appel

áppel: erfwoord, in de betekenis van ‘vrucht’ aangetroffen vanaf 1146

Middelnederlands: appel, apel
::Germaans: *ap(a)laz
:::Indo-Europees: *abl-/*ablu-

West: Duits: Apfel, Engels: apple, Fries: appel

Noord: IJslands: epli, Zweeds: äpple (Oudnoords: epli)

appél: van Frans appel, in de betekenis van ‘beroep, verzet’ aangetroffen vanaf 1336
Het Middelnederlands kende de vorm appeel (ontleend aan het Oudfrans), die bewaard is als verkleinwoord: appeelken. De moderne vorm is een hernieuwde ontlening aan het moderne Frans.

: de reactie of gehoorzaamheid van de vogel


muiten

In de betekenis van ‘oproer maken’ voor het eerst aangetroffen in 1358

meutern

in opstand komen tegen wettige autoriteit

moult

het jeugdkleed verwisselen voor het verenkleed van de volwassen vogel

muitte (past)
gemuit (past participle)
te muiten (active infinitive imperfect present long-form)
zullen muiten (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen muiten (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gemuit (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gemuit (active infinitive perfect present long-form)
gemuit zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gemuit te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
muitend (imperfect participle)
gemuit (past participle)
muite (subjunctive)
muit (indicative imperfect present singular first-person)
muit (indicative imperfect present singular second-person)
muit (indicative imperfect present singular second-person)
muit (indicative imperfect present singular second-person)
muit (indicative imperfect present singular third-person)
muitte (indicative imperfect past singular first-person)
muitte (indicative imperfect past singular second-person)
muitte (indicative imperfect past singular second-person)
muitte (indicative imperfect past singular second-person)
muitte (indicative imperfect past singular third-person)
muitten (indicative imperfect past plural first-person)
muitten (indicative imperfect past plural second-person)
muitten (indicative imperfect past plural third-person)
zal muiten (indicative imperfect future singular first-person)
zult muiten (indicative imperfect future singular second-person)
zal muiten (indicative imperfect future singular second-person)
zult muiten (indicative imperfect future singular second-person)
zal muiten (indicative imperfect future singular second-person)
zult muiten (indicative imperfect future singular second-person)
zal muiten (indicative imperfect future singular third-person)
zullen muiten (indicative imperfect future plural first-person)
zullen muiten (indicative imperfect future plural second-person)
zullen muiten (indicative imperfect future plural third-person)
zou muiten (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou muiten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) muiten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt muiten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou muiten (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden muiten (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden muiten (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden muiten (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gemuit (perfect present first-person)
hebt gemuit (perfect present second-person)
hebt gemuit (perfect present second-person)
heeft gemuit (perfect present second-person)
hebt gemuit (perfect present second-person)
heeft gemuit (perfect present third-person)
hebben gemuit (perfect present first-person)
hebben gemuit (perfect present second-person)
hebben gemuit (perfect present third-person)
had gemuit (perfect past first-person)
had gemuit (perfect past second-person)
had gemuit (perfect past second-person)
hadt gemuit (perfect past second-person)
had gemuit (perfect past third-person)
hadden gemuit (perfect past first-person)
hadden gemuit (perfect past second-person)
hadden gemuit (perfect past third-person)
zal gemuit hebben (perfect future first-person)
zal gemuit hebben (perfect future second-person)
zult gemuit hebben (perfect future second-person)
zult gemuit hebben (perfect future second-person)
zal gemuit hebben (perfect future second-person)
zult gemuit hebben (perfect future second-person)
zal gemuit hebben (perfect future third-person)
zullen gemuit hebben (perfect future first-person)
zullen gemuit hebben (perfect future second-person)
zullen gemuit hebben (perfect future third-person)
zou gemuit hebben (perfect conditional first-person)
zou gemuit hebben (perfect conditional second-person)
zou gemuit hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gemuit hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gemuit hebben (perfect conditional second-person)
zou gemuit hebben (perfect conditional third-person)
zouden gemuit hebben (perfect conditional first-person)
zouden gemuit hebben (perfect conditional second-person)
zouden gemuit hebben (perfect conditional third-person)


valk

via Middelnederlands valke en Oudnederlands falko van Latijn falco, in de betekenis van ‘roofvogel’ voor het eerst aangetroffen in 918

beter met de uil gezeten dan met de valk gevlogen

valken (plural)
valkje (diminutive singular)
valkjes (diminutive plural)

