construeren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samenstellen’ voor het eerst aangetroffen in 1663

afgeleid niet van het Franse construire maar van het Latijnse 'cōnstruere' (met het voorvoegsel con-) met het achtervoegsel -eren

construeerde (past)
geconstrueerd (past participle)
te construeren (active infinitive imperfect present)
zullen construeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen construeren (active infinitive imperfect future)
hebben geconstrueerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geconstrueerd (active infinitive perfect present)
geconstrueerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geconstrueerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
construerend (imperfect participle)
geconstrueerd (past participle)
construere (subjunctive)
construeer (indicative imperfect present singular first-person)
construeert (indicative imperfect present singular second-person)
construeert (indicative imperfect present singular second-person)
construeert (indicative imperfect present singular second-person)
construeert (indicative imperfect present singular third-person)
construeerde (indicative imperfect past singular first-person)
construeerde (indicative imperfect past singular second-person)
construeerde (indicative imperfect past singular second-person)
construeerde (indicative imperfect past singular second-person)
construeerde (indicative imperfect past singular third-person)
construeerden (indicative imperfect past plural first-person)
construeerden (indicative imperfect past plural second-person)
construeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal construeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult construeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal construeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult construeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal construeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult construeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal construeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen construeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen construeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen construeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou construeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou construeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) construeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt construeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou construeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden construeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden construeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden construeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geconstrueerd (perfect present first-person)
hebt geconstrueerd (perfect present second-person)
hebt geconstrueerd (perfect present second-person)
heeft geconstrueerd (perfect present second-person)
hebt geconstrueerd (perfect present second-person)
heeft geconstrueerd (perfect present third-person)
hebben geconstrueerd (perfect present first-person)
hebben geconstrueerd (perfect present second-person)
hebben geconstrueerd (perfect present third-person)
had geconstrueerd (perfect past first-person)
had geconstrueerd (perfect past second-person)
had geconstrueerd (perfect past second-person)
hadt geconstrueerd (perfect past second-person)
had geconstrueerd (perfect past third-person)
hadden geconstrueerd (perfect past first-person)
hadden geconstrueerd (perfect past second-person)
hadden geconstrueerd (perfect past third-person)
zal geconstrueerd hebben (perfect future first-person)
zal geconstrueerd hebben (perfect future second-person)
zult geconstrueerd hebben (perfect future second-person)
zult geconstrueerd hebben (perfect future second-person)
zal geconstrueerd hebben (perfect future second-person)
zult geconstrueerd hebben (perfect future second-person)
zal geconstrueerd hebben (perfect future third-person)
zullen geconstrueerd hebben (perfect future first-person)
zullen geconstrueerd hebben (perfect future second-person)
zullen geconstrueerd hebben (perfect future third-person)
zou geconstrueerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geconstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geconstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geconstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geconstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geconstrueerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geconstrueerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geconstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geconstrueerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geconstrueerd (impersonal passive present imperfect)
er is geconstrueerd (impersonal passive present perfect)
er werd geconstrueerd (impersonal passive past imperfect)
er was geconstrueerd (impersonal passive past perfect)
er zal geconstrueerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geconstrueerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geconstrueerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geconstrueerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geconstrueerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geconstrueerd te worden (passive infinitive imperfect present)
geconstrueerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geconstrueerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
geconstrueerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geconstrueerd te zijn (passive infinitive perfect present)
geconstrueerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geconstrueerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word geconstrueerd (singular imperfect present first-person)
wordt geconstrueerd (singular imperfect present second-person)
wordt geconstrueerd (singular imperfect present second-person)
wordt geconstrueerd (singular imperfect present second-person)
wordt geconstrueerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geconstrueerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geconstrueerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geconstrueerd (singular imperfect present third-person)
werd geconstrueerd (singular imperfect past first-person)
werd geconstrueerd (singular imperfect past second-person)
werd geconstrueerd (singular imperfect past second-person)
werdt geconstrueerd (singular imperfect past second-person)
werd geconstrueerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geconstrueerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geconstrueerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geconstrueerd (singular imperfect past third-person)
zal geconstrueerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geconstrueerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geconstrueerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geconstrueerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geconstrueerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geconstrueerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geconstrueerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geconstrueerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geconstrueerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geconstrueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geconstrueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geconstrueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geconstrueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geconstrueerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geconstrueerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geconstrueerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geconstrueerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geconstrueerd (perfect present first-person)
bent geconstrueerd (perfect present second-person)
bent geconstrueerd (perfect present second-person)
is geconstrueerd (perfect present second-person)
zijt geconstrueerd (perfect present second-person)
is geconstrueerd (perfect present third-person)
zijn geconstrueerd (perfect present first-person)
zijn geconstrueerd (perfect present second-person)
zijn geconstrueerd (perfect present third-person)
was geconstrueerd (perfect past first-person)
was geconstrueerd (perfect past second-person)
was geconstrueerd (perfect past second-person)
waart geconstrueerd (perfect past second-person)
was geconstrueerd (perfect past third-person)
waren geconstrueerd (perfect past first-person)
waren geconstrueerd (perfect past second-person)
waren geconstrueerd (perfect past third-person)
zal geconstrueerd zijn (perfect future first-person)
zult geconstrueerd zijn (perfect future second-person)
zult geconstrueerd zijn (perfect future second-person)
zult geconstrueerd zijn (perfect future second-person)
zal geconstrueerd zijn (perfect future third-person)
zullen geconstrueerd zijn (perfect future first-person)
zullen geconstrueerd zijn (perfect future second-person)
zullen geconstrueerd zijn (perfect future third-person)
zou geconstrueerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geconstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geconstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geconstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geconstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geconstrueerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geconstrueerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geconstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geconstrueerd zijn (perfect conditional third-person)

een figuur vervaardigen met behulp van niet meer dan een rechte liniaal, een passer en schrijfgerei

Het is niet mogelijk om een trisectrice te construeren.


faculteit

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘hoofdafdeling van universiteit’ voor het eerst aangetroffen in 1710

afgeleid van het Franse faculté (met het achtervoegsel -teit)

product van een reeks factoren die telkens met één toenemen met de eerste factor gelijk aan één dus:
 de faculteit van een natuurlijk getal n, genoteerd als n! (n faculteit), is gedefinieerd als het product van de getallen 1 tot en met n.

6 faculteit is 1 x 2 x 3 x 4 x 5 x 6 en is dus 720


driedimensionaal

dreidimensional

met drie afmetingen, hoogte, breedte en diepte

driedimensionaler (uninflected comparative)
driedimensionaalst (uninflected superlative)
driedimensionale (inflected positive)
driedimensionalere (inflected comparative)
driedimensionaalste (inflected superlative)
driedimensionaals (partitive positive)
driedimensionalers (partitive comparative)

Alle reële voorwerpen hebben een driedimensionale vorm.


gradiënt

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ruimtelijk verloop van een grootheid’ voor het eerst aangetroffen in 1912

mate van verandering van een grootheid per eenheid van lengte, in de richting waarin die verandering het sterkst is (ofwel ∇f. (nabla inwendig werkend op de vector f))


existentiekwantor

existentiekwantoren (plural)
existentiekwantortje (diminutive singular)
existentiekwantortjes (diminutive plural)

Kort gezegd betekent dit begrip: 'Er bestaat een x (waarvoor geldt): ...'


kwantor

afgeleid van kwant, kwantum of quantum met het achtervoegsel -or

kwantoren (plural)
kwantortje (diminutive singular)
kwantortjes (diminutive plural)

een taalelement in de wiskunde dat wordt gebruikt om makkelijk bondige uitspraken te kunnen formuleren


existentiestelling

samenstelling van existentie en stelling

existentiestellingen (plural)
existentiestellinkje (diminutive singular)
existentiestellinkjes (diminutive plural)

een stelling die begint met de woorden 'er bestaat ..', of meer in het algemeen 'voor alle x, y , ... bestaat er ...'.


substituant

afgeleid van het Latijnse 'statuere' (opstellen, vaststellen) met het voorvoegsel sub-

