palen

van Middelnederlands palen ww , op te vatten als afgeleid van paal zn met het achtervoegsel -en

paalde (past)
gepaald (past participle)
te palen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen palen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen palen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gepaald (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gepaald (active infinitive perfect present long-form)
gepaald zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gepaald te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
palend (imperfect participle)
gepaald (past participle)
pale (subjunctive)
paal (indicative imperfect present singular first-person)
paalt (indicative imperfect present singular second-person)
paalt (indicative imperfect present singular second-person)
paalt (indicative imperfect present singular second-person)
paalt (indicative imperfect present singular third-person)
paalde (indicative imperfect past singular first-person)
paalde (indicative imperfect past singular second-person)
paalde (indicative imperfect past singular second-person)
paalde (indicative imperfect past singular second-person)
paalde (indicative imperfect past singular third-person)
paalden (indicative imperfect past plural first-person)
paalden (indicative imperfect past plural second-person)
paalden (indicative imperfect past plural third-person)
zal palen (indicative imperfect future singular first-person)
zult palen (indicative imperfect future singular second-person)
zal palen (indicative imperfect future singular second-person)
zult palen (indicative imperfect future singular second-person)
zal palen (indicative imperfect future singular second-person)
zult palen (indicative imperfect future singular second-person)
zal palen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen palen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen palen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen palen (indicative imperfect future plural third-person)
zou palen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou palen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) palen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt palen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou palen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden palen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden palen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden palen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gepaald (perfect present first-person)
hebt gepaald (perfect present second-person)
hebt gepaald (perfect present second-person)
heeft gepaald (perfect present second-person)
hebt gepaald (perfect present second-person)
heeft gepaald (perfect present third-person)
hebben gepaald (perfect present first-person)
hebben gepaald (perfect present second-person)
hebben gepaald (perfect present third-person)
had gepaald (perfect past first-person)
had gepaald (perfect past second-person)
had gepaald (perfect past second-person)
hadt gepaald (perfect past second-person)
had gepaald (perfect past third-person)
hadden gepaald (perfect past first-person)
hadden gepaald (perfect past second-person)
hadden gepaald (perfect past third-person)
zal gepaald hebben (perfect future first-person)
zal gepaald hebben (perfect future second-person)
zult gepaald hebben (perfect future second-person)
zult gepaald hebben (perfect future second-person)
zal gepaald hebben (perfect future second-person)
zult gepaald hebben (perfect future second-person)
zal gepaald hebben (perfect future third-person)
zullen gepaald hebben (perfect future first-person)
zullen gepaald hebben (perfect future second-person)
zullen gepaald hebben (perfect future third-person)
zou gepaald hebben (perfect conditional first-person)
zou gepaald hebben (perfect conditional second-person)
zou gepaald hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepaald hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepaald hebben (perfect conditional second-person)
zou gepaald hebben (perfect conditional third-person)
zouden gepaald hebben (perfect conditional first-person)
zouden gepaald hebben (perfect conditional second-person)
zouden gepaald hebben (perfect conditional third-person)


triangolo

Ontleend aan Latijn triangulum.
samenstelling van tri- en angolo .

trio, seksuele activiteit waaraan drie personen deelnemen.


trio

Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘drietal (vooral in muziek)’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1567

trio's (plural)
triootje (diminutive singular)
triootjes (diminutive plural)

seksuele activiteit waaraan drie personen deelnemen


lichtekooi

samenstelling van licht bn "lichtzinnig" en kooi zn "kut; hoer" met het invoegsel -e- of samenstelling van lichten ww "omhoog bewegen" en kooi zn "achterste" , in de betekenis van ‘hoer’ voor het eerst aangetroffen in 1635

lichtekooien (plural)
lichtekooitje (diminutive singular)
lichtekooitjes (diminutive plural)

Ik twijfel er geen seconde aan dat Ronaldo dat promomeisje in Las Vegas heeft gepromoveerd tot sletje voor de nacht. (…) Nee, er zijn geen verzachtende omstandigheden voor Cristiano Ronaldo. Ook van lichtekooien blijf je af, tenzij ze er zelf om vragen.

Weblink bron
Hugo Camps
 “Nuance wordt duur” (5 oktober 2018) op nrc.nl


beffen

ww: afgeleid met het achtervoegsel -en van Bargoens bef "vulva", in de betekenis van ‘cunnilingus bedrijven’ aangetroffen vanaf 1972

eat pussy

het oraal bevredigen van een vrouw door haar geslachtsdelen te likken of met de tong te 'betasten'

befte (past)
gebeft (past participle)
te beffen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen beffen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen beffen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gebeft (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gebeft (active infinitive perfect present long-form)
gebeft zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gebeft te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
beffend (imperfect participle)
gebeft (past participle)
beffe (subjunctive)
bef (indicative imperfect present singular first-person)
beft (indicative imperfect present singular second-person)
beft (indicative imperfect present singular second-person)
beft (indicative imperfect present singular second-person)
beft (indicative imperfect present singular third-person)
befte (indicative imperfect past singular first-person)
befte (indicative imperfect past singular second-person)
befte (indicative imperfect past singular second-person)
befte (indicative imperfect past singular second-person)
befte (indicative imperfect past singular third-person)
beften (indicative imperfect past plural first-person)
beften (indicative imperfect past plural second-person)
beften (indicative imperfect past plural third-person)
zal beffen (indicative imperfect future singular first-person)
zult beffen (indicative imperfect future singular second-person)
zal beffen (indicative imperfect future singular second-person)
zult beffen (indicative imperfect future singular second-person)
zal beffen (indicative imperfect future singular second-person)
zult beffen (indicative imperfect future singular second-person)
zal beffen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen beffen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen beffen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen beffen (indicative imperfect future plural third-person)
zou beffen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou beffen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) beffen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt beffen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou beffen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden beffen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden beffen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden beffen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gebeft (perfect present first-person)
hebt gebeft (perfect present second-person)
hebt gebeft (perfect present second-person)
heeft gebeft (perfect present second-person)
hebt gebeft (perfect present second-person)
heeft gebeft (perfect present third-person)
hebben gebeft (perfect present first-person)
hebben gebeft (perfect present second-person)
hebben gebeft (perfect present third-person)
had gebeft (perfect past first-person)
had gebeft (perfect past second-person)
had gebeft (perfect past second-person)
hadt gebeft (perfect past second-person)
had gebeft (perfect past third-person)
hadden gebeft (perfect past first-person)
hadden gebeft (perfect past second-person)
hadden gebeft (perfect past third-person)
zal gebeft hebben (perfect future first-person)
zal gebeft hebben (perfect future second-person)
zult gebeft hebben (perfect future second-person)
zult gebeft hebben (perfect future second-person)
zal gebeft hebben (perfect future second-person)
zult gebeft hebben (perfect future second-person)
zal gebeft hebben (perfect future third-person)
zullen gebeft hebben (perfect future first-person)
zullen gebeft hebben (perfect future second-person)
zullen gebeft hebben (perfect future third-person)
zou gebeft hebben (perfect conditional first-person)
zou gebeft hebben (perfect conditional second-person)
zou gebeft hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gebeft hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gebeft hebben (perfect conditional second-person)
zou gebeft hebben (perfect conditional third-person)
zouden gebeft hebben (perfect conditional first-person)
zouden gebeft hebben (perfect conditional second-person)
zouden gebeft hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gebeft (impersonal passive present imperfect)
er is gebeft (impersonal passive present perfect)
er werd gebeft (impersonal passive past imperfect)
er was gebeft (impersonal passive past perfect)
er zal gebeft worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gebeft zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gebeft worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gebeft zijn (impersonal passive conditional perfect)

Door te beffen kunnen ook soa's overgedragen worden.


tok

balts; het paargedrag van met name vogels

U tetřevů začíná tok v březnu či v dubnu.

Bij Auerhoenders begint de balts in maart of april.


expliciet

via Frans explicite of direct van Latijn explicitus, in de betekenis van ‘uitdrukkelijk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1669
**[2] als leenvertaling van Engels explicit

explicieter (uninflected comparative)
explicietst (uninflected superlative)
expliciete (inflected positive)
explicietere (inflected comparative)
explicietste (inflected superlative)
expliciets (partitive positive)
explicieters (partitive comparative)

met een seksueel karakter of een erotische strekking

In de beginjaren van meidengroep K3 werd nog regelmatig gezongen over wilde avonden en zoete romances, maar inmiddels zijn de teksten stukken minder expliciet.

Weblink bron “Gert Verhulst: 'Teksten van K3 bewust minder expliciet'” (24 april 2019) op nu.nl


pompen

afgeleid van pomp zn "werktuig" met het achtervoegsel -en

Het is pompen of verzuipen.

