confisqueren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verbeurdverklaren’ voor het eerst aangetroffen in 1467

afgeleid van het Franse confisquer (met het voorvoegsel con- en met het achtervoegsel -eren)

confisqueerde (past)
geconfisqueerd (past participle)
te confisqueren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen confisqueren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen confisqueren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geconfisqueerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geconfisqueerd (active infinitive perfect present long-form)
geconfisqueerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geconfisqueerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
confisquerend (imperfect participle)
geconfisqueerd (past participle)
confisquere (subjunctive)
confisqueer (indicative imperfect present singular first-person)
confisqueert (indicative imperfect present singular second-person)
confisqueert (indicative imperfect present singular second-person)
confisqueert (indicative imperfect present singular second-person)
confisqueert (indicative imperfect present singular third-person)
confisqueerde (indicative imperfect past singular first-person)
confisqueerde (indicative imperfect past singular second-person)
confisqueerde (indicative imperfect past singular second-person)
confisqueerde (indicative imperfect past singular second-person)
confisqueerde (indicative imperfect past singular third-person)
confisqueerden (indicative imperfect past plural first-person)
confisqueerden (indicative imperfect past plural second-person)
confisqueerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal confisqueren (indicative imperfect future singular first-person)
zult confisqueren (indicative imperfect future singular second-person)
zal confisqueren (indicative imperfect future singular second-person)
zult confisqueren (indicative imperfect future singular second-person)
zal confisqueren (indicative imperfect future singular second-person)
zult confisqueren (indicative imperfect future singular second-person)
zal confisqueren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen confisqueren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen confisqueren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen confisqueren (indicative imperfect future plural third-person)
zou confisqueren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou confisqueren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) confisqueren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt confisqueren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou confisqueren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden confisqueren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden confisqueren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden confisqueren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geconfisqueerd (perfect present first-person)
hebt geconfisqueerd (perfect present second-person)
hebt geconfisqueerd (perfect present second-person)
heeft geconfisqueerd (perfect present second-person)
hebt geconfisqueerd (perfect present second-person)
heeft geconfisqueerd (perfect present third-person)
hebben geconfisqueerd (perfect present first-person)
hebben geconfisqueerd (perfect present second-person)
hebben geconfisqueerd (perfect present third-person)
had geconfisqueerd (perfect past first-person)
had geconfisqueerd (perfect past second-person)
had geconfisqueerd (perfect past second-person)
hadt geconfisqueerd (perfect past second-person)
had geconfisqueerd (perfect past third-person)
hadden geconfisqueerd (perfect past first-person)
hadden geconfisqueerd (perfect past second-person)
hadden geconfisqueerd (perfect past third-person)
zal geconfisqueerd hebben (perfect future first-person)
zal geconfisqueerd hebben (perfect future second-person)
zult geconfisqueerd hebben (perfect future second-person)
zult geconfisqueerd hebben (perfect future second-person)
zal geconfisqueerd hebben (perfect future second-person)
zult geconfisqueerd hebben (perfect future second-person)
zal geconfisqueerd hebben (perfect future third-person)
zullen geconfisqueerd hebben (perfect future first-person)
zullen geconfisqueerd hebben (perfect future second-person)
zullen geconfisqueerd hebben (perfect future third-person)
zou geconfisqueerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geconfisqueerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geconfisqueerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geconfisqueerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geconfisqueerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geconfisqueerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geconfisqueerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geconfisqueerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geconfisqueerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geconfisqueerd (impersonal passive present imperfect)
er is geconfisqueerd (impersonal passive present perfect)
er werd geconfisqueerd (impersonal passive past imperfect)
er was geconfisqueerd (impersonal passive past perfect)
er zal geconfisqueerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geconfisqueerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geconfisqueerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geconfisqueerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geconfisqueerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geconfisqueerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geconfisqueerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geconfisqueerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geconfisqueerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geconfisqueerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geconfisqueerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geconfisqueerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geconfisqueerd (singular imperfect present first-person)
wordt geconfisqueerd (singular imperfect present second-person)
wordt geconfisqueerd (singular imperfect present second-person)
wordt geconfisqueerd (singular imperfect present second-person)
wordt geconfisqueerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geconfisqueerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geconfisqueerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geconfisqueerd (singular imperfect present third-person)
werd geconfisqueerd (singular imperfect past first-person)
werd geconfisqueerd (singular imperfect past second-person)
werd geconfisqueerd (singular imperfect past second-person)
werdt geconfisqueerd (singular imperfect past second-person)
werd geconfisqueerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geconfisqueerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geconfisqueerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geconfisqueerd (singular imperfect past third-person)
zal geconfisqueerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geconfisqueerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geconfisqueerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geconfisqueerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geconfisqueerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geconfisqueerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geconfisqueerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geconfisqueerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geconfisqueerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geconfisqueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geconfisqueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geconfisqueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geconfisqueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geconfisqueerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geconfisqueerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geconfisqueerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geconfisqueerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geconfisqueerd (perfect present first-person)
bent geconfisqueerd (perfect present second-person)
bent geconfisqueerd (perfect present second-person)
is geconfisqueerd (perfect present second-person)
zijt geconfisqueerd (perfect present second-person)
is geconfisqueerd (perfect present third-person)
zijn geconfisqueerd (perfect present first-person)
zijn geconfisqueerd (perfect present second-person)
zijn geconfisqueerd (perfect present third-person)
was geconfisqueerd (perfect past first-person)
was geconfisqueerd (perfect past second-person)
was geconfisqueerd (perfect past second-person)
waart geconfisqueerd (perfect past second-person)
was geconfisqueerd (perfect past third-person)
waren geconfisqueerd (perfect past first-person)
waren geconfisqueerd (perfect past second-person)
waren geconfisqueerd (perfect past third-person)
zal geconfisqueerd zijn (perfect future first-person)
zult geconfisqueerd zijn (perfect future second-person)
zult geconfisqueerd zijn (perfect future second-person)
zult geconfisqueerd zijn (perfect future second-person)
zal geconfisqueerd zijn (perfect future third-person)
zullen geconfisqueerd zijn (perfect future first-person)
zullen geconfisqueerd zijn (perfect future second-person)
zullen geconfisqueerd zijn (perfect future third-person)
zou geconfisqueerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geconfisqueerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geconfisqueerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geconfisqueerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geconfisqueerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geconfisqueerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geconfisqueerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geconfisqueerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geconfisqueerd zijn (perfect conditional third-person)

De grove winsten van de drugshandelaar werden geconfisqueerd.

Gelukkig werd er alleen wiet gevonden, dat wel geconfisqueerd werd maar waar verder geen straffen voor werden uitgedeeld.

Tim Voors
 “Alleen, De Pacific Crest Trail te voet van Mexico naar Canada”, eBook: Mat-Zet bv, Soest (2018), Fontaine Uitgevers

Maar Napoleon beloonde de in leven gebleven Letang door hem de oude naam en titels van het geslacht terug te geven, maar niet de bezittingen die tijdens de revolutie geconfisqueerd waren door het volk.


