sommeren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aanmanen’ voor het eerst aangetroffen in 1299

afgeleid van het Franse sommer (met het achtervoegsel -eren)

sommeerde (past)
gesommeerd (past participle)
te sommeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen sommeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen sommeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gesommeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gesommeerd (active infinitive perfect present long-form)
gesommeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gesommeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
sommerend (imperfect participle)
gesommeerd (past participle)
sommere (subjunctive)
sommeer (indicative imperfect present singular first-person)
sommeert (indicative imperfect present singular second-person)
sommeert (indicative imperfect present singular second-person)
sommeert (indicative imperfect present singular second-person)
sommeert (indicative imperfect present singular third-person)
sommeerde (indicative imperfect past singular first-person)
sommeerde (indicative imperfect past singular second-person)
sommeerde (indicative imperfect past singular second-person)
sommeerde (indicative imperfect past singular second-person)
sommeerde (indicative imperfect past singular third-person)
sommeerden (indicative imperfect past plural first-person)
sommeerden (indicative imperfect past plural second-person)
sommeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal sommeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult sommeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal sommeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult sommeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal sommeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult sommeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal sommeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen sommeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen sommeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen sommeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou sommeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou sommeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) sommeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt sommeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou sommeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden sommeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden sommeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden sommeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gesommeerd (perfect present first-person)
hebt gesommeerd (perfect present second-person)
hebt gesommeerd (perfect present second-person)
heeft gesommeerd (perfect present second-person)
hebt gesommeerd (perfect present second-person)
heeft gesommeerd (perfect present third-person)
hebben gesommeerd (perfect present first-person)
hebben gesommeerd (perfect present second-person)
hebben gesommeerd (perfect present third-person)
had gesommeerd (perfect past first-person)
had gesommeerd (perfect past second-person)
had gesommeerd (perfect past second-person)
hadt gesommeerd (perfect past second-person)
had gesommeerd (perfect past third-person)
hadden gesommeerd (perfect past first-person)
hadden gesommeerd (perfect past second-person)
hadden gesommeerd (perfect past third-person)
zal gesommeerd hebben (perfect future first-person)
zal gesommeerd hebben (perfect future second-person)
zult gesommeerd hebben (perfect future second-person)
zult gesommeerd hebben (perfect future second-person)
zal gesommeerd hebben (perfect future second-person)
zult gesommeerd hebben (perfect future second-person)
zal gesommeerd hebben (perfect future third-person)
zullen gesommeerd hebben (perfect future first-person)
zullen gesommeerd hebben (perfect future second-person)
zullen gesommeerd hebben (perfect future third-person)
zou gesommeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gesommeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gesommeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gesommeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gesommeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gesommeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gesommeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gesommeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gesommeerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gesommeerd (impersonal passive present imperfect)
er is gesommeerd (impersonal passive present perfect)
er werd gesommeerd (impersonal passive past imperfect)
er was gesommeerd (impersonal passive past perfect)
er zal gesommeerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gesommeerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gesommeerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gesommeerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gesommeerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gesommeerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gesommeerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gesommeerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gesommeerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gesommeerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gesommeerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gesommeerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gesommeerd (singular imperfect present first-person)
wordt gesommeerd (singular imperfect present second-person)
wordt gesommeerd (singular imperfect present second-person)
wordt gesommeerd (singular imperfect present second-person)
wordt gesommeerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gesommeerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gesommeerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gesommeerd (singular imperfect present third-person)
werd gesommeerd (singular imperfect past first-person)
werd gesommeerd (singular imperfect past second-person)
werd gesommeerd (singular imperfect past second-person)
werdt gesommeerd (singular imperfect past second-person)
werd gesommeerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gesommeerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gesommeerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gesommeerd (singular imperfect past third-person)
zal gesommeerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gesommeerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gesommeerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gesommeerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gesommeerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gesommeerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gesommeerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gesommeerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gesommeerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gesommeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gesommeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gesommeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gesommeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gesommeerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gesommeerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gesommeerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gesommeerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gesommeerd (perfect present first-person)
bent gesommeerd (perfect present second-person)
bent gesommeerd (perfect present second-person)
is gesommeerd (perfect present second-person)
zijt gesommeerd (perfect present second-person)
is gesommeerd (perfect present third-person)
zijn gesommeerd (perfect present first-person)
zijn gesommeerd (perfect present second-person)
zijn gesommeerd (perfect present third-person)
was gesommeerd (perfect past first-person)
was gesommeerd (perfect past second-person)
was gesommeerd (perfect past second-person)
waart gesommeerd (perfect past second-person)
was gesommeerd (perfect past third-person)
waren gesommeerd (perfect past first-person)
waren gesommeerd (perfect past second-person)
waren gesommeerd (perfect past third-person)
zal gesommeerd zijn (perfect future first-person)
zult gesommeerd zijn (perfect future second-person)
zult gesommeerd zijn (perfect future second-person)
zult gesommeerd zijn (perfect future second-person)
zal gesommeerd zijn (perfect future third-person)
zullen gesommeerd zijn (perfect future first-person)
zullen gesommeerd zijn (perfect future second-person)
zullen gesommeerd zijn (perfect future third-person)
zou gesommeerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gesommeerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gesommeerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gesommeerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gesommeerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gesommeerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gesommeerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gesommeerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gesommeerd zijn (perfect conditional third-person)


afstandsmaat

samenstelling van afstand en maat met het invoegsel -s-

afstandsmaten (plural)
afstandsmaatje (diminutive singular)
afstandsmaatjes (diminutive plural)

een eenheid/maat om de lengte/afstand tussen twee punten op te meten.

De afstand tussen Amsterdam en Brussel wordt vastgesteld met een afstandsmaat.


radiaal

In de betekenis van ‘straalboog’ voor het eerst aangetroffen in 1918

afgeleid van het Latijnse radius (straal) met het achtervoegsel -aal

radialen (plural)
radiaaltje (diminutive singular)
radiaaltjes (diminutive plural)

de SI-eenheid voor een hoek per definitie gelijk aan de grootte van een middelpuntshoek van een cirkel waarvan de lengte van de boog gelijk is aan de lengte van de straal (radius)


projector

In de betekenis van ‘projectietoestel’ voor het eerst aangetroffen in 1943

Naamwoord van handeling van projecteren met het achtervoegsel -or

Projektor

toestel om een afbeelding op een scherm te projecteren

projectoren (plural)
projectors (plural)

de lijn waarmee men een punt of een lijn op een andere lijn of een vlak projecteert


breukgetal

breukgetallen (plural)
breukgetalletje (diminutive singular)
breukgetalletjes (diminutive plural)

een combinatie van een hoofdtelwoord en een rangtelwoord, als een zelfstandig woord geschreven.


basispunt

basispunten (plural)
basispuntje (diminutive singular)
basispuntjes (diminutive plural)

een honderdste deel van een procent/procentpunt, weergegeven met symbool ‱.


procentpunt

procentpunten (plural)
procentpuntje (diminutive singular)
procentpuntjes (diminutive plural)

een rekeneenheid om een absoluut verschil aan te geven tussen waarden die in procenten worden uitgedrukt.

Een stijging van tien naar elf procent is een stijging van 10 procent en een stijging van één procentpunt.

Vooralsnog is de centrale bank van plan om zijn rente later deze maand 0,25 procentpunt te verhogen. Dat zou de eerste renteverhoging in meer dan tien jaar zijn. De ECB heeft ook gehint op verdere renteverhogingen in de komende maanden.

Weblink bron “Euro voor het eerst in twintig jaar precies evenveel waard als dollar” (12 juli 2022), NU.nl


montecarlosimulatie

leenvertaling van Engels Monte Carlo simulation, samenstelling van Monte Carlo en en simulatie zn , geschreven met kleine letter volgens spellingregel 16.H en aaneengeschreven volgens spellingregel 6.A

Monte Carlo simulation

techniek waarbij een complex proces vele malen wordt nagebootst met telkens...

techniek waarbij een complex proces vele malen wordt nagebootst met telkens een andere combinatie van startcondities zodat bij benadering kan worden vastgesteld hoe de kans op een bepaalde uitkomst afhangt van de startcondities

De rekentijd van de gebruikte montecarlosimulatie ligt op de centrale B7700 in de orde van 1,5 ms per schot.

