aftuigen

In de betekenis van ‘afranselen’ voor het eerst aangetroffen in 1912

tuigde af (past)
afgetuigd (past participle)
af te tuigen (active infinitive imperfect present long-form)
hebben afgetuigd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben afgetuigd (active infinitive perfect present long-form)
afgetuigd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
afgetuigd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
aftuigend (imperfect participle)
afgetuigd (past participle)
tuig af (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
tuigt af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
tuigt af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
tuigt af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
tuigt af (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
tuigen af (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
tuigen af (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
tuigen af (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
tuigde af (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
tuigde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
tuigde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
tuigde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
tuigde af (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
tuigden af (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
tuigden af (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
tuigden af (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal aftuigen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult aftuigen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aftuigen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aftuigen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aftuigen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aftuigen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aftuigen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen aftuigen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen aftuigen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen aftuigen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou aftuigen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou aftuigen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) aftuigen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt aftuigen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou aftuigen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden aftuigen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden aftuigen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden aftuigen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
aftuig (subordinate-clause present)
aftuigt (subordinate-clause present)
aftuigt (subordinate-clause present)
aftuigt (subordinate-clause present)
aftuigt (subordinate-clause present)
aftuigde (subordinate-clause past)
aftuigde (subordinate-clause past)
aftuigde (subordinate-clause past)
aftuigde (subordinate-clause past)
aftuigde (subordinate-clause past)
aftuigden (subordinate-clause past)
aftuigden (subordinate-clause past)
aftuigden (subordinate-clause past)
heb afgetuigd (perfect present first-person)
hebt afgetuigd (perfect present second-person)
hebt afgetuigd (perfect present second-person)
heeft afgetuigd (perfect present second-person)
hebt afgetuigd (perfect present second-person)
heeft afgetuigd (perfect present third-person)
hebben afgetuigd (perfect present first-person)
hebben afgetuigd (perfect present second-person)
hebben afgetuigd (perfect present third-person)
had afgetuigd (perfect past first-person)
had afgetuigd (perfect past second-person)
had afgetuigd (perfect past second-person)
hadt afgetuigd (perfect past second-person)
had afgetuigd (perfect past third-person)
hadden afgetuigd (perfect past first-person)
hadden afgetuigd (perfect past second-person)
hadden afgetuigd (perfect past third-person)
zal afgetuigd hebben (perfect future first-person)
zal afgetuigd hebben (perfect future second-person)
zult afgetuigd hebben (perfect future second-person)
zult afgetuigd hebben (perfect future second-person)
zal afgetuigd hebben (perfect future second-person)
zult afgetuigd hebben (perfect future second-person)
zal afgetuigd hebben (perfect future third-person)
zullen afgetuigd hebben (perfect future first-person)
zullen afgetuigd hebben (perfect future second-person)
zullen afgetuigd hebben (perfect future third-person)
zou afgetuigd hebben (perfect conditional first-person)
zou afgetuigd hebben (perfect conditional second-person)
zou afgetuigd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgetuigd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgetuigd hebben (perfect conditional second-person)
zou afgetuigd hebben (perfect conditional third-person)
zouden afgetuigd hebben (perfect conditional first-person)
zouden afgetuigd hebben (perfect conditional second-person)
zouden afgetuigd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt afgetuigd (impersonal passive present imperfect)
er is afgetuigd (impersonal passive present perfect)
er werd afgetuigd (impersonal passive past imperfect)
er was afgetuigd (impersonal passive past perfect)
er zal afgetuigd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal afgetuigd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou afgetuigd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou afgetuigd zijn (impersonal passive conditional perfect)
afgetuigd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
afgetuigd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
afgetuigd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
afgetuigd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
afgetuigd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
afgetuigd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
afgetuigd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
afgetuigd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word afgetuigd (singular imperfect present first-person)
wordt afgetuigd (singular imperfect present second-person)
wordt afgetuigd (singular imperfect present second-person)
wordt afgetuigd (singular imperfect present second-person)
wordt afgetuigd (singular imperfect present plural third-person)
worden afgetuigd (singular imperfect present plural first-person)
worden afgetuigd (singular imperfect present plural second-person)
worden afgetuigd (singular imperfect present third-person)
werd afgetuigd (singular imperfect past first-person)
werd afgetuigd (singular imperfect past second-person)
werd afgetuigd (singular imperfect past second-person)
werdt afgetuigd (singular imperfect past second-person)
werd afgetuigd (singular imperfect past plural third-person)
werden afgetuigd (singular imperfect past plural first-person)
werden afgetuigd (singular imperfect past plural second-person)
werden afgetuigd (singular imperfect past third-person)
zal afgetuigd worden (singular imperfect future first-person)
zult afgetuigd worden (singular imperfect future second-person)
zult afgetuigd worden (singular imperfect future second-person)
zult afgetuigd worden (singular imperfect future second-person)
zal afgetuigd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen afgetuigd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen afgetuigd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen afgetuigd worden (singular imperfect future third-person)
zou afgetuigd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou afgetuigd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou afgetuigd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt afgetuigd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt afgetuigd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou afgetuigd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden afgetuigd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden afgetuigd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden afgetuigd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben afgetuigd (perfect present first-person)
bent afgetuigd (perfect present second-person)
bent afgetuigd (perfect present second-person)
is afgetuigd (perfect present second-person)
zijt afgetuigd (perfect present second-person)
is afgetuigd (perfect present third-person)
zijn afgetuigd (perfect present first-person)
zijn afgetuigd (perfect present second-person)
zijn afgetuigd (perfect present third-person)
was afgetuigd (perfect past first-person)
was afgetuigd (perfect past second-person)
was afgetuigd (perfect past second-person)
waart afgetuigd (perfect past second-person)
was afgetuigd (perfect past third-person)
waren afgetuigd (perfect past first-person)
waren afgetuigd (perfect past second-person)
waren afgetuigd (perfect past third-person)
zal afgetuigd zijn (perfect future first-person)
zult afgetuigd zijn (perfect future second-person)
zult afgetuigd zijn (perfect future second-person)
zult afgetuigd zijn (perfect future second-person)
zal afgetuigd zijn (perfect future third-person)
zullen afgetuigd zijn (perfect future first-person)
zullen afgetuigd zijn (perfect future second-person)
zullen afgetuigd zijn (perfect future third-person)
zou afgetuigd zijn (perfect conditional first-person)
zou afgetuigd zijn (perfect conditional second-person)
zou afgetuigd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt afgetuigd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt afgetuigd zijn (perfect conditional second-person)
zou afgetuigd zijn (perfect conditional third-person)
zouden afgetuigd zijn (perfect conditional first-person)
zouden afgetuigd zijn (perfect conditional second-person)
zouden afgetuigd zijn (perfect conditional third-person)

Wij verzoeken u vriendelijk uw schip afgetuigd, zonder giek, sprayhood, dektent enzovoort aan te leveren.


ondertuigd

samenstelling van onder bw en tuig ww met het achtervoegsel -d van het voltooid deelwoord

met minder zeil dan de weersomstandigheden mogelijk maken

Hij weigerde het ondertuigde schip zuidwaarts te voeren.


overtuigd

*vervoeging van overtuigen: de stam met de uitgang -d, zonder ge- vanwege voorvoegsel

overtuigder (uninflected comparative)
overtuigdst (uninflected superlative)
overtuigde (inflected positive)
overtuigdere (inflected comparative)
overtuigdste (inflected superlative)
overtuigds (partitive positive)
overtuigders (partitive comparative)

met te veel zeil voor de weersomstandigheden

Te veel helling en roerdruk zijn het gevolg van een overtuigd schip en een verkeerde stand van de zeilen.


duiktuig

duiktuigen (plural)
duiktuigje (diminutive singular)
duiktuigjes (diminutive plural)

een vaartuig dat zich op grote diepte onder water begeven kan

In 1985 ging een onbemand vaartuig of duiktuig tot maar liefst 308 meter..


tuigmeester

tuigmeesters (plural)
tuigmeestertje (diminutive singular)
tuigmeestertjes (diminutive plural)

iemand die verantwoordelijk is voor de vervaardiging van de tuigage van een schip

De zeilen werden geheel met de hand genaaid onder leiding van de tuigmeester.


botter

een visserschip met een platte bodem, dat gemaakt werd vanaf de tweede helft van de negentiende eeuw

Kenners beschouwden botters, die als vissersvaartuigen op de Zuiderzee, de Noordzeekust en de Waddenzee gebruikt werden als snelle en elegante schepen.


kaperbrief

私掠許可證

een brief door de overheid of koning werd geschreven, waarmee een schip dat die brieven aan boord had het recht werd gegeven om schepen van vijandelijke mogendheden aan te vallen en leeg te roven

kaperbrieven (plural)
kaperbriefje (diminutive singular)
kaperbriefjes (diminutive plural)

een brief door de overheid of koning geschreven, waarmee een schip dat die brieven aan boord had het recht werd gegeven om schepen van vijandelijke mogendheden aan te vallen en leeg te roven