Bij veel soorten is de valk groter dan de tersel.


rood

In de betekenis van ‘kleurnaam’ voor het eerst aangetroffen in 1156

червен

een primaire kleur zoals die van licht met een golflengte tussen de ca. 620 en 740 nm.

sore

roden (singular)
roodje (diminutive)
roodjes (diminutive singular)

/ een vogel die nog niet gemuit heeft en zijn jeugdkleed nog heeft


aansteken

imp

het herstellen van een gebroken of beschadigde staart- of vleugelpen met behulp van een aansteeknaald

stak aan (past)
aangestoken (past participle)
aan te steken (active infinitive imperfect present long-form)
hebben aangestoken (active infinitive perfect present short-form)
te hebben aangestoken (active infinitive perfect present long-form)
aangestoken zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
aangestoken te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
aanstekend (imperfect participle)
aangestoken (past participle)
steek aan (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
steekt aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
steekt aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
steekt aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
steekt aan (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
steken aan (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
steken aan (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
steken aan (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
stak aan (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
stak aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
stak aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
staakt aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
stak aan (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
staken aan (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
staken aan (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
staken aan (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal aansteken (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult aansteken (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aansteken (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aansteken (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aansteken (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aansteken (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aansteken (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen aansteken (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen aansteken (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen aansteken (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou aansteken (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou aansteken (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) aansteken (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt aansteken (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou aansteken (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden aansteken (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden aansteken (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden aansteken (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
aansteek (subordinate-clause present)
aansteekt (subordinate-clause present)
aansteekt (subordinate-clause present)
aansteekt (subordinate-clause present)
aansteekt (subordinate-clause present)
aanstak (subordinate-clause past)
aanstak (subordinate-clause past)
aanstak (subordinate-clause past)
aanstaakt (subordinate-clause past)
aanstak (subordinate-clause past)
aanstaken (subordinate-clause past)
aanstaken (subordinate-clause past)
aanstaken (subordinate-clause past)
heb aangestoken (perfect present first-person)
hebt aangestoken (perfect present second-person)
hebt aangestoken (perfect present second-person)
heeft aangestoken (perfect present second-person)
hebt aangestoken (perfect present second-person)
heeft aangestoken (perfect present third-person)
hebben aangestoken (perfect present first-person)
hebben aangestoken (perfect present second-person)
hebben aangestoken (perfect present third-person)
had aangestoken (perfect past first-person)
had aangestoken (perfect past second-person)
had aangestoken (perfect past second-person)
hadt aangestoken (perfect past second-person)
had aangestoken (perfect past third-person)
hadden aangestoken (perfect past first-person)
hadden aangestoken (perfect past second-person)
hadden aangestoken (perfect past third-person)
zal aangestoken hebben (perfect future first-person)
zal aangestoken hebben (perfect future second-person)
zult aangestoken hebben (perfect future second-person)
zult aangestoken hebben (perfect future second-person)
zal aangestoken hebben (perfect future second-person)
zult aangestoken hebben (perfect future second-person)
zal aangestoken hebben (perfect future third-person)
zullen aangestoken hebben (perfect future first-person)
zullen aangestoken hebben (perfect future second-person)
zullen aangestoken hebben (perfect future third-person)
zou aangestoken hebben (perfect conditional first-person)
zou aangestoken hebben (perfect conditional second-person)
zou aangestoken hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangestoken hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangestoken hebben (perfect conditional second-person)
