demobiliseren

afgeleid van het Franse démobiliser (met het voorvoegsel de- en met het achtervoegsel -iseren)

demobiliseerde (past)
gedemobiliseerd (past participle)
te demobiliseren (active infinitive imperfect present)
zullen demobiliseren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen demobiliseren (active infinitive imperfect future)
hebben gedemobiliseerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gedemobiliseerd (active infinitive perfect present)
gedemobiliseerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gedemobiliseerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
demobiliserend (imperfect participle)
gedemobiliseerd (past participle)
demobilisere (subjunctive)
demobiliseer (indicative imperfect present singular first-person)
demobiliseert (indicative imperfect present singular second-person)
demobiliseert (indicative imperfect present singular second-person)
demobiliseert (indicative imperfect present singular second-person)
demobiliseert (indicative imperfect present singular third-person)
demobiliseerde (indicative imperfect past singular first-person)
demobiliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
demobiliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
demobiliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
demobiliseerde (indicative imperfect past singular third-person)
demobiliseerden (indicative imperfect past plural first-person)
demobiliseerden (indicative imperfect past plural second-person)
demobiliseerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal demobiliseren (indicative imperfect future singular first-person)
zult demobiliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal demobiliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult demobiliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal demobiliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult demobiliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal demobiliseren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen demobiliseren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen demobiliseren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen demobiliseren (indicative imperfect future plural third-person)
zou demobiliseren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou demobiliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) demobiliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt demobiliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou demobiliseren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden demobiliseren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden demobiliseren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden demobiliseren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gedemobiliseerd (perfect present first-person)
hebt gedemobiliseerd (perfect present second-person)
hebt gedemobiliseerd (perfect present second-person)
heeft gedemobiliseerd (perfect present second-person)
hebt gedemobiliseerd (perfect present second-person)
heeft gedemobiliseerd (perfect present third-person)
hebben gedemobiliseerd (perfect present first-person)
hebben gedemobiliseerd (perfect present second-person)
hebben gedemobiliseerd (perfect present third-person)
had gedemobiliseerd (perfect past first-person)
had gedemobiliseerd (perfect past second-person)
had gedemobiliseerd (perfect past second-person)
hadt gedemobiliseerd (perfect past second-person)
had gedemobiliseerd (perfect past third-person)
hadden gedemobiliseerd (perfect past first-person)
hadden gedemobiliseerd (perfect past second-person)
hadden gedemobiliseerd (perfect past third-person)
zal gedemobiliseerd hebben (perfect future first-person)
zal gedemobiliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedemobiliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedemobiliseerd hebben (perfect future second-person)
zal gedemobiliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedemobiliseerd hebben (perfect future second-person)
zal gedemobiliseerd hebben (perfect future third-person)
zullen gedemobiliseerd hebben (perfect future first-person)
zullen gedemobiliseerd hebben (perfect future second-person)
zullen gedemobiliseerd hebben (perfect future third-person)
zou gedemobiliseerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gedemobiliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedemobiliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedemobiliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedemobiliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedemobiliseerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gedemobiliseerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gedemobiliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gedemobiliseerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gedemobiliseerd (impersonal passive present imperfect)
er is gedemobiliseerd (impersonal passive present perfect)
er werd gedemobiliseerd (impersonal passive past imperfect)
er was gedemobiliseerd (impersonal passive past perfect)
er zal gedemobiliseerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gedemobiliseerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gedemobiliseerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gedemobiliseerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gedemobiliseerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gedemobiliseerd te worden (passive infinitive imperfect present)
gedemobiliseerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gedemobiliseerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
gedemobiliseerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gedemobiliseerd te zijn (passive infinitive perfect present)
gedemobiliseerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gedemobiliseerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word gedemobiliseerd (singular imperfect present first-person)
wordt gedemobiliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedemobiliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedemobiliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedemobiliseerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gedemobiliseerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gedemobiliseerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gedemobiliseerd (singular imperfect present third-person)
werd gedemobiliseerd (singular imperfect past first-person)
werd gedemobiliseerd (singular imperfect past second-person)
werd gedemobiliseerd (singular imperfect past second-person)
werdt gedemobiliseerd (singular imperfect past second-person)
werd gedemobiliseerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gedemobiliseerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gedemobiliseerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gedemobiliseerd (singular imperfect past third-person)
zal gedemobiliseerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gedemobiliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gedemobiliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gedemobiliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gedemobiliseerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gedemobiliseerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gedemobiliseerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gedemobiliseerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gedemobiliseerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gedemobiliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gedemobiliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gedemobiliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gedemobiliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gedemobiliseerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gedemobiliseerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gedemobiliseerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gedemobiliseerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gedemobiliseerd (perfect present first-person)
bent gedemobiliseerd (perfect present second-person)
bent gedemobiliseerd (perfect present second-person)
is gedemobiliseerd (perfect present second-person)
zijt gedemobiliseerd (perfect present second-person)
is gedemobiliseerd (perfect present third-person)
zijn gedemobiliseerd (perfect present first-person)
zijn gedemobiliseerd (perfect present second-person)
zijn gedemobiliseerd (perfect present third-person)
was gedemobiliseerd (perfect past first-person)
was gedemobiliseerd (perfect past second-person)
was gedemobiliseerd (perfect past second-person)
waart gedemobiliseerd (perfect past second-person)
was gedemobiliseerd (perfect past third-person)
waren gedemobiliseerd (perfect past first-person)
waren gedemobiliseerd (perfect past second-person)
waren gedemobiliseerd (perfect past third-person)
zal gedemobiliseerd zijn (perfect future first-person)
zult gedemobiliseerd zijn (perfect future second-person)
zult gedemobiliseerd zijn (perfect future second-person)
zult gedemobiliseerd zijn (perfect future second-person)
zal gedemobiliseerd zijn (perfect future third-person)
zullen gedemobiliseerd zijn (perfect future first-person)
zullen gedemobiliseerd zijn (perfect future second-person)
zullen gedemobiliseerd zijn (perfect future third-person)
zou gedemobiliseerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gedemobiliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gedemobiliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gedemobiliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gedemobiliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gedemobiliseerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gedemobiliseerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gedemobiliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gedemobiliseerd zijn (perfect conditional third-person)


denationalisatie

Naamwoord van handeling van nationaliseren met het voorvoegsel de- en met het achtervoegsel -atie


denationalisering

Naamwoord van handeling van nationaliseren met het voorvoegsel de- en met het achtervoegsel -ing


denationaliseren

afgeleid van nationaliseren met het voorvoegsel de-

afgeleid van het Franse dénationaliser (met het voorvoegsel de- en met het achtervoegsel -iseren)

denationaliseerde (past)
gedenationaliseerd (past participle)
te denationaliseren (active infinitive imperfect present)
zullen denationaliseren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen denationaliseren (active infinitive imperfect future)
hebben gedenationaliseerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gedenationaliseerd (active infinitive perfect present)
gedenationaliseerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gedenationaliseerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
denationaliserend (imperfect participle)
gedenationaliseerd (past participle)
denationalisere (subjunctive)
denationaliseer (indicative imperfect present singular first-person)
denationaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
denationaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
denationaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
denationaliseert (indicative imperfect present singular third-person)
denationaliseerde (indicative imperfect past singular first-person)
denationaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
denationaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
denationaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
denationaliseerde (indicative imperfect past singular third-person)
denationaliseerden (indicative imperfect past plural first-person)
denationaliseerden (indicative imperfect past plural second-person)
denationaliseerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal denationaliseren (indicative imperfect future singular first-person)
zult denationaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal denationaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult denationaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal denationaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult denationaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal denationaliseren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen denationaliseren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen denationaliseren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen denationaliseren (indicative imperfect future plural third-person)
zou denationaliseren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou denationaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) denationaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt denationaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou denationaliseren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden denationaliseren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden denationaliseren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden denationaliseren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gedenationaliseerd (perfect present first-person)
hebt gedenationaliseerd (perfect present second-person)
hebt gedenationaliseerd (perfect present second-person)
heeft gedenationaliseerd (perfect present second-person)
hebt gedenationaliseerd (perfect present second-person)
heeft gedenationaliseerd (perfect present third-person)
hebben gedenationaliseerd (perfect present first-person)
hebben gedenationaliseerd (perfect present second-person)
hebben gedenationaliseerd (perfect present third-person)
had gedenationaliseerd (perfect past first-person)
had gedenationaliseerd (perfect past second-person)
had gedenationaliseerd (perfect past second-person)
hadt gedenationaliseerd (perfect past second-person)
had gedenationaliseerd (perfect past third-person)
hadden gedenationaliseerd (perfect past first-person)
hadden gedenationaliseerd (perfect past second-person)
hadden gedenationaliseerd (perfect past third-person)
zal gedenationaliseerd hebben (perfect future first-person)
zal gedenationaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedenationaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedenationaliseerd hebben (perfect future second-person)
zal gedenationaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedenationaliseerd hebben (perfect future second-person)
zal gedenationaliseerd hebben (perfect future third-person)
zullen gedenationaliseerd hebben (perfect future first-person)
zullen gedenationaliseerd hebben (perfect future second-person)
zullen gedenationaliseerd hebben (perfect future third-person)
zou gedenationaliseerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gedenationaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedenationaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedenationaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedenationaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedenationaliseerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gedenationaliseerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gedenationaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gedenationaliseerd hebben (perfect conditional third-person)


