accordéieren

hunn
accordéiert (participle past)
ech accordéieren (indicative present)
du accordéiers (indicative present)
hien, si, hatt accordéiert (indicative present)
mir accordéieren (indicative present)
dir accordéiert (indicative present)
si accordéieren (indicative present)
ech hunn accordéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues accordéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet accordéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn accordéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt accordéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn accordéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat accordéiert (indicative preterite pluperfect)
du has accordéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat accordéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten accordéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat accordéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten accordéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert accordéieren (indicative)
du wäerts accordéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert accordéieren (indicative)
mir wäerten accordéieren (indicative)
dir wäert accordéieren (indicative)
si wäerten accordéieren (indicative)
ech wäert accordéiert hunn (indicative)
du wäerts accordéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert accordéiert hunn (indicative)
mir wäerten accordéiert hunn (indicative)
dir wäert accordéiert hunn (indicative)
si wäerten accordéiert hunn (indicative)
ech géif accordéieren (indicative conditional)
du géifs accordéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif accordéieren (indicative conditional)
mir géifen accordéieren (indicative conditional)
dir géift accordéieren (indicative conditional)
si géifen accordéieren (indicative conditional)
ech hätt accordéiert (indicative conditional)
du häss accordéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt accordéiert (indicative conditional)
mir hätten accordéiert (indicative conditional)
dir hätt accordéiert (indicative conditional)
si hätten accordéiert (indicative conditional)
accordéier! (indicative conditional imperative)
accordéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « accordéiere » est utilisé.

D’Bank huet hinnen e Prêt accordéiert. : La banque leur a accordé un prêt.


accordéier

Impératif singulier du verbe accordéieren.


accordéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe accordéieren.


accordéiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe accordéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe accordéieren.

Impératif pluriel du verbe accordéieren.


accouchéieren

hunn
accouchéiert (participle past)
ech accouchéieren (indicative present)
du accouchéiers (indicative present)
hien, si, hatt accouchéiert (indicative present)
mir accouchéieren (indicative present)
dir accouchéiert (indicative present)
si accouchéieren (indicative present)
ech hunn accouchéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues accouchéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet accouchéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn accouchéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt accouchéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn accouchéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat accouchéiert (indicative preterite pluperfect)
du has accouchéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat accouchéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten accouchéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat accouchéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten accouchéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert accouchéieren (indicative)
du wäerts accouchéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert accouchéieren (indicative)
mir wäerten accouchéieren (indicative)
dir wäert accouchéieren (indicative)
si wäerten accouchéieren (indicative)
ech wäert accouchéiert hunn (indicative)
du wäerts accouchéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert accouchéiert hunn (indicative)
mir wäerten accouchéiert hunn (indicative)
dir wäert accouchéiert hunn (indicative)
si wäerten accouchéiert hunn (indicative)
ech géif accouchéieren (indicative conditional)
du géifs accouchéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif accouchéieren (indicative conditional)
mir géifen accouchéieren (indicative conditional)
dir géift accouchéieren (indicative conditional)
si géifen accouchéieren (indicative conditional)
ech hätt accouchéiert (indicative conditional)
du häss accouchéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt accouchéiert (indicative conditional)
mir hätten accouchéiert (indicative conditional)
dir hätt accouchéiert (indicative conditional)
si hätten accouchéiert (indicative conditional)
accouchéier! (indicative conditional imperative)
accouchéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « accouchéiere » est utilisé.

Et ass drop an drun, datt eis Duechter accouchéiert. : Notre fille est sur le point d’accoucher.


accouchéier

Impératif singulier du verbe accouchéieren.


accouchéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe accouchéieren.


accouchéiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe accouchéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe accouchéieren.

