convergeren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘in één punt samenkomend’ voor het eerst aangetroffen in 1824

afgeleid van het Franse converger (met het achtervoegsel -eren)

convergeerde (past)
geconvergeerd (past participle)
te convergeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen convergeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen convergeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geconvergeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geconvergeerd (active infinitive perfect present long-form)
geconvergeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geconvergeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
convergerend (imperfect participle)
geconvergeerd (past participle)
convergere (subjunctive)
convergeer (indicative imperfect present singular first-person)
convergeert (indicative imperfect present singular second-person)
convergeert (indicative imperfect present singular second-person)
convergeert (indicative imperfect present singular second-person)
convergeert (indicative imperfect present singular third-person)
convergeerde (indicative imperfect past singular first-person)
convergeerde (indicative imperfect past singular second-person)
convergeerde (indicative imperfect past singular second-person)
convergeerde (indicative imperfect past singular second-person)
convergeerde (indicative imperfect past singular third-person)
convergeerden (indicative imperfect past plural first-person)
convergeerden (indicative imperfect past plural second-person)
convergeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal convergeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult convergeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal convergeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult convergeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal convergeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult convergeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal convergeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen convergeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen convergeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen convergeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou convergeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou convergeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) convergeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt convergeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou convergeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden convergeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden convergeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden convergeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geconvergeerd (perfect present first-person)
hebt geconvergeerd (perfect present second-person)
hebt geconvergeerd (perfect present second-person)
heeft geconvergeerd (perfect present second-person)
hebt geconvergeerd (perfect present second-person)
heeft geconvergeerd (perfect present third-person)
hebben geconvergeerd (perfect present first-person)
hebben geconvergeerd (perfect present second-person)
hebben geconvergeerd (perfect present third-person)
had geconvergeerd (perfect past first-person)
had geconvergeerd (perfect past second-person)
had geconvergeerd (perfect past second-person)
hadt geconvergeerd (perfect past second-person)
had geconvergeerd (perfect past third-person)
hadden geconvergeerd (perfect past first-person)
hadden geconvergeerd (perfect past second-person)
hadden geconvergeerd (perfect past third-person)
zal geconvergeerd hebben (perfect future first-person)
zal geconvergeerd hebben (perfect future second-person)
zult geconvergeerd hebben (perfect future second-person)
zult geconvergeerd hebben (perfect future second-person)
zal geconvergeerd hebben (perfect future second-person)
zult geconvergeerd hebben (perfect future second-person)
zal geconvergeerd hebben (perfect future third-person)
zullen geconvergeerd hebben (perfect future first-person)
zullen geconvergeerd hebben (perfect future second-person)
zullen geconvergeerd hebben (perfect future third-person)
zou geconvergeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geconvergeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geconvergeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geconvergeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geconvergeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geconvergeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geconvergeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geconvergeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geconvergeerd hebben (perfect conditional third-person)

zich naar één punt richten (van lijnen, lichtstralen enz.)


harmonisch

afgeleid van harmonie met het achtervoegsel -isch

harmonischer (uninflected comparative)
harmonische (inflected positive)
harmonischere (inflected comparative)
harmonischers (partitive comparative)

om iets van het begrip harmonisch te begrijpen moeten we beginnen bij Pythagoras, sprak meester Valentijn


boventoon

de boventoon voeren

boven alles te horen, de toon aaangeven, de meeste invloed hebbend

boventonen (plural)
boventoontje (diminutive singular)
boventoontjes (diminutive plural)

iedere toon die een geheel veelvoud is van de grondtoon

Een boventoon met een tweemaal hogere frequentie dan een grondtoon, noemt men een octaaf.


harmonische

Afgeleid van harmonisch met het achtervoegsel -e

is een frequentie die een aliquot, een geheel veelvoud, is van de grondfrequentie


stereoscopie

afgeleid van het Griekse 'stereos' (vast, stijf) met het achtervoegsel -scopie


resonantie

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘het meetrillen’ voor het eerst aangetroffen in 1502

Afgeleid van resoneren met het achtervoegsel -antie

het afstemmen op een zender bij een kristalontvanger gebeurt met een afstemkring die in resonantie is met de zendfrequentie


elektronspinresonantie

samenstelling van elektronspin zn en resonantie zn

een spectroscopische techniek waarmee men ongepaarde elektronen in een specimen kan onderzoeken


kernspinresonantie

samenstelling van kernspin en resonantie

een natuurkundig fenomeen dat onder andere toepassing vindt in de chemie en in de geneeskunde (namelijk bij MRI-scanners)


resonantiefrequentie

samenstelling van resonantie en frequentie

de frequentie van de trilling op de eigenfrequentie


grafietreactor

grafietreactors (plural)
grafietreactoren (plural)

een kernreactor waarbij de moderator of neutronenvertrager grafiet is


veldeffecttransistor

samenstelling van veld, effect en transistor

veldeffecttransistoren (plural)
veldeffecttransistors (plural)
veldeffecttransistortje (diminutive singular)
veldeffecttransistortjes (diminutive plural)

Een transistor bestaande uit een geleidingskanaal tussen de aansluitingen source en drain, waarvan de geleiding beïnvloed kan worden door het elektrische veld van de spanning op een derde aansluiting de gate


klankanalyse

klankanalyses (plural)
klankanalysen (plural)
klankanalysetje (diminutive singular)
klankanalysetjes (diminutive plural)

het ontleden van klanken in hun samenstellende delen

Een later model met twee manualen, dat een plaats kreeg in de Keulse studio, had klankfiltermogelijkheden die ook voor klankanalyse werden gebruikt.


klankbeweging

klankbewegingen (plural)
klankbeweginkje (diminutive singular)
klankbeweginkjes (diminutive plural)

de beweging die luchtdeeltjes ondergaan bij blootstelling aan geluid

Onze allerminste opmerking kan ons wel onderrigten dat'er Klank of Geluid is, en dat dit onstaet uit een zekere beweging van Klinkbare Deeltjes in de Lucht, als mede dat onze Lucht vervult moet wezen van zulke Deeltjes die deze of gene Klankbeweging hebben ontfangen, ...


valentie

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘verbindingswaarde van het atoom van een element’ voor het eerst aangetroffen in 1865

van het Latijn valentia en betekent waardigheid (als in 'tweewaardigheid'), 'plaatsigheid' of 'geldigheid'

de resultante van het krachtveld waardoor de binding kan worden voorgesteld


elementair

van Frans élémentaire, op te vatten als afgeleid van element met het achtervoegsel -air; in de betekenis van ‘fundamenteel’ voor het eerst aangetroffen in 1810

ˌeləmɛnˈtɛːr

elementairder (uninflected comparative)
elementairst (uninflected superlative)
elementaire (inflected positive)
elementairdere (inflected comparative)
elementairste (inflected superlative)
elementairs (partitive positive)
elementairders (partitive comparative)

de kleinst denkbare hoeveelheid of omvang hebbend

Het standaardmodel model beschrijft zeventien elementaire deeltjes: deeltjes die niet zijn op te splitsen in andere. Ze zijn de bouwstenen van alles om ons heen.

Lang, heel lang geleden, enkele miljoensten van een seconde na de oerknal, bestond het heelal voor heel even uit een hete soep van elementaire deeltjes genaamd quarks en gluonen. Deze elementaire soep had een temperatuur van honderden biljoenen graden Celsius.

Recordbrekende antimaterie: Antimaterie is de tegenhanger van ‘gewone’ materie. Van elk elementair materiedeeltjestype bestaat een antimaterieversie die in veel opzichten erop lijkt, maar het spiegelbeeld is. Zo is het anti-elektron (of positron) net zo zwaar als het elektron maar heeft het een positieve lading in plaats van een negatieve.

Weblink bron
Karmela Padavic Callaghan
 “LHC breekt record met detectie zwaarste antimaterie-atoom ooit” (23 april 2025), newscientist


equipartitiebeginsel

samenstelling van equipartitie en beginsel

principe uit de de statistische thermodynamica dat stelt dat in thermisch evenwicht bij temperatuur T elke vrijheidsgraad gemiddeld dezelfde energie scriptstyle ⟨E⟩ heeft:
⟨E⟩=1/2k_BT met k_B = de constante van Boltzmann


vrijheidsgraad

samenstelling van vrijheid en graad met het invoegsel -s-

vrij te kiezen variabele in een natuurwetmatig wiskundig verband


constante van Boltzmann

verbinding van  constante, van en Boltzmann

vernoemd naar de Oostenrijkse fysicus Ludwig Boltzmann

k = 1,380 6505 (± 0,000 0024) · 10⁻²³ J K⁻¹
::J voor joule
::K voor kelvin


pariteit

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gelijkheid’ voor het eerst aangetroffen in 1669

Afgeleid van Grieks pares (gelijk aan) met het achtervoegsel -iteit

het symmetriegedrag wanneer de coördinaten x,y,z geïnverteerd worden naar -x,-y,-z

Een pion heeft een negatieve pariteit.


pariteitsymmetrie

de invariantie van een systeem onder een pariteittransformatie. Bij een pariteittransformatie worden de ruimtelijke coördinaten geïnverteerd

Bij de meeste interacties wordt pariteitsymmetrie behouden, maar niet bij de zwakke wisselwerking.


