copuleren

via Frans copuler ww (met het achtervoegsel -eren van Latijn copulare "verenigen, verbinden"; in de betekenis van ‘paren’ aangetroffen vanaf 1872

copuleerde (past)
gecopuleerd (past participle)
te copuleren (active infinitive imperfect present)
zullen copuleren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen copuleren (active infinitive imperfect future)
hebben gecopuleerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gecopuleerd (active infinitive perfect present)
gecopuleerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gecopuleerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
copulerend (imperfect participle)
gecopuleerd (past participle)
copulere (subjunctive)
copuleer (indicative imperfect present singular first-person)
copuleert (indicative imperfect present singular second-person)
copuleert (indicative imperfect present singular second-person)
copuleert (indicative imperfect present singular second-person)
copuleert (indicative imperfect present singular third-person)
copuleerde (indicative imperfect past singular first-person)
copuleerde (indicative imperfect past singular second-person)
copuleerde (indicative imperfect past singular second-person)
copuleerde (indicative imperfect past singular second-person)
copuleerde (indicative imperfect past singular third-person)
copuleerden (indicative imperfect past plural first-person)
copuleerden (indicative imperfect past plural second-person)
copuleerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal copuleren (indicative imperfect future singular first-person)
zult/zal copuleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult/zal copuleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult copuleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal copuleren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen copuleren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen copuleren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen copuleren (indicative imperfect future plural third-person)
zou copuleren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou copuleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) copuleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt copuleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou copuleren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden copuleren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden copuleren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden copuleren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gecopuleerd (perfect present first-person)
hebt gecopuleerd (perfect present second-person)
hebt/heeft gecopuleerd (perfect present second-person)
hebt gecopuleerd (perfect present second-person)
heeft gecopuleerd (perfect present third-person)
hebben gecopuleerd (perfect present first-person)
hebben gecopuleerd (perfect present second-person)
hebben gecopuleerd (perfect present third-person)
had gecopuleerd (perfect past first-person)
had gecopuleerd (perfect past second-person)
had gecopuleerd (perfect past second-person)
hadt gecopuleerd (perfect past second-person)
had gecopuleerd (perfect past third-person)
hadden gecopuleerd (perfect past first-person)
hadden gecopuleerd (perfect past second-person)
hadden gecopuleerd (perfect past third-person)
zal gecopuleerd hebben (perfect future first-person)
zal/zult gecopuleerd hebben (perfect future second-person)
zult/zal gecopuleerd hebben (perfect future second-person)
zult gecopuleerd hebben (perfect future second-person)
zal gecopuleerd hebben (perfect future third-person)
zullen gecopuleerd hebben (perfect future first-person)
zullen gecopuleerd hebben (perfect future second-person)
zullen gecopuleerd hebben (perfect future third-person)
zou gecopuleerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gecopuleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou/zoudt gecopuleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecopuleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecopuleerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gecopuleerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gecopuleerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gecopuleerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gecopuleerd (impersonal passive present imperfect)
er is gecopuleerd (impersonal passive present perfect)
er werd gecopuleerd (impersonal passive past imperfect)
er was gecopuleerd (impersonal passive past perfect)
er zal gecopuleerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gecopuleerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gecopuleerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gecopuleerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gecopuleerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gecopuleerd te worden (passive infinitive imperfect present)
gecopuleerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gecopuleerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
gecopuleerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gecopuleerd te zijn (passive infinitive perfect present)
gecopuleerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gecopuleerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word gecopuleerd (singular imperfect present first-person)
wordt gecopuleerd (singular imperfect present second-person)
wordt gecopuleerd (singular imperfect present second-person)
wordt gecopuleerd (singular imperfect present second-person)
wordt gecopuleerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gecopuleerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gecopuleerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gecopuleerd (singular imperfect present third-person)
werd gecopuleerd (singular imperfect past first-person)
werd gecopuleerd (singular imperfect past second-person)
werd gecopuleerd (singular imperfect past second-person)
werdt gecopuleerd (singular imperfect past second-person)
werd gecopuleerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gecopuleerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gecopuleerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gecopuleerd (singular imperfect past third-person)
zal gecopuleerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gecopuleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gecopuleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gecopuleerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gecopuleerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gecopuleerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gecopuleerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gecopuleerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gecopuleerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gecopuleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou/zoudt gecopuleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gecopuleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gecopuleerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gecopuleerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gecopuleerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gecopuleerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gecopuleerd (perfect present first-person)
bent gecopuleerd (perfect present second-person)
bent/is gecopuleerd (perfect present second-person)
zijt gecopuleerd (perfect present second-person)
is gecopuleerd (perfect present third-person)
zijn gecopuleerd (perfect present first-person)
zijn gecopuleerd (perfect present second-person)
zijn gecopuleerd (perfect present third-person)
was gecopuleerd (perfect past first-person)
was gecopuleerd (perfect past second-person)
was gecopuleerd (perfect past second-person)
waart gecopuleerd (perfect past second-person)
was gecopuleerd (perfect past third-person)
waren gecopuleerd (perfect past first-person)
waren gecopuleerd (perfect past second-person)
waren gecopuleerd (perfect past third-person)
zal gecopuleerd zijn (perfect future first-person)
zult gecopuleerd zijn (perfect future second-person)
zult gecopuleerd zijn (perfect future second-person)
zult gecopuleerd zijn (perfect future second-person)
zal gecopuleerd zijn (perfect future third-person)
zullen gecopuleerd zijn (perfect future first-person)
zullen gecopuleerd zijn (perfect future second-person)
zullen gecopuleerd zijn (perfect future third-person)
zou gecopuleerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gecopuleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou/zoudt gecopuleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gecopuleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gecopuleerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gecopuleerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gecopuleerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gecopuleerd zijn (perfect conditional third-person)

Bij deze soort wordt er pas gecopuleerd na een uitgebreid paringsritueel.


steigeren

In de betekenis van ‘op de achterbenen gaan staan (van paarden)’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1839

steigerde (past)
gesteigerd (past participle)
te steigeren (active infinitive imperfect present)
zullen steigeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen steigeren (active infinitive imperfect future)
hebben gesteigerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gesteigerd (active infinitive perfect present)
gesteigerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gesteigerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
steigerend (imperfect participle)
gesteigerd (past participle)
steigere (subjunctive)
steiger (indicative imperfect present singular first-person)
steigert (indicative imperfect present singular second-person)
steigert (indicative imperfect present singular second-person)
steigert (indicative imperfect present singular second-person)
steigert (indicative imperfect present singular third-person)
steigerde (indicative imperfect past singular first-person)
steigerde (indicative imperfect past singular second-person)
steigerde (indicative imperfect past singular second-person)
steigerde (indicative imperfect past singular second-person)
steigerde (indicative imperfect past singular third-person)
steigerden (indicative imperfect past plural first-person)
steigerden (indicative imperfect past plural second-person)
steigerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal steigeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult/zal steigeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult/zal steigeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult steigeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal steigeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen steigeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen steigeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen steigeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou steigeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou steigeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) steigeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt steigeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou steigeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden steigeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden steigeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden steigeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gesteigerd (perfect present first-person)
hebt gesteigerd (perfect present second-person)
hebt/heeft gesteigerd (perfect present second-person)
hebt gesteigerd (perfect present second-person)
heeft gesteigerd (perfect present third-person)
hebben gesteigerd (perfect present first-person)
hebben gesteigerd (perfect present second-person)
hebben gesteigerd (perfect present third-person)
had gesteigerd (perfect past first-person)
had gesteigerd (perfect past second-person)
had gesteigerd (perfect past second-person)
hadt gesteigerd (perfect past second-person)
had gesteigerd (perfect past third-person)
hadden gesteigerd (perfect past first-person)
hadden gesteigerd (perfect past second-person)
hadden gesteigerd (perfect past third-person)
zal gesteigerd hebben (perfect future first-person)
zal/zult gesteigerd hebben (perfect future second-person)
zult/zal gesteigerd hebben (perfect future second-person)
zult gesteigerd hebben (perfect future second-person)
zal gesteigerd hebben (perfect future third-person)
zullen gesteigerd hebben (perfect future first-person)
zullen gesteigerd hebben (perfect future second-person)
zullen gesteigerd hebben (perfect future third-person)
zou gesteigerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gesteigerd hebben (perfect conditional second-person)
zou/zoudt gesteigerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gesteigerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gesteigerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gesteigerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gesteigerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gesteigerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gesteigerd (impersonal passive present imperfect)
er is gesteigerd (impersonal passive present perfect)
er werd gesteigerd (impersonal passive past imperfect)
er was gesteigerd (impersonal passive past perfect)
er zal gesteigerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gesteigerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gesteigerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gesteigerd zijn (impersonal passive conditional perfect)


sjorren

herkomst onzeker, in de betekenis van ‘trekken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1671

