aanklager

afgeleid van aanklagen met het achtervoegsel -er

aanklagers (plural)
(aanklagertje) (diminutive singular)
(aanklagertjes) (diminutive plural)

'De openbare aanklager had twintig jaar geëist voor het sympathiseren met de marxistisch-leninistische beweging, terrorisme en landverraad. We hoorden pas weken later dat de rechtszaak had plaatsgevonden.

Het eerste punt was, zoals verwacht, de mededeling van de openbaar aanklager, ene Ebba Bengtsson-Stàhle, dat zij weliswaar de leiding over het vooronderzoek had, maar uiteraard alle vertrouwen had in de competentie van de politie en rekende op een even goede samenwerking als altijd.

Håkan Nesser
 “Herfst op Gotland” (2021), De Geus (uitgeverij), ISBN 9789044535624


meerderjarig

In de betekenis van ‘volwassen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1599

Samenstellende afleiding van meerder en jaar met het achtervoegsel -ig

großjährig

de leeftijd bereikt hebbend dat men alle rechten en plichten van een volwassene heeft

meerderjarige (inflected positive)
meerderjarigs (partitive positive)

Een kind wordt meerderjarig door het bereiken van de leeftijd van 18 jaar en door in het huwelijk te treden.


recht

In de betekenis van ‘gerechtigheid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901

In de betekenis van ‘niet gebogen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901

right

het geheel van rechtsregels en instituties van het recht

rechten (plural)
rechtje (diminutive singular)
rechtjes (diminutive plural)

Volgens het recht mag ik hier niet lopen, maar ik doe het toch.


papier

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘beschrijfbaar materiaal’ voor het eerst aangetroffen in 1361

Het bestaat op enkel op papier.

Er is schriftelijk vastgelegd dat iets bestaat, rechtsgeldigheid heeft etc., maar in de praktijk valt daar niets van te merken

De goede/juiste papieren hebben

Over de juiste eigenschappen beschikken voor iets

In de papieren lopen

Gezegd van iets dat veel geld blijkt te kosten

Papier is geduldig.

Er kan veel worden opgeschreven (echter zonder dat er verder iets concreets mee gebeurt)

papier

een dun vezelachtig beschrijfbaar materiaal

papieren (plural)
papiertje (diminutive singular)
papiertjes (diminutive plural)

Niet de vereiste papieren hebben.


doodstraf

De doodstraf is wereldwijd en eeuwenlang een discussiepunt geweest en dat is het nog steeds.

De moordenaar zat in de gevangenis waar hij de voltrekking van zijn doodstraf afwachtte.


gevangenis

In de betekenis van ‘bajes’ voor het eerst aangetroffen in 1281

Naamwoord van handeling van vangen met het voorvoegsel ge- en met het achtervoegsel -enis

presó

een gebouw waarin personen gevangen worden gehouden vanwege hun misdaden

gevangenissen (plural)
gevangenisje (diminutive singular)
gevangenisjes (diminutive plural)

een gebouw waarin veroordeelde personen gevangen worden gehouden vanwege hun misdaden

De Nederlandse gevangenissen raken inmiddels overvol.

In 2008 openenden Jonnie en Thérèse Boer een hotel in een voormalige gevangenis in Zwolle

Weblink bron “Topchefs geschokt door dood Jonnie Boer: 'Hij leerde mij alles'” (23 april 2025), NOS


aanslaan

sloeg aan (past)
aangeslagen (past participle)
aan te slaan (active infinitive imperfect present long-form)
hebben aangeslagen (active infinitive perfect present short-form)
te hebben aangeslagen (active infinitive perfect present long-form)
aangeslagen zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
aangeslagen te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
aanslaand (imperfect participle)
aangeslagen (past participle)
sla aan (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
slaat aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
slaat aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
slaat aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
slaat aan (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
slaan aan (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
slaan aan (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
slaan aan (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
sloeg aan (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
sloeg aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
sloeg aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
sloeg aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
sloeg aan (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
sloegen aan (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
sloegen aan (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
sloegen aan (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal aanslaan (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult aanslaan (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanslaan (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aanslaan (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanslaan (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aanslaan (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanslaan (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen aanslaan (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen aanslaan (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen aanslaan (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou aanslaan (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou aanslaan (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) aanslaan (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt aanslaan (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou aanslaan (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden aanslaan (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden aanslaan (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden aanslaan (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
aansla (subordinate-clause present)
aanslaat (subordinate-clause present)
aanslaat (subordinate-clause present)
aanslaat (subordinate-clause present)
aanslaat (subordinate-clause present)
aansloeg (subordinate-clause past)
aansloeg (subordinate-clause past)
aansloeg (subordinate-clause past)
aansloeg (subordinate-clause past)
aansloeg (subordinate-clause past)
aansloegen (subordinate-clause past)
aansloegen (subordinate-clause past)
aansloegen (subordinate-clause past)
heb aangeslagen (perfect present first-person)
hebt aangeslagen (perfect present second-person)
hebt aangeslagen (perfect present second-person)
heeft aangeslagen (perfect present second-person)
hebt aangeslagen (perfect present second-person)
heeft aangeslagen (perfect present third-person)
hebben aangeslagen (perfect present first-person)
hebben aangeslagen (perfect present second-person)
hebben aangeslagen (perfect present third-person)
had aangeslagen (perfect past first-person)
had aangeslagen (perfect past second-person)
had aangeslagen (perfect past second-person)
hadt aangeslagen (perfect past second-person)
had aangeslagen (perfect past third-person)
hadden aangeslagen (perfect past first-person)
hadden aangeslagen (perfect past second-person)
hadden aangeslagen (perfect past third-person)
zal aangeslagen hebben (perfect future first-person)
zal aangeslagen hebben (perfect future second-person)
zult aangeslagen hebben (perfect future second-person)
zult aangeslagen hebben (perfect future second-person)
zal aangeslagen hebben (perfect future second-person)
zult aangeslagen hebben (perfect future second-person)
zal aangeslagen hebben (perfect future third-person)
zullen aangeslagen hebben (perfect future first-person)
zullen aangeslagen hebben (perfect future second-person)
zullen aangeslagen hebben (perfect future third-person)
zou aangeslagen hebben (perfect conditional first-person)
zou aangeslagen hebben (perfect conditional second-person)
zou aangeslagen hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangeslagen hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangeslagen hebben (perfect conditional second-person)
zou aangeslagen hebben (perfect conditional third-person)
zouden aangeslagen hebben (perfect conditional first-person)
zouden aangeslagen hebben (perfect conditional second-person)
zouden aangeslagen hebben (perfect conditional third-person)
er wordt aangeslagen (impersonal passive present imperfect)
er is aangeslagen (impersonal passive present perfect)
er werd aangeslagen (impersonal passive past imperfect)
er was aangeslagen (impersonal passive past perfect)
er zal aangeslagen worden (impersonal passive future imperfect)
er zal aangeslagen zijn (impersonal passive future perfect)
er zou aangeslagen worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou aangeslagen zijn (impersonal passive conditional perfect)
aangeslagen worden (passive infinitive imperfect present short-form)
aangeslagen te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
aangeslagen zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
aangeslagen te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
aangeslagen zijn (passive infinitive perfect present short-form)
aangeslagen te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
aangeslagen zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
aangeslagen te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word aangeslagen (singular imperfect present first-person)
wordt aangeslagen (singular imperfect present second-person)
wordt aangeslagen (singular imperfect present second-person)
wordt aangeslagen (singular imperfect present second-person)
wordt aangeslagen (singular imperfect present plural third-person)
worden aangeslagen (singular imperfect present plural first-person)
worden aangeslagen (singular imperfect present plural second-person)
worden aangeslagen (singular imperfect present third-person)
werd aangeslagen (singular imperfect past first-person)
werd aangeslagen (singular imperfect past second-person)
werd aangeslagen (singular imperfect past second-person)
werdt aangeslagen (singular imperfect past second-person)
werd aangeslagen (singular imperfect past plural third-person)
werden aangeslagen (singular imperfect past plural first-person)
werden aangeslagen (singular imperfect past plural second-person)
werden aangeslagen (singular imperfect past third-person)
zal aangeslagen worden (singular imperfect future first-person)
zult aangeslagen worden (singular imperfect future second-person)
zult aangeslagen worden (singular imperfect future second-person)
zult aangeslagen worden (singular imperfect future second-person)
zal aangeslagen worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen aangeslagen worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen aangeslagen worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen aangeslagen worden (singular imperfect future third-person)
zou aangeslagen worden (singular imperfect conditional first-person)
zou aangeslagen worden (singular imperfect conditional second-person)
zou aangeslagen worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt aangeslagen worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt aangeslagen worden (singular imperfect conditional second-person)
zou aangeslagen worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden aangeslagen worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden aangeslagen worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden aangeslagen worden (singular imperfect conditional third-person)
ben aangeslagen (perfect present first-person)
bent aangeslagen (perfect present second-person)
bent aangeslagen (perfect present second-person)
is aangeslagen (perfect present second-person)
zijt aangeslagen (perfect present second-person)
is aangeslagen (perfect present third-person)
zijn aangeslagen (perfect present first-person)
zijn aangeslagen (perfect present second-person)
zijn aangeslagen (perfect present third-person)
was aangeslagen (perfect past first-person)
was aangeslagen (perfect past second-person)
was aangeslagen (perfect past second-person)
waart aangeslagen (perfect past second-person)
was aangeslagen (perfect past third-person)
waren aangeslagen (perfect past first-person)
waren aangeslagen (perfect past second-person)
waren aangeslagen (perfect past third-person)
zal aangeslagen zijn (perfect future first-person)
zult aangeslagen zijn (perfect future second-person)
zult aangeslagen zijn (perfect future second-person)
zult aangeslagen zijn (perfect future second-person)
zal aangeslagen zijn (perfect future third-person)
zullen aangeslagen zijn (perfect future first-person)
zullen aangeslagen zijn (perfect future second-person)
zullen aangeslagen zijn (perfect future third-person)
zou aangeslagen zijn (perfect conditional first-person)
zou aangeslagen zijn (perfect conditional second-person)
zou aangeslagen zijn (perfect conditional second-person)
zoudt aangeslagen zijn (perfect conditional second-person)
zoudt aangeslagen zijn (perfect conditional second-person)
zou aangeslagen zijn (perfect conditional third-person)
zouden aangeslagen zijn (perfect conditional first-person)
zouden aangeslagen zijn (perfect conditional second-person)
zouden aangeslagen zijn (perfect conditional third-person)