Naamwoord van handeling van substitueren met het achtervoegsel -ant

substituanten (plural)
substituantje (diminutive singular)
substituantjes (diminutive plural)


substractie

afgeleid van het Latijnse 'trahere' (trekken) met het voorvoegsel sub-

substracties (plural)
substractietje (diminutive singular)
substractietjes (diminutive plural)


transleren

transleerde (past)
getransleerd (past participle)
te transleren (active infinitive imperfect present)
zullen transleren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen transleren (active infinitive imperfect future)
hebben getransleerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben getransleerd (active infinitive perfect present)
getransleerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
getransleerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
translerend (imperfect participle)
getransleerd (past participle)
translere (subjunctive)
transleer (indicative imperfect present singular first-person)
transleert (indicative imperfect present singular second-person)
transleert (indicative imperfect present singular second-person)
transleert (indicative imperfect present singular second-person)
transleert (indicative imperfect present singular third-person)
transleerde (indicative imperfect past singular first-person)
transleerde (indicative imperfect past singular second-person)
transleerde (indicative imperfect past singular second-person)
transleerde (indicative imperfect past singular second-person)
transleerde (indicative imperfect past singular third-person)
transleerden (indicative imperfect past plural first-person)
transleerden (indicative imperfect past plural second-person)
transleerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal transleren (indicative imperfect future singular first-person)
zult transleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal transleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult transleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal transleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult transleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal transleren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen transleren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen transleren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen transleren (indicative imperfect future plural third-person)
zou transleren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou transleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) transleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt transleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou transleren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden transleren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden transleren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden transleren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb getransleerd (perfect present first-person)
hebt getransleerd (perfect present second-person)
hebt getransleerd (perfect present second-person)
heeft getransleerd (perfect present second-person)
hebt getransleerd (perfect present second-person)
heeft getransleerd (perfect present third-person)
hebben getransleerd (perfect present first-person)
hebben getransleerd (perfect present second-person)
hebben getransleerd (perfect present third-person)
had getransleerd (perfect past first-person)
had getransleerd (perfect past second-person)
had getransleerd (perfect past second-person)
hadt getransleerd (perfect past second-person)
had getransleerd (perfect past third-person)
hadden getransleerd (perfect past first-person)
hadden getransleerd (perfect past second-person)
hadden getransleerd (perfect past third-person)
zal getransleerd hebben (perfect future first-person)
zal getransleerd hebben (perfect future second-person)
zult getransleerd hebben (perfect future second-person)
zult getransleerd hebben (perfect future second-person)
zal getransleerd hebben (perfect future second-person)
zult getransleerd hebben (perfect future second-person)
zal getransleerd hebben (perfect future third-person)
zullen getransleerd hebben (perfect future first-person)
zullen getransleerd hebben (perfect future second-person)
zullen getransleerd hebben (perfect future third-person)
zou getransleerd hebben (perfect conditional first-person)
zou getransleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou getransleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt getransleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt getransleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou getransleerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden getransleerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden getransleerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden getransleerd hebben (perfect conditional third-person)

Een eenheidsvector is een operatie die een punt transleert over een bepaalde afstand in een bepaalde richting.


anamorfisme

afgeleid van het Griekse morphè (vorm) met het voorvoegsel ana- en met het achtervoegsel -isme

concept uit het functioneel programmeren dat gegrond is in de categorietheorie


catamorfisme

afgeleid van het Griekse 'κατα' (naar beneden) en morfisme


diffeomorfisme

een onbeperkt continu differentieerbare bijectie met een eveneens onbeperkt continu differentieerbare inverse


differentieerbaar

Naamwoord van handeling van differentiëren met het achtervoegsel -baar

differentieerbaarder (uninflected comparative)
differentieerbaarst (uninflected superlative)
differentieerbare (inflected positive)
differentieerbaardere (inflected comparative)
differentieerbaarste (inflected superlative)
differentieerbaars (partitive positive)
differentieerbaarders (partitive comparative)


bijectie

een afbeelding die zowel injectief als surjectief is, en dus alle elementen van twee verzamelingen in een-op-een correspondentie aan elkaar koppelt


inverse

functie of afbeelding die het effect van een andere functie of afbeelding tenietdoet, of anders gezegd de omgekeerde bewerking verzorgt

Worteltrekken is de inverse van kwadrateren.

Een PO-SET-relatie is een partiële ordening, zoals bijv. ‘deel van’ en zijn inverse, ‘type van’, etc.

Jack Hoeksema
 Verplichte topicalisatie van kale enkelvouden: de feit is dat-constructie in: Tabu., jrg. 30 nr. 3/4 (najaar 2000), Nederlands Instituut, Groningen, p. 116


differentieerbaarheid

afgeleid van differentieerbaar met het achtervoegsel -heid


endomorfisme

afgeleid van het Griekse 'endon' (binnen) en morfisme

een morfisme (of een homomorfisme) van een wiskundig object op zichzelf, dat de structuur van dat object behoudt


homomorfisme

afgeleid van morfisme met het voorvoegsel homo-

een afbeelding van een verzameling met structuur in een andere verzameling met structuur die compatibel is met de structuren, dus de structuur van het domein overvoert in de structuur van het codomein


epimorfisme

afgeleid van het Griekse 'epi' (bij, in, op) en morfisme


homeomorfisme

afgeleid van het Griekse ὅμοιος 'homoios' (gelijk) en morfisme

een omkeerbare afbeelding (bijectie) tussen twee topologische ruimten die in beide richtingen continu is


topologisch

afgeleid van topologie met het achtervoegsel -isch

topologischer (uninflected comparative)
topologische (inflected positive)
topologischere (inflected comparative)
topologischers (partitive comparative)

met betrekking tot de topologie (eigenschappen van de ruimte, die bewaard blijven bij continue vervorming)


producttopologie

een topologische structuur op het Cartesisch product van topologische ruimten


Cartesisch product

de verzameling van alle koppels of geordende paren waar a uit de eerste en b uit de tweede verzameling komt


constructivisme

In de betekenis van ‘kunstrichting die werkt met geometrische figuren’ voor het eerst aangetroffen in 1934

afgeleid van het Engelse constructive met het achtervoegsel -isme

stroming in de filosofie van de wiskunde, waarin slechts objecten waarvan een constructie kan worden aangegeven, erkend worden


determinatiecoëfficiënt

samenstelling van determinatie en coëfficiënt

een maat voor het deel van de variabiliteit dat wordt verklaard door het statistisch model


extrapolatie

Naamwoord van handeling van extrapoleren met het achtervoegsel -atie


extrapoleren

In de betekenis van ‘uit bekende termen daarbuiten liggende termen berekenen’ voor het eerst aangetroffen in 1925

afgeleid van het Franse extrapoler (met het voorvoegsel extra-, met het achtervoegsel -eren)

