vultur

Remus primum sex vultures, Romulus postea, sed duodecim, videt. Sic Romulus augurio victor Romam urbem vocat et aratro fines designat.

Najpierw Remus widzi sześć sępów, ale później Romulus widzi ich dwanaście. W ten sposób Romulus, zwycięzca w związku z wróżbą, nadaje miastu nazwę Rzym i wyznacza pługiem granice.

Isabelle Ducos-Filippi, Le Latin, Assimil, 2007, s. 85, ISBN 978-2-7005-0369-2.


penna

Si in infimo aere prope mare volabis, pennae umidae fient, sin volabis in summo aere prope caelum, ignis solis ceram molliet atque pennas uret.

Jeśli będziesz latać w powietrzu na bardzo niskim poziomie blisko morza, pióra staną się wilgotne; jeśli zaś będziesz latać w powietrzu na bardzo wysokim poziomie blisko nieba, ogień słońca stopi wosk i spali pióra.

Hans Henning Ørberg, Lingua Latina per se illustrata. Pars I. Familia Romana, Special-Trykkeriet Viborg, 2003, s. 206, ISBN 87-997016-5-0.

Plato sic definivit hominem: ‘Homo est animal bipes sine pennis’. Diogenes gallum pennis nudatum produxit in scholam. — Ecce – inquit – hic est homo Platonis.

Platon tak definiował człowieka: „Człowiek jest dwunożnym zwierzęciem bez piór”. Diogenes przyprowadził do szkoły koguta obnażonego z piór. — Oto – powiada – jest człowiek według Platona.

Łacina dla początkujących, Edgard, Warszawa, 2007, s. 80, ISBN 978-83-62482-12-2

Age sis, tu sine pennis vola!


pica

praindoeur. *(s)peyk- → dzięcioł, sroka; źródłosłów dla ang. magpie, ang. pie, ang. piebald, ang. pica, ast. pega, franc. pie, galic. pega, hiszp. pega, irl. píoca, katal. pica, port. pega, sycyl. pica, wł. pica


passer

Passer, deliciae meae puellae…


perdix

gr. πέρδιξ < gr. πέρδομαι


rostrum

źródłosłów dla franc. rostre, hiszp. rostro, port. rostro, wł. rostro


Pelecanus erythrorhynchos

Pelecanus erythrorhynchos, pelikan dzioborogi


Pelecanus onocrotalus

Pelecanus onocrotalus, pelikan różowy, pelikan baba


Pelecanus conspicillatus

Pelecanus conspicillatus, pelikan australijski


Pelecanus occidentalis

Pelecanus occidentalis, pelikan brunatny


Grus

nazwa naukowa rodzaju ptaków (żuraw) liczącego dziesięć gatunków


lagopus

gr. λαγώπους < gr. λαγώς + πούς


tockus

nazwa nadana przez Murzynów z Senegalu i utrwalona w łacińskiej nazwie systematycznej


bradypus

(2.1) gr. βραδύπους < gr. βραδύς + πους → powolny + stopa


parra

prawdopodobnie od praindoeur. *sper(w)- → wróbel, praindoeur. *sper(g)- → ptak


fulica

źródłosłów dla franc. foulque, hiszp. fúlica, hiszp. focha, katal. folliga, katal. fotja, prow. folca, sardyński puliga, sardyński fuliga, sycyl. fiddècula, wenec. fòłega, wł. folaga


milvus

źródłosłów dla franc. milan, friu. nibli, galic. millafre, hiszp. milano, hiszp. miloca, katal. milà, port. milhafre, prow. milan, rum. milan, sycyl. nigghiu, wł. nibbio


mergus

łac. mergo + -us; źródłosłów dla galic. mergullón, galic. somorgullo, hiszp. somorgujo, port. mergulho, port. mergulhão, prow. margon, prow. margolh, romansz marangun, sycyl. maraguni, sycyl. marauni, wenec. marangone, wł. marangone, wł. smergo


plancus

(2.1) gr. πλάγγος (plángos) → rodzaj orła; źródłosłów dla hiszp. planco, franc. planche


Motacilla

łac. motus + -illa lub łac. motus + cilla od poruszania ogonkiem


Sylvia atricapilla

kapturka, pokrzewka czarnołbista, pokrzewka czarnogłowa