zurren

iets met touw stevig vastzetten, zodat deze niet kan overgaan bij transport

sjorde (past)
gesjord (past participle)
te sjorren (active infinitive imperfect present)
zullen sjorren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen sjorren (active infinitive imperfect future)
hebben gesjord (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gesjord (active infinitive perfect present)
gesjord zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gesjord te zullen hebben (active infinitive perfect future)
sjorrend (imperfect participle)
gesjord (past participle)
sjorre (subjunctive)
sjor (indicative imperfect present singular first-person)
sjort (indicative imperfect present singular second-person)
sjort (indicative imperfect present singular second-person)
sjort (indicative imperfect present singular second-person)
sjort (indicative imperfect present singular third-person)
sjorde (indicative imperfect past singular first-person)
sjorde (indicative imperfect past singular second-person)
sjorde (indicative imperfect past singular second-person)
sjorde (indicative imperfect past singular second-person)
sjorde (indicative imperfect past singular third-person)
sjorden (indicative imperfect past plural first-person)
sjorden (indicative imperfect past plural second-person)
sjorden (indicative imperfect past plural third-person)
zal sjorren (indicative imperfect future singular first-person)
zult/zal sjorren (indicative imperfect future singular second-person)
zult/zal sjorren (indicative imperfect future singular second-person)
zult sjorren (indicative imperfect future singular second-person)
zal sjorren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen sjorren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen sjorren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen sjorren (indicative imperfect future plural third-person)
zou sjorren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou sjorren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) sjorren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt sjorren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou sjorren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden sjorren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden sjorren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden sjorren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gesjord (perfect present first-person)
hebt gesjord (perfect present second-person)
hebt/heeft gesjord (perfect present second-person)
hebt gesjord (perfect present second-person)
heeft gesjord (perfect present third-person)
hebben gesjord (perfect present first-person)
hebben gesjord (perfect present second-person)
hebben gesjord (perfect present third-person)
had gesjord (perfect past first-person)
had gesjord (perfect past second-person)
had gesjord (perfect past second-person)
hadt gesjord (perfect past second-person)
had gesjord (perfect past third-person)
hadden gesjord (perfect past first-person)
hadden gesjord (perfect past second-person)
hadden gesjord (perfect past third-person)
zal gesjord hebben (perfect future first-person)
zal/zult gesjord hebben (perfect future second-person)
zult/zal gesjord hebben (perfect future second-person)
zult gesjord hebben (perfect future second-person)
zal gesjord hebben (perfect future third-person)
zullen gesjord hebben (perfect future first-person)
zullen gesjord hebben (perfect future second-person)
zullen gesjord hebben (perfect future third-person)
zou gesjord hebben (perfect conditional first-person)
zou gesjord hebben (perfect conditional second-person)
zou/zoudt gesjord hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gesjord hebben (perfect conditional second-person)
zou gesjord hebben (perfect conditional third-person)
zouden gesjord hebben (perfect conditional first-person)
zouden gesjord hebben (perfect conditional second-person)
zouden gesjord hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gesjord (impersonal passive present imperfect)
er is gesjord (impersonal passive present perfect)
er werd gesjord (impersonal passive past imperfect)
er was gesjord (impersonal passive past perfect)
er zal gesjord worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gesjord zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gesjord worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gesjord zijn (impersonal passive conditional perfect)


onteren

afgeleid van eren ww met het voorvoegsel ont-

onteerde (past)
onteerd (past participle)
te onteren (active infinitive imperfect present)
zullen onteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen onteren (active infinitive imperfect future)
hebben onteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben onteerd (active infinitive perfect present)
onteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
onteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
onterend (imperfect participle)
onteerd (past participle)
ontere (subjunctive)
onteer (indicative imperfect present singular first-person)
onteert (indicative imperfect present singular second-person)
onteert (indicative imperfect present singular second-person)
onteert (indicative imperfect present singular second-person)
onteert (indicative imperfect present singular third-person)
onteerde (indicative imperfect past singular first-person)
onteerde (indicative imperfect past singular second-person)
onteerde (indicative imperfect past singular second-person)
onteerde (indicative imperfect past singular second-person)
onteerde (indicative imperfect past singular third-person)
onteerden (indicative imperfect past plural first-person)
onteerden (indicative imperfect past plural second-person)
onteerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal onteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult/zal onteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult/zal onteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult onteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal onteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen onteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen onteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen onteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou onteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou onteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) onteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt onteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou onteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden onteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden onteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden onteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb onteerd (perfect present first-person)
hebt onteerd (perfect present second-person)
hebt/heeft onteerd (perfect present second-person)
hebt onteerd (perfect present second-person)
heeft onteerd (perfect present third-person)
hebben onteerd (perfect present first-person)
hebben onteerd (perfect present second-person)
hebben onteerd (perfect present third-person)
had onteerd (perfect past first-person)
had onteerd (perfect past second-person)
had onteerd (perfect past second-person)
hadt onteerd (perfect past second-person)
had onteerd (perfect past third-person)
hadden onteerd (perfect past first-person)
hadden onteerd (perfect past second-person)
hadden onteerd (perfect past third-person)
zal onteerd hebben (perfect future first-person)
zal/zult onteerd hebben (perfect future second-person)
zult/zal onteerd hebben (perfect future second-person)
zult onteerd hebben (perfect future second-person)
zal onteerd hebben (perfect future third-person)
zullen onteerd hebben (perfect future first-person)
zullen onteerd hebben (perfect future second-person)
zullen onteerd hebben (perfect future third-person)
zou onteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou onteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou/zoudt onteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt onteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou onteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden onteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden onteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden onteerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt onteerd (impersonal passive present imperfect)
er is onteerd (impersonal passive present perfect)
er werd onteerd (impersonal passive past imperfect)
er was onteerd (impersonal passive past perfect)
er zal onteerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal onteerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou onteerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou onteerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
onteerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
onteerd te worden (passive infinitive imperfect present)
onteerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
onteerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
onteerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
onteerd te zijn (passive infinitive perfect present)
onteerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
onteerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word onteerd (singular imperfect present first-person)
wordt onteerd (singular imperfect present second-person)
wordt onteerd (singular imperfect present second-person)
wordt onteerd (singular imperfect present second-person)
wordt onteerd (singular imperfect present plural third-person)
worden onteerd (singular imperfect present plural first-person)
worden onteerd (singular imperfect present plural second-person)
worden onteerd (singular imperfect present third-person)
werd onteerd (singular imperfect past first-person)
werd onteerd (singular imperfect past second-person)
werd onteerd (singular imperfect past second-person)
werdt onteerd (singular imperfect past second-person)
werd onteerd (singular imperfect past plural third-person)
werden onteerd (singular imperfect past plural first-person)
werden onteerd (singular imperfect past plural second-person)
werden onteerd (singular imperfect past third-person)
zal onteerd worden (singular imperfect future first-person)
zult onteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult onteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult onteerd worden (singular imperfect future second-person)
zal onteerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen onteerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen onteerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen onteerd worden (singular imperfect future third-person)
zou onteerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou onteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou/zoudt onteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt onteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou onteerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden onteerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden onteerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden onteerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben onteerd (perfect present first-person)
bent onteerd (perfect present second-person)
bent/is onteerd (perfect present second-person)
zijt onteerd (perfect present second-person)
is onteerd (perfect present third-person)
zijn onteerd (perfect present first-person)
zijn onteerd (perfect present second-person)
zijn onteerd (perfect present third-person)
was onteerd (perfect past first-person)
was onteerd (perfect past second-person)
was onteerd (perfect past second-person)
waart onteerd (perfect past second-person)
was onteerd (perfect past third-person)
waren onteerd (perfect past first-person)
waren onteerd (perfect past second-person)
waren onteerd (perfect past third-person)
zal onteerd zijn (perfect future first-person)
zult onteerd zijn (perfect future second-person)
zult onteerd zijn (perfect future second-person)
zult onteerd zijn (perfect future second-person)
zal onteerd zijn (perfect future third-person)
zullen onteerd zijn (perfect future first-person)
zullen onteerd zijn (perfect future second-person)
zullen onteerd zijn (perfect future third-person)
zou onteerd zijn (perfect conditional first-person)
zou onteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou/zoudt onteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt onteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou onteerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden onteerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden onteerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden onteerd zijn (perfect conditional third-person)

dwingen tot geslachtsgemeenschap buiten het huwelijk

En er kwamen Babyloniers tot haar om liefdesgemeenschap met haar te hebben; zij onteerden haar met hun ontucht, en toen zij door hen onteerd was, keerde zij zich van hen af.

Weblink bron “Bijbelvertaling NBG 1951 Ezechiël 23:17” op bible.com


geil

erfwoord ontwikkeld uit Oudnederlands geil- “vrolijk” (802-17), uit Germaans *gaila- “vrolijk”, verwant aan Duits geil “geil”, “zin in” (Oudhoogduits geil “dartel”, “overmoedig”), Gotisch gailjan “verblijden”.

In de betekenis van “wulps” voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350.

Wat een geile bok is dat !


verkrachting

van Middelnederlands vercrachtinge / vercrachtinghe, Naamwoord van handeling van verkrachten met het achtervoegsel -ing

gewelddaad die leidt tot het seksueel binnendringen van de vagina of anus (met de penis of een voorwerp) tegen de zin in van het slachtoffer

Hij werd veroordeeld voor geweldpleging en verkrachting.


bronst

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘paartijd’ voor het eerst aangetroffen in 1599


penetreren

met het achtervoegsel -eren van Frans pénétrer ww , in de betekenis van ‘doordringen’ voor het eerst aangetroffen in 1636