denaturaliseren

afgeleid van het Franse dénaturaliser (met het voorvoegsel de- en met het achtervoegsel -iseren)

denaturaliseerde (past)
gedenaturaliseerd (past participle)
te denaturaliseren (active infinitive imperfect present)
zullen denaturaliseren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen denaturaliseren (active infinitive imperfect future)
hebben gedenaturaliseerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gedenaturaliseerd (active infinitive perfect present)
gedenaturaliseerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gedenaturaliseerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
denaturaliserend (imperfect participle)
gedenaturaliseerd (past participle)
denaturalisere (subjunctive)
denaturaliseer (indicative imperfect present singular first-person)
denaturaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
denaturaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
denaturaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
denaturaliseert (indicative imperfect present singular third-person)
denaturaliseerde (indicative imperfect past singular first-person)
denaturaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
denaturaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
denaturaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
denaturaliseerde (indicative imperfect past singular third-person)
denaturaliseerden (indicative imperfect past plural first-person)
denaturaliseerden (indicative imperfect past plural second-person)
denaturaliseerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal denaturaliseren (indicative imperfect future singular first-person)
zult denaturaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal denaturaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult denaturaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal denaturaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult denaturaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal denaturaliseren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen denaturaliseren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen denaturaliseren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen denaturaliseren (indicative imperfect future plural third-person)
zou denaturaliseren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou denaturaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) denaturaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt denaturaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou denaturaliseren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden denaturaliseren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden denaturaliseren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden denaturaliseren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gedenaturaliseerd (perfect present first-person)
hebt gedenaturaliseerd (perfect present second-person)
hebt gedenaturaliseerd (perfect present second-person)
heeft gedenaturaliseerd (perfect present second-person)
hebt gedenaturaliseerd (perfect present second-person)
heeft gedenaturaliseerd (perfect present third-person)
hebben gedenaturaliseerd (perfect present first-person)
hebben gedenaturaliseerd (perfect present second-person)
hebben gedenaturaliseerd (perfect present third-person)
had gedenaturaliseerd (perfect past first-person)
had gedenaturaliseerd (perfect past second-person)
had gedenaturaliseerd (perfect past second-person)
hadt gedenaturaliseerd (perfect past second-person)
had gedenaturaliseerd (perfect past third-person)
hadden gedenaturaliseerd (perfect past first-person)
hadden gedenaturaliseerd (perfect past second-person)
hadden gedenaturaliseerd (perfect past third-person)
zal gedenaturaliseerd hebben (perfect future first-person)
zal gedenaturaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedenaturaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedenaturaliseerd hebben (perfect future second-person)
zal gedenaturaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedenaturaliseerd hebben (perfect future second-person)
zal gedenaturaliseerd hebben (perfect future third-person)
zullen gedenaturaliseerd hebben (perfect future first-person)
zullen gedenaturaliseerd hebben (perfect future second-person)
zullen gedenaturaliseerd hebben (perfect future third-person)
zou gedenaturaliseerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gedenaturaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedenaturaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedenaturaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedenaturaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedenaturaliseerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gedenaturaliseerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gedenaturaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gedenaturaliseerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gedenaturaliseerd (impersonal passive present imperfect)
er is gedenaturaliseerd (impersonal passive present perfect)
er werd gedenaturaliseerd (impersonal passive past imperfect)
er was gedenaturaliseerd (impersonal passive past perfect)
er zal gedenaturaliseerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gedenaturaliseerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gedenaturaliseerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gedenaturaliseerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gedenaturaliseerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gedenaturaliseerd te worden (passive infinitive imperfect present)
gedenaturaliseerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gedenaturaliseerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
gedenaturaliseerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gedenaturaliseerd te zijn (passive infinitive perfect present)
gedenaturaliseerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gedenaturaliseerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word gedenaturaliseerd (singular imperfect present first-person)
wordt gedenaturaliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedenaturaliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedenaturaliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedenaturaliseerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gedenaturaliseerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gedenaturaliseerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gedenaturaliseerd (singular imperfect present third-person)
werd gedenaturaliseerd (singular imperfect past first-person)
werd gedenaturaliseerd (singular imperfect past second-person)
werd gedenaturaliseerd (singular imperfect past second-person)
werdt gedenaturaliseerd (singular imperfect past second-person)
werd gedenaturaliseerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gedenaturaliseerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gedenaturaliseerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gedenaturaliseerd (singular imperfect past third-person)
zal gedenaturaliseerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gedenaturaliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gedenaturaliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gedenaturaliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gedenaturaliseerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gedenaturaliseerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gedenaturaliseerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gedenaturaliseerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gedenaturaliseerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gedenaturaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gedenaturaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gedenaturaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gedenaturaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gedenaturaliseerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gedenaturaliseerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gedenaturaliseerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gedenaturaliseerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gedenaturaliseerd (perfect present first-person)
bent gedenaturaliseerd (perfect present second-person)
bent gedenaturaliseerd (perfect present second-person)
is gedenaturaliseerd (perfect present second-person)
zijt gedenaturaliseerd (perfect present second-person)
is gedenaturaliseerd (perfect present third-person)
zijn gedenaturaliseerd (perfect present first-person)
zijn gedenaturaliseerd (perfect present second-person)
zijn gedenaturaliseerd (perfect present third-person)
was gedenaturaliseerd (perfect past first-person)
was gedenaturaliseerd (perfect past second-person)
was gedenaturaliseerd (perfect past second-person)
waart gedenaturaliseerd (perfect past second-person)
was gedenaturaliseerd (perfect past third-person)
waren gedenaturaliseerd (perfect past first-person)
waren gedenaturaliseerd (perfect past second-person)
waren gedenaturaliseerd (perfect past third-person)
zal gedenaturaliseerd zijn (perfect future first-person)
zult gedenaturaliseerd zijn (perfect future second-person)
zult gedenaturaliseerd zijn (perfect future second-person)
zult gedenaturaliseerd zijn (perfect future second-person)
zal gedenaturaliseerd zijn (perfect future third-person)
zullen gedenaturaliseerd zijn (perfect future first-person)
zullen gedenaturaliseerd zijn (perfect future second-person)
zullen gedenaturaliseerd zijn (perfect future third-person)
zou gedenaturaliseerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gedenaturaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gedenaturaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gedenaturaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gedenaturaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gedenaturaliseerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gedenaturaliseerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gedenaturaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gedenaturaliseerd zijn (perfect conditional third-person)


depenaliseren

afgeleid van het Franse dépénaliser (met het voorvoegsel de- en met het achtervoegsel -iseren)