zou aangestoken hebben (perfect conditional third-person)
zouden aangestoken hebben (perfect conditional first-person)
zouden aangestoken hebben (perfect conditional second-person)
zouden aangestoken hebben (perfect conditional third-person)
er wordt aangestoken (impersonal passive present imperfect)
er is aangestoken (impersonal passive present perfect)
er werd aangestoken (impersonal passive past imperfect)
er was aangestoken (impersonal passive past perfect)
er zal aangestoken worden (impersonal passive future imperfect)
er zal aangestoken zijn (impersonal passive future perfect)
er zou aangestoken worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou aangestoken zijn (impersonal passive conditional perfect)
aangestoken worden (passive infinitive imperfect present short-form)
aangestoken te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
aangestoken zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
aangestoken te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
aangestoken zijn (passive infinitive perfect present short-form)
aangestoken te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
aangestoken zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
aangestoken te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word aangestoken (singular imperfect present first-person)
wordt aangestoken (singular imperfect present second-person)
wordt aangestoken (singular imperfect present second-person)
wordt aangestoken (singular imperfect present second-person)
wordt aangestoken (singular imperfect present plural third-person)
worden aangestoken (singular imperfect present plural first-person)
worden aangestoken (singular imperfect present plural second-person)
worden aangestoken (singular imperfect present third-person)
werd aangestoken (singular imperfect past first-person)
werd aangestoken (singular imperfect past second-person)
werd aangestoken (singular imperfect past second-person)
werdt aangestoken (singular imperfect past second-person)
werd aangestoken (singular imperfect past plural third-person)
werden aangestoken (singular imperfect past plural first-person)
werden aangestoken (singular imperfect past plural second-person)
werden aangestoken (singular imperfect past third-person)
zal aangestoken worden (singular imperfect future first-person)
zult aangestoken worden (singular imperfect future second-person)
zult aangestoken worden (singular imperfect future second-person)
zult aangestoken worden (singular imperfect future second-person)
zal aangestoken worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen aangestoken worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen aangestoken worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen aangestoken worden (singular imperfect future third-person)
zou aangestoken worden (singular imperfect conditional first-person)
zou aangestoken worden (singular imperfect conditional second-person)
zou aangestoken worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt aangestoken worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt aangestoken worden (singular imperfect conditional second-person)
zou aangestoken worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden aangestoken worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden aangestoken worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden aangestoken worden (singular imperfect conditional third-person)
ben aangestoken (perfect present first-person)
bent aangestoken (perfect present second-person)
bent aangestoken (perfect present second-person)
is aangestoken (perfect present second-person)
zijt aangestoken (perfect present second-person)
is aangestoken (perfect present third-person)
zijn aangestoken (perfect present first-person)
zijn aangestoken (perfect present second-person)
zijn aangestoken (perfect present third-person)
was aangestoken (perfect past first-person)
was aangestoken (perfect past second-person)
was aangestoken (perfect past second-person)
waart aangestoken (perfect past second-person)
was aangestoken (perfect past third-person)
waren aangestoken (perfect past first-person)
waren aangestoken (perfect past second-person)
waren aangestoken (perfect past third-person)
zal aangestoken zijn (perfect future first-person)
zult aangestoken zijn (perfect future second-person)
zult aangestoken zijn (perfect future second-person)
zult aangestoken zijn (perfect future second-person)
zal aangestoken zijn (perfect future third-person)
zullen aangestoken zijn (perfect future first-person)
zullen aangestoken zijn (perfect future second-person)
zullen aangestoken zijn (perfect future third-person)
zou aangestoken zijn (perfect conditional first-person)
zou aangestoken zijn (perfect conditional second-person)
zou aangestoken zijn (perfect conditional second-person)
zoudt aangestoken zijn (perfect conditional second-person)
zoudt aangestoken zijn (perfect conditional second-person)
zou aangestoken zijn (perfect conditional third-person)
zouden aangestoken zijn (perfect conditional first-person)
zouden aangestoken zijn (perfect conditional second-person)
zouden aangestoken zijn (perfect conditional third-person)


