reclameren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bezwaar maken’ voor het eerst aangetroffen in 1650

afgeleid van het Franse réclamer (met het achtervoegsel -eren)

reclameerde (past)
gereclameerd (past participle)
te reclameren (active infinitive imperfect present)
zullen reclameren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen reclameren (active infinitive imperfect future)
hebben gereclameerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gereclameerd (active infinitive perfect present)
gereclameerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gereclameerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
reclamerend (imperfect participle)
gereclameerd (past participle)
reclamere (subjunctive)
reclameer (indicative imperfect present singular first-person)
reclameert (indicative imperfect present singular second-person)
reclameert (indicative imperfect present singular second-person)
reclameert (indicative imperfect present singular second-person)
reclameert (indicative imperfect present singular third-person)
reclameerde (indicative imperfect past singular first-person)
reclameerde (indicative imperfect past singular second-person)
reclameerde (indicative imperfect past singular second-person)
reclameerde (indicative imperfect past singular second-person)
reclameerde (indicative imperfect past singular third-person)
reclameerden (indicative imperfect past plural first-person)
reclameerden (indicative imperfect past plural second-person)
reclameerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal reclameren (indicative imperfect future singular first-person)
zult reclameren (indicative imperfect future singular second-person)
zal reclameren (indicative imperfect future singular second-person)
zult reclameren (indicative imperfect future singular second-person)
zal reclameren (indicative imperfect future singular second-person)
zult reclameren (indicative imperfect future singular second-person)
zal reclameren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen reclameren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen reclameren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen reclameren (indicative imperfect future plural third-person)
zou reclameren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou reclameren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) reclameren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt reclameren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou reclameren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden reclameren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden reclameren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden reclameren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gereclameerd (perfect present first-person)
hebt gereclameerd (perfect present second-person)
hebt gereclameerd (perfect present second-person)
heeft gereclameerd (perfect present second-person)
hebt gereclameerd (perfect present second-person)
heeft gereclameerd (perfect present third-person)
hebben gereclameerd (perfect present first-person)
hebben gereclameerd (perfect present second-person)
hebben gereclameerd (perfect present third-person)
had gereclameerd (perfect past first-person)
had gereclameerd (perfect past second-person)
had gereclameerd (perfect past second-person)
hadt gereclameerd (perfect past second-person)
had gereclameerd (perfect past third-person)
hadden gereclameerd (perfect past first-person)
hadden gereclameerd (perfect past second-person)
hadden gereclameerd (perfect past third-person)
zal gereclameerd hebben (perfect future first-person)
zal gereclameerd hebben (perfect future second-person)
zult gereclameerd hebben (perfect future second-person)
zult gereclameerd hebben (perfect future second-person)
zal gereclameerd hebben (perfect future second-person)
zult gereclameerd hebben (perfect future second-person)
zal gereclameerd hebben (perfect future third-person)
zullen gereclameerd hebben (perfect future first-person)
zullen gereclameerd hebben (perfect future second-person)
zullen gereclameerd hebben (perfect future third-person)
zou gereclameerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gereclameerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gereclameerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gereclameerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gereclameerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gereclameerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gereclameerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gereclameerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gereclameerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gereclameerd (impersonal passive present imperfect)
er is gereclameerd (impersonal passive present perfect)
er werd gereclameerd (impersonal passive past imperfect)
er was gereclameerd (impersonal passive past perfect)
er zal gereclameerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gereclameerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gereclameerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gereclameerd zijn (impersonal passive conditional perfect)

Ik zou reclameren, omdat die broek gewoon niet goed gemaakt is.


verklaring

Naamwoord van handeling van verklaren met het achtervoegsel -ing.

verklaringen (plural)
verklarinkje (diminutive singular)
verklarinkjes (diminutive plural)

een meestal schriftelijk stuk waarin iets verklaard wordt

Het vertrek van een reeks hooggeplaatste functionarissen werd op 5 juli ingeluid door minister van Financiën Rishi Sunak en gezondheidsminister Sajid Javid. Het tweetal uitte bij hun vertrek felle kritiek op Johnson. Ze schreven in een verklaring dat de overheid geen "goed, competent en serieus werk" verricht.

Weblink bron “Britse premier Johnson stapt op, maar blijft zitten tot opvolger bekend is” (onderdag 07 juli 2022), NU.nl

Een Duitse arts moet twee jaar en negen maanden de cel in voor het illegaal uitschrijven van ontheffingsverklaringen voor mondkapjes. Meer dan 4000 Duitsers die daar geen recht op hadden kregen een verklaring waardoor zij geen mondkapje hoefden te dragen op plekken waar dat wel verplicht was.

Weblink bron “Liveconcert vanuit drie verschillende steden” (3 januari 2023), NOS


beklemmen

afgeleid van klemmen met het voorvoegsel be-

beklemde (past)
beklemd (past participle)
te beklemmen (active infinitive imperfect present)
zullen beklemmen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen beklemmen (active infinitive imperfect future)
hebben beklemd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben beklemd (active infinitive perfect present)
beklemd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
beklemd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
beklemmend (imperfect participle)
beklemd (past participle)
beklemme (subjunctive)
beklem (indicative imperfect present singular first-person)
beklemt (indicative imperfect present singular second-person)
beklemt (indicative imperfect present singular second-person)
beklemt (indicative imperfect present singular second-person)
beklemt (indicative imperfect present singular third-person)
beklemde (indicative imperfect past singular first-person)
beklemde (indicative imperfect past singular second-person)
beklemde (indicative imperfect past singular second-person)
beklemde (indicative imperfect past singular second-person)
beklemde (indicative imperfect past singular third-person)
beklemden (indicative imperfect past plural first-person)
beklemden (indicative imperfect past plural second-person)
beklemden (indicative imperfect past plural third-person)
zal beklemmen (indicative imperfect future singular first-person)
zult beklemmen (indicative imperfect future singular second-person)
zal beklemmen (indicative imperfect future singular second-person)
zult beklemmen (indicative imperfect future singular second-person)
zal beklemmen (indicative imperfect future singular second-person)
zult beklemmen (indicative imperfect future singular second-person)
zal beklemmen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen beklemmen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen beklemmen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen beklemmen (indicative imperfect future plural third-person)
zou beklemmen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou beklemmen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) beklemmen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt beklemmen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou beklemmen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden beklemmen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden beklemmen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden beklemmen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb beklemd (perfect present first-person)
hebt beklemd (perfect present second-person)
hebt beklemd (perfect present second-person)
heeft beklemd (perfect present second-person)
hebt beklemd (perfect present second-person)
heeft beklemd (perfect present third-person)
hebben beklemd (perfect present first-person)
hebben beklemd (perfect present second-person)
hebben beklemd (perfect present third-person)
had beklemd (perfect past first-person)
had beklemd (perfect past second-person)
had beklemd (perfect past second-person)
hadt beklemd (perfect past second-person)
had beklemd (perfect past third-person)
hadden beklemd (perfect past first-person)
hadden beklemd (perfect past second-person)
hadden beklemd (perfect past third-person)
zal beklemd hebben (perfect future first-person)
zal beklemd hebben (perfect future second-person)
zult beklemd hebben (perfect future second-person)
zult beklemd hebben (perfect future second-person)
zal beklemd hebben (perfect future second-person)
zult beklemd hebben (perfect future second-person)
zal beklemd hebben (perfect future third-person)
zullen beklemd hebben (perfect future first-person)
zullen beklemd hebben (perfect future second-person)
zullen beklemd hebben (perfect future third-person)
zou beklemd hebben (perfect conditional first-person)
zou beklemd hebben (perfect conditional second-person)
zou beklemd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt beklemd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt beklemd hebben (perfect conditional second-person)
zou beklemd hebben (perfect conditional third-person)
zouden beklemd hebben (perfect conditional first-person)
zouden beklemd hebben (perfect conditional second-person)
zouden beklemd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt beklemd (impersonal passive present imperfect)
er is beklemd (impersonal passive present perfect)
er werd beklemd (impersonal passive past imperfect)
er was beklemd (impersonal passive past perfect)
er zal beklemd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal beklemd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou beklemd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou beklemd zijn (impersonal passive conditional perfect)
beklemd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
beklemd te worden (passive infinitive imperfect present)
beklemd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
beklemd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
beklemd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
beklemd te zijn (passive infinitive perfect present)
beklemd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
beklemd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word beklemd (singular imperfect present first-person)
wordt beklemd (singular imperfect present second-person)
wordt beklemd (singular imperfect present second-person)
wordt beklemd (singular imperfect present second-person)
wordt beklemd (singular imperfect present plural third-person)
worden beklemd (singular imperfect present plural first-person)
worden beklemd (singular imperfect present plural second-person)
worden beklemd (singular imperfect present third-person)
werd beklemd (singular imperfect past first-person)
werd beklemd (singular imperfect past second-person)
werd beklemd (singular imperfect past second-person)
werdt beklemd (singular imperfect past second-person)
werd beklemd (singular imperfect past plural third-person)
werden beklemd (singular imperfect past plural first-person)
werden beklemd (singular imperfect past plural second-person)
werden beklemd (singular imperfect past third-person)
zal beklemd worden (singular imperfect future first-person)
zult beklemd worden (singular imperfect future second-person)
zult beklemd worden (singular imperfect future second-person)
zult beklemd worden (singular imperfect future second-person)
zal beklemd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen beklemd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen beklemd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen beklemd worden (singular imperfect future third-person)
zou beklemd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou beklemd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou beklemd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt beklemd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt beklemd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou beklemd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden beklemd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden beklemd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden beklemd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben beklemd (perfect present first-person)
bent beklemd (perfect present second-person)
bent beklemd (perfect present second-person)
is beklemd (perfect present second-person)
zijt beklemd (perfect present second-person)
is beklemd (perfect present third-person)
zijn beklemd (perfect present first-person)
zijn beklemd (perfect present second-person)
zijn beklemd (perfect present third-person)
was beklemd (perfect past first-person)
was beklemd (perfect past second-person)
was beklemd (perfect past second-person)
waart beklemd (perfect past second-person)
was beklemd (perfect past third-person)
waren beklemd (perfect past first-person)
waren beklemd (perfect past second-person)
waren beklemd (perfect past third-person)
zal beklemd zijn (perfect future first-person)
zult beklemd zijn (perfect future second-person)
zult beklemd zijn (perfect future second-person)
zult beklemd zijn (perfect future second-person)
zal beklemd zijn (perfect future third-person)
zullen beklemd zijn (perfect future first-person)
zullen beklemd zijn (perfect future second-person)
zullen beklemd zijn (perfect future third-person)
zou beklemd zijn (perfect conditional first-person)
zou beklemd zijn (perfect conditional second-person)
zou beklemd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt beklemd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt beklemd zijn (perfect conditional second-person)
zou beklemd zijn (perfect conditional third-person)
zouden beklemd zijn (perfect conditional first-person)
zouden beklemd zijn (perfect conditional second-person)
zouden beklemd zijn (perfect conditional third-person)