depenaliseerde (past)
gedepenaliseerd (past participle)
te depenaliseren (active infinitive imperfect present)
zullen depenaliseren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen depenaliseren (active infinitive imperfect future)
hebben gedepenaliseerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gedepenaliseerd (active infinitive perfect present)
gedepenaliseerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gedepenaliseerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
depenaliserend (imperfect participle)
gedepenaliseerd (past participle)
depenalisere (subjunctive)
depenaliseer (indicative imperfect present singular first-person)
depenaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
depenaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
depenaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
depenaliseert (indicative imperfect present singular third-person)
depenaliseerde (indicative imperfect past singular first-person)
depenaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
depenaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
depenaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
depenaliseerde (indicative imperfect past singular third-person)
depenaliseerden (indicative imperfect past plural first-person)
depenaliseerden (indicative imperfect past plural second-person)
depenaliseerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal depenaliseren (indicative imperfect future singular first-person)
zult depenaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal depenaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult depenaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal depenaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult depenaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal depenaliseren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen depenaliseren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen depenaliseren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen depenaliseren (indicative imperfect future plural third-person)
zou depenaliseren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou depenaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) depenaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt depenaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou depenaliseren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden depenaliseren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden depenaliseren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden depenaliseren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gedepenaliseerd (perfect present first-person)
hebt gedepenaliseerd (perfect present second-person)
hebt gedepenaliseerd (perfect present second-person)
heeft gedepenaliseerd (perfect present second-person)
hebt gedepenaliseerd (perfect present second-person)
heeft gedepenaliseerd (perfect present third-person)
hebben gedepenaliseerd (perfect present first-person)
hebben gedepenaliseerd (perfect present second-person)
hebben gedepenaliseerd (perfect present third-person)
had gedepenaliseerd (perfect past first-person)
had gedepenaliseerd (perfect past second-person)
had gedepenaliseerd (perfect past second-person)
hadt gedepenaliseerd (perfect past second-person)
had gedepenaliseerd (perfect past third-person)
hadden gedepenaliseerd (perfect past first-person)
hadden gedepenaliseerd (perfect past second-person)
hadden gedepenaliseerd (perfect past third-person)
zal gedepenaliseerd hebben (perfect future first-person)
zal gedepenaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedepenaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedepenaliseerd hebben (perfect future second-person)
zal gedepenaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedepenaliseerd hebben (perfect future second-person)
zal gedepenaliseerd hebben (perfect future third-person)
zullen gedepenaliseerd hebben (perfect future first-person)
zullen gedepenaliseerd hebben (perfect future second-person)
zullen gedepenaliseerd hebben (perfect future third-person)
zou gedepenaliseerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gedepenaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedepenaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedepenaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedepenaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedepenaliseerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gedepenaliseerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gedepenaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gedepenaliseerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gedepenaliseerd (impersonal passive present imperfect)
er is gedepenaliseerd (impersonal passive present perfect)
er werd gedepenaliseerd (impersonal passive past imperfect)
er was gedepenaliseerd (impersonal passive past perfect)
er zal gedepenaliseerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gedepenaliseerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gedepenaliseerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gedepenaliseerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gedepenaliseerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gedepenaliseerd te worden (passive infinitive imperfect present)
gedepenaliseerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gedepenaliseerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
gedepenaliseerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gedepenaliseerd te zijn (passive infinitive perfect present)
gedepenaliseerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gedepenaliseerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word gedepenaliseerd (singular imperfect present first-person)
wordt gedepenaliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedepenaliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedepenaliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedepenaliseerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gedepenaliseerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gedepenaliseerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gedepenaliseerd (singular imperfect present third-person)
werd gedepenaliseerd (singular imperfect past first-person)
werd gedepenaliseerd (singular imperfect past second-person)
werd gedepenaliseerd (singular imperfect past second-person)
werdt gedepenaliseerd (singular imperfect past second-person)
werd gedepenaliseerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gedepenaliseerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gedepenaliseerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gedepenaliseerd (singular imperfect past third-person)
zal gedepenaliseerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gedepenaliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gedepenaliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gedepenaliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gedepenaliseerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gedepenaliseerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gedepenaliseerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gedepenaliseerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gedepenaliseerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gedepenaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gedepenaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gedepenaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gedepenaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gedepenaliseerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gedepenaliseerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gedepenaliseerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gedepenaliseerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gedepenaliseerd (perfect present first-person)
bent gedepenaliseerd (perfect present second-person)
bent gedepenaliseerd (perfect present second-person)
is gedepenaliseerd (perfect present second-person)
zijt gedepenaliseerd (perfect present second-person)
is gedepenaliseerd (perfect present third-person)
zijn gedepenaliseerd (perfect present first-person)
zijn gedepenaliseerd (perfect present second-person)
zijn gedepenaliseerd (perfect present third-person)
was gedepenaliseerd (perfect past first-person)
was gedepenaliseerd (perfect past second-person)
was gedepenaliseerd (perfect past second-person)
waart gedepenaliseerd (perfect past second-person)
was gedepenaliseerd (perfect past third-person)
waren gedepenaliseerd (perfect past first-person)
waren gedepenaliseerd (perfect past second-person)
waren gedepenaliseerd (perfect past third-person)
zal gedepenaliseerd zijn (perfect future first-person)
zult gedepenaliseerd zijn (perfect future second-person)
zult gedepenaliseerd zijn (perfect future second-person)
zult gedepenaliseerd zijn (perfect future second-person)
zal gedepenaliseerd zijn (perfect future third-person)
zullen gedepenaliseerd zijn (perfect future first-person)
zullen gedepenaliseerd zijn (perfect future second-person)
zullen gedepenaliseerd zijn (perfect future third-person)
zou gedepenaliseerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gedepenaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gedepenaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gedepenaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gedepenaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gedepenaliseerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gedepenaliseerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gedepenaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gedepenaliseerd zijn (perfect conditional third-person)

een strafbaar feit uit het strafrecht halen


penaliseren

afgeleid van het Franse pénaliser met het achtervoegsel -iseren

penaliseerde (past)
gepenaliseerd (past participle)
te penaliseren (active infinitive imperfect present)
zullen penaliseren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen penaliseren (active infinitive imperfect future)
hebben gepenaliseerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gepenaliseerd (active infinitive perfect present)
gepenaliseerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gepenaliseerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
penaliserend (imperfect participle)
gepenaliseerd (past participle)
penalisere (subjunctive)
penaliseer (indicative imperfect present singular first-person)
penaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
penaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
penaliseert (indicative imperfect present singular second-person)
penaliseert (indicative imperfect present singular third-person)
penaliseerde (indicative imperfect past singular first-person)
penaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
penaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
penaliseerde (indicative imperfect past singular second-person)
penaliseerde (indicative imperfect past singular third-person)
penaliseerden (indicative imperfect past plural first-person)
penaliseerden (indicative imperfect past plural second-person)
penaliseerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal penaliseren (indicative imperfect future singular first-person)
zult penaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal penaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult penaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal penaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult penaliseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal penaliseren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen penaliseren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen penaliseren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen penaliseren (indicative imperfect future plural third-person)
zou penaliseren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou penaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) penaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt penaliseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou penaliseren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden penaliseren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden penaliseren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden penaliseren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gepenaliseerd (perfect present first-person)
hebt gepenaliseerd (perfect present second-person)
hebt gepenaliseerd (perfect present second-person)
heeft gepenaliseerd (perfect present second-person)
hebt gepenaliseerd (perfect present second-person)
heeft gepenaliseerd (perfect present third-person)
hebben gepenaliseerd (perfect present first-person)
hebben gepenaliseerd (perfect present second-person)
hebben gepenaliseerd (perfect present third-person)
had gepenaliseerd (perfect past first-person)
had gepenaliseerd (perfect past second-person)
had gepenaliseerd (perfect past second-person)
hadt gepenaliseerd (perfect past second-person)
had gepenaliseerd (perfect past third-person)
hadden gepenaliseerd (perfect past first-person)
hadden gepenaliseerd (perfect past second-person)
hadden gepenaliseerd (perfect past third-person)
zal gepenaliseerd hebben (perfect future first-person)
zal gepenaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gepenaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gepenaliseerd hebben (perfect future second-person)
zal gepenaliseerd hebben (perfect future second-person)
zult gepenaliseerd hebben (perfect future second-person)
zal gepenaliseerd hebben (perfect future third-person)
zullen gepenaliseerd hebben (perfect future first-person)
zullen gepenaliseerd hebben (perfect future second-person)
zullen gepenaliseerd hebben (perfect future third-person)
zou gepenaliseerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gepenaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gepenaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepenaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepenaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gepenaliseerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gepenaliseerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gepenaliseerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gepenaliseerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gepenaliseerd (impersonal passive present imperfect)
er is gepenaliseerd (impersonal passive present perfect)
er werd gepenaliseerd (impersonal passive past imperfect)
er was gepenaliseerd (impersonal passive past perfect)
er zal gepenaliseerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gepenaliseerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gepenaliseerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gepenaliseerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gepenaliseerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gepenaliseerd te worden (passive infinitive imperfect present)
gepenaliseerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gepenaliseerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future)
gepenaliseerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gepenaliseerd te zijn (passive infinitive perfect present)
gepenaliseerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gepenaliseerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future)
word gepenaliseerd (singular imperfect present first-person)
wordt gepenaliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gepenaliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gepenaliseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gepenaliseerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gepenaliseerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gepenaliseerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gepenaliseerd (singular imperfect present third-person)
werd gepenaliseerd (singular imperfect past first-person)
werd gepenaliseerd (singular imperfect past second-person)
werd gepenaliseerd (singular imperfect past second-person)
werdt gepenaliseerd (singular imperfect past second-person)
werd gepenaliseerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gepenaliseerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gepenaliseerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gepenaliseerd (singular imperfect past third-person)
zal gepenaliseerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gepenaliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gepenaliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gepenaliseerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gepenaliseerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gepenaliseerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gepenaliseerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gepenaliseerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gepenaliseerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gepenaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gepenaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gepenaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gepenaliseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gepenaliseerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gepenaliseerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gepenaliseerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gepenaliseerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gepenaliseerd (perfect present first-person)
bent gepenaliseerd (perfect present second-person)
bent gepenaliseerd (perfect present second-person)
is gepenaliseerd (perfect present second-person)
zijt gepenaliseerd (perfect present second-person)
is gepenaliseerd (perfect present third-person)
zijn gepenaliseerd (perfect present first-person)
zijn gepenaliseerd (perfect present second-person)
zijn gepenaliseerd (perfect present third-person)
was gepenaliseerd (perfect past first-person)
was gepenaliseerd (perfect past second-person)
was gepenaliseerd (perfect past second-person)
waart gepenaliseerd (perfect past second-person)
was gepenaliseerd (perfect past third-person)
waren gepenaliseerd (perfect past first-person)
waren gepenaliseerd (perfect past second-person)
waren gepenaliseerd (perfect past third-person)
zal gepenaliseerd zijn (perfect future first-person)
zult gepenaliseerd zijn (perfect future second-person)
zult gepenaliseerd zijn (perfect future second-person)
zult gepenaliseerd zijn (perfect future second-person)
zal gepenaliseerd zijn (perfect future third-person)
zullen gepenaliseerd zijn (perfect future first-person)
zullen gepenaliseerd zijn (perfect future second-person)
zullen gepenaliseerd zijn (perfect future third-person)
zou gepenaliseerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gepenaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gepenaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gepenaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gepenaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gepenaliseerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gepenaliseerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gepenaliseerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gepenaliseerd zijn (perfect conditional third-person)


verbintenis

In de betekenis van ‘rechtsbetrekking waardoor over en weer rechten en verplichtingen ontstaan’ voor het eerst aangetroffen in 1299.

