vi

verb, intransitive → czasownik nieprzechodni


vid

vidy (nominative plural)
vidu (genitive singular)
vidů (genitive plural)
vidu (dative singular)
vidům (dative plural)
vidy (accusative plural)
vide (vocative singular)
vidy (vocative plural)
vidu (locative singular)
videch (locative plural)
videm (instrumental singular)
vidy (instrumental plural)


vokal

(1.1) duń. vokal (2.1 przym.)
(2.1) łac. vocalis

Undersøgelser viser, at vokaler kan aflæses på munden med en sikkerhed på ca. 70% og konsonanter med en sikkerhed på ca. 30%.

Badania wykazują, że samogłoski można odczytać z ruchu warg z pewnością 70%, a spółgłoski z pewnością 30%.


ununombro

ununombroj (nominative plural)
ununombron (accusative singular)
ununombrojn (accusative plural)

Oni kreas la plurnombron per aldono de "-j" al la ununombro.

Liczbę mnogą tworzy się przez dodanie „-j” do liczby pojedynczej.


a

zobacz też: ei/a • bee • cee • dee • e • ef • gee • aitch • i • jay • kay • el • em • en • o • pee • cue • ar • ess • tee • u • vee • double U • ex • wye • zee/zed


ablativ

ablativy (nominative plural)
ablativu (genitive singular)
ablativů (genitive plural)
ablativu (dative singular)
ablativům (dative plural)
ablativy (accusative plural)
ablative (vocative singular)
ablativy (vocative plural)
ablativu (locative singular)
ablativech (locative plural)
ablativem (instrumental singular)
ablativy (instrumental plural)


ablativ

zobacz też: słownictwo gramatyczne w języku duńskim

Ablativ brugtes i latin.


adjektiv

Nogle få adjektiver gradbøjes uregelmæssigt.

Niewielka liczba przymiotników stopniuje się nieregularnie.

Ved nogle adjektiver kan man ikke se, om de er brugt adverbielt eller ej, fordi de ikke kræver (eller ikke tillader) den adverbielle -t-endelse.

W przypadku niektórych przymiotników nie można stwierdzić, czy są one użyte przysłówkowo czy nie, ponieważ nie wymagają one przysłówkowej końcówki -t (lub nie pozwalają na nią).


adjektiv

Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1905 (Fundamento de Esperanto). Baza Radikaro Oficiala: grupa 8.


adverb

Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1905 (Fundamento de Esperanto). Baza Radikaro Oficiala: grupa 9.


adverb

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q9043 (nor)-Teodor605-adverb (alternativ uttale).wav

Adverbene i norsk bøyes ikke.

Przysłówki w języku norweskim nie odmieniają się.


akuzativ

Akuzativ odgovara na pitanje: „koga? i šta?”

Biernik odpowiada na pytanie: „kogo? co?”


akuzativ

akuzativy (nominative plural)
akuzativu (genitive singular)
akuzativů (genitive plural)
akuzativu (dative singular)
akuzativům (dative plural)
akuzativy (accusative plural)
akuzative (vocative singular)
akuzativy (vocative plural)
akuzativu (locative singular)
akuzativech (locative plural)
akuzativem (instrumental singular)
akuzativy (instrumental plural)


akuzativ

Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1905 (Fundamento de Esperanto).


dativ

dativy (nominative plural)
dativu (genitive singular)
dativů (genitive plural)
dativu (dative singular)
dativům (dative plural)
dativy (accusative plural)
dative (vocative singular)
dativy (vocative plural)
dativu (locative singular)
dativech (locative plural)
dativem (instrumental singular)
dativy (instrumental plural)


dativ

zobacz też: słownictwo gramatyczne w jęz. duńskim

Tysk og islandsk har bevaret fire kasus: nominativ, akkusativ, genitiv og dativ.

W niemieckim i islandzkim zachowały się cztery przypadki: mianownik, biernik, dopełniacz i celownik.


form

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-form.wav

In the English language, there are two participial forms: 1. the present participle, and 2. the past participle.

W języku angielskim istnieją dwie formy imiesłowowe: 1. imiesłów czasu teraźniejszego i 2. imiesłów czasu przeszłego.


genitiv

genitivy (nominative plural)
genitivu (genitive singular)
genitivů (genitive plural)
genitivu (dative singular)
genitivům (dative plural)
genitivy (accusative plural)
genitive (vocative singular)
genitivy (vocative plural)
genitivě (locative singular)
genitivu (locative singular)
genitivech (locative plural)
genitivem (instrumental singular)
genitivy (instrumental plural)


genitiv

W niemieckim i islandzkim zachowały się cztery przypadki: mianownik, biernik, dopełniacz oraz celownik.


nome

zobacz też: Indeks:Włoski - Słownictwo gramatyczne


nominativ

nominativy (nominative plural)
nominativu (genitive singular)
nominativů (genitive plural)
nominativu (dative singular)
nominativům (dative plural)
nominativy (accusative plural)
nominative (vocative singular)
nominativy (vocative plural)
nominativě (locative singular)
nominativu (locative singular)
nominativech (locative plural)
nominativem (instrumental singular)
nominativy (instrumental plural)


objekt

Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1905 (Fundamento de Esperanto). Baza Radikaro Oficiala: grupa 5.


past

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-past.wav

tylko przed rzeczownikiem

There are many past tenses in English.

W angielskim jest wiele czasów przeszłych.


person

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-person.wav

Autobiography is almost always written in the first person.

Autobiografia jest prawie zawsze pisana w pierwszej osobie.


person

Hun skriver sin blog i tredje person.


persona

la persona del Padre, del Figlio e dello Spirito Santo


pronom

zobacz też: Indeks:Francuski - Słownictwo gramatyczne


subjekt

subjekty (nominative plural)
subjektu (genitive singular)
subjektů (genitive plural)
subjektu (dative singular)
subjektům (dative plural)
subjekty (accusative plural)
subjekte (vocative singular)
subjekty (vocative plural)
subjektě (locative singular)
subjektu (locative singular)
subjektech (locative plural)
subjektem (instrumental singular)
subjekty (instrumental plural)


subjekt

Infinitiv kan stå som subjekt og objekt.

Bezokolicznik może być podmiotem i dopełnieniem.


celownik

t͡sɛˈlɔvʲɲik

trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?

W klasie tylko Janek nie wie, na jakie pytania odpowiada celownik.


mianownik

mʲjãˈnɔvʲɲik

mianownika (genitive singular)
mianownikowi (dative singular)
mianownikiem (instrumental singular)
mianowniku (locative singular)
mianowniku (vocative singular)
mianowniki (nominative plural)
mianowników (genitive plural)
mianownikom (dative plural)
mianowniki (accusative plural)
mianownikami (instrumental plural)
mianownikach (locative plural)
mianowniki (vocative plural)

zobacz też: Aneks:Język polski - deklinacja

pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?

Mianownik jest formą wyrazu podawaną w słownikach.


dopełniacz

dɔˈpɛwʲɲat͡ʃ

dopełniacza (genitive singular)
dopełniaczowi (dative singular)
dopełniaczem (instrumental singular)
dopełniaczu (locative singular)
dopełniaczu (vocative singular)
dopełniacze (nominative plural)
dopełniaczy (genitive plural)
dopełniaczów (genitive plural)
dopełniaczom (dative plural)
dopełniacze (accusative plural)
dopełniaczami (instrumental plural)
dopełniaczach (locative plural)
dopełniacze (vocative plural)

Dopełniacz określa również stosunek własności (odpowiada na pytanie czyj?)

drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?

Jak brzmi ten wyraz w dopełniaczu?


biernik

biernika (genitive singular)
biernikowi (dative singular)
biernikiem (instrumental singular)
bierniku (locative singular)
bierniku (vocative singular)
bierniki (nominative plural)
bierników (genitive plural)
biernikom (dative plural)
bierniki (accusative plural)
biernikami (instrumental plural)
biernikach (locative plural)
bierniki (vocative plural)

czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?

W tym zdaniu żaden wyraz nie jest w bierniku.


narzędnik

naˈʒɛ̃ndʲɲik

narzędnika (genitive singular)
narzędnikowi (dative singular)
narzędnikiem (instrumental singular)
narzędniku (locative singular)
narzędniku (vocative singular)
narzędniki (nominative plural)
narzędników (genitive plural)
narzędnikom (dative plural)
narzędniki (accusative plural)
narzędnikami (instrumental plural)
narzędnikach (locative plural)
narzędniki (vocative plural)

piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?

W języku niemieckim nie ma formy narzędnika.


miejscownik

miejscownika (genitive singular)
miejscownikowi (dative singular)
miejscownikiem (instrumental singular)
miejscowniku (locative singular)
miejscowniku (vocative singular)
miejscowniki (nominative plural)
miejscowników (genitive plural)
miejscownikom (dative plural)
miejscowniki (accusative plural)
miejscownikami (instrumental plural)
miejscownikach (locative plural)
miejscowniki (vocative plural)

szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?

W języku angielskim nie ma formy miejscownika.


wołacz

wołacza (genitive singular)
wołaczowi (dative singular)
wołaczem (instrumental singular)
wołaczu (locative singular)
wołaczu (vocative singular)
wołacze (nominative plural)
wołaczy (genitive plural)
wołaczom (dative plural)
wołacze (accusative plural)
wołaczami (instrumental plural)
wołaczach (locative plural)
wołacze (vocative plural)

siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi

Wołaczem rzeczownika „Litwa” zaczyna się utwór „Pan Tadeusz”.


ty

odziedziczone z prasł. *ty̑, z prabałtosł. *tūˀ, z praindoeur. *túh₂

forma uprzejma pan, pani; zobacz też: Aneks:Język polski - zaimki

zobacz też: ja • ty • on • ona • ono • my • wy • oni • one

Czy to ty byłeś wczoraj pod moim oknem?

Widziałam cię.

Mam nadzieję, że ci to przejdzie.


imiesłów

imiesłowu (genitive singular)
imiesłowowi (dative singular)
imiesłowem (instrumental singular)
imiesłowie (locative singular)
imiesłowie (vocative singular)
imiesłowy (nominative plural)
imiesłowów (genitive plural)
imiesłowom (dative plural)
imiesłowy (accusative plural)
imiesłowami (instrumental plural)
imiesłowach (locative plural)
imiesłowy (vocative plural)

forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek

Imiesłów jest formą czasownika.


rzeczownik

ʒɛˈt͡ʃɔvʲɲik

rzeczownika (genitive singular)
rzeczownikowi (dative singular)
rzeczownikiem (instrumental singular)
rzeczowniku (locative singular)
rzeczowniku (vocative singular)
rzeczowniki (nominative plural)
rzeczowników (genitive plural)
rzeczownikom (dative plural)
rzeczowniki (accusative plural)
rzeczownikami (instrumental plural)
rzeczownikach (locative plural)
rzeczowniki (vocative plural)

część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion

Zazwyczaj rzeczowniki stanowią podmioty zdań, ale mogą być również i dopełnieniami.

Wyraz „rzeczownik” sam w sobie jest rzeczownikiem


czasownik

t͡ʃaˈsɔvʲɲik

czasownika (genitive singular)
czasownikowi (dative singular)
czasownikiem (instrumental singular)
czasowniku (locative singular)
czasowniku (vocative singular)
czasowniki (nominative plural)
czasowników (genitive plural)
czasownikom (dative plural)
czasowniki (accusative plural)
czasownikami (instrumental plural)
czasownikach (locative plural)
czasowniki (vocative plural)

część mowy opisująca czynności lub stany

Orzeczenie w zdaniu najczęściej jest wyrażone osobową formą czasownika.


przymiotnik

pol. przymiot + -nik, kalka z łac. adiectīvum

pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik

pšỹmʹi ̯otʹńik

przymiotnika (genitive singular)
przymiotnikowi (dative singular)
przymiotnikiem (instrumental singular)
przymiotniku (locative singular)
przymiotniku (vocative singular)
przymiotniki (nominative plural)
przymiotników (genitive plural)
przymiotnikom (dative plural)
przymiotniki (accusative plural)
przymiotnikami (instrumental plural)
przymiotnikach (locative plural)
przymiotniki (vocative plural)

wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”

Wiele przysłówków jest utworzonych od przymiotników.

