aftakelen

In de betekenis van ‘een schip aftuigen’ voor het eerst aangetroffen in 1809

unrig

een schip van zijn takelage of tuig ontdoen

decaer

het door ouderdom of ziekte verliezen van lichaamsfuncties

takelde af (past)
afgetakeld (past participle)
af te takelen (active infinitive imperfect present long-form)
zijn afgetakeld (active infinitive perfect present short-form)
te zijn afgetakeld (active infinitive perfect present long-form)
afgetakeld zullen zijn (active infinitive perfect future short-form)
afgetakeld te zullen zijn (active infinitive perfect future long-form)
aftakelend (imperfect participle)
afgetakeld (past participle)
takel af (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
takelt af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
takelt af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
takelt af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
takelt af (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
takelen af (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
takelen af (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
takelen af (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
takelde af (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
takelde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
takelde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
takelde af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
takelde af (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
takelden af (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
takelden af (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
takelden af (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aftakelen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen aftakelen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen aftakelen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen aftakelen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden aftakelen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
aftakel (subordinate-clause present)
aftakelt (subordinate-clause present)
aftakelt (subordinate-clause present)
aftakelt (subordinate-clause present)
aftakelt (subordinate-clause present)
aftakelde (subordinate-clause past)
aftakelde (subordinate-clause past)
aftakelde (subordinate-clause past)
aftakelde (subordinate-clause past)
aftakelde (subordinate-clause past)
aftakelden (subordinate-clause past)
aftakelden (subordinate-clause past)
aftakelden (subordinate-clause past)
ben afgetakeld (perfect present first-person)
bent afgetakeld (perfect present second-person)
bent afgetakeld (perfect present second-person)
is afgetakeld (perfect present second-person)
zijt afgetakeld (perfect present second-person)
is afgetakeld (perfect present third-person)
zijn afgetakeld (perfect present first-person)
zijn afgetakeld (perfect present second-person)
zijn afgetakeld (perfect present third-person)
was afgetakeld (perfect past first-person)
was afgetakeld (perfect past second-person)
was afgetakeld (perfect past second-person)
waart afgetakeld (perfect past second-person)
was afgetakeld (perfect past third-person)
waren afgetakeld (perfect past first-person)
waren afgetakeld (perfect past second-person)
waren afgetakeld (perfect past third-person)
zal afgetakeld zijn (perfect future first-person)
zal afgetakeld zijn (perfect future second-person)
zult afgetakeld zijn (perfect future second-person)
zult afgetakeld zijn (perfect future second-person)
zal afgetakeld zijn (perfect future second-person)
zult afgetakeld zijn (perfect future second-person)
zal afgetakeld zijn (perfect future third-person)
zullen afgetakeld zijn (perfect future first-person)
zullen afgetakeld zijn (perfect future second-person)
zullen afgetakeld zijn (perfect future third-person)
zou afgetakeld zijn (perfect conditional first-person)
zou afgetakeld zijn (perfect conditional second-person)
zou afgetakeld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt afgetakeld zijn (perfect conditional second-person)
zoudt afgetakeld zijn (perfect conditional second-person)
zou afgetakeld zijn (perfect conditional third-person)
zouden afgetakeld zijn (perfect conditional first-person)
zouden afgetakeld zijn (perfect conditional second-person)
zouden afgetakeld zijn (perfect conditional third-person)

Een schip aftakelen.


afvallen

abfallen

de koers van een schip in de richting van de lijzijde wijzigen

viel af (past)
afgevallen (past participle)
af te vallen (active infinitive imperfect present long-form)
zijn afgevallen (active infinitive perfect present short-form)
te zijn afgevallen (active infinitive perfect present long-form)
afgevallen zullen zijn (active infinitive perfect future short-form)
afgevallen te zullen zijn (active infinitive perfect future long-form)
afvallend (imperfect participle)
afgevallen (past participle)
val af (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
valt af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
valt af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
valt af (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
valt af (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
vallen af (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
vallen af (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
vallen af (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
viel af (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
viel af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
viel af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
viel af (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
viel af (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
vielen af (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
vielen af (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
vielen af (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal afvallen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult afvallen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afvallen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afvallen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afvallen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult afvallen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal afvallen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen afvallen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen afvallen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen afvallen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou afvallen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou afvallen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) afvallen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt afvallen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou afvallen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden afvallen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden afvallen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden afvallen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
afval (subordinate-clause present)
afvalt (subordinate-clause present)
afvalt (subordinate-clause present)
afvalt (subordinate-clause present)
afvalt (subordinate-clause present)
afviel (subordinate-clause past)
afviel (subordinate-clause past)
afviel (subordinate-clause past)
afviel (subordinate-clause past)
afviel (subordinate-clause past)
afvielen (subordinate-clause past)
afvielen (subordinate-clause past)
afvielen (subordinate-clause past)
ben afgevallen (perfect present first-person)
bent afgevallen (perfect present second-person)
bent afgevallen (perfect present second-person)
is afgevallen (perfect present second-person)
zijt afgevallen (perfect present second-person)
is afgevallen (perfect present third-person)
zijn afgevallen (perfect present first-person)
zijn afgevallen (perfect present second-person)
zijn afgevallen (perfect present third-person)
was afgevallen (perfect past first-person)
was afgevallen (perfect past second-person)
was afgevallen (perfect past second-person)
waart afgevallen (perfect past second-person)
was afgevallen (perfect past third-person)
waren afgevallen (perfect past first-person)
waren afgevallen (perfect past second-person)
waren afgevallen (perfect past third-person)
zal afgevallen zijn (perfect future first-person)
zal afgevallen zijn (perfect future second-person)
zult afgevallen zijn (perfect future second-person)
zult afgevallen zijn (perfect future second-person)
zal afgevallen zijn (perfect future second-person)
zult afgevallen zijn (perfect future second-person)
zal afgevallen zijn (perfect future third-person)
zullen afgevallen zijn (perfect future first-person)
zullen afgevallen zijn (perfect future second-person)
zullen afgevallen zijn (perfect future third-person)
zou afgevallen zijn (perfect conditional first-person)
zou afgevallen zijn (perfect conditional second-person)
zou afgevallen zijn (perfect conditional second-person)
zoudt afgevallen zijn (perfect conditional second-person)
zoudt afgevallen zijn (perfect conditional second-person)
zou afgevallen zijn (perfect conditional third-person)
zouden afgevallen zijn (perfect conditional first-person)
zouden afgevallen zijn (perfect conditional second-person)
zouden afgevallen zijn (perfect conditional third-person)

We gingen veel te scherp aan de wind, dus gaf de schipper bevel tot afvallen.


ankeren

Afgeleid van anker met het achtervoegsel -en

Ergens geankerd zijn

Zich ergens vestigen/Zich niet gemakkelijk laten wegsturen.

ankern

het anker uitgooien met de bedoeling het schip hiermede aan de bodem van het vaarwater vast te leggen, voor anker gaan, voor anker leggen

ankern

zich ergens een vaste positie verwerven, een zitplaats bemachtigen, ergens gaan wonen

ankerde (past)
geankerd (past participle)
te ankeren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen ankeren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen ankeren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geankerd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geankerd (active infinitive perfect present long-form)
geankerd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geankerd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
ankerend (imperfect participle)
geankerd (past participle)
ankere (subjunctive)
anker (indicative imperfect present singular first-person)
ankert (indicative imperfect present singular second-person)
ankert (indicative imperfect present singular second-person)
ankert (indicative imperfect present singular second-person)
ankert (indicative imperfect present singular third-person)
ankerde (indicative imperfect past singular first-person)
ankerde (indicative imperfect past singular second-person)
ankerde (indicative imperfect past singular second-person)
ankerde (indicative imperfect past singular second-person)
ankerde (indicative imperfect past singular third-person)
ankerden (indicative imperfect past plural first-person)
ankerden (indicative imperfect past plural second-person)
ankerden (indicative imperfect past plural third-person)
zal ankeren (indicative imperfect future singular first-person)
zult ankeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal ankeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult ankeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal ankeren (indicative imperfect future singular second-person)
zult ankeren (indicative imperfect future singular second-person)
zal ankeren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen ankeren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen ankeren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen ankeren (indicative imperfect future plural third-person)
zou ankeren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou ankeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) ankeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt ankeren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou ankeren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden ankeren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden ankeren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden ankeren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geankerd (perfect present first-person)
hebt geankerd (perfect present second-person)
hebt geankerd (perfect present second-person)
heeft geankerd (perfect present second-person)
hebt geankerd (perfect present second-person)
heeft geankerd (perfect present third-person)
hebben geankerd (perfect present first-person)
hebben geankerd (perfect present second-person)
hebben geankerd (perfect present third-person)
had geankerd (perfect past first-person)
had geankerd (perfect past second-person)
had geankerd (perfect past second-person)
hadt geankerd (perfect past second-person)
had geankerd (perfect past third-person)
hadden geankerd (perfect past first-person)
hadden geankerd (perfect past second-person)
hadden geankerd (perfect past third-person)
zal geankerd hebben (perfect future first-person)
zal geankerd hebben (perfect future second-person)
zult geankerd hebben (perfect future second-person)
zult geankerd hebben (perfect future second-person)
zal geankerd hebben (perfect future second-person)
zult geankerd hebben (perfect future second-person)
zal geankerd hebben (perfect future third-person)
zullen geankerd hebben (perfect future first-person)
zullen geankerd hebben (perfect future second-person)
zullen geankerd hebben (perfect future third-person)
zou geankerd hebben (perfect conditional first-person)
zou geankerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geankerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geankerd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geankerd hebben (perfect conditional second-person)
zou geankerd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geankerd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geankerd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geankerd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geankerd (impersonal passive present imperfect)
er is geankerd (impersonal passive present perfect)
er werd geankerd (impersonal passive past imperfect)
er was geankerd (impersonal passive past perfect)
er zal geankerd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geankerd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geankerd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geankerd zijn (impersonal passive conditional perfect)
geankerd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
geankerd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
geankerd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
geankerd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
geankerd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
geankerd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
geankerd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
geankerd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word geankerd (singular imperfect present first-person)
wordt geankerd (singular imperfect present second-person)
wordt geankerd (singular imperfect present second-person)
wordt geankerd (singular imperfect present second-person)
wordt geankerd (singular imperfect present plural third-person)
worden geankerd (singular imperfect present plural first-person)
worden geankerd (singular imperfect present plural second-person)
worden geankerd (singular imperfect present third-person)
werd geankerd (singular imperfect past first-person)
werd geankerd (singular imperfect past second-person)
werd geankerd (singular imperfect past second-person)
werdt geankerd (singular imperfect past second-person)
werd geankerd (singular imperfect past plural third-person)
werden geankerd (singular imperfect past plural first-person)
werden geankerd (singular imperfect past plural second-person)
werden geankerd (singular imperfect past third-person)
zal geankerd worden (singular imperfect future first-person)
zult geankerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geankerd worden (singular imperfect future second-person)
zult geankerd worden (singular imperfect future second-person)
zal geankerd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen geankerd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen geankerd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen geankerd worden (singular imperfect future third-person)
zou geankerd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou geankerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geankerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geankerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt geankerd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou geankerd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden geankerd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden geankerd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden geankerd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben geankerd (perfect present first-person)
bent geankerd (perfect present second-person)
bent geankerd (perfect present second-person)
is geankerd (perfect present second-person)
zijt geankerd (perfect present second-person)
is geankerd (perfect present third-person)
zijn geankerd (perfect present first-person)
zijn geankerd (perfect present second-person)
zijn geankerd (perfect present third-person)
was geankerd (perfect past first-person)
was geankerd (perfect past second-person)
was geankerd (perfect past second-person)
waart geankerd (perfect past second-person)
was geankerd (perfect past third-person)
waren geankerd (perfect past first-person)
waren geankerd (perfect past second-person)
waren geankerd (perfect past third-person)
zal geankerd zijn (perfect future first-person)
zult geankerd zijn (perfect future second-person)
zult geankerd zijn (perfect future second-person)
zult geankerd zijn (perfect future second-person)
zal geankerd zijn (perfect future third-person)
zullen geankerd zijn (perfect future first-person)
zullen geankerd zijn (perfect future second-person)
zullen geankerd zijn (perfect future third-person)
zou geankerd zijn (perfect conditional first-person)
zou geankerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geankerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geankerd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt geankerd zijn (perfect conditional second-person)
zou geankerd zijn (perfect conditional third-person)
zouden geankerd zijn (perfect conditional first-person)
zouden geankerd zijn (perfect conditional second-person)
zouden geankerd zijn (perfect conditional third-person)