Toen de Nederlandse regering rijke Nederlanders aansloeg met hoge vermogensbelastingen zijn de rijksten naar België gevlucht en leven daar nu verder als Nederbelg.


aanspreken

sprak aan (past)
aangesproken (past participle)
aan te spreken (active infinitive imperfect present long-form)
hebben aangesproken (active infinitive perfect present short-form)
te hebben aangesproken (active infinitive perfect present long-form)
aangesproken zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
aangesproken te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
aansprekend (imperfect participle)
aangesproken (past participle)
spreek aan (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
spreekt aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
spreekt aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
spreekt aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
spreekt aan (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
spreken aan (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
spreken aan (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
spreken aan (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
sprak aan (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
sprak aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
sprak aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
spraakt aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
sprak aan (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
spraken aan (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
spraken aan (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
spraken aan (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal aanspreken (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult aanspreken (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanspreken (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aanspreken (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanspreken (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aanspreken (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanspreken (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen aanspreken (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen aanspreken (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen aanspreken (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou aanspreken (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou aanspreken (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) aanspreken (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt aanspreken (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou aanspreken (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden aanspreken (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden aanspreken (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden aanspreken (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
aanspreek (subordinate-clause present)
aanspreekt (subordinate-clause present)
aanspreekt (subordinate-clause present)
aanspreekt (subordinate-clause present)
aanspreekt (subordinate-clause present)
aansprak (subordinate-clause past)
aansprak (subordinate-clause past)
aansprak (subordinate-clause past)
aanspraakt (subordinate-clause past)
aansprak (subordinate-clause past)
aanspraken (subordinate-clause past)
aanspraken (subordinate-clause past)
aanspraken (subordinate-clause past)
heb aangesproken (perfect present first-person)
hebt aangesproken (perfect present second-person)
hebt aangesproken (perfect present second-person)
heeft aangesproken (perfect present second-person)
hebt aangesproken (perfect present second-person)
heeft aangesproken (perfect present third-person)
hebben aangesproken (perfect present first-person)
hebben aangesproken (perfect present second-person)
hebben aangesproken (perfect present third-person)
had aangesproken (perfect past first-person)
had aangesproken (perfect past second-person)
had aangesproken (perfect past second-person)
hadt aangesproken (perfect past second-person)
had aangesproken (perfect past third-person)
hadden aangesproken (perfect past first-person)
hadden aangesproken (perfect past second-person)
hadden aangesproken (perfect past third-person)
zal aangesproken hebben (perfect future first-person)
zal aangesproken hebben (perfect future second-person)
zult aangesproken hebben (perfect future second-person)
zult aangesproken hebben (perfect future second-person)
zal aangesproken hebben (perfect future second-person)
zult aangesproken hebben (perfect future second-person)
zal aangesproken hebben (perfect future third-person)
zullen aangesproken hebben (perfect future first-person)
zullen aangesproken hebben (perfect future second-person)
zullen aangesproken hebben (perfect future third-person)
zou aangesproken hebben (perfect conditional first-person)
zou aangesproken hebben (perfect conditional second-person)
zou aangesproken hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangesproken hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangesproken hebben (perfect conditional second-person)
zou aangesproken hebben (perfect conditional third-person)
zouden aangesproken hebben (perfect conditional first-person)
zouden aangesproken hebben (perfect conditional second-person)
zouden aangesproken hebben (perfect conditional third-person)
er wordt aangesproken (impersonal passive present imperfect)
er is aangesproken (impersonal passive present perfect)
er werd aangesproken (impersonal passive past imperfect)
er was aangesproken (impersonal passive past perfect)
er zal aangesproken worden (impersonal passive future imperfect)
er zal aangesproken zijn (impersonal passive future perfect)
er zou aangesproken worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou aangesproken zijn (impersonal passive conditional perfect)

De buren hebben mij aangesproken voor de schade aan het hek, maar die werd gelukkig betaald via de aansprakelijkheidsverzekering.


grondwet

kushtetutë

wet die de principes van een staat definieert

grondwetten (plural)
grondwetje (diminutive singular)
grondwetjes (diminutive plural)

Nederlandse hoogleraren: verdrag EU en Canada in strijd met grondwet

Volgens Harris tonen de opmerkingen van John Kelly aan dat Trump "geen leger wil dat loyaal is aan de grondwet van de VS. Hij wil een leger dat hem persoonlijk trouw zal zijn, iemand die zijn bevelen zal gehoorzamen, zelfs als hij hen zegt de wet te overtreden of hun eed aan de grondwet te negeren".


hof

In de betekenis van ‘omheind stuk grond’ voor het eerst aangetroffen in 976

> Germaans *hof- > Proto-Indo-Europees *keup-, gevormd uit *keu- «bocht, holte» met een achtervoegsel. Vgl Oudsaksisch hof, Oudhoogduits hof (Duits Hof), Oudnoors hof (Oudnoords hov).

Europees Hof voor de Rechten van de Mens

Europese Hof voor de Rechten van de Mens

Iemand het hof maken

Iemand complimentjes geven, hem/haar huldigen; tegenwoordig vooral gezegd van een man die een vrouw probeert te versieren [3]

In zijn hof zijn

Zich amuseren, het leuk hebben, zich vermaken (vgl. in zijn sas zijn, in zijn schik zijn)

Hof

de uitgebreide huishouding van een vorstelijke, bijvoorbeeld koninklijke familie

Gerichtshof

hoven (plural)
hofje (diminutive singular)
hofjes (diminutive plural)

: een instelling waar recht gesproken wordt

Het hof sprak hem vrij.


krijgsraad

samenstelling van krijg en raad met het invoegsel -s-

Kriegsgericht

een raad die optreedt als rechtsorgaan in het krijgsrecht

krijgsraden (plural)
krijgsraadje (diminutive singular)
krijgsraadjes (diminutive plural)


strafzaak

Strafsache

een rechtszaak die door de strafrechter behandeld wordt

strafzaken (plural)
strafzaakje (diminutive singular)
strafzaakjes (diminutive plural)

De strafzaak werd geseponeerd.

