universiteit

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘instelling voor wetenschappelijk onderwijs’ voor het eerst aangetroffen in 1300

Afkomstig van het Latijne universitas, een afkorting van universitas magistrorum et scholarium, te vertalen als: gemeenschap van onderwijzers en leerlingen of van ūniversus met het achtervoegsel -iteit

afgeleid van het Latijnse versus met het voorvoegsel uni- en met het achtervoegsel -iteit

universiteit

een instelling voor hoger onderwijs, wetenschappelijk onderzoek en dienstverlening

universiteiten (plural)
universiteitje (diminutive singular)
universiteitjes (diminutive plural)

Hij studeert momenteel informatica op de universiteit van Amsterdam.

Ook kenners maken zich zorgen, zoals professor Bongers. Hij werkt bij de universiteit.

Weblink bron
nieuwsbegrip.nl
 “Bosbranden in het Amazonegebied” (26-8-2019), CED-groep


IPA

zn o: (initiaalwoord) van Engels IPA en [2]

en o: (initiaalwoord) van Papiaments IPA en

hbo-school die leraren voor basis- en voortgezet onderwijs opleidt

Hoe zo'n meertalige klas er uit moet zien, is een van de onderzoeksdoelstellingen van de sector taal en communicatie en het onderzoekscentrum op het Instituto Pedagogico Arubano (IPA).

Merlynne Williams
 Juffrouw, taalt u met ons mee? in: Conferentie Neerlandistiek in het Caribisch Gebied 2015 (2016), University of Curaçao, Willemstad, ISBN 9789990440560, p. 51


wiskunde

In de betekenis van ‘mathematica’ voor het eerst aangetroffen in 1711

samenstelling van wis bn en kunde zn In de 17e eeuw door Simon Stevin gemunt als wisconst ("kunst van het gewisse of zekere"; zie ook wis)

Dat is geen hogere wiskunde

Dat is niet zo ingewikkeld of specialistisch, dat is voor de meesten goed te begrijpen

wiskunde

de formele studie van patronen en structuren.

schoolvak op de middelbare school betreffende rekenen, algebra en meetkunde

Maar ik had iets wat Clark niet had. Ik was de beste van de klas in wiskunde en hij de slechtste, daarom was hij blijven zitten. Als hij dit schooljaar weer een onvoldoende kreeg voor wiskunde moest hij van school, je mocht maar één jaar blijven zitten.

Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)
 “Echte Amerikaanse jeans” (2017), Uitgeverij Prometheus , ISBN 9789044632767


scheikunde

samenstelling van schei ww en kunde zn , leenvertaling van verouderd Duits Scheidekunst, in de betekenis van ‘chemie’ voor het eerst aangetroffen in 1772

chemie

wetenschap die zich bezig houdt met de studie van de samenstelling en de bouw van de stoffen

schoolvak waarin de samenstelling en de bouw van de stoffen, de chemische veranderingen die plaats vinden onder bepaalde omstandigheden en de wetmatigheden die daaruit voort vloeien worden behandeld

Van alle havo-leerlingen doet ongeveer 65 procent eindexamen in het vak geschiedenis. Bij het vwo is dit 50 procent. Geschiedenis is bij deze schoolniveaus bij twee van de vier bovenbouwprofielen een verplicht vak. Als we de kernvakken (Engels, Nederlands en wiskunde) buiten beschouwing laten is geschiedenis daarmee, samen met scheikunde, het vak dat het stevigst in deze profielen verankerd is.

Weblink bron
Stefan Glasbergen
 “Geschiedenis : Vooral afwezig in vmbo” (16 februari 2022) op nrc.nl


vwo

de afkorting voor voorbereidend wetenschappelijk onderwijs, een zesjarige opleiding ter voorbereiding op wetenschappelijk onderwijs

Hij volgt het vwo.


zeevaartschool

Seefahrtschule

school waar de leerlingen een opleiding krijgen voor een beroep op een zeeschip


school

In de betekenis van ‘schare, groep’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1287

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘onderwijsinstelling’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

School maken (met)

toonaangevend, spraakmakend of vernieuwend zijn

Schule

een zwemmende groep gelijksoortige vissen

scholen (plural)
schooltje (diminutive singular)
schooltjes (diminutive plural)

een onderwijsinstelling waar les wordt gegeven aan leerlingen.

Het is verplicht dat kinderen naar school gaan.

`Van Sinterklaas tot Sintemaarten' is bestemd voor Nederland en Vlaanderen. Wij hopen van harte dat het boek, mede door de grote toewijding waarmee Otto Dicke het heeft geïllustreerd, met vreugde gebruikt zal worden. Niet alleen voor de jeugd, in gezin en school, maar ook door alleenstaanden en zieken. Kortom: allen die zich willen verdiepen in de 'feestelijke' kant van het leven.

Marijke van Raephorst
 “Het hele jaar rond: van Sinterklaas tot Sintemaarten” (1973), Lemniscaat , p. 7

Tijdens het lopen dwaalden mijn gedachten vaak af naar mijn drie kinderen die nietsvermoedend aan de andere kant van de wereld op school zaten.

Tim Voors
 “Alleen, De Pacific Crest Trail te voet van Mexico naar Canada”, eBook: Mat-Zet bv, Soest (2018), Fontaine Uitgevers


leerboek

buku teks

een boek bedoeld om er iets uit te leren

leerboeken (plural)
leerboekje (diminutive singular)
leerboekjes (diminutive plural)

Hij schreef een nieuw leerboek voor de eerstejaars in scheikunde.


mulo

o: (letterwoord) meer uitgebreid lager onderwijs

v/m: op te vatten als (verkorting) van "school voor mulo"

vierjarige vorm van voortgezet onderwijs die voorbereid op havo, vwo, kweekschool of administratieve beroepsopleiding

Nogal wat jeugd op de AMS, de Surinaamse Kweekschool en het mulo was lid van Kwiekwie, zwom er, speelde tafeltennis, sjoelbak en/of waterpolo.

vierjarige vorm van voortgezet onderwijs, ingevoerd in 1857 en na 1968 overgegaan in mavo

De Middelnederlandse letterkunde werd op diverse schooltypen gedoceerd en er zijn aanwijzingen dat dat in verscheidene opzichten tot een verschil in lespraktijk heeft geleid. Maar vaak is niet duidelijk of een bepaalde bron nu het onderwijs op gymnasium, drie- dan wel vijfjarige hbs of eventueel nog andere schooltypen zoals de mms of het mulo op het oog heeft.


mulo

In Nederland werd de wettelijke benaming in 1920 gewijzigd in "ulo", maar in de praktijk bleef men vaak de oude naam gebruiken.

In het spraakgebruik wordt ook voor de naam van de onderwijsvorm wel het de-woord gebruikt, hoewel dit strikt genomen niet juist is, omdat het hoofdwoord "onderwijs" onzijdig is.

onderwijsinstelling die uitgebreid lager onderwijs verzorgt

Op de lagere school was men ervan overtuigd dat er van deze jongen 'geen kloot' terecht zou komen. En ook op de mulo, die hij niet afmaakte, werd hij weer tot de 'hopeloze gevallen' gerekend.

gebouw waarin uitgebreid lager onderwijs wordt gegeven

De mulo moet op deze foto nog gebouwd worden.


leerkracht

Leenvertaling van Duits Lehrkraft, in de betekenis van ‘onderwijzer’ voor het eerst aangetroffen in 1905

leerkrachten (plural)
leerkrachtje (diminutive singular)
leerkrachtjes (diminutive plural)

De leerkracht wist in de moeilijke klas goed orde te houden.


examen

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘onderzoek naar iemands kennis’ voor het eerst aangetroffen in 1477

Van het Latijnse examen, wat weer teruggaat op het werkwoord examinare .

een examen afleggen

deelnemen aan een examen, een examen ondergaan

eksamen

onderzoek naar de kennis of vaardigheden van iemand door middel van ondervraging of opgedragen verrichtingen

examens, examina (plural)
examentje (diminutive singular)
examentjes (diminutive plural)

Het examen was behoorlijk moeilijk.


academie

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘genootschap ter bevordering van wetenschap en kunst, hogeschool’ voor het eerst aangetroffen in 1575

academiën (plural)
academies (plural)
academietje (diminutive singular)
academietjes (diminutive plural)

een universiteit of hogeschool 'ter beoefening van wetenschappen, letteren of kunst'

De socialeacademie en de kunstacademie zijn scholen voor respectievelijk het maatschappelijk werk en de beeldende kunsten

pedagogische academie: opleiding voor onderwijzer of onderwijzeres voor het basisonderwijs.


tien

erfwoord via Middelnederlands tien van Oudnederlands tēn, als telwoord voor het eerst aangetroffen in het jaar 701

Tien tegen één

Een heel grote kans op iets (zonder 100% zekerheid)

Een tien met een griffel (en een zoen van de juffrouw) krijgen

Een resultaat behalen dat grote trots rechtvaardigt

het hoogst mogelijke en dus beste cijfer

Hij had een uitzonderlijke aanleg voor wiskunde en haalde daarvoor zonder veel inspanning een tien op zijn rapport.


collegezaal

høresal

een ruimte waarin les wordt gegeven aan studenten

collegezalen (plural)
collegezaaltje (diminutive singular)
collegezaaltjes (diminutive plural)

De collegezaal was maar net groot genoeg voor de groep eerstejaarsstudenten.


basisschool

basisscholen (plural)
basisschooltje (diminutive singular)
basisschooltjes (diminutive plural)

Morgen zal hun zoontje voor het eerst naar de basisschool gaan.

In de Baptistenkerk aan de Hoofdweg zijn deze woensdagmorgen de groepen 6, 7 en 8 van de basisscholen De Blokstoeke en De Fontein bijeen. Want het is Dankdag voor Gewas en Arbeid. En waar in grote delen van Nederland deze christelijke feestdag een vrijwel onbekend fenomeen is geworden, wordt er hier in Westerhaar volop aandacht aan besteed.

De laatste keer dat ze een mode-show had gelopen, was op de basisschool.