het anker laten zakken met de bedoeling het schip hiermede aan de bodem van het vaarwater vast te leggen, voor anker gaan, voor anker leggen

Zij ankerden hun zeilboot enige tijd in een inham om wat te kunnen zwemmen.


schuit

In de betekenis van ‘vaartuig’ voor het eerst aangetroffen in 1163

schuiten (plural)
schuitje (diminutive singular)
schuitjes (diminutive plural)

een eenvoudig open vrachtvaartuig zonder dek, opbouw of aandrijving

Het schuitje lag vlak bij de haven in het water te dobberen.


kade

Leenwoord uit het Keltisch, in de betekenis van ‘wal’ voor het eerst aangetroffen in 1111

Kai

een beschoeide of gemetselde oeverstrook waaraan de schepen kunnen aanleggen

kades (plural)
kaden (plural)
kadetje (diminutive singular)
kadetjes (diminutive plural)


leguaan

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘hagedis’ voor het eerst aangetroffen in 1623

[1] via Spaans 'la iguana' van Taíno iwana

leguanen (plural)
leguaantje (diminutive singular)
leguaantjes (diminutive plural)

worstvormig stootkussen dat op de voorsteven wordt bevestigd


achterlijk

In de betekenis van ‘ten achteren zijnde’ voor het eerst aangetroffen in 1758

Afgeleid van achter met het achtervoegsel -lijk

backward

achterstand vertonend in de ontwikkeling

achterlijker (uninflected comparative)
achterlijkst (uninflected superlative)
achterlijke (inflected positive)
achterlijkere (inflected comparative)
achterlijkste (inflected superlative)
achterlijks (partitive positive)
achterlijkers (partitive comparative)


prijs

[1], [2]: via Middelnederlands prise "lof, waarde" van Oudfrans pris dat teruggaat op Latijn pretium zn "prijs, waarde, beloning"; in de betekenis van ‘kosten’ voor het eerst aangetroffen in 1250

[3]: via Middelnederlands prise van Frans prise, verbogen voltooid deelwoord van prendre "nemen"

reward

een uitzonderlijke beloning, bijvoorbeeld voor een bepaalde prestatie

prijzen (plural)
prijsje (diminutive singular)
prijsjes (diminutive plural)

Item oock naederhandt op den 10 February als wanneer uyt d'opperhooffden van dien verstonden, dat deselve omtrent de cust van Brasil op omtrent 12 graden Z.breete een Portugese neger prijs (comende van Angola ende tenderende nae de bay tote la Santoes) genomen hadden met over de 500 slaven ende slavinnen, daeruyt gelight 250 stucx, hebbende de rest met het Portugees schip, dat oudt ende onbequaem was, laten varen;

Jan van Riebeeck
 “Dagverhaal”, 1652-1662, ed. Historisch Genootschap, Utrecht (1884-1893), p. 364.


enteren

Leenwoord uit het Spaans, in de betekenis van ‘een vijandig schip beklimmen’ voor het eerst aangetroffen in 1571

enterde (past)
geënterd (past participle)
te enteren (active infinitive imperfect present long-form)
zullen enteren (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen enteren (active infinitive imperfect future long-form)
hebben geënterd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben geënterd (active infinitive perfect present long-form)
geënterd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
geënterd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
enterend (imperfect participle)
geënterd (past participle)
entere (subjunctive)
enter (indicative imperfect present singular first-person)
entert (indicative imperfect present singular second-person)
entert (indicative imperfect present singular second-person)
entert (indicative imperfect present singular second-person)
entert (indicative imperfect present singular third-person)
enterde (indicative imperfect past singular first-person)
enterde (indicative imperfect past singular second-person)
enterde (indicative imperfect past singular second-person)
enterde (indicative imperfect past singular second-person)
enterde (indicative imperfect past singular third-person)
enterden (indicative imperfect past plural first-person)
enterden (indicative imperfect past plural second-person)
enterden (indicative imperfect past plural third-person)
zal enteren (indicative imperfect future singular first-person)
zult enteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal enteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult enteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal enteren (indicative imperfect future singular second-person)
zult enteren (indicative imperfect future singular second-person)
zal enteren (indicative imperfect future singular third-person)
zullen enteren (indicative imperfect future plural first-person)
zullen enteren (indicative imperfect future plural second-person)
zullen enteren (indicative imperfect future plural third-person)
zou enteren (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou enteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) enteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt enteren (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou enteren (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden enteren (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden enteren (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden enteren (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb geënterd (perfect present first-person)
hebt geënterd (perfect present second-person)
hebt geënterd (perfect present second-person)
heeft geënterd (perfect present second-person)
hebt geënterd (perfect present second-person)
heeft geënterd (perfect present third-person)
hebben geënterd (perfect present first-person)
hebben geënterd (perfect present second-person)
hebben geënterd (perfect present third-person)
had geënterd (perfect past first-person)
had geënterd (perfect past second-person)
had geënterd (perfect past second-person)
hadt geënterd (perfect past second-person)
had geënterd (perfect past third-person)
hadden geënterd (perfect past first-person)
hadden geënterd (perfect past second-person)
hadden geënterd (perfect past third-person)
zal geënterd hebben (perfect future first-person)
zal geënterd hebben (perfect future second-person)
zult geënterd hebben (perfect future second-person)
zult geënterd hebben (perfect future second-person)
zal geënterd hebben (perfect future second-person)
zult geënterd hebben (perfect future second-person)
zal geënterd hebben (perfect future third-person)
zullen geënterd hebben (perfect future first-person)
zullen geënterd hebben (perfect future second-person)
zullen geënterd hebben (perfect future third-person)
zou geënterd hebben (perfect conditional first-person)
zou geënterd hebben (perfect conditional second-person)
zou geënterd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geënterd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt geënterd hebben (perfect conditional second-person)
zou geënterd hebben (perfect conditional third-person)
zouden geënterd hebben (perfect conditional first-person)
zouden geënterd hebben (perfect conditional second-person)
zouden geënterd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt geënterd (impersonal passive present imperfect)
er is geënterd (impersonal passive present perfect)
er werd geënterd (impersonal passive past imperfect)
er was geënterd (impersonal passive past perfect)
er zal geënterd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal geënterd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou geënterd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou geënterd zijn (impersonal passive conditional perfect)