symmetrie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘evenredigheid’ voor het eerst aangetroffen in 1549

met het voorvoegsel syn- en met het achtervoegsel -metrie

het in spiegelbeeld aan elkaar gelijk zijn van twee helften, juiste onderlinge verhouding van de onderdelen van een geheel


supersymmetrie

afgeleid van symmetrie met het voorvoegsel super-

een theorie in de theoretische natuurkunde, die op het moment geldt als een van de meest kansrijke uitbreidingen van het standaardmodel voor elementaire deeltjes


correspondentieprincipe

samenstelling van correspondentie zn en principe zn

principe dat stipuleert dat bij grote kwantumgetallen de klassieke mechanica geldig is


equivalentieprincipe

samenstelling van equivalentie en principe

principe dat stelt dat trage massa uit de eerste wet van Newton equivalent (gelijk) is aan de zware massa uit diens gravitatiewet


principe van de kleinste werking

Samenstelling van principe, van, de, kleinste en werking

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/nl-principe van de kleinste werking.ogg

principe dat postuleert dat van alle mogelijke evoluties van een systeem, net déze gevolgd zal worden, waarvoor de actie (`kostprijs') minimaal is


relativiteitsprincipe

samenstelling van relativiteit en principe met het invoegsel -s-

principe dat stelt dat de wetten van de mechanica hetzelfde zijn voor waarnemers in twee stelsels die eenparig (een beweging die geen versnelling of vertraging kent) ten opzichte van elkaar bewegen


relativiteit

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘betrekkelijkheid’ voor het eerst aangetroffen in 1847

Afgeleid van relatief met het achtervoegsel -iteit

het alleen bestaan ten opzichte van iets anders


uitsluitingsprincipe

samenstelling van uitsluiting en principe met het invoegsel -s-

een kwantummechanisch principe dat stelt dat twee identieke fermionen niet dezelfde kwantumtoestand mogen bezetten


kwantumtoestand

de fysische toestand van een systeem, zoals die wordt beschreven in het kader van de kwantummechanica


ontaarding

Naamwoord van handeling van ontaarden met het achtervoegsel -ing

het om redenen van symmetrie naar energie samenvallen van twee of meer kwamtumtoestanden

Een Jahn-Teller-vervorming leidt vaak tot opheffing van ontaarding en daarmee tot verlaging van de totale energie.


dikte

In de betekenis van ‘de afmeting dik, het dik-zijn’ voor het eerst aangetroffen in 1351

afgeleid van dik met het achtervoegsel -te

espesor

mate waarin iets een grote dwarsdoorsnede

dikten, diktes (plural)
diktetje (diminutive singular)
diktetjes (diminutive plural)

dichtheid, consistentie, #:*de dikte van die olie is groot


eigenfunctie

eigenfuncties (plural)
eigenfunctietje (diminutive singular)
eigenfunctietjes (diminutive plural)

een functie die met een vaste waarde , de z.g. eigenwaarde op zichzelf wordt afgebeeld


teoría de la relatividad

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/sp-teoría de la relatividad.ogg


polarisatie

Afgeleid van polariseren met het achtervoegsel -atie


polariseren

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘elektrische lading geven’ voor het eerst aangetroffen in 1885

afgeleid van het Franse polariser (met het achtervoegsel -aris) met het achtervoegsel -iseren

polariseerde (past)
gepolariseerd (past participle)
te polariseren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen polariseren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen polariseren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gepolariseerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gepolariseerd (active infinitive perfect present long-form)
gepolariseerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gepolariseerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
polariserend (imperfect participle)
gepolariseerd (past participle)
polarisere (subjunctive)
polariseer (indicative imperfect present singular first-person)
polariseert (indicative imperfect present singular second-person)
polariseert (indicative imperfect present singular second-person)
polariseert (indicative imperfect present singular second-person)
polariseert (indicative imperfect present singular third-person)
polariseerde (indicative imperfect past singular first-person)
polariseerde (indicative imperfect past singular second-person)
polariseerde (indicative imperfect past singular second-person)
polariseerde (indicative imperfect past singular second-person)
polariseerde (indicative imperfect past singular third-person)
polariseerden (indicative imperfect past plural first-person)
polariseerden (indicative imperfect past plural second-person)
polariseerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal polariseren (indicative imperfect future singular first-person)
zult polariseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal polariseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult polariseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal polariseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult polariseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal polariseren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen polariseren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen polariseren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen polariseren (indicative imperfect future plural third-person)
zou polariseren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou polariseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) polariseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt polariseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou polariseren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden polariseren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden polariseren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden polariseren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gepolariseerd (perfect present first-person)
hebt gepolariseerd (perfect present second-person)
hebt gepolariseerd (perfect present second-person)
heeft gepolariseerd (perfect present second-person)
hebt gepolariseerd (perfect present second-person)
heeft gepolariseerd (perfect present third-person)
hebben gepolariseerd (perfect present first-person)
hebben gepolariseerd (perfect present second-person)
hebben gepolariseerd (perfect present third-person)
had gepolariseerd (perfect past first-person)
had gepolariseerd (perfect past second-person)
had gepolariseerd (perfect past second-person)
hadt gepolariseerd (perfect past second-person)
had gepolariseerd (perfect past third-person)
hadden gepolariseerd (perfect past first-person)
hadden gepolariseerd (perfect past second-person)
hadden gepolariseerd (perfect past third-person)
zal gepolariseerd hebben (perfect future first-person)
zal gepolariseerd hebben (perfect future second-person)
zult gepolariseerd hebben (perfect future second-person)
zult gepolariseerd hebben (perfect future second-person)
zal gepolariseerd hebben (perfect future second-person)
zult gepolariseerd hebben (perfect future second-person)
zal gepolariseerd hebben (perfect future third-person)
zullen gepolariseerd hebben (perfect future first-person)
zullen gepolariseerd hebben (perfect future second-person)
zullen gepolariseerd hebben (perfect future third-person)
zou gepolariseerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gepolariseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gepolariseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepolariseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gepolariseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gepolariseerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gepolariseerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gepolariseerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gepolariseerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gepolariseerd (impersonal passive present imperfect)
er is gepolariseerd (impersonal passive present perfect)
er werd gepolariseerd (impersonal passive past imperfect)
er was gepolariseerd (impersonal passive past perfect)
er zal gepolariseerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gepolariseerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gepolariseerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gepolariseerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gepolariseerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gepolariseerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gepolariseerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gepolariseerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gepolariseerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gepolariseerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gepolariseerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gepolariseerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gepolariseerd (singular imperfect present first-person)
wordt gepolariseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gepolariseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gepolariseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gepolariseerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gepolariseerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gepolariseerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gepolariseerd (singular imperfect present third-person)
werd gepolariseerd (singular imperfect past first-person)
werd gepolariseerd (singular imperfect past second-person)
werd gepolariseerd (singular imperfect past second-person)
werdt gepolariseerd (singular imperfect past second-person)
werd gepolariseerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gepolariseerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gepolariseerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gepolariseerd (singular imperfect past third-person)
zal gepolariseerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gepolariseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gepolariseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gepolariseerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gepolariseerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gepolariseerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gepolariseerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gepolariseerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gepolariseerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gepolariseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gepolariseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gepolariseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gepolariseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gepolariseerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gepolariseerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gepolariseerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gepolariseerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gepolariseerd (perfect present first-person)
bent gepolariseerd (perfect present second-person)
bent gepolariseerd (perfect present second-person)
is gepolariseerd (perfect present second-person)
zijt gepolariseerd (perfect present second-person)
is gepolariseerd (perfect present third-person)
zijn gepolariseerd (perfect present first-person)
zijn gepolariseerd (perfect present second-person)
zijn gepolariseerd (perfect present third-person)
was gepolariseerd (perfect past first-person)
was gepolariseerd (perfect past second-person)
was gepolariseerd (perfect past second-person)
waart gepolariseerd (perfect past second-person)
was gepolariseerd (perfect past third-person)
waren gepolariseerd (perfect past first-person)
waren gepolariseerd (perfect past second-person)
waren gepolariseerd (perfect past third-person)
zal gepolariseerd zijn (perfect future first-person)
zult gepolariseerd zijn (perfect future second-person)
zult gepolariseerd zijn (perfect future second-person)
zult gepolariseerd zijn (perfect future second-person)
zal gepolariseerd zijn (perfect future third-person)
zullen gepolariseerd zijn (perfect future first-person)
zullen gepolariseerd zijn (perfect future second-person)
zullen gepolariseerd zijn (perfect future third-person)
zou gepolariseerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gepolariseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gepolariseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gepolariseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gepolariseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gepolariseerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gepolariseerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gepolariseerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gepolariseerd zijn (perfect conditional third-person)

de trillingen van een licht- of andere elektromagnetische energie filteren waardoor er slechts trillingen in één vlak overblijven

in een positieve en negatieve elektrische lading scheiden


lichtspectrum

lichtspectra (plural)
lichtspectrums (plural)

het spectrum van licht, kleurenband die verkregen kan worden bij breking door een prisma


absorptiespectrum

absorptiespectra (plural)
absorptiespectrums (plural)

spectrum van licht waarin na het doordringen door een stof bepaalde golflengten veel sterker geabsorbeerd zijn dan de overige


kleurenspectrum

samenstelling van kleur en spectrum met het invoegsel -en-

kleurenspectra (plural)
kleurenspectrums (plural)

kleurenbeeld dat ontstaat door de ontleding van samengesteld licht


brekingsindex

samenstelling van breking en index met het invoegsel -s-

brekingsindexen (plural)
brekingsindices (plural)

van een stof is de verhouding tussen de fasesnelheid van het licht in vacuüm en de fasesnelheid van het licht in die stof


breking

Naamwoord van handeling van breken met het achtervoegsel -ing

richtingverandering van stralen wanneer zij in een andere middenstof komen, lichtbreking, straalbreking


dubbelbreking

het verschijnsel dat een op een materiaal invallende lichtbundel wordt gesplitst in twee bundels die een verschillend pad volgen, en die verschillende polarisatie hebben


straalbreking

verandering van de richting van lichtstralen, ten gevolge van het verschil in optische dichtheid tussen stoffen


plasmon

een collectieve oscillatie van mobiele elektronen

De intense kleur van goudcolloïden wordt veroorzaakt door absorptie die plasmonen exciteert.


