delen

ww: erfwoord via Middelnederlands delen van Oudnederlands delon, in de betekenis van ‘verdelen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901

deelde (past)
gedeeld (past participle)
te delen (active infinitive imperfect present)
zullen delen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen delen (active infinitive imperfect future)
hebben gedeeld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gedeeld (active infinitive perfect present)
gedeeld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gedeeld te zullen hebben (active infinitive perfect future)
delend (imperfect participle)
gedeeld (past participle)
dele (subjunctive)
deel (indicative imperfect present singular first-person)
deelt (indicative imperfect present singular second-person)
deelt (indicative imperfect present singular second-person)
deelt (indicative imperfect present singular second-person)
deelt (indicative imperfect present singular third-person)
deelde (indicative imperfect past singular first-person)
deelde (indicative imperfect past singular second-person)
deelde (indicative imperfect past singular second-person)
deelde (indicative imperfect past singular second-person)
deelde (indicative imperfect past singular third-person)
deelden (indicative imperfect past plural first-person)
deelden (indicative imperfect past plural second-person)
deelden (indicative imperfect past plural third-person)
zal delen (indicative imperfect future singular first-person)
zult delen (indicative imperfect future singular second-person)
zal delen (indicative imperfect future singular second-person)
zult delen (indicative imperfect future singular second-person)
zal delen (indicative imperfect future singular second-person)
zult delen (indicative imperfect future singular second-person)
zal delen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen delen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen delen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen delen (indicative imperfect future plural third-person)
zou delen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou delen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) delen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt delen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou delen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden delen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden delen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden delen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gedeeld (perfect present first-person)
hebt gedeeld (perfect present second-person)
hebt gedeeld (perfect present second-person)
heeft gedeeld (perfect present second-person)
hebt gedeeld (perfect present second-person)
heeft gedeeld (perfect present third-person)
hebben gedeeld (perfect present first-person)
hebben gedeeld (perfect present second-person)
hebben gedeeld (perfect present third-person)
had gedeeld (perfect past first-person)
had gedeeld (perfect past second-person)
had gedeeld (perfect past second-person)
hadt gedeeld (perfect past second-person)
had gedeeld (perfect past third-person)
hadden gedeeld (perfect past first-person)
hadden gedeeld (perfect past second-person)
hadden gedeeld (perfect past third-person)
zal gedeeld hebben (perfect future first-person)
zal gedeeld hebben (perfect future second-person)
zult gedeeld hebben (perfect future second-person)
zult gedeeld hebben (perfect future second-person)
zal gedeeld hebben (perfect future second-person)
zult gedeeld hebben (perfect future second-person)
zal gedeeld hebben (perfect future third-person)
zullen gedeeld hebben (perfect future first-person)
zullen gedeeld hebben (perfect future second-person)
zullen gedeeld hebben (perfect future third-person)
zou gedeeld hebben (perfect conditional first-person)
zou gedeeld hebben (perfect conditional second-person)
zou gedeeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedeeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedeeld hebben (perfect conditional second-person)
zou gedeeld hebben (perfect conditional third-person)
zouden gedeeld hebben (perfect conditional first-person)
zouden gedeeld hebben (perfect conditional second-person)
zouden gedeeld hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gedeeld (impersonal passive present imperfect)
er is gedeeld (impersonal passive present perfect)
er werd gedeeld (impersonal passive past imperfect)
er was gedeeld (impersonal passive past perfect)
er zal gedeeld worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gedeeld zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gedeeld worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gedeeld zijn (impersonal passive conditional perfect)

rekenkundige bewerking: het aantal bepalen dat een getal (het deeltal) groter is dan een ander getal (de deler)

Hoeveel is 12 gedeeld door 3 ?


teken

In de betekenis van ‘blijk, merk’ aangetroffen vanaf 901

<Middelnederlands teiken, teken< Oudnederlands teikin, teican

in het teken staan van

vooral worden beïnvloed door één bepaald gezichtspunt

tekens (plural)
(tekenen) * (plural)
tekentje (diminutive singular)
tekentjes (diminutive plural)

Het meervoud 'tekenen' is archaïsch aan het worden en komt vooral nog bij betekenis 1. voor.

de genormeerde figuren van het alfabet, muziekschrift, cijfers, operatoren enz.

Een karakterset met allerlei tekens.


rekenaar

Naamwoord van handeling van rekenen met het achtervoegsel -aar

iemand die beroepshalve de numerieke wiskunde beoefent


eerste

afgeleid van een met het achtervoegsel -ste

De winnaar kwam als eerste over de finish.

Mijn zintuigen stonden helemaal op scherp tijdens die eerste kilometers.

Tim Voors
 “Alleen, De Pacific Crest Trail te voet van Mexico naar Canada”, eBook: Mat-Zet bv, Soest (2018), Fontaine Uitgevers


eerste

Niet de eerste de beste zijn

Niet zomaar iemand zijn, iemand met aanzien zijn

De deugden en eigenschappen van deze tweede Nicolaas heeft men echter overgedragen op de eerste en die werd toen de heilige Nicolaas.

Marijke van Raephorst
 “Het hele jaar rond: van Sinterklaas tot Sintemaarten” (1973), Lemniscaat , p. 10


algoritme

eponiem uit het middeleeuws Latijn algorithmus, gevormd naar de naam van de Perzische wiskundige Al-Chwarizmi , in de betekenis van ‘rekenschema’ voor het eerst aangetroffen in 1734

Oorspronkelijk mannelijk (de algoritme); sinds de jaren 80 van de 20e eeuw in toenemende mate als onzijdig gezien.

schema om bepaalde berekeningen uit te voeren


apothema

apothem

een meetkundige term die zowel op een cirkel als een regelmatige veelhoek kan worden toegepast

apothema's (plural)
apothemaatje (diminutive singular)
apothemaatjes (diminutive plural)


vlak

In de betekenis van ‘platte kant’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1561

Fläche

een verzameling punten die twee dimensies vult

Hij kon enkel grote vlakken inkleuren.


omtrek

In de betekenis van ‘hoofdlijn die grenzen van een figuur bepaalt’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1586

omtrekken (plural)
omtrekje (diminutive singular)
omtrekjes (diminutive plural)

De omtrek van een cirkel bedraagt 2π maal de straal.


inhoud

Middelnederlands inholt, -houd, inghehout ‘binnenhout van een schip; inhoud van een geschrift’, afleiding van inhouden ‘be-, omvatten’. Evenzo afgeleid zijn Nederduits Inholt, Duits Inhalt en Fries ynhâld.

Inhalt

datgene wat bevat is in een ander lichaam

Inhalt

alles wat in een geschrift of ander medium staat

inhouden (plural)
inhoudje (diminutive singular)
inhoudjes (diminutive plural)

afmeting van de hoeveelheid ruimte die een driedimensionaal object of ruimtedeel omvat; het in kubieke eenheden uitgedrukte product van lengte, breedte en hoogte

De inhoud van die kubus bereken je door de lengte, de breedte en de hoogte met elkaar te vermenigvuldigen.


steradiaal

In de betekenis van ‘eenheid van ruimtehoek’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1961

de SI-eenheid voor ruimtehoek, met symbool "sr"


pijl

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘projectiel voor een boog’ voor het eerst aangetroffen in 1373

via Middelnederlands pile van Latijn pilum

pijlen (plural)
pijltje (diminutive singular)
pijltjes (diminutive plural)

de grootste afstand tussen een cirkel en een koorde


wiskundige

Afgeleid van wiskundig met het achtervoegsel -e

een wetenschapper die de wiskunde beoefent


rij

In de betekenis van ‘reeks’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1343

In de rij staan

Met zijn allen op iets staan te wachten (fig.; gezamenlijk dezelfde belangstelling voor iets of iemand hebben)

Ze niet allemaal/alle vijf op een rijtje hebben

Niet helemaal goed bij zijn verstand zijn (variant op ze niet alle vijf [bij elkaar] hebben)

Reihe

geordende opstelling van een aantal eenheden in één richting

rijen (plural)
rijtje (diminutive singular)
rijtjes (diminutive plural)


chaos

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘wanorde’ voor het eerst aangetroffen in 1401

chaosje (diminutive singular)
chaosjes (diminutive plural)

praktisch onvoorspelbaarheid van uitkomsten die in sommige ingewikkelde stelsels van vaste rekenregels ontstaat door minieme verschillen in beginwaarden

Chaos is het effect van exponentieel toenemende onzekerheid.


integraal

van Frans intégral, in de betekenis van ‘volledig’ voor het eerst aangetroffen in 1814

limiet van de som van onbepaald afnemende termen


logica

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘leer van de wetten van het denken’ voor het eerst aangetroffen in 1500

afgeleid van het Griekse 'logikè' ([de rede betreffend])

tak van de wetenschap die zich bezighoudt met de formele regels van het denken, traditioneel als onderdeel van de filosofie maar ook wel van de wiskunde


model

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘voorbeeld’ voor het eerst aangetroffen in 1573

modellen (plural)
modelletje (diminutive singular)
modelletjes (diminutive plural)

systeem dat de werkelijkheid zo goed mogelijk representeert


randvoorwaarde

de waarde die bepaalde variabelen moeten hebben aan de rand van de geldigheid van het model


quaternion

quaternions (plural)
quaternionen (plural)

een hypercomplex getal bestaande uit vier reële delen

Quaternionen zijn in 1843 door Sir William Hamilton ontdekt, maar pas aan het einde van de twintigste eeuw hebben zij toepassing gevonden.


uitkomst

Naamwoord van handeling van uitkomen met het achtervoegsel -st

uitkomsten (plural)
uitkomstje (diminutive singular)
uitkomstjes (diminutive plural)


minus

symbool om een negatieve waarde of een aftrekking aan te geven


y-as

y-Achse

(wiskunde) de verticale as in een assenstelsel

y-assen (plural)
y-asje (diminutive singular)
y-asjes (diminutive plural)

Het gewicht komt op de y-as en de tijd komt op de x-as


tau

via Middelnederlands tau / thau van Oudgrieks ταῦ (tau)

taus (plural)
tautje (diminutive singular)
tautjes (diminutive plural)

het getal dat de verhouding tussen de gehele omtrek van een cirkel tot zijn straal weergeeft

Het irrationale getal tau is bij benadering 6,28318 53071 79586 47692 52867 66559 00576 83943 38798 75021 16419 49889 18461 56328 12572 41799 72560 69650 68423 41359 64296 17302 65646 13294 18768 92191 01164 46345 07188 16256 96223 49005 68205 40387 70422 11119 28924 58979 09860 76392 88576 21951 33186 68922 56951 29646 75735 66330 54240 38182 91297 13384 69206 97220 90865 32964 26787 21452 04982 82547 44917 40132 12631 17634 97630 41841 92565 85081 83430 72873 57851 80720 02266 10610 97640 93304 27682 93903 88302 32188 66114 54073 15191 83906 18437 22347 63865 22358 62102 37096 14892 47599 25499 13470 37715 05449 78245 58763 66023 89825 96673 46724 88131 32861 72042 78989 27904 49474 38140 43597 21887 40554 10784 34352 58635 35047 69349 63693 53388 10264 00113 62542 90527 12165 55715 42685 51557 92183 47274 35744 29368 81802 44990 68602 93099 17074 21015 84559 37851 78470 84039 91222 42580 43921 72806 88363 19627 25954 95426 19921 03741 44226 99999 99674 59560 99902 11946 34656 32192 63719 00489 18910 69381 66052 85044 61650 66893 70070 52386 23763 42020 00627 56775 05773 17506 64167 62841 23435 53382 94607 19650 69808 57510 93746 23191 25727 76470 75751 87503 91556 37155 61064 34245 36132 26003 85575 32223 91818 43284 03978


log

Zie ook de betekenis volgens ISO 80000:2.

afkorting van (neperse) logaritme (grondtal e)

In dit monument is, naast zijn naam en de jaartallen 1844-1906, de beroemdste formule van Boltzmann uitgehouwen: zijn uitdrukking voor de entropie S = k . log W.