broek

Verwant met Keltisch braca en Latijn brāca, dat in het Latijn aan het Keltisch moet zijn ontleend. Protogermaans: *brāks. Verwant met o.a. Engels bracket en Frans brague, braguette. Onduidelijk is of het woord een Keltische oorsprong heeft of een Germaanse; de betekenis zou in dat laatste geval oorspronkelijk "achterwerk/schaamstreek" zijn.

Indo-Europees: mogelijk bhrāg-. In dat geval zou broek ook verwant zijn met het Latijnse suffrāgō.

De broek aan hebben

de baas spelen (van een vrouw over haar man), het voor het zeggen hebben

De eigen broek kunnen ophouden

Zichzelf weten te redeen (m.n. in financieel opzicht)

De broek lappen en het garen toegeven

Een dienst verlenen die in verhouding tot de opbrengst erg veel tijd en/of geld kost, of waar uitsluitend verlies op wordt gemaakt

Een te grote broek aanhebben

Een te grote mond hebben, aanmatigend zijn

Het in zijn broek doen

Erg bang zijn (waarbij men soms ook letterlijk urine/ontlasting verliest)

Iemand achter de broek (of: veren/vodden) zitten

Iemand nauwlettend in de gaten houden of opjagen

Iets aan zijn broek krijgen/hebben

Met iets moeilijks, onaangenaams e.d. opgescheept worden/zijn

Mijn broek zakt ervan af

Uiting van sterke verbazing of van hevige verontwaardiging

bukser

kledingstuk dat het onderlichaam en beide benen, elk met een afzonderlijke pijp omhult

broeken (plural)
broekje (diminutive singular)
broekjes (diminutive plural)

de vederen die de onderbuik en het halve loopbeen bedekken en in rust vaak de hele poot


krijten

In de betekenis van ‘luid roepen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1265

krijtte (past)
gekrijt (past participle)

het luidkeels om voedsel van de ouders roepen van een jonge vogel


huif

In de betekenis van ‘kap’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

Haube

kapje dat een valk wordt opgezet om de vogel rustig te houden

bonnet

een zeildoek over een wagen dat door dunne bogen ondersteund wordt

huiven (plural)
huifje (diminutive singular)
huifjes (diminutive plural)

Een huif is vaak een waar kunstwerkje.