smeltindex

smeltindexen (plural)
smeltindices (plural)

een belangrijk getal bij het verwerken van een thermoplast


meeteenheid

Maßeinheit

eenheid die gebruikt wordt om meetresultaten in uit te drukken

meeteenheden (plural)
meeteenheidje (diminutive singular)
meeteenheidjes (diminutive plural)


normaalspanning

spanning die in een constructiedeel loodrecht op het vlak van doorsnede werkt


grenslaag

grenslagen (plural)
grenslaagje (diminutive singular)
grenslaagjes (diminutive plural)

een laag gekenmerkt door bijzondere fysische eigenschappen b.v. in geval van veldeffecttransistors


doteren

afgeleid van het Franse doter (met het achtervoegsel -eren)

doteerde (past)
gedoteerd (past participle)
te doteren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen doteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen doteren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gedoteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gedoteerd (active infinitive perfect present long-form)
gedoteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gedoteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
doterend (imperfect participle)
gedoteerd (past participle)
dotere (subjunctive)
doteer (indicative imperfect present singular first-person)
doteert (indicative imperfect present singular second-person)
doteert (indicative imperfect present singular second-person)
doteert (indicative imperfect present singular second-person)
doteert (indicative imperfect present singular third-person)
doteerde (indicative imperfect past singular first-person)
doteerde (indicative imperfect past singular second-person)
doteerde (indicative imperfect past singular second-person)
doteerde (indicative imperfect past singular second-person)
doteerde (indicative imperfect past singular third-person)
doteerden (indicative imperfect past plural first-person)
doteerden (indicative imperfect past plural second-person)
doteerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal doteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult doteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal doteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult doteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal doteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult doteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal doteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen doteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen doteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen doteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou doteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou doteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) doteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt doteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou doteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden doteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden doteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden doteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gedoteerd (perfect present first-person)
hebt gedoteerd (perfect present second-person)
hebt gedoteerd (perfect present second-person)
heeft gedoteerd (perfect present second-person)
hebt gedoteerd (perfect present second-person)
heeft gedoteerd (perfect present third-person)
hebben gedoteerd (perfect present first-person)
hebben gedoteerd (perfect present second-person)
hebben gedoteerd (perfect present third-person)
had gedoteerd (perfect past first-person)
had gedoteerd (perfect past second-person)
had gedoteerd (perfect past second-person)
hadt gedoteerd (perfect past second-person)
had gedoteerd (perfect past third-person)
hadden gedoteerd (perfect past first-person)
hadden gedoteerd (perfect past second-person)
hadden gedoteerd (perfect past third-person)
zal gedoteerd hebben (perfect future first-person)
zal gedoteerd hebben (perfect future second-person)
zult gedoteerd hebben (perfect future second-person)
zult gedoteerd hebben (perfect future second-person)
zal gedoteerd hebben (perfect future second-person)
zult gedoteerd hebben (perfect future second-person)
zal gedoteerd hebben (perfect future third-person)
zullen gedoteerd hebben (perfect future first-person)
zullen gedoteerd hebben (perfect future second-person)
zullen gedoteerd hebben (perfect future third-person)
zou gedoteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gedoteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedoteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedoteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedoteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedoteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gedoteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gedoteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gedoteerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gedoteerd (impersonal passive present imperfect)
er is gedoteerd (impersonal passive present perfect)
er werd gedoteerd (impersonal passive past imperfect)
er was gedoteerd (impersonal passive past perfect)
er zal gedoteerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gedoteerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gedoteerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gedoteerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gedoteerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gedoteerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gedoteerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gedoteerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gedoteerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gedoteerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gedoteerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gedoteerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gedoteerd (singular imperfect present first-person)
wordt gedoteerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedoteerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedoteerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedoteerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gedoteerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gedoteerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gedoteerd (singular imperfect present third-person)
werd gedoteerd (singular imperfect past first-person)
werd gedoteerd (singular imperfect past second-person)
werd gedoteerd (singular imperfect past second-person)
werdt gedoteerd (singular imperfect past second-person)
werd gedoteerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gedoteerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gedoteerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gedoteerd (singular imperfect past third-person)
zal gedoteerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gedoteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gedoteerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gedoteerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gedoteerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gedoteerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gedoteerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gedoteerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gedoteerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gedoteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gedoteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gedoteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gedoteerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gedoteerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gedoteerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gedoteerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gedoteerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gedoteerd (perfect present first-person)
bent gedoteerd (perfect present second-person)
bent gedoteerd (perfect present second-person)
is gedoteerd (perfect present second-person)
zijt gedoteerd (perfect present second-person)
is gedoteerd (perfect present third-person)
zijn gedoteerd (perfect present first-person)
zijn gedoteerd (perfect present second-person)
zijn gedoteerd (perfect present third-person)
was gedoteerd (perfect past first-person)
was gedoteerd (perfect past second-person)
was gedoteerd (perfect past second-person)
waart gedoteerd (perfect past second-person)
was gedoteerd (perfect past third-person)
waren gedoteerd (perfect past first-person)
waren gedoteerd (perfect past second-person)
waren gedoteerd (perfect past third-person)
zal gedoteerd zijn (perfect future first-person)
zult gedoteerd zijn (perfect future second-person)
zult gedoteerd zijn (perfect future second-person)
zult gedoteerd zijn (perfect future second-person)
zal gedoteerd zijn (perfect future third-person)
zullen gedoteerd zijn (perfect future first-person)
zullen gedoteerd zijn (perfect future second-person)
zullen gedoteerd zijn (perfect future third-person)
zou gedoteerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gedoteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gedoteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gedoteerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gedoteerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gedoteerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gedoteerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gedoteerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gedoteerd zijn (perfect conditional third-person)

het inbrengen van 'onzuiverheden' in een materiaal om de materiaaleigenschappen te veranderen

In dit werk werden vloeibaar-kristallijne mengsels gedoteerd met lanthanide-complexen.


configuratie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samenstel van figuren’ voor het eerst aangetroffen in 1669

Naamwoord van handeling van configureren met het achtervoegsel -atie


Wellenlänge

[ˈvɛlənˌlɛŋən]

die Wellenlänge (nominative singular)
die Wellenlängen (nominative plural)
der Wellenlänge (genitive singular)
der Wellenlängen (genitive plural)
der Wellenlänge (dative singular)
den Wellenlängen (dative plural)
die Wellenlänge (accusative singular)
die Wellenlängen (accusative plural)


vloeistofmechanica

samenstelling van vloeistof en mechanica

het wiskundig beschrijven van het gedrag van fluïda (vloeistoffen en gassen)


pyrometer

pyrometers (plural)
pyrometertje (diminutive singular)
pyrometertjes (diminutive plural)

een thermometrisch instrument waarmee men de temperatuur van een heet voorwerp of vlam bepalen kan

Hij gebruikte zijn pyrometer om de temperatuur in de oven te meten.