Weblink bron
Cottaar, Ward
 “Absolute botsingsdoorsneden voor argon en krypton”, afstudeerscriptie (1981), Technische Universiteit Eindhoven, p. 43


netwerktheorie

Netzwerkforschung

onderdeel van de grafentheorie dat zich richt op de studie van grafen als vertegenwoordigers van de samenhang binnen de te onderzoeken netwerken

netwerktheorieën (plural)
netwerktheorietje (diminutive singular)
netwerktheorietjes (diminutive plural)


bolcoördinaat

samenstelling van bol zn en coördinaat zn

een van de drie coördinaten r, θ en φ, zijnde de radiale afstand tot de oorsprong en de azimutale hoek en de klimming, die een elegante beschrijving vanuit een middelpunt in drie dimensies mogelijk maken

Deze bolcoördinaat moet worden bepaald aan de hand van het op dat moment beschouwde punt. Dit komt omdat een willekeurig punt in het vlak in zekere zin wordt beïnvloed door ieder punt in het totale oppervlak. Voor de bepaling van de bolcoördinaat R wordt zodoende gebruik gemaakt van dx en dy.

Weblink bron
Afstudeeropdracht; Een constructief ontwerp voor „The Wave‟Sectie Gebouwen en Civieltechnische constructiesSjors Sligman
 “Een constructief ontwerpvoor The Wave”, masterscriptie (januari 2010), TU Delft, p. 140


ordinaat

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘meetkundige lijn voor het bepalen van een punt in de ruimte’ voor het eerst aangetroffen in 1740

Naamwoord van handeling van ordineren met het achtervoegsel -aat

afgeleid van het Latijnse ordinatum met het achtervoegsel -aat

de verticale as van de beide coördinaten van een punt in een plat vlak, de y-as


bolcoördinatenstelsel

samenstelling van bolcoördinaat en stelsel met het invoegsel -en-

bolcoördinatenstelsels (plural)
bolcoördinatenstelseltje (diminutive singular)
bolcoördinatenstelseltjes (diminutive plural)


coördinatenstelsel

samenstelling van coördinaat en stelsel met het invoegsel -en-

coördinatenstelsels (plural)
coördinatenstelseltje (diminutive singular)
coördinatenstelseltjes (diminutive plural)


getalsysteem

getalsystemen (plural)
getalsysteempje (diminutive singular)
getalsysteempjes (diminutive plural)

een wiskundig systeem om getallen voor te stellen. Veel gebruikte talstelsels in de informatica zijn binair, octaal en hexadecimaal maar ook BCD-code


binair

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tweeledig’ voor het eerst aangetroffen in 1847

afgeleid van het Franse binaire met het achtervoegsel -air

binairder (uninflected comparative)
binairst (uninflected superlative)
binaire (inflected positive)
binairdere (inflected comparative)
binairste (inflected superlative)
binairs (partitive positive)
binairders (partitive comparative)

in of volgens paren ofwel volgens een talstelsel met grondtal twee


octaal

afgeleid van het Griekse octa (acht) met het achtervoegsel -aal

volgens een talstelsel met grondtal acht


hexadecimaal

afgeleid van decimaal met het voorvoegsel hexa-

hexadecimale (inflected positive)
hexadecimaals (partitive positive)

betrekking hebbend op een talstelsel met grondtal zestien


talstelsel

samenstelling van tal (van getal) en stelsel

talstelsels (plural)
talstelseltje (diminutive singular)
talstelseltjes (diminutive plural)

stelsel (systeem) om getallen voor te stellen


grondtal

het getal dat de grondslag van een talstelsel vormt

het getal waarop een berekening wordt toegepast b.v. in de machtsverheffing xʸ is x het grondtal.
in de logaritme ᵃlog b is a het grondtal.


machtsverheffing

samenstelling van macht en verheffing met het invoegsel -s-

Naamwoord van handeling van machtsverheffen met het achtervoegsel -ing

bewerking waardoor een getal tot een zekere macht wordt verheven


kardinaalgetal

kardinaalgetallen (plural)
kardinaalgetalletje (diminutive singular)
kardinaalgetalletjes (diminutive plural)

dit getal karakteriseert de 'grootte' van een oneindige verzameling


absolute waarde

nilai mutlak

grootte van een reëel getal of lengte van een andere grootheid

een positief reëel getal of lengte van een andere grootheid, onafhankelijk van andere eigenschappen, zoals teken of richting

een vector wordt gekarakteriseerd door een absolute waarde en een richting

de absolute waarde van een vector mathbf u wordt genoteerd als:


kolomvector

een n×1-matrix die uit een enkele kolom van n elementen bestaat


normaalvector

een normaalvector van een vlak is een vector verschillend van de nulvector die loodrecht staat op dat vlak


nulvector

vector met grootte nul; het (unieke) neutrale element voor de optelling van vectoren van een bepaalde vectorruimte

De nulvector heeft geen richting en lengte 0.


kubiekgetal

kubiekgetallen (plural)
kubiekgetalletje (diminutive singular)
kubiekgetalletjes (diminutive plural)

geheel getal waaruit de kubiekwortel getrokken kan worden wat als resultaat weer een geheel getal is


kwadraatgetal

kwadraatgetallen (plural)
kwadraatgetalletje (diminutive singular)
kwadraatgetalletjes (diminutive plural)

een geheel getal dat kan worden geschreven als het kwadraat van een ander geheel getal


mersennegetal

samenstelling van Mersenne en en getal zn

mersennegetallen (plural)
mersennegetalletje (diminutive singular)
mersennegetalletjes (diminutive plural)

positief geheel getal dat een macht van twee geeft als je er het getal één bij optelt


ordegetal

ordegetallen (plural)
ordegetalletje (diminutive singular)
ordegetalletjes (diminutive plural)

ranggetal van welgeordende verzamelingen


priemgetalstelling

samenstelling van priemgetal en stelling

priemgetalstellingen (plural)
priemgetalstellinkje (diminutive singular)
priemgetalstellinkjes (diminutive plural)

beschrijft de asymptotische verdeling van de priemgetallen


priemtweeling

een paar priemgetallen die voorkomen in de vorm p en p+2, waarbij zowel p als p+2 een priemgetal zijn


plaatsvector

vector die de verplaatsing van een punt ten opzichte van een verwijspunt aangeeft


rijvector

een 1×n-matrix die uit een enkele rij van n elementen bestaat


vectoranalyse

deelgebied van de wiskunde, dat zich bezighoudt met de multivariabele analyse van vectoren in een inwendig-productruimte van twee of meer dimensies


inwendig product

van twee vectoren is gelijk aan het product van de absolute waarden van die twee vectoren vermenigvuldigd met de cosinus van de hoek die de vectoren met elkaar maken


uitwendig product

een binaire operatie in een driedimensionale ruimte op twee vectoren.


constante van Brun

verbinding van  constante, van en Brun, eponiem vernoemd naar de ontdekker, de 20e-eeuwse Noorse wiskundige V. Brun

som van de omgekeerden van priemtweelingen convergeert naar deze constante van ongeveer
B₂ = 1,902160583104


convergeren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘in één punt samenkomend’ voor het eerst aangetroffen in 1824

afgeleid van het Franse converger (met het achtervoegsel -eren)

convergeerde (past)
geconvergeerd (past participle)
te convergeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen convergeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen convergeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geconvergeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geconvergeerd (active infinitive perfect present long-form)
geconvergeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geconvergeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
convergerend (imperfect participle)
geconvergeerd (past participle)
convergere (subjunctive)
convergeer (indicative imperfect present singular first-person)
convergeert (indicative imperfect present singular second-person)
convergeert (indicative imperfect present singular second-person)
convergeert (indicative imperfect present singular second-person)
convergeert (indicative imperfect present singular third-person)
convergeerde (indicative imperfect past singular first-person)
convergeerde (indicative imperfect past singular second-person)
convergeerde (indicative imperfect past singular second-person)
convergeerde (indicative imperfect past singular second-person)
convergeerde (indicative imperfect past singular third-person)
convergeerden (indicative imperfect past plural first-person)
convergeerden (indicative imperfect past plural second-person)
convergeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal convergeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult convergeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal convergeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult convergeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal convergeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult convergeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal convergeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen convergeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen convergeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen convergeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou convergeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou convergeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) convergeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt convergeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou convergeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden convergeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden convergeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden convergeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geconvergeerd (perfect present first-person)
hebt geconvergeerd (perfect present second-person)
hebt geconvergeerd (perfect present second-person)
heeft geconvergeerd (perfect present second-person)
hebt geconvergeerd (perfect present second-person)
heeft geconvergeerd (perfect present third-person)
hebben geconvergeerd (perfect present first-person)
hebben geconvergeerd (perfect present second-person)
hebben geconvergeerd (perfect present third-person)
had geconvergeerd (perfect past first-person)
had geconvergeerd (perfect past second-person)
had geconvergeerd (perfect past second-person)
hadt geconvergeerd (perfect past second-person)
had geconvergeerd (perfect past third-person)
hadden geconvergeerd (perfect past first-person)
hadden geconvergeerd (perfect past second-person)
hadden geconvergeerd (perfect past third-person)
zal geconvergeerd hebben (perfect future first-person)
zal geconvergeerd hebben (perfect future second-person)
zult geconvergeerd hebben (perfect future second-person)
zult geconvergeerd hebben (perfect future second-person)
zal geconvergeerd hebben (perfect future second-person)
zult geconvergeerd hebben (perfect future second-person)
zal geconvergeerd hebben (perfect future third-person)
zullen geconvergeerd hebben (perfect future first-person)
zullen geconvergeerd hebben (perfect future second-person)
zullen geconvergeerd hebben (perfect future third-person)
zou geconvergeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geconvergeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geconvergeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geconvergeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geconvergeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geconvergeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geconvergeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geconvergeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geconvergeerd hebben (perfect conditional third-person)


