prediceren

afgeleid van het Franse prédiquer (met het achtervoegsel -eren)

prediceerde (past)
geprediceerd (past participle)
te prediceren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen prediceren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen prediceren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geprediceerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geprediceerd (active infinitive perfect present long-form)
geprediceerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geprediceerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
predicerend (imperfect participle)
geprediceerd (past participle)
predicere (subjunctive)
prediceer (indicative imperfect present singular first-person)
prediceert (indicative imperfect present singular second-person)
prediceert (indicative imperfect present singular second-person)
prediceert (indicative imperfect present singular second-person)
prediceert (indicative imperfect present singular third-person)
prediceerde (indicative imperfect past singular first-person)
prediceerde (indicative imperfect past singular second-person)
prediceerde (indicative imperfect past singular second-person)
prediceerde (indicative imperfect past singular second-person)
prediceerde (indicative imperfect past singular third-person)
prediceerden (indicative imperfect past plural first-person)
prediceerden (indicative imperfect past plural second-person)
prediceerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal prediceren (indicative imperfect future singular first-person)
zult prediceren (indicative imperfect future singular second-person)
zal prediceren (indicative imperfect future singular second-person)
zult prediceren (indicative imperfect future singular second-person)
zal prediceren (indicative imperfect future singular second-person)
zult prediceren (indicative imperfect future singular second-person)
zal prediceren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen prediceren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen prediceren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen prediceren (indicative imperfect future plural third-person)
zou prediceren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou prediceren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) prediceren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt prediceren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou prediceren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden prediceren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden prediceren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden prediceren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geprediceerd (perfect present first-person)
hebt geprediceerd (perfect present second-person)
hebt geprediceerd (perfect present second-person)
heeft geprediceerd (perfect present second-person)
hebt geprediceerd (perfect present second-person)
heeft geprediceerd (perfect present third-person)
hebben geprediceerd (perfect present first-person)
hebben geprediceerd (perfect present second-person)
hebben geprediceerd (perfect present third-person)
had geprediceerd (perfect past first-person)
had geprediceerd (perfect past second-person)
had geprediceerd (perfect past second-person)
hadt geprediceerd (perfect past second-person)
had geprediceerd (perfect past third-person)
hadden geprediceerd (perfect past first-person)
hadden geprediceerd (perfect past second-person)
hadden geprediceerd (perfect past third-person)
zal geprediceerd hebben (perfect future first-person)
zal geprediceerd hebben (perfect future second-person)
zult geprediceerd hebben (perfect future second-person)
zult geprediceerd hebben (perfect future second-person)
zal geprediceerd hebben (perfect future second-person)
zult geprediceerd hebben (perfect future second-person)
zal geprediceerd hebben (perfect future third-person)
zullen geprediceerd hebben (perfect future first-person)
zullen geprediceerd hebben (perfect future second-person)
zullen geprediceerd hebben (perfect future third-person)
zou geprediceerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geprediceerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geprediceerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geprediceerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geprediceerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geprediceerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geprediceerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geprediceerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geprediceerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geprediceerd (impersonal passive present imperfect)
er is geprediceerd (impersonal passive present perfect)
er werd geprediceerd (impersonal passive past imperfect)
er was geprediceerd (impersonal passive past perfect)
er zal geprediceerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geprediceerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geprediceerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geprediceerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geprediceerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geprediceerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geprediceerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geprediceerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geprediceerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geprediceerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geprediceerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geprediceerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geprediceerd (singular imperfect present first-person)
wordt geprediceerd (singular imperfect present second-person)
wordt geprediceerd (singular imperfect present second-person)
wordt geprediceerd (singular imperfect present second-person)
wordt geprediceerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geprediceerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geprediceerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geprediceerd (singular imperfect present third-person)
werd geprediceerd (singular imperfect past first-person)
werd geprediceerd (singular imperfect past second-person)
werd geprediceerd (singular imperfect past second-person)
werdt geprediceerd (singular imperfect past second-person)
werd geprediceerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geprediceerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geprediceerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geprediceerd (singular imperfect past third-person)
zal geprediceerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geprediceerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geprediceerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geprediceerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geprediceerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geprediceerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geprediceerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geprediceerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geprediceerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geprediceerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geprediceerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geprediceerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geprediceerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geprediceerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geprediceerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geprediceerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geprediceerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geprediceerd (perfect present first-person)
bent geprediceerd (perfect present second-person)
bent geprediceerd (perfect present second-person)
is geprediceerd (perfect present second-person)
zijt geprediceerd (perfect present second-person)
is geprediceerd (perfect present third-person)
zijn geprediceerd (perfect present first-person)
zijn geprediceerd (perfect present second-person)
zijn geprediceerd (perfect present third-person)
was geprediceerd (perfect past first-person)
was geprediceerd (perfect past second-person)
was geprediceerd (perfect past second-person)
waart geprediceerd (perfect past second-person)
was geprediceerd (perfect past third-person)
waren geprediceerd (perfect past first-person)
waren geprediceerd (perfect past second-person)
waren geprediceerd (perfect past third-person)
zal geprediceerd zijn (perfect future first-person)
zult geprediceerd zijn (perfect future second-person)
zult geprediceerd zijn (perfect future second-person)
zult geprediceerd zijn (perfect future second-person)
zal geprediceerd zijn (perfect future third-person)
zullen geprediceerd zijn (perfect future first-person)
zullen geprediceerd zijn (perfect future second-person)
zullen geprediceerd zijn (perfect future third-person)
zou geprediceerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geprediceerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geprediceerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geprediceerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geprediceerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geprediceerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geprediceerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geprediceerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geprediceerd zijn (perfect conditional third-person)


singulariteit

Van het Franse singularité, van het Latijnse 'singularitas' met het achtervoegsel -iteit

een punt waarvoor een functie of een van zijn afgeleiden niet gedefinieerd is

De functie tan(x) heeft een singulariteit voor de waarde π/2.

Ten gevolge van de singulariteit van de matrix kan deze niet geïnverteerd worden.


approximatie

Naamwoord van handeling van approximeren met het achtervoegsel -atie

afgeleid van het Franse approximation of daarvoor van het Latijnse 'approximatio'

approximaties (plural)
approximatietje (diminutive singular)
approximatietjes (diminutive plural)


approximeren

afgeleid van het Franse approximer (met het achtervoegsel -eren)

approximeerde (past)
geapproximeerd (past participle)
te approximeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen approximeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen approximeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geapproximeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geapproximeerd (active infinitive perfect present long-form)
geapproximeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geapproximeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
approximerend (imperfect participle)
geapproximeerd (past participle)
approximere (subjunctive)
approximeer (indicative imperfect present singular first-person)
approximeert (indicative imperfect present singular second-person)
approximeert (indicative imperfect present singular second-person)
approximeert (indicative imperfect present singular second-person)
approximeert (indicative imperfect present singular third-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular first-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular second-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular second-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular second-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular third-person)
approximeerden (indicative imperfect past plural first-person)
approximeerden (indicative imperfect past plural second-person)
approximeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal approximeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal approximeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen approximeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen approximeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen approximeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou approximeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou approximeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) approximeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt approximeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou approximeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden approximeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden approximeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden approximeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geapproximeerd (perfect present first-person)
hebt geapproximeerd (perfect present second-person)
hebt geapproximeerd (perfect present second-person)
heeft geapproximeerd (perfect present second-person)
hebt geapproximeerd (perfect present second-person)
heeft geapproximeerd (perfect present third-person)
hebben geapproximeerd (perfect present first-person)
hebben geapproximeerd (perfect present second-person)
hebben geapproximeerd (perfect present third-person)
had geapproximeerd (perfect past first-person)
had geapproximeerd (perfect past second-person)
had geapproximeerd (perfect past second-person)
hadt geapproximeerd (perfect past second-person)
had geapproximeerd (perfect past third-person)
hadden geapproximeerd (perfect past first-person)
hadden geapproximeerd (perfect past second-person)
hadden geapproximeerd (perfect past third-person)
zal geapproximeerd hebben (perfect future first-person)
zal geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zult geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zult geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zal geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zult geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zal geapproximeerd hebben (perfect future third-person)
zullen geapproximeerd hebben (perfect future first-person)
zullen geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zullen geapproximeerd hebben (perfect future third-person)
zou geapproximeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geapproximeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geapproximeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geapproximeerd hebben (perfect conditional third-person)