Nu komt het erop aan, al moet het mogelijke om het gevaar nog af te wenden moet nu worden gedaan

pumpen

vloeistof of gas met behulp van een pomp verplaatsen

pompte (past)
gepompt (past participle)
te pompen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen pompen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen pompen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gepompt (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gepompt (active infinitive perfect present long-form)
gepompt zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gepompt te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
pompend (imperfect participle)
gepompt (past participle)
pompe (subjunctive)
pomp (indicative imperfect present singular first-person)
pompt (indicative imperfect present singular second-person)
pompt (indicative imperfect present singular second-person)
pompt (indicative imperfect present singular second-person)
pompt (indicative imperfect present singular third-person)
pompte (indicative imperfect past singular first-person)
pompte (indicative imperfect past singular second-person)
pompte (indicative imperfect past singular second-person)
pompte (indicative imperfect past singular second-person)
pompte (indicative imperfect past singular third-person)
pompten (indicative imperfect past plural first-person)
pompten (indicative imperfect past plural second-person)
pompten (indicative imperfect past plural third-person)
zal pompen (indicative imperfect future singular first-person)
zult pompen (indicative imperfect future singular second-person)
zal pompen (indicative imperfect future singular second-person)
zult pompen (indicative imperfect future singular second-person)
zal pompen (indicative imperfect future singular second-person)
zult pompen (indicative imperfect future singular second-person)
zal pompen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen pompen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen pompen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen pompen (indicative imperfect future plural third-person)
zou pompen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou pompen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) pompen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt pompen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou pompen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden pompen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden pompen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden pompen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gepompt (perfect present first-person)
hebt gepompt (perfect present second-person)
hebt gepompt (perfect present second-person)
heeft gepompt (perfect present second-person)
hebt gepompt (perfect present second-person)
heeft gepompt (perfect present third-person)
hebben gepompt (perfect present first-person)
hebben gepompt (perfect present second-person)
hebben gepompt (perfect present third-person)
had gepompt (perfect past first-person)
had gepompt (perfect past second-person)
had gepompt (perfect past second-person)
hadt gepompt (perfect past second-person)
had gepompt (perfect past third-person)
hadden gepompt (perfect past first-person)
hadden gepompt (perfect past second-person)
hadden gepompt (perfect past third-person)
zal gepompt hebben (perfect future first-person)
zal gepompt hebben (perfect future second-person)
zult gepompt hebben (perfect future second-person)
zult gepompt hebben (perfect future second-person)
zal gepompt hebben (perfect future second-person)
zult gepompt hebben (perfect future second-person)
zal gepompt hebben (perfect future third-person)
zullen gepompt hebben (perfect future first-person)
zullen gepompt hebben (perfect future second-person)
zullen gepompt hebben (perfect future third-person)
zou gepompt hebben (perfect conditional first-person)
zou gepompt hebben (perfect conditional second-person)
zou gepompt hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepompt hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepompt hebben (perfect conditional second-person)
zou gepompt hebben (perfect conditional third-person)
zouden gepompt hebben (perfect conditional first-person)
zouden gepompt hebben (perfect conditional second-person)
zouden gepompt hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gepompt (impersonal passive present imperfect)
er is gepompt (impersonal passive present perfect)
er werd gepompt (impersonal passive past imperfect)
er was gepompt (impersonal passive past perfect)
er zal gepompt worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gepompt zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gepompt worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gepompt zijn (impersonal passive conditional perfect)


vleeswaren

charcutería

verzamelnaam voor producten uit bewerkt vlees, zoals worst of boterhambeleg

Het enkelvoud "vleeswaar" heeft dezelfde betekenis en is dus voor wat betreft de betekenis niet het enkelvoud van "vleeswaren".

lichaamsdelen die nadrukkelijk worden getoond om erotische gevoelens op te wekken

Verloren gelopen honden worden vaak gevonden aan de hand van flyers, chips en dergelijke meer. Arlene Mossa Corona (20) gaat nog een stapje verder. Ze perst haar vleeswaren in een bikini, maakte een reusachtig billboard met foto's van haar verdwenen chihuahua en schuimt daarmee de straten van San Diego af.

“Uit de kleren voor zoektocht naar vermiste chihuahua” (30 november 2011) op demorgen.be


lust

In de betekenis van ‘begeerte’ voor het eerst aangetroffen in 1240

Lust betekent begeerte, hevig verlangen. Het woord verscheen omstreeks 1265-1270 in de Middelnederlandse taal, onder invloed van het Oudhoogduitse, Oudfriese en Oudengelse lust, het Oudsaksische lusta en het Gotische lustus. Het woord hangt samen met het Latijnse lascivus, "dartel", het Oudgriekse lilaiomai, "ik begeer", en Oudindisch lasati, "hij streeft

De lust is mij (jou/hem/haar, ...) vergaan

Wel de lusten, niet de lasten

Alleen de aangename kant van iets willen ervaren

lusten (plural)
lustje (diminutive singular)
lustjes (diminutive plural)

Hij gaf toe aan zijn dierlijke lusten.


bordeel

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘hoerenkast’ voor het eerst aangetroffen in 1293

bordeel

een huis waarin tegen betaling seksuele diensten worden aangeboden

bordelen (plural)
bordeeltje (diminutive singular)
bordeeltjes (diminutive plural)

In veel landen zijn bordelen tegen de wet.


paringsdrift

samenstelling van paring en drift met het invoegsel -s-

Zijn onverzadigbare paringsdrift had de struisvogel al heel veel problemen opgeleverd.


paardrift

Zijn onverzadigbare paardrift had de struisvogel al heel veel problemen opgeleverd.


geslachtsdrift

samenstelling van geslacht en drift met het invoegsel -s-

de drift om de geslachtsdaad te bedrijven

Zijn onverzadigbare geslachtsdrift had de struisvogel al heel veel problemen opgeleverd.


voortplantingsdrift

samenstelling van voortplanting en drift met het invoegsel -s-

Zijn onverzadigbare voortplantingsdrift had de struisvogel al heel veel problemen opgeleverd.


paringsdrang

samenstelling van paring en drang met het invoegsel -s-

Zijn onverzadigbare paringsdrang had de struisvogel al heel veel problemen opgeleverd.


klaarkomen

In de betekenis van ‘gereedkomen, volbrengen’ voor het eerst aangetroffen in 1819

kwam klaar (past)
klaargekomen (past participle)
klaar te komen (active infinitive imperfect present long-form)
zijn klaargekomen (active infinitive perfect present short-form)
te zijn klaargekomen (active infinitive perfect present long-form)
klaargekomen zullen zijn (active infinitive perfect future short-form)
klaargekomen te zullen zijn (active infinitive perfect future long-form)
klaarkomend (imperfect participle)
klaargekomen (past participle)
kom klaar (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
komt klaar (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
komt klaar (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
komt klaar (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
komt klaar (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
komen klaar (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
komen klaar (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
komen klaar (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
kwam klaar (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
kwam klaar (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
kwam klaar (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
kwaamt klaar (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
kwam klaar (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
kwamen klaar (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
kwamen klaar (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
kwamen klaar (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal klaarkomen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult klaarkomen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal klaarkomen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult klaarkomen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal klaarkomen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult klaarkomen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal klaarkomen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen klaarkomen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen klaarkomen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen klaarkomen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou klaarkomen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou klaarkomen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) klaarkomen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt klaarkomen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou klaarkomen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden klaarkomen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden klaarkomen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden klaarkomen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
klaarkom (subordinate-clause present)
klaarkomt (subordinate-clause present)
klaarkomt (subordinate-clause present)
klaarkomt (subordinate-clause present)
klaarkomt (subordinate-clause present)
klaarkwam (subordinate-clause past)
klaarkwam (subordinate-clause past)
klaarkwam (subordinate-clause past)
klaarkwaamt (subordinate-clause past)
klaarkwam (subordinate-clause past)
klaarkwamen (subordinate-clause past)
klaarkwamen (subordinate-clause past)
klaarkwamen (subordinate-clause past)
ben klaargekomen (perfect present first-person)
bent klaargekomen (perfect present second-person)
bent klaargekomen (perfect present second-person)
is klaargekomen (perfect present second-person)
zijt klaargekomen (perfect present second-person)
is klaargekomen (perfect present third-person)
zijn klaargekomen (perfect present first-person)
zijn klaargekomen (perfect present second-person)
zijn klaargekomen (perfect present third-person)
was klaargekomen (perfect past first-person)
was klaargekomen (perfect past second-person)
was klaargekomen (perfect past second-person)
waart klaargekomen (perfect past second-person)
was klaargekomen (perfect past third-person)
waren klaargekomen (perfect past first-person)
waren klaargekomen (perfect past second-person)
waren klaargekomen (perfect past third-person)
zal klaargekomen zijn (perfect future first-person)
zal klaargekomen zijn (perfect future second-person)
zult klaargekomen zijn (perfect future second-person)
zult klaargekomen zijn (perfect future second-person)
zal klaargekomen zijn (perfect future second-person)
zult klaargekomen zijn (perfect future second-person)
zal klaargekomen zijn (perfect future third-person)
zullen klaargekomen zijn (perfect future first-person)
zullen klaargekomen zijn (perfect future second-person)
zullen klaargekomen zijn (perfect future third-person)
zou klaargekomen zijn (perfect conditional first-person)
zou klaargekomen zijn (perfect conditional second-person)
zou klaargekomen zijn (perfect conditional second-person)
zoudt klaargekomen zijn (perfect conditional second-person)
zoudt klaargekomen zijn (perfect conditional second-person)
zou klaargekomen zijn (perfect conditional third-person)
zouden klaargekomen zijn (perfect conditional first-person)
zouden klaargekomen zijn (perfect conditional second-person)
zouden klaargekomen zijn (perfect conditional third-person)


voorspel

zn: samenstelling van voor bw en spel zn

ww: voorspellen ww zonder de uitgang -en

Probespiel

complete of gedeeltelijke uitvoering van een muziekstuk ter beoordeling

voorspelen (plural)
voorspelletje (diminutive singular)
voorspelletjes (diminutive plural)


dong

Leenwoord uit het Vietnamees, in de betekenis van ‘munteenheid van Vietnam’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1946


dildo

van Engels dildo, in de betekenis van ‘kunstpenis’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1970

dildo's (plural)
dildootje (diminutive singular)
dildootjes (diminutive plural)

Marjan genoot van het spelen met haar dildo.


krikken

Ook werden er wel eens 'stelletjes' van het toilet gesleurd. Daar werd wel iedereen opgefokt van. Moeten we daarop wachten dat ze liggen te krikken op het toilet.

