behandelen

Afgeleid van handelen met het voorvoegsel be-

behandle

op een bepaalde manier omgaan met een mens of een dier

behandelde (past)
behandeld (past participle)
te behandelen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen behandelen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen behandelen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben behandeld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben behandeld (active infinitive perfect present long-form)
behandeld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
behandeld te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
behandelend (imperfect participle)
behandeld (past participle)
behandele (subjunctive)
behandel (indicative imperfect present singular first-person)
behandelt (indicative imperfect present singular second-person)
behandelt (indicative imperfect present singular second-person)
behandelt (indicative imperfect present singular second-person)
behandelt (indicative imperfect present singular third-person)
behandelde (indicative imperfect past singular first-person)
behandelde (indicative imperfect past singular second-person)
behandelde (indicative imperfect past singular second-person)
behandelde (indicative imperfect past singular second-person)
behandelde (indicative imperfect past singular third-person)
behandelden (indicative imperfect past plural first-person)
behandelden (indicative imperfect past plural second-person)
behandelden (indicative imperfect past plural third-person)
zal behandelen (indicative imperfect future singular first-person)
zult behandelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal behandelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult behandelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal behandelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult behandelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal behandelen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen behandelen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen behandelen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen behandelen (indicative imperfect future plural third-person)
zou behandelen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou behandelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) behandelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt behandelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou behandelen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden behandelen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden behandelen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden behandelen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb behandeld (perfect present first-person)
hebt behandeld (perfect present second-person)
hebt behandeld (perfect present second-person)
heeft behandeld (perfect present second-person)
hebt behandeld (perfect present second-person)
heeft behandeld (perfect present third-person)
hebben behandeld (perfect present first-person)
hebben behandeld (perfect present second-person)
hebben behandeld (perfect present third-person)
had behandeld (perfect past first-person)
had behandeld (perfect past second-person)
had behandeld (perfect past second-person)
hadt behandeld (perfect past second-person)
had behandeld (perfect past third-person)
hadden behandeld (perfect past first-person)
hadden behandeld (perfect past second-person)
hadden behandeld (perfect past third-person)
zal behandeld hebben (perfect future first-person)
zal behandeld hebben (perfect future second-person)
zult behandeld hebben (perfect future second-person)
zult behandeld hebben (perfect future second-person)
zal behandeld hebben (perfect future second-person)
zult behandeld hebben (perfect future second-person)
zal behandeld hebben (perfect future third-person)
zullen behandeld hebben (perfect future first-person)
zullen behandeld hebben (perfect future second-person)
zullen behandeld hebben (perfect future third-person)
zou behandeld hebben (perfect conditional first-person)
zou behandeld hebben (perfect conditional second-person)
zou behandeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt behandeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt behandeld hebben (perfect conditional second-person)
zou behandeld hebben (perfect conditional third-person)
zouden behandeld hebben (perfect conditional first-person)
zouden behandeld hebben (perfect conditional second-person)
zouden behandeld hebben (perfect conditional third-person)
er wordt behandeld (impersonal passive present imperfect)
er is behandeld (impersonal passive present perfect)
er werd behandeld (impersonal passive past imperfect)
er was behandeld (impersonal passive past perfect)
er zal behandeld worden (impersonal passive future imperfect)
er zal behandeld zijn (impersonal passive future perfect)
er zou behandeld worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou behandeld zijn (impersonal passive conditional perfect)
behandeld worden (passive infinitive imperfect present short-form)
behandeld te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
behandeld zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
behandeld te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
behandeld zijn (passive infinitive perfect present short-form)
behandeld te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
behandeld zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
behandeld te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word behandeld (singular imperfect present first-person)
wordt behandeld (singular imperfect present second-person)
wordt behandeld (singular imperfect present second-person)
wordt behandeld (singular imperfect present second-person)
wordt behandeld (singular imperfect present plural third-person)
worden behandeld (singular imperfect present plural first-person)
worden behandeld (singular imperfect present plural second-person)
worden behandeld (singular imperfect present third-person)
werd behandeld (singular imperfect past first-person)
werd behandeld (singular imperfect past second-person)
werd behandeld (singular imperfect past second-person)
werdt behandeld (singular imperfect past second-person)
werd behandeld (singular imperfect past plural third-person)
werden behandeld (singular imperfect past plural first-person)
werden behandeld (singular imperfect past plural second-person)
werden behandeld (singular imperfect past third-person)
zal behandeld worden (singular imperfect future first-person)
zult behandeld worden (singular imperfect future second-person)
zult behandeld worden (singular imperfect future second-person)
zult behandeld worden (singular imperfect future second-person)
zal behandeld worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen behandeld worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen behandeld worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen behandeld worden (singular imperfect future third-person)
zou behandeld worden (singular imperfect conditional first-person)
zou behandeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zou behandeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt behandeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt behandeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zou behandeld worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden behandeld worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden behandeld worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden behandeld worden (singular imperfect conditional third-person)
ben behandeld (perfect present first-person)
bent behandeld (perfect present second-person)
bent behandeld (perfect present second-person)
is behandeld (perfect present second-person)
zijt behandeld (perfect present second-person)
is behandeld (perfect present third-person)
zijn behandeld (perfect present first-person)
zijn behandeld (perfect present second-person)
zijn behandeld (perfect present third-person)
was behandeld (perfect past first-person)
was behandeld (perfect past second-person)
was behandeld (perfect past second-person)
waart behandeld (perfect past second-person)
was behandeld (perfect past third-person)
waren behandeld (perfect past first-person)
waren behandeld (perfect past second-person)
waren behandeld (perfect past third-person)
zal behandeld zijn (perfect future first-person)
zult behandeld zijn (perfect future second-person)
zult behandeld zijn (perfect future second-person)
zult behandeld zijn (perfect future second-person)
zal behandeld zijn (perfect future third-person)
zullen behandeld zijn (perfect future first-person)
zullen behandeld zijn (perfect future second-person)
zullen behandeld zijn (perfect future third-person)
zou behandeld zijn (perfect conditional first-person)
zou behandeld zijn (perfect conditional second-person)
zou behandeld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt behandeld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt behandeld zijn (perfect conditional second-person)
zou behandeld zijn (perfect conditional third-person)
zouden behandeld zijn (perfect conditional first-person)
zouden behandeld zijn (perfect conditional second-person)
zouden behandeld zijn (perfect conditional third-person)

De kwaal werd nauwkeurig behandeld.


tumor

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘zwelling’ voor het eerst aangetroffen in 1663

tumoren (plural)
tumors (plural)
tumortje (diminutive singular)
tumortjes (diminutive plural)

De dokter moest haar het vreselijke nieuws over de tumor mededelen.


vitamine

In de betekenis van ‘voor organisme noodzakelijke stof’ voor het eerst aangetroffen in 1918

vitamin

een stof die het lichaam in kleine hoeveelheden nodig heeft, maar niet of bijna niet door het lichaam zelf aangemaakt kan worden en derhalve in voldoende mate via voedsel of supplement ingenomen moet worden

vitaminen (plural)
vitamines (plural)
vitaminetje (diminutive singular)
vitamientje (diminutive singular)
vitaminetjes (diminutive plural)
vitamientjes (diminutive plural)

Elke doos bevatte ontbijtrepen, noten, rozijnen, tortillas en noodles, aangevuld met wc-papier en pillen zoals vitamines en visolie.

Tim Voors
 “Alleen, De Pacific Crest Trail te voet van Mexico naar Canada”, eBook: Mat-Zet bv, Soest (2018), Fontaine Uitgevers


braken

In de betekenis van ‘vlas breken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350

