drénken

hunn
gedronk (participle past)
ech drénken (indicative present)
du drénks (indicative present)
hien, si, hatt drénkt (indicative present)
mir drénken (indicative present)
dir drénkt (indicative present)
si drénken (indicative present)
ech hu gedronk (indicative present past multiword-construction)
du hues gedronk (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet gedronk (indicative present past multiword-construction)
mir hu gedronk (indicative present past multiword-construction)
dir hutt gedronk (indicative present past multiword-construction)
si hu gedronk (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat gedronk (indicative preterite pluperfect)
du has gedronk (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat gedronk (indicative preterite pluperfect)
mir hate gedronk (indicative preterite pluperfect)
dir hat gedronk (indicative preterite pluperfect)
si hate gedronk (indicative preterite pluperfect)
ech wäert drénken (indicative)
du wäerts drénken (indicative)
hien, si, hatt wäert drénken (indicative)
mir wäerten drénken (indicative)
dir wäert drénken (indicative)
si wäerten drénken (indicative)
ech wäert gedronk hunn (indicative)
du wäerts gedronk hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert gedronk hunn (indicative)
mir wäerten gedronk hunn (indicative)
dir wäert gedronk hunn (indicative)
si wäerten gedronk hunn (indicative)
ech géif drénken (indicative conditional)
du géifs drénken (indicative conditional)
hien, si, hatt géif drénken (indicative conditional)
mir géifen drénken (indicative conditional)
dir géift drénken (indicative conditional)
si géifen drénken (indicative conditional)
ech hätt gedronk (indicative conditional)
du häss gedronk (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt gedronk (indicative conditional)
mir hätte gedronk (indicative conditional)
dir hätt gedronk (indicative conditional)
si hätte gedronk (indicative conditional)
drénk! (indicative conditional imperative)
drénkt! (indicative conditional imperative)

Ech drénke just eng Taass Kaffi.

e Patt drénke goen


äerden

De Äerd (« terre ») avec le suffixe verbal -en.

hunn
geäert (participle past)
ech äerden (indicative present)
du äerts (indicative present)
hien, si, hatt äert (indicative present)
mir äerden (indicative present)
dir äert (indicative present)
si äerden (indicative present)
ech hunn geäert (indicative present past multiword-construction)
du hues geäert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet geäert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn geäert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt geäert (indicative present past multiword-construction)
si hunn geäert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat geäert (indicative preterite pluperfect)
du has geäert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat geäert (indicative preterite pluperfect)
mir haten geäert (indicative preterite pluperfect)
dir hat geäert (indicative preterite pluperfect)
si haten geäert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert äerden (indicative)
du wäerts äerden (indicative)
hien, si, hatt wäert äerden (indicative)
mir wäerten äerden (indicative)
dir wäert äerden (indicative)
si wäerten äerden (indicative)
ech wäert geäert hunn (indicative)
du wäerts geäert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert geäert hunn (indicative)
mir wäerten geäert hunn (indicative)
dir wäert geäert hunn (indicative)
si wäerten geäert hunn (indicative)
ech géif äerden (indicative conditional)
du géifs äerden (indicative conditional)
hien, si, hatt géif äerden (indicative conditional)
mir géifen äerden (indicative conditional)
dir géift äerden (indicative conditional)
si géifen äerden (indicative conditional)
ech hätt geäert (indicative conditional)
du häss geäert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt geäert (indicative conditional)
mir hätten geäert (indicative conditional)
dir hätt geäert (indicative conditional)
si hätten geäert (indicative conditional)
äert! (indicative conditional imperative)
äert! (indicative conditional imperative)

Aus Sécherheetsgrënn huet hien all seng elektresch Apparate geärt. : Pour des raisons de sécurité, il a relié tous ses appareils électriques à la terre.


aleeën

hunn
ageluecht (participle past)
ech leeën an (indicative present)
du lees an (indicative present)
hien, si, hatt leet an (indicative present)
mir leeën an (indicative present)
dir leet an (indicative present)
si leeën an (indicative present)
ech hunn ageluecht (indicative present past multiword-construction)
du hues ageluecht (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet ageluecht (indicative present past multiword-construction)
mir hunn ageluecht (indicative present past multiword-construction)
dir hutt ageluecht (indicative present past multiword-construction)
si hunn ageluecht (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat ageluecht (indicative preterite pluperfect)
du has ageluecht (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat ageluecht (indicative preterite pluperfect)
mir haten ageluecht (indicative preterite pluperfect)
dir hat ageluecht (indicative preterite pluperfect)
si haten ageluecht (indicative preterite pluperfect)
ech wäert aleeën (indicative)
du wäerts aleeën (indicative)
hien, si, hatt wäert aleeën (indicative)
mir wäerten aleeën (indicative)
dir wäert aleeën (indicative)
si wäerten aleeën (indicative)
ech wäert ageluecht hunn (indicative)
du wäerts ageluecht hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert ageluecht hunn (indicative)
mir wäerten ageluecht hunn (indicative)
dir wäert ageluecht hunn (indicative)
si wäerten ageluecht hunn (indicative)
ech géif aleeën (indicative conditional)
du géifs aleeën (indicative conditional)
hien, si, hatt géif aleeën (indicative conditional)
mir géifen aleeën (indicative conditional)
dir géift aleeën (indicative conditional)
si géifen aleeën (indicative conditional)
ech hätt ageluecht (indicative conditional)
du häss ageluecht (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt ageluecht (indicative conditional)
mir hätten ageluecht (indicative conditional)
dir hätt ageluecht (indicative conditional)
si hätten ageluecht (indicative conditional)
lee an! (indicative conditional imperative)
leet an! (indicative conditional imperative)

Éier aleeën

faire une forte impression avec quelque chose ou quelqu’un

De Fotograf leet e Film a säi Fotoapparat an. : Le photographe a mis une pellicule dans son appareil.

Faire une pause, observer (une minute de silence).

