executieverkoop

samenstelling van executie zn en verkoop zn

gedwongen verkoop van iemands roerende of onroerende zaken op last van een schuldeiser


derdenverzet

samenstelling van derde en verzet met het invoegsel -n-

rechtsmiddel dat iemand kan aanwenden wanneer hij meent benadeeld te zijn door een vonnis dat tussen andere partijen is uitgesproken


flessentrekkerij

Afgeleid van op flessen trekken met het achtervoegsel -erij

flessentrekkerijen (plural)
flessentrekkerijtje (diminutive singular)
flessentrekkerijtjes (diminutive plural)

vorm van bedrog, waarbij iemand zich een dienst laat verlenen, wetende dat hij niet zal (kunnen) betalen, oplichterij


bijstandsfraude

samenstelling van bijstand en fraude met het invoegsel -s-

fraude waardoor men ten onrechte of een te hoge bijstandsuitkering krijgt


boekhoudfraude

Spanje beboet voor boekhoudfraude Valencia


bouwfraude

Fraude gepleegd in Nederland door minimaal 344 Nederlandse bouwbedrijven vanaf 1990 tot rond 2000 bij de aanbesteding van overheidsprojecten waarbij ambtenaren werden omgekocht en die in 2002 werd onderzocht door een parlementaire enquête


computerfraude

alle vormen van fraude waarbij het gebruik van een computersysteem betrokken is


faillissementsfraude

samenstelling van faillissement en fraude met het invoegsel -s-

Aanpak faillissementsfraude onder de maat


klikfraude

klikfraudes (plural)
klikfraudetje (diminutive singular)
klikfraudetjes (diminutive plural)

vorm van internetfraude waarbij een webadvertentie die per klik inkomsten oplevert zeer vaak door een stroman of software wordt aangeklikt zodat de website-eigenaar ten onrechte geld ontvangt


fraudezaak

fraudezaken (plural)
fraudezaakje (diminutive singular)
fraudezaakjes (diminutive plural)

een m.n. juridische zaak waarbij fraude een rol speelt

Een grote fraudezaak in de autohandel.


instrueren

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘onderrichten’ voor het eerst aangetroffen in 1265

afgeleid van het Franse instruire (met het achtervoegsel -eren)

instrueerde (past)
geïnstrueerd (past participle)
te instrueren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen instrueren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen instrueren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geïnstrueerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geïnstrueerd (active infinitive perfect present long-form)
geïnstrueerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geïnstrueerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
instruerend (imperfect participle)
geïnstrueerd (past participle)
instruere (subjunctive)
instrueer (indicative imperfect present singular first-person)
instrueert (indicative imperfect present singular second-person)
instrueert (indicative imperfect present singular second-person)
instrueert (indicative imperfect present singular second-person)
instrueert (indicative imperfect present singular third-person)
instrueerde (indicative imperfect past singular first-person)
instrueerde (indicative imperfect past singular second-person)
instrueerde (indicative imperfect past singular second-person)
instrueerde (indicative imperfect past singular second-person)
instrueerde (indicative imperfect past singular third-person)
instrueerden (indicative imperfect past plural first-person)
instrueerden (indicative imperfect past plural second-person)
instrueerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal instrueren (indicative imperfect future singular first-person)
zult instrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zal instrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zult instrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zal instrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zult instrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zal instrueren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen instrueren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen instrueren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen instrueren (indicative imperfect future plural third-person)
zou instrueren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou instrueren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) instrueren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt instrueren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou instrueren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden instrueren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden instrueren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden instrueren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geïnstrueerd (perfect present first-person)
hebt geïnstrueerd (perfect present second-person)
hebt geïnstrueerd (perfect present second-person)
heeft geïnstrueerd (perfect present second-person)
hebt geïnstrueerd (perfect present second-person)
heeft geïnstrueerd (perfect present third-person)
hebben geïnstrueerd (perfect present first-person)
hebben geïnstrueerd (perfect present second-person)
hebben geïnstrueerd (perfect present third-person)
had geïnstrueerd (perfect past first-person)
had geïnstrueerd (perfect past second-person)
had geïnstrueerd (perfect past second-person)
hadt geïnstrueerd (perfect past second-person)
had geïnstrueerd (perfect past third-person)
hadden geïnstrueerd (perfect past first-person)
hadden geïnstrueerd (perfect past second-person)
hadden geïnstrueerd (perfect past third-person)
zal geïnstrueerd hebben (perfect future first-person)
zal geïnstrueerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnstrueerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnstrueerd hebben (perfect future second-person)
zal geïnstrueerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnstrueerd hebben (perfect future second-person)
zal geïnstrueerd hebben (perfect future third-person)
zullen geïnstrueerd hebben (perfect future first-person)
zullen geïnstrueerd hebben (perfect future second-person)
zullen geïnstrueerd hebben (perfect future third-person)
zou geïnstrueerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geïnstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geïnstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geïnstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geïnstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geïnstrueerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geïnstrueerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geïnstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geïnstrueerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geïnstrueerd (impersonal passive present imperfect)
er is geïnstrueerd (impersonal passive present perfect)
er werd geïnstrueerd (impersonal passive past imperfect)
er was geïnstrueerd (impersonal passive past perfect)
er zal geïnstrueerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geïnstrueerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geïnstrueerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geïnstrueerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geïnstrueerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geïnstrueerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geïnstrueerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geïnstrueerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geïnstrueerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geïnstrueerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geïnstrueerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geïnstrueerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geïnstrueerd (singular imperfect present first-person)
wordt geïnstrueerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnstrueerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnstrueerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnstrueerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geïnstrueerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geïnstrueerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geïnstrueerd (singular imperfect present third-person)
werd geïnstrueerd (singular imperfect past first-person)
werd geïnstrueerd (singular imperfect past second-person)
werd geïnstrueerd (singular imperfect past second-person)
werdt geïnstrueerd (singular imperfect past second-person)
werd geïnstrueerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geïnstrueerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geïnstrueerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geïnstrueerd (singular imperfect past third-person)
zal geïnstrueerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geïnstrueerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geïnstrueerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geïnstrueerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geïnstrueerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geïnstrueerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geïnstrueerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geïnstrueerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geïnstrueerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geïnstrueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geïnstrueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geïnstrueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geïnstrueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geïnstrueerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geïnstrueerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geïnstrueerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geïnstrueerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geïnstrueerd (perfect present first-person)
bent geïnstrueerd (perfect present second-person)
bent geïnstrueerd (perfect present second-person)
is geïnstrueerd (perfect present second-person)
zijt geïnstrueerd (perfect present second-person)
is geïnstrueerd (perfect present third-person)
zijn geïnstrueerd (perfect present first-person)
zijn geïnstrueerd (perfect present second-person)
zijn geïnstrueerd (perfect present third-person)
was geïnstrueerd (perfect past first-person)
was geïnstrueerd (perfect past second-person)
was geïnstrueerd (perfect past second-person)
waart geïnstrueerd (perfect past second-person)
was geïnstrueerd (perfect past third-person)
waren geïnstrueerd (perfect past first-person)
waren geïnstrueerd (perfect past second-person)
waren geïnstrueerd (perfect past third-person)
zal geïnstrueerd zijn (perfect future first-person)
zult geïnstrueerd zijn (perfect future second-person)
zult geïnstrueerd zijn (perfect future second-person)
zult geïnstrueerd zijn (perfect future second-person)
zal geïnstrueerd zijn (perfect future third-person)
zullen geïnstrueerd zijn (perfect future first-person)
zullen geïnstrueerd zijn (perfect future second-person)
zullen geïnstrueerd zijn (perfect future third-person)
zou geïnstrueerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geïnstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geïnstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geïnstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geïnstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geïnstrueerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geïnstrueerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geïnstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geïnstrueerd zijn (perfect conditional third-person)

Niemand in die wachtkamer heeft er waarschijnlijk speciaal om gevraagd om geïnstrueerd te worden in de wereld van de rechtswetenschap door juridisch medewerker Rosenquist of juridisch medewerker Letang?' probeerde hij.

Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)
 “1968, De grote eeuw deel 7” (2017), Uitgeverij Prometheus , ISBN 9789044633535


mini-instructie

afgeleid van instructie met het voorvoegsel mini-

onderzoek dat op verzoek van de verdediging of op initiatief van de rechter-commissaris wordt verricht door laatstgenoemde


legalisatie

Naamwoord van handeling van legaliseren met het achtervoegsel -atie


apostilleren

afgeleid van het Franse apostiller (met het achtervoegsel -eren)

apostilleerde (past)
geapostilleerd (past participle)
te apostilleren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen apostilleren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen apostilleren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geapostilleerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geapostilleerd (active infinitive perfect present long-form)
geapostilleerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geapostilleerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
apostillerend (imperfect participle)
geapostilleerd (past participle)
apostillere (subjunctive)
apostilleer (indicative imperfect present singular first-person)
apostilleert (indicative imperfect present singular second-person)
apostilleert (indicative imperfect present singular second-person)
apostilleert (indicative imperfect present singular second-person)
apostilleert (indicative imperfect present singular third-person)
apostilleerde (indicative imperfect past singular first-person)
apostilleerde (indicative imperfect past singular second-person)
apostilleerde (indicative imperfect past singular second-person)
apostilleerde (indicative imperfect past singular second-person)
apostilleerde (indicative imperfect past singular third-person)
apostilleerden (indicative imperfect past plural first-person)
apostilleerden (indicative imperfect past plural second-person)
apostilleerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal apostilleren (indicative imperfect future singular first-person)
zult apostilleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal apostilleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult apostilleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal apostilleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult apostilleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal apostilleren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen apostilleren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen apostilleren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen apostilleren (indicative imperfect future plural third-person)
zou apostilleren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou apostilleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) apostilleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt apostilleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou apostilleren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden apostilleren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden apostilleren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden apostilleren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geapostilleerd (perfect present first-person)
hebt geapostilleerd (perfect present second-person)
hebt geapostilleerd (perfect present second-person)
heeft geapostilleerd (perfect present second-person)
hebt geapostilleerd (perfect present second-person)
heeft geapostilleerd (perfect present third-person)
hebben geapostilleerd (perfect present first-person)
hebben geapostilleerd (perfect present second-person)
hebben geapostilleerd (perfect present third-person)
had geapostilleerd (perfect past first-person)
had geapostilleerd (perfect past second-person)
had geapostilleerd (perfect past second-person)
hadt geapostilleerd (perfect past second-person)
had geapostilleerd (perfect past third-person)
hadden geapostilleerd (perfect past first-person)
hadden geapostilleerd (perfect past second-person)
hadden geapostilleerd (perfect past third-person)
zal geapostilleerd hebben (perfect future first-person)
zal geapostilleerd hebben (perfect future second-person)
zult geapostilleerd hebben (perfect future second-person)
zult geapostilleerd hebben (perfect future second-person)
zal geapostilleerd hebben (perfect future second-person)
zult geapostilleerd hebben (perfect future second-person)
zal geapostilleerd hebben (perfect future third-person)
zullen geapostilleerd hebben (perfect future first-person)
zullen geapostilleerd hebben (perfect future second-person)
zullen geapostilleerd hebben (perfect future third-person)
zou geapostilleerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geapostilleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geapostilleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geapostilleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geapostilleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geapostilleerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geapostilleerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geapostilleerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geapostilleerd hebben (perfect conditional third-person)

het voor echt verklaren door een bevoegde autoriteit van verklaringen, handtekeningen etc. (door het plaatsen van de nodige stempels etc.)


kwalificatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘toekenning van eigenschap’ voor het eerst aangetroffen in 1777

Naamwoord van handeling van kwalificeren met het achtervoegsel -atie

afgeleid van het Franse qualification of daarvoor van het Latijnse 'qualificatio'

rechtskundige omschrijving van een strafbaar feit, te vermelden in het vonnis


dispositief

afgeleid van positief met het voorvoegsel dis-


boerkaverbod

boerkaverboden (plural)
boerkaverbodje (diminutive singular)
boerkaverbodjes (diminutive plural)

wettelijk verbod om gezichtsbedekkende kledij te dragen wat in sommige Europese landen geldt

Duitse Bondsdag neemt boerkaverbod voor ambtenaren aan.


wetsovertreder

samenstelling van wet en overtreder met het invoegsel -s-

in Holland hebben ze zelfs een bond van wetsovertreders


apostille

via Middelnederlands van Frans apostille, in de betekenis van ‘kanttekening op akte’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1351

stempel of aanvullend document dat de geldigheid van de ondertekening van een document verzekert

Wilt u een Nederlands document (bijvoorbeeld een diploma) in het buitenland gebruiken? Voor landen die meedoen aan het Apostilleverdrag kunt u het document laten legaliseren met een apostille. Dit is een stempel of sticker op het document.

kanttekening gemaakt op een officieel document over de verdere afhandeling daarvan

De griffier of secretaris die hen assisteerde, in dit voorbeeld P.A. van der Meulen, noteerde in de marge (apostille) hun beschikking op het verzoek ('verleent bij provisie mandement van arrest') en vulde de datum aan. Tenzij anders vermeld is de datum in de apostille dus de datum van de beschikking en niet de datum waarop het rekest was opgesteld of bij het Hof was binnengekomen.


gilderecht

het recht dat voortvloeit uit het lidmaatschap van een gilde


ambtenarengerecht

samenstelling van ambtenaar en gerecht met het invoegsel -en-

rechtbank in geschillen tussen ambtenaren en overheid


executeur

In de betekenis van ‘uitvoerder’ voor het eerst aangetroffen in 1476.

Leenwoord uit Frans exécuteur, ontleend aan Latijn ex(s)ecutor ‘uitvoerder, voltrekker’, afleiding uit het werkwoord exsequi.

executeurs (plural)
executeuren (plural)

executeur-testamentair (testamentuitvoerder): uitvoerder van uiterste wilsbeschikkingen in een codicil of testament (Belgisch erfrecht; Nederlands erfrecht tot 2003); bij uiterste wilsbeschikking in een notariële of onderhandse akte (testament) door erflater benoemd beheerder van een nalatenschap en afwikkelaar van de nalatenschapsschulden (geldend Nederlands erfrecht)


cassatieberoep

beroep bij het hoogste rechtsprekend orgaan van het land tegen een uitspraak van een lagere rechter


beroepsaansprakelijkheid

samenstelling van beroep zn en aansprakelijkheid zn met het invoegsel -s-

wettelijke aansprakelijkheid van een beroepsbeoefenaar binnen zijn beroep


beroepsgrond

samenstelling van beroep en grond met het invoegsel -s-

beroepsgronden (plural)
beroepsgrondje (diminutive singular)
beroepsgrondjes (diminutive plural)

grond (motief) om in hoger beroep te gaan


beroepshof

samenstelling van beroep en hof met het invoegsel -s-

beroepshoven (plural)
beroepshofje (diminutive singular)
beroepshofjes (diminutive plural)


beroepskosten

alleen meervoud samenstelling van beroep en kosten met het invoegsel -s-

Het enkelvoud "beroepskost" heeft dezelfde betekenis en is dus voor wat betreft de betekenis niet het enkelvoud van "beroepskosten".

kosten die men moet maken om zijn beroep te kunnen uitoefenen


beroepsmogelijkheid

samenstelling van beroep en mogelijkheid met het invoegsel -s-

mogelijkheid om tegen een rechterlijke uitspraak in beroep te gaan


beroepsorgaan

samenstelling van beroep en orgaan met het invoegsel -s-

beroepsorganen (plural)
beroepsorgaantje (diminutive singular)
beroepsorgaantjes (diminutive plural)

orgaan dat oordeelt over een ingesteld beroep


beroepsprocedure

samenstelling van beroep en procedure met het invoegsel -s-

procedure die men dient te volgen als men ergens beroep tegen wil aantekenen


beroepsrecht

samenstelling van beroep en recht met het invoegsel -s-


beroepsrechter

samenstelling van beroep en rechter met het invoegsel -s-


beroepstermijn

samenstelling van beroep en termijn met het invoegsel -s-

beroepstermijnen (plural)
beroepstermijntje (diminutive singular)
beroepstermijntjes (diminutive plural)

termijn waarbinnen men in beroep kan gaan


beroepszaak

samenstelling van beroep en zaak met het invoegsel -s-

beroepszaken (plural)
beroepszaakje (diminutive singular)
beroepszaakjes (diminutive plural)


tableau

[1.4] (verkorting) van tableau de chasse

tableaus (plural)
tableautje (diminutive singular)
tableautjes (diminutive plural)

lijst van advocaten die bij een bepaalde rechtbank ingeschreven staan

Mijn stelling is dat de Koude Oorlog, het allesoverheersende conflict tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie, alle Nederlanders voor existentiële dilemma's plaatste, waaraan vrijwel niemand ontsnapte zonder foute - moreel verwerpelijke, bedenkelijke dan wel twijfelachtige - keuzes te maken. Ter illustratie heb ik dit tableau opgesteld van zeven grote maatschappelijke kwesties die zorgden voor hoog oplopende sociale spanningen en diepe politieke verdeeldheid.

Hij geeft ook het voorbeeld van de kindsoldaten: daders en slachtoffers tegelijk. Het tableau van daders, omstanders, slachtoffers en hulpverleners is dus ingewikkeld.

Tien advocaten werden onherroepelijk geschrapt van het tableau. Zij mogen het beroep van advocaat niet meer uitoefenen.


rechtsbegrip

samenstelling van recht en begrip met het invoegsel -s-

het ene rechtsbegrip is het andere niet


zorgvuldigheidsbeginsel

samenstelling van zorgvuldigheid en beginsel met het invoegsel -s-

zorgvuldigheidsbeginsels (plural)
zorgvuldigheidsbeginselen (plural)
zorgvuldigheidsbeginseltje (diminutive singular)
zorgvuldigheidsbeginseltjes (diminutive plural)

algemene norm dat besluiten van de overheid aandachtig moeten worden voorbereid door het onderzoeken van al de informatie en opvattingen die daarbij van belang zijn
In Nederland is dit beginsel vastgelegd in artikel 3.2 van de Algemene wet bestuursrecht.

Ik denk echter dat de rechter het zorgvuldigheidsbeginsel (verwijst naar een andere website) flink zal laten meewegen: de overheid is verplicht om zich een goed beeld te vormen van de belangen die bij een besluit betrokken zijn.

Weblink bron Gearchiveerde versie
Arjan Nijenhuis
 “Blog - De Omgevingswet: vernieuwing op veel terreinen” (21 april 2023) op aandeslagmetdeomgevingswet.nl


declarant

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘hij die declareert’ voor het eerst aangetroffen in 1884

Naamwoord van handeling van declareren met het achtervoegsel -ant

declaranten (plural)
declarantje (diminutive singular)
declarantjes (diminutive plural)


interversie

afgeleid van versie met het voorvoegsel inter-

interversies (plural)
interversietje (diminutive singular)
interversietjes (diminutive plural)


vruchtgebruik

In de betekenis van ‘recht op de opbrengst van andermans goed’ voor het eerst aangetroffen in 1581

zakelijk recht om een anders goed te gebruiken en de vruchten daarvan te trekken, alsof men zelf eigenaar was


rechtsvinding

samenstelling van recht en vinding met het invoegsel -s-

rechtsvindingen (plural)
rechtsvindinkje (diminutive singular)
rechtsvindinkjes (diminutive plural)


tuchtcollege

rechtscollege dat zaken van tucht behandelt


tuchtrecht

dat deel van het publieke recht dat de overheid de bevoegdheid geeft personen, die tot een bepaalde beroepsgroep behoren (advocaten, notarissen, bankiers en medici) te kunnen straffen ter bevordering van een behoorlijke vervulling van hun taak