De uitgifte van kaperbrieven werd na de Krimoorlog afgeschaft.


schroefas

een as rond dewelke een schroef gemonteerd is en waarmee deze aangedreven kan worden


verzetten

Afgeleid van zetten met het voorvoegsel ver-.

bergen kunnen verzetten

een haast onmogelijke taak kunnen aanpakken en volbrengen

verzette (past)
verzet (past participle)
te verzetten (active infinitive imperfect present long-form)
zullen verzetten (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen verzetten (active infinitive imperfect future long-form)
hebben verzet (active infinitive perfect present short-form)
te hebben verzet (active infinitive perfect present long-form)
verzet zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
verzet te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
verzettend (imperfect participle)
verzet (past participle)
verzette (subjunctive)
verzet (indicative imperfect present singular first-person)
verzet (indicative imperfect present singular second-person)
verzet (indicative imperfect present singular second-person)
verzet (indicative imperfect present singular second-person)
verzet (indicative imperfect present singular third-person)
verzette (indicative imperfect past singular first-person)
verzette (indicative imperfect past singular second-person)
verzette (indicative imperfect past singular second-person)
verzette (indicative imperfect past singular second-person)
verzette (indicative imperfect past singular third-person)
zal verzetten (indicative imperfect future singular first-person)
zult verzetten (indicative imperfect future singular second-person)
zal verzetten (indicative imperfect future singular second-person)
zult verzetten (indicative imperfect future singular second-person)
zal verzetten (indicative imperfect future singular second-person)
zult verzetten (indicative imperfect future singular second-person)
zal verzetten (indicative imperfect future singular third-person)
zullen verzetten (indicative imperfect future plural first-person)
zullen verzetten (indicative imperfect future plural second-person)
zullen verzetten (indicative imperfect future plural third-person)
zou verzetten (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou verzetten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) verzetten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt verzetten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou verzetten (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden verzetten (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden verzetten (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden verzetten (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb verzet (perfect present first-person)
hebt verzet (perfect present second-person)
hebt verzet (perfect present second-person)
heeft verzet (perfect present second-person)
hebt verzet (perfect present second-person)
heeft verzet (perfect present third-person)
hebben verzet (perfect present first-person)
hebben verzet (perfect present second-person)
hebben verzet (perfect present third-person)
had verzet (perfect past first-person)
had verzet (perfect past second-person)
had verzet (perfect past second-person)
hadt verzet (perfect past second-person)
had verzet (perfect past third-person)
hadden verzet (perfect past first-person)
hadden verzet (perfect past second-person)
hadden verzet (perfect past third-person)
zal verzet hebben (perfect future first-person)
zal verzet hebben (perfect future second-person)
zult verzet hebben (perfect future second-person)
zult verzet hebben (perfect future second-person)
zal verzet hebben (perfect future second-person)
zult verzet hebben (perfect future second-person)
zal verzet hebben (perfect future third-person)
zullen verzet hebben (perfect future first-person)
zullen verzet hebben (perfect future second-person)
zullen verzet hebben (perfect future third-person)
zou verzet hebben (perfect conditional first-person)
zou verzet hebben (perfect conditional second-person)
zou verzet hebben (perfect conditional second-person)
zoudt verzet hebben (perfect conditional second-person)
zoudt verzet hebben (perfect conditional second-person)
zou verzet hebben (perfect conditional third-person)
zouden verzet hebben (perfect conditional first-person)
zouden verzet hebben (perfect conditional second-person)
zouden verzet hebben (perfect conditional third-person)
er wordt verzet (impersonal passive present imperfect)
er is verzet (impersonal passive present perfect)
er werd verzet (impersonal passive past imperfect)
er was verzet (impersonal passive past perfect)
er zal verzet worden (impersonal passive future imperfect)
er zal verzet zijn (impersonal passive future perfect)
er zou verzet worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou verzet zijn (impersonal passive conditional perfect)
verzet worden (passive infinitive imperfect present short-form)
verzet te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
verzet zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
verzet te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
verzet zijn (passive infinitive perfect present short-form)
verzet te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
verzet zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
verzet te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word verzet (singular imperfect present first-person)
wordt verzet (singular imperfect present second-person)
wordt verzet (singular imperfect present second-person)
wordt verzet (singular imperfect present second-person)
wordt verzet (singular imperfect present plural third-person)
worden verzet (singular imperfect present plural first-person)
worden verzet (singular imperfect present plural second-person)
worden verzet (singular imperfect present third-person)
werd verzet (singular imperfect past first-person)
werd verzet (singular imperfect past second-person)
werd verzet (singular imperfect past second-person)
werdt verzet (singular imperfect past second-person)
werd verzet (singular imperfect past plural third-person)
werden verzet (singular imperfect past plural first-person)
werden verzet (singular imperfect past plural second-person)
werden verzet (singular imperfect past third-person)
zal verzet worden (singular imperfect future first-person)
zult verzet worden (singular imperfect future second-person)
zult verzet worden (singular imperfect future second-person)
zult verzet worden (singular imperfect future second-person)
zal verzet worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen verzet worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen verzet worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen verzet worden (singular imperfect future third-person)
zou verzet worden (singular imperfect conditional first-person)
zou verzet worden (singular imperfect conditional second-person)
zou verzet worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt verzet worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt verzet worden (singular imperfect conditional second-person)
zou verzet worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden verzet worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden verzet worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden verzet worden (singular imperfect conditional third-person)
ben verzet (perfect present first-person)
bent verzet (perfect present second-person)
bent verzet (perfect present second-person)
is verzet (perfect present second-person)
zijt verzet (perfect present second-person)
is verzet (perfect present third-person)
zijn verzet (perfect present first-person)
zijn verzet (perfect present second-person)
zijn verzet (perfect present third-person)
was verzet (perfect past first-person)
was verzet (perfect past second-person)
was verzet (perfect past second-person)
waart verzet (perfect past second-person)
was verzet (perfect past third-person)
waren verzet (perfect past first-person)
waren verzet (perfect past second-person)
waren verzet (perfect past third-person)
zal verzet zijn (perfect future first-person)
zult verzet zijn (perfect future second-person)
zult verzet zijn (perfect future second-person)
zult verzet zijn (perfect future second-person)
zal verzet zijn (perfect future third-person)
zullen verzet zijn (perfect future first-person)
zullen verzet zijn (perfect future second-person)
zullen verzet zijn (perfect future third-person)
zou verzet zijn (perfect conditional first-person)
zou verzet zijn (perfect conditional second-person)
zou verzet zijn (perfect conditional second-person)
zoudt verzet zijn (perfect conditional second-person)
zoudt verzet zijn (perfect conditional second-person)
zou verzet zijn (perfect conditional third-person)
zouden verzet zijn (perfect conditional first-person)
zouden verzet zijn (perfect conditional second-person)
zouden verzet zijn (perfect conditional third-person)
verzet me (first-person present singular)
verzetten ons (first-person present plural)
verzette me (first-person past singular)
verzetten ons (first-person past plural)
zal me verzetten (first-person future singular)
zullen ons verzetten (first-person future plural)
verzet je (second-person present singular)
verzetten je (second-person present plural)
verzette je (second-person past singular)
verzetten je (second-person past plural)
zal, zult je verzetten (second-person future singular)
zullen je verzetten (second-person future plural)
verzet zich/u (second-person present plural)
verzet zich/u (second-person past singular)
verzette zich/u (second-person past plural)
verzette zich/u (second-person future singular)
zult zich/u verzetten (second-person future plural)
zult zich/u verzetten (second-person)
verzet u (second-person present plural)
verzet u (second-person past singular)
verzette u (second-person past plural)
verzette u (second-person future singular)
zult u verzetten (second-person future plural)
zult u verzetten (second-person)
verzet zich (third-person present singular)
verzetten zich (third-person present plural)
verzette zich (third-person past singular)
verzetten zich (third-person past plural)
zal zich verzetten (third-person future singular)
zullen zich verzetten (third-person future plural)
zich verzettend (imperfect participle)
zich verzet hebben (past)
verzet u/je , verzet je (imperative)
verzette zich (subjunctive)