Meng Grousselteren hu Gromperen am Keller ageluecht. : Mes grands-parents ont mis des pommes de terre à la cave.


abréngen

De bréngen (« apporter ») avec le préfixe verbal an- indiquant la destination.

hunn
abruecht (participle past)
hien, si, hatt bréngt an (indicative present)
si bréngen an (indicative present)
hien, si, hatt huet abruecht (indicative present past multiword-construction)
si hunn abruecht (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt bruech an (indicative preterite)
si bruechen an (indicative preterite)
hien, si, hatt hat abruecht (indicative preterite pluperfect)
si haten abruecht (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abréngen (indicative)
du wäerts abréngen (indicative)
hien, si, hatt wäert abréngen (indicative)
mir wäerten abréngen (indicative)
dir wäert abréngen (indicative)
si wäerten abréngen (indicative)
ech wäert abruecht hunn (indicative)
du wäerts abruecht hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abruecht hunn (indicative)
mir wäerten abruecht hunn (indicative)
dir wäert abruecht hunn (indicative)
si wäerten abruecht hunn (indicative)
hien, si, hatt géif abréngen (indicative conditional)
si géifen abréngen- (indicative conditional)
hien, si, hatt bréich an (indicative conditional)
si bréichen an (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abruecht (indicative conditional)
si hätten abruecht (indicative conditional)

Seng Konschtwierker hunn eréischt no sengem Doud Suen abruecht.

D’Virschléi, déi dir an d’Debatt abruecht hutt, wäerte berücksichtegt ginn.


aberuffen

hunn
aberuff (participle past)
ech beruffen an (indicative present)
du beriffs an (indicative present)
hien, si, hatt berifft an (indicative present)
mir beruffen an (indicative present)
dir berufft an (indicative present)
si beruffen an (indicative present)
ech hunn aberuff (indicative present past multiword-construction)
du hues aberuff (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet aberuff (indicative present past multiword-construction)
mir hunn aberuff (indicative present past multiword-construction)
dir hutt aberuff (indicative present past multiword-construction)
si hunn aberuff (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat aberuff (indicative preterite pluperfect)
du has aberuff (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat aberuff (indicative preterite pluperfect)
mir haten aberuff (indicative preterite pluperfect)
dir hat aberuff (indicative preterite pluperfect)
si haten aberuff (indicative preterite pluperfect)
ech wäert aberuffen (indicative)
du wäerts aberuffen (indicative)
hien, si, hatt wäert aberuffen (indicative)
mir wäerten aberuffen (indicative)
dir wäert aberuffen (indicative)
si wäerten aberuffen (indicative)
ech wäert aberuff hunn (indicative)
du wäerts aberuff hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert aberuff hunn (indicative)
mir wäerten aberuff hunn (indicative)
dir wäert aberuff hunn (indicative)
si wäerten aberuff hunn (indicative)
ech géif aberuffen (indicative conditional)
du géifs aberuffen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif aberuffen (indicative conditional)
mir géifen aberuffen (indicative conditional)
dir géift aberuffen (indicative conditional)
si géifen aberuffen (indicative conditional)
ech hätt aberuff (indicative conditional)
du häss aberuff (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt aberuff (indicative conditional)
mir hätten aberuff (indicative conditional)
dir hätt aberuff (indicative conditional)
si hätten aberuff (indicative conditional)
beruff an! (indicative conditional imperative)
berufft an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « aberuffe » est utilisé.

d’ Direktioun huet eng Pressëkonferenz aberuff. : La direction a convoqué une conférence de presse.


astoussen

hunn
agestouss (participle past)
ech stoussen an (indicative present)
du stéiss an (indicative present)
hien, si, hatt stéisst an (indicative present)
mir stoussen an (indicative present)
dir stousst an (indicative present)
si stoussen an (indicative present)
ech hunn agestouss (indicative present past multiword-construction)
du hues agestouss (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agestouss (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agestouss (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agestouss (indicative present past multiword-construction)
si hunn agestouss (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agestouss (indicative preterite pluperfect)
du has agestouss (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agestouss (indicative preterite pluperfect)
mir haten agestouss (indicative preterite pluperfect)
dir hat agestouss (indicative preterite pluperfect)
si haten agestouss (indicative preterite pluperfect)
ech wäert astoussen (indicative)
du wäerts astoussen (indicative)
hien, si, hatt wäert astoussen (indicative)
mir wäerten astoussen (indicative)
dir wäert astoussen (indicative)
si wäerten astoussen (indicative)
ech wäert agestouss hunn (indicative)
du wäerts agestouss hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agestouss hunn (indicative)
mir wäerten agestouss hunn (indicative)
dir wäert agestouss hunn (indicative)
si wäerten agestouss hunn (indicative)
ech géif astoussen (indicative conditional)
du géifs astoussen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif astoussen (indicative conditional)
mir géifen astoussen (indicative conditional)
dir géift astoussen (indicative conditional)
si géifen astoussenech stéiss an (indicative conditional)
du stéiss an (indicative conditional)
hien, si, hatt stéiss an (indicative conditional)
mir stéissen an (indicative conditional)
dir stéisst an (indicative conditional)
si stéissen an (indicative conditional)
ech hätt agestouss (indicative conditional)
du häss agestouss (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agestouss (indicative conditional)
mir hätten agestouss (indicative conditional)
dir hätt agestouss (indicative conditional)
si hätten agestouss (indicative conditional)
stouss an! (indicative conditional imperative)
stousst an! (indicative conditional imperative)


abannen

hunn
agebonnen (participle past)
ech bannen an (indicative present)
du bënns an (indicative present)
hien, si, hatt bënnt an (indicative present)
mir bannen an (indicative present)
dir bannt an (indicative present)
si bannen an (indicative present)
ech hunn agebonnen (indicative present past multiword-construction)
du hues agebonnen (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebonnen (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebonnen (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebonnen (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebonnen (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebonnen (indicative preterite pluperfect)
du has agebonnen (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebonnen (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebonnen (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebonnen (indicative preterite pluperfect)
si haten agebonnen (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abannen (indicative)
du wäerts abannen (indicative)
hien, si, hatt wäert abannen (indicative)
mir wäerten abannen (indicative)
dir wäert abannen (indicative)
si wäerten abannen (indicative)
ech wäert agebonnen hunn (indicative)
du wäerts agebonnen hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebonnen hunn (indicative)
mir wäerten agebonnen hunn (indicative)
dir wäert agebonnen hunn (indicative)
si wäerten agebonnen hunn (indicative)
ech géif abannen (indicative conditional)
du géifs abannen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abannen (indicative conditional)
mir géifen abannen (indicative conditional)
dir géift abannen (indicative conditional)
si géifen abannen (indicative conditional)
ech hätt agebonnen (indicative conditional)
du häss agebonnen (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebonnen (indicative conditional)
mir hätten agebonnen (indicative conditional)
dir hätt agebonnen (indicative conditional)
si hätten agebonnen (indicative conditional)
bann an! (indicative conditional imperative)
bannt an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abanne » est utilisé.