Suzanne Vermeer
 “All-inclusive” (2006), A. W. Bruna Uitgevers B. V. , Utrecht , ISBN 90-229-9182-2


schoolbord

schoolborden (plural)
schoolbordje (diminutive singular)
schoolbordjes (diminutive plural)

meestal zwart of groen paneel waarop met krijt wordt geschreven als een klas les krijgt


basisonderwijs

lehen hezkuntza

de reguliere scholing voor kinderen van 4 tot 12 jaar, dat op de basisschool gegeven wordt

Na het basisonderwijs kom je op het voortgezet onderwijs.


seminarie

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘inrichting tot opleiding van geestelijken’ voor het eerst aangetroffen in 1608

seminaries (plural)
seminarietje (diminutive singular)
seminarietjes (diminutive plural)

een plaats waar rooms-katholieke geestelijken opgeleid worden

Om als rooms-katholieke geestelijke opgeleid te kunnen worden, moet je naar een seminarie toe.


onderwijs

zn: van Middelnederlands onderwijs, naamwoord van handeling van onderwijzen ww

ww: onderwijzen ww zonder de uitgang -en, waarbij de slotklank stemloos wordt

het overbrengen van kennis en vaardigheden (door leraren)

Ondanks dat er honderd redenen zijn waarom iets niet kan of onhandig is, liet deze doodgewone familie uit Yorkshire zien dat het wel gewoon kan. Beter onderwijs voor je kinderen kan ik me nauwelijks voorstellen.


leerling

In de betekenis van ‘iem. die onderwijs krijgt’ voor het eerst aangetroffen in 1496

Naamwoord van handeling van leren met het achtervoegsel -ling.

leerlingen (plural)
leerlingetje (diminutive singular)
leerlingetjes (diminutive plural)

De meester gaf de leerlingen een proefwerk.


gouverneur

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bestuurder’ voor het eerst aangetroffen in 1336

statholder

het hoofd van een regering, van een kolonie, staat of andere subnationale staatseenheid

gouverneurs (plural)
gouverneurtje (diminutive singular)
gouverneurtjes (diminutive plural)


stof

: via het Middelnederlands stoffe afgeleid van het Oudfrans estophe, dat weer teruggaat op Oudfrankisch stopfon

Veel stof doen opwaaien

Veel indruk maken, voor veel reuring zorgen

Door het stof gaan

Een nederige houding aannemen en/of zich verontschuldigen (na een eerder gemaakte fout e.d.)

stoffen (plural)
stofje (diminutive singular)
stofjes (diminutive plural)

De leerlingen beheersen de stof goed.


rapport

via Middelnederlands rappoort van Frans rapport, in de betekenis van ‘verslag’ voor het eerst aangetroffen in 1476

报告

schriftelijk bericht over een gebeurtenis of toestand

Zeugnis

rapporten (plural)
rapportje (diminutive singular)
rapportjes (diminutive plural)

een schriftelijk bericht over de voortgang op school

Als ik een rapport kreeg met allemaal zessen, kreeg ik te horen dat ik harder mijn best moest doen.


opstel

opstellen (plural)
opstelletje (diminutive singular)
opstelletjes (diminutive plural)

een oefening in het onderwijs waarin een opgegeven of gekozen onderwerp volledig behandeld wordt

Het huiswerk voor morgen is een opstel schrijven over kauwgomgebruik in de school.


scholengemeenschap

samenstelling van school en gemeenschap met het invoegsel -en-

Gesamtschule

een school die verschillende schooltypen omvat

scholengemeenschappen (plural)
scholengemeenschapje (diminutive singular)
scholengemeenschapjes (diminutive plural)

Op de website van de school stond dat zij een scholengemeenschap zijn.

een verzameling van scholen van hetzelfde schooltype of niveau die onderling intensief samenwerken (uitwisseling van docenten, e.d.)


college

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bestuurslichaam’ voor het eerst aangetroffen in 1450

afgeleid van het Latijnse 'collēgium' (ambtgenootschap, genootschap, gilde) (met het voorvoegsel col- ?)

Vorlesung

de tijd waarin een docent een bepaald onderwerp uitlegt aan studenten

bijeenkomst waarin een docent een bepaald onderwerp uitlegt aan studenten

Net als vorig jaar komt De Wereld Draait Door met DWDD Summerschool, een kort college van een bekende gastspreker. Vanavond trapt Taco Dibbits af, de nieuwe directeur van het Rijksmuseum, met een college over de jonge Rembrandt. In het bijzonder vestigt hij de aandacht op de huwelijksportretten van Marten Soolmans en Oopjen Coppit uit 1634, die afwisselend in het Louvre en het Rijksmuseum worden tentoongesteld.

Staatssecretaris Dekker, die onder meer over het project Zomerscholen aan de tand zal worden gevoeld, heeft een klein psychologisch voordeel. Eén van de twee deelnemers komt van zijn eigen oude school: het Oranje Nassau College uit Zoetermeer.


groep

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verzameling’ voor het eerst aangetroffen in 1618

Gruppe

uit meerdere personen of eenheden bestaand geheel

groepen (plural)
groepje (diminutive singular)
groepjes (diminutive plural)

groep leerlingen, klas [1], voornamelijk in het Nederlandse basisonderwijs

Mijn dochter zit in groep vier.


kwekeling

Naamwoord van handeling van kweken met het achtervoegsel -ling met het invoegsel -e-

kwekeling

een leerling van een kweekschool, een onderwijzer in opleiding

kwekelingen (plural)
kwekelingetje (diminutive singular)
kwekelingetjes (diminutive plural)


onderwijzeres

Afleiding van onderwijzer met het achtervoegsel -es.

teacher

een oude benaming voor een vrouwelijke leraar op een lagere school of basisschool

onderwijzeressen (plural)
onderwijzeresje (diminutive singular)
onderwijzeresjes (diminutive plural)


cursus

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘leergang’ voor het eerst aangetroffen in 1804

cursussen (plural)
cursusje (diminutive singular)
cursusjes (diminutive plural)

een reeks lessen die een afgesloten geheel vormen

Hij kreeg ook een cursus bij dat abonnement.


onderwijzer

In de betekenis van ‘leraar’ voor het eerst aangetroffen in 1784

Naamwoord van handeling van onderwijzen met het achtervoegsel -er

onderwijzers (plural)
onderwijzertje (diminutive singular)
onderwijzertjes (diminutive plural)

iemand die les geeft (vooral basisschool)

De onderwijzer wist in de moeilijke klas goed orde te houden.


studeren

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘leren’ voor het eerst aangetroffen in 1265

afgeleid van het Latijnse studēre met het achtervoegsel -eren

studieren

het volgen van een opleiding en verwerven van kennis, gewoonlijk aan een universiteit als voornaamste bezigheid

studeerde (past)
gestudeerd (past participle)
te studeren (active infinitive imperfect present)
zullen studeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen studeren (active infinitive imperfect future)
hebben gestudeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gestudeerd (active infinitive perfect present)
gestudeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gestudeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
studerend (imperfect participle)
gestudeerd (past participle)
studere (subjunctive)
studeer (indicative imperfect present singular first-person)
studeert (indicative imperfect present singular second-person)
studeert (indicative imperfect present singular second-person)
studeert (indicative imperfect present singular second-person)
studeert (indicative imperfect present singular third-person)
studeerde (indicative imperfect past singular first-person)
studeerde (indicative imperfect past singular second-person)
studeerde (indicative imperfect past singular second-person)
studeerde (indicative imperfect past singular second-person)
studeerde (indicative imperfect past singular third-person)
studeerden (indicative imperfect past plural first-person)
studeerden (indicative imperfect past plural second-person)
studeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal studeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult studeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal studeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult studeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal studeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult studeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal studeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen studeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen studeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen studeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou studeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou studeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) studeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt studeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou studeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden studeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden studeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden studeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gestudeerd (perfect present first-person)
hebt gestudeerd (perfect present second-person)
hebt gestudeerd (perfect present second-person)
heeft gestudeerd (perfect present second-person)
hebt gestudeerd (perfect present second-person)
heeft gestudeerd (perfect present third-person)
hebben gestudeerd (perfect present first-person)
hebben gestudeerd (perfect present second-person)
hebben gestudeerd (perfect present third-person)
had gestudeerd (perfect past first-person)
had gestudeerd (perfect past second-person)
had gestudeerd (perfect past second-person)
hadt gestudeerd (perfect past second-person)
had gestudeerd (perfect past third-person)
hadden gestudeerd (perfect past first-person)
hadden gestudeerd (perfect past second-person)
hadden gestudeerd (perfect past third-person)
zal gestudeerd hebben (perfect future first-person)
zal gestudeerd hebben (perfect future second-person)
zult gestudeerd hebben (perfect future second-person)
zult gestudeerd hebben (perfect future second-person)
zal gestudeerd hebben (perfect future second-person)
zult gestudeerd hebben (perfect future second-person)
zal gestudeerd hebben (perfect future third-person)
zullen gestudeerd hebben (perfect future first-person)
zullen gestudeerd hebben (perfect future second-person)
zullen gestudeerd hebben (perfect future third-person)
zou gestudeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gestudeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gestudeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gestudeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gestudeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gestudeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gestudeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gestudeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gestudeerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gestudeerd (impersonal passive present imperfect)
er is gestudeerd (impersonal passive present perfect)
er werd gestudeerd (impersonal passive past imperfect)
er was gestudeerd (impersonal passive past perfect)
er zal gestudeerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gestudeerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gestudeerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gestudeerd zijn (impersonal passive conditional perfect)

Jan studeert in Groningen.


toets

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘proef’ voor het eerst aangetroffen in 1338

Taste

een knop op het bedieningspaneel van een schrijfmachine of computer die het mogelijk maakt een symbool in te typen

toetsen (plural)
toetsje (diminutive singular)
toetsjes (diminutive plural)

een al of niet gestandaardiseerde controle om te bewijzen dat een lerende heeft voldaan aan de gestelde leerdoelen


les

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘onderricht’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

iemand de les lezen

duidelijk zeggen dat iemand iets verkeerds gedaan heeft

lessen (plural)
lesje (diminutive singular)
lesjes (diminutive plural)

Tijdens de les wordt spreken niet getolereerd.

Het werd een les in nederigheid.

De lessen die hij me die avond leerde waren geheel anders dan ik had verwacht.


praktijk

van Middelnederlands practike, in de betekenis van ‘toepassing’ voor aangetroffen vanaf 1240

De praktijk blijkt/is weerbarstig

Iets dat op het eerste gezicht/op papier e.d. eenvoudig lijkt, blijkt in werkelijkheid toch veel gecompliceerder

practice

ruimte waarin een arts zijn beroep uitoefent

praktijken (singular)
praktijkje (diminutive)
praktijkjes (diminutive singular)
praktijken (singular)

lessen waarin zoveel mogelijk gewerkt wordt op de manier zoals dat in de beroepsuitoefening gaat

“We volgen vier dagen in de week theorieles en één dag hebben we praktijk”, vertelt Dion.

Weblink bron “Leerlingen maken mobiele tribune voor Horst aan de Maas 800” op nhallohorstaandemaasrc.nl


vos

erfwoord via Middelnederlands vos van Oudnederlands fus, in de betekenis van ‘hondachtige’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901

Als de vos de passie preekt, boer pas op je kippen/ganzen.

Pas op voor huichelaars, voor mensen die de schijn ophouden goede bedoelingen te hebben

Een vos verliest zijn haren, maar niet zijn streken.