De grote strafzaken namen hijzelf en Lars Silbermann natuurlijk voor hun rekening, een juridisch medewerker kon alleen in onbelangrijke zaken pro-deoadvocaat zijn, rijden onder invloed, snelheidsovertredingen, belediging en dat soort dingen.

Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)
 “1968, De grote eeuw deel 7” (2017), Uitgeverij Prometheus , ISBN 9789044633535


misdaad

In de betekenis van ‘vergrijp’ voor het eerst aangetroffen in 901

misdaad

een handeling die een ernstig vergrijp tegen het wetboek van strafrecht is

misdaden (plural)
misdaadje (diminutive singular)
misdaadjes (diminutive plural)

zeer verwerpelijke handeling die volgens het strafrecht wordt bestraft

zwaarste categorie van bestrafte handelingen in het Wetboek van Strafrecht

Moord is een zware misdaad.

zwaarste categorie van bestrafte handelingen in Code Penal (1810-1886)

Moord is een zware misdaad.


misdadiger

zn: afgeleid van misdadig bn met het achtervoegsel -er, mogelijk onder invloed van Duits zelfstandig gebruikt missetätiger bn

kriminal

misdadigers (plural)
misdadigertje (diminutive singular)
misdadigertjes (diminutive plural)

iemand die daden pleegt die een ernstig vergrijp tegen de wet vertegenwoordigen.


cognossement

In de betekenis van ‘zeevrachtbrief’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1514

Konnossement

eigendoms- en ontvangstbewijs waarin zeevrachtbrief en vervoersovereenkomst worden gecombineerd

eigendomsdocument dat wordt opgesteld en verstrekt door een rederij en is zowel een verklaring dat in de zeevrachtbrief omschreven goederen zijn geladen als een vervoersovereenkomst voor het overzeese vervoer van de lading


schuldig

afgeleid van schuld met het achtervoegsel -ig

schuldiger (uninflected comparative)
schuldigst (uninflected superlative)
schuldige (inflected positive)
schuldigere (inflected comparative)
schuldigste (inflected superlative)
schuldigs (partitive positive)
schuldigers (partitive comparative)

verantwoordelijk voor een laakbaar/strafbaar feit

Hij was schuldig aan deze vreselijke moord.


diefstal

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘daad van stelen’ voor het eerst aangetroffen in 1562

vjedhje

het zich onrechtmatig toe-eigenen van goederen of andere bezittingen die aan een ander toebehoren

盗み

ぬすみ ⁽ʲᵃ⁾, nusumi

diefstallen (plural)
diefstalletje (diminutive singular)
diefstalletjes (diminutive plural)

Hij werd van diefstal beschuldigd.


letter

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘schriftteken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1236

letter

een teken om in geschreven taal een klank van de gesproken taal weer te geven

letters (plural)
lettertje (diminutive singular)
lettertjes (diminutive plural)

letter van de wet: de heel precieze tekst van een wet

Dat de letter van de wet ongeveer dezelfde visie op seks uitdrukte als de katholieke kerk was uiterst merkwaardig.


magistraat

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘overheid(spersoon)’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1586

magistraten (plural)
magistraatje (diminutive singular)
magistraatjes (diminutive plural)

De magistraat had zijn oordeel geveld.


firma

Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘handelsnaam, handelszaak’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1806

Firma

een handelsvennootschap waarbij de vennoten hoofdelijk voor het geheel aansprakelijk zijn

firma's (plural)
firmaatje (diminutive singular)
firmaatjes (diminutive plural)

Kunnen wij die producten allemaal bestellen bij die firma?


rechtsgeding

samenstelling van recht en geding met het invoegsel -s-

een geschil dat twee of meer partijen hebben over hun rechten en dat zij aan de uitspraak van een rechter onderwerpen


beklaagde

Verbogen vorm van beklaagd, dat het voltooid deelwoord van beklagen is.

Angeklagte

iemand die voor de rechter van iets beschuldigd wordt

De beklaagde ontkende alle schuld.


proces-verbaal

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ambtshalve opgemaakt verslag’ voor het eerst aangetroffen in 1642

Samenstelling met koppelteken van proces en verbaal (bet. 1), tevens een calque uit het Frans.

Protokoll

de akte waarmee een overheidsambtenaar verslag uitbrengt over wat hij in de uitoefening van zijn functies heeft verricht

processen-verbaal (plural)
proces-verbalen (plural)

De LID kreeg een melding op telefoonnummer 144 en ging erop af. In overleg met het Openbaar Ministerie legde de dienst vervolgens beslag op de dieren en maakte proces-verbaal op tegen de eigenaar.

Weblink bron “Ruim 100 vogels in beslag genomen in Brabant, 'erbarmelijke omstandigheden'” (16 mei 2022), NOS

Ik kreeg een proces-verbaal.


procureur-generaal

(samenkoppeling) van procureur en generaal

produreur-generaal

hoofd van het parket bij het Belgische Hof van Cassatie

public prosecutor

hoogste ambtenaar in het Openbaar Ministerie

Generalstaatsanwalt

het hoofd van het Parket bij de Nederlandse Hoge Raad

procureurs-generaal (plural)
procureurtje-generaal (diminutive singular)
procureurtjes-generaal (diminutive plural)

de vertegenwoordiger van het Belgische Openbaar Ministerie bij de Hoven van Beroep, tevens hoogste gerechtelijke autoriteit in het rechtsgebied van het hof

een lid van het bestuurscollege van het Nederlandse Openbaar Ministerie, het College van procureurs-generaal, dat samen met de staf aldaar het Parket-generaal vormt


product

Van het Latijnse productum, het voltooid deelwoord van producere. In de betekenis van ‘voortbrengsel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1752, in de betekenis van ‘uitkomst van een vermenigvuldiging’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1508

producten (plural)
productje (diminutive singular)
productjes (diminutive plural)


verbod

verboden (plural)
verbodje (diminutive singular)
verbodjes (diminutive plural)

een regel die een bepaalde handeling strafbaar maakt

De wijsheid van het verbod op de handel in marihuana is steeds meer onderwerp van discussie in de wereld.

Den Haag is de eerste stad in Nederland die zo'n verbod invoerde. Sinds 1 januari zijn er geen fossiele reclames in bushokjes of op straat meer te zien. Het gaat bijvoorbeeld om reclames voor vliegreizen en cruisevakanties. De reisbranche was het niet eens met het verbod en spande een kort geding aan, schrijft Omroep West.

Weblink bron “Den Haag krijgt gelijk van de rechter: verbod op fossiele reclames mag” (25 april 2025), NOS


protocol

In de betekenis van ‘ceel, akte’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1477.

Leenwoord uit Frans protocole ‘formulierboek’, overgenomen uit middeleeuws Latijn prōtocollum, ontleend aan Byzantijns-Grieks prōtókollon ‘het blad dat aan het begin van een papyrusrol gelijmd is’.

protocol

geheel van voorschriften en afspraken in de internationale diplomatieke omgang

protocollen (plural)
protocols (plural)
protocolletje (diminutive singular)
protocolletjes (diminutive plural)

de gezamenlijke akten van een notaris, zijn archief; notarisprotocol


scheiden

Via West-Germaans *skaiþan/skaidan- en Protogermaans *skaiþaną. In de betekenis van ‘een verbinding verbreken’ voor het eerst aangetroffen in 1100.

