uitknikkeren

samenstelling van uit bw en knikkeren ww

knikkerde uit (past)
uitgeknikkerd (past participle)
uit te knikkeren (active infinitive imperfect present long-form)
hebben uitgeknikkerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben uitgeknikkerd (active infinitive perfect present long-form)
uitgeknikkerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
uitgeknikkerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
uitknikkerend (imperfect participle)
uitgeknikkerd (past participle)
knikker uit (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
knikkert uit (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
knikkert uit (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
knikkert uit (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
knikkert uit (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
knikkeren uit (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
knikkeren uit (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
knikkeren uit (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
knikkerde uit (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
knikkerde uit (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
knikkerde uit (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
knikkerde uit (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
knikkerde uit (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
knikkerden uit (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
knikkerden uit (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
knikkerden uit (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal uitknikkeren (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult uitknikkeren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal uitknikkeren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult uitknikkeren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal uitknikkeren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult uitknikkeren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal uitknikkeren (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen uitknikkeren (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen uitknikkeren (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen uitknikkeren (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou uitknikkeren (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou uitknikkeren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) uitknikkeren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt uitknikkeren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou uitknikkeren (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden uitknikkeren (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden uitknikkeren (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden uitknikkeren (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
uitknikker (subordinate-clause present)
uitknikkert (subordinate-clause present)
uitknikkert (subordinate-clause present)
uitknikkert (subordinate-clause present)
uitknikkert (subordinate-clause present)
uitknikkerde (subordinate-clause past)
uitknikkerde (subordinate-clause past)
uitknikkerde (subordinate-clause past)
uitknikkerde (subordinate-clause past)
uitknikkerde (subordinate-clause past)
uitknikkerden (subordinate-clause past)
uitknikkerden (subordinate-clause past)
uitknikkerden (subordinate-clause past)
heb uitgeknikkerd (perfect present first-person)
hebt uitgeknikkerd (perfect present second-person)
hebt uitgeknikkerd (perfect present second-person)
heeft uitgeknikkerd (perfect present second-person)
hebt uitgeknikkerd (perfect present second-person)
heeft uitgeknikkerd (perfect present third-person)
hebben uitgeknikkerd (perfect present first-person)
hebben uitgeknikkerd (perfect present second-person)
hebben uitgeknikkerd (perfect present third-person)
had uitgeknikkerd (perfect past first-person)
had uitgeknikkerd (perfect past second-person)
had uitgeknikkerd (perfect past second-person)
hadt uitgeknikkerd (perfect past second-person)
had uitgeknikkerd (perfect past third-person)
hadden uitgeknikkerd (perfect past first-person)
hadden uitgeknikkerd (perfect past second-person)
hadden uitgeknikkerd (perfect past third-person)
zal uitgeknikkerd hebben (perfect future first-person)
zal uitgeknikkerd hebben (perfect future second-person)
zult uitgeknikkerd hebben (perfect future second-person)
zult uitgeknikkerd hebben (perfect future second-person)
zal uitgeknikkerd hebben (perfect future second-person)
zult uitgeknikkerd hebben (perfect future second-person)
zal uitgeknikkerd hebben (perfect future third-person)
zullen uitgeknikkerd hebben (perfect future first-person)
zullen uitgeknikkerd hebben (perfect future second-person)
zullen uitgeknikkerd hebben (perfect future third-person)
zou uitgeknikkerd hebben (perfect conditional first-person)
zou uitgeknikkerd hebben (perfect conditional second-person)
zou uitgeknikkerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt uitgeknikkerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt uitgeknikkerd hebben (perfect conditional second-person)
zou uitgeknikkerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden uitgeknikkerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden uitgeknikkerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden uitgeknikkerd hebben (perfect conditional third-person)

In de zin van iemand buiten spel zetten of buiten de deur zetten worden "uit" en "knikkeren" niet aan elkaar geschreven.

het uit de pot wegschieten van een knikker van de tegenstander

Hij slaagde erin de stuiter uit te knikkeren.


kwartet

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘kaartspel met stellen van vier bijeenhorende kaarten’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1926

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘muziekstuk voor vier partijen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1824

kwartetten (plural)
kwartetje (diminutive singular)
kwartetjes (diminutive plural)

een kaartspel waarin getracht moet worden zo veel mogelijk kwartetten (vier bij elkaar horende kaarten) te verzamelen

Mijn neefje won had iedere keer als ik kwartet met hem speelde.


campana

giochiamo a campana?


gezelschapsspel

samenstelling van gezelschap en spel met het invoegsel -s-

gezelschapsspellen (plural)
gezelschapsspelen (plural)
gezelschapsspelletje (diminutive singular)
gezelschapsspelletjes (diminutive plural)

een spel dat wordt gespeeld voor de gezelligheid

Elke zondagavond spelen ze met hun kinderen een gezelschapsspel.


ootje

kringetje dat bij bepaalde kinderspelen om iemand heen gemaakt wordt


garde

gardez, gardez la reine; het bedreigen van de dame in een schaakspel


spelcomputer

Spielkonsole

een computersysteem dat specifiek gemaakt is om spellen op te spelen

spelcomputers (plural)
spelcomputertje (diminutive singular)
spelcomputertjes (diminutive plural)


huske

Werkwoord [B]: Afkomstig van het Oudnoorse werkwoord hugsa

Barnehagen var bra utstyrt med husker, klatrestativer og lignende.

De kleuterschool was goed uitgerust met schommels, klimrekken en dergelijke.


huske

Werkwoord [A]: Afkomstig van het Oudnoorse werkwoord hugsa


scheer

Leenwoord uit het Oudnoords, in de betekenis van ‘rotseilandje’ voor het eerst aangetroffen in 1617

van oudnoords sker, van noordgermaans, verwant met werkwoord scheren

scheren (plural)
scheertje (diminutive singular)
scheertjes (diminutive plural)


tilt

erfwoord van Middelengels tilten, Angelsaksisch tyltan. Verwant met Middelnederlands touteren.

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q1860 (eng)-I learned some phrases-tilt.wav


steekspel

Lanzenstechen

een spel waarbij twee ridders elkaar met lansen trachtten uit het zadel te werpen

steekspelen (plural)
steekspellen (plural)
steekspelletje (diminutive singular)
steekspelletjes (diminutive plural)

Deelname aan een steekspel was zeker niet zonder risico.


boai

cognaat met baai "bepaald soort weefsel"


kaartspelen

speelde kaart (past)
kaartgespeeld (past participle)
kaart te spelen (active infinitive imperfect present long-form)
hebben kaartgespeeld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben kaartgespeeld (active infinitive perfect present long-form)
kaartgespeeld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
kaartgespeeld te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
kaartspelend (imperfect participle)
kaartgespeeld (past participle)
speel kaart (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
speelt kaart (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
speelt kaart (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
speelt kaart (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
speelt kaart (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
spelen kaart (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
spelen kaart (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
spelen kaart (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
speelde kaart (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
speelde kaart (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
speelde kaart (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
speelde kaart (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
speelde kaart (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
speelden kaart (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
speelden kaart (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
speelden kaart (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal kaartspelen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult kaartspelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal kaartspelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult kaartspelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal kaartspelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult kaartspelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal kaartspelen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen kaartspelen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen kaartspelen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen kaartspelen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou kaartspelen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou kaartspelen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) kaartspelen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt kaartspelen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou kaartspelen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden kaartspelen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden kaartspelen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden kaartspelen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
kaartspeel (subordinate-clause present)
kaartspeelt (subordinate-clause present)
kaartspeelt (subordinate-clause present)
kaartspeelt (subordinate-clause present)
kaartspeelt (subordinate-clause present)
kaartspeelde (subordinate-clause past)
kaartspeelde (subordinate-clause past)
kaartspeelde (subordinate-clause past)
kaartspeelde (subordinate-clause past)
kaartspeelde (subordinate-clause past)
kaartspeelden (subordinate-clause past)
kaartspeelden (subordinate-clause past)
kaartspeelden (subordinate-clause past)
heb kaartgespeeld (perfect present first-person)
hebt kaartgespeeld (perfect present second-person)
hebt kaartgespeeld (perfect present second-person)
heeft kaartgespeeld (perfect present second-person)
hebt kaartgespeeld (perfect present second-person)
heeft kaartgespeeld (perfect present third-person)
hebben kaartgespeeld (perfect present first-person)
hebben kaartgespeeld (perfect present second-person)
hebben kaartgespeeld (perfect present third-person)
had kaartgespeeld (perfect past first-person)
had kaartgespeeld (perfect past second-person)
had kaartgespeeld (perfect past second-person)
hadt kaartgespeeld (perfect past second-person)
had kaartgespeeld (perfect past third-person)
hadden kaartgespeeld (perfect past first-person)
hadden kaartgespeeld (perfect past second-person)
hadden kaartgespeeld (perfect past third-person)
zal kaartgespeeld hebben (perfect future first-person)
zal kaartgespeeld hebben (perfect future second-person)
zult kaartgespeeld hebben (perfect future second-person)
zult kaartgespeeld hebben (perfect future second-person)
zal kaartgespeeld hebben (perfect future second-person)
zult kaartgespeeld hebben (perfect future second-person)
zal kaartgespeeld hebben (perfect future third-person)
zullen kaartgespeeld hebben (perfect future first-person)
zullen kaartgespeeld hebben (perfect future second-person)
zullen kaartgespeeld hebben (perfect future third-person)
zou kaartgespeeld hebben (perfect conditional first-person)
zou kaartgespeeld hebben (perfect conditional second-person)
zou kaartgespeeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt kaartgespeeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt kaartgespeeld hebben (perfect conditional second-person)
zou kaartgespeeld hebben (perfect conditional third-person)
zouden kaartgespeeld hebben (perfect conditional first-person)
zouden kaartgespeeld hebben (perfect conditional second-person)
zouden kaartgespeeld hebben (perfect conditional third-person)