Iemands (slechte) karakter verandert niet als diegene op hogere leeftijd komt

Kleine vossen bederven de wijngaard

kleine fouten kunnen zorgen voor grote problemen in het geheel

Men moet vossen met vossen vangen

je moet een slimme persoon vangen door slim te zijn

vossen (plural)
vosje (diminutive singular)
vosjes (diminutive plural)

afkorting van voortgezet onderwijs voor senioren (onderwijs in Suriname)


ophalen

abholen

een voorwerp of persoon bij iets/iemand vandaan halen

herunterladen

een bestand van een computer of server naar een andere computer of server overbrengen

haalde op (past)
opgehaald (past participle)
op te halen (active infinitive imperfect present)
hebben opgehaald (active infinitive perfect present short-form)
te hebben opgehaald (active infinitive perfect present)
opgehaald zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
opgehaald te zullen hebben (active infinitive perfect future)
ophalend (imperfect participle)
opgehaald (past participle)
haal op (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
haalt op (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
haalt op (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
haalt op (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
haalt op (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
halen op (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
halen op (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
halen op (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
haalde op (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
haalde op (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
haalde op (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
haalde op (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
haalde op (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
haalden op (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
haalden op (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
haalden op (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal ophalen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult ophalen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal ophalen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult ophalen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal ophalen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult ophalen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal ophalen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen ophalen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen ophalen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen ophalen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou ophalen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou ophalen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) ophalen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt ophalen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou ophalen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden ophalen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden ophalen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden ophalen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
ophaal (subordinate-clause present)
ophaalt (subordinate-clause present)
ophaalt (subordinate-clause present)
ophaalt (subordinate-clause present)
ophaalt (subordinate-clause present)
ophaalde (subordinate-clause past)
ophaalde (subordinate-clause past)
ophaalde (subordinate-clause past)
ophaalde (subordinate-clause past)
ophaalde (subordinate-clause past)
ophaalden (subordinate-clause past)
ophaalden (subordinate-clause past)
ophaalden (subordinate-clause past)
heb opgehaald (perfect present first-person)
hebt opgehaald (perfect present second-person)
hebt opgehaald (perfect present second-person)
heeft opgehaald (perfect present second-person)
hebt opgehaald (perfect present second-person)
heeft opgehaald (perfect present third-person)
hebben opgehaald (perfect present first-person)
hebben opgehaald (perfect present second-person)
hebben opgehaald (perfect present third-person)
had opgehaald (perfect past first-person)
had opgehaald (perfect past second-person)
had opgehaald (perfect past second-person)
hadt opgehaald (perfect past second-person)
had opgehaald (perfect past third-person)
hadden opgehaald (perfect past first-person)
hadden opgehaald (perfect past second-person)
hadden opgehaald (perfect past third-person)
zal opgehaald hebben (perfect future first-person)
zal opgehaald hebben (perfect future second-person)
zult opgehaald hebben (perfect future second-person)
zult opgehaald hebben (perfect future second-person)
zal opgehaald hebben (perfect future second-person)
zult opgehaald hebben (perfect future second-person)
zal opgehaald hebben (perfect future third-person)
zullen opgehaald hebben (perfect future first-person)
zullen opgehaald hebben (perfect future second-person)
zullen opgehaald hebben (perfect future third-person)
zou opgehaald hebben (perfect conditional first-person)
zou opgehaald hebben (perfect conditional second-person)
zou opgehaald hebben (perfect conditional second-person)
zoudt opgehaald hebben (perfect conditional second-person)
zoudt opgehaald hebben (perfect conditional second-person)
zou opgehaald hebben (perfect conditional third-person)
zouden opgehaald hebben (perfect conditional first-person)
zouden opgehaald hebben (perfect conditional second-person)
zouden opgehaald hebben (perfect conditional third-person)
er wordt opgehaald (impersonal passive present imperfect)
er is opgehaald (impersonal passive present perfect)
er werd opgehaald (impersonal passive past imperfect)
er was opgehaald (impersonal passive past perfect)
er zal opgehaald worden (impersonal passive future imperfect)
er zal opgehaald zijn (impersonal passive future perfect)
er zou opgehaald worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou opgehaald zijn (impersonal passive conditional perfect)
opgehaald worden (passive infinitive imperfect present short-form)
opgehaald te worden (passive infinitive imperfect present)
opgehaald zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
opgehaald te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
opgehaald zijn (passive infinitive perfect present short-form)
opgehaald te zijn (passive infinitive perfect present)
opgehaald zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
opgehaald te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word opgehaald (singular imperfect present first-person)
wordt opgehaald (singular imperfect present second-person)
wordt opgehaald (singular imperfect present second-person)
wordt opgehaald (singular imperfect present second-person)
wordt opgehaald (singular imperfect present plural third-person)
worden opgehaald (singular imperfect present plural first-person)
worden opgehaald (singular imperfect present plural second-person)
worden opgehaald (singular imperfect present third-person)
werd opgehaald (singular imperfect past first-person)
werd opgehaald (singular imperfect past second-person)
werd opgehaald (singular imperfect past second-person)
werdt opgehaald (singular imperfect past second-person)
werd opgehaald (singular imperfect past plural third-person)
werden opgehaald (singular imperfect past plural first-person)
werden opgehaald (singular imperfect past plural second-person)
werden opgehaald (singular imperfect past third-person)
zal opgehaald worden (singular imperfect future first-person)
zult opgehaald worden (singular imperfect future second-person)
zult opgehaald worden (singular imperfect future second-person)
zult opgehaald worden (singular imperfect future second-person)
zal opgehaald worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen opgehaald worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen opgehaald worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen opgehaald worden (singular imperfect future third-person)
zou opgehaald worden (singular imperfect conditional first-person)
zou opgehaald worden (singular imperfect conditional second-person)
zou opgehaald worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt opgehaald worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt opgehaald worden (singular imperfect conditional second-person)
zou opgehaald worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden opgehaald worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden opgehaald worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden opgehaald worden (singular imperfect conditional third-person)
ben opgehaald (perfect present first-person)
bent opgehaald (perfect present second-person)
bent opgehaald (perfect present second-person)
is opgehaald (perfect present second-person)
zijt opgehaald (perfect present second-person)
is opgehaald (perfect present third-person)
zijn opgehaald (perfect present first-person)
zijn opgehaald (perfect present second-person)
zijn opgehaald (perfect present third-person)
was opgehaald (perfect past first-person)
was opgehaald (perfect past second-person)
was opgehaald (perfect past second-person)
waart opgehaald (perfect past second-person)
was opgehaald (perfect past third-person)
waren opgehaald (perfect past first-person)
waren opgehaald (perfect past second-person)
waren opgehaald (perfect past third-person)
zal opgehaald zijn (perfect future first-person)
zult opgehaald zijn (perfect future second-person)
zult opgehaald zijn (perfect future second-person)
zult opgehaald zijn (perfect future second-person)
zal opgehaald zijn (perfect future third-person)
zullen opgehaald zijn (perfect future first-person)
zullen opgehaald zijn (perfect future second-person)
zullen opgehaald zijn (perfect future third-person)
zou opgehaald zijn (perfect conditional first-person)
zou opgehaald zijn (perfect conditional second-person)
zou opgehaald zijn (perfect conditional second-person)
zoudt opgehaald zijn (perfect conditional second-person)
zoudt opgehaald zijn (perfect conditional second-person)
zou opgehaald zijn (perfect conditional third-person)
zouden opgehaald zijn (perfect conditional first-person)
zouden opgehaald zijn (perfect conditional second-person)
zouden opgehaald zijn (perfect conditional third-person)

Hij heeft zijn wiskunde aardig opgehaald.


aanschouwelijk

Naamwoord van handeling van aanschouwen met het achtervoegsel -lijk met het invoegsel -e-

onderwijs waarbij de leerlingen aanschouwen.


moderator

van Latijn moderator "bestuurder, leider", op te vatten als afgeleid van modereren, (matigen) met het achtervoegsel -ator, in de betekenis van ‘geestelijk adviseur’ voor het eerst aangetroffen in 1816

moderatoren (plural)
moderators (plural)
moderatortje (diminutive singular)
moderatortjes (diminutive plural)

een godsdienstleraar die cathéchisme geeft op een middelbare school


studiebeurs

studiebeurzen (plural)
studiebeursje (diminutive singular)
studiebeursjes (diminutive plural)

een bedrag aan geld dat het mogelijk maakt om een studie te volgen

D66 komt met een plan voor een nieuwe studiebeurs. In het huidige stelsel voor studiefinanciering zitten enkele knelpunten. D66 stelt daarom een nieuwe studiebeurs voor. Studenten waarvan ouders tot 70.000 euro per jaar verdienen (twee keer modaal), krijgen een studiebeurs van maximaal 400 euro per maand.

“Nieuwe studiebeurs van maximaal 400 + 300 euro per maand”, Parlementaire Monitor


zeilschool

sailing school

een instituut met als doel het opleiden in de kunst van het zeilen

zeilscholen (plural)
zeilschooltje (diminutive singular)
zeilschooltjes (diminutive plural)

Wij gaan al een jaar lang naar de zeilschool.


ophokplicht

Stallpflicht

wettelijke verplichting om pluimvee in het hok te houden

obligation to keep (the poultry, animals) indoors

ophokplichten (plural)
ophokplichtje (diminutive singular)
ophokplichtjes (diminutive plural)

de vanwege de urennorm opgelegde verplichting aan leerlingen om 1040 uur in de klas te blijven, ook als er geen les gegeven wordt


lo

lichaamsbeweging als onderdeel van het onderwijs


lo

primair onderwijs aan 6-12 jarigen; in 1985 opgegaan in het basisonderwijs


taalcursus

Sprachkurs

een cursus met als doel, het aanleren van een taal

taalcursussen (plural)
taalcursusje (diminutive singular)
taalcursusjes (diminutive plural)


taalles

Sprachkurs

een les met als doel, het aanleren van een taal

taallessen (plural)
taallesje (diminutive singular)
taallesjes (diminutive plural)


taalbeheersing

samenstelling van taal zn en beheersing zn

Sprachbeherrschung

het vermogen zich te kunnen uitdrukken in een of meer talen

applied linguistics

studie van de juiste aanwending van taal (als vak)

Taalbeheersing als vak.


zangles

zanglessen (plural)
zanglesje (diminutive singular)
zanglesjes (diminutive plural)


vak

In de betekenis van ‘begrensd deel’ voor het eerst aangetroffen in 1319

Een oude rot in het vak (zijn)

alles van het vak afweten en alles weten hoe te doen

vakken (plural)
vakje (diminutive singular)
vakjes (diminutive plural)

specifieke tak binnen de wetenschap, discipline [2]

Het komt vaak voor dat docenten gevraagd wordt om een vak te geven waar ze niet bevoegd voor zijn.

