χλόη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
χλόες (plural nominative)
της (singular genitive)
χλόης (singular genitive)
των (plural genitive)
χλοών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
χλόες (plural accusative)
χλόες (singular vocative)


Αʹ

De Α, première lettre de l’alphabet grec, suivie d’une keréa, signe terminant les nombres.

Symbole ayant la valeur 1 en numération alphabétique.


͵Α

De Α, première lettre de l’alphabet grec, précédée d’une aristerí keréa, signe multipliant la valeur par 1000.

Symbole ayant la valeur 1000 en numération alphabétique.


τελικός

Du grec ancien τελικός, telikós (« final »).

σίγμα τελικό, sigma final, ς, par rapport à σ.


ακρόπολη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ακροπόλεις (plural nominative)
της (singular genitive)
ακρόπολης (singular genitive)
ακροπόλεως (singular genitive)
των (plural genitive)
ακροπόλεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ακροπόλεις (plural accusative)
ακροπόλεις (singular vocative)


παλλακεία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παλλακείες (plural nominative)
της (singular genitive)
παλλακείας (singular genitive)
των (plural genitive)
παλλακειών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παλλακείες (plural accusative)
παλλακείες (singular vocative)


κρυστάλλινος

Du grec ancien κρυστάλλινος, krustállinos.


κρύβω

Du grec ancien κρύπτω, krúptô devenu κρύφω, krýphô puis κρύβω, krývo.


κρυφός

Du grec ancien κρυπτός, kruptós (« couvert, caché »).


κτητικός

κτητική αντωνυμία, pronom possessif.


συκιά

Mot dérivé de σύκο, síko (« figue »), avec le suffixe -ιά, -iá.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
συκιές (plural nominative)
της (singular genitive)
συκιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
συκιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
συκιές (plural accusative)
συκιές (singular vocative)


ποτέ

Δεν τρώει ποτέ κρέας, il ne mange jamais de viande.

Θα σταματήσεις ποτέ αυτή τη φασαρία, va-t-il jamais cesser ces troubles ?


διάκριση

Du grec ancien διάκρισις, diakrisis ; voir διακριτικός (« discret »).


συγκρητισμός

Du grec ancien συγκρητισμός, sugkrêtismós.


διακριτικός

Du grec ancien διακριτικός, diakritikós ; voir διάκριση (« distinction, discrétion »).


λεξικογραφία

Dérivé de λεξικογράφος, lexikográfos, avec le suffixe -ία, -ía


λεξικογράφος

Du grec ancien λεξικογράφος, lexikográfos.


Νάρκισσος

→ voir νάρκισσος.


επανάληψη

Du grec ancien ἐπανάληψις, epanálêpsis (« répétition, reprise »).


συνεργός

Complice, celui qui coopère à un méfait.


θυρεοειδής

Du grec ancien θυρεοειδής, thyreoeidês (« en forme de bouclier »).


εξαντλητική

Accusatif féminin singulier de εξαντλητικός.

Vocatif féminin singulier de εξαντλητικός.


περιφέρω

περιφέρω το βλέμμα,


οικοδομικός

Du grec ancien οἰκοδομικός, oikodomikós.


σεμνός

σεμνός άνθρωπος, un homme modeste.


δικηγορίσκος

Mot dérivé de δικηγόρος, dikighóros (« avocat »), avec le suffixe -ίσκος, -iskos.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
δικηγορίσκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
δικηγορίσκου (singular genitive)
των (plural genitive)
δικηγορίσκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
δικηγορίσκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
δικηγορίσκους (plural accusative)
δικηγορίσκε (singular vocative)
δικηγορίσκοι (singular vocative)


μαλλιαρός ρινόκερος

Mot composé de μαλλιαρός, malliarós et de ρινόκερος, rinókeros.


κρίνο

Du grec ancien κρίνον, krínon (« lis »).


πεσέτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πεσέτες (plural nominative)
της (singular genitive)
πεσέτας (singular genitive)
των (plural genitive)
πεσετών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πεσέτες (plural accusative)
πεσέτες (singular vocative)


ιδεαλιστής

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ιδεαλιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
ιδεαλιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
ιδεαλιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ιδεαλιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
ιδεαλιστές (plural accusative)
ιδεαλιστή (singular vocative)
ιδεαλιστές (singular vocative)


παραχαράκτης

Du grec ancien παραχαράκτης, parakharaktês.


τσιγγάνος

Du grec ancien ἀθίγγανος, athínganos (« intouchable »), de θιγγάνω, thingánô (« toucher »).


βοηθός

Du grec ancien βοηθόος, boêthóos (« aidant, secourable »).


υπηρέτης

Du grec ancien ὑπηρέτης, hupêrétês (« serviteur, écuyer »).


ιπποσύνη

Du grec ancien ἱπποσύνη, hipposúnê (« cavalerie »).


ναυμαχία

Ναυμαχία της Σαλαμίνας, la Bataille de Salamine.


υπερθετικός

Du grec ancien ὑπερθετικός, huperthetikos ; voir θετικός.

ο υπερθετικόςβαθμός.


λόχος

Du grec ancien λόχος, lókhos (« bataillon »).

Unité de l’armée commandée par un capitaine.


σταθμός

σταθμός λεωφορείων, arrêt de bus.

σιδηροδρομικόςσταθμός, gare.

παιδικόςσταθμός, jardin d'enfants.


συγκριτικός

Du grec ancien συγκριτικός, sunkritikos.

ο συγκριτικόςβαθμός, le comparatif


θεατρίνος

Mot dérivé de θέατρο, théatro (« théâtre »), avec le suffixe -ινος, -inos.


κυνηγώ

Du grec ancien κυνηγέω, kunêgéo (« chasser »).


βαθμός

Du grec ancien βαθμός, bathmós (« pas, degré »).

Έχει 35 βαθμούς. Il fait 35 degrés.

εγκαύματα δεύτερου βαθμού, brulure au second degré.

οι βαθμοί των μαθητών, les notes de l'élève.

ο θετικόςβαθμός

ο συγκριτικόςβαθμός

ο υπερθετικόςβαθμός


δραστικός

Apparenté à δράση (« action »), du grec ancien δραστικός, drastikós.


ποιώ

Du grec ancien ποιέω, poiéō (« faire »).


δράμα

Du grec ancien δρᾶμα, drâma (« action, acte »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
δράματα (plural nominative)
του (singular genitive)
δράματος (singular genitive)
των (plural genitive)
δραμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
δράματα (plural accusative)
δράματα (singular vocative)


δραματουργός

Du grec ancien δραματουργός, dramatourgós.

Dramaturge, auteur de pièces de théâtre.


ανθοκράμβη

Mot composé de άνθος, ánthos (« fleur ») et de κράμβη, krámvi (« chou »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ανθοκράμβες (plural nominative)
της (singular genitive)
ανθοκράμβης (singular genitive)
των (plural genitive)
ανθοκραμβών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ανθοκράμβες (plural accusative)
ανθοκράμβες (singular vocative)


κωδικοποιώ

Mot composé de κώδικας, kódikas (« code ») et de ποιώ, poió (« faire »).


κυβερνητική

Au sens moderne, de l’anglais cybernetic, lui-même du grec ancien κυβερνητική, kubernetikê ; voir κυβερνητικός (« gouvernemental »).


κώδικας

Du latin codex via le grec byzantin κῶδιξ.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
κώδικες (plural nominative)
του (singular genitive)
κώδικα (singular genitive)
των (plural genitive)
κωδίκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
κώδικα (singular accusative)
τους (plural accusative)
κώδικες (plural accusative)
κώδικα (singular vocative)
κώδικες (singular vocative)


λατινικός

Mot dérivé de λατίνος, latínos, avec le suffixe -ικός, -ikós.

λατινική (singular masculine nominative)
λατινικό (singular feminine nominative)
λατινικού (singular masculine genitive)
λατινικής (singular masculine genitive)
λατινικού (singular feminine genitive)
λατινικό (singular masculine accusative)
λατινική (singular masculine accusative)
λατινικό (singular feminine accusative)
λατινικέ (singular masculine vocative)
λατινική (singular masculine vocative)
λατινικό (singular feminine vocative)
λατινικοί (singular masculine plural masculine nominative)
λατινικές (singular masculine plural masculine nominative)
λατινικά (singular feminine plural feminine nominative)
λατινικών (singular masculine plural masculine genitive)
λατινικών (singular masculine plural masculine genitive)
λατινικών (singular feminine plural feminine genitive)
λατινικούς (singular masculine plural masculine accusative)
λατινικές (singular masculine plural masculine accusative)
λατινικά (singular feminine plural feminine accusative)
λατινικοί (singular masculine plural masculine vocative)
λατινικές (singular masculine plural masculine vocative)
λατινικά (singular feminine plural feminine vocative)


λίγος

Du grec ancien ὀλίγος, olígos qui donne aussi ολίγος.

λίγο ούζο, un peu d'ouzo.


δραματουργία

Du grec ancien δραματουργία, dramatourgía.


παρασκευή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παρασκευές (plural nominative)
της (singular genitive)
παρασκευής (singular genitive)
των (plural genitive)
παρασκευών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παρασκευές (plural accusative)
παρασκευές (singular vocative)


Σαχάρα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Σαχάρας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Μακεδόνας

Du grec ancien Μακεδών, Makedôn (« Macédonien »).


πεδίο

Du grec ancien πεδίον, pedíon (« champ »).

οπτικό πεδίο, champ de vision.


μαγνήτης

Du grec ancien Μάγνης, Mágnês (« magnésien »).


μίσθιος

Μίσθιαδουλειά, travail salarié.


σχολαστικός

Du grec ancien σχολαστικός, skholastikós.

σχολαστική (singular masculine nominative)
σχολαστικό (singular feminine nominative)
σχολαστικού (singular masculine genitive)
σχολαστικής (singular masculine genitive)
σχολαστικού (singular feminine genitive)
σχολαστικό (singular masculine accusative)
σχολαστική (singular masculine accusative)
σχολαστικό (singular feminine accusative)
σχολαστικέ (singular masculine vocative)
σχολαστική (singular masculine vocative)
σχολαστικό (singular feminine vocative)
σχολαστικοί (singular masculine plural masculine nominative)
σχολαστικές (singular masculine plural masculine nominative)
σχολαστικά (singular feminine plural feminine nominative)
σχολαστικών (singular masculine plural masculine genitive)
σχολαστικών (singular masculine plural masculine genitive)
σχολαστικών (singular feminine plural feminine genitive)
σχολαστικούς (singular masculine plural masculine accusative)
σχολαστικές (singular masculine plural masculine accusative)
σχολαστικά (singular feminine plural feminine accusative)
σχολαστικοί (singular masculine plural masculine vocative)
σχολαστικές (singular masculine plural masculine vocative)
σχολαστικά (singular feminine plural feminine vocative)


σιγά

Du grec ancien σιγή, sigê (« silence »).

ο θεράπαινα σιγά αφικνομει.


ταχυδρόμος

Mot composé de ταχύς, tachýs (« rapide ») et de δρόμος, drómos (« trajet, course »).

Facteur, personne qui transporte le courrier.


χαρτί

χαρτί και καλαμάρι, en détail.


ταυτόχρονος

Mot composé de ταὐτός, tautós (« identique ») et de χρόνος, khrónos (« temps »).


καθεδρικός

Mot dérivé de καθέδρα, kathédra (« siège »), avec le suffixe -ικός, -ikós.

ο καθεδρικός ναός, la cathédrale.


καπνιστός

καπνιστό ζαμπόν, jambon fumé.


όμορφος

Du grec ancien εὔμορφος, eúmorphos (« de belles formes »).


κατάδικος

Du grec ancien κατάδικος, katádikos (« condamné »).


χαζός

Dérivé du turc haz (« joie ») ; pour le sens, comparer avec le sens négatif et l’étymologie de béat.

χαζή (singular masculine nominative)
χαζό (singular feminine nominative)
χαζού (singular masculine genitive)
χαζής (singular masculine genitive)
χαζού (singular feminine genitive)
χαζό (singular masculine accusative)
χαζή (singular masculine accusative)
χαζό (singular feminine accusative)
χαζέ (singular masculine vocative)
χαζή (singular masculine vocative)
χαζό (singular feminine vocative)
χαζοί (singular masculine plural masculine nominative)
χαζές (singular masculine plural masculine nominative)
χαζά (singular feminine plural feminine nominative)
χαζών (singular masculine plural masculine genitive)
χαζών (singular masculine plural masculine genitive)
χαζών (singular feminine plural feminine genitive)
χαζούς (singular masculine plural masculine accusative)
χαζές (singular masculine plural masculine accusative)
χαζά (singular feminine plural feminine accusative)
χαζοί (singular masculine plural masculine vocative)
χαζές (singular masculine plural masculine vocative)
χαζά (singular feminine plural feminine vocative)


ζύγωμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ζυγώματα (plural nominative)
του (singular genitive)
ζυγώματος (singular genitive)
των (plural genitive)
ζυγωμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ζυγώματα (plural accusative)
ζυγώματα (singular vocative)


μόσχος

(Nom 1) Du grec ancien μόσχος, móskhos (« veau »).

(Nom 2) Du grec ancien μόσχος, móskhos (« musc »).