Naamwoord van handeling van verbinden met het achtervoegsel -enis; Middelnederlands verbintenisse, naast verbontenisse, verbuntenisse.

Schuldverhältnis

twee-personen-verhouding waarbij de ene tot een prestatie gerechtigd, de andere tot dezelfde verplicht is

verbintenissen (plural)
verbintenisje (diminutive singular)
verbintenisjes (diminutive plural)

vermogensrechtelijke rechtsbetrekking tussen twee personen, krachtens welke de presteerder (schuldenaar) een bepaalde prestatie (doen of nalaten) verschuldigd is aan de andere partij (schuldeiser)


triptiek

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘drieluik’ voor het eerst aangetroffen in 1862

afgeleid van het Griekse 'triptychon' -> 'ptuchè' (vouw) met het voorvoegsel tri-

triptieken (plural)
triptiekje (diminutive singular)
triptiekjes (diminutive plural)


zekerheidswetgeving

samenstelling van zekerheid en wetgeving met het invoegsel -s-

zekerheidswetgevingen (plural)
zekerheidswetgevinkje (diminutive singular)
zekerheidswetgevinkjes (diminutive plural)

wetgeving die bedoeld is om mensen zekerheid van bestaan te geven.


mande

zn: van Oudfries manda / monda
ww: man ww met de uitgang -de


decreet

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verordening’ voor het eerst aangetroffen in 1240

verordening van overheidswege zonder inmenging van het parlement, in Nederland noemen we dit een Koninklijk Besluit.

De avondklok is per decreet ingevoerd

wet uitgevaardigd door een van de Belgische gewesten of gemeenschappen


onteigening

Naamwoord van handeling van onteigenen met het achtervoegsel -ing

onteigeningen (plural)
onteigeningetje (diminutive singular)
onteigeningetjes (diminutive plural)

handeling, al of niet gerechtelijk, waarbij een zaak tot het eigendom van iemand anders gemaakt wordt


huwelijkspolitiek

samenstelling van huwelijk en politiek met het invoegsel -s-

beleid ten aanzien van het sluiten van huwelijken, bijvoorbeeld om de macht van een familie te behouden of uit te breiden

Doorgaans werkte de huwelijkspolitiek goed. Bruid en bruidegom waren vrijwel altijd afkomstig uit dezelfde sociale klasse.

“Het huwelijk in de Gouden Eeuw” (2012-05), Historisch Nieuwblad


beroepsmatig

Afgeleid van het zelfstandig naamwoord beroep met het invoegsel -s- en met het achtervoegsel -matig

beroepsmatiger (uninflected comparative)
beroepsmatigst (uninflected superlative)
beroepsmatige (inflected positive)
beroepsmatigere (inflected comparative)
beroepsmatigste (inflected superlative)
beroepsmatigs (partitive positive)
beroepsmatigers (partitive comparative)

ter uitvoering van iemands werk, in het kader van iemands ambt


zendvergunning

zendvergunningen (plural)
zendvergunninkje (diminutive singular)
zendvergunninkjes (diminutive plural)

schriftelijke toestemming van of vanwege de overheid om radio- of televisieprogramma's te mogen uitzenden

Hij had de zendvergunning twee maanden geleden aangevraagd.


beleidsvrijheid

samenstelling van beleid en vrijheid met het invoegsel -s-

vrijheid van een bestuursorgaan om — na afweging van belangen — af te zien van het gebruik van een bepaalde bevoegdheid, bijvoorbeeld door te besluiten geen vergunning te verlenen; situatie waarin de wet niet voorschrijft wanneer een bevoegdheid tot een bepaalde rechtshandeling van een bestuursorgaan moet leiden

Als bestuurders vrijheid hebben bij de uitvoering, dan geeft die beleidsvrijheid ook ruimte voor politiek. Politiek en bestuur kunnen dus niet zonder meer gescheiden worden.


rechtspersoon

samenstelling van recht en persoon met het invoegsel -s-

juristische Person

groepering van goederen of natuurlijke personen die kan deelnemen aan het rechtsverkeer

rechtspersonen (plural)
rechtspersoontje (diminutive singular)
rechtspersoontjes (diminutive plural)

een zelfstandig vermogen of een collectief met eigen autonomie dat als rechtssubject kan deelnemen aan het rechtsverkeer behept met rechten en plichten, maar zelfstandige rechtshandelingen niet kan verrichten

„Daarbij treedt de Staat dan op als zedelijk lichaam, als rechtspersoon, gelijk ieder ander rechtssubject...”


rechtens

in overeenstemming met het recht, volgens het recht


wetsartikel

samenstelling van wet en artikel met het invoegsel -s-

wetsartikelen (plural)
wetsartikels (plural)
wetsartikeltje (diminutive singular)
wetsartikeltjes (diminutive plural)

Het Tweede Kamerlid stelde voor het wetsartikel te wijzigen.


BUPO

ICCPR

internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten


toerekeningsvatbaar

samenstelling van toerekening en vatbaar met het invoegsel -s-

toerekeningsvatbaarder (uninflected comparative)
toerekeningsvatbaarst (uninflected superlative)
toerekeningsvatbare (inflected positive)
toerekeningsvatbaardere (inflected comparative)
toerekeningsvatbaarste (inflected superlative)
toerekeningsvatbaars (partitive positive)
toerekeningsvatbaarders (partitive comparative)

verantwoordelijk te stellen voor zijn daden, toerekenbaar


ontoerekeningsvatbaar

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘niet verantwoordelijk voor zijn daden’ voor het eerst aangetroffen in 1916

antoniem van toerekeningsvatbaar met het voorvoegsel on-

ontoerekeningsvatbaarder (uninflected comparative)
ontoerekeningsvatbaarst (uninflected superlative)
ontoerekeningsvatbare (inflected positive)
ontoerekeningsvatbaardere (inflected comparative)
ontoerekeningsvatbaarste (inflected superlative)
ontoerekeningsvatbaars (partitive positive)
ontoerekeningsvatbaarders (partitive comparative)

niet verantwoordelijk te stellen voor zijn daden, ontoerekenbaar


toerekenbaar

Naamwoord van handeling van toerekenen met het achtervoegsel -baar

toerekenbaarder (uninflected comparative)
toerekenbaarst (uninflected superlative)
toerekenbare (inflected positive)
toerekenbaardere (inflected comparative)
toerekenbaarste (inflected superlative)
toerekenbaars (partitive positive)
toerekenbaarders (partitive comparative)

verantwoordelijk te stellen voor zijn daden

Wat velen er toe beweegt toerekenbaar te vervangen door toerekeningsvatbaar, een domme, klakkeloze vertaling van het Duitse zurechnungsfähig, is een raadsel. Iemand is vatbaar voor besmetting of voor indrukken, maar vatbaar voor toerekening is een onmogelijkheid


ontoerekenbaar

antoniem van toerekenbaar met het voorvoegsel on-

ontoerekenbaarder (uninflected comparative)
ontoerekenbaarst (uninflected superlative)
ontoerekenbare (inflected positive)
ontoerekenbaardere (inflected comparative)
ontoerekenbaarste (inflected superlative)
ontoerekenbaars (partitive positive)
ontoerekenbaarders (partitive comparative)

niet verantwoordelijk te stellen voor zijn daden

Wat velen er toe beweegt ontoerekenbaar te vervangen door ontoerekeningsvatbaar, een domme, klakkeloze vertaling van het Duitse unzurechnungsfähig, is een raadsel. Iemand is vatbaar voor besmetting of voor indrukken, maar vatbaar voor toerekening is een onmogelijkheid


ontoerekeningsvatbaarheid

afgeleid van ontoerekeningsvatbaar met het achtervoegsel -heid


toerekeningsvatbaarheid

afgeleid van toerekeningsvatbaar met het achtervoegsel -heid


ontvankelijk

In de betekenis van ‘vatbaar voor indrukken’ voor het eerst aangetroffen in 1291

afgeleid van ontvang (stam van het werkwoord ontvangen) met het achtervoegsel -lijk met het invoegsel -e-

ontvankelijker (uninflected comparative)
ontvankelijkst (uninflected superlative)
ontvankelijke (inflected positive)
ontvankelijkere (inflected comparative)
ontvankelijkste (inflected superlative)
ontvankelijks (partitive positive)
ontvankelijkers (partitive comparative)

'aan de voorwaarden voldoend' die een rechtsprocedure of uitspraak door de rechter mogelijk maken

Het bezwaarschrift is ontvankelijk.


ontvankelijkheid

afgeleid van ontvankelijk met het achtervoegsel -heid

het voldoen aan formele voorwaarden van een officieel schrijven aan de overheid


uitzetting

Naamwoord van handeling van uitzetten met het achtervoegsel -ing.

uitzettingen (plural)
uitzettinkje (diminutive singular)
uitzettinkjes (diminutive plural)

het gedwongen verwijderen van personen uit een gebouw of een land

Bij deze strenge vorst zijn uitzettingen ronduit wreed.