samenspelen

speelde samen (past)
samengespeeld (past participle)
samen te spelen (active infinitive imperfect present long-form)
hebben samengespeeld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben samengespeeld (active infinitive perfect present long-form)
samengespeeld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
samengespeeld te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
samenspelend (imperfect participle)
samengespeeld (past participle)
speel samen (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
speelt samen (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
speelt samen (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
speelt samen (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
speelt samen (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
spelen samen (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
spelen samen (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
spelen samen (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
speelde samen (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
speelde samen (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
speelde samen (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
speelde samen (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
speelde samen (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
speelden samen (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
speelden samen (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
speelden samen (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal samenspelen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult samenspelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal samenspelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult samenspelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal samenspelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult samenspelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal samenspelen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen samenspelen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen samenspelen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen samenspelen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou samenspelen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou samenspelen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) samenspelen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt samenspelen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou samenspelen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden samenspelen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden samenspelen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden samenspelen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
samenspeel (subordinate-clause present)
samenspeelt (subordinate-clause present)
samenspeelt (subordinate-clause present)
samenspeelt (subordinate-clause present)
samenspeelt (subordinate-clause present)
samenspeelde (subordinate-clause past)
samenspeelde (subordinate-clause past)
samenspeelde (subordinate-clause past)
samenspeelde (subordinate-clause past)
samenspeelde (subordinate-clause past)
samenspeelden (subordinate-clause past)
samenspeelden (subordinate-clause past)
samenspeelden (subordinate-clause past)
heb samengespeeld (perfect present first-person)
hebt samengespeeld (perfect present second-person)
hebt samengespeeld (perfect present second-person)
heeft samengespeeld (perfect present second-person)
hebt samengespeeld (perfect present second-person)
heeft samengespeeld (perfect present third-person)
hebben samengespeeld (perfect present first-person)
hebben samengespeeld (perfect present second-person)
hebben samengespeeld (perfect present third-person)
had samengespeeld (perfect past first-person)
had samengespeeld (perfect past second-person)
had samengespeeld (perfect past second-person)
hadt samengespeeld (perfect past second-person)
had samengespeeld (perfect past third-person)
hadden samengespeeld (perfect past first-person)
hadden samengespeeld (perfect past second-person)
hadden samengespeeld (perfect past third-person)
zal samengespeeld hebben (perfect future first-person)
zal samengespeeld hebben (perfect future second-person)
zult samengespeeld hebben (perfect future second-person)
zult samengespeeld hebben (perfect future second-person)
zal samengespeeld hebben (perfect future second-person)
zult samengespeeld hebben (perfect future second-person)
zal samengespeeld hebben (perfect future third-person)
zullen samengespeeld hebben (perfect future first-person)
zullen samengespeeld hebben (perfect future second-person)
zullen samengespeeld hebben (perfect future third-person)
zou samengespeeld hebben (perfect conditional first-person)
zou samengespeeld hebben (perfect conditional second-person)
zou samengespeeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt samengespeeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt samengespeeld hebben (perfect conditional second-person)
zou samengespeeld hebben (perfect conditional third-person)
zouden samengespeeld hebben (perfect conditional first-person)
zouden samengespeeld hebben (perfect conditional second-person)
zouden samengespeeld hebben (perfect conditional third-person)


kegelen

In de betekenis van ‘met een bal kegels omgooien’ voor het eerst aangetroffen in 1425

Afgeleid van kegel met het achtervoegsel -en

kegelde (past)
gekegeld (past participle)
te kegelen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen kegelen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen kegelen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gekegeld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gekegeld (active infinitive perfect present long-form)
gekegeld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gekegeld te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
kegelend (imperfect participle)
gekegeld (past participle)
kegele (subjunctive)
kegel (indicative imperfect present singular first-person)
kegelt (indicative imperfect present singular second-person)
kegelt (indicative imperfect present singular second-person)
kegelt (indicative imperfect present singular second-person)
kegelt (indicative imperfect present singular third-person)
kegelde (indicative imperfect past singular first-person)
kegelde (indicative imperfect past singular second-person)
kegelde (indicative imperfect past singular second-person)
kegelde (indicative imperfect past singular second-person)
kegelde (indicative imperfect past singular third-person)
kegelden (indicative imperfect past plural first-person)
kegelden (indicative imperfect past plural second-person)
kegelden (indicative imperfect past plural third-person)
zal kegelen (indicative imperfect future singular first-person)
zult kegelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kegelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult kegelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kegelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult kegelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal kegelen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen kegelen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen kegelen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen kegelen (indicative imperfect future plural third-person)
zou kegelen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou kegelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) kegelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt kegelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou kegelen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden kegelen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden kegelen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden kegelen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gekegeld (perfect present first-person)
hebt gekegeld (perfect present second-person)
hebt gekegeld (perfect present second-person)
heeft gekegeld (perfect present second-person)
hebt gekegeld (perfect present second-person)
heeft gekegeld (perfect present third-person)
hebben gekegeld (perfect present first-person)
hebben gekegeld (perfect present second-person)
hebben gekegeld (perfect present third-person)
had gekegeld (perfect past first-person)
had gekegeld (perfect past second-person)
had gekegeld (perfect past second-person)
hadt gekegeld (perfect past second-person)
had gekegeld (perfect past third-person)
hadden gekegeld (perfect past first-person)
hadden gekegeld (perfect past second-person)
hadden gekegeld (perfect past third-person)
zal gekegeld hebben (perfect future first-person)
zal gekegeld hebben (perfect future second-person)
zult gekegeld hebben (perfect future second-person)
zult gekegeld hebben (perfect future second-person)
zal gekegeld hebben (perfect future second-person)
zult gekegeld hebben (perfect future second-person)
zal gekegeld hebben (perfect future third-person)
zullen gekegeld hebben (perfect future first-person)
zullen gekegeld hebben (perfect future second-person)
zullen gekegeld hebben (perfect future third-person)
zou gekegeld hebben (perfect conditional first-person)
zou gekegeld hebben (perfect conditional second-person)
zou gekegeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gekegeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gekegeld hebben (perfect conditional second-person)
zou gekegeld hebben (perfect conditional third-person)
zouden gekegeld hebben (perfect conditional first-person)
zouden gekegeld hebben (perfect conditional second-person)
zouden gekegeld hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gekegeld (impersonal passive present imperfect)
er is gekegeld (impersonal passive present perfect)
er werd gekegeld (impersonal passive past imperfect)
er was gekegeld (impersonal passive past perfect)
er zal gekegeld worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gekegeld zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gekegeld worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gekegeld zijn (impersonal passive conditional perfect)
gekegeld worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gekegeld te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gekegeld zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gekegeld te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gekegeld zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gekegeld te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gekegeld zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gekegeld te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gekegeld (singular imperfect present first-person)
wordt gekegeld (singular imperfect present second-person)
wordt gekegeld (singular imperfect present second-person)
wordt gekegeld (singular imperfect present second-person)
wordt gekegeld (singular imperfect present plural third-person)
worden gekegeld (singular imperfect present plural first-person)
worden gekegeld (singular imperfect present plural second-person)
worden gekegeld (singular imperfect present third-person)
werd gekegeld (singular imperfect past first-person)
werd gekegeld (singular imperfect past second-person)
werd gekegeld (singular imperfect past second-person)
werdt gekegeld (singular imperfect past second-person)
werd gekegeld (singular imperfect past plural third-person)
werden gekegeld (singular imperfect past plural first-person)
werden gekegeld (singular imperfect past plural second-person)
werden gekegeld (singular imperfect past third-person)
zal gekegeld worden (singular imperfect future first-person)
zult gekegeld worden (singular imperfect future second-person)
zult gekegeld worden (singular imperfect future second-person)
zult gekegeld worden (singular imperfect future second-person)
zal gekegeld worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gekegeld worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gekegeld worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gekegeld worden (singular imperfect future third-person)
zou gekegeld worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gekegeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gekegeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gekegeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gekegeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gekegeld worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gekegeld worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gekegeld worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gekegeld worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gekegeld (perfect present first-person)
bent gekegeld (perfect present second-person)
bent gekegeld (perfect present second-person)
is gekegeld (perfect present second-person)
zijt gekegeld (perfect present second-person)
is gekegeld (perfect present third-person)
zijn gekegeld (perfect present first-person)
zijn gekegeld (perfect present second-person)
zijn gekegeld (perfect present third-person)
was gekegeld (perfect past first-person)
was gekegeld (perfect past second-person)
was gekegeld (perfect past second-person)
waart gekegeld (perfect past second-person)
was gekegeld (perfect past third-person)
waren gekegeld (perfect past first-person)
waren gekegeld (perfect past second-person)
waren gekegeld (perfect past third-person)
zal gekegeld zijn (perfect future first-person)
zult gekegeld zijn (perfect future second-person)
zult gekegeld zijn (perfect future second-person)
zult gekegeld zijn (perfect future second-person)
zal gekegeld zijn (perfect future third-person)
zullen gekegeld zijn (perfect future first-person)
zullen gekegeld zijn (perfect future second-person)
zullen gekegeld zijn (perfect future third-person)
zou gekegeld zijn (perfect conditional first-person)
zou gekegeld zijn (perfect conditional second-person)
zou gekegeld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gekegeld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gekegeld zijn (perfect conditional second-person)
zou gekegeld zijn (perfect conditional third-person)
zouden gekegeld zijn (perfect conditional first-person)
zouden gekegeld zijn (perfect conditional second-person)
zouden gekegeld zijn (perfect conditional third-person)