aanmonsteren

samenstelling van aan vz en monsteren ww

monsterde aan (past)
aangemonsterd (past participle)
aan te monsteren (active infinitive imperfect present long-form)
hebben aangemonsterd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben aangemonsterd (active infinitive perfect present long-form)
aangemonsterd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
aangemonsterd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
aanmonsterend (imperfect participle)
aangemonsterd (past participle)
monster aan (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
monstert aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
monstert aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
monstert aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
monstert aan (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
monsteren aan (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
monsteren aan (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
monsteren aan (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
monsterde aan (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
monsterde aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
monsterde aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
monsterde aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
monsterde aan (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
monsterden aan (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
monsterden aan (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
monsterden aan (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal aanmonsteren (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult aanmonsteren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanmonsteren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aanmonsteren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanmonsteren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aanmonsteren (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanmonsteren (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen aanmonsteren (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen aanmonsteren (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen aanmonsteren (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou aanmonsteren (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou aanmonsteren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) aanmonsteren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt aanmonsteren (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou aanmonsteren (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden aanmonsteren (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden aanmonsteren (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden aanmonsteren (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
aanmonster (subordinate-clause present)
aanmonstert (subordinate-clause present)
aanmonstert (subordinate-clause present)
aanmonstert (subordinate-clause present)
aanmonstert (subordinate-clause present)
aanmonsterde (subordinate-clause past)
aanmonsterde (subordinate-clause past)
aanmonsterde (subordinate-clause past)
aanmonsterde (subordinate-clause past)
aanmonsterde (subordinate-clause past)
aanmonsterden (subordinate-clause past)
aanmonsterden (subordinate-clause past)
aanmonsterden (subordinate-clause past)
heb aangemonsterd (perfect present first-person)
hebt aangemonsterd (perfect present second-person)
hebt aangemonsterd (perfect present second-person)
heeft aangemonsterd (perfect present second-person)
hebt aangemonsterd (perfect present second-person)
heeft aangemonsterd (perfect present third-person)
hebben aangemonsterd (perfect present first-person)
hebben aangemonsterd (perfect present second-person)
hebben aangemonsterd (perfect present third-person)
had aangemonsterd (perfect past first-person)
had aangemonsterd (perfect past second-person)
had aangemonsterd (perfect past second-person)
hadt aangemonsterd (perfect past second-person)
had aangemonsterd (perfect past third-person)
hadden aangemonsterd (perfect past first-person)
hadden aangemonsterd (perfect past second-person)
hadden aangemonsterd (perfect past third-person)
zal aangemonsterd hebben (perfect future first-person)
zal aangemonsterd hebben (perfect future second-person)
zult aangemonsterd hebben (perfect future second-person)
zult aangemonsterd hebben (perfect future second-person)
zal aangemonsterd hebben (perfect future second-person)
zult aangemonsterd hebben (perfect future second-person)
zal aangemonsterd hebben (perfect future third-person)
zullen aangemonsterd hebben (perfect future first-person)
zullen aangemonsterd hebben (perfect future second-person)
zullen aangemonsterd hebben (perfect future third-person)
zou aangemonsterd hebben (perfect conditional first-person)
zou aangemonsterd hebben (perfect conditional second-person)
zou aangemonsterd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangemonsterd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangemonsterd hebben (perfect conditional second-person)
zou aangemonsterd hebben (perfect conditional third-person)
zouden aangemonsterd hebben (perfect conditional first-person)
zouden aangemonsterd hebben (perfect conditional second-person)
zouden aangemonsterd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt aangemonsterd (impersonal passive present imperfect)
er is aangemonsterd (impersonal passive present perfect)
er werd aangemonsterd (impersonal passive past imperfect)
er was aangemonsterd (impersonal passive past perfect)
er zal aangemonsterd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal aangemonsterd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou aangemonsterd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou aangemonsterd zijn (impersonal passive conditional perfect)
aangemonsterd worden (passive infinitive imperfect present short-form)
aangemonsterd te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
aangemonsterd zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
aangemonsterd te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
aangemonsterd zijn (passive infinitive perfect present short-form)
aangemonsterd te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
aangemonsterd zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
aangemonsterd te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word aangemonsterd (singular imperfect present first-person)
wordt aangemonsterd (singular imperfect present second-person)
wordt aangemonsterd (singular imperfect present second-person)
wordt aangemonsterd (singular imperfect present second-person)
wordt aangemonsterd (singular imperfect present plural third-person)
worden aangemonsterd (singular imperfect present plural first-person)
worden aangemonsterd (singular imperfect present plural second-person)
worden aangemonsterd (singular imperfect present third-person)
werd aangemonsterd (singular imperfect past first-person)
werd aangemonsterd (singular imperfect past second-person)
werd aangemonsterd (singular imperfect past second-person)
werdt aangemonsterd (singular imperfect past second-person)
werd aangemonsterd (singular imperfect past plural third-person)
werden aangemonsterd (singular imperfect past plural first-person)
werden aangemonsterd (singular imperfect past plural second-person)
werden aangemonsterd (singular imperfect past third-person)
zal aangemonsterd worden (singular imperfect future first-person)
zult aangemonsterd worden (singular imperfect future second-person)
zult aangemonsterd worden (singular imperfect future second-person)
zult aangemonsterd worden (singular imperfect future second-person)
zal aangemonsterd worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen aangemonsterd worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen aangemonsterd worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen aangemonsterd worden (singular imperfect future third-person)
zou aangemonsterd worden (singular imperfect conditional first-person)
zou aangemonsterd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou aangemonsterd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt aangemonsterd worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt aangemonsterd worden (singular imperfect conditional second-person)
zou aangemonsterd worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden aangemonsterd worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden aangemonsterd worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden aangemonsterd worden (singular imperfect conditional third-person)
ben aangemonsterd (perfect present first-person)
bent aangemonsterd (perfect present second-person)
bent aangemonsterd (perfect present second-person)
is aangemonsterd (perfect present second-person)
zijt aangemonsterd (perfect present second-person)
is aangemonsterd (perfect present third-person)
zijn aangemonsterd (perfect present first-person)
zijn aangemonsterd (perfect present second-person)
zijn aangemonsterd (perfect present third-person)
was aangemonsterd (perfect past first-person)
was aangemonsterd (perfect past second-person)
was aangemonsterd (perfect past second-person)
waart aangemonsterd (perfect past second-person)
was aangemonsterd (perfect past third-person)
waren aangemonsterd (perfect past first-person)
waren aangemonsterd (perfect past second-person)
waren aangemonsterd (perfect past third-person)
zal aangemonsterd zijn (perfect future first-person)
zult aangemonsterd zijn (perfect future second-person)
zult aangemonsterd zijn (perfect future second-person)
zult aangemonsterd zijn (perfect future second-person)
zal aangemonsterd zijn (perfect future third-person)
zullen aangemonsterd zijn (perfect future first-person)
zullen aangemonsterd zijn (perfect future second-person)
zullen aangemonsterd zijn (perfect future third-person)
zou aangemonsterd zijn (perfect conditional first-person)
zou aangemonsterd zijn (perfect conditional second-person)
zou aangemonsterd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt aangemonsterd zijn (perfect conditional second-person)
zoudt aangemonsterd zijn (perfect conditional second-person)
zou aangemonsterd zijn (perfect conditional third-person)
zouden aangemonsterd zijn (perfect conditional first-person)
zouden aangemonsterd zijn (perfect conditional second-person)
zouden aangemonsterd zijn (perfect conditional third-person)


kustvaarder

Küstenschiff

een vrij klein handelsschip bedoeld voor de zeevaart in de kustwateren

kustvaarders (plural)
kustvaardertje (diminutive singular)
kustvaardertjes (diminutive plural)

Groningen heeft een rijke traditie in het bouwen van kustvaarders.


beleggen

afgeleid van leggen met het voorvoegsel be-

anlegen

geld steken in een naar verwacht winstgevende onderneming

belegde (past)
belegd (past participle)
te beleggen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen beleggen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen beleggen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben belegd (active infinitive perfect present short-form)
te hebben belegd (active infinitive perfect present long-form)
belegd zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
belegd te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
beleggend (imperfect participle)
belegd (past participle)
belegge (subjunctive)
beleg (indicative imperfect present singular first-person)
belegt (indicative imperfect present singular second-person)
belegt (indicative imperfect present singular second-person)
belegt (indicative imperfect present singular second-person)
belegt (indicative imperfect present singular third-person)
belegde (indicative imperfect past singular first-person)
belegde (indicative imperfect past singular second-person)
belegde (indicative imperfect past singular second-person)
belegde (indicative imperfect past singular second-person)
belegde (indicative imperfect past singular third-person)
belegden (indicative imperfect past plural first-person)
belegden (indicative imperfect past plural second-person)
belegden (indicative imperfect past plural third-person)
zal beleggen (indicative imperfect future singular first-person)
zult beleggen (indicative imperfect future singular second-person)
zal beleggen (indicative imperfect future singular second-person)
zult beleggen (indicative imperfect future singular second-person)
zal beleggen (indicative imperfect future singular second-person)
zult beleggen (indicative imperfect future singular second-person)
zal beleggen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen beleggen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen beleggen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen beleggen (indicative imperfect future plural third-person)
zou beleggen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou beleggen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) beleggen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt beleggen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou beleggen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden beleggen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden beleggen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden beleggen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb belegd (perfect present first-person)
hebt belegd (perfect present second-person)
hebt belegd (perfect present second-person)
heeft belegd (perfect present second-person)
hebt belegd (perfect present second-person)
heeft belegd (perfect present third-person)
hebben belegd (perfect present first-person)
hebben belegd (perfect present second-person)
hebben belegd (perfect present third-person)
had belegd (perfect past first-person)
had belegd (perfect past second-person)
had belegd (perfect past second-person)
hadt belegd (perfect past second-person)
had belegd (perfect past third-person)
hadden belegd (perfect past first-person)
hadden belegd (perfect past second-person)
hadden belegd (perfect past third-person)
zal belegd hebben (perfect future first-person)
zal belegd hebben (perfect future second-person)
zult belegd hebben (perfect future second-person)
zult belegd hebben (perfect future second-person)
zal belegd hebben (perfect future second-person)
zult belegd hebben (perfect future second-person)
zal belegd hebben (perfect future third-person)
zullen belegd hebben (perfect future first-person)
zullen belegd hebben (perfect future second-person)
zullen belegd hebben (perfect future third-person)
zou belegd hebben (perfect conditional first-person)
zou belegd hebben (perfect conditional second-person)
zou belegd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt belegd hebben (perfect conditional second-person)
zoudt belegd hebben (perfect conditional second-person)
zou belegd hebben (perfect conditional third-person)
zouden belegd hebben (perfect conditional first-person)
zouden belegd hebben (perfect conditional second-person)
zouden belegd hebben (perfect conditional third-person)
er wordt belegd (impersonal passive present imperfect)
er is belegd (impersonal passive present perfect)
er werd belegd (impersonal passive past imperfect)
er was belegd (impersonal passive past perfect)
er zal belegd worden (impersonal passive future imperfect)
er zal belegd zijn (impersonal passive future perfect)
er zou belegd worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou belegd zijn (impersonal passive conditional perfect)


bevaarbaar

Naamwoord van handeling van bevaren met het achtervoegsel -baar.

befahrbar

breed, diep en stromingsarm genoeg om bevaren te worden

bevaarbaarder (uninflected comparative)
bevaarbaarst (uninflected superlative)
bevaarbare (inflected positive)
bevaarbaardere (inflected comparative)
bevaarbaarste (inflected superlative)
bevaarbaars (partitive positive)
bevaarbaarders (partitive comparative)

Veel rivieren in Europa zijn met allerlei aanpassingen, zoals de aanleg van sluizen, bevaarbaarder gemaakt.


overtuigen

In de betekenis van ‘iets doen geloven door klem van woorden’ voor het eerst aangetroffen in 1637

ˌovərˈtœyɣən

ˈovərˌtœyɣən

overtuigde (past)
overtuigd (past participle)

een zeilschip tuigen met te veel zeiloppervlak

Zij hadden hun schip overtuigd en kwamen daardoor in de problemen.


overtuigen

ˌovərˈtœyɣən

ˈovərˌtœyɣən

tuigde over (past)
overgetuigd (past participle)

een ander tuig opzetten, met name bij een zeilplank

Ik heb uiteindelijk toch maar overgetuigd naar 4.7.