Robbert Dijkgraaf
 “Kleine sokkel, groot belang” (1 oktober 2011) op nrc.nl


octaëder

octàedre

een regelmatig achtvlak, een ruimtelijke figuur begrensd door acht gelijkzijdige driehoeken

octaëders (plural)
octaëdertje (diminutive singular)
octaëdertjes (diminutive plural)

De sodiumatomen in keukenzout worden omringd door een octaëder van chlooratomen.


sector

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘afdeling’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1740

sector

de kleinste eenheid van een harddisk die in één bewerking door een lees/schrijfkop kan verwerkt worden

een deel van een cirkel in de vorm van een taartpunt, omsloten door een cirkelboog en twee stralen

Berlijn was in de Koude Oorlog ingedeeld in sectoren.


vergelijking

Naamwoord van handeling van vergelijken met het achtervoegsel -ing.

/vɛrɣə'lɛɪkɪŋ/

vergelijkingen (plural)
vergelijkinkje (diminutive singular)
vergelijkinkjes (diminutive plural)

een uitdrukking die twee grootheden aan elkaar gelijk stelt

Einsteins vergelijking E=mc² is wereldberoemd.


tweetallig

Samenstellende afleiding van twee en tal met het achtervoegsel -ig

binary

in twee stappen een volledige verandering doormakend

tweetallige (inflected positive)
tweetalligs (partitive positive)

Het tweetallige stelsel omvat slechts twee elementen: 0 en 1.

Een tweetallige as draait een voorwerp over 180°, zodat het na twee operaties terugkeert op zijn oude positie.


puntgroep

een verzameling eigenlijke en oneigenlijke rotaties die een groep vormen en de symmetrie rond een centraal punt beschrijven

Er zijn tweeëndertig puntgroepen die verenigbaar zijn met een translatierooster in drie dimensies.


behangpatroongroep

samenstelling van behangpatroon en groep

behangpatroongroepen (plural)
behangpatroongroepje (diminutive singular)
behangpatroongroepjes (diminutive plural)

een verzameling symmetrie-elementen in twee dimensies die gezamenlijk een vlakvullende groep vormen

Een behangpatroongroep is het tweedimensionale analogon van een ruimtegroep.


reciprook

reziprok

een dimensie bezittend die de omgekeerde is van een andere dimensie

Bij diffractie wordt een deel van de reciproke ruimte zichtbaar gemaakt.

Als dimensie is de tijd direct en de frequentie reciprook.


glijspiegeling

glijspiegelingen (plural)
glijspiegelinkje (diminutive singular)
glijspiegelinkjes (diminutive plural)

een isometrie in het platte vlak of in drie dimensies, die kan worden voorgesteld als een combinatie van een spiegeling en een translatie over een vector evenwijdig aan spiegellijn of -vlak

De monokliene ruimtegroep Pc bevat een glijspiegeling als één van zijn elementen.


glijvlak

een glijspiegelvlak: een isometrie in drie dimensies die gezien kan worden als een spiegeling gevolgd door een verschuiving

Er bestaan verschillende glijvlakken die in de Internationale Tabellen aangeduid worden met c, n of d.


dekpunt

de waarde van het argument van een functie waarvoor de functie gelijk is aan het argument

De functie f(x)=x² heeft twee dekpunten: x=0 en x=1.


plaatsigheid

Afgeleid van plaatsig met het achtervoegsel -heid.

Stelligkeit

het aantal argumenten van een relatie of functie

... Ook hier geven we de plaatsigheid aan door een hooggeplaatste index.


stomp

In de betekenis van ‘niet scherp’ voor het eerst aangetroffen in 1400

metido

een pijnlijke stoot met de gebalde vuist

Dit is een stompe hoek.


piek

pieken (plural)
piekje (diminutive singular)
piekjes (diminutive plural)

natuurwetenschap: een signaal dat zich uit als een maximum in een kromme

Die twee pieken overlappen te veel om ze goed te kunnen scheiden.


zadelpunt

saddle point

een punt op een gekromd vlak dat in de ene richting een maximum en in de andere een minimum is

zadelpunten (plural)
zadelpuntje (diminutive singular)
zadelpuntjes (diminutive plural)

De kromtestralen in een zadelpunt kunnen gezamenlijk nul bedragen.


pool

pole

A 2. een van beide einden van een magneet

pole

A 3. een uitzonderlijk punt waar een functie naar oneindig neigt

polen (singular)
pooltje (diminutive)
pooltjes (diminutive singular)

De functie 1/(x-1) heeft een pool voor x=1.

het referentiepunt in een polair coördinatenstelsel vanwaaruit de positie van een ander punt wordt bepaald door afstand (voerstraal) en richting (hoek t.o.v. een refentierichting)

Als pool kent men in een cartesisch coördinatenstelsel de oorsprong.


rechthoek

In de betekenis van ‘vierhoek met rechte hoeken’ voor het eerst aangetroffen in 1659

rechthoeken (plural)
rechthoekje (diminutive singular)
rechthoekjes (diminutive plural)

Een computerscherm heeft de vorm van een rechthoek.


are

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vierkante decameter’ voor het eerst aangetroffen in 1808

een oppervlaktemaat ter grootte van een vierkante decameter, gelijk aan 10 m × 10 meter, gelijk aan 100 m², weergegeven met symbool a


tetraëder

afgeleid van het Griekse 'hedra' (zetel, vlak) met het voorvoegsel tetra-

Tetraeder

een door vier gelijkzijdige driehoeken ingesloten lichaam

tetraëders (plural)
tetraëdertje (diminutive singular)
tetraëdertjes (diminutive plural)

Op die pagina's stonden verschillende tetraëders afgebeeld.


ontbinden

Afgeleid van binden met het voorvoegsel ont-.

decompose

het uiteen (laten) vallen van een chemische stof in een aantal andere

ontbond (past)
ontbonden (past participle)
te ontbinden (active infinitive imperfect present)
zullen ontbinden (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen ontbinden (active infinitive imperfect future)
hebben ontbonden (active infinitive perfect present short-form)
te hebben ontbonden (active infinitive perfect present)
ontbonden zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
ontbonden te zullen hebben (active infinitive perfect future)
ontbindend (imperfect participle)
ontbonden (past participle)
ontbinde (subjunctive)
ontbind (indicative imperfect present singular first-person)
ontbindt (indicative imperfect present singular second-person)
ontbindt (indicative imperfect present singular second-person)
ontbindt (indicative imperfect present singular second-person)
ontbindt (indicative imperfect present singular third-person)
ontbond (indicative imperfect past singular first-person)
ontbond (indicative imperfect past singular second-person)
ontbond (indicative imperfect past singular second-person)
ontbond (indicative imperfect past singular second-person)
ontbond (indicative imperfect past singular third-person)
ontbonden (indicative imperfect past plural first-person)
ontbonden (indicative imperfect past plural second-person)
ontbonden (indicative imperfect past plural third-person)
zal ontbinden (indicative imperfect future singular first-person)
zult ontbinden (indicative imperfect future singular second-person)
zal ontbinden (indicative imperfect future singular second-person)
zult ontbinden (indicative imperfect future singular second-person)
zal ontbinden (indicative imperfect future singular second-person)
zult ontbinden (indicative imperfect future singular second-person)
zal ontbinden (indicative imperfect future singular third-person)
zullen ontbinden (indicative imperfect future plural first-person)
zullen ontbinden (indicative imperfect future plural second-person)
zullen ontbinden (indicative imperfect future plural third-person)
zou ontbinden (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou ontbinden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) ontbinden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt ontbinden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou ontbinden (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden ontbinden (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden ontbinden (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden ontbinden (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb ontbonden (perfect present first-person)
hebt ontbonden (perfect present second-person)
hebt ontbonden (perfect present second-person)
heeft ontbonden (perfect present second-person)
hebt ontbonden (perfect present second-person)
heeft ontbonden (perfect present third-person)
hebben ontbonden (perfect present first-person)
hebben ontbonden (perfect present second-person)
hebben ontbonden (perfect present third-person)
had ontbonden (perfect past first-person)
had ontbonden (perfect past second-person)
had ontbonden (perfect past second-person)
hadt ontbonden (perfect past second-person)
had ontbonden (perfect past third-person)
hadden ontbonden (perfect past first-person)
hadden ontbonden (perfect past second-person)
hadden ontbonden (perfect past third-person)
zal ontbonden hebben (perfect future first-person)
zal ontbonden hebben (perfect future second-person)
zult ontbonden hebben (perfect future second-person)
zult ontbonden hebben (perfect future second-person)
zal ontbonden hebben (perfect future second-person)
zult ontbonden hebben (perfect future second-person)
zal ontbonden hebben (perfect future third-person)
zullen ontbonden hebben (perfect future first-person)
zullen ontbonden hebben (perfect future second-person)
zullen ontbonden hebben (perfect future third-person)
zou ontbonden hebben (perfect conditional first-person)
zou ontbonden hebben (perfect conditional second-person)
zou ontbonden hebben (perfect conditional second-person)
zoudt ontbonden hebben (perfect conditional second-person)
zoudt ontbonden hebben (perfect conditional second-person)
zou ontbonden hebben (perfect conditional third-person)
zouden ontbonden hebben (perfect conditional first-person)
zouden ontbonden hebben (perfect conditional second-person)
zouden ontbonden hebben (perfect conditional third-person)
er wordt ontbonden (impersonal passive present imperfect)
er is ontbonden (impersonal passive present perfect)
er werd ontbonden (impersonal passive past imperfect)
er was ontbonden (impersonal passive past perfect)
er zal ontbonden worden (impersonal passive future imperfect)
er zal ontbonden zijn (impersonal passive future perfect)
er zou ontbonden worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou ontbonden zijn (impersonal passive conditional perfect)
ontbonden worden (passive infinitive imperfect present short-form)
ontbonden te worden (passive infinitive imperfect present)
ontbonden zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
ontbonden te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
ontbonden zijn (passive infinitive perfect present short-form)
ontbonden te zijn (passive infinitive perfect present)
ontbonden zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
ontbonden te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word ontbonden (singular imperfect present first-person)
wordt ontbonden (singular imperfect present second-person)
wordt ontbonden (singular imperfect present second-person)
wordt ontbonden (singular imperfect present second-person)
wordt ontbonden (singular imperfect present plural third-person)
worden ontbonden (singular imperfect present plural first-person)
worden ontbonden (singular imperfect present plural second-person)
worden ontbonden (singular imperfect present third-person)
werd ontbonden (singular imperfect past first-person)
werd ontbonden (singular imperfect past second-person)
werd ontbonden (singular imperfect past second-person)
werdt ontbonden (singular imperfect past second-person)
werd ontbonden (singular imperfect past plural third-person)
werden ontbonden (singular imperfect past plural first-person)
werden ontbonden (singular imperfect past plural second-person)
werden ontbonden (singular imperfect past third-person)
zal ontbonden worden (singular imperfect future first-person)
zult ontbonden worden (singular imperfect future second-person)
zult ontbonden worden (singular imperfect future second-person)
zult ontbonden worden (singular imperfect future second-person)
zal ontbonden worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen ontbonden worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen ontbonden worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen ontbonden worden (singular imperfect future third-person)
zou ontbonden worden (singular imperfect conditional first-person)
zou ontbonden worden (singular imperfect conditional second-person)
zou ontbonden worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt ontbonden worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt ontbonden worden (singular imperfect conditional second-person)
zou ontbonden worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden ontbonden worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden ontbonden worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden ontbonden worden (singular imperfect conditional third-person)
ben ontbonden (perfect present first-person)
bent ontbonden (perfect present second-person)
bent ontbonden (perfect present second-person)
is ontbonden (perfect present second-person)
zijt ontbonden (perfect present second-person)
is ontbonden (perfect present third-person)
zijn ontbonden (perfect present first-person)
zijn ontbonden (perfect present second-person)
zijn ontbonden (perfect present third-person)
was ontbonden (perfect past first-person)
was ontbonden (perfect past second-person)
was ontbonden (perfect past second-person)
waart ontbonden (perfect past second-person)
was ontbonden (perfect past third-person)
waren ontbonden (perfect past first-person)
waren ontbonden (perfect past second-person)
waren ontbonden (perfect past third-person)
zal ontbonden zijn (perfect future first-person)
zult ontbonden zijn (perfect future second-person)
zult ontbonden zijn (perfect future second-person)
zult ontbonden zijn (perfect future second-person)
zal ontbonden zijn (perfect future third-person)
zullen ontbonden zijn (perfect future first-person)
zullen ontbonden zijn (perfect future second-person)
zullen ontbonden zijn (perfect future third-person)
zou ontbonden zijn (perfect conditional first-person)
zou ontbonden zijn (perfect conditional second-person)
zou ontbonden zijn (perfect conditional second-person)
zoudt ontbonden zijn (perfect conditional second-person)
zoudt ontbonden zijn (perfect conditional second-person)
zou ontbonden zijn (perfect conditional third-person)
zouden ontbonden zijn (perfect conditional first-person)
zouden ontbonden zijn (perfect conditional second-person)
zouden ontbonden zijn (perfect conditional third-person)