Przymiotnikiem w zdaniu „Mam niebieski rower.” jest wyraz „niebieski”.


rodzajnik

rodzajnika (genitive singular)
rodzajnikowi (dative singular)
rodzajnikiem (instrumental singular)
rodzajniku (locative singular)
rodzajniku (vocative singular)
rodzajniki (nominative plural)
rodzajników (genitive plural)
rodzajnikom (dative plural)
rodzajniki (accusative plural)
rodzajnikami (instrumental plural)
rodzajnikach (locative plural)
rodzajniki (vocative plural)

wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika

W języku niemieckim używa się rodzajników.


liczebnik

lʲiˈt͡ʃɛbʲɲik

liczebnika (genitive singular)
liczebnikowi (dative singular)
liczebnikiem (instrumental singular)
liczebniku (locative singular)
liczebniku (vocative singular)
liczebniki (nominative plural)
liczebników (genitive plural)
liczebnikom (dative plural)
liczebniki (accusative plural)
liczebnikami (instrumental plural)
liczebnikach (locative plural)
liczebniki (vocative plural)

liczebniki odpowiadają na pytania: ile, który

Znajomość liczebników jest podstawą nauki każdego języka obcego.


przedimek

przedimka (genitive singular)
przedimkowi (dative singular)
przedimkiem (instrumental singular)
przedimku (locative singular)
przedimku (vocative singular)
przedimki (nominative plural)
przedimków (genitive plural)
przedimkom (dative plural)
przedimki (accusative plural)
przedimkami (instrumental plural)
przedimkach (locative plural)
przedimki (vocative plural)

wyraz stosowany w niektórych językach do oznaczenia, że następny wyraz jest rzeczownikiem

W języku angielskim używa się przedimków.


osoba

por. białor. асоба, czes. osoba, chorw. osoba, dłuż. wósoba, głuż. wosoba, ros. особа, słc. osoba, słń. oseba i ukr. осо́ба

zob. też osoba w Wikipedii

pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności

Drugiej osobie liczby mnogiej odpowiada zaimek „wy”.


osoba

osoby (nominative plural)
osoby (genitive singular)
osob (genitive plural)
osobě (dative singular)
osobám (dative plural)
osobu (accusative singular)
osoby (accusative plural)
osobo (vocative singular)
osoby (vocative plural)
osobě (locative singular)
osobách (locative plural)
osobou (instrumental singular)
osobami (instrumental plural)


czas

(1.2) prasł. *časъ (< praindoeur. *kēso-) → odcinek czasu

czasu (genitive singular)
czasowi (dative singular)
czasem (instrumental singular)
czasie (locative singular)
czasie (vocative singular)
czasu (genitive singular)
czasowi (dative singular)
czasem (instrumental singular)
czasie (locative singular)
czasie (vocative singular)
czasy (nominative plural)
czasów (genitive plural)
czasom (dative plural)
czasy (accusative plural)
czasami (instrumental plural)
czasy (instrumental plural)
czasach (locative plural)
czasy (vocative plural)

zob. też czas w Wikicytatach

zobacz też: polskie przysłowia o czasie

sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi

W języku polskim są trzy czasy: przeszły, teraźniejszy i przyszły.


падеж

В български няма падежи.


падеж

Кото́рый паде́ж отвеча́ет на вопро́сы: кто? что?

Który przypadek odpowiada na pytania: kto? co?


colon

znak rodzielający (1.2): (średnik, dwukropek)


nominativus

mianownik, przypadek odpowiadający w większości języków na pytania: kto? co?


genitivus

zobacz też: Indeks:Łaciński - Słownictwo gramatyczne

zobacz też: abessivus • ablativus • absolutivus • accusativus • adessivus • allativus • comitativus • dativus • dedativus • elativus • ergativus • essivus • genitivus • illativus • inessivus • instrumentalis • locativus • nominativus • partitivus • possessivus • prolativus • terminativus • translativus • vocativus

stosowana również pisownia: genetivus

dopełniacz, przypadek określający w większości języków właściciela (pytanie czyj?)


dativus

celownik, przypadek określający odbiorcę czynności (pytania: komu? czemu?)


accusativus

accusativu (genitive singular)
accusativowi (dative singular)
accusativem (instrumental singular)
accusativie (locative singular)
accusativie (vocative singular)
accusativy (nominative plural)
accusativów (genitive plural)
accusativom (dative plural)
accusativy (accusative plural)
accusativami (instrumental plural)
accusativach (locative plural)
accusativy (vocative plural)


accusativus

biernik, przypadek określający cel czynności (pytania: kogo? co?)


instrumentalis

narzędnik, przypadek określający środek lub sposób, dzięki któremu czynność została wykonana (pytania: kim? czym?)


ablativus

ablativy (nominative plural)
ablativu (genitive singular)
ablativów (genitive plural)
ablativowi (dative singular)
ablativom (dative plural)
ablativy (accusative plural)
ablativem (instrumental singular)
ablativami (instrumental plural)
ablativie (locative singular)
ablativach (locative plural)
ablativie (vocative singular)
ablativy (vocative plural)

Dawniej w polskiej terminologii językoznawczej obowiązywały terminy łacińskie.

Czytałam artykuł naukowy na temat ablativu.


ablativus

ablatyw, przypadek określający źródło czynności (pytania: od kogo? od czego?)


locativus

miejscownik, przypadek określający miejsce wykonywania czynności (pytania: na/przy/w/… kim? czym?)


vocativus

wołacz, przypadek wyrażający bezpośredni zwrot do odbiorcy


abessivus

przypadek określający brak czegoś (pytania: bez kogo? bez czego?)


prolativus

przypadek określający drogę wykonania czynności (pytania: kim? czym?)


terminativus

przypadek określający koniec czynności (pytania: do kogo/czego?)


translativus

translatio - "przenosić", "tłumaczyć" (w jęz. fińskim w tym przypadku są nazwy języków docelowego tłumaczenia)

przypadek określający cel przemiany wykonawcy czynności (pytania: w kogo? w co?)


possessivus

dopełniacz, przypadek określający właściciela czegoś (pytania: czyj?)


allativus

przypadek określający cel ruchu w czynności (pytania: na kogo? na co?)


comitativus

łac. comitiva → poufałość < łac. comitivus → dworski < łac. comitis → towarzysz < łac. kom + ire → współ- + chodzić

przypadek określający współtwórcę czynności (pytania: z kim? z czym?)


partitivus

przypadek określający część czegoś (pytania: kogo? czego?); w języku fińskim również po liczebnikach


essivus

przypadek określający czas wykonania czynności (pytanie: kiedy?)


inessivus

przypadek, zbliżony do miejscownika (locativus) określający miejsce wykonania czynności, jeśli odbywa się ona wewnątrz czegoś (pytania: w kim? w czym?)


illativus

przypadek, zbliżony do miejscownika (locativus) i inessivus określający kierunek wykonania czynności, jeśli odbywa się ona do wewnątrz czegoś (pytania: w kogo? w co?)


elativus

przypadek, zbliżony do inessivus określający miejsce wykonania czynności, jeśli odbywa się ona na zewnątrz czegoś (pytania: z wewnątrz kogo? z wewnątrz czego? skąd?)


adessivus

przypadek, zbliżony do miejscownika (locativus) określający miejsce wykonania czynności, jeśli odbywa się ona na czymś (pytania: na kim? na czym?)


verbum

verbem (nominative plural)
verba (genitive singular)
verb (genitive plural)
verba (dative singular)
verbům (dative plural)
verba (accusative plural)
verba (vocative plural)
verbu (locative singular)
verbech (locative plural)
verbem (instrumental singular)
verby (instrumental plural)


verbum

zobacz też: substantivum • verbum • adiectivum • pronomen • numerale • adverbium • praepositio • coniunctio • particula • exclamatio


Akkusativ

zobacz też: Nominativ • Genitiv • Dativ • Akkusativ

zobacz też: Indeks:Niemiecki - Słownictwo gramatyczne

zobacz też: Aneks:Język niemiecki - deklinacja

Der Akkusativ wird in der deutschen Grammatik als der vierte/4. Fall bezeichnet.

Biernik nazywany jest w niemieckiej gramatyce czwartym przypadkiem.


liczba

liczby (genitive singular)
liczbie (dative singular)
liczbę (accusative singular)
liczbą (instrumental singular)
liczbie (locative singular)
liczbo (vocative singular)
liczby (nominative plural)
liczb (genitive plural)
liczbom (dative plural)
liczby (accusative plural)
liczbami (instrumental plural)
liczbach (locative plural)
liczby (vocative plural)

Wyraz bywa często używany zamiennie z wyrazem ilość, co czasem uważane jest za błąd, natomiast dopuszczalne jest w użyciu potocznym. Za bardziej poprawne uważa się użycie wyrazu „liczba” tylko w stosunku do rzeczowników policzalnych a „ilość” do niepoliczalnych lub wtedy gdy chcemy podkreślić, że formalnie policzalne obiekty tworzą wielką masę (np. nieopisane ilości ludzi).

w deklinacji: kategoria gramatyczna wynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa

Większość polskich rzeczowników ma zarówno liczbę pojedynczą, jak i mnogą.


imiesłów przymiotnikowy czynny

прилагательное причастие действительного залога

ĩˈmʲjɛswuf ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ ˈt͡ʃɨ̃nːɨ

imiesłowy przymiotnikowe czynne (nominative plural)
imiesłowu przymiotnikowego czynnego (genitive singular)
imiesłowów przymiotnikowych czynnych (genitive plural)
imiesłowowi przymiotnikowemu czynnemu (dative singular)
imiesłowom przymiotnikowym czynnym (dative plural)
imiesłowy przymiotnikowe czynne (accusative plural)
imiesłowem przymiotnikowym czynnym (instrumental singular)
imiesłowami przymiotnikowymi czynnymi (instrumental plural)
imiesłowie przymiotnikowym czynnym (locative singular)
imiesłowach przymiotnikowych czynnych (locative plural)
imiesłowie przymiotnikowy czynny (vocative singular)
imiesłowy przymiotnikowe czynne (vocative plural)

imiesłów, który określa podmiot zdania jako wykonawcę innej czynności, równoczesnej z czynnością orzeczenia zdania


imiesłów przymiotnikowy bierny

ĩˈmʲjɛswuf ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ ˈbʲjɛrnɨ

imiesłowu przymiotnikowego biernego (genitive singular)
imiesłowowi przymiotnikowemu biernemu (dative singular)
imiesłowem przymiotnikowym biernym (instrumental singular)
imiesłowie przymiotnikowym biernym (locative singular)
imiesłowie przymiotnikowy bierny (vocative singular)
imiesłowy przymiotnikowe bierne (nominative plural)
imiesłowów przymiotnikowych biernych (genitive plural)
imiesłowom przymiotnikowym biernym (dative plural)
imiesłowy przymiotnikowe bierne (accusative plural)
imiesłowami przymiotnikowymi biernymi (instrumental plural)
imiesłowach przymiotnikowych biernych (locative plural)
imiesłowy przymiotnikowe bierne (vocative plural)

zob. imiesłów, czasowniki w języku polskim

forma czasownika, która odnosi się do przedmiotu czynności, której przedmiot ten został poddany, np. widziany, pisany, myty


imiesłów przymiotnikowy przeszły

ĩˈmʲjɛswuf ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ ˈpʃɛʃwɨ

imiesłowy przymiotnikowe przeszłe (nominative plural)
imiesłowu przymiotnikowego przeszłego (genitive singular)
imiesłowów przymiotnikowych przeszłych (genitive plural)
imiesłowowi przymiotnikowemu przeszłemu (dative singular)
imiesłowom przymiotnikowym przeszłym (dative plural)
imiesłowy przymiotnikowe przeszłe (accusative plural)
imiesłowem przymiotnikowym przeszłym (instrumental singular)
imiesłowami przymiotnikowymi przeszłymi (instrumental plural)
imiesłowie przymiotnikowym przeszłym (locative singular)
imiesłowach przymiotnikowych przeszłych (locative plural)
imiesłowie przymiotnikowy przeszły (vocative singular)
imiesłowy przymiotnikowe przeszłe (vocative plural)

imiesłów, który określa podmiot zdania jako cel innej czynności, która została wykonana na podmiocie przed czynnością orzeczenia zdania

W zdaniu: „Budynek powstały w 1620 roku znajduje się pomiędzy kanałami.” – wyraz „powstały” to imiesłów przymiotnikowy przeszły.