aftonnen

tonde af (past)
afgetond (past participle)
af te tonnen (active infinitive imperfect present long-form)
hebben afgetond (active infinitive perfect present short-form)
te hebben afgetond (active infinitive perfect present long-form)
afgetond zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
afgetond te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
aftonnend (imperfect participle)
afgetond (past participle)
ton af (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
tont af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
tont af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
tont af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
tont af (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
tonnen af (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
tonnen af (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
tonnen af (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
tonde af (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
tonde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
tonde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
tonde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
tonde af (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
tonden af (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
tonden af (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
tonden af (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal aftonnen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult aftonnen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aftonnen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aftonnen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aftonnen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aftonnen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aftonnen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen aftonnen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen aftonnen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen aftonnen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou aftonnen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou aftonnen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) aftonnen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt aftonnen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou aftonnen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden aftonnen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden aftonnen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden aftonnen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
afton (subordinate-clause present)
aftont (subordinate-clause present)
aftont (subordinate-clause present)
aftont (subordinate-clause present)
aftont (subordinate-clause present)
aftonde (subordinate-clause past)
aftonde (subordinate-clause past)
aftonde (subordinate-clause past)
aftonde (subordinate-clause past)
aftonde (subordinate-clause past)
aftonden (subordinate-clause past)
aftonden (subordinate-clause past)
aftonden (subordinate-clause past)
heb afgetond (perfect present first-person)
hebt afgetond (perfect present second-person)
hebt afgetond (perfect present second-person)
heeft afgetond (perfect present second-person)
hebt afgetond (perfect present second-person)
heeft afgetond (perfect present third-person)
hebben afgetond (perfect present first-person)
hebben afgetond (perfect present second-person)
hebben afgetond (perfect present third-person)
had afgetond (perfect past first-person)
had afgetond (perfect past second-person)
had afgetond (perfect past second-person)
hadt afgetond (perfect past second-person)
had afgetond (perfect past third-person)
hadden afgetond (perfect past first-person)
hadden afgetond (perfect past second-person)
hadden afgetond (perfect past third-person)
zal afgetond hebben (perfect future first-person)
zal afgetond hebben (perfect future second-person)
zult afgetond hebben (perfect future second-person)
zult afgetond hebben (perfect future second-person)
zal afgetond hebben (perfect future second-person)
zult afgetond hebben (perfect future second-person)
zal afgetond hebben (perfect future third-person)
zullen afgetond hebben (perfect future first-person)
zullen afgetond hebben (perfect future second-person)
zullen afgetond hebben (perfect future third-person)
zou afgetond hebben (perfect conditional first-person)
zou afgetond hebben (perfect conditional second-person)
zou afgetond hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgetond hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgetond hebben (perfect conditional second-person)
zou afgetond hebben (perfect conditional third-person)
zouden afgetond hebben (perfect conditional first-person)
zouden afgetond hebben (perfect conditional second-person)
zouden afgetond hebben (perfect conditional third-person)

een vaarwater geheel met tonnen afbakenen

Dit vaarwater mag wel afgetond worden.


akerkloot

akerkloten (plural)
akerklootje (diminutive singular)
akerklootjes (diminutive plural)

eikelvormige kogel bestaande uit een aantal bijeengebonden kleinere kogels

Zij schoten een akerkloot af.


kassen

kaste (past)
gekast (past participle)
te kassen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen kassen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen kassen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gekast (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gekast (active infinitive perfect present long-form)
gekast zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gekast te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
kassend (imperfect participle)
gekast (past participle)
kasse (subjunctive)
kas (indicative imperfect present singular first-person)
kast (indicative imperfect present singular second-person)
kast (indicative imperfect present singular second-person)
kast (indicative imperfect present singular second-person)
kast (indicative imperfect present singular third-person)
kaste (indicative imperfect past singular first-person)
kaste (indicative imperfect past singular second-person)
kaste (indicative imperfect past singular second-person)
kaste (indicative imperfect past singular second-person)
kaste (indicative imperfect past singular third-person)
kasten (indicative imperfect past plural first-person)
kasten (indicative imperfect past plural second-person)
kasten (indicative imperfect past plural third-person)
zal kassen (indicative imperfect future singular first-person)
zult kassen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kassen (indicative imperfect future singular second-person)
zult kassen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kassen (indicative imperfect future singular second-person)
zult kassen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kassen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen kassen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen kassen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen kassen (indicative imperfect future plural third-person)
zou kassen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou kassen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) kassen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt kassen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou kassen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden kassen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden kassen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden kassen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gekast (perfect present first-person)
hebt gekast (perfect present second-person)
hebt gekast (perfect present second-person)
heeft gekast (perfect present second-person)
hebt gekast (perfect present second-person)
heeft gekast (perfect present third-person)
hebben gekast (perfect present first-person)
hebben gekast (perfect present second-person)
hebben gekast (perfect present third-person)
had gekast (perfect past first-person)
had gekast (perfect past second-person)
had gekast (perfect past second-person)
hadt gekast (perfect past second-person)
had gekast (perfect past third-person)
hadden gekast (perfect past first-person)
hadden gekast (perfect past second-person)
hadden gekast (perfect past third-person)
zal gekast hebben (perfect future first-person)
zal gekast hebben (perfect future second-person)
zult gekast hebben (perfect future second-person)
zult gekast hebben (perfect future second-person)
zal gekast hebben (perfect future second-person)
zult gekast hebben (perfect future second-person)
zal gekast hebben (perfect future third-person)
zullen gekast hebben (perfect future first-person)
zullen gekast hebben (perfect future second-person)
zullen gekast hebben (perfect future third-person)
zou gekast hebben (perfect conditional first-person)
zou gekast hebben (perfect conditional second-person)
zou gekast hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gekast hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gekast hebben (perfect conditional second-person)
zou gekast hebben (perfect conditional third-person)
zouden gekast hebben (perfect conditional first-person)
zouden gekast hebben (perfect conditional second-person)
zouden gekast hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gekast (impersonal passive present imperfect)
er is gekast (impersonal passive present perfect)
er werd gekast (impersonal passive past imperfect)
er was gekast (impersonal passive past perfect)
er zal gekast worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gekast zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gekast worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gekast zijn (impersonal passive conditional perfect)
gekast worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gekast te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gekast zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gekast te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gekast zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gekast te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gekast zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gekast te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gekast (singular imperfect present first-person)
wordt gekast (singular imperfect present second-person)
wordt gekast (singular imperfect present second-person)
wordt gekast (singular imperfect present second-person)
wordt gekast (singular imperfect present plural third-person)
worden gekast (singular imperfect present plural first-person)
worden gekast (singular imperfect present plural second-person)
worden gekast (singular imperfect present third-person)
werd gekast (singular imperfect past first-person)
werd gekast (singular imperfect past second-person)
werd gekast (singular imperfect past second-person)
werdt gekast (singular imperfect past second-person)
werd gekast (singular imperfect past plural third-person)
werden gekast (singular imperfect past plural first-person)
werden gekast (singular imperfect past plural second-person)
werden gekast (singular imperfect past third-person)
zal gekast worden (singular imperfect future first-person)
zult gekast worden (singular imperfect future second-person)
zult gekast worden (singular imperfect future second-person)
zult gekast worden (singular imperfect future second-person)
zal gekast worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gekast worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gekast worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gekast worden (singular imperfect future third-person)
zou gekast worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gekast worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gekast worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gekast worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gekast worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gekast worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gekast worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gekast worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gekast worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gekast (perfect present first-person)
bent gekast (perfect present second-person)
bent gekast (perfect present second-person)
is gekast (perfect present second-person)
zijt gekast (perfect present second-person)
is gekast (perfect present third-person)
zijn gekast (perfect present first-person)
zijn gekast (perfect present second-person)
zijn gekast (perfect present third-person)
was gekast (perfect past first-person)
was gekast (perfect past second-person)
was gekast (perfect past second-person)
waart gekast (perfect past second-person)
was gekast (perfect past third-person)
waren gekast (perfect past first-person)
waren gekast (perfect past second-person)
waren gekast (perfect past third-person)
zal gekast zijn (perfect future first-person)
zult gekast zijn (perfect future second-person)
zult gekast zijn (perfect future second-person)
zult gekast zijn (perfect future second-person)
zal gekast zijn (perfect future third-person)
zullen gekast zijn (perfect future first-person)
zullen gekast zijn (perfect future second-person)
zullen gekast zijn (perfect future third-person)
zou gekast zijn (perfect conditional first-person)
zou gekast zijn (perfect conditional second-person)
zou gekast zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gekast zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gekast zijn (perfect conditional second-person)
zou gekast zijn (perfect conditional third-person)
zouden gekast zijn (perfect conditional first-person)
zouden gekast zijn (perfect conditional second-person)
zouden gekast zijn (perfect conditional third-person)

elkaar door op het water te slaan nat spatten

Hou op met kassen!


berger

afgeleid van bergen met het achtervoegsel -er

bergers (plural)
bergertje (diminutive singular)
bergertjes (diminutive plural)


sleeptouw

sleeptouwen (plural)
sleeptouwtje (diminutive singular)
sleeptouwtjes (diminutive plural)

touw of kabel waarmee het ene schip het andere voorttrekt

Het sleeptouw brak en de reddingspoging mislukte.