Bij het scheiden van de markt, leert men de kooplui kennen

Als de zaken eenmaal gedaan zijn, leer je iemand pas echt kennen

De bokken van de schapen scheiden

De goeden apart van de kwaden zetten of een scheiding maken tussen goede en slechte mensen / Een scheiding maken tussen mannen en vrouwen / Een scheiding maken tussen mensen die iets durven of kunnen ten opzichte van anderen

Het kaf van het koren scheiden

Het waardevolle van het waardeloze scheiden

Hier scheiden onze wegen

Hierna gaan we uit elkaar, we trekken vanaf nu niet langer samen op

scheidde(schied) (past)
gescheiden (past participle)
te scheiden (active infinitive imperfect present long-form)
zullen scheiden (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen scheiden (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gescheiden (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gescheiden (active infinitive perfect present long-form)
gescheiden zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gescheiden te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
scheidend (imperfect participle)
gescheiden (past participle)
scheide (subjunctive)
scheid (indicative imperfect present singular first-person)
scheidt (indicative imperfect present singular second-person)
scheidt (indicative imperfect present singular second-person)
scheidt (indicative imperfect present singular second-person)
scheidt (indicative imperfect present singular third-person)
scheidde (indicative imperfect past singular first-person)
scheidde (indicative imperfect past singular second-person)
scheidde (indicative imperfect past singular second-person)
scheidde (indicative imperfect past singular second-person)
scheidde (indicative imperfect past singular third-person)
scheidden (indicative imperfect past plural first-person)
scheidden (indicative imperfect past plural second-person)
scheidden (indicative imperfect past plural third-person)
zal scheiden (indicative imperfect future singular first-person)
zult scheiden (indicative imperfect future singular second-person)
zal scheiden (indicative imperfect future singular second-person)
zult scheiden (indicative imperfect future singular second-person)
zal scheiden (indicative imperfect future singular second-person)
zult scheiden (indicative imperfect future singular second-person)
zal scheiden (indicative imperfect future singular third-person)
zullen scheiden (indicative imperfect future plural first-person)
zullen scheiden (indicative imperfect future plural second-person)
zullen scheiden (indicative imperfect future plural third-person)
zou scheiden (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou scheiden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) scheiden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt scheiden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou scheiden (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden scheiden (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden scheiden (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden scheiden (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gescheiden (perfect present first-person)
hebt gescheiden (perfect present second-person)
hebt gescheiden (perfect present second-person)
heeft gescheiden (perfect present second-person)
hebt gescheiden (perfect present second-person)
heeft gescheiden (perfect present third-person)
hebben gescheiden (perfect present first-person)
hebben gescheiden (perfect present second-person)
hebben gescheiden (perfect present third-person)
had gescheiden (perfect past first-person)
had gescheiden (perfect past second-person)
had gescheiden (perfect past second-person)
hadt gescheiden (perfect past second-person)
had gescheiden (perfect past third-person)
hadden gescheiden (perfect past first-person)
hadden gescheiden (perfect past second-person)
hadden gescheiden (perfect past third-person)
zal gescheiden hebben (perfect future first-person)
zal gescheiden hebben (perfect future second-person)
zult gescheiden hebben (perfect future second-person)
zult gescheiden hebben (perfect future second-person)
zal gescheiden hebben (perfect future second-person)
zult gescheiden hebben (perfect future second-person)
zal gescheiden hebben (perfect future third-person)
zullen gescheiden hebben (perfect future first-person)
zullen gescheiden hebben (perfect future second-person)
zullen gescheiden hebben (perfect future third-person)
zou gescheiden hebben (perfect conditional first-person)
zou gescheiden hebben (perfect conditional second-person)
zou gescheiden hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gescheiden hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gescheiden hebben (perfect conditional second-person)
zou gescheiden hebben (perfect conditional third-person)
zouden gescheiden hebben (perfect conditional first-person)
zouden gescheiden hebben (perfect conditional second-person)
zouden gescheiden hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gescheiden (impersonal passive present imperfect)
er is gescheiden (impersonal passive present perfect)
er werd gescheiden (impersonal passive past imperfect)
er was gescheiden (impersonal passive past perfect)
er zal gescheiden worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gescheiden zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gescheiden worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gescheiden zijn (impersonal passive conditional perfect)
gescheiden worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gescheiden te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gescheiden zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gescheiden te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gescheiden zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gescheiden te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gescheiden zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gescheiden te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gescheiden (singular imperfect present first-person)
wordt gescheiden (singular imperfect present second-person)
wordt gescheiden (singular imperfect present second-person)
wordt gescheiden (singular imperfect present second-person)
wordt gescheiden (singular imperfect present plural third-person)
worden gescheiden (singular imperfect present plural first-person)
worden gescheiden (singular imperfect present plural second-person)
worden gescheiden (singular imperfect present third-person)
werd gescheiden (singular imperfect past first-person)
werd gescheiden (singular imperfect past second-person)
werd gescheiden (singular imperfect past second-person)
werdt gescheiden (singular imperfect past second-person)
werd gescheiden (singular imperfect past plural third-person)
werden gescheiden (singular imperfect past plural first-person)
werden gescheiden (singular imperfect past plural second-person)
werden gescheiden (singular imperfect past third-person)
zal gescheiden worden (singular imperfect future first-person)
zult gescheiden worden (singular imperfect future second-person)
zult gescheiden worden (singular imperfect future second-person)
zult gescheiden worden (singular imperfect future second-person)
zal gescheiden worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gescheiden worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gescheiden worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gescheiden worden (singular imperfect future third-person)
zou gescheiden worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gescheiden worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gescheiden worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gescheiden worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gescheiden worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gescheiden worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gescheiden worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gescheiden worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gescheiden worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gescheiden (perfect present first-person)
bent gescheiden (perfect present second-person)
bent gescheiden (perfect present second-person)
is gescheiden (perfect present second-person)
zijt gescheiden (perfect present second-person)
is gescheiden (perfect present third-person)
zijn gescheiden (perfect present first-person)
zijn gescheiden (perfect present second-person)
zijn gescheiden (perfect present third-person)
was gescheiden (perfect past first-person)
was gescheiden (perfect past second-person)
was gescheiden (perfect past second-person)
waart gescheiden (perfect past second-person)
was gescheiden (perfect past third-person)
waren gescheiden (perfect past first-person)
waren gescheiden (perfect past second-person)
waren gescheiden (perfect past third-person)
zal gescheiden zijn (perfect future first-person)
zult gescheiden zijn (perfect future second-person)
zult gescheiden zijn (perfect future second-person)
zult gescheiden zijn (perfect future second-person)
zal gescheiden zijn (perfect future third-person)
zullen gescheiden zijn (perfect future first-person)
zullen gescheiden zijn (perfect future second-person)
zullen gescheiden zijn (perfect future third-person)
zou gescheiden zijn (perfect conditional first-person)
zou gescheiden zijn (perfect conditional second-person)
zou gescheiden zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gescheiden zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gescheiden zijn (perfect conditional second-person)
zou gescheiden zijn (perfect conditional third-person)
zouden gescheiden zijn (perfect conditional first-person)
zouden gescheiden zijn (perfect conditional second-person)
zouden gescheiden zijn (perfect conditional third-person)
scheid me (first-person present singular)
scheiden ons (first-person present plural)
scheidde me (first-person past singular)
scheidden ons (first-person past plural)
zal me scheiden (first-person future singular)
zullen ons scheiden (first-person future plural)
scheidt je (second-person present singular)
scheiden je (second-person present plural)
scheidde je (second-person past singular)
scheidden je (second-person past plural)
zal, zult je scheiden (second-person future singular)
zullen je scheiden (second-person future plural)
scheidt zich/u (second-person present plural)
scheidt zich/u (second-person past singular)
scheidde zich/u (second-person past plural)
scheidde zich/u (second-person future singular)
zult zich/u scheiden (second-person future plural)
zult zich/u scheiden (second-person)
scheidt u (second-person present plural)
scheidt u (second-person past singular)
scheidde u (second-person past plural)
scheidde u (second-person future singular)
zult u scheiden (second-person future plural)
zult u scheiden (second-person)
scheidt zich (third-person present singular)
scheiden zich (third-person present plural)
scheidde zich (third-person past singular)
scheidden zich (third-person past plural)
zal zich scheiden (third-person future singular)
zullen zich scheiden (third-person future plural)
zich scheidend (imperfect participle)
zich gescheiden hebben (past)
scheid u/je , scheidt je (imperative)
scheide zich (subjunctive)

~ van: een huwelijksband wettelijk verbreken

Hij is al enige tijd van haar gescheiden.


sluiten

In de betekenis van ‘toedoen’ voor het eerst aangetroffen in 1240.

erfwoord: Middelnederlands slūten, ontwikkeld uit Oergermaans *slūtan- ‘(af)sluiten’, met mobiele s uit Indo-Europees *kleh₂u-d- (waaruit ook Latijn claudere ‘sluiten’ en Litouws kliudýti ‘doen aanhaken’), dentaal-afleiding van de wortel *kleh₂u- ‘haak, pin’, waartoe ook Iers cló ‘spijker’, Grieks klēís ‘grendel’ en Russisch ključ ‘sleutel’ behoren. Evenals Nederduits sluten, slüten, Duits schließen en Fries slute. Verwantschap met slot, sleutel.