subrogatie

afgeleid van rogatie met het voorvoegsel sub-

het treden in de rechten van een schuldeiser door een derde, die de schuldeiser heeft betaald


subornatie

afgeleid van het Latijnse 'ornare' (uitrusten, versieren) met het voorvoegsel sub-

subornaties (plural)
subornatietje (diminutive singular)
subornatietjes (diminutive plural)


onbevoegd

Afgeleid van bevoegd met het voorvoegsel on-.

onbevoegder (uninflected comparative)
onbevoegdst (uninflected superlative)
onbevoegde (inflected positive)
onbevoegdere (inflected comparative)
onbevoegdste (inflected superlative)
onbevoegds (partitive positive)
onbevoegders (partitive comparative)

Onbevoegd lesgeven.


kindermoord

samenstelling van kind en moord met het invoegsel -er-

het door feitelijk handelen of nalatigheid schuld hebben aan de dood van een kind

Eigenlijk gezegd kindermoord is de misdaad van eene moeder, die haar nieuw geboren kind om het leven brengt, of van de genen, die haar daarin behulpzaam, zijn.


pleiten

pleitte (past)
gepleit (past participle)
te pleiten (active infinitive imperfect present)
zullen pleiten (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen pleiten (active infinitive imperfect future)
hebben gepleit (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gepleit (active infinitive perfect present)
gepleit zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gepleit te zullen hebben (active infinitive perfect future)
pleitend (imperfect participle)
gepleit (past participle)
pleite (subjunctive)
pleit (indicative imperfect present singular first-person)
pleit (indicative imperfect present singular second-person)
pleit (indicative imperfect present singular second-person)
pleit (indicative imperfect present singular second-person)
pleit (indicative imperfect present singular third-person)
pleitte (indicative imperfect past singular first-person)
pleitte (indicative imperfect past singular second-person)
pleitte (indicative imperfect past singular second-person)
pleitte (indicative imperfect past singular second-person)
pleitte (indicative imperfect past singular third-person)
pleitten (indicative imperfect past plural first-person)
pleitten (indicative imperfect past plural second-person)
pleitten (indicative imperfect past plural third-person)
zal pleiten (indicative imperfect future singular first-person)
zult pleiten (indicative imperfect future singular second-person)
zal pleiten (indicative imperfect future singular second-person)
zult pleiten (indicative imperfect future singular second-person)
zal pleiten (indicative imperfect future singular second-person)
zult pleiten (indicative imperfect future singular second-person)
zal pleiten (indicative imperfect future singular third-person)
zullen pleiten (indicative imperfect future plural first-person)
zullen pleiten (indicative imperfect future plural second-person)
zullen pleiten (indicative imperfect future plural third-person)
zou pleiten (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou pleiten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) pleiten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt pleiten (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou pleiten (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden pleiten (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden pleiten (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden pleiten (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gepleit (perfect present first-person)
hebt gepleit (perfect present second-person)
hebt gepleit (perfect present second-person)
heeft gepleit (perfect present second-person)
hebt gepleit (perfect present second-person)
heeft gepleit (perfect present third-person)
hebben gepleit (perfect present first-person)
hebben gepleit (perfect present second-person)
hebben gepleit (perfect present third-person)
had gepleit (perfect past first-person)
had gepleit (perfect past second-person)
had gepleit (perfect past second-person)
hadt gepleit (perfect past second-person)
had gepleit (perfect past third-person)
hadden gepleit (perfect past first-person)
hadden gepleit (perfect past second-person)
hadden gepleit (perfect past third-person)
zal gepleit hebben (perfect future first-person)
zal gepleit hebben (perfect future second-person)
zult gepleit hebben (perfect future second-person)
zult gepleit hebben (perfect future second-person)
zal gepleit hebben (perfect future second-person)
zult gepleit hebben (perfect future second-person)
zal gepleit hebben (perfect future third-person)
zullen gepleit hebben (perfect future first-person)
zullen gepleit hebben (perfect future second-person)
zullen gepleit hebben (perfect future third-person)
zou gepleit hebben (perfect conditional first-person)
zou gepleit hebben (perfect conditional second-person)
zou gepleit hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepleit hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepleit hebben (perfect conditional second-person)
zou gepleit hebben (perfect conditional third-person)
zouden gepleit hebben (perfect conditional first-person)
zouden gepleit hebben (perfect conditional second-person)
zouden gepleit hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gepleit (impersonal passive present imperfect)
er is gepleit (impersonal passive present perfect)
er werd gepleit (impersonal passive past imperfect)
er was gepleit (impersonal passive past perfect)
er zal gepleit worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gepleit zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gepleit worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gepleit zijn (impersonal passive conditional perfect)

De advocaat pleit voor vrijspraak van de verdachte.


zelfstandigenaftrek

samenstelling van zelfstandige en aftrek met het invoegsel -n-

verlaging van de belasting voor een zelfstandig ondernemer bijv. een zzp'er

Hij was blij met de zelfstandigenaftrek.


standrechtelijk

Ontleend aan Duits standrechtlich en gedeeltelijk vernederlandst.

Afgeleid van standrecht met het achtervoegsel -lijk met het invoegsel -e-

standrechtelijker (uninflected comparative)
standrechtelijkst (uninflected superlative)
standrechtelijke (inflected positive)
standrechtelijkere (inflected comparative)
standrechtelijkste (inflected superlative)
standrechtelijks (partitive positive)
standrechtelijkers (partitive comparative)

op basis van een summier proces ter plekke voltrokken

De standrechtelijke executie van de dictator zorgde voor veel ophef.


ooggetuige

ooggetuigen (plural)
ooggetuiges (plural)

iemand die een getuigenis aflegt van iets wat hij/zij gezien heeft


consolidatie

Afgeleid van consolideren met het achtervoegsel -atie

het bijwerken van een oorspronkelijke wetgevende tekst zonder een geheel nieuwe tekst op te stellen

Bij de consolidatie van wetteksten gaat het om een zuiver declaratoire en informele vereenvoudiging van rechtsbesluiten.


abalienation

Samenstelling van abalienate met het achtervoegsel -ion.


ab intestaat

van Latijn ab "van" en intestatus "zonder testament"


abintestate

Samenstelling van de Latijnse woorden ab ("van") en intestatus ("intestaat", "zonder testament").

ab intestaat, iemand die anders erft dan op grond van een testament


intestaat

via Frans intestat of direct van Latijn intestatus, in de betekenis van ‘zonder testament overledene’ aangetroffen vanaf 1669

intestaten (plural)
intestaatje (diminutive singular)
intestaatjes (diminutive plural)


lokfiets

samenstelling van lok ww en fiets , aangetroffen vanaf 1943 (zie vindplaats hieronder)

lokfietsen (plural)
lokfietsje (diminutive singular)
lokfietsjes (diminutive plural)

fiets, door de politie ergens neergezet om hem te laten stelen en zo de dief te kunnen aanhouden

De Nijmeegse politie gaat een lokfiets inzetten om fietsendieven te pakken. Het is een proef. Als de methode succesvol blijkt, worden er mogelijk meer lokfietsen ingezet.

Fietsendief steelt derde lokfiets in een jaar

De wnd. chef van het bureau Leidseplein had een idee: er werd in de Nic. Maesstraat een „lokfiets" neergezet, een splinternieuw keurig karretje en een paar meter verder stelde zich de kampioen-hardloper op de 400 m. verdekt in een portiek op.

De lokfiets en de hardloop-kampioen in: Het Volk (2 februari 1943), Arbeiderspers, Amsterdam, p. 2 kol. 2


lokhoer

lokhoeren (plural)
lokhoertje (diminutive singular)
lokhoertjes (diminutive plural)

undercoveragente die zich op plaatsen waar prostitutie is verboden als prostituee presenteert om hoerenlopers aan te lokken


lokagent

samenstelling van lok ww en agent zn , aangetroffen vanaf 1902

lokagenten (plural)
lokagentje (diminutive singular)
lokagentjes (diminutive plural)

undercoveragent(e) die zich als mogelijk slachtoffer voordoet om criminelen tot een misdrijf verleiden en ze dan aan te houden

De verded. protesteerde bovendien tegen het gebruik van een lok-agent, daar bij eenige moeite tal van patiënten te vinden waren, die door bekl. goed waren geholpen.

Rechtszaken in: Het volk, dagblad voor de arbeiderspartij, Amsterdam (30-01-1902), p. 3


islamisering

Naamwoord van handeling van islamiseren met het achtervoegsel -ing

het steeds meer invloed krijgen van de islamitische religie, cultuur en wetgeving in een samenleving

Pim Fortuyn en Geert Wilders waarschuwden tegen een voortschrijdende islamisering van Nederland


rechtsvervolging

samenstelling van recht en vervolging met het invoegsel -s-


strafvervolging

vervolging door het Openbaar Ministerie met straf als doel


vervolgingsbeleid

samenstelling van vervolging en beleid met het invoegsel -s-

beleid inzake de gerechtelijke vervolging van personen die een delict hebben begaan


grosse

In de betekenis van ‘grootschrift’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1668.