bingo

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘hazardspel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1968

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘tussenwerpsel: uitroep na een rake opmerking’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1985

kansspel, waarbij elke speler een eigen formulier met rijen nummers heeft en hierop die nummers aftekent die door een spelleider willekeurig worden getrokken en omgeroepen, totdat een speler een complete rij afgetekende nummers heeft en "Bingo!" roept

In het buurthuis wordt dit weekeind een bingo georganiseerd.


glijbaan

glijbanen (plural)
glijbaantje (diminutive singular)
glijbaantjes (diminutive plural)

een gladde, schuine constructie bedoeld om zich ervan af te laten glijden, als vast onderdeel van een speeltuin

Wil je naar de glijbaan of naar de schommels?


zwierbollen

zwierbolde (past)
gezwierbold (past participle)
te zwierbollen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen zwierbollen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen zwierbollen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gezwierbold (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gezwierbold (active infinitive perfect present long-form)
gezwierbold zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gezwierbold te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
zwierbollend (imperfect participle)
gezwierbold (past participle)
zwierbolle (subjunctive)
zwierbol (indicative imperfect present singular first-person)
zwierbolt (indicative imperfect present singular second-person)
zwierbolt (indicative imperfect present singular second-person)
zwierbolt (indicative imperfect present singular second-person)
zwierbolt (indicative imperfect present singular third-person)
zwierbolde (indicative imperfect past singular first-person)
zwierbolde (indicative imperfect past singular second-person)
zwierbolde (indicative imperfect past singular second-person)
zwierbolde (indicative imperfect past singular second-person)
zwierbolde (indicative imperfect past singular third-person)
zwierbolden (indicative imperfect past plural first-person)
zwierbolden (indicative imperfect past plural second-person)
zwierbolden (indicative imperfect past plural third-person)
zal zwierbollen (indicative imperfect future singular first-person)
zult zwierbollen (indicative imperfect future singular second-person)
zal zwierbollen (indicative imperfect future singular second-person)
zult zwierbollen (indicative imperfect future singular second-person)
zal zwierbollen (indicative imperfect future singular second-person)
zult zwierbollen (indicative imperfect future singular second-person)
zal zwierbollen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen zwierbollen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen zwierbollen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen zwierbollen (indicative imperfect future plural third-person)
zou zwierbollen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou zwierbollen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) zwierbollen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt zwierbollen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou zwierbollen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden zwierbollen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden zwierbollen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden zwierbollen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gezwierbold (perfect present first-person)
hebt gezwierbold (perfect present second-person)
hebt gezwierbold (perfect present second-person)
heeft gezwierbold (perfect present second-person)
hebt gezwierbold (perfect present second-person)
heeft gezwierbold (perfect present third-person)
hebben gezwierbold (perfect present first-person)
hebben gezwierbold (perfect present second-person)
hebben gezwierbold (perfect present third-person)
had gezwierbold (perfect past first-person)
had gezwierbold (perfect past second-person)
had gezwierbold (perfect past second-person)
hadt gezwierbold (perfect past second-person)
had gezwierbold (perfect past third-person)
hadden gezwierbold (perfect past first-person)
hadden gezwierbold (perfect past second-person)
hadden gezwierbold (perfect past third-person)
zal gezwierbold hebben (perfect future first-person)
zal gezwierbold hebben (perfect future second-person)
zult gezwierbold hebben (perfect future second-person)
zult gezwierbold hebben (perfect future second-person)
zal gezwierbold hebben (perfect future second-person)
zult gezwierbold hebben (perfect future second-person)
zal gezwierbold hebben (perfect future third-person)
zullen gezwierbold hebben (perfect future first-person)
zullen gezwierbold hebben (perfect future second-person)
zullen gezwierbold hebben (perfect future third-person)
zou gezwierbold hebben (perfect conditional first-person)
zou gezwierbold hebben (perfect conditional second-person)
zou gezwierbold hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gezwierbold hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gezwierbold hebben (perfect conditional second-person)
zou gezwierbold hebben (perfect conditional third-person)
zouden gezwierbold hebben (perfect conditional first-person)
zouden gezwierbold hebben (perfect conditional second-person)
zouden gezwierbold hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gezwierbold (impersonal passive present imperfect)
er is gezwierbold (impersonal passive present perfect)
er werd gezwierbold (impersonal passive past imperfect)
er was gezwierbold (impersonal passive past perfect)
er zal gezwierbold worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gezwierbold zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gezwierbold worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gezwierbold zijn (impersonal passive conditional perfect)

Ik heb eerlijk gezegd nog nooit gezwierbold.


malie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘houten kolf’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1637

via Frans mail uit latijn malleus (hamer)

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘metalen ring’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1250

via Oudfrans maille uit Latijn macula (lus, maas in een net)

malies (plural)
maliën (plural)
malietje (diminutive singular)
malietjes (diminutive plural)

het slaghout van een oud kolfspel waarbij een bal voortbewogen wordt over een baan

Malie is een voorloper van croquet.