imiesłów przysłówkowy współczesny

imiesłowu przysłówkowego współczesnego (genitive singular)
imiesłowem przysłówkowym współczesnym (instrumental singular)
imiesłowie przysłówkowym współczesnym (locative singular)
imiesłowie przysłówkowy współczesny (vocative singular)
imiesłowy przysłówkowe współczesne (nominative plural)
imiesłowów przysłówkowych współczesnych (genitive plural)
imiesłowom przysłówkowym współczesnym (dative plural)
imiesłowy przysłówkowe współczesne (accusative plural)
imiesłowy przysłówkowe współczesne (vocative plural)

imiesłów, który określa czynność, którą wykonuje podmiot równocześnie z czynnością orzeczenia zdania


imiesłów przysłówkowy uprzedni

imiesłowy przysłówkowe uprzednie (nominative plural)
imiesłowu przysłówkowego uprzedniego (genitive singular)
imiesłowów przysłówkowych uprzednich (genitive plural)
imiesłowowi przysłówkowemu uprzedniemu (dative singular)
imiesłowom przysłówkowym uprzednim (dative plural)
imiesłowy przysłówkowe uprzednie (accusative plural)
imiesłowem przysłówkowym uprzednim (instrumental singular)
imiesłowami przysłówkowymi uprzednimi (instrumental plural)
imiesłowie przysłówkowym uprzednim (locative singular)
imiesłowach przysłówkowych uprzednich (locative plural)
imiesłowie przysłówkowy uprzedni (vocative singular)
imiesłowy przysłówkowe uprzednie (vocative plural)

imiesłów, który określa czynność, którą wykonywał podmiot przed czynnością orzeczenia zdania


przedimek określony

pʃɛdʲˈĩmɛk ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ

przedimka określonego (genitive singular)
przedimkowi określonemu (dative singular)
przedimkiem określonym (instrumental singular)
przedimku określonym (locative singular)
przedimku określony (vocative singular)
przedimki określone (nominative plural)
przedimków określonych (genitive plural)
przedimkom określonym (dative plural)
przedimki określone (accusative plural)
przedimkami określonymi (instrumental plural)
przedimkach określonych (locative plural)
przedimki określone (vocative plural)

przedimek, który stoi przed rzeczownikiem znanym z kontekstu


przedimek nieokreślony

pʃɛdʲˈĩmɛc ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q809 (pol)-Jest Spoczko-przedimek nieokreślony.wav

przedimka nieokreślonego (genitive singular)
przedimkowi nieokreślonemu (dative singular)
przedimkiem nieokreślonym (instrumental singular)
przedimku nieokreślonym (locative singular)
przedimku nieokreślony (vocative singular)
przedimki nieokreślone (nominative plural)
przedimków nieokreślonych (genitive plural)
przedimkom nieokreślonym (dative plural)
przedimki nieokreślone (accusative plural)
przedimkami nieokreślonymi (instrumental plural)
przedimkach nieokreślonych (locative plural)
przedimki nieokreślone (vocative plural)

przedimek, który stoi przed rzeczownikiem nieznanym z kontekstu


ablativo

ablativoj (nominative plural)
ablativon (accusative singular)
ablativojn (accusative plural)

nie mylić z: instrumentalo


accusativo

zobacz też: nominativo • genitivo • dativo • accusativo • strumentale • locativo • vocativo


activo

por activa o por pasiva, por activa y por pasiva


adjectivo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q5146 (por)-Nelson Ricardo 2500-adjectivo.wav

pisownia po reformie ortograficznej z 1990: adjetivo


adverbial

aðvæɐ̯biˈæˀl


adverbio

zobacz też: categoría gramatical • sustantivo • adjetivo • verbo • pronombre • determinante • adverbio • preposición • conjunción • interjección

zobacz też: Hiszpański - Słownictwo gramatyczne


comparative

stopień wyższy w krótkich przymiotnikach i przysłówkach tworzymy, dodając końcówkę „er”, np. cheap - cheaper → tani - tańszy

w przymiotnikach i przysłówkach długich stopień wyższy tworzymy, dodając na początku słowo „more”, np. expensive - more expensive → drogi - droższy

zobacz też: superlative (stopień najwyższy)

stopień wyższy przymiotnika i przysłówka


comparativo

komparatyw, stopień wyższy (przymiotnika, przysłówka)


concordar

El verbo debe concordar en número y en persona con el sujeto de la oración.

Czasownik musi zgadzać się co do liczby i osoby z podmiotem zdania.


conjugar

Es muy importante saber conjugar los verbos irregulares, ya que son los que más se utilizan.

Umieć odmieniać czasowniki nieregularne to bardzo ważne, gdyż to one są najbardziej używane.


caso

zobacz też: Indeks:Hiszpański - Słownictwo gramatyczne


dativo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-dativo.wav

dativoj (nominative plural)
dativon (accusative singular)
dativojn (accusative plural)


declarative

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Flame, not lame-declarative.wav


feminin

zobacz też: Indeks:Niemiecki - Słownictwo gramatyczne


final

El nexo «para que» introduce preposiciones subordinadas finales.

Związek wyrazów «para que» wprowadza zdania podrzędne celu.


futuro

zobacz też: pasado • presente • futuro

czas gramatyczny: czas przyszły prosty trybu oznajmującego

czas gramatyczny: czas przyszły prosty trybu łączącego


futuro

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q652 (ita)-Crunchy Cloaky Crackdown-futuro.wav


przypadek

(1.1) por. przypadać
(1.2) kalka z łac. casus

przypadku (genitive singular)
przypadkowi (dative singular)
przypadkiem (instrumental singular)
przypadku (locative singular)
przypadku (vocative singular)
przypadki (nominative plural)
przypadków (genitive plural)
przypadkom (dative plural)
przypadki (accusative plural)
przypadkami (instrumental plural)
przypadkach (locative plural)
przypadki (vocative plural)
przypadka (genitive singular)
przypadkowi (dative singular)
przypadkiem (instrumental singular)
przypadku (locative singular)
przypadku (vocative singular)
przypadki (nominative plural)
przypadków (genitive plural)
przypadkom (dative plural)
przypadki (accusative plural)
przypadkami (instrumental plural)
przypadkach (locative plural)
przypadki (vocative plural)

zob. też przypadek w Wikicytatach

W języku polskim jest siedem przypadków: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik, narzędnik, miejscownik i wołacz.


gerundio

gerundio compuesto

imiesłów czynny złożony (odpowiednik imiesłowu przysłówkowego uprzedniego)

forma nieosobowa czasowników „gerundio” występuje w charakterze przysłówkowym (leyendo un libro → czytając książkę) lub jako człon peryfrazy czasownikowej, np: estar + gerundio, seguir + gerundio, itd.

zob. gerundivo → łac. imiesłów bierny czasu przyszłego

zobacz też: infinitivo • gerundio • participio


gerundio

zobacz też: Indeks:Włoski - Słownictwo gramatyczne


hortative

hortativus, tryb zachęcający, tryb pobudzający


imperative

ɪmˈpɛɹ.ə.tɪv


imperativo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-imperativo.wav

imperativoj (nominative plural)
imperativon (accusative singular)
imperativojn (accusative plural)


indeclinabile

łac. indeclinabilis < łac. in- + declinabilis


inflecter

giąć, zginać, krzywić, wyginać, zakrzywiać


instrumental

(1.1) łac. instrumentalis zob. instrumento


locativo

zobacz też: nominativo • genitivo • dativo • accusativo • strumentale • locativo • vocativo


modificar

El adjetivo modifica al sustantivo.


multiplicative

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Flame, not lame-multiplicative.wav

jeden z przypadków przysłówkowych w języku fińskim


podmiot

(1.1) pol. pod- + miotać < kalka z łac. subiectum

podmiotu (genitive singular)
podmiotowi (dative singular)
podmiotem (instrumental singular)
podmiocie (locative singular)
podmiocie (vocative singular)
podmioty (nominative plural)
podmiotów (genitive plural)
podmiotom (dative plural)
podmioty (accusative plural)
podmiotami (instrumental plural)
podmiotach (locative plural)
podmioty (vocative plural)

wyraz lub fraza określająca wykonawcę lub odbiorcę czynności

Czy może istnieć zdanie bez podmiotu?

wyraz lub fraza w związku zgody z czasownikiem


nominativo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-nominativo.wav

nominativoj (nominative plural)
nominativon (accusative singular)
nominativojn (accusative plural)


numeral

Los numerales pueden clasificarse en: cardinales (uno, dos, tres, …), ordinales (primero, segundo, tercero, …), fraccionales o partitivos (un medio, un tercio, un cuarto, …) y multiplicativos (doble, triple, cuádruple, …).

Liczebniki można podzielić na: główne (jeden, dwa, trzy, …), porządkowe (pierwszy, drugi, trzeci, …), ułamkowe (jedna druga, jedna trzecia, jedna czwarta, …) i mnożne (podwójny, potrójny, poczwórny, …).

Hasło „numerales” w: Real Academia Española: Diccionario panhispánico de dudas, 2005.


partitive

cząstkowy, oznaczający część jakiejś całości


partitive

słowo, fraza lub przypadek sygnalizująca część jakiejś całości


periodo

forma równoważna - período


periodo

zobacz też: Indeks:Włoski - Kalendarz i czas


positive

przymiotnik lub przysłówek w stopniu równym


postposition

postpozycja (przyimek umieszczany za rzeczownikiem)


prepositional

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Flame, not lame-prepositional.wav


čas

časy (nominative plural)
času (genitive singular)
časů (genitive plural)
času (dative singular)
časům (dative plural)
časy (accusative plural)
čase (vocative singular)
časy (vocative plural)
čase (locative singular)
času (locative singular)
časech (locative plural)
časem (instrumental singular)
časy (instrumental plural)


substantive

słowo lub grupa słów funkcjonująca składniowo jako rzeczownik


substantivo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-substantivo.wav

substantivoj (nominative plural)
substantivon (accusative singular)
substantivojn (accusative plural)


superlative

łac. superlativus (superlātīvus), superlatus (superlātus) z łac. superferre

najczęściej w lm


verbo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-verbo.wav

verboj (nominative plural)
verbon (accusative singular)
verbojn (accusative plural)

„Havi” estas verbo.


verbo

verbo reflexivo (w niektórych kontekstach także: verbo recíproco, verbo pronominal)

zobacz też: categoría gramatical • sustantivo • adjetivo • verbo • pronombre • determinante • adverbio • preposición • conjunción • interjección

zobacz też: Hiszpański - Słownictwo gramatyczne


verbo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q5146 (por)-Nelson Ricardo 2500-verbo.wav


verbo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q652 (ita)-Crunchy Cloaky Crackdown-verbo.wav


infinitivus

infinitivus praestentis activi

bezokolicznik czasu teraźniejszego w stronie czynnej

infinitivus praesentis passivi

bezokolicznik czasu teraźniejszego w stronie biernej

infinitivus perfecti activi

bezokolicznik czasu przeszłego w stronie czynnej

infinitivus perfecti passivi

bezokolicznik czasu przeszłego w stronie biernej


praesens

zobacz też: Indeks:Łaciński - Słownictwo gramatyczne; rzeczownik rodzaju nijakiego, bowiem pochodzi od tempus praesens (tempus n)


liczba podwójna

liczby podwójnej (genitive singular)
liczbie podwójnej (dative singular)
liczbę podwójną (accusative singular)
liczbą podwójną (instrumental singular)
liczbie podwójnej (locative singular)
liczbo podwójna (vocative singular)
liczby podwójne (potential rare nominative plural)
liczb podwójnych (potential rare genitive plural)
liczbom podwójnym (potential rare dative plural)
liczby podwójne (potential rare accusative plural)
liczbami podwójnymi (potential rare instrumental plural)
liczbach podwójnych (potential rare locative plural)
liczby podwójne (potential rare vocative plural)

w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej

Dawniej w języku polskim używano liczby podwójnej.

„Dwie słowie” z przysłowia „mądrej głowie dość dwie słowie” to przykład użycia liczby podwójnej w języku polskim.


liczba mnoga

liczby mnogiej (genitive singular)
liczbie mnogiej (dative singular)
liczbę mnogą (accusative singular)
liczbą mnogą (instrumental singular)
liczbie mnogiej (locative singular)
liczbo mnoga (vocative singular)

por. liczba mnoga • liczba podwójna • liczba pojedyncza

w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

Niektóre rzeczowniki w języku polskim nie mają (formy) liczby mnogiej.


liczba pojedyncza

ˈlʲid͡ʒba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇t͡ʃa

liczby pojedynczej (genitive singular)
liczbie pojedynczej (dative singular)
liczbę pojedynczą (accusative singular)
liczbą pojedynczą (instrumental singular)
liczbie pojedynczej (locative singular)
liczbo pojedyncza (vocative singular)
liczby pojedyncze (nominative plural)
liczb pojedynczych (genitive plural)
liczbom pojedynczym (dative plural)
liczby pojedyncze (accusative plural)
liczbami pojedynczymi (instrumental plural)
liczbach pojedynczych (locative plural)
liczby pojedyncze (vocative plural)

cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy

Rzeczownik „drzwi” w języku polskim nie ma formy liczby pojedynczej.


mood

(1.1) średnioang. mod < st.ang. mōd
(1.2) ang. mode

”Go away!” is an example of the sentence in the imperative mood.

Idź stąd!” to przykład zdania w trybie rozkazującym.


nomen

zobacz też: Indeks:Łaciński - Słownictwo gramatyczne


іменник

Uk-іменник.ogg

zobacz też: іменник • дієслово • прикметник • прислівник • числівник • займенник • прийменник • сполучник • вигук • частка

Іменник відповідає на питання: хто? що?