het bepalen van de factoren waaruit een getal of uitdrukking is samengesteld

Ontbind dit getal in zijn priemgetallen.


parallellogram

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘meetkundige figuur’ voor het eerst aangetroffen in 1615

afgeleid van parallel met het achtervoegsel -gram

paral·lelogram

(wiskunde) een vierhoek waarvan de overstaande zijden evenwijdig zijn

parallellogrammen (plural)
parallellogrammetje (diminutive singular)
parallellogrammetjes (diminutive plural)


ratio

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘rede’ voor het eerst aangetroffen in 1665

verhouding, een verband in de vorm van een breuk tussen getalsmatige grootheden

De ratio Franstaligen over Nederlandstaligen in België is 4/6.


verhouding

Naamwoord van handeling van verhouden met het achtervoegsel -ing.

/vərˈɦʌʊ̯.dɪŋ/

/vərˈɦɔʊ̯.dɪŋ/

Verhältnis

(wiskunde) een verband in de vorm van een breuk tussen getalsmatige grootheden

Verhältnis

een intieme, duurzame relatie tussen twee personen

verhoudingen (plural)
verhoudinkje (diminutive singular)
verhoudinkjes (diminutive plural)

De verhouding Franstaligen over Nederlandstaligen in België is 4/6.

Door mijn nieuwe, zuinige levensstijl zou er ruimte kunnen ontstaan om een andere verhouding tussen werk en avontuur te vinden.


verhouden

Afgeleid van houden met het voorvoegsel ver-

relate

een betrekking hebben tot iets of iemand

be proportional

verhield (past)
verhouden (past participle)
verhouden ons (first-person present plural)
verhield me (first-person past singular)
verhielden ons (first-person past plural)
zal me verhouden (first-person future singular)
zullen ons verhouden (first-person future plural)
verhoudt je (second-person present singular)
verhouden je (second-person present plural)
verhield je (second-person past singular)
verhielden je (second-person past plural)
zal, zult je verhouden (second-person future singular)
zullen je verhouden (second-person future plural)
verhoudt zich/u (second-person present plural)
verhoudt zich/u (second-person past singular)
verhield zich/u (second-person past plural)
verhield zich/u (second-person future singular)
zult zich/u verhouden (second-person future plural)
zult zich/u verhouden (second-person)
verhoudt u (second-person present plural)
verhoudt u (second-person past singular)
verhield u (second-person past plural)
verhield u (second-person future singular)
zult u verhouden (second-person future plural)
zult u verhouden (second-person)
verhoudt zich (third-person present singular)
verhouden zich (third-person present plural)
verhield zich (third-person past singular)
verhielden zich (third-person past plural)
zal zich verhouden (third-person future singular)
zullen zich verhouden (third-person future plural)
zich verhoudend (imperfect participle)
zich verhouden hebben (past)
verhoude zich (subjunctive)
te verhouden (active infinitive imperfect present)
zullen verhouden (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen verhouden (active infinitive imperfect future)
hebben verhouden (active infinitive perfect present short-form)
te hebben verhouden (active infinitive perfect present)
verhouden zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
verhouden te zullen hebben (active infinitive perfect future)
verhoudend (imperfect participle)
verhoude (subjunctive)
verhoudt (indicative imperfect present singular second-person)
verhoudt (indicative imperfect present singular second-person)
verhoudt (indicative imperfect present singular second-person)
verhoudt (indicative imperfect present singular third-person)
verhield (indicative imperfect past singular first-person)
verhield (indicative imperfect past singular second-person)
verhield (indicative imperfect past singular second-person)
verhield (indicative imperfect past singular second-person)
verhield (indicative imperfect past singular third-person)
verhielden (indicative imperfect past plural first-person)
verhielden (indicative imperfect past plural second-person)
verhielden (indicative imperfect past plural third-person)
zal verhouden (indicative imperfect future singular first-person)
zult verhouden (indicative imperfect future singular second-person)
zal verhouden (indicative imperfect future singular second-person)
zult verhouden (indicative imperfect future singular second-person)
zal verhouden (indicative imperfect future singular second-person)
zult verhouden (indicative imperfect future singular second-person)
zal verhouden (indicative imperfect future singular third-person)
zullen verhouden (indicative imperfect future plural first-person)
zullen verhouden (indicative imperfect future plural second-person)
zullen verhouden (indicative imperfect future plural third-person)
zou verhouden (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou verhouden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) verhouden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt verhouden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou verhouden (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden verhouden (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden verhouden (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden verhouden (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb verhouden (perfect present first-person)
hebt verhouden (perfect present second-person)
hebt verhouden (perfect present second-person)
heeft verhouden (perfect present second-person)
hebt verhouden (perfect present second-person)
heeft verhouden (perfect present third-person)
hebben verhouden (perfect present first-person)
hebben verhouden (perfect present second-person)
hebben verhouden (perfect present third-person)
had verhouden (perfect past first-person)
had verhouden (perfect past second-person)
had verhouden (perfect past second-person)
hadt verhouden (perfect past second-person)
had verhouden (perfect past third-person)
hadden verhouden (perfect past first-person)
hadden verhouden (perfect past second-person)
hadden verhouden (perfect past third-person)
zal verhouden hebben (perfect future first-person)
zal verhouden hebben (perfect future second-person)
zult verhouden hebben (perfect future second-person)
zult verhouden hebben (perfect future second-person)
zal verhouden hebben (perfect future second-person)
zult verhouden hebben (perfect future second-person)
zal verhouden hebben (perfect future third-person)
zullen verhouden hebben (perfect future first-person)
zullen verhouden hebben (perfect future second-person)
zullen verhouden hebben (perfect future third-person)
zou verhouden hebben (perfect conditional first-person)
zou verhouden hebben (perfect conditional second-person)
zou verhouden hebben (perfect conditional second-person)
zoudt verhouden hebben (perfect conditional second-person)
zoudt verhouden hebben (perfect conditional second-person)
zou verhouden hebben (perfect conditional third-person)
zouden verhouden hebben (perfect conditional first-person)
zouden verhouden hebben (perfect conditional second-person)
zouden verhouden hebben (perfect conditional third-person)

zich ~ getalsmatig een bepaalde verhouding hebben

In een driehoek met hoeken van dertig, zestig en negentig graden verhouden de zijden zich als één staat tot twee staat tot wortel drie.


logisch

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘m.b.t. de logica’ voor het eerst aangetroffen in 1735

met het voorvoegsel logo- en met het achtervoegsel -isch

logischer (uninflected comparative)
logische (inflected positive)
logischere (inflected comparative)
logischers (partitive comparative)


set

van Engels set zn
**[2]: in de betekenis van ‘deel van tennispartij’ voor het eerst aangetroffen in 1908

sets (plural)
setje (diminutive singular)
setjes (diminutive plural)

Het verkleinwoord setje wordt in de spreektaal ook gebruikt om twee personen in een duurzame relatie aan te duiden.


procent

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘percent’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1636

procenten (plural)
procentje (diminutive singular)
procentjes (diminutive plural)

een honderdste deel, weergegeven met symbool %

De olieprijs was weer een paar procent gestegen.

Het is zeven kilometer klimmen naar 1148 meter en er zitten huiveringwekkende stijgingspercentages tussen, van boven de 20 procent. Het is de vierde keer dat de Tour de berg aandoet, na etappes in 2012, 2014 en 2017.