adderen

addeerde (past)
geaddeerd (past participle)
te adderen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen adderen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen adderen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geaddeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geaddeerd (active infinitive perfect present long-form)
geaddeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geaddeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
adderend (imperfect participle)
geaddeerd (past participle)
addere (subjunctive)
addeer (indicative imperfect present singular first-person)
addeert (indicative imperfect present singular second-person)
addeert (indicative imperfect present singular second-person)
addeert (indicative imperfect present singular second-person)
addeert (indicative imperfect present singular third-person)
addeerde (indicative imperfect past singular first-person)
addeerde (indicative imperfect past singular second-person)
addeerde (indicative imperfect past singular second-person)
addeerde (indicative imperfect past singular second-person)
addeerde (indicative imperfect past singular third-person)
addeerden (indicative imperfect past plural first-person)
addeerden (indicative imperfect past plural second-person)
addeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal adderen (indicative imperfect future singular first-person)
zult adderen (indicative imperfect future singular second-person)
zal adderen (indicative imperfect future singular second-person)
zult adderen (indicative imperfect future singular second-person)
zal adderen (indicative imperfect future singular second-person)
zult adderen (indicative imperfect future singular second-person)
zal adderen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen adderen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen adderen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen adderen (indicative imperfect future plural third-person)
zou adderen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou adderen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) adderen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt adderen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou adderen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden adderen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden adderen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden adderen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geaddeerd (perfect present first-person)
hebt geaddeerd (perfect present second-person)
hebt geaddeerd (perfect present second-person)
heeft geaddeerd (perfect present second-person)
hebt geaddeerd (perfect present second-person)
heeft geaddeerd (perfect present third-person)
hebben geaddeerd (perfect present first-person)
hebben geaddeerd (perfect present second-person)
hebben geaddeerd (perfect present third-person)
had geaddeerd (perfect past first-person)
had geaddeerd (perfect past second-person)
had geaddeerd (perfect past second-person)
hadt geaddeerd (perfect past second-person)
had geaddeerd (perfect past third-person)
hadden geaddeerd (perfect past first-person)
hadden geaddeerd (perfect past second-person)
hadden geaddeerd (perfect past third-person)
zal geaddeerd hebben (perfect future first-person)
zal geaddeerd hebben (perfect future second-person)
zult geaddeerd hebben (perfect future second-person)
zult geaddeerd hebben (perfect future second-person)
zal geaddeerd hebben (perfect future second-person)
zult geaddeerd hebben (perfect future second-person)
zal geaddeerd hebben (perfect future third-person)
zullen geaddeerd hebben (perfect future first-person)
zullen geaddeerd hebben (perfect future second-person)
zullen geaddeerd hebben (perfect future third-person)
zou geaddeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geaddeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geaddeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geaddeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geaddeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geaddeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geaddeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geaddeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geaddeerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geaddeerd (impersonal passive present imperfect)
er is geaddeerd (impersonal passive present perfect)
er werd geaddeerd (impersonal passive past imperfect)
er was geaddeerd (impersonal passive past perfect)
er zal geaddeerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geaddeerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geaddeerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geaddeerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geaddeerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geaddeerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geaddeerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geaddeerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geaddeerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geaddeerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geaddeerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geaddeerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geaddeerd (singular imperfect present first-person)
wordt geaddeerd (singular imperfect present second-person)
wordt geaddeerd (singular imperfect present second-person)
wordt geaddeerd (singular imperfect present second-person)
wordt geaddeerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geaddeerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geaddeerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geaddeerd (singular imperfect present third-person)
werd geaddeerd (singular imperfect past first-person)
werd geaddeerd (singular imperfect past second-person)
werd geaddeerd (singular imperfect past second-person)
werdt geaddeerd (singular imperfect past second-person)
werd geaddeerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geaddeerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geaddeerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geaddeerd (singular imperfect past third-person)
zal geaddeerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geaddeerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geaddeerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geaddeerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geaddeerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geaddeerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geaddeerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geaddeerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geaddeerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geaddeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geaddeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geaddeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geaddeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geaddeerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geaddeerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geaddeerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geaddeerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geaddeerd (perfect present first-person)
bent geaddeerd (perfect present second-person)
bent geaddeerd (perfect present second-person)
is geaddeerd (perfect present second-person)
zijt geaddeerd (perfect present second-person)
is geaddeerd (perfect present third-person)
zijn geaddeerd (perfect present first-person)
zijn geaddeerd (perfect present second-person)
zijn geaddeerd (perfect present third-person)
was geaddeerd (perfect past first-person)
was geaddeerd (perfect past second-person)
was geaddeerd (perfect past second-person)
waart geaddeerd (perfect past second-person)
was geaddeerd (perfect past third-person)
waren geaddeerd (perfect past first-person)
waren geaddeerd (perfect past second-person)
waren geaddeerd (perfect past third-person)
zal geaddeerd zijn (perfect future first-person)
zult geaddeerd zijn (perfect future second-person)
zult geaddeerd zijn (perfect future second-person)
zult geaddeerd zijn (perfect future second-person)
zal geaddeerd zijn (perfect future third-person)
zullen geaddeerd zijn (perfect future first-person)
zullen geaddeerd zijn (perfect future second-person)
zullen geaddeerd zijn (perfect future third-person)
zou geaddeerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geaddeerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geaddeerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geaddeerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geaddeerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geaddeerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geaddeerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geaddeerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geaddeerd zijn (perfect conditional third-person)

⧖ Indyen de getalen van ongelijcke noemers zijn, soo zalmense reduceren tot gelijcke noemers ende dan de telders tsamen adderen.

Cornelis Pijck
 Desen syfverboeck behoort toe Cornelis Pijck., fol. 24r. (13 september 1584) in:
Marjolein Kool
 Die conste vanden getale. Een studie over Nederlandstalige rekenboeken uit de vijftiende en zestiende eeuw, met een glossarium van rekenkundige termen. (1999), Verloren, Hilversum, ISBN 9065500502, p. 319


mathematisch

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘wiskundig’ voor het eerst aangetroffen in 1635

afgeleid van mathematica met het achtervoegsel -isch

mathematischer (uninflected comparative)
mathematische (inflected positive)
mathematischere (inflected comparative)
mathematischers (partitive comparative)

met betrekking tot het bestuderen van patronen en structuren, wiskundig


kennistechnologie

interdisciplinaire wetenschap die zich naast wiskunde en informatica met name bezig houdt met kunstmatige intelligentie


integratiemethode

een methode die gebruikt kan worden om een integraal te berekenen

het 'scheiden van de variabelen' is een integratiemethode voor een bepaalde klasse van problemen


arccosinus

arccosinussen (plural)
arccosinusje (diminutive singular)
arccosinusjes (diminutive plural)


arcsinus

arcsinussen (plural)
arcsinusje (diminutive singular)
arcsinusjes (diminutive plural)


sinusregel

sinusregels (plural)
sinusregeltje (diminutive singular)
sinusregeltjes (diminutive plural)

meetkundige regel volgens welke de zijden van een driehoek zich verhouden als de sinussen van de overstaande hoeken ofwel: a/(sin α)=b/(sin β)


arctangens

arctangensen (plural)
arctangenten (plural)


tangensregel

tangensregeltje (diminutive singular)
tangensregeltjes (diminutive plural)

stelling die stelt dat in een willekeurige driehoek in het platte vlak met zijden a, b en c, en respectievelijk de overstaande hoeken α , β en γ geldt, dat: (a-b)/(a+b)=(tan ( tfrac 1 2(α-β)))/(tan ( tfrac 1 2(α+β)))


cotangens

Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘tangens van het complement van een hoek’ voor het eerst aangetroffen in 1772

samenstelling van co (afkorting van complement) en tangens

cotangensen (plural)
cotangenten (plural)


triviaal

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onbeduidend’ voor het eerst aangetroffen in 1553

afgeleid van het Latijnse via (weg) met het voorvoegsel tri- met het achtervoegsel -aal

trivialer (uninflected comparative)
triviaalst (uninflected superlative)
triviale (inflected positive)
trivialere (inflected comparative)
triviaalste (inflected superlative)
triviaals (partitive positive)
trivialers (partitive comparative)


trivialiteit

afgeleid van triviaal met het achtervoegsel -iteit (van het Frans)


jordankromme

eponiem, samenstelling van Jordan en en kromme zn , genoemd naar de 19e-eeuwse Franse wiskundige C. Jordan die als eerste een wiskundige bewijs gaf dat zo'n kromme een vlak verdeelt in een binnen- en een buitengebied als haar beginpunt en eindpunt samenvallen; aaneengeschreven volgens spellingregel 6.A en met een kleine letter volgens spellingregel 16.D

ˈjɔrdɑŋˌkrɔmə

curve die continu en doorsnedevrij is en die een beginpunt en een eindpunt heeft

Een jordankromme is het beeld van een cirkel onder een topologische - d.i. een éénduidige in beide richtingen continue - afbeelding.

Weblink bron
J. M. Aarts
 Het vierkleurenprobleem in: Euclides , jrg. 39 nr. 7 (1 april 1964), P. Noordhoff N.V., Groningen, p. 193


richtkromme

kromme lijn die het grondvlak van een kegel of cilinder is of meer algemeen van een regeloppervlak


keerkromme

bijzondere geval van een richtkromme voor een regeloppervlak waarbij, voor elk punt van de richtkromme, de beschrijvende dezelfde richting heeft als de raakvector aan het beschouwde punt van de richtkromme


parameterkromme

stelsel krommen verkregen door 1 of meer parameters te variëren


ruimtekromme

veralgemening in meer dan twee dimensies van een vlakke (tweedimensionale) kromme


slingerkromme

kromme die door een slinger wordt beschreven


geodeet

afgeleid van geodesie (met het voorvoegsel geo-)

línea geodésica

kortste verbinding tussen twee punten op een bol

kromme die de afstand tussen twee punten minimaliseert in een gekromde ruimte


boogseconde

boogseconden (plural)
boogsecondes (plural)
boogsecondje (diminutive singular)
boogsecondetje (diminutive singular)
boogsecondjes (diminutive plural)
boogsecondetjes (diminutive plural)

een zestigste van een boogminuut en een 3600e van een booggraad


boogminuut

boogminuten (plural)
boogminuutje (diminutive singular)
boogminuutjes (diminutive plural)

een zestigste van een booggraad ofwel 60 boogseconden


inversie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘omkering van de gewone orde’ voor het eerst aangetroffen in 1650

