fel

źródłosłów dla ast. fiel, arum. heari, dalmatyński fial, franc. fiel, friu. fêl, hiszp. hiel, katal. fel, port. fel, prow. fèl, rum. fiere, sardyński febi, sardyński fele, sycyl. feli, wenec. fiel, wł. fiele


genu

zobacz też: Indeks:Łaciński - Części ciała


lien

Duos lienes habeo.


os

Osculetur me osculo oris sui! […].

Niech mnie ucałuje pocałunkami swych ust! […]. (Pnp 1,2

[…] sana me, Domine, quoniam conturbata sunt ossa mea.

ulecz mnie, bo znękane są moje kości […]. (Ps 6,3


pes

praindoeur. *pṓds
por. sanskr. पद् (pád), gr. πούς (pous)


branchia

gr. βράγχια < gr. βράγχος


coxa

praindoeur. *koḱs-; ; źródłosłów dla franc. cuisse, port. coxa, wł. coscia


ganglion

gr. γάγγλιον


gena

źródłosłów dla ang. gena, rum. geană, wł. gena


papilla

łac. papula → krosta; źródłosłów dla ang. papilla, fiń. papilli, franc. papille, hiszp. papila, port. papila, wł. papilla


vagina

vagina communis tendinum musculorum fibularium

vagina communis tendinum musculorum flexorum

vagina communis tendinum musculorum peroneorum

vagina plantaris tendinis musculi fibularis longi


cor

Pone me ut signaculum super cor tuum…


penis

(1.1-2) praindoeur. *pes- lub *pesos- → ogon


atrium

(1.1) pochodzenia etruskiego lub indoeurop. *ater- („ogień”)


manus

nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua

Cum conscriptus manu sua signum dedisset vocem petivit.

Gdy senator rzymski dawał znak swoją ręką, prosił o głos.


os parietale

ɔs̠ päriɛˈt̪äːɫ̪ɛ


prostata

gr. προστάτης


epiglottis

gr. ἐπιγλωττίς (epiglōttís) < gr. γλῶττα (glôtta)< gr. γλῶσσα (glôssa)


sphincter

gr. σφῐγκτήρ


ulon

Video ulon gangrenosum.


perineum

gr. περίναιον


cauda

źródłosłów dla arag. coda; katal. cua; ang. caudal; wł. coda; port. cauda; rum. coadă; hiszp. cola; wenec. cóa


genitalia

łac. genitalis; źródłosłów dla ang. genitalia, czes. genitálie, eo genitaloj, fiń. genitaalit, galic. xenitais, hiszp. genitales, niderl. genitaliën, malt. ġenitali, niem. Genitalien, pol. genitalia, port. genitália, węg. genitáliák, wł. genitali


naris

zobacz też: Indeks:Łaciński - Części ciała


umerus

…evenitque ut primitus ingredienti cum fascibus Forum praetervolans aquila dexteriore umero consideret.

Oto gdy Klaudiusz po raz pierwszy wchodził na forum w otoczeniu liktorów z rózgami, orzeł szybujący nad orszakiem przysiadł na jego prawym ramieniu.

Gaius Svetonius Tranquillus: Divius Claudius (De vita Caesarum), liber V, 7


abepithymia

porażenie splotu trzewnego (splotu słonecznego)


natis

Tulit itaque Hanon servos David rasitque dimidiam partem barbae eorum et praecidit vestes eorum medias usque ad nates et dimisit eos.

wziął więc sługi Dawida, zgolił im brody do połowy, poobcinał ich szaty do połowy, aż do pośladków, i odesłał ich.

Nova Vulgata, Liber Secundus Samuelis, 10, 4

Sic minabit rex Assyriorum captivos Aegypti et exsules Aethiopiae, iuvenes et senes, nudos et discalceatos, discoopertis natibus ad ignominiam Aegypti.

Tak król Asyrii uprowadzi więźniów Egiptu i jeńców Etiopii, młodych i starych, nagich i bosych, z obnażonymi pośladkami, na pohańbienie Egiptu.

Dum istos invitabis suffragatores, pater, prius in capulo quam in curuli sella suspendes natis.

Jeśli będziesz zapraszał tych swoich wyborców, ojcze, prędzej umieścisz swój tyłek w trumnie niż na krześle kurulnym.

— Ei! Natis pervellit. — Licet: iam diu saepe sunt expunctae.

Oj! On mnie szczypie w pośladki. — Wolno mu. Już od dawna i częstokroć zostały przeszyte na wylot.

Perii! Non puella est. Num quid abscondidisti inter nates?

Przepadłem! To nie jest dziewczyna. Czy nie schowałaś czegoś między pośladkami?

Jest to jeden z czterech zachowanych wersów z tego utworu. [za:] Šárka Hurbánková, Characters and comic situations in Roman comedy: the Atellan face and mime, Graeco-Latina Brunensia 15, 2010, 2, s. 73

Nam, displosa sonat quantum vesica, pepedi diffissa nate ficus.

Jak rozchylę pośladki! Jak huku narobię! – Tak głośno trzaska pęcherz.

Wyraz ten używany jest najczęściej w liczbie mnogiej.


mentula

Futuitur cunnus pilossus multo melius [qu]am glaber: e[ad]em continet vaporem et eadem v[err]it mentulam.

Owłosioną cipkę pieprzy się znacznie lepiej niż gładką – zatrzymuje ciepło i jednocześnie smyra kutasa.

Rudolf Wachter, Pompejanische Wandinschriften, De Gruyter, 2019, s. 397, doi = 10.1515/9783110658286-012

Illa salax nimium nec paucis nota puellis stare Lino desit mentula. Lingua cave.