“Onbevoegden zijn gefrustreerd over hun opleiding” (2015-02-07), het Onderwijsblad


skileraar

skileraren (plural)
skileraars (plural)
skileraartje (diminutive singular)
skileraartjes (diminutive plural)


graad

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘eenheid van schaalverdeling, rang’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

graden (plural)
graadje (diminutive singular)
graadjes (diminutive plural)

groepering van 2 opeenvolgende jaren in het lager en secundair onderwijs in België


dyslexie

In de betekenis van ‘woordblindheid’ voor het eerst aangetroffen in 1923

vermoedelijk van Duits Dyslexie, een term voorgesteld door de Duitse oogarts R. Berlin in 1883 naar het voorbeeld van Alexie en Paralexie, gevormd uit Oudgrieks λέξις (lexis) "woord, spraak" met het voorvoegsel dys- onder invloed van Latijn legere "lezen"

dyslexia

het onvermogen om woorden, waarvan men wel de letters ziet, in hun betekenis te vatten

Dyslexie komt meer bij jongens voor dan bij meisjes.


leraar

afgeleid van leren met het achtervoegsel -aar, in de betekenis van ‘onderwijzer’ voor het eerst aangetroffen in 1240

NL: leraren (plural)
BE: leraars (plural)
leraartje (diminutive singular)
leraartjes (diminutive plural)

De leraar wist in de moeilijke klas goed orde te houden.

Zijn taak als leraar was afgelopen. Kleine Woord zou nu de rest moeten doen. En hij had er het volste vertrouwen in dat het de jongen ook zou lukken.


encyclopedie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘beschrijvend woordenboek’ voor het eerst aangetroffen in 1654

van Frans encyclopédie, cognaat met Duits Enzyklopädie en Engels encyclopedia

wandelende encyclopedie

iemand met buitengewoon veel parate kennis

ensiklopedie

een gestructureerde en geschreven verzameling van menselijke kennis, in boekvorm of digitaal

encyclopedieën (plural)
encyclopedietje (diminutive singular)
encyclopedietjes (diminutive plural)

brede inleiding in een wetenschap met veel aandacht voor de uitgangspunten waarop die gebaseerd is en de samenhang met andere wetenschappen

Hendrik Willem Tydeman (1778-1863) was hoogleraar van 1812-1848 en doceerde encyclopedie der rechtsgeleerdheid, staathuishoudkunde, statistiek, rechtsgeschiedenis en handelsrecht.


pupil

pupillen (plural)
pupilletje (diminutive singular)
pupilletjes (diminutive plural)

Hij liet zijn pupillen niet merken dat hij enigszins van zijn stuk was.


klas

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘groep’ voor het eerst aangetroffen in 1591

Klasse

een groep leerlingen die een tijdlang gezamenlijk les krijgen

klassen (plural)
klasje (diminutive singular)
klasjes (diminutive plural)

Bij haar in de klas zitten veel goede leerlingen.

‘Welcome to Paradise, what will it be?’ Voor me stond een ronde dame vol tattoos, die in haar jonge jaren vast de het mooiste meisje van de klas was geweest.

Zij zit in de tweede klas.

Ik heb mijn rekenmachine nog in de klas liggen.


fietsenmaker

samenstelling van fiets en maker met het invoegsel -en-

fietsenmakers (plural)
fietsenmakertje (diminutive singular)
fietsenmakertjes (diminutive plural)

bijnaam voor een Delftse student of meer in het algemeen een student werktuigbouwkunde

Als Delftse student überhaupt sta je al bekend als fietsenmaker.


opleiding

Naamwoord van handeling van opleiden met het achtervoegsel -ing

opleidingen (plural)
opleidinkje (diminutive singular)
opleidinkjes (diminutive plural)

Het STAP-budget is bedoeld om werkenden en werkzoekenden te stimuleren zich te laten om- of bijscholen. Wie aan de voorwaarden voldoet, kan een tegemoetkoming in de studiekosten ontvangen van maximaal 1.000 euro per jaar. Voorwaarde is wel dat de opleiding is gericht op huidig of toekomstig werk.

Weblink bron “STAP-budget al binnen 2,5 uur op door stortvloed aan aanvragen” (01 juli 2022), NU.nl

Dat gold in gelijke mate voor allebei hun zonen. In werkelijkheid was het natuurlijk niet helemaal in gelijke mate, dat besefte hij heel goed. Het was een aanzienlijk verschil om zoals zijn zoon Karl uit de oorlog te komen als kapitein van de marinereservisten met een diploma van de Handelshogeschool en verzekerd te zijn van werk in het familiebedrijf of zoals haar zoon Hjalmar een afgedankte sergeant te zijn zonder verdere opleiding. Maar in principe was het hetzelfde, aan klassenverschillen kon je niet veel doen.

Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)
 “Kop in het zand” (2015), Uitgeverij Prometheus , ISBN 9789044628142


student

via Middelnederlands student van Latijn studens ww tegenwoordig deelwoord van ' studere ww , in de betekenis van ‘iemand die studeert’ aangetroffen vanaf 1350

studenten (plural)
studentje (diminutive singular)
studentjes (diminutive plural)

De universiteit met al haar medewerkers, studenten en onderzoekers vormt een academische gemeenschap.

Genie, de student uit Australië, Jetfighter, de vagebond uit Amerika, en Van Go, de burgerman uit Nederland.

Aan de geslaagde student wordt een getuigschrift uitgereikt en een lijst met de door hem behaalde resultaten uit het tweede, derde en vierde jaar.


conservatorium

In de betekenis van ‘muziekacademie’ voor het eerst aangetroffen in 1824

Naamwoord van handeling van conserveren (met het voorvoegsel con-) met het achtervoegsel -orium

Konservatorium

een school in het hoger onderwijs waar men zich kan laten opleiden tot professioneel musicus, acteur/actrice of danser(es)

conservatoriums, conservatoria (plural)
conservatoriumpje (diminutive singular)
conservatoriumpjes (diminutive plural)

Hoewel hij een goede leerling was bij de muziekschool in zijn stad, kreeg hij toch geen plaats op het conservatorium.

Van jongs af aan heeft Frens, zo vertelt hij, altijd graag gezongen en de afgelopen twee jaar groeide dat uit tot het verlangen om naar het conservatorium te gaan en beroepszanger te worden.

Weblink bron “Frens te Kiefte zingt met band in ZINiN” (21-03-2011), Tubantia


mo

Hij heeft een mo A-akte.


her

herren (plural)
herretje (diminutive singular)
herretjes (diminutive plural)

herhaling van een examen als het eerste onvoldoende is geweest

De leerlingen mogen het examen met terugwerkende kracht ongeldig laten verklaren. Ze maken het Nederlandse examen opnieuw met de herkansers. Voor de 10 leerlingen telt dit overigens niet als een her.

Weblink bron “Dyslectische havo-leerlingen OLV even in paniek” (20 mei 2016) op nu.nl


studie

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘bestudering van bepaald vak’ voor het eerst aangetroffen in 1350

studies (plural)
studiën (plural)
studietje (diminutive singular)
studietjes (diminutive plural)

tijd die men besteedt om zich kennis of een vaardigheid eigen te maken

Hij heeft zijn studie er bijna opzitten.


klassikaal onderwijs

Op de basisschool wordt veel klassikaal onderwijs gegeven.


se

zich als deel van uit het Latijn ontleende uitdrukkingen

zich als deel van uit het Frans ontleende uitdrukkingen

deel van het eindexamen dat door de onderwijsinstelling zelf wordt afgenomen

De opdeling in centraal examen (ce) en schoolexamen (se) heeft de charme van helderheid en duidelijkheid. In het ce toets je vooral de concepten van een vak, in het se vooral de contexten.

Weblink bron
Jan Veldhuis geciteerd door Marlies Hagers
 “Cijfers en letters” (16 december 2006) op nrc.nl


afstuderen

studeerde af (past)
afgestudeerd (past participle)
af te studeren (active infinitive imperfect present)
hebben afgestudeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben afgestudeerd (active infinitive perfect present)
afgestudeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
afgestudeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
afstuderend (imperfect participle)
afgestudeerd (past participle)
studeer af (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
studeert af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
studeert af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
studeert af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
studeert af (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
studeren af (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
studeren af (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
studeren af (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
studeerde af (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
studeerde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
studeerde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
studeerde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
studeerde af (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
studeerden af (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
studeerden af (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
studeerden af (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal afstuderen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult afstuderen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afstuderen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afstuderen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afstuderen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afstuderen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afstuderen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen afstuderen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen afstuderen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen afstuderen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou afstuderen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou afstuderen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) afstuderen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt afstuderen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou afstuderen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden afstuderen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden afstuderen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden afstuderen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
afstudeer (subordinate-clause present)
afstudeert (subordinate-clause present)
afstudeert (subordinate-clause present)
afstudeert (subordinate-clause present)
afstudeert (subordinate-clause present)
afstudeerde (subordinate-clause past)
afstudeerde (subordinate-clause past)
afstudeerde (subordinate-clause past)
afstudeerde (subordinate-clause past)
afstudeerde (subordinate-clause past)
afstudeerden (subordinate-clause past)
afstudeerden (subordinate-clause past)
afstudeerden (subordinate-clause past)
heb afgestudeerd (perfect present first-person)
hebt afgestudeerd (perfect present second-person)
hebt afgestudeerd (perfect present second-person)
heeft afgestudeerd (perfect present second-person)
hebt afgestudeerd (perfect present second-person)
heeft afgestudeerd (perfect present third-person)
hebben afgestudeerd (perfect present first-person)
hebben afgestudeerd (perfect present second-person)
hebben afgestudeerd (perfect present third-person)
had afgestudeerd (perfect past first-person)
had afgestudeerd (perfect past second-person)
had afgestudeerd (perfect past second-person)
hadt afgestudeerd (perfect past second-person)
had afgestudeerd (perfect past third-person)
hadden afgestudeerd (perfect past first-person)
hadden afgestudeerd (perfect past second-person)
hadden afgestudeerd (perfect past third-person)
zal afgestudeerd hebben (perfect future first-person)
zal afgestudeerd hebben (perfect future second-person)
zult afgestudeerd hebben (perfect future second-person)
zult afgestudeerd hebben (perfect future second-person)
zal afgestudeerd hebben (perfect future second-person)
zult afgestudeerd hebben (perfect future second-person)
zal afgestudeerd hebben (perfect future third-person)
zullen afgestudeerd hebben (perfect future first-person)
zullen afgestudeerd hebben (perfect future second-person)
zullen afgestudeerd hebben (perfect future third-person)
zou afgestudeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou afgestudeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou afgestudeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgestudeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt afgestudeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou afgestudeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden afgestudeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden afgestudeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden afgestudeerd hebben (perfect conditional third-person)

het succesvol afmaken van een studie, m.n. in het hoger onderwijs

Hij is vorig jaar afgestudeerd en mag zich nu drs. voor zijn naam zetten.