huiven

huifde (past)
gehuifd (past participle)
te huiven (active infinitive imperfect present long-form)
zullen huiven (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen huiven (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gehuifd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gehuifd (active infinitive perfect present long-form)
gehuifd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gehuifd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
huivend (imperfect participle)
gehuifd (past participle)
huive (subjunctive)
huif (indicative imperfect present singular first-person)
huift (indicative imperfect present singular second-person)
huift (indicative imperfect present singular second-person)
huift (indicative imperfect present singular second-person)
huift (indicative imperfect present singular third-person)
huifde (indicative imperfect past singular first-person)
huifde (indicative imperfect past singular second-person)
huifde (indicative imperfect past singular second-person)
huifde (indicative imperfect past singular second-person)
huifde (indicative imperfect past singular third-person)
huifden (indicative imperfect past plural first-person)
huifden (indicative imperfect past plural second-person)
huifden (indicative imperfect past plural third-person)
zal huiven (indicative imperfect future singular first-person)
zult huiven (indicative imperfect future singular second-person)
zal huiven (indicative imperfect future singular second-person)
zult huiven (indicative imperfect future singular second-person)
zal huiven (indicative imperfect future singular second-person)
zult huiven (indicative imperfect future singular second-person)
zal huiven (indicative imperfect future singular third-person)
zullen huiven (indicative imperfect future plural first-person)
zullen huiven (indicative imperfect future plural second-person)
zullen huiven (indicative imperfect future plural third-person)
zou huiven (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou huiven (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) huiven (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt huiven (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou huiven (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden huiven (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden huiven (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden huiven (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gehuifd (perfect present first-person)
hebt gehuifd (perfect present second-person)
hebt gehuifd (perfect present second-person)
heeft gehuifd (perfect present second-person)
hebt gehuifd (perfect present second-person)
heeft gehuifd (perfect present third-person)
hebben gehuifd (perfect present first-person)
hebben gehuifd (perfect present second-person)
hebben gehuifd (perfect present third-person)
had gehuifd (perfect past first-person)
had gehuifd (perfect past second-person)
had gehuifd (perfect past second-person)
hadt gehuifd (perfect past second-person)
had gehuifd (perfect past third-person)
hadden gehuifd (perfect past first-person)
hadden gehuifd (perfect past second-person)
hadden gehuifd (perfect past third-person)
zal gehuifd hebben (perfect future first-person)
zal gehuifd hebben (perfect future second-person)
zult gehuifd hebben (perfect future second-person)
zult gehuifd hebben (perfect future second-person)
zal gehuifd hebben (perfect future second-person)
zult gehuifd hebben (perfect future second-person)
zal gehuifd hebben (perfect future third-person)
zullen gehuifd hebben (perfect future first-person)
zullen gehuifd hebben (perfect future second-person)
zullen gehuifd hebben (perfect future third-person)
zou gehuifd hebben (perfect conditional first-person)
zou gehuifd hebben (perfect conditional second-person)
zou gehuifd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gehuifd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gehuifd hebben (perfect conditional second-person)
zou gehuifd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gehuifd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gehuifd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gehuifd hebben (perfect conditional third-person)

Om een valk rustig te houden moet hij gehuifd worden.


afhuiven

huifde af (past)
afgehuifd (past participle)
af te huiven (active infinitive imperfect present long-form)
hebben afgehuifd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben afgehuifd (active infinitive perfect present long-form)
afgehuifd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
afgehuifd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
afhuivend (imperfect participle)
afgehuifd (past participle)
huif af (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
huift af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
huift af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
huift af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
huift af (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
huiven af (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
huiven af (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
huiven af (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
huifde af (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
huifde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
huifde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
huifde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
huifde af (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
huifden af (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
huifden af (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
huifden af (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal afhuiven (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult afhuiven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afhuiven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afhuiven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afhuiven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afhuiven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afhuiven (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen afhuiven (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen afhuiven (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen afhuiven (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou afhuiven (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou afhuiven (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) afhuiven (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt afhuiven (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou afhuiven (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden afhuiven (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden afhuiven (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden afhuiven (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
afhuif (subordinate-clause present)
afhuift (subordinate-clause present)
afhuift (subordinate-clause present)
afhuift (subordinate-clause present)
afhuift (subordinate-clause present)
afhuifde (subordinate-clause past)
afhuifde (subordinate-clause past)
afhuifde (subordinate-clause past)
afhuifde (subordinate-clause past)
afhuifde (subordinate-clause past)
afhuifden (subordinate-clause past)
afhuifden (subordinate-clause past)
afhuifden (subordinate-clause past)
heb afgehuifd (perfect present first-person)
hebt afgehuifd (perfect present second-person)
hebt afgehuifd (perfect present second-person)
heeft afgehuifd (perfect present second-person)
hebt afgehuifd (perfect present second-person)
heeft afgehuifd (perfect present third-person)
hebben afgehuifd (perfect present first-person)
hebben afgehuifd (perfect present second-person)
hebben afgehuifd (perfect present third-person)
had afgehuifd (perfect past first-person)
had afgehuifd (perfect past second-person)
had afgehuifd (perfect past second-person)
hadt afgehuifd (perfect past second-person)
had afgehuifd (perfect past third-person)
hadden afgehuifd (perfect past first-person)
hadden afgehuifd (perfect past second-person)
hadden afgehuifd (perfect past third-person)
zal afgehuifd hebben (perfect future first-person)
zal afgehuifd hebben (perfect future second-person)
zult afgehuifd hebben (perfect future second-person)
zult afgehuifd hebben (perfect future second-person)
zal afgehuifd hebben (perfect future second-person)
zult afgehuifd hebben (perfect future second-person)
zal afgehuifd hebben (perfect future third-person)
zullen afgehuifd hebben (perfect future first-person)
zullen afgehuifd hebben (perfect future second-person)
zullen afgehuifd hebben (perfect future third-person)
zou afgehuifd hebben (perfect conditional first-person)
zou afgehuifd hebben (perfect conditional second-person)
zou afgehuifd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgehuifd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgehuifd hebben (perfect conditional second-person)
zou afgehuifd hebben (perfect conditional third-person)
zouden afgehuifd hebben (perfect conditional first-person)
zouden afgehuifd hebben (perfect conditional second-person)
zouden afgehuifd hebben (perfect conditional third-person)