Weblink bron
Rob Gollin
 “De helling van de mooie meisjes knijpt de renner de keel dicht” (10 juli 2019), de Volkskrant

Hij was niet de enige: meer dan 65 procent van de hikers maakt de PCT niet helemaal af, voornamelijk vanwege blessures zoals ontstoken blaren, scheenbeenvliesontsteking, botbreuken, overbelasting en oververmoeidheid.


wiskundig

Afleiding van wiskunde met het achtervoegsel -ig.

mathematical

op wiskunde betrekking hebbend of er gebruik van makend

wiskundiger (uninflected comparative)
wiskundigst (uninflected superlative)
wiskundige (inflected positive)
wiskundigere (inflected comparative)
wiskundigste (inflected superlative)
wiskundigs (partitive positive)
wiskundigers (partitive comparative)

De fysische chemie tracht chemische verschijnselen met wiskundige modellen te verklaren.

De hele schouderpartij was een soort modernistische improvisatie, heel ver verwijderd van de wiskundige regelmaat van de lokale kunst.

Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)
 “Tussen rood en zwart” (2014), Uitgeverij Prometheus , ISBN 9789044625691


mathematica

Mathematica is een ouderwetse naam voor wiskunde


informatica

Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘leer van de automatische informatieverwerking’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1964

rekenaarwetenskap

de leer van de mechanische verzameling en verwerking van informatie

情報科学

じょうほうかがく, jōhōkagaku

Ik studeer al twee jaar informatica aan de Universiteit Leiden.


zwaartelijn

zwaartelijnen (plural)
zwaartelijntje (diminutive singular)
zwaartelijntjes (diminutive plural)

een rechte in een driehoek die een hoekpunt met het midden van de overstaande zijde verbindt

Zwaartelijn en zwaartepunt zijn twee belangrijke begrippen in de wiskunde.


x-as

x-Achse

(wiskunde) de horizontale as in een assenstelsel

x-assen (plural)
x-asje (diminutive singular)
x-asjes (diminutive plural)

Het gewicht komt op de x-as en de tijd komt op de y-as.


limiet

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘grens’ voor het eerst aangetroffen in 1350

Van het Latijnse limitare (begrenzen) en van limes (grens, grenspad).

limieten (plural)
limietje (diminutive singular)
limietjes (diminutive plural)

een waarde waarnaar een reeks convergeert, maar die nooit bereikt wordt

In de wiskunde is het begrip "limiet" erg belangrijk.


braaf

Van Frans brave, al dan niet via Italiaans bravo. Verder te herleiden tot Latijn barbarus en uiteindelijk Grieks βάρβαρος (zie ook barbaar).

De betekenis was oorspronkelijk "dapper, onbevreesd". Voor het eerst aangetroffen in het jaar 1379. In de moderne betekenis ‘eerzaam, gehoorzaam’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1769

Het braafste jongetje van de klas

Iemand die de regels opvallend goed (het beste van iedereen) naleeft; vaak figuurlijk gebruikt, bijvoorbeeld in een geopolitieke context voor landen die zich het beste aan internationaal geldende afspraken houden

braver (uninflected comparative)
braafst (uninflected superlative)
brave (inflected positive)
bravere (inflected comparative)
braafste (inflected superlative)
braafs (partitive positive)
bravers (partitive comparative)

intuïtieve, gemakkelijk manipuleerbare eigenschappen hebbend

Een functie is braaf als ze eindige afgeleiden van alle orden heeft in alle punten, en geen discontinuïteiten heeft.


wentelen

In de betekenis van ‘zich wenden’ voor het eerst aangetroffen in 1240

frequentatief gevormd uit wenden met het achtervoegsel -el of afgeleid van welteren "wentelen, rollen"

wentelde (past)
gewenteld (past participle)
te wentelen (active infinitive imperfect present)
zullen wentelen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen wentelen (active infinitive imperfect future)
hebben gewenteld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gewenteld (active infinitive perfect present)
gewenteld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gewenteld te zullen hebben (active infinitive perfect future)
wentelend (imperfect participle)
gewenteld (past participle)
wentele (subjunctive)
wentel (indicative imperfect present singular first-person)
wentelt (indicative imperfect present singular second-person)
wentelt (indicative imperfect present singular second-person)
wentelt (indicative imperfect present singular second-person)
wentelt (indicative imperfect present singular third-person)
wentelde (indicative imperfect past singular first-person)
wentelde (indicative imperfect past singular second-person)
wentelde (indicative imperfect past singular second-person)
wentelde (indicative imperfect past singular second-person)
wentelde (indicative imperfect past singular third-person)
wentelden (indicative imperfect past plural first-person)
wentelden (indicative imperfect past plural second-person)
wentelden (indicative imperfect past plural third-person)
zal wentelen (indicative imperfect future singular first-person)
zult wentelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal wentelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult wentelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal wentelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult wentelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal wentelen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen wentelen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen wentelen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen wentelen (indicative imperfect future plural third-person)
zou wentelen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou wentelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) wentelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt wentelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou wentelen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden wentelen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden wentelen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden wentelen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gewenteld (perfect present first-person)
hebt gewenteld (perfect present second-person)
hebt gewenteld (perfect present second-person)
heeft gewenteld (perfect present second-person)
hebt gewenteld (perfect present second-person)
heeft gewenteld (perfect present third-person)
hebben gewenteld (perfect present first-person)
hebben gewenteld (perfect present second-person)
hebben gewenteld (perfect present third-person)
had gewenteld (perfect past first-person)
had gewenteld (perfect past second-person)
had gewenteld (perfect past second-person)
hadt gewenteld (perfect past second-person)
had gewenteld (perfect past third-person)
hadden gewenteld (perfect past first-person)
hadden gewenteld (perfect past second-person)
hadden gewenteld (perfect past third-person)
zal gewenteld hebben (perfect future first-person)
zal gewenteld hebben (perfect future second-person)
zult gewenteld hebben (perfect future second-person)
zult gewenteld hebben (perfect future second-person)
zal gewenteld hebben (perfect future second-person)
zult gewenteld hebben (perfect future second-person)
zal gewenteld hebben (perfect future third-person)
zullen gewenteld hebben (perfect future first-person)
zullen gewenteld hebben (perfect future second-person)
zullen gewenteld hebben (perfect future third-person)
zou gewenteld hebben (perfect conditional first-person)
zou gewenteld hebben (perfect conditional second-person)
zou gewenteld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gewenteld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gewenteld hebben (perfect conditional second-person)
zou gewenteld hebben (perfect conditional third-person)
zouden gewenteld hebben (perfect conditional first-person)
zouden gewenteld hebben (perfect conditional second-person)
zouden gewenteld hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gewenteld (impersonal passive present imperfect)
er is gewenteld (impersonal passive present perfect)
er werd gewenteld (impersonal passive past imperfect)
er was gewenteld (impersonal passive past perfect)
er zal gewenteld worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gewenteld zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gewenteld worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gewenteld zijn (impersonal passive conditional perfect)
gewenteld worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gewenteld te worden (passive infinitive imperfect present)
gewenteld zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gewenteld te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
gewenteld zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gewenteld te zijn (passive infinitive perfect present)
gewenteld zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gewenteld te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word gewenteld (singular imperfect present first-person)
wordt gewenteld (singular imperfect present second-person)
wordt gewenteld (singular imperfect present second-person)
wordt gewenteld (singular imperfect present second-person)
wordt gewenteld (singular imperfect present plural third-person)
worden gewenteld (singular imperfect present plural first-person)
worden gewenteld (singular imperfect present plural second-person)
worden gewenteld (singular imperfect present third-person)
werd gewenteld (singular imperfect past first-person)
werd gewenteld (singular imperfect past second-person)
werd gewenteld (singular imperfect past second-person)
werdt gewenteld (singular imperfect past second-person)
werd gewenteld (singular imperfect past plural third-person)
werden gewenteld (singular imperfect past plural first-person)
werden gewenteld (singular imperfect past plural second-person)
werden gewenteld (singular imperfect past third-person)
zal gewenteld worden (singular imperfect future first-person)
zult gewenteld worden (singular imperfect future second-person)
zult gewenteld worden (singular imperfect future second-person)
zult gewenteld worden (singular imperfect future second-person)
zal gewenteld worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gewenteld worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gewenteld worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gewenteld worden (singular imperfect future third-person)
zou gewenteld worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gewenteld worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gewenteld worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gewenteld worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gewenteld worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gewenteld worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gewenteld worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gewenteld worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gewenteld worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gewenteld (perfect present first-person)
bent gewenteld (perfect present second-person)
bent gewenteld (perfect present second-person)
is gewenteld (perfect present second-person)
zijt gewenteld (perfect present second-person)
is gewenteld (perfect present third-person)
zijn gewenteld (perfect present first-person)
zijn gewenteld (perfect present second-person)
zijn gewenteld (perfect present third-person)
was gewenteld (perfect past first-person)
was gewenteld (perfect past second-person)
was gewenteld (perfect past second-person)
waart gewenteld (perfect past second-person)
was gewenteld (perfect past third-person)
waren gewenteld (perfect past first-person)
waren gewenteld (perfect past second-person)
waren gewenteld (perfect past third-person)
zal gewenteld zijn (perfect future first-person)
zult gewenteld zijn (perfect future second-person)
zult gewenteld zijn (perfect future second-person)
zult gewenteld zijn (perfect future second-person)
zal gewenteld zijn (perfect future third-person)
zullen gewenteld zijn (perfect future first-person)
zullen gewenteld zijn (perfect future second-person)
zullen gewenteld zijn (perfect future third-person)
zou gewenteld zijn (perfect conditional first-person)
zou gewenteld zijn (perfect conditional second-person)
zou gewenteld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gewenteld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gewenteld zijn (perfect conditional second-person)
zou gewenteld zijn (perfect conditional third-person)
zouden gewenteld zijn (perfect conditional first-person)
zouden gewenteld zijn (perfect conditional second-person)
zouden gewenteld zijn (perfect conditional third-person)

een cirkel beschrijven in een vlak loodrecht op een lijn


diagonaal

van Frans diagonal, in de betekenis van ‘hoeklijn’ voor het eerst aangetroffen in 1773

diagonal

een rechte lijn die twee niet-opeenvolgende hoekpunten van een veelhoek verbindt.

