kennen

hunn
kannt (participle past)
ech kennen (indicative present)
du kenns (indicative present)
hien, si, hatt kennt (indicative present)
mir kennen (indicative present)
dir kennt (indicative present)
si kennen (indicative present)
ech hu kannt (indicative present past multiword-construction)
du hues kannt (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet kannt (indicative present past multiword-construction)
mir hu kannt (indicative present past multiword-construction)
dir hutt kannt (indicative present past multiword-construction)
si hu kannt (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat kannt (indicative preterite pluperfect)
du has kannt (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat kannt (indicative preterite pluperfect)
mir hate kannt (indicative preterite pluperfect)
dir hat kannt (indicative preterite pluperfect)
si hate kannt (indicative preterite pluperfect)
ech wäert kennen (indicative)
du wäerts kennen (indicative)
hien, si, hatt wäert kennen (indicative)
mir wäerten kennen (indicative)
dir wäert kennen (indicative)
si wäerten kennen (indicative)
ech wäert kannt hunn (indicative)
du wäerts kannt hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert kannt hunn (indicative)
mir wäerten kannt hunn (indicative)
dir wäert kannt hunn (indicative)
si wäerten kannt hunn (indicative)
ech géif kennen (indicative conditional)
du géifs kennen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif kennen (indicative conditional)
mir géifen kennen (indicative conditional)
dir géift kennen (indicative conditional)
si géifen kennen (indicative conditional)
ech hätt kannt (indicative conditional)
du häss kannt (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt kannt (indicative conditional)
mir hätte kannt (indicative conditional)
dir hätt kannt (indicative conditional)
si hätte kannt (indicative conditional)
kenn! (indicative conditional imperative)
kennt! (indicative conditional imperative)

Ech kennen dech ganz gutt.

Mir kennen eis schon seit Joeren.

Nous nous connaissons depuis des années. (verbes pronominal - se connaître = sech kennen)

Ech hunn hien kannt, hien war e gudden Kolleeg.


schaffen

hunn
geschafft (participle past)
ech schaffen (indicative present)
du schaffs (indicative present)
hien, si, hatt schafft (indicative present)
mir schaffen (indicative present)
dir schafft (indicative present)
si schaffen (indicative present)
ech hu geschafft (indicative present past multiword-construction)
du hues geschafft (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet geschafft (indicative present past multiword-construction)
mir hu geschafft (indicative present past multiword-construction)
dir hutt geschafft (indicative present past multiword-construction)
si hu geschafft (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat geschafft (indicative preterite pluperfect)
du has geschafft (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat geschafft (indicative preterite pluperfect)
mir hate geschafft (indicative preterite pluperfect)
dir hat geschafft (indicative preterite pluperfect)
si hate geschafft (indicative preterite pluperfect)
ech wäert schaffen (indicative)
du wäerts schaffen (indicative)
hien, si, hatt wäert schaffen (indicative)
mir wäerten schaffen (indicative)
dir wäert schaffen (indicative)
si wäerten schaffen (indicative)
ech wäert geschafft hunn (indicative)
du wäerts geschafft hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert geschafft hunn (indicative)
mir wäerten geschafft hunn (indicative)
dir wäert geschafft hunn (indicative)
si wäerten geschafft hunn (indicative)
ech géif schaffen (indicative conditional)
du géifs schaffen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif schaffen (indicative conditional)
mir géifen schaffen (indicative conditional)
dir géift schaffen (indicative conditional)
si géifen schaffen (indicative conditional)
ech hätt geschafft (indicative conditional)
du häss geschafft (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt geschafft (indicative conditional)
mir hätte geschafft (indicative conditional)
dir hätt geschafft (indicative conditional)
si hätte geschafft (indicative conditional)
schaff! (indicative conditional imperative)
schafft! (indicative conditional imperative)

Hien schafft Daag a Nuecht fir e Hongerloun.

Il travaille jour et nuit pour un salaire très bas.

Wéi wëllst du, datt hien eng Pai kritt, wann hien net schaffen geet?

Comment veux-tu qu'il reçoive son salaire, s'il ne travaille pas ?

Hien schafft vill, hien ass e fläissege Schüler.

Il travaille beaucoup, il est un élève appliqué.


sinn

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « si » est utilisé.


soen

hunn
gesot (participle past)
ech soen (indicative present)
du sees (indicative present)
hien, si, hatt seet (indicative present)
mir soen (indicative present)
dir sot (indicative present)
si soen (indicative present)
ech hu gesot (indicative present past multiword-construction)
du hues gesot (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet gesot (indicative present past multiword-construction)
mir hu gesot (indicative present past multiword-construction)
dir hutt gesot (indicative present past multiword-construction)
si hu gesot (indicative present past multiword-construction)
ech sot (indicative preterite)
du sos (indicative preterite)
hien, si, hatt sot (indicative preterite)
mir soten (indicative preterite)
dir sot (indicative preterite)
si soten (indicative preterite)
ech hat gesot (indicative preterite pluperfect)
du has gesot (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat gesot (indicative preterite pluperfect)
mir hate gesot (indicative preterite pluperfect)
dir hat gesot (indicative preterite pluperfect)
si hate gesot (indicative preterite pluperfect)
ech wäert soen (indicative)
du wäerts soen (indicative)
hien, si, hatt wäert soen (indicative)
mir wäerten soen (indicative)
dir wäert soen (indicative)
si wäerten soen (indicative)
ech wäert gesot hunn (indicative)
du wäerts gesot hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert gesot hunn (indicative)
mir wäerten gesot hunn (indicative)
dir wäert gesot hunn (indicative)
si wäerten gesot hunn (indicative)
ech géif soen (indicative conditional)
du géifs soen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif soen (indicative conditional)
mir géifen soen (indicative conditional)
dir géift soen (indicative conditional)
si géifen soen (indicative conditional)
ech hätt gesot (indicative conditional)
du häss gesot (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt gesot (indicative conditional)
mir hätte gesot (indicative conditional)
dir hätt gesot (indicative conditional)
si hätte gesot (indicative conditional)
so! (indicative conditional imperative)
sot! (indicative conditional imperative)
soën

Hien huet daat net gesoot

Hien seet, datt hien gläich an d’Vakanz goen wäert.


drénken

hunn
gedronk (participle past)
ech drénken (indicative present)
du drénks (indicative present)
hien, si, hatt drénkt (indicative present)
mir drénken (indicative present)
dir drénkt (indicative present)
si drénken (indicative present)
ech hu gedronk (indicative present past multiword-construction)
du hues gedronk (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet gedronk (indicative present past multiword-construction)
mir hu gedronk (indicative present past multiword-construction)
dir hutt gedronk (indicative present past multiword-construction)
si hu gedronk (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat gedronk (indicative preterite pluperfect)
du has gedronk (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat gedronk (indicative preterite pluperfect)
mir hate gedronk (indicative preterite pluperfect)
dir hat gedronk (indicative preterite pluperfect)
si hate gedronk (indicative preterite pluperfect)
ech wäert drénken (indicative)
du wäerts drénken (indicative)
hien, si, hatt wäert drénken (indicative)
mir wäerten drénken (indicative)
dir wäert drénken (indicative)
si wäerten drénken (indicative)
ech wäert gedronk hunn (indicative)
du wäerts gedronk hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert gedronk hunn (indicative)
mir wäerten gedronk hunn (indicative)
dir wäert gedronk hunn (indicative)
si wäerten gedronk hunn (indicative)
ech géif drénken (indicative conditional)
du géifs drénken (indicative conditional)
hien, si, hatt géif drénken (indicative conditional)
mir géifen drénken (indicative conditional)
dir géift drénken (indicative conditional)
si géifen drénken (indicative conditional)
ech hätt gedronk (indicative conditional)
du häss gedronk (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt gedronk (indicative conditional)
mir hätte gedronk (indicative conditional)
dir hätt gedronk (indicative conditional)
si hätte gedronk (indicative conditional)
drénk! (indicative conditional imperative)
drénkt! (indicative conditional imperative)

Ech drénke just eng Taass Kaffi.

e Patt drénke goen

Wann et waarm ass, muss ee méi dacks drénken.

Quand il fait chaud, il faut boire plus souvent.

hien drénkt


hunn

gehat (participle past)
ech hunn mech (indicative present)
du hues dech (indicative present)
hien, si, hatt huet sech (indicative present)
mir hunn eis (indicative present)
dir hutt iech (indicative present)
si hunn sech (indicative present)
ech hunn mech gehat (indicative present past multiword-construction)
du hues dech gehat (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet sech gehat (indicative present past multiword-construction)
mir hunn eis gehat (indicative present past multiword-construction)
dir hutt iech gehat (indicative present past multiword-construction)
si hunn sech gehat (indicative present past multiword-construction)
ech hat mech (indicative preterite)
du has dech (indicative preterite)
hien, si, hatt hat sech (indicative preterite)
mir haten eis (indicative preterite)
dir hat iech (indicative preterite)
si haten sech (indicative preterite)
ech hat mech gehat (indicative preterite pluperfect)
du has dech gehat (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat sech gehat (indicative preterite pluperfect)
mir haten eis gehat (indicative preterite pluperfect)
dir hat iech gehat (indicative preterite pluperfect)
si haten sech gehat (indicative preterite pluperfect)
ech wäert hunn (indicative)
du wäerts hunn (indicative)
hien, si, hatt wäert hunn (indicative)
mir wäerten hunn (indicative)
dir wäert hunn (indicative)
si wäerten hunn (indicative)
ech wäert gehat hunn (indicative)
du wäerts gehat hunn (indicative)
hien, si, hatt wäert gehat hunn (indicative)
mir wäerten gehat hunn (indicative)
dir wäert gehat hunn (indicative)
si wäerten gehat hunn (indicative)
ech géif mech hunn (indicative conditional)
du géifs dech hunn (indicative conditional)
hien, si, hatt géif sech hunn (indicative conditional)
mir géifen eis hunn (indicative conditional)
dir géift iech hunn (indicative conditional)
si géifen sech hunnech hätt mech (indicative conditional)
du häss dech (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt sech (indicative conditional)
mir hätten eis (indicative conditional)
dir hätt iech (indicative conditional)
si hätten sech (indicative conditional)
ech hätt mech gehat (indicative conditional)
du häss dech gehat (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt sech gehat (indicative conditional)
mir hätten eis gehat (indicative conditional)
dir hätt iech gehat (indicative conditional)
si hätten sech gehat (indicative conditional)
hief dech! (indicative conditional imperative)
hieft / hutt iech! (indicative conditional imperative)