Steven Kees Aaron Brown
 “Killing fields Amsterdam” (2007), Uitgeverij Elmar, ISBN 9789038918105, p. 47

Nu had dat meisje nog geen flauw idee dat haar verloofde over een paar uur op de achterbank van hun auto met zijn tennispartner zou liggen te krikken, maar dat zou niet lang meer duren.

Lindsey Kelk
 “Ik hou van Parijs” (2010), Meulenhoff Boekerij , ISBN 9789047515838, p. 184

Zijn lichaam glansde van het zweet, waarschijnlijk zowel door de drank als het feit dat hij Sophie achterlangs aan het krikken was as if there was no tomorrow.

Anders de la Motte
 “Buzz” (2013), Singel Uitgeverijen, ISBN 9789044523287, p. 246

En die, sorry dat ik het zeg, maar dat is net een stel dat aan het krikken is.' 'Jullie denken ook maar aan één ding,' sneerde Milva.

Andrzej Sapkowski
 “De vuurdoop” (2015), Luitingh-Sijthoff , ISBN 9789024568192, p. 127


sandwich

van Engels sandwich, een eponiem genoemd naar een graaf van Sandwich die belegde sneetjes brood gebruikte om het kaartspelen niet te hoeven onderbreken voor een maaltijd, in de betekenis van ‘twee sneetjes brood met beleg’ voor het eerst aangetroffen in 1910

sandwiches (plural)
sandwichje (diminutive singular)
sandwichjes (diminutive plural)

tijdens een geslachtsgemeenschap voor drieën ingenomen positie, waarbij de betreffende persoon tussen de twee anderen in ligt

De kleinere man zag dat het niet meer een sandwich zou worden, en bleef toen helemaal slap.


copuleren

via Frans copuler ww (met het achtervoegsel -eren van Latijn copulare "verenigen, verbinden"; in de betekenis van ‘paren’ aangetroffen vanaf 1872

copuleerde (past)
gecopuleerd (past participle)
te copuleren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen copuleren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen copuleren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gecopuleerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gecopuleerd (active infinitive perfect present long-form)
gecopuleerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gecopuleerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
copulerend (imperfect participle)
gecopuleerd (past participle)
copulere (subjunctive)
copuleer (indicative imperfect present singular first-person)
copuleert (indicative imperfect present singular second-person)
copuleert (indicative imperfect present singular second-person)
copuleert (indicative imperfect present singular second-person)
copuleert (indicative imperfect present singular third-person)
copuleerde (indicative imperfect past singular first-person)
copuleerde (indicative imperfect past singular second-person)
copuleerde (indicative imperfect past singular second-person)
copuleerde (indicative imperfect past singular second-person)
copuleerde (indicative imperfect past singular third-person)
copuleerden (indicative imperfect past plural first-person)
copuleerden (indicative imperfect past plural second-person)
copuleerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal copuleren (indicative imperfect future singular first-person)
zult copuleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal copuleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult copuleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal copuleren (indicative imperfect future singular second-person)
zult copuleren (indicative imperfect future singular second-person)
zal copuleren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen copuleren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen copuleren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen copuleren (indicative imperfect future plural third-person)
zou copuleren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou copuleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) copuleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt copuleren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou copuleren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden copuleren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden copuleren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden copuleren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gecopuleerd (perfect present first-person)
hebt gecopuleerd (perfect present second-person)
hebt gecopuleerd (perfect present second-person)
heeft gecopuleerd (perfect present second-person)
hebt gecopuleerd (perfect present second-person)
heeft gecopuleerd (perfect present third-person)
hebben gecopuleerd (perfect present first-person)
hebben gecopuleerd (perfect present second-person)
hebben gecopuleerd (perfect present third-person)
had gecopuleerd (perfect past first-person)
had gecopuleerd (perfect past second-person)
had gecopuleerd (perfect past second-person)
hadt gecopuleerd (perfect past second-person)
had gecopuleerd (perfect past third-person)
hadden gecopuleerd (perfect past first-person)
hadden gecopuleerd (perfect past second-person)
hadden gecopuleerd (perfect past third-person)
zal gecopuleerd hebben (perfect future first-person)
zal gecopuleerd hebben (perfect future second-person)
zult gecopuleerd hebben (perfect future second-person)
zult gecopuleerd hebben (perfect future second-person)
zal gecopuleerd hebben (perfect future second-person)
zult gecopuleerd hebben (perfect future second-person)
zal gecopuleerd hebben (perfect future third-person)
zullen gecopuleerd hebben (perfect future first-person)
zullen gecopuleerd hebben (perfect future second-person)
zullen gecopuleerd hebben (perfect future third-person)
zou gecopuleerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gecopuleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecopuleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecopuleerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gecopuleerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gecopuleerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gecopuleerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gecopuleerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gecopuleerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gecopuleerd (impersonal passive present imperfect)
er is gecopuleerd (impersonal passive present perfect)
er werd gecopuleerd (impersonal passive past imperfect)
er was gecopuleerd (impersonal passive past perfect)
er zal gecopuleerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gecopuleerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gecopuleerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gecopuleerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gecopuleerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gecopuleerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gecopuleerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gecopuleerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gecopuleerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gecopuleerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gecopuleerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gecopuleerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gecopuleerd (singular imperfect present first-person)
wordt gecopuleerd (singular imperfect present second-person)
wordt gecopuleerd (singular imperfect present second-person)
wordt gecopuleerd (singular imperfect present second-person)
wordt gecopuleerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gecopuleerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gecopuleerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gecopuleerd (singular imperfect present third-person)
werd gecopuleerd (singular imperfect past first-person)
werd gecopuleerd (singular imperfect past second-person)
werd gecopuleerd (singular imperfect past second-person)
werdt gecopuleerd (singular imperfect past second-person)
werd gecopuleerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gecopuleerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gecopuleerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gecopuleerd (singular imperfect past third-person)
zal gecopuleerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gecopuleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gecopuleerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gecopuleerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gecopuleerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gecopuleerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gecopuleerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gecopuleerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gecopuleerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gecopuleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gecopuleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gecopuleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gecopuleerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gecopuleerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gecopuleerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gecopuleerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gecopuleerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gecopuleerd (perfect present first-person)
bent gecopuleerd (perfect present second-person)
bent gecopuleerd (perfect present second-person)
is gecopuleerd (perfect present second-person)
zijt gecopuleerd (perfect present second-person)
is gecopuleerd (perfect present third-person)
zijn gecopuleerd (perfect present first-person)
zijn gecopuleerd (perfect present second-person)
zijn gecopuleerd (perfect present third-person)
was gecopuleerd (perfect past first-person)
was gecopuleerd (perfect past second-person)
was gecopuleerd (perfect past second-person)
waart gecopuleerd (perfect past second-person)
was gecopuleerd (perfect past third-person)
waren gecopuleerd (perfect past first-person)
waren gecopuleerd (perfect past second-person)
waren gecopuleerd (perfect past third-person)
zal gecopuleerd zijn (perfect future first-person)
zult gecopuleerd zijn (perfect future second-person)
zult gecopuleerd zijn (perfect future second-person)
zult gecopuleerd zijn (perfect future second-person)
zal gecopuleerd zijn (perfect future third-person)
zullen gecopuleerd zijn (perfect future first-person)
zullen gecopuleerd zijn (perfect future second-person)
zullen gecopuleerd zijn (perfect future third-person)
zou gecopuleerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gecopuleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gecopuleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gecopuleerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gecopuleerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gecopuleerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gecopuleerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gecopuleerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gecopuleerd zijn (perfect conditional third-person)

Bij deze soort wordt er pas gecopuleerd na een uitgebreid paringsritueel.


steigeren

In de betekenis van ‘op de achterbenen gaan staan (van paarden)’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1839

steigerde (past)
gesteigerd (past participle)
te steigeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen steigeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen steigeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gesteigerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gesteigerd (active infinitive perfect present long-form)
gesteigerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gesteigerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
steigerend (imperfect participle)
gesteigerd (past participle)
steigere (subjunctive)
steiger (indicative imperfect present singular first-person)
steigert (indicative imperfect present singular second-person)
steigert (indicative imperfect present singular second-person)
steigert (indicative imperfect present singular second-person)
steigert (indicative imperfect present singular third-person)
steigerde (indicative imperfect past singular first-person)
steigerde (indicative imperfect past singular second-person)
steigerde (indicative imperfect past singular second-person)
steigerde (indicative imperfect past singular second-person)
steigerde (indicative imperfect past singular third-person)
steigerden (indicative imperfect past plural first-person)
steigerden (indicative imperfect past plural second-person)
steigerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal steigeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult steigeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal steigeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult steigeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal steigeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult steigeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal steigeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen steigeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen steigeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen steigeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou steigeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou steigeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) steigeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt steigeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou steigeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden steigeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden steigeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden steigeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gesteigerd (perfect present first-person)
hebt gesteigerd (perfect present second-person)
hebt gesteigerd (perfect present second-person)
heeft gesteigerd (perfect present second-person)
hebt gesteigerd (perfect present second-person)
heeft gesteigerd (perfect present third-person)
hebben gesteigerd (perfect present first-person)
hebben gesteigerd (perfect present second-person)
hebben gesteigerd (perfect present third-person)
had gesteigerd (perfect past first-person)
had gesteigerd (perfect past second-person)
had gesteigerd (perfect past second-person)
hadt gesteigerd (perfect past second-person)
had gesteigerd (perfect past third-person)
hadden gesteigerd (perfect past first-person)
hadden gesteigerd (perfect past second-person)
hadden gesteigerd (perfect past third-person)
zal gesteigerd hebben (perfect future first-person)
zal gesteigerd hebben (perfect future second-person)
zult gesteigerd hebben (perfect future second-person)
zult gesteigerd hebben (perfect future second-person)
zal gesteigerd hebben (perfect future second-person)
zult gesteigerd hebben (perfect future second-person)
zal gesteigerd hebben (perfect future third-person)
zullen gesteigerd hebben (perfect future first-person)
zullen gesteigerd hebben (perfect future second-person)
zullen gesteigerd hebben (perfect future third-person)
zou gesteigerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gesteigerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gesteigerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gesteigerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gesteigerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gesteigerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gesteigerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gesteigerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gesteigerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gesteigerd (impersonal passive present imperfect)
er is gesteigerd (impersonal passive present perfect)
er werd gesteigerd (impersonal passive past imperfect)
er was gesteigerd (impersonal passive past perfect)
er zal gesteigerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gesteigerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gesteigerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gesteigerd zijn (impersonal passive conditional perfect)