ιδανικός

ιδανική (singular masculine nominative)
ιδανικό (singular feminine nominative)
ιδανικού (singular masculine genitive)
ιδανικής (singular masculine genitive)
ιδανικού (singular feminine genitive)
ιδανικό (singular masculine accusative)
ιδανική (singular masculine accusative)
ιδανικό (singular feminine accusative)
ιδανικέ (singular masculine vocative)
ιδανική (singular masculine vocative)
ιδανικό (singular feminine vocative)
ιδανικοί (singular masculine plural masculine nominative)
ιδανικές (singular masculine plural masculine nominative)
ιδανικά (singular feminine plural feminine nominative)
ιδανικών (singular masculine plural masculine genitive)
ιδανικών (singular masculine plural masculine genitive)
ιδανικών (singular feminine plural feminine genitive)
ιδανικούς (singular masculine plural masculine accusative)
ιδανικές (singular masculine plural masculine accusative)
ιδανικά (singular feminine plural feminine accusative)
ιδανικοί (singular masculine plural masculine vocative)
ιδανικές (singular masculine plural masculine vocative)
ιδανικά (singular feminine plural feminine vocative)


νοίκι

Avec pour variante ενοίκιο, du grec ancien ἔνοικος, énoikos (« habitant »), ἐνοίκιος, enoikios (« dans la maison »).


εγχειρώ

Du grec ancien ἐγχειρέω, enkheiréô (« prendre en main ») ; voir χειρουργός pour l’évolution vers un sens médical.


άμπελος

Du grec ancien ἄμπελος, ámpelos (« vigne »).


τεμάχιο

Du grec ancien τεμάχιον, temákhion, diminutif de τέμαχος, témakhos (« tranche, morceau »).


αφρικανικός

Mot dérivé de Αφρικανός, Afrikanos (« Africain »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


γλαύκα

Du grec ancien γλαῦξ, glaûx (« chouette, hibou »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
γλαύκες (plural nominative)
της (singular genitive)
γλαύκας (singular genitive)
των (plural genitive)
γλαυκών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
γλαύκες (plural accusative)
γλαύκες (singular vocative)


ρητός

ρητός αριθμός, nombre rationnel.


μιγαδικός

Mot dérivé de μιγάς, migás, avec le suffixe -ικός, -ikós.

μιγαδικός αριθμός, nombre complexe.


Μητροπολίτης

Du grec ancien μητροπολίτης, mêtropolitês ; voir μητρόπολη (« cathédrale ») pour le sens religieux.

Métropolitain, habitant d'une métropole.


Λονδρέζος

De Λονδίνο, avec, pour la forme, l’influence de l’italien Londra.


πραγματικός

Du grec ancien πραγματικός, pragmatikós ; voir πράγμα pour le sens pris par l'adjectif en grec moderne.


μεταναστεύω

Du grec ancien μεταναστεύω, metanasteúô, lui-même déverbal de μετανάστης.


μετεωρολογία

Du grec ancien μετεωρολογία, meteōrología.


μητροπολίτης

Variante de Μητροπολίτης.


κατασκευάζω

Du grec ancien κατασκευάζω, kataskeuázô.


αέριος

Du grec ancien ἀέριος, aérios (« aérien »).


γέλιο

Apparenté à γελώ (« rire »), du grec ancien γελάω, geláô (« rire ») ; voir γέλως, gélôs (« rire »).


γενικόλογος

Composé de γενικός, genikos (« général, générique ») et de λέγω, légo.


άκρος

Du grec ancien ἄκρος, ákros (« extrême »).


ελεφαντοστό

Mot composé de ελέφαντας, eléfandas (« éléphant ») et de οστό, ostó (« os »).

Ακτή Ελεφαντοστού, Côte d’Ivoire.


ηθικός

Apparenté à ήθος, du grec ancien ἠθικός, êthikós.


ανιδιοτελής

Mot dérivé de ιδιοτελής, idiotelís (« intéressé, égoïste »), avec le préfixe αν-, an-.


Κόρινθος

El-Κόρινθος.ogg


ακροατής

Du grec ancien ἀκροατής, akroatês (« auditeur »).


αιγιαλός

Du grec ancien αἰγιαλός, aigialos (« plage, bord de mer ») ; voir ακρογιαλιά.


γαλακτικός

γαλακτικό οξύ, acide lactique.


πρώρα

Du grec ancien πρῷρα, prôra (« proue »).


κουράζω

Du grec ancien κουρά, kourá (« coupe, tonsure ») et -άζω avec la même dérivation sémantique « couper → fatiguer, importuner » qui est dans raser ; voir le latin fatigo.


αιθέρας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αιθέρες (plural nominative)
του (singular genitive)
αιθέρα (singular genitive)
των (plural genitive)
αιθέρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αιθέρα (singular accusative)
τους (plural accusative)
αιθέρες (plural accusative)
αιθέρα (singular vocative)
αιθέρες (singular vocative)


Βενετσιάνος

De l’italien veneziano, anciennement Βενετός (« Vénète »).


φίλντισι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
φίλντισια (plural nominative)
του (singular genitive)
φιλντισιού (singular genitive)
των (plural genitive)
φιλντισιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
φίλντισια (plural accusative)
φίλντισια (singular vocative)


μεταλλευτικός

Du grec ancien μεταλλευτικός, metalleutikós.


ελιά

Du grec ancien ἐλαία, elaía (« olivier, olive »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ελιές (plural nominative)
της (singular genitive)
ελιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
ελιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ελιές (plural accusative)
ελιές (singular vocative)


ανθρωπολόγος

Du grec ancien ἀνθρωπολόγος, anthropológos (« parlant des hommes »).


κατανοώ

Du grec ancien κατανοέω, katanoéô (« comprendre »).

Μπορώ να κατανοώ βασικές λέξεις.


ανήσυχος

Du grec ancien ἀνήσυχος, anḗsykhos, dérivé de ἥσυχος, hḗsykhos (« quiet, calme »), avec le préfixe ἀν-, an- (« in- »).

ανήσυχη (singular masculine nominative)
ανήσυχο (singular feminine nominative)
ανήσυχου (singular masculine genitive)
ανήσυχης (singular masculine genitive)
ανήσυχου (singular feminine genitive)
ανήσυχο (singular masculine accusative)
ανήσυχη (singular masculine accusative)
ανήσυχο (singular feminine accusative)
ανήσυχε (singular masculine vocative)
ανήσυχη (singular masculine vocative)
ανήσυχο (singular feminine vocative)
ανήσυχοι (singular masculine plural masculine nominative)
ανήσυχες (singular masculine plural masculine nominative)
ανήσυχα (singular feminine plural feminine nominative)
ανήσυχων (singular masculine plural masculine genitive)
ανήσυχων (singular masculine plural masculine genitive)
ανήσυχων (singular feminine plural feminine genitive)
ανήσυχους (singular masculine plural masculine accusative)
ανήσυχες (singular masculine plural masculine accusative)
ανήσυχα (singular feminine plural feminine accusative)
ανήσυχοι (singular masculine plural masculine vocative)
ανήσυχες (singular masculine plural masculine vocative)
ανήσυχα (singular feminine plural feminine vocative)


κολάζω

Du grec ancien κολάζω, kolázô (« châtier »).


ήσυχος

ήσυχη (singular masculine nominative)
ήσυχο (singular feminine nominative)
ήσυχου (singular masculine genitive)
ήσυχης (singular masculine genitive)
ήσυχου (singular feminine genitive)
ήσυχο (singular masculine accusative)
ήσυχη (singular masculine accusative)
ήσυχο (singular feminine accusative)
ήσυχε (singular masculine vocative)
ήσυχη (singular masculine vocative)
ήσυχο (singular feminine vocative)
ήσυχοι (singular masculine plural masculine nominative)
ήσυχες (singular masculine plural masculine nominative)
ήσυχα (singular feminine plural feminine nominative)
ήσυχων (singular masculine plural masculine genitive)
ήσυχων (singular masculine plural masculine genitive)
ήσυχων (singular feminine plural feminine genitive)
ήσυχους (singular masculine plural masculine accusative)
ήσυχες (singular masculine plural masculine accusative)
ήσυχα (singular feminine plural feminine accusative)
ήσυχοι (singular masculine plural masculine vocative)
ήσυχες (singular masculine plural masculine vocative)
ήσυχα (singular feminine plural feminine vocative)


άκεφος

Mot dérivé de κέφι, kéfi (« bonne humeur »), avec le préfixe α-, a- et le suffixe -ος, -os.


αναδρομικός

Mot dérivé de αναδρομή, anadromí, avec le suffixe -ικός, -ikós.


κατανοητός

κατανόητος (singular masculine nominative)
κατανόητη (singular masculine nominative)
κατανόητο (singular feminine nominative)
κατανόητου (singular masculine genitive)
κατανόητης (singular masculine genitive)
κατανόητου (singular feminine genitive)
κατανόητο (singular masculine accusative)
κατανόητη (singular masculine accusative)
κατανόητο (singular feminine accusative)
κατανόητε (singular masculine vocative)
κατανόητη (singular masculine vocative)
κατανόητο (singular feminine vocative)
κατανόητοι (singular masculine plural masculine nominative)
κατανόητες (singular masculine plural masculine nominative)
κατανόητα (singular feminine plural feminine nominative)
κατανόητων (singular masculine plural masculine genitive)
κατανόητων (singular masculine plural masculine genitive)
κατανόητων (singular feminine plural feminine genitive)
κατανόητους (singular masculine plural masculine accusative)
κατανόητες (singular masculine plural masculine accusative)
κατανόητα (singular feminine plural feminine accusative)
κατανόητοι (singular masculine plural masculine vocative)
κατανόητες (singular masculine plural masculine vocative)
κατανόητα (singular feminine plural feminine vocative)


αναισθησία

Du grec ancien ἀναισθησία, anaisthêsía (« absence de sensation »).


διαρθρώνω

Du grec ancien διαρθρέω, diarthréô ; voir άρθρο.


κέφι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κέφια (plural nominative)
του (singular genitive)
κεφιού (singular genitive)
των (plural genitive)
κεφιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κέφια (plural accusative)
κέφια (singular vocative)


αναδρομή

Du grec ancien ἀναδρομή, anadromê ; voir δρόμος, drómos (« course »).


αναλύω

Du grec ancien ἀναλύω, analúô (« délier, défaire, analyser »).


ανασχηματίζω

Mot dérivé de σχηματίζω, schimatizo (« former »), avec le préfixe ανα-, ana-.


αλφαβητισμός

Mot dérivé de αλφαβητίζω, alfavitizo (« alphabétiser »), avec le suffixe -μός, -mos.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αλφαβητισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
αλφαβητισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
αλφαβητισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αλφαβητισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
αλφαβητισμούς (plural accusative)
αλφαβητισμέ (singular vocative)
αλφαβητισμοί (singular vocative)


έγερση

Du grec ancien ἔγερσις, égersis ; voir εγείρω (« lever, se lever »).


αναφλέγω

Du grec ancien ἀναφλέγω, anaphlégô (« rallumer »), de φλέγω, phlégô (« enflammer, allumer »).


καταδέχομαι

Du grec ancien καταδέχομαι, katadékhomai.

Για δες την κόμισσα! Δεν καταδέχεται ούτε το πιάτο της να σηκώσει από το τραπέζι


ανελκύω

Du grec ancien ἀνέλκω, anélkô (« tirer en haut »).


υπεύθυνος

Du grec ancien ὑπεύθυνος, upeuthunos (« responsable »).


αναγκαίος

Du grec ancien ἀναγκαῖος, anankaîos (→ voir ανάγκη).

αναγκαία (singular masculine nominative)
αναγκαίο (singular feminine nominative)
αναγκαίου (singular masculine genitive)
αναγκαίας (singular masculine genitive)
αναγκαίου (singular feminine genitive)
αναγκαίο (singular masculine accusative)
αναγκαία (singular masculine accusative)
αναγκαίο (singular feminine accusative)
αναγκαίε (singular masculine vocative)
αναγκαία (singular masculine vocative)
αναγκαίο (singular feminine vocative)
αναγκαίοι (singular masculine plural masculine nominative)
αναγκαίες (singular masculine plural masculine nominative)
αναγκαία (singular feminine plural feminine nominative)
αναγκαίων (singular masculine plural masculine genitive)
αναγκαίων (singular masculine plural masculine genitive)
αναγκαίων (singular feminine plural feminine genitive)
αναγκαίους (singular masculine plural masculine accusative)
αναγκαίες (singular masculine plural masculine accusative)
αναγκαία (singular feminine plural feminine accusative)
αναγκαίοι (singular masculine plural masculine vocative)
αναγκαίες (singular masculine plural masculine vocative)
αναγκαία (singular feminine plural feminine vocative)


ακυρώνω

Du grec ancien ἀκυρόω, akuróô (« annuler ») ; voir άκυρος (« invalide, nul »).


σχηματισμός

Du grec ancien σχηματισμός, skhêmatísmós (« formation »).


πλήρης

πλήρεςωράριολειτουργίας, service à temps plein.


σχηματίζω

Du grec ancien σχηματίζω, skhêmatízô (« former »).


βουλευτήριο

Du grec ancien βουλευτήριον, bouleutêrion ; voir βουλευτής (« député »).


ατλαντικός

Voir Ατλαντικός.


Αλέξανδρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Αλέξανδρου (singular genitive)
Αλεξάνδρου (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Αλέξανδρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
Αλέξανδρε (singular vocative)
Αλεξάνδρα (feminine)


γραφειοκράτης

Composé de γραφείο, grafeío (« bureau ») et de κράτος, krátos.


αποσκευή

Du grec ancien ἀποσκευή, aposkeuê ; voir σκευή, παρασκευή.


βαρόνος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βαρόνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
βαρόνου (singular genitive)
των (plural genitive)
βαρόνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
βαρόνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
βαρόνους (plural accusative)
βαρόνε (singular vocative)
βαρόνοι (singular vocative)
βαρώνη (feminine)


βάσανο

Du grec ancien βάσανος, básanos (« pierre de touche, essai, épreuve »).


βιβλιοπώλης

Du grec ancien βιβλιοπώλης, bibliopṓlēs.


αφοπλίζω

Du grec ancien ἀφοπλίζω, aphoplízô (« désarmer »).


αθεΐζω

Dérivé de άθεος, átheos, avec le suffixe -ίζω, -ízo.