Tuchtrecht bankensector nog in opstartfase


criminele organisatie

criminele organisaties (plural)
criminele organisatietje (diminutive singular)
criminele organisatietjes (diminutive plural)

een organisatie die primair is opgezet om ernstige misdaden te plegen met als doel macht en geldelijk gewin


valsheid in geschrifte

een op schrift gestelde bedrieglijkheid (een onder bepaalde voorwaarden strafbaar feit)


vastgoedfraudezaak

samenstelling van vastgoed en fraudezaak

vastgoedfraudezaken (plural)
vastgoedfraudezaakje (diminutive singular)
vastgoedfraudezaakjes (diminutive plural)


bouwfraudezaak

bouwfraudezaken (plural)
bouwfraudezaakje (diminutive singular)
bouwfraudezaakjes (diminutive plural)


identiteitsfraude

samenstelling van identiteit en fraude met het invoegsel -s-

fraude waarbij iemand op slinkse manier persoonlijke gegevens verwerft van iemand anders (identiteitsdiefstal) om zich dan voor te doen als deze persoon

Nieuwe werkwijze criminelen: identiteitsfraude plegen met siliconen maskers.


fraudekamer

fraudekamers (plural)
fraudekamertje (diminutive singular)
fraudekamertjes (diminutive plural)

rechtbank die zich in het bijzonder met fraude bezig houdt


rechtscollege

samenstelling van recht en college met het invoegsel -s-

rechtsprekend college; rechtbank, bestaande uit meerdere rechters


bedrieglijke bankbreuk

een in Nederland strafbaar feit dat is gepleegd door een failliet die bijvoorbeeld schulden heeft verzonnen of bezittingen heeft verzwegen of weggeschonken of tegen een te lage prijs verkocht. Het niet in orde hebben van zijn boekhouding en bijbehorende bescheiden valt hier ook onder


bankbreuk

bankbreuken (plural)
bankbreukje (diminutive singular)
bankbreukjes (diminutive plural)

faillissement ten gevolge van feiten die strafrechtelijk vervolgbaar zijn


eenvoudige bankbreuk

een in Nederland strafbaar feit dat is gepleegd bij een faillissement bijv. buitensporig verteren, geld opnemen onder bezwarende voorwaarden, boeken achterhouden etc.


drugsdelict

samenstelling van drug en delict met het invoegsel -s-

delict gerelateerd aan drugshandel of drugsgebruik


onderzoeksrechter

samenstelling van onderzoek en rechter met het invoegsel -s-

onderzoeksrechters (plural)
onderzoeksrechtertje (diminutive singular)
onderzoeksrechtertjes (diminutive plural)

rechter die in strafzaken het gerechtelijk vooronderzoek leidt

schoonzoon van de Spaanse koning Juan Carlos is zaterdag in Palma de Mallorca verhoord door een onderzoeksrechter over een corruptieschandaal


rechtsgelijkheid

samenstelling van recht en gelijkheid met het invoegsel -s-

het bezitten van gelijke rechten voor de wet

in dat land werd geen enkele schijn gewekt van rechtsgelijkheid voor alle burgers


geweldsdelict

samenstelling van geweld en delict met het invoegsel -s-


levensdelict

samenstelling van leven en delict met het invoegsel -s-

misdaad die andermans dood tot gevolg heeft


milieudelict

milieudelicten (plural)
milieudelictje (diminutive singular)
milieudelictjes (diminutive plural)

strafbaar feit volgens de milieuwetgeving


omissiedelict

strafbaar feit door het nalaten van iets dat bij een wettelijk voorschrift geboden is


wetsdelict

samenstelling van wet en delict met het invoegsel -s-

wetsdelicten (plural)
wetsdelictje (diminutive singular)
wetsdelictjes (diminutive plural)


klachtdelict

strafbaar feit waarbij de verdachte pas vervolgd kan worden als het slachtoffer van het delict heeft aangegeven strafrechtelijke vervolging te wensen


rechtsdelict

samenstelling van recht en delict met het invoegsel -s-

feit dat sowieso als onrechtmatig wordt ervaren, ook voordat het door de wet verboden wordt


surseance

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘opschorting’ voor het eerst aangetroffen in 1564


repertorium

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘register’ voor het eerst aangetroffen in 1623

afgeleid van het Latijnse repert met het achtervoegsel -orium

repertoria (plural)
repertoriums (plural)
repertoriumpje (diminutive singular)
repertoriumpjes (diminutive plural)


repertoire

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘lijst van stukken van kunstenaar(s)’ voor het eerst aangetroffen in 1823

repertoires (plural)
repertoiretje (diminutive singular)
repertoiretjes (diminutive plural)


codicil

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘bijvoegsel bij testament’ voor het eerst aangetroffen in 1536

codicillen (plural)
codicils (plural)
codicilletje (diminutive singular)
codiciltje (diminutive singular)
codicilletjes (diminutive plural)
codiciltjes (diminutive plural)

onderhands, dat wil zeggenn door de opsteller zelf handgeschreven en ondertekend stuk, waarin door de erflater bepaalde goederen en rechten kunnen worden vermaakt bij overlijden, vaak als bijvoegsel bij een testament. Het is een uiterste wilsbeschikking als bedoeld in het Nederlands erfrecht.

Nalaten van geld en onroerende goederen kan niet via een codicil


letselschadeadvocaat

samenstelling van letselschade en advocaat

letselschadeadvocaten (plural)
letselschadeadvocaatje (diminutive singular)
letselschadeadvocaatjes (diminutive plural)

een in letselschade gespecialiseerde advocaat


letseladvocaat

letseladvocaten (plural)
letseladvocaatje (diminutive singular)
letseladvocaatjes (diminutive plural)


appellant

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘iem. die in hoger beroep gaat’ voor het eerst aangetroffen in 1467

Naamwoord van handeling van appelleren met het achtervoegsel -ant


executant

Naamwoord van handeling van executeren met het achtervoegsel -ant

degene die opdracht geeft tot de tenuitvoerlegging van een vonnis of testament


bordeelbesluit

wettelijke bepaling m.b.t. het vestigen van bordelen


erfpacht

Erbpacht

overerfbare, langdurige of eeuwige pacht

pacht waarvan de duur niet aan het leven van de pachter verbonden is en die op diens erfgenamen overgaat


reclamant

Naamwoord van handeling van reclameren met het achtervoegsel -ant

iemand die iets terugvordert, die een bezwaarschrift indient


arbitreren

afgeleid van het Franse arbitrer (met het achtervoegsel -eren)

arbitreerde (past)
gearbitreerd (past participle)
te arbitreren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen arbitreren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen arbitreren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gearbitreerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gearbitreerd (active infinitive perfect present long-form)
gearbitreerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gearbitreerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
arbitrerend (imperfect participle)
gearbitreerd (past participle)
arbitrere (subjunctive)
arbitreer (indicative imperfect present singular first-person)
arbitreert (indicative imperfect present singular second-person)
arbitreert (indicative imperfect present singular second-person)
arbitreert (indicative imperfect present singular second-person)
arbitreert (indicative imperfect present singular third-person)
arbitreerde (indicative imperfect past singular first-person)
arbitreerde (indicative imperfect past singular second-person)
arbitreerde (indicative imperfect past singular second-person)
arbitreerde (indicative imperfect past singular second-person)
arbitreerde (indicative imperfect past singular third-person)
arbitreerden (indicative imperfect past plural first-person)
arbitreerden (indicative imperfect past plural second-person)
arbitreerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal arbitreren (indicative imperfect future singular first-person)
zult arbitreren (indicative imperfect future singular second-person)
zal arbitreren (indicative imperfect future singular second-person)
zult arbitreren (indicative imperfect future singular second-person)
zal arbitreren (indicative imperfect future singular second-person)
zult arbitreren (indicative imperfect future singular second-person)
zal arbitreren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen arbitreren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen arbitreren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen arbitreren (indicative imperfect future plural third-person)
zou arbitreren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou arbitreren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) arbitreren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt arbitreren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou arbitreren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden arbitreren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden arbitreren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden arbitreren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gearbitreerd (perfect present first-person)
hebt gearbitreerd (perfect present second-person)
hebt gearbitreerd (perfect present second-person)
heeft gearbitreerd (perfect present second-person)
hebt gearbitreerd (perfect present second-person)
heeft gearbitreerd (perfect present third-person)
hebben gearbitreerd (perfect present first-person)
hebben gearbitreerd (perfect present second-person)
hebben gearbitreerd (perfect present third-person)
had gearbitreerd (perfect past first-person)
had gearbitreerd (perfect past second-person)
had gearbitreerd (perfect past second-person)
hadt gearbitreerd (perfect past second-person)
had gearbitreerd (perfect past third-person)
hadden gearbitreerd (perfect past first-person)
hadden gearbitreerd (perfect past second-person)
hadden gearbitreerd (perfect past third-person)
zal gearbitreerd hebben (perfect future first-person)
zal gearbitreerd hebben (perfect future second-person)
zult gearbitreerd hebben (perfect future second-person)
zult gearbitreerd hebben (perfect future second-person)
zal gearbitreerd hebben (perfect future second-person)
zult gearbitreerd hebben (perfect future second-person)
zal gearbitreerd hebben (perfect future third-person)
zullen gearbitreerd hebben (perfect future first-person)
zullen gearbitreerd hebben (perfect future second-person)
zullen gearbitreerd hebben (perfect future third-person)
zou gearbitreerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gearbitreerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gearbitreerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gearbitreerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gearbitreerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gearbitreerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gearbitreerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gearbitreerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gearbitreerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gearbitreerd (impersonal passive present imperfect)
er is gearbitreerd (impersonal passive present perfect)
er werd gearbitreerd (impersonal passive past imperfect)
er was gearbitreerd (impersonal passive past perfect)
er zal gearbitreerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gearbitreerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gearbitreerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gearbitreerd zijn (impersonal passive conditional perfect)


arbiter

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘scheidsrechter’ voor het eerst aangetroffen in 1488

van het Franse arbitre of het Latijnse 'arbiter'

iemand die bij een geschil een schikking treft, zodat een rechtszaak overbodig wordt


auditeur

Naamwoord van handeling van auditeren met het achtervoegsel -eur

ambtenaar bij het auditoraat van de Raad van State


ecarteren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘terzijde schuiven’ voor het eerst aangetroffen in 1824

afgeleid van het Franse écarter (met het achtervoegsel -eren)