sjorren

herkomst onzeker, in de betekenis van ‘trekken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1671

zurren

iets met touw stevig vastzetten, zodat deze niet kan overgaan bij transport

sjorde (past)
gesjord (past participle)
te sjorren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen sjorren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen sjorren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gesjord (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gesjord (active infinitive perfect present long-form)
gesjord zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gesjord te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
sjorrend (imperfect participle)
gesjord (past participle)
sjorre (subjunctive)
sjor (indicative imperfect present singular first-person)
sjort (indicative imperfect present singular second-person)
sjort (indicative imperfect present singular second-person)
sjort (indicative imperfect present singular second-person)
sjort (indicative imperfect present singular third-person)
sjorde (indicative imperfect past singular first-person)
sjorde (indicative imperfect past singular second-person)
sjorde (indicative imperfect past singular second-person)
sjorde (indicative imperfect past singular second-person)
sjorde (indicative imperfect past singular third-person)
sjorden (indicative imperfect past plural first-person)
sjorden (indicative imperfect past plural second-person)
sjorden (indicative imperfect past plural third-person)
zal sjorren (indicative imperfect future singular first-person)
zult sjorren (indicative imperfect future singular second-person)
zal sjorren (indicative imperfect future singular second-person)
zult sjorren (indicative imperfect future singular second-person)
zal sjorren (indicative imperfect future singular second-person)
zult sjorren (indicative imperfect future singular second-person)
zal sjorren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen sjorren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen sjorren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen sjorren (indicative imperfect future plural third-person)
zou sjorren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou sjorren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) sjorren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt sjorren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou sjorren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden sjorren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden sjorren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden sjorren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gesjord (perfect present first-person)
hebt gesjord (perfect present second-person)
hebt gesjord (perfect present second-person)
heeft gesjord (perfect present second-person)
hebt gesjord (perfect present second-person)
heeft gesjord (perfect present third-person)
hebben gesjord (perfect present first-person)
hebben gesjord (perfect present second-person)
hebben gesjord (perfect present third-person)
had gesjord (perfect past first-person)
had gesjord (perfect past second-person)
had gesjord (perfect past second-person)
hadt gesjord (perfect past second-person)
had gesjord (perfect past third-person)
hadden gesjord (perfect past first-person)
hadden gesjord (perfect past second-person)
hadden gesjord (perfect past third-person)
zal gesjord hebben (perfect future first-person)
zal gesjord hebben (perfect future second-person)
zult gesjord hebben (perfect future second-person)
zult gesjord hebben (perfect future second-person)
zal gesjord hebben (perfect future second-person)
zult gesjord hebben (perfect future second-person)
zal gesjord hebben (perfect future third-person)
zullen gesjord hebben (perfect future first-person)
zullen gesjord hebben (perfect future second-person)
zullen gesjord hebben (perfect future third-person)
zou gesjord hebben (perfect conditional first-person)
zou gesjord hebben (perfect conditional second-person)
zou gesjord hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gesjord hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gesjord hebben (perfect conditional second-person)
zou gesjord hebben (perfect conditional third-person)
zouden gesjord hebben (perfect conditional first-person)
zouden gesjord hebben (perfect conditional second-person)
zouden gesjord hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gesjord (impersonal passive present imperfect)
er is gesjord (impersonal passive present perfect)
er werd gesjord (impersonal passive past imperfect)
er was gesjord (impersonal passive past perfect)
er zal gesjord worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gesjord zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gesjord worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gesjord zijn (impersonal passive conditional perfect)


onteren

afgeleid van eren ww met het voorvoegsel ont-

onteerde (past)
onteerd (past participle)
te onteren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen onteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen onteren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben onteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben onteerd (active infinitive perfect present long-form)
onteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
onteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
onterend (imperfect participle)
onteerd (past participle)
ontere (subjunctive)
onteer (indicative imperfect present singular first-person)
onteert (indicative imperfect present singular second-person)
onteert (indicative imperfect present singular second-person)
onteert (indicative imperfect present singular second-person)
onteert (indicative imperfect present singular third-person)
onteerde (indicative imperfect past singular first-person)
onteerde (indicative imperfect past singular second-person)
onteerde (indicative imperfect past singular second-person)
onteerde (indicative imperfect past singular second-person)
onteerde (indicative imperfect past singular third-person)
onteerden (indicative imperfect past plural first-person)
onteerden (indicative imperfect past plural second-person)
onteerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal onteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult onteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal onteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult onteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal onteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult onteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal onteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen onteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen onteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen onteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou onteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou onteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) onteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt onteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou onteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden onteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden onteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden onteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb onteerd (perfect present first-person)
hebt onteerd (perfect present second-person)
hebt onteerd (perfect present second-person)
heeft onteerd (perfect present second-person)
hebt onteerd (perfect present second-person)
heeft onteerd (perfect present third-person)
hebben onteerd (perfect present first-person)
hebben onteerd (perfect present second-person)
hebben onteerd (perfect present third-person)
had onteerd (perfect past first-person)
had onteerd (perfect past second-person)
had onteerd (perfect past second-person)
hadt onteerd (perfect past second-person)
had onteerd (perfect past third-person)
hadden onteerd (perfect past first-person)
hadden onteerd (perfect past second-person)
hadden onteerd (perfect past third-person)
zal onteerd hebben (perfect future first-person)
zal onteerd hebben (perfect future second-person)
zult onteerd hebben (perfect future second-person)
zult onteerd hebben (perfect future second-person)
zal onteerd hebben (perfect future second-person)
zult onteerd hebben (perfect future second-person)
zal onteerd hebben (perfect future third-person)
zullen onteerd hebben (perfect future first-person)
zullen onteerd hebben (perfect future second-person)
zullen onteerd hebben (perfect future third-person)
zou onteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou onteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou onteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt onteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt onteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou onteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden onteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden onteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden onteerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt onteerd (impersonal passive present imperfect)
er is onteerd (impersonal passive present perfect)
er werd onteerd (impersonal passive past imperfect)
er was onteerd (impersonal passive past perfect)
er zal onteerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal onteerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou onteerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou onteerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
onteerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
onteerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
onteerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
onteerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
onteerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
onteerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
onteerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
onteerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word onteerd (singular imperfect present first-person)
wordt onteerd (singular imperfect present second-person)
wordt onteerd (singular imperfect present second-person)
wordt onteerd (singular imperfect present second-person)
wordt onteerd (singular imperfect present plural third-person)
worden onteerd (singular imperfect present plural first-person)
worden onteerd (singular imperfect present plural second-person)
worden onteerd (singular imperfect present third-person)
werd onteerd (singular imperfect past first-person)
werd onteerd (singular imperfect past second-person)
werd onteerd (singular imperfect past second-person)
werdt onteerd (singular imperfect past second-person)
werd onteerd (singular imperfect past plural third-person)
werden onteerd (singular imperfect past plural first-person)
werden onteerd (singular imperfect past plural second-person)
werden onteerd (singular imperfect past third-person)
zal onteerd worden (singular imperfect future first-person)
zult onteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult onteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult onteerd worden (singular imperfect future second-person)
zal onteerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen onteerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen onteerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen onteerd worden (singular imperfect future third-person)
zou onteerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou onteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou onteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt onteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt onteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou onteerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden onteerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden onteerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden onteerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben onteerd (perfect present first-person)
bent onteerd (perfect present second-person)
bent onteerd (perfect present second-person)
is onteerd (perfect present second-person)
zijt onteerd (perfect present second-person)
is onteerd (perfect present third-person)
zijn onteerd (perfect present first-person)
zijn onteerd (perfect present second-person)
zijn onteerd (perfect present third-person)
was onteerd (perfect past first-person)
was onteerd (perfect past second-person)
was onteerd (perfect past second-person)
waart onteerd (perfect past second-person)
was onteerd (perfect past third-person)
waren onteerd (perfect past first-person)
waren onteerd (perfect past second-person)
waren onteerd (perfect past third-person)
zal onteerd zijn (perfect future first-person)
zult onteerd zijn (perfect future second-person)
zult onteerd zijn (perfect future second-person)
zult onteerd zijn (perfect future second-person)
zal onteerd zijn (perfect future third-person)
zullen onteerd zijn (perfect future first-person)
zullen onteerd zijn (perfect future second-person)
zullen onteerd zijn (perfect future third-person)
zou onteerd zijn (perfect conditional first-person)
zou onteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou onteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt onteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt onteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou onteerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden onteerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden onteerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden onteerd zijn (perfect conditional third-person)

dwingen tot geslachtsgemeenschap buiten het huwelijk

En er kwamen Babyloniers tot haar om liefdesgemeenschap met haar te hebben; zij onteerden haar met hun ontucht, en toen zij door hen onteerd was, keerde zij zich van hen af.

Weblink bron “Bijbelvertaling NBG 1951 Ezechiël 23:17” op bible.com


taper

Uit Oudfrans tapper, taper “kloppen, klappen” (ca. 1200), herkomst onzeker. Er zijn twee mogelijkheden:
**van klanknabootsende oorsprong , vergelijk Engels tap.
**ontleend aan een (oudere) Germaanse taal, vergelijk Duits tappen “betasten”, “onzeker lopen, waggelen”.