αθεϊσμός

Dérivé de αθεΐζω, atheïzo, avec le suffixe -μός, -mós.


ανταγωνιστής

Du grec ancien ἀνταγωνιστής, antagōnistḗs.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ανταγωνιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
ανταγωνιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
ανταγωνιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ανταγωνιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
ανταγωνιστές (plural accusative)
ανταγωνιστή (singular vocative)
ανταγωνιστές (singular vocative)
ανταγωνίστρια (feminine)

ανταγωνιστής


αργόμισθος

Composé de αργός, argós (« lent, oisif ») et de μισθός, misthós (« salaire »).


αργός

Du grec ancien ἀργός, argós (« oisif, inactif »).

(Cinéma)αργήκίνηση, ralenti.


αρνούμαι

Du grec ancien ἀρνέομαι, arnéomai (« nier »).


απάτη

Du grec ancien ἀπάτη, apatê (« fraude »).


απερίσκεπτος

Du grec ancien ἀπερίσκεπτος, aperiskeptos (« imprudent »).


διαδηλώνω

Du grec ancien διαδηλόω, diadêlóô (« manifester, rendre clair ») avec l’infixe -ν- ; voir δηλώνω (« déclarer »).


αποδέχομαι

Du grec ancien ἀποδέχομαι, apodekhomai (« accepter »).

οι κληρονόμοι αποδέχτηκαν επίσημα την κληρονομιά


αποκεφαλίζω

Du grec ancien ἀποκεφαλίζω, apokephalízô.


διαπραγματεύομαι

Du grec ancien διαπραγματεύομαι, diapragmateuomai (« examiner en détail ») ; voir πραγματεύομαι, πράγμα.


δεύτερο

Neutre substantivé de δεύτερος (« second »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
δεύτερα (plural nominative)
του (singular genitive)
δεύτερου (singular genitive)
δευτέρου (singular genitive)
των (plural genitive)
δεύτερων (plural genitive)
δευτέρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
δεύτερα (plural accusative)
δεύτερα (singular vocative)

δεύτερο, déftero

Seconde (unité de mesure de temps ou d’angle).


μυθοποίηση

Dérivé de μυθοποιώ, mithopió, avec le suffixe -ση, -si.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μυθοποιήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
μυθοποίησης (singular genitive)
μυθοποιήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
μυθοποιήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μυθοποιήσεις (plural accusative)
μυθοποιήσεις (singular vocative)


πραγματεύομαι

Du grec ancien πραγματεύομαι, pragmateuomai ; voir πράγμα.


απέχω

Du grec ancien ἀπέχω, apékhô (« tenir éloigné »).


ασταθής

Du grec ancien ἀσταθής, astathês (« instable »).


αστείο

Neutre substantivé de αστείος (« drôle »).


αίσιος

Du grec ancien αἴσιος, aisios (« opportun »).

αίσιοτέλος, happy end, fin heureuse.


αστείος

Du grec ancien ἀστεῖος, asteîos (« urbain ») ; passé du sens de « urbain » à « intelligent, spirituel » (par opposition à « rustique, rustaud »), puis « spirituel, drôle ».


εγγύς

Eγγύς Ανατολή, Proche Orient.


απομακρύνω

De απόμακρος et/ou composé de από, apó et de μακρύνω, makrýno.


αιτιατικός

Mot dérivé de αιτία, etía (« cause »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


αξιολογώ

De αξιόλογος (« remarquable, de valeur ») ; voir αξία (« valeur »).


αξιόλογος

Du grec ancien ἀξιόλογος, axiologos (« qui vaut mention, remarquable »).


αξιοπρεπής

Du grec ancien ἀξιοπρεπής, axioprepês, voir πρέπω.

Και τώρα προς χάριν αυτής η ελληνική κοινωνία αναγκάζεται να χάσει δικαιώματα στοιχειώδη όπως η προστασία της εργασίας, η αξιοπρεπήςσύνταξη, η αξιοπρεπήςαμοιβή (για ένα μεγάλο κομμάτι χαμηλόμισθων υπαλλήλων).

Μέτρα με λάθος στόχο, 22 juin 2010

…un retraite décente, un salaire décent…


αντισφαιριστής

Avec le suffixe -τής, -tís, du grec ancien ἀντισφαιρίζω, antisphairizô (« jouer à la balle contre »).


αποζημιώνω

Avec l’infixe -ν-, -n-, du grec ancien ἀποζημιόω, apozêmióô dérivé de ζημία, zêmía (« perte, dommage »).


αποκλείω

Du grec ancien ἀποκλείω, apokleíô (« exclure »).


επαγωγή

Du grec ancien ἐπαγωγή, epagôgê, de ἐπάγω.


αντισημίτης

Mot composé de αντί, anti et de Σημίτης, Simítis.


υστερώ

Du grec ancien ὕστερος, ústeros (« postérieur »).


ζημία

Du grec ancien ζημία, zêmía (« dommage, dédommagement »).


φεμινιστής

φεμινίστρια (feminine)


διαχωρίζω

διαχωρίζω την ήρα από το στάρι, séparer le bon grain de l'ivraie.


που

χαίρομαι που σε βλέπω ξανά.

Je suis heureux de vous voir [que je vous vois] à nouveau.


οξείδιο

Du français oxyde, apparenté à οξύς (« acide »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
οξείδια (plural nominative)
του (singular genitive)
οξειδίου (singular genitive)
των (plural genitive)
οξειδίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
οξείδια (plural accusative)
οξείδια (singular vocative)


διαφημίζω

Mot composé de διά, diá et de φημίζω, fimizo (« être fameux, rendre fameux »).


θείο

Du grec ancien θεῖον, theîon (« soufre »).

Définition manquante ou à compléter. (Ajouter)


νιτρικός

Du grec ancien νίτρον, nítron (« nitre ») et -ικός.

νιτρική (singular masculine nominative)
νιτρικό (singular feminine nominative)
νιτρικού (singular masculine genitive)
νιτρικής (singular masculine genitive)
νιτρικού (singular feminine genitive)
νιτρικό (singular masculine accusative)
νιτρική (singular masculine accusative)
νιτρικό (singular feminine accusative)
νιτρικέ (singular masculine vocative)
νιτρική (singular masculine vocative)
νιτρικό (singular feminine vocative)
νιτρικοί (singular masculine plural masculine nominative)
νιτρικές (singular masculine plural masculine nominative)
νιτρικά (singular feminine plural feminine nominative)
νιτρικών (singular masculine plural masculine genitive)
νιτρικών (singular masculine plural masculine genitive)
νιτρικών (singular feminine plural feminine genitive)
νιτρικούς (singular masculine plural masculine accusative)
νιτρικές (singular masculine plural masculine accusative)
νιτρικά (singular feminine plural feminine accusative)
νιτρικοί (singular masculine plural masculine vocative)
νιτρικές (singular masculine plural masculine vocative)
νιτρικά (singular feminine plural feminine vocative)

νιτρικό οξύ, acide nitrique.


υβρίδιο

Du latin hibrida (« bâtard, de sang mêlé »).


τριάδα

Du grec ancien τριάς, triás (« trois »).


υπογράφω

Du grec ancien ὑπογράφω, hupographo (« écrire sous »).


εξάγωνος

Du grec ancien ἑξάγωνος, exágônos (« à six angles »).


οκτάγωνος

Du grec ancien ὀκτάγωνος, oktágonos (« à huit angles »).


ξενόφοβος

Mot composé de ξένος, xenos et de φόβος, fovos.


ξυρίζω

Du grec ancien ξυρίζω, xurízô (« raser »).

Ξυρίζει το μούσι του. Il se rase la barbe.


ξυστός

Du grec ancien ξυστός, xustós (« gratté »).


δημόσιος

δημόσιο συμφέρον, intérêt public.


δήμιος

Du grec ancien δήμιος, dêmios (« bourreau »).


ελαία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ελαίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ελαίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ελαιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ελαίες (plural accusative)
ελαίες (singular vocative)


ενοχή

Du grec ancien ἐνοχή, enokhê (« responsabilité ») ; voir ένοχος, énokhos (« coupable »).


ένοχος

Du grec ancien ἔνοχος, enokhos (« responsable ») ; voir ενοχή, énokhí (« coupable »).


κιβώτιο

Voir κιβωτός.


ελέγχω

Du grec ancien ἐλέγχω, elénkhō (« questionner, interroger »).


κιβωτός

Κιβωτός του Νώε, Arche de Noé.

Κιβωτός της Διαθήκης, Arche d’Alliance.


αλαφρόπετρα

Variante de ελαφρόπετρα.


ελαφρός

Du grec ancien ἐλαφρός, elaphrós (« léger, leste »).


διαθήκη

Alliance, contract passé entre Dieu et les hommes.

Κιβωτός της Διαθήκης, Arche d’Alliance.


αρκετός

Du grec ancien ἀρκετός, arketós (« suffisant »).


επανιδρύω

Mot composé de επί, epí et de ανιδρύω, anidruo (« refaire, reconstruire »).


παραγωγός

Du grec ancien παραγωγός, paragôgós ; voir παράγω (« produire ») pour le sens moderne.

Ο Νότης (Παναγιώτης) Μαυρουδής (Αθήνα, 16 Ιουλίου 1945) είναι Έλληνας συνθέτης, κιθαριστής και ραδιοφωνικός παραγωγός.

Νότης Μαυρουδής sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec)


βουλευτικός

Du grec ancien βουλευτικός, bouleutikós.

βουλευτική (singular masculine nominative)
βουλευτικό (singular feminine nominative)
βουλευτικού (singular masculine genitive)
βουλευτικής (singular masculine genitive)
βουλευτικού (singular feminine genitive)
βουλευτικό (singular masculine accusative)
βουλευτική (singular masculine accusative)
βουλευτικό (singular feminine accusative)
βουλευτικέ (singular masculine vocative)
βουλευτική (singular masculine vocative)
βουλευτικό (singular feminine vocative)
βουλευτικοί (singular masculine plural masculine nominative)
βουλευτικές (singular masculine plural masculine nominative)
βουλευτικά (singular feminine plural feminine nominative)
βουλευτικών (singular masculine plural masculine genitive)
βουλευτικών (singular masculine plural masculine genitive)
βουλευτικών (singular feminine plural feminine genitive)
βουλευτικούς (singular masculine plural masculine accusative)
βουλευτικές (singular masculine plural masculine accusative)
βουλευτικά (singular feminine plural feminine accusative)
βουλευτικοί (singular masculine plural masculine vocative)
βουλευτικές (singular masculine plural masculine vocative)
βουλευτικά (singular feminine plural feminine vocative)


ανιδρύω

Apparenté à ιδρύω, du grec ancien ἀνιδρύω, anidúo.


βεβαιώνω

Avec l'infixe -ν-, -n-, du grec ancien βεβαιόω, bebaóô ; voir βέβαιος (« certain, assuré »).


αγωγός

Du grec ancien ἀγωγός, agôgós (« conducteur, qui conduit »).


επίσημος

Du grec ancien ἐπίσημος, epísēmos (« notable »).


επίπεδος

Du grec ancien ἐπίπεδος, epípedos (« sur le sol »).


ιδιοσυγκρασία

Du grec ancien ἰδιοσυγκρασία, idiosunkrasía (« tempérament particulier »).


δυναμικό

διαφορά δυναμικού


φύλλο

Du grec ancien φύλλον, phúllon (« feuille »).


εξελίσσω

Du grec ancien ἐξελίσσω, exelíssô, de ἑλίσσω, elíssô (« tourner »).


μονώνω

Du grec ancien μονόω, monóô (« isoler »), avec l'infixe -ν-, -n-.

Mονωμένος ηλεκτρικός αγωγός, fil électrique isolé.


μόνωση

Du grec ancien μόνωσις, monôsis (« isolation »).


απομονώνω

Du grec ancien ἀπομονόομαι, apomonóomai (« être exclu, isolé »), de μονόω, monóô (« isoler ») qui donne μονώνω (« isoler »).


ευτελίζω

Du grec ancien εὐτελίζω, eutelízō (« rabaisser »).

Οι πρακτικές που ακολουθήθηκαν ευτελίζουν την έννοια της χρηστής διοίκησης.


εστία

Du grec ancien ἑστία, hestía (« foyer »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εστίες (plural nominative)
της (singular genitive)
εστίας (singular genitive)
των (plural genitive)
εστιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εστίες (plural accusative)
εστίες (singular vocative)

εστία σεισμού


επισκέπτομαι

Du grec ancien ἐπισκέπτομαι, episkeptomai (« inspecter »), voir σκέπτομαι.


επικοινωνώ

Avec ajout de l'infixe -ν-, -n-, du grec ancien ἐπικοινωνέω, epikoinéô ; voir ἐπίκοινος, epikoinos (« commun »).


ορίζω

Du grec ancien ὁρίζω, horízô (« borner, limiter »).

καλώς ορίσατε! Bienvenue !


ευτελής

Du grec ancien εὐτελής, eutelḗs (« bon marché »).

ευτελές (singular feminine nominative)
ευτελούς (singular masculine genitive)
ευτελούς (singular masculine genitive)
ευτελούς (singular feminine genitive)
ευτελή (singular masculine accusative)
ευτελή (singular masculine accusative)
ευτελές (singular feminine accusative)
ευτελή (singular masculine vocative)
ευτελές (singular feminine vocative)
ευτελείς (singular masculine plural masculine nominative)
ευτελείς (singular masculine plural masculine nominative)
ευτελή (singular feminine plural feminine nominative)
ευτελών (singular masculine plural masculine genitive)
ευτελών (singular masculine plural masculine genitive)
ευτελών (singular feminine plural feminine genitive)
ευτελείς (singular masculine plural masculine accusative)
ευτελείς (singular masculine plural masculine accusative)
ευτελή (singular feminine plural feminine accusative)
ευτελείς (singular masculine plural masculine vocative)
ευτελείς (singular masculine plural masculine vocative)
ευτελή (singular feminine plural feminine vocative)

ευτελές ποσό


επαναπροσδιορίζω

Mot composé de επί, epí, ανά, ana et προσδιορίζω, prosdiorízo (« définir »).