sloot (past)
gesloten (past participle)
te sluiten (active infinitive imperfect present long-form)
zullen sluiten (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen sluiten (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gesloten (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gesloten (active infinitive perfect present long-form)
gesloten zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gesloten te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
sluitend (imperfect participle)
gesloten (past participle)
sluite (subjunctive)
sluit (indicative imperfect present singular first-person)
sluit (indicative imperfect present singular second-person)
sluit (indicative imperfect present singular second-person)
sluit (indicative imperfect present singular second-person)
sluit (indicative imperfect present singular third-person)
sloot (indicative imperfect past singular first-person)
sloot (indicative imperfect past singular second-person)
sloot (indicative imperfect past singular second-person)
sloot (indicative imperfect past singular second-person)
sloot (indicative imperfect past singular third-person)
sloten (indicative imperfect past plural first-person)
sloten (indicative imperfect past plural second-person)
sloten (indicative imperfect past plural third-person)
zal sluiten (indicative imperfect future singular first-person)
zult sluiten (indicative imperfect future singular second-person)
zal sluiten (indicative imperfect future singular second-person)
zult sluiten (indicative imperfect future singular second-person)
zal sluiten (indicative imperfect future singular second-person)
zult sluiten (indicative imperfect future singular second-person)
zal sluiten (indicative imperfect future singular third-person)
zullen sluiten (indicative imperfect future plural first-person)
zullen sluiten (indicative imperfect future plural second-person)
zullen sluiten (indicative imperfect future plural third-person)
zou sluiten (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou sluiten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) sluiten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt sluiten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou sluiten (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden sluiten (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden sluiten (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden sluiten (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gesloten (perfect present first-person)
hebt gesloten (perfect present second-person)
hebt gesloten (perfect present second-person)
heeft gesloten (perfect present second-person)
hebt gesloten (perfect present second-person)
heeft gesloten (perfect present third-person)
hebben gesloten (perfect present first-person)
hebben gesloten (perfect present second-person)
hebben gesloten (perfect present third-person)
had gesloten (perfect past first-person)
had gesloten (perfect past second-person)
had gesloten (perfect past second-person)
hadt gesloten (perfect past second-person)
had gesloten (perfect past third-person)
hadden gesloten (perfect past first-person)
hadden gesloten (perfect past second-person)
hadden gesloten (perfect past third-person)
zal gesloten hebben (perfect future first-person)
zal gesloten hebben (perfect future second-person)
zult gesloten hebben (perfect future second-person)
zult gesloten hebben (perfect future second-person)
zal gesloten hebben (perfect future second-person)
zult gesloten hebben (perfect future second-person)
zal gesloten hebben (perfect future third-person)
zullen gesloten hebben (perfect future first-person)
zullen gesloten hebben (perfect future second-person)
zullen gesloten hebben (perfect future third-person)
zou gesloten hebben (perfect conditional first-person)
zou gesloten hebben (perfect conditional second-person)
zou gesloten hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gesloten hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gesloten hebben (perfect conditional second-person)
zou gesloten hebben (perfect conditional third-person)
zouden gesloten hebben (perfect conditional first-person)
zouden gesloten hebben (perfect conditional second-person)
zouden gesloten hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gesloten (impersonal passive present imperfect)
er is gesloten (impersonal passive present perfect)
er werd gesloten (impersonal passive past imperfect)
er was gesloten (impersonal passive past perfect)
er zal gesloten worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gesloten zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gesloten worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gesloten zijn (impersonal passive conditional perfect)
gesloten worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gesloten te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gesloten zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gesloten te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gesloten zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gesloten te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gesloten zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gesloten te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gesloten (singular imperfect present first-person)
wordt gesloten (singular imperfect present second-person)
wordt gesloten (singular imperfect present second-person)
wordt gesloten (singular imperfect present second-person)
wordt gesloten (singular imperfect present plural third-person)
worden gesloten (singular imperfect present plural first-person)
worden gesloten (singular imperfect present plural second-person)
worden gesloten (singular imperfect present third-person)
werd gesloten (singular imperfect past first-person)
werd gesloten (singular imperfect past second-person)
werd gesloten (singular imperfect past second-person)
werdt gesloten (singular imperfect past second-person)
werd gesloten (singular imperfect past plural third-person)
werden gesloten (singular imperfect past plural first-person)
werden gesloten (singular imperfect past plural second-person)
werden gesloten (singular imperfect past third-person)
zal gesloten worden (singular imperfect future first-person)
zult gesloten worden (singular imperfect future second-person)
zult gesloten worden (singular imperfect future second-person)
zult gesloten worden (singular imperfect future second-person)
zal gesloten worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gesloten worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gesloten worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gesloten worden (singular imperfect future third-person)
zou gesloten worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gesloten worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gesloten worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gesloten worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gesloten worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gesloten worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gesloten worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gesloten worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gesloten worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gesloten (perfect present first-person)
bent gesloten (perfect present second-person)
bent gesloten (perfect present second-person)
is gesloten (perfect present second-person)
zijt gesloten (perfect present second-person)
is gesloten (perfect present third-person)
zijn gesloten (perfect present first-person)
zijn gesloten (perfect present second-person)
zijn gesloten (perfect present third-person)
was gesloten (perfect past first-person)
was gesloten (perfect past second-person)
was gesloten (perfect past second-person)
waart gesloten (perfect past second-person)
was gesloten (perfect past third-person)
waren gesloten (perfect past first-person)
waren gesloten (perfect past second-person)
waren gesloten (perfect past third-person)
zal gesloten zijn (perfect future first-person)
zult gesloten zijn (perfect future second-person)
zult gesloten zijn (perfect future second-person)
zult gesloten zijn (perfect future second-person)
zal gesloten zijn (perfect future third-person)
zullen gesloten zijn (perfect future first-person)
zullen gesloten zijn (perfect future second-person)
zullen gesloten zijn (perfect future third-person)
zou gesloten zijn (perfect conditional first-person)
zou gesloten zijn (perfect conditional second-person)
zou gesloten zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gesloten zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gesloten zijn (perfect conditional second-person)
zou gesloten zijn (perfect conditional third-person)
zouden gesloten zijn (perfect conditional first-person)
zouden gesloten zijn (perfect conditional second-person)
zouden gesloten zijn (perfect conditional third-person)

een compromis/overeenkomst, … ~: tot een gezamenlijke overeenstemming komen en die min of meer officieel maken

Zij hebben toch nog een compromis weten te sluiten.


verzekeren

Afgeleid van zekeren met het voorvoegsel ver-.