Stel de formule op van deze diagonaal.


loodlijn

In de betekenis van ‘lijn die loodrecht op een andere staat, lijn voor het dieplood’ voor het eerst aangetroffen in 1614

перпендикуляр

een lijn die een rechte hoek maakt met de raaklijn van de figuur waarop zij wordt neergelaten

loodlijnen (plural)
loodlijntje (diminutive singular)
loodlijntjes (diminutive plural)

De loodlijn is de kortste afstand vanuit een punt tot een figuur.


abscis

Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘afstand van een punt tot de y-as’ voor het eerst aangetroffen in 1847

Abszisse

de afstand tot de opstaande as van een coördinatenstelsel

abscissen (plural)
abscisje (diminutive singular)
abscisjes (diminutive plural)

Meneer, wat is een abscis? Jongeman dat is de x-coördinaat.


oplossen

loste op (past)
opgelost (past participle)
op te lossen (active infinitive imperfect present)
hebben opgelost (active infinitive perfect present short-form)
zijn opgelost (active infinitive perfect present short-form)
te hebben/zijn opgelost (active infinitive perfect present)
opgelost zullen hebben/zijn (active infinitive perfect future short-form)
opgelost te zullen hebben/zijn (active infinitive perfect future)
oplossend (imperfect participle)
opgelost (past participle)
los op (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
lost op (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
lost op (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
lost op (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
lost op (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
lossen op (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
lossen op (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
lossen op (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
loste op (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
loste op (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
loste op (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
loste op (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
loste op (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
losten op (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
losten op (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
losten op (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal oplossen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult oplossen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal oplossen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult oplossen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal oplossen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult oplossen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal oplossen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen oplossen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen oplossen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen oplossen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou oplossen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou oplossen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) oplossen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt oplossen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou oplossen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden oplossen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden oplossen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden oplossen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
oplos (subordinate-clause present)
oplost (subordinate-clause present)
oplost (subordinate-clause present)
oplost (subordinate-clause present)
oplost (subordinate-clause present)
oploste (subordinate-clause past)
oploste (subordinate-clause past)
oploste (subordinate-clause past)
oploste (subordinate-clause past)
oploste (subordinate-clause past)
oplosten (subordinate-clause past)
oplosten (subordinate-clause past)
oplosten (subordinate-clause past)
er wordt opgelost (impersonal passive perfect present first-person imperfect)
er is opgelost (impersonal passive perfect present third-person perfect)
er werd opgelost (impersonal passive perfect past first-person imperfect)
er was opgelost (impersonal passive perfect past third-person perfect)
er zal opgelost worden (impersonal passive perfect future first-person imperfect)
er zal opgelost zijn (impersonal passive perfect future third-person perfect)
er zou opgelost worden (impersonal passive perfect conditional first-person imperfect)
er zou opgelost zijn (impersonal passive perfect conditional third-person perfect)
opgelost worden (passive infinitive imperfect present short-form)
opgelost te worden (passive infinitive imperfect present)
opgelost zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
opgelost te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
opgelost zijn (passive infinitive perfect present short-form)
opgelost te zijn (passive infinitive perfect present)
opgelost zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
opgelost te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word opgelost (singular imperfect present first-person)
wordt opgelost (singular imperfect present second-person)
wordt opgelost (singular imperfect present second-person)
wordt opgelost (singular imperfect present second-person)
wordt opgelost (singular imperfect present plural third-person)
worden opgelost (singular imperfect present plural first-person)
worden opgelost (singular imperfect present plural second-person)
worden opgelost (singular imperfect present third-person)
werd opgelost (singular imperfect past first-person)
werd opgelost (singular imperfect past second-person)
werd opgelost (singular imperfect past second-person)
werdt opgelost (singular imperfect past second-person)
werd opgelost (singular imperfect past plural third-person)
werden opgelost (singular imperfect past plural first-person)
werden opgelost (singular imperfect past plural second-person)
werden opgelost (singular imperfect past third-person)
zal opgelost worden (singular imperfect future first-person)
zult opgelost worden (singular imperfect future second-person)
zult opgelost worden (singular imperfect future second-person)
zult opgelost worden (singular imperfect future second-person)
zal opgelost worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen opgelost worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen opgelost worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen opgelost worden (singular imperfect future third-person)
zou opgelost worden (singular imperfect conditional first-person)
zou opgelost worden (singular imperfect conditional second-person)
zou opgelost worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt opgelost worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt opgelost worden (singular imperfect conditional second-person)
zou opgelost worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden opgelost worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden opgelost worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden opgelost worden (singular imperfect conditional third-person)
ben opgelost (perfect present first-person)
bent opgelost (perfect present second-person)
bent opgelost (perfect present second-person)
is opgelost (perfect present second-person)
zijt opgelost (perfect present second-person)
is opgelost (perfect present third-person)
zijn opgelost (perfect present first-person)
zijn opgelost (perfect present second-person)
zijn opgelost (perfect present third-person)
was opgelost (perfect past first-person)
was opgelost (perfect past second-person)
was opgelost (perfect past second-person)
waart opgelost (perfect past second-person)
was opgelost (perfect past third-person)
waren opgelost (perfect past first-person)
waren opgelost (perfect past second-person)
waren opgelost (perfect past third-person)
zal opgelost zijn (perfect future first-person)
zult opgelost zijn (perfect future second-person)
zult opgelost zijn (perfect future second-person)
zult opgelost zijn (perfect future second-person)
zal opgelost zijn (perfect future third-person)
zullen opgelost zijn (perfect future first-person)
zullen opgelost zijn (perfect future second-person)
zullen opgelost zijn (perfect future third-person)
zou opgelost zijn (perfect conditional first-person)
zou opgelost zijn (perfect conditional second-person)
zou opgelost zijn (perfect conditional second-person)
zoudt opgelost zijn (perfect conditional second-person)
zoudt opgelost zijn (perfect conditional second-person)
zou opgelost zijn (perfect conditional third-person)
zouden opgelost zijn (perfect conditional first-person)
zouden opgelost zijn (perfect conditional second-person)
zouden opgelost zijn (perfect conditional third-person)
zal me oplossen (first-person future singular)
zullen ons oplossen (first-person future plural)
zal, zult je oplossen (second-person future singular)
zullen je oplossen (second-person future plural)
zult zich/u oplossen (second-person future plural)
zult zich/u oplossen (second-person)
zult u oplossen (second-person future plural)
zult u oplossen (second-person)
zal zich oplossen (third-person future singular)
zullen zich oplossen (third-person future plural)
zich oplossend (imperfect participle)
zich opgelost hebben (past)
los u/je op, lost je op (imperative)


kiloliter

afgeleid van liter met het voorvoegsel kilo-

kiloliters (plural)
kilolitertje (diminutive singular)
kilolitertjes (diminutive plural)

een inhoudsmaat ter grootte van 1.000 liter, weergegeven met symbool kl, kL of kℓ

De energiecentrale die gebruik maakt van waterkracht gebruikt gemiddeld 1400 kiloliter water per dag.


ribbe

ribben

een van de platte, dunne, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten

vertex

ribben (plural)
ribbetje (diminutive singular)
ribbetjes (diminutive plural)

de lengte van een zijde van een kubus of parallellopipedum.

De lengte van de lichaamsdiagonaal van een kubus is √3 maal de ribbe.


translatie

afgeleid van het Franse translation (met het achtervoegsel -atie)

[5] Vertaling van kerkelijk Latijn translatio.

translaties (plural)
translatietje (diminutive singular)
translatietjes (diminutive plural)


volume

In de betekenis van ‘ruimtelijke capaciteit’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1587.

In de betekenis van ‘boekdeel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1529.

Leenwoord uit Frans volume ‘inhoud, omvang’, geleerde ontlening uit Latijn volūmen ‘manuscriptrol; kromming, draaiing’.

volumes (plural)
volumen (plural)
volumetje (diminutive singular)
volumetjes (diminutive plural)

afmeting van de hoeveelheid ruimte die een driedimensionaal object of ruimtedeel omvat; het in kubieke eenheden uitgedrukte product van lengte, breedte en hoogte

Het volume van een stof neemt bij opwarming in de regel toe.


kwadraat

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vierkant’ voor het eerst aangetroffen in 1537

Komt van het Latijnse quadratus (vierkant) met het achtervoegsel -aat

kwadraten (plural)
kwadraatje (diminutive singular)
kwadraatjes (diminutive plural)

het resultaat van de vermenigvuldiging van een getal met zichzelf

Negen is het kwadraat van drie.


koepel

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘halfbolvormige overwelving’ voor het eerst aangetroffen in 1600

kuppel

een gewelf in de vorm van een halve bol of een halve ellipsoïde

koepels (plural)
koepeltje (diminutive singular)
koepeltjes (diminutive plural)

Een vijfhoekige koepel is in de meetkunde een Johnson-lichaam.


tegeling

Naamwoord van handeling van tegelen met het achtervoegsel -ing

tiling

de gehele bedekking van een vlak met figuren, meestal veelhoeken van een beperkte grootte

tegelingen (plural)
(tegelingetje) (diminutive singular)
(tegelingetjes) (diminutive plural)

Stochastische tegelingen worden traditioneel gegenereerd met lijngebaseerde stochastische tegelalgoritmes.


tegelalgoritme

tegelalgoritmes, tegelalgoritmen (plural)
tegelalgoritmetje (diminutive singular)
tegelalgoritmetjes (diminutive plural)

een algoritme dat een tegeling van een vlak construeert

Een tegelalgoritme kan stochastisch zijn.


scalair

afgeleid van het Franse scalaire of van het Engelse scale met het achtervoegsel -air

scalairen (plural)
scalairtje (diminutive singular)
scalairtjes (diminutive plural)

een getal dat alleen een grootte heeft en niet zoals een vector richtingscomponenten


gelijkzijdig

Samenstellende afleiding van gelijk en zijde met het achtervoegsel -ig

gelijkzijdiger (uninflected comparative)
gelijkzijdigst (uninflected superlative)
gelijkzijdige (inflected positive)
gelijkzijdigere (inflected comparative)
gelijkzijdigste (inflected superlative)
gelijkzijdigs (partitive positive)
gelijkzijdigers (partitive comparative)

waarvan alle zijden gelijk in lengte zijn

Een gelijkzijdige driehoek heeft hoeken ter grootte van π/3.


gelijkbenig

Een leenvertaling van het Neolatijnse isosceles, dat zelf ontleend is aan het Oudgriekse ἰσοσκέλης

Samenstellende afleiding van gelijk en been met het achtervoegsel -ig

gelijkbeniger (uninflected comparative)
gelijkbenigst (uninflected superlative)
gelijkbenige (inflected positive)
gelijkbenigere (inflected comparative)
gelijkbenigste (inflected superlative)
gelijkbenigs (partitive positive)
gelijkbenigers (partitive comparative)

waarvan twee aanliggende zijden gelijk in lengte zijn

Die taartpunt heeft de vorm van een gelijkbenige driehoek.

waarvan de twee niet-evenwijdige zijden gelijk in lengte zijn

Alleen als het gelijkbenig is, kan een trapezium een koordenvierhoek zijn.


vierkantswortel

samenstelling van vierkant en wortel met het invoegsel -s-

arrel quadrada

dat getal dat met zichzelf vermenigvuldigd een gegeven getal oplevert

vierkantswortels (plural)
vierkantsworteltje (diminutive singular)
vierkantsworteltjes (diminutive plural)

De vierkantswortel van 121 is elf.


alternant

Van het Latijnse alternans, tegenwoordig deelwoord van alternare, ("(ver-/uit-)wisselen, aflossen")

Naamwoord van handeling van alterneren met het achtervoegsel -ant

alternant

determinant samengesteld uit n functies en n punten (niet noodzakelijkerwijze onderscheiden) door het element i,j gelijk te stellen aan de waarde van de functie i in punt j en vice versa

alternanten (plural)
alternantje (diminutive singular)
alternantjes (diminutive plural)

De Vandermondedeterminant is een alternant.


decimeter

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘0,1 meter’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1802

afgeleid van meter met het voorvoegsel deci-

Dezimeter

decimeters (plural)
decimetertje (diminutive singular)
decimetertjes (diminutive plural)

een lengtemaat met een waarde van één tiende meter, weergegeven met symbool dm

De stok is nog twee decimeter te kort.


parabool

via Frans parabole of direct van Latijn parabola en Oudgrieks παραβολή (parabolè) (met het voorvoegsel para-), in de betekenis van ‘kegelsnede’ aangetroffen vanaf 1645
Cognaat met parabel.