Leenwoord uit Frans grosse ‘grootschrift, afschrift van notariële akte’.

Ausfertigung

authentieke uitgifte met uitvoerbare titel

in executoriale vorm uitgegeven afschrift van een vonnis, notariële akte of ander ambtelijk stuk

Van de Middelnederlandse oorkonde werd door een ingrossator een Latijnse grosse uitgeschreven.


zuivering

Naamwoord van handeling van zuiveren met het achtervoegsel -ing


rjuchtsposysje

Samenstelling van rjucht ("recht") en posysje ("positie") met het invoegsel -s-.


rechtspositie

samenstelling van recht en positie met het invoegsel -s-

Rechtslage

het geheel van iemands rechten en plichten

De interne rechtspositie van de gedetineerden heeft betrekking op zijn rechten en plichten als inwoner van een strafinrichting, m.a.w. op zijn leven binnen de gevangenismuren (intra muros).


dræber

Naamwoord van handeling van het Deense werkwoord dræbe met het achtervoegsel -er


exposant

deelnemende partij in een petitie, aanklacht, e.d., indiener van een bezwaarschrift, petitie, e.d.


arrondissementscommissaris

samenstelling van arrondissement en commissaris met het invoegsel -s-

bestuursambtenaar, o.a. belast met het toezicht op het bestuur in een of meer arrondissementen


rechter-commissaris

In de betekenis van ‘rechter aan wie het voorbereidend onderzoek is opgedragen’ voor het eerst aangetroffen in 1837

samenstelling van rechter en commissaris

rechters-commissarissen (plural)
rechter-commissarissen (plural)

rechter aan wie een bijzondere taak is opgedragen, bv. het toezicht op de afwikkeling van een faillissement, of de instructie in strafzaken


collocatie

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘vaste verbinding van twee of meer woorden’ voor het eerst aangetroffen in 1984

afgeleid van het Latijnse locus (plaats) ('collocatio' = samenplaatsen) met het voorvoegsel col-

afgeleid van het Franse collocation (met het voorvoegsel col-)

Naamwoord van handeling van colloqueren met het achtervoegsel -atie

aanwijzing van de volgorde van schuldeisers

Liever dan een verzoek tot collocatie van een schuldenaar mede te ondertekenen, hoopte Petrus Lemmens in 1789 op een andere manier een financieel geschil op te lossen.

juridisch afgedwongen opname in een psychiatrische inrichting

De wet op de collocatie wordt toegepast zonder dat er sprake moet zijn van een misdrijf.


commanditaris

afgeleid van het Franse commanditaire (met het voorvoegsel com- en met het achtervoegsel -aris)

stille vennoot in een commanditaire vennootschap


commodaat

Leenwoord uit Frans commodat, ontleend aan Latijns commodatum ‘het geleende, leenovereenkomst’, onzijdig voltooid deelwoord van commodare ‘een dienst bewijzen, uitlenen’; zie verder commode.


commuteren

afgeleid van het Franse commuter (met het voorvoegsel com- met het achtervoegsel -eren)

commuteerde (past)
gecommuteerd (past participle)
te commuteren (active infinitive imperfect present)
zullen commuteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen commuteren (active infinitive imperfect future)
hebben gecommuteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gecommuteerd (active infinitive perfect present)
gecommuteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gecommuteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
commuterend (imperfect participle)
gecommuteerd (past participle)
commutere (subjunctive)
commuteer (indicative imperfect present singular first-person)
commuteert (indicative imperfect present singular second-person)
commuteert (indicative imperfect present singular second-person)
commuteert (indicative imperfect present singular second-person)
commuteert (indicative imperfect present singular third-person)
commuteerde (indicative imperfect past singular first-person)
commuteerde (indicative imperfect past singular second-person)
commuteerde (indicative imperfect past singular second-person)
commuteerde (indicative imperfect past singular second-person)
commuteerde (indicative imperfect past singular third-person)
commuteerden (indicative imperfect past plural first-person)
commuteerden (indicative imperfect past plural second-person)
commuteerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal commuteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult commuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal commuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult commuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal commuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult commuteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal commuteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen commuteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen commuteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen commuteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou commuteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou commuteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) commuteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt commuteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou commuteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden commuteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden commuteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden commuteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gecommuteerd (perfect present first-person)
hebt gecommuteerd (perfect present second-person)
hebt gecommuteerd (perfect present second-person)
heeft gecommuteerd (perfect present second-person)
hebt gecommuteerd (perfect present second-person)
heeft gecommuteerd (perfect present third-person)
hebben gecommuteerd (perfect present first-person)
hebben gecommuteerd (perfect present second-person)
hebben gecommuteerd (perfect present third-person)
had gecommuteerd (perfect past first-person)
had gecommuteerd (perfect past second-person)
had gecommuteerd (perfect past second-person)
hadt gecommuteerd (perfect past second-person)
had gecommuteerd (perfect past third-person)
hadden gecommuteerd (perfect past first-person)
hadden gecommuteerd (perfect past second-person)
hadden gecommuteerd (perfect past third-person)
zal gecommuteerd hebben (perfect future first-person)
zal gecommuteerd hebben (perfect future second-person)
zult gecommuteerd hebben (perfect future second-person)
zult gecommuteerd hebben (perfect future second-person)
zal gecommuteerd hebben (perfect future second-person)
zult gecommuteerd hebben (perfect future second-person)
zal gecommuteerd hebben (perfect future third-person)
zullen gecommuteerd hebben (perfect future first-person)
zullen gecommuteerd hebben (perfect future second-person)
zullen gecommuteerd hebben (perfect future third-person)
zou gecommuteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gecommuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecommuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecommuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecommuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecommuteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gecommuteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gecommuteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gecommuteerd hebben (perfect conditional third-person)

een opgelegde straf omzetten in een vervangende straf

Ëen gevangenisstraf commuteren in een taakstraf.


comparant

Leenwoord uit Frans comparant, tegenwoordig deelwoord van Oudfrans comparoir ‘compareren’, uit Latijn comparēre ‘verschijnen, zich vertonen’.

Erschienene

iemand die voor een notaris verschijnt om een akte op te maken

iemand die voor een notaris of een rechter verschijnt om iets te regelen of te verklaren


comparitie

In de betekenis van ‘verschijning voor notaris’ voor het eerst aangetroffen in 1584.

Leenwoord uit Middelfrans comparucion, comparition, geleerde ontlening aan middeleeuws Latijn comparitio, afleiding van Latijn comparēre ‘verschijnen’.

verschijning van een partij (comparant) voor een notaris of rechtbank


compareren

In de betekenis van ‘voor rechter of notaris verschijnen’ voor het eerst aangetroffen in 1370.

Leenwoord uit Oudfrans comparoir ‘compareren’, ontwikkeld uit Latijn comparēre ‘verschijnen, zich vertonen’.

compareerde (past)
gecompareerd (past participle)
te compareren (active infinitive imperfect present)
zullen compareren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen compareren (active infinitive imperfect future)
hebben gecompareerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gecompareerd (active infinitive perfect present)
gecompareerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gecompareerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
comparerend (imperfect participle)
gecompareerd (past participle)
comparere (subjunctive)
compareer (indicative imperfect present singular first-person)
compareert (indicative imperfect present singular second-person)
compareert (indicative imperfect present singular second-person)
compareert (indicative imperfect present singular second-person)
compareert (indicative imperfect present singular third-person)
compareerde (indicative imperfect past singular first-person)
compareerde (indicative imperfect past singular second-person)
compareerde (indicative imperfect past singular second-person)
compareerde (indicative imperfect past singular second-person)
compareerde (indicative imperfect past singular third-person)
compareerden (indicative imperfect past plural first-person)
compareerden (indicative imperfect past plural second-person)
compareerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal compareren (indicative imperfect future singular first-person)
zult compareren (indicative imperfect future singular second-person)
zal compareren (indicative imperfect future singular second-person)
zult compareren (indicative imperfect future singular second-person)
zal compareren (indicative imperfect future singular second-person)
zult compareren (indicative imperfect future singular second-person)
zal compareren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen compareren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen compareren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen compareren (indicative imperfect future plural third-person)
zou compareren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou compareren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) compareren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt compareren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou compareren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden compareren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden compareren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden compareren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gecompareerd (perfect present first-person)
hebt gecompareerd (perfect present second-person)
hebt gecompareerd (perfect present second-person)
heeft gecompareerd (perfect present second-person)
hebt gecompareerd (perfect present second-person)
heeft gecompareerd (perfect present third-person)
hebben gecompareerd (perfect present first-person)
hebben gecompareerd (perfect present second-person)
hebben gecompareerd (perfect present third-person)
had gecompareerd (perfect past first-person)
had gecompareerd (perfect past second-person)
had gecompareerd (perfect past second-person)
hadt gecompareerd (perfect past second-person)
had gecompareerd (perfect past third-person)
hadden gecompareerd (perfect past first-person)
hadden gecompareerd (perfect past second-person)
hadden gecompareerd (perfect past third-person)
zal gecompareerd hebben (perfect future first-person)
zal gecompareerd hebben (perfect future second-person)
zult gecompareerd hebben (perfect future second-person)
zult gecompareerd hebben (perfect future second-person)
zal gecompareerd hebben (perfect future second-person)
zult gecompareerd hebben (perfect future second-person)
zal gecompareerd hebben (perfect future third-person)
zullen gecompareerd hebben (perfect future first-person)
zullen gecompareerd hebben (perfect future second-person)
zullen gecompareerd hebben (perfect future third-person)
zou gecompareerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gecompareerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecompareerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecompareerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecompareerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecompareerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gecompareerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gecompareerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gecompareerd hebben (perfect conditional third-person)