verzekerde (past)
verzekerd (past participle)
te verzekeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen verzekeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen verzekeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben verzekerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben verzekerd (active infinitive perfect present long-form)
verzekerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
verzekerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
verzekerend (imperfect participle)
verzekerd (past participle)
verzekere (subjunctive)
verzeker (indicative imperfect present singular first-person)
verzekert (indicative imperfect present singular second-person)
verzekert (indicative imperfect present singular second-person)
verzekert (indicative imperfect present singular second-person)
verzekert (indicative imperfect present singular third-person)
verzekerde (indicative imperfect past singular first-person)
verzekerde (indicative imperfect past singular second-person)
verzekerde (indicative imperfect past singular second-person)
verzekerde (indicative imperfect past singular second-person)
verzekerde (indicative imperfect past singular third-person)
verzekerden (indicative imperfect past plural first-person)
verzekerden (indicative imperfect past plural second-person)
verzekerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal verzekeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult verzekeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal verzekeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult verzekeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal verzekeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult verzekeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal verzekeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen verzekeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen verzekeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen verzekeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou verzekeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou verzekeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) verzekeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt verzekeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou verzekeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden verzekeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden verzekeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden verzekeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb verzekerd (perfect present first-person)
hebt verzekerd (perfect present second-person)
hebt verzekerd (perfect present second-person)
heeft verzekerd (perfect present second-person)
hebt verzekerd (perfect present second-person)
heeft verzekerd (perfect present third-person)
hebben verzekerd (perfect present first-person)
hebben verzekerd (perfect present second-person)
hebben verzekerd (perfect present third-person)
had verzekerd (perfect past first-person)
had verzekerd (perfect past second-person)
had verzekerd (perfect past second-person)
hadt verzekerd (perfect past second-person)
had verzekerd (perfect past third-person)
hadden verzekerd (perfect past first-person)
hadden verzekerd (perfect past second-person)
hadden verzekerd (perfect past third-person)
zal verzekerd hebben (perfect future first-person)
zal verzekerd hebben (perfect future second-person)
zult verzekerd hebben (perfect future second-person)
zult verzekerd hebben (perfect future second-person)
zal verzekerd hebben (perfect future second-person)
zult verzekerd hebben (perfect future second-person)
zal verzekerd hebben (perfect future third-person)
zullen verzekerd hebben (perfect future first-person)
zullen verzekerd hebben (perfect future second-person)
zullen verzekerd hebben (perfect future third-person)
zou verzekerd hebben (perfect conditional first-person)
zou verzekerd hebben (perfect conditional second-person)
zou verzekerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt verzekerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt verzekerd hebben (perfect conditional second-person)
zou verzekerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden verzekerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden verzekerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden verzekerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt verzekerd (impersonal passive present imperfect)
er is verzekerd (impersonal passive present perfect)
er werd verzekerd (impersonal passive past imperfect)
er was verzekerd (impersonal passive past perfect)
er zal verzekerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal verzekerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou verzekerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou verzekerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
verzekerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
verzekerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
verzekerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
verzekerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
verzekerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
verzekerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
verzekerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
verzekerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word verzekerd (singular imperfect present first-person)
wordt verzekerd (singular imperfect present second-person)
wordt verzekerd (singular imperfect present second-person)
wordt verzekerd (singular imperfect present second-person)
wordt verzekerd (singular imperfect present plural third-person)
worden verzekerd (singular imperfect present plural first-person)
worden verzekerd (singular imperfect present plural second-person)
worden verzekerd (singular imperfect present third-person)
werd verzekerd (singular imperfect past first-person)
werd verzekerd (singular imperfect past second-person)
werd verzekerd (singular imperfect past second-person)
werdt verzekerd (singular imperfect past second-person)
werd verzekerd (singular imperfect past plural third-person)
werden verzekerd (singular imperfect past plural first-person)
werden verzekerd (singular imperfect past plural second-person)
werden verzekerd (singular imperfect past third-person)
zal verzekerd worden (singular imperfect future first-person)
zult verzekerd worden (singular imperfect future second-person)
zult verzekerd worden (singular imperfect future second-person)
zult verzekerd worden (singular imperfect future second-person)
zal verzekerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen verzekerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen verzekerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen verzekerd worden (singular imperfect future third-person)
zou verzekerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou verzekerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou verzekerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt verzekerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt verzekerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou verzekerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden verzekerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden verzekerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden verzekerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben verzekerd (perfect present first-person)
bent verzekerd (perfect present second-person)
bent verzekerd (perfect present second-person)
is verzekerd (perfect present second-person)
zijt verzekerd (perfect present second-person)
is verzekerd (perfect present third-person)
zijn verzekerd (perfect present first-person)
zijn verzekerd (perfect present second-person)
zijn verzekerd (perfect present third-person)
was verzekerd (perfect past first-person)
was verzekerd (perfect past second-person)
was verzekerd (perfect past second-person)
waart verzekerd (perfect past second-person)
was verzekerd (perfect past third-person)
waren verzekerd (perfect past first-person)
waren verzekerd (perfect past second-person)
waren verzekerd (perfect past third-person)
zal verzekerd zijn (perfect future first-person)
zult verzekerd zijn (perfect future second-person)
zult verzekerd zijn (perfect future second-person)
zult verzekerd zijn (perfect future second-person)
zal verzekerd zijn (perfect future third-person)
zullen verzekerd zijn (perfect future first-person)
zullen verzekerd zijn (perfect future second-person)
zullen verzekerd zijn (perfect future third-person)
zou verzekerd zijn (perfect conditional first-person)
zou verzekerd zijn (perfect conditional second-person)
zou verzekerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt verzekerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt verzekerd zijn (perfect conditional second-person)
zou verzekerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden verzekerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden verzekerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden verzekerd zijn (perfect conditional third-person)

tegen betaling van een (meestal vaste) premie een contract afsluiten bij een verzekeringsmaatschappij, waarbij bepaald wordt dat bij eventuele schade gedekt zal worden

Zij hadden gelukkig hun reis verzekerd zodat zij bij dat ongeluk hulp konden inroepen.


getuige

vidne

iemand die een gebeurtenis heeft meegemaak of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

getuigen (plural)
getuigetje (diminutive singular)
getuigetjes (diminutive plural)

iemand die een gebeurtenis heeft meegemaakt of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak


transport

van Frans transport, in de betekenis van ‘het vervoeren, overdracht’ voor het eerst aangetroffen in 1506

transporten (plural)
transportje (diminutive singular)
transportjes (diminutive plural)

overdracht van eigendom of ander recht door het wijzigen van de geregistreerde eigenaar


verdrag

In de betekenis van ‘overeenkomst’ voor het eerst aangetroffen in 1483

Vertrag

een wettelijk wederzijds bindende overeenkomst tussen twee of meer staten

verdragen (plural)
verdragje (diminutive singular)
verdragjes (diminutive plural)


voogdij

In de betekenis van ‘gezagsfunctie van voogd’ voor het eerst aangetroffen in 1252.

Middelnederlands vōghedie ‘bewindvoering’, afleiding van vōghet, voocht met het ontleende achtervoegsel -(er)ie ‘-(er)ij’.

familierechtelijke situatie waarbij door wet, rechter of bij testament de zorg voor de belangen van een minderjarige of verlengd minderjarige, het beheer van zijn vermogen en de vertegenwoordiging in rechtszaken wordt toevertrouwd aan een ander dan zijn ouder.

Na het vreselijke ongeluk, waarbij hun beide ouders omgekomen waren, kreeg oom Jan de voogdij over de twee weeskinderen toegewezen.


voogd

In de betekenis van ‘vertegenwoordiger van niet-rechtsbevoegde personen’ voor het eerst aangetroffen in 1237.

Middelnederlands vōghet, voocht ‘beschermer, bewindvoerder, heerser’, leenwoord uit middeleeuws Latijn vocātus ‘gevolmachtigde, afgevaardigde, beheerder’, door procope van klassiek advocātus; verder zie advocaat. Evenzo ontleend zijn Nederduits Vaagt, Duits Vogt ‘bestuurder, ambtenaar’ en Fries fâd, foud.

een door de ouder of de rechter benoemde persoon die zorgt voor de belangen van een minderjarige of een verlengd minderjarige, zijn vermogen beheert en hem vertegenwoordigt in rechtszaken.


arresteren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘in hechtenis nemen’ voor het eerst aangetroffen in 1276

afgeleid van het Franse arrêter (met het achtervoegsel -eren)