constante van Euler-Mascheroni

verbinding van  constante, van, Euler en Mascheroni, eponiem vernoemd naar de 18e-eeuwse wiskundigen L. Euler en L. Mascheroni

de limiet van het verschil tussen de harmonische reeks en de natuurlijke logaritme


harmonisch

afgeleid van harmonie met het achtervoegsel -isch

harmonischer (uninflected comparative)
harmonische (inflected positive)
harmonischere (inflected comparative)
harmonischers (partitive comparative)


constante van Gelfond

verbinding van  constante, van en Gelfond, eponiem vernoemd naar de 20e-eeuwse Russische wiskundige A. Gelfond


constante van Kaprekar

verbinding van  constante, van en Kaprekar, eponiem, vernoemd naar de 20-eeuwse Indiase wiskundige D.R. Kaprekar

een getal met een bijzondere eiegnschap: 6174


natuurlijk getal

natuurlijke getallen (plural)
natuurlijk getalletje (diminutive singular)
natuurlijke getalletjes (diminutive plural)

een getal dat het resultaat is van een telling van een eindig aantal dingen, dus een van de getallen 0,1,2,3,4,5,… waarbij hier in het midden wordt gelaten of de nul hier ook toebehoort


vectorprocessor

een processor die in staat is om gelijktijdig een wiskundige bewerking uit te voeren op een groot aantal data-elementen (op een array bijvoorbeeld)


vectorprojectie

de projectie van " mathbf a op mathbf b", is gegeven door:
( mathbf a· mathbf ̂b) mathbf ̂bof(| mathbf a| cos θ) mathbf ̂b. Hierbij is θ de hoek tussen de vectoren mathbf b en mathbf a en ̂mathbf b de eenheidsvector van mathbf b


eenheidsvector

samenstelling van eenheid en vector met het invoegsel -s-

een vector, waarvan de norm (grootte) gelijk is aan 1


vectoroptelling

een operatie op vectoren waarbij coördinaatsgewijze wordt opgeteld of in een tekening met de parallellogramregel


vectorsom

vectorsommen (plural)
vectorsommetje (diminutive singular)
vectorsommetjes (diminutive plural)


vectorveld

vectorvelden (plural)
vectorveldje (diminutive singular)
vectorveldjes (diminutive plural)

een afbeelding die aan elk punt in een Euclidische ruimte een vector koppelt


getallenleer

samenstelling van getal en leer met het invoegsel -en-

het gedeelte van de wiskunde dat zich met de eigenschappen van de getallen bezighoudt


veelvoud

afgeleid van veel met het achtervoegsel -voud

getal dat een geheel aantal malen (groter dan één) een zeker grondtal bevat


fourieranalyse

eponiem samenstelling van Fourier (van de Franse natuurkundige Jean-Baptiste Joseph Fourier) en analyse

een wiskundige techniek om functies van reële variabelen uit te drukken als een lineaire combinatie van functies, die afkomstig zijn uit een collectie standaardfuncties. Een klassieke toepassing in de signaalanalyse voor periodieke en begrensde signalen is, deze te representeren in termen van sinussen en cosinussen


monotoon

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘eentonig’ voor het eerst aangetroffen in 1824

afgeleid van toon met het voorvoegsel mono-

monotoner (uninflected comparative)
monotoonst (uninflected superlative)
monotone (inflected positive)
monotonere (inflected comparative)
monotoonste (inflected superlative)
monotoons (partitive positive)
monotoners (partitive comparative)


stereo

In de betekenis van ‘ruimtelijk klinkend’ voor het eerst aangetroffen in 1967

Van het Griekse "στερεός" (stereos), "stevig, solide"

stereo's (plural)
stereootje (diminutive singular)
stereootjes (diminutive plural)


kwadrant

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘cirkelsector met een kwart van de oppervlakte’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1745

kwadranten (plural)
kwadrantje (diminutive singular)
kwadrantjes (diminutive plural)

elk van de vier gelijke delen van een cirkel, verdeeld door twee loodrecht op elkaar staande diameters

Dit punt ligt in het tweede kwadrant.


proefgetal

proefgetallen (plural)
proefgetalletje (diminutive singular)
proefgetalletjes (diminutive plural)

getal dat men bij het maken van een negenproef of elfproef als rest overhoudt

door dit proefgetal als extra controlecijfer toe te voegen heeft men een controlemogelijkheid op waarschijnlijke correctheid van een cijferreeks op b.v. transmissiefouten


pronikgetal

samenstelling van pronik zn "numerus pronicus" en getal zn

pronikgetallen (plural)
pronikgetalletje (diminutive singular)
pronikgetalletjes (diminutive plural)

de som van een kwadraat en de wortel daarvan ofwel het product van twee getallen die één verschillen


restgetal

restgetallen (plural)
restgetalletje (diminutive singular)
restgetalletjes (diminutive plural)

getal dat na een deling als rest overblijft


semipriemgetal

afgeleid van priemgetal met het voorvoegsel semi-

semipriemgetallen (plural)
semipriemgetalletje (diminutive singular)
semipriemgetalletjes (diminutive plural)

een natuurlijk getal dat het product is van twee (niet noodzakelijk verschillende) priemgetallen


vrijheidsgraad

samenstelling van vrijheid en graad met het invoegsel -s-

vrij te kiezen variabele in een natuurwetmatig wiskundig verband


gelijkheid

Afgeleid van gelijk met het achtervoegsel -heid.

de overeenkomst tussen grootheden die gelijk aan elkaar zijn


pariteit

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gelijkheid’ voor het eerst aangetroffen in 1669

Afgeleid van Grieks pares (gelijk aan) met het achtervoegsel -iteit

de rest van een natuurlijk getal bij deling door twee

In de informatica wordt de pariteit van een digitale code soms berekend en opgeslagen in een extra z.g. pariteitsbit voor controle op de integriteit van de gegevens.


pariteitsymmetrie

de invariantie van een systeem onder een pariteittransformatie. Bij een pariteittransformatie worden de ruimtelijke coördinaten geïnverteerd

Bij de meeste interacties wordt pariteitsymmetrie behouden, maar niet bij de zwakke wisselwerking.


symmetrie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘evenredigheid’ voor het eerst aangetroffen in 1549

met het voorvoegsel syn- en met het achtervoegsel -metrie

onderlinge verwisselbaarheid zonder dat de waarde van een vergelijking verandert


superpositiebeginsel

samenstelling van superpositie en beginsel

het beginsel dat voor lineaire systemen geldt dat de respons van de som van twee signalen gelijk is aan de som van de responsen van elk van die signalen afzonderlijk


welordeningsprincipe

samenstelling van welordening en principe met het invoegsel -s-

welordeningsprincipes (plural)
welordeningsprincipetje (diminutive singular)
welordeningsprincipetjes (diminutive plural)

principe dat stelt dat elke verzameling welgeordend kan zijn


wortelgetal

wortelgetallen (plural)
wortelgetalletje (diminutive singular)
wortelgetalletjes (diminutive plural)

getal dat de wortel is van een ander getal


ackermannfunctie

samenstelling van Ackermann (van de Duitse wiskundige Wilhelm Ackermann) en functie


bètafunctie

een functie afkomstig van Euler (zie Wikipedia)


eigenfunctie

eigenfuncties (plural)
eigenfunctietje (diminutive singular)
eigenfunctietjes (diminutive plural)

een functie die met een vaste waarde , de z.g. eigenwaarde op zichzelf wordt afgebeeld


entierfunctie

samenstelling van entier (uit het Frans = geheel) en functie

het grootste gehele getal kleiner of gelijk aan een reëel getal x

van elk reëel getal x levert deze functie dus het deel voor de decimale komma hetgeen men ook verkrijgt door 'geheel te delen' door 1


errorfunctie

samenstelling van error (leenwoord uit het Engels) en functie

een speciale functie in de wiskunde, die belangrijke toepassingen heeft binnen de kansrekening en de natuurkunde


voorteken

Vorzeichen

signaal dat aan een gebeurtenis voorafgaat

Vorzeichen

symbolen aan het begin van een notenbalk

voortekenen (plural)
voortekens (plural)
voortekentje (diminutive singular)
voortekentjes (diminutive plural)

het voor een getal genoteerde plus- of minteken

Negatieve getallen worden genoteerd met het voorteken “-”.