Pluriel de l’impératif du verbe accouchéieren.


accreditéieren

hunn
accreditéiert (participle past)
ech accreditéieren (indicative present)
du accreditéiers (indicative present)
hien, si, hatt accreditéiert (indicative present)
mir accreditéieren (indicative present)
dir accreditéiert (indicative present)
si accreditéieren (indicative present)
ech hunn accreditéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues accreditéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet accreditéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn accreditéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt accreditéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn accreditéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat accreditéiert (indicative preterite pluperfect)
du has accreditéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat accreditéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten accreditéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat accreditéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten accreditéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert accreditéieren (indicative)
du wäerts accreditéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert accreditéieren (indicative)
mir wäerten accreditéieren (indicative)
dir wäert accreditéieren (indicative)
si wäerten accreditéieren (indicative)
ech wäert accreditéiert hunn (indicative)
du wäerts accreditéiert hunn (indicative)
mir wäerten accreditéiert hunn (indicative)
dir wäert accreditéiert hunn (indicative)
si wäerten accreditéiert hunn (indicative)
ech géif accreditéieren (indicative conditional)
du géifs accreditéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif accreditéieren (indicative conditional)
mir géifen accreditéieren (indicative conditional)
dir géift accreditéieren (indicative conditional)
si géifen accreditéieren (indicative conditional)
ech hätt accreditéiert (indicative conditional)
du häss accreditéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt accreditéiert (indicative conditional)
mir hätten accreditéiert (indicative conditional)
dir hätt accreditéiert (indicative conditional)
si hätten accreditéiert (indicative conditional)
accreditéier! (indicative conditional imperative)
accreditéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « accreditéiere » est utilisé.

De Journalist ass accreditéiert ginn, fir un der Pressëkonferenz deelzuhuelen. : Le journaliste a été autorisé à participer à la conférence de presse.


accreditéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe accreditéieren.


accreditéier

Impératif singulier du verbe accreditéieren.


accreditéiert

Participe passé du verbe accreditéieren.

Troisième personne du singulier du présent du verbe accreditéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe accreditéieren.

Pluriel de l’impératif du verbe accreditéieren.


accumuléieren

hunn
accumuléiert (participle past)
ech accumuléieren (indicative present)
du accumuléiers (indicative present)
hien, si, hatt accumuléiert (indicative present)
mir accumuléieren (indicative present)
dir accumuléiert (indicative present)
si accumuléieren (indicative present)
ech hunn accumuléiert (indicative present past multiword-construction)
du hues accumuléiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet accumuléiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn accumuléiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt accumuléiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn accumuléiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat accumuléiert (indicative preterite pluperfect)
du has accumuléiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat accumuléiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten accumuléiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat accumuléiert (indicative preterite pluperfect)
si haten accumuléiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert accumuléieren (indicative)
du wäerts accumuléieren (indicative)
hien, si, hatt wäert accumuléieren (indicative)
mir wäerten accumuléieren (indicative)
dir wäert accumuléieren (indicative)
si wäerten accumuléieren (indicative)
ech wäert accumuléiert hunn (indicative)
du wäerts accumuléiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert accumuléiert hunn (indicative)
mir wäerten accumuléiert hunn (indicative)
dir wäert accumuléiert hunn (indicative)
si wäerten accumuléiert hunn (indicative)
ech géif accumuléieren (indicative conditional)
du géifs accumuléieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif accumuléieren (indicative conditional)
mir géifen accumuléieren (indicative conditional)
dir géift accumuléieren (indicative conditional)
si géifen accumuléieren (indicative conditional)
ech hätt accumuléiert (indicative conditional)
du häss accumuléiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt accumuléiert (indicative conditional)
mir hätten accumuléiert (indicative conditional)
dir hätt accumuléiert (indicative conditional)
si hätten accumuléiert (indicative conditional)
accumuléier! (indicative conditional imperative)
accumuléiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « accumuléiere » est utilisé.

Den Entrepener huet e Retard vun zwéi Méint accumuléiert. : L'entrepreneur a accumulé deux mois de retard.


accumuléier

Impératif singulier du verbe accumuléieren.


accumuléiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe accumuléieren.


accumuléiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe accumuléieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe accumuléieren.