επανεμφανίζω

Mot dérivé de εμφανίζω, emfanízo (« apparaitre »), avec le préfixe επαν- (« composé de επί, epí et de ανά, aná »).


δημοτική

Sous-entendant γλώσσα (« langue »), féminin substantivé de δημοτικός (« populaire »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
δημοτικής (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


καθαρεύουσα

Du grec ancien καθαρεύω, kathareúō (« être pur ») ; voir καθαρός (« pur »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
καθαρεύουσας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


ιστόρημα

Du grec ancien ἱστόρημα, histórêma, de ἱστορέω, historéô.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ιστορήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
ιστορήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
ιστορημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ιστορήματα (plural accusative)
ιστορήματα (singular vocative)


μυθιστορία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μυθιστορίες (plural nominative)
της (singular genitive)
μυθιστορίας (singular genitive)
των (plural genitive)
μυθιστοριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μυθιστορίες (plural accusative)
μυθιστορίες (singular vocative)


ισημερινός

Du grec ancien ἰσημερινός, isêmerinos (« équinoxial ») ; voir ισημερία (« équinoxe »).


ισημερία

Tο φαινόμενο της ισημερίας παρατηρείται συγχρόνως σε όλη τη Γη, δύο φορές το χρόνο.

Εαρινή ισημερία, στις 21 Mαρτίου.

Φθινοπωρινή ισημερία, στις 22 Σεπτεμβρίου.


ζαχαροπλαστικός

Dérivé de ζαχαροπλάστης, zacharoplastis (« pâtissier »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


ζαχαροπλάστης

Composé de ζάχαρη, zachari (« sucre ») et de πλάστης, plástis (« faiseur, artisan »).

ζαχαροπλάστρια (feminine)


ηγεμονία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ηγεμονίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ηγεμονίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ηγεμονιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ηγεμονίες (plural accusative)
ηγεμονίες (singular vocative)


κεφάλα

Voir κεφάλι.


πορτοφόλι

De l’italien portafoglio (« portefeuille »).

έχω 10 ευρώ μέσα στο πορτοφόλι μου


κόκα

(Nom 1) De l’espagnol coca.
(Nom 2) Voir κόκκος.


κόκα

την έσπασες την κόκα σου


βουτάω

Apparenté à βυθίζω (« couler ») et βυθός (« fond »). Le sens de « attraper, saisir » est proprement celui de « fondre sur ».

Bούτηξε το δάχτυλό του στο μέλι και μετά το έγλειψε.

Il a plongé son doigt dans le pot de miel et l'a léché.

Tον βούτηξε απ΄ το γιακά, il l'a attrappé par le col.

Mου βούτηξαν το πορτοφόλι, on m'a volé mon portefeuille.


βούτημα

Dérivé de βουτάω, vutáo (« plonger »), avec le suffixe -μα, -ma.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βουτήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
βουτήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
βουτημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βουτήματα (plural accusative)
βουτήματα (singular vocative)

Gâteau, usuellement servi avec du thé ou du café et humecté dans cette boisson.


ιλαρυντικός

Voir ιλαρός.

ιλαρυντικό αέριο, gaz hilarant.


ιλαρός

Du grec ancien ἱλαρός, hilaros (« joyeux »).


ιδρύω

Du grec ancien ἱδρύω, hidrúô (« asseoir, fonder, établir »).


ίδιος

Du grec ancien ἴδιος, ídios (« propre, à soi »).

Την είδα με τα ίδια μου τα μάτια.

Έχουν τα ίδια χρώματα.


ιδιόμορφος

ιδιόμορφος άνθρωπος, un personnage singulier.


ιδιόκτητος

Voir ίδιος (« propre ») et le grec ancien κτητός, ktêtós (« acquis »).


ιστίο

Du grec ancien ἱστίον, histíon (« voile »).


δυναμώνω

Du grec ancien δυναμόω, dunamóô (« fortifier ») avec l’infixe -ν-, -n-.

Mettre plus fort, augmenter, en parlant du son.


ενδυναμώνω

Du grec ancien ἐνδυναμόω, endunamóô ; voir δυναμώνω.


ξιφομαχώ

Composé de ξίφος, xífos (« épée ») et de μάχομαι, máchome (« se battre »).


μεταρρυθμίζω

Du grec ancien μεταρρυθμίζω, metarruthmízô.


ξιφομάχος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ξιφομάχοι (plural nominative)
του (singular genitive)
ξιφομάχου (singular genitive)
των (plural genitive)
ξιφομάχων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ξιφομάχο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ξιφομάχους (plural accusative)
ξιφομάχε (singular vocative)
ξιφομάχοι (singular vocative)


ξιφομαχία

Mot dérivé de ξιφομάχος, xifomáchos, avec le suffixe -ία, -ía.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ξιφομαχίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ξιφομαχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ξιφομαχιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ξιφομαχίες (plural accusative)
ξιφομαχίες (singular vocative)


εισάγω

Du grec ancien εἰσάγω, eiságô (« importer »).


εκβιάζω

Du grec ancien ἐκβιάζω, ekbiázô (« déloger, faire sortir »), de βιάζω (« forcer »).


σκεπτικιστής

Mot dérivé de σκεπτικός, skeptikós, avec le suffixe -ιστής, -istís.

σκεπτικίστρια (feminine)


ξιφοφόρος

Mot composé de ξίφος, xíphos (« épée ») et de φορός, phorós (« porteur »).


ξιφοφόρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ξιφοφόροι (plural nominative)
του (singular genitive)
ξιφοφόρου (singular genitive)
των (plural genitive)
ξιφοφόρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ξιφοφόρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ξιφοφόρους (plural accusative)
ξιφοφόρε (singular vocative)
ξιφοφόροι (singular vocative)


εκκενώνω

Avec l’infixe -ν-, -n-, du grec ancien ἐκκενόω, ekkenóô (« évacuer »), de κενόω (« vider »).


αδικώ

Du grec ancien ἀδικέω, adikéô (« être injuste, faire du mal »).


περιτροπή

εκ περιτροπής, tour à tour.


εκχιονίζω

Composé de εκ, ek, χιόνι, khióni (« neige ») et -ίζω, -ízo


ηνωμένος

Il est pour *ενωμένος, de ενώνω (« unir »).

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, États-Unis d’Amérique.

Ηνωμένο Βασίλειο, Royaume-Uni.


σήραγγα

Du grec ancien σῆραγξ, sêranx (« caverne, creux sous la terre »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
σήραγγες (plural nominative)
της (singular genitive)
σήραγγας (singular genitive)
των (plural genitive)
σηράγγων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
σήραγγες (plural accusative)
σήραγγες (singular vocative)

H σήραγγα ενώνει την Αγγλία με την Ευρώπη.

Le tunnel [sous la Manche] unit l’Angleterre et l’Europe.


Μεγάλη Βρετανία

Composé de μεγάλος, megálos et de Βρετανία, Vretanía.


γονιμότητα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
γονιμότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
γονιμότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
γονιμοτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
γονιμότητες (plural accusative)
γονιμότητες (singular vocative)


σύνθετο

αντικειμενικά σύνθετα


επιτάσσω

Du grec ancien ἐπιτάσσω, epitassô (« poser sur, imposer »).


επιχορηγώ

Du grec ancien ἐπιχορηγέω, epikhorêgéô (« fournir »).

Tο κράτος επιχορηγεί το Πανεπιστήμιο με ορισμένο ποσό ετησίως.


ενδημία

Du grec ancien ἐνδημία, endêmía (« séjour ») avec l'influence du français endémie pour le sens médical ; voir επιδημία.


ενδιαφέρω

Verbe composé de εν, en et de διαφέρω, diaféro.


ευλύγιστος

Du grec ancien εὐλύγιστος, eulúgistos (« flexible ») ; voir λυγίζω, lygízo (« tourner, fléchir »).


επηρεάζω

Du grec ancien ἐπηρεάζω, epêreázô ; voir επήρεια (« influence »).


εκφράζω

S’exprimer, exprimer des idées, des opinions.


αλύγιστος

Mot dérivé de λυγιστός, lygistós (« flexible »), avec le préfixe α-, a- (« in- »).


επηρεασμός

Mot dérivé de επηρεάζω, epireázo, avec le suffixe -μός, -mós.


λυγίζω

Είναι τόσο δυνατός που λυγίζει ακόμα και σίδερα, si fort qu'il peut tordre le fer.


Βρετανία

Du latin Britannia (« Grande-Bretagne »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Βρετανίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)

Το Ηνωμένο Βασίλειο διαθέτει σιδηροδρομικό δίκτυο 16.209 χλμ σε Βρετανία και Βόρεια Ιρλανδία.


περιφράζομαι

Première personne du présent passif de περιφράζω.


νεότητα

Du grec ancien νεότης, neótês (« jeunesse »), apparenté à νέος (« jeune, nouveau »).


γίδι

Du grec ancien αἰγίδιον, aigídion, diminutif de αἴξ, aíx (« chèvre »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
γίδια (plural nominative)
του (singular genitive)
γιδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
γιδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
γίδια (plural accusative)
γίδια (singular vocative)


κορόιδο

Du grec byzantin κουρόγιδο, composé de κουρά, kurá (« coupe ») et de γίδι, yídi (« chevreau, cabri »), littéralement « cabri tondu ».

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κορόιδα (plural nominative)
του (singular genitive)
κορόιδου (singular genitive)
των (plural genitive)
κορόιδων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κορόιδα (plural accusative)
κορόιδα (singular vocative)


οικοδέσποινα

Du grec ancien οἰκοδέσποινα, oikodespoina.

οικοδεσπότης (masculine)


Υόρκη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Υόρκης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


χαρακτηρίζω

Du grec ancien χαρακτηρίζω, kharaktērízō.


οξικός

Dérivé avec le suffixe -ικός du grec ancien ὄξος, óxos (« vinaigre »).

οξικό οξύ, acide acétique.


νοικοκύρης

Du grec ancien, composé de ἐν, en, οἶκος, oîkos (« maison ») et κύριος, kúrios (« maitre »).


κοροϊδεύω

Dénominal de κορόιδο (« niais, personne niaise »).

Δεν της άρεσε να πηγαίνει σχολείο επειδή την κοροϊδεύανε.

Elle n’aime pas aller à l’école parce qu’on se moque d’elle.

Μπορεί αυτόν να τον κορόϊδεψες, αλλά εγώ είμαι πολύ πιο έξυπνος.

Tu as pu le duper mais je suis plus intelligent.


κινώ

Du grec ancien κινέω, kinéô (« mouvoir »).

κινώ γη και ουρανό, remuer ciel et terre


νοσηρός

Συμπτώματα που δείχνουν τη νοσηρήκατάσταση του οργανισμού.

Les symptomes indiquent l’état malade de l’organisme.

νοσηρή αγάπη για την πατρίδα.


ναρκώνω

Du grec ancien ναρκόω, narkóô avec l’infixe -ν-, -n-.

αυτή η σιγανή μουσική με ναρκώνει, cette musique lente m’endort.


γυμνώνω

Avec ajout de l'infixe -ν-, -n-, du grec ancien γυμνόω, gumnóô (« dénuder »).


όξινος

Du grec ancien ὀξίνης, oxínês (« aigre ») qui donne aussi ξινός.

όξινη (singular masculine nominative)
όξινο (singular feminine nominative)
όξινου (singular masculine genitive)
όξινης (singular masculine genitive)
όξινου (singular feminine genitive)
όξινο (singular masculine accusative)
όξινη (singular masculine accusative)
όξινο (singular feminine accusative)
όξινε (singular masculine vocative)
όξινη (singular masculine vocative)
όξινο (singular feminine vocative)
όξινοι (singular masculine plural masculine nominative)
όξινες (singular masculine plural masculine nominative)
όξινα (singular feminine plural feminine nominative)
όξινων (singular masculine plural masculine genitive)
όξινων (singular masculine plural masculine genitive)
όξινων (singular feminine plural feminine genitive)
όξινους (singular masculine plural masculine accusative)
όξινες (singular masculine plural masculine accusative)
όξινα (singular feminine plural feminine accusative)
όξινοι (singular masculine plural masculine vocative)
όξινες (singular masculine plural masculine vocative)
όξινα (singular feminine plural feminine vocative)

όξινηβροχή, pluie acide.


καταπολεμώ

Du grec ancien καταπολεμέω, katapoleméô, voir πολεμώ.


μενετός

οι καιροί ου μενετοί, il faut agir sans attendre ; littéralement : « le temps n’est pas patient ».


κεφαλαίος

Kεφαλαίο γράμμα, lettre capitale, majuscule.


κεφαλαιοποιώ

Composé de κεφάλαιο, kefáleo (« capital ») et de ποιώ, pió (« créer »).


σταφύλι

Du grec ancien σταφυλή, staphulế (« grappe ») via son diminutif σταφύλιον.


βομβίδα

Mot composé de βόμβα, vómva (« bombe ») et de -ίδα, ída.


χρηματοδοτώ

De χρήμα, χρήματα (« finance, capitaux ») et *δοτώ apparenté à δίνω (« donner »), δοτήρ, dotêr (« donneur »), doter en français.


χρηματιστικός

Du grec ancien χρηματιστικός, khrêmatistikós.


χρηματίζω

Être fonctionnaire, occuper une fonction.

Xρημάτισεδήμαρχος, il a été nommé/élu maire.


χρηματιστής

Du grec ancien χρηματιστής, khrêmatistês.

χρηματίστρια (feminine)


πάπυρος

Papyrus, antique papier fait de cette plante.