extrapoleerde (past)
geëxtrapoleerd (past participle)
te extrapoleren (active infinitive imperfect present)
zullen extrapoleren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen extrapoleren (active infinitive imperfect future)
hebben geëxtrapoleerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geëxtrapoleerd (active infinitive perfect present)
geëxtrapoleerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geëxtrapoleerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
extrapolerend (imperfect participle)
geëxtrapoleerd (past participle)
extrapolere (subjunctive)
extrapoleer (indicative imperfect present singular first-person)
extrapoleert (indicative imperfect present singular second-person)
extrapoleert (indicative imperfect present singular second-person)
extrapoleert (indicative imperfect present singular second-person)
extrapoleert (indicative imperfect present singular third-person)
extrapoleerde (indicative imperfect past singular first-person)
extrapoleerde (indicative imperfect past singular second-person)
extrapoleerde (indicative imperfect past singular second-person)
extrapoleerde (indicative imperfect past singular second-person)
extrapoleerde (indicative imperfect past singular third-person)
extrapoleerden (indicative imperfect past plural first-person)
extrapoleerden (indicative imperfect past plural second-person)
extrapoleerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal extrapoleren (indicative imperfect future singular first-person)
zult extrapoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal extrapoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult extrapoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal extrapoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult extrapoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal extrapoleren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen extrapoleren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen extrapoleren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen extrapoleren (indicative imperfect future plural third-person)
zou extrapoleren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou extrapoleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) extrapoleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt extrapoleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou extrapoleren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden extrapoleren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden extrapoleren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden extrapoleren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geëxtrapoleerd (perfect present first-person)
hebt geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
hebt geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
heeft geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
hebt geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
heeft geëxtrapoleerd (perfect present third-person)
hebben geëxtrapoleerd (perfect present first-person)
hebben geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
hebben geëxtrapoleerd (perfect present third-person)
had geëxtrapoleerd (perfect past first-person)
had geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
had geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
hadt geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
had geëxtrapoleerd (perfect past third-person)
hadden geëxtrapoleerd (perfect past first-person)
hadden geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
hadden geëxtrapoleerd (perfect past third-person)
zal geëxtrapoleerd hebben (perfect future first-person)
zal geëxtrapoleerd hebben (perfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd hebben (perfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd hebben (perfect future second-person)
zal geëxtrapoleerd hebben (perfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd hebben (perfect future second-person)
zal geëxtrapoleerd hebben (perfect future third-person)
zullen geëxtrapoleerd hebben (perfect future first-person)
zullen geëxtrapoleerd hebben (perfect future second-person)
zullen geëxtrapoleerd hebben (perfect future third-person)
zou geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geëxtrapoleerd (impersonal passive present imperfect)
er is geëxtrapoleerd (impersonal passive present perfect)
er werd geëxtrapoleerd (impersonal passive past imperfect)
er was geëxtrapoleerd (impersonal passive past perfect)
er zal geëxtrapoleerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geëxtrapoleerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geëxtrapoleerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geëxtrapoleerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geëxtrapoleerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geëxtrapoleerd te worden (passive infinitive imperfect present)
geëxtrapoleerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geëxtrapoleerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
geëxtrapoleerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geëxtrapoleerd te zijn (passive infinitive perfect present)
geëxtrapoleerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geëxtrapoleerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word geëxtrapoleerd (singular imperfect present first-person)
wordt geëxtrapoleerd (singular imperfect present second-person)
wordt geëxtrapoleerd (singular imperfect present second-person)
wordt geëxtrapoleerd (singular imperfect present second-person)
wordt geëxtrapoleerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geëxtrapoleerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geëxtrapoleerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geëxtrapoleerd (singular imperfect present third-person)
werd geëxtrapoleerd (singular imperfect past first-person)
werd geëxtrapoleerd (singular imperfect past second-person)
werd geëxtrapoleerd (singular imperfect past second-person)
werdt geëxtrapoleerd (singular imperfect past second-person)
werd geëxtrapoleerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geëxtrapoleerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geëxtrapoleerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geëxtrapoleerd (singular imperfect past third-person)
zal geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geëxtrapoleerd (perfect present first-person)
bent geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
bent geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
is geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
zijt geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
is geëxtrapoleerd (perfect present third-person)
zijn geëxtrapoleerd (perfect present first-person)
zijn geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
zijn geëxtrapoleerd (perfect present third-person)
was geëxtrapoleerd (perfect past first-person)
was geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
was geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
waart geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
was geëxtrapoleerd (perfect past third-person)
waren geëxtrapoleerd (perfect past first-person)
waren geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
waren geëxtrapoleerd (perfect past third-person)
zal geëxtrapoleerd zijn (perfect future first-person)
zult geëxtrapoleerd zijn (perfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd zijn (perfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd zijn (perfect future second-person)
zal geëxtrapoleerd zijn (perfect future third-person)
zullen geëxtrapoleerd zijn (perfect future first-person)
zullen geëxtrapoleerd zijn (perfect future second-person)
zullen geëxtrapoleerd zijn (perfect future third-person)
zou geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional third-person)

uit bekende termen van een reeks (een benadering van) daarbuiten gelegen termen berekenen


interpoleren

afgeleid van het Franse interpoler (met het voorvoegsel inter- en met het achtervoegsel -eren)

interpoleerde (past)
geïnterpoleerd (past participle)
te interpoleren (active infinitive imperfect present)
zullen interpoleren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen interpoleren (active infinitive imperfect future)
hebben geïnterpoleerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geïnterpoleerd (active infinitive perfect present)
geïnterpoleerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geïnterpoleerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
interpolerend (imperfect participle)
geïnterpoleerd (past participle)
interpolere (subjunctive)
interpoleer (indicative imperfect present singular first-person)
interpoleert (indicative imperfect present singular second-person)
interpoleert (indicative imperfect present singular second-person)
interpoleert (indicative imperfect present singular second-person)
interpoleert (indicative imperfect present singular third-person)
interpoleerde (indicative imperfect past singular first-person)
interpoleerde (indicative imperfect past singular second-person)
interpoleerde (indicative imperfect past singular second-person)
interpoleerde (indicative imperfect past singular second-person)
interpoleerde (indicative imperfect past singular third-person)
interpoleerden (indicative imperfect past plural first-person)
interpoleerden (indicative imperfect past plural second-person)
interpoleerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal interpoleren (indicative imperfect future singular first-person)
zult interpoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal interpoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult interpoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal interpoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult interpoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal interpoleren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen interpoleren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen interpoleren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen interpoleren (indicative imperfect future plural third-person)
zou interpoleren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou interpoleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) interpoleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt interpoleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou interpoleren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden interpoleren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden interpoleren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden interpoleren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geïnterpoleerd (perfect present first-person)
hebt geïnterpoleerd (perfect present second-person)
hebt geïnterpoleerd (perfect present second-person)
heeft geïnterpoleerd (perfect present second-person)
hebt geïnterpoleerd (perfect present second-person)
heeft geïnterpoleerd (perfect present third-person)
hebben geïnterpoleerd (perfect present first-person)
hebben geïnterpoleerd (perfect present second-person)
hebben geïnterpoleerd (perfect present third-person)
had geïnterpoleerd (perfect past first-person)
had geïnterpoleerd (perfect past second-person)
had geïnterpoleerd (perfect past second-person)
hadt geïnterpoleerd (perfect past second-person)
had geïnterpoleerd (perfect past third-person)
hadden geïnterpoleerd (perfect past first-person)
hadden geïnterpoleerd (perfect past second-person)
hadden geïnterpoleerd (perfect past third-person)
zal geïnterpoleerd hebben (perfect future first-person)
zal geïnterpoleerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnterpoleerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnterpoleerd hebben (perfect future second-person)
zal geïnterpoleerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnterpoleerd hebben (perfect future second-person)
zal geïnterpoleerd hebben (perfect future third-person)
zullen geïnterpoleerd hebben (perfect future first-person)
zullen geïnterpoleerd hebben (perfect future second-person)
zullen geïnterpoleerd hebben (perfect future third-person)
zou geïnterpoleerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geïnterpoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geïnterpoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geïnterpoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geïnterpoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geïnterpoleerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geïnterpoleerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geïnterpoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geïnterpoleerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geïnterpoleerd (impersonal passive present imperfect)
er is geïnterpoleerd (impersonal passive present perfect)
er werd geïnterpoleerd (impersonal passive past imperfect)
er was geïnterpoleerd (impersonal passive past perfect)
er zal geïnterpoleerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geïnterpoleerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geïnterpoleerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geïnterpoleerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geïnterpoleerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geïnterpoleerd te worden (passive infinitive imperfect present)
geïnterpoleerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geïnterpoleerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
geïnterpoleerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geïnterpoleerd te zijn (passive infinitive perfect present)
geïnterpoleerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geïnterpoleerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word geïnterpoleerd (singular imperfect present first-person)
wordt geïnterpoleerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnterpoleerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnterpoleerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnterpoleerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geïnterpoleerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geïnterpoleerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geïnterpoleerd (singular imperfect present third-person)
werd geïnterpoleerd (singular imperfect past first-person)
werd geïnterpoleerd (singular imperfect past second-person)
werd geïnterpoleerd (singular imperfect past second-person)
werdt geïnterpoleerd (singular imperfect past second-person)
werd geïnterpoleerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geïnterpoleerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geïnterpoleerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geïnterpoleerd (singular imperfect past third-person)
zal geïnterpoleerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geïnterpoleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geïnterpoleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geïnterpoleerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geïnterpoleerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geïnterpoleerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geïnterpoleerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geïnterpoleerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geïnterpoleerd (perfect present first-person)
bent geïnterpoleerd (perfect present second-person)
bent geïnterpoleerd (perfect present second-person)
is geïnterpoleerd (perfect present second-person)
zijt geïnterpoleerd (perfect present second-person)
is geïnterpoleerd (perfect present third-person)
zijn geïnterpoleerd (perfect present first-person)
zijn geïnterpoleerd (perfect present second-person)
zijn geïnterpoleerd (perfect present third-person)
was geïnterpoleerd (perfect past first-person)
was geïnterpoleerd (perfect past second-person)
was geïnterpoleerd (perfect past second-person)
waart geïnterpoleerd (perfect past second-person)
was geïnterpoleerd (perfect past third-person)
waren geïnterpoleerd (perfect past first-person)
waren geïnterpoleerd (perfect past second-person)
waren geïnterpoleerd (perfect past third-person)
zal geïnterpoleerd zijn (perfect future first-person)
zult geïnterpoleerd zijn (perfect future second-person)
zult geïnterpoleerd zijn (perfect future second-person)
zult geïnterpoleerd zijn (perfect future second-person)
zal geïnterpoleerd zijn (perfect future third-person)
zullen geïnterpoleerd zijn (perfect future first-person)
zullen geïnterpoleerd zijn (perfect future second-person)
zullen geïnterpoleerd zijn (perfect future third-person)
zou geïnterpoleerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geïnterpoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geïnterpoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geïnterpoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geïnterpoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geïnterpoleerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geïnterpoleerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geïnterpoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geïnterpoleerd zijn (perfect conditional third-person)