aanklampen

In de betekenis van ‘staande houden’ voor het eerst aangetroffen in 1672

klampte aan (past)
aangeklampt (past participle)
aan te klampen (active infinitive imperfect present long-form)
hebben aangeklampt (active infinitive perfect present short-form)
te hebben aangeklampt (active infinitive perfect present long-form)
aangeklampt zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
aangeklampt te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
aanklampend (imperfect participle)
aangeklampt (past participle)
klamp aan (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
klampt aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
klampt aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
klampt aan (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
klampt aan (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
klampen aan (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
klampen aan (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
klampen aan (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
klampte aan (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
klampte aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
klampte aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
klampte aan (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
klampte aan (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
klampten aan (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
klampten aan (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
klampten aan (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal aanklampen (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult aanklampen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanklampen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aanklampen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanklampen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult aanklampen (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal aanklampen (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen aanklampen (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen aanklampen (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen aanklampen (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou aanklampen (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou aanklampen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) aanklampen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt aanklampen (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou aanklampen (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden aanklampen (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden aanklampen (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden aanklampen (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
aanklamp (subordinate-clause present)
aanklampt (subordinate-clause present)
aanklampt (subordinate-clause present)
aanklampt (subordinate-clause present)
aanklampt (subordinate-clause present)
aanklampte (subordinate-clause past)
aanklampte (subordinate-clause past)
aanklampte (subordinate-clause past)
aanklampte (subordinate-clause past)
aanklampte (subordinate-clause past)
aanklampten (subordinate-clause past)
aanklampten (subordinate-clause past)
aanklampten (subordinate-clause past)
heb aangeklampt (perfect present first-person)
hebt aangeklampt (perfect present second-person)
hebt aangeklampt (perfect present second-person)
heeft aangeklampt (perfect present second-person)
hebt aangeklampt (perfect present second-person)
heeft aangeklampt (perfect present third-person)
hebben aangeklampt (perfect present first-person)
hebben aangeklampt (perfect present second-person)
hebben aangeklampt (perfect present third-person)
had aangeklampt (perfect past first-person)
had aangeklampt (perfect past second-person)
had aangeklampt (perfect past second-person)
hadt aangeklampt (perfect past second-person)
had aangeklampt (perfect past third-person)
hadden aangeklampt (perfect past first-person)
hadden aangeklampt (perfect past second-person)
hadden aangeklampt (perfect past third-person)
zal aangeklampt hebben (perfect future first-person)
zal aangeklampt hebben (perfect future second-person)
zult aangeklampt hebben (perfect future second-person)
zult aangeklampt hebben (perfect future second-person)
zal aangeklampt hebben (perfect future second-person)
zult aangeklampt hebben (perfect future second-person)
zal aangeklampt hebben (perfect future third-person)
zullen aangeklampt hebben (perfect future first-person)
zullen aangeklampt hebben (perfect future second-person)
zullen aangeklampt hebben (perfect future third-person)
zou aangeklampt hebben (perfect conditional first-person)
zou aangeklampt hebben (perfect conditional second-person)
zou aangeklampt hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangeklampt hebben (perfect conditional second-person)
zoudt aangeklampt hebben (perfect conditional second-person)
zou aangeklampt hebben (perfect conditional third-person)
zouden aangeklampt hebben (perfect conditional first-person)
zouden aangeklampt hebben (perfect conditional second-person)
zouden aangeklampt hebben (perfect conditional third-person)
er wordt aangeklampt (impersonal passive present imperfect)
er is aangeklampt (impersonal passive present perfect)
er werd aangeklampt (impersonal passive past imperfect)
er was aangeklampt (impersonal passive past perfect)
er zal aangeklampt worden (impersonal passive future imperfect)
er zal aangeklampt zijn (impersonal passive future perfect)
er zou aangeklampt worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou aangeklampt zijn (impersonal passive conditional perfect)
aangeklampt worden (passive infinitive imperfect present short-form)
aangeklampt te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
aangeklampt zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
aangeklampt te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
aangeklampt zijn (passive infinitive perfect present short-form)
aangeklampt te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
aangeklampt zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
aangeklampt te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word aangeklampt (singular imperfect present first-person)
wordt aangeklampt (singular imperfect present second-person)
wordt aangeklampt (singular imperfect present second-person)
wordt aangeklampt (singular imperfect present second-person)
wordt aangeklampt (singular imperfect present plural third-person)
worden aangeklampt (singular imperfect present plural first-person)
worden aangeklampt (singular imperfect present plural second-person)
worden aangeklampt (singular imperfect present third-person)
werd aangeklampt (singular imperfect past first-person)
werd aangeklampt (singular imperfect past second-person)
werd aangeklampt (singular imperfect past second-person)
werdt aangeklampt (singular imperfect past second-person)
werd aangeklampt (singular imperfect past plural third-person)
werden aangeklampt (singular imperfect past plural first-person)
werden aangeklampt (singular imperfect past plural second-person)
werden aangeklampt (singular imperfect past third-person)
zal aangeklampt worden (singular imperfect future first-person)
zult aangeklampt worden (singular imperfect future second-person)
zult aangeklampt worden (singular imperfect future second-person)
zult aangeklampt worden (singular imperfect future second-person)
zal aangeklampt worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen aangeklampt worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen aangeklampt worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen aangeklampt worden (singular imperfect future third-person)
zou aangeklampt worden (singular imperfect conditional first-person)
zou aangeklampt worden (singular imperfect conditional second-person)
zou aangeklampt worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt aangeklampt worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt aangeklampt worden (singular imperfect conditional second-person)
zou aangeklampt worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden aangeklampt worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden aangeklampt worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden aangeklampt worden (singular imperfect conditional third-person)
ben aangeklampt (perfect present first-person)
bent aangeklampt (perfect present second-person)
bent aangeklampt (perfect present second-person)
is aangeklampt (perfect present second-person)
zijt aangeklampt (perfect present second-person)
is aangeklampt (perfect present third-person)
zijn aangeklampt (perfect present first-person)
zijn aangeklampt (perfect present second-person)
zijn aangeklampt (perfect present third-person)
was aangeklampt (perfect past first-person)
was aangeklampt (perfect past second-person)
was aangeklampt (perfect past second-person)
waart aangeklampt (perfect past second-person)
was aangeklampt (perfect past third-person)
waren aangeklampt (perfect past first-person)
waren aangeklampt (perfect past second-person)
waren aangeklampt (perfect past third-person)
zal aangeklampt zijn (perfect future first-person)
zult aangeklampt zijn (perfect future second-person)
zult aangeklampt zijn (perfect future second-person)
zult aangeklampt zijn (perfect future second-person)
zal aangeklampt zijn (perfect future third-person)
zullen aangeklampt zijn (perfect future first-person)
zullen aangeklampt zijn (perfect future second-person)
zullen aangeklampt zijn (perfect future third-person)
zou aangeklampt zijn (perfect conditional first-person)
zou aangeklampt zijn (perfect conditional second-person)
zou aangeklampt zijn (perfect conditional second-person)
zoudt aangeklampt zijn (perfect conditional second-person)
zoudt aangeklampt zijn (perfect conditional second-person)
zou aangeklampt zijn (perfect conditional third-person)
zouden aangeklampt zijn (perfect conditional first-person)
zouden aangeklampt zijn (perfect conditional second-person)
zouden aangeklampt zijn (perfect conditional third-person)


val

Leenwoord uit het Romani, in de betekenis van ‘Bargoens: deur’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1769

vallen (singular)
valletje (diminutive)
valletjes (diminutive singular)

zeilval, lijn waarmee een vlag, zeil of rondhout gehesen kan worden


schoot

In de betekenis van ‘deel van lichaam’ voor het eerst aangetroffen in 777

skoot

de bovenkant van de dijen van iemand die zit

Riegel

het onderdeel van een deurslot dat uit de deur schuift en in de sluitplaat op de deurpost valt

schoten (plural)
schootje (diminutive singular)
schootjes (diminutive plural)

een lijn, aan de benedenhoek (de schoothoek) van een zeil bevestigd om het zeil mee in de wind te richten, een schootlijn


koerscorrectie

Kurskorrektur

kleine wijziging van de koers om de gewenste richting te behouden

koerscorrecties (plural)
koerscorrectietje (diminutive singular)
koerscorrectietjes (diminutive plural)


koersverandering

koersveranderingen (plural)
koersveranderingetje (diminutive singular)
koersveranderingetjes (diminutive plural)


koerslijn

Kleidungstück

de uitgezette koers die een vliegtuig / vaartuig zou moeten volgen

koerslijnen (plural)
koerslijntje (diminutive singular)
koerslijntjes (diminutive plural)


koersafwijking

koersafwijkingen (plural)
koersafwijkinkje (diminutive singular)
koersafwijkinkjes (diminutive plural)


zeil

van Middelnederlands seil dat net als Middelnederlands segel (voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240) teruggaat op Oudnederlands segil

alle zeilen bijzetten

alles uit de kast halen om het alsnog te halen

met de zeilen voor de mast (op)wachten

helemaal klaar staan om het tegen iemand op te nemen

met een nat zeil thuis komen

ondanks tegenwind (tegenwerking) toch bij het doel aankomen

onder een staand zeil is het goed roeien

naast een vast inkomen met wat klusjes wat bijverdienen om goed rond te kunnen komen

sejl

doek dat in een mast gehesen is met als doel wind te vangen

Segelwerk

het geheel van alle zeilen van een schip

Linoleum

vloerbedekking met een onderlaag van weefsel (jute) en een harde kunststof bovenlaag

zeilen (plural)
zeiltje (diminutive singular)
zeiltjes (diminutive plural)

doek dat in een mast gehesen is om wind te vangen en die het schip voortbeweegt


loef

In de betekenis van ‘windzijde’ voor het eerst aangetroffen in 1612

loeven (plural)
loefje (diminutive singular)
loefjes (diminutive plural)


lij

In de betekenis van ‘zijde die van de wind is afgekeerd’ voor het eerst aangetroffen in 1598


lijzijde

Leeseite

de kant van het schip die uit de wind ligt

lijzijdes (plural)
lijzijden (plural)
lijzijdetje (diminutive singular)
lijzijdetjes (diminutive plural)


loefzijde

loefzijdes (plural)
loefzijden (plural)
loefzijdetje (diminutive singular)
loefzijdetjes (diminutive plural)


loefbijter

cut-water

uitstekend deel van de boeg onder water dat moet helpen bij het overstag gaan

loefbijters (plural)
loefbijtertje (diminutive singular)
loefbijtertjes (diminutive plural)


lijzeil

lijzeilen (plural)
lijzeiltje (diminutive singular)
lijzeiltjes (diminutive plural)

een smal zijzeil dat bij gunstige wind bijgezet kan worden


bras

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘schoot van een ra’ voor het eerst aangetroffen in 1598

brassen (plural)
brasje (diminutive singular)
brasjes (diminutive plural)

een lijn verbonden aan het uiteinde van een ra met als doel de ra ten opzichte van de wind te kunnen draaien


blok

met de kloten voor het blok

in een toestand waarin voortgang onmogelijk is

blokken (singular)
blokje (diminutive)
blokjes (diminutive singular)

draaischijf waaromheen een touw kan worden gevoerd om een goede trekrichting te verkrijgen of om de benodigde trekkracht op het touw te verminderen

Een takel kan uit één of meerdere blokken zijn samengesteld.


manifest

Van het Franse manifeste, in de betekenis van ‘zich duidelijk vertonend’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1531

Manifest

openlijke bekendmaking van een staatshoofd, regering, leider of politieke partij

door de cargadoor opgestelde lijst van cognossementen voor een bepaald vervoerstraject

Het manifest van de gevaarlijke goederen vermeldt enkel de gevaarlijke goederen aan boord van het schip. Dit manifest moet afgegeven worden aan de havenautoriteiten alvorens het schip de haven aanloopt.