Naamwoord van handeling van inverteren met het achtervoegsel -tie

afgeleid van invers met het achtervoegsel -ie


polyeder

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘veelvlak’ voor het eerst aangetroffen in 1832

afgeleid van het Griekse 'hedra' (zitplaats, stand) met het voorvoegsel poly-


polyederprojectie

projectie van een bol (b.v. de wereldbol) op een veelvlak (polyeder)


cissoïde

afgeleid van het Griekse 'kissos' (klimop) met het achtervoegsel -oïde

kromme lijn van de derde graad die gelijkenis vertoont met een klimopblad


conchoïde

afgeleid van het Griekse 'kogchè' (schelp) met het achtervoegsel -oïde


cycloïde

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vlakke kromme lijn beschreven door een punt op een voortbrengende cirkel’ voor het eerst aangetroffen in 1824

met het voorvoegsel cyclo- en met het achtervoegsel -oïde

kromme, beschreven door een punt van een cirkel die rolt over een rechte lijn


epicycloïde

afgeleid van cycloïde met het voorvoegsel epi-

epicycloïden (plural)
epicycloïdes (plural)
epicycloïdetje (diminutive singular)
epicycloïdetjes (diminutive plural)

kromme beschreven door een punt op de omtrek van een cirkel die langs de buitenomtrek van een andere cirkel rolt


hypocycloïde

afgeleid van cycloïde met het voorvoegsel hypo-

hypocycloïden (plural)
hypocycloïdes (plural)
hypocycloïdetje (diminutive singular)
hypocycloïdetjes (diminutive plural)

kromme beschreven door een punt op een cirkel die langs de binnenomtrek van een andere cirkel rolt


deltoïde

afgeleid van delta met het achtervoegsel -oïde

planaire kromme die ontstaat door een kleine cirkel met straal r te laten wentelen binnenin een grote cirkel met straal R waarbij geldt dat R = 3r


polygonaal

afgeleid van polygoon met het achtervoegsel -aal


involute

Afkomstig van het Latijnse voltoid deelwoord involutus, dat van het Latijnse werkwoord involvere (in + volvere) komt.


congrueren

afgeleid van het Latijnse congruere (met het voorvoegsel con-)

congrueerde (past)
gecongrueerd (past participle)
te congrueren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen congrueren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen congrueren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gecongrueerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gecongrueerd (active infinitive perfect present long-form)
gecongrueerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gecongrueerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
congruerend (imperfect participle)
gecongrueerd (past participle)
congruere (subjunctive)
congrueer (indicative imperfect present singular first-person)
congrueert (indicative imperfect present singular second-person)
congrueert (indicative imperfect present singular second-person)
congrueert (indicative imperfect present singular second-person)
congrueert (indicative imperfect present singular third-person)
congrueerde (indicative imperfect past singular first-person)
congrueerde (indicative imperfect past singular second-person)
congrueerde (indicative imperfect past singular second-person)
congrueerde (indicative imperfect past singular second-person)
congrueerde (indicative imperfect past singular third-person)
congrueerden (indicative imperfect past plural first-person)
congrueerden (indicative imperfect past plural second-person)
congrueerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal congrueren (indicative imperfect future singular first-person)
zult congrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zal congrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zult congrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zal congrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zult congrueren (indicative imperfect future singular second-person)
zal congrueren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen congrueren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen congrueren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen congrueren (indicative imperfect future plural third-person)
zou congrueren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou congrueren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) congrueren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt congrueren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou congrueren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden congrueren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden congrueren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden congrueren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gecongrueerd (perfect present first-person)
hebt gecongrueerd (perfect present second-person)
hebt gecongrueerd (perfect present second-person)
heeft gecongrueerd (perfect present second-person)
hebt gecongrueerd (perfect present second-person)
heeft gecongrueerd (perfect present third-person)
hebben gecongrueerd (perfect present first-person)
hebben gecongrueerd (perfect present second-person)
hebben gecongrueerd (perfect present third-person)
had gecongrueerd (perfect past first-person)
had gecongrueerd (perfect past second-person)
had gecongrueerd (perfect past second-person)
hadt gecongrueerd (perfect past second-person)
had gecongrueerd (perfect past third-person)
hadden gecongrueerd (perfect past first-person)
hadden gecongrueerd (perfect past second-person)
hadden gecongrueerd (perfect past third-person)
zal gecongrueerd hebben (perfect future first-person)
zal gecongrueerd hebben (perfect future second-person)
zult gecongrueerd hebben (perfect future second-person)
zult gecongrueerd hebben (perfect future second-person)
zal gecongrueerd hebben (perfect future second-person)
zult gecongrueerd hebben (perfect future second-person)
zal gecongrueerd hebben (perfect future third-person)
zullen gecongrueerd hebben (perfect future first-person)
zullen gecongrueerd hebben (perfect future second-person)
zullen gecongrueerd hebben (perfect future third-person)
zou gecongrueerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gecongrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecongrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecongrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecongrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecongrueerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gecongrueerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gecongrueerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gecongrueerd hebben (perfect conditional third-person)


congruentie

Naamwoord van handeling van congrueren met het achtervoegsel -entie

afgeleid van congruent met het achtervoegsel -ie


analytische meetkunde

Samenstelling van analytische en meetkunde

meetkunde die de principes van de algebra gebruikt


congruent

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘overeenstemmend’ voor het eerst aangetroffen in 1658

afgeleid van het Latijnse gruere (bijeenkomen) met het voorvoegsel con-

congruenter (uninflected comparative)
congruentst (uninflected superlative)
congruente (inflected positive)
congruentere (inflected comparative)
congruentste (inflected superlative)
congruents (partitive positive)
congruenters (partitive comparative)


isogonaal

afgeleid van het Griekse 'gōnia' (hoek) met het voorvoegsel iso- met het achtervoegsel -aal


isogonisch

afgeleid van het Griekse 'gōnia' (hoek) met het voorvoegsel iso- met het achtervoegsel -isch


hexaëder

Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘zesvlak’ voor het eerst aangetroffen in 1669

afgeleid van het Griekse 'hedra' (zetel, vlak) met het voorvoegsel hexa-

een regelmatige hexaëder, die is opgebouwd uit zes vierkanten van gelijke grootte, wordt een kubus genoemd


deling

Naamwoord van handeling van delen met het achtervoegsel -ing

Division

een wiskundige bewerking op twee getallen

delingen (plural)
delinkje (diminutive singular)
delinkjes (diminutive plural)


generalisering

Naamwoord van handeling van generaliseren met het achtervoegsel -ing

een redenering waarbij men van één concreet geval tot een algemenere conclusie komt


theorema

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘uitspraak berustend op andere, eerder geaccepteerde stellingen’ voor het eerst aangetroffen in 1650

theorema's (plural)
theoremaatje (diminutive singular)
theoremaatjes (diminutive plural)


theorema van Bayes

geen meervoud, verbinding van  theorema, van en Bayes, eponiem, vermoedelijk door Laplace vernoemd naar de 18e-eeuwse Engelse wiskundige T. Bayes , omdat zijn werk de inspiratiebron vormde

theorema uit de kansrekening die de kans dat een bepaalde mogelijkheid ten grondslag ligt aan een gebeurtenis uitdrukt in de voorwaardelijke kansen op de gebeurtenis bij elk van de mogelijkheden


octal

afgeleid van het Griekse octa (acht) met het achtervoegsel -al


postulado de las paralelas

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/es-postulado de las paralelas.ogg


staartdeling

Naamwoord van handeling van staartdelen met het achtervoegsel -ing

long division

een algoritme om een getal door een ander te delen op papier

staartdelingen (plural)
staartdelinkje (diminutive singular)
staartdelinkjes (diminutive plural)

Eenvoudige processoren, die geen deelinstructies hebben, volgen het principe van de staartdeling.


exponentiële functie

Samenstelling van exponentiële en functie

ex·po·nen·tië·le func·tie, ex·po·nen·ti·ele func·tie

een functie van de exponent met grondtal e, het grondtal van de natuurlijke logaritme, notatie: exp(x) of eˣ


exponent

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘getal dat aanwijst uit hoeveel gelijke factoren een product bestaat’ voor het eerst aangetroffen in 1740

het aantal malen dat het grondtal in een machtsverheffing met zichzelf vermenigvuldigd wordt om het resultaat te verkrijgen


vensterfunctie

een wiskundige functie die nul is buiten een bepaald interval


functieanalyse

functieanalyses (plural)
functieanalysen (plural)

het deelgebied van de analyse, dat zich bezighoudt met de studie van vectorruimten en operatoren, die op deze vectorruimten inwerken


functieleer

functieleren (plural)
functieleertje (diminutive singular)
functieleertjes (diminutive plural)

leer van de functies (in het bijzonder de differentieerbare functies van complexe getallen)


functietheorie

functietheorieën (plural)
functietheorietje (diminutive singular)
functietheorietjes (diminutive plural)


projecteren

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘ontwerpen, bepalen’ voor het eerst aangetroffen in 1650

van het Latijnse proicere (vooruitwerpen)