kardeel

kardelen (plural)
kardeeltje (diminutive singular)
kardeeltjes (diminutive plural)

touw dat gebruikt wordt om een vlag of wimpel op de gewenste hoogte te houden

Daar heb je een kardeel voor nodig.

een van de strengen waaruit een kabel samengedraaid is


kruisen

In de betekenis van ‘een kruis doen vormen, snijden’ voor het eerst aangetroffen in 1350

afgeleid van kruis met het achtervoegsel -en

kruiste (past)
gekruist (past participle)
te kruisen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen kruisen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen kruisen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gekruist (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gekruist (active infinitive perfect present long-form)
gekruist zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gekruist te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
kruisend (imperfect participle)
gekruist (past participle)
kruise (subjunctive)
kruis (indicative imperfect present singular first-person)
kruist (indicative imperfect present singular second-person)
kruist (indicative imperfect present singular second-person)
kruist (indicative imperfect present singular second-person)
kruist (indicative imperfect present singular third-person)
kruiste (indicative imperfect past singular first-person)
kruiste (indicative imperfect past singular second-person)
kruiste (indicative imperfect past singular second-person)
kruiste (indicative imperfect past singular second-person)
kruiste (indicative imperfect past singular third-person)
kruisten (indicative imperfect past plural first-person)
kruisten (indicative imperfect past plural second-person)
kruisten (indicative imperfect past plural third-person)
zal kruisen (indicative imperfect future singular first-person)
zult kruisen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kruisen (indicative imperfect future singular second-person)
zult kruisen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kruisen (indicative imperfect future singular second-person)
zult kruisen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kruisen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen kruisen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen kruisen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen kruisen (indicative imperfect future plural third-person)
zou kruisen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou kruisen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) kruisen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt kruisen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou kruisen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden kruisen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden kruisen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden kruisen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gekruist (perfect present first-person)
hebt gekruist (perfect present second-person)
hebt gekruist (perfect present second-person)
heeft gekruist (perfect present second-person)
hebt gekruist (perfect present second-person)
heeft gekruist (perfect present third-person)
hebben gekruist (perfect present first-person)
hebben gekruist (perfect present second-person)
hebben gekruist (perfect present third-person)
had gekruist (perfect past first-person)
had gekruist (perfect past second-person)
had gekruist (perfect past second-person)
hadt gekruist (perfect past second-person)
had gekruist (perfect past third-person)
hadden gekruist (perfect past first-person)
hadden gekruist (perfect past second-person)
hadden gekruist (perfect past third-person)
zal gekruist hebben (perfect future first-person)
zal gekruist hebben (perfect future second-person)
zult gekruist hebben (perfect future second-person)
zult gekruist hebben (perfect future second-person)
zal gekruist hebben (perfect future second-person)
zult gekruist hebben (perfect future second-person)
zal gekruist hebben (perfect future third-person)
zullen gekruist hebben (perfect future first-person)
zullen gekruist hebben (perfect future second-person)
zullen gekruist hebben (perfect future third-person)
zou gekruist hebben (perfect conditional first-person)
zou gekruist hebben (perfect conditional second-person)
zou gekruist hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gekruist hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gekruist hebben (perfect conditional second-person)
zou gekruist hebben (perfect conditional third-person)
zouden gekruist hebben (perfect conditional first-person)
zouden gekruist hebben (perfect conditional second-person)
zouden gekruist hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gekruist (impersonal passive present imperfect)
er is gekruist (impersonal passive present perfect)
er werd gekruist (impersonal passive past imperfect)
er was gekruist (impersonal passive past perfect)
er zal gekruist worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gekruist zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gekruist worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gekruist zijn (impersonal passive conditional perfect)
gekruist worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gekruist te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gekruist zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gekruist te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gekruist zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gekruist te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gekruist zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gekruist te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gekruist (singular imperfect present first-person)
wordt gekruist (singular imperfect present second-person)
wordt gekruist (singular imperfect present second-person)
wordt gekruist (singular imperfect present second-person)
wordt gekruist (singular imperfect present plural third-person)
worden gekruist (singular imperfect present plural first-person)
worden gekruist (singular imperfect present plural second-person)
worden gekruist (singular imperfect present third-person)
werd gekruist (singular imperfect past first-person)
werd gekruist (singular imperfect past second-person)
werd gekruist (singular imperfect past second-person)
werdt gekruist (singular imperfect past second-person)
werd gekruist (singular imperfect past plural third-person)
werden gekruist (singular imperfect past plural first-person)
werden gekruist (singular imperfect past plural second-person)
werden gekruist (singular imperfect past third-person)
zal gekruist worden (singular imperfect future first-person)
zult gekruist worden (singular imperfect future second-person)
zult gekruist worden (singular imperfect future second-person)
zult gekruist worden (singular imperfect future second-person)
zal gekruist worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gekruist worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gekruist worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gekruist worden (singular imperfect future third-person)
zou gekruist worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gekruist worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gekruist worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gekruist worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gekruist worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gekruist worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gekruist worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gekruist worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gekruist worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gekruist (perfect present first-person)
bent gekruist (perfect present second-person)
bent gekruist (perfect present second-person)
is gekruist (perfect present second-person)
zijt gekruist (perfect present second-person)
is gekruist (perfect present third-person)
zijn gekruist (perfect present first-person)
zijn gekruist (perfect present second-person)
zijn gekruist (perfect present third-person)
was gekruist (perfect past first-person)
was gekruist (perfect past second-person)
was gekruist (perfect past second-person)
waart gekruist (perfect past second-person)
was gekruist (perfect past third-person)
waren gekruist (perfect past first-person)
waren gekruist (perfect past second-person)
waren gekruist (perfect past third-person)
zal gekruist zijn (perfect future first-person)
zult gekruist zijn (perfect future second-person)
zult gekruist zijn (perfect future second-person)
zult gekruist zijn (perfect future second-person)
zal gekruist zijn (perfect future third-person)
zullen gekruist zijn (perfect future first-person)
zullen gekruist zijn (perfect future second-person)
zullen gekruist zijn (perfect future third-person)
zou gekruist zijn (perfect conditional first-person)
zou gekruist zijn (perfect conditional second-person)
zou gekruist zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gekruist zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gekruist zijn (perfect conditional second-person)
zou gekruist zijn (perfect conditional third-person)
zouden gekruist zijn (perfect conditional first-person)
zouden gekruist zijn (perfect conditional second-person)
zouden gekruist zijn (perfect conditional third-person)


jol

Leenwoord uit het Nederduits, in de betekenis van ‘kleine boot’ voor het eerst aangetroffen in 1567

jollen (plural)
jolletje (diminutive singular)
jolletjes (diminutive plural)

een klein soort boot met een verticale spiegel

Af en toe passeert ons een slank Zaans jolletje en de boer en de knecht die het roeien, steken hun hand op als groet.