In de betekenis van ‘overgeven’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1546

erbrechen

genuttigd voedselwaar ongewild door de mond naar buiten brengen

braakte (past)
gebraakt (past participle)
te braken (active infinitive imperfect present long-form)
zullen braken (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen braken (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gebraakt (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gebraakt (active infinitive perfect present long-form)
gebraakt zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gebraakt te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
brakend (imperfect participle)
gebraakt (past participle)
brake (subjunctive)
braak (indicative imperfect present singular first-person)
braakt (indicative imperfect present singular second-person)
braakt (indicative imperfect present singular second-person)
braakt (indicative imperfect present singular second-person)
braakt (indicative imperfect present singular third-person)
braakte (indicative imperfect past singular first-person)
braakte (indicative imperfect past singular second-person)
braakte (indicative imperfect past singular second-person)
braakte (indicative imperfect past singular second-person)
braakte (indicative imperfect past singular third-person)
braakten (indicative imperfect past plural first-person)
braakten (indicative imperfect past plural second-person)
braakten (indicative imperfect past plural third-person)
zal braken (indicative imperfect future singular first-person)
zult braken (indicative imperfect future singular second-person)
zal braken (indicative imperfect future singular second-person)
zult braken (indicative imperfect future singular second-person)
zal braken (indicative imperfect future singular second-person)
zult braken (indicative imperfect future singular second-person)
zal braken (indicative imperfect future singular third-person)
zullen braken (indicative imperfect future plural first-person)
zullen braken (indicative imperfect future plural second-person)
zullen braken (indicative imperfect future plural third-person)
zou braken (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou braken (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) braken (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt braken (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou braken (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden braken (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden braken (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden braken (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gebraakt (perfect present first-person)
hebt gebraakt (perfect present second-person)
hebt gebraakt (perfect present second-person)
heeft gebraakt (perfect present second-person)
hebt gebraakt (perfect present second-person)
heeft gebraakt (perfect present third-person)
hebben gebraakt (perfect present first-person)
hebben gebraakt (perfect present second-person)
hebben gebraakt (perfect present third-person)
had gebraakt (perfect past first-person)
had gebraakt (perfect past second-person)
had gebraakt (perfect past second-person)
hadt gebraakt (perfect past second-person)
had gebraakt (perfect past third-person)
hadden gebraakt (perfect past first-person)
hadden gebraakt (perfect past second-person)
hadden gebraakt (perfect past third-person)
zal gebraakt hebben (perfect future first-person)
zal gebraakt hebben (perfect future second-person)
zult gebraakt hebben (perfect future second-person)
zult gebraakt hebben (perfect future second-person)
zal gebraakt hebben (perfect future second-person)
zult gebraakt hebben (perfect future second-person)
zal gebraakt hebben (perfect future third-person)
zullen gebraakt hebben (perfect future first-person)
zullen gebraakt hebben (perfect future second-person)
zullen gebraakt hebben (perfect future third-person)
zou gebraakt hebben (perfect conditional first-person)
zou gebraakt hebben (perfect conditional second-person)
zou gebraakt hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gebraakt hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gebraakt hebben (perfect conditional second-person)
zou gebraakt hebben (perfect conditional third-person)
zouden gebraakt hebben (perfect conditional first-person)
zouden gebraakt hebben (perfect conditional second-person)
zouden gebraakt hebben (perfect conditional third-person)

het verwijderen van voedsel en/of andere stoffen uit de maag via de mond en soms de neus.

Zij moest braken van die stinkende geur.

In een tijdsbestek van twee uur hebben zich negen gasten bij hem gemeld. Allemaal met dezelfde symptomen: braken, diarree en koorts.

Suzanne Vermeer
 “All-inclusive” (2006), A. W. Bruna Uitgevers B. V. , Utrecht , ISBN 90-229-9182-2


afdrijven

dreef af (past)
afgedreven (past participle)
af te drijven (active infinitive imperfect present long-form)
hebben afgedreven (active infinitive perfect present short-form)
te hebben afgedreven (active infinitive perfect present long-form)
afgedreven zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
afgedreven te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
afdrijvend (imperfect participle)
afgedreven (past participle)
drijf af (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
drijft af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
drijft af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
drijft af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
drijft af (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
drijven af (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
drijven af (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
drijven af (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
dreef af (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
dreef af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
dreef af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
dreeft af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
dreef af (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
dreven af (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
dreven af (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
dreven af (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal afdrijven (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult afdrijven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afdrijven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afdrijven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afdrijven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afdrijven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afdrijven (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen afdrijven (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen afdrijven (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen afdrijven (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou afdrijven (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou afdrijven (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) afdrijven (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt afdrijven (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou afdrijven (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden afdrijven (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden afdrijven (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden afdrijven (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
afdrijf (subordinate-clause present)
afdrijft (subordinate-clause present)
afdrijft (subordinate-clause present)
afdrijft (subordinate-clause present)
afdrijft (subordinate-clause present)
afdreef (subordinate-clause past)
afdreef (subordinate-clause past)
afdreef (subordinate-clause past)
afdreeft (subordinate-clause past)
afdreef (subordinate-clause past)
afdreven (subordinate-clause past)
afdreven (subordinate-clause past)
afdreven (subordinate-clause past)
heb afgedreven (perfect present first-person)
hebt afgedreven (perfect present second-person)
hebt afgedreven (perfect present second-person)
heeft afgedreven (perfect present second-person)
hebt afgedreven (perfect present second-person)
heeft afgedreven (perfect present third-person)
hebben afgedreven (perfect present first-person)
hebben afgedreven (perfect present second-person)
hebben afgedreven (perfect present third-person)
had afgedreven (perfect past first-person)
had afgedreven (perfect past second-person)
had afgedreven (perfect past second-person)
hadt afgedreven (perfect past second-person)
had afgedreven (perfect past third-person)
hadden afgedreven (perfect past first-person)
hadden afgedreven (perfect past second-person)
hadden afgedreven (perfect past third-person)
zal afgedreven hebben (perfect future first-person)
zal afgedreven hebben (perfect future second-person)
zult afgedreven hebben (perfect future second-person)
zult afgedreven hebben (perfect future second-person)
zal afgedreven hebben (perfect future second-person)
zult afgedreven hebben (perfect future second-person)
zal afgedreven hebben (perfect future third-person)
zullen afgedreven hebben (perfect future first-person)
zullen afgedreven hebben (perfect future second-person)
zullen afgedreven hebben (perfect future third-person)
zou afgedreven hebben (perfect conditional first-person)
zou afgedreven hebben (perfect conditional second-person)
zou afgedreven hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgedreven hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgedreven hebben (perfect conditional second-person)
zou afgedreven hebben (perfect conditional third-person)
zouden afgedreven hebben (perfect conditional first-person)
zouden afgedreven hebben (perfect conditional second-person)
zouden afgedreven hebben (perfect conditional third-person)
er wordt afgedreven (impersonal passive present imperfect)
er is afgedreven (impersonal passive present perfect)
er werd afgedreven (impersonal passive past imperfect)
er was afgedreven (impersonal passive past perfect)
er zal afgedreven worden (impersonal passive future imperfect)
er zal afgedreven zijn (impersonal passive future perfect)
er zou afgedreven worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou afgedreven zijn (impersonal passive conditional perfect)
afgedreven worden (passive infinitive imperfect present short-form)
afgedreven te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
afgedreven zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
afgedreven te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
afgedreven zijn (passive infinitive perfect present short-form)
afgedreven te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
afgedreven zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
afgedreven te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word afgedreven (singular imperfect present first-person)
wordt afgedreven (singular imperfect present second-person)
wordt afgedreven (singular imperfect present second-person)
wordt afgedreven (singular imperfect present second-person)
wordt afgedreven (singular imperfect present plural third-person)
worden afgedreven (singular imperfect present plural first-person)
worden afgedreven (singular imperfect present plural second-person)
worden afgedreven (singular imperfect present third-person)
werd afgedreven (singular imperfect past first-person)
werd afgedreven (singular imperfect past second-person)
werd afgedreven (singular imperfect past second-person)
werdt afgedreven (singular imperfect past second-person)
werd afgedreven (singular imperfect past plural third-person)
werden afgedreven (singular imperfect past plural first-person)
werden afgedreven (singular imperfect past plural second-person)
werden afgedreven (singular imperfect past third-person)
zal afgedreven worden (singular imperfect future first-person)
zult afgedreven worden (singular imperfect future second-person)
zult afgedreven worden (singular imperfect future second-person)
zult afgedreven worden (singular imperfect future second-person)
zal afgedreven worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen afgedreven worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen afgedreven worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen afgedreven worden (singular imperfect future third-person)
zou afgedreven worden (singular imperfect conditional first-person)
zou afgedreven worden (singular imperfect conditional second-person)
zou afgedreven worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt afgedreven worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt afgedreven worden (singular imperfect conditional second-person)
zou afgedreven worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden afgedreven worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden afgedreven worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden afgedreven worden (singular imperfect conditional third-person)
ben afgedreven (perfect present first-person)
bent afgedreven (perfect present second-person)
bent afgedreven (perfect present second-person)
is afgedreven (perfect present second-person)
zijt afgedreven (perfect present second-person)
is afgedreven (perfect present third-person)
zijn afgedreven (perfect present first-person)
zijn afgedreven (perfect present second-person)
zijn afgedreven (perfect present third-person)
was afgedreven (perfect past first-person)
was afgedreven (perfect past second-person)
was afgedreven (perfect past second-person)
waart afgedreven (perfect past second-person)
was afgedreven (perfect past third-person)
waren afgedreven (perfect past first-person)
waren afgedreven (perfect past second-person)
waren afgedreven (perfect past third-person)
zal afgedreven zijn (perfect future first-person)
zult afgedreven zijn (perfect future second-person)
zult afgedreven zijn (perfect future second-person)
zult afgedreven zijn (perfect future second-person)
zal afgedreven zijn (perfect future third-person)
zullen afgedreven zijn (perfect future first-person)
zullen afgedreven zijn (perfect future second-person)
zullen afgedreven zijn (perfect future third-person)
zou afgedreven zijn (perfect conditional first-person)
zou afgedreven zijn (perfect conditional second-person)
zou afgedreven zijn (perfect conditional second-person)
zoudt afgedreven zijn (perfect conditional second-person)
zoudt afgedreven zijn (perfect conditional second-person)
zou afgedreven zijn (perfect conditional third-person)
zouden afgedreven zijn (perfect conditional first-person)
zouden afgedreven zijn (perfect conditional second-person)
zouden afgedreven zijn (perfect conditional third-person)

