corps

Ontwikkeld uit Oudfrans cors, uit Latijn corpus, aangetroffen sinds de 9e eeuw.


cœur

Ontwikkeld uit Middelfrans coeur, uit Oudfrans cuer, coer (uit Volkslatijn cor, genitief coris), aangetroffen vanaf de 11e eeuw.


bouche

On parle avec la bouche.


sang

Le sang est rouge.


doigt

Ne rien savoir faire de ses dix doigts.

Met de duimen zitten te draaien, niets te doen hebben.


talon

Ontwikkeld uit Volkslatijn talo, (genitief: talonis) "bikkel" (van dieren), "astralagus, sprongbeen" (van mensen), vergelijk klassiek Latijn talus


col

Le col de l'utérus.


cornet

Van Frans corne met het achtervoegsel -et


cheveu

Arriver comme un cheveu sur la soupe.

Op een ongelegen moment komen, langskomen.


buffet

Van Oudfrans buffet; mogelijk oorspronkelijk een onomatopee


cheville

Ontwikkeld uit een assimilatie-vorm *cavicula van Latijn clavicula, een verkleinvorm van clavis “sleutel(been)”, aangetroffen sinds de 12e eeuw


droit

via Oudfrans van Latijn directus "in rechte lijn"


droite

droite (afbreking leidend tot een of twee tekens aan het eind van een regel wordt ontraden)


gland

het ronde uiteinde van een penis, de eikel


lobe

Leenwoord uit het Laat-Latijn lobus, geleend uit Oudgrieks λοβός

kwab (o.m. hersenkwab, longkwab, leverkwab)


narine

Uit het Volkslatijn *narina, afgeleid van klassiek Latijn naris.

neusgat, elk van de twee openingen aan de onderzijde van de neus


luette

Samentrekking van uette met lidwoord, wat weer komt van Latijn uva