aberuffen

hunn
aberuff (participle past)
ech beruffen an (indicative present)
du beriffs an (indicative present)
hien, si, hatt berifft an (indicative present)
mir beruffen an (indicative present)
dir berufft an (indicative present)
si beruffen an (indicative present)
ech hunn aberuff (indicative present past multiword-construction)
du hues aberuff (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet aberuff (indicative present past multiword-construction)
mir hunn aberuff (indicative present past multiword-construction)
dir hutt aberuff (indicative present past multiword-construction)
si hunn aberuff (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat aberuff (indicative preterite pluperfect)
du has aberuff (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat aberuff (indicative preterite pluperfect)
mir haten aberuff (indicative preterite pluperfect)
dir hat aberuff (indicative preterite pluperfect)
si haten aberuff (indicative preterite pluperfect)
ech wäert aberuffen (indicative)
du wäerts aberuffen (indicative)
hien, si, hatt wäert aberuffen (indicative)
mir wäerten aberuffen (indicative)
dir wäert aberuffen (indicative)
si wäerten aberuffen (indicative)
ech wäert aberuff hunn (indicative)
du wäerts aberuff hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert aberuff hunn (indicative)
mir wäerten aberuff hunn (indicative)
dir wäert aberuff hunn (indicative)
si wäerten aberuff hunn (indicative)
ech géif aberuffen (indicative conditional)
du géifs aberuffen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif aberuffen (indicative conditional)
mir géifen aberuffen (indicative conditional)
dir géift aberuffen (indicative conditional)
si géifen aberuffen (indicative conditional)
ech hätt aberuff (indicative conditional)
du häss aberuff (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt aberuff (indicative conditional)
mir hätten aberuff (indicative conditional)
dir hätt aberuff (indicative conditional)
si hätten aberuff (indicative conditional)
beruff an! (indicative conditional imperative)
berufft an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « aberuffe » est utilisé.

d’ Direktioun huet eng Pressëkonferenz aberuff. : La direction a convoqué une conférence de presse.


duerkommen

De duer (« assez ») et kommen (« venir »).

sinn
duerkomm (participle past)
ech kommen duer (indicative present)
du kënns duer (indicative present)
hien, si, hatt kënnt duer (indicative present)
mir kommen duer (indicative present)
dir kommt duer (indicative present)
si kommen duer (indicative present)
ech sinn duerkomm (indicative present past multiword-construction)
du bass duerkomm (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt ass duerkomm (indicative present past multiword-construction)
mir sinn duerkomm (indicative present past multiword-construction)
dir sidd duerkomm (indicative present past multiword-construction)
si sinn duerkomm (indicative present past multiword-construction)
ech koum duer (indicative preterite)
du koums duer (indicative preterite)
hien, si, hatt koum duer (indicative preterite)
mir koumen duer (indicative preterite)
dir koumt duer (indicative preterite)
si koumen duer (indicative preterite)
ech war duerkomm (indicative preterite pluperfect)
du waars duerkomm (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt war duerkomm (indicative preterite pluperfect)
mir waren duerkomm (indicative preterite pluperfect)
dir waart duerkomm (indicative preterite pluperfect)
si waren duerkomm (indicative preterite pluperfect)
ech wäert duerkommen (indicative)
du wäerts duerkommen (indicative)
hien, si, hatt wäert duerkommen (indicative)
mir wäerten duerkommen (indicative)
dir wäert duerkommen (indicative)
si wäerten duerkommen (indicative)
ech wäert duerkomm sinn (indicative)
du wäerts duerkomm sinn (indicative)
hien / si, hatt wäert duerkomm sinn (indicative)
mir wäerten duerkomm sinn (indicative)
dir wäert duerkomm sinn (indicative)
si wäerten duerkomm sinn (indicative)
ech géif duerkommen (indicative conditional)
du géifs duerkommen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif duerkommen (indicative conditional)
mir géifen duerkommen (indicative conditional)
dir géift duerkommen (indicative conditional)
si géifen duerkommenech kéim duer (indicative conditional)
du kéims duer (indicative conditional)
hien, si, hatt kéim duer (indicative conditional)
mir kéimen duer (indicative conditional)
dir kéimt duer (indicative conditional)
si kéimen duer (indicative conditional)
ech wier duerkomm (indicative conditional)
du wiers duerkomm (indicative conditional)
hien, si, hatt wier duerkomm (indicative conditional)
mir wieren duerkomm (indicative conditional)
dir wiert duerkomm (indicative conditional)
si wieren duerkomm (indicative conditional)
komm duer! (indicative conditional imperative)
kommt duer! (indicative conditional imperative)

(op + acc.) S’avancer (de), s’approcher (de).

De Mann ass mat engem Messer op mech duerkomm an huet mir d’Posch ewechgerappt. : L’homme s’est approché de moi avec un couteau et m’a arraché mon sac à main.

(op + acc.) S’attendre (à quelque chose).

Se débrouiller (avec les moyens du bord).

Mat eise Reservë misste mer nach bis Enn des Mounts duerkommen. : Avec nos réserves, nous devons nous débrouiller jusqu’à la fin du mois.


äerden

De Äerd (« terre ») avec le suffixe verbal -en.

hunn
geäert (participle past)
ech äerden (indicative present)
du äerts (indicative present)
hien, si, hatt äert (indicative present)
mir äerden (indicative present)
dir äert (indicative present)
si äerden (indicative present)
ech hunn geäert (indicative present past multiword-construction)
du hues geäert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet geäert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn geäert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt geäert (indicative present past multiword-construction)
si hunn geäert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat geäert (indicative preterite pluperfect)
du has geäert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat geäert (indicative preterite pluperfect)
mir haten geäert (indicative preterite pluperfect)
dir hat geäert (indicative preterite pluperfect)
si haten geäert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert äerden (indicative)
du wäerts äerden (indicative)
hien, si, hatt wäert äerden (indicative)
mir wäerten äerden (indicative)
dir wäert äerden (indicative)
si wäerten äerden (indicative)
ech wäert geäert hunn (indicative)
du wäerts geäert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert geäert hunn (indicative)
mir wäerten geäert hunn (indicative)
dir wäert geäert hunn (indicative)
si wäerten geäert hunn (indicative)
ech géif äerden (indicative conditional)
du géifs äerden (indicative conditional)
hien, si, hatt géif äerden (indicative conditional)
mir géifen äerden (indicative conditional)
dir géift äerden (indicative conditional)
si géifen äerden (indicative conditional)
ech hätt geäert (indicative conditional)
du häss geäert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt geäert (indicative conditional)
mir hätten geäert (indicative conditional)
dir hätt geäert (indicative conditional)
si hätten geäert (indicative conditional)
äert! (indicative conditional imperative)
äert! (indicative conditional imperative)

Aus Sécherheetsgrënn huet hien all seng elektresch Apparate geärt. : Pour des raisons de sécurité, il a relié tous ses appareils électriques à la terre.


afalen

Du préfixe an- avec le verbe falen (« tomber »).

sinn
agefall (participle past)
ech falen an (indicative present)
du fäls an (indicative present)
hien, si, hatt fält an (indicative present)
mir falen an (indicative present)
dir faalt an (indicative present)
si falen an (indicative present)
ech si agefall (indicative present past multiword-construction)
du bass agefall (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt ass agefall (indicative present past multiword-construction)
mir si agefall (indicative present past multiword-construction)
dir sidd agefall (indicative present past multiword-construction)
si si agefall (indicative present past multiword-construction)
ech foul an (indicative preterite)
du fouls an (indicative preterite)
hien, si, hatt foul an (indicative preterite)
mir foulen an (indicative preterite)
dir foult an (indicative preterite)
si foulen an (indicative preterite)
ech war agefall (indicative preterite pluperfect)
du waars agefall (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt war agefall (indicative preterite pluperfect)
mir ware agefall (indicative preterite pluperfect)
dir waart agefall (indicative preterite pluperfect)
si ware agefall (indicative preterite pluperfect)
ech wäert afalen (indicative)
du wäerts afalen (indicative)
hien, si, hatt wäert afalen (indicative)
mir wäerten afalen (indicative)
dir wäert afalen (indicative)
si wäerten afalen (indicative)
ech wäert agefall sinn (indicative)
du wäerts agefall sinn (indicative)
hien / si, hatt wäert agefall sinn (indicative)
mir wäerten agefall sinn (indicative)
dir wäert agefall sinn (indicative)
si wäerten agefall sinn (indicative)
ech géif afalen (indicative conditional)
du géifs afalen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif afalen (indicative conditional)
mir géifen afalen (indicative conditional)
dir géift afalen (indicative conditional)
si géifen afalenech féil an (indicative conditional)
du féils an (indicative conditional)
hien, si, hatt féil an (indicative conditional)
mir féilen an (indicative conditional)
dir féilt an (indicative conditional)
si féilen an (indicative conditional)
ech wier agefall (indicative conditional)
du wiers agefall (indicative conditional)
hien, si, hatt wier agefall (indicative conditional)
mir wiere agefall (indicative conditional)
dir wiert agefall (indicative conditional)
si wiere agefall (indicative conditional)
fal an! (indicative conditional imperative)
faalt an! (indicative conditional imperative)

Den Daach vun deem alen Haus ass gëschter agefall. : Tout le toit s’est écroulé hier (litt. : le toit de toute la maison).