breedteas

breedteassen (plural)
breedteasje (diminutive singular)
breedteasjes (diminutive plural)

as die de middelste punten der lengten verbindt, hartlijn in de breedterichting.


lengteas

lengteassen (plural)
lengteasje (diminutive singular)
lengteasjes (diminutive plural)

as die de middelste punten der breedten verbindt, hartlijn in de lengterichting.


filterberekening

filterberekeningen (plural)
filterberekeningetje (diminutive singular)
filterberekeningetjes (diminutive plural)


prisma

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘kantzuil’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1778

prisma's (plural)
prismata (plural)
prismaatje (diminutive singular)
prismaatjes (diminutive plural)

lichaam, begrensd door twee evenwijdige vlakken en drie of meer zijvlakken met evenwijdige snijlijnen


normaalverdeling

een in de waarschijnlijkheidsrekening en statistiek veel toegepaste verdelingsfunctie


variabele

Afgeleid van variabel met het achtervoegsel -e

aanduiding voor een willekeurig element van een verzameling


getaltheorie

getaltheorieën (plural)
getaltheorietje (diminutive singular)
getaltheorietjes (diminutive plural)

de tak van de die de eigenschappen van de gehele getallen bestudeert


rang

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘trede in hiërarchie, klasse’ voor het eerst aangetroffen in 1575

Van het Franse rang (1584) van reng (12e eeuw): "kring der rechtspersonen bij een geding", zelf weer afkomstig van het Frankische *hring (ring)

rangen (plural)
rangetje (diminutive singular)
rangetjes (diminutive plural)

het maximale aantal lineair onafhankelijke vectoren in een stelsel

De rang van de matrices AAᵀ en AᵀA is hetzelfde en beperkt door de kleinere van de twee.


breuksplitsing

een methode voor het systematisch integreren van rationale functies


configuratie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samenstel van figuren’ voor het eerst aangetroffen in 1669

Naamwoord van handeling van configureren met het achtervoegsel -atie

systeem van punten en lijnen (resp. vlakken)


vloeistofmechanica

samenstelling van vloeistof en mechanica

het wiskundig beschrijven van het gedrag van fluïda (vloeistoffen en gassen)


overdrachtsfunctie

samenstelling van overdracht en functie met het invoegsel -s-

overdrachtsfuncties (plural)
overdrachtsfunctietje (diminutive singular)
overdrachtsfunctietjes (diminutive plural)

een wiskundige functie die de relatie beschrijft tussen de ingang en de uitgang van een systeem


stereogram

van Frans stéréogramme, samenstelling van Oudgrieks στερεός (stereós) "vast, stevig; driedimensionaal" en γράμμα (grámma) "wat geschreven is", dus "vastlegging van iets ruimtelijks"

stereogrammen (plural)
stereogrammetje (diminutive singular)
stereogrammetjes (diminutive plural)


geconjugeerd

*vervoeging van conjugeren: de stam met omvoegsel ge- -d

slechts verschillend in het teken van de imaginaire component(en)

Het complexe getal 1-i is de geconjugeerde van 1+i, en hetzelfde kan gezegd worden van de quaternionen 1+i+j+k en 1-i-j-k


automorfisme

afgeleid van morfisme met het voorvoegsel auto-

afgeleid van automorf met het achtervoegsel -isme

automorfismen (plural)
automorfismes (plural)
automorfismetje (diminutive singular)
automorfismetjes (diminutive plural)

een bijectieve afbeelding van een object naar zichzelf die de structuur van het object behoudt, anders gezegd een isomorfisme van het object naar zichzelf


morfisme

afgeleid van het Griekse 'morphè' (vorm, gedaante) met het achtervoegsel -isme

morfismen (plural)
morfismes (plural)
morfismetje (diminutive singular)
morfismetjes (diminutive plural)

een abstractie die is afgeleid van structuur-bewarende afbeeldingen tussen twee wiskundige structuren


isomorfisme

afgeleid van isomorf met het achtervoegsel -isme

isomorfismen (plural)
isomorfismes (plural)
isomorfismetje (diminutive singular)
isomorfismetjes (diminutive plural)

een bijectieve afbeelding f zodat zowel f als zijn inverse f⁻¹ homomorf zijn


degeneratie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ontaarding’ voor het eerst aangetroffen in 1669

Naamwoord van handeling van genereren met het voorvoegsel de- en met het achtervoegsel -atie


parallelprojectie

projectie gevormd door het trekken van evenwijdige lijnen uit de punten van een meetkundig lichaam naar een plat vlak


parallellenpostulaat

samenstelling van parallel en postulaat met het invoegsel -en-

dit postulaat luidt: wanneer een lijn twee andere lijnen zodanig snijdt dat de som van de binnenhoeken aan dezelfde zijde van de lijn kleiner is dan twee rechte hoeken, dan zullen de twee andere lijnen elkaar ergens aan die zijde van de lijn snijden


excentriciteit

Van het Engelse eccentricity of het Franse excentricité met het achtervoegsel -iteit


hypercomplex getal

Deze term wordt in de wiskunde gebruikt voor elementen van algebra's die voortborduren of verder gaan rekenen met complexe getallen


hypercomplex

afgeleid van complex met het voorvoegsel hyper-

betrekking hebbend op elementen van algebra's die voortborduren of verder gaan rekenen met complexe getallen


construeren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samenstellen’ voor het eerst aangetroffen in 1663

afgeleid niet van het Franse construire maar van het Latijnse 'cōnstruere' (met het voorvoegsel con-) met het achtervoegsel -eren