peilen

peilde (past)
gepeild (past participle)
te peilen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen peilen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen peilen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gepeild (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gepeild (active infinitive perfect present long-form)
gepeild zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gepeild te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
peilend (imperfect participle)
gepeild (past participle)
peile (subjunctive)
peil (indicative imperfect present singular first-person)
peilt (indicative imperfect present singular second-person)
peilt (indicative imperfect present singular second-person)
peilt (indicative imperfect present singular second-person)
peilt (indicative imperfect present singular third-person)
peilde (indicative imperfect past singular first-person)
peilde (indicative imperfect past singular second-person)
peilde (indicative imperfect past singular second-person)
peilde (indicative imperfect past singular second-person)
peilde (indicative imperfect past singular third-person)
peilden (indicative imperfect past plural first-person)
peilden (indicative imperfect past plural second-person)
peilden (indicative imperfect past plural third-person)
zal peilen (indicative imperfect future singular first-person)
zult peilen (indicative imperfect future singular second-person)
zal peilen (indicative imperfect future singular second-person)
zult peilen (indicative imperfect future singular second-person)
zal peilen (indicative imperfect future singular second-person)
zult peilen (indicative imperfect future singular second-person)
zal peilen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen peilen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen peilen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen peilen (indicative imperfect future plural third-person)
zou peilen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou peilen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) peilen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt peilen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou peilen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden peilen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden peilen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden peilen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gepeild (perfect present first-person)
hebt gepeild (perfect present second-person)
hebt gepeild (perfect present second-person)
heeft gepeild (perfect present second-person)
hebt gepeild (perfect present second-person)
heeft gepeild (perfect present third-person)
hebben gepeild (perfect present first-person)
hebben gepeild (perfect present second-person)
hebben gepeild (perfect present third-person)
had gepeild (perfect past first-person)
had gepeild (perfect past second-person)
had gepeild (perfect past second-person)
hadt gepeild (perfect past second-person)
had gepeild (perfect past third-person)
hadden gepeild (perfect past first-person)
hadden gepeild (perfect past second-person)
hadden gepeild (perfect past third-person)
zal gepeild hebben (perfect future first-person)
zal gepeild hebben (perfect future second-person)
zult gepeild hebben (perfect future second-person)
zult gepeild hebben (perfect future second-person)
zal gepeild hebben (perfect future second-person)
zult gepeild hebben (perfect future second-person)
zal gepeild hebben (perfect future third-person)
zullen gepeild hebben (perfect future first-person)
zullen gepeild hebben (perfect future second-person)
zullen gepeild hebben (perfect future third-person)
zou gepeild hebben (perfect conditional first-person)
zou gepeild hebben (perfect conditional second-person)
zou gepeild hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepeild hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepeild hebben (perfect conditional second-person)
zou gepeild hebben (perfect conditional third-person)
zouden gepeild hebben (perfect conditional first-person)
zouden gepeild hebben (perfect conditional second-person)
zouden gepeild hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gepeild (impersonal passive present imperfect)
er is gepeild (impersonal passive present perfect)
er werd gepeild (impersonal passive past imperfect)
er was gepeild (impersonal passive past perfect)
er zal gepeild worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gepeild zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gepeild worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gepeild zijn (impersonal passive conditional perfect)
gepeild worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gepeild te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gepeild zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gepeild te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gepeild zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gepeild te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gepeild zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gepeild te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gepeild (singular imperfect present first-person)
wordt gepeild (singular imperfect present second-person)
wordt gepeild (singular imperfect present second-person)
wordt gepeild (singular imperfect present second-person)
wordt gepeild (singular imperfect present plural third-person)
worden gepeild (singular imperfect present plural first-person)
worden gepeild (singular imperfect present plural second-person)
worden gepeild (singular imperfect present third-person)
werd gepeild (singular imperfect past first-person)
werd gepeild (singular imperfect past second-person)
werd gepeild (singular imperfect past second-person)
werdt gepeild (singular imperfect past second-person)
werd gepeild (singular imperfect past plural third-person)
werden gepeild (singular imperfect past plural first-person)
werden gepeild (singular imperfect past plural second-person)
werden gepeild (singular imperfect past third-person)
zal gepeild worden (singular imperfect future first-person)
zult gepeild worden (singular imperfect future second-person)
zult gepeild worden (singular imperfect future second-person)
zult gepeild worden (singular imperfect future second-person)
zal gepeild worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gepeild worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gepeild worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gepeild worden (singular imperfect future third-person)
zou gepeild worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gepeild worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gepeild worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gepeild worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gepeild worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gepeild worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gepeild worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gepeild worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gepeild worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gepeild (perfect present first-person)
bent gepeild (perfect present second-person)
bent gepeild (perfect present second-person)
is gepeild (perfect present second-person)
zijt gepeild (perfect present second-person)
is gepeild (perfect present third-person)
zijn gepeild (perfect present first-person)
zijn gepeild (perfect present second-person)
zijn gepeild (perfect present third-person)
was gepeild (perfect past first-person)
was gepeild (perfect past second-person)
was gepeild (perfect past second-person)
waart gepeild (perfect past second-person)
was gepeild (perfect past third-person)
waren gepeild (perfect past first-person)
waren gepeild (perfect past second-person)
waren gepeild (perfect past third-person)
zal gepeild zijn (perfect future first-person)
zult gepeild zijn (perfect future second-person)
zult gepeild zijn (perfect future second-person)
zult gepeild zijn (perfect future second-person)
zal gepeild zijn (perfect future third-person)
zullen gepeild zijn (perfect future first-person)
zullen gepeild zijn (perfect future second-person)
zullen gepeild zijn (perfect future third-person)
zou gepeild zijn (perfect conditional first-person)
zou gepeild zijn (perfect conditional second-person)
zou gepeild zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gepeild zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gepeild zijn (perfect conditional second-person)
zou gepeild zijn (perfect conditional third-person)
zouden gepeild zijn (perfect conditional first-person)
zouden gepeild zijn (perfect conditional second-person)
zouden gepeild zijn (perfect conditional third-person)

En de stuurman van dat schip
deed niets anders dan peilen
omdat hij was begaan
dat zijn scheepje zou vergaan.


geien

geide (past)
gegeid (past participle)
te geien (active infinitive imperfect present long-form)
zullen geien (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen geien (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gegeid (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gegeid (active infinitive perfect present long-form)
gegeid zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gegeid te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
geiend (imperfect participle)
gegeid (past participle)
geie (subjunctive)
gei (indicative imperfect present singular first-person)
geit (indicative imperfect present singular second-person)
geit (indicative imperfect present singular second-person)
geit (indicative imperfect present singular second-person)
geit (indicative imperfect present singular third-person)
geide (indicative imperfect past singular first-person)
geide (indicative imperfect past singular second-person)
geide (indicative imperfect past singular second-person)
geide (indicative imperfect past singular second-person)
geide (indicative imperfect past singular third-person)
geiden (indicative imperfect past plural first-person)
geiden (indicative imperfect past plural second-person)
geiden (indicative imperfect past plural third-person)
zal geien (indicative imperfect future singular first-person)
zult geien (indicative imperfect future singular second-person)
zal geien (indicative imperfect future singular second-person)
zult geien (indicative imperfect future singular second-person)
zal geien (indicative imperfect future singular second-person)
zult geien (indicative imperfect future singular second-person)
zal geien (indicative imperfect future singular third-person)
zullen geien (indicative imperfect future plural first-person)
zullen geien (indicative imperfect future plural second-person)
zullen geien (indicative imperfect future plural third-person)
zou geien (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou geien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) geien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt geien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou geien (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden geien (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden geien (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden geien (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gegeid (perfect present first-person)
hebt gegeid (perfect present second-person)
hebt gegeid (perfect present second-person)
heeft gegeid (perfect present second-person)
hebt gegeid (perfect present second-person)
heeft gegeid (perfect present third-person)
hebben gegeid (perfect present first-person)
hebben gegeid (perfect present second-person)
hebben gegeid (perfect present third-person)
had gegeid (perfect past first-person)
had gegeid (perfect past second-person)
had gegeid (perfect past second-person)
hadt gegeid (perfect past second-person)
had gegeid (perfect past third-person)
hadden gegeid (perfect past first-person)
hadden gegeid (perfect past second-person)
hadden gegeid (perfect past third-person)
zal gegeid hebben (perfect future first-person)
zal gegeid hebben (perfect future second-person)
zult gegeid hebben (perfect future second-person)
zult gegeid hebben (perfect future second-person)
zal gegeid hebben (perfect future second-person)
zult gegeid hebben (perfect future second-person)
zal gegeid hebben (perfect future third-person)
zullen gegeid hebben (perfect future first-person)
zullen gegeid hebben (perfect future second-person)
zullen gegeid hebben (perfect future third-person)
zou gegeid hebben (perfect conditional first-person)
zou gegeid hebben (perfect conditional second-person)
zou gegeid hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gegeid hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gegeid hebben (perfect conditional second-person)
zou gegeid hebben (perfect conditional third-person)
zouden gegeid hebben (perfect conditional first-person)
zouden gegeid hebben (perfect conditional second-person)
zouden gegeid hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gegeid (impersonal passive present imperfect)
er is gegeid (impersonal passive present perfect)
er werd gegeid (impersonal passive past imperfect)
er was gegeid (impersonal passive past perfect)
er zal gegeid worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gegeid zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gegeid worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gegeid zijn (impersonal passive conditional perfect)
gegeid worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gegeid te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gegeid zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gegeid te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gegeid zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gegeid te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gegeid zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gegeid te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gegeid (singular imperfect present first-person)
wordt gegeid (singular imperfect present second-person)
wordt gegeid (singular imperfect present second-person)
wordt gegeid (singular imperfect present second-person)
wordt gegeid (singular imperfect present plural third-person)
worden gegeid (singular imperfect present plural first-person)
worden gegeid (singular imperfect present plural second-person)
worden gegeid (singular imperfect present third-person)
werd gegeid (singular imperfect past first-person)
werd gegeid (singular imperfect past second-person)
werd gegeid (singular imperfect past second-person)
werdt gegeid (singular imperfect past second-person)
werd gegeid (singular imperfect past plural third-person)
werden gegeid (singular imperfect past plural first-person)
werden gegeid (singular imperfect past plural second-person)
werden gegeid (singular imperfect past third-person)
zal gegeid worden (singular imperfect future first-person)
zult gegeid worden (singular imperfect future second-person)
zult gegeid worden (singular imperfect future second-person)
zult gegeid worden (singular imperfect future second-person)
zal gegeid worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gegeid worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gegeid worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gegeid worden (singular imperfect future third-person)
zou gegeid worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gegeid worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gegeid worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gegeid worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gegeid worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gegeid worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gegeid worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gegeid worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gegeid worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gegeid (perfect present first-person)
bent gegeid (perfect present second-person)
bent gegeid (perfect present second-person)
is gegeid (perfect present second-person)
zijt gegeid (perfect present second-person)
is gegeid (perfect present third-person)
zijn gegeid (perfect present first-person)
zijn gegeid (perfect present second-person)
zijn gegeid (perfect present third-person)
was gegeid (perfect past first-person)
was gegeid (perfect past second-person)
was gegeid (perfect past second-person)
waart gegeid (perfect past second-person)
was gegeid (perfect past third-person)
waren gegeid (perfect past first-person)
waren gegeid (perfect past second-person)
waren gegeid (perfect past third-person)
zal gegeid zijn (perfect future first-person)
zult gegeid zijn (perfect future second-person)
zult gegeid zijn (perfect future second-person)
zult gegeid zijn (perfect future second-person)
zal gegeid zijn (perfect future third-person)
zullen gegeid zijn (perfect future first-person)
zullen gegeid zijn (perfect future second-person)
zullen gegeid zijn (perfect future third-person)
zou gegeid zijn (perfect conditional first-person)
zou gegeid zijn (perfect conditional second-person)
zou gegeid zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gegeid zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gegeid zijn (perfect conditional second-person)
zou gegeid zijn (perfect conditional third-person)
zouden gegeid zijn (perfect conditional first-person)
zouden gegeid zijn (perfect conditional second-person)
zouden gegeid zijn (perfect conditional third-person)