Il se tapait une de ses étudiantes.


eierlevendbarendheid

Afgeleid van eierlevendbarend met het achtervoegsel -heid.

ovoviviparity

vorm van voortplanting waarbij eieren in het lichaam van de moeder worden bevrucht en uitgebroed

vorm van voortplanting van een dier waarbij eieren in het lichaam van de moeder worden bevrucht en uitgebroed

Bij haaien komt eierlevendbarendheid voor.


krasi

Die jongen maakt me echt krasi.

Die libi die ik leef maakt me krasi.

Weblink bron Gearchiveerde versie
Equalz
 “Kaki” (2019) op lyrics.com


krasi

bn van Engels crazy bn en Nederlands kras bn


geil

erfwoord ontwikkeld uit Oudnederlands geil- “vrolijk” (802-17), uit Germaans *gaila- “vrolijk”, verwant aan Duits geil “geil”, “zin in” (Oudhoogduits geil “dartel”, “overmoedig”), Gotisch gailjan “verblijden”.

In de betekenis van “wulps” voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350.

Wat een geile bok is dat !


verkrachting

van Middelnederlands vercrachtinge / vercrachtinghe, Naamwoord van handeling van verkrachten met het achtervoegsel -ing

gewelddaad die leidt tot het seksueel binnendringen van de vagina of anus (met de penis of een voorwerp) tegen de zin in van het slachtoffer


bronst

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘paartijd’ voor het eerst aangetroffen in 1599


handvat

samenstelling van hand en vat
**[1]-[4] "vat" in de betekenis "greep"
**[5] "vat" in de betekenis "bewaarplaats voor vloeistof"

handvatten (singular)
handvatje (diminutive)
handvatjes (diminutive singular)
handvaten (singular)
handvaatje (diminutive)
handvaatjes (diminutive singular)

In de praktijk wordt de verbuiging van [5] ook vaak gebruikt voor [1]-[4]. In de ogen van de Taalunie en Onze Taal komt dit al zo lang en zo veel voor, dat het correct taalgebruik is geworden; gelet op de Woordenlijst Nederlandse Taal de Algemene Nederlandse Spraakkunst en VRT Taalnet hechten sommige taalgebruikers wel aan het onderscheid.

‘Geef mij maar een vrouw met een handvat,’ zong de zeeman voor zich heen.

Weblink bron
Simon Carmiggelt
 “Mag 't een ietsje meer zijn.”, 2de druk (1983), De Arbeiderspers, Amsterdam, ISBN 9029510943, p. 128 op nrc.nl


penetreren

met het achtervoegsel -eren van Frans pénétrer ww , in de betekenis van ‘doordringen’ voor het eerst aangetroffen in 1636

penetreerde (past)
gepenetreerd (past participle)
te penetreren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen penetreren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen penetreren (active infinitive imperfect future long-form)
zijn gepenetreerd (active infinitive perfect present short-form)
te zijn gepenetreerd (active infinitive perfect present long-form)
gepenetreerd zullen zijn (active infinitive perfect future short-form)
gepenetreerd te zullen zijn (active infinitive perfect future long-form)
penetrerend (imperfect participle)
gepenetreerd (past participle)
penetrere (subjunctive)
penetreer (indicative imperfect present singular first-person)
penetreert (indicative imperfect present singular second-person)
penetreert (indicative imperfect present singular second-person)
penetreert (indicative imperfect present singular second-person)
penetreert (indicative imperfect present singular third-person)
penetreerde (indicative imperfect past singular first-person)
penetreerde (indicative imperfect past singular second-person)
penetreerde (indicative imperfect past singular second-person)
penetreerde (indicative imperfect past singular second-person)
penetreerde (indicative imperfect past singular third-person)
penetreerden (indicative imperfect past plural first-person)
penetreerden (indicative imperfect past plural second-person)
penetreerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal penetreren (indicative imperfect future singular first-person)
zult penetreren (indicative imperfect future singular second-person)
zal penetreren (indicative imperfect future singular second-person)
zult penetreren (indicative imperfect future singular second-person)
zal penetreren (indicative imperfect future singular second-person)
zult penetreren (indicative imperfect future singular second-person)
zal penetreren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen penetreren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen penetreren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen penetreren (indicative imperfect future plural third-person)
zou penetreren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou penetreren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) penetreren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt penetreren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou penetreren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden penetreren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden penetreren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden penetreren (indicative imperfect conditional plural third-person)
ben gepenetreerd (perfect present first-person)
bent gepenetreerd (perfect present second-person)
bent gepenetreerd (perfect present second-person)
is gepenetreerd (perfect present second-person)
zijt gepenetreerd (perfect present second-person)
is gepenetreerd (perfect present third-person)
zijn gepenetreerd (perfect present first-person)
zijn gepenetreerd (perfect present second-person)
zijn gepenetreerd (perfect present third-person)
was gepenetreerd (perfect past first-person)
was gepenetreerd (perfect past second-person)
was gepenetreerd (perfect past second-person)
waart gepenetreerd (perfect past second-person)
was gepenetreerd (perfect past third-person)
waren gepenetreerd (perfect past first-person)
waren gepenetreerd (perfect past second-person)
waren gepenetreerd (perfect past third-person)
zal gepenetreerd zijn (perfect future first-person)
zal gepenetreerd zijn (perfect future second-person)
zult gepenetreerd zijn (perfect future second-person)
zult gepenetreerd zijn (perfect future second-person)
zal gepenetreerd zijn (perfect future second-person)
zult gepenetreerd zijn (perfect future second-person)
zal gepenetreerd zijn (perfect future third-person)
zullen gepenetreerd zijn (perfect future first-person)
zullen gepenetreerd zijn (perfect future second-person)
zullen gepenetreerd zijn (perfect future third-person)
zou gepenetreerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gepenetreerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gepenetreerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gepenetreerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gepenetreerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gepenetreerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gepenetreerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gepenetreerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gepenetreerd zijn (perfect conditional third-person)
er wordt gepenetreerd (impersonal passive present imperfect)
er is gepenetreerd (impersonal passive present perfect)
er werd gepenetreerd (impersonal passive past imperfect)
er was gepenetreerd (impersonal passive past perfect)
er zal gepenetreerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gepenetreerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gepenetreerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gepenetreerd zijn (impersonal passive conditional perfect)

seks hebben door met een penis of dildo het lichaam van de partner binnen te gaan


incest

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bloedschande’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1503

geslachtsverkeer met zeer naë verwanten zoals eigen kinderen of broers, zussen

Bij Egyptische koningen was incest om religieuze redenen welhaast verplicht.

Op dit moment is een huwelijk tussen neef en nicht in Nederland in principe toegestaan. Wettelijk is er bij voortplanting tussen neef en nicht dus geen sprake van incest. Inteelt is het wel. Voor 1970 was een neef-nichthuwelijk verboden en in de afgelopen jaren zijn pogingen gedaan om het opnieuw te verbieden.


aseksueel

In de betekenis van ‘geslachtloos’ voor het eerst aangetroffen in 1906

afgeleid van seks met het voorvoegsel a- en met het achtervoegsel -eel

aseksueler (uninflected comparative)
aseksueelst (uninflected superlative)
aseksuele (inflected positive)
aseksuelere (inflected comparative)
aseksueelste (inflected superlative)
aseksueels (partitive positive)
aseksuelers (partitive comparative)


voortplantingssysteem

samenstelling van voortplanting en systeem met het invoegsel -s-

voortplantingssystemen (plural)
voortplantingssysteempje (diminutive singular)
voortplantingssysteempjes (diminutive plural)

is een systeem van geslachtsorganen in een organisme die samenwerken ten behoeve van de voortplanting.


domina

domina's (plural)
dominae (plural)
dominaatje (diminutive singular)
dominaatjes (diminutive plural)

meesteres (in een sadomasochistische relatie)


kuis

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘rein, ingetogen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1265

Je bent kuis wanneer je je seksualiteit bewust hebt aangenomen en goed in je persoonlijkheid hebt geïntegreerd.

“404. Wat is kuise liefde? Waarom moet een Christen kuis leven?”, NS

Ze wekte de indruk van een soort kuise elegantie, of ze die tactiek nu zelf had gekozen of dat ze wijze raad van haar verdediger had gekregen.

Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)
 “1968, De grote eeuw deel 7” (2017), Uitgeverij Prometheus , ISBN 9789044633535


potloodventer

samenstelling van potlood zn "schrijfstift" en venter zn "verkoper"
**[1] (eufemisme), samenstelling van potlood zn "als verwijzing naar de vorm van een penis" en venter zn "verkoper" , vermoedelijk ontstaan bij de politie; in de betekenis van ‘exhibitionist’ voor het eerst aangetroffen in 1976 (zie vindplaats hieronder)
**[2] straathandel in goedkoop schrijfmateriaal was vooral in de Crisisjaren een manier om het verbod op bedelen te omzeilen, in de betekenis "scharrelaar" aangetroffen vanaf 1898 (zie vindplaats hieronder)

Brieföffner

man die ongevraagd zijn ontblote penis aan voorbijgangers laat zien

Een stereotype potloodventer maakt graag gebruik van een regenjas, die hij plotseling openslaat.

De Hermandad wist de potloodventer, zoals een exhibitionist bij de politie genoemd wordt, spoedig te achterhalen.