projecteerde (past)
geprojecteerd (past participle)
te projecteren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen projecteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen projecteren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geprojecteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geprojecteerd (active infinitive perfect present long-form)
geprojecteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geprojecteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
projecterend (imperfect participle)
geprojecteerd (past participle)
projectere (subjunctive)
projecteer (indicative imperfect present singular first-person)
projecteert (indicative imperfect present singular second-person)
projecteert (indicative imperfect present singular second-person)
projecteert (indicative imperfect present singular second-person)
projecteert (indicative imperfect present singular third-person)
projecteerde (indicative imperfect past singular first-person)
projecteerde (indicative imperfect past singular second-person)
projecteerde (indicative imperfect past singular second-person)
projecteerde (indicative imperfect past singular second-person)
projecteerde (indicative imperfect past singular third-person)
projecteerden (indicative imperfect past plural first-person)
projecteerden (indicative imperfect past plural second-person)
projecteerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal projecteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult projecteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal projecteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult projecteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal projecteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult projecteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal projecteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen projecteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen projecteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen projecteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou projecteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou projecteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) projecteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt projecteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou projecteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden projecteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden projecteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden projecteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geprojecteerd (perfect present first-person)
hebt geprojecteerd (perfect present second-person)
hebt geprojecteerd (perfect present second-person)
heeft geprojecteerd (perfect present second-person)
hebt geprojecteerd (perfect present second-person)
heeft geprojecteerd (perfect present third-person)
hebben geprojecteerd (perfect present first-person)
hebben geprojecteerd (perfect present second-person)
hebben geprojecteerd (perfect present third-person)
had geprojecteerd (perfect past first-person)
had geprojecteerd (perfect past second-person)
had geprojecteerd (perfect past second-person)
hadt geprojecteerd (perfect past second-person)
had geprojecteerd (perfect past third-person)
hadden geprojecteerd (perfect past first-person)
hadden geprojecteerd (perfect past second-person)
hadden geprojecteerd (perfect past third-person)
zal geprojecteerd hebben (perfect future first-person)
zal geprojecteerd hebben (perfect future second-person)
zult geprojecteerd hebben (perfect future second-person)
zult geprojecteerd hebben (perfect future second-person)
zal geprojecteerd hebben (perfect future second-person)
zult geprojecteerd hebben (perfect future second-person)
zal geprojecteerd hebben (perfect future third-person)
zullen geprojecteerd hebben (perfect future first-person)
zullen geprojecteerd hebben (perfect future second-person)
zullen geprojecteerd hebben (perfect future third-person)
zou geprojecteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geprojecteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geprojecteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geprojecteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geprojecteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geprojecteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geprojecteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geprojecteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geprojecteerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geprojecteerd (impersonal passive present imperfect)
er is geprojecteerd (impersonal passive present perfect)
er werd geprojecteerd (impersonal passive past imperfect)
er was geprojecteerd (impersonal passive past perfect)
er zal geprojecteerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geprojecteerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geprojecteerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geprojecteerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geprojecteerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geprojecteerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geprojecteerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geprojecteerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geprojecteerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geprojecteerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geprojecteerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geprojecteerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geprojecteerd (singular imperfect present first-person)
wordt geprojecteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geprojecteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geprojecteerd (singular imperfect present second-person)
wordt geprojecteerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geprojecteerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geprojecteerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geprojecteerd (singular imperfect present third-person)
werd geprojecteerd (singular imperfect past first-person)
werd geprojecteerd (singular imperfect past second-person)
werd geprojecteerd (singular imperfect past second-person)
werdt geprojecteerd (singular imperfect past second-person)
werd geprojecteerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geprojecteerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geprojecteerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geprojecteerd (singular imperfect past third-person)
zal geprojecteerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geprojecteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geprojecteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geprojecteerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geprojecteerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geprojecteerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geprojecteerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geprojecteerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geprojecteerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geprojecteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geprojecteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geprojecteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geprojecteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geprojecteerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geprojecteerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geprojecteerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geprojecteerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geprojecteerd (perfect present first-person)
bent geprojecteerd (perfect present second-person)
bent geprojecteerd (perfect present second-person)
is geprojecteerd (perfect present second-person)
zijt geprojecteerd (perfect present second-person)
is geprojecteerd (perfect present third-person)
zijn geprojecteerd (perfect present first-person)
zijn geprojecteerd (perfect present second-person)
zijn geprojecteerd (perfect present third-person)
was geprojecteerd (perfect past first-person)
was geprojecteerd (perfect past second-person)
was geprojecteerd (perfect past second-person)
waart geprojecteerd (perfect past second-person)
was geprojecteerd (perfect past third-person)
waren geprojecteerd (perfect past first-person)
waren geprojecteerd (perfect past second-person)
waren geprojecteerd (perfect past third-person)
zal geprojecteerd zijn (perfect future first-person)
zult geprojecteerd zijn (perfect future second-person)
zult geprojecteerd zijn (perfect future second-person)
zult geprojecteerd zijn (perfect future second-person)
zal geprojecteerd zijn (perfect future third-person)
zullen geprojecteerd zijn (perfect future first-person)
zullen geprojecteerd zijn (perfect future second-person)
zullen geprojecteerd zijn (perfect future third-person)
zou geprojecteerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geprojecteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geprojecteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geprojecteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geprojecteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geprojecteerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geprojecteerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geprojecteerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geprojecteerd zijn (perfect conditional third-person)

een al of niet ruimtelijke figuur volgens bepaalde regels afbeelden op een plat vlak


inverter

inverters (plural)
invertertje (diminutive singular)
invertertjes (diminutive plural)


hemelmechanica

een tak van de sterrenkunde en de wiskunde die zich bezighoudt met de berekening van de bewegingen van de hemellichamen en kunstmatige satellieten


determinant

Naamwoord van handeling van determineren met het achtervoegsel -ant

Determinante

bepalende factor in een ontwikkeling of een toestand

een getal dat kan worden berekend uit de elementen van een vierkante matrix


discriminant

Naamwoord van handeling van discrimineren met het achtervoegsel -ant

een grootheid die belangrijke informatie verschaft over het aantal oplossingen van een vergelijking


keuzeaxioma

Zij X een oneindige collectie niet-lege verzamelingen, dan kan men uit elke verzameling van die collectie een element (lidmaat) kiezen, dat wil zeggen dat er een keuzefunctie f, gedefinieerd op X bestaat, zodanig dat voor elke verzameling V in X geldt, dat f(V) een element van V is


scheidingsaxioma

samenstelling van scheiding en axioma met het invoegsel -s-

een aantal voorwaarden, die alle te maken hebben met de mogelijkheid of onmogelijkheid, verschillende elementen van een topologische ruimte te onderscheiden door middel van open verzamelingen


axiomatiek

afgeleid van axioma met het achtervoegsel -iek


differentiaalquotiënt

samenstelling van differentiaal en quotiënt


differentiequotiënt

samenstelling van differentie en quotiënt

differentiequotiënten (plural)
differentiequotiëntje (diminutive singular)
differentiequotiëntjes (diminutive plural)

quotiënt van twee differenties (verschillen)


Chiffre

die Chiffre (nominative singular)
die Chiffren (nominative plural)
der Chiffre (genitive singular)
der Chiffren (genitive plural)
der Chiffre (dative singular)
den Chiffren (dative plural)
die Chiffre (accusative singular)
die Chiffren (accusative plural)


functionaalanalyse

samenstelling van functionaal en analyse

functionaalanalysen (plural)
functionaalanalyses (plural)

discipline die zich bezighoudt met de studie van vectorruimten en operatoren, die op deze vectorruimten inwerken


functionaal

functionalen (plural)
functionaaltje (diminutive singular)
functionaaltjes (diminutive plural)

een functie waarvan de argumenten en/of de waarde ook functies zijn


spectraalanalyse

spectraalanalysen (plural)
spectraalanalyses (plural)

het onderzoek van een signaal door het bekijken van de daarin aanwezige signaalfrequenties (-> Fourieranalyse)


integrator

Naamwoord van handeling van integreren met het achtervoegsel -ator

integratoren (plural)
integrators (plural)
integratortje (diminutive singular)
integratortjes (diminutive plural)

systeem waarmee men bepaalde integralen kan berekenen


differentiator

Naamwoord van handeling van differentiëren met het achtervoegsel -ator

differentiatoren (plural)
differentiators (plural)
differentiatortje (diminutive singular)
differentiatortjes (diminutive plural)

systeem waarmee men bepaalde differentialen kan berekenen


multiplicator

Naamwoord van handeling van multipliceren met het achtervoegsel -ator

multiplicatoren (plural)
multiplicators (plural)
multiplicatortje (diminutive singular)
multiplicatortjes (diminutive plural)


collineair

afgeleid van lineair met het voorvoegsel col-

collineairder (uninflected comparative)
collineairst (uninflected superlative)
collineaire (inflected positive)
collineairdere (inflected comparative)
collineairste (inflected superlative)
collineairs (partitive positive)
collineairders (partitive comparative)


bilineair

afgeleid van lineair met het voorvoegsel bi-

als de afbeelding lineair is in elk van de veranderlijken

van een afbeelding van twee veranderlijken:


algebraický

Afgeleid van het zelfstand naamwoord algebra met het achtervoegsel -ický


differentiaalrekening

samenstelling van differentiaal en rekening

het nagaan van hoe functies veranderen, wanneer er in hun argumenten oneindig kleine (infinitesimale) veranderingen optreden


differentievergelijking

samenstelling van differentie en vergelijking

differentievergelijkingen (plural)
differentievergelijkinkje (diminutive singular)
differentievergelijkinkjes (diminutive plural)

een relatie, waarmee de elementen van een rij recursief gedefinieerd worden, dat wil zeggen elk element van de rij is een functie van de voorgaande elementen