Wij zullen u beklemmen.


hypotheek

In de betekenis van ‘geldlening met onroerend goed als onderpand’ voor het eerst aangetroffen in 1503

Leenwoord uit Frans hypothèque, ontleend aan Latijn hypothēca, zelf ontleend aan Oudgrieks hypothḗkē ‘onderpand’, afleiding van hypotithénai ‘als onderpand geven’, samengesteld uit hypo- ‘onder’ en tithénai ‘stellen, leggen’.

Hypothek

bezitloos bezwaren van een onroerend goed als onderpand

hypotheken (plural)
hypotheekje (diminutive singular)
hypotheekjes (diminutive plural)

zakelijke zekerheid die een onroerend goed zonder buitenbezitstelling bezwaart om een vordering tot terugbetaling van een geldlening bij voorrang boven concurrente schuldeisers te verhalen

We zijn al jaren bezig met het aflossen van onze hypotheek.

Dankzij de vele betalende gasten dekt die ene kamer nu de hypotheek voor ons hele huis en kunnen we ook langzaam onze hypotheekschuld gaan afbetalen.

Tim Voors
 “Alleen, De Pacific Crest Trail te voet van Mexico naar Canada”, eBook: Mat-Zet bv, Soest (2018), Fontaine Uitgevers


drost

van Middelnederlands drost, (verkorting) van drossaard, in de betekenis van ‘bestuursambtenaar’ aangetroffen vanaf 1354-1408

historische titel, aanklager in dienst van landheer


prestatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verrichting’ voor het eerst aangetroffen in 1586

Naamwoord van handeling van presteren met het achtervoegsel -atie

prestaties (plural)
prestatietje (diminutive singular)
prestatietjes (diminutive plural)

het volbrengen van een verplichting tot iets doen, geven of niet doen


echt

In de betekenis van ‘huwelijk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 701

In de betekenis van ‘wettig, werkelijk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901

In de echt verbonden zijn.


fataal

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘noodlottig’ voor het eerst aangetroffen in 1603

afgeleid van het Latijnse fatum (lot) met het achtervoegsel -aal

fataler (uninflected comparative)
fataalst (uninflected superlative)
fatale (inflected positive)
fatalere (inflected comparative)
fataalste (inflected superlative)
fataals (partitive positive)
fatalers (partitive comparative)

fatale termijn: een termijn waarbinnen iets dient plaats te vinden, erna is het niet meer mogelijk


indicatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aanwijzing’ voor het eerst aangetroffen in 1824

Naamwoord van handeling van indiceren met het achtervoegsel -atie

afgeleid van het Franse indication of daarvoor van het Latijnse 'indicatio'


instructie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onderricht, aanwijzing’ voor het eerst aangetroffen in 1467

Naamwoord van handeling van instrueren met het achtervoegsel -tie

instructies (plural)
instructietje (diminutive singular)
instructietjes (diminutive plural)

de rechter van instructie werd meteen ingeschakeld


invalideren

afgeleid van het Franse invalider (met het achtervoegsel -eren)

invalideerde (past)
geïnvalideerd (past participle)
te invalideren (active infinitive imperfect present)
zullen invalideren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen invalideren (active infinitive imperfect future)
hebben geïnvalideerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geïnvalideerd (active infinitive perfect present)
geïnvalideerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geïnvalideerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
invaliderend (imperfect participle)
geïnvalideerd (past participle)
invalidere (subjunctive)
invalideer (indicative imperfect present singular first-person)
invalideert (indicative imperfect present singular second-person)
invalideert (indicative imperfect present singular second-person)
invalideert (indicative imperfect present singular second-person)
invalideert (indicative imperfect present singular third-person)
invalideerde (indicative imperfect past singular first-person)
invalideerde (indicative imperfect past singular second-person)
invalideerde (indicative imperfect past singular second-person)
invalideerde (indicative imperfect past singular second-person)
invalideerde (indicative imperfect past singular third-person)
invalideerden (indicative imperfect past plural first-person)
invalideerden (indicative imperfect past plural second-person)
invalideerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal invalideren (indicative imperfect future singular first-person)
zult invalideren (indicative imperfect future singular second-person)
zal invalideren (indicative imperfect future singular second-person)
zult invalideren (indicative imperfect future singular second-person)
zal invalideren (indicative imperfect future singular second-person)
zult invalideren (indicative imperfect future singular second-person)
zal invalideren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen invalideren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen invalideren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen invalideren (indicative imperfect future plural third-person)
zou invalideren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou invalideren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) invalideren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt invalideren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou invalideren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden invalideren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden invalideren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden invalideren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geïnvalideerd (perfect present first-person)
hebt geïnvalideerd (perfect present second-person)
hebt geïnvalideerd (perfect present second-person)
heeft geïnvalideerd (perfect present second-person)
hebt geïnvalideerd (perfect present second-person)
heeft geïnvalideerd (perfect present third-person)
hebben geïnvalideerd (perfect present first-person)
hebben geïnvalideerd (perfect present second-person)
hebben geïnvalideerd (perfect present third-person)
had geïnvalideerd (perfect past first-person)
had geïnvalideerd (perfect past second-person)
had geïnvalideerd (perfect past second-person)
hadt geïnvalideerd (perfect past second-person)
had geïnvalideerd (perfect past third-person)
hadden geïnvalideerd (perfect past first-person)
hadden geïnvalideerd (perfect past second-person)
hadden geïnvalideerd (perfect past third-person)
zal geïnvalideerd hebben (perfect future first-person)
zal geïnvalideerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnvalideerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnvalideerd hebben (perfect future second-person)
zal geïnvalideerd hebben (perfect future second-person)
zult geïnvalideerd hebben (perfect future second-person)
zal geïnvalideerd hebben (perfect future third-person)
zullen geïnvalideerd hebben (perfect future first-person)
zullen geïnvalideerd hebben (perfect future second-person)
zullen geïnvalideerd hebben (perfect future third-person)
zou geïnvalideerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geïnvalideerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geïnvalideerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geïnvalideerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geïnvalideerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geïnvalideerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geïnvalideerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geïnvalideerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geïnvalideerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geïnvalideerd (impersonal passive present imperfect)
er is geïnvalideerd (impersonal passive present perfect)
er werd geïnvalideerd (impersonal passive past imperfect)
er was geïnvalideerd (impersonal passive past perfect)
er zal geïnvalideerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geïnvalideerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geïnvalideerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geïnvalideerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geïnvalideerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geïnvalideerd te worden (passive infinitive imperfect present)
geïnvalideerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geïnvalideerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
geïnvalideerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geïnvalideerd te zijn (passive infinitive perfect present)
geïnvalideerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geïnvalideerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word geïnvalideerd (singular imperfect present first-person)
wordt geïnvalideerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnvalideerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnvalideerd (singular imperfect present second-person)
wordt geïnvalideerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geïnvalideerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geïnvalideerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geïnvalideerd (singular imperfect present third-person)
werd geïnvalideerd (singular imperfect past first-person)
werd geïnvalideerd (singular imperfect past second-person)
werd geïnvalideerd (singular imperfect past second-person)
werdt geïnvalideerd (singular imperfect past second-person)
werd geïnvalideerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geïnvalideerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geïnvalideerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geïnvalideerd (singular imperfect past third-person)
zal geïnvalideerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geïnvalideerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geïnvalideerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geïnvalideerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geïnvalideerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geïnvalideerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geïnvalideerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geïnvalideerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geïnvalideerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geïnvalideerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geïnvalideerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geïnvalideerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geïnvalideerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geïnvalideerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geïnvalideerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geïnvalideerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geïnvalideerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geïnvalideerd (perfect present first-person)
bent geïnvalideerd (perfect present second-person)
bent geïnvalideerd (perfect present second-person)
is geïnvalideerd (perfect present second-person)
zijt geïnvalideerd (perfect present second-person)
is geïnvalideerd (perfect present third-person)
zijn geïnvalideerd (perfect present first-person)
zijn geïnvalideerd (perfect present second-person)
zijn geïnvalideerd (perfect present third-person)
was geïnvalideerd (perfect past first-person)
was geïnvalideerd (perfect past second-person)
was geïnvalideerd (perfect past second-person)
waart geïnvalideerd (perfect past second-person)
was geïnvalideerd (perfect past third-person)
waren geïnvalideerd (perfect past first-person)
waren geïnvalideerd (perfect past second-person)
waren geïnvalideerd (perfect past third-person)
zal geïnvalideerd zijn (perfect future first-person)
zult geïnvalideerd zijn (perfect future second-person)
zult geïnvalideerd zijn (perfect future second-person)
zult geïnvalideerd zijn (perfect future second-person)
zal geïnvalideerd zijn (perfect future third-person)
zullen geïnvalideerd zijn (perfect future first-person)
zullen geïnvalideerd zijn (perfect future second-person)
zullen geïnvalideerd zijn (perfect future third-person)
zou geïnvalideerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geïnvalideerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geïnvalideerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geïnvalideerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geïnvalideerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geïnvalideerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geïnvalideerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geïnvalideerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geïnvalideerd zijn (perfect conditional third-person)