verbeurdverklaren

verklaarde verbeurd (past)
verbeurdverklaard (past participle)
verbeurd te verklaren (active infinitive imperfect present long-form)
hebben verbeurdverklaard (active infinitive perfect present short-form)
te hebben verbeurdverklaard (active infinitive perfect present long-form)
verbeurdverklaard zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
verbeurdverklaard te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
verbeurdverklarend (imperfect participle)
verbeurdverklaard (past participle)
verklaar verbeurd (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
verklaart verbeurd (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
verklaart verbeurd (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
verklaart verbeurd (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
verklaart verbeurd (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
verklaren verbeurd (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
verklaren verbeurd (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
verklaren verbeurd (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
verklaarde verbeurd (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
verklaarde verbeurd (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
verklaarde verbeurd (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
verklaarde verbeurd (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
verklaarde verbeurd (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
verklaarden verbeurd (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
verklaarden verbeurd (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
verklaarden verbeurd (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden verbeurdverklaren (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
verbeurdverklaar (subordinate-clause present)
verbeurdverklaart (subordinate-clause present)
verbeurdverklaart (subordinate-clause present)
verbeurdverklaart (subordinate-clause present)
verbeurdverklaart (subordinate-clause present)
verbeurdverklaarde (subordinate-clause past)
verbeurdverklaarde (subordinate-clause past)
verbeurdverklaarde (subordinate-clause past)
verbeurdverklaarde (subordinate-clause past)
verbeurdverklaarde (subordinate-clause past)
verbeurdverklaarden (subordinate-clause past)
verbeurdverklaarden (subordinate-clause past)
verbeurdverklaarden (subordinate-clause past)
heb verbeurdverklaard (perfect present first-person)
hebt verbeurdverklaard (perfect present second-person)
hebt verbeurdverklaard (perfect present second-person)
heeft verbeurdverklaard (perfect present second-person)
hebt verbeurdverklaard (perfect present second-person)
heeft verbeurdverklaard (perfect present third-person)
hebben verbeurdverklaard (perfect present first-person)
hebben verbeurdverklaard (perfect present second-person)
hebben verbeurdverklaard (perfect present third-person)
had verbeurdverklaard (perfect past first-person)
had verbeurdverklaard (perfect past second-person)
had verbeurdverklaard (perfect past second-person)
hadt verbeurdverklaard (perfect past second-person)
had verbeurdverklaard (perfect past third-person)
hadden verbeurdverklaard (perfect past first-person)
hadden verbeurdverklaard (perfect past second-person)
hadden verbeurdverklaard (perfect past third-person)
zal verbeurdverklaard hebben (perfect future first-person)
zal verbeurdverklaard hebben (perfect future second-person)
zult verbeurdverklaard hebben (perfect future second-person)
zult verbeurdverklaard hebben (perfect future second-person)
zal verbeurdverklaard hebben (perfect future second-person)
zult verbeurdverklaard hebben (perfect future second-person)
zal verbeurdverklaard hebben (perfect future third-person)
zullen verbeurdverklaard hebben (perfect future first-person)
zullen verbeurdverklaard hebben (perfect future second-person)
zullen verbeurdverklaard hebben (perfect future third-person)
zou verbeurdverklaard hebben (perfect conditional first-person)
zou verbeurdverklaard hebben (perfect conditional second-person)
zou verbeurdverklaard hebben (perfect conditional second-person)
zoudt verbeurdverklaard hebben (perfect conditional second-person)
zoudt verbeurdverklaard hebben (perfect conditional second-person)
zou verbeurdverklaard hebben (perfect conditional third-person)
zouden verbeurdverklaard hebben (perfect conditional first-person)
zouden verbeurdverklaard hebben (perfect conditional second-person)
zouden verbeurdverklaard hebben (perfect conditional third-person)
er wordt verbeurdverklaard (impersonal passive present imperfect)
er is verbeurdverklaard (impersonal passive present perfect)
er werd verbeurdverklaard (impersonal passive past imperfect)
er was verbeurdverklaard (impersonal passive past perfect)
er zal verbeurdverklaard worden (impersonal passive future imperfect)
er zal verbeurdverklaard zijn (impersonal passive future perfect)
er zou verbeurdverklaard worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou verbeurdverklaard zijn (impersonal passive conditional perfect)
verbeurdverklaard worden (passive infinitive imperfect present short-form)
verbeurdverklaard te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
verbeurdverklaard zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
verbeurdverklaard te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
verbeurdverklaard zijn (passive infinitive perfect present short-form)
verbeurdverklaard te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
verbeurdverklaard zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
verbeurdverklaard te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word verbeurdverklaard (singular imperfect present first-person)
wordt verbeurdverklaard (singular imperfect present second-person)
wordt verbeurdverklaard (singular imperfect present second-person)
wordt verbeurdverklaard (singular imperfect present second-person)
wordt verbeurdverklaard (singular imperfect present plural third-person)
worden verbeurdverklaard (singular imperfect present plural first-person)
worden verbeurdverklaard (singular imperfect present plural second-person)
worden verbeurdverklaard (singular imperfect present third-person)
werd verbeurdverklaard (singular imperfect past first-person)
werd verbeurdverklaard (singular imperfect past second-person)
werd verbeurdverklaard (singular imperfect past second-person)
werdt verbeurdverklaard (singular imperfect past second-person)
werd verbeurdverklaard (singular imperfect past plural third-person)
werden verbeurdverklaard (singular imperfect past plural first-person)
werden verbeurdverklaard (singular imperfect past plural second-person)
werden verbeurdverklaard (singular imperfect past third-person)
zal verbeurdverklaard worden (singular imperfect future first-person)
zult verbeurdverklaard worden (singular imperfect future second-person)
zult verbeurdverklaard worden (singular imperfect future second-person)
zult verbeurdverklaard worden (singular imperfect future second-person)
zal verbeurdverklaard worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen verbeurdverklaard worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen verbeurdverklaard worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen verbeurdverklaard worden (singular imperfect future third-person)
zou verbeurdverklaard worden (singular imperfect conditional first-person)
zou verbeurdverklaard worden (singular imperfect conditional second-person)
zou verbeurdverklaard worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt verbeurdverklaard worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt verbeurdverklaard worden (singular imperfect conditional second-person)
zou verbeurdverklaard worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden verbeurdverklaard worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden verbeurdverklaard worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden verbeurdverklaard worden (singular imperfect conditional third-person)
ben verbeurdverklaard (perfect present first-person)
bent verbeurdverklaard (perfect present second-person)
bent verbeurdverklaard (perfect present second-person)
is verbeurdverklaard (perfect present second-person)
zijt verbeurdverklaard (perfect present second-person)
is verbeurdverklaard (perfect present third-person)
zijn verbeurdverklaard (perfect present first-person)
zijn verbeurdverklaard (perfect present second-person)
zijn verbeurdverklaard (perfect present third-person)
was verbeurdverklaard (perfect past first-person)
was verbeurdverklaard (perfect past second-person)
was verbeurdverklaard (perfect past second-person)
waart verbeurdverklaard (perfect past second-person)
was verbeurdverklaard (perfect past third-person)
waren verbeurdverklaard (perfect past first-person)
waren verbeurdverklaard (perfect past second-person)
waren verbeurdverklaard (perfect past third-person)
zal verbeurdverklaard zijn (perfect future first-person)
zult verbeurdverklaard zijn (perfect future second-person)
zult verbeurdverklaard zijn (perfect future second-person)
zult verbeurdverklaard zijn (perfect future second-person)
zal verbeurdverklaard zijn (perfect future third-person)
zullen verbeurdverklaard zijn (perfect future first-person)
zullen verbeurdverklaard zijn (perfect future second-person)
zullen verbeurdverklaard zijn (perfect future third-person)
zou verbeurdverklaard zijn (perfect conditional first-person)
zou verbeurdverklaard zijn (perfect conditional second-person)
zou verbeurdverklaard zijn (perfect conditional second-person)
zoudt verbeurdverklaard zijn (perfect conditional second-person)
zoudt verbeurdverklaard zijn (perfect conditional second-person)
zou verbeurdverklaard zijn (perfect conditional third-person)
zouden verbeurdverklaard zijn (perfect conditional first-person)
zouden verbeurdverklaard zijn (perfect conditional second-person)
zouden verbeurdverklaard zijn (perfect conditional third-person)

Alle bezittingen van die zware crimineel werden verbeurdverklaard.


rechtvaardigingsgrond

samenstelling van rechtvaardiging en grond met het invoegsel -s-

rechtvaardigingsgronden (plural)
(rechtvaardigingsgrondje) (diminutive singular)
(rechtvaardigingsgrondjes) (diminutive plural)

die omstandigheid waardoor het strafbaar feit zijn wederrechtelijk karakter verliest, dus niet langer in strijd is met de wet

De rechtvaardigingsgrond rechtvaardigt als het ware het misdrijf omdat hij als gevolg heeft dat in andere omstandigheden onaanvaardbaar gedrag nu wel toegelaten is.


ontzetting

Naamwoord van handeling van ontzetten met het achtervoegsel -ing.

volgens artikel 31 van het Belgisch Strafwetboek, een rechterlijke beslissing die aan de veroordeelde het recht ontneemt bepaalde burgerlijke en/of politieke ambten uit te oefenen