Pluriel de l’impératif du verbe accumuléieren.


accuséieren

hunn
accuséiert (participle past)
ech accuséieren (indicative present)
du accuséiers (indicative present)
hien, si, hatt accuséiert (indicative present)
mir accuséieren (indicative present)
dir accuséiert (indicative present)
si accuséieren (indicative present)
ech hunn accuséiert (indicative present past multiword-construction)
du hues accuséiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet accuséiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn accuséiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt accuséiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn accuséiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat accuséiert (indicative preterite pluperfect)
du has accuséiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat accuséiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten accuséiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat accuséiert (indicative preterite pluperfect)
si haten accuséiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert accuséieren (indicative)
du wäerts accuséieren (indicative)
hien, si, hatt wäert accuséieren (indicative)
mir wäerten accuséieren (indicative)
dir wäert accuséieren (indicative)
si wäerten accuséieren (indicative)
ech wäert accuséiert hunn (indicative)
du wäerts accuséiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert accuséiert hunn (indicative)
mir wäerten accuséiert hunn (indicative)
dir wäert accuséiert hunn (indicative)
si wäerten accuséiert hunn (indicative)
ech géif accuséieren (indicative conditional)
du géifs accuséieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif accuséieren (indicative conditional)
mir géifen accuséieren (indicative conditional)
dir géift accuséieren (indicative conditional)
si géifen accuséieren (indicative conditional)
ech hätt accuséiert (indicative conditional)
du häss accuséiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt accuséiert (indicative conditional)
mir hätten accuséiert (indicative conditional)
dir hätt accuséiert (indicative conditional)
si hätten accuséiert (indicative conditional)
accuséier! (indicative conditional imperative)
accuséiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « accuséiere » est utilisé.


accuséier

Impératif singulier du verbe accuséieren.


accuséiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe accuséieren.


accuséiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe accuséieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe accuséieren.

Pluriel de l’impératif du verbe accuséieren.


acquittéieren

hunn
acquittéiert (participle past)
ech acquittéieren (indicative present)
du acquittéiers (indicative present)
hien, si, hatt acquittéiert (indicative present)
mir acquittéieren (indicative present)
dir acquittéiert (indicative present)
si acquittéieren (indicative present)
ech hunn acquittéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues acquittéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet acquittéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn acquittéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt acquittéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn acquittéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat acquittéiert (indicative preterite pluperfect)
du has acquittéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat acquittéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten acquittéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat acquittéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten acquittéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert acquittéieren (indicative)
du wäerts acquittéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert acquittéieren (indicative)
mir wäerten acquittéieren (indicative)
dir wäert acquittéieren (indicative)
si wäerten acquittéieren (indicative)
ech wäert acquittéiert hunn (indicative)
du wäerts acquittéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert acquittéiert hunn (indicative)
mir wäerten acquittéiert hunn (indicative)
dir wäert acquittéiert hunn (indicative)
si wäerten acquittéiert hunn (indicative)
ech géif acquittéieren (indicative conditional)
du géifs acquittéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif acquittéieren (indicative conditional)
mir géifen acquittéieren (indicative conditional)
dir géift acquittéieren (indicative conditional)
si géifen acquittéieren (indicative conditional)
ech hätt acquittéiert (indicative conditional)
du häss acquittéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt acquittéiert (indicative conditional)
mir hätten acquittéiert (indicative conditional)
dir hätt acquittéiert (indicative conditional)
si hätten acquittéiert (indicative conditional)
acquittéier! (indicative conditional imperative)
acquittéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « acquittéiere » est utilisé.

Kënnt Dir mer d’Rechnung acquittéieren? : Peux-tu t’acquitter de la note ?

Wéinst Manktem u Beweiser ass de Beschëllegten acquittéiert ginn. : À cause du manque de preuves, l’accusé a été acquitté.


acquittéier

Impératif singulier du verbe acquittéieren.


acquittéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe acquittéieren.


acquittéiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe acquittéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe acquittéieren.