uit bekende termen van een reeks (een benadering van) daartussen gelegen termen berekenen


catastrofentheorie

samenstelling van catastrofe en theorie met het invoegsel -n-

catastrofentheorieën (plural)
catastrofentheorietje (diminutive singular)
catastrofentheorietjes (diminutive plural)

benaming voor een geheel van wiskundige en filosofische verhandelingen, voornamelijk uit de jaren 1960 en 1970, waarin gepoogd wordt om natuurverschijnselen uit te leggen aan de hand van de classificatie van singulariteiten van differentieerbare functies.


combinatoriek

onderdeel van de discrete wiskunde en kansrekening waarin wordt onderzocht welke variaties, permutaties, combinaties de waarden van een eindige verzameling kunnen hebben


functiecompositie

de constructie van een nieuwe functie uit twee of meer functies, door het na elkaar uitvoeren daarvan. Het resultaat noemt men samengestelde functie


aritmetica

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘rekenkunde’ voor het eerst aangetroffen in 1591

leer van de basale rekenkundige operaties op getallen


worteltrekken

samenstelling van wortel zn en trekken ww

In het spraakgebruik wordt bij 'wortel' en 'worteltrekken' vaak in de eerste plaats gedacht aan de vierkantswortel: het getal dat met zichzelf vermenigvuldigd gelijk is aan een opgegeven waarde.

berekenen van een getal (wortel) dat een bepaald aantal keren met zichzelf vermenigvuldigd even groot is als een opgegeven waarde (een inverse operatie van machtsverheffen)

in plaats van lekker buiten te spelen moest hij van de meester worteltrekken


contrapositie

redenering uit de klassieke logica waarin het bewijs van het onjuist zijn van het omgekeerde van een bewering resulteert in het bewijs van die bewering


deductie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘het deduceren’ voor het eerst aangetroffen in 1548

afgeleid van deduceren met het achtervoegsel -tie

: redenering waarbij men, uitgaande van het meer algemene, tot het bijzondere besluit


propositie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘voorstel’ voor het eerst aangetroffen in 1488

formulering van het te bewijzen theorema of de te verdedigen stelling

een bewering die op logische wijze kan worden behandeld en die 'waar' of 'niet-waar' kan zijn

'Jan heeft rood haar' is een voorbeeld van een propositie die 'waar' of 'niet waar' kan zijn


conjunctie

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘voegwoord’ voor het eerst aangetroffen in 1552

afgeleid van conjunct met het achtervoegsel -ie

logische operator (symbool: scriptstyle ∧, &, EN of AND) die twee proposities met elkaar verbindt, zodanig dat de conjunctie van beide waar is als beide operanden waar zijn


disjunctie

afgeleid van junctie met het voorvoegsel dis-

afgeleid van disjunct met het achtervoegsel -ie

logische operator (symbool: scriptstyle ∨, OF of OR), wiens betekenis ongeveer overeenkomt met de betekenis van het Nederlandse woord "of"


negatieprefix

negatieprefixen (plural)
negatieprefixje (diminutive singular)
negatieprefixjes (diminutive plural)

prefix die geplaatst voor een operand aangeeft dat het om een negatie gaat b.v. - voor de reële getallen waarmee een positief getal x overgaat in een negatief -x of de logische negatie ¬ zijnde een operator in de logica die de waarheidswaarde van een propositie verandert van waar in onwaar en van onwaar in waar


operand

operanden (plural)
operandje (diminutive singular)
operandjes (diminutive plural)

een argument, (invoerwaarde) waar een operator op werkt zodat een operatie plaatsvindt

Een operator is bijna altijd verbonden met een operand.


operator

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘bedieningsdeskundige’ voor het eerst aangetroffen in 1961

Naamwoord van handeling van opereren met het achtervoegsel -ator

operatoren (singular)
operators (singular)
operators (singular)

symbool waarmee een functie [3] wordt aangeduid die een bepaalde bewerking uitvoert op één of meer operanden

Een wiskundige operator.


differentiaaloperator

samenstelling van differentiaal en operator

deze operator (d/dx), werkt op een functie en heeft als resultaat de afgeleide van die functie


laplaceoperator

(samenkoppeling) van Laplace en operator

deze operator (Δ) ook laplaciaan genoemd en aangeduid met de Griekse letter delta ontstaat uit de nabla-operator (∇) als het inwendig product van laatstgenoemde met zichzelf dus volgens Δ=∇²=∇·∇


nabla

differentiaaloperator aangeduid door het symbool ∇ uit de vectorrekening die zelf een vector is bestaande uit de partiële afgeleiden van de coördinaten


integraaloperator

deze operator is de inverse van de differentiaaloperator, werkt op een functie en heeft als resultaat een primitieve van die functie


intuïtionisme

afgeleid van intuïtie met het achtervoegsel -isme

intuïtieve stroming uit de wiskunde die b.v. het 'bewijs uit het ongerijmde' als methode verwerpt


logicisme

afgeleid van logica met het achtervoegsel -isme

opvatting dat de wiskunde een uitbreiding van de logica is en dat daarom (een deel van) de wiskunde reduceerbaar is tot logica


permuteren

afgeleid van het Franse permuter (met het achtervoegsel -eren)