ontzetten

In de betekenis van ‘verbijsteren’ voor het eerst aangetroffen in 1265

Afgeleid van zetten met het voorvoegsel ont-

ontzette (past)
ontzet (past participle)
te ontzetten (active infinitive imperfect present long-form)
zullen ontzetten (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen ontzetten (active infinitive imperfect future long-form)
hebben ontzet (active infinitive perfect present short-form)
te hebben ontzet (active infinitive perfect present long-form)
ontzet zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
ontzet te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
ontzettend (imperfect participle)
ontzet (past participle)
ontzette (subjunctive)
ontzet (indicative imperfect present singular first-person)
ontzet (indicative imperfect present singular second-person)
ontzet (indicative imperfect present singular second-person)
ontzet (indicative imperfect present singular second-person)
ontzet (indicative imperfect present singular third-person)
ontzette (indicative imperfect past singular first-person)
ontzette (indicative imperfect past singular second-person)
ontzette (indicative imperfect past singular second-person)
ontzette (indicative imperfect past singular second-person)
ontzette (indicative imperfect past singular third-person)
zal ontzetten (indicative imperfect future singular first-person)
zult ontzetten (indicative imperfect future singular second-person)
zal ontzetten (indicative imperfect future singular second-person)
zult ontzetten (indicative imperfect future singular second-person)
zal ontzetten (indicative imperfect future singular second-person)
zult ontzetten (indicative imperfect future singular second-person)
zal ontzetten (indicative imperfect future singular third-person)
zullen ontzetten (indicative imperfect future plural first-person)
zullen ontzetten (indicative imperfect future plural second-person)
zullen ontzetten (indicative imperfect future plural third-person)
zou ontzetten (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou ontzetten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) ontzetten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt ontzetten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou ontzetten (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden ontzetten (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden ontzetten (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden ontzetten (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb ontzet (perfect present first-person)
hebt ontzet (perfect present second-person)
hebt ontzet (perfect present second-person)
heeft ontzet (perfect present second-person)
hebt ontzet (perfect present second-person)
heeft ontzet (perfect present third-person)
hebben ontzet (perfect present first-person)
hebben ontzet (perfect present second-person)
hebben ontzet (perfect present third-person)
had ontzet (perfect past first-person)
had ontzet (perfect past second-person)
had ontzet (perfect past second-person)
hadt ontzet (perfect past second-person)
had ontzet (perfect past third-person)
hadden ontzet (perfect past first-person)
hadden ontzet (perfect past second-person)
hadden ontzet (perfect past third-person)
zal ontzet hebben (perfect future first-person)
zal ontzet hebben (perfect future second-person)
zult ontzet hebben (perfect future second-person)
zult ontzet hebben (perfect future second-person)
zal ontzet hebben (perfect future second-person)
zult ontzet hebben (perfect future second-person)
zal ontzet hebben (perfect future third-person)
zullen ontzet hebben (perfect future first-person)
zullen ontzet hebben (perfect future second-person)
zullen ontzet hebben (perfect future third-person)
zou ontzet hebben (perfect conditional first-person)
zou ontzet hebben (perfect conditional second-person)
zou ontzet hebben (perfect conditional second-person)
zoudt ontzet hebben (perfect conditional second-person)
zoudt ontzet hebben (perfect conditional second-person)
zou ontzet hebben (perfect conditional third-person)
zouden ontzet hebben (perfect conditional first-person)
zouden ontzet hebben (perfect conditional second-person)
zouden ontzet hebben (perfect conditional third-person)
er wordt ontzet (impersonal passive present imperfect)
er is ontzet (impersonal passive present perfect)
er werd ontzet (impersonal passive past imperfect)
er was ontzet (impersonal passive past perfect)
er zal ontzet worden (impersonal passive future imperfect)
er zal ontzet zijn (impersonal passive future perfect)
er zou ontzet worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou ontzet zijn (impersonal passive conditional perfect)
ontzet worden (passive infinitive imperfect present short-form)
ontzet te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
ontzet zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
ontzet te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
ontzet zijn (passive infinitive perfect present short-form)
ontzet te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
ontzet zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
ontzet te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word ontzet (singular imperfect present first-person)
wordt ontzet (singular imperfect present second-person)
wordt ontzet (singular imperfect present second-person)
wordt ontzet (singular imperfect present second-person)
wordt ontzet (singular imperfect present plural third-person)
worden ontzet (singular imperfect present plural first-person)
worden ontzet (singular imperfect present plural second-person)
worden ontzet (singular imperfect present third-person)
werd ontzet (singular imperfect past first-person)
werd ontzet (singular imperfect past second-person)
werd ontzet (singular imperfect past second-person)
werdt ontzet (singular imperfect past second-person)
werd ontzet (singular imperfect past plural third-person)
werden ontzet (singular imperfect past plural first-person)
werden ontzet (singular imperfect past plural second-person)
werden ontzet (singular imperfect past third-person)
zal ontzet worden (singular imperfect future first-person)
zult ontzet worden (singular imperfect future second-person)
zult ontzet worden (singular imperfect future second-person)
zult ontzet worden (singular imperfect future second-person)
zal ontzet worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen ontzet worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen ontzet worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen ontzet worden (singular imperfect future third-person)
zou ontzet worden (singular imperfect conditional first-person)
zou ontzet worden (singular imperfect conditional second-person)
zou ontzet worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt ontzet worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt ontzet worden (singular imperfect conditional second-person)
zou ontzet worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden ontzet worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden ontzet worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden ontzet worden (singular imperfect conditional third-person)
ben ontzet (perfect present first-person)
bent ontzet (perfect present second-person)
bent ontzet (perfect present second-person)
is ontzet (perfect present second-person)
zijt ontzet (perfect present second-person)
is ontzet (perfect present third-person)
zijn ontzet (perfect present first-person)
zijn ontzet (perfect present second-person)
zijn ontzet (perfect present third-person)
was ontzet (perfect past first-person)
was ontzet (perfect past second-person)
was ontzet (perfect past second-person)
waart ontzet (perfect past second-person)
was ontzet (perfect past third-person)
waren ontzet (perfect past first-person)
waren ontzet (perfect past second-person)
waren ontzet (perfect past third-person)
zal ontzet zijn (perfect future first-person)
zult ontzet zijn (perfect future second-person)
zult ontzet zijn (perfect future second-person)
zult ontzet zijn (perfect future second-person)
zal ontzet zijn (perfect future third-person)
zullen ontzet zijn (perfect future first-person)
zullen ontzet zijn (perfect future second-person)
zullen ontzet zijn (perfect future third-person)
zou ontzet zijn (perfect conditional first-person)
zou ontzet zijn (perfect conditional second-person)
zou ontzet zijn (perfect conditional second-person)
zoudt ontzet zijn (perfect conditional second-person)
zoudt ontzet zijn (perfect conditional second-person)
zou ontzet zijn (perfect conditional third-person)
zouden ontzet zijn (perfect conditional first-person)
zouden ontzet zijn (perfect conditional second-person)
zouden ontzet zijn (perfect conditional third-person)

~ uit de genoemde waardigheid, functie etc. ontnemen

De priester werd uit zijn ambt ontzet.

De rechter kan iemand uit de voogdij ontzetten.


banpaal

banpalen (plural)
banpaaltje (diminutive singular)
banpaaltjes (diminutive plural)

een meestal stenen paal die de grens van de banne, het rechtsgebied, aangeeft van een stad. Banpalen markeerden daarmee tevens de stadsgrenzen

Soms zijn oude banpalen nu binnen de nieuwe gemeentegrenzen komen te liggen.


gratie

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘goedgunstigheid, genade’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘bevalligheid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1630

عفو

het afzien van de uitvoering van een straf

Mike Huckabee verleende als gouverneur gratie aan een misdadiger die nu een aantal politieagenten vermoord heeft en ziet daardoor zijn kansen op het presidentschap ernstig geschaad.


oordelen

Afleiding van deel met het voorvoegsel oor- en met het achtervoegsel -en (letterlijk: uitdelen).

oordeelde (past)
geoordeeld (past participle)
te oordelen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen oordelen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen oordelen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geoordeeld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geoordeeld (active infinitive perfect present long-form)
geoordeeld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geoordeeld te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
oordelend (imperfect participle)
geoordeeld (past participle)
oordele (subjunctive)
oordeel (indicative imperfect present singular first-person)
oordeelt (indicative imperfect present singular second-person)
oordeelt (indicative imperfect present singular second-person)
oordeelt (indicative imperfect present singular second-person)
oordeelt (indicative imperfect present singular third-person)
oordeelde (indicative imperfect past singular first-person)
oordeelde (indicative imperfect past singular second-person)
oordeelde (indicative imperfect past singular second-person)
oordeelde (indicative imperfect past singular second-person)
oordeelde (indicative imperfect past singular third-person)
oordeelden (indicative imperfect past plural first-person)
oordeelden (indicative imperfect past plural second-person)
oordeelden (indicative imperfect past plural third-person)
zal oordelen (indicative imperfect future singular first-person)
zult oordelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal oordelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult oordelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal oordelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult oordelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal oordelen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen oordelen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen oordelen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen oordelen (indicative imperfect future plural third-person)
zou oordelen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou oordelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) oordelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt oordelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou oordelen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden oordelen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden oordelen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden oordelen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geoordeeld (perfect present first-person)
hebt geoordeeld (perfect present second-person)
hebt geoordeeld (perfect present second-person)
heeft geoordeeld (perfect present second-person)
hebt geoordeeld (perfect present second-person)
heeft geoordeeld (perfect present third-person)
hebben geoordeeld (perfect present first-person)
hebben geoordeeld (perfect present second-person)
hebben geoordeeld (perfect present third-person)
had geoordeeld (perfect past first-person)
had geoordeeld (perfect past second-person)
had geoordeeld (perfect past second-person)
hadt geoordeeld (perfect past second-person)
had geoordeeld (perfect past third-person)
hadden geoordeeld (perfect past first-person)
hadden geoordeeld (perfect past second-person)
hadden geoordeeld (perfect past third-person)
zal geoordeeld hebben (perfect future first-person)
zal geoordeeld hebben (perfect future second-person)
zult geoordeeld hebben (perfect future second-person)
zult geoordeeld hebben (perfect future second-person)
zal geoordeeld hebben (perfect future second-person)
zult geoordeeld hebben (perfect future second-person)
zal geoordeeld hebben (perfect future third-person)
zullen geoordeeld hebben (perfect future first-person)
zullen geoordeeld hebben (perfect future second-person)
zullen geoordeeld hebben (perfect future third-person)
zou geoordeeld hebben (perfect conditional first-person)
zou geoordeeld hebben (perfect conditional second-person)
zou geoordeeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geoordeeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geoordeeld hebben (perfect conditional second-person)
zou geoordeeld hebben (perfect conditional third-person)
zouden geoordeeld hebben (perfect conditional first-person)
zouden geoordeeld hebben (perfect conditional second-person)
zouden geoordeeld hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geoordeeld (impersonal passive present imperfect)
er is geoordeeld (impersonal passive present perfect)
er werd geoordeeld (impersonal passive past imperfect)
er was geoordeeld (impersonal passive past perfect)
er zal geoordeeld worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geoordeeld zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geoordeeld worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geoordeeld zijn (impersonal passive conditional perfect)

