francuski

Dérivé de Francuz, avec le suffixe -ski.


interlingua

interlingwo (singular vocative)
interlingwę (singular accusative)
interlingwy (singular genitive)
interlingwie (singular locative)
interlingwie (singular dative)
interlingwą (singular instrumental)


trop

(Nom 1) Du vieux slave qui donne aussi le russe тропа, tropa (« sentier »).

(Nom 2) Du latin tropus (« tour de phrase, tour de chant »).

Najstarszy polski trop to Bogurodzica.


alfabet

alfabety (plural nominative)
alfabecie (singular vocative)
alfabety (plural vocative)
alfabety (plural accusative)
alfabeta (singular genitive)
alfabetów (plural genitive)
alfabecie (singular locative)
alfabetach (plural locative)
alfabetowi (singular dative)
alfabetom (plural dative)
alfabetem (singular instrumental)
alfabetami (plural instrumental)

W alfabecie litera „s” znajduje się po „r”.

Dans l'alphabet, la lettre « s » suit le « r ».


zwrot

Déverbal de zwrócić, dérivé de wrócić (« retourner »), avec le préfixe z- ; pour le sens, comparer avec tournure.

Nie wiem co oznacza zwrot „wilczy apetyt”.


polski

W Polsce mówi się po polsku.


niemiecki

Dérivé de Niemiec (« Allemand »), avec le suffixe -ski.

\ɲɛ̃.ˈmʲjɛ.ʦʲci\


runa

runy (plural nominative)
runo (singular vocative)
runy (plural vocative)
runę (singular accusative)
runy (plural accusative)
runy (singular genitive)
run (plural genitive)
runie (singular locative)
runach (plural locative)
runie (singular dative)
runom (plural dative)
runą (singular instrumental)
runami (plural instrumental)


etymologia

etymologie (plural nominative)
etymologio (singular vocative)
etymologie (plural vocative)
etymologię (singular accusative)
etymologie (plural accusative)
etymologii (singular genitive)
etymologii (plural genitive)
etymologii (singular locative)
etymologiach (plural locative)
etymologii (singular dative)
etymologiom (plural dative)
etymologią (singular instrumental)
etymologiami (plural instrumental)

\ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja\

W wielu hasłach Wikisłownika, obok znaczenia i przykładów użycia danego słowa, znaleźć można także jego etymologię.


akanie

(Siècle à préciser) Du russe аканье akanié (sens identique).


termin

terminy (plural nominative)
terminu (singular vocative)
terminy (plural vocative)
terminy (plural accusative)
terminu (singular genitive)
terminów (plural genitive)
terminie (singular locative)
terminach (plural locative)
terminowi (singular dative)
terminom (plural dative)
terminem (singular instrumental)
terminami (plural instrumental)

Słownik zawiera dużo terminów związanych z biologią.

Le dictionnaire contient de nombreux termes liés à la biologie.


ogonek

(Siècle à préciser) Dérivé de ogon, avec le suffixe -ek.


apokopa

apokopy (plural nominative)
apokopo (singular vocative)
apokopy (plural vocative)
apokopę (singular accusative)
apokopy (plural accusative)
apokopy (singular genitive)
apokop (plural genitive)
apokopie (singular locative)
apokopach (plural locative)
apokopie (singular dative)
apokopom (plural dative)
apokopą (singular instrumental)
apokopami (plural instrumental)

Odwrotnością apokopy jest paragoga.


hiszpański

Dérivé de Hiszpan, avec le suffixe -ski.

Uczę się hiszpańskiego.


rosyjski

Jutro mam dwie godziny rosyjskiego.


grecki

Nie znam greckiego.


korpus

Korpus języka polskiego liczy kilkadziesiąt milionów słów.

Le corpus de la langue polonaise atteint quelque millions de mots.


chorwacki

Dérivé de Chorwat, avec le suffixe -ski.

Ta praca wymaga więcej niż tylko znajomości chorwackiego.


język angielski

Composé de język et de angielski, littéralement « langue anglaise ».


fraza

Du latin phrasis qui donne aussi frazes (« cliché, phrase toute faite »).

frazy (plural nominative)
frazo (singular vocative)
frazy (plural vocative)
frazę (singular accusative)
frazy (plural accusative)
frazy (singular genitive)
fraz (plural genitive)
frazie (singular locative)
frazach (plural locative)
frazie (singular dative)
frazom (plural dative)
frazą (singular instrumental)
frazami (plural instrumental)

Fraza – to odpowiednik zdania, to taka jednostka frazeologiczna, w której jeden z członów jest podmiotem, a drugi orzeczeniem.