arresteerde (past)
gearresteerd (past participle)
te arresteren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen arresteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen arresteren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gearresteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gearresteerd (active infinitive perfect present long-form)
gearresteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gearresteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
arresterend (imperfect participle)
gearresteerd (past participle)
arrestere (subjunctive)
arresteer (indicative imperfect present singular first-person)
arresteert (indicative imperfect present singular second-person)
arresteert (indicative imperfect present singular second-person)
arresteert (indicative imperfect present singular second-person)
arresteert (indicative imperfect present singular third-person)
arresteerde (indicative imperfect past singular first-person)
arresteerde (indicative imperfect past singular second-person)
arresteerde (indicative imperfect past singular second-person)
arresteerde (indicative imperfect past singular second-person)
arresteerde (indicative imperfect past singular third-person)
arresteerden (indicative imperfect past plural first-person)
arresteerden (indicative imperfect past plural second-person)
arresteerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal arresteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult arresteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal arresteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult arresteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal arresteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult arresteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal arresteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen arresteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen arresteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen arresteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou arresteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou arresteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) arresteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt arresteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou arresteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden arresteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden arresteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden arresteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gearresteerd (perfect present first-person)
hebt gearresteerd (perfect present second-person)
hebt gearresteerd (perfect present second-person)
heeft gearresteerd (perfect present second-person)
hebt gearresteerd (perfect present second-person)
heeft gearresteerd (perfect present third-person)
hebben gearresteerd (perfect present first-person)
hebben gearresteerd (perfect present second-person)
hebben gearresteerd (perfect present third-person)
had gearresteerd (perfect past first-person)
had gearresteerd (perfect past second-person)
had gearresteerd (perfect past second-person)
hadt gearresteerd (perfect past second-person)
had gearresteerd (perfect past third-person)
hadden gearresteerd (perfect past first-person)
hadden gearresteerd (perfect past second-person)
hadden gearresteerd (perfect past third-person)
zal gearresteerd hebben (perfect future first-person)
zal gearresteerd hebben (perfect future second-person)
zult gearresteerd hebben (perfect future second-person)
zult gearresteerd hebben (perfect future second-person)
zal gearresteerd hebben (perfect future second-person)
zult gearresteerd hebben (perfect future second-person)
zal gearresteerd hebben (perfect future third-person)
zullen gearresteerd hebben (perfect future first-person)
zullen gearresteerd hebben (perfect future second-person)
zullen gearresteerd hebben (perfect future third-person)
zou gearresteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gearresteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gearresteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gearresteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gearresteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gearresteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gearresteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gearresteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gearresteerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gearresteerd (impersonal passive present imperfect)
er is gearresteerd (impersonal passive present perfect)
er werd gearresteerd (impersonal passive past imperfect)
er was gearresteerd (impersonal passive past perfect)
er zal gearresteerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gearresteerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gearresteerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gearresteerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gearresteerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gearresteerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gearresteerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gearresteerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gearresteerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gearresteerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gearresteerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gearresteerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gearresteerd (singular imperfect present first-person)
wordt gearresteerd (singular imperfect present second-person)
wordt gearresteerd (singular imperfect present second-person)
wordt gearresteerd (singular imperfect present second-person)
wordt gearresteerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gearresteerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gearresteerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gearresteerd (singular imperfect present third-person)
werd gearresteerd (singular imperfect past first-person)
werd gearresteerd (singular imperfect past second-person)
werd gearresteerd (singular imperfect past second-person)
werdt gearresteerd (singular imperfect past second-person)
werd gearresteerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gearresteerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gearresteerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gearresteerd (singular imperfect past third-person)
zal gearresteerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gearresteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gearresteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gearresteerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gearresteerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gearresteerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gearresteerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gearresteerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gearresteerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gearresteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gearresteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gearresteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gearresteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gearresteerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gearresteerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gearresteerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gearresteerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gearresteerd (perfect present first-person)
bent gearresteerd (perfect present second-person)
bent gearresteerd (perfect present second-person)
is gearresteerd (perfect present second-person)
zijt gearresteerd (perfect present second-person)
is gearresteerd (perfect present third-person)
zijn gearresteerd (perfect present first-person)
zijn gearresteerd (perfect present second-person)
zijn gearresteerd (perfect present third-person)
was gearresteerd (perfect past first-person)
was gearresteerd (perfect past second-person)
was gearresteerd (perfect past second-person)
waart gearresteerd (perfect past second-person)
was gearresteerd (perfect past third-person)
waren gearresteerd (perfect past first-person)
waren gearresteerd (perfect past second-person)
waren gearresteerd (perfect past third-person)
zal gearresteerd zijn (perfect future first-person)
zult gearresteerd zijn (perfect future second-person)
zult gearresteerd zijn (perfect future second-person)
zult gearresteerd zijn (perfect future second-person)
zal gearresteerd zijn (perfect future third-person)
zullen gearresteerd zijn (perfect future first-person)
zullen gearresteerd zijn (perfect future second-person)
zullen gearresteerd zijn (perfect future third-person)
zou gearresteerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gearresteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gearresteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gearresteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gearresteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gearresteerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gearresteerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gearresteerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gearresteerd zijn (perfect conditional third-person)

De verdachten werden gearresteerd en voor de rechter gesleept.

Arresteer die man, riep de vrouw op jolige toon.

Suzanne Vermeer
 “All-inclusive” (2006), A. W. Bruna Uitgevers B. V. , Utrecht , ISBN 90-229-9182-2

Ver weg hoorde ze de telefoon overgaan. Wat als de guardia civil buiten stond om haar te arresteren?

Jessie Burton (vert.Marja Borg)
 “De muze” (2017), Luitingh-Sijthoff , ISBN 9789024574704


citeren

In de betekenis van ‘eigen of andermans woorden ontlenen’ voor het eerst aangetroffen in 1897.

Leenwoord uit Frans citer ‘aanhalen’, eerder al ‘dagvaarden, sommeren’, ontleend aan Latijn citāre ‘in snelle beweging brengen, voor het gerecht dagen, zich beroepen op’, frequentatief van ciēre ‘in beweging brengen, roepen, noemen’.

citeerde (past)
geciteerd (past participle)
te citeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen citeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen citeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geciteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geciteerd (active infinitive perfect present long-form)
geciteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geciteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
citerend (imperfect participle)
geciteerd (past participle)
citere (subjunctive)
citeer (indicative imperfect present singular first-person)
citeert (indicative imperfect present singular second-person)
citeert (indicative imperfect present singular second-person)
citeert (indicative imperfect present singular second-person)
citeert (indicative imperfect present singular third-person)
citeerde (indicative imperfect past singular first-person)
citeerde (indicative imperfect past singular second-person)
citeerde (indicative imperfect past singular second-person)
citeerde (indicative imperfect past singular second-person)
citeerde (indicative imperfect past singular third-person)
citeerden (indicative imperfect past plural first-person)
citeerden (indicative imperfect past plural second-person)
citeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal citeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult citeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal citeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult citeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal citeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult citeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal citeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen citeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen citeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen citeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou citeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou citeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) citeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt citeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou citeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden citeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden citeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden citeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geciteerd (perfect present first-person)
hebt geciteerd (perfect present second-person)
hebt geciteerd (perfect present second-person)
heeft geciteerd (perfect present second-person)
hebt geciteerd (perfect present second-person)
heeft geciteerd (perfect present third-person)
hebben geciteerd (perfect present first-person)
hebben geciteerd (perfect present second-person)
hebben geciteerd (perfect present third-person)
had geciteerd (perfect past first-person)
had geciteerd (perfect past second-person)
had geciteerd (perfect past second-person)
hadt geciteerd (perfect past second-person)
had geciteerd (perfect past third-person)
hadden geciteerd (perfect past first-person)
hadden geciteerd (perfect past second-person)
hadden geciteerd (perfect past third-person)
zal geciteerd hebben (perfect future first-person)
zal geciteerd hebben (perfect future second-person)
zult geciteerd hebben (perfect future second-person)
zult geciteerd hebben (perfect future second-person)
zal geciteerd hebben (perfect future second-person)
zult geciteerd hebben (perfect future second-person)
zal geciteerd hebben (perfect future third-person)
zullen geciteerd hebben (perfect future first-person)
zullen geciteerd hebben (perfect future second-person)
zullen geciteerd hebben (perfect future third-person)
zou geciteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geciteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geciteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geciteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geciteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geciteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geciteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geciteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geciteerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geciteerd (impersonal passive present imperfect)
er is geciteerd (impersonal passive present perfect)
er werd geciteerd (impersonal passive past imperfect)
er was geciteerd (impersonal passive past perfect)
er zal geciteerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geciteerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geciteerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geciteerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geciteerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geciteerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geciteerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geciteerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geciteerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geciteerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geciteerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geciteerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geciteerd (singular imperfect present first-person)
wordt geciteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geciteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geciteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geciteerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geciteerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geciteerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geciteerd (singular imperfect present third-person)
werd geciteerd (singular imperfect past first-person)
werd geciteerd (singular imperfect past second-person)
werd geciteerd (singular imperfect past second-person)
werdt geciteerd (singular imperfect past second-person)
werd geciteerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geciteerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geciteerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geciteerd (singular imperfect past third-person)
zal geciteerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geciteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geciteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geciteerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geciteerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geciteerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geciteerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geciteerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geciteerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geciteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geciteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geciteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geciteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geciteerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geciteerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geciteerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geciteerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geciteerd (perfect present first-person)
bent geciteerd (perfect present second-person)
bent geciteerd (perfect present second-person)
is geciteerd (perfect present second-person)
zijt geciteerd (perfect present second-person)
is geciteerd (perfect present third-person)
zijn geciteerd (perfect present first-person)
zijn geciteerd (perfect present second-person)
zijn geciteerd (perfect present third-person)
was geciteerd (perfect past first-person)
was geciteerd (perfect past second-person)
was geciteerd (perfect past second-person)
waart geciteerd (perfect past second-person)
was geciteerd (perfect past third-person)
waren geciteerd (perfect past first-person)
waren geciteerd (perfect past second-person)
waren geciteerd (perfect past third-person)
zal geciteerd zijn (perfect future first-person)
zult geciteerd zijn (perfect future second-person)
zult geciteerd zijn (perfect future second-person)
zult geciteerd zijn (perfect future second-person)
zal geciteerd zijn (perfect future third-person)
zullen geciteerd zijn (perfect future first-person)
zullen geciteerd zijn (perfect future second-person)
zullen geciteerd zijn (perfect future third-person)
zou geciteerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geciteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geciteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geciteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geciteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geciteerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geciteerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geciteerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geciteerd zijn (perfect conditional third-person)