De rechter invalideerde het bewijsstuk.


obstructie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tegenwerking, afsluiting’ voor het eerst aangetroffen in 1669

Naamwoord van handeling van obstrueren met het achtervoegsel -tie

obstructies (plural)
obstructietje (diminutive singular)
obstructietjes (diminutive plural)

het te kwader trouw verhinderen van een correct verloop van de waarheidsvinding door de rechterlijke macht


preliminair

In de betekenis van ‘inleidend, voorbereidend’ voor het eerst aangetroffen in 1696.

preliminairder (uninflected comparative)
preliminairst (uninflected superlative)
preliminaire (inflected positive)
preliminairdere (inflected comparative)
preliminairste (inflected superlative)
preliminairs (partitive positive)
preliminairders (partitive comparative)

voorafgaand aan de eigenlijke rechtszaak

Als de preliminaire verweren zouden worden toegewezen, komt er geen proces.


presentatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aanbieding, voorstelling’ voor het eerst aangetroffen in 1350

Naamwoord van handeling van presenteren met het achtervoegsel -atie

presentaties (plural)
presentatietje (diminutive singular)
presentatietjes (diminutive plural)


procedure

procedures (plural)
proceduretje (diminutive singular)
proceduretjes (diminutive plural)

Een civiele procedure aanspannen.

Advocaat Van Tilborg wist zich duidelijk geen raad met deze constatering en zei dat deze zaak in een andere procedure tot de bodem moet worden uitgezocht.

Weblink bron
Angelique Kunst
 “Na elk krantenartikel lijdt Gerard Sanderinks Centric verlies: ‘We worden afgeschilderd als domme mensen’” (26-04-2022), Tubantia


retentie

via Frans rétention zn van Latijn retentio zn , in de betekenis van ‘ophouding’ aangetroffen vanaf 1568

retention

ophouding, het vertraagd afgeven of vasthouden van iets


sekwester

het volgens Belgisch recht in bewaring geven van bezit aan een andere partij, hetzij bij overeenkomst hetzij op bevel van de rechter.

Een bedongen sekwester is de bewaargeving, door een of meer personen, van een zaak waarover geschil bestaat, in handen van een derde, die zich verbindt de zaak, nadat het geschil zal zijn uitgemaakt, terug te geven aan degene aan wie zij krachtens de beslissing zal toekomen.


status

[1] van Latijn status, in de betekenis van ‘stand, toestand’ aangetroffen vanaf 1745

[2]: in de nieuwere betekenis ‘maatschappelijk aanzien’ via Engels status, aangetroffen vanaf 1959

status

plaats in een vast geheel of een bepaald proces

statussen (plural)
statusje (diminutive singular)
statusjes (diminutive plural)

maatschappelijke toestand of positie met bepaalde rechtsgevolgen

Als zij de status van vluchteling krijgt, mag ze in het land blijven.


status

status; toestand met bepaalde rechtsgevolgen


tardief

tardiever (uninflected comparative)
tardiefst (uninflected superlative)
tardieve (inflected positive)
tardievere (inflected comparative)
tardiefste (inflected superlative)
tardiefs (partitive positive)
tardievers (partitive comparative)

te laat, niet meer aan de orde of niet meer redelijk

De bewijsstukken werden tardief ingeleverd.

De rechter verklaarde deze stukken tardief.

Wegens overlijden van de gedaagde werd de eis tardief verklaard.

De in het pleidooi aangevoerde stukken werden tardief verklaard, aangezien de eiser zich veel eerder had kunnen beroepen op de daarin gestelde feiten.


stichting

Naamwoord van handeling van stichten met het achtervoegsel -ing

stigting

zelfstandig vermogen met rechtspersoonlijkheid opgericht op de verwezenlijking...

stichtingen (plural)
stichtinkje (diminutive singular)
stichtinkjes (diminutive plural)

: rechtspersoon zonder leden, vennoten of winstoogmerk die ontstaat door de inbreng van een vermogen en beoogt een in de statuten vermeld sociaal, ideëel of maatschappelijk doel te verwezenlijken

De Amsterdamse Stichting Rookpreventie Jeugd heeft de Nederlandse staat aanklaagd vanwege haar relaties met de tabaksindustrie.

Dat was eenvoudiger dan verwacht, aangezien het Malala Fund al een officiële geregistreerde stichting in Amerika is.

Vrouw vast in Rusland omdat ze 46 euro gaf aan Oekraïense stichting


ran

Politiet ble i dag utsatt for ran på høylys dag.

De politie was vandaag onderworpen aan een roof op klaarlichte dag.