La phrase est l'équivalent d'un groupe syntaxique, c'est une unité phraséologique dans laquelle l'un des membres est le sujet et l'autre est le verbe.


język włoski

Composé de język et de włoski, littéralement « langue italienne ».


językoznawstwo

Dérivé de językoznawca (« linguiste »), avec le suffixe -stwo.


językoznawca

Composé de język (« langue ») et de znawca (« connaisseur »).


gwara

Déverbal de gwarzyć (« parler »), apparenté au tchèque hovor (« conversation ») et, pour le sens, à hovorový (« parlé, tel qu'on le cause, non littéraire »).

gwary (plural nominative)
gwaro (singular vocative)
gwary (plural vocative)
gwarę (singular accusative)
gwary (plural accusative)
gwary (singular genitive)
gwar (plural genitive)
gwarze (singular locative)
gwarach (plural locative)
gwarze (singular dative)
gwarom (plural dative)
gwarą (singular instrumental)
gwarami (plural instrumental)


imiennik

Dérivé de imienny (« nominal, de nom »), avec le suffixe -ik.


pokrewny

Dérivé de krewny, avec le préfixe po-, littéralement « de même sang, consanguin ».


określenie

Dérivé de określić, avec le suffixe -enie, littéralement « déterminer ».

\ɔkrɛɕˈlɛ̃ɲɛ\


sylaba

sylaby (plural nominative)
sylabo (singular vocative)
sylaby (plural vocative)
sylabę (singular accusative)
sylaby (plural accusative)
sylaby (singular genitive)
sylab (plural genitive)
sylabie (singular locative)
sylabach (plural locative)
sylabie (singular dative)
sylabom (plural dative)
sylabą (singular instrumental)
sylabami (plural instrumental)


szpruch

De l’allemand Spruch (« ce qui se dit, sentence, maxime »).


arabszczyzna

Dérivé de arabski, avec le suffixe -yzna.

Klasyczna arabszczyzna, arabe classique.


chorwacczyzna

Dérivé de chorwacki, avec le suffixe -yzna.


francuszczyzna

Dérivé de francuski, avec le suffixe -yzna.


greczyzna

Dérivé de grecki, avec le suffixe -yzna.


bułgarszczyzna

Dérivé de bułgarski, avec le suffixe -yzna.


hebrajszczyzna

Dérivé de hebrajski, avec le suffixe -yzna.


chińszczyzna

Dérivé de chiński, avec le suffixe -yzna.

\xʲĩj̃ˈʃʧ̑ɨzna\


hiszpańszczyzna

Dérivé de hiszpański, avec le suffixe -yzna.

\xʲiʃpãj̃ˈʃʧ̑ɨzna\


czeszczyzna

Dérivé de czeski, avec le suffixe -yzna.

\t͡ʂɛʂˈt͡ʂɨz.na\


ukraińszczyzna

Dérivé de ukraiński, avec le suffixe -yzna.


portugalszczyzna

Dérivé de portugalski, avec le suffixe -yzna.


głoska

Dérivé de głos (« voix »), avec le suffixe -ka → voir hláska en tchèque.


polszczyzna

Dérivé de polski, avec le suffixe -yzna.


mongolszczyzna

Dérivé de mongolski, avec le suffixe -yzna.


słowacczyzna

Dérivé de słowacki, avec le suffixe -yzna.


węgierszczyzna

Dérivé de węgierski, avec le suffixe -yzna.

\vɛŋ.ɡʲɛrˈʂt͡ʂɨz.na\


staropolszczyzna

Dérivé de staropolski, avec le suffixe -yzna.


białoruszczyzna

Dérivé de białoruski, avec le suffixe -yzna.

Ustawa z 1990 roku nadająca białoruszczyźnie status jedynego języka urzędowego na Białorusi.


słoweńszczyzna

Dérivé de słoweński, avec le suffixe -yzna.

Dialekty prekmurski i rezjański, najbardziej odbiegające od ogólnonarodowej słoweńszczyzny, przeszły proces standaryzacji.


turecczyzna

Dérivé de turecki, avec le suffixe -yzna.


włoszczyzna

Dérivé de włoski, avec le suffixe -yzna.


litewszczyzna

Dérivé de litewski, avec le suffixe -yzna.


niemczyzna

Dérivé de niemiecki, avec le suffixe -yzna.


jidysz

Mówił tylko w jidysz, ale rozumiał też kilka innych języków.


dźwiękonaśladownictwo

Composé de dźwięk (« son ») et de naśladownictwo (« imitation »).


dźwiękonaśladowczy

Composé de dźwięk (« son ») et de naśladować (« imiter »).

\ʥ̑vʲjɛ̃ŋkɔ̃naɕlaˈdɔfʧ̑ɨ\

Słowo „kruk” to dźwiękonaśladowcza nazwa.


narzecze

Dérivé de rzec (« parler »), avec le préfixe na- et le suffixe -e, apparenté au russe наречие, naréčije (« dialecte »).

\naˈʐɛ.t͡ʂɛ\


źródłosłów

Composé de źródło (« source, origine ») et de słowo (« mot »).


mlask

Clic, son produit avec la langue ou les lèvres, utilisé comme phonème consonantique par certaines langues.


łacina

łaciny (plural nominative)
łacino (singular vocative)
łaciny (plural vocative)
łacinę (singular accusative)
łaciny (plural accusative)
łaciny (singular genitive)
łacin (plural genitive)
łacinie (singular locative)
łacinach (plural locative)
łacinie (singular dative)
łacinom (plural dative)
łaciną (singular instrumental)
łacinami (plural instrumental)

Łacina klasyczna, latin classique.