penetreerde (past)
gepenetreerd (past participle)
te penetreren (active infinitive imperfect present)
zullen penetreren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen penetreren (active infinitive imperfect future)
zijn gepenetreerd (active infinitive perfect present short-form)
te zijn gepenetreerd (active infinitive perfect present)
gepenetreerd zullen zijn (active infinitive perfect future short-form)
gepenetreerd te zullen zijn (active infinitive perfect future)
penetrerend (imperfect participle)
gepenetreerd (past participle)
penetrere (subjunctive)
penetreer (indicative imperfect present singular first-person)
penetreert (indicative imperfect present singular second-person)
penetreert (indicative imperfect present singular second-person)
penetreert (indicative imperfect present singular second-person)
penetreert (indicative imperfect present singular third-person)
penetreerde (indicative imperfect past singular first-person)
penetreerde (indicative imperfect past singular second-person)
penetreerde (indicative imperfect past singular second-person)
penetreerde (indicative imperfect past singular second-person)
penetreerde (indicative imperfect past singular third-person)
penetreerden (indicative imperfect past plural first-person)
penetreerden (indicative imperfect past plural second-person)
penetreerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal penetreren (indicative imperfect future singular first-person)
zult/zal penetreren (indicative imperfect future singular second-person)
zult/zal penetreren (indicative imperfect future singular second-person)
zult penetreren (indicative imperfect future singular second-person)
zal penetreren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen penetreren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen penetreren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen penetreren (indicative imperfect future plural third-person)
zou penetreren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou penetreren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) penetreren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt penetreren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou penetreren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden penetreren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden penetreren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden penetreren (indicative imperfect conditional plural third-person)
ben gepenetreerd (perfect present first-person)
bent gepenetreerd (perfect present second-person)
bent/is gepenetreerd (perfect present second-person)
zijt gepenetreerd (perfect present second-person)
is gepenetreerd (perfect present third-person)
zijn gepenetreerd (perfect present first-person)
zijn gepenetreerd (perfect present second-person)
zijn gepenetreerd (perfect present third-person)
was gepenetreerd (perfect past first-person)
was gepenetreerd (perfect past second-person)
was gepenetreerd (perfect past second-person)
waart gepenetreerd (perfect past second-person)
was gepenetreerd (perfect past third-person)
waren gepenetreerd (perfect past first-person)
waren gepenetreerd (perfect past second-person)
waren gepenetreerd (perfect past third-person)
zal gepenetreerd zijn (perfect future first-person)
zal/zult gepenetreerd zijn (perfect future second-person)
zult/zal gepenetreerd zijn (perfect future second-person)
zult gepenetreerd zijn (perfect future second-person)
zal gepenetreerd zijn (perfect future third-person)
zullen gepenetreerd zijn (perfect future first-person)
zullen gepenetreerd zijn (perfect future second-person)
zullen gepenetreerd zijn (perfect future third-person)
zou gepenetreerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gepenetreerd zijn (perfect conditional second-person)
zou/zoudt gepenetreerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gepenetreerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gepenetreerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gepenetreerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gepenetreerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gepenetreerd zijn (perfect conditional third-person)
er wordt gepenetreerd (impersonal passive present imperfect)
er is gepenetreerd (impersonal passive present perfect)
er werd gepenetreerd (impersonal passive past imperfect)
er was gepenetreerd (impersonal passive past perfect)
er zal gepenetreerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gepenetreerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gepenetreerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gepenetreerd zijn (impersonal passive conditional perfect)

seks hebben door met een penis of dildo het lichaam van de partner binnen te gaan


incest

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bloedschande’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1503

geslachtsverkeer met zeer naë verwanten zoals eigen kinderen of broers, zussen

Bij Egyptische koningen was incest om religieuze redenen welhaast verplicht.

Op dit moment is een huwelijk tussen neef en nicht in Nederland in principe toegestaan. Wettelijk is er bij voortplanting tussen neef en nicht dus geen sprake van incest. Inteelt is het wel. Voor 1970 was een neef-nichthuwelijk verboden en in de afgelopen jaren zijn pogingen gedaan om het opnieuw te verbieden.


handvat

samenstelling van hand en vat
**[1]-[4] "vat" in de betekenis "greep"
**[5] "vat" in de betekenis "bewaarplaats voor vloeistof"

handvatten (singular)
handvatje (diminutive)
handvatjes (diminutive singular)
handvaten (singular)
handvaatje (diminutive)
handvaatjes (diminutive singular)

In de praktijk wordt de verbuiging van [5] ook vaak gebruikt voor [1]-[4]. In de ogen van de Taalunie en Onze Taal komt dit al zo lang en zo veel voor, dat het correct taalgebruik is geworden; gelet op de Woordenlijst Nederlandse Taal de Algemene Nederlandse Spraakkunst en VRT Taalnet hechten sommige taalgebruikers wel aan het onderscheid.

‘Geef mij maar een vrouw met een handvat,’ zong de zeeman voor zich heen.

Weblink bron
Simon Carmiggelt
 “Mag 't een ietsje meer zijn.”, 2de druk (1983), De Arbeiderspers, Amsterdam, ISBN 9029510943, p. 128 op nrc.nl


aseksueel

In de betekenis van ‘geslachtloos’ voor het eerst aangetroffen in 1906

afgeleid van seks met het voorvoegsel a- en met het achtervoegsel -eel

aseksueler (uninflected comparative)
aseksueelst (uninflected superlative)
aseksuele (inflected positive)
aseksuelere (inflected comparative)
aseksueelste (inflected superlative)
aseksueels (partitive positive)
aseksuelers (partitive comparative)


voortplantingssysteem

samenstelling van voortplanting en systeem met het invoegsel -s-

voortplantingssystemen (plural)
voortplantingssysteempje (diminutive singular)
voortplantingssysteempjes (diminutive plural)

is een systeem van geslachtsorganen in een organisme die samenwerken ten behoeve van de voortplanting.


domina

domina's (plural)
dominae (plural)
dominaatje (diminutive singular)
dominaatjes (diminutive plural)

meesteres (in een sadomasochistische relatie)


kuis

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘rein, ingetogen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1265

Je bent kuis wanneer je je seksualiteit bewust hebt aangenomen en goed in je persoonlijkheid hebt geïntegreerd.

“404. Wat is kuise liefde? Waarom moet een Christen kuis leven?”, NS

Ze wekte de indruk van een soort kuise elegantie, of ze die tactiek nu zelf had gekozen of dat ze wijze raad van haar verdediger had gekregen.

Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)
 “1968, De grote eeuw deel 7” (2017), Uitgeverij Prometheus , ISBN 9789044633535


partnerruil

partnerruilen (plural)
partnerruiltje (diminutive singular)
partnerruiltjes (diminutive plural)

tijdelijke ruil van seksuele partners door paren


potloodventer

samenstelling van potlood zn "schrijfstift" en venter zn "verkoper"
**[1] (eufemisme), samenstelling van potlood zn "als verwijzing naar de vorm van een penis" en venter zn "verkoper" , vermoedelijk ontstaan bij de politie; in de betekenis van ‘exhibitionist’ voor het eerst aangetroffen in 1976 (zie vindplaats hieronder)
**[2] straathandel in goedkoop schrijfmateriaal was vooral in de Crisisjaren een manier om het verbod op bedelen te omzeilen, in de betekenis "scharrelaar" aangetroffen vanaf 1898 (zie vindplaats hieronder)

Brieföffner

man die ongevraagd zijn ontblote penis aan voorbijgangers laat zien

Een stereotype potloodventer maakt graag gebruik van een regenjas, die hij plotseling openslaat.

De Hermandad wist de potloodventer, zoals een exhibitionist bij de politie genoemd wordt, spoedig te achterhalen.

Schoonhovense Courant
 Knipsel : Potloodventer in: Het vrĳe volk, jrg. 32 nr. 8868 (5 augustus 1976), De Arbeiderspers, Rotterdam, p. 3 kol. 8


rotzooien

afgeleid van rotzooi zn met het achtervoegsel -en

rotzooide (past)
gerotzooid (past participle)
te rotzooien (active infinitive imperfect present)
zullen rotzooien (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen rotzooien (active infinitive imperfect future)
hebben gerotzooid (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gerotzooid (active infinitive perfect present)
gerotzooid zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gerotzooid te zullen hebben (active infinitive perfect future)
rotzooiend (imperfect participle)
gerotzooid (past participle)
rotzooie (subjunctive)
rotzooi (indicative imperfect present singular first-person)
rotzooit (indicative imperfect present singular second-person)
rotzooit (indicative imperfect present singular second-person)
rotzooit (indicative imperfect present singular second-person)
rotzooit (indicative imperfect present singular third-person)
rotzooide (indicative imperfect past singular first-person)
rotzooide (indicative imperfect past singular second-person)
rotzooide (indicative imperfect past singular second-person)
rotzooide (indicative imperfect past singular second-person)
rotzooide (indicative imperfect past singular third-person)
rotzooiden (indicative imperfect past plural first-person)
rotzooiden (indicative imperfect past plural second-person)
rotzooiden (indicative imperfect past plural third-person)
zal rotzooien (indicative imperfect future singular first-person)
zult/zal rotzooien (indicative imperfect future singular second-person)
zult/zal rotzooien (indicative imperfect future singular second-person)
zult rotzooien (indicative imperfect future singular second-person)
zal rotzooien (indicative imperfect future singular third-person)
zullen rotzooien (indicative imperfect future plural first-person)
zullen rotzooien (indicative imperfect future plural second-person)
zullen rotzooien (indicative imperfect future plural third-person)
zou rotzooien (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou rotzooien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) rotzooien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt rotzooien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou rotzooien (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden rotzooien (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden rotzooien (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden rotzooien (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gerotzooid (perfect present first-person)
hebt gerotzooid (perfect present second-person)
hebt/heeft gerotzooid (perfect present second-person)
hebt gerotzooid (perfect present second-person)
heeft gerotzooid (perfect present third-person)
hebben gerotzooid (perfect present first-person)
hebben gerotzooid (perfect present second-person)
hebben gerotzooid (perfect present third-person)
had gerotzooid (perfect past first-person)
had gerotzooid (perfect past second-person)
had gerotzooid (perfect past second-person)
hadt gerotzooid (perfect past second-person)
had gerotzooid (perfect past third-person)
hadden gerotzooid (perfect past first-person)
hadden gerotzooid (perfect past second-person)
hadden gerotzooid (perfect past third-person)
zal gerotzooid hebben (perfect future first-person)
zal/zult gerotzooid hebben (perfect future second-person)
zult/zal gerotzooid hebben (perfect future second-person)
zult gerotzooid hebben (perfect future second-person)
zal gerotzooid hebben (perfect future third-person)
zullen gerotzooid hebben (perfect future first-person)
zullen gerotzooid hebben (perfect future second-person)
zullen gerotzooid hebben (perfect future third-person)
zou gerotzooid hebben (perfect conditional first-person)
zou gerotzooid hebben (perfect conditional second-person)
zou/zoudt gerotzooid hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gerotzooid hebben (perfect conditional second-person)
zou gerotzooid hebben (perfect conditional third-person)
zouden gerotzooid hebben (perfect conditional first-person)
zouden gerotzooid hebben (perfect conditional second-person)
zouden gerotzooid hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gerotzooid (impersonal passive present imperfect)
er is gerotzooid (impersonal passive present perfect)
er werd gerotzooid (impersonal passive past imperfect)
er was gerotzooid (impersonal passive past perfect)
er zal gerotzooid worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gerotzooid zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gerotzooid worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gerotzooid zijn (impersonal passive conditional perfect)

Opnieuw zorgt een seksfilmpje van een politica in België voor commotie. Op de video is te zien hoe de Hoeilaartse bestuurster Els Uytterhoeven half ontkleed in het gemeentehuis staat te rotzooien met een man. Uytterhoeven is getrouwd en de man in het filmpje is niet haar echtgenote.