een oordeel uitspreken, een vaste uitspraak doen


horizontaal

afgeleid van horizont met het achtervoegsel -aal

horizontal

in de richting die haaks staat op die van de zwaartekracht van de aarde

horizontaler (uninflected comparative)
horizontaalst (uninflected superlative)
horizontale (inflected positive)
horizontalere (inflected comparative)
horizontaalste (inflected superlative)
horizontaals (partitive positive)
horizontalers (partitive comparative)

Horizontale fraude gaat over fraude die gericht is tegen burgers, bedrijven en financiële instellingen. Anders dan verticale fraude dat betrekking heeft op fraude waarbij de overheid slachtoffer is.

Weblink bron
Brigitte Bloem
 Horizontale fraude in kaart in: Tijdschrift voor de Politie, jrg.75 nr.7, p. 30


hechtenis

In de betekenis van ‘gevangenschap’ voor het eerst aangetroffen in 1471

Naamwoord van handeling van hechten met het achtervoegsel -enis

De politie heeft zeven demonstanten in hechtenis genomen.


emissierecht

emissierechten (plural)
emissierechtje (diminutive singular)
emissierechtjes (diminutive plural)

het recht om een hoeveelheid CO₂ uit te stoten

Niet alleen aangewezen bedrijven maar ook andere bedrijven, instellingen en burgers kunnen in emissierechten handelen.


huisarrest

een strafbepaling waarbij iemand verboden wordt het eigen huis te verlaten of er onbeperkt mensen te ontvangen

Hij kreeg huisarrest opgelegd.


dictum

Ontleend aan Latijns dictum ‘gezegde, slotwoord; bevel’.

Spruch

beschikkend gedeelte van een vonnis of arrest

het beschikkende gedeelte van de rechterlijke uitspraak (vonnis of arrest) dat de uiteindelijke beslissing van de rechter formuleert en rechtsgevolgen teweegbrengt


nalaten

omit

iets niet doen, dat men had zullen of moeten doen

liet na (past)
nagelaten (past participle)
na te laten (active infinitive imperfect present long-form)
hebben nagelaten (active infinitive perfect present short-form)
te hebben nagelaten (active infinitive perfect present long-form)
nagelaten zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
nagelaten te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
nalatend (imperfect participle)
nagelaten (past participle)
laat na (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
laat na (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
laat na (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
laat na (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
laat na (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
laten na (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
laten na (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
laten na (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
liet na (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
liet na (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
liet na (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
liet na (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
liet na (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
lieten na (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
lieten na (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
lieten na (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal nalaten (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult nalaten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal nalaten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult nalaten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal nalaten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult nalaten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal nalaten (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen nalaten (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen nalaten (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen nalaten (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou nalaten (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou nalaten (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) nalaten (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt nalaten (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou nalaten (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden nalaten (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden nalaten (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden nalaten (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
nalaat (subordinate-clause present)
nalaat (subordinate-clause present)
nalaat (subordinate-clause present)
nalaat (subordinate-clause present)
nalaat (subordinate-clause present)
naliet (subordinate-clause past)
naliet (subordinate-clause past)
naliet (subordinate-clause past)
naliet (subordinate-clause past)
naliet (subordinate-clause past)
nalieten (subordinate-clause past)
nalieten (subordinate-clause past)
nalieten (subordinate-clause past)
heb nagelaten (perfect present first-person)
hebt nagelaten (perfect present second-person)
hebt nagelaten (perfect present second-person)
heeft nagelaten (perfect present second-person)
hebt nagelaten (perfect present second-person)
heeft nagelaten (perfect present third-person)
hebben nagelaten (perfect present first-person)
hebben nagelaten (perfect present second-person)
hebben nagelaten (perfect present third-person)
had nagelaten (perfect past first-person)
had nagelaten (perfect past second-person)
had nagelaten (perfect past second-person)
hadt nagelaten (perfect past second-person)
had nagelaten (perfect past third-person)
hadden nagelaten (perfect past first-person)
hadden nagelaten (perfect past second-person)
hadden nagelaten (perfect past third-person)
zal nagelaten hebben (perfect future first-person)
zal nagelaten hebben (perfect future second-person)
zult nagelaten hebben (perfect future second-person)
zult nagelaten hebben (perfect future second-person)
zal nagelaten hebben (perfect future second-person)
zult nagelaten hebben (perfect future second-person)
zal nagelaten hebben (perfect future third-person)
zullen nagelaten hebben (perfect future first-person)
zullen nagelaten hebben (perfect future second-person)
zullen nagelaten hebben (perfect future third-person)
zou nagelaten hebben (perfect conditional first-person)
zou nagelaten hebben (perfect conditional second-person)
zou nagelaten hebben (perfect conditional second-person)
zoudt nagelaten hebben (perfect conditional second-person)
zoudt nagelaten hebben (perfect conditional second-person)
zou nagelaten hebben (perfect conditional third-person)
zouden nagelaten hebben (perfect conditional first-person)
zouden nagelaten hebben (perfect conditional second-person)
zouden nagelaten hebben (perfect conditional third-person)
er wordt nagelaten (impersonal passive present imperfect)
er is nagelaten (impersonal passive present perfect)
er werd nagelaten (impersonal passive past imperfect)
er was nagelaten (impersonal passive past perfect)
er zal nagelaten worden (impersonal passive future imperfect)
er zal nagelaten zijn (impersonal passive future perfect)
er zou nagelaten worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou nagelaten zijn (impersonal passive conditional perfect)
nagelaten worden (passive infinitive imperfect present short-form)
nagelaten te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
nagelaten zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
nagelaten te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
nagelaten zijn (passive infinitive perfect present short-form)
nagelaten te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
nagelaten zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
nagelaten te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word nagelaten (singular imperfect present first-person)
wordt nagelaten (singular imperfect present second-person)
wordt nagelaten (singular imperfect present second-person)
wordt nagelaten (singular imperfect present second-person)
wordt nagelaten (singular imperfect present plural third-person)
worden nagelaten (singular imperfect present plural first-person)
worden nagelaten (singular imperfect present plural second-person)
worden nagelaten (singular imperfect present third-person)
werd nagelaten (singular imperfect past first-person)
werd nagelaten (singular imperfect past second-person)
werd nagelaten (singular imperfect past second-person)
werdt nagelaten (singular imperfect past second-person)
werd nagelaten (singular imperfect past plural third-person)
werden nagelaten (singular imperfect past plural first-person)
werden nagelaten (singular imperfect past plural second-person)
werden nagelaten (singular imperfect past third-person)
zal nagelaten worden (singular imperfect future first-person)
zult nagelaten worden (singular imperfect future second-person)
zult nagelaten worden (singular imperfect future second-person)
zult nagelaten worden (singular imperfect future second-person)
zal nagelaten worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen nagelaten worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen nagelaten worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen nagelaten worden (singular imperfect future third-person)
zou nagelaten worden (singular imperfect conditional first-person)
zou nagelaten worden (singular imperfect conditional second-person)
zou nagelaten worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt nagelaten worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt nagelaten worden (singular imperfect conditional second-person)
zou nagelaten worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden nagelaten worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden nagelaten worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden nagelaten worden (singular imperfect conditional third-person)
ben nagelaten (perfect present first-person)
bent nagelaten (perfect present second-person)
bent nagelaten (perfect present second-person)
is nagelaten (perfect present second-person)
zijt nagelaten (perfect present second-person)
is nagelaten (perfect present third-person)
zijn nagelaten (perfect present first-person)
zijn nagelaten (perfect present second-person)
zijn nagelaten (perfect present third-person)
was nagelaten (perfect past first-person)
was nagelaten (perfect past second-person)
was nagelaten (perfect past second-person)
waart nagelaten (perfect past second-person)
was nagelaten (perfect past third-person)
waren nagelaten (perfect past first-person)
waren nagelaten (perfect past second-person)
waren nagelaten (perfect past third-person)
zal nagelaten zijn (perfect future first-person)
zult nagelaten zijn (perfect future second-person)
zult nagelaten zijn (perfect future second-person)
zult nagelaten zijn (perfect future second-person)
zal nagelaten zijn (perfect future third-person)
zullen nagelaten zijn (perfect future first-person)
zullen nagelaten zijn (perfect future second-person)
zullen nagelaten zijn (perfect future third-person)
zou nagelaten zijn (perfect conditional first-person)
zou nagelaten zijn (perfect conditional second-person)
zou nagelaten zijn (perfect conditional second-person)
zoudt nagelaten zijn (perfect conditional second-person)
zoudt nagelaten zijn (perfect conditional second-person)
zou nagelaten zijn (perfect conditional third-person)
zouden nagelaten zijn (perfect conditional first-person)
zouden nagelaten zijn (perfect conditional second-person)
zouden nagelaten zijn (perfect conditional third-person)

Hij liet zijn vermogen na aan de kerk.