spectrogram

afgeleid van spectrum met het achtervoegsel -gram

spectrogrammen (plural)
spectrogrammetje (diminutive singular)
spectrogrammetjes (diminutive plural)


hoogtezon

hoogtezonnen (plural)
hoogtezonnetje (diminutive singular)
hoogtezonnetjes (diminutive plural)

lamp die ultraviolette straling afgeeft waardoor men bruin wordt


actinograaf

Afgeleid van het Griekse 'aktis' (straal) met het achtervoegsel -graaf

actinograph

apparaat voor het meten van actinestraling

actinografen (plural)
actinograafje (diminutive singular)
actinograafjes (diminutive plural)

stralingsmeter die de sterkte meet waarmee die straling inwerkt op een chemische stof (foto-emulsie)


actinometer

afgeleid van het Griekse 'aktis' (straal) en meter

actinometers (plural)
actinometertje (diminutive singular)
actinometertjes (diminutive plural)


barograaf

In de betekenis van ‘zelfregistrerende barometer’ voor het eerst aangetroffen in 1886

met het voorvoegsel baro- met het achtervoegsel -graaf


capnograaf

afgeleid van het Griekse 'kapnos' (rook, damp) met het achtervoegsel -graaf

meetapparaat voor de koolstofdioxideconcentratie (CO₂) in door personen uitgeademde lucht


cryoscopie

met het voorvoegsel cryo- met het achtervoegsel -scopie

cryoscopieën (plural)
cryoscopietje (diminutive singular)
cryoscopietjes (diminutive plural)

het verschijnsel waarbij de temperatuur waarop een vloeistof vast wordt, daalt als er andere stoffen in opgelost zijn


ebullioscopie

afgeleid van Latijn: 'ebullire' (opborrelen) met het achtervoegsel -scopie

één van de colligatieve verschijnselen, is het verschijnsel dat de temperatuur waarbij een bepaalde hoeveelheid vloeistof kookt, stijgt als er andere stoffen in opgelost zijn


ebullioscoop

afgeleid van Latijn: 'ebullire' (opborrelen) met het achtervoegsel -scoop

ebullioscopen (plural)
ebullioscoopje (diminutive singular)
ebullioscoopjes (diminutive plural)

toestel tot bepaling van het moleculair gewicht d.m.v. kookpuntsverhoging, ebullioscopie


depolariseren

afgeleid van het Franse dépolariser (met het voorvoegsel de- en met het achtervoegsel -iseren)

depolariseerde (past)
gedepolariseerd (past participle)
te depolariseren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen depolariseren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen depolariseren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gedepolariseerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gedepolariseerd (active infinitive perfect present long-form)
gedepolariseerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gedepolariseerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
depolariserend (imperfect participle)
gedepolariseerd (past participle)
depolarisere (subjunctive)
depolariseer (indicative imperfect present singular first-person)
depolariseert (indicative imperfect present singular second-person)
depolariseert (indicative imperfect present singular second-person)
depolariseert (indicative imperfect present singular second-person)
depolariseert (indicative imperfect present singular third-person)
depolariseerde (indicative imperfect past singular first-person)
depolariseerde (indicative imperfect past singular second-person)
depolariseerde (indicative imperfect past singular second-person)
depolariseerde (indicative imperfect past singular second-person)
depolariseerde (indicative imperfect past singular third-person)
depolariseerden (indicative imperfect past plural first-person)
depolariseerden (indicative imperfect past plural second-person)
depolariseerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal depolariseren (indicative imperfect future singular first-person)
zult depolariseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal depolariseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult depolariseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal depolariseren (indicative imperfect future singular second-person)
zult depolariseren (indicative imperfect future singular second-person)
zal depolariseren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen depolariseren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen depolariseren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen depolariseren (indicative imperfect future plural third-person)
zou depolariseren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou depolariseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) depolariseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt depolariseren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou depolariseren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden depolariseren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden depolariseren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden depolariseren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gedepolariseerd (perfect present first-person)
hebt gedepolariseerd (perfect present second-person)
hebt gedepolariseerd (perfect present second-person)
heeft gedepolariseerd (perfect present second-person)
hebt gedepolariseerd (perfect present second-person)
heeft gedepolariseerd (perfect present third-person)
hebben gedepolariseerd (perfect present first-person)
hebben gedepolariseerd (perfect present second-person)
hebben gedepolariseerd (perfect present third-person)
had gedepolariseerd (perfect past first-person)
had gedepolariseerd (perfect past second-person)
had gedepolariseerd (perfect past second-person)
hadt gedepolariseerd (perfect past second-person)
had gedepolariseerd (perfect past third-person)
hadden gedepolariseerd (perfect past first-person)
hadden gedepolariseerd (perfect past second-person)
hadden gedepolariseerd (perfect past third-person)
zal gedepolariseerd hebben (perfect future first-person)
zal gedepolariseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedepolariseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedepolariseerd hebben (perfect future second-person)
zal gedepolariseerd hebben (perfect future second-person)
zult gedepolariseerd hebben (perfect future second-person)
zal gedepolariseerd hebben (perfect future third-person)
zullen gedepolariseerd hebben (perfect future first-person)
zullen gedepolariseerd hebben (perfect future second-person)
zullen gedepolariseerd hebben (perfect future third-person)
zou gedepolariseerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gedepolariseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedepolariseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedepolariseerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gedepolariseerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gedepolariseerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gedepolariseerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gedepolariseerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gedepolariseerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gedepolariseerd (impersonal passive present imperfect)
er is gedepolariseerd (impersonal passive present perfect)
er werd gedepolariseerd (impersonal passive past imperfect)
er was gedepolariseerd (impersonal passive past perfect)
er zal gedepolariseerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gedepolariseerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gedepolariseerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gedepolariseerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gedepolariseerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gedepolariseerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gedepolariseerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gedepolariseerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gedepolariseerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gedepolariseerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gedepolariseerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gedepolariseerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gedepolariseerd (singular imperfect present first-person)
wordt gedepolariseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedepolariseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedepolariseerd (singular imperfect present second-person)
wordt gedepolariseerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gedepolariseerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gedepolariseerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gedepolariseerd (singular imperfect present third-person)
werd gedepolariseerd (singular imperfect past first-person)
werd gedepolariseerd (singular imperfect past second-person)
werd gedepolariseerd (singular imperfect past second-person)
werdt gedepolariseerd (singular imperfect past second-person)
werd gedepolariseerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gedepolariseerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gedepolariseerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gedepolariseerd (singular imperfect past third-person)
zal gedepolariseerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gedepolariseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gedepolariseerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gedepolariseerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gedepolariseerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gedepolariseerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gedepolariseerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gedepolariseerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gedepolariseerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gedepolariseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gedepolariseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gedepolariseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gedepolariseerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gedepolariseerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gedepolariseerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gedepolariseerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gedepolariseerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gedepolariseerd (perfect present first-person)
bent gedepolariseerd (perfect present second-person)
bent gedepolariseerd (perfect present second-person)
is gedepolariseerd (perfect present second-person)
zijt gedepolariseerd (perfect present second-person)
is gedepolariseerd (perfect present third-person)
zijn gedepolariseerd (perfect present first-person)
zijn gedepolariseerd (perfect present second-person)
zijn gedepolariseerd (perfect present third-person)
was gedepolariseerd (perfect past first-person)
was gedepolariseerd (perfect past second-person)
was gedepolariseerd (perfect past second-person)
waart gedepolariseerd (perfect past second-person)
was gedepolariseerd (perfect past third-person)
waren gedepolariseerd (perfect past first-person)
waren gedepolariseerd (perfect past second-person)
waren gedepolariseerd (perfect past third-person)
zal gedepolariseerd zijn (perfect future first-person)
zult gedepolariseerd zijn (perfect future second-person)
zult gedepolariseerd zijn (perfect future second-person)
zult gedepolariseerd zijn (perfect future second-person)
zal gedepolariseerd zijn (perfect future third-person)
zullen gedepolariseerd zijn (perfect future first-person)
zullen gedepolariseerd zijn (perfect future second-person)
zullen gedepolariseerd zijn (perfect future third-person)
zou gedepolariseerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gedepolariseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gedepolariseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gedepolariseerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gedepolariseerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gedepolariseerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gedepolariseerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gedepolariseerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gedepolariseerd zijn (perfect conditional third-person)

het verdwijnen van een ladingsscheiding (de polariteit opheffen van)

het verdwijnen van een polarisatie door een proces van strooiing dat de richting van een vector willekeurig maakt


elektroscoop

met het voorvoegsel elektro- met het achtervoegsel -scoop

elektroscopen (plural)
elektroscoopje (diminutive singular)
elektroscoopjes (diminutive plural)

toestel om aanwezigheid van elektrische lading aan te tonen


Widerstand

der Widerstand (nominative singular)
die Widerstände (nominative plural)
des Widerstands (genitive singular)
des Widerstandes (genitive singular)
der Widerstände (genitive plural)
dem Widerstand (dative singular)
dem Widerstande (dative singular)
den Widerständen (dative plural)
den Widerstand (accusative singular)
die Widerstände (accusative plural)


microscopio electrónico de barrido

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/es-microscopio electrónico de barrido.ogg

mi·cros·co·pio e·lec·tró·ni·co de ba·rri·do


stroomsterkte

stroomsterktes (plural)
stroomsterkten (plural)
stroomsterktetje (diminutive singular)
stroomsterktetjes (diminutive plural)

de verplaatsing van een hoeveelheid materie of elektrische lading, per tijdseenheid

De elektrische stroomsterkte wordt uit gedrukt in de eenheid “ampère” (A).


lente gravitacional

Las lentes gravitacionales fueron predichas por la teoría de la relatividad general de Einstein.