Fir de Schoulufank musse mer nach deng Hefter abannen. : Pour la rentrée scolaire, nous devons encore couvrir tes cahiers.

(an + acc.) Tenir compte dans, impliquer dans.

An dësen Text kéint een och nach deng Iddien abannen. : On peut tenir compte de tes idées dans ce texte.


abauen

Du verbe bauen (« construire ») avec le préfixe verbal an-, indiquant l’aboutissement.

hunn
agebaut (participle past)
ech bauen an (indicative present)
du baus an (indicative present)
hien, si, hatt baut an (indicative present)
mir bauen an (indicative present)
dir baut an (indicative present)
si bauen an (indicative present)
ech hunn agebaut (indicative present past multiword-construction)
du hues agebaut (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebaut (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebaut (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebaut (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebaut (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebaut (indicative preterite pluperfect)
du has agebaut (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebaut (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebaut (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebaut (indicative preterite pluperfect)
si haten agebaut (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abauen (indicative)
du wäerts abauen (indicative)
hien, si, hatt wäert abauen (indicative)
mir wäerten abauen (indicative)
dir wäert abauen (indicative)
si wäerten abauen (indicative)
ech wäert agebaut hunn (indicative)
du wäerts agebaut hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebaut hunn (indicative)
mir wäerten agebaut hunn (indicative)
dir wäert agebaut hunn (indicative)
si wäerten agebaut hunn (indicative)
ech géif abauen (indicative conditional)
du géifs abauen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abauen (indicative conditional)
mir géifen abauen (indicative conditional)
dir géift abauen (indicative conditional)
si géifen abauen (indicative conditional)
ech hätt agebaut (indicative conditional)
du häss agebaut (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebaut (indicative conditional)
mir hätten agebaut (indicative conditional)
dir hätt agebaut (indicative conditional)
si hätten agebaut (indicative conditional)
bau an! (indicative conditional imperative)
baut an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abaue » est utilisé.

Hues de deng Kachmaschinn selwer agebaut ? : Est-ce que tu as installé ta cuisinière toi-même ?


abéissen

Du verbe béissen (« expier, faire pénitence ») avec le préfixe verbal an-.

hunn
agebéisst (participle past)
ech béissen an (indicative present)
du béiss an (indicative present)
hien, si, hatt béisst an (indicative present)
mir béissen an (indicative present)
dir béisst an (indicative present)
si béissen an (indicative present)
ech hunn agebéisst (indicative present past multiword-construction)
du hues agebéisst (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebéisst (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebéisst (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebéisst (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebéisst (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebéisst (indicative preterite pluperfect)
du has agebéisst (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebéisst (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebéisst (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebéisst (indicative preterite pluperfect)
si haten agebéisst (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abéissen (indicative)
du wäerts abéissen (indicative)
hien, si, hatt wäert abéissen (indicative)
mir wäerten abéissen (indicative)
dir wäert abéissen (indicative)
si wäerten abéissen (indicative)
ech wäert agebéisst hunn (indicative)
du wäerts agebéisst hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebéisst hunn (indicative)
mir wäerten agebéisst hunn (indicative)
dir wäert agebéisst hunn (indicative)
si wäerten agebéisst hunn (indicative)
ech géif abéissen (indicative conditional)
du géifs abéissen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abéissen (indicative conditional)
mir géifen abéissen (indicative conditional)
dir géift abéissen (indicative conditional)
si géifen abéissen (indicative conditional)
ech hätt agebéisst (indicative conditional)
du häss agebéisst (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebéisst (indicative conditional)
mir hätten agebéisst (indicative conditional)
dir hätt agebéisst (indicative conditional)
si hätten agebéisst (indicative conditional)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abéisse » est utilisé.

Hien huet e groussen Deel vu sengem Charme agebéisst. : Il a perdu une grande partie de son charme.


abeezen

hunn
agebeezt (participle past)
ech beezen an (indicative present)
du beez an (indicative present)
hien, si, hatt beezt an (indicative present)
mir beezen an (indicative present)
dir beezt an (indicative present)
si beezen an (indicative present)
ech hunn agebeezt (indicative present past multiword-construction)
du hues agebeezt (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebeezt (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebeezt (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebeezt (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebeezt (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebeezt (indicative preterite pluperfect)
du has agebeezt (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebeezt (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebeezt (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebeezt (indicative preterite pluperfect)
si haten agebeezt (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abeezen (indicative)
du wäerts abeezen (indicative)
hien, si, hatt wäert abeezen (indicative)
mir wäerten abeezen (indicative)
dir wäert abeezen (indicative)
si wäerten abeezen (indicative)
ech wäert agebeezt hunn (indicative)
du wäerts agebeezt hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebeezt hunn (indicative)
mir wäerten agebeezt hunn (indicative)
dir wäert agebeezt hunn (indicative)
si wäerten agebeezt hunn (indicative)
ech géif abeezen (indicative conditional)
du géifs abeezen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abeezen (indicative conditional)
mir géifen abeezen (indicative conditional)
dir géift abeezen (indicative conditional)
si géifen abeezen (indicative conditional)
ech hätt agebeezt (indicative conditional)
du häss agebeezt (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebeezt (indicative conditional)
mir hätten agebeezt (indicative conditional)
dir hätt agebeezt (indicative conditional)
si hätten agebeezt (indicative conditional)
beez an! (indicative conditional imperative)
beezt an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abeeze » est utilisé.