Terwijl ik dagenlang alleen doorliep richting Canada vroeg ik me steeds vaker af wat er zou gebeuren als ik morgen dood zou gaan. Wat zou ik mijn kinderen dan nalaten?


zwijgrecht

het recht om geen verklaring af te hoeven leggen, m.n. van een verdachte

Hij beriep zich op het zwijgrecht.


precario

een recht, dat zolang geldt als de eigenaar het duldt


erfenis

In de betekenis van ‘wat men erft’ voor het eerst aangetroffen in 1263-1264.

Middelnederlands eruenesse, afleiding op -nesse van erven.

Erbschaft

wat door de erflater bij zijn overlijden wordt nagelaten

erfenissen (plural)
erfenisje (diminutive singular)
erfenisjes (diminutive plural)

het geheel aan bezittingen en schulden dat door de erflater bij zijn overlijden wordt nagelaten aan de erfgenamen

De erfenis was niet erg groot.

Dit is het verhaal van Kleine Woord, een jongen die op reis ging om het geheim te ontdekken van een erfenis, die hij van zijn vader had gekregen.


pertinent

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘beslist’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1531

pertinenter (uninflected comparative)
pertinentst (uninflected superlative)
pertinente (inflected positive)
pertinentere (inflected comparative)
pertinentste (inflected superlative)
pertinents (partitive positive)
pertinenters (partitive comparative)


proces

In de betekenis van ‘gang van zaken, rechtsgeding’ voor het eerst aangetroffen in 1265.

Middelnederlands proces m ‘beloop, relaas, rechtsgeding’, leenwoord uit Oudfrans procès ‘rechtsgeding; voortgang, verloop, gang van zaken’, ontleend aan Latijn prōcessus ‘voortgang; rechtsgeding’, gesubstantiveerd voltooid deelwoord van prōcēdere ‘voortgaan, naar voren gaan’.

Prozess

opeenvolging van gebeurtenissen, gang van zaken

processen (plural)
procesje (diminutive singular)
procesjes (diminutive plural)

een geschil dat twee of meer partijen hebben over hun rechten en dat zij aan de uitspraak van een rechter onderwerpen

Een proces heropenen.

De waarheidscommissie die nu was begonnen zou niet alleen onschuldige slachtoffers van de politieke processen van een kwade tijd vrijspreken. Ze zou ook schurken brandmerken en niet alleen Tsjecho-Slowaakse schurken.

Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)
 “1968, De grote eeuw deel 7” (2017), Uitgeverij Prometheus , ISBN 9789044633535


bloot

In de betekenis van ‘naakt’ voor het eerst aangetroffen in 1265

bloter (uninflected comparative)
blootst (uninflected superlative)
blote (inflected positive)
blotere (inflected comparative)
blootste (inflected superlative)
bloots (partitive positive)
bloters (partitive comparative)

De tijd en de naburigheid zijn voorbeelden van blote rechtsfeiten.


adat

vanIndonesisch adat, in de betekenis van ‘traditie’ voor het eerst aangetroffen in 1804


o.g.v.

geeft aan welke regels als rechtvaardiging worden aangevoerd

U bent een boete verschuldigd o.g.v. art. 6.4.


provisie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘mondvoorraad’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1500

provision

geld gereserveerd voor een toekomstige gebeurtenis

provisies (plural)
provisietje (diminutive singular)
provisietjes (diminutive plural)

voorschot dat een cliënt betaalt aan een advocaat of deurwaarder


geding

In de betekenis van ‘rechtszaak’ voor het eerst aangetroffen in 1237.

erfwoord: Middelnederlands gedinge, gedinc ‘rechtsgeding; overeenkomst, lawaai’, collectief uit ding (zie aldaar). Evenzo afgeleid zijn Oudsaksisch githingi ‘voorspraak, bemiddeling’, Duits Gedinge ‘akkoordloon, stukloon voor mijnwerkers’ en Oudengels geðinge ‘bijeenkomst, overeenkomst, lot’.

In het geding zijn/komen

In gevaar zijn of komen, op het spel staan.

gedingen (plural)
gedingetje (diminutive singular)
gedingetjes (diminutive plural)


dager

Naamwoord van handeling van dagen met het achtervoegsel -er


doodvonnis

doodvonnissen (plural)
doodvonnisje (diminutive singular)
doodvonnisjes (diminutive plural)

vonnis waarbij iemand tot de doodstraf wordt veroordeeld

Een doodvonnis mag alleen voor de ernstigste misdrijven worden uitgesproken.

De moordenaar zat in de gevangenis waar hij de voltrekking van zijn doodvonnis afwachtte.


looi

dwingend opgelegde regel of geheel van regels


lik

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘Bargoens: gevangenis’ voor het eerst aangetroffen in 1858

likken (plural)
likje (diminutive singular)
likjes (diminutive plural)

Die overvaller zit nu in de lik.


gewraakt

*vervoeging van wraken: de stam met omvoegsel ge- -t

gewraakter (uninflected comparative)
gewraaktst (uninflected superlative)
gewraakte (inflected positive)
gewraaktere (inflected comparative)
gewraaktste (inflected superlative)
gewraakts (partitive positive)
gewraakters (partitive comparative)

De rechtbank die zich zou buigen over de zogenoemde Haarlemse snelkookpanmoord is donderdag gewraakt.


vergrijp

zn naamwoord van handeling van vergrijpen ww

Op het eerste gezicht is het vergrijp van Alidoosti, die onder meer bekendheid verwierf door haar rol in de met een Oscar onderscheiden film The Salesman, onschuldig: een foto van jezelf publiceren zonder hoofddoek met een papier met daarop geschreven de leus ‘Vrouw, leven, vrijheid’. Maar naar de maatstaven van de religieuze machthebbers is dit nu juist de kern waarom het gaat.

Weblink bron
Floris van Straaten
 “Jonge Iraniërs betalen hun protest met opsluiting of executie” (23 december 2022) op nrc.nl


mensenrechten

[2] (verkorting) van rechten van de mens , een leenvertaling van Frans droits de l'homme

човешки права

geheel van de fundamentele rechten en vrijheden die ieder mens toekomen

Het land heeft een zeer bedenkelijke reputatie op het gebied van mensenrechten.


zeebrief

certificate of registry

het nationaliteitsbewijs van een zeeschip

zeebrieven (plural)
zeebriefje (diminutive singular)
zeebriefjes (diminutive plural)

Een zeebrief wordt verstrekt door de autoriteiten van het land waar het schip is geregistreerd tegen betaling van een vastgestelde leges.


getuige-deskundige

expert witness

een getuige bij een proces, die gespecialiseerd is op een bepaald terrein

getuigen-deskundigen (plural)
getuige-deskundigen (plural)

De rechtbank hoort de psychiater als getuige-deskundige.


terechtstellen

samenstelling van te (voorzetsel), recht (zelfstandig naamwoord) en stellen (werkwoord)