Voor de jacht wordt een valk afgehuifd.


ciseel

cessel

(valkerij) de handpennen die vóór de langste (bij valken tweede of bij sperwer en havik vierde) handpen zitten

ciselen (plural)
ciseeltje (diminutive singular)
ciseeltjes (diminutive plural)

Een valk heeft één ciseel per vleugel, een havik drie.


brauwen

brauwde (past)
gebrauwd (past participle)
te brauwen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen brauwen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen brauwen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gebrauwd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gebrauwd (active infinitive perfect present long-form)
gebrauwd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gebrauwd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
brauwend (imperfect participle)
gebrauwd (past participle)
brauwe (subjunctive)
brauw (indicative imperfect present singular first-person)
brauwt (indicative imperfect present singular second-person)
brauwt (indicative imperfect present singular second-person)
brauwt (indicative imperfect present singular second-person)
brauwt (indicative imperfect present singular third-person)
brauwde (indicative imperfect past singular first-person)
brauwde (indicative imperfect past singular second-person)
brauwde (indicative imperfect past singular second-person)
brauwde (indicative imperfect past singular second-person)
brauwde (indicative imperfect past singular third-person)
brauwden (indicative imperfect past plural first-person)
brauwden (indicative imperfect past plural second-person)
brauwden (indicative imperfect past plural third-person)
zal brauwen (indicative imperfect future singular first-person)
zult brauwen (indicative imperfect future singular second-person)
zal brauwen (indicative imperfect future singular second-person)
zult brauwen (indicative imperfect future singular second-person)
zal brauwen (indicative imperfect future singular second-person)
zult brauwen (indicative imperfect future singular second-person)
zal brauwen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen brauwen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen brauwen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen brauwen (indicative imperfect future plural third-person)
zou brauwen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou brauwen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) brauwen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt brauwen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou brauwen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden brauwen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden brauwen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden brauwen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gebrauwd (perfect present first-person)
hebt gebrauwd (perfect present second-person)
hebt gebrauwd (perfect present second-person)
heeft gebrauwd (perfect present second-person)
hebt gebrauwd (perfect present second-person)
heeft gebrauwd (perfect present third-person)
hebben gebrauwd (perfect present first-person)
hebben gebrauwd (perfect present second-person)
hebben gebrauwd (perfect present third-person)
had gebrauwd (perfect past first-person)
had gebrauwd (perfect past second-person)
had gebrauwd (perfect past second-person)
hadt gebrauwd (perfect past second-person)
had gebrauwd (perfect past third-person)
hadden gebrauwd (perfect past first-person)
hadden gebrauwd (perfect past second-person)
hadden gebrauwd (perfect past third-person)
zal gebrauwd hebben (perfect future first-person)
zal gebrauwd hebben (perfect future second-person)
zult gebrauwd hebben (perfect future second-person)
zult gebrauwd hebben (perfect future second-person)
zal gebrauwd hebben (perfect future second-person)
zult gebrauwd hebben (perfect future second-person)
zal gebrauwd hebben (perfect future third-person)
zullen gebrauwd hebben (perfect future first-person)
zullen gebrauwd hebben (perfect future second-person)
zullen gebrauwd hebben (perfect future third-person)
zou gebrauwd hebben (perfect conditional first-person)
zou gebrauwd hebben (perfect conditional second-person)
zou gebrauwd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gebrauwd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gebrauwd hebben (perfect conditional second-person)
zou gebrauwd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gebrauwd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gebrauwd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gebrauwd hebben (perfect conditional third-person)