De zwaartekrachtlenzen werden door de algemene relativiteitstheorie van Einstein voorspeld.


extinctie

afgeleid van het Franse extinction of daarvoor van het Latijnse 'extinctio' (met het voorvoegsel ex-)

de geleidelijke afneming in sterkte van een lichtbundel, doving


chinasyndroom

het veronderstelde gevolg van een meltdown in een kernreactor waarbij de splijtstof door de betonnen bodem zou zakken en in China zou uitkomen


paraboolreflector

Zelfstandignaamwoordsvorm van: parabolische reflector

paraboolreflectors (plural)
paraboolreflectoren (plural)
paraboolreflectortje (diminutive singular)
paraboolreflectortjes (diminutive plural)

een reflecterend oppervlak in de vorm van een parabool waarmee een sterke bundeling van geluidsgolven en elektromagnetische straling wordt verkregen

De paraboolreflector is een belangrijk onderdeel van een satellietantenne.


galvanoscoop

genoemd naar de Italiaanse natuurkundige Luigi Galvani met het achtervoegsel -scoop

toestel om elektrische stroom aan te tonen


gewichtsloos

afgeleid van gewicht met het achtervoegsel -loos met het invoegsel -s-

gewichtslozer (uninflected comparative)
gewichtsloost (uninflected superlative)
gewichtsloze (inflected positive)
gewichtslozere (inflected comparative)
gewichtslooste (inflected superlative)
gewichtslozers (partitive comparative)


gewichtsloosheid

afgeleid van gewichtsloos met het achtervoegsel -heid


dipoolantenne

samenstelling van dipool zn en antenne zn

dipoolantennes (plural)
dipoolantennen (plural)
dipoolantennetje (diminutive singular)
dipoolantennetjes (diminutive plural)

een antenne die uit twee polen bestaat: een gestrekte draad of staaf, die in het midden via de antennekabel op de zend/ontvangapparatuur is aangesloten

De dipoolantenne is ten opzichte van het aardvlak een symmetrische antenne.


emissie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘uitgifte van obligaties e.d.’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1886

Emission

uitzending van kleine deeltjes of van licht of andere elektromagnetische straling


emissielijn

emissielijnen (plural)
emissielijntje (diminutive singular)
emissielijntjes (diminutive plural)

een smal gebied in het spectrum waarin een voorwerp extra licht of andere elektromagnetische straling uitzendt


absorptielijn

absorptielijnen (plural)
absorptielijntje (diminutive singular)
absorptielijntjes (diminutive plural)

een spectraallijn waarin een voorwerp of chemische stof opgestraald licht of andere elektromagnetische straling absorbeert, en niet reflecteert of doorlaat


力

自然の力


compressiemodulus

een materiaalconstante die een aanduiding geeft van de volumeverandering die ontstaat bij een aangelegde hydrostatische spanning


Dampf

der Dampf (nominative singular)
die Dampfe (nominative plural)
des Dampf(e)s (genitive singular)
der Dampfe (genitive plural)
dem Dampf (dative singular)
den Dampfen (dative plural)
den Dampf (accusative singular)
die Dampfe (accusative plural)


sublimaat

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘zwaar vergiftigde antiseptische stof’ voor het eerst aangetroffen in 1636

Naamwoord van handeling van sublimeren met het achtervoegsel -aat


sublimeren

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘naar een hoger niveau brengen’ voor het eerst aangetroffen in 1784

afgeleid van het Franse sublimer met het achtervoegsel -eren

sublimeerde (past)
gesublimeerd (past participle)
te sublimeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen sublimeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen sublimeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gesublimeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gesublimeerd (active infinitive perfect present long-form)
gesublimeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gesublimeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
sublimerend (imperfect participle)
gesublimeerd (past participle)
sublimere (subjunctive)
sublimeer (indicative imperfect present singular first-person)
sublimeert (indicative imperfect present singular second-person)
sublimeert (indicative imperfect present singular second-person)
sublimeert (indicative imperfect present singular second-person)
sublimeert (indicative imperfect present singular third-person)
sublimeerde (indicative imperfect past singular first-person)
sublimeerde (indicative imperfect past singular second-person)
sublimeerde (indicative imperfect past singular second-person)
sublimeerde (indicative imperfect past singular second-person)
sublimeerde (indicative imperfect past singular third-person)
sublimeerden (indicative imperfect past plural first-person)
sublimeerden (indicative imperfect past plural second-person)
sublimeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal sublimeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult sublimeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal sublimeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult sublimeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal sublimeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult sublimeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal sublimeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen sublimeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen sublimeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen sublimeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou sublimeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou sublimeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) sublimeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt sublimeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou sublimeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden sublimeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden sublimeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden sublimeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gesublimeerd (perfect present first-person)
hebt gesublimeerd (perfect present second-person)
hebt gesublimeerd (perfect present second-person)
heeft gesublimeerd (perfect present second-person)
hebt gesublimeerd (perfect present second-person)
heeft gesublimeerd (perfect present third-person)
hebben gesublimeerd (perfect present first-person)
hebben gesublimeerd (perfect present second-person)
hebben gesublimeerd (perfect present third-person)
had gesublimeerd (perfect past first-person)
had gesublimeerd (perfect past second-person)
had gesublimeerd (perfect past second-person)
hadt gesublimeerd (perfect past second-person)
had gesublimeerd (perfect past third-person)
hadden gesublimeerd (perfect past first-person)
hadden gesublimeerd (perfect past second-person)
hadden gesublimeerd (perfect past third-person)
zal gesublimeerd hebben (perfect future first-person)
zal gesublimeerd hebben (perfect future second-person)
zult gesublimeerd hebben (perfect future second-person)
zult gesublimeerd hebben (perfect future second-person)
zal gesublimeerd hebben (perfect future second-person)
zult gesublimeerd hebben (perfect future second-person)
zal gesublimeerd hebben (perfect future third-person)
zullen gesublimeerd hebben (perfect future first-person)
zullen gesublimeerd hebben (perfect future second-person)
zullen gesublimeerd hebben (perfect future third-person)
zou gesublimeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou gesublimeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gesublimeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gesublimeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gesublimeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou gesublimeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden gesublimeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden gesublimeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden gesublimeerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt gesublimeerd (impersonal passive present imperfect)
er is gesublimeerd (impersonal passive present perfect)
er werd gesublimeerd (impersonal passive past imperfect)
er was gesublimeerd (impersonal passive past perfect)
er zal gesublimeerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal gesublimeerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou gesublimeerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou gesublimeerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
gesublimeerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
gesublimeerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
gesublimeerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
gesublimeerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
gesublimeerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
gesublimeerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
gesublimeerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
gesublimeerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word gesublimeerd (singular imperfect present first-person)
wordt gesublimeerd (singular imperfect present second-person)
wordt gesublimeerd (singular imperfect present second-person)
wordt gesublimeerd (singular imperfect present second-person)
wordt gesublimeerd (singular imperfect present plural third-person)
worden gesublimeerd (singular imperfect present plural first-person)
worden gesublimeerd (singular imperfect present plural second-person)
worden gesublimeerd (singular imperfect present third-person)
werd gesublimeerd (singular imperfect past first-person)
werd gesublimeerd (singular imperfect past second-person)
werd gesublimeerd (singular imperfect past second-person)
werdt gesublimeerd (singular imperfect past second-person)
werd gesublimeerd (singular imperfect past plural third-person)
werden gesublimeerd (singular imperfect past plural first-person)
werden gesublimeerd (singular imperfect past plural second-person)
werden gesublimeerd (singular imperfect past third-person)
zal gesublimeerd worden (singular imperfect future first-person)
zult gesublimeerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gesublimeerd worden (singular imperfect future second-person)
zult gesublimeerd worden (singular imperfect future second-person)
zal gesublimeerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen gesublimeerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen gesublimeerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen gesublimeerd worden (singular imperfect future third-person)
zou gesublimeerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou gesublimeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gesublimeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gesublimeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt gesublimeerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou gesublimeerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden gesublimeerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden gesublimeerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden gesublimeerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben gesublimeerd (perfect present first-person)
bent gesublimeerd (perfect present second-person)
bent gesublimeerd (perfect present second-person)
is gesublimeerd (perfect present second-person)
zijt gesublimeerd (perfect present second-person)
is gesublimeerd (perfect present third-person)
zijn gesublimeerd (perfect present first-person)
zijn gesublimeerd (perfect present second-person)
zijn gesublimeerd (perfect present third-person)
was gesublimeerd (perfect past first-person)
was gesublimeerd (perfect past second-person)
was gesublimeerd (perfect past second-person)
waart gesublimeerd (perfect past second-person)
was gesublimeerd (perfect past third-person)
waren gesublimeerd (perfect past first-person)
waren gesublimeerd (perfect past second-person)
waren gesublimeerd (perfect past third-person)
zal gesublimeerd zijn (perfect future first-person)
zult gesublimeerd zijn (perfect future second-person)
zult gesublimeerd zijn (perfect future second-person)
zult gesublimeerd zijn (perfect future second-person)
zal gesublimeerd zijn (perfect future third-person)
zullen gesublimeerd zijn (perfect future first-person)
zullen gesublimeerd zijn (perfect future second-person)
zullen gesublimeerd zijn (perfect future third-person)
zou gesublimeerd zijn (perfect conditional first-person)
zou gesublimeerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gesublimeerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gesublimeerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt gesublimeerd zijn (perfect conditional second-person)
zou gesublimeerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden gesublimeerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden gesublimeerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden gesublimeerd zijn (perfect conditional third-person)

van vaste fase direct in gasfase overgaan, vervluchtigen


uitzetting

Naamwoord van handeling van uitzetten met het achtervoegsel -ing.

uitzettingen (plural)
uitzettinkje (diminutive singular)
uitzettinkjes (diminutive plural)

de toename in volume bij verhoging van de temperatuur

Bij het opwarmen van het toestel zijn soms uitzettinkjes te horen.


