θηλαστικός

θηλαστική (singular masculine nominative)
θηλαστικό (singular feminine nominative)
θηλαστικού (singular masculine genitive)
θηλαστικής (singular masculine genitive)
θηλαστικού (singular feminine genitive)
θηλαστικό (singular masculine accusative)
θηλαστική (singular masculine accusative)
θηλαστικό (singular feminine accusative)
θηλαστικέ (singular masculine vocative)
θηλαστική (singular masculine vocative)
θηλαστικό (singular feminine vocative)
θηλαστικοί (singular masculine plural masculine nominative)
θηλαστικές (singular masculine plural masculine nominative)
θηλαστικά (singular feminine plural feminine nominative)
θηλαστικών (singular masculine plural masculine genitive)
θηλαστικών (singular masculine plural masculine genitive)
θηλαστικών (singular feminine plural feminine genitive)
θηλαστικούς (singular masculine plural masculine accusative)
θηλαστικές (singular masculine plural masculine accusative)
θηλαστικά (singular feminine plural feminine accusative)
θηλαστικοί (singular masculine plural masculine vocative)
θηλαστικές (singular masculine plural masculine vocative)
θηλαστικά (singular feminine plural feminine vocative)


σελήνιο

Du grec ancien σελήνη, selḗnē (« lune ») via le néo-latin selenium.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σελήνια (plural nominative)
του (singular genitive)
σεληνίου (singular genitive)
των (plural genitive)
σεληνίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σελήνια (plural accusative)
σελήνια (singular vocative)


ίνδιο

Apparenté au grec ancien Ἰνδός, Indós, à ινδικό, indiko (« indigo »).


ρήνιο

Du latin Rhenus (« Rhin »), apparenté à Ρήνος.


μετάξι

Du grec ancien μετάξιον, metaxion, diminutif de μέταξα, métaxa (« soie brute »).


αρσενικός

αρσενική (singular masculine nominative)
αρσενικό (singular feminine nominative)
αρσενικού (singular masculine genitive)
αρσενικής (singular masculine genitive)
αρσενικού (singular feminine genitive)
αρσενικό (singular masculine accusative)
αρσενική (singular masculine accusative)
αρσενικό (singular feminine accusative)
αρσενικέ (singular masculine vocative)
αρσενική (singular masculine vocative)
αρσενικό (singular feminine vocative)
αρσενικοί (singular masculine plural masculine nominative)
αρσενικές (singular masculine plural masculine nominative)
αρσενικά (singular feminine plural feminine nominative)
αρσενικών (singular masculine plural masculine genitive)
αρσενικών (singular masculine plural masculine genitive)
αρσενικών (singular feminine plural feminine genitive)
αρσενικούς (singular masculine plural masculine accusative)
αρσενικές (singular masculine plural masculine accusative)
αρσενικά (singular feminine plural feminine accusative)
αρσενικοί (singular masculine plural masculine vocative)
αρσενικές (singular masculine plural masculine vocative)
αρσενικά (singular feminine plural feminine vocative)


δίνω

Du grec ancien δίδωμι, dídomi (« donner »).

Δώσε μου λίγο το μολύβι σου.


ακούω

Άκουσα κάποια δυσάρεστα νέα.


θηλάζω

Du grec ancien θηλάζω, thêlázô (« téter »).


μίσος

Du grec ancien μῖσος, mîsos (« haine »).


κλείνω

Κλείνω την πόρτα.


λευκόχρυσος

Du grec ancien λευκόχρυσος, leukokrusos.


ρίχνω

Du grec ancien ῥίπτω, rhíptô (« jeter »).

ρίχνω άγκυρα, je jette l'ancre.


ψείρα

Du grec ancien φθείρ, phtheír (« pou »).


εξοχή

Το σαββατοκύριακο θα πάμε στην εξοχή.


λαμπάδα

Du grec ancien λαμπάς, lampás (« torche »).

η πασχαλινή λαμπάδα


άχυρο

Du grec ancien ἄχυρον, ákhyron (« son du blé »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
άχυρα (plural nominative)
του (singular genitive)
άχυρου (singular genitive)
των (plural genitive)
άχυρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
άχυρα (plural accusative)
άχυρα (singular vocative)


Πράγα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Πράγας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


πριόνι

Diminutif du grec ancien πρίων, príôn (« scie »).


κόκαλο

Kρέας χωρίς κόκαλα για μαγείρεμα.


καράβι

Diminutif du grec ancien κάραβος, kárabos → voir carabus en latin pour le sens.


εσθονικά

De εσθονικός (« estonien »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


δανικά

De δανικός (« danois (adjectif) »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


φινλανδικά

De φινλανδικός (« finnois »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


λιθουανικά

De λιθουανικός (« lituanien »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


ιρλανδικά

De ιρλανδικός (« irlandais »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


λεττονικά

De λεττονικός (« letton »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


μαλτέζικα

De μαλτέζικος (« maltais »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


πολωνικά

De πολωνικός (« polonais »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


ρουμάνικα

De ρουμανικός (« roumain »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


σλοβακικά

De σλοβακικός (« slovaque »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


σλοβενικά

De σλοβενικός (« slovène »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


πεπονιά

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πεπονιές (plural nominative)
της (singular genitive)
πεπονιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
πεπονιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πεπονιές (plural accusative)
πεπονιές (singular vocative)


σουηδικά

De σουηδικός (« suédois »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


μαλτέζικος

Mot dérivé de Μαλτέζος, Maltézos (« Maltais »), avec le suffixe -ικός, -ikós.

μαλτέζικη (singular masculine nominative)
μαλτέζικο (singular feminine nominative)
μαλτέζικου (singular masculine genitive)
μαλτέζικης (singular masculine genitive)
μαλτέζικου (singular feminine genitive)
μαλτέζικο (singular masculine accusative)
μαλτέζικη (singular masculine accusative)
μαλτέζικο (singular feminine accusative)
μαλτέζικε (singular masculine vocative)
μαλτέζικη (singular masculine vocative)
μαλτέζικο (singular feminine vocative)
μαλτέζικοι (singular masculine plural masculine nominative)
μαλτέζικες (singular masculine plural masculine nominative)
μαλτέζικα (singular feminine plural feminine nominative)
μαλτέζικων (singular masculine plural masculine genitive)
μαλτέζικων (singular masculine plural masculine genitive)
μαλτέζικων (singular feminine plural feminine genitive)
μαλτέζικους (singular masculine plural masculine accusative)
μαλτέζικες (singular masculine plural masculine accusative)
μαλτέζικα (singular feminine plural feminine accusative)
μαλτέζικοι (singular masculine plural masculine vocative)
μαλτέζικες (singular masculine plural masculine vocative)
μαλτέζικα (singular feminine plural feminine vocative)


βορράς

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βορράδες (plural nominative)
του (singular genitive)
βορρά (singular genitive)
των (plural genitive)
βορράδων (plural genitive)
τον (singular accusative)
βορρά (singular accusative)
τους (plural accusative)
βορράδες (plural accusative)
βορρά (singular vocative)
βορράδες (singular vocative)


Τζαμάικα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Τζαμάικας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


ολλανδικά

De ολλανδικός (« hollandais »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


πορτογαλικά

De πορτογαλικός (« portugais »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


βουλγαρικά

De βουλγαρικός (« bulgare (adjectif) »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


νεφρό

Du grec ancien νεφρός, nephrós (« rein »).


λεφτά

Avec pour variante λεπτά, leptá, du grec ancien λεπτόν, leptón (« menue monnaie »).


χόρτο

Du grec ancien χόρτος, khórtos (« pré »).


ψηλός

ψηλή (singular masculine nominative)
ψηλό (singular feminine nominative)
ψηλού (singular masculine genitive)
ψηλής (singular masculine genitive)
ψηλού (singular feminine genitive)
ψηλό (singular masculine accusative)
ψηλή (singular masculine accusative)
ψηλό (singular feminine accusative)
ψηλέ (singular masculine vocative)
ψηλή (singular masculine vocative)
ψηλό (singular feminine vocative)
ψηλοί (singular masculine plural masculine nominative)
ψηλές (singular masculine plural masculine nominative)
ψηλά (singular feminine plural feminine nominative)
ψηλών (singular masculine plural masculine genitive)
ψηλών (singular masculine plural masculine genitive)
ψηλών (singular feminine plural feminine genitive)
ψηλούς (singular masculine plural masculine accusative)
ψηλές (singular masculine plural masculine accusative)
ψηλά (singular feminine plural feminine accusative)
ψηλοί (singular masculine plural masculine vocative)
ψηλές (singular masculine plural masculine vocative)
ψηλά (singular feminine plural feminine vocative)


ύφος

κομψό ύφος, style élégant.

Expression, air du visage, ton de la voix.

μου απάντησε με πολύ αυστηρό ύφος.


ίχνος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ίχνη (plural nominative)
του (singular genitive)
ίχνους (singular genitive)
των (plural genitive)
ιχνών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ίχνη (plural accusative)
ίχνη (singular vocative)


τέκνο

Du grec ancien τέκνον, téknon (« enfant »).


πιάτο

De l’italien piatto, apparenté au grec ancien πλατύς, platús.

πλένω τα πιάτα, je fais la vaisselle, je lave les assiettes.


ασβός

Du vieux slave *(j)asvo qui donne, entre autres, le tchèque jezevec.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ασβοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ασβού (singular genitive)
των (plural genitive)
ασβών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ασβό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ασβούς (plural accusative)
ασβέ (singular vocative)
ασβοί (singular vocative)


φωλιά

Du grec ancien φωλεός, phôleós (« tanière, terrier »).

Terrier, tanière, gîte, nid, antre, etc.

Endroit où les animaux se cachent pour dormir


ζάρι

Via le turc zar (« dé »), de l’arabe زهر, zahr (« chance, dé ») qui nous donne hasard.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ζάρια (plural nominative)
του (singular genitive)
ζαριού (singular genitive)
των (plural genitive)
ζαριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ζάρια (plural accusative)
ζάρια (singular vocative)


αγριόχορτο

Mot composé de άγριος, ágrios et de χόρτο, chórto, littéralement « herbe sauvage ».