Schoonhovense Courant
 Knipsel : Potloodventer in: Het vrĳe volk, jrg. 32 nr. 8868 (5 augustus 1976), De Arbeiderspers, Rotterdam, p. 3 kol. 8


rotzooien

afgeleid van rotzooi zn met het achtervoegsel -en

rotzooide (past)
gerotzooid (past participle)
te rotzooien (active infinitive imperfect present long-form)
zullen rotzooien (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen rotzooien (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gerotzooid (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gerotzooid (active infinitive perfect present long-form)
gerotzooid zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gerotzooid te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
rotzooiend (imperfect participle)
gerotzooid (past participle)
rotzooie (subjunctive)
rotzooi (indicative imperfect present singular first-person)
rotzooit (indicative imperfect present singular second-person)
rotzooit (indicative imperfect present singular second-person)
rotzooit (indicative imperfect present singular second-person)
rotzooit (indicative imperfect present singular third-person)
rotzooide (indicative imperfect past singular first-person)
rotzooide (indicative imperfect past singular second-person)
rotzooide (indicative imperfect past singular second-person)
rotzooide (indicative imperfect past singular second-person)
rotzooide (indicative imperfect past singular third-person)
rotzooiden (indicative imperfect past plural first-person)
rotzooiden (indicative imperfect past plural second-person)
rotzooiden (indicative imperfect past plural third-person)
zal rotzooien (indicative imperfect future singular first-person)
zult rotzooien (indicative imperfect future singular second-person)
zal rotzooien (indicative imperfect future singular second-person)
zult rotzooien (indicative imperfect future singular second-person)
zal rotzooien (indicative imperfect future singular second-person)
zult rotzooien (indicative imperfect future singular second-person)
zal rotzooien (indicative imperfect future singular third-person)
zullen rotzooien (indicative imperfect future plural first-person)
zullen rotzooien (indicative imperfect future plural second-person)
zullen rotzooien (indicative imperfect future plural third-person)
zou rotzooien (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou rotzooien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) rotzooien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt rotzooien (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou rotzooien (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden rotzooien (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden rotzooien (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden rotzooien (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gerotzooid (perfect present first-person)
hebt gerotzooid (perfect present second-person)
hebt gerotzooid (perfect present second-person)
heeft gerotzooid (perfect present second-person)
hebt gerotzooid (perfect present second-person)
heeft gerotzooid (perfect present third-person)
hebben gerotzooid (perfect present first-person)
hebben gerotzooid (perfect present second-person)
hebben gerotzooid (perfect present third-person)
had gerotzooid (perfect past first-person)
had gerotzooid (perfect past second-person)
had gerotzooid (perfect past second-person)
hadt gerotzooid (perfect past second-person)
had gerotzooid (perfect past third-person)
hadden gerotzooid (perfect past first-person)
hadden gerotzooid (perfect past second-person)
hadden gerotzooid (perfect past third-person)
zal gerotzooid hebben (perfect future first-person)
zal gerotzooid hebben (perfect future second-person)
zult gerotzooid hebben (perfect future second-person)
zult gerotzooid hebben (perfect future second-person)
zal gerotzooid hebben (perfect future second-person)
zult gerotzooid hebben (perfect future second-person)
zal gerotzooid hebben (perfect future third-person)
zullen gerotzooid hebben (perfect future first-person)
zullen gerotzooid hebben (perfect future second-person)
zullen gerotzooid hebben (perfect future third-person)
zou gerotzooid hebben (perfect conditional first-person)
zou gerotzooid hebben (perfect conditional second-person)
zou gerotzooid hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gerotzooid hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gerotzooid hebben (perfect conditional second-person)
zou gerotzooid hebben (perfect conditional third-person)
zouden gerotzooid hebben (perfect conditional first-person)
zouden gerotzooid hebben (perfect conditional second-person)
zouden gerotzooid hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gerotzooid (impersonal passive present imperfect)
er is gerotzooid (impersonal passive present perfect)
er werd gerotzooid (impersonal passive past imperfect)
er was gerotzooid (impersonal passive past perfect)
er zal gerotzooid worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gerotzooid zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gerotzooid worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gerotzooid zijn (impersonal passive conditional perfect)

Opnieuw zorgt een seksfilmpje van een politica in België voor commotie. Op de video is te zien hoe de Hoeilaartse bestuurster Els Uytterhoeven half ontkleed in het gemeentehuis staat te rotzooien met een man. Uytterhoeven is getrouwd en de man in het filmpje is niet haar echtgenote.

Weblink bron “Weer ophef om seksfilmpje Belgische politica” (8 augustus 2013) op nu.nl


partnerruil

partnerruilen (plural)
partnerruiltje (diminutive singular)
partnerruiltjes (diminutive plural)

tijdelijke ruil van seksuele partners door paren


platonisch

eponiem, leenvertaling met het achtervoegsel -isch van Latijn Platonicus bn "van of met betrekking tot de Griekse filosoof Plato uit de 5e eeuw v. Chr."

platonischer (uninflected comparative)
platonische (inflected positive)
platonischere (inflected comparative)
platonischers (partitive comparative)

Hij had met zijn vrouw een platonische relatie.

Poëzie schrijven en wekenlang chatten zonder vooruitzicht op een echte ontmoeting. Misschien bloeit de platonische liefde wel op.

Weblink bron
Haroon Sheikh
 “Corona toont hoe wij door duizend draadjes met elkaar verbonden zijn” (23 maart 2020) op nrc.nl


autoseksualiteit

afgeleid van seksualiteit met het voorvoegsel auto-

een seksuele voorkeur voor masturbatie (zelfbevrediging) boven seks met een partner


sadisme

van Frans sadisme, eponiem afgeleid van de 18e eeuwse Franse markies de Sade met het achtervoegsel -isme, in de betekenis van ‘lust tot kwellen’ voor het eerst aangetroffen in 1898

drang om bevrediging te vinden in het pijnigen en kwellen van anderen

Zeegers is veertig als ze in een van haar panden in Breda een fetisjclub begint voor BDSM: bondage en discipline, sadisme en masochisme.

Weblink bron
Anne-Martijn van der Kaaden
 “Leonne (57) is geen hij, geen zij, maar allebei” (31 juli 2018) op nrc.nl


seksverslaving

een vorm van een obsessieve-compulsieve stoornis met een sterk seksueel aspect


trojka

Afgeleid van telwoord trojí met het achtervoegsel -ka


pedoseksualiteit

afgeleid van seksualiteit met het voorvoegsel pedo-

afgeleid van pedoseksueel met het achtervoegsel -iteit

het zich seksueel primair aangetrokken voelen van volwassenen en bepaalde adolescenten tot kinderen die nog niet geslachtsrijp zijn


seksualiteit

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘geslachtsverkeer’ voor het eerst aangetroffen in 1870

afgeleid van seksueel met het achtervoegsel -iteit


heteroseksualiteit

afgeleid van seksualiteit met het voorvoegsel hetero-

seksuele voorkeur voor personen van de andere sekse


hyperseksualiteit

afgeleid van seksualiteit met het voorvoegsel hyper-

seksualiteit met een geslachtsdrift die overactiever is dan men in de samenleving als normaal of wenselijk beschouwt


heteroseksueel

afgeleid van seksueel met het voorvoegsel hetero-

heterosexual

man met seksuele voorkeur voor vrouwen of een vrouw met seksuele voorkeur voor mannen


interseksueel

afgeleid van seks met het voorvoegsel inter- en met het achtervoegsel -eel

afgeleid van seksueel met het voorvoegsel inter-

interseksueler (uninflected comparative)
interseksueelst (uninflected superlative)
interseksuele (inflected positive)
interseksuelere (inflected comparative)
interseksueelste (inflected superlative)
interseksueels (partitive positive)
interseksuelers (partitive comparative)

met betrekking tot een lichaam met zowel mannelijke als vrouwelijke kenmerken


pedoseksueel

afgeleid van seksueel met het voorvoegsel pedo-

pedoseksuelen (plural)
pedoseksueeltje (diminutive singular)
pedoseksueeltjes (diminutive plural)

iemand die seksuele handelingen met kinderen verricht of heeft verricht


aseksualiteit

afgeleid van seksualiteit met het voorvoegsel a-


interseksualiteit

afgeleid van seksualiteit met het voorvoegsel inter-

de potentie om zich zowel naar het mannelijke als naar het vrouwelijke geslacht te ontwikkelen


fetisj

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vereerd voorwerp’ voor het eerst aangetroffen in 1602

fetisjen (plural)
fetisje (diminutive singular)
fetisjes (diminutive plural)


vluggertje

dim. tant. afgeleid van vlug bn met het achtervoegsel -er en met het achtervoegsel -tje

seksueel contact dat snel wordt afgerond

...en later vangt hij een gesprek op tussen haar en de man die tijdens het carnaval een vluggertje met haar wil maken.


pedofilie

In de betekenis van ‘een voorkeur voor seks met kinderen’ voor het eerst aangetroffen in 1937

met het voorvoegsel pedo- en met het achtervoegsel -filie

het verlangen van volwassenen naar seksueel contact met kinderen

„Spanje is van oudsher een diep katholiek land. Er bestond een nauwe relatie tussen kerk en staat. Vier decennia lang was er een nationalistische en katholieke dictatuur. En omdat de kerk veel macht heeft gehad, is ze erin geslaagd overlevenden van kerkelijke pedofilie het zwijgen op te leggen.”


pedofiel

met het voorvoegsel pedo- en met het achtervoegsel -fiel

Pädophile

een volwassene die verlangt naar seksueel contact met kinderen

pedofielen (plural)
pedofieltje (diminutive singular)
pedofieltjes (diminutive plural)


accompany

Afgeleid van het Franse woord accompagner.

geslachtsgemeenschap hebben, naar bed gaan met


flagellantisme

afgeleid van flagellant met het achtervoegsel -isme

geseling als prikkel van de geslachtsdrift


anal sex

Samenstelling van anal ("anale") en sex ("seks").


anale seks

anal sex

seks waarbij de anus en het rectum een rol spelen


orale seks

orale seks

seks waarbij geslachtsdelen met de mond gestimuleerd worden


fellatio

Afgeleid van het Latijnse woord fellatus ("zuigen").

blowjob

het stimuleren van de penis met de mond, tong of keel


op zijn Grieks

verbinding van  op, zijn en Grieks, een verwijzing naar literatuur uit de Griekse oudheid waarin seks tussen mannen geen probleem was

Ze deden het op zijn Grieks.