Dit medicijn drijft vocht af.


afstoten

reject

herkennen als niet lichaamseigen en dan met een ontstekingsreactie uit het lichaam verwijderen

stootte af (past)
stiet af (past)
afgestoten (past participle)
af te stoten (active infinitive imperfect present long-form)
hebben afgestoten (active infinitive perfect present short-form)
te hebben afgestoten (active infinitive perfect present long-form)
afgestoten zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
afgestoten te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
afstotend (imperfect participle)
afgestoten (past participle)
stoot af (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
stoot af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
stoot af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
stoot af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
stoot af (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
stoten af (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
stoten af (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
stoten af (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
stootte af (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
stiet af (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
stootte af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
stiet af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
stootte af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
stiet af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
stootte af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
stiet af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
stootte af (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
stiet af (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
stootten af (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
stieten af (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
stootten af (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
stieten af (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
stootten af (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
stieten af (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal afstoten (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult afstoten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afstoten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afstoten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afstoten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afstoten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afstoten (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen afstoten (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen afstoten (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen afstoten (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou afstoten (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou afstoten (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) afstoten (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt afstoten (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou afstoten (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden afstoten (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden afstoten (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden afstoten (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
afstoot (subordinate-clause present)
afstoot (subordinate-clause present)
afstoot (subordinate-clause present)
afstoot (subordinate-clause present)
afstoot (subordinate-clause present)
afstootte (subordinate-clause past)
afstiet (subordinate-clause past)
afstootte (subordinate-clause past)
afstiet (subordinate-clause past)
afstootte (subordinate-clause past)
afstiet (subordinate-clause past)
afstootte (subordinate-clause past)
afstiet (subordinate-clause past)
afstootte (subordinate-clause past)
afstiet (subordinate-clause past)
afstootten (subordinate-clause past)
afstieten (subordinate-clause past)
afstootten (subordinate-clause past)
afstieten (subordinate-clause past)
afstootten (subordinate-clause past)
afstieten (subordinate-clause past)
heb afgestoten (perfect present first-person)
hebt afgestoten (perfect present second-person)
hebt afgestoten (perfect present second-person)
heeft afgestoten (perfect present second-person)
hebt afgestoten (perfect present second-person)
heeft afgestoten (perfect present third-person)
hebben afgestoten (perfect present first-person)
hebben afgestoten (perfect present second-person)
hebben afgestoten (perfect present third-person)
had afgestoten (perfect past first-person)
had afgestoten (perfect past second-person)
had afgestoten (perfect past second-person)
hadt afgestoten (perfect past second-person)
had afgestoten (perfect past third-person)
hadden afgestoten (perfect past first-person)
hadden afgestoten (perfect past second-person)
hadden afgestoten (perfect past third-person)
zal afgestoten hebben (perfect future first-person)
zal afgestoten hebben (perfect future second-person)
zult afgestoten hebben (perfect future second-person)
zult afgestoten hebben (perfect future second-person)
zal afgestoten hebben (perfect future second-person)
zult afgestoten hebben (perfect future second-person)
zal afgestoten hebben (perfect future third-person)
zullen afgestoten hebben (perfect future first-person)
zullen afgestoten hebben (perfect future second-person)
zullen afgestoten hebben (perfect future third-person)
zou afgestoten hebben (perfect conditional first-person)
zou afgestoten hebben (perfect conditional second-person)
zou afgestoten hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgestoten hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgestoten hebben (perfect conditional second-person)
zou afgestoten hebben (perfect conditional third-person)
zouden afgestoten hebben (perfect conditional first-person)
zouden afgestoten hebben (perfect conditional second-person)
zouden afgestoten hebben (perfect conditional third-person)
er wordt afgestoten (impersonal passive present imperfect)
er is afgestoten (impersonal passive present perfect)
er werd afgestoten (impersonal passive past imperfect)
er was afgestoten (impersonal passive past perfect)
er zal afgestoten worden (impersonal passive future imperfect)
er zal afgestoten zijn (impersonal passive future perfect)
er zou afgestoten worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou afgestoten zijn (impersonal passive conditional perfect)

Het lichaam stootte het donorhart af.


aftakelen

In de betekenis van ‘een schip aftuigen’ voor het eerst aangetroffen in 1809

unrig

een schip van zijn takelage of tuig ontdoen

decaer

het door ouderdom of ziekte verliezen van lichaamsfuncties

takelde af (past)
afgetakeld (past participle)
af te takelen (active infinitive imperfect present long-form)
zijn afgetakeld (active infinitive perfect present short-form)
te zijn afgetakeld (active infinitive perfect present long-form)
afgetakeld zullen zijn (active infinitive perfect future short-form)
afgetakeld te zullen zijn (active infinitive perfect future long-form)
aftakelend (imperfect participle)
afgetakeld (past participle)
takel af (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
takelt af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
takelt af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
takelt af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
takelt af (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
takelen af (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
takelen af (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
takelen af (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
takelde af (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
takelde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
takelde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
takelde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
takelde af (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
takelden af (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
takelden af (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
takelden af (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen aftakelen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen aftakelen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen aftakelen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
aftakel (subordinate-clause present)
aftakelt (subordinate-clause present)
aftakelt (subordinate-clause present)
aftakelt (subordinate-clause present)
aftakelt (subordinate-clause present)
aftakelde (subordinate-clause past)
aftakelde (subordinate-clause past)
aftakelde (subordinate-clause past)
aftakelde (subordinate-clause past)
aftakelde (subordinate-clause past)
aftakelden (subordinate-clause past)
aftakelden (subordinate-clause past)
aftakelden (subordinate-clause past)
ben afgetakeld (perfect present first-person)
bent afgetakeld (perfect present second-person)
bent afgetakeld (perfect present second-person)
is afgetakeld (perfect present second-person)
zijt afgetakeld (perfect present second-person)
is afgetakeld (perfect present third-person)
zijn afgetakeld (perfect present first-person)
zijn afgetakeld (perfect present second-person)
zijn afgetakeld (perfect present third-person)
was afgetakeld (perfect past first-person)
was afgetakeld (perfect past second-person)
was afgetakeld (perfect past second-person)
waart afgetakeld (perfect past second-person)
was afgetakeld (perfect past third-person)
waren afgetakeld (perfect past first-person)
waren afgetakeld (perfect past second-person)
waren afgetakeld (perfect past third-person)
zal afgetakeld zijn (perfect future first-person)
zal afgetakeld zijn (perfect future second-person)
zult afgetakeld zijn (perfect future second-person)
zult afgetakeld zijn (perfect future second-person)
zal afgetakeld zijn (perfect future second-person)
zult afgetakeld zijn (perfect future second-person)
zal afgetakeld zijn (perfect future third-person)
zullen afgetakeld zijn (perfect future first-person)
zullen afgetakeld zijn (perfect future second-person)
zullen afgetakeld zijn (perfect future third-person)
zou afgetakeld zijn (perfect conditional first-person)
zou afgetakeld zijn (perfect conditional second-person)
zou afgetakeld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt afgetakeld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt afgetakeld zijn (perfect conditional second-person)
zou afgetakeld zijn (perfect conditional third-person)
zouden afgetakeld zijn (perfect conditional first-person)
zouden afgetakeld zijn (perfect conditional second-person)
zouden afgetakeld zijn (perfect conditional third-person)

Hij is verder afgetakeld dan ik had verwacht, hij herkent me niet eens meer!


negatief

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ontkennend’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1480

afgeleid van negatie met het achtervoegsel -ief

negatiever (uninflected comparative)
negatiefst (uninflected superlative)
negatieve (inflected positive)
negatievere (inflected comparative)
negatiefste (inflected superlative)
negatiefs (partitive positive)
negatievers (partitive comparative)

Het resultaat van deze test was negatief op de aanwezigheid van het HIV-virus.


amputeren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘(lichaamsdeel) afzetten’ voor het eerst aangetroffen in 1553