Rzeczownik odpowiada na pytania: kto? co?


tempo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-tempo.wav

estis la tempo, ni ne komprenis, pasis la tempo, la saĝ' al ni venis

gast' en tempo malĝusta estas ŝtono sur brusto

kio estis kaj pasis, tion tempo frakasis

se la tempo forblovis, ni jam helpi ne povas; kio post ni aperos, ni de ĝi ne suferos

sprit' en tempo ne ĝusta estas tre malbongusta

uzu tempon estantan, antaŭvidu estontan, memoru estintan

Esperanto havas tri tempoj.


час

хто має час і на час чекає, тому часу не вистачає

zobacz też: Indeks:Ukraiński - Kalendarz i czas

Час — граматична категорія дієслова.

Czas to kategoria gramatyczna czasownika.


управление

Ru-управление.ogg


лицо

zobacz też: Indeks:Rosyjski - Części ciała


изменение

Ru-изменение.ogg


aspekt

aspektu (genitive singular)
aspektowi (dative singular)
aspektem (instrumental singular)
aspekcie (locative singular)
aspekcie (vocative singular)
aspekty (nominative plural)
aspektów (genitive plural)
aspektom (dative plural)
aspekty (accusative plural)
aspektami (instrumental plural)
aspektach (locative plural)
aspekty (vocative plural)

zob. też aspekt w Wikipedii

cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie

Oba aspekty polskich czasowników mają swoje formy bezokolicznikowe.


glagol

zobacz też: Indeks:Słoweński - Słownictwo gramatyczne


rodzaj

rodzaju (genitive singular)
rodzajowi (dative singular)
rodzajem (instrumental singular)
rodzaju (locative singular)
rodzaju (vocative singular)
rodzaje (nominative plural)
rodzajów (genitive plural)
rodzai (genitive plural colloquial)
rodzajom (dative plural)
rodzaje (accusative plural)
rodzajami (instrumental plural)
rodzajach (locative plural)
rodzaje (vocative plural)

cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu

Słowo „pies” jest rodzaju męskiego.


wòłiwôcz

zobacz też: nazéwôcz (nominatiw, Nz.) • rodzôcz (genytiw, R.) • dôwôcz (datiw, Dw.) • winowôcz (akùzatiw, Wn.) • narzãdzôcz (jinstrumental, Nrz.) • môlnik (lokatiw, Ml.) • wòłiwôcz (wòkatiw, Wł.)

zobacz też: Aneks:Język kaszubski - przypadki


nazéwôcz

Nazéwôcz je pierszim przëpôdkã dëklinacëji, chtëren òdpowiadô na pëtania: chto? co?

Mianownik jest pierwszym przypadkiem deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?


Adverb

zobacz też: Indeks:Niemiecki - Słownictwo gramatyczne

Das Wort "jetzt" ist ein Adverb.


Dativ

zobacz też: Aneks:Język niemiecki - deklinacja

zobacz też: Nominativ • Genitiv • Dativ • Akkusativ


Dual

Der Dual ist im Polnischen verloren gegangen.

Liczba podwójna zanikła w języku polskim.


Genitiv

zobacz też: Niemiecki - Słownictwo gramatyczne


Perfekt

Niekiedy rzeczownik Perfekt jest tłumaczony na język polski jako czas przeszły dokonany.


Substantiv

Obecnie w niemieckich szkołach w podręcznikach języka niemieckiego termin Substantiv został wyparty przez termin Nomen.


Vokal

zobacz też: Indeks:Niemiecki - Fonetyka


W

zobacz też: a • A • ą • Ą • b • B • c • C • ć • Ć • d • D • e • E • ę • Ę • f • F • g • G • h • H • i • I • j • J • k • K • l • L • ł • Ł • m • M • n • N • ń • Ń • o • O • ó • Ó • p • P • (q) • (Q) • r • R • s • S • ś • Ś • t • T • u • U • (v) • (V) • w • W • (x) • (X) • y • Y • z • Z • ź • Ź • ż • Ż


akkusativ

Tysk og islandsk har bevaret fire kasus: nominativ, akkusativ, genitiv og dativ.

W niemieckim i islandzkim zachowały się cztery przypadki: mianownik, biernik, dopełniacz oraz celownik.


відмінок

Uk-відмінок.ogg

zobacz też: Indeks:Ukraiński - Słownictwo gramatyczne

В українській мові іменники відмінюються за 7 відмінками.

W języku ukraińskim rzeczowniki odmieniają się przez 7 przypadków.


strona

strony (genitive singular)
stronie (dative singular)
stronę (accusative singular)
stroną (instrumental singular)
stronie (locative singular)
strono (vocative singular)
strony (nominative plural)
stron (genitive plural)
stronom (dative plural)
strony (accusative plural)
stronami (instrumental plural)
stronach (locative plural)
strony (vocative plural)

forma zdania zależna od wzajemnego stosunku podmiotu i orzeczenia

„Dom był kupiony przez ojca” to przykład zdania w stronie biernej.


voz

El uso de la voz pasiva es más frecuente en francés que en español.

Stosowanie strony biernej jest częstsze we francuskim niż w hiszpańskim.


kvenkyn

zobacz też: karlkyn • hvorugkyn


fallbeyging

zobacz też: sagnbeyging


beyging

zobacz też: Indeks:Islandzki - Słownictwo gramatyczne


atviksorð

zobacz też: Islandzki - Słownictwo gramatyczne

Hvorugkyn lýsingarorða verður oft að atviksorði.

Formy rodzaju nijakiego przymiotników często stają się przysłówkami.


sentence

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-sentence.wav

“Go away!” is an example of the sentence in the imperative mood.


número

zobacz też: número natural • número entero • número racional • número irracional • número real • número imaginario • número complejo

zobacz też: número binario • número octal • número decimal • número hexadecimal

zobacz też: Hiszpański - Matematyka

zobacz też: Hiszpański - Słownictwo gramatyczne


zdrobnienie

zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ

zdrobnienia (nominative plural)
zdrobnienia (genitive singular)
zdrobnień (genitive plural)
zdrobnieniu (dative singular)
zdrobnieniom (dative plural)
zdrobnienia (accusative plural)
zdrobnieniem (instrumental singular)
zdrobnieniami (instrumental plural)
zdrobnieniu (locative singular)
zdrobnieniach (locative plural)
zdrobnienia (vocative plural)

oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu

Zdrobnieniem rzeczownika dom jest domek, a domku – domeczek.


Geschlecht

Das Wort „Mädchen” hat sächliches Geschlecht.


voice

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-voice.wav


przysłówek

(1.1) pol. przy + słowo („słowo” w znaczeniu: „czasownik”) < kalka z łac. adverbium

বিশেষণের বিশেষণ

biśēṣaṇēra biśēṣaṇa

przysłówka (genitive singular)
przysłówkowi (dative singular)
przysłówkiem (instrumental singular)
przysłówku (locative singular)
przysłówku (vocative singular)
przysłówki (nominative plural)
przysłówków (genitive plural)
przysłówkom (dative plural)
przysłówki (accusative plural)
przysłówkami (instrumental plural)
przysłówkach (locative plural)
przysłówki (vocative plural)

część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem

W języku polskim przysłówki są nieodmienne, ale większość z nich można stopniować.


męski

(1.1-1.6) pol. mąż + -ski (mąż → daw. mężczyzna) < prasł. *mǫžьskъjь < prasł. *mǫžь + *-ьskъjь

(1.7) przez skojarzenie kształtu obu wtyczek (męskiej i żeńskiej) z odpowiednimi narządami płciowymi

męska (nominative singular feminine)
męskie (nominative singular neuter)
męscy (nominative plural masculine)
męskie (nominative plural nonvirile)
męskiego (genitive singular masculine animate inanimate)
męskiej (genitive singular feminine)
męskiego (genitive singular neuter)
męskich (genitive plural masculine nonvirile)
męskiemu (dative singular masculine animate inanimate)
męskiej (dative singular feminine)
męskiemu (dative singular neuter)
męskim (dative plural masculine nonvirile)
męskiego (accusative singular masculine animate)
męską (accusative singular feminine)
męskie (accusative singular neuter)
męskich (accusative plural masculine)
męskie (accusative plural nonvirile)
męskim (instrumental singular masculine animate inanimate)
męską (instrumental singular feminine)
męskim (instrumental singular neuter)
męskimi (instrumental plural masculine nonvirile)
męskim (locative singular masculine animate inanimate)
męskiej (locative singular feminine)
męskim (locative singular neuter)
męskich (locative plural masculine nonvirile)
męska (vocative singular feminine)
męskie (vocative singular neuter)
męscy (vocative plural masculine)
męskie (vocative plural nonvirile)
nie stopniuje się
męska (nominative singular feminine)
męskie (nominative singular neuter)
męscy (nominative plural masculine)
męskie (nominative plural nonvirile)
męskiego (genitive singular masculine animate inanimate)
męskiej (genitive singular feminine)
męskiego (genitive singular neuter)
męskich (genitive plural masculine nonvirile)
męskiemu (dative singular masculine animate inanimate)
męskiej (dative singular feminine)
męskiemu (dative singular neuter)
męskim (dative plural masculine nonvirile)
męskiego (accusative singular masculine animate)
męską (accusative singular feminine)
męskie (accusative singular neuter)
męskich (accusative plural masculine)
męskie (accusative plural nonvirile)
męskim (instrumental singular masculine animate inanimate)
męską (instrumental singular feminine)
męskim (instrumental singular neuter)
męskimi (instrumental plural masculine nonvirile)
męskim (locative singular masculine animate inanimate)
męskiej (locative singular feminine)
męskim (locative singular neuter)
męskich (locative plural masculine nonvirile)
męska (vocative singular feminine)
męskie (vocative singular neuter)
męscy (vocative plural masculine)
męskie (vocative plural nonvirile)
bardziej męski (comparative)
bardziej męski (nominative singular masculine animate inanimate)
bardziej męska (nominative singular feminine)
bardziej męskie (nominative singular neuter)
bardziej męscy (nominative plural masculine)
bardziej męskie (nominative plural nonvirile)
bardziej męskiego (genitive singular masculine animate inanimate)
bardziej męskiej (genitive singular feminine)
bardziej męskiego (genitive singular neuter)
bardziej męskich (genitive plural masculine nonvirile)
bardziej męskiemu (dative singular masculine animate inanimate)
bardziej męskiej (dative singular feminine)
bardziej męskiemu (dative singular neuter)
bardziej męskim (dative plural masculine nonvirile)
bardziej męskiego (accusative singular masculine animate)
bardziej męski (accusative singular masculine inanimate)
bardziej męską (accusative singular feminine)
bardziej męskie (accusative singular neuter)
bardziej męskich (accusative plural masculine)
bardziej męskie (accusative plural nonvirile)
bardziej męskim (instrumental singular masculine animate inanimate)
bardziej męską (instrumental singular feminine)
bardziej męskim (instrumental singular neuter)
bardziej męskimi (instrumental plural masculine nonvirile)
bardziej męskim (locative singular masculine animate inanimate)
bardziej męskiej (locative singular feminine)
bardziej męskim (locative singular neuter)
bardziej męskich (locative plural masculine nonvirile)
bardziej męski (vocative singular masculine animate inanimate)
bardziej męska (vocative singular feminine)
bardziej męskie (vocative singular neuter)
bardziej męscy (vocative plural masculine)
bardziej męskie (vocative plural nonvirile)
najbardziej męski (superlative)
najbardziej męski (nominative singular masculine animate inanimate)
najbardziej męska (nominative singular feminine)
najbardziej męskie (nominative singular neuter)
najbardziej męscy (nominative plural masculine)
najbardziej męskie (nominative plural nonvirile)
najbardziej męskiego (genitive singular masculine animate inanimate)
najbardziej męskiej (genitive singular feminine)
najbardziej męskiego (genitive singular neuter)
najbardziej męskich (genitive plural masculine nonvirile)
najbardziej męskiemu (dative singular masculine animate inanimate)
najbardziej męskiej (dative singular feminine)
najbardziej męskiemu (dative singular neuter)
najbardziej męskim (dative plural masculine nonvirile)
najbardziej męskiego (accusative singular masculine animate)
najbardziej męski (accusative singular masculine inanimate)
najbardziej męską (accusative singular feminine)
najbardziej męskie (accusative singular neuter)
najbardziej męskich (accusative plural masculine)
najbardziej męskie (accusative plural nonvirile)
najbardziej męskim (instrumental singular masculine animate inanimate)
najbardziej męską (instrumental singular feminine)
najbardziej męskim (instrumental singular neuter)
najbardziej męskimi (instrumental plural masculine nonvirile)
najbardziej męskim (locative singular masculine animate inanimate)
najbardziej męskiej (locative singular feminine)
najbardziej męskim (locative singular neuter)
najbardziej męskich (locative plural masculine nonvirile)
najbardziej męski (vocative singular masculine animate inanimate)
najbardziej męska (vocative singular feminine)
najbardziej męskie (vocative singular neuter)
najbardziej męscy (vocative plural masculine)
najbardziej męskie (vocative plural nonvirile)


zdanie

zdania (genitive singular)
zdaniu (dative singular)
zdaniem (instrumental singular)
zdaniu (locative singular)
zdania (nominative plural)
zdań (genitive plural)
zdaniom (dative plural)
zdania (accusative plural)
zdaniami (instrumental plural)
zdaniach (locative plural)
zdania (vocative plural)
zdania (genitive singular)
zdaniu (dative singular)
zdaniem (instrumental singular)
zdaniu (locative singular)

nie mylić z: zadanie

wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)

Egzamin polegał na przetłumaczeniu dwudziestu zdań na język szwedzki.


antonym

The word "big" is the antonym of the word "small".