Mir fält am Ament kee bessert Wuert an. : Il ne me vient rien de mieux à l’esprit pour l’instant.

1812 sinn dem Napoleon seng Truppen a Russland agefall. : En 1812, les troupes de Napoléon ont envahi la Russie.

Am Ufank vum drëtte Saz mussen d’Museker alleguer zesummen afalen. : Au début du troisième mouvement, tous les musiciens doivent commencer en même temps.


abetonéieren

Du verbe betonéieren (« bétonner ») avec le préfixe verbal an-.

hunn
abetonéiert (participle past)
ech betonéieren an (indicative present)
du betonéiers an (indicative present)
hien, si, hatt betonéiert an (indicative present)
mir betonéieren an (indicative present)
dir betonéiert an (indicative present)
si betonéieren an (indicative present)
ech hunn abetonéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues abetonéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet abetonéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn abetonéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt abetonéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn abetonéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat abetonéiert (indicative preterite pluperfect)
du has abetonéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat abetonéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten abetonéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat abetonéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten abetonéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abetonéieren (indicative)
du wäerts abetonéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert abetonéieren (indicative)
mir wäerten abetonéieren (indicative)
dir wäert abetonéieren (indicative)
si wäerten abetonéieren (indicative)
ech wäert abetonéiert hunn (indicative)
du wäerts abetonéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abetonéiert hunn (indicative)
mir wäerten abetonéiert hunn (indicative)
dir wäert abetonéiert hunn (indicative)
si wäerten abetonéiert hunn (indicative)
ech géif abetonéieren (indicative conditional)
du géifs abetonéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abetonéieren (indicative conditional)
mir géifen abetonéieren (indicative conditional)
dir géift abetonéieren (indicative conditional)
si géifen abetonéieren (indicative conditional)
ech hätt abetonéiert (indicative conditional)
du häss abetonéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abetonéiert (indicative conditional)
mir hätten abetonéiert (indicative conditional)
dir hätt abetonéiert (indicative conditional)
si hätten abetonéiert (indicative conditional)
betonéier an! (indicative conditional imperative)
betonéiert an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abetonéiere » est utilisé.


sech abonnéieren

hunn
abonnéiert (participle past)
ech abonnéieren mech (indicative present)
du abonnéiers dech (indicative present)
hien, si, hatt abonnéiert sech (indicative present)
mir abonnéieren eis (indicative present)
dir abonnéiert iech (indicative present)
si abonnéieren sech (indicative present)
ech hu mech abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues dech abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet sech abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn eis abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt iech abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
si hu sech abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat mech abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
du has dech abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat sech abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten eis abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat iech abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
si hate sech abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert sech abonnéieren (indicative)
du wäerts sech abonnéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert sech abonnéieren (indicative)
mir wäerten sech abonnéieren (indicative)
dir wäert sech abonnéieren (indicative)
si wäerten sech abonnéieren (indicative)
ech wäert abonnéiert hunn (indicative)
du wäerts abonnéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abonnéiert hunn (indicative)
mir wäerten abonnéiert hunn (indicative)
dir wäert abonnéiert hunn (indicative)
si wäerten abonnéiert hunn (indicative)
ech géif mech abonnéieren (indicative conditional)
du géifs dech abonnéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif sech abonnéieren (indicative conditional)
mir géifen eis abonnéieren (indicative conditional)
dir géift iech abonnéieren (indicative conditional)
si géifen sech abonnéieren (indicative conditional)
ech hätt mech abonnéiert (indicative conditional)
du häss dech abonnéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt sech abonnéiert (indicative conditional)
mir hätten eis abonnéiert (indicative conditional)
dir hätt iech abonnéiert (indicative conditional)
si hätte sech abonnéiert (indicative conditional)
abonnéier dech! (indicative conditional imperative)
abonnéiert iech! (indicative conditional imperative)

Ech hu mech op zwou Zeitungen abonnéiert. : Je me suis abonné à deux journaux.


abréngen

De bréngen (« apporter ») avec le préfixe verbal an- indiquant la destination.

hunn
abruecht (participle past)
hien, si, hatt bréngt an (indicative present)
si bréngen an (indicative present)
hien, si, hatt huet abruecht (indicative present past multiword-construction)
si hunn abruecht (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt bruech an (indicative preterite)
si bruechen an (indicative preterite)
hien, si, hatt hat abruecht (indicative preterite pluperfect)
si haten abruecht (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abréngen (indicative)
du wäerts abréngen (indicative)
hien, si, hatt wäert abréngen (indicative)
mir wäerten abréngen (indicative)
dir wäert abréngen (indicative)
si wäerten abréngen (indicative)
ech wäert abruecht hunn (indicative)
du wäerts abruecht hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abruecht hunn (indicative)
mir wäerten abruecht hunn (indicative)
dir wäert abruecht hunn (indicative)
si wäerten abruecht hunn (indicative)
hien, si, hatt géif abréngen (indicative conditional)
si géifen abréngen- (indicative conditional)
hien, si, hatt bréich an (indicative conditional)
si bréichen an (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abruecht (indicative conditional)
si hätten abruecht (indicative conditional)

Seng Konschtwierker hunn eréischt no sengem Doud Suen abruecht.

D’Virschléi, déi dir an d’Debatt abruecht hutt, wäerte berücksichtegt ginn.


aleeën

hunn
ageluecht (participle past)
ech leeën an (indicative present)
du lees an (indicative present)
hien, si, hatt leet an (indicative present)
mir leeën an (indicative present)
dir leet an (indicative present)
si leeën an (indicative present)
ech hunn ageluecht (indicative present past multiword-construction)
du hues ageluecht (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet ageluecht (indicative present past multiword-construction)
mir hunn ageluecht (indicative present past multiword-construction)
dir hutt ageluecht (indicative present past multiword-construction)
si hunn ageluecht (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat ageluecht (indicative preterite pluperfect)
du has ageluecht (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat ageluecht (indicative preterite pluperfect)
mir haten ageluecht (indicative preterite pluperfect)
dir hat ageluecht (indicative preterite pluperfect)
si haten ageluecht (indicative preterite pluperfect)
ech wäert aleeën (indicative)
du wäerts aleeën (indicative)
hien, si, hatt wäert aleeën (indicative)
mir wäerten aleeën (indicative)
dir wäert aleeën (indicative)
si wäerten aleeën (indicative)
ech wäert ageluecht hunn (indicative)
du wäerts ageluecht hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert ageluecht hunn (indicative)
mir wäerten ageluecht hunn (indicative)
dir wäert ageluecht hunn (indicative)
si wäerten ageluecht hunn (indicative)
ech géif aleeën (indicative conditional)
du géifs aleeën (indicative conditional)
hien, si, hatt géif aleeën (indicative conditional)
mir géifen aleeën (indicative conditional)
dir géift aleeën (indicative conditional)
si géifen aleeën (indicative conditional)
ech hätt ageluecht (indicative conditional)
du häss ageluecht (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt ageluecht (indicative conditional)
mir hätten ageluecht (indicative conditional)
dir hätt ageluecht (indicative conditional)
si hätten ageluecht (indicative conditional)
lee an! (indicative conditional imperative)
leet an! (indicative conditional imperative)

Éier aleeën

faire une forte impression avec quelque chose ou quelqu’un

De Fotograf leet e Film a säi Fotoapparat an. : Le photographe a mis une pellicule dans son appareil.

Faire une pause, observer (une minute de silence).

Meng Grousselteren hu Gromperen am Keller ageluecht. : Mes grands-parents ont mis des pommes de terre à la cave.


sech aleeën

hunn
ageluecht (participle past)
ech leeën mech an (indicative present)
du lees dech an (indicative present)
hien, si, hatt leet sech an (indicative present)
mir leeën eis an (indicative present)
dir leet iech an (indicative present)
si leeën sech an (indicative present)
ech hu mech ageluecht (indicative present past multiword-construction)
du hues dech ageluecht (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet sech ageluecht (indicative present past multiword-construction)
mir hunn eis ageluecht (indicative present past multiword-construction)
dir hutt iech ageluecht (indicative present past multiword-construction)
si hu sech ageluecht (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat mech ageluecht (indicative preterite pluperfect)
du has dech ageluecht (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat sech ageluecht (indicative preterite pluperfect)
mir haten eis ageluecht (indicative preterite pluperfect)
dir hat iech ageluecht (indicative preterite pluperfect)
si hate sech ageluecht (indicative preterite pluperfect)
ech wäert sech aleeën (indicative)
du wäerts sech aleeën (indicative)
hien, si, hatt wäert sech aleeën (indicative)
mir wäerten sech aleeën (indicative)
dir wäert sech aleeën (indicative)
si wäerten sech aleeën (indicative)
ech wäert ageluecht hunn (indicative)
du wäerts ageluecht hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert ageluecht hunn (indicative)
mir wäerten ageluecht hunn (indicative)
dir wäert ageluecht hunn (indicative)
si wäerten ageluecht hunn (indicative)
ech géif mech aleeën (indicative conditional)
du géifs dech aleeën (indicative conditional)
hien, si, hatt géif sech aleeën (indicative conditional)
mir géifen eis aleeën (indicative conditional)
dir géift iech aleeën (indicative conditional)
si géifen sech aleeën (indicative conditional)
ech hätt mech ageluecht (indicative conditional)
du häss dech ageluecht (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt sech ageluecht (indicative conditional)
mir hätten eis ageluecht (indicative conditional)
dir hätt iech ageluecht (indicative conditional)
si hätte sech ageluecht (indicative conditional)
lee dech an! (indicative conditional imperative)
leet iech an! (indicative conditional imperative)

S’aliter, se coucher (en cas de maladie).