Pluriel de l’impératif du verbe acquittéieren.


acrèmen

Emprunt du mot français crème avec le préfixe verbal an- indiquant le fait de mettre sur un support.

hunn
agecrèmt (participle past)
ech crèmen an (indicative present)
du crèms an (indicative present)
hien, si, hatt crèmt an (indicative present)
mir crèmen an (indicative present)
dir crèmt an (indicative present)
si crèmen an (indicative present)
ech hunn agecrèmt (indicative present past multiword-construction)
du hues agecrèmt (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet agecrèmt (indicative present past multiword-construction)
mir hunn agecrèmt (indicative present past multiword-construction)
dir hutt agecrèmt (indicative present past multiword-construction)
si hunn agecrèmt (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat agecrèmt (indicative preterite pluperfect)
du has agecrèmt (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat agecrèmt (indicative preterite pluperfect)
mir haten agecrèmt (indicative preterite pluperfect)
dir hat agecrèmt (indicative preterite pluperfect)
si haten agecrèmt (indicative preterite pluperfect)
ech wäert acrèmen (indicative)
du wäerts acrèmen (indicative)
hien, si, hatt wäert acrèmen (indicative)
mir wäerten acrèmen (indicative)
dir wäert acrèmen (indicative)
si wäerten acrèmen (indicative)
ech wäert agecrèmt hunn (indicative)
du wäerts agecrèmt hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert agecrèmt hunn (indicative)
mir wäerten agecrèmt hunn (indicative)
dir wäert agecrèmt hunn (indicative)
si wäerten agecrèmt hunn (indicative)
ech géif acrèmen (indicative conditional)
du géifs acrèmen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif acrèmen (indicative conditional)
mir géifen acrèmen (indicative conditional)
dir géift acrèmen (indicative conditional)
si géifen acrèmen (indicative conditional)
ech hätt agecrèmt (indicative conditional)
du häss agecrèmt (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt agecrèmt (indicative conditional)
mir hätten agecrèmt (indicative conditional)
dir hätt agecrèmt (indicative conditional)
si hätten agecrèmt (indicative conditional)
crèm an! (indicative conditional imperative)
crèmt an! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « acrème » est utilisé.

D’Mamm crèmt d’Kanner an, éier se an d’Sonn ginn. : La maman met de la crème aux enfants avant qu’ils soient au soleil.


adaptéieren

hunn
adaptéiert (participle past)
ech adaptéieren (indicative present)
du adaptéiers (indicative present)
hien, si, hatt adaptéiert (indicative present)
mir adaptéieren (indicative present)
dir adaptéiert (indicative present)
si adaptéieren (indicative present)
ech hunn adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
du has adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert adaptéieren (indicative)
du wäerts adaptéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert adaptéieren (indicative)
mir wäerten adaptéieren (indicative)
dir wäert adaptéieren (indicative)
si wäerten adaptéieren (indicative)
ech wäert adaptéiert hunn (indicative)
du wäerts adaptéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert adaptéiert hunn (indicative)
mir wäerten adaptéiert hunn (indicative)
dir wäert adaptéiert hunn (indicative)
si wäerten adaptéiert hunn (indicative)
ech géif adaptéieren (indicative conditional)
du géifs adaptéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif adaptéieren (indicative conditional)
mir géifen adaptéieren (indicative conditional)
dir géift adaptéieren (indicative conditional)
si géifen adaptéieren (indicative conditional)
ech hätt adaptéiert (indicative conditional)
du häss adaptéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt adaptéiert (indicative conditional)
mir hätten adaptéiert (indicative conditional)
dir hätt adaptéiert (indicative conditional)
si hätten adaptéiert (indicative conditional)
adaptéier! (indicative conditional imperative)
adaptéiert! (indicative conditional imperative)

Mir wëllen eis Infrastrukturen un déi nei Technologien adaptéieren.

Nous voulons adapter nos infrastructures aux nouvelles technologies.

Adapter (une pièce de théâtre, une musique...).

Wien huet dat Theaterstéck adaptéiert ?