turnering

Naamwoord van handeling van Noors: turnere ww

/ tʉɾˈneːɾɪŋ /


turnering

Naamwoord van handeling van Nynorsk: turnere ww

/tʉɾˈneːɾɪŋ/


şampiyon

kampioen / kampioene, winnaar / winnares


schaken

In de betekenis van ‘een vrouw ontvoeren’ voor het eerst aangetroffen in 1181

afgeleid van schaak met het achtervoegsel -en

Schaken op meerdere borden / op tien borden tegelijk

Te maken hebben met meerdere kwesties tegelijk die op zichzelf niets met elkaar te maken hebben, maar op een bepaalde manier toch verknoopt zijn

schaakte (past)
geschaakt (past participle)
te schaken (active infinitive imperfect present long-form)
zullen schaken (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen schaken (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geschaakt (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geschaakt (active infinitive perfect present long-form)
geschaakt zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geschaakt te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
schakend (imperfect participle)
geschaakt (past participle)
schake (subjunctive)
schaak (indicative imperfect present singular first-person)
schaakt (indicative imperfect present singular second-person)
schaakt (indicative imperfect present singular second-person)
schaakt (indicative imperfect present singular second-person)
schaakt (indicative imperfect present singular third-person)
schaakte (indicative imperfect past singular first-person)
schaakte (indicative imperfect past singular second-person)
schaakte (indicative imperfect past singular second-person)
schaakte (indicative imperfect past singular second-person)
schaakte (indicative imperfect past singular third-person)
schaakten (indicative imperfect past plural first-person)
schaakten (indicative imperfect past plural second-person)
schaakten (indicative imperfect past plural third-person)
zal schaken (indicative imperfect future singular first-person)
zult schaken (indicative imperfect future singular second-person)
zal schaken (indicative imperfect future singular second-person)
zult schaken (indicative imperfect future singular second-person)
zal schaken (indicative imperfect future singular second-person)
zult schaken (indicative imperfect future singular second-person)
zal schaken (indicative imperfect future singular third-person)
zullen schaken (indicative imperfect future plural first-person)
zullen schaken (indicative imperfect future plural second-person)
zullen schaken (indicative imperfect future plural third-person)
zou schaken (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou schaken (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) schaken (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt schaken (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou schaken (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden schaken (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden schaken (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden schaken (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geschaakt (perfect present first-person)
hebt geschaakt (perfect present second-person)
hebt geschaakt (perfect present second-person)
heeft geschaakt (perfect present second-person)
hebt geschaakt (perfect present second-person)
heeft geschaakt (perfect present third-person)
hebben geschaakt (perfect present first-person)
hebben geschaakt (perfect present second-person)
hebben geschaakt (perfect present third-person)
had geschaakt (perfect past first-person)
had geschaakt (perfect past second-person)
had geschaakt (perfect past second-person)
hadt geschaakt (perfect past second-person)
had geschaakt (perfect past third-person)
hadden geschaakt (perfect past first-person)
hadden geschaakt (perfect past second-person)
hadden geschaakt (perfect past third-person)
zal geschaakt hebben (perfect future first-person)
zal geschaakt hebben (perfect future second-person)
zult geschaakt hebben (perfect future second-person)
zult geschaakt hebben (perfect future second-person)
zal geschaakt hebben (perfect future second-person)
zult geschaakt hebben (perfect future second-person)
zal geschaakt hebben (perfect future third-person)
zullen geschaakt hebben (perfect future first-person)
zullen geschaakt hebben (perfect future second-person)
zullen geschaakt hebben (perfect future third-person)
zou geschaakt hebben (perfect conditional first-person)
zou geschaakt hebben (perfect conditional second-person)
zou geschaakt hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geschaakt hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geschaakt hebben (perfect conditional second-person)
zou geschaakt hebben (perfect conditional third-person)
zouden geschaakt hebben (perfect conditional first-person)
zouden geschaakt hebben (perfect conditional second-person)
zouden geschaakt hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geschaakt (impersonal passive present imperfect)
er is geschaakt (impersonal passive present perfect)
er werd geschaakt (impersonal passive past imperfect)
er was geschaakt (impersonal passive past perfect)
er zal geschaakt worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geschaakt zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geschaakt worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geschaakt zijn (impersonal passive conditional perfect)

Garry Kasparov was wereldkampioen schaken.


resultat

/ɾəsʉlˈtɑːt/


resultat

/ɾəsʉlˈtɑːt/


terningøye

Samenstelling van de Noorse woorden terning en øye

/ˈtæːɳɪŋœjə/


stuiter

Naamwoord van handeling van stuiten met het achtervoegsel -er

stuiters (plural)
stuitertje (diminutive singular)
stuitertjes (diminutive plural)


balspel

balspelen (plural)
balspellen (plural)
balspelletje (diminutive singular)
balspelletjes (diminutive plural)

Rugby en voetbal zijn ieder een vorm van een balspel.


schaaksport

een spel met verschillende stukken op een schaakbord


kansspel

kansspelen (plural)
kansspellen (plural)
kansspelletje (diminutive singular)
kansspelletjes (diminutive plural)

spel waarbij het toeval doorslaggevend is


computerschaak

is het bordspel schaken zoals dat gespeeld wordt door computers


ankerkader

ankerkaders (plural)
ankerkadertje (diminutive singular)
ankerkadertjes (diminutive plural)

kaderspel waarbij op het biljartlaken ankers zijn getekend


kruiswoordpuzzelaar

Afgeleid van kruiswoordpuzzel met het achtervoegsel -aar of samenstelling van kruiswoord en puzzelaar

kruiswoordpuzzelaars (plural)
kruiswoordpuzzelaartje (diminutive singular)
kruiswoordpuzzelaartjes (diminutive plural)

een puzzelaar die kruiswoordpuzzels maakt.

De kruiswoordpuzzelaar deed mee aan een puzzelwedstrijd.


doorloper

afgeleid van doorlopen met het achtervoegsel -er

doorlopers (plural)
doorlopertje (diminutive singular)
doorlopertjes (diminutive plural)

een type puzzel waar woorden achtereenvolgens doorlopen, zonder zwarte/onderbrekende vakjes.


woordzoeker

woordzoekers (plural)
woordzoekertje (diminutive singular)
woordzoekertjes (diminutive plural)

een puzzel waarin in een letterbrij woorden gevonden moeten worden.

De woordzoeker was een prijspuzzel.


cryptogram

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘kruiswoordraadsel’ voor het eerst aangetroffen in 1955

met het voorvoegsel crypto- en met het achtervoegsel -gram

cryptogrammen (plural)
cryptogrammetje (diminutive singular)
cryptogrammetjes (diminutive plural)

een soort puzzel in de vorm van een kruiswoordraadsel waarbij de omschrijvingen een raadsel zijn


puzzelwoordenboek

puzzelwoordenboeken (plural)
puzzelwoordenboekje (diminutive singular)
puzzelwoordenboekjes (diminutive plural)

een woordenboek waarin met name voor kruiswoordraadsels, doorlopers en Zweedse puzzels mogelijke antwoorden staan.

In het puzzelwoordenboek zocht hij het antwoord op voor een vraag.


puzzelboek

puzzelboeken (plural)
puzzelboekje (diminutive singular)
puzzelboekjes (diminutive plural)

een boek waarin allemaal dezelfde soort puzzels staan of juist verschillende soorten door elkaar.


kruissompuzzel

kruissompuzzels (plural)
kruissompuzzeltje (diminutive singular)
kruissompuzzeltjes (diminutive plural)

de wiskundige variant van een kruiswoordpuzzel waarbij op een rij een getal slechts één keer mag voorkomen.


kakuro

kakuro's (plural)
kakurootje (diminutive singular)
kakurootjes (diminutive plural)


Zweedse puzzel

Samenstelling van Zweedse en puzzel met tussenliggende spatie

Zweedse puzzels (plural)
Zweeds puzzeltje (diminutive singular)
Zweedse puzzeltjes (diminutive plural)

vergelijkbaar met een kruiswoordpuzzel waarbij de omschrijvingen van de in te vullen woorden in het diagram staan op de plaats van de zwarte vakjes.


cijfercode

cijfercodes (plural)
cijfercodetje (diminutive singular)
cijfercodetjes (diminutive plural)

een soort kruiswoordpuzzel waarbij er geen omschrijvingen zijn, maar in de in te vullen vakjes getallen die corresponderen met een bepaalde letter.


takuzu

takuzu's (plural)
takuzuutje (diminutive singular)
takuzuutjes (diminutive plural)

een logische puzzel waarbij getallen in vakjes geplaatst moeten worden.