hinrichten

het beëindigen van een mensenleven op gerechtelijk bevel

stelde terecht (past)
terechtgesteld (past participle)
terecht te stellen (active infinitive imperfect present long-form)
hebben terechtgesteld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben terechtgesteld (active infinitive perfect present long-form)
terechtgesteld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
terechtgesteld te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
terechtstellend (imperfect participle)
terechtgesteld (past participle)
stel terecht (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
stelt terecht (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
stelt terecht (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
stelt terecht (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
stelt terecht (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
stellen terecht (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
stellen terecht (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
stellen terecht (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
stelde terecht (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
stelde terecht (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
stelde terecht (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
stelde terecht (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
stelde terecht (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
stelden terecht (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
stelden terecht (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
stelden terecht (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal terechtstellen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult terechtstellen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal terechtstellen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult terechtstellen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal terechtstellen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult terechtstellen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal terechtstellen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen terechtstellen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen terechtstellen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen terechtstellen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou terechtstellen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou terechtstellen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) terechtstellen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt terechtstellen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou terechtstellen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden terechtstellen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden terechtstellen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden terechtstellen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
terechtstel (subordinate-clause present)
terechtstelt (subordinate-clause present)
terechtstelt (subordinate-clause present)
terechtstelt (subordinate-clause present)
terechtstelt (subordinate-clause present)
terechtstelde (subordinate-clause past)
terechtstelde (subordinate-clause past)
terechtstelde (subordinate-clause past)
terechtstelde (subordinate-clause past)
terechtstelde (subordinate-clause past)
terechtstelden (subordinate-clause past)
terechtstelden (subordinate-clause past)
terechtstelden (subordinate-clause past)
heb terechtgesteld (perfect present first-person)
hebt terechtgesteld (perfect present second-person)
hebt terechtgesteld (perfect present second-person)
heeft terechtgesteld (perfect present second-person)
hebt terechtgesteld (perfect present second-person)
heeft terechtgesteld (perfect present third-person)
hebben terechtgesteld (perfect present first-person)
hebben terechtgesteld (perfect present second-person)
hebben terechtgesteld (perfect present third-person)
had terechtgesteld (perfect past first-person)
had terechtgesteld (perfect past second-person)
had terechtgesteld (perfect past second-person)
hadt terechtgesteld (perfect past second-person)
had terechtgesteld (perfect past third-person)
hadden terechtgesteld (perfect past first-person)
hadden terechtgesteld (perfect past second-person)
hadden terechtgesteld (perfect past third-person)
zal terechtgesteld hebben (perfect future first-person)
zal terechtgesteld hebben (perfect future second-person)
zult terechtgesteld hebben (perfect future second-person)
zult terechtgesteld hebben (perfect future second-person)
zal terechtgesteld hebben (perfect future second-person)
zult terechtgesteld hebben (perfect future second-person)
zal terechtgesteld hebben (perfect future third-person)
zullen terechtgesteld hebben (perfect future first-person)
zullen terechtgesteld hebben (perfect future second-person)
zullen terechtgesteld hebben (perfect future third-person)
zou terechtgesteld hebben (perfect conditional first-person)
zou terechtgesteld hebben (perfect conditional second-person)
zou terechtgesteld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt terechtgesteld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt terechtgesteld hebben (perfect conditional second-person)
zou terechtgesteld hebben (perfect conditional third-person)
zouden terechtgesteld hebben (perfect conditional first-person)
zouden terechtgesteld hebben (perfect conditional second-person)
zouden terechtgesteld hebben (perfect conditional third-person)
er wordt terechtgesteld (impersonal passive present imperfect)
er is terechtgesteld (impersonal passive present perfect)
er werd terechtgesteld (impersonal passive past imperfect)
er was terechtgesteld (impersonal passive past perfect)
er zal terechtgesteld worden (impersonal passive future imperfect)
er zal terechtgesteld zijn (impersonal passive future perfect)
er zou terechtgesteld worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou terechtgesteld zijn (impersonal passive conditional perfect)
terechtgesteld worden (passive infinitive imperfect present short-form)
terechtgesteld te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
terechtgesteld zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
terechtgesteld te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
terechtgesteld zijn (passive infinitive perfect present short-form)
terechtgesteld te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
terechtgesteld zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
terechtgesteld te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word terechtgesteld (singular imperfect present first-person)
wordt terechtgesteld (singular imperfect present second-person)
wordt terechtgesteld (singular imperfect present second-person)
wordt terechtgesteld (singular imperfect present second-person)
wordt terechtgesteld (singular imperfect present plural third-person)
worden terechtgesteld (singular imperfect present plural first-person)
worden terechtgesteld (singular imperfect present plural second-person)
worden terechtgesteld (singular imperfect present third-person)
werd terechtgesteld (singular imperfect past first-person)
werd terechtgesteld (singular imperfect past second-person)
werd terechtgesteld (singular imperfect past second-person)
werdt terechtgesteld (singular imperfect past second-person)
werd terechtgesteld (singular imperfect past plural third-person)
werden terechtgesteld (singular imperfect past plural first-person)
werden terechtgesteld (singular imperfect past plural second-person)
werden terechtgesteld (singular imperfect past third-person)
zal terechtgesteld worden (singular imperfect future first-person)
zult terechtgesteld worden (singular imperfect future second-person)
zult terechtgesteld worden (singular imperfect future second-person)
zult terechtgesteld worden (singular imperfect future second-person)
zal terechtgesteld worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen terechtgesteld worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen terechtgesteld worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen terechtgesteld worden (singular imperfect future third-person)
zou terechtgesteld worden (singular imperfect conditional first-person)
zou terechtgesteld worden (singular imperfect conditional second-person)
zou terechtgesteld worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt terechtgesteld worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt terechtgesteld worden (singular imperfect conditional second-person)
zou terechtgesteld worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden terechtgesteld worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden terechtgesteld worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden terechtgesteld worden (singular imperfect conditional third-person)
ben terechtgesteld (perfect present first-person)
bent terechtgesteld (perfect present second-person)
bent terechtgesteld (perfect present second-person)
is terechtgesteld (perfect present second-person)
zijt terechtgesteld (perfect present second-person)
is terechtgesteld (perfect present third-person)
zijn terechtgesteld (perfect present first-person)
zijn terechtgesteld (perfect present second-person)
zijn terechtgesteld (perfect present third-person)
was terechtgesteld (perfect past first-person)
was terechtgesteld (perfect past second-person)
was terechtgesteld (perfect past second-person)
waart terechtgesteld (perfect past second-person)
was terechtgesteld (perfect past third-person)
waren terechtgesteld (perfect past first-person)
waren terechtgesteld (perfect past second-person)
waren terechtgesteld (perfect past third-person)
zal terechtgesteld zijn (perfect future first-person)
zult terechtgesteld zijn (perfect future second-person)
zult terechtgesteld zijn (perfect future second-person)
zult terechtgesteld zijn (perfect future second-person)
zal terechtgesteld zijn (perfect future third-person)
zullen terechtgesteld zijn (perfect future first-person)
zullen terechtgesteld zijn (perfect future second-person)
zullen terechtgesteld zijn (perfect future third-person)
zou terechtgesteld zijn (perfect conditional first-person)
zou terechtgesteld zijn (perfect conditional second-person)
zou terechtgesteld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt terechtgesteld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt terechtgesteld zijn (perfect conditional second-person)
zou terechtgesteld zijn (perfect conditional third-person)
zouden terechtgesteld zijn (perfect conditional first-person)
zouden terechtgesteld zijn (perfect conditional second-person)
zouden terechtgesteld zijn (perfect conditional third-person)

Vroeg in de ochtend werd hij terechtgesteld.


gevangenisstraf

Gefängnisstrafe

een veroordeling waarbij iemand een zekere tijd zijn vrijheid verliest

gevangenisstraffen (plural)
gevangenisstrafje (diminutive singular)
gevangenisstrafjes (diminutive plural)

De bankmedewerker stal miljarden en kwam er vanaf met een voorwaardelijk gevangenisstrafje.

In Californië kun je bij naaktlopen in de openbare ruimte een boete van 1.000 dollar of een gevangenisstraf van 90 dagen krijgen.

Het afluisteren van telefoons was niet zomaar een dwangmiddel. Daar was zowel een uitspraak van de rechtbank voor nodig als een gegronde verdenking van een misdrijf met minstens twee jaar gevangenisstraf als strafmaat.


Wetboek van Strafrecht

de verzameling wetten die met het Wetboek van Strafvordering de basis van het Nederlandse strafrecht vormt

Het huidige Wetboek van Strafrecht werd in 1881 voor het eerst vastgesteld.


schikking

Naamwoord van handeling van schikken met het achtervoegsel -ing.

Kompromiss

compromis, overeenkomst waarbij iedereen iets toegeeft

Diversion

verval van strafvordering tegen betaling van een geldsom

schikkingen (plural)
schikkinkje (diminutive singular)
schikkinkjes (diminutive plural)

beslechting door partijen van hun rechtsgeschil(len) al dan niet door tussenkomst van een derde partij bijv. een mediator, advocaat of rechter

afdoening van een delict van de lichte soort op voorstel van het Openbaar Ministerie, meestal via een door de verdachte te betalen geldsom

makelaar trof een schikking met het Openbaar Ministerie wegens het opmaken van een (valse) spookfactuur van 1,5 miljoen euro


wijf

wijven (plural)
wijfje (diminutive singular)
wijfjes (diminutive plural)

En mij zo gunstig eens wou wezen / Van u te maken tot mijn wijf.


minderjarige

afgeleid van minderjarig met het achtervoegsel -e

iemand die jonger is dan een bepaalde leeftijd, en daardoor andere rechten en plichten heeft dan een volwassene

Tot welke leeftijd men een minderjarige is, is wettelijk bepaald en verschilt per land. In Nederland en België is men minderjarig tot de leeftijd van 18 jaar, tenzij men is gehuwd, of als moeder tussen 16 en 18 meerderjarig is verklaard.


draaideurcrimineel

samenstelling van draaideur en crimineel

repeat criminal

iemand die ook na meerdere strafrechtelijke veroordelingen steeds opnieuw de fout blijft ingaan

draaideurcriminelen (plural)
draaideurcrimineeltje (diminutive singular)
draaideurcrimineeltjes (diminutive plural)


verdachte

Afgeleid van verdacht met het achtervoegsel -e

iemand die mogelijk een misdaad gepleegd heeft, maar (nog) niet veroordeeld is

De verdachte werd ondervraagd door de politie.