Quand la pièce de théâtre sera-t-elle adaptée ?


adaptéieren

hunn
adaptéiert (participle past)
ech adaptéieren mech (indicative present)
du adaptéiers dech (indicative present)
hien, si, hatt adaptéiert sech (indicative present)
mir adaptéieren eis (indicative present)
dir adaptéiert iech (indicative present)
si adaptéieren sech (indicative present)
ech hu mech adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues dech adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet sech adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn eis adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt iech adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
si hu sech adaptéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat mech adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
du has dech adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat sech adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten eis adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat iech adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
si hate sech adaptéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert adaptéieren (indicative)
du wäerts adaptéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert adaptéieren (indicative)
mir wäerten adaptéieren (indicative)
dir wäert adaptéieren (indicative)
si wäerten adaptéieren (indicative)
ech wäert adaptéiert hunn (indicative)
du wäerts adaptéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert adaptéiert hunn (indicative)
mir wäerten adaptéiert hunn (indicative)
dir wäert adaptéiert hunn (indicative)
si wäerten adaptéiert hunn (indicative)
ech géif mech adaptéieren (indicative conditional)
du géifs dech adaptéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif sech adaptéieren (indicative conditional)
mir géifen eis adaptéieren (indicative conditional)
dir géift iech adaptéieren (indicative conditional)
si géifen sech adaptéieren (indicative conditional)
ech hätt mech adaptéiert (indicative conditional)
du häss dech adaptéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt sech adaptéiert (indicative conditional)
mir hätten eis adaptéiert (indicative conditional)
dir hätt iech adaptéiert (indicative conditional)
si hätte sech adaptéiert (indicative conditional)
adaptéier dech! (indicative conditional imperative)
adaptéiert iech! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « adaptéiere » est utilisé.

Mir mussen eis un déi nei Situatioun adaptéieren. : Nous devons nous adapter à la nouvelle situation.


adaptéier

Impératif singulier du verbe adaptéieren.


adaptéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe adaptéieren.


adaptéiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe adaptéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe adaptéieren.

Pluriel de l’impératif du verbe adaptéieren.


addéieren

hunn
addéiert (participle past)
ech addéieren (indicative present)
du addéiers (indicative present)
hien, si, hatt addéiert (indicative present)
mir addéieren (indicative present)
dir addéiert (indicative present)
si addéieren (indicative present)
ech hunn addéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues addéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet addéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn addéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt addéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn addéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat addéiert (indicative preterite pluperfect)
du has addéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat addéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten addéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat addéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten addéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert addéieren (indicative)
du wäerts addéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert addéieren (indicative)
mir wäerten addéieren (indicative)
dir wäert addéieren (indicative)
si wäerten addéieren (indicative)
ech wäert addéiert hunn (indicative)
du wäerts addéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert addéiert hunn (indicative)
mir wäerten addéiert hunn (indicative)
dir wäert addéiert hunn (indicative)
si wäerten addéiert hunn (indicative)
ech géif addéieren (indicative conditional)
du géifs addéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif addéieren (indicative conditional)
mir géifen addéieren (indicative conditional)
dir géift addéieren (indicative conditional)
si géifen addéieren (indicative conditional)
ech hätt addéiert (indicative conditional)
du häss addéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt addéiert (indicative conditional)
mir hätten addéiert (indicative conditional)
dir hätt addéiert (indicative conditional)
si hätten addéiert (indicative conditional)
addéier! (indicative conditional imperative)
addéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « addéiere » est utilisé.


addéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe addéieren.


addéiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe addéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe addéieren.

Pluriel de l’impératif du verbe addéieren.


administréieren

hunn
administréiert (participle past)
ech administréieren (indicative present)
du administréiers (indicative present)
hien, si, hatt administréiert (indicative present)
mir administréieren (indicative present)
dir administréiert (indicative present)
si administréieren (indicative present)
ech hunn administréiert (indicative present past multiword-construction)
du hues administréiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet administréiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn administréiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt administréiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn administréiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat administréiert (indicative preterite pluperfect)
du has administréiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat administréiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten administréiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat administréiert (indicative preterite pluperfect)
si haten administréiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert administréieren (indicative)
du wäerts administréieren (indicative)
hien, si, hatt wäert administréieren (indicative)
mir wäerten administréieren (indicative)
dir wäert administréieren (indicative)
si wäerten administréieren (indicative)
ech wäert administréiert hunn (indicative)
du wäerts administréiert hunn (indicative)
mir wäerten administréiert hunn (indicative)
dir wäert administréiert hunn (indicative)
si wäerten administréiert hunn (indicative)
ech géif administréieren (indicative conditional)
du géifs administréieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif administréieren (indicative conditional)
mir géifen administréieren (indicative conditional)
dir géift administréieren (indicative conditional)
si géifen administréieren (indicative conditional)
ech hätt administréiert (indicative conditional)
du häss administréiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt administréiert (indicative conditional)
mir hätten administréiert (indicative conditional)
dir hätt administréiert (indicative conditional)
si hätten administréiert (indicative conditional)
administréier! (indicative conditional imperative)
administréiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « administréiere » est utilisé.