Van het Engelse amputate of het Franse amputer, van het Latijnse 'amputare' met het achtervoegsel -eren

amputieren

een lichaamsdeel chirurgisch verwijderen

amputeerde (past)
geamputeerd (past participle)
te amputeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen amputeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen amputeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geamputeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geamputeerd (active infinitive perfect present long-form)
geamputeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geamputeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
amputerend (imperfect participle)
geamputeerd (past participle)
amputere (subjunctive)
amputeer (indicative imperfect present singular first-person)
amputeert (indicative imperfect present singular second-person)
amputeert (indicative imperfect present singular second-person)
amputeert (indicative imperfect present singular second-person)
amputeert (indicative imperfect present singular third-person)
amputeerde (indicative imperfect past singular first-person)
amputeerde (indicative imperfect past singular second-person)
amputeerde (indicative imperfect past singular second-person)
amputeerde (indicative imperfect past singular second-person)
amputeerde (indicative imperfect past singular third-person)
amputeerden (indicative imperfect past plural first-person)
amputeerden (indicative imperfect past plural second-person)
amputeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal amputeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult amputeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal amputeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult amputeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal amputeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult amputeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal amputeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen amputeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen amputeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen amputeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou amputeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou amputeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) amputeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt amputeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou amputeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden amputeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden amputeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden amputeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geamputeerd (perfect present first-person)
hebt geamputeerd (perfect present second-person)
hebt geamputeerd (perfect present second-person)
heeft geamputeerd (perfect present second-person)
hebt geamputeerd (perfect present second-person)
heeft geamputeerd (perfect present third-person)
hebben geamputeerd (perfect present first-person)
hebben geamputeerd (perfect present second-person)
hebben geamputeerd (perfect present third-person)
had geamputeerd (perfect past first-person)
had geamputeerd (perfect past second-person)
had geamputeerd (perfect past second-person)
hadt geamputeerd (perfect past second-person)
had geamputeerd (perfect past third-person)
hadden geamputeerd (perfect past first-person)
hadden geamputeerd (perfect past second-person)
hadden geamputeerd (perfect past third-person)
zal geamputeerd hebben (perfect future first-person)
zal geamputeerd hebben (perfect future second-person)
zult geamputeerd hebben (perfect future second-person)
zult geamputeerd hebben (perfect future second-person)
zal geamputeerd hebben (perfect future second-person)
zult geamputeerd hebben (perfect future second-person)
zal geamputeerd hebben (perfect future third-person)
zullen geamputeerd hebben (perfect future first-person)
zullen geamputeerd hebben (perfect future second-person)
zullen geamputeerd hebben (perfect future third-person)
zou geamputeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geamputeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geamputeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geamputeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geamputeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geamputeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geamputeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geamputeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geamputeerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geamputeerd (impersonal passive present imperfect)
er is geamputeerd (impersonal passive present perfect)
er werd geamputeerd (impersonal passive past imperfect)
er was geamputeerd (impersonal passive past perfect)
er zal geamputeerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geamputeerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geamputeerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geamputeerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geamputeerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geamputeerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geamputeerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geamputeerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geamputeerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geamputeerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geamputeerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geamputeerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geamputeerd (singular imperfect present first-person)
wordt geamputeerd (singular imperfect present second-person)
wordt geamputeerd (singular imperfect present second-person)
wordt geamputeerd (singular imperfect present second-person)
wordt geamputeerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geamputeerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geamputeerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geamputeerd (singular imperfect present third-person)
werd geamputeerd (singular imperfect past first-person)
werd geamputeerd (singular imperfect past second-person)
werd geamputeerd (singular imperfect past second-person)
werdt geamputeerd (singular imperfect past second-person)
werd geamputeerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geamputeerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geamputeerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geamputeerd (singular imperfect past third-person)
zal geamputeerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geamputeerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geamputeerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geamputeerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geamputeerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geamputeerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geamputeerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geamputeerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geamputeerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geamputeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geamputeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geamputeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geamputeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geamputeerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geamputeerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geamputeerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geamputeerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geamputeerd (perfect present first-person)
bent geamputeerd (perfect present second-person)
bent geamputeerd (perfect present second-person)
is geamputeerd (perfect present second-person)
zijt geamputeerd (perfect present second-person)
is geamputeerd (perfect present third-person)
zijn geamputeerd (perfect present first-person)
zijn geamputeerd (perfect present second-person)
zijn geamputeerd (perfect present third-person)
was geamputeerd (perfect past first-person)
was geamputeerd (perfect past second-person)
was geamputeerd (perfect past second-person)
waart geamputeerd (perfect past second-person)
was geamputeerd (perfect past third-person)
waren geamputeerd (perfect past first-person)
waren geamputeerd (perfect past second-person)
waren geamputeerd (perfect past third-person)
zal geamputeerd zijn (perfect future first-person)
zult geamputeerd zijn (perfect future second-person)
zult geamputeerd zijn (perfect future second-person)
zult geamputeerd zijn (perfect future second-person)
zal geamputeerd zijn (perfect future third-person)
zullen geamputeerd zijn (perfect future first-person)
zullen geamputeerd zijn (perfect future second-person)
zullen geamputeerd zijn (perfect future third-person)
zou geamputeerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geamputeerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geamputeerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geamputeerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geamputeerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geamputeerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geamputeerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geamputeerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geamputeerd zijn (perfect conditional third-person)

Ze kloven [sic!] hun schedel, hakten hun armen af, sneden hun benen bij de knie af en amputeerden hun overige lichaamsdelen...

Frederik zou nog liever een been amputeren dan aalmoezen van zijn jongere broertje aan te nemen.

Juli Zeh
 “Ons soort mensen” (2016), Ambo/Anthos uitgevers , ISBN 9789026334672

Gelukkig hadden ze haar grote teen niet hoeven amputeren, dan was ze haar hele leven invalide geweest.

Jessica Merkens
 “Op eigen houtje” (2023), Ambo/Anthos uitgevers , ISBN 9789026360930