Ech hunn eng zolidd Grippe, ech gi mech aleeën

J'ai une forte grippe, je vais me coucher.


aliichten

Du préfixe an- avec le verbe liichten (« luire, briller »).

sinn
ageliicht (participle past)
hien, si, hatt liicht an (indicative present)
si liichten an (indicative present)
hien, si, hatt ass ageliicht (indicative present past multiword-construction)
si sinn ageliicht (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
hien, si, hatt war ageliicht (indicative preterite pluperfect)
si waren ageliicht (indicative preterite pluperfect)
ech wäert aliichten (indicative)
du wäerts aliichten (indicative)
hien, si, hatt wäert aliichten (indicative)
mir wäerten aliichten (indicative)
dir wäert aliichten (indicative)
si wäerten aliichten (indicative)
ech wäert ageliicht sinn (indicative)
du wäerts ageliicht sinn (indicative)
hien / si, hatt wäert ageliicht sinn (indicative)
mir wäerten ageliicht sinn (indicative)
dir wäert ageliicht sinn (indicative)
si wäerten ageliicht sinn (indicative)
hien, si, hatt géif aliichten (indicative conditional)
si géifen aliichten (indicative conditional)
hien, si, hatt wier ageliicht (indicative conditional)
si wieren ageliicht (indicative conditional)


astoen

sinn
agestanen (participle past)
ech stinn an (indicative present)
du stees an (indicative present)
hien, si, hatt steet an (indicative present)
mir stinn an (indicative present)
dir stitt an (indicative present)
si stinn an (indicative present)
ech sinn agestanen (indicative present past multiword-construction)
du bass agestanen (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt ass agestanen (indicative present past multiword-construction)
mir sinn agestanen (indicative present past multiword-construction)
dir sidd agestanen (indicative present past multiword-construction)
si sinn agestanen (indicative present past multiword-construction)
ech stoung an (indicative preterite)
du stoungs an (indicative preterite)
hien, si, hatt stoung an (indicative preterite)
mir stoungen an (indicative preterite)
dir stoungt an (indicative preterite)
si stoungen an (indicative preterite)
ech war agestanen (indicative preterite pluperfect)
du waars agestanen (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt war agestanen (indicative preterite pluperfect)
mir waren agestanen (indicative preterite pluperfect)
dir waart agestanen (indicative preterite pluperfect)
si waren agestanen (indicative preterite pluperfect)
ech wäert astoen (indicative)
du wäerts astoen (indicative)
hien, si, hatt wäert astoen (indicative)
mir wäerten astoen (indicative)
dir wäert astoen (indicative)
si wäerten astoen (indicative)
ech wäert agestanen sinn (indicative)
du wäerts agestanen sinn (indicative)
hien / si, hatt wäert agestanen sinn (indicative)
mir wäerten agestanen sinn (indicative)
dir wäert agestanen sinn (indicative)
si wäerten agestanen sinn (indicative)
ech géif astoen (indicative conditional)
du géifs astoen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif astoen (indicative conditional)
mir géifen astoen (indicative conditional)
dir géift astoen (indicative conditional)
si géifen astoenech stéing an (indicative conditional)
du stéings an (indicative conditional)
hien, si, hatt stéing an (indicative conditional)
mir stéingen an (indicative conditional)
dir stéingt an (indicative conditional)
si stéingen an (indicative conditional)
ech wier agestanen (indicative conditional)
du wiers agestanen (indicative conditional)
hien, si, hatt wier agestanen (indicative conditional)
mir wieren agestanen (indicative conditional)
dir wiert agestanen (indicative conditional)
si wieren agestanen (indicative conditional)
stéi an! (indicative conditional imperative)
stitt an! (indicative conditional imperative)

D’ Eltere sti fir hir Kanner an, well se nach net groussjäreg sinn. : Les parents répondent de leurs enfants parce qu'ils ne sont pas encore grands.


astoussen

hunn
agestouss (participle past)
ech stoussen an (indicative present)
du stéiss an (indicative present)
hien, si, hatt stéisst an (indicative present)
mir stoussen an (indicative present)
dir stousst an (indicative present)
si stoussen an (indicative present)
ech hunn agestouss (indicative present past multiword-construction)
du hues agestouss (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agestouss (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agestouss (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agestouss (indicative present past multiword-construction)
si hunn agestouss (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agestouss (indicative preterite pluperfect)
du has agestouss (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agestouss (indicative preterite pluperfect)
mir haten agestouss (indicative preterite pluperfect)
dir hat agestouss (indicative preterite pluperfect)
si haten agestouss (indicative preterite pluperfect)
ech wäert astoussen (indicative)
du wäerts astoussen (indicative)
hien, si, hatt wäert astoussen (indicative)
mir wäerten astoussen (indicative)
dir wäert astoussen (indicative)
si wäerten astoussen (indicative)
ech wäert agestouss hunn (indicative)
du wäerts agestouss hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agestouss hunn (indicative)
mir wäerten agestouss hunn (indicative)
dir wäert agestouss hunn (indicative)
si wäerten agestouss hunn (indicative)
ech géif astoussen (indicative conditional)
du géifs astoussen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif astoussen (indicative conditional)
mir géifen astoussen (indicative conditional)
dir géift astoussen (indicative conditional)
si géifen astoussenech stéiss an (indicative conditional)
du stéiss an (indicative conditional)
hien, si, hatt stéiss an (indicative conditional)
mir stéissen an (indicative conditional)
dir stéisst an (indicative conditional)
si stéissen an (indicative conditional)
ech hätt agestouss (indicative conditional)
du häss agestouss (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agestouss (indicative conditional)
mir hätten agestouss (indicative conditional)
dir hätt agestouss (indicative conditional)
si hätten agestouss (indicative conditional)
stouss an! (indicative conditional imperative)
stousst an! (indicative conditional imperative)


aafs

Deuxième personne du présent du verbe afen.


aaft

Troisième personne du singulier du présent du verbe afen.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe afen.


abannen

hunn
agebonnen (participle past)
ech bannen an (indicative present)
du bënns an (indicative present)
hien, si, hatt bënnt an (indicative present)
mir bannen an (indicative present)
dir bannt an (indicative present)
si bannen an (indicative present)
ech hunn agebonnen (indicative present past multiword-construction)
du hues agebonnen (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebonnen (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebonnen (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebonnen (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebonnen (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebonnen (indicative preterite pluperfect)
du has agebonnen (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebonnen (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebonnen (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebonnen (indicative preterite pluperfect)
si haten agebonnen (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abannen (indicative)
du wäerts abannen (indicative)
hien, si, hatt wäert abannen (indicative)
mir wäerten abannen (indicative)
dir wäert abannen (indicative)
si wäerten abannen (indicative)
ech wäert agebonnen hunn (indicative)
du wäerts agebonnen hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebonnen hunn (indicative)
mir wäerten agebonnen hunn (indicative)
dir wäert agebonnen hunn (indicative)
si wäerten agebonnen hunn (indicative)
ech géif abannen (indicative conditional)
du géifs abannen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abannen (indicative conditional)
mir géifen abannen (indicative conditional)
dir géift abannen (indicative conditional)
si géifen abannen (indicative conditional)
ech hätt agebonnen (indicative conditional)
du häss agebonnen (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebonnen (indicative conditional)
mir hätten agebonnen (indicative conditional)
dir hätt agebonnen (indicative conditional)
si hätten agebonnen (indicative conditional)
bann an! (indicative conditional imperative)
bannt an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abanne » est utilisé.

Fir de Schoulufank musse mer nach deng Hefter abannen. : Pour la rentrée scolaire, nous devons encore couvrir tes cahiers.

(an + acc.) Tenir compte dans, impliquer dans.

An dësen Text kéint een och nach deng Iddien abannen. : On peut tenir compte de tes idées dans ce texte.


abauen

Du verbe bauen (« construire ») avec le préfixe verbal an-, indiquant l’aboutissement.

hunn
agebaut (participle past)
ech bauen an (indicative present)
du baus an (indicative present)
hien, si, hatt baut an (indicative present)
mir bauen an (indicative present)
dir baut an (indicative present)
si bauen an (indicative present)
ech hunn agebaut (indicative present past multiword-construction)
du hues agebaut (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebaut (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebaut (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebaut (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebaut (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebaut (indicative preterite pluperfect)
du has agebaut (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebaut (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebaut (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebaut (indicative preterite pluperfect)
si haten agebaut (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abauen (indicative)
du wäerts abauen (indicative)
hien, si, hatt wäert abauen (indicative)
mir wäerten abauen (indicative)
dir wäert abauen (indicative)
si wäerten abauen (indicative)
ech wäert agebaut hunn (indicative)
du wäerts agebaut hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebaut hunn (indicative)
mir wäerten agebaut hunn (indicative)
dir wäert agebaut hunn (indicative)
si wäerten agebaut hunn (indicative)
ech géif abauen (indicative conditional)
du géifs abauen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abauen (indicative conditional)
mir géifen abauen (indicative conditional)
dir géift abauen (indicative conditional)
si géifen abauen (indicative conditional)
ech hätt agebaut (indicative conditional)
du häss agebaut (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebaut (indicative conditional)
mir hätten agebaut (indicative conditional)
dir hätt agebaut (indicative conditional)
si hätten agebaut (indicative conditional)
bau an! (indicative conditional imperative)
baut an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abaue » est utilisé.