construeerde (past)
geconstrueerd (past participle)
te construeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen construeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen construeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geconstrueerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geconstrueerd (active infinitive perfect present long-form)
geconstrueerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geconstrueerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
construerend (imperfect participle)
geconstrueerd (past participle)
construere (subjunctive)
construeer (indicative imperfect present singular first-person)
construeert (indicative imperfect present singular second-person)
construeert (indicative imperfect present singular second-person)
construeert (indicative imperfect present singular second-person)
construeert (indicative imperfect present singular third-person)
construeerde (indicative imperfect past singular first-person)
construeerde (indicative imperfect past singular second-person)
construeerde (indicative imperfect past singular second-person)
construeerde (indicative imperfect past singular second-person)
construeerde (indicative imperfect past singular third-person)
construeerden (indicative imperfect past plural first-person)
construeerden (indicative imperfect past plural second-person)
construeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal construeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult construeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal construeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult construeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal construeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult construeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal construeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen construeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen construeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen construeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou construeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou construeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) construeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt construeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou construeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden construeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden construeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden construeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geconstrueerd (perfect present first-person)
hebt geconstrueerd (perfect present second-person)
hebt geconstrueerd (perfect present second-person)
heeft geconstrueerd (perfect present second-person)
hebt geconstrueerd (perfect present second-person)
heeft geconstrueerd (perfect present third-person)
hebben geconstrueerd (perfect present first-person)
hebben geconstrueerd (perfect present second-person)
hebben geconstrueerd (perfect present third-person)
had geconstrueerd (perfect past first-person)
had geconstrueerd (perfect past second-person)
had geconstrueerd (perfect past second-person)
hadt geconstrueerd (perfect past second-person)
had geconstrueerd (perfect past third-person)
hadden geconstrueerd (perfect past first-person)
hadden geconstrueerd (perfect past second-person)
hadden geconstrueerd (perfect past third-person)
zal geconstrueerd hebben (perfect future first-person)
zal geconstrueerd hebben (perfect future second-person)
zult geconstrueerd hebben (perfect future second-person)
zult geconstrueerd hebben (perfect future second-person)
zal geconstrueerd hebben (perfect future second-person)
zult geconstrueerd hebben (perfect future second-person)
zal geconstrueerd hebben (perfect future third-person)
zullen geconstrueerd hebben (perfect future first-person)
zullen geconstrueerd hebben (perfect future second-person)
zullen geconstrueerd hebben (perfect future third-person)
zou geconstrueerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geconstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geconstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geconstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geconstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geconstrueerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geconstrueerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geconstrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geconstrueerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geconstrueerd (impersonal passive present imperfect)
er is geconstrueerd (impersonal passive present perfect)
er werd geconstrueerd (impersonal passive past imperfect)
er was geconstrueerd (impersonal passive past perfect)
er zal geconstrueerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geconstrueerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geconstrueerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geconstrueerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geconstrueerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geconstrueerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geconstrueerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geconstrueerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geconstrueerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geconstrueerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geconstrueerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geconstrueerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geconstrueerd (singular imperfect present first-person)
wordt geconstrueerd (singular imperfect present second-person)
wordt geconstrueerd (singular imperfect present second-person)
wordt geconstrueerd (singular imperfect present second-person)
wordt geconstrueerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geconstrueerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geconstrueerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geconstrueerd (singular imperfect present third-person)
werd geconstrueerd (singular imperfect past first-person)
werd geconstrueerd (singular imperfect past second-person)
werd geconstrueerd (singular imperfect past second-person)
werdt geconstrueerd (singular imperfect past second-person)
werd geconstrueerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geconstrueerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geconstrueerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geconstrueerd (singular imperfect past third-person)
zal geconstrueerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geconstrueerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geconstrueerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geconstrueerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geconstrueerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geconstrueerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geconstrueerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geconstrueerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geconstrueerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geconstrueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geconstrueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geconstrueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geconstrueerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geconstrueerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geconstrueerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geconstrueerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geconstrueerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geconstrueerd (perfect present first-person)
bent geconstrueerd (perfect present second-person)
bent geconstrueerd (perfect present second-person)
is geconstrueerd (perfect present second-person)
zijt geconstrueerd (perfect present second-person)
is geconstrueerd (perfect present third-person)
zijn geconstrueerd (perfect present first-person)
zijn geconstrueerd (perfect present second-person)
zijn geconstrueerd (perfect present third-person)
was geconstrueerd (perfect past first-person)
was geconstrueerd (perfect past second-person)
was geconstrueerd (perfect past second-person)
waart geconstrueerd (perfect past second-person)
was geconstrueerd (perfect past third-person)
waren geconstrueerd (perfect past first-person)
waren geconstrueerd (perfect past second-person)
waren geconstrueerd (perfect past third-person)
zal geconstrueerd zijn (perfect future first-person)
zult geconstrueerd zijn (perfect future second-person)
zult geconstrueerd zijn (perfect future second-person)
zult geconstrueerd zijn (perfect future second-person)
zal geconstrueerd zijn (perfect future third-person)
zullen geconstrueerd zijn (perfect future first-person)
zullen geconstrueerd zijn (perfect future second-person)
zullen geconstrueerd zijn (perfect future third-person)
zou geconstrueerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geconstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geconstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geconstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geconstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geconstrueerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geconstrueerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geconstrueerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geconstrueerd zijn (perfect conditional third-person)

een figuur vervaardigen met behulp van niet meer dan een rechte liniaal, een passer en schrijfgerei

Het is niet mogelijk om een trisectrice te construeren.


faculteit

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘hoofdafdeling van universiteit’ voor het eerst aangetroffen in 1710

afgeleid van het Franse faculté (met het achtervoegsel -teit)

product van een reeks factoren die telkens met één toenemen met de eerste factor gelijk aan één dus:
 de faculteit van een natuurlijk getal n, genoteerd als n! (n faculteit), is gedefinieerd als het product van de getallen 1 tot en met n.

6 faculteit is 1 x 2 x 3 x 4 x 5 x 6 en is dus 720


driedimensionaal

dreidimensional

met drie afmetingen, hoogte, breedte en diepte

driedimensionaler (uninflected comparative)
driedimensionaalst (uninflected superlative)
driedimensionale (inflected positive)
driedimensionalere (inflected comparative)
driedimensionaalste (inflected superlative)
driedimensionaals (partitive positive)
driedimensionalers (partitive comparative)

Alle reële voorwerpen hebben een driedimensionale vorm.


gradiënt

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ruimtelijk verloop van een grootheid’ voor het eerst aangetroffen in 1912

mate van verandering van een grootheid per eenheid van lengte, in de richting waarin die verandering het sterkst is (ofwel ∇f. (nabla inwendig werkend op de vector f))


existentiekwantor

existentiekwantoren (plural)
existentiekwantortje (diminutive singular)
existentiekwantortjes (diminutive plural)

Kort gezegd betekent dit begrip: 'Er bestaat een x (waarvoor geldt): ...'


kwantor

afgeleid van kwant, kwantum of quantum met het achtervoegsel -or

kwantoren (plural)
kwantortje (diminutive singular)
kwantortjes (diminutive plural)

een taalelement in de wiskunde dat wordt gebruikt om makkelijk bondige uitspraken te kunnen formuleren


existentiestelling

samenstelling van existentie en stelling

existentiestellingen (plural)
existentiestellinkje (diminutive singular)
existentiestellinkjes (diminutive plural)

een stelling die begint met de woorden 'er bestaat ..', of meer in het algemeen 'voor alle x, y , ... bestaat er ...'.


substituant

afgeleid van het Latijnse 'statuere' (opstellen, vaststellen) met het voorvoegsel sub-

Naamwoord van handeling van substitueren met het achtervoegsel -ant

substituanten (plural)
substituantje (diminutive singular)
substituantjes (diminutive plural)


substractie

afgeleid van het Latijnse 'trahere' (trekken) met het voorvoegsel sub-

substracties (plural)
substractietje (diminutive singular)
substractietjes (diminutive plural)


transleren

transleerde (past)
getransleerd (past participle)
te transleren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen transleren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen transleren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben getransleerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben getransleerd (active infinitive perfect present long-form)
getransleerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
getransleerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
translerend (imperfect participle)
getransleerd (past participle)
translere (subjunctive)
transleer (indicative imperfect present singular first-person)
transleert (indicative imperfect present singular second-person)
transleert (indicative imperfect present singular second-person)
transleert (indicative imperfect present singular second-person)
transleert (indicative imperfect present singular third-person)
transleerde (indicative imperfect past singular first-person)
transleerde (indicative imperfect past singular second-person)
transleerde (indicative imperfect past singular second-person)
transleerde (indicative imperfect past singular second-person)
transleerde (indicative imperfect past singular third-person)
transleerden (indicative imperfect past plural first-person)
transleerden (indicative imperfect past plural second-person)
transleerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal transleren (indicative imperfect future singular first-person)
zult transleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal transleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult transleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal transleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult transleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal transleren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen transleren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen transleren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen transleren (indicative imperfect future plural third-person)
zou transleren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou transleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) transleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt transleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou transleren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden transleren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden transleren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden transleren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb getransleerd (perfect present first-person)
hebt getransleerd (perfect present second-person)
hebt getransleerd (perfect present second-person)
heeft getransleerd (perfect present second-person)
hebt getransleerd (perfect present second-person)
heeft getransleerd (perfect present third-person)
hebben getransleerd (perfect present first-person)
hebben getransleerd (perfect present second-person)
hebben getransleerd (perfect present third-person)
had getransleerd (perfect past first-person)
had getransleerd (perfect past second-person)
had getransleerd (perfect past second-person)
hadt getransleerd (perfect past second-person)
had getransleerd (perfect past third-person)
hadden getransleerd (perfect past first-person)
hadden getransleerd (perfect past second-person)
hadden getransleerd (perfect past third-person)
zal getransleerd hebben (perfect future first-person)
zal getransleerd hebben (perfect future second-person)
zult getransleerd hebben (perfect future second-person)
zult getransleerd hebben (perfect future second-person)
zal getransleerd hebben (perfect future second-person)
zult getransleerd hebben (perfect future second-person)
zal getransleerd hebben (perfect future third-person)
zullen getransleerd hebben (perfect future first-person)
zullen getransleerd hebben (perfect future second-person)
zullen getransleerd hebben (perfect future third-person)
zou getransleerd hebben (perfect conditional first-person)
zou getransleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou getransleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt getransleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt getransleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou getransleerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden getransleerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden getransleerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden getransleerd hebben (perfect conditional third-person)

Een eenheidsvector is een operatie die een punt transleert over een bepaalde afstand in een bepaalde richting.


anamorfisme

afgeleid van het Griekse morphè (vorm) met het voorvoegsel ana- en met het achtervoegsel -isme

concept uit het functioneel programmeren dat gegrond is in de categorietheorie


catamorfisme

afgeleid van het Griekse 'κατα' (naar beneden) en morfisme


diffeomorfisme

een onbeperkt continu differentieerbare bijectie met een eveneens onbeperkt continu differentieerbare inverse


differentieerbaar

Naamwoord van handeling van differentiëren met het achtervoegsel -baar

differentieerbaarder (uninflected comparative)
differentieerbaarst (uninflected superlative)
differentieerbare (inflected positive)
differentieerbaardere (inflected comparative)
differentieerbaarste (inflected superlative)
differentieerbaars (partitive positive)
differentieerbaarders (partitive comparative)


bijectie

een afbeelding die zowel injectief als surjectief is, en dus alle elementen van twee verzamelingen in een-op-een correspondentie aan elkaar koppelt


inverse

functie of afbeelding die het effect van een andere functie of afbeelding tenietdoet, of anders gezegd de omgekeerde bewerking verzorgt

Worteltrekken is de inverse van kwadrateren.