Schepenen van Amerongen maken bekend dat voor hen gecompareerd zijn de volgende personen.


comparante

afgeleid van het Latijnse comparare (met het voorvoegsel com-)

vrouwelijk persoon die voor een notaris of een rechter verschijnt om iets te regelen of te verklaren


compensatierecht

het recht om een schuld door een erkende tegenschuld te vereffenen


áberi

Afleiding van het Oudnoorse werkwoord beri met het voorvoegsel á-


anticipatie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘het vooruitgrijpen’ voor het eerst aangetroffen in 1502

Naamwoord van handeling van anticiperen met het achtervoegsel -atie

Het recht van anticipatie geeft de gedaagde de mogelijkheid de eerste zittingsdag te vervroegen indien hij meent dat eiser op te lange termijn dagvaardt.

Weblink bron “IV.1.2.5.0.10 Exploot van anticipatie door gedaagde”


anticiperen

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vooruitlopen op’ voor het eerst aangetroffen in 1784

afgeleid van het Franse anticiper (met het achtervoegsel -eren)

anticipeerde (past)
geanticipeerd (past participle)
te anticiperen (active infinitive imperfect present)
zullen anticiperen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen anticiperen (active infinitive imperfect future)
hebben geanticipeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geanticipeerd (active infinitive perfect present)
geanticipeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geanticipeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
anticiperend (imperfect participle)
geanticipeerd (past participle)
anticipere (subjunctive)
anticipeer (indicative imperfect present singular first-person)
anticipeert (indicative imperfect present singular second-person)
anticipeert (indicative imperfect present singular second-person)
anticipeert (indicative imperfect present singular second-person)
anticipeert (indicative imperfect present singular third-person)
anticipeerde (indicative imperfect past singular first-person)
anticipeerde (indicative imperfect past singular second-person)
anticipeerde (indicative imperfect past singular second-person)
anticipeerde (indicative imperfect past singular second-person)
anticipeerde (indicative imperfect past singular third-person)
anticipeerden (indicative imperfect past plural first-person)
anticipeerden (indicative imperfect past plural second-person)
anticipeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal anticiperen (indicative imperfect future singular first-person)
zult anticiperen (indicative imperfect future singular second-person)
zal anticiperen (indicative imperfect future singular second-person)
zult anticiperen (indicative imperfect future singular second-person)
zal anticiperen (indicative imperfect future singular second-person)
zult anticiperen (indicative imperfect future singular second-person)
zal anticiperen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen anticiperen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen anticiperen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen anticiperen (indicative imperfect future plural third-person)
zou anticiperen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou anticiperen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) anticiperen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt anticiperen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou anticiperen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden anticiperen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden anticiperen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden anticiperen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geanticipeerd (perfect present first-person)
hebt geanticipeerd (perfect present second-person)
hebt geanticipeerd (perfect present second-person)
heeft geanticipeerd (perfect present second-person)
hebt geanticipeerd (perfect present second-person)
heeft geanticipeerd (perfect present third-person)
hebben geanticipeerd (perfect present first-person)
hebben geanticipeerd (perfect present second-person)
hebben geanticipeerd (perfect present third-person)
had geanticipeerd (perfect past first-person)
had geanticipeerd (perfect past second-person)
had geanticipeerd (perfect past second-person)
hadt geanticipeerd (perfect past second-person)
had geanticipeerd (perfect past third-person)
hadden geanticipeerd (perfect past first-person)
hadden geanticipeerd (perfect past second-person)
hadden geanticipeerd (perfect past third-person)
zal geanticipeerd hebben (perfect future first-person)
zal geanticipeerd hebben (perfect future second-person)
zult geanticipeerd hebben (perfect future second-person)
zult geanticipeerd hebben (perfect future second-person)
zal geanticipeerd hebben (perfect future second-person)
zult geanticipeerd hebben (perfect future second-person)
zal geanticipeerd hebben (perfect future third-person)
zullen geanticipeerd hebben (perfect future first-person)
zullen geanticipeerd hebben (perfect future second-person)
zullen geanticipeerd hebben (perfect future third-person)
zou geanticipeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geanticipeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geanticipeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geanticipeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geanticipeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geanticipeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geanticipeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geanticipeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geanticipeerd hebben (perfect conditional third-person)

het recht van anticipatie uitoefenen, prejudiciëren


ouïr

Komt alleen voor in onbepaalde wijs en als voltooid deelwoord


heerschap

afgeleid van heer met het achtervoegsel -schap

heerschappen (plural)
heerschapje (diminutive singular)
heerschapjes (diminutive plural)


légiste

forensisch arts, juridisch opgeleide lijkschouwer


conveniëren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gelegen komen’ voor het eerst aangetroffen in 1650

afgeleid van het Latijnse venire met het voorvoegsel con-

afgeleid van het Franse convenir (schikken, bevallen, overeenstemmen) (met het voorvoegsel con- en met het achtervoegsel -eren)

convenieerde (past)
geconvenieerd (past participle)
te conveniëren (active infinitive imperfect present)
zullen conveniëren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen conveniëren (active infinitive imperfect future)
hebben geconvenieerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geconvenieerd (active infinitive perfect present)
geconvenieerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geconvenieerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
conveniërend (imperfect participle)
geconvenieerd (past participle)
conveniëre (subjunctive)
convenieer (indicative imperfect present singular first-person)
convenieert (indicative imperfect present singular second-person)
convenieert (indicative imperfect present singular second-person)
convenieert (indicative imperfect present singular second-person)
convenieert (indicative imperfect present singular third-person)
convenieerde (indicative imperfect past singular first-person)
convenieerde (indicative imperfect past singular second-person)
convenieerde (indicative imperfect past singular second-person)
convenieerde (indicative imperfect past singular second-person)
convenieerde (indicative imperfect past singular third-person)
convenieerden (indicative imperfect past plural first-person)
convenieerden (indicative imperfect past plural second-person)
convenieerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal conveniëren (indicative imperfect future singular first-person)
zult conveniëren (indicative imperfect future singular second-person)
zal conveniëren (indicative imperfect future singular second-person)
zult conveniëren (indicative imperfect future singular second-person)
zal conveniëren (indicative imperfect future singular second-person)
zult conveniëren (indicative imperfect future singular second-person)
zal conveniëren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen conveniëren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen conveniëren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen conveniëren (indicative imperfect future plural third-person)
zou conveniëren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou conveniëren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) conveniëren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt conveniëren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou conveniëren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden conveniëren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden conveniëren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden conveniëren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geconvenieerd (perfect present first-person)
hebt geconvenieerd (perfect present second-person)
hebt geconvenieerd (perfect present second-person)
heeft geconvenieerd (perfect present second-person)
hebt geconvenieerd (perfect present second-person)
heeft geconvenieerd (perfect present third-person)
hebben geconvenieerd (perfect present first-person)
hebben geconvenieerd (perfect present second-person)
hebben geconvenieerd (perfect present third-person)
had geconvenieerd (perfect past first-person)
had geconvenieerd (perfect past second-person)
had geconvenieerd (perfect past second-person)
hadt geconvenieerd (perfect past second-person)
had geconvenieerd (perfect past third-person)
hadden geconvenieerd (perfect past first-person)
hadden geconvenieerd (perfect past second-person)
hadden geconvenieerd (perfect past third-person)
zal geconvenieerd hebben (perfect future first-person)
zal geconvenieerd hebben (perfect future second-person)
zult geconvenieerd hebben (perfect future second-person)
zult geconvenieerd hebben (perfect future second-person)
zal geconvenieerd hebben (perfect future second-person)
zult geconvenieerd hebben (perfect future second-person)
zal geconvenieerd hebben (perfect future third-person)
zullen geconvenieerd hebben (perfect future first-person)
zullen geconvenieerd hebben (perfect future second-person)
zullen geconvenieerd hebben (perfect future third-person)
zou geconvenieerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geconvenieerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geconvenieerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geconvenieerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geconvenieerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geconvenieerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geconvenieerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geconvenieerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geconvenieerd hebben (perfect conditional third-person)

En is eindelijk nog goedgevonden en geconvenieerd dat nopens 't geen waar over bij deze conventie niet speciaal is verdragen een ijder der beide heeren contractanten zal zijn ...


arrondissement

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onderdeel van ambtsgebied’ voor het eerst aangetroffen in 1795

afgeleid van het Franse 'arrondissement'

arrondissement

onderdeel van een bestuurlijk gebied, o.a. in België en Frankrijk

rechtsgebied van een rechtbank ter grootte van een provincie, bestaande uit een aantal kantons


sheriff

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘hoofd van politie’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1824


curator

van Latijn curator, op te vatten als naamwoord van handeling van cureren ww met het achtervoegsel -ator, in de betekenis van ‘beheerder’ voor het eerst aangetroffen in 1483

iemand die door de rechter is aangewezen om het beheer te voeren over de bezittingen van een natuurlijk persoon of van een rechtspersoon (curatele, faillissement)

De curator regelde snel een vlotte doorstart van het bedrijf.