Jan wil op zijn Grieks, Ria schrikt, hij is wel erg GROOT.

06-lijnen (advertentie) in: De Telegraaf (15 oktober 1994), Dagblad De Telegraaf, Amsterdam, p. 68 (TA 4) kol. 7


masturbatie

Naamwoord van handeling van masturberen met het achtervoegsel -atie

masturbation

het stimuleren van de eigen geslachtsdelen teneinde seksueel opgewonden te raken

Een boek over seksuele voorlichting voor kinderen in Indonesië moet uit de handel worden genomen vanwege een passage over masturbatie.


trans-

geboren met de lichamelijke kenmerken van de andere sekse


cis-

geboren met de lichamelijke kenmerken van de eigen sekse

Een cisman kan zowel hetero als homo zijn.


berig

afgeleid van beer met het achtervoegsel -ig

beriger (uninflected comparative)
berigst (uninflected superlative)
berige (inflected positive)
berigere (inflected comparative)
berigste (inflected superlative)
berigs (partitive positive)
berigers (partitive comparative)

naar de beer (mannetjesvarken) verlangend

door het toepassen van de berenspray werd de zeug meteen berig


voorbehoedmiddel

voorbehoedmiddelen (plural)
voorbehoedmiddeltje (diminutive singular)
voorbehoedmiddeltjes (diminutive plural)
voorbehoedsmiddel


uitwonen

woonde uit (past)
uitgewoond (past participle)
uit te wonen (active infinitive imperfect present long-form)
hebben uitgewoond (active infinitive perfect present short-form)
te hebben uitgewoond (active infinitive perfect present long-form)
uitgewoond zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
uitgewoond te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
uitwonend (imperfect participle)
uitgewoond (past participle)
woon uit (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
woont uit (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
woont uit (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
woont uit (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
woont uit (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
wonen uit (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
wonen uit (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
wonen uit (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
woonde uit (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
woonde uit (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
woonde uit (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
woonde uit (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
woonde uit (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
woonden uit (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
woonden uit (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
woonden uit (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal uitwonen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult uitwonen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal uitwonen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult uitwonen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal uitwonen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult uitwonen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal uitwonen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen uitwonen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen uitwonen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen uitwonen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou uitwonen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou uitwonen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) uitwonen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt uitwonen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou uitwonen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden uitwonen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden uitwonen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden uitwonen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
uitwoon (subordinate-clause present)
uitwoont (subordinate-clause present)
uitwoont (subordinate-clause present)
uitwoont (subordinate-clause present)
uitwoont (subordinate-clause present)
uitwoonde (subordinate-clause past)
uitwoonde (subordinate-clause past)
uitwoonde (subordinate-clause past)
uitwoonde (subordinate-clause past)
uitwoonde (subordinate-clause past)
uitwoonden (subordinate-clause past)
uitwoonden (subordinate-clause past)
uitwoonden (subordinate-clause past)
heb uitgewoond (perfect present first-person)
hebt uitgewoond (perfect present second-person)
hebt uitgewoond (perfect present second-person)
heeft uitgewoond (perfect present second-person)
hebt uitgewoond (perfect present second-person)
heeft uitgewoond (perfect present third-person)
hebben uitgewoond (perfect present first-person)
hebben uitgewoond (perfect present second-person)
hebben uitgewoond (perfect present third-person)
had uitgewoond (perfect past first-person)
had uitgewoond (perfect past second-person)
had uitgewoond (perfect past second-person)
hadt uitgewoond (perfect past second-person)
had uitgewoond (perfect past third-person)
hadden uitgewoond (perfect past first-person)
hadden uitgewoond (perfect past second-person)
hadden uitgewoond (perfect past third-person)
zal uitgewoond hebben (perfect future first-person)
zal uitgewoond hebben (perfect future second-person)
zult uitgewoond hebben (perfect future second-person)
zult uitgewoond hebben (perfect future second-person)
zal uitgewoond hebben (perfect future second-person)
zult uitgewoond hebben (perfect future second-person)
zal uitgewoond hebben (perfect future third-person)
zullen uitgewoond hebben (perfect future first-person)
zullen uitgewoond hebben (perfect future second-person)
zullen uitgewoond hebben (perfect future third-person)
zou uitgewoond hebben (perfect conditional first-person)
zou uitgewoond hebben (perfect conditional second-person)
zou uitgewoond hebben (perfect conditional second-person)
zoudt uitgewoond hebben (perfect conditional second-person)
zoudt uitgewoond hebben (perfect conditional second-person)
zou uitgewoond hebben (perfect conditional third-person)
zouden uitgewoond hebben (perfect conditional first-person)
zouden uitgewoond hebben (perfect conditional second-person)
zouden uitgewoond hebben (perfect conditional third-person)
er wordt uitgewoond (impersonal passive present imperfect)
er is uitgewoond (impersonal passive present perfect)
er werd uitgewoond (impersonal passive past imperfect)
er was uitgewoond (impersonal passive past perfect)
er zal uitgewoond worden (impersonal passive future imperfect)
er zal uitgewoond zijn (impersonal passive future perfect)
er zou uitgewoond worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou uitgewoond zijn (impersonal passive conditional perfect)
uitgewoond worden (passive infinitive imperfect present short-form)
uitgewoond te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
uitgewoond zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
uitgewoond te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
uitgewoond zijn (passive infinitive perfect present short-form)
uitgewoond te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
uitgewoond zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
uitgewoond te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word uitgewoond (singular imperfect present first-person)
wordt uitgewoond (singular imperfect present second-person)
wordt uitgewoond (singular imperfect present second-person)
wordt uitgewoond (singular imperfect present second-person)
wordt uitgewoond (singular imperfect present plural third-person)
worden uitgewoond (singular imperfect present plural first-person)
worden uitgewoond (singular imperfect present plural second-person)
worden uitgewoond (singular imperfect present third-person)
werd uitgewoond (singular imperfect past first-person)
werd uitgewoond (singular imperfect past second-person)
werd uitgewoond (singular imperfect past second-person)
werdt uitgewoond (singular imperfect past second-person)
werd uitgewoond (singular imperfect past plural third-person)
werden uitgewoond (singular imperfect past plural first-person)
werden uitgewoond (singular imperfect past plural second-person)
werden uitgewoond (singular imperfect past third-person)
zal uitgewoond worden (singular imperfect future first-person)
zult uitgewoond worden (singular imperfect future second-person)
zult uitgewoond worden (singular imperfect future second-person)
zult uitgewoond worden (singular imperfect future second-person)
zal uitgewoond worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen uitgewoond worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen uitgewoond worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen uitgewoond worden (singular imperfect future third-person)
zou uitgewoond worden (singular imperfect conditional first-person)
zou uitgewoond worden (singular imperfect conditional second-person)
zou uitgewoond worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt uitgewoond worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt uitgewoond worden (singular imperfect conditional second-person)
zou uitgewoond worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden uitgewoond worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden uitgewoond worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden uitgewoond worden (singular imperfect conditional third-person)
ben uitgewoond (perfect present first-person)
bent uitgewoond (perfect present second-person)
bent uitgewoond (perfect present second-person)
is uitgewoond (perfect present second-person)
zijt uitgewoond (perfect present second-person)
is uitgewoond (perfect present third-person)
zijn uitgewoond (perfect present first-person)
zijn uitgewoond (perfect present second-person)
zijn uitgewoond (perfect present third-person)
was uitgewoond (perfect past first-person)
was uitgewoond (perfect past second-person)
was uitgewoond (perfect past second-person)
waart uitgewoond (perfect past second-person)
was uitgewoond (perfect past third-person)
waren uitgewoond (perfect past first-person)
waren uitgewoond (perfect past second-person)
waren uitgewoond (perfect past third-person)
zal uitgewoond zijn (perfect future first-person)
zult uitgewoond zijn (perfect future second-person)
zult uitgewoond zijn (perfect future second-person)
zult uitgewoond zijn (perfect future second-person)
zal uitgewoond zijn (perfect future third-person)
zullen uitgewoond zijn (perfect future first-person)
zullen uitgewoond zijn (perfect future second-person)
zullen uitgewoond zijn (perfect future third-person)
zou uitgewoond zijn (perfect conditional first-person)
zou uitgewoond zijn (perfect conditional second-person)
zou uitgewoond zijn (perfect conditional second-person)
zoudt uitgewoond zijn (perfect conditional second-person)
zoudt uitgewoond zijn (perfect conditional second-person)
zou uitgewoond zijn (perfect conditional third-person)
zouden uitgewoond zijn (perfect conditional first-person)
zouden uitgewoond zijn (perfect conditional second-person)
zouden uitgewoond zijn (perfect conditional third-person)

met iemand lang en heftig seks hebben totdat die lichamelijk uitgeput is

Ik lees al een aantal dagen over bareback-feesten. Dat zijn partijtjes waarop condoomloze homo’s elkaar stevig uitwonen. Alles mag en als dat soort homo’s zegt alles, dan bedoelen ze ook alles.