Weblink bron “Manifest”, Vlaamse Havencommissie


manifest

manifest [2], cargolijst, ladingsbrief, ladingslijst


gaffel

In de betekenis van ‘tweetandige stok, vork’ voor het eerst aangetroffen in 1477

Gabel

het gewei van een tweejarig hert of ree met twee uiteinden

gaffels (plural)
gaffeltje (diminutive singular)
gaffeltjes (diminutive plural)

meer of minder van de mast schuin omhoog uitstaand rondhout, om de bovenkant van een zeil (het bovenlijk) uit te houden


gaffelschoener

gaffelschoeners (plural)
gaffelschoenertje (diminutive singular)
gaffelschoenertjes (diminutive plural)


gaffelzeil

Gaffelsegel

een trapeziumvormig zeil dat aan de bovenkant uitgehouden wordt door een gaffel

gaffelzeilen (plural)
gaffelzeiltje (diminutive singular)
gaffelzeiltjes (diminutive plural)


gaffeltopzeil

gaffeltopzeilen (plural)
gaffeltopzeiltje (diminutive singular)
gaffeltopzeiltjes (diminutive plural)

driehoekig zeil dat aan de tussen de gaffel en de mast gevoerd kan worden (boven de gaffel)


gaffelaar

Naamwoord van handeling van gaffelen met het achtervoegsel -aar

gaffelaren (plural)
gaffelaartje (diminutive singular)
gaffelaartjes (diminutive plural)

een traditioneel Brabants vissersschip / beurtschip met een grote mast en een klein bezaansmastje


kruismast

kruismasten (plural)
kruismastje (diminutive singular)
kruismastjes (diminutive plural)

achterste mast op een volschip met drie of meer masten


fok

de fok hijsen

het fokzeil uitrollen door het omhoog te halen

de fok strijken

het fokzeil oprollen door het te laten zakken

de fok te loevert voeren

bij een koers voor de wind het fokzeil aan de kant van het grootzeil voeren om zoveel mogelijk wind te vangen

Fock

A 1. driehoekig zeil bevestigd aan de voorstag

foresail

A 2. onderste razeil aan de fokkemast van vierkantgetuigde schepen

fokken (singular)
fokje (diminutive)
fokjes (diminutive singular)

driehoekig zeil bevestigd aan de voorstag, het fokzeil


fokkenist

afgeleid van fok met het achtervoegsel -ist met het invoegsel -en-

fokkenisten (plural)
fokkenistje (diminutive singular)
fokkenistjes (diminutive plural)

op tweepersoons zeilbootjes: tweede persoon na de schipper


fokkenmaat

samenstelling van fok zn en maat zn met het invoegsel -en-

fokkenmaten (plural)
fokkenmaats (plural)
fokkenmaatje (diminutive singular)
fokkenmaatjes (diminutive plural)


fokkenmast

samenstelling van fok zn en mast zn met het invoegsel -en-

fokkenmasten (plural)
fokkenmastje (diminutive singular)
fokkenmastjes (diminutive plural)
fokkemast

Hij had een schip gekocht met een prachtig versierde fokkenmast.


fokkenschoot

samenstelling van fok zn en schoot zn met het invoegsel -en-

fokkenschoten (plural)
fokkenschootje (diminutive singular)
fokkenschootjes (diminutive plural)


zeilen

Werkwoord afgeleid van het zelfstandignaamwoord “zeil”

de meeuw zeilt door de lucht

de meeuw zweeft door de lucht (vliegt zonder zijn vleugels te bewegen)

met onbevaren volk is het slecht zeilen

met onervaren mensen kun je moeilijk samenwerken

sejle

voortgestuwd worden door de druk van de wind tegen een opgehouden zeil

sejle

zich in een zeilboot met behulp van de wind over het water voortbewegen

zeilde (past)
gezeild (past participle)
te zeilen (active infinitive imperfect present long-form)
zullen zeilen (active infinitive imperfect future short-form)
te zullen zeilen (active infinitive imperfect future long-form)
hebben gezeild (active infinitive perfect present short-form)
te hebben gezeild (active infinitive perfect present long-form)
gezeild zullen hebben (active infinitive perfect future short-form)
gezeild te zullen hebben (active infinitive perfect future long-form)
zeilend (imperfect participle)
gezeild (past participle)
zeile (subjunctive)
zeil (indicative imperfect present singular first-person)
zeilt (indicative imperfect present singular second-person)
zeilt (indicative imperfect present singular second-person)
zeilt (indicative imperfect present singular second-person)
zeilt (indicative imperfect present singular third-person)
zeilde (indicative imperfect past singular first-person)
zeilde (indicative imperfect past singular second-person)
zeilde (indicative imperfect past singular second-person)
zeilde (indicative imperfect past singular second-person)
zeilde (indicative imperfect past singular third-person)
zeilden (indicative imperfect past plural first-person)
zeilden (indicative imperfect past plural second-person)
zeilden (indicative imperfect past plural third-person)
zal zeilen (indicative imperfect future singular first-person)
zult zeilen (indicative imperfect future singular second-person)
zal zeilen (indicative imperfect future singular second-person)
zult zeilen (indicative imperfect future singular second-person)
zal zeilen (indicative imperfect future singular second-person)
zult zeilen (indicative imperfect future singular second-person)
zal zeilen (indicative imperfect future singular third-person)
zullen zeilen (indicative imperfect future plural first-person)
zullen zeilen (indicative imperfect future plural second-person)
zullen zeilen (indicative imperfect future plural third-person)
zou zeilen (indicative imperfect conditional singular first-person)
zou zeilen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou(dt) zeilen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zoudt zeilen (indicative imperfect conditional singular second-person)
zou zeilen (indicative imperfect conditional singular third-person)
zouden zeilen (indicative imperfect conditional plural first-person)
zouden zeilen (indicative imperfect conditional plural second-person)
zouden zeilen (indicative imperfect conditional plural third-person)
heb gezeild (perfect present first-person)
hebt gezeild (perfect present second-person)
hebt gezeild (perfect present second-person)
heeft gezeild (perfect present second-person)
hebt gezeild (perfect present second-person)
heeft gezeild (perfect present third-person)
hebben gezeild (perfect present first-person)
hebben gezeild (perfect present second-person)
hebben gezeild (perfect present third-person)
had gezeild (perfect past first-person)
had gezeild (perfect past second-person)
had gezeild (perfect past second-person)
hadt gezeild (perfect past second-person)
had gezeild (perfect past third-person)
hadden gezeild (perfect past first-person)
hadden gezeild (perfect past second-person)
hadden gezeild (perfect past third-person)
zal gezeild hebben (perfect future first-person)
zal gezeild hebben (perfect future second-person)
zult gezeild hebben (perfect future second-person)
zult gezeild hebben (perfect future second-person)
zal gezeild hebben (perfect future second-person)
zult gezeild hebben (perfect future second-person)
zal gezeild hebben (perfect future third-person)
zullen gezeild hebben (perfect future first-person)
zullen gezeild hebben (perfect future second-person)
zullen gezeild hebben (perfect future third-person)
zou gezeild hebben (perfect conditional first-person)
zou gezeild hebben (perfect conditional second-person)
zou gezeild hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gezeild hebben (perfect conditional second-person)
zoudt gezeild hebben (perfect conditional second-person)
zou gezeild hebben (perfect conditional third-person)
zouden gezeild hebben (perfect conditional first-person)
zouden gezeild hebben (perfect conditional second-person)
zouden gezeild hebben (perfect conditional third-person)

Nog altijd is het rond de wereld zeilen een avontuurlijke onderneming.


zeilschip

In de betekenis van ‘schip dat door windkracht vaart’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1573

zeilschepen (plural)
zeilscheepje (diminutive singular)
zeilscheepjes (diminutive plural)


zeilpunt

Segelpunkt

zwaartpunt van het zeil, aangrijpingspunt voor de windkracht

zeilpunten (plural)
zeilpuntje (diminutive singular)
zeilpuntjes (diminutive plural)


fokstag

fokstagen (plural)
fokstagje (diminutive singular)
fokstagjes (diminutive plural)

bij een kottertuig de stag waaraan de fok gehesen kan worden


fokkenstag

samenstelling van fok zn en stag zn met het invoegsel -en-

fokkenstagen (plural)
fokkenstagje (diminutive singular)
fokkenstagjes (diminutive plural)


bezaansmast

samenstelling van bezaan en mast met het invoegsel -s-

bezaansmasten (plural)
bezaansmastje (diminutive singular)
bezaansmastjes (diminutive plural)

achterste mast op een klassiek zeilschip, mast waaraan geen dwarsgetuigde zeilen gevoerd worden Een uitzondering is de haringbuis (16-e tot 19-e eeuw), die aan de bezaansmast een dwarsgetuigd zeil voer. Bij het binnenhalen van het net en achter anker liggend werd zo de boot op de wind gehouden. (zie o.a."Schepen van de Gouden eeuw"onder redactie van R.Daalder en E.Spits)

De bezaansmast is meestal korter dan de overige masten van het schip.


giek

In de betekenis van ‘onderste parallelle rondhout van een langsgetuigd schip’ voor het eerst aangetroffen in 1671