Hues de deng Kachmaschinn selwer agebaut ? : Est-ce que tu as installé ta cuisinière toi-même ?


abeezen

hunn
agebeezt (participle past)
ech beezen an (indicative present)
du beez an (indicative present)
hien, si, hatt beezt an (indicative present)
mir beezen an (indicative present)
dir beezt an (indicative present)
si beezen an (indicative present)
ech hunn agebeezt (indicative present past multiword-construction)
du hues agebeezt (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebeezt (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebeezt (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebeezt (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebeezt (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebeezt (indicative preterite pluperfect)
du has agebeezt (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebeezt (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebeezt (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebeezt (indicative preterite pluperfect)
si haten agebeezt (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abeezen (indicative)
du wäerts abeezen (indicative)
hien, si, hatt wäert abeezen (indicative)
mir wäerten abeezen (indicative)
dir wäert abeezen (indicative)
si wäerten abeezen (indicative)
ech wäert agebeezt hunn (indicative)
du wäerts agebeezt hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebeezt hunn (indicative)
mir wäerten agebeezt hunn (indicative)
dir wäert agebeezt hunn (indicative)
si wäerten agebeezt hunn (indicative)
ech géif abeezen (indicative conditional)
du géifs abeezen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abeezen (indicative conditional)
mir géifen abeezen (indicative conditional)
dir géift abeezen (indicative conditional)
si géifen abeezen (indicative conditional)
ech hätt agebeezt (indicative conditional)
du häss agebeezt (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebeezt (indicative conditional)
mir hätten agebeezt (indicative conditional)
dir hätt agebeezt (indicative conditional)
si hätten agebeezt (indicative conditional)
beez an! (indicative conditional imperative)
beezt an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abeeze » est utilisé.

Fësch abeezen, Fleesch abeezen : faire mariner du poisson, de la viande.


abéien

De béien (« plier ») avec le préfixe verbal an-, indiquant la direction.

sinn
agebéit (participle past)
ech béien an (indicative present)
du béis an (indicative present)
hien, si, hatt béit an (indicative present)
mir béien an (indicative present)
dir béit an (indicative present)
si béien an (indicative present)
ech sinn agebéit (indicative present past multiword-construction)
du bass agebéit (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt ass agebéit (indicative present past multiword-construction)
mir sinn agebéit (indicative present past multiword-construction)
dir sidd agebéit (indicative present past multiword-construction)
si sinn agebéit (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech war agebéit (indicative preterite pluperfect)
du waars agebéit (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt war agebéit (indicative preterite pluperfect)
mir waren agebéit (indicative preterite pluperfect)
dir waart agebéit (indicative preterite pluperfect)
si waren agebéit (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abéien (indicative)
du wäerts abéien (indicative)
hien, si, hatt wäert abéien (indicative)
mir wäerten abéien (indicative)
dir wäert abéien (indicative)
si wäerten abéien (indicative)
ech wäert agebéit sinn (indicative)
du wäerts agebéit sinn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebéit sinn (indicative)
mir wäerten agebéit sinn (indicative)
dir wäert agebéit sinn (indicative)
si wäerten agebéit sinn (indicative)
ech géif abéien (indicative conditional)
du géifs abéien (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abéien (indicative conditional)
mir géifen abéien (indicative conditional)
dir géift abéien (indicative conditional)
si géifen abéien (indicative conditional)
ech wier agebéit (indicative conditional)
du wiers agebéit (indicative conditional)
hien, si, hatt wier agebéit (indicative conditional)
mir wieren agebéit (indicative conditional)
dir wiert agebéit (indicative conditional)
si wieren agebéit (indicative conditional)
béi an! (indicative conditional imperative)
béit an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abéie » est utilisé.

S’engager, tourner (changer de direction).

Bei der rouder Luucht ass de Bus no riets agebiet. : Au feu rouge, le bus a tourné à droite.


abéissen

Du verbe béissen (« expier, faire pénitence ») avec le préfixe verbal an-.

hunn
agebéisst (participle past)
ech béissen an (indicative present)
du béiss an (indicative present)
hien, si, hatt béisst an (indicative present)
mir béissen an (indicative present)
dir béisst an (indicative present)
si béissen an (indicative present)
ech hunn agebéisst (indicative present past multiword-construction)
du hues agebéisst (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebéisst (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebéisst (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebéisst (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebéisst (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebéisst (indicative preterite pluperfect)
du has agebéisst (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebéisst (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebéisst (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebéisst (indicative preterite pluperfect)
si haten agebéisst (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abéissen (indicative)
du wäerts abéissen (indicative)
hien, si, hatt wäert abéissen (indicative)
mir wäerten abéissen (indicative)
dir wäert abéissen (indicative)
si wäerten abéissen (indicative)
ech wäert agebéisst hunn (indicative)
du wäerts agebéisst hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebéisst hunn (indicative)
mir wäerten agebéisst hunn (indicative)
dir wäert agebéisst hunn (indicative)
si wäerten agebéisst hunn (indicative)
ech géif abéissen (indicative conditional)
du géifs abéissen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abéissen (indicative conditional)
mir géifen abéissen (indicative conditional)
dir géift abéissen (indicative conditional)
si géifen abéissen (indicative conditional)
ech hätt agebéisst (indicative conditional)
du häss agebéisst (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebéisst (indicative conditional)
mir hätten agebéisst (indicative conditional)
dir hätt agebéisst (indicative conditional)
si hätten agebéisst (indicative conditional)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abéisse » est utilisé.

Hien huet e groussen Deel vu sengem Charme agebéisst. : Il a perdu une grande partie de son charme.


abezéien

hunn
abezunn (participle past)
ech bezéien an (indicative present)
du bezitts an (indicative present)
hien, si, hatt bezitt an (indicative present)
mir bezéien an (indicative present)
dir bezitt an (indicative present)
si bezéien an (indicative present)
ech hunn abezunn (indicative present past multiword-construction)
du hues abezunn (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet abezunn (indicative present past multiword-construction)
mir hunn abezunn (indicative present past multiword-construction)
dir hutt abezunn (indicative present past multiword-construction)
si hunn abezunn (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat abezunn (indicative preterite pluperfect)
du has abezunn (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat abezunn (indicative preterite pluperfect)
mir haten abezunn (indicative preterite pluperfect)
dir hat abezunn (indicative preterite pluperfect)
si haten abezunn (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abezéien (indicative)
du wäerts abezéien (indicative)
hien, si, hatt wäert abezéien (indicative)
mir wäerten abezéien (indicative)
dir wäert abezéien (indicative)
si wäerten abezéien (indicative)
ech wäert abezunn hunn (indicative)
du wäerts abezunn hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abezunn hunn (indicative)
mir wäerten abezunn hunn (indicative)
dir wäert abezunn hunn (indicative)
si wäerten abezunn hunn (indicative)
ech géif abezéien (indicative conditional)
du géifs abezéien (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abezéien (indicative conditional)
mir géifen abezéien (indicative conditional)
dir géift abezéien (indicative conditional)
si géifen abezéien (indicative conditional)
ech hätt abezunn (indicative conditional)
du häss abezunn (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abezunn (indicative conditional)
mir hätten abezunn (indicative conditional)
dir hätt abezunn (indicative conditional)
si hätten abezunn (indicative conditional)
bezéi an! (indicative conditional imperative)
bezitt an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abezéie » est utilisé.

(mat abezéien an + acc.) Impliquer dans.

Well ech och eppes ze soen hat, huet hie mech an d’Diskussioune mat abezunn. : Comme j’avais aussi quelque chose à dire, il m’a impliqué dans la discussion.


abezuelen

hunn
abezuelt (participle past)
ech bezuelen an (indicative present)
du bezils an (indicative present)
hien, si, hatt bezilt an (indicative present)
mir bezuelen an (indicative present)
dir bezuelt an (indicative present)
si bezuelen an (indicative present)
ech hunn abezuelt (indicative present past multiword-construction)
du hues abezuelt (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet abezuelt (indicative present past multiword-construction)
mir hunn abezuelt (indicative present past multiword-construction)
dir hutt abezuelt (indicative present past multiword-construction)
si hunn abezuelt (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat abezuelt (indicative preterite pluperfect)
du has abezuelt (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat abezuelt (indicative preterite pluperfect)
mir haten abezuelt (indicative preterite pluperfect)
dir hat abezuelt (indicative preterite pluperfect)
si haten abezuelt (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abezuelen (indicative)
du wäerts abezuelen (indicative)
hien, si, hatt wäert abezuelen (indicative)
mir wäerten abezuelen (indicative)
dir wäert abezuelen (indicative)
si wäerten abezuelen (indicative)
ech wäert abezuelt hunn (indicative)
du wäerts abezuelt hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abezuelt hunn (indicative)
mir wäerten abezuelt hunn (indicative)
dir wäert abezuelt hunn (indicative)
si wäerten abezuelt hunn (indicative)
ech géif abezuelen (indicative conditional)
du géifs abezuelen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abezuelen (indicative conditional)
mir géifen abezuelen (indicative conditional)
dir géift abezuelen (indicative conditional)
si géifen abezuelen (indicative conditional)
ech hätt abezuelt (indicative conditional)
du häss abezuelt (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abezuelt (indicative conditional)
mir hätten abezuelt (indicative conditional)
dir hätt abezuelt (indicative conditional)
si hätten abezuelt (indicative conditional)
bezuel an! (indicative conditional imperative)
bezuelt an! (indicative conditional imperative)

D’Cotisatioune musse virun Enn Abrëll an d’Keesen abezuelt ginn. : Les cotisations doivent être versées à la Caisse avant fin avril.


abezuelen

Se bezilt all Mount an d’Pensiounskeess an. : Elle cotise tous les mois à la caisse de retraite.