Weblink bron “Weer ophef om seksfilmpje Belgische politica” (8 augustus 2013) op nu.nl


autoseksualiteit

afgeleid van seksualiteit met het voorvoegsel auto-

een seksuele voorkeur voor masturbatie (zelfbevrediging) boven seks met een partner


platonisch

eponiem, leenvertaling met het achtervoegsel -isch van Latijn Platonicus bn "van of met betrekking tot de Griekse filosoof Plato uit de 5e eeuw v. Chr."

platonischer (uninflected comparative)
platonische (inflected positive)
platonischere (inflected comparative)
platonischers (partitive comparative)

Hij had met zijn vrouw een platonische relatie.

Poëzie schrijven en wekenlang chatten zonder vooruitzicht op een echte ontmoeting. Misschien bloeit de platonische liefde wel op.

Weblink bron
Haroon Sheikh
 “Corona toont hoe wij door duizend draadjes met elkaar verbonden zijn” (23 maart 2020) op nrc.nl


sadisme

van Frans sadisme, eponiem afgeleid van de 18e eeuwse Franse markies de Sade met het achtervoegsel -isme, in de betekenis van ‘lust tot kwellen’ voor het eerst aangetroffen in 1898

drang om bevrediging te vinden in het pijnigen en kwellen van anderen

Zeegers is veertig als ze in een van haar panden in Breda een fetisjclub begint voor BDSM: bondage en discipline, sadisme en masochisme.

Weblink bron
Anne-Martijn van der Kaaden
 “Leonne (57) is geen hij, geen zij, maar allebei” (31 juli 2018) op nrc.nl


seksverslaving

een vorm van een obsessieve-compulsieve stoornis met een sterk seksueel aspect


hyperseksualiteit

afgeleid van seksualiteit met het voorvoegsel hyper-

seksualiteit met een geslachtsdrift die overactiever is dan men in de samenleving als normaal of wenselijk beschouwt


pedoseksualiteit

afgeleid van seksualiteit met het voorvoegsel pedo-

afgeleid van pedoseksueel met het achtervoegsel -iteit

het zich seksueel primair aangetrokken voelen van volwassenen en bepaalde adolescenten tot kinderen die nog niet geslachtsrijp zijn


heteroseksualiteit

afgeleid van seksualiteit met het voorvoegsel hetero-

seksuele voorkeur voor personen van de andere sekse


seksualiteit

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘geslachtsverkeer’ voor het eerst aangetroffen in 1870

afgeleid van seksueel met het achtervoegsel -iteit


interseksueel

afgeleid van seks met het voorvoegsel inter- en met het achtervoegsel -eel

afgeleid van seksueel met het voorvoegsel inter-

interseksueler (uninflected comparative)
interseksueelst (uninflected superlative)
interseksuele (inflected positive)
interseksuelere (inflected comparative)
interseksueelste (inflected superlative)
interseksueels (partitive positive)
interseksuelers (partitive comparative)

met betrekking tot een lichaam met zowel mannelijke als vrouwelijke kenmerken


pedoseksueel

afgeleid van seksueel met het voorvoegsel pedo-

pedoseksuelen (plural)
pedoseksueeltje (diminutive singular)
pedoseksueeltjes (diminutive plural)

iemand die seksuele handelingen met kinderen verricht of heeft verricht


heteroseksueel

afgeleid van seksueel met het voorvoegsel hetero-

heterosexual

man met seksuele voorkeur voor vrouwen of een vrouw met seksuele voorkeur voor mannen


aseksualiteit

afgeleid van seksualiteit met het voorvoegsel a-


interseksualiteit

afgeleid van seksualiteit met het voorvoegsel inter-

de potentie om zich zowel naar het mannelijke als naar het vrouwelijke geslacht te ontwikkelen


fetisj

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vereerd voorwerp’ voor het eerst aangetroffen in 1602

fetisjen (plural)
fetisje (diminutive singular)
fetisjes (diminutive plural)


vluggertje

dim. tant. afgeleid van vlug bn met het achtervoegsel -er en met het achtervoegsel -tje

seksueel contact dat snel wordt afgerond

...en later vangt hij een gesprek op tussen haar en de man die tijdens het carnaval een vluggertje met haar wil maken.


pedofilie

In de betekenis van ‘een voorkeur voor seks met kinderen’ voor het eerst aangetroffen in 1937

met het voorvoegsel pedo- en met het achtervoegsel -filie

het verlangen van volwassenen naar seksueel contact met kinderen

„Spanje is van oudsher een diep katholiek land. Er bestond een nauwe relatie tussen kerk en staat. Vier decennia lang was er een nationalistische en katholieke dictatuur. En omdat de kerk veel macht heeft gehad, is ze erin geslaagd overlevenden van kerkelijke pedofilie het zwijgen op te leggen.”


pedofiel

met het voorvoegsel pedo- en met het achtervoegsel -fiel

Pädophile

een volwassene die verlangt naar seksueel contact met kinderen

pedofielen (plural)
pedofieltje (diminutive singular)
pedofieltjes (diminutive plural)


flagellantisme

afgeleid van flagellant met het achtervoegsel -isme

geseling als prikkel van de geslachtsdrift


anale seks

anal sex

seks waarbij de anus en het rectum een rol spelen


masturbatie

Naamwoord van handeling van masturberen met het achtervoegsel -atie

masturbation

het stimuleren van de eigen geslachtsdelen teneinde seksueel opgewonden te raken

Een boek over seksuele voorlichting voor kinderen in Indonesië moet uit de handel worden genomen vanwege een passage over masturbatie.


orale seks

orale seks

seks waarbij geslachtsdelen met de mond gestimuleerd worden


fellatio

Afgeleid van het Latijnse woord fellatus ("zuigen").

blowjob

het stimuleren van de penis met de mond, tong of keel


op zijn Grieks

verbinding van  op, zijn en Grieks, een verwijzing naar literatuur uit de Griekse oudheid waarin seks tussen mannen geen probleem was

Ze deden het op zijn Grieks.

Jan wil op zijn Grieks, Ria schrikt, hij is wel erg GROOT.

06-lijnen (advertentie) in: De Telegraaf (15 oktober 1994), Dagblad De Telegraaf, Amsterdam, p. 68 (TA 4) kol. 7


trans-

geboren met de lichamelijke kenmerken van de andere sekse


cis-

geboren met de lichamelijke kenmerken van de eigen sekse

Een cisman kan zowel hetero als homo zijn.


berig

afgeleid van beer met het achtervoegsel -ig

beriger (uninflected comparative)
berigst (uninflected superlative)
berige (inflected positive)
berigere (inflected comparative)
berigste (inflected superlative)
berigs (partitive positive)
berigers (partitive comparative)