Een overval met dodelijke afloop, vier verdachten, maar tegen een van hen is weinig bewijs. Dan zet de officier van justitie druk op de zaak en verklaart de rechter het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk, iets dat zelden voorkomt. Donderdag oordeelt het gerechtshof over de rol van het OM.

De man die vastzit vanwege de moord op de Japanse oud-premier Shinzo Abe heeft tegen de politie gezegd dat hij aanvankelijk een leider van een religieuze groep wilde doden, meldt het Japanse persbureau Kyodo. Zijn moeder zou financieel in de problemen zijn geraakt door donaties aan deze groep, die volgens de verdachte door Abe werd gepromoot.

Weblink bron “Verdachte van moord op oud-premier Abe had eerst ander doelwit” (09 juli 2022), NU.nl


voegen

In de betekenis van ‘verbinden’ voor het eerst aangetroffen in 1100

voegde (past)
gevoegd (past participle)
te voegen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen voegen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen voegen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gevoegd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gevoegd (active infinitive perfect present long-form)
gevoegd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gevoegd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
voegend (imperfect participle)
gevoegd (past participle)
voege (subjunctive)
voeg (indicative imperfect present singular first-person)
voegt (indicative imperfect present singular second-person)
voegt (indicative imperfect present singular second-person)
voegt (indicative imperfect present singular second-person)
voegt (indicative imperfect present singular third-person)
voegde (indicative imperfect past singular first-person)
voegde (indicative imperfect past singular second-person)
voegde (indicative imperfect past singular second-person)
voegde (indicative imperfect past singular second-person)
voegde (indicative imperfect past singular third-person)
voegden (indicative imperfect past plural first-person)
voegden (indicative imperfect past plural second-person)
voegden (indicative imperfect past plural third-person)
zal voegen (indicative imperfect future singular first-person)
zult voegen (indicative imperfect future singular second-person)
zal voegen (indicative imperfect future singular second-person)
zult voegen (indicative imperfect future singular second-person)
zal voegen (indicative imperfect future singular second-person)
zult voegen (indicative imperfect future singular second-person)
zal voegen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen voegen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen voegen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen voegen (indicative imperfect future plural third-person)
zou voegen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou voegen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) voegen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt voegen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou voegen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden voegen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden voegen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden voegen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gevoegd (perfect present first-person)
hebt gevoegd (perfect present second-person)
hebt gevoegd (perfect present second-person)
heeft gevoegd (perfect present second-person)
hebt gevoegd (perfect present second-person)
heeft gevoegd (perfect present third-person)
hebben gevoegd (perfect present first-person)
hebben gevoegd (perfect present second-person)
hebben gevoegd (perfect present third-person)
had gevoegd (perfect past first-person)
had gevoegd (perfect past second-person)
had gevoegd (perfect past second-person)
hadt gevoegd (perfect past second-person)
had gevoegd (perfect past third-person)
hadden gevoegd (perfect past first-person)
hadden gevoegd (perfect past second-person)
hadden gevoegd (perfect past third-person)
zal gevoegd hebben (perfect future first-person)
zal gevoegd hebben (perfect future second-person)
zult gevoegd hebben (perfect future second-person)
zult gevoegd hebben (perfect future second-person)
zal gevoegd hebben (perfect future second-person)
zult gevoegd hebben (perfect future second-person)
zal gevoegd hebben (perfect future third-person)
zullen gevoegd hebben (perfect future first-person)
zullen gevoegd hebben (perfect future second-person)
zullen gevoegd hebben (perfect future third-person)
zou gevoegd hebben (perfect conditional first-person)
zou gevoegd hebben (perfect conditional second-person)
zou gevoegd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gevoegd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gevoegd hebben (perfect conditional second-person)
zou gevoegd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gevoegd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gevoegd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gevoegd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gevoegd (impersonal passive present imperfect)
er is gevoegd (impersonal passive present perfect)
er werd gevoegd (impersonal passive past imperfect)
er was gevoegd (impersonal passive past perfect)
er zal gevoegd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gevoegd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gevoegd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gevoegd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gevoegd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gevoegd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gevoegd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gevoegd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gevoegd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gevoegd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gevoegd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gevoegd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gevoegd (singular imperfect present first-person)
wordt gevoegd (singular imperfect present second-person)
wordt gevoegd (singular imperfect present second-person)
wordt gevoegd (singular imperfect present second-person)
wordt gevoegd (singular imperfect present plural third-person)
worden gevoegd (singular imperfect present plural first-person)
worden gevoegd (singular imperfect present plural second-person)
worden gevoegd (singular imperfect present third-person)
werd gevoegd (singular imperfect past first-person)
werd gevoegd (singular imperfect past second-person)
werd gevoegd (singular imperfect past second-person)
werdt gevoegd (singular imperfect past second-person)
werd gevoegd (singular imperfect past plural third-person)
werden gevoegd (singular imperfect past plural first-person)
werden gevoegd (singular imperfect past plural second-person)
werden gevoegd (singular imperfect past third-person)
zal gevoegd worden (singular imperfect future first-person)
zult gevoegd worden (singular imperfect future second-person)
zult gevoegd worden (singular imperfect future second-person)
zult gevoegd worden (singular imperfect future second-person)
zal gevoegd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gevoegd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gevoegd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gevoegd worden (singular imperfect future third-person)
zou gevoegd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gevoegd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gevoegd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gevoegd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gevoegd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gevoegd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gevoegd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gevoegd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gevoegd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gevoegd (perfect present first-person)
bent gevoegd (perfect present second-person)
bent gevoegd (perfect present second-person)
is gevoegd (perfect present second-person)
zijt gevoegd (perfect present second-person)
is gevoegd (perfect present third-person)
zijn gevoegd (perfect present first-person)
zijn gevoegd (perfect present second-person)
zijn gevoegd (perfect present third-person)
was gevoegd (perfect past first-person)
was gevoegd (perfect past second-person)
was gevoegd (perfect past second-person)
waart gevoegd (perfect past second-person)
was gevoegd (perfect past third-person)
waren gevoegd (perfect past first-person)
waren gevoegd (perfect past second-person)
waren gevoegd (perfect past third-person)
zal gevoegd zijn (perfect future first-person)
zult gevoegd zijn (perfect future second-person)
zult gevoegd zijn (perfect future second-person)
zult gevoegd zijn (perfect future second-person)
zal gevoegd zijn (perfect future third-person)
zullen gevoegd zijn (perfect future first-person)
zullen gevoegd zijn (perfect future second-person)
zullen gevoegd zijn (perfect future third-person)
zou gevoegd zijn (perfect conditional first-person)
zou gevoegd zijn (perfect conditional second-person)
zou gevoegd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gevoegd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gevoegd zijn (perfect conditional second-person)
zou gevoegd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gevoegd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gevoegd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gevoegd zijn (perfect conditional third-person)
voeg me (first-person present singular)
voegen ons (first-person present plural)
voegde me (first-person past singular)
voegden ons (first-person past plural)
zal me voegen (first-person future singular)
zullen ons voegen (first-person future plural)
voegt je (second-person present singular)
voegen je (second-person present plural)
voegde je (second-person past singular)
voegden je (second-person past plural)
zal, zult je voegen (second-person future singular)
zullen je voegen (second-person future plural)
voegt zich/u (second-person present plural)
voegt zich/u (second-person past singular)
voegde zich/u (second-person past plural)
voegde zich/u (second-person future singular)
zult zich/u voegen (second-person future plural)
zult zich/u voegen (second-person)
voegt u (second-person present plural)
voegt u (second-person past singular)
voegde u (second-person past plural)
voegde u (second-person future singular)
zult u voegen (second-person future plural)
zult u voegen (second-person)
voegt zich (third-person present singular)
voegen zich (third-person present plural)
voegde zich (third-person past singular)
voegden zich (third-person past plural)
zal zich voegen (third-person future singular)
zullen zich voegen (third-person future plural)
zich voegend (imperfect participle)
zich gevoegd hebben (past)
voeg u/je , voegt je (imperative)
voege zich (subjunctive)

Een procespartij kan zich 'voegen' in een zaak waar hij of zijn niet de initiator van is.