inkorten of gorden door het doorhalen van de daartoe bestemde touwen


mik

mikken (singular)
mikje (diminutive)
mikjes (diminutive singular)

deel van een maststrijksysteem waarop de mast in gestreken stand rust

In gestreken stand rust de mast in de mik.


luik

In de betekenis van ‘(houten) schot’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1552

Laden

openklappende plank die een raam afdekt en beschermt

luiken (plural)
luikje (diminutive singular)
luikjes (diminutive plural)


boegbeeld

Galionsfigur

een beeld dat ter versiering aangebracht werd op de voorsteven van een schip

égérie

als voorbeeld, uithangbord of visitekaartje fungeren

boegbeelden (plural)
boegbeeldje (diminutive singular)
boegbeeldjes (diminutive plural)

Het schip had een zeemeermin als boegbeeld.


luiken

zwak werkwoord: van Middelnederlands luken

maken van touw door dunnere strengen in elkaar te wikkelen

Het slaan van de strengen van het touw wordt ook luiken genoemd.


vrijbuiter

In de betekenis van ‘kaper, avonturier’ voor het eerst aangetroffen in 1572

afgeleid van vrijbuiten met het achtervoegsel -er

Abenteurer

iemand die niet vies is van een beetje avontuur, een avonturier

vrijbuiters (plural)
vrijbuitertje (diminutive singular)
vrijbuitertjes (diminutive plural)

een zeerover die niet zijn buit grotendeels zoals een kaper aan de staat afstond, maar vrijelijk op de markt verkocht

Kapers werden vaak vrijbuiters als hun dat uitkwam, zodat het verschil niet zo groot was.


zeeassurantie

zeeassuranties (plural)
zeeassurantiën (plural)

het tegen betaling van een premie afdekken van de risico's van de zeevaart

De oudst bekende Hollandse zeeassurantiepolis dateert uit het jaar 1592.


sonar

van Engels sonar, in het Nederlands aangetroffen vanaf 1949 (zie laatste vindplaats betekenis 1. hieronder)

techniek om de plaats van objecten onder water vast te stellen met behulp van teruggekaatst ultrasoon geluid

De uitschuring daar, die voorlopig volgens de vooraf gemaakte berekeningen verloopt, wordt eveneens met sonar en met dieptepeilingen in de gaten gehouden.

Sonar, de duibootzoekinstallatie [sic!], is tot op honderd meter diepte betrouwbaar, maar de duikboten van het type XXVI varen tot op twééhonderd nieter diepte.

apparaat waarmee ultrasoon geluid wordt opgevangen om de plaats van objecten onder water vast te stellen

Ik was commandant van de Zeehond. De uitschuifbare sonar stak twee meter uit. We voeren te dicht bij de wal. Ik keek door de periscoop en voelde een lichte trilling: de sonar brak af.


baak

In de betekenis van ‘vast merk dat vaarwater aangeeft’ voor het eerst aangetroffen in 1484

baken (plural)
baakje (diminutive singular)
baakjes (diminutive plural)

een vast merk- of herkenningsteken om de koers van een schip of het verloop van vaarwater mee te bepalen

een markeringsbord langs waterwegen of spoorwegen


carga

allemaal goede zuivere carga

(figuurlijk) eerlijke en duidelijke boodschap

De carga van Oost-Indië is goed.

Hugo de Groot (eds. H.J.M. Nellen en Cornelia M. Ridderikhoff)
 brief aan N. van Reigersberch (15 augustus 1642) in: Briefwisseling van Hugo Grotius. Deel 13. (1990), Martinus Nijhoff, Den Haag, ISBN 9052160171, p. 373

document dat beschrijft wat er in een vrachtschip is geladen

⧖ (…) het dreigt eene winstderving te worden voor makelaars en kooplieden, die de carga reeds opsomden, ieder voor zich een zóóveelste.

E.J. Potgieter (ed. Joh. C. Zimmerman)
 Proza 1835-1847. Tweede deel. in: E.J. Potgieter, De werken. Deel II. (1903), H.D. Tjeenk Willink, Haarlem, p. 327


spookschip

Geisterschiff

een legendarisch schip dat zonder bemanning eeuwig blijft rondvaren

spookschepen (plural)
spookscheepje (diminutive singular)
spookscheepjes (diminutive plural)

De Vliegende Hollander is een spookschip dat in de buurt van Kaap de Goede Hoop rond zou varen.

een daadwerkelijk schip dat is losgeslagen en zonder bemanning ronddrijft over zee

Op 6 april 2012 bracht de Amerikaanse kustwacht een Japans spookschip tot zinken dat tijdens de aardbeving van het jaar daarvoor uit een haven in het noorden van Japan losgeslagen was.


boots

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘laarzen’ voor het eerst aangetroffen in 1984

benaming voor verschillende functies waarin leiding wordt gegeven aan een deel van de bemanning van een schip


afmeren

meerde af (past)
afgemeerd (past participle)
af te meren (active infinitive imperfect present long-form)
hebben afgemeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben afgemeerd (active infinitive perfect present long-form)
afgemeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
afgemeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
afmerend (imperfect participle)
afgemeerd (past participle)
meer af (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
meert af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
meert af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
meert af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
meert af (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
meren af (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
meren af (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
meren af (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
meerde af (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
meerde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
meerde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
meerde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
meerde af (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
meerden af (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
meerden af (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
meerden af (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal afmeren (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult afmeren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afmeren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afmeren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afmeren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afmeren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afmeren (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen afmeren (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen afmeren (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen afmeren (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou afmeren (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou afmeren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) afmeren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt afmeren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou afmeren (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden afmeren (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden afmeren (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden afmeren (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
afmeer (subordinate-clause present)
afmeert (subordinate-clause present)
afmeert (subordinate-clause present)
afmeert (subordinate-clause present)
afmeert (subordinate-clause present)
afmeerde (subordinate-clause past)
afmeerde (subordinate-clause past)
afmeerde (subordinate-clause past)
afmeerde (subordinate-clause past)
afmeerde (subordinate-clause past)
afmeerden (subordinate-clause past)
afmeerden (subordinate-clause past)
afmeerden (subordinate-clause past)
heb afgemeerd (perfect present first-person)
hebt afgemeerd (perfect present second-person)
hebt afgemeerd (perfect present second-person)
heeft afgemeerd (perfect present second-person)
hebt afgemeerd (perfect present second-person)
heeft afgemeerd (perfect present third-person)
hebben afgemeerd (perfect present first-person)
hebben afgemeerd (perfect present second-person)
hebben afgemeerd (perfect present third-person)
had afgemeerd (perfect past first-person)
had afgemeerd (perfect past second-person)
had afgemeerd (perfect past second-person)
hadt afgemeerd (perfect past second-person)
had afgemeerd (perfect past third-person)
hadden afgemeerd (perfect past first-person)
hadden afgemeerd (perfect past second-person)
hadden afgemeerd (perfect past third-person)
zal afgemeerd hebben (perfect future first-person)
zal afgemeerd hebben (perfect future second-person)
zult afgemeerd hebben (perfect future second-person)
zult afgemeerd hebben (perfect future second-person)
zal afgemeerd hebben (perfect future second-person)
zult afgemeerd hebben (perfect future second-person)
zal afgemeerd hebben (perfect future third-person)
zullen afgemeerd hebben (perfect future first-person)
zullen afgemeerd hebben (perfect future second-person)
zullen afgemeerd hebben (perfect future third-person)
zou afgemeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou afgemeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou afgemeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgemeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgemeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou afgemeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden afgemeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden afgemeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden afgemeerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt afgemeerd (impersonal passive present imperfect)
er is afgemeerd (impersonal passive present perfect)
er werd afgemeerd (impersonal passive past imperfect)
er was afgemeerd (impersonal passive past perfect)
er zal afgemeerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal afgemeerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou afgemeerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou afgemeerd zijn (impersonal passive conditional perfect)