Οι αρχαίοι έγραφαν πάνω σε πάπυρους ή σε περγαμηνές.

Πάπυροι της Οξυρρύγχου


βραστός

Bραστές πατάτες, pommes de terre bouillies.

βραστό αβγό, œuf dur.


χρηματισμός

Du grec ancien χρηματισμός, khrêmatismós.


βράζω

Du grec ancien βράζω, brázô (« bouillir, fermenter »), forme collatérale de βράσσω, brássô.

βράζει το αίμα του, son sang n'a fait qu'un tour.


αβάς

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αβάδες (plural nominative)
του (singular genitive)
αβά (singular genitive)
των (plural genitive)
αβάδων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αβά (singular accusative)
τους (plural accusative)
αβάδες (plural accusative)
αβά (singular vocative)
αβάδες (singular vocative)


βολικός

Mot dérivé de βολή, volí, avec le suffixe -ικός, -ikos.

Αυτός ο καναπές είναι πολύ βολικός.


βιασμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βιασμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
βιασμού (singular genitive)
των (plural genitive)
βιασμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
βιασμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
βιασμούς (plural accusative)
βιασμέ (singular vocative)
βιασμοί (singular vocative)


σπινθηρίζω

Composé de σπινθήρας, spinthíras (« étincelle ») et de -ίζω, izo.


υποτάσσω

Du grec ancien ὑποτάσσω, hupotássô, de τάσσω.


συντάσσω

Composer, préparer (un document, une proposition).


αντί

À la place de, au lieu de, en remplacement de.

Αντί εκείνης, πήγε αυτός.


απογείωση

Mot dérivé de απογειώνω, apogiono, avec le suffixe -ση, -si.


πλήθος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πλήθη (plural nominative)
του (singular genitive)
πλήθους (singular genitive)
των (plural genitive)
πληθών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πλήθη (plural accusative)
πλήθη (singular vocative)

Tο πλήθος των επισκεπτών αυξάνει καθημερινά.

Le nombre de visiteurs augmente de jour en jour.


αντιπολιτεύομαι

Du grec ancien ἀντιπολιτεύομαι, antipoliteúomai (« être un adversaire politique »), composé de ἀντί, antí (« contre ») et de πολιτεύω, politeúô (« être citoyen »).


πληθώρα

πληθώρα νέων προϊόντων στη διεθνή έκθεση.


περιπλανώμενος

De περιπλανιέμαι (« errer »).

Περιπλανώμενος Ιουδαίος, Juif errant.


μούτρο

Ce terme est généralement utilisé au pluriel.

Έπεσε με τα μούτρα στη λάσπη.

Elle est tombée la tête la première dans la boue.

Είναι μεγάλο μούτρο! Άκου τι σκαρφίστηκε!

C'est une tête ! Écoute ce qu'il a inventé.


οικοδομώ

Du grec ancien οἰκοδομέω, oikodoméô (« édifier, construire une maison »).


περιπλανιέμαι

Du grec ancien περιπλανάομαι, periplanáomai (« errer, faire un périple »).


οικοδόμηση

Du grec ancien οἰκοδόμησις, oikodómêsis (« construction »).


οικοδόμος

Du grec ancien οἰκοδόμος, oikodómos (« constructeur »).


σήμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
σήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
σημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σήματα (plural accusative)
σήματα (singular vocative)


ρέγκα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ρέγκες (plural nominative)
της (singular genitive)
ρέγκας (singular genitive)
των (plural genitive)
ρεγκών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ρέγκες (plural accusative)
ρέγκες (singular vocative)


οπώρα

Du grec ancien ὀπώρα, opôra (« fin de l'été, saison des fruits »).


πωλώ

Du grec ancien πωλέω, pôléô (« vendre »).


φρουτοχυμός

Mot composé de φρούτο, frúto (« fruit ») et de χυμός, khimós (« jus »).


ποιμένας

Du grec ancien ποιμήν, poimên (« berger »).


πλυντήριο

Neutre substantivé du grec ancien πλυντήριος, pluntêrios (« de lavage »).

πλυντήριο ρούχων

πλυντήριο πιάτων


νεφριτικός

Du grec ancien, dérivé de νεφρῖτις, nephrîtis (« néphrite »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


ήθος

Du grec ancien ἦθος, êthos (« habitude, caractère habituel »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ήθη (plural nominative)
του (singular genitive)
ήθους (singular genitive)
των (plural genitive)
ηθών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ήθη (plural accusative)
ήθη (singular vocative)


σάκχαρο

Présence de sucre dans l’urine, diabète.


υπόδημα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
υποδήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
υποδήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
υποδημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
υποδήματα (plural accusative)
υποδήματα (singular vocative)


Δωδεκάνησα

Du grec ancien, composé de δώδεκα, dṓdeka (« douze ») et de νῆσος, nêsos (« île »).


δαδούχος

Du grec ancien δᾳδοῦχος, daidoûkhos, dérivé de δαΐς, daïs (« torche ») et ἔχω, ékhô (« tenir en main »).


πυροβόλο

Du grec ancien πυροβόλον, pyrobólon qui nous donne pyrobole ; voir aussi bouche à feu.


όπισθεν

Όπισθεν ολοταχώς!


υποχωρώ

Du grec ancien ὑποχωρέω, hupokhoréô ; voir χωρώ.

υποχωρώ από τις υποσχέσεις, se soustraire à un engagement.


χωρώ

Du grec ancien χωρέω, khôréô (« se retirer, se déplacer ») ; voir χώρος (« espace »).

Avoir assez d’espace, bien tomber, convenir, tenir dans un espace.

στους δύο τρίτος δεν χωρεί, les deux tiers ne tiennent pas.

όλοι οι καλοί χωράνε, tous tiennent aisément.

δεν χωράει αμφιβολία, ça ne laisse pas de place au doute, c'est clair.


οδός

…δια της πλαγίας οδού.

Αττική Οδός

Route de l’Attique, autoroute péri-urbaine d'Athènes.


καν

Du grec ancien κἄν, kán, crase de καί, kaí (« et ») et ἄν, án (« le cas échéant »).

Δεν είχε αυτοκίνητο, ούτε καν ένα ποδήλατο.

Il n'a pas de voiture, pas même une bicyclette.


παιχνίδι

Du grec ancien παίγνιον, paignion (« jouet »).


παλαιολιθικός

Du grec ancien, composé de παλαιός, palaiós (« ancien ») et de λιθικός, lithikós (« de pierre »).

Παλαιολιθική περίοδος


οπισθοχωρώ

Verbe composé de όπισθεν, ópisthen (« en arrière ») et de χωρώ, khóro (« se déplacer, rentrer »).

Retourner, aller en arrière, se retirer.


νεολιθικός

Du grec ancien, composé de νέος, néos (« nouveau ») et de λιθικός, lithikós (« de pierre »).


ενθαρρύνω

Du grec ancien θαρσύνω, tharsúnô (« encourager ») avec le préfixe εν-.


τραπεζιτικός

Du grec ancien τραπεζιτικός, trapezitikós.


δευτερολογία

Du grec ancien δευτερολογία, deuterología.


μικρολόγος

Du grec ancien μικρολόγος, mikrológos (« étroit d’esprit »).

Étroit d’esprit, qui s’occupe de broutilles.

Υπάρχουν σοβαρά θέματα και εσύ γίνεσαι μικρολόγος και κατεβάζεις το επίπεδο της συζήτησης.


πάστρα

Féminin substantivé du grec ancien σπαρτός, spartós (« semé, cultivé »), participe de σπείρω, speírô (« semer ») passé du sens de « semé » à « cultivé, non sauvage » puis « propre ».


πλανητικός

Du grec ancien πλανητικός, planêtikós avec évolution du sens sur la base de πλανήτης (« planète »).

Πλανητικό σύστημα, το σύνολο των πλανητών που κινούνται γύρο από τον Ήλιο ή από έναν αστέρα. Πλανητικό νεφέλωμα. Πλανητικές αποστάσεις / θερμοκρασίες.


αλιζάρι

Variante de ριζάρι, issu du grec ancien ῥίζα, rhíza (« racine »), via un diminutif grec byzantin ῥιζάριον.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αλιζάρια (plural nominative)
του (singular genitive)
αλιζαριού (singular genitive)
των (plural genitive)
αλιζαριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αλιζάρια (plural accusative)
αλιζάρια (singular vocative)


αδρός

Du grec ancien ἁδρός, hadrós (« fort »).


πεζοδρόμος

Du grec ancien, composé de πεζός, pezós (« piéton ») et de δρόμος, drómos (« course, parcours »).


αλσατικός

Mot dérivé de Αλσατία, Alsatía (« Alsace »), avec le suffixe -ικός, -ikos.


στρατιωτικός

Du grec ancien στρατιωτικός, stratiôtikós.


πεντανικός

Dérivé de πεντάνιο, pentánio (« pentane »), avec le suffixe -ικός, -ikós.

Πεντανικό οξύ, acide pentanoïque.


ενδυμασία

Du grec ancien ἔνδυμα, énduma (« vêtement »).


γύρω

Voir γύρος, le grec ancien γυρός, gurós (« rond »).

γύρω στα 2 κιλά, environ deux kilos.


διάβροχος

De διαβρέχω (« tremper »), en grec ancien διαβρεχής, diabrekhês.


περνώ

Du grec ancien περνάω, pernáô, variante en -ν-, -n- de περάω, peráô (« passer, traverser »).


κληματίδα

Το κλήμα έχει βλαστούς και κληματίδες διαφόρων ηλικιών.


αγιόκλημα

Composé de άγιος, áyios (« saint ») et de κλήμα, klíma (« vigne »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αγιοκλήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
αγιοκλήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
αγιοκλημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αγιοκλήματα (plural accusative)
αγιοκλήματα (singular vocative)


κλήμα

Du grec ancien κλῆμα, klêma (« rameau »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κλήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
κλήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
κλημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κλήματα (plural accusative)
κλήματα (singular vocative)


αεροβατώ

Du grec ancien ἀεροβατέω, aerobatéô (« marcher en l’air »).


πληκτρολογώ

De πλήκτρο (« touche d'un clavier ») et -λογώ.


πλαστικό

Neutre de πλαστικός.


αλληλογραφώ

Du grec ancien ἀλλήλων, allêlôn (« l’un l’autre ») et γράφω, gráphô (« écrire »).


πλήκτρο

Touche d’un clavier, d’un ordinateur, d’une calculette, etc.


είδηση

Du grec ancien εἴδησις, eídêsis (« savoir, connaissance »), de εἴδω, eídô (« voir, se représenter »), apparenté à είδος.


ατμός

Du grec ancien ἀτμός, atmós (« vapeur »).


πλοκάμι

Du grec ancien πλόκαμος, plókamos (« tresse »).

Tο χταπόδι έχει οχτώ πλοκάμια, la pieuvre a huit tentacules.

Tα πλοκάμια της μαφίας, les tentacules de la mafia.


πλειστηριάζω

Du grec ancien πλειστηριάζω, pleistêriázô.


ποσοστό

De πόσος (« combien ») et -οστός, -ostós, calque du français tantième.


προκαλώ

σε προκαλώ να απαντήσεις!


προσγειώνω

De προς (« vers »), γη (« terre ») et ώνω.


προπαρασκευάζω

Verbe composé de πρό, pro (« avant ») et de παρασκευάζω, paraskevázo.


πρεσβεύω

Πρεσβεύει τον προτεσταντισμό.

Δεν ξέρω τι πρεσβεύει πολιτικά.

Je ne connais pas ses opinions politiques.


προσανατολίζω

Composé de προς, pros, ανατολή, anatolí (« est, orient ») et -ίζω, izo. Voir ανατολίζω (« faire comme les Anatoliens »).


προσκαλώ

Mας προσκάλεσαν στα εγκαίνια μιας έκθεσης ζωγραφικής.


πλαστικός

πλαστική (singular masculine nominative)
πλαστικό (singular feminine nominative)
πλαστικού (singular masculine genitive)
πλαστικής (singular masculine genitive)
πλαστικού (singular feminine genitive)
πλαστικό (singular masculine accusative)
πλαστική (singular masculine accusative)
πλαστικό (singular feminine accusative)
πλαστικέ (singular masculine vocative)
πλαστική (singular masculine vocative)
πλαστικό (singular feminine vocative)
πλαστικοί (singular masculine plural masculine nominative)
πλαστικές (singular masculine plural masculine nominative)
πλαστικά (singular feminine plural feminine nominative)
πλαστικών (singular masculine plural masculine genitive)
πλαστικών (singular masculine plural masculine genitive)
πλαστικών (singular feminine plural feminine genitive)
πλαστικούς (singular masculine plural masculine accusative)
πλαστικές (singular masculine plural masculine accusative)
πλαστικά (singular feminine plural feminine accusative)
πλαστικοί (singular masculine plural masculine vocative)
πλαστικές (singular masculine plural masculine vocative)
πλαστικά (singular feminine plural feminine vocative)

Πλαστικόμπουκάλι, bouteille en plastique.


συμπλεκτικός

Du grec ancien συμπλεκτικός, sumplektikós.

συμπλεκτική (singular masculine nominative)
συμπλεκτικό (singular feminine nominative)
συμπλεκτικού (singular masculine genitive)
συμπλεκτικής (singular masculine genitive)
συμπλεκτικού (singular feminine genitive)
συμπλεκτικό (singular masculine accusative)
συμπλεκτική (singular masculine accusative)
συμπλεκτικό (singular feminine accusative)
συμπλεκτικέ (singular masculine vocative)
συμπλεκτική (singular masculine vocative)
συμπλεκτικό (singular feminine vocative)
συμπλεκτικοί (singular masculine plural masculine nominative)
συμπλεκτικές (singular masculine plural masculine nominative)
συμπλεκτικά (singular feminine plural feminine nominative)
συμπλεκτικών (singular masculine plural masculine genitive)
συμπλεκτικών (singular masculine plural masculine genitive)
συμπλεκτικών (singular feminine plural feminine genitive)
συμπλεκτικούς (singular masculine plural masculine accusative)
συμπλεκτικές (singular masculine plural masculine accusative)
συμπλεκτικά (singular feminine plural feminine accusative)
συμπλεκτικοί (singular masculine plural masculine vocative)
συμπλεκτικές (singular masculine plural masculine vocative)
συμπλεκτικά (singular feminine plural feminine vocative)


προσφυγή

Du grec ancien προσφυγή, prosphugê ; voir φυγή.