afzetten

zette af (past)
afgezet (past participle)
af te zetten (active infinitive imperfect present long-form)
hebben afgezet (active infinitive perfect present short-form)
te hebben afgezet (active infinitive perfect present long-form)
afgezet zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
afgezet te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
afzettend (imperfect participle)
afgezet (past participle)
zet af (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
zet af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
zet af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
zet af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
zet af (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
zetten af (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
zetten af (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
zetten af (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
zette af (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
zette af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
zette af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
zette af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
zette af (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
zetten af (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
zetten af (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
zetten af (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal afzetten (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult afzetten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afzetten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afzetten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afzetten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afzetten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afzetten (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen afzetten (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen afzetten (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen afzetten (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou afzetten (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou afzetten (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) afzetten (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt afzetten (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou afzetten (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden afzetten (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden afzetten (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden afzetten (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
afzet (subordinate-clause present)
afzet (subordinate-clause present)
afzet (subordinate-clause present)
afzet (subordinate-clause present)
afzet (subordinate-clause present)
afzette (subordinate-clause past)
afzette (subordinate-clause past)
afzette (subordinate-clause past)
afzette (subordinate-clause past)
afzette (subordinate-clause past)
heb afgezet (perfect present first-person)
hebt afgezet (perfect present second-person)
hebt afgezet (perfect present second-person)
heeft afgezet (perfect present second-person)
hebt afgezet (perfect present second-person)
heeft afgezet (perfect present third-person)
hebben afgezet (perfect present first-person)
hebben afgezet (perfect present second-person)
hebben afgezet (perfect present third-person)
had afgezet (perfect past first-person)
had afgezet (perfect past second-person)
had afgezet (perfect past second-person)
hadt afgezet (perfect past second-person)
had afgezet (perfect past third-person)
hadden afgezet (perfect past first-person)
hadden afgezet (perfect past second-person)
hadden afgezet (perfect past third-person)
zal afgezet hebben (perfect future first-person)
zal afgezet hebben (perfect future second-person)
zult afgezet hebben (perfect future second-person)
zult afgezet hebben (perfect future second-person)
zal afgezet hebben (perfect future second-person)
zult afgezet hebben (perfect future second-person)
zal afgezet hebben (perfect future third-person)
zullen afgezet hebben (perfect future first-person)
zullen afgezet hebben (perfect future second-person)
zullen afgezet hebben (perfect future third-person)
zou afgezet hebben (perfect conditional first-person)
zou afgezet hebben (perfect conditional second-person)
zou afgezet hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgezet hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgezet hebben (perfect conditional second-person)
zou afgezet hebben (perfect conditional third-person)
zouden afgezet hebben (perfect conditional first-person)
zouden afgezet hebben (perfect conditional second-person)
zouden afgezet hebben (perfect conditional third-person)
er wordt afgezet (impersonal passive present imperfect)
er is afgezet (impersonal passive present perfect)
er werd afgezet (impersonal passive past imperfect)
er was afgezet (impersonal passive past perfect)
er zal afgezet worden (impersonal passive future imperfect)
er zal afgezet zijn (impersonal passive future perfect)
er zou afgezet worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou afgezet zijn (impersonal passive conditional perfect)
afgezet worden (passive infinitive imperfect present short-form)
afgezet te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
afgezet zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
afgezet te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
afgezet zijn (passive infinitive perfect present short-form)
afgezet te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
afgezet zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
afgezet te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word afgezet (singular imperfect present first-person)
wordt afgezet (singular imperfect present second-person)
wordt afgezet (singular imperfect present second-person)
wordt afgezet (singular imperfect present second-person)
wordt afgezet (singular imperfect present plural third-person)
worden afgezet (singular imperfect present plural first-person)
worden afgezet (singular imperfect present plural second-person)
worden afgezet (singular imperfect present third-person)
werd afgezet (singular imperfect past first-person)
werd afgezet (singular imperfect past second-person)
werd afgezet (singular imperfect past second-person)
werdt afgezet (singular imperfect past second-person)
werd afgezet (singular imperfect past plural third-person)
werden afgezet (singular imperfect past plural first-person)
werden afgezet (singular imperfect past plural second-person)
werden afgezet (singular imperfect past third-person)
zal afgezet worden (singular imperfect future first-person)
zult afgezet worden (singular imperfect future second-person)
zult afgezet worden (singular imperfect future second-person)
zult afgezet worden (singular imperfect future second-person)
zal afgezet worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen afgezet worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen afgezet worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen afgezet worden (singular imperfect future third-person)
zou afgezet worden (singular imperfect conditional first-person)
zou afgezet worden (singular imperfect conditional second-person)
zou afgezet worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt afgezet worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt afgezet worden (singular imperfect conditional second-person)
zou afgezet worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden afgezet worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden afgezet worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden afgezet worden (singular imperfect conditional third-person)
ben afgezet (perfect present first-person)
bent afgezet (perfect present second-person)
bent afgezet (perfect present second-person)
is afgezet (perfect present second-person)
zijt afgezet (perfect present second-person)
is afgezet (perfect present third-person)
zijn afgezet (perfect present first-person)
zijn afgezet (perfect present second-person)
zijn afgezet (perfect present third-person)
was afgezet (perfect past first-person)
was afgezet (perfect past second-person)
was afgezet (perfect past second-person)
waart afgezet (perfect past second-person)
was afgezet (perfect past third-person)
waren afgezet (perfect past first-person)
waren afgezet (perfect past second-person)
waren afgezet (perfect past third-person)
zal afgezet zijn (perfect future first-person)
zult afgezet zijn (perfect future second-person)
zult afgezet zijn (perfect future second-person)
zult afgezet zijn (perfect future second-person)
zal afgezet zijn (perfect future third-person)
zullen afgezet zijn (perfect future first-person)
zullen afgezet zijn (perfect future second-person)
zullen afgezet zijn (perfect future third-person)
zou afgezet zijn (perfect conditional first-person)
zou afgezet zijn (perfect conditional second-person)
zou afgezet zijn (perfect conditional second-person)
zoudt afgezet zijn (perfect conditional second-person)
zoudt afgezet zijn (perfect conditional second-person)
zou afgezet zijn (perfect conditional third-person)
zouden afgezet zijn (perfect conditional first-person)
zouden afgezet zijn (perfect conditional second-person)
zouden afgezet zijn (perfect conditional third-person)
zal me afzetten (first-person future singular)
zullen ons afzetten (first-person future plural)
zal, zult je afzetten (second-person future singular)
zullen je afzetten (second-person future plural)
zult zich/u afzetten (second-person future plural)
zult zich/u afzetten (second-person)
zult u afzetten (second-person future plural)
zult u afzetten (second-person)
zal zich afzetten (third-person future singular)
zullen zich afzetten (third-person future plural)
zich afzettend (imperfect participle)
zich afgezet hebben (past)
zet u/je af, zet je af (imperative)

: het verwijderen van een deel van een lichaamsdeel

Dat been moest afgezet worden.


infecteren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘besmetten’ voor het eerst aangetroffen in 1550

afgeleid van het Franse infecter (met het achtervoegsel -eren)

infecteerde (past)
geïnfecteerd (past participle)
te infecteren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen infecteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen infecteren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geïnfecteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geïnfecteerd (active infinitive perfect present long-form)
geïnfecteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geïnfecteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
infecterend (imperfect participle)
geïnfecteerd (past participle)
infectere (subjunctive)
infecteer (indicative imperfect present singular first-person)
infecteert (indicative imperfect present singular second-person)
infecteert (indicative imperfect present singular second-person)
infecteert (indicative imperfect present singular second-person)
infecteert (indicative imperfect present singular third-person)
infecteerde (indicative imperfect past singular first-person)
infecteerde (indicative imperfect past singular second-person)
infecteerde (indicative imperfect past singular second-person)
infecteerde (indicative imperfect past singular second-person)
infecteerde (indicative imperfect past singular third-person)
infecteerden (indicative imperfect past plural first-person)
infecteerden (indicative imperfect past plural second-person)
infecteerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal infecteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult infecteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal infecteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult infecteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal infecteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult infecteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal infecteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen infecteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen infecteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen infecteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou infecteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou infecteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) infecteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt infecteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou infecteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden infecteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden infecteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden infecteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geïnfecteerd (perfect present first-person)
hebt geïnfecteerd (perfect present second-person)
hebt geïnfecteerd (perfect present second-person)
heeft geïnfecteerd (perfect present second-person)
hebt geïnfecteerd (perfect present second-person)
heeft geïnfecteerd (perfect present third-person)
hebben geïnfecteerd (perfect present first-person)
hebben geïnfecteerd (perfect present second-person)
hebben geïnfecteerd (perfect present third-person)
had geïnfecteerd (perfect past first-person)
had geïnfecteerd (perfect past second-person)
had geïnfecteerd (perfect past second-person)
hadt geïnfecteerd (perfect past second-person)
had geïnfecteerd (perfect past third-person)
hadden geïnfecteerd (perfect past first-person)
hadden geïnfecteerd (perfect past second-person)
hadden geïnfecteerd (perfect past third-person)
zal geïnfecteerd hebben (perfect future first-person)
zal geïnfecteerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnfecteerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnfecteerd hebben (perfect future second-person)
zal geïnfecteerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnfecteerd hebben (perfect future second-person)
zal geïnfecteerd hebben (perfect future third-person)
zullen geïnfecteerd hebben (perfect future first-person)
zullen geïnfecteerd hebben (perfect future second-person)
zullen geïnfecteerd hebben (perfect future third-person)
zou geïnfecteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geïnfecteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geïnfecteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geïnfecteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geïnfecteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geïnfecteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geïnfecteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geïnfecteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geïnfecteerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geïnfecteerd (impersonal passive present imperfect)
er is geïnfecteerd (impersonal passive present perfect)
er werd geïnfecteerd (impersonal passive past imperfect)
er was geïnfecteerd (impersonal passive past perfect)
er zal geïnfecteerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geïnfecteerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geïnfecteerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geïnfecteerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geïnfecteerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geïnfecteerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geïnfecteerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geïnfecteerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geïnfecteerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geïnfecteerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geïnfecteerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geïnfecteerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geïnfecteerd (singular imperfect present first-person)
wordt geïnfecteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnfecteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnfecteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnfecteerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geïnfecteerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geïnfecteerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geïnfecteerd (singular imperfect present third-person)
werd geïnfecteerd (singular imperfect past first-person)
werd geïnfecteerd (singular imperfect past second-person)
werd geïnfecteerd (singular imperfect past second-person)
werdt geïnfecteerd (singular imperfect past second-person)
werd geïnfecteerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geïnfecteerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geïnfecteerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geïnfecteerd (singular imperfect past third-person)
zal geïnfecteerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geïnfecteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geïnfecteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geïnfecteerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geïnfecteerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geïnfecteerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geïnfecteerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geïnfecteerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geïnfecteerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geïnfecteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geïnfecteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geïnfecteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geïnfecteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geïnfecteerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geïnfecteerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geïnfecteerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geïnfecteerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geïnfecteerd (perfect present first-person)
bent geïnfecteerd (perfect present second-person)
bent geïnfecteerd (perfect present second-person)
is geïnfecteerd (perfect present second-person)
zijt geïnfecteerd (perfect present second-person)
is geïnfecteerd (perfect present third-person)
zijn geïnfecteerd (perfect present first-person)
zijn geïnfecteerd (perfect present second-person)
zijn geïnfecteerd (perfect present third-person)
was geïnfecteerd (perfect past first-person)
was geïnfecteerd (perfect past second-person)
was geïnfecteerd (perfect past second-person)
waart geïnfecteerd (perfect past second-person)
was geïnfecteerd (perfect past third-person)
waren geïnfecteerd (perfect past first-person)
waren geïnfecteerd (perfect past second-person)
waren geïnfecteerd (perfect past third-person)
zal geïnfecteerd zijn (perfect future first-person)
zult geïnfecteerd zijn (perfect future second-person)
zult geïnfecteerd zijn (perfect future second-person)
zult geïnfecteerd zijn (perfect future second-person)
zal geïnfecteerd zijn (perfect future third-person)
zullen geïnfecteerd zijn (perfect future first-person)
zullen geïnfecteerd zijn (perfect future second-person)
zullen geïnfecteerd zijn (perfect future third-person)
zou geïnfecteerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geïnfecteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geïnfecteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geïnfecteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geïnfecteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geïnfecteerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geïnfecteerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geïnfecteerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geïnfecteerd zijn (perfect conditional third-person)

"NSA misbruikt Google Play om smartphones te infecteren met spyware" (Edward Snowden)


aneurysma

een ziekelijke verwijding in een slagader

Nadat ik dat allemaal had verteld waren we een hele poos stil, tot hij ten slotte zei: 'Mijn moeder heeft na haar aneurysma iets van een halfjaar in het ziekenhuis gelegen.