D’Entreprise gëtt vu Paräis aus administréiert. : L’entreprise est administrée de Paris.


administréier

Impératif singulier du verbe administréieren.


administréiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe administréieren.


administréiert

Participe passé du verbe administréieren.

Troisième personne du singulier du présent du verbe administréieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe administréieren.

Pluriel de l’impératif du verbe administréieren.


adoptéieren

hunn
adoptéiert (participle past)
ech adoptéieren (indicative present)
du adoptéiers (indicative present)
hien, si, hatt adoptéiert (indicative present)
mir adoptéieren (indicative present)
dir adoptéiert (indicative present)
si adoptéieren (indicative present)
ech hunn adoptéiert (indicative present past multiword-construction)
du hues adoptéiert (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet adoptéiert (indicative present past multiword-construction)
mir hunn adoptéiert (indicative present past multiword-construction)
dir hutt adoptéiert (indicative present past multiword-construction)
si hunn adoptéiert (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat adoptéiert (indicative preterite pluperfect)
du has adoptéiert (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat adoptéiert (indicative preterite pluperfect)
mir haten adoptéiert (indicative preterite pluperfect)
dir hat adoptéiert (indicative preterite pluperfect)
si haten adoptéiert (indicative preterite pluperfect)
ech wäert adoptéieren (indicative)
du wäerts adoptéieren (indicative)
hien, si, hatt wäert adoptéieren (indicative)
mir wäerten adoptéieren (indicative)
dir wäert adoptéieren (indicative)
si wäerten adoptéieren (indicative)
ech wäert adoptéiert hunn (indicative)
du wäerts adoptéiert hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert adoptéiert hunn (indicative)
mir wäerten adoptéiert hunn (indicative)
dir wäert adoptéiert hunn (indicative)
si wäerten adoptéiert hunn (indicative)
ech géif adoptéieren (indicative conditional)
du géifs adoptéieren (indicative conditional)
hien, si, hatt géif adoptéieren (indicative conditional)
mir géifen adoptéieren (indicative conditional)
dir géift adoptéieren (indicative conditional)
si géifen adoptéieren (indicative conditional)
ech hätt adoptéiert (indicative conditional)
du häss adoptéiert (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt adoptéiert (indicative conditional)
mir hätten adoptéiert (indicative conditional)
dir hätt adoptéiert (indicative conditional)
si hätten adoptéiert (indicative conditional)
adoptéier! (indicative conditional imperative)
adoptéiert! (indicative conditional imperative)

La forme de ce mot avec n final est utilisée lorsque le mot qui suit débute soit par une voyelle, soit par les consonnes d, h, n, t ou z (règle « de l’Eifel »), sinon « adoptéiere » est utilisé.

Well se keng Kanner kréie kënnen, hu si e Weesekand adoptéiert. : Comme ils ne peuvent avoir d’enfant, ils ont adopté un orphelin.

Zanter en d’Pensioun huet, huet en e ganz neie Liewensstiel adoptéiert. : Depuis qu’il a sa pension, il a adopté un tout nouveau style de vie.

De Gesetzprojet gouf an der Nuecht eestëmmeg adoptéiert. : Le projet de loi a été adopté à l’unanimité cette nuit.


adoptéier

Impératif singulier du verbe adoptéieren.


adoptéiers

Deuxième personne du singulier du présent du verbe adoptéieren.


adoptéiert

Troisième personne du singulier du présent du verbe adoptéieren.