recursief

afgeleid van recursie met het achtervoegsel -ief

recursiever (uninflected comparative)
recursiefst (uninflected superlative)
recursieve (inflected positive)
recursievere (inflected comparative)
recursiefste (inflected superlative)
recursiefs (partitive positive)
recursievers (partitive comparative)

optredend of gedefinieerd als onderdeel van zichzelf (direct of indirect)

bij een digitaal recursief filter is het uitgangssignaal niet alleen afhankelijk van een aantal ingangssignaalwaarden maar ook van een aantal voorafgaande uitgangssignaalwaarden


differentiaalvergelijking

samenstelling van differentiaal en vergelijking

Differentialgleichung

vergelijking voor een functie waarin een of meer van de afgeleiden van die functie voorkomen

differentiaalvergelijkingen (plural)
differentiaalvergelijkinkje (diminutive singular)
differentiaalvergelijkinkjes (diminutive plural)


differentieelrekening

samenstelling van differentieel en rekening

differentieelrekeningen (plural)
differentieelrekeninkje (diminutive singular)
differentieelrekeningetje (diminutive singular)
differentieelrekeninkjes (diminutive plural)
differentieelrekeningetjes (diminutive plural)

minder gebruikelijke benaming voor differentiaalrekening


integraalrekening

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘berekenen van de oorspronkelijke functie uit de afgeleide’ voor het eerst aangetroffen in 1740

integraalrekeningen (plural)
integraalrekeningetje (diminutive singular)
integraalrekeningetjes (diminutive plural)

methode om de oppervlakte te berekenen begrensd door de grafiek van een functie en de horizontale coördinaatas (x-as), tussen twee verticale lijnen (de begin- en eindwaarde van de integraal)


vektorfelt

Samenstelling van de Noorse zelfstandige naamwoorden vektor en felt


vektorfelt

Samenstelling van de Nynorske zelfstandige naamwoorden vektor en felt


polaire

polair; wat te maken heeft met een polair coördinatensysteem


statistica

Afgeleid van statistiek met het achtervoegsel -a

statistica's (plural)
statisticaatje (diminutive singular)
statisticaatjes (diminutive plural)

De statistica gaf in een college uitleg over statistiek.


statisticus

Afgeleid van statistiek met het achtervoegsel -icus

statisticussen (plural)
statistici (plural)
statisticusje (diminutive singular)
statisticusjes (diminutive plural)

iemand die zich bezighoudt met statistiek

De statisticus gaf een college statistiek.


lijnsegment

lijnsegmenten (plural)
lijnsegmentje (diminutive singular)
lijnsegmentjes (diminutive plural)

een lijn als onderdeel van een groter geheel


opgave

De opgaven in deze toets zijn meerkeuzevragen.


wiskundemeisje

een vrouw die zich verdiept in de wiskunde en het bestudeert

Het wiskundemeisje schreef een blog waarin ze een stukje wiskunde helder uitlegde.


spiraal

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘krullijn, schroeflijn’ voor het eerst aangetroffen in 1872

spiralen (plural)
spiraaltje (diminutive singular)
spiraaltjes (diminutive plural)

lijn of voorwerp waarvan de windingen een cilinder (schroef) of een kegel beschrijven


projectie

Naamwoord van handeling van projecteren met het achtervoegsel -tie

afbeelding van een voorwerp, vlak of lijn op een vlak volgens bepaalde regels


projectief

afgeleid van projectie met het achtervoegsel -ief

projectiever (uninflected comparative)
projectiefst (uninflected superlative)
projectieve (inflected positive)
projectievere (inflected comparative)
projectiefste (inflected superlative)
projectiefs (partitive positive)
projectievers (partitive comparative)


vierdimensionaal

met vier parameters waarmee de vorm en afmetingen van iets worden vastgelegd


nuldimensionaal

met nul parameters waarmee de vorm en afmetingen van iets worden vastgelegd


eendimensionaal

eendimensionaler (uninflected comparative)
eendimensionaalst (uninflected superlative)
eendimensionale (inflected positive)
eendimensionalere (inflected comparative)
eendimensionaalste (inflected superlative)
eendimensionaals (partitive positive)
eendimensionalers (partitive comparative)

met één parameter waarmee de vorm en afmetingen van iets worden vastgelegd


tweedimensionaal

tweedimensionaler (uninflected comparative)
tweedimensionaalst (uninflected superlative)
tweedimensionale (inflected positive)
tweedimensionalere (inflected comparative)
tweedimensionaalste (inflected superlative)
tweedimensionaals (partitive positive)
tweedimensionalers (partitive comparative)

met twee parameters waarmee de vorm en afmetingen van iets worden vastgelegd


dimensionaal

Afgeleid van dimensie met het achtervoegsel -aal

dimensionaler (uninflected comparative)
dimensionaalst (uninflected superlative)
dimensionale (inflected positive)
dimensionalere (inflected comparative)
dimensionaalste (inflected superlative)
dimensionaals (partitive positive)
dimensionalers (partitive comparative)

met parameters de vorm en afmetingen van iets vastgelegd


trigonometrie

Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘driehoeksmeting’ voor het eerst aangetroffen in 1654

afgeleid van het Griekse 'gōnon' (hoek) met het voorvoegsel tri- met het achtervoegsel -metrie

een deel van de wiskunde die zich bezighoudt met driehoeken en in het bijzonder de goniometrische functies


norma

norm; eigenschap die veel overeenkomst vertoont met het dagelijkse begrip grootte


predicatenlogica

samenstelling van predicaat en logica met het invoegsel -en-

logica waarin expliciet predicaten voorkomen, waarmee eigenschappen van en relaties tussen verzamelingen objecten worden beschreven


bewijstheorie

bewijstheorieën (plural)
bewijstheorietje (diminutive singular)
bewijstheorietjes (diminutive plural)

een tak van de wiskundige logica die bewijzen als formele wiskundige objecten opvat


booleaanse operator

booleaanse operatoren (plural)
booleaanse operators (plural)

een logische operator die is gebaseerd op de booleaanse algebra

de in de praktijk meest gebruikte booleaanse operators zijn NOT, AND en OR


booleaans

booleaanser (uninflected comparative)
booleaanst (uninflected superlative)
booleaanse (inflected positive)
booleaansere (inflected comparative)
booleaanste (inflected superlative)
booleaansers (partitive comparative)


modeltheorie

modeltheorieën (plural)
modeltheorietje (diminutive singular)
modeltheorietjes (diminutive plural)

studie en theorie van de mathematische modellen


tegenvoorbeeld

Gegenbeispiel

voorbeeld dat aantoont dat iets niet juist is

tegenvoorbeelden (plural)
tegenvoorbeeldje (diminutive singular)
tegenvoorbeeldjes (diminutive plural)

voorbeeld dat aantoont dat een gedane propositie (bewering) niet juist is


volledige inductie

methode die zegt dat een uitspraak geldig is voor alle natuurlijke getallen als hij geldig is voor n=1 en (voor n=N als hij geldt voor n=N-1)


waarheidstabel

samenstelling van waarheid en tabel met het invoegsel -s-

waarheidstabellen (plural)
waarheidstabelletje (diminutive singular)
waarheidstabelletjes (diminutive plural)

een tabel die voor elke combinatie van logische variabelen aangeeft of een bijbehorende functie hiervan 'waar' of 'onwaar' is


waarheidswaarde

samenstelling van waarheid en waarde met het invoegsel -s-

waarheidswaarden (plural)
waarheidswaardes (plural)
waarheidswaardetje (diminutive singular)
waarheidswaardetjes (diminutive plural)

een logische functiewaarde ('waar' of 'onwaar') (bij een aantal concrete waarden van logische variabelen in die functie)


binomial

afgeleid van binomio met het achtervoegsel -al


perpendiculair

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘loodrecht’ voor het eerst aangetroffen in 1553

afgeleid van het Franse perpendiculaire met het achtervoegsel -air


brot

Afkomstig van het Oudnoordse zelfstandige naamwoord brot


achtkant

achtkanten (plural)
achtkantje (diminutive singular)
achtkantjes (diminutive plural)


achtvlak

achtvlakken (plural)
achtvlakje (diminutive singular)
achtvlakjes (diminutive plural)

een ruimtelijke figuur begrensd door acht vlakken


tientallig

Samenstellende afleiding van tien en tal met het achtervoegsel -ig

afgeleid van tiental met het achtervoegsel -ig

tientallige (inflected positive)
tientalligs (partitive positive)

in tien stuks voorkomend of uit tientallen bestaand


zestientallig

Samenstellende afleiding van zestien en tal met het achtervoegsel -ig

afgeleid van zestiental met het achtervoegsel -ig

zestientallige (inflected positive)
zestientalligs (partitive positive)

betrekking hebbend op een talstelsel met grondtal zestien


twaalftallig

Samenstellende afleiding van twaalf en tal met het achtervoegsel -ig

afgeleid van twaalftal met het achtervoegsel -ig

twaalftallige (inflected positive)
twaalftalligs (partitive positive)

in twaalf stuks voorkomend of uit twaalftallen bestaand


achttallig

Samenstellende afleiding van acht en tal met het achtervoegsel -ig

afgeleid van achttal met het achtervoegsel -ig

achttallige (inflected positive)
achttalligs (partitive positive)

in acht stuks voorkomend of uit achttallen bestaand


zestigtallig

Samenstellende afleiding van zestig en tal met het achtervoegsel -ig

afgeleid van zestigtal met het achtervoegsel -ig

zestigtallige (inflected positive)
zestigtalligs (partitive positive)