Ze moet over een maand afstuderen, in welk stadium zit ze? Drie maanden.


aanleren

leerde aan (past)
aangeleerd (past participle)
aan te leren (active infinitive imperfect present)
hebben aangeleerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben aangeleerd (active infinitive perfect present)
aangeleerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
aangeleerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
aanlerend (imperfect participle)
aangeleerd (past participle)
leer aan (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
leert aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
leert aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
leert aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
leert aan (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
leren aan (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
leren aan (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
leren aan (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
leerde aan (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
leerde aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
leerde aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
leerde aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
leerde aan (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
leerden aan (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
leerden aan (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
leerden aan (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal aanleren (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult aanleren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanleren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aanleren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanleren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aanleren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanleren (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen aanleren (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen aanleren (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen aanleren (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou aanleren (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou aanleren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) aanleren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt aanleren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou aanleren (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden aanleren (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden aanleren (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden aanleren (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
aanleer (subordinate-clause present)
aanleert (subordinate-clause present)
aanleert (subordinate-clause present)
aanleert (subordinate-clause present)
aanleert (subordinate-clause present)
aanleerde (subordinate-clause past)
aanleerde (subordinate-clause past)
aanleerde (subordinate-clause past)
aanleerde (subordinate-clause past)
aanleerde (subordinate-clause past)
aanleerden (subordinate-clause past)
aanleerden (subordinate-clause past)
aanleerden (subordinate-clause past)
heb aangeleerd (perfect present first-person)
hebt aangeleerd (perfect present second-person)
hebt aangeleerd (perfect present second-person)
heeft aangeleerd (perfect present second-person)
hebt aangeleerd (perfect present second-person)
heeft aangeleerd (perfect present third-person)
hebben aangeleerd (perfect present first-person)
hebben aangeleerd (perfect present second-person)
hebben aangeleerd (perfect present third-person)
had aangeleerd (perfect past first-person)
had aangeleerd (perfect past second-person)
had aangeleerd (perfect past second-person)
hadt aangeleerd (perfect past second-person)
had aangeleerd (perfect past third-person)
hadden aangeleerd (perfect past first-person)
hadden aangeleerd (perfect past second-person)
hadden aangeleerd (perfect past third-person)
zal aangeleerd hebben (perfect future first-person)
zal aangeleerd hebben (perfect future second-person)
zult aangeleerd hebben (perfect future second-person)
zult aangeleerd hebben (perfect future second-person)
zal aangeleerd hebben (perfect future second-person)
zult aangeleerd hebben (perfect future second-person)
zal aangeleerd hebben (perfect future third-person)
zullen aangeleerd hebben (perfect future first-person)
zullen aangeleerd hebben (perfect future second-person)
zullen aangeleerd hebben (perfect future third-person)
zou aangeleerd hebben (perfect conditional first-person)
zou aangeleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou aangeleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangeleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangeleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou aangeleerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden aangeleerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden aangeleerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden aangeleerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt aangeleerd (impersonal passive present imperfect)
er is aangeleerd (impersonal passive present perfect)
er werd aangeleerd (impersonal passive past imperfect)
er was aangeleerd (impersonal passive past perfect)
er zal aangeleerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal aangeleerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou aangeleerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou aangeleerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
aangeleerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
aangeleerd te worden (passive infinitive imperfect present)
aangeleerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
aangeleerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
aangeleerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
aangeleerd te zijn (passive infinitive perfect present)
aangeleerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
aangeleerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word aangeleerd (singular imperfect present first-person)
wordt aangeleerd (singular imperfect present second-person)
wordt aangeleerd (singular imperfect present second-person)
wordt aangeleerd (singular imperfect present second-person)
wordt aangeleerd (singular imperfect present plural third-person)
worden aangeleerd (singular imperfect present plural first-person)
worden aangeleerd (singular imperfect present plural second-person)
worden aangeleerd (singular imperfect present third-person)
werd aangeleerd (singular imperfect past first-person)
werd aangeleerd (singular imperfect past second-person)
werd aangeleerd (singular imperfect past second-person)
werdt aangeleerd (singular imperfect past second-person)
werd aangeleerd (singular imperfect past plural third-person)
werden aangeleerd (singular imperfect past plural first-person)
werden aangeleerd (singular imperfect past plural second-person)
werden aangeleerd (singular imperfect past third-person)
zal aangeleerd worden (singular imperfect future first-person)
zult aangeleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult aangeleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult aangeleerd worden (singular imperfect future second-person)
zal aangeleerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen aangeleerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen aangeleerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen aangeleerd worden (singular imperfect future third-person)
zou aangeleerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou aangeleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou aangeleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt aangeleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt aangeleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou aangeleerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden aangeleerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden aangeleerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden aangeleerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben aangeleerd (perfect present first-person)
bent aangeleerd (perfect present second-person)
bent aangeleerd (perfect present second-person)
is aangeleerd (perfect present second-person)
zijt aangeleerd (perfect present second-person)
is aangeleerd (perfect present third-person)
zijn aangeleerd (perfect present first-person)
zijn aangeleerd (perfect present second-person)
zijn aangeleerd (perfect present third-person)
was aangeleerd (perfect past first-person)
was aangeleerd (perfect past second-person)
was aangeleerd (perfect past second-person)
waart aangeleerd (perfect past second-person)
was aangeleerd (perfect past third-person)
waren aangeleerd (perfect past first-person)
waren aangeleerd (perfect past second-person)
waren aangeleerd (perfect past third-person)
zal aangeleerd zijn (perfect future first-person)
zult aangeleerd zijn (perfect future second-person)
zult aangeleerd zijn (perfect future second-person)
zult aangeleerd zijn (perfect future second-person)
zal aangeleerd zijn (perfect future third-person)
zullen aangeleerd zijn (perfect future first-person)
zullen aangeleerd zijn (perfect future second-person)
zullen aangeleerd zijn (perfect future third-person)
zou aangeleerd zijn (perfect conditional first-person)
zou aangeleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou aangeleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt aangeleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt aangeleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou aangeleerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden aangeleerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden aangeleerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden aangeleerd zijn (perfect conditional third-person)


abituriënt

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘eindexamenkandidaat’ voor het eerst aangetroffen in 1824

wie een middelbare school of school voor voorbereidend wetenschappelijk onderwijs met het eindexamendiploma verlaat


kleuterschool

nursery school

een school voor de leeftijdsgroep 4-6 jaar

kleuterscholen (plural)
kleuterschooltje (diminutive singular)
kleuterschooltjes (diminutive plural)

De kleuterschool is bij het basisonderwijs gevoegd.


jongenskostschool

samenstelling van jongen en kostschool met het invoegsel -s-


schoolbank

schoolbanken (plural)
schoolbankje (diminutive singular)
schoolbankjes (diminutive plural)

tafel waar de leerlingen aan zitten tijdens de les


meisjeskostschool

samenstelling van meisje en kostschool met het invoegsel -s-


lesuur

lesuren (plural)
lesuurtje (diminutive singular)
lesuurtjes (diminutive plural)

Een lesuur duurt meestal 45 à 50 minuten.


schoolagenda

schoolagenda's (plural)
schoolagendaatje (diminutive singular)
schoolagendaatjes (diminutive plural)

Hij kon z'n schoolagenda niet meer vinden thuis.


schoolbel

schoolbellen (plural)
schoolbelletje (diminutive singular)
schoolbelletjes (diminutive plural)

bel die het begin en/of einde van een lesuur aankondigt


schoolmeester

schoolmeesters (plural)
schoolmeestertje (diminutive singular)
schoolmeestertjes (diminutive plural)

de zeer bekende Amsterdamse schoolmeester Theo Thijssen, schrijver van het boek "Kees de jongen".


kostschool

Internat

een school waar de leerlingen vijf dagen per week niet alleen les volgen, maar ook maar ook kost en inwoning krijgen

kostscholen (plural)
kostschooltje (diminutive singular)
kostschooltjes (diminutive plural)

een school waar de leerlingen vijf dagen per week niet alleen les volgen, maar ook kost en inwoning krijgen

De Nederlandse Hannah van 11 zit sinds de zomervakantie op een kostschool in Engeland.

“Hannah (11) zit op een kostschool” (2019-10-07), NOS Nieuws


kookles

kooklessen (plural)
kooklesje (diminutive singular)
kooklesjes (diminutive plural)


klassenvertegenwoordiger

samenstelling van klas en vertegenwoordiger met het invoegsel -en-

Klassensprecher

een leerling die in naam van de klas waar hij deel van uitmaakt het woord voert.

klassenvertegenwoordigers (plural)
klassenvertegenwoordigertje (diminutive singular)
klassenvertegenwoordigertjes (diminutive plural)

De leraar overlegde met de klassenvertegenwoordiger over de verandering van de repetitiedatum.


lesgeven

gaf les (past)
lesgegeven (past participle)
les te geven (active infinitive imperfect present)
hebben lesgegeven (active infinitive perfect present short-form)
te hebben lesgegeven (active infinitive perfect present)
lesgegeven zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
lesgegeven te zullen hebben (active infinitive perfect future)
lesgevend (imperfect participle)
lesgegeven (past participle)
geef les (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
geeft les (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
geeft les (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
geeft les (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
geeft les (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
geven les (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
geven les (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
geven les (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
gaf les (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
gaf les (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
gaf les (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
gaaft les (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
gaf les (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
gaven les (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
gaven les (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
gaven les (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal lesgeven (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult lesgeven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal lesgeven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult lesgeven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal lesgeven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult lesgeven (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal lesgeven (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen lesgeven (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen lesgeven (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen lesgeven (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou lesgeven (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou lesgeven (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) lesgeven (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt lesgeven (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou lesgeven (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden lesgeven (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden lesgeven (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden lesgeven (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
lesgeef (subordinate-clause present)
lesgeeft (subordinate-clause present)
lesgeeft (subordinate-clause present)
lesgeeft (subordinate-clause present)
lesgeeft (subordinate-clause present)
lesgaf (subordinate-clause past)
lesgaf (subordinate-clause past)
lesgaf (subordinate-clause past)
lesgaaft (subordinate-clause past)
lesgaf (subordinate-clause past)
lesgaven (subordinate-clause past)
lesgaven (subordinate-clause past)
lesgaven (subordinate-clause past)
heb lesgegeven (perfect present first-person)
hebt lesgegeven (perfect present second-person)
hebt lesgegeven (perfect present second-person)
heeft lesgegeven (perfect present second-person)
hebt lesgegeven (perfect present second-person)
heeft lesgegeven (perfect present third-person)
hebben lesgegeven (perfect present first-person)
hebben lesgegeven (perfect present second-person)
hebben lesgegeven (perfect present third-person)
had lesgegeven (perfect past first-person)
had lesgegeven (perfect past second-person)
had lesgegeven (perfect past second-person)
hadt lesgegeven (perfect past second-person)
had lesgegeven (perfect past third-person)
hadden lesgegeven (perfect past first-person)
hadden lesgegeven (perfect past second-person)
hadden lesgegeven (perfect past third-person)
zal lesgegeven hebben (perfect future first-person)
zal lesgegeven hebben (perfect future second-person)
zult lesgegeven hebben (perfect future second-person)
zult lesgegeven hebben (perfect future second-person)
zal lesgegeven hebben (perfect future second-person)
zult lesgegeven hebben (perfect future second-person)
zal lesgegeven hebben (perfect future third-person)
zullen lesgegeven hebben (perfect future first-person)
zullen lesgegeven hebben (perfect future second-person)
zullen lesgegeven hebben (perfect future third-person)
zou lesgegeven hebben (perfect conditional first-person)
zou lesgegeven hebben (perfect conditional second-person)
zou lesgegeven hebben (perfect conditional second-person)
zoudt lesgegeven hebben (perfect conditional second-person)
zoudt lesgegeven hebben (perfect conditional second-person)
zou lesgegeven hebben (perfect conditional third-person)
zouden lesgegeven hebben (perfect conditional first-person)
zouden lesgegeven hebben (perfect conditional second-person)
zouden lesgegeven hebben (perfect conditional third-person)