Parabel

kegelsnede waarbij het snijvlak parallel loopt met een lijn die aan de kegel raakt en tevens het toppunt snijdt.

parabolen (plural)
parabooltje (diminutive singular)
parabooltjes (diminutive plural)

Als er geen wrijving was en de aarde plat was, dan zou de baan van een kogel een perfecte parabool beschrijven.


ariteit

arity

het aantal variabelen waarvan een functie afhangt

De ariteit van f(x,y) = xy + y is twee.


noemer

In de betekenis van ‘onderste getal in een breuk’ voor het eerst aangetroffen in 1508

Afgeleid van noemen met het achtervoegsel -er. Dit is een leenvertaling van de Latijnse benaming denominator.

noemers (plural)
noemertje (diminutive singular)
noemertjes (diminutive plural)


teller

Afgeleid van tellen met het achtervoegsel -er. Dit is een leenvertaling van de Latijnse benaming numerator.

tellers (plural)
tellertje (diminutive singular)
tellertjes (diminutive plural)


straal

In de betekenis van ‘smalle lichtbundel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1263

stralen (plural)
straaltje (diminutive singular)
straaltjes (diminutive plural)

een rechte lijn vanaf het middelpunt naar een punt op een boloppervlak of cirkelomtrek

Neem de straal tussen de punten van een passer, en trek de cirkel.

De vijf andere bedrijven met pluimvee die zich in een straal van 3 kilometer rondom het getroffen bedrijf bevinden, worden gescreend. De komende twee weken worden die dieren intensief gemonitord op ziekteverschijnselen, schrijft ook 1Limburg.

Weblink bron
NOS Nieuws
 “Grootste uitbraak vogelgriep tot nu toe: 300.000 vogels gedood in Heythuysen” (20 oktober 2022), NOS


benadering

Naamwoord van handeling van benaderen met het achtervoegsel -ing.

Approximation

getalswaarde die voor een bepaald praktisch doel voldoende dicht in de buurt ligt van de exacte waarde van die grootheid.

Annäherung

gezichtspunt, de richting van waaruit men naar iets beschouwd .

In een mol stof zitten bij benadering zeshonderdtwee tweehonderdveertien triljoen moleculen.

Bovendien zou wegen slechts een benadering van het totaalbedrag opleveren en aan benaderingen doen ze bij de Duitse centrale bank niet.


ordening

Naamwoord van handeling van ordenen met het achtervoegsel -ing


gradenboog

samenstelling van graad en boog met het invoegsel -en-

graadboog

een instrument waarmee een hoek van een gekende grote uitgezet of gemeten kan worden

gradenbogen (plural)
gradenboogje (diminutive singular)
gradenboogjes (diminutive plural)

In het middelbaar onderwijs is een gradenboog een bekende toerusting.


omwenteling

Naamwoord van handeling van omwentelen met het achtervoegsel -ing

omwentelingen (plural)
omwentelingetje (diminutive singular)
omwentelingetjes (diminutive plural)

De aarde maakt een enkele omwenteling in vierentwintig uur.


coördinatensysteem

samenstelling van coördinaat en systeem met het invoegsel -en-

coördinatensystemen (plural)
coördinatensysteempje (diminutive singular)
coördinatensysteempjes (diminutive plural)

een systeem om met behulp van coördinaten de positie vast te leggen ten opzichte van een punt of vlak en/of een of meer referentielijnen het assenstelsel

Het meest bekende coördinatensysteem is het cartesisch coördinatenstelsel opgebouwd uit een tweedimensionele vlak met een gegeven x-as en y-as.


knooppunt

Verkehrsknotenpunkt

een kruispunt van twee of meer grote wegen

Knoten

het punt waar twee rechte stukken van een open of gesloten veelhoek bij elkaar komen

Eisenbahnknotenpunkt

een plaats waar spoorwegen uit verschillende richtingen bijeenkomen, vaak voorzien van een station en/of een rangeerterrein

knooppunten (plural)
knooppuntje (diminutive singular)
knooppuntjes (diminutive plural)


gebroken

*vervoeging van breken: de stam met omvoegsel ge- -en en een klinkerwisseling ee-oo (IPAː /e/ - /oː/)

Om aldus eene geheele hoeveelheid welke met een gebroken vervoegd is, tot één gebroken te brengen, vermenigvuldigt met de geheel hoeveelheid door den noemer van het gebroken, en voegt het beloop by den teller van het gebroken.


trigonaal

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘driehoekig’ voor het eerst aangetroffen in 1676

afgeleid van het Griekse 'gōnia' (hoek) met het voorvoegsel tri- met het achtervoegsel -aal

trigonal

als hoofdas van de rotatiesymmetrie ten hoogste een drietallige as bezittend, in welke richting ook een van de primitieve translaties zich bevindt indien er sprake is een van een ruimtegroep

trigonaler (uninflected comparative)
trigonaalst (uninflected superlative)
trigonale (inflected positive)
trigonalere (inflected comparative)
trigonaalste (inflected superlative)
trigonaals (partitive positive)
trigonalers (partitive comparative)


hexagonaal

afgeleid van het Griekse 'gōníā' (hoek) met het voorvoegsel hexa- met het achtervoegsel -aal

hexagonal

als hoofdas van de rotatiesymmetrie een zestallige as bezittend

hexagonaler (uninflected comparative)
hexagonaalst (uninflected superlative)
hexagonale (inflected positive)
hexagonalere (inflected comparative)
hexagonaalste (inflected superlative)
hexagonaals (partitive positive)
hexagonalers (partitive comparative)


tetragonaal

afgeleid van het Griekse 'gōníā' (hoek) met het voorvoegsel tetra- met het achtervoegsel -aal

tetragonal

als hoofdas van de rotatiesymmetrie een viertallige as bezittend


primitief

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onontwikkeld’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1635

primitief

alle kortste translatievectors in de richting van de hoofdassen van de rotatiesymmetrie hebbend.

primitive

de drie kortste niet in hetzelfde vlak liggende translatievectors als ribben van de eenheidscel hebbend.

primitiever (uninflected comparative)
primitiefst (uninflected superlative)
primitieve (inflected positive)
primitievere (inflected comparative)
primitiefste (inflected superlative)
primitiefs (partitive positive)
primitievers (partitive comparative)

een functie F is een primitieve van de functie f als F differentieerbaar is en de afgeleide van F gelijk is aan f


hypotenusa

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘schuine zijde van rechthoekige driehoek’ voor het eerst aangetroffen in 1631

afgeleid van het Griekse 'teinein' (spannen, zich uitstrekken) met het voorvoegsel hypo-

Hypotenusa

de schuine zijde van een rechthoekige driehoek

hypotenusa's (plural)
hypotenusaatje (diminutive singular)
hypotenusaatjes (diminutive plural)

De stelling van Pythagoras luidt als volgt: "het kwadraat van de lengte van de hypotenusa is de som van de kwadraten van de rechthoekszijden".


logaritme

Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘exponent van de macht, waartoe een getal moet worden verheven om een tweede getal te verkrijgen’ voor het eerst aangetroffen in 1626

Van het Nieuwlatijnse logarithmus, dat een samenstelling is met het voorvoegsel logo- (van het Oudgriekse λόγος) en αριθμός

logarithm

de exponent van de macht waartoe een gegeven getal verheven moet worden om een ander getal te krijgen

logaritmen (plural)
logaritmes (plural)
logaritmetje (diminutive singular)
logaritmetjes (diminutive plural)

²log(8) = 3 is de logaritme met grondtal 2 van 8, want 2³ = 8.


gemiddelde

afgeleid van gemiddeld met het achtervoegsel -e

Durchschnit

de som van een aantal getallen gedeeld door het aantal ervan

Het gemiddelde van 6, 7 en 8 is 7.


interpolatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tussenvoeging’ voor het eerst aangetroffen in 1824

Naamwoord van handeling van interpoleren met het achtervoegsel -atie

het schatten van de waarde van een functie in een punt uitgaande van bekende waarden in punten eromheen


isotopie

Afkomstig van het Griekse isos (zelfde) en topos (plaats).

afgeleid van isotoop met het achtervoegsel -ie

isotopieën (plural)
isotopietje (diminutive singular)
isotopietjes (diminutive plural)

een variëteit die een deelvariëteit op een andere deelvariëteit overvoert


postulaat

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘vooropgestelde stelling’ voor het eerst aangetroffen in 1873

Naamwoord van handeling van postuleren met het achtervoegsel -aat

postulaten (plural)
postulaatje (diminutive singular)
postulaatjes (diminutive plural)

theoretisch onbewijsbare stelling, maar als grondslag aanvaarde bewering


fractaal

afgeleid van fractie met het achtervoegsel -aal

fractal

een wiskundige figuur waarvan de maat bij schaalvergroting verandert met een niet-gehele macht van de schaal

fractalen (plural)
fractaaltje (diminutive singular)
fractaaltjes (diminutive plural)

Fractalen kunnen soms opmerkelijke schoonheid bezitten.


fractal

van Engels fractal, in de betekenis van ‘bepaalde meetkundige figuur’ aangetroffen vanaf 1981 (zie vindplaats hieronder)

fractal

wiskundige figuur waarvan de maat bij schaalverandering verandert met een niet-gehele macht van de schaal

fractals (plural)
fractaltje (diminutive singular)
fractaltjes (diminutive plural)

De zeef van Sierpiński is een bekende fractal.

Er waren toen overigens zelfs al geometrische vormen met een dergelijke eigenschap bekend, zg. fractals, krommen waarvan ieder willekeurig deel afzonderlijk een afbeelding is van ieder ander deel.