in zestig stuks voorkomend of uit zestigtallen bestaand


viervlak

viervlakken (plural)
viervlakje (diminutive singular)
viervlakjes (diminutive plural)


regnestok

Samenstelling van de Deense woorden regne en stok


eenterm

eentermen (plural)
eentermpje (diminutive singular)
eentermpjes (diminutive plural)

een polynoom dat slechts uit één term bestaat


Kleinfles

Kleinflessen (plural)
Kleinflesje (diminutive singular)
Kleinflesjes (diminutive plural)

een niet-oriënteerbaar oppervlak, een oppervlak (als twee-dimensionale variëteit) zonder aanwijsbare "binnen" en "buitenkant", dit omdat ze geleidelijk in elkaar overgaan


waarschijnlijkheidsrekening

samenstelling van waarschijnlijkheid en rekening met het invoegsel -s-

een tak van de wiskunde die zich bezighoudt met situaties waarin het toeval een rol speelt


categorietheorie

categorietheorieën (plural)
categorietheorietje (diminutive singular)
categorietheorietjes (diminutive plural)

een abstract onderdeel van de wiskunde dat zich bezighoudt met het bestuderen van de algemene eigenschappen van wiskundige structuren, waartussen structuurbehoudende afbeeldingen zijn gedefinieerd


hoekgraad

hoekgraden (plural)
hoekgraadje (diminutive singular)
hoekgraadjes (diminutive plural)

een eenheid voor het vastleggen van de hoekgrootte, 1/90 van een rechte hoek


diagonaalmatrix

diagonal matrix

een vierkante matrix waarvan alle elementen buiten de hoofddiagonaal (↘) 0 zijn


cilindervlak

cilindervlakken (plural)
cilindervlakje (diminutive singular)
cilindervlakjes (diminutive plural)


drievlak

drievlakken (plural)
drievlakje (diminutive singular)
drievlakjes (diminutive plural)

lichaam gevormd door drie elkaar snijdende platte vlakken


kegelvlak

kegelvlakken (plural)
kegelvlakje (diminutive singular)
kegelvlakjes (diminutive plural)


omwentelingsvlak

samenstelling van omwenteling en vlak met het invoegsel -s-

omwentelingsvlakken (plural)
omwentelingsvlakje (diminutive singular)
omwentelingsvlakjes (diminutive plural)

vlak dat ontstaat als een lichaam of lijn om een as wordt gewenteld


lichaamsoppervlak

samenstelling van lichaam en oppervlak met het invoegsel -s-

lichaamsoppervlakken (plural)
lichaamsoppervlakje (diminutive singular)
lichaamsoppervlakjes (diminutive plural)

het buitenoppervlak van het lichaam (=voorwerp)


omwentelingsoppervlak

samenstelling van omwenteling en oppervlak met het invoegsel -s-

omwentelingsoppervlakje (diminutive singular)
omwentelingsoppervlakjes (diminutive plural)


regeloppervlak

regeloppervlakken (plural)
regeloppervlakje (diminutive singular)
regeloppervlakjes (diminutive plural)

een oppervlak, waarbij door elk punt van het oppervlak minstens één rechte - een beschrijvende of regel - gaat, die volledig tot het oppervlak behoort


ringoppervlak

ringoppervlakken (plural)
ringoppervlakje (diminutive singular)
ringoppervlakjes (diminutive plural)

oppervlak dat ontstaat door wenteling van een cirkel om een rechte, die in het vlak van de cirkel ligt


projectievlak

projectievlakken (plural)
projectievlakje (diminutive singular)
projectievlakjes (diminutive plural)

vlak waarop het beeld van een geprojecteerd voorwerp terecht komt


raakvlak

raakvlakken (plural)
raakvlakje (diminutive singular)
raakvlakjes (diminutive plural)

het platte vlak opgespannen door de rechte lijnen die het voorwerp in het raakpunt raken


raakpunt

raakpunten (plural)
raakpuntje (diminutive singular)
raakpuntjes (diminutive plural)

het punt dat een rechte lijn en een kromme gemeen hebben zonder dat er van snijden sprake is


snijvlak

snijvlakken (plural)
snijvlakje (diminutive singular)
snijvlakjes (diminutive plural)

Het snijvlak waar je het ruimtelijk figuur doorsnijdt, noemen we de doorsnede.

Weblink bron “Doorsneden van ruimtefiguren”, Slimleren


tienvlak

tienvlakken (plural)
tienvlakje (diminutive singular)
tienvlakjes (diminutive plural)

lichaam dat door tien vlakken wordt begrensd


twaalfvlak

twaalfvlakken (plural)
twaalfvlakje (diminutive singular)
twaalfvlakjes (diminutive plural)

lichaam dat door twaalf vlakken wordt begrensd


twintigvlak

twintigvlakken (plural)
twintigvlakje (diminutive singular)
twintigvlakjes (diminutive plural)

lichaam dat door twintig vlakken wordt begrensd


vijfvlak

vijfvlakken (plural)
vijfvlakje (diminutive singular)
vijfvlakjes (diminutive plural)


veelvlak

veelvlakken (plural)
veelvlakje (diminutive singular)
veelvlakjes (diminutive plural)

een ruimtelijk object waar alle kanten begrensd zijn door platte zijvlakken en rechte ribben


vlakkenwaaier

samenstelling van vlak en waaier met het invoegsel -en-

vlakkenwaaiers (plural)
vlakkenwaaiertje (diminutive singular)
vlakkenwaaiertjes (diminutive plural)

de verzameling van alle vlakken door de snijrechte van twee niet evenwijdige vlakken


brandpunt

brandpunten (plural)
brandpuntje (diminutive singular)
brandpuntjes (diminutive plural)

begin van de voerstralen in een kegelsnede (cirkel, ellips, hyperbool, parabool)


hyperbool

via Frans hyperbole of direct via Latijn hyperbole van Oudgrieks ὑπερβολή (huperbolè), in de betekenis van ‘kegelsnede’ voor het eerst aangetroffen in 1605

kegelsnede die wordt gevormd door de snijlijnen van een kegel en een vlak dat beide helften van de kegel snijdt


hyperboloïde

afgeleid van hyperbool met het achtervoegsel -oïde

hyperboloïden (plural)
hyperboloïdes (plural)
hyperboloïdetje (diminutive singular)
hyperboloïdetjes (diminutive plural)

omwentelingslichaam gegenereerd door een hyperbool


buigpunt

buigpunten (plural)
buigpuntje (diminutive singular)
buigpuntjes (diminutive plural)

punt waarin de kromming van een lijn van teken verandert

in een buigpunt verandert de vorm van de kromme van hol (concaaf) in bol (convex) of omgekeerd


dubbelpunt

dubbelpunten (plural)
dubbelpuntje (diminutive singular)
dubbelpuntjes (diminutive plural)

een punt waarin iets meervoudig optreedt:

punt waar een kromme zichzelf doorsnijdt of raakt

punt van een oppervlak waarin aan dat vlak meer dan een raakvlak bestaat


hoekpunt

hoekpunten (plural)
hoekpuntje (diminutive singular)
hoekpuntjes (diminutive plural)

het punt waar de benen van een hoek samenkomen


nulpunt

nulpunten (plural)
nulpuntje (diminutive singular)
nulpuntjes (diminutive plural)


metriek

afgeleid van metrum met het achtervoegsel -iek

een functie die de afstand tussen elk tweetal elementen van een verzameling definieert


snijpunt

snijpunten (plural)
snijpuntje (diminutive singular)
snijpuntjes (diminutive plural)

het snijpunt is een punt dat op beide krommen ligt


puntbol

puntbollen (plural)
puntbolletje (diminutive singular)
puntbolletjes (diminutive plural)

bol die is gedegenereerd tot een punt dus met een straal van nul


puntcirkel

puntcirkels (plural)
puntcirkeltje (diminutive singular)
puntcirkeltjes (diminutive plural)

cirkel die is gedegenereerd tot een punt dus met een straal van nul


puntenstelsel

samenstelling van punt en stelsel met het invoegsel -en-

puntenstelsels (plural)
puntenstelseltje (diminutive singular)
puntenstelseltjes (diminutive plural)

een aantal punten in de ruimte die een stelsel vormen


puntenruimte

samenstelling van punt en ruimte met het invoegsel -en-

puntenruimten (plural)
puntenruimtes (plural)
puntenruimtetje (diminutive singular)
puntenruimtetjes (diminutive plural)


puntenwolk

samenstelling van punt en wolk met het invoegsel -en-

puntenwolken (plural)
puntenwolkje (diminutive singular)
puntenwolkjes (diminutive plural)

grafiek met punten die het resultaat zijn van een aantal metingen of berekeningen

Als binnen een jaar twee psychologen zijn betrapt op fraude, heb je dan een trend? Is dit significant? Zorgwekkend? Nee. Want door een puntenwolk van slechts twee punten mag je geen lijntje trekken. Toch is dat wat velen doen, nu voor een tweede maal een sociaal psycholoog is betrapt op datafraude: ‘Zie je wel, psychologie is geen wetenschap. Alle sociaal psychologen zijn foppers. Want 1 + 1 is allemaal.’ Maar dit fraudegeval is juist goed nieuws.


puntverzameling

puntverzamelingen (plural)
puntverzamelingetje (diminutive singular)
puntverzamelingetjes (diminutive plural)


modulo

rest; het gedeelte van een geheel getal dat bij geheeltallige deling door een tweede geheel getal overblijft


standaardfout

standaardafwijking, maat voor de betrouwbaarheid van een waarde


strijdig

Naamwoord van handeling van strijden met het achtervoegsel -ig

strijdiger (uninflected comparative)
strijdigst (uninflected superlative)
strijdige (inflected positive)
strijdigere (inflected comparative)
strijdigste (inflected superlative)
strijdigs (partitive positive)
strijdigers (partitive comparative)


deelruimte

een deel(verzameling) van een (vector)ruimte


hausdorffruimte

(samenkoppeling) van Hausdorff en ruimte

een topologische ruimte, waarin voor elk tweetal verschillende punten x,y∈X disjuncte omgevingen bestaan


hilbertruimte

eponiem, leenvertaling van Duits Hilbertraum / Hilbertscher Raum, een verwijzing naar de 19e-eeuwse Duitse wiskundige D. Hilbert in 1929 gebruikt door de Hongaars-Amerikaanse wiskundige J. von Neumann , geschreven met een kleine letter volgens spellingregel 16.D

hilbertruimten (plural)
hilbertruimtes (plural)

abstracte vectorruimte die voorzien is van de extra structuur van een inwendig product

Toestandsfuncties van quantumsystemen worden wiskundig beschreven door genormeerde vectoren in een (complexe) hilbertruimte.