χρονιά

→ voir χρόνος.

καλή χρονιά, Bonne année !


προφυλακτικός

Du grec ancien προφυλακτικός, prophulaktikós


πυκνώνω

Serrer, resserrer, condenser, rapprocher.

Πύκνωσε τα γράμματα για να χωρέσει το κείμενο σε μία σελίδα.

Resserrez les lettres pour que le texte tienne sur la page.


παρασκευάζω

Du grec ancien παρασκευάζω, paraskeuázô.


άθλημα

Du grec ancien ἄθλημα, áthlêma (« lutte, compétition »).


πυροτέχνης

Du grec ancien πῦρ, pûr (« feu ») et τέχνη, tékhnê (« art »).


ιστός

Du grec ancien ἱστός, histós (« mât, métier à tisser, toile »).

λιπώδης ιστός, tissu adipeux.

Παγκόσμιος Ιστός, toile d’araignée mondiale


πρωτοπορία

Apparenté à πρωτοπόρος (« pionnier »), du grec ancien πρωτοπορεία, prôtoporeía.


ρεαλιστής

ρεαλίστρια (feminine)


πτώχευση

Mot dérivé de πτωχεύω, ptokhevo, avec le suffixe -ση, -si.


ρατσιστής

Mot dérivé de ράτσα, rátsa (« race »), avec le suffixe -ιστής, -istís.

ρατσίστρια (feminine)


σήκωμα

Mot composé de σηκώνω, sikóno (« lever ») et de -μα, ma, plutôt que directement emprunté au grec ancien σήκωμα, sêkôma.


πάππας

Du grec ancien πάππας, páppas, variante de πάππης, páppês.


ριζοσπάστης

Mot composé de ρίζα, ríza (« racine »), σπάω, spáo et -της, -tis.


από

είμαι από την Ελλάδα, je suis de Grèce.

από μηχανής θεός, deus ex machina.

παρασύρθηκε από την οργή, j'étais mu par la colère.


σιδηρουργός

Du grec ancien σιδηρουργός, sidêrourgós.


σιδηρουργία

Du grec ancien σιδηρουργία, sidêrourgía.


στατιστικός

στατιστική ανάλυση, analyse statistique.


συγγενής

μακρινός συγγενής, lointain cousin.


γλυκαιμία

De γλυκός (« sucré ») et αίμα (« sang »).


γλυκαίνω

γλυκαίνει τη φωνή του για να ζητήσει κάτι, il adoucit sa voix pour demander quelque chose.


υπέρ

υπέρ το δέον, plus que nécessaire.

Ψήφισε υπέρ της ιδέας, il a opté pour cette idée.


ιώδης

(Adjectif 1) Du grec ancien ἰώδης, iṓdēs (« vert-de-gris »), apparenté à ιός (« virus »).

(Adjectif 2) Du grec ancien ἰοειδής, ioeidḗs (« violet »), apparenté à ίο (« violette »).


εργασία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εργασίες (plural nominative)
της (singular genitive)
εργασίας (singular genitive)
των (plural genitive)
εργασιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εργασίες (plural accusative)
εργασίες (singular vocative)


παράσταση

θεατρική παράσταση


δοχείο

Du grec ancien δοχεῖον, dokheîon (« réceptacle »), de δοχή, dokhê (« récipient »).

ξενοδοχεῖον

Auberge, lieu, pour recevoir les étrangers.


συμπολιτεία

Du grec ancien συμπολιτεία, sumpoliteía.

η αμερικανική συμπολιτεία, la fédération américaine, État fédéral américain.


άπειρο

Neutre substantivé de άπειρος ; voir apeiron.


άπειρος

Du grec ancien ἄπειρος, ápeiros :
:# le premier de πέρας, péras (« fin ») ;
:# le second de πεῖρα, peira (« essai, tentative »).


πέφτω

Du grec ancien πίπτω, píptô (« tomber, chuter »).

πέφτω απ' τα σύννεφα, tomber du ciel.


πέρας

φέρνω εις πέρας, j'ai fini.


συντηρῶ

Du grec ancien συντηρέω, suntêréô, de τηρέω, têréô (« surveiller, garder, conserver »).


ανάβω

Ανάβω φωτιά


ρικνός

Du grec ancien ῥικνός, riknós (« raidi par le froid »).


σύνδικος

Syndic, personne désignée pour gérer les affaires d’une société, administrateur judiciaire.


βλεφαρίδα

Du grec ancien βλεφαρίς, blepharís (« cil »).


χάμω

Βάλτε το χάμω, abaisse-le.

Mην πετάς τα σκουπίδια χάμω, ne jette pas les ordures par terre.


ματόκλαδο

Mot composé de μάτι, máti (« œil ») et de κλαδί, kladí (« branche »).


σταχτής

σταχτιά (singular masculine nominative)
σταχτί (singular feminine nominative)
σταχτιού (singular masculine genitive)
σταχτιάς (singular masculine genitive)
σταχτιού (singular feminine genitive)
σταχτή (singular masculine accusative)
σταχτιά (singular masculine accusative)
σταχτί (singular feminine accusative)
σταχτή (singular masculine vocative)
σταχτιά (singular masculine vocative)
σταχτί (singular feminine vocative)
σταχτιοί (singular masculine plural masculine nominative)
σταχτιές (singular masculine plural masculine nominative)
σταχτιά (singular feminine plural feminine nominative)
σταχτιών (singular masculine plural masculine genitive)
σταχτιών (singular masculine plural masculine genitive)
σταχτιών (singular feminine plural feminine genitive)
σταχτιούς (singular masculine plural masculine accusative)
σταχτιές (singular masculine plural masculine accusative)
σταχτιά (singular feminine plural feminine accusative)
σταχτιοί (singular masculine plural masculine vocative)
σταχτιές (singular masculine plural masculine vocative)
σταχτιά (singular feminine plural feminine vocative)


ταϊλανδικός

Mot dérivé de Ταϊλάνδη, Tailandi, avec le suffixe -ικός, -ikos.


υποξείδιο

Mot composé de υπό, ypó (« sous ») et de οξείδιο, oxído (« oxyde »).

Υποξείδιο του αζώτου


βρίζω

Du grec ancien ὑβρίζω, hybrízō, lui-même de ὕβρις, hýbris (« injure, outrage »).


αφορισμός

Du grec ancien ἀφορισμός, aphorismós ; voir αφορίζω (« excommunier »).


Ηχώ

Du grec ancien Ἠχώ, Ēkhṓ, lui-même de ἠχώ, ēkhṓ (« écho »).


Ευλαλία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ευλαλίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Τζεντάι

De l’anglais Jedi, mot créé pour la Guerre des étoiles, inspiré du dicton japonais 時代劇, Jidai Geki qui désigne des feuilletons télés se déroulant à l’époque des samouraïs.


Ορλεάνη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ορλεάνης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Κόνοτ

(Date à préciser) Du vieil irlandais Connachta.


μονήρης

μονήρης οίκος, maison individuelle.


ορχιδέα

Du grec ancien ὄρχις, órkhis (« testicule, orchidée »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ορχιδέες (plural nominative)
της (singular genitive)
ορχιδέας (singular genitive)
των (plural genitive)
ορχιδεών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ορχιδέες (plural accusative)
ορχιδέες (singular vocative)


Ανδρομάχη

(Date à préciser) Du grec ancien Ἀνδρομάχη, Andromákhē.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ανδρομάχης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


εθελοντής

Du grec ancien ἐθελοντής, ethelontês dérivé de ἐθέλω, ethélō (« vouloir, désirer »).

εθελόντρια (feminine)


φιστίκι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
φιστίκια (plural nominative)
του (singular genitive)
φιστικιού (singular genitive)
των (plural genitive)
φιστικιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
φιστίκια (plural accusative)
φιστίκια (singular vocative)


κατσίκα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
κατσίκες (plural nominative)
της (singular genitive)
κατσίκας (singular genitive)
των (plural genitive)
κατσικών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
κατσίκες (plural accusative)
κατσίκες (singular vocative)


ακανθόχοιρος

Du grec ancien ἀκανθόχοιρος, akanthókhoiros (« hérisson »), pour le grec moderne, composé de άκανθα (« piquant ») et de χοίρος, khíros (« porc »).


πέστροφα

Du bulgare пъстърва, păstărva (« truite »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πέστροφες (plural nominative)
της (singular genitive)
πέστροφας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πέστροφες (plural accusative)
πέστροφες (singular vocative)


γεμίζω

γεμίζω την κοιλιά μου, je me remplis le ventre, je mange à satiété.


δοκιμαστής

δοκιμάστρια (feminine)


δοκιμαστικός

Du grec ancien δοκιμαστικός, dokimastikós.

δοκιμαστικόςσωλήνας, tube à essai.


γενναιόφρων

Du grec ancien, composé de γενναῖος, gennaîos (« noble, généreux ») et de φρήν, phrên (« esprit »), littéralement « noble d’esprit ».


φρίττω

Η τοπική κοινωνία έφριξε με το στυγερό έγκλημα.


φρενοβλαβής

Du grec ancien φρενοβλαβής, phrenoblabês (« fou »).


φρενοβλάβεια

Du grec ancien φρενοβλάβεια, phrenoblábeia (« folie »).


μεγαλόψυχος

Du grec ancien μεγαλόψυχος, megalópsukhos (« magnanime »).


φρονιμίτης

Dérivé de φρόνιμος, frónimos (« sage »), avec le suffixe -της, -tis.


μεγαλόφρων

Du grec ancien μεγαλόφρων, megalóphrôn (« magnanime »).


φρενήρης

Avec antinomie, du grec ancien φρενήρης, phrenêrês.


μικρόψυχος

Du grec ancien μικρόψυχος, mikrópsukhos.


φροντίζω

Είναι έγκυος και φροντίζει το πρωινό της να περιλαμβάνει τα πάντα!

Elle est enceinte et fait attention à ce que son petit-déjeuner comprenne de tout.


φρικτός

φρικτό έγκλημα, crime horrible.


φροντιστής

Du grec ancien φροντιστής, phrontistês (« penseur ») ; le sens moderne tient de φροντίζω (« s’occuper de, faire attention »).

φροντίστρια (feminine)

Soigneur, personne qui s’occupe de quelqu’un ou de quelque chose.


εμπορείο

Du grec ancien ἐμπορεῖον, emporeíon (« marché »).


φροντίδα

Attention, soin apporté à quelqu'un ou quelque chose.


μέτρημα

το παιδί που τα φύλαγε στο κρυφτό άρχισε το μέτρημα ενώ οι άλλοι έτρεξαν να κρυφτούν.


μέτριος

ένας άνδρας μετρίου αναστήματος, homme de taille normale.


αντίο

Αντίο σκληρέ κόσμε.


παραλογισμός

Du grec ancien παραλογισμός, paralogismós.

ο παραλογισμός του πολέμου, l’absurdité de la guerre.


παραλογίζομαι

Du grec ancien παραλογίζομαι, paralogízomai.

Penser ou parler d'une façon absurde, déraisonner.


τυλίγω

Du grec ancien τυλίσσω, tulíssô (« tourner, rouler »).


μύθος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μύθοι (plural nominative)
του (singular genitive)
μύθου (singular genitive)
των (plural genitive)
μύθων (plural genitive)
τον (singular accusative)
μύθο (singular accusative)
τους (plural accusative)
μύθους (plural accusative)
μύθε (singular vocative)
μύθοι (singular vocative)


παραμόνιμος

Apparenté à μόνιμος, du grec ancien παραμόνιμος, paramónimos.


παράκλητος

Οταν ελθη ο παράκλητος ον εγω πέμψω υμιν παρα του πατρός, το πνευμα της αληθείας ο παρα του πατρος εκπορεύεται, εκεινος μαρτυρήσει περι εμου.

Bible, Évangile selon Jean, chapitre 15, verset 26


παρανομία

οι παρανομίες των διευθυντών οδήγησαν την εταιρεία σε πτώχευση


παραχαράζω

Du grec ancien παραχαράσσω, parakharássô, composé de παρά, pará et de χαράσσω, kharássô.


σημαιοφόρος

Mot composé de σημαία, sêmaía (« drapeau ») et de φορός, phorós (« porteur »).


πωγωνοφόρος

Du grec ancien πωγωνοφόρος, pôgônophóros.


ωταλγία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ωταλγίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ωταλγίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ωταλγιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ωταλγίες (plural accusative)
ωταλγίες (singular vocative)

Yποφέρω από ωταλγίες.


υποχρεώνω

Dérivé du grec ancien ὐπόχρεος, hupokhreos (« endetté ») ; voir χρέος (« obligation »).


αρχαϊσμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αρχαϊσμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
αρχαϊσμού (singular genitive)
των (plural genitive)
αρχαϊσμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αρχαϊσμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
αρχαϊσμούς (plural accusative)
αρχαϊσμέ (singular vocative)
αρχαϊσμοί (singular vocative)


αλίμονο

Mot composé de αλί, alí (« hélas ») et de μόνο, móno (« seulement »), de μόνος (« seul »).


ιδρώνω

Du grec ancien ἱδρόω, hidróô (« suer »).


χαρτοφύλαξ

Variante de χαρτοφύλακας.