vonnissen

vonniste (past)
gevonnist (past participle)
te vonnissen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen vonnissen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen vonnissen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gevonnist (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gevonnist (active infinitive perfect present long-form)
gevonnist zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gevonnist te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
vonnissend (imperfect participle)
gevonnist (past participle)
vonnisse (subjunctive)
vonnis (indicative imperfect present singular first-person)
vonnist (indicative imperfect present singular second-person)
vonnist (indicative imperfect present singular second-person)
vonnist (indicative imperfect present singular second-person)
vonnist (indicative imperfect present singular third-person)
vonniste (indicative imperfect past singular first-person)
vonniste (indicative imperfect past singular second-person)
vonniste (indicative imperfect past singular second-person)
vonniste (indicative imperfect past singular second-person)
vonniste (indicative imperfect past singular third-person)
vonnisten (indicative imperfect past plural first-person)
vonnisten (indicative imperfect past plural second-person)
vonnisten (indicative imperfect past plural third-person)
zal vonnissen (indicative imperfect future singular first-person)
zult vonnissen (indicative imperfect future singular second-person)
zal vonnissen (indicative imperfect future singular second-person)
zult vonnissen (indicative imperfect future singular second-person)
zal vonnissen (indicative imperfect future singular second-person)
zult vonnissen (indicative imperfect future singular second-person)
zal vonnissen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen vonnissen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen vonnissen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen vonnissen (indicative imperfect future plural third-person)
zou vonnissen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou vonnissen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) vonnissen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt vonnissen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou vonnissen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden vonnissen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden vonnissen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden vonnissen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gevonnist (perfect present first-person)
hebt gevonnist (perfect present second-person)
hebt gevonnist (perfect present second-person)
heeft gevonnist (perfect present second-person)
hebt gevonnist (perfect present second-person)
heeft gevonnist (perfect present third-person)
hebben gevonnist (perfect present first-person)
hebben gevonnist (perfect present second-person)
hebben gevonnist (perfect present third-person)
had gevonnist (perfect past first-person)
had gevonnist (perfect past second-person)
had gevonnist (perfect past second-person)
hadt gevonnist (perfect past second-person)
had gevonnist (perfect past third-person)
hadden gevonnist (perfect past first-person)
hadden gevonnist (perfect past second-person)
hadden gevonnist (perfect past third-person)
zal gevonnist hebben (perfect future first-person)
zal gevonnist hebben (perfect future second-person)
zult gevonnist hebben (perfect future second-person)
zult gevonnist hebben (perfect future second-person)
zal gevonnist hebben (perfect future second-person)
zult gevonnist hebben (perfect future second-person)
zal gevonnist hebben (perfect future third-person)
zullen gevonnist hebben (perfect future first-person)
zullen gevonnist hebben (perfect future second-person)
zullen gevonnist hebben (perfect future third-person)
zou gevonnist hebben (perfect conditional first-person)
zou gevonnist hebben (perfect conditional second-person)
zou gevonnist hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gevonnist hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gevonnist hebben (perfect conditional second-person)
zou gevonnist hebben (perfect conditional third-person)
zouden gevonnist hebben (perfect conditional first-person)
zouden gevonnist hebben (perfect conditional second-person)
zouden gevonnist hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gevonnist (impersonal passive present imperfect)
er is gevonnist (impersonal passive present perfect)
er werd gevonnist (impersonal passive past imperfect)
er was gevonnist (impersonal passive past perfect)
er zal gevonnist worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gevonnist zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gevonnist worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gevonnist zijn (impersonal passive conditional perfect)

De rechtbank vonniste conform de eis.


arrangeren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘schikken’ voor het eerst aangetroffen in 1669

afgeleid van het Franse arranger (met het achtervoegsel -eren)

arrangeerde (past)
gearrangeerd (past participle)
te arrangeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen arrangeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen arrangeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gearrangeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gearrangeerd (active infinitive perfect present long-form)
gearrangeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gearrangeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
arrangerend (imperfect participle)
gearrangeerd (past participle)
arrangere (subjunctive)
arrangeer (indicative imperfect present singular first-person)
arrangeert (indicative imperfect present singular second-person)
arrangeert (indicative imperfect present singular second-person)
arrangeert (indicative imperfect present singular second-person)
arrangeert (indicative imperfect present singular third-person)
arrangeerde (indicative imperfect past singular first-person)
arrangeerde (indicative imperfect past singular second-person)
arrangeerde (indicative imperfect past singular second-person)
arrangeerde (indicative imperfect past singular second-person)
arrangeerde (indicative imperfect past singular third-person)
arrangeerden (indicative imperfect past plural first-person)
arrangeerden (indicative imperfect past plural second-person)
arrangeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal arrangeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult arrangeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal arrangeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult arrangeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal arrangeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult arrangeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal arrangeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen arrangeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen arrangeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen arrangeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou arrangeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou arrangeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) arrangeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt arrangeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou arrangeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden arrangeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden arrangeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden arrangeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gearrangeerd (perfect present first-person)
hebt gearrangeerd (perfect present second-person)
hebt gearrangeerd (perfect present second-person)
heeft gearrangeerd (perfect present second-person)
hebt gearrangeerd (perfect present second-person)
heeft gearrangeerd (perfect present third-person)
hebben gearrangeerd (perfect present first-person)
hebben gearrangeerd (perfect present second-person)
hebben gearrangeerd (perfect present third-person)
had gearrangeerd (perfect past first-person)
had gearrangeerd (perfect past second-person)
had gearrangeerd (perfect past second-person)
hadt gearrangeerd (perfect past second-person)
had gearrangeerd (perfect past third-person)
hadden gearrangeerd (perfect past first-person)
hadden gearrangeerd (perfect past second-person)
hadden gearrangeerd (perfect past third-person)
zal gearrangeerd hebben (perfect future first-person)
zal gearrangeerd hebben (perfect future second-person)
zult gearrangeerd hebben (perfect future second-person)
zult gearrangeerd hebben (perfect future second-person)
zal gearrangeerd hebben (perfect future second-person)
zult gearrangeerd hebben (perfect future second-person)
zal gearrangeerd hebben (perfect future third-person)
zullen gearrangeerd hebben (perfect future first-person)
zullen gearrangeerd hebben (perfect future second-person)
zullen gearrangeerd hebben (perfect future third-person)
zou gearrangeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gearrangeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gearrangeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gearrangeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gearrangeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gearrangeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gearrangeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gearrangeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gearrangeerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gearrangeerd (impersonal passive present imperfect)
er is gearrangeerd (impersonal passive present perfect)
er werd gearrangeerd (impersonal passive past imperfect)
er was gearrangeerd (impersonal passive past perfect)
er zal gearrangeerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gearrangeerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gearrangeerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gearrangeerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gearrangeerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gearrangeerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gearrangeerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gearrangeerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gearrangeerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gearrangeerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gearrangeerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gearrangeerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gearrangeerd (singular imperfect present first-person)
wordt gearrangeerd (singular imperfect present second-person)
wordt gearrangeerd (singular imperfect present second-person)
wordt gearrangeerd (singular imperfect present second-person)
wordt gearrangeerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gearrangeerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gearrangeerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gearrangeerd (singular imperfect present third-person)
werd gearrangeerd (singular imperfect past first-person)
werd gearrangeerd (singular imperfect past second-person)
werd gearrangeerd (singular imperfect past second-person)
werdt gearrangeerd (singular imperfect past second-person)
werd gearrangeerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gearrangeerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gearrangeerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gearrangeerd (singular imperfect past third-person)
zal gearrangeerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gearrangeerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gearrangeerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gearrangeerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gearrangeerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gearrangeerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gearrangeerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gearrangeerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gearrangeerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gearrangeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gearrangeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gearrangeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gearrangeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gearrangeerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gearrangeerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gearrangeerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gearrangeerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gearrangeerd (perfect present first-person)
bent gearrangeerd (perfect present second-person)
bent gearrangeerd (perfect present second-person)
is gearrangeerd (perfect present second-person)
zijt gearrangeerd (perfect present second-person)
is gearrangeerd (perfect present third-person)
zijn gearrangeerd (perfect present first-person)
zijn gearrangeerd (perfect present second-person)
zijn gearrangeerd (perfect present third-person)
was gearrangeerd (perfect past first-person)
was gearrangeerd (perfect past second-person)
was gearrangeerd (perfect past second-person)
waart gearrangeerd (perfect past second-person)
was gearrangeerd (perfect past third-person)
waren gearrangeerd (perfect past first-person)
waren gearrangeerd (perfect past second-person)
waren gearrangeerd (perfect past third-person)
zal gearrangeerd zijn (perfect future first-person)
zult gearrangeerd zijn (perfect future second-person)
zult gearrangeerd zijn (perfect future second-person)
zult gearrangeerd zijn (perfect future second-person)
zal gearrangeerd zijn (perfect future third-person)
zullen gearrangeerd zijn (perfect future first-person)
zullen gearrangeerd zijn (perfect future second-person)
zullen gearrangeerd zijn (perfect future third-person)
zou gearrangeerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gearrangeerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gearrangeerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gearrangeerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gearrangeerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gearrangeerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gearrangeerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gearrangeerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gearrangeerd zijn (perfect conditional third-person)


zedendelict

samenstelling van zede en delict met het invoegsel -n-

Hij werd in Zweden aangeklaagd voor een zedendelict.