het dichtnaaien van de oogleden van de vogel met een zijden draad, zoals dit gebruikelijk was voor de huif werd ingevoerd

In sommige streken van India wordt mogelijk nog gebrauwd.


zeeg

In de betekenis van ‘gebogen lijn’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1697

aan mensen en de omstandigheden van de jacht gewend zijn van een vogel

De eerste fase van de training is het zeeg maken van de vogel.


aansteeknaald

aansteeknaalden (plural)
aansteeknaaldje (diminutive singular)
aansteeknaaldjes (diminutive plural)

een speciale, meestal driehoekige naald die gebruikt wordt om gebroken of beschadigde staart- of vleugelpennen te herstellen


frons

fronsen (singular)
fronzen (singular)
fronsje (diminutive second-person)
fronsjes (diminutive singular)

: een aandoening van keel, luchtpijp en krop veroorzaakt door een ééncellige parasiet (Trichomonas gallinae)


tersel

via Middelnederlands tersel van Oudfrans tercel dat wellicht verwijst naar het vroegere idee dat in een broedsel uit het derde ei (vergelijk Latijn tertius "derde") een mannetje zou komen, cognaat met Frans tiercelet, Engels tercel, Duits Terzel

tersels (plural)
terseltje (diminutive singular)
terseltjes (diminutive plural)

(…) de twee duide-
Lijk jagende valken, die, zeg ik eerlijk,.
Ons volgden van boomtop tot boomtop, altijd.
Schreeuwend tussen beide, vrouwtje en tersel, (…)


nesteling

Naamwoord van handeling van nestelen met het achtervoegsel -ing

nestelingen (plural)
nestelingetje (diminutive singular)
nestelingetjes (diminutive plural)

een jonge roofvogel uit eigen kweek die nog opgeleid moet worden

Deze vogel is een nesteling en is dus niet uit de natuur gehaald.


sprenkel

sprenkels (plural)
sprenkeltje (diminutive singular)
sprenkeltjes (diminutive plural)

verplaatsbare zitplaats voor een roofvogel in de vorm van een boog

In de natuur zitten roofvogels op platte vlakke (bijvoorbeeld rotsen) en in bomen. Daarom kiest de valkenier volgens het soort vogel of hij hem op een blok (plat vlak) of een sprenkel. (imitatie van een tak) zal zetten.

Weblink bron
Hagelandse Roofvogel Vereniging
 “Valkerij van A tot Z” op ulehofke.nl


stootvogel

samenstelling van stoot ww en vogel zn in de betekenis van ‘roofvogel die zich op zijn prooi stort’ aangetroffen vanaf 1836


edelvalk

samenstelling van edel bn "gewaardeerd door de valkeniers; afgericht" en valk zn

edelvalken (plural)
edelvalkje (diminutive singular)
edelvalkjes (diminutive plural)

roofvogel behorend tot een van de vier soorten van het subgenus Hierofalco

De vier edelvalken zijn nauwverwant en hybridiseren gemakkelijk.