Fësch abeezen, Fleesch abeezen : faire mariner du poisson, de la viande.


abezéien

hunn
abezunn (participle past)
ech bezéien an (indicative present)
du bezitts an (indicative present)
hien, si, hatt bezitt an (indicative present)
mir bezéien an (indicative present)
dir bezitt an (indicative present)
si bezéien an (indicative present)
ech hunn abezunn (indicative present past multiword-construction)
du hues abezunn (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet abezunn (indicative present past multiword-construction)
mir hunn abezunn (indicative present past multiword-construction)
dir hutt abezunn (indicative present past multiword-construction)
si hunn abezunn (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat abezunn (indicative preterite pluperfect)
du has abezunn (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat abezunn (indicative preterite pluperfect)
mir haten abezunn (indicative preterite pluperfect)
dir hat abezunn (indicative preterite pluperfect)
si haten abezunn (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abezéien (indicative)
du wäerts abezéien (indicative)
hien, si, hatt wäert abezéien (indicative)
mir wäerten abezéien (indicative)
dir wäert abezéien (indicative)
si wäerten abezéien (indicative)
ech wäert abezunn hunn (indicative)
du wäerts abezunn hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abezunn hunn (indicative)
mir wäerten abezunn hunn (indicative)
dir wäert abezunn hunn (indicative)
si wäerten abezunn hunn (indicative)
ech géif abezéien (indicative conditional)
du géifs abezéien (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abezéien (indicative conditional)
mir géifen abezéien (indicative conditional)
dir géift abezéien (indicative conditional)
si géifen abezéien (indicative conditional)
ech hätt abezunn (indicative conditional)
du häss abezunn (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abezunn (indicative conditional)
mir hätten abezunn (indicative conditional)
dir hätt abezunn (indicative conditional)
si hätten abezunn (indicative conditional)
bezéi an! (indicative conditional imperative)
bezitt an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abezéie » est utilisé.

(mat abezéien an + acc.) Impliquer dans.

Well ech och eppes ze soen hat, huet hie mech an d’Diskussioune mat abezunn. : Comme j’avais aussi quelque chose à dire, il m’a impliqué dans la discussion.


abiméieren

hunn
abiméiert (participle past)
ech abiméieren (indicative present)
du abiméiers (indicative present)
hien, si, hatt abiméiert (indicative present)
mir abiméieren (indicative present)
dir abiméiert (indicative present)
si abiméieren (indicative present)
ech hunn abiméiert (indicative present past multiword-construction)
du hues abiméiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet abiméiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn abiméiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt abiméiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn abiméiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat abiméiert (indicative preterite pluperfect)
du has abiméiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat abiméiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten abiméiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat abiméiert (indicative preterite pluperfect)
si haten abiméiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abiméieren (indicative)
du wäerts abiméieren (indicative)
hien, si, hatt wäert abiméieren (indicative)
mir wäerten abiméieren (indicative)
dir wäert abiméieren (indicative)
si wäerten abiméieren (indicative)
ech wäert abiméiert hunn (indicative)
du wäerts abiméiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abiméiert hunn (indicative)
mir wäerten abiméiert hunn (indicative)
dir wäert abiméiert hunn (indicative)
si wäerten abiméiert hunn (indicative)
ech géif abiméieren (indicative conditional)
du géifs abiméieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abiméieren (indicative conditional)
mir géifen abiméieren (indicative conditional)
dir géift abiméieren (indicative conditional)
si géifen abiméieren (indicative conditional)
ech hätt abiméiert (indicative conditional)
du häss abiméiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abiméiert (indicative conditional)
mir hätten abiméiert (indicative conditional)
dir hätt abiméiert (indicative conditional)
si hätten abiméiert (indicative conditional)
abiméier! (indicative conditional imperative)
abiméiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abiméiere » est utilisé.


abezuelen

hunn
abezuelt (participle past)
ech bezuelen an (indicative present)
du bezils an (indicative present)
hien, si, hatt bezilt an (indicative present)
mir bezuelen an (indicative present)
dir bezuelt an (indicative present)
si bezuelen an (indicative present)
ech hunn abezuelt (indicative present past multiword-construction)
du hues abezuelt (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet abezuelt (indicative present past multiword-construction)
mir hunn abezuelt (indicative present past multiword-construction)
dir hutt abezuelt (indicative present past multiword-construction)
si hunn abezuelt (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat abezuelt (indicative preterite pluperfect)
du has abezuelt (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat abezuelt (indicative preterite pluperfect)
mir haten abezuelt (indicative preterite pluperfect)
dir hat abezuelt (indicative preterite pluperfect)
si haten abezuelt (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abezuelen (indicative)
du wäerts abezuelen (indicative)
hien, si, hatt wäert abezuelen (indicative)
mir wäerten abezuelen (indicative)
dir wäert abezuelen (indicative)
si wäerten abezuelen (indicative)
ech wäert abezuelt hunn (indicative)
du wäerts abezuelt hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abezuelt hunn (indicative)
mir wäerten abezuelt hunn (indicative)
dir wäert abezuelt hunn (indicative)
si wäerten abezuelt hunn (indicative)
ech géif abezuelen (indicative conditional)
du géifs abezuelen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abezuelen (indicative conditional)
mir géifen abezuelen (indicative conditional)
dir géift abezuelen (indicative conditional)
si géifen abezuelen (indicative conditional)
ech hätt abezuelt (indicative conditional)
du häss abezuelt (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abezuelt (indicative conditional)
mir hätten abezuelt (indicative conditional)
dir hätt abezuelt (indicative conditional)
si hätten abezuelt (indicative conditional)
bezuel an! (indicative conditional imperative)
bezuelt an! (indicative conditional imperative)

D’Cotisatioune musse virun Enn Abrëll an d’Keesen abezuelt ginn. : Les cotisations doivent être versées à la Caisse avant fin avril.


abonnéieren

hunn
abonnéiert (participle past)
ech abonnéieren (indicative present)
du abonnéiers (indicative present)
hien, si, hatt abonnéiert (indicative present)
mir abonnéieren (indicative present)
dir abonnéiert (indicative present)
si abonnéieren (indicative present)
ech hunn abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
du has abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abonnéieren (indicative)
du wäerts abonnéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert abonnéieren (indicative)
mir wäerten abonnéieren (indicative)
dir wäert abonnéieren (indicative)
si wäerten abonnéieren (indicative)
ech wäert abonnéiert hunn (indicative)
du wäerts abonnéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abonnéiert hunn (indicative)
mir wäerten abonnéiert hunn (indicative)
dir wäert abonnéiert hunn (indicative)
si wäerten abonnéiert hunn (indicative)
ech géif abonnéieren (indicative conditional)
du géifs abonnéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abonnéieren (indicative conditional)
mir géifen abonnéieren (indicative conditional)
dir géift abonnéieren (indicative conditional)
si géifen abonnéieren (indicative conditional)
ech hätt abonnéiert (indicative conditional)
du häss abonnéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abonnéiert (indicative conditional)
mir hätten abonnéiert (indicative conditional)
dir hätt abonnéiert (indicative conditional)
si hätten abonnéiert (indicative conditional)
abonnéier! (indicative conditional imperative)
abonnéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abonnéiere » est utilisé.