permuteerde (past)
gepermuteerd (past participle)
te permuteren (active infinitive imperfect present)
zullen permuteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen permuteren (active infinitive imperfect future)
hebben gepermuteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gepermuteerd (active infinitive perfect present)
gepermuteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gepermuteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
permuterend (imperfect participle)
gepermuteerd (past participle)
permutere (subjunctive)
permuteer (indicative imperfect present singular first-person)
permuteert (indicative imperfect present singular second-person)
permuteert (indicative imperfect present singular second-person)
permuteert (indicative imperfect present singular second-person)
permuteert (indicative imperfect present singular third-person)
permuteerde (indicative imperfect past singular first-person)
permuteerde (indicative imperfect past singular second-person)
permuteerde (indicative imperfect past singular second-person)
permuteerde (indicative imperfect past singular second-person)
permuteerde (indicative imperfect past singular third-person)
permuteerden (indicative imperfect past plural first-person)
permuteerden (indicative imperfect past plural second-person)
permuteerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal permuteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult permuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal permuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult permuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal permuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult permuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal permuteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen permuteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen permuteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen permuteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou permuteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou permuteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) permuteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt permuteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou permuteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden permuteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden permuteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden permuteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gepermuteerd (perfect present first-person)
hebt gepermuteerd (perfect present second-person)
hebt gepermuteerd (perfect present second-person)
heeft gepermuteerd (perfect present second-person)
hebt gepermuteerd (perfect present second-person)
heeft gepermuteerd (perfect present third-person)
hebben gepermuteerd (perfect present first-person)
hebben gepermuteerd (perfect present second-person)
hebben gepermuteerd (perfect present third-person)
had gepermuteerd (perfect past first-person)
had gepermuteerd (perfect past second-person)
had gepermuteerd (perfect past second-person)
hadt gepermuteerd (perfect past second-person)
had gepermuteerd (perfect past third-person)
hadden gepermuteerd (perfect past first-person)
hadden gepermuteerd (perfect past second-person)
hadden gepermuteerd (perfect past third-person)
zal gepermuteerd hebben (perfect future first-person)
zal gepermuteerd hebben (perfect future second-person)
zult gepermuteerd hebben (perfect future second-person)
zult gepermuteerd hebben (perfect future second-person)
zal gepermuteerd hebben (perfect future second-person)
zult gepermuteerd hebben (perfect future second-person)
zal gepermuteerd hebben (perfect future third-person)
zullen gepermuteerd hebben (perfect future first-person)
zullen gepermuteerd hebben (perfect future second-person)
zullen gepermuteerd hebben (perfect future third-person)
zou gepermuteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gepermuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gepermuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepermuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepermuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gepermuteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gepermuteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gepermuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gepermuteerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gepermuteerd (impersonal passive present imperfect)
er is gepermuteerd (impersonal passive present perfect)
er werd gepermuteerd (impersonal passive past imperfect)
er was gepermuteerd (impersonal passive past perfect)
er zal gepermuteerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gepermuteerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gepermuteerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gepermuteerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gepermuteerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gepermuteerd te worden (passive infinitive imperfect present)
gepermuteerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gepermuteerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
gepermuteerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gepermuteerd te zijn (passive infinitive perfect present)
gepermuteerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gepermuteerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
wordt gepermuteerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gepermuteerd (singular imperfect present third-person)
werd gepermuteerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gepermuteerd (singular imperfect past third-person)
zal gepermuteerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gepermuteerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gepermuteerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gepermuteerd worden (singular imperfect conditional third-person)
is gepermuteerd (perfect present third-person)
zijn gepermuteerd (perfect present third-person)
was gepermuteerd (perfect past third-person)
waren gepermuteerd (perfect past third-person)
zal gepermuteerd zijn (perfect future third-person)
zullen gepermuteerd zijn (perfect future third-person)
zou gepermuteerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gepermuteerd zijn (perfect conditional third-person)

het veranderen van de rangorde van een verzameling geordende elementen

Getallen kunnen bij vermenigvuldiging gepermuteerd worden zonder de uitkomst te veranderen, bij matrices is dat zeker niet altijd het geval.


presuppositie

afgeleid van suppositie met het voorvoegsel pre-

een aan een propositie verbonden impliciete aanname of een hiermee verband houdend vaststaand objectief feit (axioma)


recursie

het optreden van een constructie als onderdeel van zichzelf

de als recursief gedefinieerde subroutine kon zichzelf 100 keer aanroepen voordat stack-overflow optrad


econometrie

afgeleid van economie (met het voorvoegsel eco-) met het achtervoegsel -metrie

behandeling van onderdelen uit de economie met wiskundige methoden


polynoom

met het voorvoegsel poly- en met het achtervoegsel -noom (pseudo-Griekse samenstelling)

polynomen (plural)
polynoompje (diminutive singular)
polynoompjes (diminutive plural)


z-as

derde as in een driedimensionaal assenstelsel


assenstelsel

samenstelling van as en stelsel met het invoegsel -en-

assenstelsels (plural)
assenstelseltje (diminutive singular)
assenstelseltjes (diminutive plural)

stelsel van assen die b.v. een cartesisch coördinatenstelsel definiëren. (een orthogonaal coördinatenstelsel waarbij de afstand tussen twee coördinaatlijnen constant is)


orthonormaal

afgeleid van normaal met het voorvoegsel ortho-

rechthoekig (orthogonaal) en tevens met een lengte van 1 (genormeerd is)


prediceren

afgeleid van het Franse prédiquer (met het achtervoegsel -eren)

prediceerde (past)
geprediceerd (past participle)
te prediceren (active infinitive imperfect present)
zullen prediceren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen prediceren (active infinitive imperfect future)
hebben geprediceerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geprediceerd (active infinitive perfect present)
geprediceerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geprediceerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
predicerend (imperfect participle)
geprediceerd (past participle)
predicere (subjunctive)
prediceer (indicative imperfect present singular first-person)
prediceert (indicative imperfect present singular second-person)
prediceert (indicative imperfect present singular second-person)
prediceert (indicative imperfect present singular second-person)
prediceert (indicative imperfect present singular third-person)
prediceerde (indicative imperfect past singular first-person)
prediceerde (indicative imperfect past singular second-person)
prediceerde (indicative imperfect past singular second-person)
prediceerde (indicative imperfect past singular second-person)
prediceerde (indicative imperfect past singular third-person)
prediceerden (indicative imperfect past plural first-person)
prediceerden (indicative imperfect past plural second-person)
prediceerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal prediceren (indicative imperfect future singular first-person)
zult prediceren (indicative imperfect future singular second-person)
zal prediceren (indicative imperfect future singular second-person)
zult prediceren (indicative imperfect future singular second-person)
zal prediceren (indicative imperfect future singular second-person)
zult prediceren (indicative imperfect future singular second-person)
zal prediceren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen prediceren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen prediceren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen prediceren (indicative imperfect future plural third-person)
zou prediceren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou prediceren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) prediceren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt prediceren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou prediceren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden prediceren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden prediceren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden prediceren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geprediceerd (perfect present first-person)
hebt geprediceerd (perfect present second-person)
hebt geprediceerd (perfect present second-person)
heeft geprediceerd (perfect present second-person)
hebt geprediceerd (perfect present second-person)
heeft geprediceerd (perfect present third-person)
hebben geprediceerd (perfect present first-person)
hebben geprediceerd (perfect present second-person)
hebben geprediceerd (perfect present third-person)
had geprediceerd (perfect past first-person)
had geprediceerd (perfect past second-person)
had geprediceerd (perfect past second-person)
hadt geprediceerd (perfect past second-person)
had geprediceerd (perfect past third-person)
hadden geprediceerd (perfect past first-person)
hadden geprediceerd (perfect past second-person)
hadden geprediceerd (perfect past third-person)
zal geprediceerd hebben (perfect future first-person)
zal geprediceerd hebben (perfect future second-person)
zult geprediceerd hebben (perfect future second-person)
zult geprediceerd hebben (perfect future second-person)
zal geprediceerd hebben (perfect future second-person)
zult geprediceerd hebben (perfect future second-person)
zal geprediceerd hebben (perfect future third-person)
zullen geprediceerd hebben (perfect future first-person)
zullen geprediceerd hebben (perfect future second-person)
zullen geprediceerd hebben (perfect future third-person)
zou geprediceerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geprediceerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geprediceerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geprediceerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geprediceerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geprediceerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geprediceerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geprediceerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geprediceerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geprediceerd (impersonal passive present imperfect)
er is geprediceerd (impersonal passive present perfect)
er werd geprediceerd (impersonal passive past imperfect)
er was geprediceerd (impersonal passive past perfect)
er zal geprediceerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geprediceerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geprediceerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geprediceerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geprediceerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geprediceerd te worden (passive infinitive imperfect present)
geprediceerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geprediceerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
geprediceerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geprediceerd te zijn (passive infinitive perfect present)
geprediceerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geprediceerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word geprediceerd (singular imperfect present first-person)
wordt geprediceerd (singular imperfect present second-person)
wordt geprediceerd (singular imperfect present second-person)
wordt geprediceerd (singular imperfect present second-person)
wordt geprediceerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geprediceerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geprediceerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geprediceerd (singular imperfect present third-person)
werd geprediceerd (singular imperfect past first-person)
werd geprediceerd (singular imperfect past second-person)
werd geprediceerd (singular imperfect past second-person)
werdt geprediceerd (singular imperfect past second-person)
werd geprediceerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geprediceerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geprediceerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geprediceerd (singular imperfect past third-person)
zal geprediceerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geprediceerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geprediceerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geprediceerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geprediceerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geprediceerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geprediceerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geprediceerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geprediceerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geprediceerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geprediceerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geprediceerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geprediceerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geprediceerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geprediceerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geprediceerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geprediceerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geprediceerd (perfect present first-person)
bent geprediceerd (perfect present second-person)
bent geprediceerd (perfect present second-person)
is geprediceerd (perfect present second-person)
zijt geprediceerd (perfect present second-person)
is geprediceerd (perfect present third-person)
zijn geprediceerd (perfect present first-person)
zijn geprediceerd (perfect present second-person)
zijn geprediceerd (perfect present third-person)
was geprediceerd (perfect past first-person)
was geprediceerd (perfect past second-person)
was geprediceerd (perfect past second-person)
waart geprediceerd (perfect past second-person)
was geprediceerd (perfect past third-person)
waren geprediceerd (perfect past first-person)
waren geprediceerd (perfect past second-person)
waren geprediceerd (perfect past third-person)
zal geprediceerd zijn (perfect future first-person)
zult geprediceerd zijn (perfect future second-person)
zult geprediceerd zijn (perfect future second-person)
zult geprediceerd zijn (perfect future second-person)
zal geprediceerd zijn (perfect future third-person)
zullen geprediceerd zijn (perfect future first-person)
zullen geprediceerd zijn (perfect future second-person)
zullen geprediceerd zijn (perfect future third-person)
zou geprediceerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geprediceerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geprediceerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geprediceerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geprediceerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geprediceerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geprediceerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geprediceerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geprediceerd zijn (perfect conditional third-person)