ecarteerde (past)
geëcarteerd (past participle)
te ecarteren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen ecarteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen ecarteren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geëcarteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geëcarteerd (active infinitive perfect present long-form)
geëcarteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geëcarteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
ecarterend (imperfect participle)
geëcarteerd (past participle)
ecartere (subjunctive)
ecarteer (indicative imperfect present singular first-person)
ecarteert (indicative imperfect present singular second-person)
ecarteert (indicative imperfect present singular second-person)
ecarteert (indicative imperfect present singular second-person)
ecarteert (indicative imperfect present singular third-person)
ecarteerde (indicative imperfect past singular first-person)
ecarteerde (indicative imperfect past singular second-person)
ecarteerde (indicative imperfect past singular second-person)
ecarteerde (indicative imperfect past singular second-person)
ecarteerde (indicative imperfect past singular third-person)
ecarteerden (indicative imperfect past plural first-person)
ecarteerden (indicative imperfect past plural second-person)
ecarteerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal ecarteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult ecarteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal ecarteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult ecarteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal ecarteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult ecarteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal ecarteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen ecarteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen ecarteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen ecarteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou ecarteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou ecarteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) ecarteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt ecarteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou ecarteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden ecarteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden ecarteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden ecarteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geëcarteerd (perfect present first-person)
hebt geëcarteerd (perfect present second-person)
hebt geëcarteerd (perfect present second-person)
heeft geëcarteerd (perfect present second-person)
hebt geëcarteerd (perfect present second-person)
heeft geëcarteerd (perfect present third-person)
hebben geëcarteerd (perfect present first-person)
hebben geëcarteerd (perfect present second-person)
hebben geëcarteerd (perfect present third-person)
had geëcarteerd (perfect past first-person)
had geëcarteerd (perfect past second-person)
had geëcarteerd (perfect past second-person)
hadt geëcarteerd (perfect past second-person)
had geëcarteerd (perfect past third-person)
hadden geëcarteerd (perfect past first-person)
hadden geëcarteerd (perfect past second-person)
hadden geëcarteerd (perfect past third-person)
zal geëcarteerd hebben (perfect future first-person)
zal geëcarteerd hebben (perfect future second-person)
zult geëcarteerd hebben (perfect future second-person)
zult geëcarteerd hebben (perfect future second-person)
zal geëcarteerd hebben (perfect future second-person)
zult geëcarteerd hebben (perfect future second-person)
zal geëcarteerd hebben (perfect future third-person)
zullen geëcarteerd hebben (perfect future first-person)
zullen geëcarteerd hebben (perfect future second-person)
zullen geëcarteerd hebben (perfect future third-person)
zou geëcarteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geëcarteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geëcarteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geëcarteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geëcarteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geëcarteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geëcarteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geëcarteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geëcarteerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geëcarteerd (impersonal passive present imperfect)
er is geëcarteerd (impersonal passive present perfect)
er werd geëcarteerd (impersonal passive past imperfect)
er was geëcarteerd (impersonal passive past perfect)
er zal geëcarteerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geëcarteerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geëcarteerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geëcarteerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geëcarteerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geëcarteerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geëcarteerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geëcarteerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geëcarteerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geëcarteerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geëcarteerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geëcarteerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geëcarteerd (singular imperfect present first-person)
wordt geëcarteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geëcarteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geëcarteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geëcarteerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geëcarteerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geëcarteerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geëcarteerd (singular imperfect present third-person)
werd geëcarteerd (singular imperfect past first-person)
werd geëcarteerd (singular imperfect past second-person)
werd geëcarteerd (singular imperfect past second-person)
werdt geëcarteerd (singular imperfect past second-person)
werd geëcarteerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geëcarteerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geëcarteerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geëcarteerd (singular imperfect past third-person)
zal geëcarteerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geëcarteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geëcarteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geëcarteerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geëcarteerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geëcarteerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geëcarteerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geëcarteerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geëcarteerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geëcarteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geëcarteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geëcarteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geëcarteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geëcarteerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geëcarteerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geëcarteerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geëcarteerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geëcarteerd (perfect present first-person)
bent geëcarteerd (perfect present second-person)
bent geëcarteerd (perfect present second-person)
is geëcarteerd (perfect present second-person)
zijt geëcarteerd (perfect present second-person)
is geëcarteerd (perfect present third-person)
zijn geëcarteerd (perfect present first-person)
zijn geëcarteerd (perfect present second-person)
zijn geëcarteerd (perfect present third-person)
was geëcarteerd (perfect past first-person)
was geëcarteerd (perfect past second-person)
was geëcarteerd (perfect past second-person)
waart geëcarteerd (perfect past second-person)
was geëcarteerd (perfect past third-person)
waren geëcarteerd (perfect past first-person)
waren geëcarteerd (perfect past second-person)
waren geëcarteerd (perfect past third-person)
zal geëcarteerd zijn (perfect future first-person)
zult geëcarteerd zijn (perfect future second-person)
zult geëcarteerd zijn (perfect future second-person)
zult geëcarteerd zijn (perfect future second-person)
zal geëcarteerd zijn (perfect future third-person)
zullen geëcarteerd zijn (perfect future first-person)
zullen geëcarteerd zijn (perfect future second-person)
zullen geëcarteerd zijn (perfect future third-person)
zou geëcarteerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geëcarteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geëcarteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geëcarteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geëcarteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geëcarteerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geëcarteerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geëcarteerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geëcarteerd zijn (perfect conditional third-person)

Dat betekent dat twee theoretische mogelijkheden die onder de vigeur van de Berner Conventie bestaan, worden geëcarteerd


EU-verdrag

het op 7 februari 1992 ondertekende verdrag bij de oprichting van de Europese Unie (officieel het Verdrag betreffende de Europese Unie)


procureur

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gerechtelijk vertegenwoordiger’ voor het eerst aangetroffen in 1520

Naamwoord van handeling van het Franse procurer met het achtervoegsel -eur

procureurs (plural)
procureurtje (diminutive singular)
procureurtjes (diminutive plural)

iemand die de gedingvoerende partijen in een civiel rechtsgeding vertegenwoordigt zonder als raadsman op te treden


vaccinatiewet

eventuele speciale wet die het vaccineren regelt


curatrice

curatrices (plural)
curatricetje (diminutive singular)
curatricetjes (diminutive plural)

vrouw die door de rechter is aangewezen om het beheer te voeren over de bezittingen van een natuurlijk persoon of van een rechtspersoon

Voor de failliet met een persoonsgebonden onderneming is een faillissement een trieste aangelegenheid. Van de ene dag op de ander wordt je als een imbeciel behandeld. Je moet overal van afblijven. Een curator of curatrice met de levenservaring van een schaap regelt je zaken.

Weblink bron
P. van Schilfgaarde
 “Inventief” (13 mei 1994) op nrc.nl


emancipatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gelijkstelling voor de wet’ voor het eerst aangetroffen in 1503

In de betekenissen van "streven naar gelijkberechtiging" en "vrijlating" (van slaven), onder invloed van Engels emancipation.

Naamwoord van handeling van emanciperen met het achtervoegsel -atie

ontvoogding, verlening van handlichting, toekenning van dezelfde rechten als die van volwassen mannen of volwassenen

Door de emancipatie van vrouwen hebben getrouwde vrouwen gelijke rechten als getrouwde mannen.


collusie

collusies (plural)
collusietje (diminutive singular)
collusietjes (diminutive plural)

heimelijke verstandhouding om strafbare feiten verborgen te houden

Die ambtenaren werden verdacht van collusie.


juncto

Latijn iuncto ablatief o iunctus "verbonden", dus "in verbinding"

Als er naar meerdere vastgestelde bepalingen wordt verweze, gebruikt men de ablatief meervoud junctis.

uitgelegd in samenhang met, in verband met

gevolgd door een vastgestelde bepaling uit een regeling

Art. 2:9 jo. art. 2:15 BW. = Artikel 2:9 juncto artikel 2:15 Burgerlijk Wetboek.


mandaat

In de betekenis van ‘lastbrief’ voor het eerst aangetroffen in 1573.

Leenwoord uit Frans mandat, ontleend aan Latijn mandātum ‘dat wat opgedragen of toegewezen is’, verleden deelwoord van mandāre ‘opdragen, toewijzen’.

mandaten (plural)
mandaatje (diminutive singular)
mandaatjes (diminutive plural)


parket

van Frans parquet, in de betekenis van ‘afgeperkte ruimte’ voor het eerst aangetroffen in 1414

In een lastig/moeilijk parket zitten

In het nauw zitten, zich in een lastige situatie bevinden

parketten (plural)
parketje (diminutive singular)
parketjes (diminutive plural)

De juridische betekenissen 1 en 2 hebben zich door verenging ontwikkeld uit de oudere betekenis "afgescheiden ruimte". Betekenis 3 is waarschijnlijk een latere leenbetekenis uit het Frans die losstaat van de overige.

landelijk ~, functioneel ~, het Openbaar Ministerie

In de meeste gevallen brengt het Openbaar Ministerie de zaak immers niet voor de strafrechter. Zo beslist het parket vaak niet te vervolgen of de zaak zelf af te handelen.

afzonderlijke ruimte in gerechtszalen, bijv. van de officier van justitie

Fredrika parkeerde voor het parket van de officier van justitie, vlak bij het station.