gradiënt

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ruimtelijk verloop van een grootheid’ voor het eerst aangetroffen in 1912

mate van verandering van een grootheid per eenheid van lengte, in de richting waarin die verandering het sterkst is (ofwel ∇f. (nabla inwendig werkend op de vector f))


lepton

een elementair deeltje dat niet uit quarks is samengesteld

Elektronen en positronen zijn leptonen.


lepton

lepton; een elementair deeltje met een spin van 1/2


positron

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘positief geladen deeltje’ voor het eerst aangetroffen in 1948

afgeleid van positief met het achtervoegsel -tron

een positief deeltje dat het antideeltje van een elektron is

Sommige radioactieve isotopen zenden positronen uit.


positron

positron; een positief deeltje dat het antideeltje van een elektron is


higgsboson

een d.d. 2 juli 2012 mogelijk net ontdekt elementair deeltje dat een grote rols speelt in de theorievorming van de elementaire deeltjes

De ontdekking van het higgsboson zou een grote doorbraak in de hoge-energiefysica betekenen.


atomisme

afgeleid van atoom met het achtervoegsel -isme

theorie dat alle stof uit atomen bestaat


domein

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gebied’ voor het eerst aangetroffen in 1602

domeinen (plural)
domeintje (diminutive singular)
domeintjes (diminutive plural)

gebied met een bepaalde dimensie (tijd, frequentie)


tijddomein

'in het tijddomein' betekent dat de waarde van een signaal (of functie) wordt beschouwd in de tijd


frequentiedomein

'in het frequentiedomein' betekent dat de waarde van een signaal (of functie) wordt beschouwd na afbeelding met de fourier- of laplacetransformatie


dimorf

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘in twee kristalvormen voorkomend’ voor het eerst aangetroffen in 1847

met het voorvoegsel di- met het achtervoegsel -morf

dimorfer (uninflected comparative)
dimorfst (uninflected superlative)
dimorfe (inflected positive)
dimorfere (inflected comparative)
dimorfste (inflected superlative)
dimorfs (partitive positive)
dimorfers (partitive comparative)


fysicalisme

afgeleid van fysica met het achtervoegsel -isme

filosofische beschouwing die alleen zinvol acht wat met fysische middelen en methoden vastgesteld kan worden


stroommeter

meetinstrument voor snelheid van een stromende vloeistof


elektroluminescentie

afgeleid van luminescentie met het voorvoegsel elektro-

luminescentie veroorzaakt door elektriciteit


fotoluminescentie

afgeleid van luminescentie met het voorvoegsel foto-

het uitstralen van licht door voorwerpen die van tevoren aan licht blootgesteld zijn geweest


sonoluminescentie

het verschijnsel dat in een vloeistof lichtflitsen kunnen optreden onder invloed van hoge geluidsniveaus van ultrageluid


luminescentielamp

gasontladingslamp waarin elektronen tegen een lichtgevende laag worden geschoten

een tl-buis is een luminescentielamp


tl-buis

In de betekenis van ‘lichtgevende buis’ voor het eerst aangetroffen in 1953

tl-buizen (plural)
tl-buisje (diminutive singular)
tl-buisjes (diminutive plural)

luminescentielamp, gevuld met een edelgas en kwikdamp waarin door een gasontlading UV-straling vrijkomt die door een poeder wordt omgezet in zichtbaar licht

De plafondverlichting was verschrikkelijk, tot overmaat van ramp versterkt met een blauwglanzende tl-buis boven de deur.

Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)
 “1968, De grote eeuw deel 7” (2017), Uitgeverij Prometheus , ISBN 9789044633535


fotolyse

met het voorvoegsel foto- met het achtervoegsel -lyse

fotolysen (plural)
fotolyses (plural)
fotolysetje (diminutive singular)
fotolysetjes (diminutive plural)

chemisch afbraakproces onder invloed van licht


radiolyse

met het voorvoegsel radio- met het achtervoegsel -lyse

door ioniserende straling teweeggebrachte veranderingen in een chemisch systeem


電気

このエアコンはたくさん電気を無駄遣いしてる。

Deze airconditioner verbruikt veel elektriciteit.


elektronegatief

afgeleid van negatief met het voorvoegsel elektro-

elektronegatiever (uninflected comparative)
elektronegatiefst (uninflected superlative)
elektronegatieve (inflected positive)
elektronegatievere (inflected comparative)
elektronegatiefste (inflected superlative)
elektronegatiefs (partitive positive)
elektronegatievers (partitive comparative)

met betrekking tot het hebben van een negatieve elektrische lading

met betrekking tot het geneigd zijn om elektronen op te nemen om een chemische binding te vormen


elektropositief

afgeleid van positief met het voorvoegsel elektro-

elektropositiever (uninflected comparative)
elektropositiefst (uninflected superlative)
elektropositieve (inflected positive)
elektropositievere (inflected comparative)
elektropositiefste (inflected superlative)
elektropositiefs (partitive positive)
elektropositievers (partitive comparative)

met betrekking tot het hebben van een positieve elektrische lading

met betrekking tot het geneigd zijn om elektronen vrij te geven om een chemische binding te vormen


elektrostatica

afgeleid van statica met het voorvoegsel elektro-

leer van de elektrische ladingen in rust d.w.z. zonder stroming


statica

Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘evenwichtsleer van lichamen in rust’ voor het eerst aangetroffen in 1824

leer van het evenwicht van lichamen in rust


elektrostatisch

afgeleid van statisch met het voorvoegsel elektro-

elektrostatischer (uninflected comparative)
elektrostatische (inflected positive)
elektrostatischere (inflected comparative)
elektrostatischers (partitive comparative)


statisch

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘niet beweeglijk’ voor het eerst aangetroffen in 1868

afgeleid van statie met het achtervoegsel -isch

statischer (uninflected comparative)
statische (inflected positive)
statischere (inflected comparative)
statischers (partitive comparative)


astatisch

In de betekenis van ‘zonder vaste stand’ voor het eerst aangetroffen in 1872

afgeleid van het Griekse 'astatos' (onbestendig)

astatischer (uninflected comparative)
astatische (inflected positive)
astatischere (inflected comparative)
astatischers (partitive comparative)


atmolyse

afgeleid van atmos (damp, stoom) met het achtervoegsel -lyse

atmolysen (plural)
atmolyses (plural)
atmolysetje (diminutive singular)
atmolysetjes (diminutive plural)

het scheiden van gassen uit een gasmengsel


-on

onzijdige woordsvorm in het Oudgrieks van bijvoeglijk naamwoord en deelwoord

ter vorming van namen van moleculaire en subatomaire deeltjes, gebaseerd op de uitgang van resp. ion of elektron


-on

[1] Afgeleid van het Latijnse achtervoegsel -o, gen. -onis, dat zelfstandige naamwoorden met een versterkende betekenis vormt.

[2] Ontleend aan het wetenschappelijk Engels -on.

ter vorming van namen van moleculaire en subatomaire deeltjes, gebaseerd op de uitgang van resp. ion of électron


extrapolatie

Naamwoord van handeling van extrapoleren met het achtervoegsel -atie


minuta

Je za deset minut dvanáct.


proud

Včera jsme měli závadu na elektrickém vedení, takže nám vypnuli proud.

Gisteren hadden we schade in de elektrische leidingen, dus schakelden ze ons de stroom uit.


fang

Afkomstig van het Oudnoorse zelfstandige naamwoord fang


broeikasgas

elk gas dat bijdraagt aan het broeikaseffect

Omvang broeikasgassen bereikt opnieuw recordhoogte.

De Hoge Raad heeft vrijdag besloten dat een eerdere uitspraak van het gerechtshof in Den Haag over de verplichting van de Staat om de uitstoot van broeikasgassen sneller te verminderen in stand kan blijven. De uitspraak uit het Urgenda-vonnis, over een reductie van minimaal 25 procent in 2020 ten opzichte van 1990, is daarmee definitief.


exciteren

afgeleid van het Franse exciter (met het achtervoegsel -eren)