singulariteit

Van het Franse singularité, van het Latijnse 'singularitas' met het achtervoegsel -iteit

een punt waarvoor een functie of een van zijn afgeleiden niet gedefinieerd is

De functie tan(x) heeft een singulariteit voor de waarde π/2.

Ten gevolge van de singulariteit van de matrix kan deze niet geïnverteerd worden.


approximatie

Naamwoord van handeling van approximeren met het achtervoegsel -atie

afgeleid van het Franse approximation of daarvoor van het Latijnse 'approximatio'

approximaties (plural)
approximatietje (diminutive singular)
approximatietjes (diminutive plural)


approximeren

afgeleid van het Franse approximer (met het achtervoegsel -eren)

approximeerde (past)
geapproximeerd (past participle)
te approximeren (active infinitive imperfect present)
zullen approximeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen approximeren (active infinitive imperfect future)
hebben geapproximeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geapproximeerd (active infinitive perfect present)
geapproximeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geapproximeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
approximerend (imperfect participle)
geapproximeerd (past participle)
approximere (subjunctive)
approximeer (indicative imperfect present singular first-person)
approximeert (indicative imperfect present singular second-person)
approximeert (indicative imperfect present singular second-person)
approximeert (indicative imperfect present singular second-person)
approximeert (indicative imperfect present singular third-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular first-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular second-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular second-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular second-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular third-person)
approximeerden (indicative imperfect past plural first-person)
approximeerden (indicative imperfect past plural second-person)
approximeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal approximeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal approximeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen approximeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen approximeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen approximeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou approximeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou approximeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) approximeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt approximeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou approximeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden approximeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden approximeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden approximeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geapproximeerd (perfect present first-person)
hebt geapproximeerd (perfect present second-person)
hebt geapproximeerd (perfect present second-person)
heeft geapproximeerd (perfect present second-person)
hebt geapproximeerd (perfect present second-person)
heeft geapproximeerd (perfect present third-person)
hebben geapproximeerd (perfect present first-person)
hebben geapproximeerd (perfect present second-person)
hebben geapproximeerd (perfect present third-person)
had geapproximeerd (perfect past first-person)
had geapproximeerd (perfect past second-person)
had geapproximeerd (perfect past second-person)
hadt geapproximeerd (perfect past second-person)
had geapproximeerd (perfect past third-person)
hadden geapproximeerd (perfect past first-person)
hadden geapproximeerd (perfect past second-person)
hadden geapproximeerd (perfect past third-person)
zal geapproximeerd hebben (perfect future first-person)
zal geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zult geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zult geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zal geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zult geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zal geapproximeerd hebben (perfect future third-person)
zullen geapproximeerd hebben (perfect future first-person)
zullen geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zullen geapproximeerd hebben (perfect future third-person)
zou geapproximeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geapproximeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geapproximeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geapproximeerd hebben (perfect conditional third-person)


adderen

addeerde (past)
geaddeerd (past participle)
te adderen (active infinitive imperfect present)
zullen adderen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen adderen (active infinitive imperfect future)
hebben geaddeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geaddeerd (active infinitive perfect present)
geaddeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geaddeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
adderend (imperfect participle)
geaddeerd (past participle)
addere (subjunctive)
addeer (indicative imperfect present singular first-person)
addeert (indicative imperfect present singular second-person)
addeert (indicative imperfect present singular second-person)
addeert (indicative imperfect present singular second-person)
addeert (indicative imperfect present singular third-person)
addeerde (indicative imperfect past singular first-person)
addeerde (indicative imperfect past singular second-person)
addeerde (indicative imperfect past singular second-person)
addeerde (indicative imperfect past singular second-person)
addeerde (indicative imperfect past singular third-person)
addeerden (indicative imperfect past plural first-person)
addeerden (indicative imperfect past plural second-person)
addeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal adderen (indicative imperfect future singular first-person)
zult adderen (indicative imperfect future singular second-person)
zal adderen (indicative imperfect future singular second-person)
zult adderen (indicative imperfect future singular second-person)
zal adderen (indicative imperfect future singular second-person)
zult adderen (indicative imperfect future singular second-person)
zal adderen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen adderen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen adderen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen adderen (indicative imperfect future plural third-person)
zou adderen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou adderen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) adderen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt adderen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou adderen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden adderen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden adderen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden adderen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geaddeerd (perfect present first-person)
hebt geaddeerd (perfect present second-person)
hebt geaddeerd (perfect present second-person)
heeft geaddeerd (perfect present second-person)
hebt geaddeerd (perfect present second-person)
heeft geaddeerd (perfect present third-person)
hebben geaddeerd (perfect present first-person)
hebben geaddeerd (perfect present second-person)
hebben geaddeerd (perfect present third-person)
had geaddeerd (perfect past first-person)
had geaddeerd (perfect past second-person)
had geaddeerd (perfect past second-person)
hadt geaddeerd (perfect past second-person)
had geaddeerd (perfect past third-person)
hadden geaddeerd (perfect past first-person)
hadden geaddeerd (perfect past second-person)
hadden geaddeerd (perfect past third-person)
zal geaddeerd hebben (perfect future first-person)
zal geaddeerd hebben (perfect future second-person)
zult geaddeerd hebben (perfect future second-person)
zult geaddeerd hebben (perfect future second-person)
zal geaddeerd hebben (perfect future second-person)
zult geaddeerd hebben (perfect future second-person)
zal geaddeerd hebben (perfect future third-person)
zullen geaddeerd hebben (perfect future first-person)
zullen geaddeerd hebben (perfect future second-person)
zullen geaddeerd hebben (perfect future third-person)
zou geaddeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geaddeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geaddeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geaddeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geaddeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geaddeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geaddeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geaddeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geaddeerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geaddeerd (impersonal passive present imperfect)
er is geaddeerd (impersonal passive present perfect)
er werd geaddeerd (impersonal passive past imperfect)
er was geaddeerd (impersonal passive past perfect)
er zal geaddeerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geaddeerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geaddeerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geaddeerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geaddeerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geaddeerd te worden (passive infinitive imperfect present)
geaddeerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geaddeerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
geaddeerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geaddeerd te zijn (passive infinitive perfect present)
geaddeerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geaddeerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word geaddeerd (singular imperfect present first-person)
wordt geaddeerd (singular imperfect present second-person)
wordt geaddeerd (singular imperfect present second-person)
wordt geaddeerd (singular imperfect present second-person)
wordt geaddeerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geaddeerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geaddeerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geaddeerd (singular imperfect present third-person)
werd geaddeerd (singular imperfect past first-person)
werd geaddeerd (singular imperfect past second-person)
werd geaddeerd (singular imperfect past second-person)
werdt geaddeerd (singular imperfect past second-person)
werd geaddeerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geaddeerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geaddeerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geaddeerd (singular imperfect past third-person)
zal geaddeerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geaddeerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geaddeerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geaddeerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geaddeerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geaddeerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geaddeerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geaddeerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geaddeerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geaddeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geaddeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geaddeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geaddeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geaddeerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geaddeerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geaddeerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geaddeerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geaddeerd (perfect present first-person)
bent geaddeerd (perfect present second-person)
bent geaddeerd (perfect present second-person)
is geaddeerd (perfect present second-person)
zijt geaddeerd (perfect present second-person)
is geaddeerd (perfect present third-person)
zijn geaddeerd (perfect present first-person)
zijn geaddeerd (perfect present second-person)
zijn geaddeerd (perfect present third-person)
was geaddeerd (perfect past first-person)
was geaddeerd (perfect past second-person)
was geaddeerd (perfect past second-person)
waart geaddeerd (perfect past second-person)
was geaddeerd (perfect past third-person)
waren geaddeerd (perfect past first-person)
waren geaddeerd (perfect past second-person)
waren geaddeerd (perfect past third-person)
zal geaddeerd zijn (perfect future first-person)
zult geaddeerd zijn (perfect future second-person)
zult geaddeerd zijn (perfect future second-person)
zult geaddeerd zijn (perfect future second-person)
zal geaddeerd zijn (perfect future third-person)
zullen geaddeerd zijn (perfect future first-person)
zullen geaddeerd zijn (perfect future second-person)
zullen geaddeerd zijn (perfect future third-person)
zou geaddeerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geaddeerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geaddeerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geaddeerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geaddeerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geaddeerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geaddeerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geaddeerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geaddeerd zijn (perfect conditional third-person)

