ew

(yekjimar) kesê sêyem,
kesa/ê yan heywana/ê yan tişta/ê ku behs li ser e ji bilî ya/yê ku diaxive û ya/yê ku bo tê axiftin

Ew hevalê min e.

Min ew nedît.

Ew Xudayê malikê mulkê 'ezîmDaye me mîrasa Qur'ana Kerîm

Mela Hesenê Bateyî, Mewlûda Kurdî, ~1720

(pirjimar) kesên sêyem,
kesên yan heywanên yan tiştên ku behsa wan tê kirin ji bilî yên ku diaxivin û yên ku bo tê axiftin

Ew hevalên min in.

Min ew nedîtin.

Tê gotin ji wî kesê ku mirov navê wî nezane an jî ji bîr kiriye.

Hevreha soranî ئهو (ew), zazakî o, farisî او (o), hemû ji proto-îranî *ewe-. Di kurmancî de wê ji "ew + ê", wî ji "ew + î" û wan ji "ew + an" e. o (“ew”) ya tirkî ji zimanekî îranî ye, ol û an yên tirkî yên bi wateya "ew" di bin bandora zimanên îranî de yan winda bûne yan jî wek ya îranî guherîne û bûne o. Serekaniya peyva "ew" di proto-hindûewropî de ne diyar e lê belkî *éy (“yê, ê - îngilîzî the”) yan jî *h₂eu- be ku bi forma xwe ya *h₂eutos serekaniya peyva αὐτός (autós, “xwe”) yûnaniya kevn e ku niha di gelek zimanan de wek auto- û di kurdî de jî ji ber bandora bilêvkirina fransî oto- ye, wek otobûs, otomobîl, otonom...


ew

(yekjimar) kesê sêyem,
kesa/ê yan heywana/ê yan tişta/ê ku behs li ser e ji bilî ya/yê ku diaxive û ya/yê ku bo tê