Weblink bron Gearchiveerde versie
Ch.G. van Weert
 “Synopsis Quantummechanica III : Hilbertruimte” (februari 2021) op uva.nl


kolmogorovruimte

(samenkoppeling) van Kolmogorov en ruimte

een topologische ruimte waarin elk paar verschillende punten topologisch onderscheidbaar wat betekent dat er voor elke tweetal verschillende punten x en y een open verzameling bestaat die precies een van de punten bevat


Radiant

der Radiant (nominative singular)
die Radianten (nominative plural)
des Radianten (genitive singular)
der Radianten (genitive plural)
dem Radianten (dative singular)
den Radianten (dative plural)
den Radianten (accusative singular)
die Radianten (accusative plural)


Steradiant

der Steradiant (nominative singular)
die Steradianten (nominative plural)
des Steradianten (genitive singular)
der Steradianten (genitive plural)
dem Steradianten (dative singular)
den Steradianten (dative plural)
den Steradianten (accusative singular)
die Steradianten (accusative plural)


aritmetický

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord aritmetika met het achtervoegsel -ský.


abelovská grupa

Samenstelling van de woorden abelovský en grupa.


absolutní hodnota

Samengesteld uit de woorden absolutní en hodnota.


radlijn

radlijnen (plural)
radlijntje (diminutive singular)
radlijntjes (diminutive plural)

kromme, beschreven door een punt van een cirkel die rolt over een rechte lijn

Als men aldus een zeker getal punten gevonden heeft, vereenigt men ze door eene onafgebroken lijn, die zooveel te beter aan de eerste helft der radlijn zal gelijken, als men meer verdeelingspunten in de lijn AB en in den halven omtrek genomen heeft.


algebraická struktura

Samenstelling van het bijvoeglijke naamwoord algebraický en zelfstandige naamwoord struktura


amplituda

Afgeleid van het Latijnse woord amplitudo


asociativní

Afgeleid van het Engelse woord associative met de suffix -ní.


asymptoticky

Afgeleid van het bijvoeglijk naamwoord asymptotický met het achtervoegsel -y.


neurčitý

Afgeleid van het bijvoeglijke naamwoord určitý


nullijn

nullijnen (plural)
nullijntje (diminutive singular)
nullijntjes (diminutive plural)

een lijn die de waarde van nul aangeeft in een grafiek

een lijn het nulpunt aangeeft in een verdeling


evenredigheid

afgeleid van evenredig met het achtervoegsel -heid


stochastiek

wetenschap van de kansberekening en statistiek


kansberekening

kansberekeningen (plural)
kansberekeningetje (diminutive singular)
kansberekeningetjes (diminutive plural)

een tak van de wiskunde die zich bezighoudt met situaties waarin het toeval een rol speelt


gelijknamig

Samenstellende afleiding van gelijk en naam met het achtervoegsel -ig

gelijknamiger (uninflected comparative)
gelijknamigst (uninflected superlative)
gelijknamige (inflected positive)
gelijknamigere (inflected comparative)
gelijknamigste (inflected superlative)
gelijknamigs (partitive positive)
gelijknamigers (partitive comparative)

Alleen gelijknamige breuken kan men direct bij elkaar optellen.


flate

Zelfstandig naamwoord: afkomstig van het Oudnoorse werkwoord flati en in namen van steden flata


cijferen

afgeleid van cijfer met het achtervoegsel -en, misschien leenvertaling van Frans chiffrer

cijferde (past)
gecijferd (past participle)
te cijferen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen cijferen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen cijferen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gecijferd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gecijferd (active infinitive perfect present long-form)
gecijferd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gecijferd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
cijferend (imperfect participle)
gecijferd (past participle)
cijfere (subjunctive)
cijfer (indicative imperfect present singular first-person)
cijfert (indicative imperfect present singular second-person)
cijfert (indicative imperfect present singular second-person)
cijfert (indicative imperfect present singular second-person)
cijfert (indicative imperfect present singular third-person)
cijferde (indicative imperfect past singular first-person)
cijferde (indicative imperfect past singular second-person)
cijferde (indicative imperfect past singular second-person)
cijferde (indicative imperfect past singular second-person)
cijferde (indicative imperfect past singular third-person)
cijferden (indicative imperfect past plural first-person)
cijferden (indicative imperfect past plural second-person)
cijferden (indicative imperfect past plural third-person)
zal cijferen (indicative imperfect future singular first-person)
zult cijferen (indicative imperfect future singular second-person)
zal cijferen (indicative imperfect future singular second-person)
zult cijferen (indicative imperfect future singular second-person)
zal cijferen (indicative imperfect future singular second-person)
zult cijferen (indicative imperfect future singular second-person)
zal cijferen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen cijferen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen cijferen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen cijferen (indicative imperfect future plural third-person)
zou cijferen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou cijferen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) cijferen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt cijferen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou cijferen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden cijferen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden cijferen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden cijferen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gecijferd (perfect present first-person)
hebt gecijferd (perfect present second-person)
hebt gecijferd (perfect present second-person)
heeft gecijferd (perfect present second-person)
hebt gecijferd (perfect present second-person)
heeft gecijferd (perfect present third-person)
hebben gecijferd (perfect present first-person)
hebben gecijferd (perfect present second-person)
hebben gecijferd (perfect present third-person)
had gecijferd (perfect past first-person)
had gecijferd (perfect past second-person)
had gecijferd (perfect past second-person)
hadt gecijferd (perfect past second-person)
had gecijferd (perfect past third-person)
hadden gecijferd (perfect past first-person)
hadden gecijferd (perfect past second-person)
hadden gecijferd (perfect past third-person)
zal gecijferd hebben (perfect future first-person)
zal gecijferd hebben (perfect future second-person)
zult gecijferd hebben (perfect future second-person)
zult gecijferd hebben (perfect future second-person)
zal gecijferd hebben (perfect future second-person)
zult gecijferd hebben (perfect future second-person)
zal gecijferd hebben (perfect future third-person)
zullen gecijferd hebben (perfect future first-person)
zullen gecijferd hebben (perfect future second-person)
zullen gecijferd hebben (perfect future third-person)
zou gecijferd hebben (perfect conditional first-person)
zou gecijferd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecijferd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecijferd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecijferd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecijferd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gecijferd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gecijferd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gecijferd hebben (perfect conditional third-person)

Er werd druk gecijferd en gerekend.


aanwijzer

Naamwoord van handeling van aanwijzen met het achtervoegsel -er

aanwijzers (plural)
aanwijzertje (diminutive singular)
aanwijzertjes (diminutive plural)


deeltal

getal dat bij een deling gedeeld wordt, teller in een breuk


celočíselný

Afgeleid van de bijvoeglijk naamwoorden celý en číselný.

van de gehele getallen; met betrekking tot gehele getallen.


spiegeling

Naamwoord van handeling van spiegelen met het achtervoegsel -ing

spiegelingen (plural)
spiegelingetje (diminutive singular)
spiegelingetjes (diminutive plural)


bilineárně

Afgeleid van het bijvoeglijk naamwoord bilineární met het achtervoegsel -ě.

Afgeleid van het bijwoord lineárně met het voorvoegsel bi-.


podprostor

Afgeleid van het zelfstandige naamwoord prostor met het voorvoegsel pod-


diskretizace

Afgeleid van het werkwoord diskretizovat met het achtervoegsel -ace.


poloprostor

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord prostor met het voorvoegsel polo-.


amplitudový

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord amplituda met het achtervoegsel -ový.

amplitude-; met betrekking tot amplitude.


pološířka

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord šířka met het voorvoegsel polo-

halfwaardebreedte; de breedte van een piek in een spectrum op zijn halve hoogte.


sumační

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord sumace met het achtervoegsel -ční


nediagonální

Afgeleid van het bijvoeglijk naamwoord diagonální met het voorvoegsel ne-


bez

erfwoord Ontwikkeld uit Proto-Slavisch *bez, uit Indo-Europees *bʰeǵʰ-.