αρκώ

Du grec ancien ἀρκέω, arkéô (« défendre, suffire »).


ιθαγενής

ιθαγενές (singular feminine nominative)
ιθαγενούς (singular masculine genitive)
ιθαγενούς (singular masculine genitive)
ιθαγενούς (singular feminine genitive)
ιθαγενή (singular masculine accusative)
ιθαγενή (singular masculine accusative)
ιθαγενές (singular feminine accusative)
ιθαγενή (singular masculine vocative)
ιθαγενές (singular feminine vocative)
ιθαγενείς (singular masculine plural masculine nominative)
ιθαγενείς (singular masculine plural masculine nominative)
ιθαγενή (singular feminine plural feminine nominative)
ιθαγενών (singular masculine plural masculine genitive)
ιθαγενών (singular masculine plural masculine genitive)
ιθαγενών (singular feminine plural feminine genitive)
ιθαγενείς (singular masculine plural masculine accusative)
ιθαγενείς (singular masculine plural masculine accusative)
ιθαγενή (singular feminine plural feminine accusative)
ιθαγενείς (singular masculine plural masculine vocative)
ιθαγενείς (singular masculine plural masculine vocative)
ιθαγενή (singular feminine plural feminine vocative)

Ιθαγενείς πληθυσμοί της Αυστραλίας


χαρταετός

Composé de χαρτί, khartí et de αετός, aetós, littéralement « aigle de papier ».


κατευνασμός

Mot dérivé de κατευνάζω, katevnázo (« apaiser »), avec le suffixe -μός, -mós.


ιλυώδης

Mot dérivé de ιλύς, ilys (« boue »), avec le suffixe -ώδης, -ódis.


πορεύω

Πώς τα πορεύει μόνη της με τέσσερα παιδιά;

Comment s’en sortent-ils avec quatre enfants ?


ίνδαλμα

αυτός ο μουσικός της ροκ ήταν το ίνδαλμα της νεολαίας τη δεκαετία του '60


-ί

Du grec ancien -ίον, -íon contracté en -ίν puis -ί.

βρακί


βιολέτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βιολέτες (plural nominative)
της (singular genitive)
βιολέτας (singular genitive)
των (plural genitive)
βιολετών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βιολέτες (plural accusative)
βιολέτες (singular vocative)


βράκα

Singulier du grec ancien βράκαι, brákai (« braies »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βράκες (plural nominative)
της (singular genitive)
βράκας (singular genitive)
των (plural genitive)
βρακών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βράκες (plural accusative)
βράκες (singular vocative)


μενεξές

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μενεξέδες (plural nominative)
του (singular genitive)
μενεξέ (singular genitive)
των (plural genitive)
μενεξέδων (plural genitive)
τον (singular accusative)
μενεξέ (singular accusative)
τους (plural accusative)
μενεξέδες (plural accusative)
μενεξέ (singular vocative)
μενεξέδες (singular vocative)


ίο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ία (plural nominative)
του (singular genitive)
ίου (singular genitive)
των (plural genitive)
ίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ία (plural accusative)
ία (singular vocative)


βρακί

Du grec byzantin βρακίον, diminutif de βράκα, bráka, du grec ancien βράκαι, brákai (« braies »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βρακιά (plural nominative)
του (singular genitive)
βρακιού (singular genitive)
των (plural genitive)
βρακιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βρακιά (plural accusative)
βρακιά (singular vocative)


οποίος

Du grec ancien ποῖος, poîos (« que ?, quel ? ») ; voir όποιος (« quel que »).

το βιβλίο το οποίο έχετε διαβάσει, le livre que tu as lu.


ραβδομάντης

Du grec ancien ῥαβδομαντής, rhabdomantês.


ίσως

ίσως θα καταφέρω να έρθω στο πάρτι,


ιχθυοφάγος

Du grec ancien ἰχθυοφάγος, ikhthuophágos.


ιχθυοπώλης

Du grec ancien ἰχθυοπώλης, ikhthuopôlês.


κάδος

Contenant pour liquide ou solide : seau, cuve, baquet, tonneau.

κάδος απορριμμάτων, poubelle.


άκαρι

Via le latin acarus (« acarien »), du grec ancien ἄκαρι, ákari.


πολύκαρπος

Fructueux, qui porte de nombreux fruits.


κάρτα

De l’italien carta, via le latin dérivé du grec ancien χάρτης, khártēs (« feuille »).

πιστωτικήκάρτα, carte de crédit ; χρεωστικήκάρτα, carte de débit.

κίτρινηκάρτα, carton jaune ; κόκκινηκάρτα, carton rouge.

μητρικήκάρτα, carte mère.


καρπίζω

Kαρπίζει η γη.


Καρία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Καρίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


καρύκευμα

Mot dérivé de καρυκεύω, karikévo (« assaisonner »), avec le suffixe -μα, -ma.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καρυκεύματα (plural nominative)
του (singular genitive)
καρυκεύματος (singular genitive)
των (plural genitive)
καρυκευμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καρυκεύματα (plural accusative)
καρυκεύματα (singular vocative)


καρυκεύω

H διήγησή του ήταν καρυκευμένη με πολύ χιούμορ.


καγχάζω

Du grec ancien καγχάζω, kankházô, d’une onomatopée χα, kha (« ha ha ! ») qui donne aussi χαχανίζω (« pouffer de rire »).


Κασσάνδρα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Κασσάνδρας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


πεθαίνω

Du grec ancien ἀποθνήσκω, apothnêskô (« mourir ») via son aoriste ἀπέθανε.

Ακουσες ότι πέθανε ο κύριος Βαγγέλης;

Tu as entendu dire que M. Vangelis était mort ?

Πέθανα στα γέλια όταν τον είδα


ρωμαιοκαθολικός

Mot composé de Ρωμαίος, Romaíos (« Romain ») et de καθολικός, katholikós.

H Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.


καθίζω

(Droit)καθίζω στο σκαμνί, envoyer devant un tribunal, littéralement : asseoir à table.


κεφαλαιώδης

Du grec ancien κεφαλαιώδης, kephalaiôdês.

Tο ζήτημα έχει κεφαλαιώδη σημασία, c'est d'une importance capitale.


κεχωρισμένως

Du grec ancien κεχωρισμένως, kekhôrismenôs.


κηδεύω

Πέθανε χθες και κηδεύεται σήμερα.

Il est mort hier et on l’enterre aujourd’hui.


απογραφή

Cens, recensement, registre des citoyens.


κηπουρική

Féminin de κηπουρικός sous-entendant τέχνη.


κήτος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κήτη (plural nominative)
του (singular genitive)
κήτους (singular genitive)
των (plural genitive)
κητών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κήτη (plural accusative)
κήτη (singular vocative)


λυρισμός

Du français lyrisme ; c'est le dérivé de λυρίζω, lurízô (« jouer de la lyre »), avec le suffixe -μός, -mós en grec ancien.


Λύσανδρος

Λύσανδρος Βιλαέτης


λυτρώνω

Du grec ancien λυτρόω, lutróô avec ajout de l’infixe -ν-, -n-.


λύτρα

Du grec ancien λύτρον, lútron (« rançon »).


λύτρωση

H λύτρωση της ψυχής από όσα τη βαραίνουν.


μάγειρας

μαγείρισσα (feminine)


μάγειρος

μαγείρισσα (feminine)


μαθητικός

η μαθητική ιδιότητα, statut d’élève.


μακαρίτης

μακαρίτισσα (feminine)

Να σ' άκουγε τώρα ο μακαρίτης ο πατέρας σου, θα έσκαγε απο το θυμό του


μακαρισμός

Ο πέμπτος μακαρισμός μιλάει για τους ελεήμονες: Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοί ἐλεηθήσονται.

Cinquième béatitude. Heureux les miséricordieux, car ils obtiendront miséricorde.


μακραίων

Η Ελλάδα κατά τη μακραίωνα ιστορία της…


μαλάσσω

Η άσκηση αυτή μαλάσσει τα εσωτερικά όργανα και τονώνει όλο το πεπτικό.


μαλάκιο

Singulier du grec ancien μαλάκια, malákia.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μαλάκια (plural nominative)
του (singular genitive)
μαλακίου (singular genitive)
των (plural genitive)
μαλακίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μαλάκια (plural accusative)
μαλάκια (singular vocative)


μαλακίζομαι

Du grec ancien μαλακίζομαι, malakízomai ; pour le sens, voir μαλακία.

Σταματά να μαλακίζεσαι, θα τυφλωθείς!

Branler, ne rien foutre, dire des foutaises.

Μη μαλακιστείς!


χρυσωρυχείο

Du grec ancien χρυσωρυχεῖον, khrusorukheion.


χρυσοφόρος

Du grec ancien χρυσοφόρος, khrusophóros.

Qui rapporte de l’or, de l’argent, profitable.


χρυσωρύχος

Du grec ancien χρυσωρύχος, khrusôrukhos.


ακρο-

Du grec ancien ἄκρος, ákros (« extrême »).

Préfixe apportant une notion de sommet, de pointe.


τετραπλάσιος

Du grec ancien τετραπλάσιος, tetraplásios.


τετράχειρος

Du grec ancien τετράχειρ, tetrákheir (« à quatre mains »).


τετράπλευρος

Du grec ancien τετράπλευρος, tetrápleuros.


τετραγράμματος

Du grec ancien τετραγράμματος, tetragrámmatos.


τετραγωνίζω

Du grec ancien τετραγωνίζω, tetragônízô.


πενταδάκτυλος

Du grec ancien πενταδάκτυλος, pentadáktulos.


τετραδάκτυλος

Du grec ancien τετραδάκτυλος, tetradáktulos.


αργά

Du grec ancien ἀργός, argós (« oisif, inactif »).

Περπατάει αργά, σα χελώνα! tu marches lentement, comme une tortue !


σεξουαλική παρενόχληση

fr-σεξουαλική_παρενόχληση-el-noun-LJ8tSHzg


πανδημία

Via le français pandémie, du grec ancien.


δενδροειδής

Du grec ancien δενδροειδής, dendroeidês.


πανελλήνιος

Du grec ancien Πανελλήνιος, Panellênios.


χειροτονία

Chirotonie, ordination avec imposition des mains.


γενέτειρα

Γενέτειρα του κώνου ονομάζεται η ευθεία που, αν περιστραφεί γύρω από τον άξονα του κώνου, παράγει, δηλαδή “γεννά”, την επιφάνεια του κώνου.

Παραβολή (γεωμετρία) sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec)


ινδοευρωπαϊκός

Composé de ινδικός et de ευρωπαϊκός.


πάγουρος

Du grec ancien πάγουρος, págouros, via, pour le sens, le néo-latin Pagurus.


πανσοφία

Mot dérivé de πάνσοφος, pánsofos (« omniscient »), avec le suffixe -ία, -ía.


θεριστής

Tα στάχυα σωριάζονταν κομμένα στο πέρασμα των θεριστών.


κωνικός

Mot dérivé de κώνος, kónos, avec le suffixe -ικός, -ikós.


φαρμακευτής

Du grec ancien φαρμακευτής, pharmakeutês.

φαρμακεύτρια (feminine)


Φιονία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Φιονίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


κούκλα

Du latin cuculla qui donne aussi κουκούλα, koukoula.


Μπόρνχολμ

Du danois Bornholm, lui-même issu du vieux norrois Borgundarholmr. Composé de borg (« hauteur »), berg (« montagne ») et holmr (« île »).


αεροπόρος

Du grec ancien ἀεροπόρος, aeropóros (« aérien, qui traverse les airs »), composé de ἀήρ, aêr (« air ») et de πόρος, póros (« voie »).


Λόλλαντ

Du danois Lolland, issu du vieux norrois Laaland. Composé de lá (« bas-fond/marais côtier ») et de land (« terre »).


Γιουτλάνδη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Γιουτλάνδης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Σηλυβρία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Σηλυβρίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


καλλιγράφος

Du grec ancien καλλίγραφος, kallígraphos.


δυαδικός

δυαδικόσύστημα, système binaire.


αντίγραφο

Neutre substantivé du grec ancien ἀντίγραφος, antigraphos (« copié »).


αντιγράφω

Du grec ancien ἀντιγράφω, antigráphô ; voir γράφω.


αντιγραφή

Féminin substantivé du grec ancien ἀντίγραφος, antigraphos (« copié »).


εκτυπώνω

Πρέπει να εκτυπώσουμε το αρχείο σε τρία αντίτυπα.


μπίρα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μπίρες (plural nominative)
της (singular genitive)
μπίρας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μπίρες (plural accusative)
μπίρες (singular vocative)


πατάτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πατάτες (plural nominative)
της (singular genitive)
πατάτας (singular genitive)
των (plural genitive)
πατατών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πατάτες (plural accusative)
πατάτες (singular vocative)


έπαινος

Du grec ancien ἔπαινος, épainos (« louange, éloge »).


γεροντοκόρη

Mot composé de γέροντας, gérontas (« vieillard ») et de κόρη, kóri (« fille »).


ελλειμματικός

Mot dérivé de έλλειμμα, éllima (« défaut, déficit »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


οπτική τέχνη

(1964) Traduction de l'anglais optical art, composé de οπτική et de τέχνη.


Οπ Αρτ

(1964) Calque de l'anglais op art, composé de optical et de art.


Νέα Αντικειμενικότητα

(1925) Calque de l'allemand Neue Sachlichkeit, composé de νέος et de αντικειμενικότητα.

fr-Νέα_Αντικειμενικότητα-el-name-TAoAwah1


μονόφθαλμος

Du grec ancien μονόφθαλμος, monóphthalmos.


αρχείο

Du grec ancien ἀρχεῖον, arkheîon (« mairie, siège des archontes »).

Archives, endroit où sont archivés des documents.