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αγριόχορτα (plural nominative)
του (singular genitive)
αγριόχορτου (singular genitive)
των (plural genitive)
αγριόχορτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αγριόχορτα (plural accusative)
αγριόχορτα (singular vocative)


κούπα

ο άσος κούπα, l’as de cœur.


Φάρος

Φάρος της Αλεξάνδρειας


συμφωνικός

συμφωνική μουσική, musique symphonique


αντωνυμία

Du grec ancien ἀντωνυμία, antônumía (« pronom »).

αυτοπαθής αντωνυμία, pronom réfléchi.


πάω

πάω στην Αθήνα, je vais à Athènes.

Είναι ώρα να πάμε, il est temps d’y aller.

Πως τα πας; Ça va ?


γένι

Du grec ancien γένυς, génus (« menton, joue »).


φιλί

Du grec ancien φιλέω, philéô (« aimer »).

το φιλί του Ιούδα, le baiser de Judas, trahison.


κορώνα

Du latin corona avec, pour la graphie, l’influence du grec ancien κορώνη, korônê qui lui est apparenté.

κορώνα ή γράμματα, pile ou face.


γλύκισμα

Du grec ancien γλύκυσμα, glukusma (« douceur »).

Στη δεξίωση θα προσφερθούν και γλυκίσματα.


φέτα

Μπορείτε να φάτε μία φέτα άσπρου ψωμιού.


κουμπί

Du grec ancien κομβίον, kombíon, diminutif de κόμβος, kómbos (« attache ») qui donne κόμπος, kómpos (« nœud »).


χέλι

Du grec ancien ἐγχέλειον, enkhélion, diminutif de ἔγχελυς, énkhelus.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
χέλια (plural nominative)
του (singular genitive)
χελιού (singular genitive)
των (plural genitive)
χελιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
χέλια (plural accusative)
χέλια (singular vocative)


κοράκι

Du grec ancien κοράκιον, korákion, diminutif de κόραξ, kórax qui donne κόρακας, kórakas (« corbeau »).


ζητώ

Du grec ancien ζητέω, zêtéô (« chercher »).


πλακούντας

Du grec ancien πλακοῦς, plakoûs (« galette »).


άρπα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
άρπες (plural nominative)
της (singular genitive)
άρπας (singular genitive)
των (plural genitive)
αρπών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
άρπες (plural accusative)
άρπες (singular vocative)


κοιμάμαι

Du grec ancien κοιμάομαι, koimáomai (« se coucher, être couché »).


έκτακτος

Du grec ancien ἔκτακτος, éktaktos, apparenté à τακτός.


ειδικός

Du grec ancien εἰδικός, eidikós (« spécifique »), apparenté à είδος, eídos (« espèce »).


ουσιαστικός

(1890) Calque du français substantiel sur la base de ουσία, ousía (« substance »).


Βίβλος

Du grec ancien βίβλος, bíblos (« livre »).


πετώ

Du grec ancien πετάννυμι, petánnumi (« étendre, répandre ») ou πέτομαι, pétomai (« voler »).

Ο μύθος του Ίκαρου εκφράζει την πανάρχαιη επιθυμία του ανθρώπου να πετάξει.


βάπτισμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βαπτίσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
βαπτίσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
βαπτισμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βαπτίσματα (plural accusative)
βαπτίσματα (singular vocative)


κάτω

Κάτω Χώρες, Pays-Bas.


γνωστός

Στο συνέδριο μετέχουν γνωστοί επιστήμονες.


Βόρεια Αμερική

Mot composé de βόρειος, vórios (« nordique ») et de Αμερική, Amerikí (« Amérique »).


Κάτω Χώρες

Composé de κάτω, káto (« en bas ») et de χώρα, chóra (« pays »).


πέταλο

Du grec ancien πέταλον, pétalon (« feuille, plaque de métal »).

Définition manquante ou à compléter. (Ajouter)…

(Botanique)Pétale.


αμερίκιο

Apparenté à Αμερική.


δημήτριο

Du grec ancien Δημήτηρ, Dêmếtêr (« Déméter »), Déméter est l’équivalent grec de Cérès qui nous donne cérium.


δυσπρόσιο

Apparenté à δυσπρόσιτος (« inaccessible »), προσιτός (« accessible »).


ποσειδώνιο

Dérivé du grec ancien Ποσειδῶν, Poseidỗn (« Poséidon »), calque du néo-latin neptumium, Neptune étant l’équivalent latin de Poséidon.


σπανάκι

Du latin médiéval spinachium qui donne l’italien spinacio.


ηχώ

Du grec ancien ἠχώ, ēkhṓ (« son, écho ») pour le nom et ἠχέω, ēkhéō (« résonner ») pour le verbe.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
ηχώς (singular genitive)
ηχούς (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


ηχώ

Τα τύμπανα ηχούσαν όλη τη νύχτα.


Βοσνία-Ερζεγοβίνη

Βοσνία-Ερζεγοβίνη

Variante de Βοσνία και Ερζεγοβίνη.


ιαπωνικά

De ιαπωνικός.


Νότια Αμερική

Mot composé de νότιος, nótios et de Αμερική, Amerikí.


νιόβιο

Du grec ancien Νιόβη, Nióbê (« Niobé »).


Σκόπια

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Σκόπιας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Μπανγκλαντές

Μπανγκλαντές


τουρκικά

De τουρκικός.


γερανός

Du grec ancien γέρανος, géranos (« grue »).


Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

Mot composé de ηνωμένος, inoménos (« uni »), αραβικός, aravikós (« arabe ») et εμιράτο, emiráto (« émirat »).

fr-Ηνωμένα_Αραβικά_Εμιράτα-el-noun-W-u0iRd~


καταλανικά

De καταλανικός.


βοσνιακά

De βοσνιακός.


βενετικά

De βενετικός.


σλαβομακεδονικά

De σλαβομακεδονικός.

σλαβομακεδονικά


χελιδόνι

Diminutif du grec ancien χελιδών, khelidṓn.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
χελιδόνια (plural nominative)
του (singular genitive)
χελιδονιού (singular genitive)
των (plural genitive)
χελιδονιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
χελιδόνια (plural accusative)
χελιδόνια (singular vocative)

ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη


Νήσοι Μάρσαλ

Mot composé de νήσος, nísos (« île ») et de Μάρσαλ, Mársal.


βοσνιακός

Dérivé de Βόσνιος, Bósnios (« Bosniaque »), avec le suffixe -ακός, -akós.

βοσνιακή (singular masculine nominative)
βοσνιακό (singular feminine nominative)
βοσνιακού (singular masculine genitive)
βοσνιακής (singular masculine genitive)
βοσνιακού (singular feminine genitive)
βοσνιακό (singular masculine accusative)
βοσνιακή (singular masculine accusative)
βοσνιακό (singular feminine accusative)
βοσνιακέ (singular masculine vocative)
βοσνιακή (singular masculine vocative)
βοσνιακό (singular feminine vocative)
βοσνιακοί (singular masculine plural masculine nominative)
βοσνιακές (singular masculine plural masculine nominative)
βοσνιακά (singular feminine plural feminine nominative)
βοσνιακών (singular masculine plural masculine genitive)
βοσνιακών (singular masculine plural masculine genitive)
βοσνιακών (singular feminine plural feminine genitive)
βοσνιακούς (singular masculine plural masculine accusative)
βοσνιακές (singular masculine plural masculine accusative)
βοσνιακά (singular feminine plural feminine accusative)
βοσνιακοί (singular masculine plural masculine vocative)
βοσνιακές (singular masculine plural masculine vocative)
βοσνιακά (singular feminine plural feminine vocative)


Γουινέα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Γουινέας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


πηγαίνω

Du grec ancien ὑπάγω, hupágô qui donne aussi πάω de même sens.


αγορεύω

Du grec ancien ἀγορεύω, agoreúô (« parler devant une assemblée »).


σκέφτομαι

Du grec ancien σκέπτομαι, sképtomai (« considérer, observer »).


όφελος

Du grec ancien ὄφελος, óphelos (« aide, avantage »).


ζητιανεύω

Dénominal de ζητιάνος (« mendiant »), dérivé de ζητώ (« demander »).


ωφελούμαι

Passif de ωφελώ, du grec ancien ὠφελέω, ôpheléô (« aider, secourir »).


οξιτανικά

De οξιτανικός.


βελτιώνω

Du grec ancien βελτιόω, beltióô (« améliorer »), lui-même de βελτίων, beltíôn (« mieux »).


φοβάμαι

Du grec ancien φοβέω, phobéô (« effrayer »).

φοβάμαι τους σεισμούς


έγκριση

Du grec ancien ἔγκρισις, enkrisis, apparenté à εγκρίνω.

οι γονείς έδωσαν την έγκρισή τους για το γάμο της ανήλικης κόρης τους


προσθέτω

Apparenté à θέτω, du grec ancien προστίθημι, prostíthêmi.


πηγαινέλα

Composé de πήγαινε, píyene (« va ! ») et έλα, éla (« viens ! »).


λευκορωσικά

De λευκορωσικός ; voir ρωσικά.


απαγορεύω

Du grec ancien ἀπαγορεύω, apagoreúô ; voir αγορεύω (« dire, prononcer un discours »).


ολοκληρώνω

Du grec ancien ὁλοκληρέω, holoklêréô dérivé de ὁλόκληρος, holoklêros (« entier »).


κορσικανικά

De κορσικανικός.


εγκρίνω

Du grec ancien ἐγκρίνω, enkrínô ; voir κρίνω.


περσικά

De περσικός.


Κιργιζία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Κιργιζίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


γιαπωνέζικος

Mot dérivé de Γιαπωνέζος, Giaponézos (« Japonais »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


επιδοκιμάζω

Verbe composé de επί, epí et de δοκιμάζω, dokimázo (« essayer »).


Καραϊβική

De καραϊβικός.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Καραϊβικής (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


ψεύδομαι

Du grec ancien ψεύδω, pseúdô (« tromper »).