veroordelen

afgeleid van oordelen met het voorvoegsel ver-

condemnar

in een rechtszaak een oordeel uitspreken

veroordeelde (past)
veroordeeld (past participle)
te veroordelen (active infinitive imperfect present)
zullen veroordelen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen veroordelen (active infinitive imperfect future)
hebben veroordeeld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben veroordeeld (active infinitive perfect present)
veroordeeld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
veroordeeld te zullen hebben (active infinitive perfect future)
veroordelend (imperfect participle)
veroordeeld (past participle)
veroordele (subjunctive)
veroordeel (indicative imperfect present singular first-person)
veroordeelt (indicative imperfect present singular second-person)
veroordeelt (indicative imperfect present singular second-person)
veroordeelt (indicative imperfect present singular second-person)
veroordeelt (indicative imperfect present singular third-person)
veroordeelde (indicative imperfect past singular first-person)
veroordeelde (indicative imperfect past singular second-person)
veroordeelde (indicative imperfect past singular second-person)
veroordeelde (indicative imperfect past singular second-person)
veroordeelde (indicative imperfect past singular third-person)
veroordeelden (indicative imperfect past plural first-person)
veroordeelden (indicative imperfect past plural second-person)
veroordeelden (indicative imperfect past plural third-person)
zal veroordelen (indicative imperfect future singular first-person)
zult veroordelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal veroordelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult veroordelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal veroordelen (indicative imperfect future singular second-person)
zult veroordelen (indicative imperfect future singular second-person)
zal veroordelen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen veroordelen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen veroordelen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen veroordelen (indicative imperfect future plural third-person)
zou veroordelen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou veroordelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) veroordelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt veroordelen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou veroordelen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden veroordelen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden veroordelen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden veroordelen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb veroordeeld (perfect present first-person)
hebt veroordeeld (perfect present second-person)
hebt veroordeeld (perfect present second-person)
heeft veroordeeld (perfect present second-person)
hebt veroordeeld (perfect present second-person)
heeft veroordeeld (perfect present third-person)
hebben veroordeeld (perfect present first-person)
hebben veroordeeld (perfect present second-person)
hebben veroordeeld (perfect present third-person)
had veroordeeld (perfect past first-person)
had veroordeeld (perfect past second-person)
had veroordeeld (perfect past second-person)
hadt veroordeeld (perfect past second-person)
had veroordeeld (perfect past third-person)
hadden veroordeeld (perfect past first-person)
hadden veroordeeld (perfect past second-person)
hadden veroordeeld (perfect past third-person)
zal veroordeeld hebben (perfect future first-person)
zal veroordeeld hebben (perfect future second-person)
zult veroordeeld hebben (perfect future second-person)
zult veroordeeld hebben (perfect future second-person)
zal veroordeeld hebben (perfect future second-person)
zult veroordeeld hebben (perfect future second-person)
zal veroordeeld hebben (perfect future third-person)
zullen veroordeeld hebben (perfect future first-person)
zullen veroordeeld hebben (perfect future second-person)
zullen veroordeeld hebben (perfect future third-person)
zou veroordeeld hebben (perfect conditional first-person)
zou veroordeeld hebben (perfect conditional second-person)
zou veroordeeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt veroordeeld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt veroordeeld hebben (perfect conditional second-person)
zou veroordeeld hebben (perfect conditional third-person)
zouden veroordeeld hebben (perfect conditional first-person)
zouden veroordeeld hebben (perfect conditional second-person)
zouden veroordeeld hebben (perfect conditional third-person)
er wordt veroordeeld (impersonal passive present imperfect)
er is veroordeeld (impersonal passive present perfect)
er werd veroordeeld (impersonal passive past imperfect)
er was veroordeeld (impersonal passive past perfect)
er zal veroordeeld worden (impersonal passive future imperfect)
er zal veroordeeld zijn (impersonal passive future perfect)
er zou veroordeeld worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou veroordeeld zijn (impersonal passive conditional perfect)
veroordeeld worden (passive infinitive imperfect present short-form)
veroordeeld te worden (passive infinitive imperfect present)
veroordeeld zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
veroordeeld te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
veroordeeld zijn (passive infinitive perfect present short-form)
veroordeeld te zijn (passive infinitive perfect present)
veroordeeld zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
veroordeeld te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word veroordeeld (singular imperfect present first-person)
wordt veroordeeld (singular imperfect present second-person)
wordt veroordeeld (singular imperfect present second-person)
wordt veroordeeld (singular imperfect present second-person)
wordt veroordeeld (singular imperfect present plural third-person)
worden veroordeeld (singular imperfect present plural first-person)
worden veroordeeld (singular imperfect present plural second-person)
worden veroordeeld (singular imperfect present third-person)
werd veroordeeld (singular imperfect past first-person)
werd veroordeeld (singular imperfect past second-person)
werd veroordeeld (singular imperfect past second-person)
werdt veroordeeld (singular imperfect past second-person)
werd veroordeeld (singular imperfect past plural third-person)
werden veroordeeld (singular imperfect past plural first-person)
werden veroordeeld (singular imperfect past plural second-person)
werden veroordeeld (singular imperfect past third-person)
zal veroordeeld worden (singular imperfect future first-person)
zult veroordeeld worden (singular imperfect future second-person)
zult veroordeeld worden (singular imperfect future second-person)
zult veroordeeld worden (singular imperfect future second-person)
zal veroordeeld worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen veroordeeld worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen veroordeeld worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen veroordeeld worden (singular imperfect future third-person)
zou veroordeeld worden (singular imperfect conditional first-person)
zou veroordeeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zou veroordeeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt veroordeeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt veroordeeld worden (singular imperfect conditional second-person)
zou veroordeeld worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden veroordeeld worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden veroordeeld worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden veroordeeld worden (singular imperfect conditional third-person)
ben veroordeeld (perfect present first-person)
bent veroordeeld (perfect present second-person)
bent veroordeeld (perfect present second-person)
is veroordeeld (perfect present second-person)
zijt veroordeeld (perfect present second-person)
is veroordeeld (perfect present third-person)
zijn veroordeeld (perfect present first-person)
zijn veroordeeld (perfect present second-person)
zijn veroordeeld (perfect present third-person)
was veroordeeld (perfect past first-person)
was veroordeeld (perfect past second-person)
was veroordeeld (perfect past second-person)
waart veroordeeld (perfect past second-person)
was veroordeeld (perfect past third-person)
waren veroordeeld (perfect past first-person)
waren veroordeeld (perfect past second-person)
waren veroordeeld (perfect past third-person)
zal veroordeeld zijn (perfect future first-person)
zult veroordeeld zijn (perfect future second-person)
zult veroordeeld zijn (perfect future second-person)
zult veroordeeld zijn (perfect future second-person)
zal veroordeeld zijn (perfect future third-person)
zullen veroordeeld zijn (perfect future first-person)
zullen veroordeeld zijn (perfect future second-person)
zullen veroordeeld zijn (perfect future third-person)
zou veroordeeld zijn (perfect conditional first-person)
zou veroordeeld zijn (perfect conditional second-person)
zou veroordeeld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt veroordeeld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt veroordeeld zijn (perfect conditional second-person)
zou veroordeeld zijn (perfect conditional third-person)
zouden veroordeeld zijn (perfect conditional first-person)
zouden veroordeeld zijn (perfect conditional second-person)
zouden veroordeeld zijn (perfect conditional third-person)

Een Amerikaanse hacker die betrokken was bij de grootste diefstal van creditcardgegevens aller tijden is in Boston veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf.

De Amerikaanse president Joe Biden noemde de Russische president Vladimir Poetin al een oorlogsmisdadiger, maar wat zijn oorlogsmisdaden en kan Poetin hiervoor worden veroordeeld?

Weblink bron “Kan Poetin worden veroordeeld als oorlogsmisdadiger?” (24 maart 2022), NU.nl


datief

van Latijn dativus
**zn: in de betekenis van ‘derde naamval’ voor het eerst aangetroffen in 1633

door de rechter benoemd, ingesteld of opgedragen


vervreemden

Afgeleid van vreemd met het voorvoegsel ver-.