Zij had de hele dag lesgegeven.


diploma

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘bewijs van slagen voor examen’ voor het eerst aangetroffen in 1656

diploma's (plural)
diplomaatje (diminutive singular)
diplomaatjes (diminutive plural)

een bewijs van bevoegdheid, bewijs dat je een examen hebt gehaald

Vijftig procent van de kinderen heeft een diploma gehaald bij de zwemclub.


yogales

yogalessen (plural)
yogalesje (diminutive singular)
yogalesjes (diminutive plural)

het onderricht van yoga voor een bepaalde tijd

De yogales liep uit vanwege vragen van de deelnemers.


schoolkrant

Schulzeitung

schoolkranten (plural)
schoolkrantje (diminutive singular)
schoolkrantjes (diminutive plural)

een krant die uitgegeven wordt door een school, schoolblad

In de schoolkrant stond een reportage over de nieuwe wiskundeleraar.


schoolschrift

schoolschriften (singular)
schoolschriftje (diminutive first-person)
schoolschriftjes (diminutive singular)

een boekje met lege gelinieerde bladzijden en een meestal slappe kaft, waarin schoolkinderen hun sommen en schrijfoefeningen maakten

Nadat zij in december 1942 bijna alle pagina’s in haar poëziealbum had gevuld, zette Anne Frank haar dagboek voort in schoolschriften.

een manier van schrijven speciaal ontwikkeld voor het onderwijs

Zijn handschrift week na al die jaren nog weinig af van het schoolschrift dat zijn juf hem op de lagere school aangeleerd had.


havo

de afkorting voor hoger algemeen voortgezet onderwijs, een Nederlandse onderwijsvorm na de lagere school

Hij volgt al drie jaar havo.


mavo

de afkorting voor middelbaar algemeen voortgezet onderwijs, een Nederlandse schoolsoort na de lagere school

Deze leerling volgt mavo.


antislipcursus

samenstelling van slip ww en cursus met het voorvoegsel anti-

antislipcursussen (plural)
antislipcursusje (diminutive singular)
antislipcursusjes (diminutive plural)

een cursus om slippen met de auto te voorkomen

Bij dat abonnement krijg je een gratis antislipcursus.


onderwijzen

onderwees (past)
onderwezen (past participle)
te onderwijzen (active infinitive imperfect present)
zullen onderwijzen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen onderwijzen (active infinitive imperfect future)
hebben onderwezen (active infinitive perfect present short-form)
te hebben onderwezen (active infinitive perfect present)
onderwezen zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
onderwezen te zullen hebben (active infinitive perfect future)
onderwijzend (imperfect participle)
onderwezen (past participle)
onderwijze (subjunctive)
onderwijs (indicative imperfect present singular first-person)
onderwijst (indicative imperfect present singular second-person)
onderwijst (indicative imperfect present singular second-person)
onderwijst (indicative imperfect present singular second-person)
onderwijst (indicative imperfect present singular third-person)
onderwees (indicative imperfect past singular first-person)
onderwees (indicative imperfect past singular second-person)
onderwees (indicative imperfect past singular second-person)
onderwees (indicative imperfect past singular second-person)
onderwees (indicative imperfect past singular third-person)
onderwezen (indicative imperfect past plural first-person)
onderwezen (indicative imperfect past plural second-person)
onderwezen (indicative imperfect past plural third-person)
zal onderwijzen (indicative imperfect future singular first-person)
zult onderwijzen (indicative imperfect future singular second-person)
zal onderwijzen (indicative imperfect future singular second-person)
zult onderwijzen (indicative imperfect future singular second-person)
zal onderwijzen (indicative imperfect future singular second-person)
zult onderwijzen (indicative imperfect future singular second-person)
zal onderwijzen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen onderwijzen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen onderwijzen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen onderwijzen (indicative imperfect future plural third-person)
zou onderwijzen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou onderwijzen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) onderwijzen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt onderwijzen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou onderwijzen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden onderwijzen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden onderwijzen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden onderwijzen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb onderwezen (perfect present first-person)
hebt onderwezen (perfect present second-person)
hebt onderwezen (perfect present second-person)
heeft onderwezen (perfect present second-person)
hebt onderwezen (perfect present second-person)
heeft onderwezen (perfect present third-person)
hebben onderwezen (perfect present first-person)
hebben onderwezen (perfect present second-person)
hebben onderwezen (perfect present third-person)
had onderwezen (perfect past first-person)
had onderwezen (perfect past second-person)
had onderwezen (perfect past second-person)
hadt onderwezen (perfect past second-person)
had onderwezen (perfect past third-person)
hadden onderwezen (perfect past first-person)
hadden onderwezen (perfect past second-person)
hadden onderwezen (perfect past third-person)
zal onderwezen hebben (perfect future first-person)
zal onderwezen hebben (perfect future second-person)
zult onderwezen hebben (perfect future second-person)
zult onderwezen hebben (perfect future second-person)
zal onderwezen hebben (perfect future second-person)
zult onderwezen hebben (perfect future second-person)
zal onderwezen hebben (perfect future third-person)
zullen onderwezen hebben (perfect future first-person)
zullen onderwezen hebben (perfect future second-person)
zullen onderwezen hebben (perfect future third-person)
zou onderwezen hebben (perfect conditional first-person)
zou onderwezen hebben (perfect conditional second-person)
zou onderwezen hebben (perfect conditional second-person)
zoudt onderwezen hebben (perfect conditional second-person)
zoudt onderwezen hebben (perfect conditional second-person)
zou onderwezen hebben (perfect conditional third-person)
zouden onderwezen hebben (perfect conditional first-person)
zouden onderwezen hebben (perfect conditional second-person)
zouden onderwezen hebben (perfect conditional third-person)
er wordt onderwezen (impersonal passive present imperfect)
er is onderwezen (impersonal passive present perfect)
er werd onderwezen (impersonal passive past imperfect)
er was onderwezen (impersonal passive past perfect)
er zal onderwezen worden (impersonal passive future imperfect)
er zal onderwezen zijn (impersonal passive future perfect)
er zou onderwezen worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou onderwezen zijn (impersonal passive conditional perfect)
onderwezen worden (passive infinitive imperfect present short-form)
onderwezen te worden (passive infinitive imperfect present)
onderwezen zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
onderwezen te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
onderwezen zijn (passive infinitive perfect present short-form)
onderwezen te zijn (passive infinitive perfect present)
onderwezen zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
onderwezen te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word onderwezen (singular imperfect present first-person)
wordt onderwezen (singular imperfect present second-person)
wordt onderwezen (singular imperfect present second-person)
wordt onderwezen (singular imperfect present second-person)
wordt onderwezen (singular imperfect present plural third-person)
worden onderwezen (singular imperfect present plural first-person)
worden onderwezen (singular imperfect present plural second-person)
worden onderwezen (singular imperfect present third-person)
werd onderwezen (singular imperfect past first-person)
werd onderwezen (singular imperfect past second-person)
werd onderwezen (singular imperfect past second-person)
werdt onderwezen (singular imperfect past second-person)
werd onderwezen (singular imperfect past plural third-person)
werden onderwezen (singular imperfect past plural first-person)
werden onderwezen (singular imperfect past plural second-person)
werden onderwezen (singular imperfect past third-person)
zal onderwezen worden (singular imperfect future first-person)
zult onderwezen worden (singular imperfect future second-person)
zult onderwezen worden (singular imperfect future second-person)
zult onderwezen worden (singular imperfect future second-person)
zal onderwezen worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen onderwezen worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen onderwezen worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen onderwezen worden (singular imperfect future third-person)
zou onderwezen worden (singular imperfect conditional first-person)
zou onderwezen worden (singular imperfect conditional second-person)
zou onderwezen worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt onderwezen worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt onderwezen worden (singular imperfect conditional second-person)
zou onderwezen worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden onderwezen worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden onderwezen worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden onderwezen worden (singular imperfect conditional third-person)
ben onderwezen (perfect present first-person)
bent onderwezen (perfect present second-person)
bent onderwezen (perfect present second-person)
is onderwezen (perfect present second-person)
zijt onderwezen (perfect present second-person)
is onderwezen (perfect present third-person)
zijn onderwezen (perfect present first-person)
zijn onderwezen (perfect present second-person)
zijn onderwezen (perfect present third-person)
was onderwezen (perfect past first-person)
was onderwezen (perfect past second-person)
was onderwezen (perfect past second-person)
waart onderwezen (perfect past second-person)
was onderwezen (perfect past third-person)
waren onderwezen (perfect past first-person)
waren onderwezen (perfect past second-person)
waren onderwezen (perfect past third-person)
zal onderwezen zijn (perfect future first-person)
zult onderwezen zijn (perfect future second-person)
zult onderwezen zijn (perfect future second-person)
zult onderwezen zijn (perfect future second-person)
zal onderwezen zijn (perfect future third-person)
zullen onderwezen zijn (perfect future first-person)
zullen onderwezen zijn (perfect future second-person)
zullen onderwezen zijn (perfect future third-person)
zou onderwezen zijn (perfect conditional first-person)
zou onderwezen zijn (perfect conditional second-person)
zou onderwezen zijn (perfect conditional second-person)
zoudt onderwezen zijn (perfect conditional second-person)
zoudt onderwezen zijn (perfect conditional second-person)
zou onderwezen zijn (perfect conditional third-person)
zouden onderwezen zijn (perfect conditional first-person)
zouden onderwezen zijn (perfect conditional second-person)
zouden onderwezen zijn (perfect conditional third-person)

iemand ~: scholing verzorgen voor iemand

Hij werd er goed onderwezen.


leenstelsel

leenstelsels (plural)
leenstelseltje (diminutive singular)
leenstelseltjes (diminutive plural)

vorm van studiefinanciering door de overheid die studenten later moeten terugbetalen

In 2015 werd het leenstelsel ingevoerd. Dit betekent dat studenten die een hbo- of wo-opleiding volgen, de studiefinanciering alleen nog maar kunnen lenen.