Osem bez troch je päť.


přičtení

Afgeleid van het werkwoord přičíst met het achtervoegsel -tení

Afgeleid van het zelfstandige naamwoord čtení met het voorvoegsel při-

/pr̝̊ɪtʃtɛɲiː/


hamiltonovský

Afgeleid van de eigennaam Hamilton met het achtervoegsel -ův en met het achtervoegsel -ský


polynomiální

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord polynom met het achtervoegsel -ální


integratieproces

bepalen van de oorspronkelijke functie als de afgeleide functie gegeven is

Met het integratieproces kun de oppervlaktes berekenen.


nelinearita

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord linearita met het voorvoegsel ne-


þáttur

Afkomstig van het Oudnoordse zelfstandige naamwoord þáttr, dat van het Protogermaanse "*þēhtuz" komt


kvadrupólový

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord kvadrupól met het achtervoegsel -ový

quadrupool-; met betrekking tot quadrupolen.


mathematiek

Mathematiek is een ouderwetse naam voor wiskunde


mathesis

Mathesis is een ouderwetse naam voor wiskunde


nekvadrupólový

Afgeleid van het bijvoeglijk naamwoord kvadrupólový met het voorvoegsel ne-


ondergrens

ondergrenzen (plural)
ondergrensje (diminutive singular)
ondergrensjes (diminutive plural)

het kleinste element van een verzameling

De ondergrens van de verzameling priemgetallen is 2.


apex

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘top’ voor het eerst aangetroffen in 1834

Een piramide heeft een apex die met een ribbe is verbonden met alle andere hoekpunten van de figruur.

Een kegel heeft één apex.


funktionsrum

Samenstelling van de Zweedse zelfstandige naamwoorden funktion en rum met het invoegsel -s-


vektorrum

Samenstelling van de Zweedse zelfstandige naamwoorden vektor en rum


корен

Afgeleid van het Oerslavisch (zelfstandig naamwoord): kory ("wortel").

een getal gezien in zijn verhouding tot het getal van zijn tweede macht, derde macht, enz: wortel

Корен (или корен квадратен) от сто четиридесет и четири е дванадесет.

De wortel van honderdvierenveertig is twaalf.


kosinový

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord kosinus met het achtervoegsel -ový


stochastický

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord stochastika met het achtervoegsel -cký


fraktální

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord fraktál met het achtervoegsel -ní


polynomický

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord polynom met het achtervoegsel -ický


afinní

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord afinita met het achtervoegsel -ní


dělitelný

Afgeleid van het werkwoord dělit met het achtervoegsel -elný


diagonální

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord diagonála met het achtervoegsel -ní


diferenciální

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord diferenciál met het achtervoegsel -ní

differentiaal-; met betrekking tot diffrerentialen


diferencovatelný

Afgeleid van het werkwoord diferencovat met het achtervoegsel -elný


desetinný

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord desetina met het achtervoegsel -ný


diametrální

diametraal; met betrekking tot diameters


disjunktní

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord disjunkce met het achtervoegsel -ní


eliptický

elliptisch; ellipsvormig, langwerpig rond


eliptický

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord elipsa met het achtervoegsel -ický


Romeins cijfer

Romeinse cijfers (plural)
Romeins cijfertje (diminutive singular)
Romeinse cijfertjes (diminutive plural)

cijfer in een talstelsel voor het weergeven van natuurlijke getallen dat afkomstig is uit het oude Rome


dvanáctiboký

Samenstelling van het telwoord dvanáct en het zelfstandig naamwoord bok met het achtervoegsel -ý


dvojkový

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord dvojka met het achtervoegsel -ový


concours

Le concours des bissectrices d'un triangle.

Het snijpunt van de middelloodlijnen van een driehoek.


homologie

via Latijn homologia van Oudgrieks ὁμολογία (homología) "overeenstemming"

De benaming "homologie" is ook wel gebruikt als aanduiding voor homostudies, maar is in die betekenis niet gangbaar geworden.

op een omschreven, abstracte manier overeenkomen van bepaalde ingewikkelde structuren

Het probleem bij fiberruimten is relaties te leggen tussen de homologie of de cohomologie van de ruimte, de basis en de fiber.


logaritmisch

afgeleid van logaritme met het achtervoegsel -isch

logaritmischer (uninflected comparative)
logaritmische (inflected positive)
logaritmischere (inflected comparative)
logaritmischers (partitive comparative)

Een logaritmische functie.


euklidovský

Afgeleid van de eigennaam Eukleides met het achtervoegsel -ský


extrémní

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord extrém met het achtervoegsel -ní

extreem; de maximale of minimale waarde hebbend


ontbinding

Naamwoord van handeling van ontbinden met het achtervoegsel -ing


afwikkelbaar

Naamwoord van handeling van afwikkelen met het achtervoegsel -baar

afwikkelbaarder (uninflected comparative)
afwikkelbaarst (uninflected superlative)
afwikkelbare (inflected positive)
afwikkelbaardere (inflected comparative)
afwikkelbaarste (inflected superlative)
afwikkelbaars (partitive positive)
afwikkelbaarders (partitive comparative)

wat zonder knippen agebeeld kan worden op een platvlak


marginaal

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘op de rand aangebracht’ voor het eerst aangetroffen in 1656

van Frans marginal (met het achtervoegsel -aal)

marginaler (uninflected comparative)
marginaalst (uninflected superlative)
marginale (inflected positive)
marginalere (inflected comparative)
marginaalste (inflected superlative)
marginaals (partitive positive)
marginalers (partitive comparative)

bezien als veranderend in verhouding tot de verandering in een verklarende factor


syzygie

in de abstract algebra de benaming voor een bepaald soort relatie

Van de vele termen die Sylvester heeft ingevoerd zijn verscheidene blijvend bezit van de wiskundigen gebleven, wij denken b.v. aan de woorden invariant, covariant, contravariant, cogrediënt en syzygie.


fázový

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord fáze met het achtervoegsel -ový


fokální

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord fokus met het achtervoegsel -ální

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord fokála met het achtervoegsel -ní

brandpunts-; met betrekking tot het brandpunt


fraktálový

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord fraktál met het achtervoegsel -ový


délka

lengte; de grootste afmeting van een voorwerp


geometrický

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord geometria met het achtervoegsel -ický

geometrisch; met betrekking tot geometrie


geometrický

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord geometr / geometrie met het achtervoegsel -ický

Afgeleid van het bijvoeglijk naamwoord metrický met het voorvoegsel geo-


fouriertransformatie

samenstelling van Fourier en transformatie

een lineaire integraaltransformatie die een functie afbeeldt op een andere functie


desítkový

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord desítka met het achtervoegsel -ový


dekadický

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord dekáda met het achtervoegsel -ický


hexagonální

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord hexagon met het achtervoegsel -ální


hyperbolický

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord hyperbola met het achtervoegsel -ický

hyperbolisch; de vorm van een hyperbool hebbend of daarop lijkend


goniometrie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘hoekmeetkunde’ voor het eerst aangetroffen in 1824

trigonometry

dat deel van de wiskunde dat zich richt op hoeken en de metingen die men daaraan kan verrichten

'Met barokmuziek en totale ontspanning kunnen...' Titi las de flaptekst van het boek, 'informatiestromen verdriedubbeld worden... en je leert dus drie keer zoveel. Drie keer zo snel. Alles!' Wat keek hij toch enthousiast. Hij begon weer te lezen. 'Dr. G.B.J. Bitov leerde zijn witte muizen achtereenvolgens Duits, Chinees en goniometrie.

Hoe nu? De oplossing komt van twee kanten. In de eerste plaats is er het simpele feit dat wij vanaf onze hoge plaats op de aardbol (52 graden boven de evenaar) de satellieten zo’n 7,5 graden onder de hemelequator geprojecteerd zien. Het valt met simpele goniometrie uit te rekenen en het zit hem in die 6,6 aardstralen, waren dat er 660 geweest dan hadden we de satelliet wel op de equator gezien.


handelsrekenen

samenstelling van handel en rekenen met het invoegsel -s-

commercial arithmetic

(wiskunde) (handel) het rekenen zoals dat in de handel wordt toegepast

Ik kan mijzelf als voorbeeld presenteren: ik kan geen vierkantsvergelijking oplossen, ik kan de stelling van Pythagoras uitstekend toepassen (wel handig bij houtconstructies) maar hem niet bewijzen. Maar op mijn eindexamen HBS-A had ik negens voor boekhouden, handelsrekenen en financiële rekenkunde. Zelf probeer ik dat te verklaren met het verhaal dat ik me bij die financiële vakken iets kan voorstellen, maar bij abstracte algebraïsche formules en meetkundige bewijzen niets.

'Ik heb wel gestudeerd, maar niet aan de universiteit. Ik ben gestopt in de vijfde klas van de hbs. Dat was een bewuste keuze, ja. Ik moest allerlei buitenlandse boeken lezen en boekhouden en handelsrekenen. Daar had ik helemaal geen zin in. Ik loop nu langs mijn boekenkast in Oss, en er staan een hoop boeken in. Ik ben zelf wel blijven studeren. Over psychologie en pedagogiek. Ik ben geïnteresseerd hoe je omgeving bepalend kan zijn voor wie je wordt als mens, daarom ben ik ook de politiek ingegaan.'


zesvoud

afgeleid van zes met het achtervoegsel -voud

in zesvoud

[1] in de vorm van zes identieke exemplaren, dat wil zeggen: met vijf kopieën erbij

natuurlijk getal dat deelbaar is door zes


zestigtal

60 gebruikt als grondtal voor berekeningen, met het voordeel dat het zowel door 3, 4 als 5 deelbaar is