aanhouden

hield aan (past)
aangehouden (past participle)
aan te houden (active infinitive imperfect present long-form)
hebben aangehouden (active infinitive perfect present short-form)
te hebben aangehouden (active infinitive perfect present long-form)
aangehouden zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
aangehouden te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
aanhoudend (imperfect participle)
aangehouden (past participle)
houdt aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
houdt aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
houdt aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
houdt aan (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
houden aan (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
houden aan (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
houden aan (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
hield aan (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
hield aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
hield aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
hieldt aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
hield aan (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
hielden aan (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
hielden aan (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
hielden aan (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal aanhouden (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult aanhouden (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanhouden (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aanhouden (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanhouden (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aanhouden (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanhouden (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen aanhouden (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen aanhouden (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen aanhouden (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou aanhouden (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou aanhouden (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) aanhouden (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt aanhouden (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou aanhouden (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden aanhouden (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden aanhouden (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden aanhouden (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
aanhoudt (subordinate-clause present)
aanhoudt (subordinate-clause present)
aanhoudt (subordinate-clause present)
aanhoudt (subordinate-clause present)
aanhield (subordinate-clause past)
aanhield (subordinate-clause past)
aanhield (subordinate-clause past)
aanhieldt (subordinate-clause past)
aanhield (subordinate-clause past)
aanhielden (subordinate-clause past)
aanhielden (subordinate-clause past)
aanhielden (subordinate-clause past)
heb aangehouden (perfect present first-person)
hebt aangehouden (perfect present second-person)
hebt aangehouden (perfect present second-person)
heeft aangehouden (perfect present second-person)
hebt aangehouden (perfect present second-person)
heeft aangehouden (perfect present third-person)
hebben aangehouden (perfect present first-person)
hebben aangehouden (perfect present second-person)
hebben aangehouden (perfect present third-person)
had aangehouden (perfect past first-person)
had aangehouden (perfect past second-person)
had aangehouden (perfect past second-person)
hadt aangehouden (perfect past second-person)
had aangehouden (perfect past third-person)
hadden aangehouden (perfect past first-person)
hadden aangehouden (perfect past second-person)
hadden aangehouden (perfect past third-person)
zal aangehouden hebben (perfect future first-person)
zal aangehouden hebben (perfect future second-person)
zult aangehouden hebben (perfect future second-person)
zult aangehouden hebben (perfect future second-person)
zal aangehouden hebben (perfect future second-person)
zult aangehouden hebben (perfect future second-person)
zal aangehouden hebben (perfect future third-person)
zullen aangehouden hebben (perfect future first-person)
zullen aangehouden hebben (perfect future second-person)
zullen aangehouden hebben (perfect future third-person)
zou aangehouden hebben (perfect conditional first-person)
zou aangehouden hebben (perfect conditional second-person)
zou aangehouden hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangehouden hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangehouden hebben (perfect conditional second-person)
zou aangehouden hebben (perfect conditional third-person)
zouden aangehouden hebben (perfect conditional first-person)
zouden aangehouden hebben (perfect conditional second-person)
zouden aangehouden hebben (perfect conditional third-person)
er wordt aangehouden (impersonal passive present imperfect)
er is aangehouden (impersonal passive present perfect)
er werd aangehouden (impersonal passive past imperfect)
er was aangehouden (impersonal passive past perfect)
er zal aangehouden worden (impersonal passive future imperfect)
er zal aangehouden zijn (impersonal passive future perfect)
er zou aangehouden worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou aangehouden zijn (impersonal passive conditional perfect)
aangehouden worden (passive infinitive imperfect present short-form)
aangehouden te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
aangehouden zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
aangehouden te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
aangehouden zijn (passive infinitive perfect present short-form)
aangehouden te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
aangehouden zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
aangehouden te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word aangehouden (singular imperfect present first-person)
wordt aangehouden (singular imperfect present second-person)
wordt aangehouden (singular imperfect present second-person)
wordt aangehouden (singular imperfect present second-person)
wordt aangehouden (singular imperfect present plural third-person)
worden aangehouden (singular imperfect present plural first-person)
worden aangehouden (singular imperfect present plural second-person)
worden aangehouden (singular imperfect present third-person)
werd aangehouden (singular imperfect past first-person)
werd aangehouden (singular imperfect past second-person)
werd aangehouden (singular imperfect past second-person)
werdt aangehouden (singular imperfect past second-person)
werd aangehouden (singular imperfect past plural third-person)
werden aangehouden (singular imperfect past plural first-person)
werden aangehouden (singular imperfect past plural second-person)
werden aangehouden (singular imperfect past third-person)
zal aangehouden worden (singular imperfect future first-person)
zult aangehouden worden (singular imperfect future second-person)
zult aangehouden worden (singular imperfect future second-person)
zult aangehouden worden (singular imperfect future second-person)
zal aangehouden worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen aangehouden worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen aangehouden worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen aangehouden worden (singular imperfect future third-person)
zou aangehouden worden (singular imperfect conditional first-person)
zou aangehouden worden (singular imperfect conditional second-person)
zou aangehouden worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt aangehouden worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt aangehouden worden (singular imperfect conditional second-person)
zou aangehouden worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden aangehouden worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden aangehouden worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden aangehouden worden (singular imperfect conditional third-person)
ben aangehouden (perfect present first-person)
bent aangehouden (perfect present second-person)
bent aangehouden (perfect present second-person)
is aangehouden (perfect present second-person)
zijt aangehouden (perfect present second-person)
is aangehouden (perfect present third-person)
zijn aangehouden (perfect present first-person)
zijn aangehouden (perfect present second-person)
zijn aangehouden (perfect present third-person)
was aangehouden (perfect past first-person)
was aangehouden (perfect past second-person)
was aangehouden (perfect past second-person)
waart aangehouden (perfect past second-person)
was aangehouden (perfect past third-person)
waren aangehouden (perfect past first-person)
waren aangehouden (perfect past second-person)
waren aangehouden (perfect past third-person)
zal aangehouden zijn (perfect future first-person)
zult aangehouden zijn (perfect future second-person)
zult aangehouden zijn (perfect future second-person)
zult aangehouden zijn (perfect future second-person)
zal aangehouden zijn (perfect future third-person)
zullen aangehouden zijn (perfect future first-person)
zullen aangehouden zijn (perfect future second-person)
zullen aangehouden zijn (perfect future third-person)
zou aangehouden zijn (perfect conditional first-person)
zou aangehouden zijn (perfect conditional second-person)
zou aangehouden zijn (perfect conditional second-person)
zoudt aangehouden zijn (perfect conditional second-person)
zoudt aangehouden zijn (perfect conditional second-person)
zou aangehouden zijn (perfect conditional third-person)
zouden aangehouden zijn (perfect conditional first-person)
zouden aangehouden zijn (perfect conditional second-person)
zouden aangehouden zijn (perfect conditional third-person)

Tijdens de ongeregeldheden werden de ergste raddraaiers aangehouden.

Bij de supermarkt aan de Iepenlaan in Woerden heeft de politie maandagochtend een 17-jarige jongen uit Litouwen aangehouden op verdenking van diefstal van boodschappen met een winkelwaarde van € 57,-. De dief wilde die morgen rond tien uur een winkelwagen vol boodschappen zonder te betalen de winkel uitloodsen.

Ook in Retranchement in Zeeuws-Vlaanderen werd gisteren een groepje Belgische wielrenners aangereden. Drie van hen raakten gewond, van wie een man uit Knokke-Heist voor behandeling naar het ziekenhuis moest. De bestuurder hier had gedronken, hij werd aangehouden.

Weblink bron “Automobilist die doorreed na ongeluk met wielrenners meldt zich” (16 mei 2022), NOS