Słowo "duży" jest antonimem wyrazu "mały".


nieodmienny

ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ

nieodmienna (nominative singular feminine)
nieodmienne (nominative singular neuter)
nieodmienni (nominative plural masculine)
nieodmienne (nominative plural nonvirile)
nieodmiennego (genitive singular masculine animate inanimate)
nieodmiennej (genitive singular feminine)
nieodmiennego (genitive singular neuter)
nieodmiennych (genitive plural masculine nonvirile)
nieodmiennemu (dative singular masculine animate inanimate)
nieodmiennej (dative singular feminine)
nieodmiennemu (dative singular neuter)
nieodmiennym (dative plural masculine nonvirile)
nieodmiennego (accusative singular masculine animate)
nieodmienną (accusative singular feminine)
nieodmienne (accusative singular neuter)
nieodmiennych (accusative plural masculine)
nieodmienne (accusative plural nonvirile)
nieodmiennym (instrumental singular masculine animate inanimate)
nieodmienną (instrumental singular feminine)
nieodmiennym (instrumental singular neuter)
nieodmiennymi (instrumental plural masculine nonvirile)
nieodmiennym (locative singular masculine animate inanimate)
nieodmiennej (locative singular feminine)
nieodmiennym (locative singular neuter)
nieodmiennych (locative plural masculine nonvirile)
nieodmienna (vocative singular feminine)
nieodmienne (vocative singular neuter)
nieodmienni (vocative plural masculine)
nieodmienne (vocative plural nonvirile)
nie stopniuje się

o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same

W języku polskim wszystkie przysłówki są nieodmienne.


stopień

stopnia (genitive singular)
stopniowi (dative singular)
stopniem (instrumental singular)
stopniu (locative singular)
stopniu (vocative singular)
stopnie (nominative plural)
stopni (genitive plural)
stopniom (dative plural)
stopnie (accusative plural)
stopniami (instrumental plural)
stopniach (locative plural)
stopnie (vocative plural)

zobacz też: radian • gradus • minuta • sekunda

forma przymiotnika lub przysłówka umożliwiająca porównywanie wielkości stopnia (1.8) cechy między kilkoma obiektami

Przymiotnik „równy” nie ma stopnia wyższego.


Vergangenheit

młode słowo powstałe w XVII/XVIII wieku z vergangen, formy Partizip Perfekt od czasownika vergehen

skrót Verg.

zobacz też: Indeks:Niemiecki - Słownictwo gramatyczne


אַ

אַקוזאַטיוו → biernik


ד

דאַטיוו → celownik


рай

zobacz też: Indeks:Kazachski - Językoznawstwo


noun

zobacz też: Indeks:Angielski - Słownictwo gramatyczne

An adjective is a word used to describe a noun.

Przymiotnik to słowo używane do opisu rzeczownika.


infinitiv

infinitivy (nominative plural)
infinitivu (genitive singular)
infinitivů (genitive plural)
infinitivu (dative singular)
infinitivům (dative plural)
infinitivy (accusative plural)
infinitive (vocative singular)
infinitivy (vocative plural)
infinitivě (locative singular)
infinitivu (locative singular)
infinitivech (locative plural)
infinitivem (instrumental singular)
infinitivy (instrumental plural)


infinitiv

Infinitiv kan stå som subjekt og objekt.

Bezokolicznik może być podmiotem i dopełnieniem.


navneord

I det danske sprog har de fleste navneord otte bøjningsformer.

W języku duńskim większość rzeczowników ma osiem form odmiany.


Ms

mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik

zobacz też: M • D • C • B • N • Ms • W


פּאָס

פּאָסעסיוו → possessivus, posesyw, dopełniacz


נאָמ

נאָמינאַטיוו → mianownik


konjugieren

Im Unterricht haben wir deutsche Verben konjugiert.

Na lekcji odmienialiśmy niemieckie czasowniki.


past simple

określenie formy czasownika w czasie przeszłym prostym


past participle

In the English language, there are two participial forms: 1. the present participle, and 2. the past participle.

W języku angielskim istnieją dwie formy imiesłowowe: 1. imiesłów czasu teraźniejszego i 2. imiesłów czasu przeszłego.


Fall

zobacz też: Niemiecki - Słownictwo gramatyczne


vardininkas

zobacz też: vardininkas • kilmininkas • naudininkas • galininkas • įnagininkas • vietininkas • šauksmininkas


lokatiwus

lokatiwy (nominative plural)
lokatiwu (genitive singular)
lokatiwów (genitive plural)
lokatiwowi (dative singular)
lokatiwom (dative plural)
lokatiwy (accusative plural)
lokatiwem (instrumental singular)
lokatiwami (instrumental plural)
lokatiwie (locative singular)
lokatiwach (locative plural)
lokatiwie (vocative singular)
lokatiwy (vocative plural)


akuzatyw

akuzatywu (genitive singular)
akuzatywowi (dative singular)
akuzatywem (instrumental singular)
akuzatywie (locative singular)
akuzatywie (vocative singular)
akuzatywy (nominative plural)
akuzatywów (genitive plural)
akuzatywom (dative plural)
akuzatywy (accusative plural)
akuzatywami (instrumental plural)
akuzatywach (locative plural)
akuzatywy (vocative plural)


κλίνω

nie mylić z homofonem κλείνω

odmieniać (przez przypadki, przez osoby)

Ξέρεις να κλίνεις το ουσιαστικό αυτό;


adjetivo

por. determinante → określnik

zobacz też: categoría gramatical • sustantivo • adjetivo • verbo • pronombre • determinante • adverbio • preposición • conjunción • interjección

zobacz też: Hiszpański - Słownictwo gramatyczne

El adjetivo es una parte del habla (zob. categoría gramatical) que califica y determina al sustantivo.

Przymiotnik jest częścią mowy kwalifikującą i określającą rzeczownik.


adjetivo

por. determinante → określnik

Este grupo de palabras desempeña la función adjetiva.

Ta grupa słów pełni funkcję przymiotnikową.


adjetivo

pisownia poza Brazylią przed reformą ortograficzną z 1990: adjectivo


køn

I de indoeuropæiske sprog omfatter kønnene typisk hunkøn, hankøn og intetkøn.

W językach indoeuropejskich rodzaje zazwyczaj dzielą się na męski, żeński i nijaki.


hankøn

I de indoeuropæiske sprog omfatter kønnene typisk hankøn, hunkøn og intetkøn.


intetkøn

zobacz też: køn • hankøn • hunkøn

zobacz też: Indeks:Duński - Słownictwo gramatyczne


tall

por. → århundre


wyrażenie przyimkowe

ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ ˌpʃɨʲĩmˈkɔvɛ

połączenie przyimka z rzeczownikiem, przysłówkiem, liczebnikiem lub zaimkiem

Przykładami wyrażeń przyimkowych są zwroty „na ogół”, „z nudów”, czy „ze strachu”.


admiración

En castellano, las admiraciones se colocan al principio y al fin de la frase.

W języku kastylijskim, wykrzykniki umieszcza się na początku i na końcu frazy.


período

forma równoważna - periodo - oprócz znaczeń tu wymienionych odnosi się również do periodu, miesiączki


pronomen

pronomina (nominative plural)
pronomina (genitive singular)
pronomin (genitive plural)
pronominu (dative singular)
pronominům (dative plural)
pronomina (accusative plural)
pronomina (vocative plural)
pronominu (locative singular)
pronominech (locative plural)
pronominem (instrumental singular)
pronominy (instrumental plural)


pronomen

Det er en respektfuld handling at bruge de pronominer om en person, der passer med vedkommendes kønsidentitet.

Używanie w odniesieniu do danej osoby zaimków pasujących do jej tożsamości płciowej jest wyrazem szacunku.

International pronomen-dag: Guide til pronomenbrug (da). LGBT+ Danmark, 2021-10-20. [dostęp 2021-11-10].


tallord

zobacz też: grunntall • ordenstall


grunntall

zobacz też: ordenstall


ordenstall

zobacz też: grunntall


biord

Mange biord er dannet af tillægsord.

Wiele przysłówków jest utworzonych od przymiotników.


bøjning

I det danske sprog har de fleste navneord otte bøjningsformer.


datid

zobacz też: fortid • førdatid • førfremtid • førnutid • fremtid • nutid

zobacz też: słownictwo gramatyczne w jęz. duńskim

Hvorfor snakker du i datid? Drikker du ikke længere?

Dlaczego mówisz w czasie przeszłym? Już nie pijesz?

Vi har prøve i spansk næste uge og jeg skal repetere datiderne.

W przyszłym tygodniu mamy egzamin z hiszpańskiego i muszę powtórzyć czasy przeszłe.


ejefald

Hvordan danner man ejefald på tysk?

Jak tworzy się dopełniacz w jęz. niemieckim?


endelse

Ved nogle adjektiver kan man ikke se, om de er brugt adverbielt eller ej, fordi de ikke kræver (eller ikke tillader) den adverbielle -t-endelse.

W przypadku niektórych przymiotników nie można stwierdzić, czy są one użyte przysłówkowo czy nie, ponieważ nie wymagają one przysłówkowej końcówki -t (lub nie pozwalają na nią).


ental

De fleste substantiver har både ental og flertal.

Większość rzeczowników ma zarówno liczbę pojedynczą, jak i liczbę mnogą.


forholdsord

duń. forhold + ord < niem. Verhältniswort

Eksempler på forholdsord er: på, om, ved, foran, bagved, under, med, i, til, over, imellem, for.

Przykłady przyimków to: na, o, przy, przed, za, pod, z, w, do, nad, między, dla.


forstavelse

Et eksempel på en forstavelse er mili- i ordet milimeter.

Przykładem przedrostka jest mili- w słowie milimetr.


fremtid

zobacz też: datid • førdatid • førfremtid • førnutid • fremtid • nutid


genstandsled

Et genstandsled kan bestå af et eller flere ord.

Dopełnienie może składać się z jednego lub kilku słów.


handleform

Lav sætningen om fra handleform til lideform.

Przekształć zdanie ze strony czynnej na stronę bierną.


hensynsled

Hensynsledet står ofte i dativ.

Dopełnienie dalsze często występuje w celowniku.


medlyd

Undersøgelser viser, at selvlyde kan aflæses på munden med en sikkerhed på ca. 70% og medlyde med en sikkerhed på ca. 30%.

Badania wykazują, że samogłoski można odczytać z ruchu warg z pewnością 70%, a spółgłoski z pewnością 30%.


navneform

Danske navneformer ender tit med »-e«.

Duńskie bezokoliczniki często kończą się na „-e”.


nutid

(1.1) duń. nu + tid
(1.2) duń. nu + tid < niem. Jetztzeit

Vi har prøve i engelsk næste uge og jeg skal repetere nutiderne.

W przyszłym tygodniu mamy egzamin z angielskiego i muszę powtórzyć czasy teraźniejsze.


ordstilling

I gamle salmer bruges meget ofte omvendt ordstilling (hvor udsagnsord sidst i sætningen placeres); det skyldes måske, at mange af dem er oversat fra tysk.