Ten niegdyś nader jurny i znany licznym dziewczętom kutas przestał Linusowi stawać. Strzeż się, języku!

Obscenis, peream, Priape, si non uti me pudet improbisque verbis. Sed cum tu posito deus pudore ostendas mihi coleos patentes, cum cunno mihi mentula est vocanda.

Niech przepadnę, Priapie, jeśli nie wstyd mi używać obscenicznych i nieprzyzwoitych słów. Ale kiedy ty, bóg pozbawiony wstydu, pokazujesz mi odsłonięte jajca, muszę nazwać po imieniu i pizdę, i chuja.

‘Aut futue, aut pugnemus’ ait. Quid, quod mihi vita carior est ipsa mentula? Signa canant!

Albo mnie przeleć, albo walczmy – mówi. A co, jeśli mój kutas jest mi droższy niż samo życie? Niech zatrąbi sygnał do walki!

Fulmina sub Iove sunt, Neptuni fuscina telum, (…) Herculis armata est invicta dextera clava: at me terribilem mentula tenta facit.

Jowisz włada piorunami, orężem Neptuna jest trójząb, niezwyciężona prawa ręka Herkulesa uzbrojona jest w maczugę, a mnie przerażającym czyni nabrzmiały kutas.

Mentula, festorum cultrix operosa dierum, quondam deliciae divitiaeque meae, quo te deiectam lacrimarum gurgite plangam, quae de tot meritis carmina digna feram?

Kuśko, dni świątecznych niestrudzona czcicielko, niegdyś uciecho moja i skarbie, jakimż to strumieniem łez opłaczę cię opadłą? Jakąż to pieśnią twe liczne zasługi opieję?

Non vis in solio prius lavari quemquam, Cotile: causa quae, nisi haec est, undis ne fovearis irrumatis? Primus te licet abluas: necesse est ante hic mentula, quam caput, lavetur.

Nie chcesz, by ktokolwiek w wannie przed tobą się umył, Kotylu. Jakiż inny powód tego, jeśli nie ten, że nie chcesz w wyruchanej kąpać się wodzie? A niechbyś i nawet pierwszy się umył, ale i tak wchodząc do wanny najpierw w niej chuja, a dopiero potem głowę umoczysz.

Iam nisi per somnum non arrigis et tibi, Mevi, Incipit in medios meiere verpa pedes, Truditur et digitis pannucea mentula lassis nec levat extinctum sollicitata caput. Quid miseros frustra cunnos culosque lacessis? summa petas: illic mentula vivit anus.

Już ci nie staje, Mewiuszu, no chyba że we śnie. I fiut zaczyna ci sikać po stopach. Zwiędły kutas pobudzany waleniem wycieńczonymi palcami nie podnosi swej uschłej główki. Po co na darmo uderzasz do biednych cipek i tyłków? Sięgnij wyżej. To tam użyje życia stara pyta.

Tego typu obsceniczne słowa występowały często w graffiti i epigramach, ale prawie wcale nie były spotykane w innych gatunkach literackich. Wyraz mentula używany był przez Marcjalisa, Katullusa i autora Priapeów – twórców, którzy deklarowali dosadność języka w swoich utworach.

Cyceron w jednym z listów (Epistulae ad Familiares 9.22.3) wspomina, że nie wypada tworzyć formy zdrobniałej od słowa menta ‘mięta’ w taki sam sposób, jak od słowa ruta tworzy się zdrobniałą formę rutula. Słowo mentula uważał za bardzo nieprzyzwoite i nie zdecydował się wymienić go wprost.

W ramach dążenia do nieużywania nieprzyzwoitych słów niektóre fragmenty dzieł pomijano w tłumaczeniach, modyfikowano je, by zmienić znaczenie lub stosowano eufemizmy. Eufemizmy występujące w wielu słownikach pod tego rodzaju hasłami powodują, że brakuje informacji o wydźwięku tych wyrazów i sposobie ich użycia.


facies

(1.1) źródłosłów dla alb. faqe, ang. face, franc. face, franc. faciès, hiszp. faz, hiszp. haz, hiszp. hacia, katal. faç, port. face, rum. față, sycyl. facci, wł. faccia


olecranon

gr. ὠλένη + κρανίον


claustrum

źródłosłów dla ang. cloister, czes. klášter, hiszp. claustro, niem. Kloster, pol. claustrum, pol. klaustrum, pol. klasztor, port. claustro, słc. kláštor, wenec. giostro, wł. chiostro, wł. claustro


digitulus

zdrobn. od digitus → palec (połączenie tegoż z przyrostkiem -ulus)


cicer

źródłosłów dla alb. qiqer, alb. qiq, arum. tseatsiri, dalmatyński cič, franc. pois chiche, hiszp. chícharo, katal. cigró, katal. ciuró, liguryjski çéixou, sardyński cìxiri, st.franc. ceire, st.franc. cice, sycyl. cìciru, wenec. cexarìna, wł. cece, wł. cecio


zygapophysis

gr. ζυγον + ἀπόφυσις


zygapophysialis

w B. lm m/ż alternatywna forma odmiany to "zygapophysialīs"


bronchium

łac. bronchia < gr. βρόγχια (brónkhia) < gr. βρόγχος (brónkhos) → tchawica, gardło


verpa

penis, kutas, fiut, z odsłoniętą żołędzią (tj. obrzezany lub w stanie erekcji)

Iam nisi per somnum non arrigis et tibi, Mevi, incipit in medios meiere verpa pedes.

Już ci nie staje, Mewiuszu, no chyba że we śnie. I fiut zaczyna ci sikać po stopach.

Nam nihilo minore verpa farti estis.

Nie mniejszym kutasem jesteście napchani.


condylus

gr. κόνδυλος