Baum

rondhout bevestigd aan het onderlijk van een zeil

arm

bij een wegwijzer het hout dwars op de paal

gieken (plural)
giekje (diminutive singular)
giekjes (diminutive plural)

lange, smalle roeiboot, waarin de roeiers alleen achter elkaar en niet naast elkaar zitten


giek

sloep, bootje dat mensen van de wal naar het schip brengt


onderlijk

samenstelling van onder vz en lijk zn [2] ("zeiltouw")

onderlijken (plural)
onderlijkje (diminutive singular)
onderlijkjes (diminutive plural)

de lijn (lijkentouw) die aan de onderkant van een zeil vastgemaakt is op een zeilschip


voorlijk

zelfstandig naamwoord: samenstelling van voor bw en lijk zn (verouderd: "zeiltouw")

bijvoeglijk naamwoord, bijwoord: afleiding van voor (bijwoord) met het achtervoegsel -lijk

voorlijken (plural)
voorlijkje (diminutive singular)
voorlijkjes (diminutive plural)

de lijn (lijkentouw) die ter versteviging aan de voorkant van een zeil vastgemaakt is op een zeilschip

Het voorlijk van de fok wordt met leuvers aan de voorstag bevestigd.


bovenlijk

Samenstelling van boven en lijk [2] (zeiltouw)

bovenlijken (plural)
bovenlijkje (diminutive singular)
bovenlijkjes (diminutive plural)

de lijn (lijkentouw) die ter versteviging aan de bovenkant van een zeil vastgemaakt is op een zeilschip


bak

Leenwoord uit het Oudfrans bac, uit het Volkslatijn (ontleend aan Keltisch, waarschijnlijk Gallisch, *bacu 'vat') , in de betekenis van ‘kom, trog’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285

In de betekenis van ‘grap’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1914

bakken (plural)
bakje (diminutive singular)
(bakkie) (diminutive singular)
bakjes (diminutive plural)
(bakkies) (diminutive plural)

vaartuig dat moet worden gesleept (sleepbak) of geduwd (duwbak)

Een duwboot kan soms wel 6 bakken duwen.


grootzeil

Großsegel

in de klassieke zeilvaart de onderste, grootste zeil aan de grote mast

Großsegel

in de moderne zeilvaart het zeil bevestigd met het voorlijk aan de achterkant van de (grootste) mast

grootzeilen (plural)
grootzeiltje (diminutive singular)
grootzeiltjes (diminutive plural)


grootzeilschoot

grootzeilschoten (plural)
grootzeilschootje (diminutive singular)
grootzeilschootjes (diminutive plural)

lijn waarmee de stand van het grootzeil ten opzichte van wind en boot geregeld wordt


grootschoot

mainsheet

lijn waarmee de stand van het grootzeil ten opzichte van wind en boot geregeld wordt

grootschoten (plural)
grootschootje (diminutive singular)
grootschootjes (diminutive plural)


grootzeiltrimmer

grootzeiltrimmers (plural)
grootzeiltrimmertje (diminutive singular)
grootzeiltrimmertjes (diminutive plural)

op een groter wedstrijdjacht het bemanningslid dat de stand van het grootzeil in de gaten houdt

De grootzeiltrimmer was ziek op de dag van de wedstrijd.


grootzeilval

grootzeilvallen (plural)
grootzeilvalletje (diminutive singular)
grootzeilvalletjes (diminutive plural)

lijn waarmee het grootzeil gehesen wordt


emmerzeil

lugsail

emmerzeilen (plural)
emmerzeiltje (diminutive singular)
emmerzeiltjes (diminutive plural)

een trapeziumvormig zeil aan de voorste mast op een logger

Meneer, wat is een emmerzeil precies?


loggerzeil

lugsail

trapeziumvormig zeil aan de voorste mast op een logger

loggerzeilen (plural)
loggerzeiltje (diminutive singular)
loggerzeiltjes (diminutive plural)


voetra

voetra's (plural)
voetraatje (diminutive singular)
voetraatjes (diminutive plural)

rondhout aan de onderkant van een razeil of een loggerzeil


waterzeil

waterzeilen (plural)
waterzeiltje (diminutive singular)
waterzeiltjes (diminutive plural)

zeil gevoerd door langsgetuigde zeilschepen bij ruime en voordewindse koersen, bevestigd met het bovenlijk onder aan de giek

zeil gevoerd door klassieke dwarsgetuigde zeilschepen bij lichte wind onder de onderste lijzeilen


dwarsgetuigd

met vierkante, rechthoekige of trapezumvormige zeilen die aan ra’s zijn bevestigd. Het midden van een ra is scharnierend aan de mast bevestigd en bij een koers "voor de wind", staat een ra dwars op de lengterichting van het schip

Een dwarsgetuigd schip met drie of meer masten werd een volschip genoemd.


langsgetuigd

Samenstelling van langs (bijwoord in de verouderde betekenis "in de lengterichting") en getuigd (bijvoeglijk naamwoord)

fore-and-aft

zeil gevoerd in de lengterichting van het schip, eventueel bevestigd aan gaffel en/of giek en/of boom

Het langsgetuigd zeil draait vertikaal om de voorzijde (het voorlijk) achter een mast of stag.


vierkantgetuigd

square-rigged

met vierkante, rechthoekige of trapezumvormige zeilen die aan ra’s zijn bevestigd

Een vierkantgetuigd schip met drie of meer masten werd een volschip genoemd.


logger

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘vaartuig’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1796

Lugger

een vissersschip, tegenwoordig met een motor aangedreven, dat vroeger een loggergetuigd zeilschip was

loggers (plural)
loggertje (diminutive singular)
loggertjes (diminutive plural)


loggertuig

loggertuigen (plural)
loggertuigje (diminutive singular)
loggertuigjes (diminutive plural)

een schip met twee masten, de voorste groter dan de achterste, met aan de voorste mast een emmerzeil en aan de achterste mast, de druil, een druilzeil


druil

druilen (plural)
druiltje (diminutive singular)
druiltjes (diminutive plural)

het zeil aan de achterste mast op een loggergetuigd schip


druilmast

druilmasten (plural)
druilmastje (diminutive singular)
druilmastjes (diminutive plural)


druilzeil

spanker

het zeil aan de achterste mast op een loggergetuigd schip

druilzeilen (plural)
druilzeiltje (diminutive singular)
druilzeiltjes (diminutive plural)


vissersschip

samenstelling van visser en schip met het invoegsel -s-

vissersschepen (plural)
vissersscheepje (diminutive singular)
vissersscheepjes (diminutive plural)

Het vissersschip kwam om 10:00 aan in de haven.


hoogaars

In de betekenis van ‘vissersschip’ voor het eerst aangetroffen in 1688

hoogaarzen (plural)
hoogaarsje (diminutive singular)
hoogaarsjes (diminutive plural)

Zeeuwse platbodem jacht, oorspronkelijk een vissersvaartuig


twaalfvoetsjol

Samenstelling van de woordgroep 'twaalf voet' en jol met het invoegsel -s-

twaalfvoetsjollen (plural)
twaalfvoetsjolletje (diminutive singular)
twaalfvoetsjolletjes (diminutive plural)

klein zeilbootje, 12 voet lang (3,66 meter)


zeilplan

zeilplannen (plural)
zeilplannetje (diminutive singular)
zeilplannetjes (diminutive plural)

gedetailleerde tekening van de zeilen van een zeilboot, inclusief het oppervlak per zeil


zeilkar

zeilkarren (plural)
zeilkarretje (diminutive singular)
zeilkarretjes (diminutive plural)

een in een rail passend systeem om het zeil bij hijsen aan de mast te bevestigen


zeilval

zeilvallen (plural)
zeilvalletje (diminutive singular)
zeilvalletjes (diminutive plural)


stuurboord

In de betekenis van ‘van achter naar voren gezien de rechterzijde van het schip’ voor het eerst aangetroffen in 1532

samenstelling van stuur en boord , afgeleid van de stam van sturen en boord, een geherinterpreteerde (gemotiveerde) vorm van Middelnederlands stierboord (voor "stieren", zie ook bestieren).

estribord

de rechterzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt

stuurboorden (plural)
stuurboordje (diminutive singular)
stuurboordjes (diminutive plural)

Aan stuurboord is een groen navigatielicht gemonteerd.


boeg

In de betekenis van ‘voorste deel van schip’ voor het eerst aangetroffen in 1599

het over een andere boeg gooien

iets op een andere manier proberen te doen

boegen (plural)
boegje (diminutive singular)
boegjes (diminutive plural)

Als ik de haven van Philadelphia binnenrijd, torent de elegante boeg torenhoog boven de kade uit. Ik ben hier voor een bezoek aan de SS United States, een gigantisch stoomschip dat ooit het ultieme symbool was van reizen in grootse stijl.


bulbsteven

Bugwulst

een gestroomlijnde boeg in de vorm van een bulb, om via de daardoor verminderde waterweerstand het brandstofverbruik te laten dalen