Łacina kościelna, latin ecclésiastique.


kląskać

(XVᵉ siècle) Nasalisation de klaskać (« claquer des mains, applaudir »).

Claquer la langue contre les dents pour émettre un clic.

Kląskać językiem.


leksykon

leksykony (plural nominative)
leksykonie (singular vocative)
leksykony (plural vocative)
leksykony (plural accusative)
leksykonu (singular genitive)
leksykonów (plural genitive)
leksykonie (singular locative)
leksykonach (plural locative)
leksykonowi (singular dative)
leksykonom (plural dative)
leksykonem (singular instrumental)
leksykonami (plural instrumental)


głagolica

Du serbo-croate glagoljica, lui-même dérivé du slavon глаголъ, glagolŭ (« mot, parole ») et apparenté à głos (« voix »).

głagolice (plural nominative)
głagolico (singular vocative)
głagolice (plural vocative)
głagolicę (singular accusative)
głagolice (plural accusative)
głagolicy (singular genitive)
głagolic (plural genitive)
głagolicy (singular locative)
głagolicach (plural locative)
głagolicy (singular dative)
głagolicom (plural dative)
głagolicą (singular instrumental)
głagolicami (plural instrumental)

\ɡwaɡɔˈlʲiʦ̑a\


głagolicki

Dérivé de głagolica, avec le suffixe -ski.

głagolickie (neuter singular nominative)
głagolicka (feminine singular nominative)
głagolickiego (vocative singular accusative)
głagolicką (singular accusative)
głagolickiego (singular genitive)
głagolickiej (singular genitive)
głagolickim (singular locative)
głagolickiemu (singular dative)
głagolickim (singular instrumental)
głagolicką (singular instrumental)
głagoliccy (vocative plural nominative)
głagolickie (plural nominative)
głagolickich (vocative plural accusative)
głagolickich (plural genitive)
głagolickim (plural dative)
głagolickimi (plural instrumental)

Do XI wieku jednym z ważniejszych ośrodków piśmiennictwa głagolickiego była Sazawa.

głagolicki sur l’encyclopédie Wikipédia (en polonais)


slawistyka

Dérivé de slawista, avec le suffixe -ika.

slawistyki (plural nominative)
slawistyko (singular vocative)
slawistyki (plural vocative)
slawistykę (singular accusative)
slawistyki (plural accusative)
slawistyki (singular genitive)
slawistyek (plural genitive)
slawistyce (singular locative)
slawistykach (plural locative)
slawistyce (singular dative)
slawistykom (plural dative)
slawistyką (singular instrumental)
slawistykami (plural instrumental)


slawista

Apparenté au français slaviste, Slave se dit Słowianin en polonais.

slawiści (plural nominative)
slawisto (singular vocative)
slawiści (plural vocative)
slawistę (singular accusative)
slawistów (plural accusative)
slawisty (singular genitive)
slawistów (plural genitive)
slawiście (singular locative)
slawistach (plural locative)
slawiście (singular dative)
slawistom (plural dative)
slawistą (singular instrumental)
slawistami (plural instrumental)

Slaviste, linguiste spécialisé dans les langues slaves.


polonistyka

Dérivé de polonista, avec le suffixe -ika.

polonistyki (plural nominative)
polonistyko (singular vocative)
polonistyki (plural vocative)
polonistykę (singular accusative)
polonistyki (plural accusative)
polonistyki (singular genitive)
polonistyek (plural genitive)
polonistyce (singular locative)
polonistykach (plural locative)
polonistyce (singular dative)
polonistykom (plural dative)
polonistyką (singular instrumental)
polonistykami (plural instrumental)

Pochodził spod Tarnowa. Skończył teologię i polonistykę, chciał zostać księdzem.

Elżbieta Baniewicz, Anna Dymna - ona to ja, 1997


staropolski

staropolskie (neuter singular nominative)
staropolska (feminine singular nominative)
staropolskiego (vocative singular accusative)
staropolską (singular accusative)
staropolskiego (singular genitive)
staropolskiej (singular genitive)
staropolskim (singular locative)
staropolskiemu (singular dative)
staropolskim (singular instrumental)
staropolską (singular instrumental)
staropolscy (vocative plural nominative)
staropolskie (plural nominative)
staropolskich (vocative plural accusative)
staropolskich (plural genitive)
staropolskim (plural dative)
staropolskimi (plural instrumental)

Relatif au vieux polonais, à l'ancienne Pologne.

Slownik staropolski.


przekład

Déverbal de przekładać, apparenté à переклад, pereklad en ukrainien, au tchèque překlad (« traduction »).

przekła (singular nominative)
przekłay (plural nominative)
przekłazie (singular vocative)
przekłay (plural vocative)
przekła (singular accusative)
przekłay (plural accusative)
przekłaa (singular genitive)
przekłaów (plural genitive)
przekłazie (singular locative)
przekłaach (plural locative)
przekłaowi (singular dative)
przekłaom (plural dative)
przekłaem (singular instrumental)
przekłaami (plural instrumental)

Przekład tego utworu zajął mu prawie rok.