naar de beer (mannetjesvarken) verlangend

door het toepassen van de berenspray werd de zeug meteen berig


uitwonen

woonde uit (past)
uitgewoond (past participle)
uit te wonen (active infinitive imperfect present)
hebben uitgewoond (active infinitive perfect present short-form)
te hebben uitgewoond (active infinitive perfect present)
uitgewoond zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
uitgewoond te zullen hebben (active infinitive perfect future)
uitwonend (imperfect participle)
uitgewoond (past participle)
woon uit (indicative imperfect present singular first-person)
woont uit (indicative imperfect present singular second-person)
woont uit (indicative imperfect present singular second-person)
woont uit (indicative imperfect present singular second-person)
woont uit (indicative imperfect present singular third-person)
wonen uit (indicative imperfect present plural first-person)
wonen uit (indicative imperfect present plural second-person)
wonen uit (indicative imperfect present plural third-person)
woonde uit (indicative imperfect past singular first-person)
woonde uit (indicative imperfect past singular second-person)
woonde uit (indicative imperfect past singular second-person)
woonde uit (indicative imperfect past singular second-person)
woonde uit (indicative imperfect past singular third-person)
woonden uit (indicative imperfect past plural first-person)
woonden uit (indicative imperfect past plural second-person)
woonden uit (indicative imperfect past plural third-person)
zal uitwonen (indicative imperfect future singular first-person)
zult/zal uitwonen (indicative imperfect future singular second-person)
zult/zal uitwonen (indicative imperfect future singular second-person)
zult uitwonen (indicative imperfect future singular second-person)
zal uitwonen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen uitwonen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen uitwonen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen uitwonen (indicative imperfect future plural third-person)
zou uitwonen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou uitwonen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) uitwonen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt uitwonen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou uitwonen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden uitwonen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden uitwonen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden uitwonen (indicative imperfect conditional plural third-person)
uitwoon (present)
uitwoont (present)
uitwoont (present)
uitwoont (present)
uitwoont (present)
uitwoonde (past)
uitwoonde (past)
uitwoonde (past)
uitwoonde (past)
uitwoonde (past)
uitwoonden (past)
uitwoonden (past)
uitwoonden (past)
heb uitgewoond (perfect present first-person)
hebt uitgewoond (perfect present second-person)
hebt/heeft uitgewoond (perfect present second-person)
hebt uitgewoond (perfect present second-person)
heeft uitgewoond (perfect present third-person)
hebben uitgewoond (perfect present first-person)
hebben uitgewoond (perfect present second-person)
hebben uitgewoond (perfect present third-person)
had uitgewoond (perfect past first-person)
had uitgewoond (perfect past second-person)
had uitgewoond (perfect past second-person)
hadt uitgewoond (perfect past second-person)
had uitgewoond (perfect past third-person)
hadden uitgewoond (perfect past first-person)
hadden uitgewoond (perfect past second-person)
hadden uitgewoond (perfect past third-person)
zal uitgewoond hebben (perfect future first-person)
zal/zult uitgewoond hebben (perfect future second-person)
zult/zal uitgewoond hebben (perfect future second-person)
zult uitgewoond hebben (perfect future second-person)
zal uitgewoond hebben (perfect future third-person)
zullen uitgewoond hebben (perfect future first-person)
zullen uitgewoond hebben (perfect future second-person)
zullen uitgewoond hebben (perfect future third-person)
zou uitgewoond hebben (perfect conditional first-person)
zou uitgewoond hebben (perfect conditional second-person)
zou/zoudt uitgewoond hebben (perfect conditional second-person)
zoudt uitgewoond hebben (perfect conditional second-person)
zou uitgewoond hebben (perfect conditional third-person)
zouden uitgewoond hebben (perfect conditional first-person)
zouden uitgewoond hebben (perfect conditional second-person)
zouden uitgewoond hebben (perfect conditional third-person)
er wordt uitgewoond (impersonal passive present imperfect)
er is uitgewoond (impersonal passive present perfect)
er werd uitgewoond (impersonal passive past imperfect)
er was uitgewoond (impersonal passive past perfect)
er zal uitgewoond worden (impersonal passive future imperfect)
er zal uitgewoond zijn (impersonal passive future perfect)
er zou uitgewoond worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou uitgewoond zijn (impersonal passive conditional perfect)
uitgewoond worden (passive infinitive imperfect present short-form)
uitgewoond te worden (passive infinitive imperfect present)
uitgewoond zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
uitgewoond te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
uitgewoond zijn (passive infinitive perfect present short-form)
uitgewoond te zijn (passive infinitive perfect present)
uitgewoond zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
uitgewoond te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word uitgewoond (singular imperfect present first-person)
wordt uitgewoond (singular imperfect present second-person)
wordt uitgewoond (singular imperfect present second-person)
wordt uitgewoond (singular imperfect present second-person)
wordt uitgewoond (singular imperfect present plural third-person)
worden uitgewoond (singular imperfect present plural first-person)
worden uitgewoond (singular imperfect present plural second-person)
worden uitgewoond (singular imperfect present third-person)
werd uitgewoond (singular imperfect past first-person)
werd uitgewoond (singular imperfect past second-person)
werd uitgewoond (singular imperfect past second-person)
werdt uitgewoond (singular imperfect past second-person)
werd uitgewoond (singular imperfect past plural third-person)
werden uitgewoond (singular imperfect past plural first-person)
werden uitgewoond (singular imperfect past plural second-person)
werden uitgewoond (singular imperfect past third-person)
zal uitgewoond worden (singular imperfect future first-person)
zult uitgewoond worden (singular imperfect future second-person)
zult uitgewoond worden (singular imperfect future second-person)
zult uitgewoond worden (singular imperfect future second-person)
zal uitgewoond worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen uitgewoond worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen uitgewoond worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen uitgewoond worden (singular imperfect future third-person)
zou uitgewoond worden (singular imperfect conditional first-person)
zou uitgewoond worden (singular imperfect conditional second-person)
zou/zoudt uitgewoond worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt uitgewoond worden (singular imperfect conditional second-person)
zou uitgewoond worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden uitgewoond worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden uitgewoond worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden uitgewoond worden (singular imperfect conditional third-person)
ben uitgewoond (perfect present first-person)
bent uitgewoond (perfect present second-person)
bent/is uitgewoond (perfect present second-person)
zijt uitgewoond (perfect present second-person)
is uitgewoond (perfect present third-person)
zijn uitgewoond (perfect present first-person)
zijn uitgewoond (perfect present second-person)
zijn uitgewoond (perfect present third-person)
was uitgewoond (perfect past first-person)
was uitgewoond (perfect past second-person)
was uitgewoond (perfect past second-person)
waart uitgewoond (perfect past second-person)
was uitgewoond (perfect past third-person)
waren uitgewoond (perfect past first-person)
waren uitgewoond (perfect past second-person)
waren uitgewoond (perfect past third-person)
zal uitgewoond zijn (perfect future first-person)
zult uitgewoond zijn (perfect future second-person)
zult uitgewoond zijn (perfect future second-person)
zult uitgewoond zijn (perfect future second-person)
zal uitgewoond zijn (perfect future third-person)
zullen uitgewoond zijn (perfect future first-person)
zullen uitgewoond zijn (perfect future second-person)
zullen uitgewoond zijn (perfect future third-person)
zou uitgewoond zijn (perfect conditional first-person)
zou uitgewoond zijn (perfect conditional second-person)
zou/zoudt uitgewoond zijn (perfect conditional second-person)
zoudt uitgewoond zijn (perfect conditional second-person)
zou uitgewoond zijn (perfect conditional third-person)
zouden uitgewoond zijn (perfect conditional first-person)
zouden uitgewoond zijn (perfect conditional second-person)
zouden uitgewoond zijn (perfect conditional third-person)

met iemand lang en heftig seks hebben totdat die lichamelijk uitgeput is

Ik lees al een aantal dagen over bareback-feesten. Dat zijn partijtjes waarop condoomloze homo’s elkaar stevig uitwonen. Alles mag en als dat soort homo’s zegt alles, dan bedoelen ze ook alles.

Weblink bron
Youp van ’t Hek
 “Darkroom” (26 februari 2005) op nrc.nl


parenclub

samenstelling van paar en club met het invoegsel -en-

parenclubs (plural)
parenclubje (diminutive singular)
parenclubjes (diminutive plural)

gelegenheid waar bezoekers (meestal alleen paren) onderling seksuele activiteiten (triootjes, groepsseks e.d.) kunnen ontplooien

brengt u de zondag ook graag door in de parenclub of gaat u liever fietsen?


krols

In de betekenis van ‘hitsig’ voor het eerst aangetroffen in 1709

krolser (uninflected comparative)
krolst (uninflected superlative)
krolse (inflected positive)
krolsere (inflected comparative)
krolste (inflected superlative)
krolsers (partitive comparative)

Mijn kat is krols.


paartijd

hoera, de paartijd is weer aangebroken


botergeil

intensief, samenstelling van boter en geil

botergeile (inflected positive)
botergeils (partitive positive)


geilaard

afgeleid van geil met het achtervoegsel -aard


berenspray

samenstelling van beer en spray met het invoegsel -en-

spray die wordt gebruikt om een zeug berig te maken


geilneef

samenstelling van geil ww en neef zn ; bekend geworden creatie van het duo Van Kooten en De Bie

geilneven (plural)
geilneefje (diminutive singular)
geilneefjes (diminutive plural)

wellustig persoon, louter op seks belust iemand

En wij maar werken voor dat stelletje hooghartige, verwijfde slijmjurken die 'm amper nog rechtop kunnen krijgen. Toevallig zit ik hier tijdelijk vast, maar anders zouden jullie met deze geilneef wat beleven.


bloedgeil

intensief, samenstelling van bloed zn en geil bn

bloedgeile (inflected positive)
bloedgeils (partitive positive)


geilpik

geilpikken (plural)
geilpikje (diminutive singular)
geilpikjes (diminutive plural)


bronstig

afgeleid van bronst met het achtervoegsel -ig

bronstiger (uninflected comparative)
bronstigst (uninflected superlative)
bronstige (inflected positive)
bronstigere (inflected comparative)
bronstigste (inflected superlative)
bronstigs (partitive positive)
bronstigers (partitive comparative)

bronstige dames waren altijd welkom in de parenclub


schandknaap

samenstelling van 'schand' (van schande) en knaap

schandknapen (plural)
schandknaapje (diminutive singular)
schandknaapjes (diminutive plural)

jongen die tegen betaling met mannen seks bedrijft


burlen

In de betekenis van ‘bronstig loeien van herten’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1605

burlde (past)
geburld (past participle)
te burlen (active infinitive imperfect present)
zullen burlen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen burlen (active infinitive imperfect future)
hebben geburld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geburld (active infinitive perfect present)
geburld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geburld te zullen hebben (active infinitive perfect future)
burlend (imperfect participle)
geburld (past participle)
burle (subjunctive)
burl (indicative imperfect present singular first-person)
burlt (indicative imperfect present singular second-person)
burlt (indicative imperfect present singular second-person)
burlt (indicative imperfect present singular second-person)
burlt (indicative imperfect present singular third-person)
burlde (indicative imperfect past singular first-person)
burlde (indicative imperfect past singular second-person)
burlde (indicative imperfect past singular second-person)
burlde (indicative imperfect past singular second-person)
burlde (indicative imperfect past singular third-person)
burlden (indicative imperfect past plural first-person)
burlden (indicative imperfect past plural second-person)
burlden (indicative imperfect past plural third-person)
zal burlen (indicative imperfect future singular first-person)
zult/zal burlen (indicative imperfect future singular second-person)
zult/zal burlen (indicative imperfect future singular second-person)
zult burlen (indicative imperfect future singular second-person)
zal burlen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen burlen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen burlen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen burlen (indicative imperfect future plural third-person)
zou burlen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou burlen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) burlen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt burlen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou burlen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden burlen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden burlen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden burlen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geburld (perfect present first-person)
hebt geburld (perfect present second-person)
hebt/heeft geburld (perfect present second-person)
hebt geburld (perfect present second-person)
heeft geburld (perfect present third-person)
hebben geburld (perfect present first-person)
hebben geburld (perfect present second-person)
hebben geburld (perfect present third-person)
had geburld (perfect past first-person)
had geburld (perfect past second-person)
had geburld (perfect past second-person)
hadt geburld (perfect past second-person)
had geburld (perfect past third-person)
hadden geburld (perfect past first-person)
hadden geburld (perfect past second-person)
hadden geburld (perfect past third-person)
zal geburld hebben (perfect future first-person)
zal/zult geburld hebben (perfect future second-person)
zult/zal geburld hebben (perfect future second-person)
zult geburld hebben (perfect future second-person)
zal geburld hebben (perfect future third-person)
zullen geburld hebben (perfect future first-person)
zullen geburld hebben (perfect future second-person)
zullen geburld hebben (perfect future third-person)
zou geburld hebben (perfect conditional first-person)
zou geburld hebben (perfect conditional second-person)
zou/zoudt geburld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geburld hebben (perfect conditional second-person)
zou geburld hebben (perfect conditional third-person)
zouden geburld hebben (perfect conditional first-person)
zouden geburld hebben (perfect conditional second-person)
zouden geburld hebben (perfect conditional third-person)