Een PO-SET-relatie is een partiële ordening, zoals bijv. ‘deel van’ en zijn inverse, ‘type van’, etc.

Jack Hoeksema
 Verplichte topicalisatie van kale enkelvouden: de feit is dat-constructie in: Tabu., jrg. 30 nr. 3/4 (najaar 2000), Nederlands Instituut, Groningen, p. 116


differentieerbaarheid

afgeleid van differentieerbaar met het achtervoegsel -heid


endomorfisme

afgeleid van het Griekse 'endon' (binnen) en morfisme

een morfisme (of een homomorfisme) van een wiskundig object op zichzelf, dat de structuur van dat object behoudt


homomorfisme

afgeleid van morfisme met het voorvoegsel homo-

een afbeelding van een verzameling met structuur in een andere verzameling met structuur die compatibel is met de structuren, dus de structuur van het domein overvoert in de structuur van het codomein


epimorfisme

afgeleid van het Griekse 'epi' (bij, in, op) en morfisme


homeomorfisme

afgeleid van het Griekse ὅμοιος 'homoios' (gelijk) en morfisme

een omkeerbare afbeelding (bijectie) tussen twee topologische ruimten die in beide richtingen continu is


topologisch

afgeleid van topologie met het achtervoegsel -isch

topologischer (uninflected comparative)
topologische (inflected positive)
topologischere (inflected comparative)
topologischers (partitive comparative)

met betrekking tot de topologie (eigenschappen van de ruimte, die bewaard blijven bij continue vervorming)


producttopologie

een topologische structuur op het Cartesisch product van topologische ruimten


Cartesisch product

de verzameling van alle koppels of geordende paren waar a uit de eerste en b uit de tweede verzameling komt


constructivisme

In de betekenis van ‘kunstrichting die werkt met geometrische figuren’ voor het eerst aangetroffen in 1934

afgeleid van het Engelse constructive met het achtervoegsel -isme

stroming in de filosofie van de wiskunde, waarin slechts objecten waarvan een constructie kan worden aangegeven, erkend worden


determinatiecoëfficiënt

samenstelling van determinatie en coëfficiënt

een maat voor het deel van de variabiliteit dat wordt verklaard door het statistisch model


osa

as; denkbeeldige lijn (aslijn) door het midden van een voorwerp, ruimte of vlak


extrapolatie

Naamwoord van handeling van extrapoleren met het achtervoegsel -atie


extrapoleren

In de betekenis van ‘uit bekende termen daarbuiten liggende termen berekenen’ voor het eerst aangetroffen in 1925

afgeleid van het Franse extrapoler (met het voorvoegsel extra-, met het achtervoegsel -eren)

extrapoleerde (past)
geëxtrapoleerd (past participle)
te extrapoleren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen extrapoleren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen extrapoleren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geëxtrapoleerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geëxtrapoleerd (active infinitive perfect present long-form)
geëxtrapoleerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geëxtrapoleerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
extrapolerend (imperfect participle)
geëxtrapoleerd (past participle)
extrapolere (subjunctive)
extrapoleer (indicative imperfect present singular first-person)
extrapoleert (indicative imperfect present singular second-person)
extrapoleert (indicative imperfect present singular second-person)
extrapoleert (indicative imperfect present singular second-person)
extrapoleert (indicative imperfect present singular third-person)
extrapoleerde (indicative imperfect past singular first-person)
extrapoleerde (indicative imperfect past singular second-person)
extrapoleerde (indicative imperfect past singular second-person)
extrapoleerde (indicative imperfect past singular second-person)
extrapoleerde (indicative imperfect past singular third-person)
extrapoleerden (indicative imperfect past plural first-person)
extrapoleerden (indicative imperfect past plural second-person)
extrapoleerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal extrapoleren (indicative imperfect future singular first-person)
zult extrapoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal extrapoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult extrapoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal extrapoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult extrapoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal extrapoleren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen extrapoleren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen extrapoleren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen extrapoleren (indicative imperfect future plural third-person)
zou extrapoleren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou extrapoleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) extrapoleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt extrapoleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou extrapoleren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden extrapoleren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden extrapoleren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden extrapoleren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geëxtrapoleerd (perfect present first-person)
hebt geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
hebt geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
heeft geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
hebt geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
heeft geëxtrapoleerd (perfect present third-person)
hebben geëxtrapoleerd (perfect present first-person)
hebben geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
hebben geëxtrapoleerd (perfect present third-person)
had geëxtrapoleerd (perfect past first-person)
had geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
had geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
hadt geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
had geëxtrapoleerd (perfect past third-person)
hadden geëxtrapoleerd (perfect past first-person)
hadden geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
hadden geëxtrapoleerd (perfect past third-person)
zal geëxtrapoleerd hebben (perfect future first-person)
zal geëxtrapoleerd hebben (perfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd hebben (perfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd hebben (perfect future second-person)
zal geëxtrapoleerd hebben (perfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd hebben (perfect future second-person)
zal geëxtrapoleerd hebben (perfect future third-person)
zullen geëxtrapoleerd hebben (perfect future first-person)
zullen geëxtrapoleerd hebben (perfect future second-person)
zullen geëxtrapoleerd hebben (perfect future third-person)
zou geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geëxtrapoleerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geëxtrapoleerd (impersonal passive present imperfect)
er is geëxtrapoleerd (impersonal passive present perfect)
er werd geëxtrapoleerd (impersonal passive past imperfect)
er was geëxtrapoleerd (impersonal passive past perfect)
er zal geëxtrapoleerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geëxtrapoleerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geëxtrapoleerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geëxtrapoleerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geëxtrapoleerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geëxtrapoleerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geëxtrapoleerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geëxtrapoleerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geëxtrapoleerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geëxtrapoleerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geëxtrapoleerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geëxtrapoleerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geëxtrapoleerd (singular imperfect present first-person)
wordt geëxtrapoleerd (singular imperfect present second-person)
wordt geëxtrapoleerd (singular imperfect present second-person)
wordt geëxtrapoleerd (singular imperfect present second-person)
wordt geëxtrapoleerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geëxtrapoleerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geëxtrapoleerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geëxtrapoleerd (singular imperfect present third-person)
werd geëxtrapoleerd (singular imperfect past first-person)
werd geëxtrapoleerd (singular imperfect past second-person)
werd geëxtrapoleerd (singular imperfect past second-person)
werdt geëxtrapoleerd (singular imperfect past second-person)
werd geëxtrapoleerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geëxtrapoleerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geëxtrapoleerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geëxtrapoleerd (singular imperfect past third-person)
zal geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geëxtrapoleerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geëxtrapoleerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geëxtrapoleerd (perfect present first-person)
bent geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
bent geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
is geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
zijt geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
is geëxtrapoleerd (perfect present third-person)
zijn geëxtrapoleerd (perfect present first-person)
zijn geëxtrapoleerd (perfect present second-person)
zijn geëxtrapoleerd (perfect present third-person)
was geëxtrapoleerd (perfect past first-person)
was geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
was geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
waart geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
was geëxtrapoleerd (perfect past third-person)
waren geëxtrapoleerd (perfect past first-person)
waren geëxtrapoleerd (perfect past second-person)
waren geëxtrapoleerd (perfect past third-person)
zal geëxtrapoleerd zijn (perfect future first-person)
zult geëxtrapoleerd zijn (perfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd zijn (perfect future second-person)
zult geëxtrapoleerd zijn (perfect future second-person)
zal geëxtrapoleerd zijn (perfect future third-person)
zullen geëxtrapoleerd zijn (perfect future first-person)
zullen geëxtrapoleerd zijn (perfect future second-person)
zullen geëxtrapoleerd zijn (perfect future third-person)
zou geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geëxtrapoleerd zijn (perfect conditional third-person)

