azalea

gr. ἀζαλέα < gr. ἀζαλέος


crocus

gr. κρόκος (krókos); źródłosłów dla ang. crocus, czes. krokus, duń. krokus, fiń. krookus, franc. crocus, galic. croque, hiszp. croco, niderl. krokus, irl. cróch, isl. krókus, katal. crocus, litew. krokas, niem. Krokus, nbk. krokus, nn. krokus, pol. krokus, port. croco, ros. крокус, słń. krokus, szw. krokus, wł. croco


salvia

źródłosłów dla ang. sage, ang. salvia, franc. sauge, hiszp. salvia, katal. sàlvia, niem. Salbei, pol. szałwia, port. sálvia, rum. salvie, wł. salvia


spica

źródłosłów dla arum. schic, dalmatyński spaica, franc. épi, friu. spi, hiszp. espiga, katal. espiga, port. espiga, prow. espic, romansz spia, rum. spic, sardyński spiga, sardyński spica, sycyl. spica, wł. spiga


rosmarinus

(1.1) łac. ros + marinus → rosa morska lub łac. ros + mare


amanita

(1.1) gr. ἀμανίτης

Amanitae veneniferae fungi sunt.


cinnamon

(1.1-3) gr. κίνναμον < gr. κιννάμωμον < z fen.


chrysanthemum

gr. χρυσός + ἄνθεμον


ligustrum

źródłosłów dla ang. ligustrum, n.gr. λιγούστρο, pol. ligustr, wł. ligustro


alum

Alum nos vocamus, Graeci symphyton petraeum.

My nazywamy „alum” to, co Grecy nazywają „symphyton rosnący pomiędzy skałami”.

Plinius Maior Naturalis Historia XXVII, 24 par. 41


populus

dla rodzaju żeńskiego i męskiego występuje ta sama odmiana


ebulus

rzeczownik rodzaju żeńskiego, odmieniający się jak męskiego


suber

o niepewnym pochodzeniu; często wiązane z gr. σῦφαρ (sûphar, → pomarszczona skóra), co wątpliwe ze względu na dużą rozbieżność semantyczną


panicum

łac. panus; źródłosłów dla franc. panic, rum. părâng, rum. părinc, wł. panico


cannabis

gr. κάνναβις


apsinthium

(1.1) gr. ἀψίνθιον


absinthium

(1.1) gr. ἀψίνθιον


absinthius

(1.1) gr. ἀψίνθιον


nardus

(1.1-2) gr. νάρδος (nárdos), gr. νάρδον (nárdon) < hebr. נרד (nerd) < może z sanskr.


brassica

Brassica est quae omnibus holeribus antistat. Eam esto vel coctam vel crudam.

Kapusta jest tym warzywem, które przewyższa wszystkie inne. Można ją spożywać gotowaną albo w stanie surowym.


zingiber

gr. ζιγγίβερις


alnus

źródłosłów dla franc. aulne, hiszp. alno, wł. alno


paeonia

gr. παιωνία < gr. παιώνιος < gr. Παιών → Pajeon


cotoneum

gr. κυδώνιον


symphyton

gr. σύμφυτον


Pinus sylvestris

sosna zwyczajna, sosna pospolita (gatunek rośliny)


lagopus

gr. λαγώπους < gr. λαγώς + πούς

Hacquetia epipactis DC., koniczyna polna


capparis

gr. κάππαρις → kapar


faeniculum

inna pisownia feniculum, fenuculum, foeniculum


feniculum

łac. fenum + -culum; źródłosłów dla ang. fennel, czes. fenykl, franc. fenouil, hiszp. hinojo, katal. fonoll, niem. Fenchel, pol. fenkuł, port. funcho, rum. fenicul, wł. finocchio

inna pisownia faeniculum, fenuculum, foeniculum


fenuculum

inna pisownia faeniculum, feniculum, foeniculum


foeniculum

inna pisownia faeniculum, feniculum, fenuculum


lupinus

łac. lupus + -inus; źródłosłów dla ang. lupine, hiszp. lupino,wł. lupino


cicer

źródłosłów dla alb. qiqer, alb. qiq, arum. tseatsiri, dalmatyński cič, franc. pois chiche, hiszp. chícharo, katal. cigró, katal. ciuró, liguryjski çéixou, sardyński cìxiri, st.franc. ceire, st.franc. cice, sycyl. cìciru, wenec. cexarìna, wł. cece, wł. cecio


cichorium

gr. κιχώριον; źródłosłów dla alb. kore, ang. chicory, ang. succory, arum. tsicoarã, bask. txikoria, franc. chicorée, hiszp. achicoria, niderl. suikerij, kasz. cychória, katal. xicoira, niem. Zichorie, pol. cykoria, port. chicória, port. chicória, ros. цикорий, ukr. цикорій, wł. cicoria


biblos

gr. βύβλος < gr. Βύβλος


pancratium

gr. παγκράτιον


coccum

źródłosłów dla alb. kokë, alb. kuq, ang. coccus, ang. coque, franc. coccus, franc. coque, galic. coco, katal. coc, niem. Kokke, ros. кокк, sycyl. cocciu, wł. cocco, wł. coque


stirps

źródłosłów dla ang. stirpes, ang. stirps, hiszp. estirpe, katal. estirp, port. estirpe, rum. stirpe, wł. sterpo, wł. stirpe


Ipomoea batatas

batat, słodki ziemniak, wilec ziemniaczany


Hevea brasiliensis

kauczukowiec brazylijski, drzewo kauczukowe


ulcus

źródłosłów dla hiszp. úlcera, port. úlcera, st.franc. ulcere (> franc. ulcère, średnioang. ulcer > ang. ulcer), wł. ulcera