In de paartijd gingen de elanden altijd burlen

Sinds eind september is de jaarlijkse bronst (paringstijd) weer aangebroken bij de edelherten. Tijdens de volgende weken denken de mannetjes alleen nog maar aan hun toekomstige nageslacht. Ze doen nu dan ook heel erg hun best om de vrouwtjes (hindes) te imponeren met dominant gedrag en luid burlen (brullen of diep loeien). Soms ontstaan er tussen twee concurrenten ook helse gevechten die zelfs al eens een dodelijke afloop kennen voor een van de bekoorders.


voortplantingsdaad

samenstelling van voortplanting en daad met het invoegsel -s-

de daad die verricht wordt waardoor voortplanting mogelijk wordt


voortplanting

Naamwoord van handeling van voortplanten met het achtervoegsel -ing

het voortplanten of zich voortplanten (ook , , )


voortplantingsorgaan

samenstelling van voortplanting en orgaan met het invoegsel -s-

voortplantingsorganen (plural)
voortplantingsorgaantje (diminutive singular)
voortplantingsorgaantjes (diminutive plural)

speciale organen waar planten en dieren over beschikken nodig voor de voortplanting


voortplantingsvermogen

samenstelling van voortplanting en vermogen met het invoegsel -s-

het vermogen dat een soort of individu heeft tot voortplanting


wulps

In de betekenis van ‘wellustig’ voor het eerst aangetroffen in 1611

afgeleid van het oude 'wulp' (welp, jong dier)

wulpser (uninflected comparative)
wulpst (uninflected superlative)
wulpse (inflected positive)
wulpsere (inflected comparative)
wulpste (inflected superlative)
wulpsers (partitive comparative)

verlangend naar (seksueel) genot, wellustig

volgens een Iraanse ayatollah zijn homo's en wulpse vrouwen de oorzaak van aardbevingen
(alleen iemand van het hoogste geestelijke niveau kan natuurlijk tot zulke diepe inzichten komen)


geslachtsleven

samenstelling van geslacht en leven met het invoegsel -s-

de schrijver had een zeer boeiend geslachtsleven


geslachtsapparaat

samenstelling van geslacht en apparaat met het invoegsel -s-

Een extra risico van dekberen (mannelijk varken) is het direct overdragen van infecties van het geslachtsapparaat!!


geslachtsrijp

samenstelling van geslacht en rijp met het invoegsel -s-

geslachtsrijper (uninflected comparative)
geslachtsrijpst (uninflected superlative)
geslachtsrijpe (inflected positive)
geslachtsrijpere (inflected comparative)
geslachtsrijpste (inflected superlative)
geslachtsrijps (partitive positive)
geslachtsrijpers (partitive comparative)

zo ver ontwikkeld dat voortplanting kan plaats vinden


geslachtsdaad

samenstelling van geslacht en daad met het invoegsel -s-


copulatie

Naamwoord van handeling van copuleren met het achtervoegsel -atie


geslachtsverkeer

samenstelling van geslacht en verkeer met het invoegsel -s-


geslachtsklier

samenstelling van geslacht en klier met het invoegsel -s-

geslachtsklieren (plural)
geslachtskliertje (diminutive singular)
geslachtskliertjes (diminutive plural)

elk van de klieren waarin de geslachtscellen gevormd worden


seksslaaf

seksslaven (plural)
seksslaafje (diminutive singular)
seksslaafjes (diminutive plural)

iemand die in een bepaald soort seksuele relatie of erotisch rollenspel ondergeschikt is en de door een ander opgedragen opdrachten uitvoert


onkuisheid

afgeleid van onkuis met het achtervoegsel -heid

handeling, uiting of gedachte die ingaat tegen de seksuele moraal, ontucht


sadomasochisme

In de betekenis van ‘geslachtsverkeer, gepaard met kwelling’ voor het eerst aangetroffen in 1970

samenstelling van sado (van sadisme) en masochisme

vorm van seksuele lustbeleving waarbij pijn, kwelling en onderwerping een belangrijke rol spelen


kuisheid

afgeleid van kuis (stam van het werkwoord kuisen) met het achtervoegsel -heid

iemand die in seksueel opzicht kuis leeft, die geen zinnelijkheid en verzoeking kent, afkeer heeft van ongeoorloofde wellust; in ernstige gevallen ook maagdelijkheid

Nieuwe kuisheid doet haar intrede in Amsterdam


kuisheidsgordel

samenstelling van kuisheid en gordel met het invoegsel -s-

kuisheidsgordels (plural)
kuisheidsgordeltje (diminutive singular)
kuisheidsgordeltjes (diminutive plural)

gordel met slot (voor vrouwen) die geslachtsgemeenschap onmogelijk maakt

in het sadomasochisme gebruikt attribuut

onze clientèle bestaat wat betreft de kuisheidsgordels alleen maar uit fundamentalisten en sadomasochisten


kezen

In de betekenis van ‘neuken’ voor het eerst aangetroffen in 1901

keesde (past)
gekeesd (past participle)
te kezen (active infinitive imperfect present)
zullen kezen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen kezen (active infinitive imperfect future)
hebben gekeesd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gekeesd (active infinitive perfect present)
gekeesd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gekeesd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
kezend (imperfect participle)
gekeesd (past participle)
keze (subjunctive)
kees (indicative imperfect present singular first-person)
keest (indicative imperfect present singular second-person)
keest (indicative imperfect present singular second-person)
keest (indicative imperfect present singular second-person)
keest (indicative imperfect present singular third-person)
keesde (indicative imperfect past singular first-person)
keesde (indicative imperfect past singular second-person)
keesde (indicative imperfect past singular second-person)
keesde (indicative imperfect past singular second-person)
keesde (indicative imperfect past singular third-person)
keesden (indicative imperfect past plural first-person)
keesden (indicative imperfect past plural second-person)
keesden (indicative imperfect past plural third-person)
zal kezen (indicative imperfect future singular first-person)
zult/zal kezen (indicative imperfect future singular second-person)
zult/zal kezen (indicative imperfect future singular second-person)
zult kezen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kezen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen kezen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen kezen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen kezen (indicative imperfect future plural third-person)
zou kezen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou kezen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) kezen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt kezen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou kezen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden kezen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden kezen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden kezen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gekeesd (perfect present first-person)
hebt gekeesd (perfect present second-person)
hebt/heeft gekeesd (perfect present second-person)
hebt gekeesd (perfect present second-person)
heeft gekeesd (perfect present third-person)
hebben gekeesd (perfect present first-person)
hebben gekeesd (perfect present second-person)
hebben gekeesd (perfect present third-person)
had gekeesd (perfect past first-person)
had gekeesd (perfect past second-person)
had gekeesd (perfect past second-person)
hadt gekeesd (perfect past second-person)
had gekeesd (perfect past third-person)
hadden gekeesd (perfect past first-person)
hadden gekeesd (perfect past second-person)
hadden gekeesd (perfect past third-person)
zal gekeesd hebben (perfect future first-person)
zal/zult gekeesd hebben (perfect future second-person)
zult/zal gekeesd hebben (perfect future second-person)
zult gekeesd hebben (perfect future second-person)
zal gekeesd hebben (perfect future third-person)
zullen gekeesd hebben (perfect future first-person)
zullen gekeesd hebben (perfect future second-person)
zullen gekeesd hebben (perfect future third-person)
zou gekeesd hebben (perfect conditional first-person)
zou gekeesd hebben (perfect conditional second-person)
zou/zoudt gekeesd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gekeesd hebben (perfect conditional second-person)
zou gekeesd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gekeesd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gekeesd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gekeesd hebben (perfect conditional third-person)

vrijen, neuken, geslachtsgemeenschap hebben


lapdance

dansnummer waarbij een ontklede of strippende vrouw op de schoot van een bezoeker plaats neemt