Mir hunn zwou Zeitungen abonnéiert. : Je me suis abonné à deux journaux.


ablennen

hunn
ageblennt (participle past)
ech blennen an (indicative present)
du blenns an (indicative present)
hien, si, hatt blennt an (indicative present)
mir blennen an (indicative present)
dir blennt an (indicative present)
si blennen an (indicative present)
ech hunn ageblennt (indicative present past multiword-construction)
du hues ageblennt (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet ageblennt (indicative present past multiword-construction)
mir hunn ageblennt (indicative present past multiword-construction)
dir hutt ageblennt (indicative present past multiword-construction)
si hunn ageblennt (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat ageblennt (indicative preterite pluperfect)
du has ageblennt (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat ageblennt (indicative preterite pluperfect)
mir haten ageblennt (indicative preterite pluperfect)
dir hat ageblennt (indicative preterite pluperfect)
si haten ageblennt (indicative preterite pluperfect)
ech wäert ablennen (indicative)
du wäerts ablennen (indicative)
hien, si, hatt wäert ablennen (indicative)
mir wäerten ablennen (indicative)
dir wäert ablennen (indicative)
si wäerten ablennen (indicative)
ech wäert ageblennt hunn (indicative)
du wäerts ageblennt hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert ageblennt hunn (indicative)
mir wäerten ageblennt hunn (indicative)
dir wäert ageblennt hunn (indicative)
si wäerten ageblennt hunn (indicative)
ech géif ablennen (indicative conditional)
du géifs ablennen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif ablennen (indicative conditional)
mir géifen ablennen (indicative conditional)
dir géift ablennen (indicative conditional)
si géifen ablennen (indicative conditional)
ech hätt ageblennt (indicative conditional)
du häss ageblennt (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt ageblennt (indicative conditional)
mir hätten ageblennt (indicative conditional)
dir hätt ageblennt (indicative conditional)
si hätten ageblennt (indicative conditional)
blenn an! (indicative conditional imperative)
blennt an! (indicative conditional imperative)

Montrer, insérer (dans une séquence de plans filmés).

D’Bild vum Vermësste gouf an den Noriichten ageblennt.


abordéieren

hunn
abordéiert (participle past)
ech abordéieren (indicative present)
du abordéiers (indicative present)
hien, si, hatt abordéiert (indicative present)
mir abordéieren (indicative present)
dir abordéiert (indicative present)
si abordéieren (indicative present)
ech hunn abordéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues abordéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet abordéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn abordéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt abordéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn abordéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat abordéiert (indicative preterite pluperfect)
du has abordéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat abordéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten abordéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat abordéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten abordéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abordéieren (indicative)
du wäerts abordéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert abordéieren (indicative)
mir wäerten abordéieren (indicative)
dir wäert abordéieren (indicative)
si wäerten abordéieren (indicative)
ech wäert abordéiert hunn (indicative)
du wäerts abordéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abordéiert hunn (indicative)
mir wäerten abordéiert hunn (indicative)
dir wäert abordéiert hunn (indicative)
si wäerten abordéiert hunn (indicative)
ech géif abordéieren (indicative conditional)
du géifs abordéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abordéieren (indicative conditional)
mir géifen abordéieren (indicative conditional)
dir géift abordéieren (indicative conditional)
si géifen abordéieren (indicative conditional)
ech hätt abordéiert (indicative conditional)
du häss abordéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abordéiert (indicative conditional)
mir hätten abordéiert (indicative conditional)
dir hätt abordéiert (indicative conditional)
si hätten abordéiert (indicative conditional)
abordéier! (indicative conditional imperative)
abordéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abordéiere » est utilisé.

Ech hu mech net getraut, dee Problem ze abordéieren. : Je n’ose pas aborder ce problème.

Mir sinn an der Strooss vun engem abordéiert ginn. : Nous avons été abordés dans la rue par quelqu’un.


abriechen

Du verbe briechen (« casser ») avec le préfixe verbal an-.

hunn
agebrach (participle past)
ech briechen an (indicative present)
du bréchs an (indicative present)
hien, si, hatt brécht an (indicative present)
mir briechen an (indicative present)
dir briecht an (indicative present)
si briechen an (indicative present)
ech hunn agebrach (indicative present past multiword-construction)
du hues agebrach (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebrach (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebrach (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebrach (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebrach (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebrach (indicative preterite pluperfect)
du has agebrach (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebrach (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebrach (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebrach (indicative preterite pluperfect)
si haten agebrach (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abriechen (indicative)
du wäerts abriechen (indicative)
hien, si, hatt wäert abriechen (indicative)
mir wäerten abriechen (indicative)
dir wäert abriechen (indicative)
si wäerten abriechen (indicative)
ech wäert agebrach hunn (indicative)
du wäerts agebrach hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebrach hunn (indicative)
mir wäerten agebrach hunn (indicative)
dir wäert agebrach hunn (indicative)
si wäerten agebrach hunn (indicative)
ech géif abriechen (indicative conditional)
du géifs abriechen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abriechen (indicative conditional)
mir géifen abriechen (indicative conditional)
dir géift abriechen (indicative conditional)
si géifen abriechen (indicative conditional)
ech hätt agebrach (indicative conditional)
du häss agebrach (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebrach (indicative conditional)
mir hätten agebrach (indicative conditional)
dir hätt agebrach (indicative conditional)
si hätten agebrach (indicative conditional)
briech an! (indicative conditional imperative)
briecht an! (indicative conditional imperative)

D’Pompjeeën hunn d’Dier missen abriechen, fir de Leit zu Hëllef ze kommen. : Les pompiers ont dû défoncer la porte pour venir en aide aux gens.