Weblink bron
Youp van ’t Hek
 “Darkroom” (26 februari 2005) op nrc.nl


parenclub

samenstelling van paar en club met het invoegsel -en-

parenclubs (plural)
parenclubje (diminutive singular)
parenclubjes (diminutive plural)

gelegenheid waar bezoekers (meestal alleen paren) onderling seksuele activiteiten (triootjes, groepsseks e.d.) kunnen ontplooien

brengt u de zondag ook graag door in de parenclub of gaat u liever fietsen?


paartijd

hoera, de paartijd is weer aangebroken


burlen

In de betekenis van ‘bronstig loeien van herten’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1605

burlde (past)
geburld (past participle)
te burlen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen burlen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen burlen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geburld (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geburld (active infinitive perfect present long-form)
geburld zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geburld te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
burlend (imperfect participle)
geburld (past participle)
burle (subjunctive)
burl (indicative imperfect present singular first-person)
burlt (indicative imperfect present singular second-person)
burlt (indicative imperfect present singular second-person)
burlt (indicative imperfect present singular second-person)
burlt (indicative imperfect present singular third-person)
burlde (indicative imperfect past singular first-person)
burlde (indicative imperfect past singular second-person)
burlde (indicative imperfect past singular second-person)
burlde (indicative imperfect past singular second-person)
burlde (indicative imperfect past singular third-person)
burlden (indicative imperfect past plural first-person)
burlden (indicative imperfect past plural second-person)
burlden (indicative imperfect past plural third-person)
zal burlen (indicative imperfect future singular first-person)
zult burlen (indicative imperfect future singular second-person)
zal burlen (indicative imperfect future singular second-person)
zult burlen (indicative imperfect future singular second-person)
zal burlen (indicative imperfect future singular second-person)
zult burlen (indicative imperfect future singular second-person)
zal burlen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen burlen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen burlen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen burlen (indicative imperfect future plural third-person)
zou burlen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou burlen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) burlen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt burlen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou burlen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden burlen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden burlen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden burlen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geburld (perfect present first-person)
hebt geburld (perfect present second-person)
hebt geburld (perfect present second-person)
heeft geburld (perfect present second-person)
hebt geburld (perfect present second-person)
heeft geburld (perfect present third-person)
hebben geburld (perfect present first-person)
hebben geburld (perfect present second-person)
hebben geburld (perfect present third-person)
had geburld (perfect past first-person)
had geburld (perfect past second-person)
had geburld (perfect past second-person)
hadt geburld (perfect past second-person)
had geburld (perfect past third-person)
hadden geburld (perfect past first-person)
hadden geburld (perfect past second-person)
hadden geburld (perfect past third-person)
zal geburld hebben (perfect future first-person)
zal geburld hebben (perfect future second-person)
zult geburld hebben (perfect future second-person)
zult geburld hebben (perfect future second-person)
zal geburld hebben (perfect future second-person)
zult geburld hebben (perfect future second-person)
zal geburld hebben (perfect future third-person)
zullen geburld hebben (perfect future first-person)
zullen geburld hebben (perfect future second-person)
zullen geburld hebben (perfect future third-person)
zou geburld hebben (perfect conditional first-person)
zou geburld hebben (perfect conditional second-person)
zou geburld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geburld hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geburld hebben (perfect conditional second-person)
zou geburld hebben (perfect conditional third-person)
zouden geburld hebben (perfect conditional first-person)
zouden geburld hebben (perfect conditional second-person)
zouden geburld hebben (perfect conditional third-person)

In de paartijd gingen de elanden altijd burlen

Sinds eind september is de jaarlijkse bronst (paringstijd) weer aangebroken bij de edelherten. Tijdens de volgende weken denken de mannetjes alleen nog maar aan hun toekomstige nageslacht. Ze doen nu dan ook heel erg hun best om de vrouwtjes (hindes) te imponeren met dominant gedrag en luid burlen (brullen of diep loeien). Soms ontstaan er tussen twee concurrenten ook helse gevechten die zelfs al eens een dodelijke afloop kennen voor een van de bekoorders.


bronstig

afgeleid van bronst met het achtervoegsel -ig

bronstiger (uninflected comparative)
bronstigst (uninflected superlative)
bronstige (inflected positive)
bronstigere (inflected comparative)
bronstigste (inflected superlative)
bronstigs (partitive positive)
bronstigers (partitive comparative)

bronstige dames waren altijd welkom in de parenclub


berenspray

samenstelling van beer en spray met het invoegsel -en-

spray die wordt gebruikt om een zeug berig te maken


krols

In de betekenis van ‘hitsig’ voor het eerst aangetroffen in 1709

krolser (uninflected comparative)
krolst (uninflected superlative)
krolse (inflected positive)
krolsere (inflected comparative)
krolste (inflected superlative)
krolsers (partitive comparative)

Mijn kat is krols.


botergeil

intensief, samenstelling van boter en geil

botergeile (inflected positive)
botergeils (partitive positive)


bloedgeil

intensief, samenstelling van bloed zn en geil bn

bloedgeile (inflected positive)
bloedgeils (partitive positive)


geilaard

afgeleid van geil met het achtervoegsel -aard


geilneef

samenstelling van geil ww en neef zn ; bekend geworden creatie van het duo Van Kooten en De Bie

geilneven (plural)
geilneefje (diminutive singular)
geilneefjes (diminutive plural)

wellustig persoon, louter op seks belust iemand

En wij maar werken voor dat stelletje hooghartige, verwijfde slijmjurken die 'm amper nog rechtop kunnen krijgen. Toevallig zit ik hier tijdelijk vast, maar anders zouden jullie met deze geilneef wat beleven.


geilpik

geilpikken (plural)
geilpikje (diminutive singular)
geilpikjes (diminutive plural)


wulps

In de betekenis van ‘wellustig’ voor het eerst aangetroffen in 1611

afgeleid van het oude 'wulp' (welp, jong dier)

wulpser (uninflected comparative)
wulpst (uninflected superlative)
wulpse (inflected positive)
wulpsere (inflected comparative)
wulpste (inflected superlative)
wulpsers (partitive comparative)

verlangend naar (seksueel) genot, wellustig

volgens een Iraanse ayatollah zijn homo's en wulpse vrouwen de oorzaak van aardbevingen
(alleen iemand van het hoogste geestelijke niveau kan natuurlijk tot zulke diepe inzichten komen)


schandknaap

samenstelling van 'schand' (van schande) en knaap

schandknapen (plural)
schandknaapje (diminutive singular)
schandknaapjes (diminutive plural)

jongen die tegen betaling met mannen seks bedrijft


voortplanting

Naamwoord van handeling van voortplanten met het achtervoegsel -ing

het voortplanten of zich voortplanten (ook , , )


voortplantingsorgaan

samenstelling van voortplanting en orgaan met het invoegsel -s-

voortplantingsorganen (plural)
voortplantingsorgaantje (diminutive singular)
voortplantingsorgaantjes (diminutive plural)

speciale organen waar planten en dieren over beschikken nodig voor de voortplanting


voortplantingsvermogen

samenstelling van voortplanting en vermogen met het invoegsel -s-

het vermogen dat een soort of individu heeft tot voortplanting


voortplantingsdaad

samenstelling van voortplanting en daad met het invoegsel -s-

de daad die verricht wordt waardoor voortplanting mogelijk wordt


geslachtsapparaat

samenstelling van geslacht en apparaat met het invoegsel -s-

Een extra risico van dekberen (mannelijk varken) is het direct overdragen van infecties van het geslachtsapparaat!!


geslachtsdaad

samenstelling van geslacht en daad met het invoegsel -s-


geslachtsklier

samenstelling van geslacht en klier met het invoegsel -s-

geslachtsklieren (plural)
geslachtskliertje (diminutive singular)
geslachtskliertjes (diminutive plural)

elk van de klieren waarin de geslachtscellen gevormd worden


geslachtsleven

samenstelling van geslacht en leven met het invoegsel -s-

de schrijver had een zeer boeiend geslachtsleven


geslachtsrijp

samenstelling van geslacht en rijp met het invoegsel -s-

geslachtsrijper (uninflected comparative)
geslachtsrijpst (uninflected superlative)
geslachtsrijpe (inflected positive)
geslachtsrijpere (inflected comparative)
geslachtsrijpste (inflected superlative)
geslachtsrijps (partitive positive)
geslachtsrijpers (partitive comparative)

zo ver ontwikkeld dat voortplanting kan plaats vinden


geslachtsverkeer

samenstelling van geslacht en verkeer met het invoegsel -s-


copulatie

Naamwoord van handeling van copuleren met het achtervoegsel -atie


seksslaaf

seksslaven (plural)
seksslaafje (diminutive singular)
seksslaafjes (diminutive plural)

iemand die in een bepaald soort seksuele relatie of erotisch rollenspel ondergeschikt is en de door een ander opgedragen opdrachten uitvoert


kuisheid

afgeleid van kuis (stam van het werkwoord kuisen) met het achtervoegsel -heid

iemand die in seksueel opzicht kuis leeft, die geen zinnelijkheid en verzoeking kent, afkeer heeft van ongeoorloofde wellust; in ernstige gevallen ook maagdelijkheid

Nieuwe kuisheid doet haar intrede in Amsterdam


onkuisheid

afgeleid van onkuis met het achtervoegsel -heid

handeling, uiting of gedachte die ingaat tegen de seksuele moraal, ontucht


kuisheidsgordel

samenstelling van kuisheid en gordel met het invoegsel -s-

kuisheidsgordels (plural)
kuisheidsgordeltje (diminutive singular)
kuisheidsgordeltjes (diminutive plural)

gordel met slot (voor vrouwen) die geslachtsgemeenschap onmogelijk maakt

in het sadomasochisme gebruikt attribuut

onze clientèle bestaat wat betreft de kuisheidsgordels alleen maar uit fundamentalisten en sadomasochisten