paringsdaad

samenstelling van paring en daad met het invoegsel -s-


paring

Naamwoord van handeling van paren met het achtervoegsel -ing


baltsen

baltste (past)
gebaltst (past participle)
te baltsen (active infinitive imperfect present)
zullen baltsen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen baltsen (active infinitive imperfect future)
hebben gebaltst (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gebaltst (active infinitive perfect present)
gebaltst zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gebaltst te zullen hebben (active infinitive perfect future)
baltsend (imperfect participle)
gebaltst (past participle)
baltse (subjunctive)
balts (indicative imperfect present singular first-person)
baltst (indicative imperfect present singular second-person)
baltst (indicative imperfect present singular second-person)
baltst (indicative imperfect present singular second-person)
baltst (indicative imperfect present singular third-person)
baltste (indicative imperfect past singular first-person)
baltste (indicative imperfect past singular second-person)
baltste (indicative imperfect past singular second-person)
baltste (indicative imperfect past singular second-person)
baltste (indicative imperfect past singular third-person)
baltsten (indicative imperfect past plural first-person)
baltsten (indicative imperfect past plural second-person)
baltsten (indicative imperfect past plural third-person)
zal baltsen (indicative imperfect future singular first-person)
zult/zal baltsen (indicative imperfect future singular second-person)
zult/zal baltsen (indicative imperfect future singular second-person)
zult baltsen (indicative imperfect future singular second-person)
zal baltsen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen baltsen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen baltsen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen baltsen (indicative imperfect future plural third-person)
zou baltsen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou baltsen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) baltsen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt baltsen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou baltsen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden baltsen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden baltsen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden baltsen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gebaltst (perfect present first-person)
hebt gebaltst (perfect present second-person)
hebt/heeft gebaltst (perfect present second-person)
hebt gebaltst (perfect present second-person)
heeft gebaltst (perfect present third-person)
hebben gebaltst (perfect present first-person)
hebben gebaltst (perfect present second-person)
hebben gebaltst (perfect present third-person)
had gebaltst (perfect past first-person)
had gebaltst (perfect past second-person)
had gebaltst (perfect past second-person)
hadt gebaltst (perfect past second-person)
had gebaltst (perfect past third-person)
hadden gebaltst (perfect past first-person)
hadden gebaltst (perfect past second-person)
hadden gebaltst (perfect past third-person)
zal gebaltst hebben (perfect future first-person)
zal/zult gebaltst hebben (perfect future second-person)
zult/zal gebaltst hebben (perfect future second-person)
zult gebaltst hebben (perfect future second-person)
zal gebaltst hebben (perfect future third-person)
zullen gebaltst hebben (perfect future first-person)
zullen gebaltst hebben (perfect future second-person)
zullen gebaltst hebben (perfect future third-person)
zou gebaltst hebben (perfect conditional first-person)
zou gebaltst hebben (perfect conditional second-person)
zou/zoudt gebaltst hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gebaltst hebben (perfect conditional second-person)
zou gebaltst hebben (perfect conditional third-person)
zouden gebaltst hebben (perfect conditional first-person)
zouden gebaltst hebben (perfect conditional second-person)
zouden gebaltst hebben (perfect conditional third-person)


inversie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘omkering van de gewone orde’ voor het eerst aangetroffen in 1650

Naamwoord van handeling van inverteren met het achtervoegsel -tie

afgeleid van invers met het achtervoegsel -ie


vrouwencondoom

samenstelling van vrouw en condoom met het invoegsel -en-

vrouwencondooms (plural)
vrouwencondoompje (diminutive singular)
vrouwencondoompjes (diminutive plural)

voorbehoedmiddel, bestaande uit een huls van dunne kunststof, die in de vagina geschoven wordt


gerontofiel

afgeleid van het Griekse 'gérōn' (genitief gérontos) (oude man) met het achtervoegsel -fiel

gerontofielen (plural)
gerontofieltje (diminutive singular)
gerontofieltjes (diminutive plural)

iemand met een seksuele voorkeur voor bejaarden


heterofiel

In de betekenis van ‘seksueel op het andere geslacht gericht’ voor het eerst aangetroffen in 1970

met het voorvoegsel hetero- en met het achtervoegsel -fiel


necrofiel

In de betekenis van ‘seksuele begeerte naar lijken hebbend’ voor het eerst aangetroffen in 1984

met het voorvoegsel necro- en met het achtervoegsel -fiel

iemand met een seksuele voorkeur voor lijken of stervenden

de necrofielen brachten hun vakantie door in een necropolis


sekspop

sekspoppen (plural)
sekspopje (diminutive singular)
sekspopjes (diminutive plural)

pop die wordt gebruikt voor het bedrijven van seks

"In verschillende onderzoeken wordt gesteld dat seks met sekspoppen over dertig jaar de normaalste zaak van de wereld is. Wij willen achterhalen of de wereld er nu al klaar voor is, in hoeverre seks met een pop vergelijkbaar is met menselijke seks en wat deze ontwikkeling betekent voor soa's, maar ook illegale prostitutie, uitbuiting en mensenhandel," aldus woordvoerder T. V.


kittelaar

Naamwoord van handeling van kittelen met het achtervoegsel -aar

kittelaars (plural)
kittelaartje (diminutive singular)
kittelaartjes (diminutive plural)

uiterst gevoelig gedeelte van het uitwendig geslachtsorgaan van de vrouw dat zich direct boven de vaginaopening bevindt, clitoris


potent

Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘met seksueel vermogen’ voor het eerst aangetroffen in 1961

potenter (uninflected comparative)
potentst (uninflected superlative)
potente (inflected positive)
potentere (inflected comparative)
potentste (inflected superlative)
potents (partitive positive)
potenters (partitive comparative)

in staat om geslachtsgemeenschap te hebben


impotent

Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘niet in staat tot geslachtelijk verkeer’ voor het eerst aangetroffen in 1824

van het Frans impotent; op te vatten als afleiding van potent met het ontkennend voorvoegsel in-; [2] kan mogelijk juist andersom de betekenis van potent hebben beïnvloed

impotenter (uninflected comparative)
impotentst (uninflected superlative)
impotente (inflected positive)
impotentere (inflected comparative)
impotentste (inflected superlative)
impotents (partitive positive)
impotenters (partitive comparative)


liefdesdrift

samenstelling van liefde en drift met het invoegsel -s-

hebt u wel eens een plotselinge aanval van liefdesdrift?


befteckel

befteckeltje (diminutive singular)
befteckeltjes (diminutive plural)

iemand die houdt van oraal-genitaal contact


befkanarie

befkanaries (plural)
befkanarietje (diminutive singular)
befkanarietjes (diminutive plural)

geile jongen, iemand die alsmaar achter vrouwen aanzit


bordeelhouder

exploitant van een bordeel, bordeelexploitant


cyberseks

afgeleid van seks met het voorvoegsel cyber-

Een Nederlandse delegatie onder leiding van Collegevoorzitter Herman Bolhaar bezoekt de stad Cordova in het zuiden van de Filipijnen. De stad staat bekend als plek waar veel cyberseks wordt geproduceerd.

Weblink bron “Officier Sabina van der Kallen over mensenhandel als moderne slavernij” (2005-02-27)


vibrator

Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘trillend lichaam’ voor het eerst aangetroffen in 1906

Naamwoord van handeling van vibreren met het achtervoegsel -ator

vibratoren (plural)
vibrators (plural)
vibratortje (diminutive singular)
vibratortjes (diminutive plural)

staafvormig toestel (dildo) met batterij en motor dat trilt voor sensuele prikkeling

Het is een klassieke vibrator die werd omgetoverd tot een absolute clitorisstimulator


striptease

van Engels striptease, in de betekenis van ‘dans waarbij de danser of danseres zich ontkleedt’ voor het eerst aangetroffen in 1948

voorstelling waarin een vrouw of een man zich bewegend op muziek langzaam uitkleedt


temperatuurmethode

samenstelling van temperatuur en methode

een anticonceptiemethode die erop is gebaseerd dat bij iedere eisprong de lichaamstemperatuur van de vrouw met minstens 0,2 °C stijgt


anticonceptivum

afgeleid van conceptivum met het voorvoegsel anti-

anticonceptiva (plural)
anticonceptivumpje (diminutive singular)
anticonceptivumpjes (diminutive plural)


preservatief

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘condoom’ voor het eerst aangetroffen in 1923

afgeleid van preservatie met het achtervoegsel -ief

preservatieven (plural)
preservatiefje (diminutive singular)
preservatiefjes (diminutive plural)


spiraal

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘krullijn, schroeflijn’ voor het eerst aangetroffen in 1872

spiralen (plural)
spiraaltje (diminutive singular)
spiraaltjes (diminutive plural)

bepaald voorbehoedmiddel (meestal spiraaltje genoemd)


cohabitatie

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘paring’ voor het eerst aangetroffen in 1650

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samenwerking van twee politieke tegenstanders’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1986

Naamwoord van handeling van cohabiteren met het achtervoegsel -atie


penetratie

van Frans pénétration, op te vatten als Naamwoord van handeling van penetreren ww met het achtervoegsel -atie, in de betekenis van ‘doordringing’ aangetroffen vanaf 1669

seks waarbij een penis of dildo het lichaam van de partner binnengaat


perversiteit

afgeleid van pervers met het achtervoegsel -iteit


paarseizoen

paarseizoenen (plural)
paarseizoentje (diminutive singular)
paarseizoentjes (diminutive plural)


rukker

Naamwoord van handeling van rukken met het achtervoegsel -er

rukkers (plural)
rukkertje (diminutive singular)
rukkertjes (diminutive plural)

in het bijzonder: manspersoon die zich aftrekt


rammelen

In de betekenis van ‘paren van hazen en konijnen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1573