Säit se d’Mauer agebrach hunn, ass hire Salon vill méi grouss. : Depuis qu’ils ont démoli le mur, leur salon est beaucoup plus grand.


absolvéieren

hunn
absolvéiert (participle past)
ech absolvéieren (indicative present)
du absolvéiers (indicative present)
hien, si, hatt absolvéiert (indicative present)
mir absolvéieren (indicative present)
dir absolvéiert (indicative present)
si absolvéieren (indicative present)
ech hunn absolvéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues absolvéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet absolvéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn absolvéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt absolvéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn absolvéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat absolvéiert (indicative preterite pluperfect)
du has absolvéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat absolvéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten absolvéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat absolvéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten absolvéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert absolvéieren (indicative)
du wäerts absolvéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert absolvéieren (indicative)
mir wäerten absolvéieren (indicative)
dir wäert absolvéieren (indicative)
si wäerten absolvéieren (indicative)
ech wäert absolvéiert hunn (indicative)
du wäerts absolvéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert absolvéiert hunn (indicative)
mir wäerten absolvéiert hunn (indicative)
dir wäert absolvéiert hunn (indicative)
si wäerten absolvéiert hunn (indicative)
ech géif absolvéieren (indicative conditional)
du géifs absolvéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif absolvéieren (indicative conditional)
mir géifen absolvéieren (indicative conditional)
dir géift absolvéieren (indicative conditional)
si géifen absolvéieren (indicative conditional)
ech hätt absolvéiert (indicative conditional)
du häss absolvéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt absolvéiert (indicative conditional)
mir hätten absolvéiert (indicative conditional)
dir hätt absolvéiert (indicative conditional)
si hätten absolvéiert (indicative conditional)
absolvéier! (indicative conditional imperative)
absolvéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « absolvéiere » est utilisé.

Accomplir (ses études), suivre (des cours), faire (des études).

Mäin Dokter huet säin Universitéitsstudium zu Bréissel absolvéiert. : Mon médecin a fait ses études à l’université de Bruxelles.


abuddelen

Du verbe buddelen (« creuser, fouiller ») avec le préfixe verbal an-.

hunn
agebuddelt (participle past)
ech buddelen an (indicative present)
du buddels an (indicative present)
hien, si, hatt buddelt an (indicative present)
mir buddelen an (indicative present)
dir buddelt an (indicative present)
si buddelen an (indicative present)
ech hunn agebuddelt (indicative present past multiword-construction)
du hues agebuddelt (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebuddelt (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebuddelt (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebuddelt (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebuddelt (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebuddelt (indicative preterite pluperfect)
du has agebuddelt (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebuddelt (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebuddelt (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebuddelt (indicative preterite pluperfect)
si haten agebuddelt (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abuddelen (indicative)
du wäerts abuddelen (indicative)
hien, si, hatt wäert abuddelen (indicative)
mir wäerten abuddelen (indicative)
dir wäert abuddelen (indicative)
si wäerten abuddelen (indicative)
ech wäert agebuddelt hunn (indicative)
du wäerts agebuddelt hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebuddelt hunn (indicative)
mir wäerten agebuddelt hunn (indicative)
dir wäert agebuddelt hunn (indicative)
si wäerten agebuddelt hunn (indicative)
ech géif abuddelen (indicative conditional)
du géifs abuddelen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abuddelen (indicative conditional)
mir géifen abuddelen (indicative conditional)
dir géift abuddelen (indicative conditional)
si géifen abuddelen (indicative conditional)
ech hätt agebuddelt (indicative conditional)
du häss agebuddelt (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebuddelt (indicative conditional)
mir hätten agebuddelt (indicative conditional)
dir hätt agebuddelt (indicative conditional)
si hätten agebuddelt (indicative conditional)
buddel an! (indicative conditional imperative)
buddelt an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abuddele » est utilisé.

Ären Hond huet seng Schank schonn nees an eisem Gaart agebuddelt. : Votre chien a encore une fois enterré son os dans notre jardin.


acceptéieren

hunn
acceptéiert (participle past)
ech acceptéieren (indicative present)
du acceptéiers (indicative present)
hien, si, hatt acceptéiert (indicative present)
mir acceptéieren (indicative present)
dir acceptéiert (indicative present)
si acceptéieren (indicative present)
ech hunn acceptéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues acceptéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet acceptéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn acceptéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt acceptéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn acceptéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat acceptéiert (indicative preterite pluperfect)
du has acceptéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat acceptéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten acceptéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat acceptéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten acceptéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert acceptéieren (indicative)
du wäerts acceptéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert acceptéieren (indicative)
mir wäerten acceptéieren (indicative)
dir wäert acceptéieren (indicative)
si wäerten acceptéieren (indicative)
ech wäert acceptéiert hunn (indicative)
du wäerts acceptéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert acceptéiert hunn (indicative)
mir wäerten acceptéiert hunn (indicative)
dir wäert acceptéiert hunn (indicative)
si wäerten acceptéiert hunn (indicative)
ech géif acceptéieren (indicative conditional)
du géifs acceptéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif acceptéieren (indicative conditional)
mir géifen acceptéieren (indicative conditional)
dir géift acceptéieren (indicative conditional)
si géifen acceptéieren (indicative conditional)
ech hätt acceptéiert (indicative conditional)
du häss acceptéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt acceptéiert (indicative conditional)
mir hätten acceptéiert (indicative conditional)
dir hätt acceptéiert (indicative conditional)
si hätten acceptéiert (indicative conditional)
acceptéier! (indicative conditional imperative)
acceptéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « acceptéiere » est utilisé.

Jiddwereen huet déi gutt Propositioun acepptéiert. : Tout le monde a accepté ta proposition.

De Kompromëss gouf vun alle Betraffenen acceptéiert. : Le compromis a été accepté par tous les participants.

Hie gouf direkt vun der ganzer Famill acceptéiert. : Il a été accepté directement par toute la famille.