binaire puzzel

binaire puzzels (plural)
binaire puzzeltje (diminutive singular)
binaire puzzeltjes (diminutive plural)


jeu-de-boulen

(samenkoppeling) van het Franse 'jeu de boules' (spel met zware ballen)

jeu-de-boulde (past)
gejeu-de-bould (past participle)
te jeu-de-boulen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen jeu-de-boulen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen jeu-de-boulen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gejeu-de-bould (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gejeu-de-bould (active infinitive perfect present long-form)
gejeu-de-bould zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gejeu-de-bould te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
jeu-de-boulend (imperfect participle)
gejeu-de-bould (past participle)
jeu-de-boule (subjunctive)
jeu-de-boul (indicative imperfect present singular first-person)
jeu-de-boult (indicative imperfect present singular second-person)
jeu-de-boult (indicative imperfect present singular second-person)
jeu-de-boult (indicative imperfect present singular second-person)
jeu-de-boult (indicative imperfect present singular third-person)
jeu-de-boulde (indicative imperfect past singular first-person)
jeu-de-boulde (indicative imperfect past singular second-person)
jeu-de-boulde (indicative imperfect past singular second-person)
jeu-de-boulde (indicative imperfect past singular second-person)
jeu-de-boulde (indicative imperfect past singular third-person)
jeu-de-boulden (indicative imperfect past plural first-person)
jeu-de-boulden (indicative imperfect past plural second-person)
jeu-de-boulden (indicative imperfect past plural third-person)
zal jeu-de-boulen (indicative imperfect future singular first-person)
zult jeu-de-boulen (indicative imperfect future singular second-person)
zal jeu-de-boulen (indicative imperfect future singular second-person)
zult jeu-de-boulen (indicative imperfect future singular second-person)
zal jeu-de-boulen (indicative imperfect future singular second-person)
zult jeu-de-boulen (indicative imperfect future singular second-person)
zal jeu-de-boulen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen jeu-de-boulen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen jeu-de-boulen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen jeu-de-boulen (indicative imperfect future plural third-person)
zou jeu-de-boulen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou jeu-de-boulen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) jeu-de-boulen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt jeu-de-boulen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou jeu-de-boulen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden jeu-de-boulen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden jeu-de-boulen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden jeu-de-boulen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gejeu-de-bould (perfect present first-person)
hebt gejeu-de-bould (perfect present second-person)
hebt gejeu-de-bould (perfect present second-person)
heeft gejeu-de-bould (perfect present second-person)
hebt gejeu-de-bould (perfect present second-person)
heeft gejeu-de-bould (perfect present third-person)
hebben gejeu-de-bould (perfect present first-person)
hebben gejeu-de-bould (perfect present second-person)
hebben gejeu-de-bould (perfect present third-person)
had gejeu-de-bould (perfect past first-person)
had gejeu-de-bould (perfect past second-person)
had gejeu-de-bould (perfect past second-person)
hadt gejeu-de-bould (perfect past second-person)
had gejeu-de-bould (perfect past third-person)
hadden gejeu-de-bould (perfect past first-person)
hadden gejeu-de-bould (perfect past second-person)
hadden gejeu-de-bould (perfect past third-person)
zal gejeu-de-bould hebben (perfect future first-person)
zal gejeu-de-bould hebben (perfect future second-person)
zult gejeu-de-bould hebben (perfect future second-person)
zult gejeu-de-bould hebben (perfect future second-person)
zal gejeu-de-bould hebben (perfect future second-person)
zult gejeu-de-bould hebben (perfect future second-person)
zal gejeu-de-bould hebben (perfect future third-person)
zullen gejeu-de-bould hebben (perfect future first-person)
zullen gejeu-de-bould hebben (perfect future second-person)
zullen gejeu-de-bould hebben (perfect future third-person)
zou gejeu-de-bould hebben (perfect conditional first-person)
zou gejeu-de-bould hebben (perfect conditional second-person)
zou gejeu-de-bould hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gejeu-de-bould hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gejeu-de-bould hebben (perfect conditional second-person)
zou gejeu-de-bould hebben (perfect conditional third-person)
zouden gejeu-de-bould hebben (perfect conditional first-person)
zouden gejeu-de-bould hebben (perfect conditional second-person)
zouden gejeu-de-bould hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gejeu-de-bould (impersonal passive present imperfect)
er is gejeu-de-bould (impersonal passive present perfect)
er werd gejeu-de-bould (impersonal passive past imperfect)
er was gejeu-de-bould (impersonal passive past perfect)
er zal gejeu-de-bould worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gejeu-de-bould zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gejeu-de-bould worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gejeu-de-bould zijn (impersonal passive conditional perfect)

's Avonds werd er gejeu-de-bould.


telespel

afgeleid van spel met het voorvoegsel tele-

telespellen (plural)
telespelletje (diminutive singular)
telespelletjes (diminutive plural)

computerspel waarbij spelers via een telefoonlijn of internet met elkaar verbonden zijn


klaver

In de betekenis van ‘plantengeslacht’ voor het eerst aangetroffen in 1226

Afkomstig van Middelnederlands clāver(e), de aan Oudfries ontleende Hollandse vorm, uit Oergermaans *klaiƀr(j)ōn, evenals Engels clover en Nederduits Klever, uitbreiding van *klaiwaz, waaruit Limburgs klieë, Duits Klee en Westfaals Kliev, bij Proto-Indo-Europees *gleiH- ‘kleven’.

klavers (plural)
klavertje (diminutive singular)
klavertjes (diminutive plural)

speelkaart met de figuur van een driebladig klaverblad erop, ♣


tripping

Naamwoord van handeling van trippen met het achtervoegsel -ing

trippings (plural)
trippinkje (diminutive singular)
trippinkjes (diminutive plural)

overtreding bij ijshockey: het laten struikelen van de tegenstander


krijgertje

In de betekenis van ‘tikkertje’ aangetroffen vanaf 1860

een kinderspel waarin een van de spelers de tikker is (in het jargon van het spel hem is) en alle andere spelers proberen bij hem uit de buurt te blijven


camper

iemand die in een videospel (van het genre first-person shooter) op één plek blijft


lummelen

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord lummel (synoniem voor lomperik en sukkel), van het Nederduitse woord lummel

lummelde (past)
gelummeld (past participle)
te lummelen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen lummelen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen lummelen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gelummeld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gelummeld (active infinitive perfect present long-form)
gelummeld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gelummeld te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
lummelend (imperfect participle)
gelummeld (past participle)
lummele (subjunctive)
lummel (indicative imperfect present singular first-person)
lummelt (indicative imperfect present singular second-person)
lummelt (indicative imperfect present singular second-person)
lummelt (indicative imperfect present singular second-person)
lummelt (indicative imperfect present singular third-person)
lummelde (indicative imperfect past singular first-person)
lummelde (indicative imperfect past singular second-person)
lummelde (indicative imperfect past singular second-person)
lummelde (indicative imperfect past singular second-person)
lummelde (indicative imperfect past singular third-person)
lummelden (indicative imperfect past plural first-person)
lummelden (indicative imperfect past plural second-person)
lummelden (indicative imperfect past plural third-person)
zal lummelen (indicative imperfect future singular first-person)
zult lummelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal lummelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult lummelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal lummelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult lummelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal lummelen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen lummelen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen lummelen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen lummelen (indicative imperfect future plural third-person)
zou lummelen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou lummelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) lummelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt lummelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou lummelen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden lummelen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden lummelen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden lummelen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gelummeld (perfect present first-person)
hebt gelummeld (perfect present second-person)
hebt gelummeld (perfect present second-person)
heeft gelummeld (perfect present second-person)
hebt gelummeld (perfect present second-person)
heeft gelummeld (perfect present third-person)
hebben gelummeld (perfect present first-person)
hebben gelummeld (perfect present second-person)
hebben gelummeld (perfect present third-person)
had gelummeld (perfect past first-person)
had gelummeld (perfect past second-person)
had gelummeld (perfect past second-person)
hadt gelummeld (perfect past second-person)
had gelummeld (perfect past third-person)
hadden gelummeld (perfect past first-person)
hadden gelummeld (perfect past second-person)
hadden gelummeld (perfect past third-person)
zal gelummeld hebben (perfect future first-person)
zal gelummeld hebben (perfect future second-person)
zult gelummeld hebben (perfect future second-person)
zult gelummeld hebben (perfect future second-person)
zal gelummeld hebben (perfect future second-person)
zult gelummeld hebben (perfect future second-person)
zal gelummeld hebben (perfect future third-person)
zullen gelummeld hebben (perfect future first-person)
zullen gelummeld hebben (perfect future second-person)
zullen gelummeld hebben (perfect future third-person)
zou gelummeld hebben (perfect conditional first-person)
zou gelummeld hebben (perfect conditional second-person)
zou gelummeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gelummeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gelummeld hebben (perfect conditional second-person)
zou gelummeld hebben (perfect conditional third-person)
zouden gelummeld hebben (perfect conditional first-person)
zouden gelummeld hebben (perfect conditional second-person)
zouden gelummeld hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gelummeld (impersonal passive present imperfect)
er is gelummeld (impersonal passive present perfect)
er werd gelummeld (impersonal passive past imperfect)
er was gelummeld (impersonal passive past perfect)
er zal gelummeld worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gelummeld zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gelummeld worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gelummeld zijn (impersonal passive conditional perfect)

een spel waarbij mensen in een rondje staan en een voorwerp (meestal een bal) naar elkaar gooien, terwijl iemand in het midden van het rondje (de lummel) probeert het voorwerp te onderscheppen


zeskamp

zeskampen (plural)
zeskampje (diminutive singular)
zeskampjes (diminutive plural)


grasspeler

grasspelers (plural)
grasspelertje (diminutive singular)
grasspelertjes (diminutive plural)

een tennisser die bij voorkeur of meestal op gras speelt

De grasspeler raakte door de regen uit zijn humeur.