exciteerde (past)
geëxciteerd (past participle)
te exciteren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen exciteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen exciteren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geëxciteerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geëxciteerd (active infinitive perfect present long-form)
geëxciteerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geëxciteerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
exciterend (imperfect participle)
geëxciteerd (past participle)
excitere (subjunctive)
exciteer (indicative imperfect present singular first-person)
exciteert (indicative imperfect present singular second-person)
exciteert (indicative imperfect present singular second-person)
exciteert (indicative imperfect present singular second-person)
exciteert (indicative imperfect present singular third-person)
exciteerde (indicative imperfect past singular first-person)
exciteerde (indicative imperfect past singular second-person)
exciteerde (indicative imperfect past singular second-person)
exciteerde (indicative imperfect past singular second-person)
exciteerde (indicative imperfect past singular third-person)
exciteerden (indicative imperfect past plural first-person)
exciteerden (indicative imperfect past plural second-person)
exciteerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal exciteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult exciteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal exciteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult exciteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal exciteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult exciteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal exciteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen exciteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen exciteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen exciteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou exciteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou exciteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) exciteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt exciteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou exciteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden exciteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden exciteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden exciteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geëxciteerd (perfect present first-person)
hebt geëxciteerd (perfect present second-person)
hebt geëxciteerd (perfect present second-person)
heeft geëxciteerd (perfect present second-person)
hebt geëxciteerd (perfect present second-person)
heeft geëxciteerd (perfect present third-person)
hebben geëxciteerd (perfect present first-person)
hebben geëxciteerd (perfect present second-person)
hebben geëxciteerd (perfect present third-person)
had geëxciteerd (perfect past first-person)
had geëxciteerd (perfect past second-person)
had geëxciteerd (perfect past second-person)
hadt geëxciteerd (perfect past second-person)
had geëxciteerd (perfect past third-person)
hadden geëxciteerd (perfect past first-person)
hadden geëxciteerd (perfect past second-person)
hadden geëxciteerd (perfect past third-person)
zal geëxciteerd hebben (perfect future first-person)
zal geëxciteerd hebben (perfect future second-person)
zult geëxciteerd hebben (perfect future second-person)
zult geëxciteerd hebben (perfect future second-person)
zal geëxciteerd hebben (perfect future second-person)
zult geëxciteerd hebben (perfect future second-person)
zal geëxciteerd hebben (perfect future third-person)
zullen geëxciteerd hebben (perfect future first-person)
zullen geëxciteerd hebben (perfect future second-person)
zullen geëxciteerd hebben (perfect future third-person)
zou geëxciteerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geëxciteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geëxciteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geëxciteerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geëxciteerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geëxciteerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geëxciteerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geëxciteerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geëxciteerd hebben (perfect conditional third-person)

in een aangeslagen toestand, een van hogere energie brengen

In een kleurstof zijn bepaalde fotonen in het zichtbare gebied in staat elektronen in bepaalde moleculaire orbitalen te exciteren.


exciton

een gebonden elektron-gatpaar in een halfgeleider

Een foton van de juiste energie kan een exciton creëren.


rondomantenne

rondomantennes (plural)
rondomantennetje (diminutive singular)
rondomantennetjes (diminutive plural)

een antenne die in alle richtingen van het horizontale vlak, even gevoelig is voor het ontvangen of uitzenden van signalen

Met een rondomantenne kan men zelf geen peilingen doen, maar wel gepeild worden.


raamantenne

Rahmenantenne

een richtinggevoelige antenne van enkele spoelwindingen

raamantennes (plural)
raamantennen (plural)
raamantennetje (diminutive singular)
raamantennetjes (diminutive plural)

een richtinggevoelige antenne die wordt gevormd door één of enkele spoelwindingen op een raamwerk met een tamelijk grote diameter

Een raamantenne ontvangt vooral de magnetische component van het elektromagnetische signaal.


Rundstrahler

der Rundstrahler (nominative singular)
die Rundstrahler (nominative plural)
des Rundstrahlers (genitive singular)
der Rundstrahler (genitive plural)
dem Rundstrahler (dative singular)
den Rundstrahlern (dative plural)
den Rundstrahler (accusative singular)
die Rundstrahler (accusative plural)


rondstraler

Naamwoord van handeling van rondstralen met het achtervoegsel -er

rondstralers (plural)
rondstralertje (diminutive singular)
rondstralertjes (diminutive plural)

Bij een rondstraler is er geen voorkeursrichting.


rondstraalantenne

samenstelling van rondstraal ww en antenne

rondstraalantennes (plural)
rondstraalantennetje (diminutive singular)
rondstraalantennetjes (diminutive plural)

Bij een rondstraalantenne is er geen voorkeursrichting.


Rahmenantenne

die Rahmenantenne (nominative singular)
die Rahmenantennen (nominative plural)
der Rahmenantenne (genitive singular)
der Rahmenantennen (genitive plural)
der Rahmenantenne (dative singular)
den Rahmenantennen (dative plural)
die Rahmenantenne (accusative singular)
die Rahmenantennen (accusative plural)


antenneschotel

antenneschotels (plural)
antenneschoteltje (diminutive singular)
antenneschoteltjes (diminutive plural)

de parabolische reflector van een paraboolantenne , een reflecterend oppervlak in de vorm van een parabool waarmee een sterke bundeling van geluidsgolven en elektromagnetische straling wordt verkregen

De antenneschotel is een belangrijk onderdeel van een satellietantenne.


yagiantenne

samenstelling van yagi, (Vernoemd naar Hidetsugu Yagi, Japans wetenschapper) en antenne

Yagi-Antenne

antenne met dipool, reflector en director(en)

yagiantennes (plural)
yagiantennetje (diminutive singular)
yagiantennetjes (diminutive plural)
yagi-antenne

een antenne die, naast de actieve dipool, om een richtwerking te verkrijgen nog is voorzien van twee soorten passieve stralende elementen: de reflector en de director waarvan er meestal meerdere in cascade staan.

Van een yagiantenne is alleen de dipool op de antennekabel aangesloten, de overige elementen zijn passief, ze worden ook wel parasitaire elementen genoemd.


bemonsteren

afgeleid van monster met het voorvoegsel be- met het achtervoegsel -en

bemonsterde (past)
bemonsterd (past participle)
te bemonsteren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen bemonsteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen bemonsteren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben bemonsterd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben bemonsterd (active infinitive perfect present long-form)
bemonsterd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
bemonsterd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
bemonsterend (imperfect participle)
bemonsterd (past participle)
bemonstere (subjunctive)
bemonster (indicative imperfect present singular first-person)
bemonstert (indicative imperfect present singular second-person)
bemonstert (indicative imperfect present singular second-person)
bemonstert (indicative imperfect present singular second-person)
bemonstert (indicative imperfect present singular third-person)
bemonsterde (indicative imperfect past singular first-person)
bemonsterde (indicative imperfect past singular second-person)
bemonsterde (indicative imperfect past singular second-person)
bemonsterde (indicative imperfect past singular second-person)
bemonsterde (indicative imperfect past singular third-person)
bemonsterden (indicative imperfect past plural first-person)
bemonsterden (indicative imperfect past plural second-person)
bemonsterden (indicative imperfect past plural third-person)
zal bemonsteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult bemonsteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal bemonsteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult bemonsteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal bemonsteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult bemonsteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal bemonsteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen bemonsteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen bemonsteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen bemonsteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou bemonsteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou bemonsteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) bemonsteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt bemonsteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou bemonsteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden bemonsteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden bemonsteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden bemonsteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb bemonsterd (perfect present first-person)
hebt bemonsterd (perfect present second-person)
hebt bemonsterd (perfect present second-person)
heeft bemonsterd (perfect present second-person)
hebt bemonsterd (perfect present second-person)
heeft bemonsterd (perfect present third-person)
hebben bemonsterd (perfect present first-person)
hebben bemonsterd (perfect present second-person)
hebben bemonsterd (perfect present third-person)
had bemonsterd (perfect past first-person)
had bemonsterd (perfect past second-person)
had bemonsterd (perfect past second-person)
hadt bemonsterd (perfect past second-person)
had bemonsterd (perfect past third-person)
hadden bemonsterd (perfect past first-person)
hadden bemonsterd (perfect past second-person)
hadden bemonsterd (perfect past third-person)
zal bemonsterd hebben (perfect future first-person)
zal bemonsterd hebben (perfect future second-person)
zult bemonsterd hebben (perfect future second-person)
zult bemonsterd hebben (perfect future second-person)
zal bemonsterd hebben (perfect future second-person)
zult bemonsterd hebben (perfect future second-person)
zal bemonsterd hebben (perfect future third-person)
zullen bemonsterd hebben (perfect future first-person)
zullen bemonsterd hebben (perfect future second-person)
zullen bemonsterd hebben (perfect future third-person)
zou bemonsterd hebben (perfect conditional first-person)
zou bemonsterd hebben (perfect conditional second-person)
zou bemonsterd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt bemonsterd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt bemonsterd hebben (perfect conditional second-person)
zou bemonsterd hebben (perfect conditional third-person)
zouden bemonsterd hebben (perfect conditional first-person)
zouden bemonsterd hebben (perfect conditional second-person)
zouden bemonsterd hebben (perfect conditional third-person)

het op regelmatige tijden nemen van een monster


aardantenne

aardantennes, aardantennen (plural)
aardantennetje (diminutive singular)
aardantennetjes (diminutive plural)

een op de grond liggende of ingegraven draadantenne waarmee vroeger wel proeven zijn genomen

Een aardantenne is voor radiocommunicatie nauwelijks bruikbaar.


apertuurantenne

apertuurantennes (plural)
apertuurantennetje (diminutive singular)
apertuurantennetjes (diminutive plural)

een soortnaam van antennetypen voor zeer hoge frequenties. De eigenschappen worden bepaald door de vorm en afmetingen van de opengelaten ruimte(n) in een geleidend vlak of golfgeleider

Bij een apertuurantenne zijn de afmetingen van de straler of reflector groot t.o.v. van de golflengte van het uitgezonden of ontvangen signaal.


monopoolantenne

Samenstelling van monopool, van het Italiaanse "pole" (paal), en antenne

monopoolantennes (plural)
monopoolantennetje (diminutive singular)
monopoolantennetjes (diminutive plural)

een soortnaam van de antennes die bestaan uit één stralend element met een aardvlak, aardnet of enkele draden of staven (zg, radialen) die als tegenpool fungeren

Een marconi-antenne is een typische monopoolantenne.