John Green
 “Schildpadden tot in het oneindige” (2017), Gottmer , ISBN 9789025768652

'Mijn moeder is al jaren dood' En zo is het. Aneurysma. Eén geknapte ader en boem. Het vogeltje lag op haar kant. Beter zo, zeiden de mensen. Beter zo, zei ik. En dat was dat.

Marion Pauw e.a.
 “4 wandelaars en een Siciliaan” (2022), The House of Books, ISBN 9789044363340


conservatief

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘behoudend’ voor het eerst aangetroffen in 1847

afgeleid van conservatie (met het voorvoegsel con-) met het achtervoegsel -ief

conservatiever (uninflected comparative)
conservatiefst (uninflected superlative)
conservatieve (inflected positive)
conservatievere (inflected comparative)
conservatiefste (inflected superlative)
conservatiefs (partitive positive)
conservatievers (partitive comparative)

zonder dat er geopereerd wordt, zonder chirurgische ingreep

Om de blessure te behandelen heeft de aanvoerder van de Kemphanen twee opties: bij een conservatieve behandeling staat hij drie tot vier weken aan de kant, maar bestaat de kans dat de pijn niet helemaal verdwijnt. Een tweede optie is een operatie, dan wacht er Van Eenoo een revalidatie van drie tot vier maanden.

Weblink bron
Kersten Steurbaut
 “Wéér blessureleed bij Westerlo: aanvoerder Lukas Van Eenoo mogelijk maanden aan de kant” (1 september 2022) op www.gva.be


besmet

ww [1], [2]: besmetten ww zonder de uitgang -en

contaminated

blootgesteld aan een ziektekiem of radioactief materiaal


besmettelijk

Naamwoord van handeling van besmetten met het achtervoegsel -lijk met het invoegsel -e-

contagious

het vermogen hebbend gemakkelijk van persoon op persoon overgedragen te worden

besmettelijker (uninflected comparative)
besmettelijkst (uninflected superlative)
besmettelijke (inflected positive)
besmettelijkere (inflected comparative)
besmettelijkste (inflected superlative)
besmettelijks (partitive positive)
besmettelijkers (partitive comparative)

Dit is de besmettelijkste vorm van het virus.

Omdat overal besmettelijke Giardia-parasieten in het water konden zitten, was het noodzakelijk om het water te zuiveren alvorens het te drinken.


dood

erfwoord via Middelnederlands doot van Oudnederlands dot bn / doth ww , mogelijk verder te herleiden tot een Protogermaanse wortel *dawjan-, "sterven"
**zn: in de betekenis van ‘toestand waarin men niet meer leeft’ aangetroffen vanaf 801-1000
***[4] vermoedelijk naar het voorbeeld van woorden als doodsbang, doodsbenauwd, doodsbleek, doodstil, doodziek en doodzonde die steeds meer een figuurlijke betekenis kregen
**bn: in de betekenis ‘niet meer levend’ aangetroffen vanaf 1100 (met de betekenis ‘onvruchtbaar’ in nog oudere toponiemen)

De dood of de gladiolen

Alles of niets, de overwinning of de ondergang

Dood en verderf verspreiden/zaaien

Grote verwoestingen aanrichten (inclusief het maken van dodelijke slachtoffers)

Om de [dooie] dood niet

Helemaal niet, dat gaat echt niet gebeuren, vergeet het maar

Een kind des doods

Iemand die niet lang meer te leven heeft

De dood komt als een dief in de nacht

Het valt nooit te voorspellen wanneer iemand komt te overlijden

Edel, arm en rijk maakt de dood gelijk

Als iemand eenmaal is gestorven, maakt het totaal niets meer uit of hij/zij bij leven arm of rijk was

De een z'n dood is de ander zijn brood

Wat voor de een een nadeel is, is voor de ander juist een voordeel

Veel honden zijn der hazen dood

Niemand kan op tegen heel veel tegenstanders

net tijdelijke met het eeuwige verwisselen

Sensenmann

skeletvormige figuur, vaak met zeis, die bovengenoemde toestand personifieert

Het meervoud komt alleen voor in de uitdrukking duizend doden sterven.

de toestand nadat het leven is geëindigd

Vele mensen vrezen de dood.

het tot het einde komen van een leven, de overgang naar de onder [1] genoemde toestand

Hij woonde daar tot zijn dood.

Ook in Zwolle is verslagen gereageerd. De restaurants van Boer in de stad die vanavond open waren sloten hun deuren om het personeel de mogelijkheid te geven om het nieuws van zijn dood te verwerken. "Hij was meer dan een topkok", zegt burgemeester van Zwolle Peter Snijders. "Hij was een vernieuwer, een inspiratiebron en een trotse ambassadeur van onze stad."

Weblink bron “Topchefs geschokt door dood Jonnie Boer: 'Hij leerde mij alles'” (23 april 2025), NOS


aids

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘ziekte’ voor het eerst aangetroffen in 1983

De Engelse afkorting voor acquired immune deficiency syndrome .

艾滋病

een virusziekte waarbij het natuurlijke afweersysteem van het lichaam steeds verder afgebroken wordt

De diagnose was dat hij aan aids leed.

Buck over de toepasbaarheid van zogenaamd fosfaatgemethyleerd DNA in de strijd tegen aids blijken voorbarig te zijn geweest.

Kolfschooten, Frank van
 “Ontspoorde wetenschap” (2012), De Kring, ISBN 9789491567087

Twee standaardwerken verdienen genoemd te worden: Surveiller et punir: naissance de la prison, verschenen in 1975 (Discipline, toezicht en straf: de geboorte van de gevangenis) en een driedelige studie die Michel Foucault vanwege zijn vroegtijdige dood ten gevolge van aids nooit heeft voltooid, Histoire de la sexualité, geschreven tussen 1976-1984 (Geschiedenis van de seksualiteit).

Babette Hellemans
 “Cultuur” (2014), Amsterdam University Press , ISBN 9789089646040


hiv

(initiaalwoord) of (letterwoord) van Engels HIV voor Human Immune Deficiency Virus, in de betekenis van ‘virus dat aids veroorzaakt’ voor het eerst aangetroffen in 1989

menselijk immuundeficiëntievirus, de soort die aids kan veroorzaken

Hiv is een snel muterend retrovirus en is tevens verantwoordelijk voor het syndroom aids.

Zij zei dat dit prikgaatje bijna niet anders dan van een naald kon komen. Ik ben meteen getest op hiv en hepatitis, alleen moet je daar na drie maanden voor terugkomen. Dat was stressvol, want ik dacht dagelijks: zou ik nu ziek zijn?

Weblink bron
Jeroen Gortworst
 “Meer aangiftes van drogeren met een naald, landelijk beeld ontbreekt” (15 mei 2022), NOS


influenza

Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘griep’ voor het eerst aangetroffen in 1800

Afkomstig van het Italiaanse influenza (vergelijk het Engelse influence, 'invloed'), dat weer afkomstig is van het Latijnse influentia .

een ziekte die veroorzaakt wordt door een griepvirus

De nieuwe influenza A, oftewel de Mexicaanse griep, veroorzaakt veel onrust onder de mensen.