meerpleger

meerplegers (plural)
meerplegertje (diminutive singular)
meerplegertjes (diminutive plural)

iemand die meerdere criminele feiten heeft begaan


veelpleger

iemand die veel (meer dan 10) criminele feiten heeft begaan


zedenpleger

samenstelling van zede en pleger met het invoegsel -n-

zedenplegers (plural)
zedenplegertje (diminutive singular)
zedenplegertjes (diminutive plural)

iemand die een zedendelict heeft gepleegd


vrijwaring

Naamwoord van handeling van vrijwaren met het achtervoegsel -ing

garantie dat iemand het genot zal kunnen hebben van een zaak of recht zonder verborgen aanspraken van derden en dat het vrij is van schulden, lasten en verborgen gebreken


vrijwaringsbewijs

samenstelling van vrijwaring en bewijs met het invoegsel -s-

een document dat als bewijs dient om aan te tonen dat het verkochte item niet meer op naam staat van de verkoper. Hiermee kan de verkoper zich in de toekomst vrijwaren voor door de koper begane euvele daden


vrijwaringsclausule

samenstelling van vrijwaring en clausule met het invoegsel -s-

een korte tekst waarin iemand zijn of haar aansprakelijkheid in een bepaalde risicohoudende aangelegenheid of situatie afwijst of beperkt


vrijwaren

In de betekenis van ‘behoeden’ voor het eerst aangetroffen in 1376

vrijwaarde (past)
gevrijwaard (past participle)
te vrijwaren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen vrijwaren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen vrijwaren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gevrijwaard (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gevrijwaard (active infinitive perfect present long-form)
gevrijwaard zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gevrijwaard te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
vrijwarend (imperfect participle)
gevrijwaard (past participle)
vrijware (subjunctive)
vrijwaar (indicative imperfect present singular first-person)
vrijwaart (indicative imperfect present singular second-person)
vrijwaart (indicative imperfect present singular second-person)
vrijwaart (indicative imperfect present singular second-person)
vrijwaart (indicative imperfect present singular third-person)
vrijwaarde (indicative imperfect past singular first-person)
vrijwaarde (indicative imperfect past singular second-person)
vrijwaarde (indicative imperfect past singular second-person)
vrijwaarde (indicative imperfect past singular second-person)
vrijwaarde (indicative imperfect past singular third-person)
vrijwaarden (indicative imperfect past plural first-person)
vrijwaarden (indicative imperfect past plural second-person)
vrijwaarden (indicative imperfect past plural third-person)
zal vrijwaren (indicative imperfect future singular first-person)
zult vrijwaren (indicative imperfect future singular second-person)
zal vrijwaren (indicative imperfect future singular second-person)
zult vrijwaren (indicative imperfect future singular second-person)
zal vrijwaren (indicative imperfect future singular second-person)
zult vrijwaren (indicative imperfect future singular second-person)
zal vrijwaren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen vrijwaren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen vrijwaren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen vrijwaren (indicative imperfect future plural third-person)
zou vrijwaren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou vrijwaren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) vrijwaren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt vrijwaren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou vrijwaren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden vrijwaren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden vrijwaren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden vrijwaren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gevrijwaard (perfect present first-person)
hebt gevrijwaard (perfect present second-person)
hebt gevrijwaard (perfect present second-person)
heeft gevrijwaard (perfect present second-person)
hebt gevrijwaard (perfect present second-person)
heeft gevrijwaard (perfect present third-person)
hebben gevrijwaard (perfect present first-person)
hebben gevrijwaard (perfect present second-person)
hebben gevrijwaard (perfect present third-person)
had gevrijwaard (perfect past first-person)
had gevrijwaard (perfect past second-person)
had gevrijwaard (perfect past second-person)
hadt gevrijwaard (perfect past second-person)
had gevrijwaard (perfect past third-person)
hadden gevrijwaard (perfect past first-person)
hadden gevrijwaard (perfect past second-person)
hadden gevrijwaard (perfect past third-person)
zal gevrijwaard hebben (perfect future first-person)
zal gevrijwaard hebben (perfect future second-person)
zult gevrijwaard hebben (perfect future second-person)
zult gevrijwaard hebben (perfect future second-person)
zal gevrijwaard hebben (perfect future second-person)
zult gevrijwaard hebben (perfect future second-person)
zal gevrijwaard hebben (perfect future third-person)
zullen gevrijwaard hebben (perfect future first-person)
zullen gevrijwaard hebben (perfect future second-person)
zullen gevrijwaard hebben (perfect future third-person)
zou gevrijwaard hebben (perfect conditional first-person)
zou gevrijwaard hebben (perfect conditional second-person)
zou gevrijwaard hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gevrijwaard hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gevrijwaard hebben (perfect conditional second-person)
zou gevrijwaard hebben (perfect conditional third-person)
zouden gevrijwaard hebben (perfect conditional first-person)
zouden gevrijwaard hebben (perfect conditional second-person)
zouden gevrijwaard hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gevrijwaard (impersonal passive present imperfect)
er is gevrijwaard (impersonal passive present perfect)
er werd gevrijwaard (impersonal passive past imperfect)
er was gevrijwaard (impersonal passive past perfect)
er zal gevrijwaard worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gevrijwaard zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gevrijwaard worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gevrijwaard zijn (impersonal passive conditional perfect)
gevrijwaard worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gevrijwaard te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gevrijwaard zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gevrijwaard te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gevrijwaard zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gevrijwaard te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gevrijwaard zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gevrijwaard te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gevrijwaard (singular imperfect present first-person)
wordt gevrijwaard (singular imperfect present second-person)
wordt gevrijwaard (singular imperfect present second-person)
wordt gevrijwaard (singular imperfect present second-person)
wordt gevrijwaard (singular imperfect present plural third-person)
worden gevrijwaard (singular imperfect present plural first-person)
worden gevrijwaard (singular imperfect present plural second-person)
worden gevrijwaard (singular imperfect present third-person)
werd gevrijwaard (singular imperfect past first-person)
werd gevrijwaard (singular imperfect past second-person)
werd gevrijwaard (singular imperfect past second-person)
werdt gevrijwaard (singular imperfect past second-person)
werd gevrijwaard (singular imperfect past plural third-person)
werden gevrijwaard (singular imperfect past plural first-person)
werden gevrijwaard (singular imperfect past plural second-person)
werden gevrijwaard (singular imperfect past third-person)
zal gevrijwaard worden (singular imperfect future first-person)
zult gevrijwaard worden (singular imperfect future second-person)
zult gevrijwaard worden (singular imperfect future second-person)
zult gevrijwaard worden (singular imperfect future second-person)
zal gevrijwaard worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gevrijwaard worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gevrijwaard worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gevrijwaard worden (singular imperfect future third-person)
zou gevrijwaard worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gevrijwaard worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gevrijwaard worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gevrijwaard worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gevrijwaard worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gevrijwaard worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gevrijwaard worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gevrijwaard worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gevrijwaard worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gevrijwaard (perfect present first-person)
bent gevrijwaard (perfect present second-person)
bent gevrijwaard (perfect present second-person)
is gevrijwaard (perfect present second-person)
zijt gevrijwaard (perfect present second-person)
is gevrijwaard (perfect present third-person)
zijn gevrijwaard (perfect present first-person)
zijn gevrijwaard (perfect present second-person)
zijn gevrijwaard (perfect present third-person)
was gevrijwaard (perfect past first-person)
was gevrijwaard (perfect past second-person)
was gevrijwaard (perfect past second-person)
waart gevrijwaard (perfect past second-person)
was gevrijwaard (perfect past third-person)
waren gevrijwaard (perfect past first-person)
waren gevrijwaard (perfect past second-person)
waren gevrijwaard (perfect past third-person)
zal gevrijwaard zijn (perfect future first-person)
zult gevrijwaard zijn (perfect future second-person)
zult gevrijwaard zijn (perfect future second-person)
zult gevrijwaard zijn (perfect future second-person)
zal gevrijwaard zijn (perfect future third-person)
zullen gevrijwaard zijn (perfect future first-person)
zullen gevrijwaard zijn (perfect future second-person)
zullen gevrijwaard zijn (perfect future third-person)
zou gevrijwaard zijn (perfect conditional first-person)
zou gevrijwaard zijn (perfect conditional second-person)
zou gevrijwaard zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gevrijwaard zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gevrijwaard zijn (perfect conditional second-person)
zou gevrijwaard zijn (perfect conditional third-person)
zouden gevrijwaard zijn (perfect conditional first-person)
zouden gevrijwaard zijn (perfect conditional second-person)
zouden gevrijwaard zijn (perfect conditional third-person)

garanderen dat het verkochte vrij is van aanspraken door derden, van schulden en lasten


inbreng

Ausgleich

terugbrengen van een als voorschot op de erfenis geschonken goed dat dient te worden verrekend met het erfdeel

waarde van hetgeen een toekomstige erfgenaam van een erflater als schenking heeft ontvangen en die hij in de nalatenschap moet terugbrengen


precedent

In de betekenis van ‘eerder plaatsgevonden hebbend geval’ voor het eerst aangetroffen in 1503.

Leenwoord uit Frans précédent, ontleend aan Latijn praecēdēns, het gesubstantiveerde teg. deelw. van praecēdere ‘voorgaan’.

Präjudiz

bestaande jurisprudentie die dient ter beslechting van een vergelijkbaar geschil

precedenten (plural)
precedentje (diminutive singular)
precedentjes (diminutive plural)

bestaande rechterlijke uitspraak die als uitgangspunt dient voor een te nemen rechterlijke beslissing van een vergelijkbaar geschil


precedentwerking

precedentwerkingen (plural)
precedentwerkinkje (diminutive singular)
precedentwerkinkjes (diminutive plural)

de navolging door lagere rechters van eerdere bindende precedenten van de hoogste rechter


lokjood

samenstelling van lok ww en jood , (neologisme) bedacht in 2010

jewish decoy

lokjoden (plural)
lokjoodje (diminutive singular)
lokjoodjes (diminutive plural)

undercoveragent die zich met een keppeltje presenteert als jood om mensen die zich schuldig maken aan antisemitische uitingen en handelingen op heterdaad te betrappen

Amsterdam overweegt ‘lokjoden’ in te zetten in de strijd tegen antisemitisme op straat. De Amsterdamse waarnemend burgemeester Lodewijk Asscher heeft het voorstel, afkomstig van het nieuwe PvdA-kamerlid Ahmed Marcouch al omarmd.