abiméieren

hunn
abiméiert (participle past)
ech abiméieren (indicative present)
du abiméiers (indicative present)
hien, si, hatt abiméiert (indicative present)
mir abiméieren (indicative present)
dir abiméiert (indicative present)
si abiméieren (indicative present)
ech hunn abiméiert (indicative present past multiword-construction)
du hues abiméiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet abiméiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn abiméiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt abiméiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn abiméiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat abiméiert (indicative preterite pluperfect)
du has abiméiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat abiméiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten abiméiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat abiméiert (indicative preterite pluperfect)
si haten abiméiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abiméieren (indicative)
du wäerts abiméieren (indicative)
hien, si, hatt wäert abiméieren (indicative)
mir wäerten abiméieren (indicative)
dir wäert abiméieren (indicative)
si wäerten abiméieren (indicative)
ech wäert abiméiert hunn (indicative)
du wäerts abiméiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abiméiert hunn (indicative)
mir wäerten abiméiert hunn (indicative)
dir wäert abiméiert hunn (indicative)
si wäerten abiméiert hunn (indicative)
ech géif abiméieren (indicative conditional)
du géifs abiméieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abiméieren (indicative conditional)
mir géifen abiméieren (indicative conditional)
dir géift abiméieren (indicative conditional)
si géifen abiméieren (indicative conditional)
ech hätt abiméiert (indicative conditional)
du häss abiméiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abiméiert (indicative conditional)
mir hätten abiméiert (indicative conditional)
dir hätt abiméiert (indicative conditional)
si hätten abiméiert (indicative conditional)
abiméier! (indicative conditional imperative)
abiméiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abiméiere » est utilisé.


abiméier

Impératif singulier du verbe abiméieren.


abiméiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe abiméieren.


abiméiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe abiméieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe abiméieren.


ablennen

hunn
ageblennt (participle past)
ech blennen an (indicative present)
du blenns an (indicative present)
hien, si, hatt blennt an (indicative present)
mir blennen an (indicative present)
dir blennt an (indicative present)
si blennen an (indicative present)
ech hunn ageblennt (indicative present past multiword-construction)
du hues ageblennt (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet ageblennt (indicative present past multiword-construction)
mir hunn ageblennt (indicative present past multiword-construction)
dir hutt ageblennt (indicative present past multiword-construction)
si hunn ageblennt (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat ageblennt (indicative preterite pluperfect)
du has ageblennt (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat ageblennt (indicative preterite pluperfect)
mir haten ageblennt (indicative preterite pluperfect)
dir hat ageblennt (indicative preterite pluperfect)
si haten ageblennt (indicative preterite pluperfect)
ech wäert ablennen (indicative)
du wäerts ablennen (indicative)
hien, si, hatt wäert ablennen (indicative)
mir wäerten ablennen (indicative)
dir wäert ablennen (indicative)
si wäerten ablennen (indicative)
ech wäert ageblennt hunn (indicative)
du wäerts ageblennt hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert ageblennt hunn (indicative)
mir wäerten ageblennt hunn (indicative)
dir wäert ageblennt hunn (indicative)
si wäerten ageblennt hunn (indicative)
ech géif ablennen (indicative conditional)
du géifs ablennen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif ablennen (indicative conditional)
mir géifen ablennen (indicative conditional)
dir géift ablennen (indicative conditional)
si géifen ablennen (indicative conditional)
ech hätt ageblennt (indicative conditional)
du häss ageblennt (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt ageblennt (indicative conditional)
mir hätten ageblennt (indicative conditional)
dir hätt ageblennt (indicative conditional)
si hätten ageblennt (indicative conditional)
blenn an! (indicative conditional imperative)
blennt an! (indicative conditional imperative)

Montrer, insérer (dans une séquence de plans filmés).

D’Bild vum Vermësste gouf an den Noriichten ageblennt.


abonnéieren

hunn
abonnéiert (participle past)
ech abonnéieren (indicative present)
du abonnéiers (indicative present)
hien, si, hatt abonnéiert (indicative present)
mir abonnéieren (indicative present)
dir abonnéiert (indicative present)
si abonnéieren (indicative present)
ech hunn abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn abonnéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
du has abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten abonnéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abonnéieren (indicative)
du wäerts abonnéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert abonnéieren (indicative)
mir wäerten abonnéieren (indicative)
dir wäert abonnéieren (indicative)
si wäerten abonnéieren (indicative)
ech wäert abonnéiert hunn (indicative)
du wäerts abonnéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abonnéiert hunn (indicative)
mir wäerten abonnéiert hunn (indicative)
dir wäert abonnéiert hunn (indicative)
si wäerten abonnéiert hunn (indicative)
ech géif abonnéieren (indicative conditional)
du géifs abonnéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abonnéieren (indicative conditional)
mir géifen abonnéieren (indicative conditional)
dir géift abonnéieren (indicative conditional)
si géifen abonnéieren (indicative conditional)
ech hätt abonnéiert (indicative conditional)
du häss abonnéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abonnéiert (indicative conditional)
mir hätten abonnéiert (indicative conditional)
dir hätt abonnéiert (indicative conditional)
si hätten abonnéiert (indicative conditional)
abonnéier! (indicative conditional imperative)
abonnéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abonnéiere » est utilisé.

Mir hunn zwou Zeitungen abonnéiert. : Je me suis abonné à deux journaux.


abonnéier

Impératif singulier du verbe abonnéieren.


abonnéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe abonnéieren.


abonnéiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe abonnéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe abonnéieren.


abordéieren

hunn
abordéiert (participle past)
ech abordéieren (indicative present)
du abordéiers (indicative present)
hien, si, hatt abordéiert (indicative present)
mir abordéieren (indicative present)
dir abordéiert (indicative present)
si abordéieren (indicative present)
ech hunn abordéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues abordéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet abordéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn abordéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt abordéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn abordéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat abordéiert (indicative preterite pluperfect)
du has abordéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat abordéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten abordéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat abordéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten abordéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abordéieren (indicative)
du wäerts abordéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert abordéieren (indicative)
mir wäerten abordéieren (indicative)
dir wäert abordéieren (indicative)
si wäerten abordéieren (indicative)
ech wäert abordéiert hunn (indicative)
du wäerts abordéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert abordéiert hunn (indicative)
mir wäerten abordéiert hunn (indicative)
dir wäert abordéiert hunn (indicative)
si wäerten abordéiert hunn (indicative)
ech géif abordéieren (indicative conditional)
du géifs abordéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abordéieren (indicative conditional)
mir géifen abordéieren (indicative conditional)
dir géift abordéieren (indicative conditional)
si géifen abordéieren (indicative conditional)
ech hätt abordéiert (indicative conditional)
du häss abordéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt abordéiert (indicative conditional)
mir hätten abordéiert (indicative conditional)
dir hätt abordéiert (indicative conditional)
si hätten abordéiert (indicative conditional)
abordéier! (indicative conditional imperative)
abordéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abordéiere » est utilisé.

Ech hu mech net getraut, dee Problem ze abordéieren. : Je n’ose pas aborder ce problème.

Mir sinn an der Strooss vun engem abordéiert ginn. : Nous avons été abordés dans la rue par quelqu’un.


abordéier

Impératif singulier du verbe abordéieren.


abordéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe abordéieren.


abordéiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe abordéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe abordéieren.


abrennen

Du verbe brennen (« brûler ») avec le préfixe an-.

hunn
agebrannt (participle past)
ech brennen an (indicative present)
du brenns an (indicative present)
hien, si, hatt brennt an (indicative present)
mir brennen an (indicative present)
dir brennt an (indicative present)
si brennen an (indicative present)
ech hunn agebrannt (indicative present past multiword-construction)
du hues agebrannt (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebrannt (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebrannt (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebrannt (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebrannt (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebrannt (indicative preterite pluperfect)
du has agebrannt (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebrannt (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebrannt (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebrannt (indicative preterite pluperfect)
si haten agebrannt (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abrennen (indicative)
du wäerts abrennen (indicative)
hien, si, hatt wäert abrennen (indicative)
mir wäerten abrennen (indicative)
dir wäert abrennen (indicative)
si wäerten abrennen (indicative)
ech wäert agebrannt hunn (indicative)
du wäerts agebrannt hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebrannt hunn (indicative)
mir wäerten agebrannt hunn (indicative)
dir wäert agebrannt hunn (indicative)
si wäerten agebrannt hunn (indicative)
ech géif abrennen (indicative conditional)
du géifs abrennen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abrennen (indicative conditional)
mir géifen abrennen (indicative conditional)
dir géift abrennen (indicative conditional)
si géifen abrennen (indicative conditional)
ech hätt agebrannt (indicative conditional)
du häss agebrannt (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebrannt (indicative conditional)
mir hätten agebrannt (indicative conditional)
dir hätt agebrannt (indicative conditional)
si hätten agebrannt (indicative conditional)
brenn an! (indicative conditional imperative)
brennt an! (indicative conditional imperative)

(engem eppes abrennen) Marquer quelqu’un au fer rouge.

De Béischte gouf eng Nummer agebrannt. : Les bêtes ont été marquées d'un numéro au fer rouge.


abriechen

Du verbe briechen (« casser ») avec le préfixe verbal an-.

hunn
agebrach (participle past)
ech briechen an (indicative present)
du bréchs an (indicative present)
hien, si, hatt brécht an (indicative present)
mir briechen an (indicative present)
dir briecht an (indicative present)
si briechen an (indicative present)
ech hunn agebrach (indicative present past multiword-construction)
du hues agebrach (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebrach (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebrach (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebrach (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebrach (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebrach (indicative preterite pluperfect)
du has agebrach (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebrach (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebrach (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebrach (indicative preterite pluperfect)
si haten agebrach (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abriechen (indicative)
du wäerts abriechen (indicative)
hien, si, hatt wäert abriechen (indicative)
mir wäerten abriechen (indicative)
dir wäert abriechen (indicative)
si wäerten abriechen (indicative)
ech wäert agebrach hunn (indicative)
du wäerts agebrach hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebrach hunn (indicative)
mir wäerten agebrach hunn (indicative)
dir wäert agebrach hunn (indicative)
si wäerten agebrach hunn (indicative)
ech géif abriechen (indicative conditional)
du géifs abriechen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abriechen (indicative conditional)
mir géifen abriechen (indicative conditional)
dir géift abriechen (indicative conditional)
si géifen abriechen (indicative conditional)
ech hätt agebrach (indicative conditional)
du häss agebrach (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebrach (indicative conditional)
mir hätten agebrach (indicative conditional)
dir hätt agebrach (indicative conditional)
si hätten agebrach (indicative conditional)
briech an! (indicative conditional imperative)
briecht an! (indicative conditional imperative)

D’Pompjeeën hunn d’Dier missen abriechen, fir de Leit zu Hëllef ze kommen. : Les pompiers ont dû défoncer la porte pour venir en aide aux gens.