waanzin

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘krankzinnigheid’ voor het eerst aangetroffen in 1832

het lijden aan een geestesstoornis, krankzinnigheid


bijbrengen

bracht bij (past)
bijgebracht (past participle)
bij te brengen (active infinitive imperfect present long-form)
hebben bijgebracht (active infinitive perfect present short-form)
te hebben bijgebracht (active infinitive perfect present long-form)
bijgebracht zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
bijgebracht te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
bijbrengend (imperfect participle)
bijgebracht (past participle)
breng bij (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
brengt bij (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
brengt bij (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
brengt bij (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
brengt bij (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
brengen bij (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
brengen bij (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
brengen bij (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
bracht bij (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
bracht bij (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
bracht bij (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
bracht bij (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
bracht bij (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
brachten bij (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
brachten bij (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
brachten bij (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal bijbrengen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult bijbrengen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal bijbrengen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult bijbrengen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal bijbrengen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult bijbrengen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal bijbrengen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen bijbrengen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen bijbrengen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen bijbrengen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou bijbrengen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou bijbrengen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) bijbrengen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt bijbrengen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou bijbrengen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden bijbrengen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden bijbrengen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden bijbrengen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
bijbreng (subordinate-clause present)
bijbrengt (subordinate-clause present)
bijbrengt (subordinate-clause present)
bijbrengt (subordinate-clause present)
bijbrengt (subordinate-clause present)
bijbracht (subordinate-clause past)
bijbracht (subordinate-clause past)
bijbracht (subordinate-clause past)
bijbracht (subordinate-clause past)
bijbracht (subordinate-clause past)
bijbrachten (subordinate-clause past)
bijbrachten (subordinate-clause past)
bijbrachten (subordinate-clause past)
heb bijgebracht (perfect present first-person)
hebt bijgebracht (perfect present second-person)
hebt bijgebracht (perfect present second-person)
heeft bijgebracht (perfect present second-person)
hebt bijgebracht (perfect present second-person)
heeft bijgebracht (perfect present third-person)
hebben bijgebracht (perfect present first-person)
hebben bijgebracht (perfect present second-person)
hebben bijgebracht (perfect present third-person)
had bijgebracht (perfect past first-person)
had bijgebracht (perfect past second-person)
had bijgebracht (perfect past second-person)
hadt bijgebracht (perfect past second-person)
had bijgebracht (perfect past third-person)
hadden bijgebracht (perfect past first-person)
hadden bijgebracht (perfect past second-person)
hadden bijgebracht (perfect past third-person)
zal bijgebracht hebben (perfect future first-person)
zal bijgebracht hebben (perfect future second-person)
zult bijgebracht hebben (perfect future second-person)
zult bijgebracht hebben (perfect future second-person)
zal bijgebracht hebben (perfect future second-person)
zult bijgebracht hebben (perfect future second-person)
zal bijgebracht hebben (perfect future third-person)
zullen bijgebracht hebben (perfect future first-person)
zullen bijgebracht hebben (perfect future second-person)
zullen bijgebracht hebben (perfect future third-person)
zou bijgebracht hebben (perfect conditional first-person)
zou bijgebracht hebben (perfect conditional second-person)
zou bijgebracht hebben (perfect conditional second-person)
zoudt bijgebracht hebben (perfect conditional second-person)
zoudt bijgebracht hebben (perfect conditional second-person)
zou bijgebracht hebben (perfect conditional third-person)
zouden bijgebracht hebben (perfect conditional first-person)
zouden bijgebracht hebben (perfect conditional second-person)
zouden bijgebracht hebben (perfect conditional third-person)
er wordt bijgebracht (impersonal passive present imperfect)
er is bijgebracht (impersonal passive present perfect)
er werd bijgebracht (impersonal passive past imperfect)
er was bijgebracht (impersonal passive past perfect)
er zal bijgebracht worden (impersonal passive future imperfect)
er zal bijgebracht zijn (impersonal passive future perfect)
er zou bijgebracht worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou bijgebracht zijn (impersonal passive conditional perfect)
bijgebracht worden (passive infinitive imperfect present short-form)
bijgebracht te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
bijgebracht zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
bijgebracht te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
bijgebracht zijn (passive infinitive perfect present short-form)
bijgebracht te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
bijgebracht zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
bijgebracht te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word bijgebracht (singular imperfect present first-person)
wordt bijgebracht (singular imperfect present second-person)
wordt bijgebracht (singular imperfect present second-person)
wordt bijgebracht (singular imperfect present second-person)
wordt bijgebracht (singular imperfect present plural third-person)
worden bijgebracht (singular imperfect present plural first-person)
worden bijgebracht (singular imperfect present plural second-person)
worden bijgebracht (singular imperfect present third-person)
werd bijgebracht (singular imperfect past first-person)
werd bijgebracht (singular imperfect past second-person)
werd bijgebracht (singular imperfect past second-person)
werdt bijgebracht (singular imperfect past second-person)
werd bijgebracht (singular imperfect past plural third-person)
werden bijgebracht (singular imperfect past plural first-person)
werden bijgebracht (singular imperfect past plural second-person)
werden bijgebracht (singular imperfect past third-person)
zal bijgebracht worden (singular imperfect future first-person)
zult bijgebracht worden (singular imperfect future second-person)
zult bijgebracht worden (singular imperfect future second-person)
zult bijgebracht worden (singular imperfect future second-person)
zal bijgebracht worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen bijgebracht worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen bijgebracht worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen bijgebracht worden (singular imperfect future third-person)
zou bijgebracht worden (singular imperfect conditional first-person)
zou bijgebracht worden (singular imperfect conditional second-person)
zou bijgebracht worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt bijgebracht worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt bijgebracht worden (singular imperfect conditional second-person)
zou bijgebracht worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden bijgebracht worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden bijgebracht worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden bijgebracht worden (singular imperfect conditional third-person)
ben bijgebracht (perfect present first-person)
bent bijgebracht (perfect present second-person)
bent bijgebracht (perfect present second-person)
is bijgebracht (perfect present second-person)
zijt bijgebracht (perfect present second-person)
is bijgebracht (perfect present third-person)
zijn bijgebracht (perfect present first-person)
zijn bijgebracht (perfect present second-person)
zijn bijgebracht (perfect present third-person)
was bijgebracht (perfect past first-person)
was bijgebracht (perfect past second-person)
was bijgebracht (perfect past second-person)
waart bijgebracht (perfect past second-person)
was bijgebracht (perfect past third-person)
waren bijgebracht (perfect past first-person)
waren bijgebracht (perfect past second-person)
waren bijgebracht (perfect past third-person)
zal bijgebracht zijn (perfect future first-person)
zult bijgebracht zijn (perfect future second-person)
zult bijgebracht zijn (perfect future second-person)
zult bijgebracht zijn (perfect future second-person)
zal bijgebracht zijn (perfect future third-person)
zullen bijgebracht zijn (perfect future first-person)
zullen bijgebracht zijn (perfect future second-person)
zullen bijgebracht zijn (perfect future third-person)
zou bijgebracht zijn (perfect conditional first-person)
zou bijgebracht zijn (perfect conditional second-person)
zou bijgebracht zijn (perfect conditional second-person)
zoudt bijgebracht zijn (perfect conditional second-person)
zoudt bijgebracht zijn (perfect conditional second-person)
zou bijgebracht zijn (perfect conditional third-person)
zouden bijgebracht zijn (perfect conditional first-person)
zouden bijgebracht zijn (perfect conditional second-person)
zouden bijgebracht zijn (perfect conditional third-person)

Met wat extra zuurstof was hij snel weer bijgebracht.


reanimeren

afgeleid van het Franse réanimer (met het achtervoegsel -eren) letterlijk: weer levend maken

reanimieren

het kunstmatig overnemen van de ademhaling en de bloedsomloop, indien er sprake is van een circulatiestilstand

reanimeerde (past)
gereanimeerd (past participle)
te reanimeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen reanimeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen reanimeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gereanimeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gereanimeerd (active infinitive perfect present long-form)
gereanimeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gereanimeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
reanimerend (imperfect participle)
gereanimeerd (past participle)
reanimere (subjunctive)
reanimeer (indicative imperfect present singular first-person)
reanimeert (indicative imperfect present singular second-person)
reanimeert (indicative imperfect present singular second-person)
reanimeert (indicative imperfect present singular second-person)
reanimeert (indicative imperfect present singular third-person)
reanimeerde (indicative imperfect past singular first-person)
reanimeerde (indicative imperfect past singular second-person)
reanimeerde (indicative imperfect past singular second-person)
reanimeerde (indicative imperfect past singular second-person)
reanimeerde (indicative imperfect past singular third-person)
reanimeerden (indicative imperfect past plural first-person)
reanimeerden (indicative imperfect past plural second-person)
reanimeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal reanimeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult reanimeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal reanimeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult reanimeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal reanimeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult reanimeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal reanimeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen reanimeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen reanimeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen reanimeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou reanimeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou reanimeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) reanimeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt reanimeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou reanimeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden reanimeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden reanimeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden reanimeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gereanimeerd (perfect present first-person)
hebt gereanimeerd (perfect present second-person)
hebt gereanimeerd (perfect present second-person)
heeft gereanimeerd (perfect present second-person)
hebt gereanimeerd (perfect present second-person)
heeft gereanimeerd (perfect present third-person)
hebben gereanimeerd (perfect present first-person)
hebben gereanimeerd (perfect present second-person)
hebben gereanimeerd (perfect present third-person)
had gereanimeerd (perfect past first-person)
had gereanimeerd (perfect past second-person)
had gereanimeerd (perfect past second-person)
hadt gereanimeerd (perfect past second-person)
had gereanimeerd (perfect past third-person)
hadden gereanimeerd (perfect past first-person)
hadden gereanimeerd (perfect past second-person)
hadden gereanimeerd (perfect past third-person)
zal gereanimeerd hebben (perfect future first-person)
zal gereanimeerd hebben (perfect future second-person)
zult gereanimeerd hebben (perfect future second-person)
zult gereanimeerd hebben (perfect future second-person)
zal gereanimeerd hebben (perfect future second-person)
zult gereanimeerd hebben (perfect future second-person)
zal gereanimeerd hebben (perfect future third-person)
zullen gereanimeerd hebben (perfect future first-person)
zullen gereanimeerd hebben (perfect future second-person)
zullen gereanimeerd hebben (perfect future third-person)
zou gereanimeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gereanimeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gereanimeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gereanimeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gereanimeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gereanimeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gereanimeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gereanimeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gereanimeerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gereanimeerd (impersonal passive present imperfect)
er is gereanimeerd (impersonal passive present perfect)
er werd gereanimeerd (impersonal passive past imperfect)
er was gereanimeerd (impersonal passive past perfect)
er zal gereanimeerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gereanimeerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gereanimeerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gereanimeerd zijn (impersonal passive conditional perfect)