marconiantenne

eponiem samenstelling van Marconi en en antenne zn , genoemd naar de uitvinder, de 19e-eeuwse Italiaanse natuurkundige G. Marconi

Marconi-Antenne

monopoolantenne die bestaat uit één stralend element dat verticaal op het aardvlak is opgesteld

marconiantennes (plural)
marconiantennetje (diminutive singular)
marconiantennetjes (diminutive plural)

De lengte van de straler van een marconiantenne is een kwart van de golflengte van de zend/ontvangfrequentie.


chemisorptie

afgeleid van adsorptie met het voorvoegsel chemi-

chemisorpties (plural)
chemisorptietje (diminutive singular)
chemisorptietjes (diminutive plural)

adsorptie van een atoom of verbinding aan een oppervlak middels chemische binding


Wechselstrom

der Wechselstrom (nominative singular)
die Wechselströme (nominative plural)
des Wechselstrom(e)s (genitive singular)
der Wechselströme (genitive plural)
dem Wechselstrom (dative singular)
den Wechselströmen (dative plural)
den Wechselstrom (accusative singular)
die Wechselströme (accusative plural)


Wechselspannung

die Wechselspannung (nominative singular)
die Wechselspannungen (nominative plural)
der Wechselspannung (genitive singular)
der Wechselspannungen (genitive plural)
der Wechselspannung (dative singular)
den Wechselspannungen (dative plural)
die Wechselspannung (accusative singular)
die Wechselspannungen (accusative plural)


Gleichstrom

der Gleichstrom (nominative singular)
die Wechselströme (nominative plural)
des Gleichstrom(e)s (genitive singular)
der Wechselströme (genitive plural)
dem Gleichstrom (dative singular)
den Wechselströmen (dative plural)
den Gleichstrom (accusative singular)
die Wechselströme (accusative plural)


Gleichspannung

die Gleichspannung (nominative singular)
die Gleichspannungen (nominative plural)
der Gleichspannung (genitive singular)
der Gleichspannungen (genitive plural)
der Gleichspannung (dative singular)
den Gleichspannungen (dative plural)
die Gleichspannung (accusative singular)
die Gleichspannungen (accusative plural)


DC

: afkorting van “direct current” (gelijkstroom)


CA

: afkorting van "courant alternatif" (wisselstroom)


CC

: afkorting van "courant continu" (gelijkstroom)


radarantenne

radarantennes (plural)
radarantennen (plural)
radarantennetje (diminutive singular)
radarantennetjes (diminutive plural)

een richtinggevoelige antenne die de omgeving kan “aftasten”

De radarantenne ontvangt de echo van het eigen uitgezonden signaal.


biomechanica

afgeleid van mechanica met het voorvoegsel bio-

leer die kennis verzamelt aangaande het bewegingsapparaat van levende wezens


aeromechanica

afgeleid van mechanica met het voorvoegsel aero-


aerostatica

afgeleid van statica met het voorvoegsel aero-


omwentelingsas

samenstelling van omwenteling en as met het invoegsel -s-


reactiemotor

reactiemotoren (plural)
reactiemotors (plural)
reactiemotortje (diminutive singular)
reactiemotortjes (diminutive plural)

motor die functioneert door het uitstoten van materie


refractie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘straalbreking’ voor het eerst aangetroffen in 1658

Naamwoord van handeling van refracteren met het achtervoegsel -ie

breking van golven (o.a. licht) wanneer deze van het ene medium in het andere overgaan, straalbreking

soortelijk brekingsvermogen of brekingsindex


diffractie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘buiging van stralen’ voor het eerst aangetroffen in 1824

afgeleid van het Franse diffraction of daarvoor van het Latijn

buiging van stralen (golven, ook materiegolven), bv. lichtstralen


attractie

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aantrekking(skracht)’ voor het eerst aangetroffen in 1568

afgeleid van het Franse attraction of daarvoor van het Latijn


approximatie

Naamwoord van handeling van approximeren met het achtervoegsel -atie

afgeleid van het Franse approximation of daarvoor van het Latijnse 'approximatio'

approximaties (plural)
approximatietje (diminutive singular)
approximatietjes (diminutive plural)


approximeren

afgeleid van het Franse approximer (met het achtervoegsel -eren)

approximeerde (past)
geapproximeerd (past participle)
te approximeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen approximeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen approximeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geapproximeerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geapproximeerd (active infinitive perfect present long-form)
geapproximeerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geapproximeerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
approximerend (imperfect participle)
geapproximeerd (past participle)
approximere (subjunctive)
approximeer (indicative imperfect present singular first-person)
approximeert (indicative imperfect present singular second-person)
approximeert (indicative imperfect present singular second-person)
approximeert (indicative imperfect present singular second-person)
approximeert (indicative imperfect present singular third-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular first-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular second-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular second-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular second-person)
approximeerde (indicative imperfect past singular third-person)
approximeerden (indicative imperfect past plural first-person)
approximeerden (indicative imperfect past plural second-person)
approximeerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal approximeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult approximeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal approximeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen approximeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen approximeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen approximeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou approximeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou approximeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) approximeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt approximeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou approximeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden approximeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden approximeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden approximeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geapproximeerd (perfect present first-person)
hebt geapproximeerd (perfect present second-person)
hebt geapproximeerd (perfect present second-person)
heeft geapproximeerd (perfect present second-person)
hebt geapproximeerd (perfect present second-person)
heeft geapproximeerd (perfect present third-person)
hebben geapproximeerd (perfect present first-person)
hebben geapproximeerd (perfect present second-person)
hebben geapproximeerd (perfect present third-person)
had geapproximeerd (perfect past first-person)
had geapproximeerd (perfect past second-person)
had geapproximeerd (perfect past second-person)
hadt geapproximeerd (perfect past second-person)
had geapproximeerd (perfect past third-person)
hadden geapproximeerd (perfect past first-person)
hadden geapproximeerd (perfect past second-person)
hadden geapproximeerd (perfect past third-person)
zal geapproximeerd hebben (perfect future first-person)
zal geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zult geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zult geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zal geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zult geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zal geapproximeerd hebben (perfect future third-person)
zullen geapproximeerd hebben (perfect future first-person)
zullen geapproximeerd hebben (perfect future second-person)
zullen geapproximeerd hebben (perfect future third-person)
zou geapproximeerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geapproximeerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geapproximeerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geapproximeerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geapproximeerd hebben (perfect conditional third-person)


absorptiekoeling

koelmethode die een warmtebron gebruikt om energie te leveren voor het koelsysteem


resonantiekring

resonantiekringen (plural)
resonantiekringetje (diminutive singular)
resonantiekringetjes (diminutive plural)

een (hoogfrequent) schakeling die zo is ontworpen dat de “wisselstroomweerstand” van capaciteit en de zelfinductie van de erin opgenomen componenten elkaar bij een welbepaalde frequentie teniet doen. De stroomkring is dan in resonantie en, afhankelijk van het type schakeling, is de stroom of de spanning maximaal.

In een resonantiekring kunnen de spoelen (zelfinductie) en condensatoren (capaciteit) in serie, of parallel geschakeld zijn.


Schwingkreis

der Schwingkreis (nominative singular)
die Schwingkreise (nominative plural)
des Schwingkreises (genitive singular)
der Schwingkreise (genitive plural)
dem Schwingkreis (dative singular)
den Schwingkreisen (dative plural)
den Schwingkreis (accusative singular)
die Schwingkreise (accusative plural)


Resonanzkreis

der Resonanzkreis (nominative singular)
die Resonanzkreise (nominative plural)
des Resonanzkreises (genitive singular)
der Resonanzkreise (genitive plural)
dem Resonanzkreis (dative singular)
den Resonanzkreisen (dative plural)
den Resonanzkreis (accusative singular)
die Resonanzkreise (accusative plural)


hoogovengas

bijproduct van de fabricage van staal in een hoogoven dat vrijkomt bij de reductie van ijzererts met cokes tot ruwijzer, bestaande voor ongeveer de helft uit stikstof en voor circa een kwart uit koolmonoxide


dispersie

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘kleurschifting’ voor het eerst aangetroffen in 1900

afgeleid van dispers met het achtervoegsel -ie

afgeleid van het Latijnse 'dispersio' (verstrooiing)

fijne verdeling van een stof in een andere


dispersief

afgeleid van dispersie met het achtervoegsel -ief

dispersiever (uninflected comparative)
dispersiefst (uninflected superlative)
dispersieve (inflected positive)
dispersievere (inflected comparative)
dispersiefste (inflected superlative)
dispersiefs (partitive positive)
dispersievers (partitive comparative)


voortplanting

Naamwoord van handeling van voortplanten met het achtervoegsel -ing

het voortplanten of zich voortplanten (ook , , )


voortplantingssnelheid

samenstelling van voortplanting en snelheid met het invoegsel -s-

de snelheid waarmee een verschijnsel zich voortplant (ook )


vonkerosie

proces waarbij materiaal van een object door een vonkboog wordt omgezet in plasma


impulsmoment

Het impulsmoment L van een deeltje ten opzichte van een punt (O) wordt gedefinieerd als het uitproduct tussen de plaatsvector r van het deeltje tot dat punt (O) en de impuls p van het deeltje: mathbf L= mathbf r× mathbf p