De vader van Britney Spears stapt op als haar toezichthouder. Dat meldt entertainmentwebsite TMZ op basis van nieuwe juridische documenten. Het is een grote overwinning voor Spears, die dertien jaar geleden onder curatele werd gesteld. Haar vader Jamie bepaalt sindsdien wat ze met haar geld en bezittingen kan doen. Spears wil haar vader kwijt als curator omdat hij volgens haar in die rol een negatieve invloed uitoefent op haar zakelijke en privéleven.

Weblink bron
Meike Wijers
 “Vader Britney Spears stapt op als toezichthouder” (13 augustus 2021) op nrc.nl

Twee weken na de aanvraag had hij ineens een telefoontje gekregen: ‘Uw bedrijf is failliet verklaard, ik ben uw curator.’

Weblink bron
Teri van der Heijden & Geertje Tuenter
 “‘Uw bedrijf is failliet verklaard, ik ben uw curator.’ Zo gaat het als je zaak failliet gaat” (18 januari 2021) op nrc.nl


avvise

Afleiding van het Noorse werkwoord vise met het voorvoegsel av-

/ ˈɑːʋiːsə /


avvise

Afleiding van het Nynorske werkwoord vise met het voorvoegsel av-


modus

In de betekenis van ‘wijze, manier’ voor het eerst aangetroffen in 1649.

Leenwoord uit Latijn modus ‘maatstaf, het maat houden; wijze, manier’.


kluiver

afgeleid van kluiven met het achtervoegsel -er

kluivers (plural)
kluivertje (diminutive singular)
kluivertjes (diminutive plural)


gerningsmand

Samenstelling van de Deense woorden gerning en mand met het invoegsel -s-

En mildere straf kan være begrundet i gerningsmandens personlige forhold.

Een mildere straf kan zijn gerechtvaardigd in het persoonlijk gedrag van de dader.


handvest

In de betekenis van ‘stuk met rechtsbeginselen’ voor het eerst aangetroffen in 1528

een document of oorkonde waarin de grondrechten van een organisatie vastgelegd worden

Dat staat uitdrukkelijk in het handvest vermeld.


inbrott

Samenstelling van het Zweedse bijwoord in en het Zweedse zelfstandige naamwoord brott, dat van het Zweedse werkwoord bryte komt

Polisen utgår från att samtliga inbrott har begåtts av samma man.

De politie gaat ervan uit dat alle inbraken zijn gepleegd door dezelfde man.


logonomie

met het voorvoegsel logo- met het achtervoegsel -nomie

de mate waarin de rechter zich laat leiden door de wet


recidive

Rückfall

(juridisch) herhaling van een misdrijf, het opnieuw vervallen in dezelfde zonde

Rückfall

(medisch) het zich opnieuw vertonen van een reeds doorstane en schijnbaar genezen ziekte


motiv

Afkomstig van het Franse woord motif, dat van het Latijnse woord motivus komt, dat weer van het Latijnse werkwoord movere (= bewegen) afgeleid is

motief (een logische reden voor een daad)


persoonlijkheidsrecht

samenstelling van persoonlijkheid en recht met het invoegsel -s-

recht dat de persoonlijke integriteit beschermt

recht op vrije meningsuiting is een voorbeeld van een persoonlijkheidsrecht


administratief

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘m.b.t. de administratie’ voor het eerst aangetroffen in 1805

afgeleid van administratie met het achtervoegsel -ief

administratiever (uninflected comparative)
administratiefst (uninflected superlative)
administratieve (inflected positive)
administratievere (inflected comparative)
administratiefste (inflected superlative)
administratiefs (partitive positive)
administratievers (partitive comparative)

de taak en uitoefening van het bestuur betreffend


distractie

afgeleid van het Franse distraction of daarvoor van het Latijn

afgeleid van tractie met het voorvoegsel dis-

overdracht van een deel van de opbrengst


appellatie

Naamwoord van handeling van appelleren met het achtervoegsel -atie

afgeleid van het Franse appellation of daarvoor van het Latijn

zitting voor de behandeling van appélzaken


appelleren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘in hoger beroep gaan’ voor het eerst aangetroffen in 1281

afgeleid van het Franse appeler (met het achtervoegsel -eren) of daarvoor van het Latijnse 'appellare'

appelleerde (past)
geappelleerd (past participle)
te appelleren (active infinitive imperfect present)
zullen appelleren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen appelleren (active infinitive imperfect future)
hebben geappelleerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geappelleerd (active infinitive perfect present)
geappelleerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geappelleerd te zullen hebben (active infinitive perfect future)
appellerend (imperfect participle)
geappelleerd (past participle)
appellere (subjunctive)
appelleer (indicative imperfect present singular first-person)
appelleert (indicative imperfect present singular second-person)
appelleert (indicative imperfect present singular second-person)
appelleert (indicative imperfect present singular second-person)
appelleert (indicative imperfect present singular third-person)
appelleerde (indicative imperfect past singular first-person)
appelleerde (indicative imperfect past singular second-person)
appelleerde (indicative imperfect past singular second-person)
appelleerde (indicative imperfect past singular second-person)
appelleerde (indicative imperfect past singular third-person)
appelleerden (indicative imperfect past plural first-person)
appelleerden (indicative imperfect past plural second-person)
appelleerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal appelleren (indicative imperfect future singular first-person)
zult appelleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal appelleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult appelleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal appelleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult appelleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal appelleren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen appelleren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen appelleren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen appelleren (indicative imperfect future plural third-person)
zou appelleren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou appelleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) appelleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt appelleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou appelleren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden appelleren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden appelleren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden appelleren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geappelleerd (perfect present first-person)
hebt geappelleerd (perfect present second-person)
hebt geappelleerd (perfect present second-person)
heeft geappelleerd (perfect present second-person)
hebt geappelleerd (perfect present second-person)
heeft geappelleerd (perfect present third-person)
hebben geappelleerd (perfect present first-person)
hebben geappelleerd (perfect present second-person)
hebben geappelleerd (perfect present third-person)
had geappelleerd (perfect past first-person)
had geappelleerd (perfect past second-person)
had geappelleerd (perfect past second-person)
hadt geappelleerd (perfect past second-person)
had geappelleerd (perfect past third-person)
hadden geappelleerd (perfect past first-person)
hadden geappelleerd (perfect past second-person)
hadden geappelleerd (perfect past third-person)
zal geappelleerd hebben (perfect future first-person)
zal geappelleerd hebben (perfect future second-person)
zult geappelleerd hebben (perfect future second-person)
zult geappelleerd hebben (perfect future second-person)
zal geappelleerd hebben (perfect future second-person)
zult geappelleerd hebben (perfect future second-person)
zal geappelleerd hebben (perfect future third-person)
zullen geappelleerd hebben (perfect future first-person)
zullen geappelleerd hebben (perfect future second-person)
zullen geappelleerd hebben (perfect future third-person)
zou geappelleerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geappelleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geappelleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geappelleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geappelleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geappelleerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geappelleerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geappelleerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geappelleerd hebben (perfect conditional third-person)

~ van in hoger beroep gaan, in appel gaan

.. dat er ook door hem van een vrijspraak-vonnis kan geappelleerd worden,


cessie

In de betekenis van ‘overdracht’ voor het eerst aangetroffen in 1516

Leenwoord uit het Latijn cessio ‘afstaan van bezit en overdracht aan een ander door een verklaring voor de rechter’.

overdracht van een vorderingsrecht door de oorspronkelijke schuldeiser (de cedent) aan een derde (de cessionaris)


concessie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tegemoetkoming, vergunning’ voor het eerst aangetroffen in 1530

afgeleid van cessie met het voorvoegsel con-

afgeleid van het Franse concession of daarvoor van het Latijnse 'concessiō'

concessies (plural)
concessietje (diminutive singular)
concessietjes (diminutive plural)

vergunning van overheidswege met uitsluiting van anderen

Een concessie verschilt van een overheidsopdracht in die zin dat ze gekenmerkt wordt door de overdracht van het exploitatierisico.

“Nieuwe wet betreffende de concessieovereenkomsten” (2016-08-11)

gebied waarvoor men een vergunning van de overheid heeft


beschermingsconstructie

samenstelling van bescherming en constructie met het invoegsel -s-

constructie waarmee een onderneming zich tegen een vijandige overname beschermt


sale-and-lease-backconstructie

(samenkoppeling) van 'sale and lease back', samengesteld met constructie.

constructie waarbij een onderneming patenten en octrooien verkoopt aan een financiële instelling om deze vervolgens te leasen