opschieten

schoot op (past)
opgeschoten (past participle)
op te schieten (active infinitive imperfect present long-form)
zijn opgeschoten (active infinitive perfect present short-form)
te zijn opgeschoten (active infinitive perfect present long-form)
opgeschoten zullen zijn (active infinitive perfect future short-form)
opgeschoten te zullen zijn (active infinitive perfect future long-form)
opschietend (imperfect participle)
opgeschoten (past participle)
schiet op (indicative imperfect main-clause present singular first-person)
schiet op (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
schiet op (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
schiet op (indicative imperfect main-clause present singular second-person)
schiet op (indicative imperfect main-clause present singular third-person)
schieten op (indicative imperfect main-clause present plural first-person)
schieten op (indicative imperfect main-clause present plural second-person)
schieten op (indicative imperfect main-clause present plural third-person)
schoot op (indicative imperfect main-clause past singular first-person)
schoot op (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
schoot op (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
schoot op (indicative imperfect main-clause past singular second-person)
schoot op (indicative imperfect main-clause past singular third-person)
schoten op (indicative imperfect main-clause past plural first-person)
schoten op (indicative imperfect main-clause past plural second-person)
schoten op (indicative imperfect main-clause past plural third-person)
zal opschieten (indicative imperfect main-clause future singular first-person)
zult opschieten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal opschieten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult opschieten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal opschieten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zult opschieten (indicative imperfect main-clause future singular second-person)
zal opschieten (indicative imperfect main-clause future singular third-person)
zullen opschieten (indicative imperfect main-clause future plural first-person)
zullen opschieten (indicative imperfect main-clause future plural second-person)
zullen opschieten (indicative imperfect main-clause future plural third-person)
zou opschieten (indicative imperfect main-clause conditional singular first-person)
zou opschieten (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou(dt) opschieten (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zoudt opschieten (indicative imperfect main-clause conditional singular second-person)
zou opschieten (indicative imperfect main-clause conditional singular third-person)
zouden opschieten (indicative imperfect main-clause conditional plural first-person)
zouden opschieten (indicative imperfect main-clause conditional plural second-person)
zouden opschieten (indicative imperfect main-clause conditional plural third-person)
opschiet (subordinate-clause present)
opschiet (subordinate-clause present)
opschiet (subordinate-clause present)
opschiet (subordinate-clause present)
opschiet (subordinate-clause present)
opschoot (subordinate-clause past)
opschoot (subordinate-clause past)
opschoot (subordinate-clause past)
opschoot (subordinate-clause past)
opschoot (subordinate-clause past)
opschoten (subordinate-clause past)
opschoten (subordinate-clause past)
opschoten (subordinate-clause past)
ben opgeschoten (perfect present first-person)
bent opgeschoten (perfect present second-person)
bent opgeschoten (perfect present second-person)
is opgeschoten (perfect present second-person)
zijt opgeschoten (perfect present second-person)
is opgeschoten (perfect present third-person)
zijn opgeschoten (perfect present first-person)
zijn opgeschoten (perfect present second-person)
zijn opgeschoten (perfect present third-person)
was opgeschoten (perfect past first-person)
was opgeschoten (perfect past second-person)
was opgeschoten (perfect past second-person)
waart opgeschoten (perfect past second-person)
was opgeschoten (perfect past third-person)
waren opgeschoten (perfect past first-person)
waren opgeschoten (perfect past second-person)
waren opgeschoten (perfect past third-person)
zal opgeschoten zijn (perfect future first-person)
zal opgeschoten zijn (perfect future second-person)
zult opgeschoten zijn (perfect future second-person)
zult opgeschoten zijn (perfect future second-person)
zal opgeschoten zijn (perfect future second-person)
zult opgeschoten zijn (perfect future second-person)
zal opgeschoten zijn (perfect future third-person)
zullen opgeschoten zijn (perfect future first-person)
zullen opgeschoten zijn (perfect future second-person)
zullen opgeschoten zijn (perfect future third-person)
zou opgeschoten zijn (perfect conditional first-person)
zou opgeschoten zijn (perfect conditional second-person)
zou opgeschoten zijn (perfect conditional second-person)
zoudt opgeschoten zijn (perfect conditional second-person)
zoudt opgeschoten zijn (perfect conditional second-person)
zou opgeschoten zijn (perfect conditional third-person)
zouden opgeschoten zijn (perfect conditional first-person)
zouden opgeschoten zijn (perfect conditional second-person)
zouden opgeschoten zijn (perfect conditional third-person)
er wordt opgeschoten (impersonal passive present imperfect)
er is opgeschoten (impersonal passive present perfect)
er werd opgeschoten (impersonal passive past imperfect)
er was opgeschoten (impersonal passive past perfect)
er zal opgeschoten worden (impersonal passive future imperfect)
er zal opgeschoten zijn (impersonal passive future perfect)
er zou opgeschoten worden (impersonal passive conditional imperfect)
er zou opgeschoten zijn (impersonal passive conditional perfect)
opgeschoten worden (passive infinitive imperfect present short-form)
opgeschoten te worden (passive infinitive imperfect present long-form)
opgeschoten zullen worden (passive infinitive imperfect future short-form)
opgeschoten te zullen worden (passive infinitive imperfect future long-form)
opgeschoten zijn (passive infinitive perfect present short-form)
opgeschoten te zijn (passive infinitive perfect present long-form)
opgeschoten zullen zijn (passive infinitive perfect future short-form)
opgeschoten te zullen zijn (passive infinitive perfect future long-form)
word opgeschoten (singular imperfect present first-person)
wordt opgeschoten (singular imperfect present second-person)
wordt opgeschoten (singular imperfect present second-person)
wordt opgeschoten (singular imperfect present second-person)
wordt opgeschoten (singular imperfect present plural third-person)
worden opgeschoten (singular imperfect present plural first-person)
worden opgeschoten (singular imperfect present plural second-person)
worden opgeschoten (singular imperfect present third-person)
werd opgeschoten (singular imperfect past first-person)
werd opgeschoten (singular imperfect past second-person)
werd opgeschoten (singular imperfect past second-person)
werdt opgeschoten (singular imperfect past second-person)
werd opgeschoten (singular imperfect past plural third-person)
werden opgeschoten (singular imperfect past plural first-person)
werden opgeschoten (singular imperfect past plural second-person)
werden opgeschoten (singular imperfect past third-person)
zal opgeschoten worden (singular imperfect future first-person)
zult opgeschoten worden (singular imperfect future second-person)
zult opgeschoten worden (singular imperfect future second-person)
zult opgeschoten worden (singular imperfect future second-person)
zal opgeschoten worden (singular imperfect future plural third-person)
zullen opgeschoten worden (singular imperfect future plural first-person)
zullen opgeschoten worden (singular imperfect future plural second-person)
zullen opgeschoten worden (singular imperfect future third-person)
zou opgeschoten worden (singular imperfect conditional first-person)
zou opgeschoten worden (singular imperfect conditional second-person)
zou opgeschoten worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt opgeschoten worden (singular imperfect conditional second-person)
zoudt opgeschoten worden (singular imperfect conditional second-person)
zou opgeschoten worden (singular imperfect conditional plural third-person)
zouden opgeschoten worden (singular imperfect conditional plural first-person)
zouden opgeschoten worden (singular imperfect conditional plural second-person)
zouden opgeschoten worden (singular imperfect conditional third-person)
ben opgeschoten (perfect present first-person)
bent opgeschoten (perfect present second-person)
bent opgeschoten (perfect present second-person)
is opgeschoten (perfect present second-person)
zijt opgeschoten (perfect present second-person)
is opgeschoten (perfect present third-person)
zijn opgeschoten (perfect present first-person)
zijn opgeschoten (perfect present second-person)
zijn opgeschoten (perfect present third-person)
was opgeschoten (perfect past first-person)
was opgeschoten (perfect past second-person)
was opgeschoten (perfect past second-person)
waart opgeschoten (perfect past second-person)
was opgeschoten (perfect past third-person)
waren opgeschoten (perfect past first-person)
waren opgeschoten (perfect past second-person)
waren opgeschoten (perfect past third-person)
zal opgeschoten zijn (perfect future first-person)
zult opgeschoten zijn (perfect future second-person)
zult opgeschoten zijn (perfect future second-person)
zult opgeschoten zijn (perfect future second-person)
zal opgeschoten zijn (perfect future third-person)
zullen opgeschoten zijn (perfect future first-person)
zullen opgeschoten zijn (perfect future second-person)
zullen opgeschoten zijn (perfect future third-person)
zou opgeschoten zijn (perfect conditional first-person)
zou opgeschoten zijn (perfect conditional second-person)
zou opgeschoten zijn (perfect conditional second-person)
zoudt opgeschoten zijn (perfect conditional second-person)
zoudt opgeschoten zijn (perfect conditional second-person)
zou opgeschoten zijn (perfect conditional third-person)
zouden opgeschoten zijn (perfect conditional first-person)
zouden opgeschoten zijn (perfect conditional second-person)
zouden opgeschoten zijn (perfect conditional third-person)


motorboot

In de betekenis van ‘vaartuig dat wordt voortbewogen door een motor’ voor het eerst aangetroffen in 1914

Motorboot

een klein tot middelgroot bootje dat voortbewogen wordt door middel van een motor

motorboten (plural)
motorbootje (diminutive singular)
motorbootjes (diminutive plural)


boorschip

boorschepen (plural)
boorscheepje (diminutive singular)
boorscheepjes (diminutive plural)

een schip dat speciaal gebouwd en uitgerust wordt om boringen in de zeebodem uit te voeren


bulkschip

Frachtshiff

een schip dat speciaal gebouwd en uitgerust wordt om droge stortgoederen zoals ertsen, kolen, graan, enz, te vervoeren.

bulkschepen (plural)
bulkscheepje (diminutive singular)
bulkscheepjes (diminutive plural)


containerschip

containerschepen (plural)
containerscheepje (diminutive singular)
containerscheepjes (diminutive plural)

schip dat speciaal gebouwd en uitgerust wordt om containers te vervoeren

Voor de tweede keer in een week tijd heeft de douane in de haven van Hamburg een grote drugsvangst gedaan. In een containerschip uit Brazilië zat 1,5 ton cocaïne verstopt.

Weblink bron
Weer grote drugsvangst in Hamburg
 “ (07-08-2019), NOS


luchtkussenvaartuig

samenstelling van luchtkussen en vaartuig

Luftkissenfahrzeug

een vaartuig dat zowel over water als over land op een luchtkussen voortzweeft.

luchtkussenvaartuigen (plural)
luchtkussenvaartuigje (diminutive singular)
luchtkussenvaartuigjes (diminutive plural)


treiler

Trawler

een krachtige vissersboot die met een trechtervormig net vist

treilers (plural)
treilertje (diminutive singular)
treilertjes (diminutive plural)


sleepboot

sleepboot

een krachtige boot die andere vaartuigen versleept

sleepboten (plural)
sleepbootje (diminutive singular)
sleepbootjes (diminutive plural)


ijsbreker

Samenstellende afleiding van ijs en de stam van breken met het achtervoegsel -er

isbryder

een sterk, krachtig schip dat speciaal gebouwd en uitgerust wordt om zich een weg door het ijs te banen en alzo een vaargeul voor andere schepen te openen.

ijsbrekers (plural)
ijsbrekertje (diminutive singular)
ijsbrekertjes (diminutive plural)


tanker

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘tankboot’ voor het eerst aangetroffen in 1936

Naamwoord van handeling van tanken met het achtervoegsel -er

tankers (plural)
tankertje (diminutive singular)
tankertjes (diminutive plural)

een speciaal gebouwd en uitgerust schip om vloeibare ladingen te vervoeren


tanker

tanker; een speciaal gebouwd en uitgerust schip om vloeibare ladingen te vervoeren


tanker

Havárie ropného tankeru obvykle způsobí ekologickou katastrofu.