Joost Bosman.
 5 Vragen over lokjoden in: Provinciale Zeeuwse Courant (22-06-2010), p. 4


betrokkenheid

Afgeleid van betrokken met het achtervoegsel -heid

Hij zit een celstraf uit voor betrokkenheid bij de invoer van drugs.


judicieel

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘rechterlijk’ voor het eerst aangetroffen in 1570

afgeleid van het Franse judiciel met het achtervoegsel -eel

judiciëler (uninflected comparative)
judicieelst (uninflected superlative)
judiciële (inflected positive)
judiciëlere (inflected comparative)
judicieelste (inflected superlative)
judicieels (partitive positive)
judiciëlers (partitive comparative)


justitieel

afgeleid van justitie met het achtervoegsel -eel

justitiëler (uninflected comparative)
justitieelst (uninflected superlative)
justitiële (inflected positive)
justitiëlere (inflected comparative)
justitieelste (inflected superlative)
justitieels (partitive positive)
justitiëlers (partitive comparative)


burgerschap

afgeleid van burger met het achtervoegsel -schap

burgerschappen (plural)
burgerschapje (diminutive singular)
burgerschapjes (diminutive plural)

een juridische band van een individu met een staat, waaraan bepaalde rechten en plichten verbonden zijn


repressie

Leenwoord uit het Frans of Latijn (reprimere), in de betekenis van ‘onderdrukking’ voor het eerst aangetroffen in 1553


transactie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘overeenkomst’ voor het eerst aangetroffen in 1483

afgeleid van het Franse transaction (met het voorvoegsel trans-)

transacties (plural)
transactiën (plural)
transactietje (diminutive singular)
transactietjes (diminutive plural)

afdoening van een strafbaar feit van de lichte soort op voorstel van het Openbaar Ministerie, meestal via een door de verdachte te betalen geldsom


zakenrecht

samenstelling van zaak en recht met het invoegsel -en-

Sachenrecht

onderdeel van het burgerlijk recht m.b.t. de rechtsverhouding tot een goed

zakenrechten (plural)
zakenrechtje (diminutive singular)
zakenrechtjes (diminutive plural)

civielrechtelijk rechtsgebied met betrekking tot de rechtsverhouding van personen tot een bepaalde goed


richter

afgeleid van richten met het achtervoegsel -er

een functionaris die de uitvoering van de vonnissen onder zijn beheer had, maar niet het vonnis velde.


tussenkomen

kwam tussen (past)
tussengekomen (past participle)
tussen te komen (active infinitive imperfect present long-form)
zijn tussengekomen (active infinitive perfect present short-form)
te zijn tussengekomen (active infinitive perfect present long-form)
tussengekomen zullen zijn (active infinitive perfect future short-form)
tussengekomen te zullen zijn (active infinitive perfect future long-form)
tussenkomend (imperfect participle)
tussengekomen (past participle)
kom tussen (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
komt tussen (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
komt tussen (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
komt tussen (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
komt tussen (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
komen tussen (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
komen tussen (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
komen tussen (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
kwam tussen (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
kwam tussen (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
kwam tussen (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
kwaamt tussen (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
kwam tussen (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
kwamen tussen (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
kwamen tussen (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
kwamen tussen (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal tussenkomen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult tussenkomen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal tussenkomen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult tussenkomen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal tussenkomen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult tussenkomen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal tussenkomen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen tussenkomen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen tussenkomen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen tussenkomen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou tussenkomen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou tussenkomen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) tussenkomen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt tussenkomen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou tussenkomen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden tussenkomen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden tussenkomen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden tussenkomen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
tussenkom (subordinate-clause present)
tussenkomt (subordinate-clause present)
tussenkomt (subordinate-clause present)
tussenkomt (subordinate-clause present)
tussenkomt (subordinate-clause present)
tussenkwam (subordinate-clause past)
tussenkwam (subordinate-clause past)
tussenkwam (subordinate-clause past)
tussenkwaamt (subordinate-clause past)
tussenkwam (subordinate-clause past)
tussenkwamen (subordinate-clause past)
tussenkwamen (subordinate-clause past)
tussenkwamen (subordinate-clause past)
ben tussengekomen (perfect present first-person)
bent tussengekomen (perfect present second-person)
bent tussengekomen (perfect present second-person)
is tussengekomen (perfect present second-person)
zijt tussengekomen (perfect present second-person)
is tussengekomen (perfect present third-person)
zijn tussengekomen (perfect present first-person)
zijn tussengekomen (perfect present second-person)
zijn tussengekomen (perfect present third-person)
was tussengekomen (perfect past first-person)
was tussengekomen (perfect past second-person)
was tussengekomen (perfect past second-person)
waart tussengekomen (perfect past second-person)
was tussengekomen (perfect past third-person)
waren tussengekomen (perfect past first-person)
waren tussengekomen (perfect past second-person)
waren tussengekomen (perfect past third-person)
zal tussengekomen zijn (perfect future first-person)
zal tussengekomen zijn (perfect future second-person)
zult tussengekomen zijn (perfect future second-person)
zult tussengekomen zijn (perfect future second-person)
zal tussengekomen zijn (perfect future second-person)
zult tussengekomen zijn (perfect future second-person)
zal tussengekomen zijn (perfect future third-person)
zullen tussengekomen zijn (perfect future first-person)
zullen tussengekomen zijn (perfect future second-person)
zullen tussengekomen zijn (perfect future third-person)
zou tussengekomen zijn (perfect conditional first-person)
zou tussengekomen zijn (perfect conditional second-person)
zou tussengekomen zijn (perfect conditional second-person)
zoudt tussengekomen zijn (perfect conditional second-person)
zoudt tussengekomen zijn (perfect conditional second-person)
zou tussengekomen zijn (perfect conditional third-person)
zouden tussengekomen zijn (perfect conditional first-person)
zouden tussengekomen zijn (perfect conditional second-person)
zouden tussengekomen zijn (perfect conditional third-person)

mede deel gaan nemen in een verhandeling

Een vonnis of een arrest bij verstek kan ook nadelig zijn voor de verzekeraar die voor het strafgerecht vrijwillig of gedwongen is tussengekomen,


Zondagswet

samenstelling van zondag zn en wet zn met het invoegsel -s- , geschreven met een hoofdletter volgens spellingregel 16.P

Tot 2006 was alleen "zondagswet" in de officiële spelling opgenomen.

onderdeel van de wetgeving waarin de zondagsrust geregeld wordt


zelfbeschikking

Leenvertaling van Duits Selbstbestimmung (vertaling van Grieks αὐτονομία 'autonomie').

vetëvendosje

de mogelijkheid voor een volk om te bepalen onder welke soevereiniteit het wil vallen

basisbeginsel uit de mensenrechten-catalogus dat eenieder het recht heeft op het maken van eigen keuzen en op zelfstandigheid en als enige mag beschikken over het eigen lichaam


tussenkomend

van een partij die niet rechtstreeks bij een zaak is betrokken, maar er wel een belang in heeft

Het Forum der Joodse Organisaties (FJO) en het Coördinatiecomité van Joodse Organisaties in België (CCOJB), tussenkomende partijen in het geschil, brachten de beslissing naar buiten.

Sporting Lokeren en Tubeke tekenden als tussenkomende partijen beroep aan bij het BAS tegen respectievelijk de vrijspraak van Waasland-Beveren en de degradatie van KV Mechelen naar 1B. Beerschot liet zich in eerste aanleg dan weer registreren als tussenkomende partij en werd door het beroep van KV Mechelen tegen zijn opgelegde degradatie meegetrokken in de beroepsprocedure. Maar door de beschikking van het BAS valt het belang van de drie tussenkomende clubs weg.