entfremden

vreemd maken, van eigenaar doen wisselen

vervreemdde (past)
vervreemd (past participle)
te vervreemden (active infinitive imperfect present)
zullen vervreemden (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen vervreemden (active infinitive imperfect future)
hebben vervreemd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben vervreemd (active infinitive perfect present)
vervreemd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
vervreemd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
vervreemdend (imperfect participle)
vervreemd (past participle)
vervreemde (subjunctive)
vervreemd (indicative imperfect present singular first-person)
vervreemdt (indicative imperfect present singular second-person)
vervreemdt (indicative imperfect present singular second-person)
vervreemdt (indicative imperfect present singular second-person)
vervreemdt (indicative imperfect present singular third-person)
vervreemdde (indicative imperfect past singular first-person)
vervreemdde (indicative imperfect past singular second-person)
vervreemdde (indicative imperfect past singular second-person)
vervreemdde (indicative imperfect past singular second-person)
vervreemdde (indicative imperfect past singular third-person)
vervreemdden (indicative imperfect past plural first-person)
vervreemdden (indicative imperfect past plural second-person)
vervreemdden (indicative imperfect past plural third-person)
zal vervreemden (indicative imperfect future singular first-person)
zult vervreemden (indicative imperfect future singular second-person)
zal vervreemden (indicative imperfect future singular second-person)
zult vervreemden (indicative imperfect future singular second-person)
zal vervreemden (indicative imperfect future singular second-person)
zult vervreemden (indicative imperfect future singular second-person)
zal vervreemden (indicative imperfect future singular third-person)
zullen vervreemden (indicative imperfect future plural first-person)
zullen vervreemden (indicative imperfect future plural second-person)
zullen vervreemden (indicative imperfect future plural third-person)
zou vervreemden (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou vervreemden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) vervreemden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt vervreemden (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou vervreemden (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden vervreemden (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden vervreemden (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden vervreemden (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb vervreemd (perfect present first-person)
hebt vervreemd (perfect present second-person)
hebt vervreemd (perfect present second-person)
heeft vervreemd (perfect present second-person)
hebt vervreemd (perfect present second-person)
heeft vervreemd (perfect present third-person)
hebben vervreemd (perfect present first-person)
hebben vervreemd (perfect present second-person)
hebben vervreemd (perfect present third-person)
had vervreemd (perfect past first-person)
had vervreemd (perfect past second-person)
had vervreemd (perfect past second-person)
hadt vervreemd (perfect past second-person)
had vervreemd (perfect past third-person)
hadden vervreemd (perfect past first-person)
hadden vervreemd (perfect past second-person)
hadden vervreemd (perfect past third-person)
zal vervreemd hebben (perfect future first-person)
zal vervreemd hebben (perfect future second-person)
zult vervreemd hebben (perfect future second-person)
zult vervreemd hebben (perfect future second-person)
zal vervreemd hebben (perfect future second-person)
zult vervreemd hebben (perfect future second-person)
zal vervreemd hebben (perfect future third-person)
zullen vervreemd hebben (perfect future first-person)
zullen vervreemd hebben (perfect future second-person)
zullen vervreemd hebben (perfect future third-person)
zou vervreemd hebben (perfect conditional first-person)
zou vervreemd hebben (perfect conditional second-person)
zou vervreemd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt vervreemd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt vervreemd hebben (perfect conditional second-person)
zou vervreemd hebben (perfect conditional third-person)
zouden vervreemd hebben (perfect conditional first-person)
zouden vervreemd hebben (perfect conditional second-person)
zouden vervreemd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt vervreemd (impersonal passive present imperfect)
er is vervreemd (impersonal passive present perfect)
er werd vervreemd (impersonal passive past imperfect)
er was vervreemd (impersonal passive past perfect)
er zal vervreemd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal vervreemd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou vervreemd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou vervreemd zijn (impersonal passive conditional perfect)
vervreemd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
vervreemd te worden (passive infinitive imperfect present)
vervreemd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
vervreemd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
vervreemd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
vervreemd te zijn (passive infinitive perfect present)
vervreemd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
vervreemd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word vervreemd (singular imperfect present first-person)
wordt vervreemd (singular imperfect present second-person)
wordt vervreemd (singular imperfect present second-person)
wordt vervreemd (singular imperfect present second-person)
wordt vervreemd (singular imperfect present plural third-person)
worden vervreemd (singular imperfect present plural first-person)
worden vervreemd (singular imperfect present plural second-person)
worden vervreemd (singular imperfect present third-person)
werd vervreemd (singular imperfect past first-person)
werd vervreemd (singular imperfect past second-person)
werd vervreemd (singular imperfect past second-person)
werdt vervreemd (singular imperfect past second-person)
werd vervreemd (singular imperfect past plural third-person)
werden vervreemd (singular imperfect past plural first-person)
werden vervreemd (singular imperfect past plural second-person)
werden vervreemd (singular imperfect past third-person)
zal vervreemd worden (singular imperfect future first-person)
zult vervreemd worden (singular imperfect future second-person)
zult vervreemd worden (singular imperfect future second-person)
zult vervreemd worden (singular imperfect future second-person)
zal vervreemd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen vervreemd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen vervreemd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen vervreemd worden (singular imperfect future third-person)
zou vervreemd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou vervreemd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou vervreemd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt vervreemd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt vervreemd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou vervreemd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden vervreemd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden vervreemd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden vervreemd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben vervreemd (perfect present first-person)
bent vervreemd (perfect present second-person)
bent vervreemd (perfect present second-person)
is vervreemd (perfect present second-person)
zijt vervreemd (perfect present second-person)
is vervreemd (perfect present third-person)
zijn vervreemd (perfect present first-person)
zijn vervreemd (perfect present second-person)
zijn vervreemd (perfect present third-person)
was vervreemd (perfect past first-person)
was vervreemd (perfect past second-person)
was vervreemd (perfect past second-person)
waart vervreemd (perfect past second-person)
was vervreemd (perfect past third-person)
waren vervreemd (perfect past first-person)
waren vervreemd (perfect past second-person)
waren vervreemd (perfect past third-person)
zal vervreemd zijn (perfect future first-person)
zult vervreemd zijn (perfect future second-person)
zult vervreemd zijn (perfect future second-person)
zult vervreemd zijn (perfect future second-person)
zal vervreemd zijn (perfect future third-person)
zullen vervreemd zijn (perfect future first-person)
zullen vervreemd zijn (perfect future second-person)
zullen vervreemd zijn (perfect future third-person)
zou vervreemd zijn (perfect conditional first-person)
zou vervreemd zijn (perfect conditional second-person)
zou vervreemd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt vervreemd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt vervreemd zijn (perfect conditional second-person)
zou vervreemd zijn (perfect conditional third-person)
zouden vervreemd zijn (perfect conditional first-person)
zouden vervreemd zijn (perfect conditional second-person)
zouden vervreemd zijn (perfect conditional third-person)

in eigendom overdragen ten gevolge van een verkoop, ruil of schenking


noodweer

Notwehr

noodzakelijke verdediging van zichzelf of iemand anders, diens eerbaarheid of bezittingen

Letterlijke tekst volgens het Nederlands wetboek van strafrecht, art. 41.1 (geldend op 30-8-2005): "de noodzakelijke verdediging van eigen of eens anders lijf, eerbaarheid of goed tegen ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding".


tegenwerpen

wierp tegen (past)
tegengeworpen (past participle)
tegen te werpen (active infinitive imperfect present)
hebben tegengeworpen (active infinitive perfect present short-form)
te hebben tegengeworpen (active infinitive perfect present)
tegengeworpen zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
tegengeworpen te zullen hebben (active infinitive perfect future)
tegenwerpend (imperfect participle)
tegengeworpen (past participle)
werp tegen (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
werpt tegen (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
werpt tegen (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
werpt tegen (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
werpt tegen (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
werpen tegen (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
werpen tegen (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
werpen tegen (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
wierp tegen (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
wierp tegen (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
wierp tegen (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
wierp tegen (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
wierp tegen (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
wierpen tegen (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
wierpen tegen (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
wierpen tegen (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal tegenwerpen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult tegenwerpen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal tegenwerpen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult tegenwerpen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal tegenwerpen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult tegenwerpen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal tegenwerpen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen tegenwerpen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen tegenwerpen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen tegenwerpen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou tegenwerpen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou tegenwerpen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) tegenwerpen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt tegenwerpen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou tegenwerpen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden tegenwerpen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden tegenwerpen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden tegenwerpen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
tegenwerp (subordinate-clause present)
tegenwerpt (subordinate-clause present)
tegenwerpt (subordinate-clause present)
tegenwerpt (subordinate-clause present)
tegenwerpt (subordinate-clause present)
tegenwierp (subordinate-clause past)
tegenwierp (subordinate-clause past)
tegenwierp (subordinate-clause past)
tegenwierp (subordinate-clause past)
tegenwierp (subordinate-clause past)
tegenwierpen (subordinate-clause past)
tegenwierpen (subordinate-clause past)
tegenwierpen (subordinate-clause past)
heb tegengeworpen (perfect present first-person)
hebt tegengeworpen (perfect present second-person)
hebt tegengeworpen (perfect present second-person)
heeft tegengeworpen (perfect present second-person)
hebt tegengeworpen (perfect present second-person)
heeft tegengeworpen (perfect present third-person)
hebben tegengeworpen (perfect present first-person)
hebben tegengeworpen (perfect present second-person)
hebben tegengeworpen (perfect present third-person)
had tegengeworpen (perfect past first-person)
had tegengeworpen (perfect past second-person)
had tegengeworpen (perfect past second-person)
hadt tegengeworpen (perfect past second-person)
had tegengeworpen (perfect past third-person)
hadden tegengeworpen (perfect past first-person)
hadden tegengeworpen (perfect past second-person)
hadden tegengeworpen (perfect past third-person)
zal tegengeworpen hebben (perfect future first-person)
zal tegengeworpen hebben (perfect future second-person)
zult tegengeworpen hebben (perfect future second-person)
zult tegengeworpen hebben (perfect future second-person)
zal tegengeworpen hebben (perfect future second-person)
zult tegengeworpen hebben (perfect future second-person)
zal tegengeworpen hebben (perfect future third-person)
zullen tegengeworpen hebben (perfect future first-person)
zullen tegengeworpen hebben (perfect future second-person)
zullen tegengeworpen hebben (perfect future third-person)
zou tegengeworpen hebben (perfect conditional first-person)
zou tegengeworpen hebben (perfect conditional second-person)
zou tegengeworpen hebben (perfect conditional second-person)
zoudt tegengeworpen hebben (perfect conditional second-person)
zoudt tegengeworpen hebben (perfect conditional second-person)
zou tegengeworpen hebben (perfect conditional third-person)
zouden tegengeworpen hebben (perfect conditional first-person)
zouden tegengeworpen hebben (perfect conditional second-person)
zouden tegengeworpen hebben (perfect conditional third-person)
er wordt tegengeworpen (impersonal passive present imperfect)
er is tegengeworpen (impersonal passive present perfect)
er werd tegengeworpen (impersonal passive past imperfect)
er was tegengeworpen (impersonal passive past perfect)
er zal tegengeworpen worden (impersonal passive future imperfect)
er zal tegengeworpen zijn (impersonal passive future perfect)
er zou tegengeworpen worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou tegengeworpen zijn (impersonal passive conditional perfect)
tegengeworpen worden (passive infinitive imperfect present short-form)
tegengeworpen te worden (passive infinitive imperfect present)
tegengeworpen zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
tegengeworpen te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
tegengeworpen zijn (passive infinitive perfect present short-form)
tegengeworpen te zijn (passive infinitive perfect present)
tegengeworpen zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
tegengeworpen te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word tegengeworpen (singular imperfect present first-person)
wordt tegengeworpen (singular imperfect present second-person)
wordt tegengeworpen (singular imperfect present second-person)
wordt tegengeworpen (singular imperfect present second-person)
wordt tegengeworpen (singular imperfect present plural third-person)
worden tegengeworpen (singular imperfect present plural first-person)
worden tegengeworpen (singular imperfect present plural second-person)
worden tegengeworpen (singular imperfect present third-person)
werd tegengeworpen (singular imperfect past first-person)
werd tegengeworpen (singular imperfect past second-person)
werd tegengeworpen (singular imperfect past second-person)
werdt tegengeworpen (singular imperfect past second-person)
werd tegengeworpen (singular imperfect past plural third-person)
werden tegengeworpen (singular imperfect past plural first-person)
werden tegengeworpen (singular imperfect past plural second-person)
werden tegengeworpen (singular imperfect past third-person)
zal tegengeworpen worden (singular imperfect future first-person)
zult tegengeworpen worden (singular imperfect future second-person)
zult tegengeworpen worden (singular imperfect future second-person)
zult tegengeworpen worden (singular imperfect future second-person)
zal tegengeworpen worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen tegengeworpen worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen tegengeworpen worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen tegengeworpen worden (singular imperfect future third-person)
zou tegengeworpen worden (singular imperfect conditional first-person)
zou tegengeworpen worden (singular imperfect conditional second-person)
zou tegengeworpen worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt tegengeworpen worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt tegengeworpen worden (singular imperfect conditional second-person)
zou tegengeworpen worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden tegengeworpen worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden tegengeworpen worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden tegengeworpen worden (singular imperfect conditional third-person)
ben tegengeworpen (perfect present first-person)
bent tegengeworpen (perfect present second-person)
bent tegengeworpen (perfect present second-person)
is tegengeworpen (perfect present second-person)
zijt tegengeworpen (perfect present second-person)
is tegengeworpen (perfect present third-person)
zijn tegengeworpen (perfect present first-person)
zijn tegengeworpen (perfect present second-person)
zijn tegengeworpen (perfect present third-person)
was tegengeworpen (perfect past first-person)
was tegengeworpen (perfect past second-person)
was tegengeworpen (perfect past second-person)
waart tegengeworpen (perfect past second-person)
was tegengeworpen (perfect past third-person)
waren tegengeworpen (perfect past first-person)
waren tegengeworpen (perfect past second-person)
waren tegengeworpen (perfect past third-person)
zal tegengeworpen zijn (perfect future first-person)
zult tegengeworpen zijn (perfect future second-person)
zult tegengeworpen zijn (perfect future second-person)
zult tegengeworpen zijn (perfect future second-person)
zal tegengeworpen zijn (perfect future third-person)
zullen tegengeworpen zijn (perfect future first-person)
zullen tegengeworpen zijn (perfect future second-person)
zullen tegengeworpen zijn (perfect future third-person)
zou tegengeworpen zijn (perfect conditional first-person)
zou tegengeworpen zijn (perfect conditional second-person)
zou tegengeworpen zijn (perfect conditional second-person)
zoudt tegengeworpen zijn (perfect conditional second-person)
zoudt tegengeworpen zijn (perfect conditional second-person)
zou tegengeworpen zijn (perfect conditional third-person)
zouden tegengeworpen zijn (perfect conditional first-person)
zouden tegengeworpen zijn (perfect conditional second-person)
zouden tegengeworpen zijn (perfect conditional third-person)