Hien acceptéiert absolut keng Kritik. : Il n’accepte absolument aucune critique.


accumuléieren

hunn
accumuléiert (participle past)
ech accumuléieren (indicative present)
du accumuléiers (indicative present)
hien, si, hatt accumuléiert (indicative present)
mir accumuléieren (indicative present)
dir accumuléiert (indicative present)
si accumuléieren (indicative present)
ech hunn accumuléiert (indicative present past multiword-construction)
du hues accumuléiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet accumuléiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn accumuléiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt accumuléiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn accumuléiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat accumuléiert (indicative preterite pluperfect)
du has accumuléiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat accumuléiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten accumuléiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat accumuléiert (indicative preterite pluperfect)
si haten accumuléiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert accumuléieren (indicative)
du wäerts accumuléieren (indicative)
hien, si, hatt wäert accumuléieren (indicative)
mir wäerten accumuléieren (indicative)
dir wäert accumuléieren (indicative)
si wäerten accumuléieren (indicative)
ech wäert accumuléiert hunn (indicative)
du wäerts accumuléiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert accumuléiert hunn (indicative)
mir wäerten accumuléiert hunn (indicative)
dir wäert accumuléiert hunn (indicative)
si wäerten accumuléiert hunn (indicative)
ech géif accumuléieren (indicative conditional)
du géifs accumuléieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif accumuléieren (indicative conditional)
mir géifen accumuléieren (indicative conditional)
dir géift accumuléieren (indicative conditional)
si géifen accumuléieren (indicative conditional)
ech hätt accumuléiert (indicative conditional)
du häss accumuléiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt accumuléiert (indicative conditional)
mir hätten accumuléiert (indicative conditional)
dir hätt accumuléiert (indicative conditional)
si hätten accumuléiert (indicative conditional)
accumuléier! (indicative conditional imperative)
accumuléiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « accumuléiere » est utilisé.

Den Entrepener huet e Retard vun zwéi Méint accumuléiert. : L'entrepreneur a accumulé deux mois de retard.


accuséieren

hunn
accuséiert (participle past)
ech accuséieren (indicative present)
du accuséiers (indicative present)
hien, si, hatt accuséiert (indicative present)
mir accuséieren (indicative present)
dir accuséiert (indicative present)
si accuséieren (indicative present)
ech hunn accuséiert (indicative present past multiword-construction)
du hues accuséiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet accuséiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn accuséiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt accuséiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn accuséiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat accuséiert (indicative preterite pluperfect)
du has accuséiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat accuséiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten accuséiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat accuséiert (indicative preterite pluperfect)
si haten accuséiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert accuséieren (indicative)
du wäerts accuséieren (indicative)
hien, si, hatt wäert accuséieren (indicative)
mir wäerten accuséieren (indicative)
dir wäert accuséieren (indicative)
si wäerten accuséieren (indicative)
ech wäert accuséiert hunn (indicative)
du wäerts accuséiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert accuséiert hunn (indicative)
mir wäerten accuséiert hunn (indicative)
dir wäert accuséiert hunn (indicative)
si wäerten accuséiert hunn (indicative)
ech géif accuséieren (indicative conditional)
du géifs accuséieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif accuséieren (indicative conditional)
mir géifen accuséieren (indicative conditional)
dir géift accuséieren (indicative conditional)
si géifen accuséieren (indicative conditional)
ech hätt accuséiert (indicative conditional)
du häss accuséiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt accuséiert (indicative conditional)
mir hätten accuséiert (indicative conditional)
dir hätt accuséiert (indicative conditional)
si hätten accuséiert (indicative conditional)
accuséier! (indicative conditional imperative)
accuséiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « accuséiere » est utilisé.


acrèmen

Emprunt du mot français crème avec le préfixe verbal an- indiquant le fait de mettre sur un support.

hunn
agecrèmt (participle past)
ech crèmen an (indicative present)
du crèms an (indicative present)
hien, si, hatt crèmt an (indicative present)
mir crèmen an (indicative present)
dir crèmt an (indicative present)
si crèmen an (indicative present)
ech hunn agecrèmt (indicative present past multiword-construction)
du hues agecrèmt (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agecrèmt (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agecrèmt (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agecrèmt (indicative present past multiword-construction)
si hunn agecrèmt (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agecrèmt (indicative preterite pluperfect)
du has agecrèmt (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agecrèmt (indicative preterite pluperfect)
mir haten agecrèmt (indicative preterite pluperfect)
dir hat agecrèmt (indicative preterite pluperfect)
si haten agecrèmt (indicative preterite pluperfect)
ech wäert acrèmen (indicative)
du wäerts acrèmen (indicative)
hien, si, hatt wäert acrèmen (indicative)
mir wäerten acrèmen (indicative)
dir wäert acrèmen (indicative)
si wäerten acrèmen (indicative)
ech wäert agecrèmt hunn (indicative)
du wäerts agecrèmt hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agecrèmt hunn (indicative)
mir wäerten agecrèmt hunn (indicative)
dir wäert agecrèmt hunn (indicative)
si wäerten agecrèmt hunn (indicative)
ech géif acrèmen (indicative conditional)
du géifs acrèmen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif acrèmen (indicative conditional)
mir géifen acrèmen (indicative conditional)
dir géift acrèmen (indicative conditional)
si géifen acrèmen (indicative conditional)
ech hätt agecrèmt (indicative conditional)
du häss agecrèmt (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agecrèmt (indicative conditional)
mir hätten agecrèmt (indicative conditional)
dir hätt agecrèmt (indicative conditional)
si hätten agecrèmt (indicative conditional)
crèm an! (indicative conditional imperative)
crèmt an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « acrème » est utilisé.