⧖ Indyen de getalen van ongelijcke noemers zijn, soo zalmense reduceren tot gelijcke noemers ende dan de telders tsamen adderen.

Cornelis Pijck
 Desen syfverboeck behoort toe Cornelis Pijck., fol. 24r. (13 september 1584) in:
Marjolein Kool
 Die conste vanden getale. Een studie over Nederlandstalige rekenboeken uit de vijftiende en zestiende eeuw, met een glossarium van rekenkundige termen. (1999), Verloren, Hilversum, ISBN 9065500502, p. 319


mathematisch

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘wiskundig’ voor het eerst aangetroffen in 1635

afgeleid van mathematica met het achtervoegsel -isch

mathematischer (uninflected comparative)
mathematische (inflected positive)
mathematischere (inflected comparative)
mathematischers (partitive comparative)

met betrekking tot het bestuderen van patronen en structuren, wiskundig


kennistechnologie

interdisciplinaire wetenschap die zich naast wiskunde en informatica met name bezig houdt met kunstmatige intelligentie


integratiemethode

een methode die gebruikt kan worden om een integraal te berekenen

het 'scheiden van de variabelen' is een integratiemethode voor een bepaalde klasse van problemen


arccosinus

arccosinussen (plural)
arccosinusje (diminutive singular)
arccosinusjes (diminutive plural)


arcsinus

arcsinussen (plural)
arcsinusje (diminutive singular)
arcsinusjes (diminutive plural)


sinusregel

sinusregels (plural)
sinusregeltje (diminutive singular)
sinusregeltjes (diminutive plural)

meetkundige regel volgens welke de zijden van een driehoek zich verhouden als de sinussen van de overstaande hoeken ofwel: a/(sin α)=b/(sin β)


arctangens

arctangensen (plural)
arctangenten (plural)


tangensregel

tangensregeltje (diminutive singular)
tangensregeltjes (diminutive plural)

stelling die stelt dat in een willekeurige driehoek in het platte vlak met zijden a, b en c, en respectievelijk de overstaande hoeken α , β en γ geldt, dat: (a-b)/(a+b)=(tan ( tfrac 1 2(α-β)))/(tan ( tfrac 1 2(α+β)))


cotangens

Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘tangens van het complement van een hoek’ voor het eerst aangetroffen in 1772

samenstelling van co (afkorting van complement) en tangens

cotangensen (plural)
cotangenten (plural)


triviaal

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onbeduidend’ voor het eerst aangetroffen in 1553

afgeleid van het Latijnse via (weg) met het voorvoegsel tri- met het achtervoegsel -aal

trivialer (uninflected comparative)
triviaalst (uninflected superlative)
triviale (inflected positive)
trivialere (inflected comparative)
triviaalste (inflected superlative)
triviaals (partitive positive)
trivialers (partitive comparative)


trivialiteit

afgeleid van triviaal met het achtervoegsel -iteit (van het Frans)


jordankromme

eponiem, samenstelling van Jordan en en kromme zn , genoemd naar de 19e-eeuwse Franse wiskundige C. Jordan die als eerste een wiskundige bewijs gaf dat zo'n kromme een vlak verdeelt in een binnen- en een buitengebied als haar beginpunt en eindpunt samenvallen; aaneengeschreven volgens spellingregel 6.A en met een kleine letter volgens spellingregel 16.D

ˈjɔrdɑŋˌkrɔmə

curve die continu en doorsnedevrij is en die een beginpunt en een eindpunt heeft

Een jordankromme is het beeld van een cirkel onder een topologische - d.i. een éénduidige in beide richtingen continue - afbeelding.

Weblink bron
J. M. Aarts
 Het vierkleurenprobleem in: Euclides , jrg. 39 nr. 7 (1 april 1964), P. Noordhoff N.V., Groningen, p. 193


richtkromme

kromme lijn die het grondvlak van een kegel of cilinder is of meer algemeen van een regeloppervlak


keerkromme

bijzondere geval van een richtkromme voor een regeloppervlak waarbij, voor elk punt van de richtkromme, de beschrijvende dezelfde richting heeft als de raakvector aan het beschouwde punt van de richtkromme


parameterkromme

stelsel krommen verkregen door 1 of meer parameters te variëren


ruimtekromme

veralgemening in meer dan twee dimensies van een vlakke (tweedimensionale) kromme


slingerkromme

kromme die door een slinger wordt beschreven


geodeet

afgeleid van geodesie (met het voorvoegsel geo-)

línea geodésica

kortste verbinding tussen twee punten op een bol

kromme die de afstand tussen twee punten minimaliseert in een gekromde ruimte


boogseconde

boogseconden (plural)
boogsecondes (plural)
boogsecondje (diminutive singular)
boogsecondetje (diminutive singular)
boogsecondjes (diminutive plural)
boogsecondetjes (diminutive plural)

een zestigste van een boogminuut en een 3600e van een booggraad


boogminuut

boogminuten (plural)
boogminuutje (diminutive singular)
boogminuutjes (diminutive plural)

een zestigste van een booggraad ofwel 60 boogseconden


inversie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘omkering van de gewone orde’ voor het eerst aangetroffen in 1650