Een ongeluk met een olietanker veroorzaakt vaak een ecologische catastrofe.


ferryboot

Fähre

een speciaal gebouwd en uitgerust schip om in een veerdienst ingelegd te worden.

ferryboten (plural)
ferrybootje (diminutive singular)
ferrybootjes (diminutive plural)


reddingsboot

samenstelling van redding en boot met het invoegsel -s-

Rettungsboot

een speciaal gebouwde en uitgeruste boot om het schip in geval van nood veilig te kunnen verlaten.

reddingsboten (plural)
reddingsbootje (diminutive singular)
reddingsbootjes (diminutive plural)


motorjacht

motorjachten (plural)
motorjachtje (diminutive singular)
motorjachtjes (diminutive plural)

een pleziervaartuig dat uitgerust is met een motor


vleugelboot

vleugelboten (plural)
vleugelbootje (diminutive singular)
vleugelbootjes (diminutive plural)

een snelle motorboot die onder de romp voorzien is van draagvleugels, bij de vaart komt de boot uit het water, gedragen door de vleugels, wat tot een aanzienlijke vermindering van de waterweerstand leidt en een snelheidsverhoging tot gevolg heeft


cruiseschip

Kreuzfahrtschiff

een passagierschip dat gebouwd en uitgerust wordt om er cruises mee te maken.

cruiseschepen (plural)
cruisescheepje (diminutive singular)
cruisescheepjes (diminutive plural)

een passagiersschip dat gebouwd en uitgerust wordt om er cruises mee te maken

Een luxe cruiseschip.

Toen ik veertien was maakte ons gezin een reis naar Egypte. We voeren met een cruiseschip over de Nijl, bezochten de piramiden van Gizeh en de tempels van Karnak.


rondhout

spars

alle masten, stengen en ra's behorende tot de vaste uitrusting van een zeilschip

rondhouten (plural)
rondhoutje (diminutive singular)
rondhoutjes (diminutive plural)


steng

In de betekenis van ‘houten staak’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1401

stengen (plural)
stengetje (diminutive singular)
stengetjes (diminutive plural)

verlengstuk van de mast, boven in de mast te hijsen op een zeilschip


halshoek

halshoeken (plural)
halshoekje (diminutive singular)
halshoekjes (diminutive plural)

de hoek van een zeil voor onderin, waar de onderkant aan het zeil aan de mast bevestigd is op een zeilboot


klauwhoek

klauwhoeken (plural)
klauwhoekje (diminutive singular)
klauwhoekjes (diminutive plural)

de hoek van een gaffelgetuigd zeil voor bovenin, in de hoek van de klauw van de gaffel en de mast


tophoek

tophoeken (plural)
tophoekje (diminutive singular)
tophoekjes (diminutive plural)

de bovenste hoek van een zeil (op een zeilboot)


klauwval

klauwvallen (plural)
klauwvalletje (diminutive singular)
klauwvalletjes (diminutive plural)

de lijn waarmee de klauw van de gaffel (en dus het zeil) in de mast gehesen wordt (op een zeilboot)


piekeval

samenstelling van piek en val met het invoegsel -e-

piekevallen (plural)
piekevalletje (diminutive singular)
piekevalletjes (diminutive plural)

de lijn waarmee de top van het zeil in de mast gehesen wordt op een zeilboot


nokkeval

samenstelling van nok en val met het invoegsel -e-

nokkevallen (plural)
nokkevalletje (diminutive singular)
nokkevalletjes (diminutive plural)

de lijn waarmee de top van het zeil in de mast gehesen wordt op een zeilschip


roerblad

rudder blade

het beweegbare vlak van een roer waarmee gestuurd wordt

roerbladen (plural)
roerblaadje (diminutive singular)
roerblaadjes (diminutive plural)


roerganger

Samenstellende afleiding van roer en gaan met het achtervoegsel -er

roergangers (plural)
roergangertje (diminutive singular)
roergangertjes (diminutive plural)


roertalie

roertalies (plural)
roertalietje (diminutive singular)
roertalietjes (diminutive plural)


roerketting

roerkettingen (plural)
roerkettinkje (diminutive singular)
roerkettinkjes (diminutive plural)


roerklamp

roerklampen (plural)
roerklampje (diminutive singular)
roerklampjes (diminutive plural)

klamp die aan de achterkant van het roer zit


roerklik

Ruderschwanz

(scheepvaart) het achterste deel van een roer

roerklikken (plural)
roerklikje (diminutive singular)
roerklikjes (diminutive plural)

een los sierstuk op de bovenzijde van een roer bij diverse zeilschepen


kaap

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘landtong’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1567

kapen (plural)
kaapje (diminutive singular)
kaapjes (diminutive plural)

van oudsher een baken gebruikt door de scheepvaart met een kenmerkende vorm, opgetrokken uit hout of metaal.


fjord

Leenwoord uit het Noors, in de betekenis van ‘inham’ voor het eerst aangetroffen in 1659

Het woord fjord is afkomstig uit het Oudnoors fjörðr, van Noord-Germaans ferthuz, van Proto-Indo-Europees prtus, van *por- 'gaan, doorgang'. Het woord is dus etymologisch verbonden met woorden als het Engelse firth (in 'Firth of Forth') en, meer verwijderd, ford (in 'Oxford'), het Duitse furt (in 'Frankfurt') en het Nederlandse voorde (in 'Amersfoort'), waarin het 'doorwaadbare plaats in een rivier' betekent.

fiord

een bepaald type van inham in een bergachtige kust, gekenmerkt door steile wanden die door gletsjerwerking zijn uitgesleten

fjorden (plural)
fjordje (diminutive singular)
fjordjes (diminutive plural)


fjord

Afkomstig van het Oudnoorse zelfstandige naamwoord fjörðr


roerkoning

roerkoningen (plural)
roerkoninkje (diminutive singular)
roerkoninkjes (diminutive plural)

de stang tussen helmstok en roerblad bij een doorgestoken roer


hennengatskoker

samenstelling van hennengat en koker met het invoegsel -s-

hennengatskokers (plural)
hennengatskokertje (diminutive singular)
hennengatskokertjes (diminutive plural)

de koker in de achterkant van een zeilschip waar de roerkoning van een doorgestoken roer doorheen steekt

Kunt u mij de hennengatskoker aanwijzen?


hennengat

samenstelling van hen en gat met het invoegsel -en-

rudder-hole

het gat in de achterkant van een schip waar de roerkoning van een doorgestoken roer doorheen steekt, de bovenkant van de hennengatskoker

helm port

het deel in een officierssloep waar de roerganger zit

hennengaten (plural)
hennengatje (diminutive singular)
hennengatjes (diminutive plural)


roerbalans

roerbalansen (plural)
roerbalansje (diminutive singular)
roerbalansjes (diminutive plural)

deel van een roer met als doel het opvangen van de krachten die op het roerblad werken ten opzichte van de roeras


roersteven

sternpost

achtersteven, achterkant van de boot achter de schroeven, waaraan het roer opgehangen is

roerstevens (plural)
roersteventje (diminutive singular)
roersteventjes (diminutive plural)


roerhaak

pintle

haak waarmee het roer aan het schip opgehangen is

roerhaken (plural)
roerhaakje (diminutive singular)
roerhaakjes (diminutive plural)


roerspil

roerspillen (plural)
roerspilletje (diminutive singular)
roerspilletjes (diminutive plural)


roerstel

pintles and gudgeons

hulpmiddel waar het roer mee aan een schip bevestigd is, en dat het draaien van het roer mogelijk maakt

roerstellen (plural)
roerstelletje (diminutive singular)
roerstelletjes (diminutive plural)


roercommando

roercommando's (plural)
roercommandootje (diminutive singular)
roercommandootjes (diminutive plural)

een commando dat gegeven wordt aan de roerganger

De roergang moet altijd de roercommando's opvolgen.


zeilberging

zeilbergingen (plural)
zeilberginkje (diminutive singular)
zeilberginkjes (diminutive plural)

een bergplaats voor zeilen van een schip, aan boord of aan de wal

Leg het maar even in de zeilberging.


zeilschool

sailing school

een instituut met als doel het opleiden in de kunst van het zeilen

zeilscholen (plural)
zeilschooltje (diminutive singular)
zeilschooltjes (diminutive plural)

Wij gaan al een jaar lang naar de zeilschool.


zeilmakerij

Samenstellende afleiding van zeil en maken met het achtervoegsel -erij

afgeleid van zeilmaker met het achtervoegsel -ij

zeilmakerijen (plural)
zeilmakerijtje (diminutive singular)
zeilmakerijtjes (diminutive plural)


zeilletter

identification mark

de letter(s) in het grootzeil waarmee de nationaliteit van een zeilschip aangegeven wordt

zeilletters (plural)
zeillettertje (diminutive singular)
zeillettertjes (diminutive plural)

De zeilletters van dat zeilschip waren niet duidelijk te zien.


zeilkamp

sailing camp

een kamp van zeilers, met name gebruikt voor jongeren die willen leren zeilen

zeilkampen (plural)
zeilkampje (diminutive singular)
zeilkampjes (diminutive plural)

Hij ging vorige week op zeilkamp en komt vandaag weer terug.


zeilvermogen

sail-bearing capacity

het totale vermogen van te voeren zeilen, zeilcapaciteit

zeilvermogens (plural)
zeilvermogentje (diminutive singular)
zeilvermogentjes (diminutive plural)


hekanker

stern anchor

een tweede, meestal licht anker aan het achterschip

hekankers (plural)
hekankertje (diminutive singular)
hekankertjes (diminutive plural)

Hij liet het hekanker overboord vallen.


hekboot

stern boat

de kleinste boot aan boord, de sloep die aan de hekdavits hangt

hekboten (plural)
hekbootje (diminutive singular)
hekbootjes (diminutive plural)

De kleinste boot aan boord, de sloep die aan de hekdavits hangt


hekgolf

sternwave

golf veroorzaakt door de achterkant van een boot, eventueel in combinatie met een schroef

hekgolven (plural)
hekgolfje (diminutive singular)
hekgolfjes (diminutive plural)

golf veroorzaakt door de achterkant van een boot, eventual in combinatie met een schroef


heklicht

sternlight

navigatieverlichting aan de achterkant van het schip

heklichten (plural)
heklichtje (diminutive singular)
heklichtjes (diminutive plural)


heklastig

Samenstellende afleiding van hek en last met het achtervoegsel -ig

down by the stern

een verkeerde gewichtsverdeling hebbend, waardoor een boot van achteren te diep in het water steekt

heklastige (inflected positive)
heklastigs (partitive positive)


heksloep

heksloepen (plural)
heksloepje (diminutive singular)
heksloepjes (diminutive plural)