w liczbie mnogiej


γλουτιαίος

n.gr. γλουτός + -ιαίος


δακτύλιος

gr. δακτύλιος


λαβύρινθος

gr. λαβύρινθος


αναβολέας

koine ἀναβολεύς < gr. ἀναβάλλω → podnosić


μέσο αυτί

forma równoważna: μέσο αφτί


ους

gr. οὖς, D. ὠτός


παράμεσος

koine παράμεσος


δάκτυλος

gr. δάκτυλος


συμπαθητικός

zob. συμπαθής


ηλιακός

koine ἡλιακός


φλεβικός

gr. φλεβικός


θύμος

nie mylić z: θυμός


δείκτης

forma równoważna δείχτης


χόνδρος

nie mylić z: χονδρός


οπίσθια εγκεφαλική αρτηρία

pl-οπίσθια_εγκεφαλική_αρτηρία-el-noun-33pmoIfo


πρόσθια χοριοειδής αρτηρία

pl-πρόσθια_χοριοειδής_αρτηρία-el-noun-6XszLKDP


πρόσθια ακτινοειδής αρτηρία

pl-πρόσθια_ακτινοειδής_αρτηρία-el-noun-WkCzy-es


σκωληκοειδής απόφυση

pl-σκωληκοειδής_απόφυση-el-noun-lBRF4a9g


επιγάστριο

gr. ἐπιγάστριον


υπογάστριο

gr. ὑπογάστριον


υποχόνδριος

gr. ὑποχόνδριος


ρίζα

nie mylić z: ριζά


διφαλία

(1.1) zapożyczenie powrotne od ang. diphallia < gr. δύο + φαλλός


υπόφυση

franc. hypophyse < zypożyczenie powrotne od koine ὑπόφυσις


φωνητική χορδή

zwykle w liczbie mnogiej „φωνητικές χορδές”


ακρώμιο

n.gr. ακρ- + ώμος + -ιο


υαλώδες

n od υαλώδης

Το υαλώδες καταλαμβάνει τον χώρο πίσω από τον κρυσταλλοειδή φακό του οφθαλμού.

Ciało szkliste zajmuje przestrzeń za soczewką gałki ocznej.


εφήβαιο

koine ἐφήβαιον


αναπαραγωγικό σύστημα

pl-αναπαραγωγικό_σύστημα-el-noun-mZ3rycrk


στόμαχος

gr. στόμαχος


περιοστεϊκός

n.gr. περιόστεο + -ικός


δάκτυλο

gr. δάκτυλος

forma równoważna δάχτυλο


μετακάρπιο

koine μετακάρπιον


ομφάλιος

n.gr. ομφαλός + -ιος


ομφαλικός

n.gr. ομφαλός + -ικός


καρδιαγγειακό σύστημα

pl-καρδιαγγειακό_σύστημα-el-noun-qPQU9sZw


σπόνδυλος

gr. σπόνδυλος


τένοντας

gr. τένων, B. τένοντα


τομέας

τομέας Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής

kierunek filologiczny na wydziale filozoficznym


τριχοειδής

kapilara, naczynie włosowate, włośniczka


ρινοφάρυγγας

n.gr. ρίνα + φάρυγγας


οισοφάγος

gr. οἰσοφάγος


ουρητήρας

koine οὐρητήρ


χείλος του αιδοίου

przeważnie w lm


συνδετικός ιστός

zobacz też: επιθηλιακός ιστός • νευρικός ιστός • μυϊκός ιστός


προστάτης

gr. προστάτης


σπλήνα

gr. σπλήν > D. σπλῆνα


βραχυδακτυλία

n.łac. brachydactylia zapożyczenie powrotne od n.gr. βραχυ- + δάκτυλος + -ία

zobacz też: εξαδακτυλία • μακροδακτυλία • μεγαδακτυλία • μεγαλοδακτυλία • μιρκοδακτυλία • ολιγοδακτυλία • πολυδακτυλία • σκληροδακτυλία • συνδακτυλία


συνδακτυλία

franc. syndactylie zapożyczenie powrotne od n.gr. συν- + δάκτυλος + -ία

zobacz też: βραχυδακτυλία • εξαδακτυλία • μακροδακτυλία • μεγαδακτυλία • μεγαλοδακτυλία • μιρκοδακτυλία • ολιγοδακτυλία • πολυδακτυλία • σκληροδακτυλία


γαστροκνημιαίος

n.gr. γαστρο- + κνήμη + -αίος


κροταφικός

n.gr. κρόταφος + -ικός


φρονιμίτης

n.gr. φρόνιμος + -ίτης < przekład z franc. dent de sagesse


οδοντικός

koine ὀδοντικός

zobacz też: διχειλικός • μεσοδοντικός • φατνιακός • φατνοοδοντικός • χειλικός


οδοντοφατνιακός

n.gr. οδοντο- + φατνιακός


οστεογόνος

n.gr. οστεο- + -γόνος


οστικός

n.gr. οστό + -ικός


οστάριο

koine ὀστάριον


πυλωρός

koine πυλωρός


ωλένη

Διαπιστώθηκε κάταγμα της ωλένης.


τύμπανο

gr. τύμπανον


προσωπικός

śr.gr. πρόσωπον + -ικός


ωτίτης

gr. οὖς + -ίτης < D. ὠτός → ucho


κουτάλα

zob. κουτάλι


περινεϊκός

n.gr. περίνεο + -ικος