Voordat we aan wal konden, moest de schipper zijn schip afmeren aan de kade.


blazer

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘jasje’ voor het eerst aangetroffen in 1940

[1,2,3] afgeleid van de werkwoordstam van blazen met het achtervoegsel -er

blazers (plural)
blazertje (diminutive singular)
blazertjes (diminutive plural)

een historisch houten zeilschip voor vracht en visserij met één of twee masten, verwant aan de botter

De gerestaureerde blazer "De Poolster" (TX33) is het enig overgebleven exemplaar.


vliegdekschip

samenstelling van vliegdek zn en schip zn

Flugzeugträger

groot vaartuig dat is ingericht voor het opstijgen, landen, vervoer en onderhoud van meerdere vliegtuigen

vliegdekschepen (plural)
vliegdekscheepje (diminutive singular)
vliegdekscheepjes (diminutive plural)


raderboot

samenstelling van rad en boot met het invoegsel -er-

Raddampfer

een scheepstype dat wordt voortbewogen door schoepenraderen

raderboten (plural)
raderbootje (diminutive singular)
raderbootjes (diminutive plural)

De eerste door een stoommachine aangedreven raderboot is in 1807 gebouwd.


raderstoomboot

samenstelling van rad en stoomboot met het invoegsel -er-

raderstoomboten (plural)
raderstoombootje (diminutive singular)
raderstoombootjes (diminutive plural)


kimmen

kimde (past)
gekimd (past participle)
te kimmen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen kimmen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen kimmen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gekimd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gekimd (active infinitive perfect present long-form)
gekimd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gekimd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
kimmend (imperfect participle)
gekimd (past participle)
kimme (subjunctive)
kim (indicative imperfect present singular first-person)
kimt (indicative imperfect present singular second-person)
kimt (indicative imperfect present singular second-person)
kimt (indicative imperfect present singular second-person)
kimt (indicative imperfect present singular third-person)
kimde (indicative imperfect past singular first-person)
kimde (indicative imperfect past singular second-person)
kimde (indicative imperfect past singular second-person)
kimde (indicative imperfect past singular second-person)
kimde (indicative imperfect past singular third-person)
kimden (indicative imperfect past plural first-person)
kimden (indicative imperfect past plural second-person)
kimden (indicative imperfect past plural third-person)
zal kimmen (indicative imperfect future singular first-person)
zult kimmen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kimmen (indicative imperfect future singular second-person)
zult kimmen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kimmen (indicative imperfect future singular second-person)
zult kimmen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kimmen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen kimmen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen kimmen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen kimmen (indicative imperfect future plural third-person)
zou kimmen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou kimmen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) kimmen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt kimmen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou kimmen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden kimmen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden kimmen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden kimmen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gekimd (perfect present first-person)
hebt gekimd (perfect present second-person)
hebt gekimd (perfect present second-person)
heeft gekimd (perfect present second-person)
hebt gekimd (perfect present second-person)
heeft gekimd (perfect present third-person)
hebben gekimd (perfect present first-person)
hebben gekimd (perfect present second-person)
hebben gekimd (perfect present third-person)
had gekimd (perfect past first-person)
had gekimd (perfect past second-person)
had gekimd (perfect past second-person)
hadt gekimd (perfect past second-person)
had gekimd (perfect past third-person)
hadden gekimd (perfect past first-person)
hadden gekimd (perfect past second-person)
hadden gekimd (perfect past third-person)
zal gekimd hebben (perfect future first-person)
zal gekimd hebben (perfect future second-person)
zult gekimd hebben (perfect future second-person)
zult gekimd hebben (perfect future second-person)
zal gekimd hebben (perfect future second-person)
zult gekimd hebben (perfect future second-person)
zal gekimd hebben (perfect future third-person)
zullen gekimd hebben (perfect future first-person)
zullen gekimd hebben (perfect future second-person)
zullen gekimd hebben (perfect future third-person)
zou gekimd hebben (perfect conditional first-person)
zou gekimd hebben (perfect conditional second-person)
zou gekimd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gekimd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gekimd hebben (perfect conditional second-person)
zou gekimd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gekimd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gekimd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gekimd hebben (perfect conditional third-person)

een schip met behulp van een paard voorttrekken

in het water: het op één kant liggen van een schip

op het droge: het voor werkzaamheden aan de romp op één kant trekken van een schip


hondsvot

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘scheldwoord’ voor het eerst aangetroffen in 1580

samenstelling van hond en vot met het invoegsel -s-

hondsvotten (plural)
hondsvotje (diminutive singular)
hondsvotjes (diminutive plural)

een oog aan een blok waaraan het vaste deel van een loper kan worden bevestigd


blakeren

In de betekenis van ‘zengen’ voor het eerst aangetroffen in 1415

blakerde (past)
geblakerd (past participle)
te blakeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen blakeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen blakeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geblakerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geblakerd (active infinitive perfect present long-form)
geblakerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geblakerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
blakerend (imperfect participle)
geblakerd (past participle)
blakere (subjunctive)
blaker (indicative imperfect present singular first-person)
blakert (indicative imperfect present singular second-person)
blakert (indicative imperfect present singular second-person)
blakert (indicative imperfect present singular second-person)
blakert (indicative imperfect present singular third-person)
blakerde (indicative imperfect past singular first-person)
blakerde (indicative imperfect past singular second-person)
blakerde (indicative imperfect past singular second-person)
blakerde (indicative imperfect past singular second-person)
blakerde (indicative imperfect past singular third-person)
blakerden (indicative imperfect past plural first-person)
blakerden (indicative imperfect past plural second-person)
blakerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal blakeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult blakeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal blakeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult blakeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal blakeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult blakeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal blakeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen blakeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen blakeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen blakeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou blakeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou blakeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) blakeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt blakeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou blakeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden blakeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden blakeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden blakeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geblakerd (perfect present first-person)
hebt geblakerd (perfect present second-person)
hebt geblakerd (perfect present second-person)
heeft geblakerd (perfect present second-person)
hebt geblakerd (perfect present second-person)
heeft geblakerd (perfect present third-person)
hebben geblakerd (perfect present first-person)
hebben geblakerd (perfect present second-person)
hebben geblakerd (perfect present third-person)
had geblakerd (perfect past first-person)
had geblakerd (perfect past second-person)
had geblakerd (perfect past second-person)
hadt geblakerd (perfect past second-person)
had geblakerd (perfect past third-person)
hadden geblakerd (perfect past first-person)
hadden geblakerd (perfect past second-person)
hadden geblakerd (perfect past third-person)
zal geblakerd hebben (perfect future first-person)
zal geblakerd hebben (perfect future second-person)
zult geblakerd hebben (perfect future second-person)
zult geblakerd hebben (perfect future second-person)
zal geblakerd hebben (perfect future second-person)
zult geblakerd hebben (perfect future second-person)
zal geblakerd hebben (perfect future third-person)
zullen geblakerd hebben (perfect future first-person)
zullen geblakerd hebben (perfect future second-person)
zullen geblakerd hebben (perfect future third-person)
zou geblakerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geblakerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geblakerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geblakerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geblakerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geblakerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geblakerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geblakerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geblakerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geblakerd (impersonal passive present imperfect)
er is geblakerd (impersonal passive present perfect)
er werd geblakerd (impersonal passive past imperfect)
er was geblakerd (impersonal passive past perfect)
er zal geblakerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geblakerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geblakerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geblakerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geblakerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geblakerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geblakerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geblakerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geblakerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geblakerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geblakerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geblakerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geblakerd (singular imperfect present first-person)
wordt geblakerd (singular imperfect present second-person)
wordt geblakerd (singular imperfect present second-person)
wordt geblakerd (singular imperfect present second-person)
wordt geblakerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geblakerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geblakerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geblakerd (singular imperfect present third-person)
werd geblakerd (singular imperfect past first-person)
werd geblakerd (singular imperfect past second-person)
werd geblakerd (singular imperfect past second-person)
werdt geblakerd (singular imperfect past second-person)
werd geblakerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geblakerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geblakerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geblakerd (singular imperfect past third-person)
zal geblakerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geblakerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geblakerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geblakerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geblakerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geblakerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geblakerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geblakerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geblakerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geblakerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geblakerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geblakerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geblakerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geblakerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geblakerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geblakerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geblakerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geblakerd (perfect present first-person)
bent geblakerd (perfect present second-person)
bent geblakerd (perfect present second-person)
is geblakerd (perfect present second-person)
zijt geblakerd (perfect present second-person)
is geblakerd (perfect present third-person)
zijn geblakerd (perfect present first-person)
zijn geblakerd (perfect present second-person)
zijn geblakerd (perfect present third-person)
was geblakerd (perfect past first-person)
was geblakerd (perfect past second-person)
was geblakerd (perfect past second-person)
waart geblakerd (perfect past second-person)
was geblakerd (perfect past third-person)
waren geblakerd (perfect past first-person)
waren geblakerd (perfect past second-person)
waren geblakerd (perfect past third-person)
zal geblakerd zijn (perfect future first-person)
zult geblakerd zijn (perfect future second-person)
zult geblakerd zijn (perfect future second-person)
zult geblakerd zijn (perfect future second-person)
zal geblakerd zijn (perfect future third-person)
zullen geblakerd zijn (perfect future first-person)
zullen geblakerd zijn (perfect future second-person)
zullen geblakerd zijn (perfect future third-person)
zou geblakerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geblakerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geblakerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geblakerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geblakerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geblakerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geblakerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geblakerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geblakerd zijn (perfect conditional third-person)

het hout van een scheepswand blootstellen aan vuur om het te bevrijden van wormvraat