Ζάμπια

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ζάμπιας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Ουγκάντα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ουγκάντας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Γκάμπια

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Γκάμπιας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


ηλεκτρονικός υπολογιστής

Composé de ηλεκτρονικός, ilektronikós (« électronique ») et de υπολογιστής, ypologistís (« calculateur »).

fr-ηλεκτρονικός_υπολογιστής-el-noun-dp1i0gov


Ερντρ

Transcription du français Erdre. Utilisé notamment dans la cartographie.


Τυνησία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Τυνησίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


υπολογίζω

Du grec ancien ὑπολογίζομαι, hypologizomai (« prendre en compte ») dérivé de λογίζομαι, logízomai (« calculer, compter »).


Μαυριτανία

Mot dérivé de Μαυριτανός, Mavritanós (« Mauritanien »), avec le suffixe -ία, -ía.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Μαυριτανίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Δομινίκα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Δομινίκας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


πιπέρι

Du grec ancien πέπερι, péperi (« poivre »).


Κορσική

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Κορσικής (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Ωκεανία

Du français Océanie, apparenté à ωκεανός (« océan »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ωκεανίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Ουρουγουάη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ουρουγουάης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Ανδόρρα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ανδόρρας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Τανζανία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Τανζανίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Περσία

Mot dérivé de Πέρσης, Pérsēs (« Perse »), avec le suffixe -ία, -ía.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Περσίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Ντομίνικα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ντομίνικας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


κλητική

Féminin substantivé de κλητικός, sous-entendant πτώση (« cas »).


γενική

Féminin substantivé de γενικός, sous-entendant πτώση (« cas »).


Ανγκόλα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ανγκόλας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


δοτική

Sous-entendant πτώση (« cas »), féminin substantivé du grec ancien δοτικός, dotikós (« datif, qui donne ») apparenté à δίνω (« donner »).


οργανική

Féminin substantivé de οργανικός (« organique, instrumental »), sous-entendant πτώση (« cas »).


αφαιρετική

Féminin substantivé de αφαιρετικός, sous-entendant πτώση (« cas »).


τοπική

Féminin substantivé de τοπικός (« local »), sous-entendant πτώση (« cas »).


αφαίρεση

Du grec ancien ἀφαίρεσις, aphaíresis (« aphérèse, action d’ôter »).


γαρίδα

Du grec ancien καρίς, karís (« crevette »).


βραδινό

Neutre substantivé de βραδινός (« du soir, vespéral »).


αφαιρετικός

Du grec ancien ἀφαιρετικός, aphairetikós, dérivé de ἀφαίρεσις, aphairesis.

αφαιρετική (singular masculine nominative)
αφαιρετικό (singular feminine nominative)
αφαιρετικού (singular masculine genitive)
αφαιρετικής (singular masculine genitive)
αφαιρετικού (singular feminine genitive)
αφαιρετικό (singular masculine accusative)
αφαιρετική (singular masculine accusative)
αφαιρετικό (singular feminine accusative)
αφαιρετικέ (singular masculine vocative)
αφαιρετική (singular masculine vocative)
αφαιρετικό (singular feminine vocative)
αφαιρετικοί (singular masculine plural masculine nominative)
αφαιρετικές (singular masculine plural masculine nominative)
αφαιρετικά (singular feminine plural feminine nominative)
αφαιρετικών (singular masculine plural masculine genitive)
αφαιρετικών (singular masculine plural masculine genitive)
αφαιρετικών (singular feminine plural feminine genitive)
αφαιρετικούς (singular masculine plural masculine accusative)
αφαιρετικές (singular masculine plural masculine accusative)
αφαιρετικά (singular feminine plural feminine accusative)
αφαιρετικοί (singular masculine plural masculine vocative)
αφαιρετικές (singular masculine plural masculine vocative)
αφαιρετικά (singular feminine plural feminine vocative)

Aφαιρετική ικανότητα του νου


σκρίνιο

Du latin scrinium (« coffret, archives »).


έπιπλο

Du grec ancien ἔπιπλα, épipla (« ustensiles »).


οργανικός

Du grec ancien ὀργανικός, organikós (« instrumental »), apparenté à όργανο (« organe, instrument »).

οργανική (singular masculine nominative)
οργανικό (singular feminine nominative)
οργανικού (singular masculine genitive)
οργανικής (singular masculine genitive)
οργανικού (singular feminine genitive)
οργανικό (singular masculine accusative)
οργανική (singular masculine accusative)
οργανικό (singular feminine accusative)
οργανικέ (singular masculine vocative)
οργανική (singular masculine vocative)
οργανικό (singular feminine vocative)
οργανικοί (singular masculine plural masculine nominative)
οργανικές (singular masculine plural masculine nominative)
οργανικά (singular feminine plural feminine nominative)
οργανικών (singular masculine plural masculine genitive)
οργανικών (singular masculine plural masculine genitive)
οργανικών (singular feminine plural feminine genitive)
οργανικούς (singular masculine plural masculine accusative)
οργανικές (singular masculine plural masculine accusative)
οργανικά (singular feminine plural feminine accusative)
οργανικοί (singular masculine plural masculine vocative)
οργανικές (singular masculine plural masculine vocative)
οργανικά (singular feminine plural feminine vocative)


κοκοφοίνικας

Du français coco et φοίνικας (« palmier »).


πολυθρόνα

De l’italien poltrona et graphie influencée par πολύ, poly et θρόνος, thrónos (« trône »).


μουριά

De μούρο (« mûre »).


σίκαλη

ψωμί σικάλεως, pain de seigle.


πιρούνι

Diminutif du grec ancien περόνη, perónê (« broche »).

το πιρούνι για τη σαλάτα διαφέρει από το πιρούνι για το κρέας


φοράδα

Du grec ancien φοράς, phorás (« jument ») apparenté à φέρω, phérô (« porter »).


τσάντα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
τσάντες (plural nominative)
της (singular genitive)
τσάντας (singular genitive)
των (plural genitive)
τσαντών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
τσάντες (plural accusative)
τσάντες (singular vocative)


φόρεμα

Du grec ancien φόρημα, phórêma avec évolution de sens de « charge, ce qui est porté » vers « ce que l'on porte sur soi, vêtement » puis « robe ».

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
φορέματα (plural nominative)
του (singular genitive)
φορέματος (singular genitive)
των (plural genitive)
φορεμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
φορέματα (plural accusative)
φορέματα (singular vocative)


χρυσάφι

Du grec ancien χρυσάφιον, khrusáphion diminutif de χρυσός, khrusós (« or »).


γρύλος

Formellement, du grec ancien γρῦλος, grŷlos (« cochon, animal qui grogne »), γρύλλος, grýllos avec une évolution de sens parallèle au latin grillus (« grillon ») : « insecte qui fait gr-gr- ». Voir γρυλίζω (« grogner, crier »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
γρύλοι (plural nominative)
του (singular genitive)
γρύλου (singular genitive)
των (plural genitive)
γρύλων (plural genitive)
τον (singular accusative)
γρύλο (singular accusative)
τους (plural accusative)
γρύλους (plural accusative)
γρύλε (singular vocative)
γρύλοι (singular vocative)


κυνήγι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κυνήγια (plural nominative)
του (singular genitive)
κυνηγιού (singular genitive)
των (plural genitive)
κυνηγιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κυνήγια (plural accusative)
κυνήγια (singular vocative)

κυνήγι μαγισσών


βρίζα

Du grec ancien βρίζα, bríza (« seigle »).


αστακός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αστακοί (plural nominative)
του (singular genitive)
αστακού (singular genitive)
των (plural genitive)
αστακών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αστακό (singular accusative)
τους (plural accusative)
αστακούς (plural accusative)
αστακέ (singular vocative)
αστακοί (singular vocative)

κόκκινος σαν αστακός, rouge comme un homard.


λέμβος

σωσίβιαλέμβος, canot de sauvetage.


βαμβάκι

Diminutif du grec ancien βάμβαξ, bámbax (« coton »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βαμβάκια (plural nominative)
του (singular genitive)
βαμβακιού (singular genitive)
των (plural genitive)
βαμβακιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βαμβάκια (plural accusative)
βαμβάκια (singular vocative)


κυψέλη

Du grec ancien κυψέλη, kupsélê (« boite, ruche »).


διάλεξη

Du grec ancien διάλεξις, diálexis (« discours »).


ζαρκάδι

Diminutif du grec ancien ζορκάς, zorkás (« chevreuil »).

Définition manquante ou à compléter. (Ajouter) Chevreuil.


σταγόνα

Du grec ancien σταγών, stagôn (« goutte »).


γραβάτα

Du français cravate apparenté à Κροάτης, Κροατία.


παράδοση

Apparenté à παραδίδω (« rendre »), du grec ancien παράδοσις, paradosis (« transmission, tradition »).


λαιμοδέτης

Mot composé de λαιμός (« cou, gorge ») et *δέτης de δένω (« nouer, lier ») ; comparer avec necktie en anglais.


επώνυμο

Το μικρό του όνομα είναι Γιώργος και το επώνυμό του Γεωργιόπουλος.


χαίρετε

Seconde personne du pluriel de l’impératif de χαίρω.


αστραπή

Du grec ancien ἀστραπή, astarapḗ (« éclair »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αστραπές (plural nominative)
της (singular genitive)
αστραπής (singular genitive)
των (plural genitive)
αστραπών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αστραπές (plural accusative)
αστραπές (singular vocative)

καθαρός ουρανός, αστραπές δε φοβάται

se dit des personnes dont l’honnêteté et la franchise ne craignent pas la critique d’autrui.