bamzaaien

In de betekenis van ‘loten wie het gelag zal betalen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1943

bamzaaide (past)
gebamzaaid (past participle)
te bamzaaien (active infinitive imperfect present long-form)
zullen bamzaaien (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen bamzaaien (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gebamzaaid (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gebamzaaid (active infinitive perfect present long-form)
gebamzaaid zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gebamzaaid te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
bamzaaiend (imperfect participle)
gebamzaaid (past participle)
bamzaaie (subjunctive)
bamzaai (indicative imperfect present singular first-person)
bamzaait (indicative imperfect present singular second-person)
bamzaait (indicative imperfect present singular second-person)
bamzaait (indicative imperfect present singular second-person)
bamzaait (indicative imperfect present singular third-person)
bamzaaide (indicative imperfect past singular first-person)
bamzaaide (indicative imperfect past singular second-person)
bamzaaide (indicative imperfect past singular second-person)
bamzaaide (indicative imperfect past singular second-person)
bamzaaide (indicative imperfect past singular third-person)
bamzaaiden (indicative imperfect past plural first-person)
bamzaaiden (indicative imperfect past plural second-person)
bamzaaiden (indicative imperfect past plural third-person)
zal bamzaaien (indicative imperfect future singular first-person)
zult bamzaaien (indicative imperfect future singular second-person)
zal bamzaaien (indicative imperfect future singular second-person)
zult bamzaaien (indicative imperfect future singular second-person)
zal bamzaaien (indicative imperfect future singular second-person)
zult bamzaaien (indicative imperfect future singular second-person)
zal bamzaaien (indicative imperfect future singular third-person)
zullen bamzaaien (indicative imperfect future plural first-person)
zullen bamzaaien (indicative imperfect future plural second-person)
zullen bamzaaien (indicative imperfect future plural third-person)
zou bamzaaien (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou bamzaaien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) bamzaaien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt bamzaaien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou bamzaaien (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden bamzaaien (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden bamzaaien (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden bamzaaien (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gebamzaaid (perfect present first-person)
hebt gebamzaaid (perfect present second-person)
hebt gebamzaaid (perfect present second-person)
heeft gebamzaaid (perfect present second-person)
hebt gebamzaaid (perfect present second-person)
heeft gebamzaaid (perfect present third-person)
hebben gebamzaaid (perfect present first-person)
hebben gebamzaaid (perfect present second-person)
hebben gebamzaaid (perfect present third-person)
had gebamzaaid (perfect past first-person)
had gebamzaaid (perfect past second-person)
had gebamzaaid (perfect past second-person)
hadt gebamzaaid (perfect past second-person)
had gebamzaaid (perfect past third-person)
hadden gebamzaaid (perfect past first-person)
hadden gebamzaaid (perfect past second-person)
hadden gebamzaaid (perfect past third-person)
zal gebamzaaid hebben (perfect future first-person)
zal gebamzaaid hebben (perfect future second-person)
zult gebamzaaid hebben (perfect future second-person)
zult gebamzaaid hebben (perfect future second-person)
zal gebamzaaid hebben (perfect future second-person)
zult gebamzaaid hebben (perfect future second-person)
zal gebamzaaid hebben (perfect future third-person)
zullen gebamzaaid hebben (perfect future first-person)
zullen gebamzaaid hebben (perfect future second-person)
zullen gebamzaaid hebben (perfect future third-person)
zou gebamzaaid hebben (perfect conditional first-person)
zou gebamzaaid hebben (perfect conditional second-person)
zou gebamzaaid hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gebamzaaid hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gebamzaaid hebben (perfect conditional second-person)
zou gebamzaaid hebben (perfect conditional third-person)
zouden gebamzaaid hebben (perfect conditional first-person)
zouden gebamzaaid hebben (perfect conditional second-person)
zouden gebamzaaid hebben (perfect conditional third-person)

een kroegspel met lucifers, waarvan de verliezer een rondje betaalt

De kroegbaas wrijft in zijn handen als er flink gebamzaaid wordt.


simulation game

Samenstelling van simulation ("simulatie") en game ("videospel").


beat 'em up

videospel waarin het in elkaar slaan van de fictieve tegenstanders centraal staat


dominoën

dominode (past)
gedominood (past participle)
te dominoën (active infinitive imperfect present long-form)
zullen dominoën (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen dominoën (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gedominood (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gedominood (active infinitive perfect present long-form)
gedominood zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gedominood te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
dominoënd (imperfect participle)
gedominood (past participle)
dominoë (subjunctive)
domino (indicative imperfect present singular first-person)
dominoot (indicative imperfect present singular second-person)
dominoot (indicative imperfect present singular second-person)
dominoot (indicative imperfect present singular second-person)
dominoot (indicative imperfect present singular third-person)
dominode (indicative imperfect past singular first-person)
dominode (indicative imperfect past singular second-person)
dominode (indicative imperfect past singular second-person)
dominode (indicative imperfect past singular second-person)
dominode (indicative imperfect past singular third-person)
dominoden (indicative imperfect past plural first-person)
dominoden (indicative imperfect past plural second-person)
dominoden (indicative imperfect past plural third-person)
zal dominoën (indicative imperfect future singular first-person)
zult dominoën (indicative imperfect future singular second-person)
zal dominoën (indicative imperfect future singular second-person)
zult dominoën (indicative imperfect future singular second-person)
zal dominoën (indicative imperfect future singular second-person)
zult dominoën (indicative imperfect future singular second-person)
zal dominoën (indicative imperfect future singular third-person)
zullen dominoën (indicative imperfect future plural first-person)
zullen dominoën (indicative imperfect future plural second-person)
zullen dominoën (indicative imperfect future plural third-person)
zou dominoën (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou dominoën (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) dominoën (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt dominoën (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou dominoën (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden dominoën (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden dominoën (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden dominoën (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gedominood (perfect present first-person)
hebt gedominood (perfect present second-person)
hebt gedominood (perfect present second-person)
heeft gedominood (perfect present second-person)
hebt gedominood (perfect present second-person)
heeft gedominood (perfect present third-person)
hebben gedominood (perfect present first-person)
hebben gedominood (perfect present second-person)
hebben gedominood (perfect present third-person)
had gedominood (perfect past first-person)
had gedominood (perfect past second-person)
had gedominood (perfect past second-person)
hadt gedominood (perfect past second-person)
had gedominood (perfect past third-person)
hadden gedominood (perfect past first-person)
hadden gedominood (perfect past second-person)
hadden gedominood (perfect past third-person)
zal gedominood hebben (perfect future first-person)
zal gedominood hebben (perfect future second-person)
zult gedominood hebben (perfect future second-person)
zult gedominood hebben (perfect future second-person)
zal gedominood hebben (perfect future second-person)
zult gedominood hebben (perfect future second-person)
zal gedominood hebben (perfect future third-person)
zullen gedominood hebben (perfect future first-person)
zullen gedominood hebben (perfect future second-person)
zullen gedominood hebben (perfect future third-person)
zou gedominood hebben (perfect conditional first-person)
zou gedominood hebben (perfect conditional second-person)
zou gedominood hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedominood hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedominood hebben (perfect conditional second-person)
zou gedominood hebben (perfect conditional third-person)
zouden gedominood hebben (perfect conditional first-person)
zouden gedominood hebben (perfect conditional second-person)
zouden gedominood hebben (perfect conditional third-person)

een spel spelen met stenen die aan twee zijden een getal weergeven

In Turkse cafés wordt vaak fanatiek gedominood.


bam

grote knikker met een doorsnee tussen 22 en 25 mm

Deze knikkers zijn afhankelijk van de streek bekend onder de naam bonk, bul, bolder, bikkel, stuiter, bolleket, tienteller of bam.

Weblink bron Gearchiveerde versie “Knikkers - 22 tot 25mm” op knikkerprins.com

Hij had als het ware twee gezinnen en Bep was jaloers op de aandacht die dat andere gezin kreeg. Dat laat ik in mijn voorstelling bijvoorbeeld zien doordat Bep geen bammen – van die grote knikkers – van haar vader mocht pakken; hij had ze speciaal voor kinderen van opdrachtgevers gekocht. Maar als Bep een keer in het huis van mevrouw Schröder is, ziet ze dat die kinderen wél bammen hebben gekregen.”