Het ontbreken van een vaste woon- of verblijfplaats werd niet langer tegengeworpen.


beneficium

recht dat iemand ten opzichte van anderen in een voordeliger positie plaatst

Door anderen werd opgemerkt, dat een akkoord in zekeren zin altijd een beneficium voor den gefailleerde is; ware het anders, hij zou nooit een akkoord aanbieden.

Weblink bron
Tweede Kamer
 “Wet op het faillissement en de surséance van betaling. : Verslag der Commissie van voorbereiding : art. 138”, Handelingen der Staten-Generaal. Bijlagen 18.1 (najaar 1892), p. 56 kol 1


eis

Afkomstig van het Middelnederlandse eisc, Middelnederduitse eisch

eisen (plural)
eisje (diminutive singular)
eisjes (diminutive plural)

de straf die de officier van justitie passend vind om opgelegd te worden

De eis van de officier van justitie was een levenslange gevangenisstraf. De advocaat van de verdachte pleitte echter voor vrijspraak.


gerecht

In de betekenis van ‘eten in één gang’ voor het eerst aangetroffen in 1040

In de betekenis van ‘rechtbank’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1237

*vervoeging van rechten: de stam met omvoegsel ge- -t, zonder -t omdat de stam al op -t eindigt

Naamwoord van handeling van rechten met het voorvoegsel ge-

Gericht

een bepaald soort voedsel op een bepaalde wijze bereid

gerechten (plural)
gerechtje (diminutive singular)
gerechtjes (diminutive plural)

Hij moest voor het gerecht verschijnen.

Aan de westzijde van het gerecht Oostveen bevonden zich respectievelijk de soortgelijke uitgestrekte gerechten.


convenant

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘overeenkomst’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1801

convenanten (plural)
convenants (plural)
convenantje (diminutive singular)
convenantjes (diminutive plural)

een officiële afspraak, een officiële overeenkomst

Er werd gisteren een convenant gesloten.


akte

In de betekenis van ‘ambtelijk stuk’ voor het eerst aangetroffen in 1346-49.

Leenwoord uit Frans acte ‘het behandelde, de overeenkomst’, ontleend aan Latijn ācta ‘de behandelde dingen, openbare verhandelingen, notulen’, meervoud van āctus ‘handeling, daad; oorkonde’, het zelfstandig gebruikte voltooid deelwoord van agere ‘doen, handelen’, waaruit ageren.

stuk waarin feiten, rechtshandelingen of afspraken zijn vastgelegd, dat is opgesteld om als bewijs te dienen
Soms stelt de wet als eis dat dit door een daartoe bevoegd openbaar ambtenaar gebeurt, men spreekt dan van een authentieke akte.

De ambtenaar van de burgerlijke stand maakte de geboorteakte op.

In de notariële koopakte stond dat er een arfdienstbaarheid rust op het perceel grond van het pand.

De visser haalde zijn visakte op bij het stadhuis.


rechtszaak

samenstelling van recht en zaak met het invoegsel -s-

rechtszaken (plural)
rechtszaakje (diminutive singular)
rechtszaakjes (diminutive plural)

een geschil dat twee of meer partijen hebben over hun rechten en dat zij aan de uitspraak van een rechter onderwerpen

Ze spannen een rechtszaak aan tegen dat bedrijf.

Politiek en gokwereld spanden samen om Helmin Wiels te vermoorden. Dat beeld kwam naar voren in de rechtszaak tegen Burney F., gisteren op Curaçao. Ex-minister van Financiën, George Jamaloodin van de partij van Gerrit Schotte, de MFK, zou de grote organisator zijn. Samen met zijn halfbroer en gokbaas op het eiland, Robbie dos S.

Weblink bron
Dick Drayer
 “'Helmin Wiels vermoord door politiek en gokwereld van Curaçao'” (20-04-2017), NOS


kanton

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onderafdeling van een arrondissement’ voor het eerst aangetroffen in 1827

kantons (plural)
kantonnetje (diminutive singular)
kantonnetjes (diminutive plural)

in België een groep van gemeenten met één vredegerecht; in Nederland een sector van het gerecht die zich bezig houdt met kleine geschillen


kamer

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘vertrek’ voor het eerst aangetroffen in 1201

Afkomstig van het Middelnederlandse cāmere, uit Laatlatijn camera, ontleend aan Oudgriekse καμάρα (kamára) ‘huifwagen, gewelfde kamer’.

kamers (plural)
kamertje (diminutive singular)
kamertjes (diminutive plural)

onderdeel van een rechtsprekend orgaan dat over bepaalde zaken uitspraken doet

De meervoudige kamer bestaat uit drie rechters die gezamenlijk meer ingewikkelde zaken behandelen.


stuk

In de betekenis van ‘kapot’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1819

In de betekenis van ‘brok’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

Men moet een paard de rug niet stuk rijden.

Men moet niet te veel eisen van een ander

Op zijn stuk [blijven] staan

Zich niet laten ompraten en bij de eigen mening blijven

Van zijn stuk raken

Onzeker worden en niet meer weten wat te zeggen

Voet bij stuk houden

Niet toegeven, bij de eigen ideeën of standpunten blijven

In stukken

1. tot of bij gedeelten, in parten
2. kapot

stukken (plural)
stuks (plural)
stukje (diminutive singular)
stukjes (diminutive plural)

Uit de stukken bleek daar niets van.


kaak

In de betekenis van ‘deel van skelet waarin tanden en kiezen zitten’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285

In de betekenis van ‘schandpaal’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1340

Kiefer

het beendergestel dat de mondholte omsluit en waarin de tanden en kiezen geplaatst zijn

Schandpfahl

een houten of stenen podest, waarop de te straffen misdadigers tentoon werden gesteld

kaken (plural)
kaakje (diminutive singular)
kaakjes (diminutive plural)


default

via Middelnederlands defaulte van Engels default

vaststelling dat je niet bent verschenen bij een rechtszaak die tegen je is aangespannen

Wanneer "geïnthimeerde" echter niet in rechte was verschenen, kon impetrant van appel of reformatie default verzoeken.


consult

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘raad’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1799

Konsultation

een adviesgesprek met een arts of rechtsgeleerde

consulten (plural)
consultje (diminutive singular)
consultjes (diminutive plural)

Hij ging naar het consult dat hij had afgesproken met de arts.


fraude

via Middelnederlands fraude van Frans fraude, in de betekenis van ‘bedrog’ aangetroffen vanaf 1294

غش

bedrog of gesjoemel door valsheid in geschrifte

Britse bank kreeg boete van Britse en Amerikaanse toezichthouders voor fraude met Libor-rente

Nu zegt de staatssecretaris dat eerst moet worden onderzocht of het terecht is dat sommigen zijn verdacht van fraude met toeslagen. "In afwachting hiervan heb ik toegezegd de pauzeknop te hanteren", staat in de Kamerbrief. De Tweede Kamer had hier al op aangedrongen bij de staatssecretaris.