W starych psalmach często stosowany jest odwrócony szyk wyrazów (tzn. czasownik na samym końcu zdania znajduje się), może dlatego, że wiele z nich jest tłumaczeniami z niemieckiego.


tillægsord

Mange biord er dannet af tillægsord.


udsagnsord

Kan du bøje dette udsagnsord?


czasownik przechodni

t͡ʃaˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi

czasownika przechodniego (genitive singular)
czasownikowi przechodniemu (dative singular)
czasownikiem przechodnim (instrumental singular)
czasowniku przechodnim (locative singular)
czasowniku przechodni (vocative singular)
czasowniki przechodnie (nominative plural)
czasowników przechodnich (genitive plural)
czasownikom przechodnim (dative plural)
czasowniki przechodnie (accusative plural)
czasownikami przechodnimi (instrumental plural)
czasownikach przechodnich (locative plural)
czasowniki przechodnie (vocative plural)

czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

Czy istotnie wszystkie czasowniki przechodnie wymagają dopełnienia bliższego?


czasownik nieprzechodni

t͡ʃaˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi

czasownika nieprzechodniego (genitive singular)
czasownikowi nieprzechodniemu (dative singular)
czasownikiem nieprzechodnim (instrumental singular)
czasowniku nieprzechodnim (locative singular)
czasowniku nieprzechodni (vocative singular)
czasowniki nieprzechodnie (nominative plural)
czasowników nieprzechodnich (genitive plural)
czasownikom nieprzechodnim (dative plural)
czasowniki nieprzechodnie (accusative plural)
czasownikami nieprzechodnimi (instrumental plural)
czasownikach nieprzechodnich (locative plural)
czasowniki nieprzechodnie (vocative plural)

czasownik, który nie ma formy strony biernej

Czasownik nieprzechodni opisuje czynność, którą wykonuje sam podmiot.


czasownik zwrotny

t͡ʃaˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ

czasownika zwrotnego (genitive singular)
czasownikowi zwrotnemu (dative singular)
czasownikiem zwrotnym (instrumental singular)
czasowniku zwrotnym (locative singular)
czasowniku zwrotny (vocative singular)
czasowniki zwrotne (nominative plural)
czasowników zwrotnych (genitive plural)
czasownikom zwrotnym (dative plural)
czasowniki zwrotne (accusative plural)
czasownikami zwrotnymi (instrumental plural)
czasownikach zwrotnych (locative plural)
czasowniki zwrotne (vocative plural)

czasownik, który w języku polskim odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek „się”, a w innych językach przez odpowiednią końcówkę lub właściwy zaimek zwrotny

Czasowniki zwrotne w języku polskim nie zawsze są nimi w języku niemieckim, tak jak np.: polskie uczyć się i niemieckie lernen.


czasownik dokonany

t͡ʃaˈsɔvʲɲiɡ ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ

czasownika dokonanego (genitive singular)
czasownikowi dokonanemu (dative singular)
czasownikiem dokonanym (instrumental singular)
czasowniku dokonanym (locative singular)
czasowniku dokonany (vocative singular)
czasowniki dokonane (nominative plural)
czasowników dokonanych (genitive plural)
czasownikom dokonanym (dative plural)
czasowniki dokonane (accusative plural)
czasownikami dokonanymi (instrumental plural)
czasownikach dokonanych (locative plural)
czasowniki dokonane (vocative plural)

czasownik, który opisuje czynność, o której z kontekstu wiadomo, że jest zakończona

Czasowniki dokonane nie mają czasu teraźniejszego.


czasownik niedokonany

t͡ʃaˈsɔvʲɲic ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãnɨ

czasowniki niedokonane (nominative plural)
czasownika niedokonanego (genitive singular)
czasowników niedokonanych (genitive plural)
czasownikowi niedokonanemu (dative singular)
czasownikom niedokonanym (dative plural)
czasowniki niedokonane (accusative plural)
czasownikiem niedokonanym (instrumental singular)
czasownikami niedokonanymi (instrumental plural)
czasowniku niedokonanym (locative singular)
czasownikach niedokonanych (locative plural)
czasowniku niedokonany (vocative singular)
czasowniki niedokonane (vocative plural)

czasownik, który opisuje czynność, o której z kontekstu nie wiadomo, czy jest zakończona

"Robić" to przykład czasownika niedokonanego.


czasownik posiłkowy

t͡ʃaˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ

czasownika posiłkowego (genitive singular)
czasownikowi posiłkowemu (dative singular)
czasownikiem posiłkowym (instrumental singular)
czasowniku posiłkowym (locative singular)
czasowniku posiłkowy (vocative singular)
czasowniki posiłkowe (nominative plural)
czasowników posiłkowych (genitive plural)
czasownikom posiłkowym (dative plural)
czasowniki posiłkowe (accusative plural)
czasownikami posiłkowymi (instrumental plural)
czasownikach posiłkowych (locative plural)
czasowniki posiłkowe (vocative plural)

czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony

Czasowniki posiłkowe spełniają jedynie funkcje gramatyczne.


czasownik modalny

czasownika modalnego (genitive singular)
czasownikowi modalnemu (dative singular)
czasownikiem modalnym (instrumental singular)
czasowniku modalnym (locative singular)
czasowniku modalny (vocative singular)
czasowniki modalne (nominative plural)
czasowników modalnych (genitive plural)
czasownikom modalnym (dative plural)
czasowniki modalne (accusative plural)
czasownikami modalnymi (instrumental plural)
czasownikach modalnych (locative plural)
czasowniki modalne (vocative plural)

czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności

Czasowniki modalne zwykle mają specyficzną odmianę.


קאָלעקטיוו

(1) ros. коллектив

rzeczownik kolektywny, rzeczownik zbiorowy


artículo

artículo determinado / artículo definido

artículo indeterminado / artículo indefinido


κλητική

zob. κλητικός

Η κλητική είναι η πτώση που χρησιμοποιούμε όταν καλούμε ή προσφωνούμε κάποιον ή κάτι.

Wołacz to przypadek, którego używamy, gdy wołamy kogoś lub coś albo gdy zwracamy się do kogoś lub czegoś.


γενική

zob. γενικός

Γενική είναι η πτώση που μεταχειριζόμαστε όταν απαντάμε στην ερώτηση «τίνος;» ή «ποιανού;».

Dopełniacz to przypadek, którego używamy, gdy odpowiadamy na pytanie «czyj?» lub «kogo?».


ονομαστική

zob. ονομαστικός

Ονομαστική είναι η πτώση που μεταχειριζόμαστε όταν απαντάμε στην ερώτηση «ποιος;» ή «τι;».

Mianownik to przypadek, którego używamy, gdy odpowiadamy na pytanie «kto?» lub «co?».


αιτιατική

koine αἰτιατική

zobacz też: ονομαστική • γενική • δοτική • αιτιατική • κλητική

Αιτιατική είναι η πτώση που μεταχειριζόμαστε όταν απαντάμε στην ερώτηση «ποιον;» ή «τι;».

Biernik to przypadek, którego używamy, gdy odpowiadamy na pytanie «kogo?» lub «co?».


πτώση

Στα ελληνικά οι πτώσεις είναι τέσσερις και στα πολωνικά – εφτά.

W greckim są cztery przypadki, a w polskim – siedem.


przyimek

przyimka (genitive singular)
przyimkowi (dative singular)
przyimkiem (instrumental singular)
przyimku (locative singular)
przyimku (vocative singular)
przyimki (nominative plural)
przyimków (genitive plural)
przyimkom (dative plural)
przyimki (accusative plural)
przyimkami (instrumental plural)
przyimkach (locative plural)
przyimki (vocative plural)

zobacz też: słowniki tematyczne dla słownictwa gramatycznego

wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym

W języku polskim przyimek „przed” łączy się z narzędnikiem a „na” z miejscownikiem.


πρόθεση

gr. πρόθεσις

Στα ελληνικά έχουμε πέντε μονοσύλλαβες προθέσεις, εφτά δισύλλαβες και μια τρισύλλαβη.

W greckim mamy pięć przyimków jednosylabowych, siedem dwusylabowych i jeden trzysylabowy.


ενεστώτας

gr. ενίσταμαι

Ο ενεστώτας φανερώνει κάτι που γίνεται τώρα.

Czas teraźniejszy wskazuje na coś, co dzieje się teraz.


kasus

Tysk og islandsk har bevaret fire kasus: nominativ, akkusativ, genitiv og dativ.

W niemieckim i islandzkim zachowały się cztery przypadki: mianownik, biernik, dopełniacz oraz celownik.


συζυγία

zob. σύζυγος

Τα ρήματα που κλίνονται κατά τον ίδιο τρόπο αποτελούν μια συζυγία.

Czasowniki, które odmieniają się w ten sam sposób, stanowią koniugację.


επίθετο

Οι λέξεις που φανερώνουν ποια ποιότητα ή ιδιότητα έχει το ουσιαστικό λέγονται επίθετα.

Słowa, które wskazują jaką jakość lub właściwość ma rzeczownik, nazywają się przymiotnikami.


ουσιαστικό

(1.1) zob. ουσιαστικός

Τα γένη των ουσιαστικών είναι τρία: αρσενικό, θηλυκό και ουδέτερο.

Rzeczowniki mają trzy rodzaje: męski, żeński i nijaki.


γένος

gr. γίγνομαι

Rzeczowniki występują w trzech rodzajach: męskim, żeńskim i nijakim.


ρήμα

Τα αμετάβατα ρήματα δε συνδυάζονται με αντικείμενο.

Czasowniki nieprzechodnie nie łączą się z dopełnieniem.


sætning

Opgaven er at oversætte disse sætninger fra dansk til latinsk.

Zadanie polega na przetłumaczeniu tych zdań z duńskiego na łacinę.


kjønn

Hvilket kjønn er ordet „krig”?


единственное число

zobacz też: Indeks: Rosyjski - Słownictwo gramatyczne

por. двойственное число • единственное число • множественное число


Präteritum

Niekiedy rzeczownik Präteritum jest tłumaczony na język polski jako czas przeszły niedokonany.

zobacz też: Indeks:Niemiecki - Słownictwo gramatyczne

Dieser Satz steht im Präteritum.

To zdanie jest w czasie przeszłym prostym.

forma czasownika w czasie przeszłym prostym

Das Präteritum vom Verb „stehen” ist „stand”.

Forma czasu przeszłego prostego czasownika „stehen” to „stand”.


stark

Das ist stark!

To ci heca! To dopiero historia! Ładna historia!


object

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-object.wav


zgrubienie

zɡruˈbʲjɛ̇̃ɲɛ

zgrubienia (genitive singular)
zgrubieniu (dative singular)
zgrubieniem (instrumental singular)
zgrubieniu (locative singular)
zgrubienia (nominative plural)
zgrubień (genitive plural)
zgrubieniom (dative plural)
zgrubienia (accusative plural)
zgrubieniami (instrumental plural)
zgrubieniach (locative plural)
zgrubienia (vocative plural)

wyraz utworzony za pomocą odpowiedniego formantu oznaczającego rzecz albo osobę większą od nazywanej wyrazem podstawowym


pasado

lo pasado, pasado

co było, a nie jest, nie pisze się w rejestr

zobacz też: pasado • presente • futuro

zobacz też: Hiszpański - Słownictwo gramatyczne


case

(1.1-2) średnioang. cas < st.ang. cas (us) < st.franc. cas < łac. casus

(1.3) średnioang. cas < ze staropołud.franc. casse, st.franc. chasse (box, chest, case) < łac. capsa

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-case.wav


zaimek

kalka z łac. pronomen < pro (za) + nomen (imię)

zaimka (genitive singular)
zaimkowi (dative singular)
zaimkiem (instrumental singular)
zaimku (locative singular)
zaimku (vocative singular)
zaimki (nominative plural)
zaimków (genitive plural)
zaimkom (dative plural)
zaimki (accusative plural)
zaimkami (instrumental plural)
zaimkach (locative plural)
zaimki (vocative plural)

część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu


zaimek

zobacz też: Indeks:Słoweński - Słownictwo gramatyczne


Reflexivverb

zobacz też: Niemiecki - Słownictwo gramatyczne


absolutivus

zobacz też: abessivus • ablativus • absolutivus • accusativus • adessivus • allativus • comitativus • dativus • dedativus • elativus • ergativus • essivus • genitivus • illativus • inessivus • instrumentalis • locativus • nominativus • partitivus • possessivus • prolativus • terminativus • translativus • vocativus


objeto

con objeto de, al objeto de, con objeto de que, al objeto de que


nomo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-nomo.wav

część mowy nie podlegająca koniugacji, np. rzeczownik, przymiotnik, liczebnik


morfem

morfemu (genitive singular)
morfemowi (dative singular)
morfemem (instrumental singular)
morfemie (locative singular)
morfemie (vocative singular)
morfemy (nominative plural)
morfemów (genitive plural)
morfemom (dative plural)
morfemy (accusative plural)
morfemami (instrumental plural)
morfemach (locative plural)
morfemy (vocative plural)


ווײַבלעך

zobacz też: נייטראַל


מענלעך

zobacz też: נייטראַל


נייטראַל

zobacz też: מאַסקולין • פֿעמינין


perfect

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-Nattes à chat-perfect.wav

The present perfect is used to express a past event that has present consequences.

Czas teraźniejszy dokonany jest używany do omawiania przeszłych zdarzeń, które mają teraźniejsze skutki.


perfect

The perfect aspect is expressed with the auxiliary have and the past participle form of the verb.

Aspekt dokonany jest wyrażany za pomocą posiłkowego have i formy imiesłowu czasu przeszłego czasownika.


adjectival noun

zobacz też: Indeks:Angielski - Słownictwo gramatyczne


Wortbildung

ˈvɔʁtˌbɪldʊŋ


rečenica

Napisao sam jednu rečenicu.


dedativus

celownik przypadek (pytania: komu? czemu?)


singular

por. plural → liczba mnoga


Singular

Wie heißt der Singular des Substantives "Bücher"?