Weblink bron
Jessica van Geel
 “Hij liet zijn dochter half in de steek” (13 februari 2016) op nrc.nl


knibe

Werkwoord: afkomstig van het Middelnederduitse woord knipen

Zelfstandig naamwoord: afkomstig van het Middelnederduitse woord knipe

knibe ballerne sammen (klemme ballerne sammen)

een speelkaart terughouden om een tegenspeler te blokkeren (b.v. bij het bridgen)


koekhappen

geblinddoekt proberen in een koek te happen zonder de handen te gebruiken


katt-og-mus-lek

Samenstelling van de Noorse woorden katt, og, mus en lek


ballentent

samenstelling van bal en tent met het invoegsel -en-

kermisattractie waar men kan ballengooien


samba

Leenwoord uit het Portugees, in de betekenis van ‘dans’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1949

samba's (plural)
sambaatje (diminutive singular)
sambaatjes (diminutive plural)


piramidespel

In de betekenis van ‘frauduleus geldspel’ voor het eerst aangetroffen in 1997

piramidespelen (plural)
piramidespelletje (diminutive singular)
piramidespelletjes (diminutive plural)

illegaal kansspel waarbij de deelnemers zich eerst moeten inkopen en vervolgens door het aantrekken van nieuwe deelnemers steeds kunnen opklimmen tot de top is bereikt en ze het geld kunnen incasseren

In Albanië veroorzaakten piramidespelen in 1997 een nationale economische chaos die zelfs uitmondde in vrijwel algehele anarchie


geheugenspel

geheugenspelen (plural)
geheugenspellen (plural)
geheugenspelletje (diminutive singular)
geheugenspelletjes (diminutive plural)

spel waarbij het geheugen een belangrijke rol speelt

'memorie' is een geheugenspel waarbij de meeste volwassenen het afleggen tegen een kind van 4


jacquet

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘pandjas’ voor het eerst aangetroffen in 1897


backgammon

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘bordspel’ voor het eerst aangetroffen in 1847

van het Engels 'backgammon', (back [terug] + gammon van game [spel])

van triktrak afgeleid bordspel voor twee personen


triktrak

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘spel met dobbelstenen’ voor het eerst aangetroffen in 1693

spel, gespeeld op een dubbel bord waarop vakken in den vorm van punten zijn aangegeven, een aantal damschijven en een stel dobbelstenen


koffiehuisschaak

vrijblijvend en amateuristisch schaken, zoals beoefend in een koffiehuis


pip

Werkwoord [B]: Een klanknabootsend woord (onomatopee).

Zelfstandig naamwoord [A]: Oorsprong onbekend.

Zelfstandig naamwoord [B]: Oorsprong onbekend.

(VK): to get one's second pip

zijn tweede ster krijgen (van een persoon met tenue: promotie maken)

oog (van een dobbelsteen, een dominosteen)

een nietig ding
symbool (op een speelkaart)


snowdrift

Samenstelling van de Engelse zelfstandige naamwoorden snow en drift


spelverdeler

persoon in een sportteam, die het spel dirigeert en het tempo aangeeft


beroepsspeler

samenstelling van beroep en speler met het invoegsel -s-

beroepsspelers (plural)
beroepsspelertje (diminutive singular)
beroepsspelertjes (diminutive plural)

iemand die met gokken in casino´s zijn brood verdient


speelzaal

speelzalen (plural)
speelzaaltje (diminutive singular)
speelzaaltjes (diminutive plural)


poppenkast

samenstelling van pop en kast met het invoegsel -en-

poppenkasten (plural)
poppenkastje (diminutive singular)
poppenkastjes (diminutive plural)

getimmerte waarin een poppenspel wordt gespeeld

Ligt er een poppenkast op zolder?

poppenspel dat hoort bij het onder [1] genoemde

We speelden poppenkast voor de klas.


flipperkast

In de betekenis van ‘speelautomaat’ voor het eerst aangetroffen in 1973

met knoppen bedienbare elektromechanische speelmachine waarop met behulp van een bal zoveel mogelijk punten gescoord moet worden

De taxichauffeurs van Stockholm hielden van flipperen, voor elk café met goede flipperkasten stond altijd een rij met taxi's geparkeerd.

Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)
 “Echte Amerikaanse jeans” (2017), Uitgeverij Prometheus , ISBN 9789044632767


couperen

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘afsnijden (van delen van dieren), afnemen (van kaarten)’ voor het eerst aangetroffen in 1824

afgeleid van het Franse couper (met het achtervoegsel -eren)

coupeerde (past)
gecoupeerd (past participle)
te couperen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen couperen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen couperen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gecoupeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gecoupeerd (active infinitive perfect present long-form)
gecoupeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gecoupeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
couperend (imperfect participle)
gecoupeerd (past participle)
coupere (subjunctive)
coupeer (indicative imperfect present singular first-person)
coupeert (indicative imperfect present singular second-person)
coupeert (indicative imperfect present singular second-person)
coupeert (indicative imperfect present singular second-person)
coupeert (indicative imperfect present singular third-person)
coupeerde (indicative imperfect past singular first-person)
coupeerde (indicative imperfect past singular second-person)
coupeerde (indicative imperfect past singular second-person)
coupeerde (indicative imperfect past singular second-person)
coupeerde (indicative imperfect past singular third-person)
coupeerden (indicative imperfect past plural first-person)
coupeerden (indicative imperfect past plural second-person)
coupeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal couperen (indicative imperfect future singular first-person)
zult couperen (indicative imperfect future singular second-person)
zal couperen (indicative imperfect future singular second-person)
zult couperen (indicative imperfect future singular second-person)
zal couperen (indicative imperfect future singular second-person)
zult couperen (indicative imperfect future singular second-person)
zal couperen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen couperen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen couperen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen couperen (indicative imperfect future plural third-person)
zou couperen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou couperen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) couperen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt couperen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou couperen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden couperen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden couperen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden couperen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gecoupeerd (perfect present first-person)
hebt gecoupeerd (perfect present second-person)
hebt gecoupeerd (perfect present second-person)
heeft gecoupeerd (perfect present second-person)
hebt gecoupeerd (perfect present second-person)
heeft gecoupeerd (perfect present third-person)
hebben gecoupeerd (perfect present first-person)
hebben gecoupeerd (perfect present second-person)
hebben gecoupeerd (perfect present third-person)
had gecoupeerd (perfect past first-person)
had gecoupeerd (perfect past second-person)
had gecoupeerd (perfect past second-person)
hadt gecoupeerd (perfect past second-person)
had gecoupeerd (perfect past third-person)
hadden gecoupeerd (perfect past first-person)
hadden gecoupeerd (perfect past second-person)
hadden gecoupeerd (perfect past third-person)
zal gecoupeerd hebben (perfect future first-person)
zal gecoupeerd hebben (perfect future second-person)
zult gecoupeerd hebben (perfect future second-person)
zult gecoupeerd hebben (perfect future second-person)
zal gecoupeerd hebben (perfect future second-person)
zult gecoupeerd hebben (perfect future second-person)
zal gecoupeerd hebben (perfect future third-person)
zullen gecoupeerd hebben (perfect future first-person)
zullen gecoupeerd hebben (perfect future second-person)
zullen gecoupeerd hebben (perfect future third-person)
zou gecoupeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gecoupeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecoupeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecoupeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecoupeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecoupeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gecoupeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gecoupeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gecoupeerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gecoupeerd (impersonal passive present imperfect)
er is gecoupeerd (impersonal passive present perfect)
er werd gecoupeerd (impersonal passive past imperfect)
er was gecoupeerd (impersonal passive past perfect)
er zal gecoupeerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gecoupeerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gecoupeerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gecoupeerd zijn (impersonal passive conditional perfect)

voor het uitdelen het pak met de reeds geschudde kaarten in tweeën opsplitsen door een stapeltje van het pak af te halen dat vervolgens weer onder de andere kaarten geschoven wordt


doubleren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verdubbelen’ voor het eerst aangetroffen in 1581

afgeleid van het Franse doubler (met het achtervoegsel -eren)