waarmerken

waarmerkte (past)
gewaarmerkt (past participle)
te waarmerken (active infinitive imperfect present long-form)
zullen waarmerken (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen waarmerken (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gewaarmerkt (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gewaarmerkt (active infinitive perfect present long-form)
gewaarmerkt zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gewaarmerkt te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
waarmerkend (imperfect participle)
gewaarmerkt (past participle)
waarmerke (subjunctive)
waarmerk (indicative imperfect present singular first-person)
waarmerkt (indicative imperfect present singular second-person)
waarmerkt (indicative imperfect present singular second-person)
waarmerkt (indicative imperfect present singular second-person)
waarmerkt (indicative imperfect present singular third-person)
waarmerkte (indicative imperfect past singular first-person)
waarmerkte (indicative imperfect past singular second-person)
waarmerkte (indicative imperfect past singular second-person)
waarmerkte (indicative imperfect past singular second-person)
waarmerkte (indicative imperfect past singular third-person)
waarmerkten (indicative imperfect past plural first-person)
waarmerkten (indicative imperfect past plural second-person)
waarmerkten (indicative imperfect past plural third-person)
zal waarmerken (indicative imperfect future singular first-person)
zult waarmerken (indicative imperfect future singular second-person)
zal waarmerken (indicative imperfect future singular second-person)
zult waarmerken (indicative imperfect future singular second-person)
zal waarmerken (indicative imperfect future singular second-person)
zult waarmerken (indicative imperfect future singular second-person)
zal waarmerken (indicative imperfect future singular third-person)
zullen waarmerken (indicative imperfect future plural first-person)
zullen waarmerken (indicative imperfect future plural second-person)
zullen waarmerken (indicative imperfect future plural third-person)
zou waarmerken (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou waarmerken (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) waarmerken (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt waarmerken (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou waarmerken (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden waarmerken (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden waarmerken (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden waarmerken (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gewaarmerkt (perfect present first-person)
hebt gewaarmerkt (perfect present second-person)
hebt gewaarmerkt (perfect present second-person)
heeft gewaarmerkt (perfect present second-person)
hebt gewaarmerkt (perfect present second-person)
heeft gewaarmerkt (perfect present third-person)
hebben gewaarmerkt (perfect present first-person)
hebben gewaarmerkt (perfect present second-person)
hebben gewaarmerkt (perfect present third-person)
had gewaarmerkt (perfect past first-person)
had gewaarmerkt (perfect past second-person)
had gewaarmerkt (perfect past second-person)
hadt gewaarmerkt (perfect past second-person)
had gewaarmerkt (perfect past third-person)
hadden gewaarmerkt (perfect past first-person)
hadden gewaarmerkt (perfect past second-person)
hadden gewaarmerkt (perfect past third-person)
zal gewaarmerkt hebben (perfect future first-person)
zal gewaarmerkt hebben (perfect future second-person)
zult gewaarmerkt hebben (perfect future second-person)
zult gewaarmerkt hebben (perfect future second-person)
zal gewaarmerkt hebben (perfect future second-person)
zult gewaarmerkt hebben (perfect future second-person)
zal gewaarmerkt hebben (perfect future third-person)
zullen gewaarmerkt hebben (perfect future first-person)
zullen gewaarmerkt hebben (perfect future second-person)
zullen gewaarmerkt hebben (perfect future third-person)
zou gewaarmerkt hebben (perfect conditional first-person)
zou gewaarmerkt hebben (perfect conditional second-person)
zou gewaarmerkt hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gewaarmerkt hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gewaarmerkt hebben (perfect conditional second-person)
zou gewaarmerkt hebben (perfect conditional third-person)
zouden gewaarmerkt hebben (perfect conditional first-person)
zouden gewaarmerkt hebben (perfect conditional second-person)
zouden gewaarmerkt hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gewaarmerkt (impersonal passive present imperfect)
er is gewaarmerkt (impersonal passive present perfect)
er werd gewaarmerkt (impersonal passive past imperfect)
er was gewaarmerkt (impersonal passive past perfect)
er zal gewaarmerkt worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gewaarmerkt zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gewaarmerkt worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gewaarmerkt zijn (impersonal passive conditional perfect)
gewaarmerkt worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gewaarmerkt te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gewaarmerkt zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gewaarmerkt te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gewaarmerkt zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gewaarmerkt te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gewaarmerkt zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gewaarmerkt te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gewaarmerkt (singular imperfect present first-person)
wordt gewaarmerkt (singular imperfect present second-person)
wordt gewaarmerkt (singular imperfect present second-person)
wordt gewaarmerkt (singular imperfect present second-person)
wordt gewaarmerkt (singular imperfect present plural third-person)
worden gewaarmerkt (singular imperfect present plural first-person)
worden gewaarmerkt (singular imperfect present plural second-person)
worden gewaarmerkt (singular imperfect present third-person)
werd gewaarmerkt (singular imperfect past first-person)
werd gewaarmerkt (singular imperfect past second-person)
werd gewaarmerkt (singular imperfect past second-person)
werdt gewaarmerkt (singular imperfect past second-person)
werd gewaarmerkt (singular imperfect past plural third-person)
werden gewaarmerkt (singular imperfect past plural first-person)
werden gewaarmerkt (singular imperfect past plural second-person)
werden gewaarmerkt (singular imperfect past third-person)
zal gewaarmerkt worden (singular imperfect future first-person)
zult gewaarmerkt worden (singular imperfect future second-person)
zult gewaarmerkt worden (singular imperfect future second-person)
zult gewaarmerkt worden (singular imperfect future second-person)
zal gewaarmerkt worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gewaarmerkt worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gewaarmerkt worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gewaarmerkt worden (singular imperfect future third-person)
zou gewaarmerkt worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gewaarmerkt worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gewaarmerkt worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gewaarmerkt worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gewaarmerkt worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gewaarmerkt worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gewaarmerkt worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gewaarmerkt worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gewaarmerkt worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gewaarmerkt (perfect present first-person)
bent gewaarmerkt (perfect present second-person)
bent gewaarmerkt (perfect present second-person)
is gewaarmerkt (perfect present second-person)
zijt gewaarmerkt (perfect present second-person)
is gewaarmerkt (perfect present third-person)
zijn gewaarmerkt (perfect present first-person)
zijn gewaarmerkt (perfect present second-person)
zijn gewaarmerkt (perfect present third-person)
was gewaarmerkt (perfect past first-person)
was gewaarmerkt (perfect past second-person)
was gewaarmerkt (perfect past second-person)
waart gewaarmerkt (perfect past second-person)
was gewaarmerkt (perfect past third-person)
waren gewaarmerkt (perfect past first-person)
waren gewaarmerkt (perfect past second-person)
waren gewaarmerkt (perfect past third-person)
zal gewaarmerkt zijn (perfect future first-person)
zult gewaarmerkt zijn (perfect future second-person)
zult gewaarmerkt zijn (perfect future second-person)
zult gewaarmerkt zijn (perfect future second-person)
zal gewaarmerkt zijn (perfect future third-person)
zullen gewaarmerkt zijn (perfect future first-person)
zullen gewaarmerkt zijn (perfect future second-person)
zullen gewaarmerkt zijn (perfect future third-person)
zou gewaarmerkt zijn (perfect conditional first-person)
zou gewaarmerkt zijn (perfect conditional second-person)
zou gewaarmerkt zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gewaarmerkt zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gewaarmerkt zijn (perfect conditional second-person)
zou gewaarmerkt zijn (perfect conditional third-person)
zouden gewaarmerkt zijn (perfect conditional first-person)
zouden gewaarmerkt zijn (perfect conditional second-person)
zouden gewaarmerkt zijn (perfect conditional third-person)

een teken aanbrengen dat de echtheid of geldigheid van iets aangeeft

Doch de gelijkvormigheid van het monogram, waarmee zij hunne stukken waarmerkten, gepaard met gelijkvormigheid van conceptie, gaf vaak aanleiding dat het werk van den een voor dat van den ander werd aangezien.


cessionaris

In de betekenis van ‘verkrijger’ voor het eerst aangetroffen in 1650.

Leenwoord uit Frans cessionnaire, afleiding van cession, ontleend aan Latijn cessio.

iemand die een vorderingsrecht verkrijgt door een cessie


attestatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘formele getuigenverklaring’ voor het eerst aangetroffen in 1537

Naamwoord van handeling van attesteren met het achtervoegsel -atie

Afgifte van een attestatie kan alleen plaatshebben indien het lid van de gemeente verklaart zich te zullen aansluiten bij een andere Gereformeerde Gemeente353 of bij een gemeente van een kerkverband waarmede kerkelijke correspondentie wordt onderhouden.


cassatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vernietiging van vonnis’ voor het eerst aangetroffen in 1651

Naamwoord van handeling van casseren met het achtervoegsel -atie

vernietiging van een vonnis in hoogste instantie

In België is het hof van Cassatie en in Nederland is de Hoge Raad het hoogste gerechtshof beiden controleren of een lagere rechtbank alle regels goed heeft toegepast.


codificatie

Naamwoord van handeling van codificeren met het achtervoegsel -atie

op schrift gesteld recht, waaraan de overheid exclusieve werking verleent


consignatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘het ten verkoop geven’ voor het eerst aangetroffen in 1892

Naamwoord van handeling van consigneren met het achtervoegsel -atie

gerechtelijke inbewaringgeving van waarden


continuatie

Naamwoord van handeling van continueren met het achtervoegsel -atie


derogatie

Naamwoord van handeling van derogeren met het achtervoegsel -atie

derogaties (plural)
derogatietje (diminutive singular)
derogatietjes (diminutive plural)

buitenwerkingstelling van een rechtsnorm


insinuatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zijdelingse verdachtmaking’ voor het eerst aangetroffen in 1764

Naamwoord van handeling van insinueren met het achtervoegsel -atie


invalidatie

Naamwoord van handeling van invalideren met het achtervoegsel -atie

invalidaties (plural)
invalidatietje (diminutive singular)
invalidatietjes (diminutive plural)


spoliatie

Naamwoord van handeling van spoliëren met het achtervoegsel -atie

het te kwader trouw onttrekken van goederen


liberaliteit

afgeleid van liberaal met het achtervoegsel -iteit


solidair

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘door saamhorigheid verbonden’ voor het eerst aangetroffen in 1822

afgeleid van het Franse solidaire of van solide met het achtervoegsel -air

solidairder (uninflected comparative)
solidairst (uninflected superlative)
solidaire (inflected positive)
solidairdere (inflected comparative)
solidairste (inflected superlative)
solidairs (partitive positive)
solidairders (partitive comparative)


precair

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘hachelijk’ voor het eerst aangetroffen in 1909

afgeleid van het Franse précaire met het achtervoegsel -air

precairder (uninflected comparative)
precairst (uninflected superlative)
precaire (inflected positive)
precairdere (inflected comparative)
precairste (inflected superlative)
precairs (partitive positive)
precairders (partitive comparative)

tot wederopzeggens toe verleend (door de eigenaar)


instrumentair

afgeleid van het Franse instrumentaire of van instrument met het achtervoegsel -air

instrumentairder (uninflected comparative)
instrumentairst (uninflected superlative)
instrumentaire (inflected positive)
instrumentairdere (inflected comparative)
instrumentairste (inflected superlative)
instrumentairs (partitive positive)
instrumentairders (partitive comparative)


beneficiair

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onder beneficie’ voor het eerst aangetroffen in 1929

afgeleid van het Franse bénéficiaire of van beneficie met het achtervoegsel -air

beneficiairder (uninflected comparative)
beneficiairst (uninflected superlative)
beneficiaire (inflected positive)
beneficiairdere (inflected comparative)
beneficiairste (inflected superlative)
beneficiairs (partitive positive)
beneficiairders (partitive comparative)


zeventuig

zeventuigen (plural)
zeventuigje (diminutive singular)
zeventuigjes (diminutive plural)

rechtsprocedure uit de late middeleeuwen waar bij sommige lokale geschillen zeven naaste buren uitspraak moesten doen


vierschaar

In de betekenis van ‘rechtbank’ voor het eerst aangetroffen in 1153

vierscharen (plural)
vierschaartje (diminutive singular)
vierschaartjes (diminutive plural)


invalide

van Frans invalide, in de betekenis van ‘gehandicapt’ voor het eerst aangetroffen in 1726

afgeleid van valide met het ontkennend voorvoegsel in-


correaal

afgeleid van het Latijnse reus (beschuldigde) met het voorvoegsel cor- met het achtervoegsel -aal


penaliteit

afgeleid van penaal met het achtervoegsel -iteit


dierenrechten

alleen meervoud, samenstelling van dier en rechten met het invoegsel -en-

Het is de partij van de Dieren een doorn in het oog dat de boeren wel dierrechten hebben, maar dat de dierenrechten helemaal nog niet geregeld zijn.


werkstraf

werkstraffen (plural)
werkstrafje (diminutive singular)
werkstrafjes (diminutive plural)

straf die inhoudt dat de veroordeelde tijdens zijn vrije tijd kosteloze arbeid uitvoert bij openbare diensten en vzw's

Volgens het Openbaar Ministerie had D. ruim 127.000 euro aan uitkeringsgeld verduisterd en witgewassen. De politierechter veroordeelde D. tot een werkstraf van 240 uur met een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden.


strafkamer

strafkamers (plural)
strafkamertje (diminutive singular)
strafkamertjes (diminutive plural)

college van een rechtbank die strafzaken behandelt


strafoplegging

het opleggen van straf door een rechterlijk vonnis


strafrechtelijk

afgeleid van strafrecht met het achtervoegsel -lijk met het invoegsel -e-

strafrechtelijker (uninflected comparative)
strafrechtelijkst (uninflected superlative)
strafrechtelijke (inflected positive)
strafrechtelijkere (inflected comparative)
strafrechtelijkste (inflected superlative)
strafrechtelijks (partitive positive)
strafrechtelijkers (partitive comparative)

volgens of met betrekking tot het strafrecht

S. van L. is maandagmiddag aangehouden door de fiscale opsporingsdienst FIOD in een strafrechtelijk onderzoek naar de mondkapjesdeal van zijn Stichting Hulptroepen Alliantie.