ευτυχία

Du grec ancien εὐτυχία, eutykhía (« chance, succès »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ευτυχίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ευτυχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ευτυχιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ευτυχίες (plural accusative)
ευτυχίες (singular vocative)


κλητικός

κλητική (singular masculine nominative)
κλητικό (singular feminine nominative)
κλητικού (singular masculine genitive)
κλητικής (singular masculine genitive)
κλητικού (singular feminine genitive)
κλητικό (singular masculine accusative)
κλητική (singular masculine accusative)
κλητικό (singular feminine accusative)
κλητικέ (singular masculine vocative)
κλητική (singular masculine vocative)
κλητικό (singular feminine vocative)
κλητικοί (singular masculine plural masculine nominative)
κλητικές (singular masculine plural masculine nominative)
κλητικά (singular feminine plural feminine nominative)
κλητικών (singular masculine plural masculine genitive)
κλητικών (singular masculine plural masculine genitive)
κλητικών (singular feminine plural feminine genitive)
κλητικούς (singular masculine plural masculine accusative)
κλητικές (singular masculine plural masculine accusative)
κλητικά (singular feminine plural feminine accusative)
κλητικοί (singular masculine plural masculine vocative)
κλητικές (singular masculine plural masculine vocative)
κλητικά (singular feminine plural feminine vocative)

Kλητικήπροσφώνηση.


καταλαβαίνω

Du grec ancien καταλαμβάνω, katakambánô.

δενκαταλαβαίνω, je ne comprends pas.


αμφίβολος

Du grec ancien ἀμφίβολος, amphíbolos (« ambigu, équivoque »).


βατόμουρο

Mot composé de βάτος, vátos (« ronce ») et de μούρο, múro (« baie, mûre »).


βελανίδι

Diminutif du grec ancien βάλανος, bálanos (« gland »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βελανίδια (plural nominative)
του (singular genitive)
βελανιδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
βελανιδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βελανίδια (plural accusative)
βελανίδια (singular vocative)


βαλανίδι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βαλανίδια (plural nominative)
του (singular genitive)
βαλανιδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
βαλανιδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βαλανίδια (plural accusative)
βαλανίδια (singular vocative)


αμφιβολία

Du grec ancien ἀμφιβολία, amphibolía (« attaque de deux côtés ») ; il tient son sens de αμφίβολος, amfívolos (« douteux »).


καλαμπόκι

De l’albanais kallamboq dont la première partie, kallam est issue de καλάμι (« canne ») ; voir aussi le turc kalembek (« maïs »).


χαιρετισμός

Du grec ancien χαιρετισμός, khairetismos (« salutation »).


βελανιδιά

De βελανίδι (« gland »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βελανιδιές (plural nominative)
της (singular genitive)
βελανιδιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
βελανιδιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βελανιδιές (plural accusative)
βελανιδιές (singular vocative)


κτήμα

Du grec ancien κτῆμα, ktêma (« biens, possession »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κτήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
κτήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
κτημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κτήματα (plural accusative)
κτήματα (singular vocative)

Bien foncier, terre, terre agricole, ferme.


λογοτεχνικός

Mot dérivé de λογοτεχνία, logotekhnía (« littérature »), avec le suffixe -ικός, -ikós.

λογοτεχνικό βιβλίο.


μεσάνυχτα

En grec ancien μεσονύκτιος, mesonúktios (« de minuit »), pour le grec moderne composé de μέση, mési et de νύχτα, nykhta, littéralement « milieu de la nuit ».


δαμάσκηνο

Du grec byzantin δαμάσκηνον, lui-même issu du grec ancien Δαμασκηνόν, Damaskēnón (« prune de Damas ») ; voir Δαμασκός.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
δαμάσκηνα (plural nominative)
του (singular genitive)
δαμάσκηνου (singular genitive)
των (plural genitive)
δαμάσκηνων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
δαμάσκηνα (plural accusative)
δαμάσκηνα (singular vocative)


νοημοσύνη

Dérivé de νόημα, nóima (« intelligence »), avec le suffixe -σύνη, -syni.

Ο Einstein ήταν άνθρωπος εξαιρετικής νοημοσύνης.


αγρόκτημα

Composé de αγρός, agrós et de κτήμα, ktíma.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αγροκτήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
αγροκτήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
αγροκτημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αγροκτήματα (plural accusative)
αγροκτήματα (singular vocative)


εξυπνάδα

Dérivé de έξυπνος, éxypnos (« intelligent, éveillé »), avec le suffixe -άδα, -áda.


λογοτεχνία

Mot dérivé de λογοτέχνης, logotékhnis (« écrivain »), avec le suffixe -ία, -ía.


πάνω

Avec pour variante επάνω, du grec ancien ἐπάνω, epánô.

ο πάνωόροφος, l’étage au dessus, du dessus.

Οι χρυσοθήρες έπεσαν πάνω σε μια γερή φλέβα χρυσού.

les chercheurs d’or sont tombés sur une veine d’or.

πάνωκάτω, plus ou moins.


λογοτέχνης

Mot composé de λόγος, lógos (« langue, parole, discours ») et de τέχνη, tékhni (« art »).

λογοτέχνιδα (feminine)


επάγγελμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
επαγγέλματα (plural nominative)
του (singular genitive)
επαγγέλματος (singular genitive)
των (plural genitive)
επαγγελμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
επαγγέλματα (plural accusative)
επαγγέλματα (singular vocative)

Tο διδασκαλικό επάγγελμα, profession d’enseignant.


λεοπάρδαλη

Du grec ancien λεόπαρδος, leópardos et πάρδαλις, párdalis (« léopard »).


εκπαίδευση

Mot dérivé de εκπαιδεύω, ekpaídevo, avec le suffixe -ση, -si.


πουκάμισο

Du grec byzantin ὑποκάμισον (« sous-chemise »), de καμίσιον, kamísion (« chemise »), lui-même du latin camisia.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πουκάμισα (plural nominative)
του (singular genitive)
πουκάμισου (singular genitive)
των (plural genitive)
πουκάμισων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πουκάμισα (plural accusative)
πουκάμισα (singular vocative)


εργοστάσιο

Composé de έργο, érgo et de στάση, stási, littéralement « station, lieu de travail ».


σπουργίτι

Agglutination du grec ancien στρουθός, strouthós (« moineau ») et πυργίτης, purgítês (« de tour »), lui-même de πύργος, púrgos (« tour »).


γλωσσολογικός

Mot dérivé de γλωσσολόγος, glossológos (« linguiste »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


γλωσσολόγος

Mot composé de γλώσσα, glóssa (« langue ») et de λόγος, lógos (« discours »).


γλωσσολογία

Mot dérivé de γλωσσολόγος, glossológos (« linguiste »), avec le suffixe -ία, -ía.


τυφλοπόντικας

Mot composé de τυφλός, tyflós et de ποντικός, pontikós, littéralement « souris aveugle ».


πιγκουίνος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πιγκουίνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
πιγκουίνου (singular genitive)
των (plural genitive)
πιγκουίνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
πιγκουίνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
πιγκουίνους (plural accusative)
πιγκουίνε (singular vocative)
πιγκουίνοι (singular vocative)


πρωτακτίνιο

De l’allemand Protactinium ; pour le grec, composé de πρώτος, prótos (« premier ») et de ακτίνιο, aktínio (« actinium »).


μυϊκός

Dérivé de μυς, mys (« muscle »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών

De ένωση, énosi (« union »), σοβιετικός, sovietikós (« soviétique »), σοσιαλιστικός, sosialistikós (« socialiste ») et δημοκρατία, dimokratía (« démocratie, république »).

Énosi Sovietikón Sosialistikón Dimokratión

Union des républiques socialistes soviétiques.

fr-Ένωση_Σοβιετικών_Σοσιαλιστικών_Δημοκρατιών-el-name-dlsWnAWR


εκατοστός

Du grec ancien ἑκατοστός, ekatostós, apparenté à εκατό (« cent »).


εκατοστόμετρο

Composé de εκατοστός, ekatostós et de μέτρο, métro, littéralement « centième du mètre ».


λογαριασμός

Mot dérivé de λογαριάζω, logariázo (« compter, calculer »), avec le suffixe -μός, -mós.

Μπορώ να έχω τον λογαριασμό;


γραμματόσημο

(XIXᵉ siècle) Composé de γράμμα, grámma (« lettre ») et de σήμα, síma (« signe, marque »), calque de l’allemand Briefmarke.


πονοκέφαλος

Mot composé de πόνος, pónos (« douleur ») et de κεφαλή, kephalí (« tête »).


επτάγωνος

Du grec ancien ἑπτάγωνος, heptagonos (« qui a sept angles »).


επτάδυμος

Επτάδυμαγατάκια, portée de sept chatons.


γατάκι

Mot dérivé de γάτος, gátos (« chat »), avec le suffixe -άκι, -áki.


διδασκαλικός

Du grec ancien διδασκαλικός, didaskalikós.

διδασκαλική (singular masculine nominative)
διδασκαλικό (singular feminine nominative)
διδασκαλικού (singular masculine genitive)
διδασκαλικής (singular masculine genitive)
διδασκαλικού (singular feminine genitive)
διδασκαλικό (singular masculine accusative)
διδασκαλική (singular masculine accusative)
διδασκαλικό (singular feminine accusative)
διδασκαλικέ (singular masculine vocative)
διδασκαλική (singular masculine vocative)
διδασκαλικό (singular feminine vocative)
διδασκαλικοί (singular masculine plural masculine nominative)
διδασκαλικές (singular masculine plural masculine nominative)
διδασκαλικά (singular feminine plural feminine nominative)
διδασκαλικών (singular masculine plural masculine genitive)
διδασκαλικών (singular masculine plural masculine genitive)
διδασκαλικών (singular feminine plural feminine genitive)
διδασκαλικούς (singular masculine plural masculine accusative)
διδασκαλικές (singular masculine plural masculine accusative)
διδασκαλικά (singular feminine plural feminine accusative)
διδασκαλικοί (singular masculine plural masculine vocative)
διδασκαλικές (singular masculine plural masculine vocative)
διδασκαλικά (singular feminine plural feminine vocative)

Tο διδασκαλικόεπάγγελμα.


διακόσιοι

διακοσάρα : μοτοσικλέτα με μηχανή διακοσίων κυβικών.


αμπελουργός

Du grec ancien ἀμπελουργός, ampelourgós.


σχίσιμο

Du grec ancien σχισμός, skhismós ; voir σκίζω.


αμπέχονο

Du grec ancien ἀμπεχόνη, ampekhónê (« vêtement »).