doubleerde (past)
gedoubleerd (past participle)
te doubleren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen doubleren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen doubleren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gedoubleerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gedoubleerd (active infinitive perfect present long-form)
gedoubleerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gedoubleerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
doublerend (imperfect participle)
gedoubleerd (past participle)
doublere (subjunctive)
doubleer (indicative imperfect present singular first-person)
doubleert (indicative imperfect present singular second-person)
doubleert (indicative imperfect present singular second-person)
doubleert (indicative imperfect present singular second-person)
doubleert (indicative imperfect present singular third-person)
doubleerde (indicative imperfect past singular first-person)
doubleerde (indicative imperfect past singular second-person)
doubleerde (indicative imperfect past singular second-person)
doubleerde (indicative imperfect past singular second-person)
doubleerde (indicative imperfect past singular third-person)
doubleerden (indicative imperfect past plural first-person)
doubleerden (indicative imperfect past plural second-person)
doubleerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal doubleren (indicative imperfect future singular first-person)
zult doubleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal doubleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult doubleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal doubleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult doubleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal doubleren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen doubleren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen doubleren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen doubleren (indicative imperfect future plural third-person)
zou doubleren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou doubleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) doubleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt doubleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou doubleren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden doubleren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden doubleren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden doubleren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gedoubleerd (perfect present first-person)
hebt gedoubleerd (perfect present second-person)
hebt gedoubleerd (perfect present second-person)
heeft gedoubleerd (perfect present second-person)
hebt gedoubleerd (perfect present second-person)
heeft gedoubleerd (perfect present third-person)
hebben gedoubleerd (perfect present first-person)
hebben gedoubleerd (perfect present second-person)
hebben gedoubleerd (perfect present third-person)
had gedoubleerd (perfect past first-person)
had gedoubleerd (perfect past second-person)
had gedoubleerd (perfect past second-person)
hadt gedoubleerd (perfect past second-person)
had gedoubleerd (perfect past third-person)
hadden gedoubleerd (perfect past first-person)
hadden gedoubleerd (perfect past second-person)
hadden gedoubleerd (perfect past third-person)
zal gedoubleerd hebben (perfect future first-person)
zal gedoubleerd hebben (perfect future second-person)
zult gedoubleerd hebben (perfect future second-person)
zult gedoubleerd hebben (perfect future second-person)
zal gedoubleerd hebben (perfect future second-person)
zult gedoubleerd hebben (perfect future second-person)
zal gedoubleerd hebben (perfect future third-person)
zullen gedoubleerd hebben (perfect future first-person)
zullen gedoubleerd hebben (perfect future second-person)
zullen gedoubleerd hebben (perfect future third-person)
zou gedoubleerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gedoubleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedoubleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedoubleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedoubleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedoubleerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gedoubleerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gedoubleerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gedoubleerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gedoubleerd (impersonal passive present imperfect)
er is gedoubleerd (impersonal passive present perfect)
er werd gedoubleerd (impersonal passive past imperfect)
er was gedoubleerd (impersonal passive past perfect)
er zal gedoubleerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gedoubleerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gedoubleerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gedoubleerd zijn (impersonal passive conditional perfect)


ecarteren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘terzijde schuiven’ voor het eerst aangetroffen in 1824

afgeleid van het Franse écarter (met het achtervoegsel -eren)

ecarteerde (past)
geëcarteerd (past participle)
te ecarteren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen ecarteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen ecarteren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geëcarteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geëcarteerd (active infinitive perfect present long-form)
geëcarteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geëcarteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
ecarterend (imperfect participle)
geëcarteerd (past participle)
ecartere (subjunctive)
ecarteer (indicative imperfect present singular first-person)
ecarteert (indicative imperfect present singular second-person)
ecarteert (indicative imperfect present singular second-person)
ecarteert (indicative imperfect present singular second-person)
ecarteert (indicative imperfect present singular third-person)
ecarteerde (indicative imperfect past singular first-person)
ecarteerde (indicative imperfect past singular second-person)
ecarteerde (indicative imperfect past singular second-person)
ecarteerde (indicative imperfect past singular second-person)
ecarteerde (indicative imperfect past singular third-person)
ecarteerden (indicative imperfect past plural first-person)
ecarteerden (indicative imperfect past plural second-person)
ecarteerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal ecarteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult ecarteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal ecarteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult ecarteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal ecarteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult ecarteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal ecarteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen ecarteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen ecarteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen ecarteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou ecarteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou ecarteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) ecarteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt ecarteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou ecarteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden ecarteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden ecarteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden ecarteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geëcarteerd (perfect present first-person)
hebt geëcarteerd (perfect present second-person)
hebt geëcarteerd (perfect present second-person)
heeft geëcarteerd (perfect present second-person)
hebt geëcarteerd (perfect present second-person)
heeft geëcarteerd (perfect present third-person)
hebben geëcarteerd (perfect present first-person)
hebben geëcarteerd (perfect present second-person)
hebben geëcarteerd (perfect present third-person)
had geëcarteerd (perfect past first-person)
had geëcarteerd (perfect past second-person)
had geëcarteerd (perfect past second-person)
hadt geëcarteerd (perfect past second-person)
had geëcarteerd (perfect past third-person)
hadden geëcarteerd (perfect past first-person)
hadden geëcarteerd (perfect past second-person)
hadden geëcarteerd (perfect past third-person)
zal geëcarteerd hebben (perfect future first-person)
zal geëcarteerd hebben (perfect future second-person)
zult geëcarteerd hebben (perfect future second-person)
zult geëcarteerd hebben (perfect future second-person)
zal geëcarteerd hebben (perfect future second-person)
zult geëcarteerd hebben (perfect future second-person)
zal geëcarteerd hebben (perfect future third-person)
zullen geëcarteerd hebben (perfect future first-person)
zullen geëcarteerd hebben (perfect future second-person)
zullen geëcarteerd hebben (perfect future third-person)
zou geëcarteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geëcarteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geëcarteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geëcarteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geëcarteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geëcarteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geëcarteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geëcarteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geëcarteerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geëcarteerd (impersonal passive present imperfect)
er is geëcarteerd (impersonal passive present perfect)
er werd geëcarteerd (impersonal passive past imperfect)
er was geëcarteerd (impersonal passive past perfect)
er zal geëcarteerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geëcarteerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geëcarteerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geëcarteerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geëcarteerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geëcarteerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geëcarteerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geëcarteerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geëcarteerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geëcarteerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geëcarteerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geëcarteerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geëcarteerd (singular imperfect present first-person)
wordt geëcarteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geëcarteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geëcarteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geëcarteerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geëcarteerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geëcarteerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geëcarteerd (singular imperfect present third-person)
werd geëcarteerd (singular imperfect past first-person)
werd geëcarteerd (singular imperfect past second-person)
werd geëcarteerd (singular imperfect past second-person)
werdt geëcarteerd (singular imperfect past second-person)
werd geëcarteerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geëcarteerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geëcarteerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geëcarteerd (singular imperfect past third-person)
zal geëcarteerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geëcarteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geëcarteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geëcarteerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geëcarteerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geëcarteerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geëcarteerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geëcarteerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geëcarteerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geëcarteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geëcarteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geëcarteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geëcarteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geëcarteerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geëcarteerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geëcarteerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geëcarteerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geëcarteerd (perfect present first-person)
bent geëcarteerd (perfect present second-person)
bent geëcarteerd (perfect present second-person)
is geëcarteerd (perfect present second-person)
zijt geëcarteerd (perfect present second-person)
is geëcarteerd (perfect present third-person)
zijn geëcarteerd (perfect present first-person)
zijn geëcarteerd (perfect present second-person)
zijn geëcarteerd (perfect present third-person)
was geëcarteerd (perfect past first-person)
was geëcarteerd (perfect past second-person)
was geëcarteerd (perfect past second-person)
waart geëcarteerd (perfect past second-person)
was geëcarteerd (perfect past third-person)
waren geëcarteerd (perfect past first-person)
waren geëcarteerd (perfect past second-person)
waren geëcarteerd (perfect past third-person)
zal geëcarteerd zijn (perfect future first-person)
zult geëcarteerd zijn (perfect future second-person)
zult geëcarteerd zijn (perfect future second-person)
zult geëcarteerd zijn (perfect future second-person)
zal geëcarteerd zijn (perfect future third-person)
zullen geëcarteerd zijn (perfect future first-person)
zullen geëcarteerd zijn (perfect future second-person)
zullen geëcarteerd zijn (perfect future third-person)
zou geëcarteerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geëcarteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geëcarteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geëcarteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geëcarteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geëcarteerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geëcarteerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geëcarteerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geëcarteerd zijn (perfect conditional third-person)

ter zijde leggen en vervangen door andere

Wanneer degene, die kaarten geëcarteerd heeft, eene vraag doet en opspeelt, worden zijne matadors hem niet slechts door zijne tegenspelers, maar bovendien ook door zijn eigen compagnon betaald.


ecarté

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘kaartspel’ voor het eerst aangetroffen in 1840

bepaald kaartspel dat door 2 personen met 32 kaarten wordt gespeeld