Weblink bron “Totale studieschuld in Nederland opgelopen tot ruim 24 miljard euro” (24 november 2021) op nu.nl


slipcursus

slipcursussen (plural)
slipcursusje (diminutive singular)
slipcursusjes (diminutive plural)

een cursus voor het leren beheersen van een voertuig dat slipt

U krijgt er nu een gratis slipcursus bij.


zmok-school

zmok-scholen (plural)
zmok-schooltje (diminutive singular)
zmok-schooltjes (diminutive plural)

een school voor zeer moeilijk opvoedbare kinderen

Hij zit al vanaf zijn zesde op een zmok-school.


zmlk-school

zmlk-scholen (plural)
zmlk-schooltje (diminutive singular)
zmlk-schooltjes (diminutive plural)

een school voor zeer moeilijk lerende kinderen

Hij zit al vanaf zijn zesde op een zmlk-school.


eindexamen

Abschlussprüfung

(onderwijs) het examen aan het eind van een cursus of studie

eindexamens (plural)
eindexamina (plural)
eindexamentje (diminutive singular)
eindexamentjes (diminutive plural)

Slechts 58% van de leerlingen heeft het eindexamen gehaald.

Ze had een zoon die zijn eindexamen had gehaald als extraneus in Harnôsand, ze had ongetwijfeld zijn studie gefinancierd met al haar gezwoeg.


wo

m: (verkorting) van het Nederlandse zelfstandige naamwoord woensdag

o: (initiaalwoord) van wetenschappelijk onderwijs

verzamelterm voor het onderricht dat wordt gegeven aan universiteiten en dat geacht wordt een verbinding te leggen met onderzoek waarin de kennis op een vakgebied verder ontwikkeld wordt


holt

zn: (letterwoord) van "hoger onderwijs van het lange type

beroepsopleiding met veel theoretische kennis die 4 of 5 jaar duurt, vergelijkbaar met de tegenwoordige masteropleiding aan een hogeschool


international

ˌɪntərˈnɛʃənəl

Het proces van dekolonisatie wordt aangejaagd door de toename van internationals in de collegezalen. ‘Vijf jaar geleden had ik voor het eerst een student in mijn groep die mij confronteerde met de witte literatuurlijst’, zegt Minter. ‘Ze vroeg: “Hoe zit het dan met Latijns-Amerikaanse sociologen?” De laatste jaren is antropologie een internationalere opleiding geworden met een heel diverse groep studenten, en alleen dat al zorgt ook voor diversere wereldbeelden en inzichten.’

Weblink bron
Vincent Bongers & Sebastiaan van Loosbroek
 “De dekolonisatie van de academie: ‘We zijn een wit, westers instituut en dat moet veranderen’” (30 juni 2021) op mareonline.nl


aka

opleidingsniveau binnen het beroepsonderwijs

Op tijd komen, met twee woorden spreken, samenwerken. Met het leren van zulke vaardigheden begint de opleiding ’arbeidsmarktgekwalificeerd assistent’ (aka), een experimentele mbo-opleiding voor risicojongeren.

Weblink bron “Nieuw mbo voor risicojongeren” (23 oktober 2007) op trouw.nl


cursist

In de betekenis van ‘leerling’ voor het eerst aangetroffen in 1946

afgeleid van cursus met het achtervoegsel -ist

cursisten (plural)
cursistje (diminutive singular)
cursistjes (diminutive plural)

De cursisten verzamelden in de hal.

‘Wij zijn de woensdagmiddag schilderclub. Doe je mee?’ vroeg een dame van in de 70. Dat liet ik me geen twee keer zeggen en ik kreeg meteen een schort om. De vier cursisten waren tussen de 70 en 80 jaar en stelden allerlei vragen aan deze nieuwe vogel aan tafel.


studente

afgeleid van student met het achtervoegsel -e

studentes (plural)
studentetje (diminutive singular)
studentetjes (diminutive plural)

Tijdens de voorlichting komt De Smeth met cijfers uit een onderzoek van Trimbos naar drugsgebruik onder 32.217 studenten in 2023. Daaruit blijkt dat 51 procent nog nooit cannabis heeft genuttigd, 92 procent nog nooit 3-MMC heeft genomen, 79 procent nog nooit xtc heeft geslikt en 88 procent nog nooit cocaïne heeft gebruikt. De studenten in de zaal kunnen het niet geloven. (…) Een studente denkt dat mensen de vragenlijst niet eerlijk invullen.

Weblink bron
Lyanne Levy
 “Groningse universiteit informeert tijdens introductieweek over drugs als 3-MMC, want verbieden helpt niet” (20 augustus 2024) op nrc.nl


jaarklassensysteem

samenstelling van jaarklas en systeem met het invoegsel -en-

jaarklassensystemen (plural)
jaarklassensysteempje (diminutive singular)
jaarklassensysteempjes (diminutive plural)

de systematiek, waarbij scholieren en studenten in een bepaalde leergang collectief dezelfde leerstof krijgen aangeboden

"Een oude jezuïetenuitvinding, het jaarklassensysteem, begint af te brokkelen in Vlaanderen. Van universiteit tot lagere school. Het wordt aarzelend vervangen door individuele leertrajecten en kleinere leerstofeenheden dan een leerjaar".


klassenvertegenwoordigster

samenstelling van klas en vertegenwoordigster met het invoegsel -en-

klassenvertegenwoordigsters (plural)
klassenvertegenwoordigstertje (diminutive singular)
klassenvertegenwoordigstertjes (diminutive plural)

vrouwelijke vorm van klassenvertegenwoordiger


gymnasium

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘instelling voor middelbaar onderwijs’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1876

een vorm van secundair onderwijs dat zich toelegt op het leren van de klassieke talen

De talen Grieks en Latijn zijn verplicht op het gymnasium.


credit

Het Engelse "credit" komt ook voor als eerste deel van ontleende woorden waarin het een financiële betekenis heeft, zie hierboven onder [A].

toegekende punten voor een bepaalde studieprestatie als onderdeel van een telling om vast te stellen of aan exameneisen of andere voorwaarden is voldaan


frik

In de betekenis van ‘schoolmeester’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1914

frikken (plural)
frikje (diminutive singular)
frikjes (diminutive plural)


decaan

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘voorzitter van faculteit’ voor het eerst aangetroffen in 1832

[1] Een tatsam-afleiding van Oudgrieks δέκα (met het voorvoegsel deca-) en met het achtervoegsel -aan

[2,3] Van Latijn decanus met het voorvoegsel deca-: hoofd over tien soldaten.

decanen (plural)
decaantje (diminutive singular)
decaantjes (diminutive plural)

het hoofd van een faculteit van een universiteit


hoogleraar

Hochschullehrer

iemand met titel professor die aan een hogeschool of universiteit een leerstoel in een bepaald vak bekleedt en die het onderzoek en onderwijs in dit vak leidt

hoogleraars (plural)
hoogleraren (plural)
hoogleraartje (diminutive singular)
hoogleraartjes (diminutive plural)

Precies 150 jaar geleden sprak Robert Fruin hier zijn oratie uit als eerste hoogleraar Vaderlandse Geschiedenis in Leiden en daarmee tegelijk als eerste hoogleraar geschiedenis in Nederland.


scholier

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘leerling’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1248

تلميذ

iemand die basisonderwijs of voortgezet onderwijs volgt

scholieren (plural)
scholiertje (diminutive singular)
scholiertjes (diminutive plural)

's Ochtends gaan er hele horden scholieren voorbij op de fiets.


onderricht

*vervoeging van onderrichten: de stam zonder -t omdat de stam al op -t eindigt en zonder ge- vanwege voorvoegsel

oideachas

de voorziening van opleidingen of lessen


juf

jufs (plural)
juffen (plural)
juffie (diminutive singular)
jufje (diminutive singular)
juffies (diminutive plural)
jufjes (diminutive plural)

lerares van een lagere school of peuterklas

Dat mochten we niet van de juf.

Kaspar kwam zuchtend uit de peuterklas en zei: we moesten weer zo hard werken van de juf!.


lerares

Afgeleid van leraar met het achtervoegsel -es

leraressen (plural)
leraresje (diminutive singular)
leraresjes (diminutive plural)

vrouw die les geeft in het lager of middelbaar onderwijs

Zij is lerares en geeft Duits en Engels.


Bijbel

via Middelnederlands bibele van Latijn Biblia, in de betekenis van ‘de Heilige Schrift’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285

school met de Bijbel: een school op christelijke grondslag

De protestantse kinderen gingen naar de school met de Bijbel


middelbareschooltijd

samenstelling van middelbare school en tijd

de jaren die men op de middelbare school doorbrengt of doorgebracht heeft

Hij heeft sinds zijn middelbareschooltijd geen Oudgrieks meer bedreven.


ulo

(letterwoord) uitgebreid lager onderwijs

tussen 1920 en 1968 officiële benaming voor een school waar in aansluiting op de lagere school vier jaar onderwijs in een aantal theoretische vakken werd gegeven

Diens zoon Bertus bezocht de ulo, waar hij enthousiast kennismaakte met het werk van de Duitse dichters waarover een van zijn leraren sprak.

Piet Calis
 “Het elektrisch bestaan.” (2001), Meulenhoff, Amsterdam, ISBN 90 290 6954 6, 26/27

school waar in aansluiting op de lagere school twee of drie jaar onderwijs in een aantal theoretische vakken werd gegeven

Eigenlijk had ik nog door naar school willen gaan. Naar mulo-4. Maar ja. Anderen hebben niet eens een ulo.