αμυδρός

Du grec ancien ἀμυδρός, amudrós (« indistinct »).


ανέκφραστος

Du grec ancien ἀνέκφραστος, anekphrastos.


σκίζω

Du grec ancien σχίζω, skhízô (« fendre »).


Άραβας

Du grec ancien Ἄραψ, Ἄραβος, Áraps, Árabos.


σωσίας

Du grec ancien Σωσίας, Sôsías, via, pour le sens, le français sosie.


ανθηρός

Du grec ancien ἀνθηρός, anthērós (« fleurissant »).


άμφιο

Du grec ancien ἄμφιον, ámphion (« vêtement »).

Τα ιερατικά άμφια είναι τα ενδύματα που χρησιμοποιούνται από τους κληρικούς κατά τη Θεία Λειτουργία καθώς και σε άλλες ακολουθίες και εκκλησιαστικές τελετές.

Άμφια sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec


κόβω

Du grec ancien κόπτω, kóptô (« couper »).

Couper, interrompre quelqu’un qui parle.


Θάλεια

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Θάλειας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Μελπομένη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Μελπομένης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Composé de ευρωπαϊκή et de επιτροπή.


Κλειώ

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Κλειώς (singular genitive)
Κλειούς (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Τερψιχόρη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Τερψιχόρης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Βʹ

De Β, deuxième lettre de l’alphabet grec, suivie d’une keréa, signe terminant les nombres.

Symbole ayant la valeur 2 en numération alphabétique.


͵Ζ

Symbole ayant la valeur 7000 en numération alphabétique.


Δʹ

De Δ, quatrième lettre de l’alphabet grec, suivie d’une keréa, signe terminant les nombres.

Symbole ayant la valeur 4 en numération alphabétique.


Γʹ

De Γ, troisième lettre de l’alphabet grec, suivie d’une keréa, signe terminant les nombres.

Symbole ayant la valeur 3 en numération alphabétique.


Ηʹ

Symbole ayant la valeur 8 en numération alphabétique.


͵Ϛ

La lettre Ϛ n’étant plus utilisée en grec, la forme ΣΤ͵ est utilisée à la place.

Symbole ayant la valeur 6000 en numération alphabétique.


͵Ε

De Ε, cinquième lettre de l’alphabet grec, précédée d’une aristerí keréa, signe multipliant la valeur par 1000.

Symbole ayant la valeur 5000 en numération alphabétique.


͵Η

Symbole ayant la valeur 8000 en numération alphabétique.


͵ΣΤ

Décomposition de la ligature Ϛ, dont la forme numérale ͵Ϛ vaut 6000.


Ϝʹ

Symbole ayant la valeur 6 en numération alphabétique.


Εʹ

De Ε, cinquième lettre de l’alphabet grec, suivie d’une keréa, signe terminant les nombres.

Symbole ayant la valeur 5 en numération alphabétique.


Ϛʹ

La lettre Ϛ n’étant plus utilisée en grec, la forme ΣΤʹ est utilisée à la place.


Θʹ

Symbole ayant la valeur 9 en numération alphabétique.


ΣΤʹ

Décomposition de la ligature Ϛ, dont la forme numérale Ϛʹ vaut 6.


Κʹ

Symbole ayant la valeur 20 en numération alphabétique.


͵Λ

Symbole ayant la valeur 30000 en numération alphabétique.


Λʹ

Symbole ayant la valeur 30 en numération alphabétique.


Ιʹ

Symbole ayant la valeur 10 en numération alphabétique.


͵Ι

Symbole ayant la valeur 10000 en numération alphabétique.


͵Κ

Symbole ayant la valeur 20000 en numération alphabétique.


͵Ξ

Symbole ayant la valeur 60000 en numération alphabétique.


Μʹ

Symbole ayant la valeur 40 en numération alphabétique.


Ξʹ

Symbole ayant la valeur 60 en numération alphabétique.


Οʹ

Symbole ayant la valeur 70 en numération alphabétique.


͵Μ

Symbole ayant la valeur 40000 en numération alphabétique.


͵Ϟ

Symbole ayant la valeur 90000 en numération alphabétique.


Πʹ

Symbole ayant la valeur 80 en numération alphabétique.


Ζʹ

Symbole ayant la valeur 7 en numération alphabétique.


Ϟʹ

Symbole ayant la valeur 90 en numération alphabétique.


͵Π

Symbole ayant la valeur 80000 en numération alphabétique.


͵Φ

Symbole ayant la valeur 500000 en numération alphabétique.


Υʹ

Symbole ayant la valeur 400 en numération alphabétique.


Ρʹ

Symbole ayant la valeur 100 en numération alphabétique.


Φʹ

Symbole ayant la valeur 500 en numération alphabétique.


͵Ν

Symbole ayant la valeur 50000 en numération alphabétique.


Σʹ

Symbole ayant la valeur 200 en numération alphabétique.


͵Σ

Symbole ayant la valeur 200000 en numération alphabétique.


͵Ρ

Symbole ayant la valeur 100000 en numération alphabétique.


͵Υ

Symbole ayant la valeur 400000 en numération alphabétique.


Ψʹ

Symbole ayant la valeur 700 en numération alphabétique.


͵Ο

Symbole ayant la valeur 70000 en numération alphabétique.


͵Χ

Symbole ayant la valeur 600000 en numération alphabétique.


Χʹ

Symbole ayant la valeur 600 en numération alphabétique.


͵Ψ

Symbole ayant la valeur 700000 en numération alphabétique.


͵Ω

Symbole ayant la valeur 800000 en numération alphabétique.


Ωʹ

Symbole ayant la valeur 800 en numération alphabétique.


͵Ϡ

Symbole ayant la valeur 900000 en numération alphabétique.


Ϡʹ

Symbole ayant la valeur 900 en numération alphabétique.


͵Γ

De Γ, troisième lettre de l’alphabet grec, précédée d’une aristerí keréa, signe multipliant la valeur par 1000.

Symbole ayant la valeur 3000 en numération alphabétique.


͵Β

De Β, deuxième lettre de l’alphabet grec, précédée d’une aristerí keréa, signe multipliant la valeur par 1000.

Symbole ayant la valeur 2000 en numération alphabétique.


͵Δ

De Δ, quatrième lettre de l’alphabet grec, précédée d’une aristerí keréa, signe multipliant la valeur par 1000.

Symbole ayant la valeur 4000 en numération alphabétique.


͵Θ

Symbole ayant la valeur 9000 en numération alphabétique.


͵Τ

Symbole ayant la valeur 300000 en numération alphabétique.


Τʹ

Symbole ayant la valeur 300 en numération alphabétique.


Νʹ

Symbole ayant la valeur 50 en numération alphabétique.


αδικαιολόγητος

Dérivé de δικαιολογώ, dikaiologó, avec le préfixe α-, a-.


συλλαβικός

Συλλαβικόαλφάβητο.


ιστοριογραφία

Du grec ancien ἱστοριογραφία, historiographía.


νεφελώδης

Du grec ancien νεφελώδης, nephelṓdēs (« nuageux »).

νεφελώδες (singular feminine nominative)
νεφελώδους (singular masculine genitive)
νεφελώδους (singular masculine genitive)
νεφελώδους (singular feminine genitive)
νεφελώδη (singular masculine accusative)
νεφελώδη (singular masculine accusative)
νεφελώδες (singular feminine accusative)
νεφελώδη (singular masculine vocative)
νεφελώδη (singular masculine vocative)
νεφελώδες (singular feminine vocative)
νεφελώδεις (singular masculine plural masculine nominative)
νεφελώδεις (singular masculine plural masculine nominative)
νεφελώδη (singular feminine plural feminine nominative)
νεφελωδών (singular masculine plural masculine genitive)
νεφελωδών (singular masculine plural masculine genitive)
νεφελωδών (singular feminine plural feminine genitive)
νεφελώδεις (singular masculine plural masculine accusative)
νεφελώδεις (singular masculine plural masculine accusative)
νεφελώδη (singular feminine plural feminine accusative)
νεφελώδεις (singular masculine plural masculine vocative)
νεφελώδεις (singular masculine plural masculine vocative)
νεφελώδη (singular feminine plural feminine vocative)

ο καιρός θα είναι κατά τόπους νεφελώδης.


νεφώδης

Du grec ancien νεφώδης, nephṓdēs (« nuageux »).

νεφώδες (singular feminine nominative)
νεφώδους (singular masculine genitive)
νεφώδους (singular masculine genitive)
νεφώδους (singular feminine genitive)
νεφώδη (singular masculine accusative)
νεφώδη (singular masculine accusative)
νεφώδες (singular feminine accusative)
νεφώδη (singular masculine vocative)
νεφώδη (singular masculine vocative)
νεφώδες (singular feminine vocative)
νεφώδεις (singular masculine plural masculine nominative)
νεφώδεις (singular masculine plural masculine nominative)
νεφώδη (singular feminine plural feminine nominative)
νεφωδών (singular masculine plural masculine genitive)
νεφωδών (singular masculine plural masculine genitive)
νεφωδών (singular feminine plural feminine genitive)
νεφώδεις (singular masculine plural masculine accusative)
νεφώδεις (singular masculine plural masculine accusative)
νεφώδη (singular feminine plural feminine accusative)
νεφώδεις (singular masculine plural masculine vocative)
νεφώδεις (singular masculine plural masculine vocative)
νεφώδη (singular feminine plural feminine vocative)


κατακτώ

Du grec ancien κατακτάομαι, kataktáomai (« gagner, vaincre »), dérivé de κτάομαι, ktáomai (« gagner, acquérir »).

ο Μέγας Αλέξανδρος κατέκτησε την Ασία, Alexandre le Grand a conquis l’Asie.


κατακτητής

Mot dérivé de κατακτώ, kataktó, avec le suffixe -τής, -tís.

κατακτήτρια (feminine)

Γουλιέλμος ο Κατακτητής, Guillaume le Conquérant.


Ασιάτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
Ασιάτες (plural nominative)
του (singular genitive)
Ασιάτη (singular genitive)
των (plural genitive)
Ασιατών (plural genitive)
τον (singular accusative)
Ασιάτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
Ασιάτες (plural accusative)
Ασιάτη (singular vocative)
Ασιάτες (singular vocative)
Ασιάτισσα (feminine)


οιωνοσκόπος

Du grec ancien οἰωνοσκόπος, oiônoskopos.

Augure, prêtre qui annonçait l'avenir d'après le vol ou le chant des oiseaux.


λαπάρα

Du grec ancien λαπάρα, lapára (« flanc »).


οιωνός

Du grec ancien οἰωνός, oiônós (« oiseau, présage »).


κατάστιχο

Du grec byzantin κατάστιχον (« registre »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κατάστιχα (plural nominative)
του (singular genitive)
κατάστιχου (singular genitive)
των (plural genitive)
κατάστιχων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κατάστιχα (plural accusative)
κατάστιχα (singular vocative)

ανοίγω τα παλιά μου τα κατάστιχα, ξαναθυμάμαι λησμονημένες διαμάχες, παλιά μίση.

Το Domesday Book είναι το κατάστιχο καταγραφής των αποτελεσμάτων της μεγάλης απογραφής που έγινε ύστερα από εντολή του Γουλιέλμου του Κατακτητή το 1085 - 1086 (οπότε και ολοκληρώθηκε) και κάλυψε το μεγαλύτερο τμήμα της Αγγλίας και τμήματα της Ουαλίας.

Domesday Book sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec)


διαγνωστικός

Du grec ancien διαγνωστικός, diagnôstikós.

Διαγνωστική μέθοδος.


ούλφι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ούλφια (plural nominative)
του (singular genitive)
ουλφιού (singular genitive)
των (plural genitive)
ουλφιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ούλφια (plural accusative)
ούλφια (singular vocative)


εξελληνισμός

Mot dérivé de εξελληνίζω, exellinízo, avec le suffixe -μός, -mós.


υπόθεση του συνεχούς

fr-υπόθεση_του_συνεχούς-el-noun-Thxkc4-f


Τζόρτζια

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Τζόρτζιας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


βίωση

Du grec ancien βίωσις, bíōsis (« vie, mode de vie »).


φάλαγγα

η πέμπτη φάλαγγα των φασιστών της Μαδρίτης και μεταφορικά ο σύμμαχος του εχθρού που έχει διεισδύσει στο εσωτερικό

ονυχοφόροι φάλαγγες είναι άκρες φάλαγγες.


σμέρνα

(Date à préciser) Du grec ancien σμύραινα (« anguille »).


τηλαυγής

τηλαυγές (singular feminine nominative)
τηλαυγούς (singular masculine genitive)
τηλαυγούς (singular masculine genitive)
τηλαυγούς (singular feminine genitive)
τηλαυγή (singular masculine accusative)
τηλαυγή (singular masculine accusative)
τηλαυγές (singular feminine accusative)
τηλαυγή (singular masculine vocative)
τηλαυγές (singular feminine vocative)
τηλαυγείς (singular masculine plural masculine nominative)
τηλαυγείς (singular masculine plural masculine nominative)
τηλαυγή (singular feminine plural feminine nominative)
τηλαυγών (singular masculine plural masculine genitive)
τηλαυγών (singular masculine plural masculine genitive)
τηλαυγών (singular feminine plural feminine genitive)
τηλαυγείς (singular masculine plural masculine accusative)
τηλαυγείς (singular masculine plural masculine accusative)
τηλαυγή (singular feminine plural feminine accusative)
τηλαυγείς (singular masculine plural masculine vocative)
τηλαυγείς (singular masculine plural masculine vocative)
τηλαυγή (singular feminine plural feminine vocative)

Qui émet de la lumière, en parlant d’un phare.


αρτοσκεύασμα

Composé de άρτος, ártos (« pain ») et de σκεύασμα, skevasma (« plat, préparation culinaire »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αρτοσκευάσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
αρτοσκευάσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
αρτοσκευασμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αρτοσκευάσματα (plural accusative)
αρτοσκευάσματα (singular vocative)


πίτα

(XIIᵉ siècle) Du grec ancien πίττα, pítta, variante attique de πίσσα, píssa (« poix »), par analogie de substance avec la pâte à pain.


λεμονιά

Dérivé de λεμόνι, lemóni (« citron »), avec le suffixe -ιά, -iá.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
λεμονιές (plural nominative)
της (singular genitive)
λεμονιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
λεμονιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
λεμονιές (plural accusative)
λεμονιές (singular vocative)


Ουρανία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ουρανίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Ευτέρπη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ευτέρπης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


σκεύασμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σκευάσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
σκευάσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
σκευασμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σκευάσματα (plural accusative)
σκευάσματα (singular vocative)

Φαρμακευτικά σκευάσματα.


Ερατώ

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ερατώς (singular genitive)
Ερατούς (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Πολύμνια

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Πολύμνιας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Ευρυδίκη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ευρυδίκης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)

Κλεοπάτρα Ευρυδίκη της Μακεδονίας


Ηλέκτρα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ηλέκτρας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)

Ηλέκτρα Αποστόλου.


εξωτερικό

Neutre substantivé de εξωτερικός, eksoterikós (« extérieur »).

Γραμματόσημο εξωτερικού.


αναχώρηση

Du grec ancien ἀναχώρησις, anakhôrêsis (« retrait »).


αναχωρώ

Du grec ancien ἀναχωρέω, anakhôréô (« s’en aller »).

Aναχωρούμε αύριο το πρωί για το εξωτερικό.


ανάκλιντρο

Du grec ancien ἀνακλιντήριον, anaklintêrion.


μοιάζω

Avec pour variante ομοιάζω, du grec ancien ὁμοιάζω, omoiázô (« ressembler »).

Ο λαγόςμοιάζει με κουνέλι αλλά είναι μεγαλύτερος, le lièvre ressemble au lapin mais en plus grand.


κλίτος

Du grec ancien κλίτος, klítos (« pente, côte, côté ») avec, pour le nom commun, évolution de sens de « côté, bas-côté » vers « nef latérale, nef ».

Tο άρθρο, το ουσιαστικό, το επίθετο, η αντωνυμία, το ρήμα και η μετοχή λέγονται κλιτάμέρη του λόγου.


κλίτος

το κλίτος μπροστά από το ιερό το οποίο είναι κάθετο προς τα υπόλοιπα.


κλιτικός

Kλιτικόπαράδειγμα, exemple de déclinaison.


άχθος

Du grec ancien ἄχθος, ákhthos (« poids »).


μόλις

ακόμη γράφει την εργασία του, θα σου τηλεφωνήσει μόλις τελειώσει.


μονάδα

Du grec ancien μονάς, monás (« unité »).

διεθνές σύστημα μονάδων, Système international d’unités.


μοναχικά

De μοναχικός.


νεκροκρέβατο

Mot composé de νεκρός, nekrós (« mort ») et de κρεβάτι, kreváti (« lit »).


μονομάχος

Aγώνες μονομάχων που έθελγαν το κοινό της αρχαίας Ρώμης.


σιτεύω

Manger, faire un repas, prendre un repas.


μοναδικός

μοναδική (singular masculine nominative)
μοναδικό (singular feminine nominative)
μοναδικού (singular masculine genitive)
μοναδικής (singular masculine genitive)
μοναδικού (singular feminine genitive)
μοναδικό (singular masculine accusative)
μοναδική (singular masculine accusative)
μοναδικό (singular feminine accusative)
μοναδικέ (singular masculine vocative)
μοναδική (singular masculine vocative)
μοναδικό (singular feminine vocative)
μοναδικοί (singular masculine plural masculine nominative)
μοναδικές (singular masculine plural masculine nominative)
μοναδικά (singular feminine plural feminine nominative)
μοναδικών (singular masculine plural masculine genitive)
μοναδικών (singular masculine plural masculine genitive)
μοναδικών (singular feminine plural feminine genitive)
μοναδικούς (singular masculine plural masculine accusative)
μοναδικές (singular masculine plural masculine accusative)
μοναδικά (singular feminine plural feminine accusative)
μοναδικοί (singular masculine plural masculine vocative)
μοναδικές (singular masculine plural masculine vocative)
μοναδικά (singular feminine plural feminine vocative)


μοναρχικός

μοναρχική (singular masculine nominative)
μοναρχικό (singular feminine nominative)
μοναρχικού (singular masculine genitive)
μοναρχικής (singular masculine genitive)
μοναρχικού (singular feminine genitive)
μοναρχικό (singular masculine accusative)
μοναρχική (singular masculine accusative)
μοναρχικό (singular feminine accusative)
μοναρχικέ (singular masculine vocative)
μοναρχική (singular masculine vocative)
μοναρχικό (singular feminine vocative)
μοναρχικοί (singular masculine plural masculine nominative)
μοναρχικές (singular masculine plural masculine nominative)
μοναρχικά (singular feminine plural feminine nominative)
μοναρχικών (singular masculine plural masculine genitive)
μοναρχικών (singular masculine plural masculine genitive)
μοναρχικών (singular feminine plural feminine genitive)
μοναρχικούς (singular masculine plural masculine accusative)
μοναρχικές (singular masculine plural masculine accusative)
μοναρχικά (singular feminine plural feminine accusative)
μοναρχικοί (singular masculine plural masculine vocative)
μοναρχικές (singular masculine plural masculine vocative)
μοναρχικά (singular feminine plural feminine vocative)


μονότοκος

μονότοκος κούρη, fille unique.


μονοκότυλος

Variante de μονοκοτυλήδονος


μονοσύλλαβος

Du grec ancien μονοσύλλαβος, monosúllabos.

Mονοσύλλαβηλέξη.


μορμολύκειο

Du grec ancien μορμολυκεῖον, mormolukeîon (« épouvantail »).


σκιάζομαι

Du grec ancien σκιάζω, skiázô (« ombrer, faire de l’ombre »).

Mη σκιαχτείτε!


σκιάχτρο

Mot dérivé de σκιάζομαι, skiázome, avec le suffixe -τρο, -tro.


μόρα

Du vieux slave *mora apparenté au slovène mora (« »).