Säit se d’Mauer agebrach hunn, ass hire Salon vill méi grouss. : Depuis qu’ils ont démoli le mur, leur salon est beaucoup plus grand.


abriechen

sinn
agebrach (participle past)
ech briechen an (indicative present)
du bréchs an (indicative present)
hien, si, hatt brécht an (indicative present)
mir briechen an (indicative present)
dir briecht an (indicative present)
si briechen an (indicative present)
ech sinn agebrach (indicative present past multiword-construction)
du bass agebrach (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt ass agebrach (indicative present past multiword-construction)
mir sinn agebrach (indicative present past multiword-construction)
dir sidd agebrach (indicative present past multiword-construction)
si sinn agebrach (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech war agebrach (indicative preterite pluperfect)
du waars agebrach (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt war agebrach (indicative preterite pluperfect)
mir waren agebrach (indicative preterite pluperfect)
dir waart agebrach (indicative preterite pluperfect)
si waren agebrach (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abriechen (indicative)
du wäerts abriechen (indicative)
hien, si, hatt wäert abriechen (indicative)
mir wäerten abriechen (indicative)
dir wäert abriechen (indicative)
si wäerten abriechen (indicative)
ech wäert agebrach sinn (indicative)
du wäerts agebrach sinn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebrach sinn (indicative)
mir wäerten agebrach sinn (indicative)
dir wäert agebrach sinn (indicative)
si wäerten agebrach sinn (indicative)
ech géif abriechen (indicative conditional)
du géifs abriechen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abriechen (indicative conditional)
mir géifen abriechen (indicative conditional)
dir géift abriechen (indicative conditional)
si géifen abriechen (indicative conditional)
ech wier agebrach (indicative conditional)
du wiers agebrach (indicative conditional)
hien, si, hatt wier agebrach (indicative conditional)
mir wieren agebrach (indicative conditional)
dir wiert agebrach (indicative conditional)
si wieren agebrach (indicative conditional)
briech an! (indicative conditional imperative)
briecht an! (indicative conditional imperative)

Den Déif ass dës Nuecht an zwee Haiser agebrach. : Le voleur s’est introduit cette nuit dans deux maisons.

Den Daach ass ënnerem Gewiicht vum Schnéi agebrach. : Le toit a croulé sous le poids de la neige.


absolvéieren

hunn
absolvéiert (participle past)
ech absolvéieren (indicative present)
du absolvéiers (indicative present)
hien, si, hatt absolvéiert (indicative present)
mir absolvéieren (indicative present)
dir absolvéiert (indicative present)
si absolvéieren (indicative present)
ech hunn absolvéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues absolvéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet absolvéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn absolvéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt absolvéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn absolvéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat absolvéiert (indicative preterite pluperfect)
du has absolvéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat absolvéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten absolvéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat absolvéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten absolvéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert absolvéieren (indicative)
du wäerts absolvéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert absolvéieren (indicative)
mir wäerten absolvéieren (indicative)
dir wäert absolvéieren (indicative)
si wäerten absolvéieren (indicative)
ech wäert absolvéiert hunn (indicative)
du wäerts absolvéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert absolvéiert hunn (indicative)
mir wäerten absolvéiert hunn (indicative)
dir wäert absolvéiert hunn (indicative)
si wäerten absolvéiert hunn (indicative)
ech géif absolvéieren (indicative conditional)
du géifs absolvéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif absolvéieren (indicative conditional)
mir géifen absolvéieren (indicative conditional)
dir géift absolvéieren (indicative conditional)
si géifen absolvéieren (indicative conditional)
ech hätt absolvéiert (indicative conditional)
du häss absolvéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt absolvéiert (indicative conditional)
mir hätten absolvéiert (indicative conditional)
dir hätt absolvéiert (indicative conditional)
si hätten absolvéiert (indicative conditional)
absolvéier! (indicative conditional imperative)
absolvéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « absolvéiere » est utilisé.

Accomplir (ses études), suivre (des cours), faire (des études).

Mäin Dokter huet säin Universitéitsstudium zu Bréissel absolvéiert. : Mon médecin a fait ses études à l’université de Bruxelles.


absolvéier

Impératif singulier du verbe absolvéieren.


absolvéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe absolvéieren.


absolvéiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe absolvéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe absolvéieren.

Impératif pluriel du verbe absolvéieren.


absorbéieren

hunn
absorbéiert (participle past)
ech absorbéieren (indicative present)
du absorbéiers (indicative present)
hien, si, hatt absorbéiert (indicative present)
mir absorbéieren (indicative present)
dir absorbéiert (indicative present)
si absorbéieren (indicative present)
ech hunn absorbéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues absorbéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet absorbéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn absorbéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt absorbéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn absorbéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat absorbéiert (indicative preterite pluperfect)
du has absorbéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat absorbéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten absorbéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat absorbéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten absorbéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert absorbéieren (indicative)
du wäerts absorbéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert absorbéieren (indicative)
mir wäerten absorbéieren (indicative)
dir wäert absorbéieren (indicative)
si wäerten absorbéieren (indicative)
ech wäert absorbéiert hunn (indicative)
du wäerts absorbéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert absorbéiert hunn (indicative)
mir wäerten absorbéiert hunn (indicative)
dir wäert absorbéiert hunn (indicative)
si wäerten absorbéiert hunn (indicative)
ech géif absorbéieren (indicative conditional)
du géifs absorbéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif absorbéieren (indicative conditional)
mir géifen absorbéieren (indicative conditional)
dir géift absorbéieren (indicative conditional)
si géifen absorbéieren (indicative conditional)
ech hätt absorbéiert (indicative conditional)
du häss absorbéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt absorbéiert (indicative conditional)
mir hätten absorbéiert (indicative conditional)
dir hätt absorbéiert (indicative conditional)
si hätten absorbéiert (indicative conditional)
absorbéier! (indicative conditional imperative)
absorbéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « absorbéiere » est utilisé.

De Schwamp kann en hallwe Liter Waasser absorbéieren. : L’éponge peut absorber un demi-litre d’eau.

(Sens figuré)'e Retard absorbéieren : rattraper le retard.

(Sens figuré)'d’Entreprise gouf absorbéiert : l’entreprise a été absorbée (achetée).


absorbéier

Impératif singulier du verbe absorbéieren.


absorbéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe absorbéieren.


absorbéiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe absorbéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe absorbéieren.

Pluriel de l’impératif du verbe absorbéieren.


abuddelen

Du verbe buddelen (« creuser, fouiller ») avec le préfixe verbal an-.

hunn
agebuddelt (participle past)
ech buddelen an (indicative present)
du buddels an (indicative present)
hien, si, hatt buddelt an (indicative present)
mir buddelen an (indicative present)
dir buddelt an (indicative present)
si buddelen an (indicative present)
ech hunn agebuddelt (indicative present past multiword-construction)
du hues agebuddelt (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agebuddelt (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agebuddelt (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agebuddelt (indicative present past multiword-construction)
si hunn agebuddelt (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agebuddelt (indicative preterite pluperfect)
du has agebuddelt (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agebuddelt (indicative preterite pluperfect)
mir haten agebuddelt (indicative preterite pluperfect)
dir hat agebuddelt (indicative preterite pluperfect)
si haten agebuddelt (indicative preterite pluperfect)
ech wäert abuddelen (indicative)
du wäerts abuddelen (indicative)
hien, si, hatt wäert abuddelen (indicative)
mir wäerten abuddelen (indicative)
dir wäert abuddelen (indicative)
si wäerten abuddelen (indicative)
ech wäert agebuddelt hunn (indicative)
du wäerts agebuddelt hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agebuddelt hunn (indicative)
mir wäerten agebuddelt hunn (indicative)
dir wäert agebuddelt hunn (indicative)
si wäerten agebuddelt hunn (indicative)
ech géif abuddelen (indicative conditional)
du géifs abuddelen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif abuddelen (indicative conditional)
mir géifen abuddelen (indicative conditional)
dir géift abuddelen (indicative conditional)
si géifen abuddelen (indicative conditional)
ech hätt agebuddelt (indicative conditional)
du häss agebuddelt (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agebuddelt (indicative conditional)
mir hätten agebuddelt (indicative conditional)
dir hätt agebuddelt (indicative conditional)
si hätten agebuddelt (indicative conditional)
buddel an! (indicative conditional imperative)
buddelt an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « abuddele » est utilisé.