Marylin Simons
 “Carrousel.” (2003), Okopipi, Paramaribo, ISBN 99914640903, p. 42


examentijd

de tijd van het jaar dat vele examens gehouden worden

Het is weer examentijd en ik heb net m'n examen samengesteld.


klaslokaal

yatiqawi uta

een ruimte in een school voor het geven van les aan scholieren

klaslokalen (plural)
klaslokaaltje (diminutive singular)
klaslokaaltjes (diminutive plural)

Na schooltijd werd het klaslokaal gebruikt voor het geven van bijlessen.


leesouder

laesowwer

een vrijwilliger, meestal de ouder van een leerling, die kinderen op de basisschool helpt met lezen

Iedere dinsdagochtend hielp opa als leesouder bij zijn kleinkind op school.


leesmoeder

laesmam

een vrijwilligster, meestal de moeder van een leerling, die kinderen op de basisschool helpt met lezen

Iedere dinsdagochtend hielp ze als leesmoeder bij haar dochter op school.


tekstontwerp

tekstontwerpen (plural)
tekstontwerpje (diminutive singular)
tekstontwerpjes (diminutive plural)

Tekstontwerp en persuasieonderzoek.


studax

studaxen (plural)
studaxje (diminutive singular)
studaxjes (diminutive plural)


onderwijsmethode

onderwijsmethodes (plural)
onderwijsmethoden (plural)

een doordachte werkwijze om doelen uit het onderwijs te bereiken


onderwijsmiddel

iets stoffelijks om het onderwijs mee te ondersteunen


onderwijsdeskundige

samenstelling van onderwijs en deskundige

iemand die een gedegen kennis van het onderwijsveld en de vakkundigheid te onderwijzen bezit en deze met anderen op een effectieve manier kan delen

een onderwijskundige die als adviseur opereert


onderwijsniveau

het stadium van ontwikkeling (van primair tot tertiar onderwijs)

waardebepaling binnen b.v. het voortgezet onderwijs waarbij VWO van een hoger niveau zou zijn dan MBO

bij onderlinge vergelijking van scholen en schoolsystemen: "van betere kwaliteit"


onderwijstype

onderwijstypen (plural)
onderwijstypes (plural)

de onderbouw, bovenbouw of middenbouw of studierichting in het voortgezet onderwijs


onderwijsvideo

onderwijsvideo's (plural)
onderwijsvideootje (diminutive singular)
onderwijsvideootjes (diminutive plural)

een onderwijsfilm die met de hulp van een onderwijsarchitect en een videoarchitect wordt geproduceerd


onderwijsvorm

de contouren van het organiseren van onderwijs

de beschrijving van een systeem waarin onderwijsgedrag en -middel gecombineerd worden


leeromgeving

het totaal aan objecten rondom de lerende en de onderlinge relaties daartussen


leerdoel

leerdoelen (plural)
leerdoeltje (diminutive singular)
leerdoeltjes (diminutive plural)

doelstelling waarin duidelijk en concreet is gespecificeerd wat men beoogt zichzelf of anderen eigen te maken op het gebied van kennis, inzichten en vaardigheden, hoe men zich dit eigen maakt en dient te tonen aan anderen


onderwijsondernemer

samenstelling van onderwijs en ondernemer

onderwijsondernemers (plural)
onderwijsondernemertje (diminutive singular)
onderwijsondernemertjes (diminutive plural)

een leerling die zich in het onderwijs het liefst ondernemend wil gedragen

een docent die met ondernemers uit de schoolomgeving samenwerkt en zijn onderwijs en eigen ontwikkeling vorm geeft

een schooldirecteur die pro-actief handelt vanuit zijn maatschappelijke positie en bijbehorende verantwoordelijkheid

een onderwijsprofessional die zich verhuurt aan een school als zelfstandige

een ondernemer die vanuit zijn praktijkachtergrond en -ervaring wordt ingezet in het onderwijs


onderwijsarchitect

samenstelling van onderwijs en architect

education architect

een adviseur die ontwerpen maakt voor het onderwijs en de uitvoering daarvan ondersteunt en bewaakt

onderwijsarchitecten (plural)
onderwijsarchitectje (diminutive singular)
onderwijsarchitectjes (diminutive plural)

De onderwijsarchitecten van de verschillende teams vormen samen het OnderwijsAtelier.


onderwijsfilm

onderwijsfilms (plural)
onderwijsfilmpje (diminutive singular)
onderwijsfilmpjes (diminutive plural)

een film die voornamelijk wordt gebruikt als onderwijsmiddel

een film met als voornaamste doel te onderwijzen


onderwijsontwerper

samenstelling van onderwijs en ontwerper

iemand die onderwijsleersituaties (her)ontwerpt

iemand die het werk van de leraar of docent inricht

iemand die een opzet maakt voor het onderwijs


leerobject

leerobjecten (plural)
leerobjectje (diminutive singular)
leerobjectjes (diminutive plural)

een logische ordening van herbruikbare bouwstenen uit het onderwijs. De bouwstenen kunnen bijvoorbeeld bestaan uit teksten, geluiden of (bewegende) beelden

een voorwerp dat een hulpmiddel is bij het leren; geen vorm of methode


doceren

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘onderwijzen’ voor het eerst aangetroffen in 1539

afgeleid van het Latijnse docēre (onderwijzen) met het achtervoegsel -eren

doceerde (past)
gedoceerd (past participle)
te doceren (active infinitive imperfect present)
zullen doceren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen doceren (active infinitive imperfect future)
hebben gedoceerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gedoceerd (active infinitive perfect present)
gedoceerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gedoceerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
docerend (imperfect participle)
gedoceerd (past participle)
docere (subjunctive)
doceer (indicative imperfect present singular first-person)
doceert (indicative imperfect present singular second-person)
doceert (indicative imperfect present singular second-person)
doceert (indicative imperfect present singular second-person)
doceert (indicative imperfect present singular third-person)
doceerde (indicative imperfect past singular first-person)
doceerde (indicative imperfect past singular second-person)
doceerde (indicative imperfect past singular second-person)
doceerde (indicative imperfect past singular second-person)
doceerde (indicative imperfect past singular third-person)
doceerden (indicative imperfect past plural first-person)
doceerden (indicative imperfect past plural second-person)
doceerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal doceren (indicative imperfect future singular first-person)
zult doceren (indicative imperfect future singular second-person)
zal doceren (indicative imperfect future singular second-person)
zult doceren (indicative imperfect future singular second-person)
zal doceren (indicative imperfect future singular second-person)
zult doceren (indicative imperfect future singular second-person)
zal doceren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen doceren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen doceren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen doceren (indicative imperfect future plural third-person)
zou doceren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou doceren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) doceren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt doceren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou doceren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden doceren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden doceren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden doceren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gedoceerd (perfect present first-person)
hebt gedoceerd (perfect present second-person)
hebt gedoceerd (perfect present second-person)
heeft gedoceerd (perfect present second-person)
hebt gedoceerd (perfect present second-person)
heeft gedoceerd (perfect present third-person)
hebben gedoceerd (perfect present first-person)
hebben gedoceerd (perfect present second-person)
hebben gedoceerd (perfect present third-person)
had gedoceerd (perfect past first-person)
had gedoceerd (perfect past second-person)
had gedoceerd (perfect past second-person)
hadt gedoceerd (perfect past second-person)
had gedoceerd (perfect past third-person)
hadden gedoceerd (perfect past first-person)
hadden gedoceerd (perfect past second-person)
hadden gedoceerd (perfect past third-person)
zal gedoceerd hebben (perfect future first-person)
zal gedoceerd hebben (perfect future second-person)
zult gedoceerd hebben (perfect future second-person)
zult gedoceerd hebben (perfect future second-person)
zal gedoceerd hebben (perfect future second-person)
zult gedoceerd hebben (perfect future second-person)
zal gedoceerd hebben (perfect future third-person)
zullen gedoceerd hebben (perfect future first-person)
zullen gedoceerd hebben (perfect future second-person)
zullen gedoceerd hebben (perfect future third-person)
zou gedoceerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gedoceerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedoceerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedoceerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedoceerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedoceerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gedoceerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gedoceerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gedoceerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gedoceerd (impersonal passive present imperfect)
er is gedoceerd (impersonal passive present perfect)
er werd gedoceerd (impersonal passive past imperfect)
er was gedoceerd (impersonal passive past perfect)
er zal gedoceerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gedoceerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gedoceerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gedoceerd zijn (impersonal passive conditional perfect)

Het college algemene chemie wordt door hem gedoceerd.


reflectie

via Frans réflexion of direct van Latijn reflexio, op te vatten als naamwoord van handeling van reflecteren ww met het achtervoegsel -ie

het vanuit een ander perspectief of breder kader terugbuigen op eerdere ervaringen, die daarmee een nieuwe betekenis krijgen

Voortdurende reflectie van en met studenten.


leerroute

de weg die een lerende in het onderwijs aflegt om een opleiding af te ronden, bestaande uit leerdoelen en de stappen om die achtereenvolgens te bereiken


onderwijsprofessional

samenstelling van onderwijs en professional

iemand die zich beroepsmatig met de overdracht van kennis of vaardigheden bezighoudt

De leerkracht is een onderwijsprofessional.


onderwijsfilmer

iemand die de vaardigheden van een filmer combineert met die van een onderwijsontwerper


onderwijstechnoloog

samenstelling van onderwijs en technoloog ("vakman")

onderwijsdeskundige die is gespecialiseerd in (elektronische) leermiddelen en ICT

Hij is werkzaam als onderwijstechnoloog.


onderwijsmanager

iemand met een leidinggevende functie in het onderwijs


schoolplan

document waarin een school eens in de 4 jaar het beleid van de kwaliteit van het onderwijs beschrijft


schoolgids

school guide

document dat jaarlijks aan ouders en leerlingen informatie verstrekt over het functioneren van een school


bio

zn [1]: (verkorting) biografie
zn [2]: (verkorting) biologie
bn: (verkorting) biologisch

bio's (singular)
biootje (diminutive)
biootjes (diminutive singular)

Het meervoud en verkleinwoord zijn alleen in de eerste betekenis gangbaar.

aanduiding voor het schoolvak of wetenschapsgebied waarin de levende natuur wordt bestudeert

Gast, wat is het huiswerk voor bio?


didacticus

iemand die zich toelegt op de leer van het lesgeven

Hij is een bekend didacticus.


prestatiemotivatie

samenstelling van prestatie en motivatie

is de behoefte om te ervaren of te laten zien een uitdaging tot een goed einde te kunnen brengen


onderwijsfunctie

een taak die in elk type onderwijs vervult dient te worden


onderwijsstroom

onderwijsstromen (plural)
onderwijsstroompje (diminutive singular)
onderwijsstroompjes (diminutive plural)

een groep mensen met dezelfde denkwijze over of zienswijze op onderwijs


leerlijn

de samenhang en begrenzing (begin, eind en variatie) van de leerroutes die een leerling kan volgen in een opleiding


leerstof

Lernstoff

de verzameling van alle leermaterialen die een lerende dient te bestuderen

Een samenvatting van de leerstof.