In de weken na de wedstrijd van 23 juli vorig jaar zijn meerdere supporters aangehouden. Dit heeft geleid tot 41 stadionverboden. Twintig betrokkenen worden nu strafrechtelijk vervolgd door het openbaar ministerie.

Weblink bron “OM vervolgt twintig verdachten voor rellen FC Twente-Hammarby” (24 juni 2024 15:29), NOS


strafrechter

rechter die een oordeel uitspreekt in strafzaken

Het Universitair Medisch Centrum Groningen is teleurgesteld over het "onbegrijpelijke" besluit om niet tot vervolging over te gaan. Het UMCG somt de ernstige gevolgen van tabaksverslaving nog eens op en zegt dat het goed zou zijn geweest als de strafrechter een oordeel had gegeven over de rol van de tabakssector.

Weblink bron “Ficq zet strijd tegen tabaksindustrie voort via gerechtshof” (22-02-2018), NOS


solidariteit

afgeleid van solidair met het achtervoegsel -iteit

hoofdelijkheid, zowel ten aanzien van schuldeisers als van schuldenaren


kinderdoodslag

samenstelling van kind en doodslag met het invoegsel -er-


GAS-boete

samenstelling van GAS zn "gemeentelijke administratieve sanctie" en boete zn "geldstraf" , geschreven met een koppelteken volgens spellingregel 6.H; de spelling van GAS met hoofdletters is gangbaar om verwarring met gas (gasboete) te vermijden

GAS-boetes (plural)
GAS-boeten (plural)
GAS-boetetje (diminutive singular)
GAS-boetetjes (diminutive plural)

geldstraf die opgelegd wordt door een gemeenteambtenaar als onderdeel van het gemeentelijke administratieve sanctierecht om kleine criminaliteit en overlast te bestrijden


rechtspunt

samenstelling van recht en punt met het invoegsel -s-

rechtspunten (plural)
rechtspuntje (diminutive singular)
rechtspuntjes (diminutive plural)


privilegie

privilegiën (plural)
privilegies (plural)

bepaald door een machthebber toegekend recht, voordeel niet genoten door anderen

Vrijwel meteen daarna in hetzelfde jaar, omdat vergeten was de map met een privilegie tegen roofdrukken te beschermen, volgde bij de prentdrukker Nicolaas Visscher een tweede druk, nu ‘beschermd’ en "Spiegel van 't menschelyk bedryf" genaamd:
Den arbeid zy dan onze staf
Om meê door 't land der tyd te reizen.

Karel Porteman & Mieke B. Smits-Veldt
 “Een nieuw vaderland voor de muzen. Geschiedenis van de Nederlandse literatuur 1560-1700.” (2016), Bert Bakker, Amsterdam, 4de druk, ISBN 978 90 351 3029 6, p. 863

"Wat recht? die wetten geeft vermagh de wet te breken", zo liet Joost van den Vondel reeds in de Gouden Eeuw een rij van engelen in een van zijn toneelstukken zeggen. Geen recht is absoluut. Als dat wél zo was, zaten wij nu nog met de `privilegiën' uit Vondels tijd, omdat daarbij verkregen rechten in geding waren. Zo bracht de Twentse hoogleraar bestuursrecht D.W.P. Ruiter in 1981 in herinnering.

Weblink bron “Verkregen rechten” (17 september 2003) op nrc.nl

Bij het aantreden van Karel hadden deze gewesten, en binnen de gewesten de steden, een bepaalde mate van vrijheid met betrekking tot bestuur en rechtspraak. Deze rechten waren vastgelegd in de zogenaamde privilegies, die bedongen waren bij de vorst.

Jan Tömisz (ed. Herman van Iperene.a.)
 “Van die becooringe des duvels hoe hij crijstus becoorden. Zestiende-eeuws rederijkersstuk van Jan Tömisz” (1998), Stichting Neerlandistiek VU Amsterdam / Nodus Publikationen Münster, ISBN 9072365526, p. 13


personenrecht

samenstelling van persoon en recht met het invoegsel -en-

deel van het recht dat de rechtsbevoegdheid en plichten van personen regelt


bedrijfsraad

samenstelling van bedrijf en raad met het invoegsel -s-

bedrijfsraden (plural)
bedrijfsraadje (diminutive singular)
bedrijfsraadjes (diminutive plural)

overlegorgaan van werkgevers en werknemers uit een bepaalde bedrijfstak voor bemiddeling bij geschillen en regeling van collectieve arbeidsovereenkomsten

De bedrijfsraad regelt zijn samenstelling, taak en werkwijze bij reglement hetwelk de goedkeuring van de MTB behoeft.

college, samengesteld uit werknemers en bedrijfsleiding, voor het behartigen van de bedrijfsbelangen

Arbeidsdirecteurs hebben meestal de loonsystemen onder hun bevoegdheid. Ook de bedrijfsraad heeft hier medezeggenschap.


jongerenraad

samenstelling van jongere en raad met het invoegsel -n-

jongerenraden (plural)
jongerenraadje (diminutive singular)
jongerenraadjes (diminutive plural)

orgaan dat zich met jongerenproblemen bezig houdt en waarin ook jongeren zelf participeren

In de jongerenraad deel je je ervaring op de afdeling en bespreek je samen met andere jongeren hoe bepaalde zaken verbeterd kunnen worden.


raadsvrouw

samenstelling van raad en vrouw met het invoegsel -s-

raadsvrouwen (plural)
raadsvrouwtje (diminutive singular)
raadsvrouwtjes (diminutive plural)


raadsvrouwe

samenstelling van raad en vrouwe met het invoegsel -s-


beleidsruimte

samenstelling van beleid en ruimte met het invoegsel -s-

beleidsruimten (plural)
beleidsruimtes (plural)

de mogelijkheid die een bestuursorgaan kan hebben een bestuursbevoegdheid binnen de grenzen van het recht naar eigen oordeel aan te wenden

De wet biedt beleidsruimte, dus het college van burgemeester en wethouders kan kiezen wel of geen vergunning te verlenen.


nalatenschap

In de betekenis van ‘erfenisboedel’ voor het eerst aangetroffen in 1683.

Afleiding van nalaten met het achtervoegsel -schap; leenvertaling uit Duits Nachlassenschaft.

Erbschaft

wat door de erflater bij zijn overlijden overgedragen wordt

het geheel aan bezittingen en schulden dat door de erflater bij zijn overlijden wordt overgedragen aan de erfgenamen


abortuswet

abortuswetten (plural)
abortuswetje (diminutive singular)
abortuswetjes (diminutive plural)

wet die de kunstmatige opwekking van abortus (provocatus) regelt

Massaal protest in Spanje tegen abortuswet


groepszaak

samenstelling van groep en zaak met het invoegsel -s-

groepszaken (plural)
groepszaakje (diminutive singular)
groepszaakjes (diminutive plural)

een rechtszaak waarbij een groep als partij optreedt

Bij een groepszaak gebeurt het wel dat twee of drie jongeren tegelijk worden uitnodigd om het excuus te oefenen.


ingebrekestelling

Samanstelling van in gebreke en het Naamwoord van handeling van stellen met het achtervoegsel -ing.

notice of default

schriftelijke mededeling van de schuldeiser waarbij de schuldenaar wordt aangemaand om de overeengekomen prestatie te verrichten, waarbij tevens een redelijke termijn wordt gegeven om alsnog die prestatie te verrichten


lik-op-stukbeleid

samenstelling van lik op stuk zn en beleid zn , waarbinnen het eerste deel als (samenkoppeling) met koppeltekens wordt geschreven; als samenstelling aangetroffen vanaf 1991 .

ˌlɪkɔpˈstʏɡbɛˌlɛit

beleid dat er op gericht is vrijwel onmiddellijk te straffen bij overtreding van de gestelde normen

Rond de jaarwisseling werd zoveel mogelijk lik-op-stukbeleid toegepast.


volkenrecht

samenstelling van volk en recht met het invoegsel -en-

De rechtshandhaving van het volkenrecht is vaak een groot probleem.

De in 2013 overleden NRC-columnist J. L. Heldring zou er waarschijnlijk om geglimlacht hebben: het woensdag door Clingendael gepresenteerde onderzoek naar de effectiviteit van de Nederlandse vertegenwoordiging in de EU. Dit in opdracht van de Tweede Kamer geschreven rapport bevestigt tot op zekere hoogte wat hij regelmatig betoogde, namelijk dat ons buitenlands beleid al zeker een eeuw lang een aantal constanten vertoont.
Daartoe behoorden volgens Heldring onder meer een moralistische toon en een uit legalisme voortkomend respect voor volkenrecht.