Naamwoord van handeling van inverteren met het achtervoegsel -tie

afgeleid van invers met het achtervoegsel -ie


polyeder

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘veelvlak’ voor het eerst aangetroffen in 1832

afgeleid van het Griekse 'hedra' (zitplaats, stand) met het voorvoegsel poly-


polyederprojectie

projectie van een bol (b.v. de wereldbol) op een veelvlak (polyeder)


cissoïde

afgeleid van het Griekse 'kissos' (klimop) met het achtervoegsel -oïde

kromme lijn van de derde graad die gelijkenis vertoont met een klimopblad


conchoïde

afgeleid van het Griekse 'kogchè' (schelp) met het achtervoegsel -oïde


cycloïde

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vlakke kromme lijn beschreven door een punt op een voortbrengende cirkel’ voor het eerst aangetroffen in 1824

met het voorvoegsel cyclo- en met het achtervoegsel -oïde

kromme, beschreven door een punt van een cirkel die rolt over een rechte lijn


epicycloïde

afgeleid van cycloïde met het voorvoegsel epi-

epicycloïden (plural)
epicycloïdes (plural)
epicycloïdetje (diminutive singular)
epicycloïdetjes (diminutive plural)

kromme beschreven door een punt op de omtrek van een cirkel die langs de buitenomtrek van een andere cirkel rolt


hypocycloïde

afgeleid van cycloïde met het voorvoegsel hypo-

hypocycloïden (plural)
hypocycloïdes (plural)
hypocycloïdetje (diminutive singular)
hypocycloïdetjes (diminutive plural)

kromme beschreven door een punt op een cirkel die langs de binnenomtrek van een andere cirkel rolt


deltoïde

afgeleid van delta met het achtervoegsel -oïde

planaire kromme die ontstaat door een kleine cirkel met straal r te laten wentelen binnenin een grote cirkel met straal R waarbij geldt dat R = 3r


polygonaal

afgeleid van polygoon met het achtervoegsel -aal


congrueren

afgeleid van het Latijnse congruere (met het voorvoegsel con-)

congrueerde (past)
gecongrueerd (past participle)
te congrueren (active infinitive imperfect present)
zullen congrueren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen congrueren (active infinitive imperfect future)
hebben gecongrueerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gecongrueerd (active infinitive perfect present)
gecongrueerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gecongrueerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
congruerend (imperfect participle)
gecongrueerd (past participle)
congruere (subjunctive)
congrueer (indicative imperfect present singular first-person)
congrueert (indicative imperfect present singular second-person)
congrueert (indicative imperfect present singular second-person)
congrueert (indicative imperfect present singular second-person)
congrueert (indicative imperfect present singular third-person)
congrueerde (indicative imperfect past singular first-person)
congrueerde (indicative imperfect past singular second-person)
congrueerde (indicative imperfect past singular second-person)
congrueerde (indicative imperfect past singular second-person)
congrueerde (indicative imperfect past singular third-person)
congrueerden (indicative imperfect past plural first-person)
congrueerden (indicative imperfect past plural second-person)
congrueerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal congrueren (indicative imperfect future singular first-person)
zult congrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zal congrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zult congrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zal congrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zult congrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zal congrueren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen congrueren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen congrueren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen congrueren (indicative imperfect future plural third-person)
zou congrueren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou congrueren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) congrueren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt congrueren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou congrueren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden congrueren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden congrueren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden congrueren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gecongrueerd (perfect present first-person)
hebt gecongrueerd (perfect present second-person)
hebt gecongrueerd (perfect present second-person)
heeft gecongrueerd (perfect present second-person)
hebt gecongrueerd (perfect present second-person)
heeft gecongrueerd (perfect present third-person)
hebben gecongrueerd (perfect present first-person)
hebben gecongrueerd (perfect present second-person)
hebben gecongrueerd (perfect present third-person)
had gecongrueerd (perfect past first-person)
had gecongrueerd (perfect past second-person)
had gecongrueerd (perfect past second-person)
hadt gecongrueerd (perfect past second-person)
had gecongrueerd (perfect past third-person)
hadden gecongrueerd (perfect past first-person)
hadden gecongrueerd (perfect past second-person)
hadden gecongrueerd (perfect past third-person)
zal gecongrueerd hebben (perfect future first-person)
zal gecongrueerd hebben (perfect future second-person)
zult gecongrueerd hebben (perfect future second-person)
zult gecongrueerd hebben (perfect future second-person)
zal gecongrueerd hebben (perfect future second-person)
zult gecongrueerd hebben (perfect future second-person)
zal gecongrueerd hebben (perfect future third-person)
zullen gecongrueerd hebben (perfect future first-person)
zullen gecongrueerd hebben (perfect future second-person)
zullen gecongrueerd hebben (perfect future third-person)
zou gecongrueerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gecongrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecongrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecongrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecongrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecongrueerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gecongrueerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gecongrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gecongrueerd hebben (perfect conditional third-person)


congruentie

Naamwoord van handeling van congrueren met het achtervoegsel -entie

afgeleid van congruent met het achtervoegsel -ie


analytische meetkunde

Samenstelling van analytische en meetkunde

meetkunde die de principes van de algebra gebruikt


congruent

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘overeenstemmend’ voor het eerst aangetroffen in 1658

afgeleid van het Latijnse gruere (bijeenkomen) met het voorvoegsel con-

congruenter (uninflected comparative)
congruentst (uninflected superlative)
congruente (inflected positive)
congruentere (inflected comparative)
congruentste (inflected superlative)
congruents (partitive positive)
congruenters (partitive comparative)


isogonaal

afgeleid van het Griekse 'gōnia' (hoek) met het voorvoegsel iso- met het achtervoegsel -aal


isogonisch

afgeleid van het Griekse 'gōnia' (hoek) met het voorvoegsel iso- met het achtervoegsel -isch


hexaëder

Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘zesvlak’ voor het eerst aangetroffen in 1669

afgeleid van het Griekse 'hedra' (zetel, vlak) met het voorvoegsel hexa-

een regelmatige hexaëder, die is opgebouwd uit zes vierkanten van gelijke grootte, wordt een kubus genoemd


deling

Naamwoord van handeling van delen met het achtervoegsel -ing

Division

een wiskundige bewerking op twee getallen

delingen (plural)
delinkje (diminutive singular)
delinkjes (diminutive plural)


generalisering

Naamwoord van handeling van generaliseren met het achtervoegsel -ing

een redenering waarbij men van één concreet geval tot een algemenere conclusie komt


theorema

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘uitspraak berustend op andere, eerder geaccepteerde stellingen’ voor het eerst aangetroffen in 1650

theorema's (plural)
theoremaatje (diminutive singular)
theoremaatjes (diminutive plural)


theorema van Bayes

geen meervoud, verbinding van  theorema, van en Bayes, eponiem, vermoedelijk door Laplace vernoemd naar de 18e-eeuwse Engelse wiskundige T. Bayes , omdat zijn werk de inspiratiebron vormde

theorema uit de kansrekening die de kans dat een bepaalde mogelijkheid ten grondslag ligt aan een gebeurtenis uitdrukt in de voorwaardelijke kansen op de gebeurtenis bij elk van de mogelijkheden


staartdeling

Naamwoord van handeling van staartdelen met het achtervoegsel -ing

long division

een algoritme om een getal door een ander te delen op papier

staartdelingen (plural)
staartdelinkje (diminutive singular)
staartdelinkjes (diminutive plural)

Eenvoudige processoren, die geen deelinstructies hebben, volgen het principe van de staartdeling.


exponentiële functie

Samenstelling van exponentiële en functie

ex·po·nen·tië·le func·tie, ex·po·nen·ti·ele func·tie

een functie van de exponent met grondtal e, het grondtal van de natuurlijke logaritme, notatie: exp(x) of eˣ


exponent

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘getal dat aanwijst uit hoeveel gelijke factoren een product bestaat’ voor het eerst aangetroffen in 1740

het aantal malen dat het grondtal in een machtsverheffing met zichzelf vermenigvuldigd wordt om het resultaat te verkrijgen


vensterfunctie

een wiskundige functie die nul is buiten een bepaald interval


functieanalyse

functieanalyses (plural)
functieanalysen (plural)

het deelgebied van de analyse, dat zich bezighoudt met de studie van vectorruimten en operatoren, die op deze vectorruimten inwerken


functieleer

functieleren (plural)
functieleertje (diminutive singular)
functieleertjes (diminutive plural)

leer van de functies (in het bijzonder de differentieerbare functies van complexe getallen)


functietheorie

functietheorieën (plural)
functietheorietje (diminutive singular)
functietheorietjes (diminutive plural)