πέλμα

Du grec ancien πέλμα, πέλματος, pélma, pélmatos (« plante du pied »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πέλματα (plural nominative)
του (singular genitive)
πέλματος (singular genitive)
των (plural genitive)
πελμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πέλματα (plural accusative)
πέλματα (singular vocative)


τρωγλοδυτικός

Du grec ancien τρωγλοδυτικός, trôglodytikós, de τρωγλοδύτης.


εικονοκλάστης

Du grec byzantin εἰκονοκλάστης, composé de εἰκών, eikṓn (« image ») et de κλάω, kláō (« briser »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
εικονοκλάστες (plural nominative)
του (singular genitive)
εικονοκλάστη (singular genitive)
των (plural genitive)
εικονοκλαστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
εικονοκλάστη (singular accusative)
τους (plural accusative)
εικονοκλάστες (plural accusative)
εικονοκλάστη (singular vocative)
εικονοκλάστες (singular vocative)

εικονοκλάστης


ερωδιός

Du grec ancien ἐρῳδιός, erōidiós (« héron »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ερωδιοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ερωδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
ερωδιών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ερωδιό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ερωδιούς (plural accusative)
ερωδιέ (singular vocative)
ερωδιοί (singular vocative)


μισός

μισή ώρα, demi-heure.


κόρακας

Du grec ancien κόραξ, kórax (« corbeau »).


τοπολογία

Dérivé de τόπος, avec le suffixe -λογία.


πολυκατοικία

Mot dérivé de κατοικία, katikía (« habitation »), avec le préfixe πολυ-, poly- (« multiple »).

νεόδμητηπολυκατοικία, nouvel immeuble.


ποκάρι

Du grec ancien πόκος, pókos (« toison ») via son diminutif *ποκάριον.


πριστός

Πριστή ξυλεία, bois scié


νεόδμητος

Du grec ancien νεόδμητος, neódmêtos (« nouvellement bâti »).

νεόδμητηπολυκατοικία, immeuble nouvellement construit.


υποκειμενικός

Mot dérivé de υποκείμενο, ipokímeno (« sujet »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


πόκος

Du grec ancien πόκος, pókos (« toison »).

εις όνου πόκας


νεόπλουτος

Aκριβά και φανταχτερά πράγματα για νεόπλουτους.


αντικειμενικός

Mot dérivé de αντικείμενο, antikeímeno (« objet »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


Νεοπτόλεμος

Du grec ancien Νεοπτόλεμος, Neoptólemos.


αντικειμενικότητα

(1867) Mot dérivé de αντικειμενικός, antikeimenikós (« objectif »), avec le suffixe -ότητα, -otita.


υποκειμενικότητα

Mot dérivé de υποκειμενικός, ypokeimenikós (« subjectif »), avec le suffixe -ότητα, -otita.


λιτανεύω

Du grec ancien λιτανεύω, litaneúô (« prier »).


μάντρα

Du grec ancien μάνδρα, mándra (« enclos »).


μαντρί

Du grec ancien μάνδρα, mándra (« enclos ») via son diminutif μανδρίον, mandríon.


αρχιμανδρίτης

Du grec ancien ἀρχιμανδρίτης, archimandrítês, apparenté à μάνδρα, mándra (« monastère »).


Έκτορας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Έκτορα (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Έκτορα (singular accusative)
τους (plural accusative)
Έκτορα (singular vocative)


υποθερμικός

Dérivé de υποθερμία, ypothermía, avec le suffixe -ικός, -ikós.


γομάρι

Avec le sens de « bête de somme », dérivé du grec ancien γόμος, gómos (« charge »), lui-même de γέμω, gémo (« être plein »).


δυσφωνία

De l’anglais dysphonia ; voir δυσ- et φωνή


περιστέρι

Du grec ancien περιστέριον, peristérion diminutif de περιστερά, peristerá (« pigeon »).


έρχομαι

Ήρθε ακόμα ο γιατρός; — Le docteur est déjà venu ?

Πόσο έρχεται αυτό το αμάξι; — Combien coute cette voiture ?


αφτί

Du grec ancien οὖς, oûs (« oreille ») via le pluriel τᾰ̀ ὦτᾰ, tà ôta devenu τ'αφτιά, t'aftiá et formation du singulier αφτί.


πληθυντικός

Dérivé du grec ancien πληθύνω, plēthúnō (« multiplier »).


χρήματα

Nominatif, vocatif et accusatif pluriel de χρήμα : « argent, somme d’argent ».


ψαλίδι

Du grec ancien ψαλίδιον, psalídion diminutif de ψαλίς, psalís ; apparenté à ψαλίδα (« cisaille »).


χείλος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
χείλη (plural nominative)
του (singular genitive)
χείλους (singular genitive)
των (plural genitive)
χειλέων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
χείλη (plural accusative)
χείλη (singular vocative)

στο χείλος του αφανισμού, au bord de l’extinction.


μιλώ

Du grec ancien ὁμιλέω, homiléô (« s’assembler ») dérivé de ὅμιλος, hómilos (« foule »).

Για κάποιο λόγο, δε μιλιούνται μεταξύ τους, pour quelque raison, ils ne se fréquentent plus.

Μιλάτε αγγλικά; Parlez-vous anglais ?


ρύζι

Du grec ancien ὄρυζα, oryza, ὀρύζιον, orúzion.


ιστορία της τέχνης

Composé de ιστορία et de τέχνης.


καρπούζι

Du turc ottoman قارپوز, karpuz qui donne le turc karpuz.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καρπούζια (plural nominative)
του (singular genitive)
καρπουζιού (singular genitive)
των (plural genitive)
καρπουζιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καρπούζια (plural accusative)
καρπούζια (singular vocative)


φτιάχνω

Du grec byzantin εὐθειάζω, lui-même du grec ancien εὐθύς, euthýs (« droit, direct »).

Το μηχανάκι είναι φτιαγμένο και πιάνει τα 200 χιλιόμετρα.


Καμπότζη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Καμπότζης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


συρτάκι

Mot dérivé de συρτός, sirtós, avec le suffixe -άκι, -áki.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
συρτάκια (plural nominative)
του (singular genitive)
των (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
συρτάκια (plural accusative)
συρτάκια (singular vocative)


ζωγραφική σπηλαίου

Composé de ζωγραφική et de σπηλαίου.


βιβλία

Nominatif, vocatif et accusatif pluriel de βιβλίο.


κομμάτι

Diminutif du grec ancien κόμμα, kómma (« frappe, coupure »).


περίπτωση

Σ' αυτήν την περίπτωση,…

εν πάση περιπτώσει,…

Αυτή ήταν μοναδική περίπτωση!


κέρμα

Du grec ancien κέρμα, kérma (« fragment »), le sens propre de « fragment, pièce » est repris par κομμάτι, kommáti.


Λούξορ

(Date à préciser) De l’arabe الأقصر, al-Uqṣur (« les palais »), issu du pluriel collectif de قصر, qaṣr (« palais, château »), lui-même issu du latin castrum (« forteresse »).


μεσολαβώ

Du grec ancien μεσολαβέω, mesolabéô ; apparenté à λαμβάνω.


μεσολάβηση

Mot dérivé de μεσολαβώ, mesolávo, avec le suffixe -ση, -si, voir διαμεσολάβηση (« intermédiation »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μεσολαβήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
μεσολάβησης (singular genitive)
μεσολαβήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
μεσολαβήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μεσολαβήσεις (plural accusative)
μεσολαβήσεις (singular vocative)


μεσολαβητής

Mot dérivé de μεσολαβώ, mesolávo, avec le suffixe -τής, -tis.

μεσολαβήτρια (feminine)


Στράτων

Στράτων ο Λαμψακηνός


Ήφαιστος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Ήφαιστου (singular genitive)
Ηφαίστου (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Ήφαιστο (singular accusative)
τους (plural accusative)
Ήφαιστε (singular vocative)


ακέφαλος

Apparenté à κεφάλι, du grec ancien ἀκέφαλος, aképhalos (« sans tête »).


σταυρικός

σταυρικός θάνατος, mort sur la croix.


brexitολόγοι

brexitολόγος (singular nominative)
brexitολόγου (singular genitive)
brexitολόγων (plural genitive)
brexitολόγο (singular accusative)
brexitολόγους (plural accusative)
brexitολόγε (singular vocative)


brexitολογία

Dérivé de Brexit, avec le suffixe -λογία.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
brexitολογίες (plural nominative)
της (singular genitive)
brexitολογίας (singular genitive)
των (plural genitive)
brexitολογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
brexitολογίες (plural accusative)
brexitολογίες (singular vocative)


brexitολόγος

Dérivé de Brexit, avec le suffixe -λόγος.

brexitολόγοι (plural nominative)
brexitολόγου (singular genitive)
brexitολόγων (plural genitive)
brexitολόγο (singular accusative)
brexitολόγους (plural accusative)
brexitολόγε (singular vocative)
brexitολόγοι (singular vocative)


επιτροπολογία

Dérivé de επίτροπος, avec le suffixe -λογία Référence nécessaire.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
επιτροπολογίες (plural nominative)
της (singular genitive)
επιτροπολογίας (singular genitive)
των (plural genitive)
επιτροπολογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
επιτροπολογίες (plural accusative)
επιτροπολογίες (singular vocative)


ΕΜΑ

Abréviation de επιτροπή των μόνιμων αντιπροσώπων.


θαλασσινός

Mot dérivé de θάλασσα, thálassa (« mer »), avec le suffixe -ινός, -inos.


θαλασσινός

Ο Σεβάχ ο Θαλασσινός.


βαρύτονος

Du grec ancien βαρύτονος, barútonos (« à la voix grave »).


καμιλαύκι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καμιλαύκια (plural nominative)
του (singular genitive)
καμιλαυκιού (singular genitive)
των (plural genitive)
καμιλαυκιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καμιλαύκια (plural accusative)
καμιλαύκια (singular vocative)


καλημαύχι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καλημαύχια (plural nominative)
του (singular genitive)
καλημαυχιού (singular genitive)
των (plural genitive)
καλημαυχιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καλημαύχια (plural accusative)
καλημαύχια (singular vocative)


καμηλαύκι

Du grec byzantin καμηλλαύκιον (« kamillavkion »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καμηλαύκια (plural nominative)
του (singular genitive)
καμηλαυκιού (singular genitive)
των (plural genitive)
καμηλαυκιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καμηλαύκια (plural accusative)
καμηλαύκια (singular vocative)


κυδώνι

Du grec ancien Κυδωνία, Kydônía, sous-entendant μῆλα : « fruit de Cydon ».


ζύθος

Du grec ancien ζῦθος, zŷthos (« bière »).


τραυματικός

Du grec ancien τραυματικός, traumatikós.

τραυματική (singular masculine nominative)
τραυματικό (singular feminine nominative)
τραυματικού (singular masculine genitive)
τραυματικής (singular masculine genitive)
τραυματικού (singular feminine genitive)
τραυματικό (singular masculine accusative)
τραυματική (singular masculine accusative)
τραυματικό (singular feminine accusative)
τραυματικέ (singular masculine vocative)
τραυματική (singular masculine vocative)
τραυματικό (singular feminine vocative)
τραυματικοί (singular masculine plural masculine nominative)
τραυματικές (singular masculine plural masculine nominative)
τραυματικά (singular feminine plural feminine nominative)
τραυματικών (singular masculine plural masculine genitive)
τραυματικών (singular masculine plural masculine genitive)
τραυματικών (singular feminine plural feminine genitive)
τραυματικούς (singular masculine plural masculine accusative)
τραυματικές (singular masculine plural masculine accusative)
τραυματικά (singular feminine plural feminine accusative)
τραυματικοί (singular masculine plural masculine vocative)
τραυματικές (singular masculine plural masculine vocative)
τραυματικά (singular feminine plural feminine vocative)


Βερκιγγετόριξ

Du gaulois Uercingetorix (« Grand roi des guerriers »).

Βερκιγγετόριξ


Φλεβάρης

Variante de Φεβρουάριος.


άνθρωποι

Nominatif & vocatif pluriel de άνθρωπος.


θηλαστικό

Sous-entendant ζώο (« animal »), neutre substantivé de θηλαστικός, apparenté à θηλή, thilí (« sein, mammelle »).


κουνιάδα

Féminin de κουνιάδος.


αρσενικό

Du grec ancien ἀρσενικόν, arsenikón (« orpiment »), sans lien étymologique avec αρσενικός (« masculin »).


βρώμιο

Via le français brome du grec ancien βρῶμος, brōmos (« puanteur »).


κρυπτό

Via l’anglais krypton du grec ancien κρυπτός, kruptós (« caché »).


μη

μην καπνίζετε, ne pas fumer.

ο μη εργαζόμενος.


στρουθοκάμηλος

Du grec ancien στρουθιοκάμηλος, strouthiokámêlos.


κουνιάδος

Du latin cognatus (« parent ») via l’italien cognato (« beau-frère »).


αργό

Du grec ancien ἀργός, argós (« inerte ») via l’anglais argon.


ξένο

Via l’anglais xenon du grec ancien ξένος, xénos (« étranger »).


αστέρας

Πολικός Αστέρας, Étoile polaire.

αστέρας του Χόλιγουντ


παλιός

Du grec ancien παλαιός, palaiós (« ancien »).


αντίθετος

στην αντίθετη όχθη


αρχίζω

Verbe dérivé de αρχή, arkhí (« origine, commencement »), avec le suffixe -ίζω, -ízo.


κορίτσι

Diminutif du grec ancien κόρη, kórē (« jeune fille »).


πολώνιο

Apparenté à Πολωνία.


λανθανίδες

De λανθάνιο.


μολυβδένιο

Variante de μολυβδαίνιο.


γαλουχώ

Du grec ancien γαλουχέω, galoukhéô (« allaiter »), composé de γάλα, gála (« lait ») et de ἔχω, ékhô.