Deuxième personne du pluriel du présent du verbe adoptéieren.

Pluriel de l’impératif du verbe adoptéieren.


beschützen

Ech sin nët dofir do, fir iech ze zervéieren, mä fir iech ze beschützen.

Je ne suis pas là pour vous servir, mais pour vous protéger.

Lucien Czuga, De Superjhemp — Lescht Chance fir Luxusbuerg (tome 14), 2000, page 8


berouegen

Ech muss mech e bësse berouegen.

Lucien Czuga, De Superjhemp — Lescht Chance fir Luxusbuerg (tome 14), 2000, page 7


soën

Fir éierlechze sin, muss ech soën, datt ech eigentlech keng Zäit hu fir esou e Kabes ! Ech muss ’souwisou ’lo gläich op e wichtegen Asaz !!

Pour être honnête, je dois dire que je n’ai pas le temps pour un tel chou-fleur ! J’ai une mission importante qui m’attend !!

Lucien Czuga, De Superjhemp — Lescht Chance fir Luxusbuerg (tome 14), 2000, page 12


maachen

Sou, dir Hären, wat kann ech fir iech maachen ?

Bon, chers messieurs, que puis-je faire pour vous ?

Lucien Czuga, De Superjhemp — Lescht Chance fir Luxusbuerg (tome 14), 2000, page 13.


ennerbriechen

Entschëllegt, wann ech äert Mannergespréich ennerbriechen, mä kënnt dir, Superjhemp, mech vläicht op de Büro zréckbréngen ?

Pardon si j’interromps votre discussion entre hommes, mais peut-être pourriez-vous me ramener au bureau, Superjhemp ?

Lucien Czuga, De Superjhemp — Lescht Chance fir Luxusbuerg (tome 14), 2000, page 36


liewen

Du vieux haut allemand levēn, variante septentrionale de lebēn, du proto-germanique *libjaną (en), de la racine indo-européen *leyp-.


deenen

hunn
gedeent (participle past)
ech deenen (indicative present)
du deens (indicative present)
hien, si, hatt deent (indicative present)
mir deenen (indicative present)
dir deent (indicative present)
si deenen (indicative present)
ech hu gedeent (indicative present past multiword-construction)
du hues gedeent (indicative present past multiword-construction)
hien, si, hatt huet gedeent (indicative present past multiword-construction)
mir hu gedeent (indicative present past multiword-construction)
dir hutt gedeent (indicative present past multiword-construction)
si hu gedeent (indicative present past multiword-construction)
verbe sans prétérit (indicative preterite)
ech hat gedeent (indicative preterite pluperfect)
du has gedeent (indicative preterite pluperfect)
hien, si, hatt hat gedeent (indicative preterite pluperfect)
mir hate gedeent (indicative preterite pluperfect)
dir hat gedeent (indicative preterite pluperfect)
si hate gedeent (indicative preterite pluperfect)
ech wäert deenen (indicative)
du wäerts deenen (indicative)
hien, si, hatt wäert deenen (indicative)
mir wäerten deenen (indicative)
dir wäert deenen (indicative)
si wäerten deenen (indicative)
ech wäert gedeent hunn (indicative)
du wäerts gedeent hunn (indicative)
hien / si, hatt wäert gedeent hunn (indicative)
mir wäerten gedeent hunn (indicative)
dir wäert gedeent hunn (indicative)
si wäerten gedeent hunn (indicative)
ech géif deenen (indicative conditional)
du géifs deenen (indicative conditional)
hien, si, hatt géif deenen (indicative conditional)
mir géifen deenen (indicative conditional)
dir géift deenen (indicative conditional)
si géifen deenen (indicative conditional)
ech hätt gedeent (indicative conditional)
du häss gedeent (indicative conditional)
hien, si, hatt hätt gedeent (indicative conditional)
mir hätte gedeent (indicative conditional)
dir hätt gedeent (indicative conditional)
si hätte gedeent (indicative conditional)
deen! (indicative conditional imperative)
deent! (indicative conditional imperative)

Ech deenen d'Wäsch.