Als onderdeel van het onderhoud blakerden zij het schip.


sop

In de betekenis van ‘zeepwater’ voor het eerst aangetroffen in 1611

soppen (plural)
sopje (diminutive singular)
sopjes (diminutive plural)

Hij koos het ruime sop.


belanden

Afgeleid van landen met het voorvoegsel be-

landen

min of meer bij toeval op een bepaalde plaats geraken

stranden

met het schip onverhoeds aan land geraken

belandde (past)
beland (past participle)
te belanden (active infinitive imperfect present long-form)
zullen belanden (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen belanden (active infinitive imperfect future long-form)
zijn beland (active infinitive perfect present short-form)
te zijn beland (active infinitive perfect present long-form)
beland zullen zijn (active infinitive perfect future short-form)
beland te zullen zijn (active infinitive perfect future long-form)
belandend (imperfect participle)
beland (past participle)
belande (subjunctive)
beland (indicative imperfect present singular first-person)
belandt (indicative imperfect present singular second-person)
belandt (indicative imperfect present singular second-person)
belandt (indicative imperfect present singular second-person)
belandt (indicative imperfect present singular third-person)
belandde (indicative imperfect past singular first-person)
belandde (indicative imperfect past singular second-person)
belandde (indicative imperfect past singular second-person)
belandde (indicative imperfect past singular second-person)
belandde (indicative imperfect past singular third-person)
belandden (indicative imperfect past plural first-person)
belandden (indicative imperfect past plural second-person)
belandden (indicative imperfect past plural third-person)
zal belanden (indicative imperfect future singular first-person)
zult belanden (indicative imperfect future singular second-person)
zal belanden (indicative imperfect future singular second-person)
zult belanden (indicative imperfect future singular second-person)
zal belanden (indicative imperfect future singular second-person)
zult belanden (indicative imperfect future singular second-person)
zal belanden (indicative imperfect future singular third-person)
zullen belanden (indicative imperfect future plural first-person)
zullen belanden (indicative imperfect future plural second-person)
zullen belanden (indicative imperfect future plural third-person)
zou belanden (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou belanden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) belanden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt belanden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou belanden (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden belanden (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden belanden (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden belanden (indicative imperfect conditional plural third-person)
ben beland (perfect present first-person)
bent beland (perfect present second-person)
bent beland (perfect present second-person)
is beland (perfect present second-person)
zijt beland (perfect present second-person)
is beland (perfect present third-person)
zijn beland (perfect present first-person)
zijn beland (perfect present second-person)
zijn beland (perfect present third-person)
was beland (perfect past first-person)
was beland (perfect past second-person)
was beland (perfect past second-person)
waart beland (perfect past second-person)
was beland (perfect past third-person)
waren beland (perfect past first-person)
waren beland (perfect past second-person)
waren beland (perfect past third-person)
zal beland zijn (perfect future first-person)
zal beland zijn (perfect future second-person)
zult beland zijn (perfect future second-person)
zult beland zijn (perfect future second-person)
zal beland zijn (perfect future second-person)
zult beland zijn (perfect future second-person)
zal beland zijn (perfect future third-person)
zullen beland zijn (perfect future first-person)
zullen beland zijn (perfect future second-person)
zullen beland zijn (perfect future third-person)
zou beland zijn (perfect conditional first-person)
zou beland zijn (perfect conditional second-person)
zou beland zijn (perfect conditional second-person)
zoudt beland zijn (perfect conditional second-person)
zoudt beland zijn (perfect conditional second-person)
zou beland zijn (perfect conditional third-person)
zouden beland zijn (perfect conditional first-person)
zouden beland zijn (perfect conditional second-person)
zouden beland zijn (perfect conditional third-person)

De zware storm deed ze op een onbewoond eiland belanden.


bolster

In de betekenis van ‘bast van noten e.d.’ voor het eerst aangetroffen in 1477

Ruwe bolster, blanke pit

Iemand die wat nors/onvriendelijk overkomt, maar een goede inborst blijkt te hebben

bolsters (singular)
bolstertje (diminutive)
bolstertjes (diminutive singular)

zijdelings tegen de voorsteven geplaatste klos of kardoes waarop de boegspriet rustte


zeeboezem

zeeboezems (plural)
zeeboezempje (diminutive singular)
zeeboezempjes (diminutive plural)

een stuk zeewater zich in zekere mate landinwaarts uitstrekt

Kreken, zeearmen, inhammen, golven, baaien, bochten en binnenzeeën zijn zeeboezems.


loefgierig

Samenstellende afleiding van loef (stam van loeven) en gier met het achtervoegsel -ig

loefgieriger (uninflected comparative)
loefgierigst (uninflected superlative)
loefgierige (inflected positive)
loefgierigere (inflected comparative)
loefgierigste (inflected superlative)
loefgierigs (partitive positive)
loefgierigers (partitive comparative)

Deze loefgierige plank heeft een zeilpunt dat veel te ver achter het laterale punt ligt.


lijgierig

Samenstellende afleiding van lij (stam van lijen) en gier met het achtervoegsel -ig

lijgieriger (uninflected comparative)
lijgierigst (uninflected superlative)
lijgierige (inflected positive)
lijgierigere (inflected comparative)
lijgierigste (inflected superlative)
lijgierigs (partitive positive)
lijgierigers (partitive comparative)

de neiging hebbend om van de wind af te vallen

Door die verandering is mijn boot nog lijgieriger geworden.


scheer

Leenwoord uit het Oudnoords, in de betekenis van ‘rotseilandje’ voor het eerst aangetroffen in 1617

van oudnoords sker, van noordgermaans, verwant met werkwoord scheren

scheren (plural)
scheertje (diminutive singular)
scheertjes (diminutive plural)

een kleine nauwelijks uit de zee oprijzende rots of klein eiland

De kust van Zweden is bekend voor zijn scheren.


sjouw

zn naamwoord van handeling van sjouwen ww , door weglating van het achtervoegsel -en

gedeeltelijk in opgerolde staat vastgesnoerde vlag, gehesen als signaal dat hulp gewenst is


schaft

schaften (plural)
schaftje (diminutive singular)
schaftjes (diminutive plural)

Het anker bestaat uit twee stukken behalve de steel; de schaft wordt door eene spil vereenigd met de armen, zijnde het eene uiteinde van de schaft vorksgewijze gemaakt om de armen te omvatten.


spant

In de betekenis van ‘balk tegen de nok’ voor het eerst aangetroffen in 1662

spanten (plural)
spantje (diminutive singular)
spantjes (diminutive plural)

gebogen onderdeel in een romp die loodrecht op de lengte is aangebracht en voor het dwarsverband zorgt


zeebrief

certificate of registry

het nationaliteitsbewijs van een zeeschip

zeebrieven (plural)
zeebriefje (diminutive singular)
zeebriefjes (diminutive plural)

Een zeebrief wordt verstrekt door de autoriteiten van het land waar het schip is geregistreerd tegen betaling van een vastgestelde leges.


zeekasteel

zeekastelen (plural)
zeekasteeltje (diminutive singular)
zeekasteeltjes (diminutive plural)

De Rotterdam kan met recht een zeekasteel genoemd worden.


cargadoor

Leenwoord uit het Spaans, in de betekenis van ‘scheepsbevrachter’ voor het eerst aangetroffen in 1472

cargadoors (plural)
cargadoortje (diminutive singular)
cargadoortjes (diminutive plural)

iemand die vooral op logistiek niveau bemiddelt tussen de reder en de verlader

De cargadoor was slecht voorbereid op verandering.


cruiseboot

cruiseboten (plural)
cruisebootje (diminutive singular)
cruisebootjes (diminutive plural)

een grote boot die speciaal is ontworpen om cruises te maken

Is het veilig op een cruiseboot?