Jaka jest liczba pojedyncza rzeczownika "Bücher"?


Adjektiv

Im Japanischen teilen sich die Adjektive in zwei Typen: na-Adjektive und i-Adjektive.

W języku japońskim przymiotniki dzielą się na dwa typy: na-przymiotniki i i-przymiotniki.


Adverbialbestimmung

niem. adverbial + Bestimmung (przysłówkowy + określenie)

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q188 (deu)-Frank C. Müller-Adverbialbestimmung.wav

Man unterscheidet im Deutschen über zehn Typen der Adverbialbestimmung.

Wyróżnia się w języku niemieckim ponad dziesięć typów okolicznika.


Aktiv

Im Beispiel "die Katze isst" ist "isst" Aktiv.

W przykładzie "kot je" stroną czynną jest "je".


υποκείμενο

gr. ὑποκείμενον


odmienny

odmienna (nominative singular feminine)
odmienne (nominative singular neuter)
odmienni (nominative plural masculine)
odmienne (nominative plural nonvirile)
odmiennego (genitive singular masculine animate inanimate)
odmiennej (genitive singular feminine)
odmiennego (genitive singular neuter)
odmiennych (genitive plural masculine nonvirile)
odmiennemu (dative singular masculine animate inanimate)
odmiennej (dative singular feminine)
odmiennemu (dative singular neuter)
odmiennym (dative plural masculine nonvirile)
odmiennego (accusative singular masculine animate)
odmienną (accusative singular feminine)
odmienne (accusative singular neuter)
odmiennych (accusative plural masculine)
odmienne (accusative plural nonvirile)
odmiennym (instrumental singular masculine animate inanimate)
odmienną (instrumental singular feminine)
odmiennym (instrumental singular neuter)
odmiennymi (instrumental plural masculine nonvirile)
odmiennym (locative singular masculine animate inanimate)
odmiennej (locative singular feminine)
odmiennym (locative singular neuter)
odmiennych (locative plural masculine nonvirile)
odmienna (vocative singular feminine)
odmienne (vocative singular neuter)
odmienni (vocative plural masculine)
odmienne (vocative plural nonvirile)
nie stopniuje się


τελεία

zob. τέλειος


επίρρημα

gr. ἐπί + gr. ῥἣμα


αμετάβατος

gr. ἀ + μεταβαίνω


fornafn

Fornöfn beygjast í kynjum, tölum og föllum.

Zaimki odmieniają się przez rodzaje, liczby i przypadki.


andheiti

zobacz też: Indeks:Islandzki - Słownictwo gramatyczne

Hvað heitir andheiti orðsins "andheiti"?


Wortstellung

ˈvɔʁtˌʃtɛlʊŋ


plural

por. singular → liczba pojedyncza


nafnháttur

rzecz. nafn n + háttur m, dosł. "tryb imienny"


afturbeygt fornafn

Í íslensku er afturbeygt fornafn ekki til í nefnifalli.

W języku islandzkim zaimek zwrotny nie istnieje w mianowniku.


reflexive pronoun

zobacz też: myself • yourself • himself • herself • itself • ourselves • yourselves • themselves • oneself • Indeks:Angielski - Słownictwo gramatyczne

In the English language reflexive pronouns end with -self or -selves.

W języku angielskim zaimki zwrotne kończą się na -self albo -selves.


ábendingarfornafn

Ábendingarfornöfn í íslensku eru "sá", "þessi" og "hinn".

Zaimki wskazujące w języku islandzkim to "sá", "þessi" i "hinn".


eignarfornafn

rzecz. eign ż → własność + fornafn n → zaimek

Eignarfornöfn í íslensku eru fjögur.

W języku islandzkim są cztery zaimki dzierżawcze.


óákveðið fornafn

przym. óákveðinn → nieokreślony + rzecz. fornafn n → zaimek

Til er gamla óákveðna fornafnið "hvortveggi" (í einu orði) þar sem fyrri liðurinn beygist eins og í "hvor tveggja" en seinni liðurinn eins og veikt lýsingarorð.

Istnieje archaiczny zaimek nieokreślony "hvortveggi" (pisane razem), którego pierwszy człon odmienia się jak w "hvor tveggja", a drugi jak słaby przymiotnik.


persónufornafn

rzecz. persóna ż → osoba + fornafn n → zaimek

"Ég", "þú" og "hann" eru persónufornöfn.

Ég", "þú" og "hann" są zaimkami osobowymi.


spurnarfornafn

rzecz. spurn ż → zapytanie + fornafn n → zaimek

Spurnarfornafnið "hvor" beygist eins og eignarfornafnið.

Zaimek pytajny "hvor" odmienia się jak zaimek dzierżawczy.


tilvísunarfornafn

Tilvísunarfornafn er að margra dómi ekki til í íslensku.

Według wielu opinii zaimek względny w języku islandzkim nie istnieje.


אינפֿ

אינפֿיניטיוו → bezokolicznik


czas przeszły

ˈt͡ʃas ˈpʃɛʃwɨ

czasu przeszłego (genitive singular)
czasowi przeszłemu (dative singular)
czasem przeszłym (instrumental singular)
czasie przeszłym (locative singular)
czasie przeszły (vocative singular)
czasy przeszłe (nominative plural)
czasów przeszłych (genitive plural)
czasom przeszłym (dative plural)
czasy przeszłe (accusative plural)
czasami przeszłymi (instrumental plural)
czasach przeszłych (locative plural)
czasy przeszłe (vocative plural)

kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich

W przyszłym tygodniu mamy egzamin z hiszpańskiego i muszę powtórzyć czasy przeszłe


czas teraźniejszy

ˈt͡ʃas ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ

czasy teraźniejsze (nominative plural)
czasu teraźniejszego (genitive singular)
czasów teraźniejszych (genitive plural)
czasowi teraźniejszemu (dative singular)
czasom teraźniejszym (dative plural)
czasy teraźniejsze (accusative plural)
czasem teraźniejszym (instrumental singular)
czasami teraźniejszymi (instrumental plural)
czasie teraźniejszym (locative singular)
czasach teraźniejszych (locative plural)
czasie teraźniejszy (vocative singular)
czasy teraźniejsze (vocative plural)

kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich

„Czytam” to forma czasu teraźniejszego czasownika „czytać”.


czas przyszły

ˈt͡ʃas ˈpʃɨʃwɨ

czasu przyszłego (genitive singular)
czasowi przyszłemu (dative singular)
czasem przyszłym (instrumental singular)
czasie przyszłym (locative singular)
czasie przyszły (vocative singular)
czasy przyszłe (nominative plural)
czasów przyszłych (genitive plural)
czasom przyszłym (dative plural)
czasy przyszłe (accusative plural)
czasami przyszłymi (instrumental plural)
czasach przyszłych (locative plural)
czasy przyszłe (vocative plural)

kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich


tryb rozkazujący

trybu rozkazującego (genitive singular)
trybowi rozkazującemu (dative singular)
trybem rozkazującym (instrumental singular)
trybie rozkazującym (locative singular)
trybie rozkazujący (vocative singular)

jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie


פֿעמינין

zobacz też: נייטראַל


מאַסקולין

zobacz też: נייטראַל


פּרט־נאָמען

jid. פּרט + נאָמען


υγρός

Τα υγρά σύμφωνα είναι οι φθόγγοι λ και ρ.


קאָנסאָנאַנט

בײַ שטימיקע קאָנסאָנאַנטן – ב, ג, ד אאַז״וו – וויברירן די שטימבענדער; בײַ אומשטימיקע, ווידער – ט, פּ, ק אד״גל – וויברירן זיי נישט.

Przy spółgłoskach dźwięcznych – b, g, d itd. – drgają wiązadła głosowe; przy bezdźwięcznych z kolei – t, p, k itp. – nie drgają.


נקודה

nikud - znak wokalizacyjny w piśmie hebrajskim, służący zapisywaniu samogłosek


ניקוד

nikud - system wokalizacyjny w piśmie hebrajskim, służący zapisywaniu samogłosek


bezokolicznik

ˌbɛzɔkɔˈlʲit͡ʃʲɲik

bezokolicznika (genitive singular)
bezokolicznikowi (dative singular)
bezokolicznikiem (instrumental singular)
bezokoliczniku (locative singular)
bezokoliczniku (vocative singular)
bezokoliczniki (nominative plural)
bezokoliczników (genitive plural)
bezokolicznikom (dative plural)
bezokoliczniki (accusative plural)
bezokolicznikami (instrumental plural)
bezokolicznikach (locative plural)
bezokoliczniki (vocative plural)

forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu

Bezokolicznik jest nieosobową formą czasownika.


kyn

Sum indóevrópsk mál, eins og til dæmis íslenska, hafa haldið þremur kynjum fram til þessa. Önnur hafa einfaldast, til dæmis danska sem greinir að samkyn og hvorugkyn.

Niektóre języki indoeuropejskie, na przykład islandzki, zachowały trzy rodzaje gramatyczne. Pozostałe uległy uproszczeniu, tak jak duński, który rozróżnia już tylko dwa rodzaje: wspólny i nijaki.


forsetning

Hver forsetning stýrir ákveðnu falli.

Każdy przyimek rządzi określonym przypadkiem gramatycznym.


smáorð

Smáorð eru óbeygjanleg orð (án fall- eða tíðbeygingar) og greinast í forsetningar, atviksorð, samtengingar, upphrópanir og nafnháttarmerki.

Słowa funkcyjne to nieodmienne wyrazy (niedeklinowane i niekoniugowane), którymi są przyimki, przysłówki, spójniki, wykrzykniki oraz znaczniki bezokolicznika.


samtenging

Samtengingar eru ýmist eitt orð eða fleiri.

Spójnikiem może być jedno słowo lub kilka.


办法

chiń. 办 + 法 → załatwiać + prawo, reguła (dosł. reguła załatwiania czegoś)

HSK: 2

要有这么好说中文,你应该学办法。

Jeśli chcesz dobrze mówić po chińsku, powinieneś nauczyć się schematów tworzenia zdań.

yào yŏu zhème hăo shūo zhōngwén nĭ yīnggāi xué bànfā


名词

chiń. 名 + 词 → imię, nazwa + słowo, wyraz (dosł. słowo, którym coś się nazywa)

哪国语都有名词。


upphrópun

Upphrópun er óbeygjanlegt smáorð sem lýsir tilfinningum, t.d. undrun, gleði og sorg.

Wykrzyknik to słowo funkcyjne, które wyraża odczucia, takie jak zdziwienie, zadowolenie czy zmartwienie.


adjektiivi

Suomen kielessä on joukko taipumattomia adjektiiveja, joita ei pidä sekoittaa adverbeihin.

W języku fińskim jest mnóstwo nieodmiennych przymiotników, których nie należy mylić z przysłówkami.


töluorð

rzecz. tala + orð, dosł. "słowo liczbowe"

Töluorð eru fallorð sem tákna tölu og skiptast í frumtölur og raðtölur.

Liczebniki są wyrazami, które symbolizują liczby. Dzielą się na liczebniki główne i porządkowe.


рід

prasł. *rodъ < praindoeur. *ord-
zob. ród

не той сирота, що роду не знає, а той сирота, що долі не має

Прикметники відмінюються за родами.

Przymiotniki odmieniają się przez rodzaje.


прикметник

Uk-прикметник.ogg

zobacz też: іменник • дієслово • прикметник • прислівник • числівник • займенник • прийменник • сполучник • вигук • частка

Прикметники відмінюються за відмінками, числами та родами.

Przymiotniki odmieniają się przez przypadki, liczby i rodzaje.


прийменник

Uk-прийменник.ogg

Прийменники стоять завжди перед іменниками і пишуться від них окремо.

Przyimki stoją zawsze przed rzeczownikami i pisze się je oddzielnie.


займенник

Займенники вживаються передусім для того, щоб уникнути повторення тих самих слів.

Zaimków używa się przede wszystkim po to, żeby uniknąć powtórzenia tych samych słów.


прислівник

Uk-прислівник.ogg

Прислівник у реченні найчастіше пов'язується з дієсловом.

Przysłówek w zdaniu najczęściej wiąże się z czasownikiem.


числівник

Числівник означає кількість предметів чи осіб або їх порядок при лічбі.

Liczebnik oznacza ilość przedmiotów czy osób lub ich kolejność przy liczeniu.


сполучник

ukr. сполуча́ти

Uk-сполучник.ogg

Сполучник - це службова частина мови, не має самостійного лексичного значення.

Spójnik to pomocnicza część mowy, nie ma samodzielnego znaczenia leksykalnego.


дієслово

Uk-дієслово.ogg

Дієслова служать для вираження дії або стану.

Czasowniki służą do wyrażenia czynności albo stanu.


називний відмінок

LL-Q8798 (ukr)-Tohaomg-називний відмінок.wav

zobacz też: називний відмінок • родовий відмінок • давальний відмінок • знахідний відмінок • орудний відмінок • місцевий відмінок • кличний відмінок

Називний відмінок зазвичай виконує функцію підмета.