Weblink bron “Belastingdienst stopt met dwanginvordering bij 8500 gezinnen” (09-11-2019), NOS


huur

In de betekenis van ‘het huren; geldsom waarvoor men huurt’ voor het eerst aangetroffen in 1324

erfwoord: Middelnederlands hūre, ontwikkeld uit Oergermaans *hūzjō-, deverbatief van het w.w. *hūzjan-; zie verder huren. Evenals Nederduits Hüür, Fries hiere en Engels hire.

Miete

het tijdelijk gebruik van goederen of diensten tegen betaling


klacht

Naamwoord van handeling van klagen (met het achtervoegsel -t).

klachten (plural)
klachtje (diminutive singular)
klachtjes (diminutive plural)

Ik wil een klacht indienen tegen de luchtvaartmaatschappij.


contraventionaliseren

afgeleid van ventionaliseren met het voorvoegsel contra-

contraventionaliseerde (past)
gecontraventionaliseerd (past participle)
te contraventionaliseren (active infinitive imperfect present)
zullen contraventionaliseren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen contraventionaliseren (active infinitive imperfect future)
gecontraventionaliseerd (active infinitive perfect present short-form)
te gecontraventionaliseerd (active infinitive perfect present)
gecontraventionaliseerd zullen (active infinitive perfect future short-form)
gecontraventionaliseerd te zullen (active infinitive perfect future)
contraventionaliserend (imperfect participle)
gecontraventionaliseerd (past participle)
contraventionalisere (subjunctive)
contraventionaliseer (indicative imperfect present singular first-person)
contraventionaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
contraventionaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
contraventionaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
contraventionaliseert (indicative imperfect present singular third-person)
contraventionaliseerde (indicative imperfect past singular first-person)
contraventionaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
contraventionaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
contraventionaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
contraventionaliseerde (indicative imperfect past singular third-person)
contraventionaliseerden (indicative imperfect past plural first-person)
contraventionaliseerden (indicative imperfect past plural second-person)
contraventionaliseerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal contraventionaliseren (indicative imperfect future singular first-person)
zult contraventionaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal contraventionaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult contraventionaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal contraventionaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult contraventionaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal contraventionaliseren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen contraventionaliseren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen contraventionaliseren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen contraventionaliseren (indicative imperfect future plural third-person)
zou contraventionaliseren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou contraventionaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) contraventionaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt contraventionaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou contraventionaliseren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden contraventionaliseren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden contraventionaliseren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden contraventionaliseren (indicative imperfect conditional plural third-person)

wanbedrijven die normaal voor een correctionele rechtbank gebracht moeten worden wegens verzachtende omstandigheden verwijzen naar de politierechtbank


correctionaliseren

afgeleid van het Franse correctionaliser (met het voorvoegsel cor- en met het achtervoegsel -iseren)

correctionaliseerde (past)
gecorrectionaliseerd (past participle)
te correctionaliseren (active infinitive imperfect present)
zullen correctionaliseren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen correctionaliseren (active infinitive imperfect future)
hebben gecorrectionaliseerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gecorrectionaliseerd (active infinitive perfect present)
gecorrectionaliseerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gecorrectionaliseerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
correctionaliserend (imperfect participle)
gecorrectionaliseerd (past participle)
correctionalisere (subjunctive)
correctionaliseer (indicative imperfect present singular first-person)
correctionaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
correctionaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
correctionaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
correctionaliseert (indicative imperfect present singular third-person)
correctionaliseerde (indicative imperfect past singular first-person)
correctionaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
correctionaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
correctionaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
correctionaliseerde (indicative imperfect past singular third-person)
correctionaliseerden (indicative imperfect past plural first-person)
correctionaliseerden (indicative imperfect past plural second-person)
correctionaliseerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal correctionaliseren (indicative imperfect future singular first-person)
zult correctionaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal correctionaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult correctionaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal correctionaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult correctionaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal correctionaliseren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen correctionaliseren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen correctionaliseren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen correctionaliseren (indicative imperfect future plural third-person)
zou correctionaliseren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou correctionaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) correctionaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt correctionaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou correctionaliseren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden correctionaliseren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden correctionaliseren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden correctionaliseren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gecorrectionaliseerd (perfect present first-person)
hebt gecorrectionaliseerd (perfect present second-person)
hebt gecorrectionaliseerd (perfect present second-person)
heeft gecorrectionaliseerd (perfect present second-person)
hebt gecorrectionaliseerd (perfect present second-person)
heeft gecorrectionaliseerd (perfect present third-person)
hebben gecorrectionaliseerd (perfect present first-person)
hebben gecorrectionaliseerd (perfect present second-person)
hebben gecorrectionaliseerd (perfect present third-person)
had gecorrectionaliseerd (perfect past first-person)
had gecorrectionaliseerd (perfect past second-person)
had gecorrectionaliseerd (perfect past second-person)
hadt gecorrectionaliseerd (perfect past second-person)
had gecorrectionaliseerd (perfect past third-person)
hadden gecorrectionaliseerd (perfect past first-person)
hadden gecorrectionaliseerd (perfect past second-person)
hadden gecorrectionaliseerd (perfect past third-person)
zal gecorrectionaliseerd hebben (perfect future first-person)
zal gecorrectionaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gecorrectionaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gecorrectionaliseerd hebben (perfect future second-person)
zal gecorrectionaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gecorrectionaliseerd hebben (perfect future second-person)
zal gecorrectionaliseerd hebben (perfect future third-person)
zullen gecorrectionaliseerd hebben (perfect future first-person)
zullen gecorrectionaliseerd hebben (perfect future second-person)
zullen gecorrectionaliseerd hebben (perfect future third-person)
zou gecorrectionaliseerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gecorrectionaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecorrectionaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecorrectionaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecorrectionaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecorrectionaliseerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gecorrectionaliseerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gecorrectionaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gecorrectionaliseerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gecorrectionaliseerd (impersonal passive present imperfect)
er is gecorrectionaliseerd (impersonal passive present perfect)
er werd gecorrectionaliseerd (impersonal passive past imperfect)
er was gecorrectionaliseerd (impersonal passive past perfect)
er zal gecorrectionaliseerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gecorrectionaliseerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gecorrectionaliseerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gecorrectionaliseerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gecorrectionaliseerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gecorrectionaliseerd te worden (passive infinitive imperfect present)
gecorrectionaliseerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gecorrectionaliseerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
gecorrectionaliseerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gecorrectionaliseerd te zijn (passive infinitive perfect present)
gecorrectionaliseerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gecorrectionaliseerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word gecorrectionaliseerd (singular imperfect present first-person)
wordt gecorrectionaliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gecorrectionaliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gecorrectionaliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gecorrectionaliseerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gecorrectionaliseerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gecorrectionaliseerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gecorrectionaliseerd (singular imperfect present third-person)
werd gecorrectionaliseerd (singular imperfect past first-person)
werd gecorrectionaliseerd (singular imperfect past second-person)
werd gecorrectionaliseerd (singular imperfect past second-person)
werdt gecorrectionaliseerd (singular imperfect past second-person)
werd gecorrectionaliseerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gecorrectionaliseerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gecorrectionaliseerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gecorrectionaliseerd (singular imperfect past third-person)
zal gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gecorrectionaliseerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gecorrectionaliseerd (perfect present first-person)
bent gecorrectionaliseerd (perfect present second-person)
bent gecorrectionaliseerd (perfect present second-person)
is gecorrectionaliseerd (perfect present second-person)
zijt gecorrectionaliseerd (perfect present second-person)
is gecorrectionaliseerd (perfect present third-person)
zijn gecorrectionaliseerd (perfect present first-person)
zijn gecorrectionaliseerd (perfect present second-person)
zijn gecorrectionaliseerd (perfect present third-person)
was gecorrectionaliseerd (perfect past first-person)
was gecorrectionaliseerd (perfect past second-person)
was gecorrectionaliseerd (perfect past second-person)
waart gecorrectionaliseerd (perfect past second-person)
was gecorrectionaliseerd (perfect past third-person)
waren gecorrectionaliseerd (perfect past first-person)
waren gecorrectionaliseerd (perfect past second-person)
waren gecorrectionaliseerd (perfect past third-person)
zal gecorrectionaliseerd zijn (perfect future first-person)
zult gecorrectionaliseerd zijn (perfect future second-person)
zult gecorrectionaliseerd zijn (perfect future second-person)
zult gecorrectionaliseerd zijn (perfect future second-person)
zal gecorrectionaliseerd zijn (perfect future third-person)
zullen gecorrectionaliseerd zijn (perfect future first-person)
zullen gecorrectionaliseerd zijn (perfect future second-person)
zullen gecorrectionaliseerd zijn (perfect future third-person)
zou gecorrectionaliseerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gecorrectionaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gecorrectionaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gecorrectionaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gecorrectionaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gecorrectionaliseerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gecorrectionaliseerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gecorrectionaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gecorrectionaliseerd zijn (perfect conditional third-person)

het doorverwijzen van een beklaagde naar de correctionele rechtbank door de Raadkamer of Kamer van Inbeschuldigingstelling bij verzachtende omstandigheden


oordeel

In de betekenis van ‘mening’ voor het eerst aangetroffen in 1240

afgeleid van deel met het voorvoegsel oor-

oordelen (plural)
oordeeltje (diminutive singular)
oordeeltjes (diminutive plural)

Daarmee schuift het hof het oordeel over het werk van de inspectie door naar de bestuursrechter in Amsterdam, die op 20 januari uitspraak doet over de rechtmatigheid van het optreden van onderwijsminister Arie Slob in de Haga-zaak.