μορφασμός

Du grec ancien μορφασμός ; voir μορφάζω pour le sens.


μόρφωμα

μόρφωμα σφαιρικό κυστικό, μεγέθους μανταρινιού.

formation sphérique cystique de la taille d’une mandarine.


Μουνιχία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Μουνιχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


πρόσφατος

πρόσφατες αλλαγές, changements récents.


παλιάνθρωπος

Mot composé de παλιός, paliós (« vieux, mauvais ») et de άνθρωπος, ánthropos (« homme »).

Ούτε να τον δω πια δε θέλω, τον παλιάνθρωπο.


Διονύσιος

Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, Denys d’Halicarnasse.


μυκώμαι

Du grec ancien μυκάομαι, mukáomai (« meugler, mugir »).


ρουθούνι

Du grec ancien ῥώθων, rhôthôn (« nez, narines »).


μυθώδης

Τελετή για την οποία δαπανήθηκαν μυθώδη ποσά.

Cérémonie pour laquelle des sommes fabuleuses ont été dépensées.


μύξα

Tρέχουν μύξες από τη μύτη του.


μύκητας

Du grec ancien μύκης, μύκητος, champignon.


Μυκήνες

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
των (plural genitive)
Μυκηνών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


μυριοστός

για μυριοστή φορά, pour la dix-millième fois.


μυρίζω

Du grec ancien μυρίζω, murízô (« parfumer »).

Sentir, avoir une intuition de ce qui va se passer.

μυρίζω τα νύχια μου

μυρίζειμπαρούτι, je pressens des problèmes.


μυρτιά

Δάφνες και μυρτιές


μύρτο

Τα μύρτα τρώγονται ωμά και γίνονται μ' αυτά εξαιρετικές μαρμελάδες.


μυρσινόκοκκος

Mot composé de μυρσίνη, myrsini (« myrte ») et de κόκκος, kókkos (« baie »).


Μυσία

Du grec ancien, dérivé de Μυσός, Mysós, avec le suffixe -ία, -ía.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Μυσίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


ψιλοκόβω

Verbe composé de ψιλός, psilós et de κόβω, kóvo.

θα ψιλοκόψεις το κρεμμύδι για τη σαλάτα; allez-vous émincer les ognons pour la salade ?


ενδόμυχος

Ενδόμυχησκέψη, pensée intime.


σκόνη

σκόνη κάρυ, curry en poudre.


οικτιρμός

Du grec ancien οἰκτιρμός, oiktirmós (« pitié »).


δομή

η δομή του ανθρώπινου σώματος, la structure du corps humain.


μύχιος

Mύχιασκέψη, pensée intime.


καθαρισμός

σκόνηκαθαρισμού, poudre à récurer.


καθάρισμα

Mot dérivé de καθαρίζω, katharízo (« nettoyer »), avec le suffixe -μα, -ma.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καθαρίσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
καθαρίσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
καθαρισμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καθαρίσματα (plural accusative)
καθαρίσματα (singular vocative)


τρελός

Du grec ancien τρήρων, trêrôn (« timoré ») devenu τρηρός et dissimilation des deux \r\.


πρόσκομμα

Du grec ancien πρόσκομμα, proóskomma (« obstacle »).


πρόσκοπος

Du grec ancien πρόσκοπος, próskopos (« éclaireur »).


πάθημα

Du grec ancien πάθημα, páthêma (« ce qui est enduré »).

(Proverbial) τα παθήματα μαθήματα (voir la citation d’Hérodote ci-dessous).


προσκόπτω

Μια αξιέπαινη ροπή να συνενωθούν σε ενιαία μονάδα οι λαοί της Ευρώπης προσκόπτει σήμερα στην αδυναμία να συμπέσουν τα ατροφικά και τα υπερτροφικά σκέλη του πολιτισμού μας.

Odysséas Elýtis, Discours de réception du prix Nobel


μυχός

Du grec ancien μυχός, mukhós (« intérieur »).

η Καλαμάτα είναι χτισμένη στο μυχό του Μεσσηνιακού κόλπου, Kalamata est construite à l’intérieur du golfe de Messénie.


μωρία

Du grec ancien μωρία, môría (« folie »).


διασκέδαση

Du grec ancien διασκέδασις, diaskédasis (« diversion, dispersion »).


διασκεδάζω

Tα παιδιά διασκεδάζουν φτιάχνοντας καρικατούρες.


πορθμός

Du grec ancien πορθμός, porthmós (« détroit »).

Πορθμός του Μαγγελάνου, détroit de Magellan.


διαβρωτικός

Du grec ancien διαβρωτικός, diabrôtikós.


ματιάζω

Verbe dérivé de μάτι, máti (« [mauvais] œil »), avec le suffixe -άζω, -ázo.


βασκαίνω

Tο παιδί έχει βασκαθεί, γι΄ αυτό αρρώστησε.


ποτάμιος

Ποτάμια ύδατα, eaux fluviales.


Ξάνθος

Xanthe, fleuve au sud-ouest de la Turquie actuelle.


καλή χρονιά

Des mots grecs καλή (bonne au nominatif singulier) et χρονιά (année au nominatif singulier).

καλός (singular masculine nominative)
καλή (singular masculine nominative)
καλό (singular feminine nominative)
καλού (singular masculine genitive)
καλής (singular masculine genitive)
καλού (singular feminine genitive)
καλό (singular masculine accusative)
καλή (singular masculine accusative)
καλό (singular feminine accusative)
καλέ (singular masculine vocative)
καλή (singular masculine vocative)
καλό (singular feminine vocative)
καλοί (singular masculine plural masculine nominative)
καλές (singular masculine plural masculine nominative)
καλά (singular feminine plural feminine nominative)
καλών (singular masculine plural masculine genitive)
καλών (singular masculine plural masculine genitive)
καλών (singular feminine plural feminine genitive)
καλούς (singular masculine plural masculine accusative)
καλές (singular masculine plural masculine accusative)
καλά (singular feminine plural feminine accusative)
καλοί (singular masculine plural masculine vocative)
καλές (singular masculine plural masculine vocative)
καλά (singular feminine plural feminine vocative)
η (singular nominative)
χρονιά (singular nominative)
οι (plural nominative)
χρονιές (plural nominative)
της (singular genitive)
χρονιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
χρονιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
χρονιά (singular accusative)
τις (plural accusative)
χρονιές (plural accusative)
χρονιά (singular vocative)
χρονιές (singular vocative)


σαφήνιση

Mot dérivé de σαφηνίζω, safinízo (« clarifier »), avec le suffixe -ση, -si.


αποσαφήνιση

Mot dérivé de αποσαφηνίζω, aposafinízo (« clarifier »), avec le suffixe -ση, -si.


Διογενής

Du grec ancien Διογενής, Diogenḗs, lui-même de διογενής, diogenḗs (« né de Zeus »).

Διογένης ο Κυνικός

Διογένης ο Λαέρτιος


πέρασμα

Dérivé irrégulier de περνώ (« passer »), apparenté au grec ancien περάσιμος, perásimos (« passable »), πέρασις, pérasis (« passage »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
περάσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
περάσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
περασμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
περάσματα (plural accusative)
περάσματα (singular vocative)


δίοδος

(Nom 1) Du grec ancien δίοδος, díodos (« passage »).

(Nom 2) De l’anglais diode, composé de δίς, dís (« deux ») et de ὁδός, hodós (« chemin, voie, passage »).

Tο οικόπεδο πρέπει να έχει δίοδο προς το δρόμο.


δίοδος

για την ανόρθωση του ρεύματος χρησιμοποιούμε μία δίοδο.


Διογένης

Διογένης ο Κυνικός

Διογένης ο Λαέρτιος


αποικίζω

Du grec ancien ἀποικίζω, apoikizo dérivé de οἰκίζω, oikízô (« coloniser »).


διαίρεση

Du grec ancien διαίρεσις, diaíresis (« division »).


ισοφάριση

Dérivé de ισοφαρίζω, isofarízo (« égaliser »), avec le suffixe -ση, -si.


διομολόγηση

Du grec ancien διομολόγησις, diomológêsis (« accord, convention »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
διομολογήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
διομολόγησης (singular genitive)
διομολογήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
διομολογήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
διομολογήσεις (plural accusative)
διομολογήσεις (singular vocative)

Capitulation, convention en vertu de laquelle les sujets d’une puissance jouissent de certains privilèges dans les états d’une autre.


συνθηκολόγηση

Dérivé de συνθηκολογώ, synthikologo, avec le suffixe -ση, -si

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
συνθηκολογήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
συνθηκολόγησης (singular genitive)
συνθηκολογήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
συνθηκολογήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
συνθηκολογήσεις (plural accusative)
συνθηκολογήσεις (singular vocative)


Διομήδης

Διομήδης Κυριακός


διέπω

H ζωή διέπεται από φυσικούς νόμους, la vie est régie par des lois naturelles.


διορθωτής

Οι διορθωτές πρέπει να είναι δίκαιοι και αμερόληπτοι.


διορίζω

Tο δικαστήριο τον διόρισε εκτελεστή της διαθήκης.

Le tribunal l’a désigné exécuteur testamentaire.


διόρθωμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
διορθώματα (plural nominative)
του (singular genitive)
διορθώματος (singular genitive)
των (plural genitive)
διορθωμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
διορθώματα (plural accusative)
διορθώματα (singular vocative)


διοπτρικός

Via le français dioptrique, du grec ancien διοπτρικός, dioptrikós.

διοπτρική (singular masculine nominative)
διοπτρικό (singular feminine nominative)
διοπτρικού (singular masculine genitive)
διοπτρικής (singular masculine genitive)
διοπτρικού (singular feminine genitive)
διοπτρικό (singular masculine accusative)
διοπτρική (singular masculine accusative)
διοπτρικό (singular feminine accusative)
διοπτρικέ (singular masculine vocative)
διοπτρική (singular masculine vocative)
διοπτρικό (singular feminine vocative)
διοπτρικοί (singular masculine plural masculine nominative)
διοπτρικές (singular masculine plural masculine nominative)
διοπτρικά (singular feminine plural feminine nominative)
διοπτρικών (singular masculine plural masculine genitive)
διοπτρικών (singular masculine plural masculine genitive)
διοπτρικών (singular feminine plural feminine genitive)
διοπτρικούς (singular masculine plural masculine accusative)
διοπτρικές (singular masculine plural masculine accusative)
διοπτρικά (singular feminine plural feminine accusative)
διοπτρικοί (singular masculine plural masculine vocative)
διοπτρικές (singular masculine plural masculine vocative)
διοπτρικά (singular feminine plural feminine vocative)

Διοπτρικό τηλεσκόπιο.