Rudy Kousbroek
 Slechte vibraties in: NRC Handelsblad, jrg. 11 nr. 168 (17 april 1981), Nieuwe Rotterdamse Courant, Rotterdam, p. 17 (CS 3) kol. 4/5


breien

In de betekenis van ‘draden strikken’ voor het eerst aangetroffen in 1201

Iets recht breien

fouten herstellen waarna alles weer in orde is

stricken

een weefsel vervaardigen uit een gesponnen draad met behulp twee of meer pennen

breide (past)
(bree) * (past)
gebreid (past participle)
(gebreeën) * (past participle)
te breien (active infinitive imperfect present)
zullen breien (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen breien (active infinitive imperfect future)
breiend (imperfect participle)
breie (subjunctive)
brei (indicative imperfect present singular first-person)
breit (indicative imperfect present singular second-person)
breit (indicative imperfect present singular second-person)
breit (indicative imperfect present singular second-person)
breit (indicative imperfect present singular third-person)
zal breien (indicative imperfect future singular first-person)
zult breien (indicative imperfect future singular second-person)
zal breien (indicative imperfect future singular second-person)
zult breien (indicative imperfect future singular second-person)
zal breien (indicative imperfect future singular second-person)
zult breien (indicative imperfect future singular second-person)
zal breien (indicative imperfect future singular third-person)
zullen breien (indicative imperfect future plural first-person)
zullen breien (indicative imperfect future plural second-person)
zullen breien (indicative imperfect future plural third-person)
zou breien (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou breien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) breien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt breien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou breien (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden breien (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden breien (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden breien (indicative imperfect conditional plural third-person)

De sterke vervoeging volgens klasse 1 is later ontstaan door analogie en komt zowel in Nederland als in België weleens voor in (spreektaal). De Woordenlijst Nederlandse Taal en Van Dale's Groot Woordenboek van de Nederlandse Taal vermelden alleen de zwakke vormen.

een notatiefout maken bij het rekenen. De fout bestaat eruit dat twee berekeningen met gelijktekens aan elkaar worden geplakt, terwijl er in feite niet elke keer sprake is van gelijkheid aan beide kanten van het teken.

Neem het getal 17, tel er 3 bij op en vermenigvuldig het resultaat vervolgens met 2 Foute uitwerking met


coördinaat

afgeleid van coördineren met het achtervoegsel -aat

afgeleid van ordinaat met het voorvoegsel co-

coördinaten (plural)
coördinaatje (diminutive singular)
coördinaatjes (diminutive plural)

een getal dat middels een gekozen assenstelsel en oorsprong aangeeft hoever een gegeven punt in de richting van een van de assen van de oorsprong verwijderd is

Een punt is eenduidig bepaald als er evenveel coördinaten van bekend zijn als er dimensies zijn.


ongelijkheid

afgeleid van gelijk met het voorvoegsel on- en met het achtervoegsel -heid

ongelijkheden (plural)
ongelijkheidje (diminutive singular)
ongelijkheidjes (diminutive plural)

een uitdrukking die weergeeft dat een grootheid niet gelijk is aan een ander, maar bijvoorbeeld groter


schoof

In de betekenis van ‘bundel halmen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

erfwoord: Middelnederlands scoef, scoof, scove, ontwikkeld uit Oergermaans *skauba-, misschien verwant met Servo-Kroatisch čȕpa ‘bos haren’. Evenals Oostenrijks-/Zuid-Duits Schaub ‘strobundel’, Fries skeaf ‘schoof’ en Deens skæv ‘bundel darmen van een geslacht dier’.

schoven (plural)
schoofje (diminutive singular)
schoofjes (diminutive plural)

een wiskundige structuur die aan de open verzamelingen van een topologische ruimte bepaalde algebraïsche structuren koppelt, bijvoorbeeld abelse groepen, ringen of modulen


middelloodlijn

Streckensymmetrale

een lijn die loodrecht op het midden van een lijnstuk staat

middelloodlijnen (plural)
middelloodlijntje (diminutive singular)
middelloodlijntjes (diminutive plural)

De middelloodlijn kan eenvoudig met een passer geconstrueerd worden.


dodecaëder

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘twaalfvlak’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1886

dodekaëder

een regelmatig veelvlak bestaande uit twaalf vijfhoeken

dodecaëders (plural)
dodecaëdertje (diminutive singular)
dodecaëdertjes (diminutive plural)

Het is niet ongebruikelijk dat een chemisch complex de vorm van een dodecaëder aanneemt.


haaks

Afgeleid van haak met het achtervoegsel -s

Hou je haaks!

Doe geen verkeerde dingen, gedraag je / Veel sterkte toegewenst (vgl. Hou je taai) / Gewone afscheidsgroet (~ tot ziens)

haakser (uninflected comparative)
haakst (uninflected superlative)
haakse (inflected positive)
haaksere (inflected comparative)
haakste (inflected superlative)
haaksers (partitive comparative)

Hij stak niet op haakse wijze de straat over en dat is niet aan te bevelen.


veelhoek

Vieleck

een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten

veelhoeken (plural)
veelhoekje (diminutive singular)
veelhoekjes (diminutive plural)


polygoon

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘veelhoek’ voor het eerst aangetroffen in 1652

afgeleid van het Griekse 'gōnia' (hoek) met het voorvoegsel poly-

polygonen (plural)
polygoontje (diminutive singular)
polygoontjes (diminutive plural)

een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten, veelhoek


geometrie

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘meetkunde’ voor het eerst aangetroffen in 1285

met het voorvoegsel geo- en met het achtervoegsel -metrie

geometrie

een tak van de wiskunde die zich bezighoudt met ruimtelijke figuren


netwerk

netwerken (plural)
netwerkje (diminutive singular)
netwerkjes (diminutive plural)

afbeelding in het platte vlak van alle zijvlakken van een veelvlak


tilde

Leenwoord uit het Spaans, in de betekenis van ‘diakritisch teken’ voor het eerst aangetroffen in 1847

komt van het Latijnse 'titilus' (tableau, bovenschrift).

tildes (plural)
tildetje (diminutive singular)
tildetjes (diminutive plural)

in de natuurwetenschappen als zelfstandig symbool gebruikt om evenredigheid aan te duiden.


parabolisch

afgeleid van parabool met het achtervoegsel -isch

parabolischer (uninflected comparative)
parabolische (inflected positive)
parabolischere (inflected comparative)
parabolischers (partitive comparative)

Dit is een parabolische vergelijking.


kegelsnede

keëlsnit

een kromme gevormd door het snijden van een kegel met een plat vlak

kegelsneden (plural)
kegelsnedetje (diminutive singular)
kegelsnedetjes (diminutive plural)

Afhankelijk van de hoek gemaakt tussen de as van de kegel en het platte vlak heeft een kegelsnede een andere vorm: cirkel, ellips, hyperbool, parabool


paraboloïde

afgeleid van parabool met het achtervoegsel -oïde

paraboloïden (plural)
paraboloïdetje (diminutive singular)
paraboloïdetjes (diminutive plural)

een kwadratisch oppervlak in drie dimensies

Er zijn elliptische en hyperbolische paraboloïden.


operatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘geneeskundige handeling’ voor het eerst aangetroffen in 1637

Naamwoord van handeling van opereren met het achtervoegsel -atie

Operatie geslaagd, patiënt overleden.

Iets is gelukt, maar met zoveel bijkomende schade dat het uiteindelijke resultaat toch negatief is.

operaties (plural)
operatietje (diminutive singular)
operatietjes (diminutive plural)

een bewerking op een object door een operator

Na die operatie was de som eindelijk opgelost.


kubiekwortel

kubiekwortel

dat getal dat driemaal met zichzelf vermenigvuldigd een bepaald getal oplevert

kubiekwortels (plural)
kubiekworteltje (diminutive singular)
kubiekworteltjes (diminutive plural)

De kubiekwortel van acht is twee.


magma

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘gesmolten massa in de aarde’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847

een basale algebraïsche structuur, bestaande uit een niet-lege verzameling, die is uitgerust met een enkele gesloten binaire operatie, M × M → M, waaraan geen andere axioma's opgelegd zijn


vermenigvuldigen

In de betekenis van ‘een getal zo vaak nemen als door een ander is aangegeven’ voor het eerst aangetroffen in 1562

Afgeleid van menigvuldig met het voorvoegsel ver-.

multiplizieren

het herhaald optellen van een getal; een rekenkundige bewerking waarvan de uitkomst het product wordt genoemd