Weblink bron
Tjerk Gaulthérie van Weezel en Rik Kuiper
 “Gerechtshof brandt vingers niet aan inspectierapport over Haga Lyceum” (24 december 2019), de Volkskrant

Het Universitair Medisch Centrum Groningen is teleurgesteld over het "onbegrijpelijke" besluit om niet tot vervolging over te gaan. Het UMCG somt de ernstige gevolgen van tabaksverslaving nog eens op en zegt dat het goed zou zijn geweest als de strafrechter een oordeel had gegeven over de rol van de tabakssector.

Weblink bron “Ficq zet strijd tegen tabaksindustrie voort via gerechtshof” (22-02-2018), NOS


pupil

pupillen (plural)
pupilletje (diminutive singular)
pupilletjes (diminutive plural)


geluidsoverlast

samenstelling van geluid en overlast met het invoegsel -s-

mate van voor de bevolking door omgevingslawaai veroorzaakte hinder als bepaald met veldonderzoek

Het luidruchtige studentenfeest veroorzaakte veel geluidsoverlast in de wijde omgeving.


titel

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘opschrift, naam’ voor het eerst aangetroffen in 1291

titels (plural)
titeltje (diminutive singular)
titeltjes (diminutive plural)

juridische grond voor de overdracht van een goed

Men kan goederen onder algemene en onder bijzondere titel verkrijgen. (3:80 BW)


wed

Van Angelsaksisch weddian, Protogermaans *wadja, Indo-Europees *wadh. Cognaat met Nederlands wedden


cel

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘klein vertrek’ voor het eerst aangetroffen in 1240

calabós

een kleine ruimte waar iemand voor straf moet zitten (in een gevangenis)

բջիջ

de kleinste eenheid binnen een levend organisme waarin alle genetische informatie vervat zit

բջիջ

een zeshoekige opslagplaats in een bijenraat

cellen (plural)
celletje (diminutive singular)
celletjes (diminutive plural)

Gevangenen wonen meestal in kleine cellen.

Wellicht geen zelfmoord, corrupte politie, smerige cellen.

Suzanne Vermeer
 “All-inclusive” (2006), A. W. Bruna Uitgevers B. V. , Utrecht , ISBN 90-229-9182-2

Hij moet een jaar de cel in.


rederij

Naamwoord van handeling van het verouderde werkwoord reden met het achtervoegsel -erij of afgeleid van reder met het achtervoegsel -ij

rederijen (plural)
rederijtje (diminutive singular)
rederijtjes (diminutive plural)

een rechtspersoon welke eigenaar is van één of meerdere schepen


genocide

Leenwoord van Engels genocide, in de betekenis van ‘uitroeiing van een volk’ aangetroffen vanaf 1945 (zie vindplaats hieronder)

"een van de volgende handelingen, gepleegd met de bedoeling om een nationale, etnische, godsdienstige groep, dan wel een groep, behorende tot een bepaald ras, geheel of gedeeltelijk als zodanig te vernietigen: het doden van leden van de groep; het toebrengen van ernstig lichamelijk of geestelijk letsel aan leden van de groep; het opzettelijk aan de groep opleggen van levensvoorwaarden die gericht zijn op haar gehele of gedeeltelijke lichamelijke vernietiging; het nemen van maatregelen, bedoeld om geboorten binnen de groep te voorkomen en het gewelddadig overbrengen van kinderen van de groep naar een andere groep." (definitie uit Verdrag inzake de voorkoming en de bestraffing van genocide van de Verenigde Naties uit 1948)


jurist

Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘rechtsgeleerde’ voor het eerst aangetroffen in 1401

afgeleid van Latijnse 'ius' (recht) met het achtervoegsel -ist

Jurist

een deskundige op het gebied van rechtsleer

juristen (plural)
juristje (diminutive singular)
juristjes (diminutive plural)

En dat kwam heel goed uit omdat ze jurist was en een heleboel vragen had die de andere kameraden waarschijnlijk niet zo interessant vonden.

Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)
 “1968, De grote eeuw deel 7” (2017), Uitgeverij Prometheus , ISBN 9789044633535


rechtsgeleerde

samenstelling van recht en geleerde met het invoegsel -s-

rechtsgeleerden (plural)
rechtsgeleerdetje (diminutive singular)
rechtsgeleerdetjes (diminutive plural)


misbruik

Uit Middelnederlands mesbruuc, misbruuc, misbruyck, een puristische leenvertaling naast de oudere ontlening mesuus “misdrijf” aan Oudfrans mesus (=mod. Frans mésus “verkeerd, slecht gebruik”).

De formatie is vergelijkbaar met Duits miszbrauch (= mod. spell. Missbrauch), vertaald uit Latijn abusus.

misbruiken (plural)
misbruikje (diminutive singular)
misbruikjes (diminutive plural)

mishandeling en uitbuiting (van personen)

Vijftien jaar na het misbruik laat hij zich opnemen in een afkickkliniek in Zuid-Afrika. In de ontwenningskliniek komt het seksueel misbruik aan het licht. Eind 2015 doet hij alsnog aangifte tegen zijn voormalige coach.

Weblink bron “Turncoach Gerrit Beltman: Ik mishandelde en vernederde jonge turnsters om medailles te winnen” (25 juli 2020) op trouw.nl

Deze volkeren volgden hier in zekerlyk de zeden der Lacedemoners, die gewoon waeren hunne dieven te pryzen en het stelen voor eene konst hielden, gelyk hier vooren gezeyd is. Zy waeren afgoden-dienaeren, en daerom is het min te verwonderen dat hunne staetkunde dit misbruyk begunstigde; maer dat dit rooven in zommige gewesten van hun land nog plaets gehad heeft lang naer dat zy tot het christen geloof bekeerd.

Dit Tucht-huys … om de misbruycken der boosaerdige menschen te tuchtigen,

Dirck van Bleyswijck Ez.
 “Beschryvinge der Stadt Delft. Voor-af met een korte Beschrijvinge van Delflandt” (1667), Arnold Bon, Delft, p. 540.


citer

Leenwoord uit het Latijn citāre "(op)roepen"


medeplichtig

In de betekenis van ‘opzettelijk behulpzaam bij een misdrijf’ voor het eerst aangetroffen in 1558

samenstelling 'mede' ook en Middelnederlands 'plichtig' schuldig

Samenstellende afleiding van mede en de stam van plegen met het achtervoegsel -ig

accessory

bewust bijgedragen hebbend tot een wandaad

medeplichtiger (uninflected comparative)
medeplichtigst (uninflected superlative)
medeplichtige (inflected positive)
medeplichtigere (inflected comparative)
medeplichtigste (inflected superlative)
medeplichtigs (partitive positive)
medeplichtigers (partitive comparative)

bewust bijgedragen hebbend tot een bepaalde wandaad

De aan berovingen medeplichtige man werd veroordeeld tot vijf jaar gevangenis.


eerlijk

erfwoord via Middelnederlands eerlijc "braaf" van Oudnederlands erlik "respectabel", in de betekenis van ‘respectabel’ aangetroffen vanaf 901, op te vatten als afgeleid van eer met het achtervoegsel -lijk

eerlijker (uninflected comparative)
eerlijkst (uninflected superlative)
eerlijke (inflected positive)
eerlijkere (inflected comparative)
eerlijkste (inflected superlative)
eerlijks (partitive positive)
eerlijkers (partitive comparative)

Wees eerlijk en vertel de waarheid!


witteboordencriminaliteit

Samenstelling van witte, boord en criminaliteit met het invoegsel -en-

criminaliteit die gepleegd wordt door personen uit hogere milieus (zoals advocaten, bankiers, managers en notarissen)

Vaak vinden mensen witteboordencriminaliteit nog erger dan gewone criminaliteit.