uit bekende termen van een reeks (een benadering van) daarbuiten gelegen termen berekenen


interpoleren

afgeleid van het Franse interpoler (met het voorvoegsel inter- en met het achtervoegsel -eren)

interpoleerde (past)
geïnterpoleerd (past participle)
te interpoleren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen interpoleren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen interpoleren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geïnterpoleerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geïnterpoleerd (active infinitive perfect present long-form)
geïnterpoleerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geïnterpoleerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
interpolerend (imperfect participle)
geïnterpoleerd (past participle)
interpolere (subjunctive)
interpoleer (indicative imperfect present singular first-person)
interpoleert (indicative imperfect present singular second-person)
interpoleert (indicative imperfect present singular second-person)
interpoleert (indicative imperfect present singular second-person)
interpoleert (indicative imperfect present singular third-person)
interpoleerde (indicative imperfect past singular first-person)
interpoleerde (indicative imperfect past singular second-person)
interpoleerde (indicative imperfect past singular second-person)
interpoleerde (indicative imperfect past singular second-person)
interpoleerde (indicative imperfect past singular third-person)
interpoleerden (indicative imperfect past plural first-person)
interpoleerden (indicative imperfect past plural second-person)
interpoleerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal interpoleren (indicative imperfect future singular first-person)
zult interpoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal interpoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult interpoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal interpoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult interpoleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal interpoleren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen interpoleren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen interpoleren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen interpoleren (indicative imperfect future plural third-person)
zou interpoleren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou interpoleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) interpoleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt interpoleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou interpoleren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden interpoleren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden interpoleren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden interpoleren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geïnterpoleerd (perfect present first-person)
hebt geïnterpoleerd (perfect present second-person)
hebt geïnterpoleerd (perfect present second-person)
heeft geïnterpoleerd (perfect present second-person)
hebt geïnterpoleerd (perfect present second-person)
heeft geïnterpoleerd (perfect present third-person)
hebben geïnterpoleerd (perfect present first-person)
hebben geïnterpoleerd (perfect present second-person)
hebben geïnterpoleerd (perfect present third-person)
had geïnterpoleerd (perfect past first-person)
had geïnterpoleerd (perfect past second-person)
had geïnterpoleerd (perfect past second-person)
hadt geïnterpoleerd (perfect past second-person)
had geïnterpoleerd (perfect past third-person)
hadden geïnterpoleerd (perfect past first-person)
hadden geïnterpoleerd (perfect past second-person)
hadden geïnterpoleerd (perfect past third-person)
zal geïnterpoleerd hebben (perfect future first-person)
zal geïnterpoleerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnterpoleerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnterpoleerd hebben (perfect future second-person)
zal geïnterpoleerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnterpoleerd hebben (perfect future second-person)
zal geïnterpoleerd hebben (perfect future third-person)
zullen geïnterpoleerd hebben (perfect future first-person)
zullen geïnterpoleerd hebben (perfect future second-person)
zullen geïnterpoleerd hebben (perfect future third-person)
zou geïnterpoleerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geïnterpoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geïnterpoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geïnterpoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geïnterpoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geïnterpoleerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geïnterpoleerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geïnterpoleerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geïnterpoleerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geïnterpoleerd (impersonal passive present imperfect)
er is geïnterpoleerd (impersonal passive present perfect)
er werd geïnterpoleerd (impersonal passive past imperfect)
er was geïnterpoleerd (impersonal passive past perfect)
er zal geïnterpoleerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geïnterpoleerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geïnterpoleerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geïnterpoleerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geïnterpoleerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geïnterpoleerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geïnterpoleerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geïnterpoleerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geïnterpoleerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geïnterpoleerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geïnterpoleerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geïnterpoleerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geïnterpoleerd (singular imperfect present first-person)
wordt geïnterpoleerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnterpoleerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnterpoleerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnterpoleerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geïnterpoleerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geïnterpoleerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geïnterpoleerd (singular imperfect present third-person)
werd geïnterpoleerd (singular imperfect past first-person)
werd geïnterpoleerd (singular imperfect past second-person)
werd geïnterpoleerd (singular imperfect past second-person)
werdt geïnterpoleerd (singular imperfect past second-person)
werd geïnterpoleerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geïnterpoleerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geïnterpoleerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geïnterpoleerd (singular imperfect past third-person)
zal geïnterpoleerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geïnterpoleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geïnterpoleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geïnterpoleerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geïnterpoleerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geïnterpoleerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geïnterpoleerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geïnterpoleerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geïnterpoleerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geïnterpoleerd (perfect present first-person)
bent geïnterpoleerd (perfect present second-person)
bent geïnterpoleerd (perfect present second-person)
is geïnterpoleerd (perfect present second-person)
zijt geïnterpoleerd (perfect present second-person)
is geïnterpoleerd (perfect present third-person)
zijn geïnterpoleerd (perfect present first-person)
zijn geïnterpoleerd (perfect present second-person)
zijn geïnterpoleerd (perfect present third-person)
was geïnterpoleerd (perfect past first-person)
was geïnterpoleerd (perfect past second-person)
was geïnterpoleerd (perfect past second-person)
waart geïnterpoleerd (perfect past second-person)
was geïnterpoleerd (perfect past third-person)
waren geïnterpoleerd (perfect past first-person)
waren geïnterpoleerd (perfect past second-person)
waren geïnterpoleerd (perfect past third-person)
zal geïnterpoleerd zijn (perfect future first-person)
zult geïnterpoleerd zijn (perfect future second-person)
zult geïnterpoleerd zijn (perfect future second-person)
zult geïnterpoleerd zijn (perfect future second-person)
zal geïnterpoleerd zijn (perfect future third-person)
zullen geïnterpoleerd zijn (perfect future first-person)
zullen geïnterpoleerd zijn (perfect future second-person)
zullen geïnterpoleerd zijn (perfect future third-person)
zou geïnterpoleerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geïnterpoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geïnterpoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geïnterpoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geïnterpoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geïnterpoleerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geïnterpoleerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geïnterpoleerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geïnterpoleerd zijn (perfect conditional third-person)

uit bekende termen van een reeks (een benadering van) daartussen gelegen termen berekenen


catastrofentheorie

samenstelling van catastrofe en theorie met het invoegsel -n-

catastrofentheorieën (plural)
catastrofentheorietje (diminutive singular)
catastrofentheorietjes (diminutive plural)

benaming voor een geheel van wiskundige en filosofische verhandelingen, voornamelijk uit de jaren 1960 en 1970, waarin gepoogd wordt om natuurverschijnselen uit te leggen aan de hand van de classificatie van singulariteiten van differentieerbare functies.


combinatoriek

onderdeel van de discrete wiskunde en kansrekening waarin wordt onderzocht welke variaties, permutaties, combinaties de waarden van een eindige verzameling kunnen hebben


functiecompositie

de constructie van een nieuwe functie uit twee of meer functies, door het na elkaar uitvoeren daarvan. Het resultaat noemt men samengestelde functie


aritmetica

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘rekenkunde’ voor het eerst aangetroffen in 1591

leer van de basale rekenkundige operaties op getallen


worteltrekken

samenstelling van wortel zn en trekken ww

In het spraakgebruik wordt bij 'wortel' en 'worteltrekken' vaak in de eerste plaats gedacht aan de vierkantswortel: het getal dat met zichzelf vermenigvuldigd gelijk is aan een opgegeven waarde.

berekenen van een getal (wortel) dat een bepaald aantal keren met zichzelf vermenigvuldigd even groot is als een opgegeven waarde (een inverse operatie van machtsverheffen)

in plaats van lekker buiten te spelen moest hij van de meester worteltrekken


contrapositie

redenering uit de klassieke logica waarin het bewijs van het onjuist zijn van het omgekeerde van een bewering resulteert in het bewijs van die bewering


deductie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘het deduceren’ voor het eerst aangetroffen in 1548

afgeleid van deduceren met het achtervoegsel -tie

: redenering waarbij men, uitgaande van het meer algemene, tot het bijzondere besluit


propositie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘voorstel’ voor het eerst aangetroffen in 1488

formulering van het te bewijzen theorema of de te verdedigen stelling

een bewering die op logische wijze kan worden behandeld en die 'waar' of 'niet-waar' kan zijn