vermenigvuldigde (past)
vermenigvuldigd (past participle)
te vermenigvuldigen (active infinitive imperfect present)
zullen vermenigvuldigen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen vermenigvuldigen (active infinitive imperfect future)
hebben vermenigvuldigd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben vermenigvuldigd (active infinitive perfect present)
vermenigvuldigd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
vermenigvuldigd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
vermenigvuldigend (imperfect participle)
vermenigvuldigd (past participle)
vermenigvuldige (subjunctive)
vermenigvuldig (indicative imperfect present singular first-person)
vermenigvuldigt (indicative imperfect present singular second-person)
vermenigvuldigt (indicative imperfect present singular second-person)
vermenigvuldigt (indicative imperfect present singular second-person)
vermenigvuldigt (indicative imperfect present singular third-person)
vermenigvuldigde (indicative imperfect past singular first-person)
vermenigvuldigde (indicative imperfect past singular second-person)
vermenigvuldigde (indicative imperfect past singular second-person)
vermenigvuldigde (indicative imperfect past singular second-person)
vermenigvuldigde (indicative imperfect past singular third-person)
vermenigvuldigden (indicative imperfect past plural first-person)
vermenigvuldigden (indicative imperfect past plural second-person)
vermenigvuldigden (indicative imperfect past plural third-person)
zal vermenigvuldigen (indicative imperfect future singular first-person)
zult vermenigvuldigen (indicative imperfect future singular second-person)
zal vermenigvuldigen (indicative imperfect future singular second-person)
zult vermenigvuldigen (indicative imperfect future singular second-person)
zal vermenigvuldigen (indicative imperfect future singular second-person)
zult vermenigvuldigen (indicative imperfect future singular second-person)
zal vermenigvuldigen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen vermenigvuldigen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen vermenigvuldigen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen vermenigvuldigen (indicative imperfect future plural third-person)
zou vermenigvuldigen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou vermenigvuldigen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) vermenigvuldigen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt vermenigvuldigen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou vermenigvuldigen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden vermenigvuldigen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden vermenigvuldigen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden vermenigvuldigen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb vermenigvuldigd (perfect present first-person)
hebt vermenigvuldigd (perfect present second-person)
hebt vermenigvuldigd (perfect present second-person)
heeft vermenigvuldigd (perfect present second-person)
hebt vermenigvuldigd (perfect present second-person)
heeft vermenigvuldigd (perfect present third-person)
hebben vermenigvuldigd (perfect present first-person)
hebben vermenigvuldigd (perfect present second-person)
hebben vermenigvuldigd (perfect present third-person)
had vermenigvuldigd (perfect past first-person)
had vermenigvuldigd (perfect past second-person)
had vermenigvuldigd (perfect past second-person)
hadt vermenigvuldigd (perfect past second-person)
had vermenigvuldigd (perfect past third-person)
hadden vermenigvuldigd (perfect past first-person)
hadden vermenigvuldigd (perfect past second-person)
hadden vermenigvuldigd (perfect past third-person)
zal vermenigvuldigd hebben (perfect future first-person)
zal vermenigvuldigd hebben (perfect future second-person)
zult vermenigvuldigd hebben (perfect future second-person)
zult vermenigvuldigd hebben (perfect future second-person)
zal vermenigvuldigd hebben (perfect future second-person)
zult vermenigvuldigd hebben (perfect future second-person)
zal vermenigvuldigd hebben (perfect future third-person)
zullen vermenigvuldigd hebben (perfect future first-person)
zullen vermenigvuldigd hebben (perfect future second-person)
zullen vermenigvuldigd hebben (perfect future third-person)
zou vermenigvuldigd hebben (perfect conditional first-person)
zou vermenigvuldigd hebben (perfect conditional second-person)
zou vermenigvuldigd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt vermenigvuldigd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt vermenigvuldigd hebben (perfect conditional second-person)
zou vermenigvuldigd hebben (perfect conditional third-person)
zouden vermenigvuldigd hebben (perfect conditional first-person)
zouden vermenigvuldigd hebben (perfect conditional second-person)
zouden vermenigvuldigd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt vermenigvuldigd (impersonal passive present imperfect)
er is vermenigvuldigd (impersonal passive present perfect)
er werd vermenigvuldigd (impersonal passive past imperfect)
er was vermenigvuldigd (impersonal passive past perfect)
er zal vermenigvuldigd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal vermenigvuldigd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou vermenigvuldigd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou vermenigvuldigd zijn (impersonal passive conditional perfect)
vermenigvuldigd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
vermenigvuldigd te worden (passive infinitive imperfect present)
vermenigvuldigd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
vermenigvuldigd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
vermenigvuldigd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
vermenigvuldigd te zijn (passive infinitive perfect present)
vermenigvuldigd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
vermenigvuldigd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word vermenigvuldigd (singular imperfect present first-person)
wordt vermenigvuldigd (singular imperfect present second-person)
wordt vermenigvuldigd (singular imperfect present second-person)
wordt vermenigvuldigd (singular imperfect present second-person)
wordt vermenigvuldigd (singular imperfect present plural third-person)
worden vermenigvuldigd (singular imperfect present plural first-person)
worden vermenigvuldigd (singular imperfect present plural second-person)
worden vermenigvuldigd (singular imperfect present third-person)
werd vermenigvuldigd (singular imperfect past first-person)
werd vermenigvuldigd (singular imperfect past second-person)
werd vermenigvuldigd (singular imperfect past second-person)
werdt vermenigvuldigd (singular imperfect past second-person)
werd vermenigvuldigd (singular imperfect past plural third-person)
werden vermenigvuldigd (singular imperfect past plural first-person)
werden vermenigvuldigd (singular imperfect past plural second-person)
werden vermenigvuldigd (singular imperfect past third-person)
zal vermenigvuldigd worden (singular imperfect future first-person)
zult vermenigvuldigd worden (singular imperfect future second-person)
zult vermenigvuldigd worden (singular imperfect future second-person)
zult vermenigvuldigd worden (singular imperfect future second-person)
zal vermenigvuldigd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen vermenigvuldigd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen vermenigvuldigd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen vermenigvuldigd worden (singular imperfect future third-person)
zou vermenigvuldigd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou vermenigvuldigd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou vermenigvuldigd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt vermenigvuldigd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt vermenigvuldigd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou vermenigvuldigd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden vermenigvuldigd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden vermenigvuldigd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden vermenigvuldigd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben vermenigvuldigd (perfect present first-person)
bent vermenigvuldigd (perfect present second-person)
bent vermenigvuldigd (perfect present second-person)
is vermenigvuldigd (perfect present second-person)
zijt vermenigvuldigd (perfect present second-person)
is vermenigvuldigd (perfect present third-person)
zijn vermenigvuldigd (perfect present first-person)
zijn vermenigvuldigd (perfect present second-person)
zijn vermenigvuldigd (perfect present third-person)
was vermenigvuldigd (perfect past first-person)
was vermenigvuldigd (perfect past second-person)
was vermenigvuldigd (perfect past second-person)
waart vermenigvuldigd (perfect past second-person)
was vermenigvuldigd (perfect past third-person)
waren vermenigvuldigd (perfect past first-person)
waren vermenigvuldigd (perfect past second-person)
waren vermenigvuldigd (perfect past third-person)
zal vermenigvuldigd zijn (perfect future first-person)
zult vermenigvuldigd zijn (perfect future second-person)
zult vermenigvuldigd zijn (perfect future second-person)
zult vermenigvuldigd zijn (perfect future second-person)
zal vermenigvuldigd zijn (perfect future third-person)
zullen vermenigvuldigd zijn (perfect future first-person)
zullen vermenigvuldigd zijn (perfect future second-person)
zullen vermenigvuldigd zijn (perfect future third-person)
zou vermenigvuldigd zijn (perfect conditional first-person)
zou vermenigvuldigd zijn (perfect conditional second-person)
zou vermenigvuldigd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt vermenigvuldigd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt vermenigvuldigd zijn (perfect conditional second-person)
zou vermenigvuldigd zijn (perfect conditional third-person)
zouden vermenigvuldigd zijn (perfect conditional first-person)
zouden vermenigvuldigd zijn (perfect conditional second-person)
zouden vermenigvuldigd zijn (perfect conditional third-person)
vermenigvuldig me (first-person present singular)
vermenigvuldigen ons (first-person present plural)
vermenigvuldigde me (first-person past singular)
vermenigvuldigden ons (first-person past plural)
zal me vermenigvuldigen (first-person future singular)
zullen ons vermenigvuldigen (first-person future plural)
vermenigvuldigt je (second-person present singular)
vermenigvuldigen je (second-person present plural)
vermenigvuldigde je (second-person past singular)
vermenigvuldigden je (second-person past plural)
zal, zult je vermenigvuldigen (second-person future singular)
zullen je vermenigvuldigen (second-person future plural)
vermenigvuldigt zich/u (second-person present plural)
vermenigvuldigt zich/u (second-person past singular)
vermenigvuldigde zich/u (second-person past plural)
vermenigvuldigde zich/u (second-person future singular)
zult zich/u vermenigvuldigen (second-person future plural)
zult zich/u vermenigvuldigen (second-person)
vermenigvuldigt u (second-person present plural)
vermenigvuldigt u (second-person past singular)
vermenigvuldigde u (second-person past plural)
vermenigvuldigde u (second-person future singular)
zult u vermenigvuldigen (second-person future plural)
zult u vermenigvuldigen (second-person)
vermenigvuldigt zich (third-person present singular)
vermenigvuldigen zich (third-person present plural)
vermenigvuldigde zich (third-person past singular)
vermenigvuldigden zich (third-person past plural)
zal zich vermenigvuldigen (third-person future singular)
zullen zich vermenigvuldigen (third-person future plural)
zich vermenigvuldigend (imperfect participle)
zich vermenigvuldigd hebben (past)
vermenigvuldige zich (subjunctive)

Het vermenigvuldigen van twee met drie geeft als resultaat zes.


kromme

krommen (plural)
krommetje (diminutive singular)
krommetjes (diminutive plural)

De grafiek van een parabool is een kromme.


reëel

van Frans réel, dat teruggaat op laat Latijn realis; in de betekenis van ‘werkelijk’ aangetroffen vanaf 1732

reëler (uninflected comparative)
reëelst (uninflected superlative)
reële (inflected positive)
reëlere (inflected comparative)
reëelste (inflected superlative)
reëels (partitive positive)
reëlers (partitive comparative)

tot de verzameling getallen behorend die op de getallenrechte ligt


dippen

In de betekenis van ‘eventjes indopen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1829

dip

een kortdurende verlaging van een (meet-) waarde

Bij het geleidelijk opvoeren van de frequentie zal de stroommeter bij de resonantiefrequentie even dippen.


rechte

rechten (plural)
rechtetje (diminutive singular)
rechtetjes (diminutive plural)

De zijden van een driehoek zijn drie rechten.


zesvlak

zesvlakken (plural)
zesvlakje (diminutive singular)
zesvlakjes (diminutive plural)

Een kubus is een regelmatig zesvlak.


priem

In de betekenis van ‘gebed’ voor het eerst aangetroffen in 1236

het getal dertien is priem


priemgetal

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘getal dat alleen deelbaar is door één en door zichzelf’ voor het eerst aangetroffen in 1872

priemgetallen (plural)
priemgetalletje (diminutive singular)
priemgetalletjes (diminutive plural)

een natuurlijk getal dat groter is dan 1 en alleen kan worden gedeeld door 1 of door het getal zelf

Afgezien van 1 en 7, is er geen getal waardoor het getal 7 is te delen: 7 noemt men een priemgetal.

Grootste priemgetal ooit ontdekt


eenheidsmatrix

samenstelling van eenheid en matrix met het invoegsel -s-

identity matrix

een matrix waarvan alle diagonale elementen 1 zijn en alle andere 0

Vermenigvuldiging met een eenheidsmatrix verandert een matrix niet.


machtsverheffen

samenstelling van macht en verheffen met het invoegsel -s-

een getal een gegeven aantal malen met zichzelf vermenigvuldigen

In Siddeburen was een bok
die machtsverhief en worteltrok.


grootcirkel

grootcirkels (plural)
grootcirkeltje (diminutive singular)
grootcirkeltjes (diminutive plural)

een cirkel die op een bol de omtrek markeert. De grootcirkel en bol hebben een gemeenschappelijk middelpunt, de doorsneden zijn gelijk, en het vlak van de cirkel verdeelt de bol in twee gelijke delen

De evenaar is een bekende grootcirkel.


kleincirkel

Kleinkreis

cirkel op bol met verschillende middelpunten

kleincirkels (plural)
kleincirkeltje (diminutive singular)
kleincirkeltjes (diminutive plural)

een cirkel op een bol waarvan de middelpunten niet samenvallen; de doorsnede van de cirkel is kleiner dan die van de bol, en het vlak van de cirkel verdeelt de bol in ongelijke delen

De breedtecirkels zijn bekende kleincirkels.


rechthoekig

Afgeleid van rechthoek met het achtervoegsel -ig.

ortogonal

het in een rechte hoek staan van lijnen of vlakken

rechthoekiger (uninflected comparative)
rechthoekigst (uninflected superlative)
rechthoekige (inflected positive)
rechthoekigere (inflected comparative)
rechthoekigste (inflected superlative)
rechthoekigs (partitive positive)
rechthoekigers (partitive comparative)

Onze kamer is rechthoekig, de wanden staan haaks op elkaar.


deler

Naamwoord van handeling van delen met het achtervoegsel -er

delers (plural)
delertje (diminutive singular)
delertjes (diminutive plural)

getal waardoor men een ander getal (het deeltal) deelt, noemer in een breuk