Iemand die niet gereanimeerd wordt, sterft gewoonlijk maar een aanzienlijk deel van de mensen die met succes wordt gereanimeerd, loopt aanmerkelijke neurologische schade op


verkouden

In de betekenis van ‘kou gevat hebbend’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1762

een kou gevat hebben, een infectie hebben aan de bovenste luchtwegen

`Sarah! Alweer jij. Ben jij toevallig verkouden? Het is wel toevallig dat jij altijd verkouden bent. Vind je dat niet erg toevallig?'

‘Ik was zo vaak mogelijk mijn handen. Een cliënt die snottert, sturen we naar huis. Maar in de praktijk is dat moeilijk. Wanneer is iemand verkouden genoeg om naar huis te sturen? Voor veel van onze cliënten is de dagbesteding een belangrijke plek, ze kunnen niet altijd lang thuis blijven.

Weblink bron
Charlotte Huisman
 “Wie neemt er nog de trein op een stil Utrecht Centraal?” (13 maart 2020), de Volkskrant


abdominaal

afgeleid van abdomen met het achtervoegsel -aal

abdominale (inflected positive)
abdominaals (partitive positive)


aberrant

aberranter (uninflected comparative)
aberrantst (uninflected superlative)
aberrante (inflected positive)
aberrantere (inflected comparative)
aberrantste (inflected superlative)
aberrants (partitive positive)
aberranters (partitive comparative)

Een aberrant orgaan ligt op een afwijkende plaats in het lichaam.


absence

Absenz

(medisch) een kortstondig bewustzijnsverlies als gevolg van een stoornis in de hersenen

Hij kreeg ineens een absence.


abstinentie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vrijwillige onthouding’ voor het eerst aangetroffen in 1265

afgeleid van abstinent met het achtervoegsel -ie

Naamwoord van handeling van abstineren met het achtervoegsel -entie

onthouding, m.n. van medicijnen, alcohol, drugs


acantholyse

afgeleid van acanthosum met het achtervoegsel -lyse

verlies van samenhang van de opperhuid waardoor de huid loslaat

Acantholyse is een verschijnsel dat bij microscopisch onderzoek van bepaalde huidziekten te zien is.


accidenteel

afgeleid van accident met het achtervoegsel -eel

accidenteler (uninflected comparative)
accidenteelst (uninflected superlative)
accidentele (inflected positive)
accidentelere (inflected comparative)
accidenteelste (inflected superlative)
accidenteels (partitive positive)
accidentelers (partitive comparative)


acidose

afgeleid van het Latijnse acidus (zuur) met het achtervoegsel -ose

vergiftiging door een te sterke verlaging van de zuurgraad


acne

Leenwoord uit het Grieks, in de betekenis van ‘vetpuistje’ voor het eerst aangetroffen in 1832


acth

acth

hormoon afgescheiden in het hersenaanhangsel


adaptatie

van Frans adaptation, op te vatten als naamwoord van handeling van adapteren ww met het achtervoegsel -atie, in de betekenis van ‘aanpassing’ aangetroffen vanaf 1863


addictie

addicties (plural)
addictietje (diminutive singular)
addictietjes (diminutive plural)


additivum

additiva (plural)
additivumpje (diminutive singular)
additivumpjes (diminutive plural)


adenoom

afgeleid van het Griekse 'adèn' (klier) met het achtervoegsel -oom

adenomen (plural)
adenoompje (diminutive singular)
adenoompjes (diminutive plural)


adhesie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aantrekkingskracht’ voor het eerst aangetroffen in 1820

Komt van het Latijnse woord adhaesio, wat aanhechting betekent

Adhäsion

onderlinge aantrekkingskracht tussen ongelijke moleculen zonder dat er sprake is van een chemische binding


adrenerg

adrenalinbedingt

met betrekking tot sympathische zenuwvezels die bij prikkeling stoffen produceren met een effect als van adrenaline


adrenolyticum

afgeleid van adrenolyt ?? met het achtervoegsel -icum

adrenolytica (plural)
adrenolyticumpje (diminutive singular)
adrenolyticumpjes (diminutive plural)

Hij moest een adrenolyticum innemen.


aggravatie

afgeleid van het Franse aggravation (met het achtervoegsel -atie)

aggravaties (plural)
aggravatietje (diminutive singular)
aggravatietjes (diminutive plural)


aggregatie

Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘samenvoeging’ voor het eerst aangetroffen in 1548

Naamwoord van handeling van aggregeren met het achtervoegsel -atie

afgeleid van aggregaat met het achtervoegsel -atie


agitatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘opgewondenheid’ voor het eerst aangetroffen in 1553

Naamwoord van handeling van agiteren met het achtervoegsel -atie

agitaties (plural)
agitatietje (diminutive singular)
agitatietjes (diminutive plural)


agranulocytose

Agranulozytose

vermindering van het aantal korrelcellen(witte bloedcellen) in het bloed


agressiviteit

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘het agressief-zijn’ voor het eerst aangetroffen in 1933

Afgeleid van agressief met het achtervoegsel -iteit

de mate waarin een ziekte zich verspreid


alcoholisme

Afgeleid van alcohol met het achtervoegsel -isme.

Voorbeelden hiervan zijn gebroken gezinnen, huiselijk geweld, slecht ouderschap, alcoholisme, drugsverslaving, obesitas, depressie, angststoornissen, jeugdcriminaliteit en eenzaamheid.

Alain de Botton
 “Hoe overleef ik de moderne wereld” (2022), Atlas Contact , ISBN 9789045045979

Eens in de zoveel tijd wint zijn ijdelheid het van zijn kieskeurige alcoholisme en laat hij zich verleiden tot het kopen van een jas, een horloge, een overhemd.

Safae el Khannoussi
 “Oroppa” (2024), Uitgeverij Pluim , ISBN 9789493339125


alimentair

afgeleid van het Franse alimentaire met het achtervoegsel -air

alimentairder (uninflected comparative)
alimentairst (uninflected superlative)
alimentaire (inflected positive)
alimentairdere (inflected comparative)
alimentairste (inflected superlative)
alimentairs (partitive positive)
alimentairders (partitive comparative)


alkalose

afgeleid van alkali (base) (met het achtervoegsel -ose)


allergisch

Afgeleid van allergie met het achtervoegsel -isch.

allergischer (uninflected comparative)
allergische (inflected positive)
allergischere (inflected comparative)
allergischers (partitive comparative)

Hij is allergisch voor zuivelprodcuten.

Misschien ben ik allergisch voor de stof aan de binnenkant van mijn nieuwe bergschoenen?

Een allergische reactie op medicijnen.


amblyopie

afgeleid van het Griekse 'amblus' (stomp, afgestompt, langzaam) met het achtervoegsel -opie


ambulant

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘steeds op weg, zonder vaste standplaats’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1805

ambulanter (uninflected comparative)
ambulantst (uninflected superlative)
ambulante (inflected positive)
ambulantere (inflected comparative)
ambulantste (inflected superlative)
ambulants (partitive positive)
ambulanters (partitive comparative)


amnesie

Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘geheugenverlies’ voor het eerst aangetroffen in 1847

amnesieën (plural)
amnesietje (diminutive singular)
amnesietjes (diminutive plural)

De rechercheur uit Potsdam stak niet onder stoelen of banken dat hij weinig zin had om naar een Berlijns ziekenhuis te rijden om een getuige met retrograde amnesie over een zo onbenullige kwestie te ondervragen.

' Terwijl hij voor de muur van zijn partiële amnesie stond, bedacht Schaller dat Susanne vast en zeker precies de vrouw was die hij graag in dit huis had aangetroffen.