'Jan heeft rood haar' is een voorbeeld van een propositie die 'waar' of 'niet waar' kan zijn


conjunctie

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘voegwoord’ voor het eerst aangetroffen in 1552

afgeleid van conjunct met het achtervoegsel -ie

logische operator (symbool: scriptstyle ∧, &, EN of AND) die twee proposities met elkaar verbindt, zodanig dat de conjunctie van beide waar is als beide operanden waar zijn


disjunctie

afgeleid van junctie met het voorvoegsel dis-

afgeleid van disjunct met het achtervoegsel -ie

logische operator (symbool: scriptstyle ∨, OF of OR), wiens betekenis ongeveer overeenkomt met de betekenis van het Nederlandse woord "of"


negatieprefix

negatieprefixen (plural)
negatieprefixje (diminutive singular)
negatieprefixjes (diminutive plural)

prefix die geplaatst voor een operand aangeeft dat het om een negatie gaat b.v. - voor de reële getallen waarmee een positief getal x overgaat in een negatief -x of de logische negatie ¬ zijnde een operator in de logica die de waarheidswaarde van een propositie verandert van waar in onwaar en van onwaar in waar


operand

operanden (plural)
operandje (diminutive singular)
operandjes (diminutive plural)

een argument, (invoerwaarde) waar een operator op werkt zodat een operatie plaatsvindt

Een operator is bijna altijd verbonden met een operand.


operand

operand; een argument, (invoerwaarde) waar een operator op werkt zodat een operatie plaatsvindt


operator

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘bedieningsdeskundige’ voor het eerst aangetroffen in 1961

Naamwoord van handeling van opereren met het achtervoegsel -ator

operatoren (singular)
operators (singular)
operators (singular)

symbool waarmee een functie [3] wordt aangeduid die een bepaalde bewerking uitvoert op één of meer operanden

Een wiskundige operator.


differentiaaloperator

samenstelling van differentiaal en operator

deze operator (d/dx), werkt op een functie en heeft als resultaat de afgeleide van die functie


laplaceoperator

(samenkoppeling) van Laplace en operator

deze operator (Δ) ook laplaciaan genoemd en aangeduid met de Griekse letter delta ontstaat uit de nabla-operator (∇) als het inwendig product van laatstgenoemde met zichzelf dus volgens Δ=∇²=∇·∇


nabla

differentiaaloperator aangeduid door het symbool ∇ uit de vectorrekening die zelf een vector is bestaande uit de partiële afgeleiden van de coördinaten


integraaloperator

deze operator is de inverse van de differentiaaloperator, werkt op een functie en heeft als resultaat een primitieve van die functie


intuïtionisme

afgeleid van intuïtie met het achtervoegsel -isme

intuïtieve stroming uit de wiskunde die b.v. het 'bewijs uit het ongerijmde' als methode verwerpt


logicisme

afgeleid van logica met het achtervoegsel -isme

opvatting dat de wiskunde een uitbreiding van de logica is en dat daarom (een deel van) de wiskunde reduceerbaar is tot logica


permuteren

afgeleid van het Franse permuter (met het achtervoegsel -eren)

permuteerde (past)
gepermuteerd (past participle)
te permuteren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen permuteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen permuteren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gepermuteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gepermuteerd (active infinitive perfect present long-form)
gepermuteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gepermuteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
permuterend (imperfect participle)
gepermuteerd (past participle)
permutere (subjunctive)
permuteer (indicative imperfect present singular first-person)
permuteert (indicative imperfect present singular second-person)
permuteert (indicative imperfect present singular second-person)
permuteert (indicative imperfect present singular second-person)
permuteert (indicative imperfect present singular third-person)
permuteerde (indicative imperfect past singular first-person)
permuteerde (indicative imperfect past singular second-person)
permuteerde (indicative imperfect past singular second-person)
permuteerde (indicative imperfect past singular second-person)
permuteerde (indicative imperfect past singular third-person)
permuteerden (indicative imperfect past plural first-person)
permuteerden (indicative imperfect past plural second-person)
permuteerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal permuteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult permuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal permuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult permuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal permuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult permuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal permuteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen permuteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen permuteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen permuteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou permuteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou permuteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) permuteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt permuteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou permuteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden permuteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden permuteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden permuteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gepermuteerd (perfect present first-person)
hebt gepermuteerd (perfect present second-person)
hebt gepermuteerd (perfect present second-person)
heeft gepermuteerd (perfect present second-person)
hebt gepermuteerd (perfect present second-person)
heeft gepermuteerd (perfect present third-person)
hebben gepermuteerd (perfect present first-person)
hebben gepermuteerd (perfect present second-person)
hebben gepermuteerd (perfect present third-person)
had gepermuteerd (perfect past first-person)
had gepermuteerd (perfect past second-person)
had gepermuteerd (perfect past second-person)
hadt gepermuteerd (perfect past second-person)
had gepermuteerd (perfect past third-person)
hadden gepermuteerd (perfect past first-person)
hadden gepermuteerd (perfect past second-person)
hadden gepermuteerd (perfect past third-person)
zal gepermuteerd hebben (perfect future first-person)
zal gepermuteerd hebben (perfect future second-person)
zult gepermuteerd hebben (perfect future second-person)
zult gepermuteerd hebben (perfect future second-person)
zal gepermuteerd hebben (perfect future second-person)
zult gepermuteerd hebben (perfect future second-person)
zal gepermuteerd hebben (perfect future third-person)
zullen gepermuteerd hebben (perfect future first-person)
zullen gepermuteerd hebben (perfect future second-person)
zullen gepermuteerd hebben (perfect future third-person)
zou gepermuteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gepermuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gepermuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepermuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepermuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gepermuteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gepermuteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gepermuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gepermuteerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gepermuteerd (impersonal passive present imperfect)
er is gepermuteerd (impersonal passive present perfect)
er werd gepermuteerd (impersonal passive past imperfect)
er was gepermuteerd (impersonal passive past perfect)
er zal gepermuteerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gepermuteerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gepermuteerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gepermuteerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gepermuteerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gepermuteerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gepermuteerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gepermuteerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gepermuteerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gepermuteerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gepermuteerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gepermuteerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
wordt gepermuteerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gepermuteerd (singular imperfect present third-person)
werd gepermuteerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gepermuteerd (singular imperfect past third-person)
zal gepermuteerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gepermuteerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gepermuteerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gepermuteerd worden (singular imperfect conditional third-person)
is gepermuteerd (perfect present third-person)
zijn gepermuteerd (perfect present third-person)
was gepermuteerd (perfect past third-person)
waren gepermuteerd (perfect past third-person)
zal gepermuteerd zijn (perfect future third-person)
zullen gepermuteerd zijn (perfect future third-person)
zou gepermuteerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gepermuteerd zijn (perfect conditional third-person)

het veranderen van de rangorde van een verzameling geordende elementen

Getallen kunnen bij vermenigvuldiging gepermuteerd worden zonder de uitkomst te veranderen, bij matrices is dat zeker niet altijd het geval.


presuppositie

afgeleid van suppositie met het voorvoegsel pre-

een aan een propositie verbonden impliciete aanname of een hiermee verband houdend vaststaand objectief feit (axioma)


recursie

het optreden van een constructie als onderdeel van zichzelf

de als recursief gedefinieerde subroutine kon zichzelf 100 keer aanroepen voordat stack-overflow optrad


modus

modus; de waarde of klasse die het vaakst voorkomt in een kansverdeling


divisjon

Afkomstig van het Latijnse werkwoord dividere


econometrie

afgeleid van economie (met het voorvoegsel eco-) met het achtervoegsel -metrie

behandeling van onderdelen uit de economie met wiskundige methoden


polynoom

met het voorvoegsel poly- en met het achtervoegsel -noom (pseudo-Griekse samenstelling)

polynomen (plural)
polynoompje (diminutive singular)
polynoompjes (diminutive plural)


z-as

derde as in een driedimensionaal assenstelsel


assenstelsel

samenstelling van as en stelsel met het invoegsel -en-

assenstelsels (plural)
assenstelseltje (diminutive singular)
assenstelseltjes (diminutive plural)

stelsel van assen die b.v. een cartesisch coördinatenstelsel definiëren. (een orthogonaal coördinatenstelsel waarbij de afstand tussen twee coördinaatlijnen constant is)


orthonormaal

afgeleid van normaal met het voorvoegsel ortho-

rechthoekig (orthogonaal) en tevens met een lengte van 1 (genormeerd is)