In de betekenis van ‘ratelen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1528

rammelde (past)
gerammeld (past participle)
te rammelen (active infinitive imperfect present)
zullen rammelen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen rammelen (active infinitive imperfect future)
hebben gerammeld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gerammeld (active infinitive perfect present)
gerammeld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gerammeld te zullen hebben (active infinitive perfect future)
rammelend (imperfect participle)
gerammeld (past participle)
rammele (subjunctive)
rammel (indicative imperfect present singular first-person)
rammelt (indicative imperfect present singular second-person)
rammelt (indicative imperfect present singular second-person)
rammelt (indicative imperfect present singular second-person)
rammelt (indicative imperfect present singular third-person)
rammelde (indicative imperfect past singular first-person)
rammelde (indicative imperfect past singular second-person)
rammelde (indicative imperfect past singular second-person)
rammelde (indicative imperfect past singular second-person)
rammelde (indicative imperfect past singular third-person)
rammelden (indicative imperfect past plural first-person)
rammelden (indicative imperfect past plural second-person)
rammelden (indicative imperfect past plural third-person)
zal rammelen (indicative imperfect future singular first-person)
zult/zal rammelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult/zal rammelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult rammelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal rammelen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen rammelen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen rammelen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen rammelen (indicative imperfect future plural third-person)
zou rammelen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou rammelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) rammelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt rammelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou rammelen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden rammelen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden rammelen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden rammelen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gerammeld (perfect present first-person)
hebt gerammeld (perfect present second-person)
hebt/heeft gerammeld (perfect present second-person)
hebt gerammeld (perfect present second-person)
heeft gerammeld (perfect present third-person)
hebben gerammeld (perfect present first-person)
hebben gerammeld (perfect present second-person)
hebben gerammeld (perfect present third-person)
had gerammeld (perfect past first-person)
had gerammeld (perfect past second-person)
had gerammeld (perfect past second-person)
hadt gerammeld (perfect past second-person)
had gerammeld (perfect past third-person)
hadden gerammeld (perfect past first-person)
hadden gerammeld (perfect past second-person)
hadden gerammeld (perfect past third-person)
zal gerammeld hebben (perfect future first-person)
zal/zult gerammeld hebben (perfect future second-person)
zult/zal gerammeld hebben (perfect future second-person)
zult gerammeld hebben (perfect future second-person)
zal gerammeld hebben (perfect future third-person)
zullen gerammeld hebben (perfect future first-person)
zullen gerammeld hebben (perfect future second-person)
zullen gerammeld hebben (perfect future third-person)
zou gerammeld hebben (perfect conditional first-person)
zou gerammeld hebben (perfect conditional second-person)
zou/zoudt gerammeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gerammeld hebben (perfect conditional second-person)
zou gerammeld hebben (perfect conditional third-person)
zouden gerammeld hebben (perfect conditional first-person)
zouden gerammeld hebben (perfect conditional second-person)
zouden gerammeld hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gerammeld (impersonal passive present imperfect)
er is gerammeld (impersonal passive present perfect)
er werd gerammeld (impersonal passive past imperfect)
er was gerammeld (impersonal passive past perfect)
er zal gerammeld worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gerammeld zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gerammeld worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gerammeld zijn (impersonal passive conditional perfect)
gerammeld worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gerammeld te worden (passive infinitive imperfect present)
gerammeld zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gerammeld te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
gerammeld zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gerammeld te zijn (passive infinitive perfect present)
gerammeld zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gerammeld te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word gerammeld (singular imperfect present first-person)
wordt gerammeld (singular imperfect present second-person)
wordt gerammeld (singular imperfect present second-person)
wordt gerammeld (singular imperfect present second-person)
wordt gerammeld (singular imperfect present plural third-person)
worden gerammeld (singular imperfect present plural first-person)
worden gerammeld (singular imperfect present plural second-person)
worden gerammeld (singular imperfect present third-person)
werd gerammeld (singular imperfect past first-person)
werd gerammeld (singular imperfect past second-person)
werd gerammeld (singular imperfect past second-person)
werdt gerammeld (singular imperfect past second-person)
werd gerammeld (singular imperfect past plural third-person)
werden gerammeld (singular imperfect past plural first-person)
werden gerammeld (singular imperfect past plural second-person)
werden gerammeld (singular imperfect past third-person)
zal gerammeld worden (singular imperfect future first-person)
zult gerammeld worden (singular imperfect future second-person)
zult gerammeld worden (singular imperfect future second-person)
zult gerammeld worden (singular imperfect future second-person)
zal gerammeld worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gerammeld worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gerammeld worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gerammeld worden (singular imperfect future third-person)
zou gerammeld worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gerammeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zou/zoudt gerammeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gerammeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gerammeld worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gerammeld worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gerammeld worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gerammeld worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gerammeld (perfect present first-person)
bent gerammeld (perfect present second-person)
bent/is gerammeld (perfect present second-person)
zijt gerammeld (perfect present second-person)
is gerammeld (perfect present third-person)
zijn gerammeld (perfect present first-person)
zijn gerammeld (perfect present second-person)
zijn gerammeld (perfect present third-person)
was gerammeld (perfect past first-person)
was gerammeld (perfect past second-person)
was gerammeld (perfect past second-person)
waart gerammeld (perfect past second-person)
was gerammeld (perfect past third-person)
waren gerammeld (perfect past first-person)
waren gerammeld (perfect past second-person)
waren gerammeld (perfect past third-person)
zal gerammeld zijn (perfect future first-person)
zult gerammeld zijn (perfect future second-person)
zult gerammeld zijn (perfect future second-person)
zult gerammeld zijn (perfect future second-person)
zal gerammeld zijn (perfect future third-person)
zullen gerammeld zijn (perfect future first-person)
zullen gerammeld zijn (perfect future second-person)
zullen gerammeld zijn (perfect future third-person)
zou gerammeld zijn (perfect conditional first-person)
zou gerammeld zijn (perfect conditional second-person)
zou/zoudt gerammeld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gerammeld zijn (perfect conditional second-person)
zou gerammeld zijn (perfect conditional third-person)
zouden gerammeld zijn (perfect conditional first-person)
zouden gerammeld zijn (perfect conditional second-person)
zouden gerammeld zijn (perfect conditional third-person)


soa

(letterwoord) seksueel overdraagbare aandoening

STD

infectieziekte die vooral wordt overgedragen door seksueel contact

soa's (plural)
soa'tje (diminutive singular)
soa'tjes (diminutive plural)

Het meisje kreeg een soa toen ze aan onveilige seks deed.


naspel

Nachspiel

dans, toneel of muziek ter afsluiting van een theaterstuk, opera, ballet etc.

naspelen (plural)
naspelletje (diminutive singular)
naspelletjes (diminutive plural)


huwelijksgemeenschap

samenstelling van huwelijk en gemeenschap met het invoegsel -s-

seksuele omgang binnen het huwelijk, geslachtsgemeenschap


billenkoek

samenstelling van bil zn en koek zn met het invoegsel -en-

billenkoekje (diminutive singular)
billenkoekjes (diminutive plural)

vorm van bdsm waarbij een masochistische partner een pak slaag krijgt


swinger

Overgenomen van het Engelse swinger, van het Engelse to swing

Naamwoord van handeling van swingen (het tijdelijk wisselen van seksuele partner) met het achtervoegsel -er

swingers (plural)
swingertje (diminutive singular)
swingertjes (diminutive plural)

iemand die doet aan tijdelijke ruil van seksuele partner


swingerfeest

swingerfeesten (plural)
swingerfeestje (diminutive singular)
swingerfeestjes (diminutive plural)

een feest waar aan partnerruil gedaan wordt


swingerclub

swingerclubs (plural)
swingerclubje (diminutive singular)
swingerclubjes (diminutive plural)

een club waar aan partnerruil gedaan wordt


swingen

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘dansen’ voor het eerst aangetroffen in 1949

Afgeleid van het Engelse to swing met het achtervoegsel -en

swingde (past)
geswingd (past participle)
te swingen (active infinitive imperfect present)
zullen swingen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen swingen (active infinitive imperfect future)
hebben geswingd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geswingd (active infinitive perfect present)
geswingd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geswingd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
swingend (imperfect participle)
geswingd (past participle)
swinge (subjunctive)
swing (indicative imperfect present singular first-person)
swingt (indicative imperfect present singular second-person)
swingt (indicative imperfect present singular second-person)
swingt (indicative imperfect present singular second-person)
swingt (indicative imperfect present singular third-person)
swingde (indicative imperfect past singular first-person)
swingde (indicative imperfect past singular second-person)
swingde (indicative imperfect past singular second-person)
swingde (indicative imperfect past singular second-person)
swingde (indicative imperfect past singular third-person)
swingden (indicative imperfect past plural first-person)
swingden (indicative imperfect past plural second-person)
swingden (indicative imperfect past plural third-person)
zal swingen (indicative imperfect future singular first-person)
zult/zal swingen (indicative imperfect future singular second-person)
zult/zal swingen (indicative imperfect future singular second-person)
zult swingen (indicative imperfect future singular second-person)
zal swingen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen swingen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen swingen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen swingen (indicative imperfect future plural third-person)
zou swingen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou swingen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) swingen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt swingen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou swingen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden swingen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden swingen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden swingen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geswingd (perfect present first-person)
hebt geswingd (perfect present second-person)
hebt/heeft geswingd (perfect present second-person)
hebt geswingd (perfect present second-person)
heeft geswingd (perfect present third-person)
hebben geswingd (perfect present first-person)
hebben geswingd (perfect present second-person)
hebben geswingd (perfect present third-person)
had geswingd (perfect past first-person)
had geswingd (perfect past second-person)
had geswingd (perfect past second-person)
hadt geswingd (perfect past second-person)
had geswingd (perfect past third-person)
hadden geswingd (perfect past first-person)
hadden geswingd (perfect past second-person)
hadden geswingd (perfect past third-person)
zal geswingd hebben (perfect future first-person)
zal/zult geswingd hebben (perfect future second-person)
zult/zal geswingd hebben (perfect future second-person)
zult geswingd hebben (perfect future second-person)
zal geswingd hebben (perfect future third-person)
zullen geswingd hebben (perfect future first-person)
zullen geswingd hebben (perfect future second-person)
zullen geswingd hebben (perfect future third-person)
zou geswingd hebben (perfect conditional first-person)
zou geswingd hebben (perfect conditional second-person)
zou/zoudt geswingd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geswingd hebben (perfect conditional second-person)
zou geswingd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geswingd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geswingd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geswingd hebben (perfect conditional third-person)

het tijdelijk wisselen van seksuele partner


sekstherapeut

sekstherapeuten (plural)
sekstherapeutje (diminutive singular)
sekstherapeutjes (diminutive plural)

iemand die advies geeft aan mensen die problemen hebben met seks

De sekstherapeut gaf het koppel advies over seks.