Ären Hond huet seng Schank schonn nees an eisem Gaart agebuddelt. : Votre chien a encore une fois enterré son os dans notre jardin.


acceleréieren

hunn
acceleréiert (participle past)
ech acceleréieren (indicative present)
du acceleréiers (indicative present)
hien, si, hatt acceleréiert (indicative present)
mir acceleréieren (indicative present)
dir acceleréiert (indicative present)
si acceleréieren (indicative present)
ech hunn acceleréiert (indicative present past multiword-construction)
du hues acceleréiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet acceleréiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn acceleréiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt acceleréiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn acceleréiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat acceleréiert (indicative preterite pluperfect)
du has acceleréiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat acceleréiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten acceleréiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat acceleréiert (indicative preterite pluperfect)
si haten acceleréiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert acceleréieren (indicative)
du wäerts acceleréieren (indicative)
hien, si, hatt wäert acceleréieren (indicative)
mir wäerten acceleréieren (indicative)
dir wäert acceleréieren (indicative)
si wäerten acceleréieren (indicative)
ech wäert acceleréiert hunn (indicative)
du wäerts acceleréiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert acceleréiert hunn (indicative)
mir wäerten acceleréiert hunn (indicative)
dir wäert acceleréiert hunn (indicative)
si wäerten acceleréiert hunn (indicative)
ech géif acceleréieren (indicative conditional)
du géifs acceleréieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif acceleréieren (indicative conditional)
mir géifen acceleréieren (indicative conditional)
dir géift acceleréieren (indicative conditional)
si géifen acceleréieren (indicative conditional)
ech hätt acceleréiert (indicative conditional)
du häss acceleréiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt acceleréiert (indicative conditional)
mir hätten acceleréiert (indicative conditional)
dir hätt acceleréiert (indicative conditional)
si hätten acceleréiert (indicative conditional)
acceleréier! (indicative conditional imperative)
acceleréiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « acceleréiere » est utilisé.

De Chauffer acceleréiert, fir de Camion ze iwwerhuelen. : Le chauffeur accélère pour doubler le camion.


acceleréier

Impératif singulier du verbe acceleréieren.


acceleréiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe acceleréieren.


acceleréiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe acceleréieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe acceleréieren.

Pluriel de l’impératif du verbe acceleréieren.


accentuéieren

hunn
accentuéiert (participle past)
ech accentuéieren (indicative present)
du accentuéiers (indicative present)
hien, si, hatt accentuéiert (indicative present)
mir accentuéieren (indicative present)
dir accentuéiert (indicative present)
si accentuéieren (indicative present)
ech hunn accentuéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues accentuéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet accentuéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn accentuéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt accentuéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn accentuéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat accentuéiert (indicative preterite pluperfect)
du has accentuéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat accentuéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten accentuéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat accentuéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten accentuéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert accentuéieren (indicative)
du wäerts accentuéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert accentuéieren (indicative)
mir wäerten accentuéieren (indicative)
dir wäert accentuéieren (indicative)
si wäerten accentuéieren (indicative)
ech wäert accentuéiert hunn (indicative)
du wäerts accentuéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert accentuéiert hunn (indicative)
mir wäerten accentuéiert hunn (indicative)
dir wäert accentuéiert hunn (indicative)
si wäerten accentuéiert hunn (indicative)
ech géif accentuéieren (indicative conditional)
du géifs accentuéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif accentuéieren (indicative conditional)
mir géifen accentuéieren (indicative conditional)
dir géift accentuéieren (indicative conditional)
si géifen accentuéieren (indicative conditional)
ech hätt accentuéiert (indicative conditional)
du häss accentuéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt accentuéiert (indicative conditional)
mir hätten accentuéiert (indicative conditional)
dir hätt accentuéiert (indicative conditional)
si hätten accentuéiert (indicative conditional)
accentuéier! (indicative conditional imperative)
accentuéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « accentuéiere » est utilisé.

Du muss d’Silbe méi däitlech accentuéieren, fir datt een d’Wuert versteet. : Tu dois accentuer la syllabe plus distinctement pour qu’on comprenne bien le mot.


sech accentuéieren

hunn
accentuéiert (participle past)
ech accentuéieren mech (indicative present)
du accentuéiers dech (indicative present)
hien, si, hatt accentuéiert sech (indicative present)
mir accentuéieren eis (indicative present)
dir accentuéiert iech (indicative present)
si accentuéieren sech (indicative present)
ech hu mech accentuéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues dech accentuéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet sech accentuéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn eis accentuéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt iech accentuéiert (indicative present past multiword-construction)
si hu sech accentuéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat mech accentuéiert (indicative preterite pluperfect)
du has dech accentuéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat sech accentuéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten eis accentuéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat iech accentuéiert (indicative preterite pluperfect)
si hate sech accentuéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert sech accentuéieren (indicative)
du wäerts sech accentuéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert sech accentuéieren (indicative)
mir wäerten sech accentuéieren (indicative)
dir wäert sech accentuéieren (indicative)
si wäerten sech accentuéieren (indicative)
ech wäert accentuéiert hunn (indicative)
du wäerts accentuéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert accentuéiert hunn (indicative)
mir wäerten accentuéiert hunn (indicative)
dir wäert accentuéiert hunn (indicative)
si wäerten accentuéiert hunn (indicative)
ech géif mech accentuéieren (indicative conditional)
du géifs dech accentuéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif sech accentuéieren (indicative conditional)
mir géifen eis accentuéieren (indicative conditional)
dir géift iech accentuéieren (indicative conditional)
si géifen sech accentuéieren (indicative conditional)
ech hätt mech accentuéiert (indicative conditional)
du häss dech accentuéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt sech accentuéiert (indicative conditional)
mir hätten eis accentuéiert (indicative conditional)
dir hätt iech accentuéiert (indicative conditional)
si hätte sech accentuéiert (indicative conditional)
accentuéier dech! (indicative conditional imperative)
accentuéiert iech! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « sech accentuéiere » est utilisé.

De Problem huet sech an de leschte Joren accentuéiert an ass haut e politescht Thema. : Le problème s’est accentué ces dernières années et a pris aujourd’hui un caractère politique.


accentuéier

Impératif singulier du verbe accentuéieren.


accentuéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe accentuéieren.


accentuéiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe accentuéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe accentuéieren.

Pluriel de l’impératif du verbe accentuéieren.


acceptéieren

hunn
acceptéiert (participle past)
ech acceptéieren (indicative present)
du acceptéiers (indicative present)
hien, si, hatt acceptéiert (indicative present)
mir acceptéieren (indicative present)
dir acceptéiert (indicative present)
si acceptéieren (indicative present)
ech hunn acceptéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues acceptéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet acceptéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn acceptéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt acceptéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn acceptéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat acceptéiert (indicative preterite pluperfect)
du has acceptéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat acceptéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten acceptéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat acceptéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten acceptéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert acceptéieren (indicative)
du wäerts acceptéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert acceptéieren (indicative)
mir wäerten acceptéieren (indicative)
dir wäert acceptéieren (indicative)
si wäerten acceptéieren (indicative)
ech wäert acceptéiert hunn (indicative)
du wäerts acceptéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert acceptéiert hunn (indicative)
mir wäerten acceptéiert hunn (indicative)
dir wäert acceptéiert hunn (indicative)
si wäerten acceptéiert hunn (indicative)
ech géif acceptéieren (indicative conditional)
du géifs acceptéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif acceptéieren (indicative conditional)
mir géifen acceptéieren (indicative conditional)
dir géift acceptéieren (indicative conditional)
si géifen acceptéieren (indicative conditional)
ech hätt acceptéiert (indicative conditional)
du häss acceptéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt acceptéiert (indicative conditional)
mir hätten acceptéiert (indicative conditional)
dir hätt acceptéiert (indicative conditional)
si hätten acceptéiert (indicative conditional)
acceptéier! (indicative conditional imperative)
acceptéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « acceptéiere » est utilisé.

Jiddwereen huet déi gutt Propositioun acepptéiert. : Tout le monde a accepté ta proposition.

De Kompromëss gouf vun alle Betraffenen acceptéiert. : Le compromis a été accepté par tous les participants.

Hie gouf direkt vun der ganzer Famill acceptéiert. : Il a été accepté directement par toute la famille.

Hien acceptéiert absolut keng Kritik. : Il n’accepte absolument aucune critique.


acceptéier

Impératif singulier du verbe acceptéieren.


acceptéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe acceptéieren.


acceptéiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe acceptéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe acceptéieren.

Pluriel de l’impératif du verbe acceptéieren.


accidentéieren

hunn
accidentéiert (participle past)
ech accidentéieren (indicative present)
du accidentéiers (indicative present)
hien, si, hatt accidentéiert (indicative present)
mir accidentéieren (indicative present)
dir accidentéiert (indicative present)
si accidentéieren (indicative present)
ech hunn accidentéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues accidentéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet accidentéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn accidentéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt accidentéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn accidentéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat accidentéiert (indicative preterite pluperfect)
du has accidentéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat accidentéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten accidentéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat accidentéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten accidentéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert accidentéieren (indicative)
du wäerts accidentéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert accidentéieren (indicative)
mir wäerten accidentéieren (indicative)
dir wäert accidentéieren (indicative)
si wäerten accidentéieren (indicative)
ech wäert accidentéiert hunn (indicative)
du wäerts accidentéiert hunn (indicative)
mir wäerten accidentéiert hunn (indicative)
dir wäert accidentéiert hunn (indicative)
si wäerten accidentéiert hunn (indicative)
ech géif accidentéieren (indicative conditional)
du géifs accidentéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif accidentéieren (indicative conditional)
mir géifen accidentéieren (indicative conditional)
dir géift accidentéieren (indicative conditional)
si géifen accidentéieren (indicative conditional)
ech hätt accidentéiert (indicative conditional)
du häss accidentéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt accidentéiert (indicative conditional)
mir hätten accidentéiert (indicative conditional)
dir hätt accidentéiert (indicative conditional)
si hätten accidentéiert (indicative conditional)
accidentéier! (indicative conditional imperative)
accidentéiert! (indicative conditional imperative)


accidentéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe accidentéieren.


accidentéier

Impératif singulier du verbe accidentéieren.


accidentéiert

Participe passé du verbe accidentéieren.

Troisième personne du singulier du présent du verbe accidentéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe accidentéieren.

Pluriel de l’impératif du verbe accidentéieren.