Mianownik zazwyczaj spełnia funkcję podmiotu.


родовий відмінок

Родовий відмінок позначає належність одного іменника до іншого.

Dopełniacz określa przynależność jednego rzeczownika do innego.


давальний відмінок

LL-Q8798 (ukr)-Tohaomg-давальний відмінок.wav

Давальний відмінок відповідає на питання: кому? чому?

Celownik odpowiada na pytania: komu? czemu?


знахідний відмінок

LL-Q8798 (ukr)-Tohaomg-знахідний відмінок.wav

В українській мові прийменник „про” сполучається тільки зі знахідним відмінком.

W języku ukraińskim przyimek „o” łączy się tylko z biernikiem.


орудний відмінок

В орудному відмінку множини іменник „книжка” має закінчення „-ами”.

W narzędniku liczby mnogiej rzeczownik „книжка” (= książka) ma końcówkę „-ами”.


місцевий відмінок

LL-Q8798 (ukr)-Tohaomg-місцевий відмінок.wav

Місцевий відмінок висловлює місце або час дії.

Miejscownik wyraża miejsce albo czas czynności.


кличний відмінок

zobacz też: Indeks:Ukraiński - Słownictwo gramatyczne

Дієслова у формі наказового способу часто поєднуються з іменниками у кличному відмінку.

Czasowniki w formie trybu rozkazującego często łączą się z rzeczownikami w wołaczu.


rodzaj męski

roʒai ̯ mẽũ̯sʹḱi

rodzaju męskiego (genitive singular)
rodzajowi męskiemu (dative singular)
rodzajem męskim (instrumental singular)
rodzaju męskim (locative singular)
rodzaju męski (vocative singular)
rodzaje męskie (nominative plural)
rodzajom męskim (dative plural)
rodzaje męskie (accusative plural)
rodzajami męskimi (instrumental plural)
rodzajach męskich (locative plural)
rodzaje męskie (vocative plural)

por. rodzaj żeński • rodzaj nijaki

cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

Słowo „stół” jest rodzaju męskiego.


rodzaj żeński

ˈrɔd͡zaj ˈʒɛ̃j̃sʲci

roʒai ̯ žẽĩ ̯sʹḱi

rodzaju żeńskiego (genitive singular)
rodzajowi żeńskiemu (dative singular)
rodzajem żeńskim (instrumental singular)
rodzaju żeńskim (locative singular)
rodzaju żeński (vocative singular)
rodzaje żeńskie (nominative plural)
rodzajom żeńskim (dative plural)
rodzaje żeńskie (accusative plural)
rodzajami żeńskimi (instrumental plural)
rodzajach żeńskich (locative plural)
rodzaje żeńskie (vocative plural)

por. rodzaj męski • rodzaj nijaki

cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

Słowo „tablica” jest rodzaju żeńskiego.


rodzaj nijaki

roʒai ̯ ńii ̯äḱi

rodzaju nijakiego (genitive singular)
rodzajowi nijakiemu (dative singular)
rodzajem nijakim (instrumental singular)
rodzaju nijakim (locative singular)
rodzaju nijaki (vocative singular)
rodzaje nijakie (nominative plural)
rodzajów nijakich (genitive plural)
rodzai nijakich (genitive plural)
rodzajom nijakim (dative plural)
rodzaje nijakie (accusative plural)
rodzajami nijakimi (instrumental plural)
rodzajach nijakich (locative plural)
rodzaje nijakie (vocative plural)

por. rodzaj męski • rodzaj żeński • rodzaj wspólny • rodzaj męskoosobowy • rodzaj niemęskoosobowy • rodzaj męskorzeczowy • rodzaj męskozwierzęcy

cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

Słowo „krzesło” jest rodzaju nijakiego.


чоловічий рід

zobacz też: чоловічий рід • жіночий рід • середній рід

Слово „дуб” є іменником чоловічого роду.

Słowo „дуб” (= dąb) jest rzeczownikiem rodzaju męskiego.


жіночий рід

Слово „земля” є іменником жіночого роду.

Słowo „земля” (= ziemia) jest rzeczownikiem rodzaju żeńskiego.


середній рід

Слово „море” є іменником середнього роду.

Słowo „море” (= morze) jest rzeczownikiem rodzaju nijakiego.


однина

Кожен іменник в однині відноситься до одного з трьох родів: чоловічого, жіночого або середнього.

Każdy rzeczownik w liczbie pojedynczej odnosi się do jednego z trzech rodzajów: męskiego, żeńskiego albo nijakiego.


множина

Uk-множина.ogg


теперішній час

Теперішній час виражає дію або стан сучасні з моментом мовлення.

Czas teraźniejszy wyraża czynność albo stan jednoczesne z momentem mówienia.


речення

Uk-речення.ogg

Основою типового речення є підмет у його зв'язку з присудком.

Podstawą typowego zdania jest podmiot w połączeniu z orzeczeniem.


eintala

neologizm islandzki utworzony z przedrostka ein- oraz rzeczownika tala, dosł. "liczba pojedyncza"

Beygðu sögnina "að vera" í eintölu.

Odmień czasownik "að vera" w liczbie pojedynczej.


frumlag

frum- + rzecz. lag, dosł. "przedpozycja"

Nafnorð geta haft mismunandi setningarstöðu en hafa þó oftast stöðu frumlags eða andlags í setningu.

Rzeczownik może zajmować różne pozycje w zdaniu, jednak najczęściej pełni funkcję podmiotu lub dopełnienia.


займеннік

Be-займеннік.ogg


назоўнік

Be-назоўнік.ogg

прывесці да аднаго / агульнага назоўніка


дзеяслоў

Be-дзеяслоў.ogg


прыметнік

Be-прыметнік.ogg


лічэбнік

Be-лічэбнік.ogg


дзеепрыметнік

Be-дзеепрыметнік.ogg


дзеепрыслоўе

Be-дзеепрыслоўе.ogg


прыслоўе

Be-прыслоўе.ogg


прыназоўнік

Be-прыназоўнік.ogg


nafnháttarmerki

D. rzecz. nafnháttur (bezokolicznik) + merki (znak, oznaczenie)

wykładnik bezokolicznika, partykuła bezokolicznikowa

Nafnháttarmerki er ekki notað á eftir sögnunum "munu", "skulu", "mega", "vilja".

Partykuły bezokolicznikowej nie używa się po czasownikach "munu", "skulu", "mega", "vilja".


sostantivo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q652 (ita)-Crunchy Cloaky Crackdown-sostantivo.wav

zobacz też: Indeks:Włoski - Słownictwo gramatyczne


articolo

(1.1-7) łac. articulus < zdrobn. od łac. artus, -us


rodzajnik określony

rɔˈd͡zajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ

rodzajnika określonego (genitive singular)
rodzajnikowi określonemu (dative singular)
rodzajnikiem określonym (instrumental singular)
rodzajniku określonym (locative singular)
rodzajniku określony (vocative singular)
rodzajniki określone (nominative plural)
rodzajników określonych (genitive plural)
rodzajnikom określonym (dative plural)
rodzajniki określone (accusative plural)
rodzajnikami określonymi (instrumental plural)
rodzajnikach określonych (locative plural)
rodzajniki określone (vocative plural)

rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

W języku duńskim rodzajnik określony może występować w postaci przyrostka w formie uzależnionej od rodzaju rzeczownika.


rodzajnik nieokreślony

rɔˈd͡zajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ

rodzajnika nieokreślonego (genitive singular)
rodzajnikowi nieokreślonemu (dative singular)
rodzajnikiem nieokreślonym (instrumental singular)
rodzajniku nieokreślonym (locative singular)
rodzajniku nieokreślony (vocative singular)
rodzajniki nieokreślone (nominative plural)
rodzajników nieokreślonych (genitive plural)
rodzajnikom nieokreślonym (dative plural)
rodzajniki nieokreślone (accusative plural)
rodzajnikami nieokreślonymi (instrumental plural)
rodzajnikach nieokreślonych (locative plural)
rodzajniki nieokreślone (vocative plural)

zobacz też: rodzajnik określony

rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby)


avverbio

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q652 (ita)-Crunchy Cloaky Crackdown-avverbio.wav


spójnik

spójniki (nominative plural)
spójnika (genitive singular)
spójników (genitive plural)
spójnikowi (dative singular)
spójnikom (dative plural)
spójniki (accusative plural)
spójnikiem (instrumental singular)
spójnikami (instrumental plural)
spójniku (locative singular)
spójnikach (locative plural)
spójniku (vocative singular)
spójniki (vocative plural)

zob. też spójnik w Wikipedii

wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych

Spójniki można podzielić na proste, jak „i”, złożone, jak „podczas gdy”, oraz zestawieniowe, jak „jeżeli… to”.


congiunzione

łac. coniunctio, -onis < łac. coniungĕre

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q652 (ita)-Crunchy Cloaky Crackdown-congiunzione.wav

zobacz też: congiunzione • semisestile • semiquadratura • sestile • quadratura • trigono • sesquiquadratura • quinconce • opposizione


wykrzyknik

wykrzyknika (genitive singular)
wykrzyknikowi (dative singular)
wykrzyknikiem (instrumental singular)
wykrzykniku (locative singular)
wykrzykniku (vocative singular)
wykrzykniki (nominative plural)
wykrzykników (genitive plural)
wykrzyknikom (dative plural)
wykrzykniki (accusative plural)
wykrzyknikami (instrumental plural)
wykrzyknikach (locative plural)
wykrzykniki (vocative plural)

nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata

„A niech to!”, „Pst!” i „Chrum!” to przykłady wykrzykników.


preposizione

łac. praepositiō, -onis < łac. praepōnere

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q652 (ita)-Crunchy Cloaky Crackdown-preposizione.wav


interiezione

łac. interiectio → wrzucenie, wstawienie, utworzone od łac. intericĕre → wrzucać, wstawiać < łac. inter- + iăcĕre → między + rzucać


deklinacja

deklinacji (genitive singular)
deklinacji (dative singular)
deklinację (accusative singular)
deklinacją (instrumental singular)
deklinacji (locative singular)
deklinacjo (vocative singular)
deklinacje (nominative plural)
deklinacji (genitive plural)
deklinacyj (genitive plural obsolete)
deklinacjom (dative plural)
deklinacje (accusative plural)
deklinacjami (instrumental plural)
deklinacjach (locative plural)
deklinacje (vocative plural)

Uczniom trudność sprawiła deklinacja słów rodzaju nijakiego.


teraźniejszy

ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ

teraźńėi ̯šy

teraźniejsza (nominative singular feminine)
teraźniejsze (nominative singular neuter)
teraźniejsi (nominative plural masculine)
teraźniejsze (nominative plural nonvirile)
teraźniejszego (genitive singular masculine animate inanimate)
teraźniejszej (genitive singular feminine)
teraźniejszego (genitive singular neuter)
teraźniejszych (genitive plural masculine nonvirile)
teraźniejszemu (dative singular masculine animate inanimate)
teraźniejszej (dative singular feminine)
teraźniejszemu (dative singular neuter)
teraźniejszym (dative plural masculine nonvirile)
teraźniejszego (accusative singular masculine animate)
teraźniejszą (accusative singular feminine)
teraźniejsze (accusative singular neuter)
teraźniejszych (accusative plural masculine)
teraźniejsze (accusative plural nonvirile)
teraźniejszym (instrumental singular masculine animate inanimate)
teraźniejszą (instrumental singular feminine)
teraźniejszym (instrumental singular neuter)
teraźniejszymi (instrumental plural masculine nonvirile)
teraźniejszym (locative singular masculine animate inanimate)
teraźniejszej (locative singular feminine)
teraźniejszym (locative singular neuter)
teraźniejszych (locative plural masculine nonvirile)
teraźniejsza (vocative singular feminine)
teraźniejsze (vocative singular neuter)
teraźniejsi (vocative plural masculine)
teraźniejsze (vocative plural nonvirile)
nie stopniuje się


обстоятельство

Ru-обстоятельство.ogg

zobacz też: Indeks: Rosyjski - Słownictwo gramatyczne


modo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-modo.wav

modoj (nominative plural)
modon (accusative singular)
modojn (accusative plural)


antônimo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q5146 (por)-Nelson Ricardo 2500-antônimo.wav


reflexivo

supinum od czasownika łac. reflectĕre → wracać do tyłu


предлог

ros. пред- + -лог, kalka z gr. πρόθεσις, łac. praepositiō

Ru-предлог.ogg


advérbio

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q5146 (por)-Nelson Ricardo 2500-advérbio.wav


artigo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q5146 (por)-Nelson Ricardo 2500-artigo.wav


affix

śr.łac. affixare, forma częstotliwościowa od łac. affigere → przymocowywać, przybijać, doczepiać