D’Mamm crèmt d’Kanner an, éier se an d’Sonn ginn. : La maman met de la crème aux enfants avant qu’ils soient au soleil.


acquittéieren

hunn
acquittéiert (participle past)
ech acquittéieren (indicative present)
du acquittéiers (indicative present)
hien, si, hatt acquittéiert (indicative present)
mir acquittéieren (indicative present)
dir acquittéiert (indicative present)
si acquittéieren (indicative present)
ech hunn acquittéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues acquittéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet acquittéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn acquittéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt acquittéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn acquittéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat acquittéiert (indicative preterite pluperfect)
du has acquittéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat acquittéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten acquittéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat acquittéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten acquittéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert acquittéieren (indicative)
du wäerts acquittéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert acquittéieren (indicative)
mir wäerten acquittéieren (indicative)
dir wäert acquittéieren (indicative)
si wäerten acquittéieren (indicative)
ech wäert acquittéiert hunn (indicative)
du wäerts acquittéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert acquittéiert hunn (indicative)
mir wäerten acquittéiert hunn (indicative)
dir wäert acquittéiert hunn (indicative)
si wäerten acquittéiert hunn (indicative)
ech géif acquittéieren (indicative conditional)
du géifs acquittéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif acquittéieren (indicative conditional)
mir géifen acquittéieren (indicative conditional)
dir géift acquittéieren (indicative conditional)
si géifen acquittéieren (indicative conditional)
ech hätt acquittéiert (indicative conditional)
du häss acquittéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt acquittéiert (indicative conditional)
mir hätten acquittéiert (indicative conditional)
dir hätt acquittéiert (indicative conditional)
si hätten acquittéiert (indicative conditional)
acquittéier! (indicative conditional imperative)
acquittéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « acquittéiere » est utilisé.

Kënnt Dir mer d’Rechnung acquittéieren? : Peux-tu t’acquitter de la note ?

Wéinst Manktem u Beweiser ass de Beschëllegten acquittéiert ginn. : À cause du manque de preuves, l’accusé a été acquitté.


addéieren

hunn
addéiert (participle past)
ech addéieren (indicative present)
du addéiers (indicative present)
hien, si, hatt addéiert (indicative present)
mir addéieren (indicative present)
dir addéiert (indicative present)
si addéieren (indicative present)
ech hunn addéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues addéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet addéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn addéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt addéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn addéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat addéiert (indicative preterite pluperfect)
du has addéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat addéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten addéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat addéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten addéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert addéieren (indicative)
du wäerts addéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert addéieren (indicative)
mir wäerten addéieren (indicative)
dir wäert addéieren (indicative)
si wäerten addéieren (indicative)
ech wäert addéiert hunn (indicative)
du wäerts addéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert addéiert hunn (indicative)
mir wäerten addéiert hunn (indicative)
dir wäert addéiert hunn (indicative)
si wäerten addéiert hunn (indicative)
ech géif addéieren (indicative conditional)
du géifs addéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif addéieren (indicative conditional)
mir géifen addéieren (indicative conditional)
dir géift addéieren (indicative conditional)
si géifen addéieren (indicative conditional)
ech hätt addéiert (indicative conditional)
du häss addéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt addéiert (indicative conditional)
mir hätten addéiert (indicative conditional)
dir hätt addéiert (indicative conditional)
si hätten addéiert (indicative conditional)
addéier! (indicative conditional imperative)
addéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « addéiere » est utilisé.


administréieren

hunn
administréiert (participle past)
ech administréieren (indicative present)
du administréiers (indicative present)
hien, si, hatt administréiert (indicative present)
mir administréieren (indicative present)
dir administréiert (indicative present)
si administréieren (indicative present)
ech hunn administréiert (indicative present past multiword-construction)
du hues administréiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet administréiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn administréiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt administréiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn administréiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat administréiert (indicative preterite pluperfect)
du has administréiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat administréiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten administréiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat administréiert (indicative preterite pluperfect)
si haten administréiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert administréieren (indicative)
du wäerts administréieren (indicative)
hien, si, hatt wäert administréieren (indicative)
mir wäerten administréieren (indicative)
dir wäert administréieren (indicative)
si wäerten administréieren (indicative)
ech wäert administréiert hunn (indicative)
du wäerts administréiert hunn (indicative)
mir wäerten administréiert hunn (indicative)
dir wäert administréiert hunn (indicative)
si wäerten administréiert hunn (indicative)
ech géif administréieren (indicative conditional)
du géifs administréieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif administréieren (indicative conditional)
mir géifen administréieren (indicative conditional)
dir géift administréieren (indicative conditional)
si géifen administréieren (indicative conditional)
ech hätt administréiert (indicative conditional)
du häss administréiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt administréiert (indicative conditional)
mir hätten administréiert (indicative conditional)
dir hätt administréiert (indicative conditional)
si hätten administréiert (indicative conditional)
administréier! (indicative conditional imperative)
administréiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « administréiere » est utilisé.

D’Entreprise gëtt vu Paräis aus administréiert. : L’entreprise est administrée de Paris.


adaptéieren

hunn
adaptéiert (participle past)
ech adaptéieren (indicative present)
du adaptéiers (indicative present)
hien, si, hatt adaptéiert (indicative present)
mir adaptéieren (indicative present)
dir adaptéiert (indicative present)
si adaptéieren (indicative present)
ech hunn adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
du has adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert adaptéieren (indicative)
du wäerts adaptéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert adaptéieren (indicative)
mir wäerten adaptéieren (indicative)
dir wäert adaptéieren (indicative)
si wäerten adaptéieren (indicative)
ech wäert adaptéiert hunn (indicative)
du wäerts adaptéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert adaptéiert hunn (indicative)
mir wäerten adaptéiert hunn (indicative)
dir wäert adaptéiert hunn (indicative)
si wäerten adaptéiert hunn (indicative)
ech géif adaptéieren (indicative conditional)
du géifs adaptéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif adaptéieren (indicative conditional)
mir géifen adaptéieren (indicative conditional)
dir géift adaptéieren (indicative conditional)
si géifen adaptéieren (indicative conditional)
ech hätt adaptéiert (indicative conditional)
du häss adaptéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt adaptéiert (indicative conditional)
mir hätten adaptéiert (indicative conditional)
dir hätt adaptéiert (indicative conditional)
si hätten adaptéiert (indicative conditional)
adaptéier! (indicative conditional imperative)
adaptéiert! (indicative conditional imperative)

Mir wëllen eis Infrastrukturen un déi nei Technologien adaptéieren.

Nous voulons adapter nos infrastructures aux nouvelles technologies.

Adapter (une pièce de théâtre, une musique...).

Wien huet dat Theaterstéck adaptéiert ?

Quand la pièce de théâtre sera-t-elle adaptée ?