διοσημία

Du grec ancien Διοσημία, Diosêmía (« signe de Zeus, du Ciel »).

Phénomène météorologique inhabituel interprété comme un présage, un signe divin.


Διόσκουροι

Du grec ancien Διόσκοροι, Dióskoroi ou Διόσκουροι, Dióskouroi.


οχετός

Du grec ancien ὀχετός, okhetós (« conduite, canal »).

Canalisation, ensemble des conduites d’eau.


διοχετεύω

Du grec ancien διοχετεύομαι, diokheteúomai (« irriguer par des canaux, canaliser »).


παλαιστή

Du grec ancien παλαιστή, palaistê (« paume »).

η παλαιστή περιελάμβανε τέσσερις δακτύλους, έχοντας συνολικό μήκος 8,2 εκατοστόμετρα (κατά μετρολογία Ρόδου)


διοχετεύομαι

Passif de διοχετεύω.


δίγαμος

Du grec ancien δίγαμος, dígamos composé de δίς, dís (« deux ») et de γάμος, gámos (« mariage »).


δισκοβολία

Du grec ancien, dérivé de δισκοβόλος, diskobólos (« discobole »), avec le suffixe -ία, -ía..


πολυσύλλαβος

Du grec ancien πολυσύλλαβος, polusúllabos.


δίφρος

ο δίφρος θεωρούνταν από τους αρχαίους Έλληνες το απλούστερο και ευτελέστερο μεταξύ των καθισμάτων έπιπλο.


διωγμός

Οι διωγμοί του Nέρωνα / του Διοκλητιανού, les persécutions de Néron, de Dioclétien.

Ο κλάδος των δημόσιων υπαλλήλων έχει κηρυχθεί σε διωγμό.


δογματίζω

Du grec ancien δογματίζω, dogmatízô ; il tient son sens du français dogmatiser.

Dogmatiser, se comporter de manière dogmatique.


μεθοδικός

μεθοδική (singular masculine nominative)
μεθοδικό (singular feminine nominative)
μεθοδικού (singular masculine genitive)
μεθοδικής (singular masculine genitive)
μεθοδικού (singular feminine genitive)
μεθοδικό (singular masculine accusative)
μεθοδική (singular masculine accusative)
μεθοδικό (singular feminine accusative)
μεθοδικέ (singular masculine vocative)
μεθοδική (singular masculine vocative)
μεθοδικό (singular feminine vocative)
μεθοδικοί (singular masculine plural masculine nominative)
μεθοδικές (singular masculine plural masculine nominative)
μεθοδικά (singular feminine plural feminine nominative)
μεθοδικών (singular masculine plural masculine genitive)
μεθοδικών (singular masculine plural masculine genitive)
μεθοδικών (singular feminine plural feminine genitive)
μεθοδικούς (singular masculine plural masculine accusative)
μεθοδικές (singular masculine plural masculine accusative)
μεθοδικά (singular feminine plural feminine accusative)
μεθοδικοί (singular masculine plural masculine vocative)
μεθοδικές (singular masculine plural masculine vocative)
μεθοδικά (singular feminine plural feminine vocative)

μεθοδικός άνθρωπος.


δογματικός

δογματική (singular masculine nominative)
δογματικό (singular feminine nominative)
δογματικού (singular masculine genitive)
δογματικής (singular masculine genitive)
δογματικού (singular feminine genitive)
δογματικό (singular masculine accusative)
δογματική (singular masculine accusative)
δογματικό (singular feminine accusative)
δογματικέ (singular masculine vocative)
δογματική (singular masculine vocative)
δογματικό (singular feminine vocative)
δογματικοί (singular masculine plural masculine nominative)
δογματικές (singular masculine plural masculine nominative)
δογματικά (singular feminine plural feminine nominative)
δογματικών (singular masculine plural masculine genitive)
δογματικών (singular masculine plural masculine genitive)
δογματικών (singular feminine plural feminine genitive)
δογματικούς (singular masculine plural masculine accusative)
δογματικές (singular masculine plural masculine accusative)
δογματικά (singular feminine plural feminine accusative)
δογματικοί (singular masculine plural masculine vocative)
δογματικές (singular masculine plural masculine vocative)
δογματικά (singular feminine plural feminine vocative)


εικοτολογώ

Du grec ancien εἰκοτολογέω, eikotologéô (« conjecturer »).


δόλωμα

Du grec ancien δόλωμα, dólôma (« attrape »).


εικοτολογία

Du grec ancien εἰκοτολογία, eikotología (« probabilité »).


εικοτολογικός

Mot dérivé de εικοτολογία, ikotología, avec le suffixe -ικός, -ikós.


δόξασμα

Du grec ancien δόξασμα, dóxasma ; avec évolution du sens parallèle à δοξάζω (« glorifier »).


δρακόντειος

Du grec ancien δρακόντειος, drakónteios, au sens 2, en référence à Δράκων.

Δρακόντεια όψη, apparence de dragon.

Δρακόντειοι νόμοι, lois draconniennes.


παντελής

παντελής έλλειψη σχεδιασμού, manque total de conception, de planning.


θνητότητα

Du grec ancien θνητότης, thnêtótês (« mortalité »).


δεσμώτης

Du grec ancien δεσμώτης, desmôtês (« prisonnier, captif »).


κρεμώ

Du grec ancien κρεμάννυμι, kremánnumi (« pendre ») via sa variante κρεμάω, kremáô.


δεσμεύω

Du grec ancien δεσμεύω, desmeúô (« lier »), le lien sémantique entre « lier » et « s’engager » se retrouve, par exemple, dans ob-ligare en latin.

Δε θα ήθελα να δεσμευτώ, je ne voudrais pas m’engager.

Δεσμεύτηκαν οι καταθέσεις, les dépôts ont été mis en gage.


τυραννίδα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
τυραννίδες (plural nominative)
της (singular genitive)
τυραννίδας (singular genitive)
των (plural genitive)
τυραννίδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
τυραννίδες (plural accusative)
τυραννίδες (singular vocative)


δυσχέρεια

(Médecine) αναπνευστική δυσχέρεια, difficulté respiratoire.


τυραννία

Du grec ancien τυραννία, tyrannía (« tyrannie, pouvoir absolu »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
τυραννίες (plural nominative)
της (singular genitive)
τυραννίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τυραννιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
τυραννίες (plural accusative)
τυραννίες (singular vocative)


δυσχερής

Difficile, qui présente des difficultés.


σιλάχι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σιλάχια (plural nominative)
του (singular genitive)
σιλαχιού (singular genitive)
των (plural genitive)
σιλαχιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σιλάχια (plural accusative)
σιλάχια (singular vocative)


σαλάχι

Variante de σελάχι issu du grec ancien σελάχιον, selákhion, diminutif de σέλαχος, sélakhos.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σαλάχια (plural nominative)
του (singular genitive)
σαλαχιού (singular genitive)
των (plural genitive)
σαλαχιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σαλάχια (plural accusative)
σαλάχια (singular vocative)


αποαποικιοποίηση

Composé de από et de αποικιοποίηση.


φουστανέλα

De φουστάνι, foustáni avec le suffixe italien -ella.


άτολμος

Du grec ancien ἄτολμος, étolmos (« couard »).


εμποδίζω

Tο πυκνό χιόνι μάς εμπόδιζε να βαδίσουμε πιο γρήγορα, la neige épaisse nous empêchait de marcher plus vite.


σελάχι

Du grec ancien σελάχιον, selákhion, diminutif de σέλαχος, sélakhos.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σελάχια (plural nominative)
του (singular genitive)
σελαχιού (singular genitive)
των (plural genitive)
σελαχιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σελάχια (plural accusative)
σελάχια (singular vocative)


σελάχι

Ceinture de cuir ceignant la fustanelle, équipée de poches et où se glissent les armes.


άυπνος

Du grec ancien ἄυπνος, áypnos (« insomniaque, sans sommeil »).


μάταια

De μάταιος (« vain »).


προδότης

Du grec ancien προδότης, prodótês (« traitre »).


αγορητής

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αγορητές (plural nominative)
του (singular genitive)
αγορητή (singular genitive)
των (plural genitive)
αγορητών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αγορητή (singular accusative)
τους (plural accusative)
αγορητές (plural accusative)
αγορητή (singular vocative)
αγορητές (singular vocative)


στρατοπεδεύω

Du grec ancien στρατοπεδεύω, stratopedeúô.

Ο εχθρός είχε στρατοπεδεύσει σε σκηνές στις παρυφές του δάσους.


στρατοπεδάρχης

Du grec ancien στρατοπεδάρχης, stratopedárkhês.


πρόδρομος

πρόδρομα φαινόμενα, signes précurseurs.


αγένειος

Du grec ancien ἀγένειος, agéneios (« imberbe »).


απαγγελία

Du grec ancien ἀπαγγελία, apangelía (« rapport, narration »).


εκφώνηση

Du grec ancien ἐκφώνησις, ekphônêsis (« prononciation »), de ἐκφωνέω, ekphônéô (« exprimer, dire tout haut »).

Η εκφώνηση του προβλήματος έγινε με λανθασμένο τρόπο και δεν το έλυσε κανένας μαθητής!


ευαγγελίζομαι

Du grec ancien εὐαγγελίζομαι, euangelízomai.


ευαγγελιστής

Du grec ancien εὐαγγελιστής, euangelistḗs.


σπανός

Du grec ancien σπανός, spanós (« rare ») : « au poil rare » ; voir σπανοπώγων, spanopôgôn (« à la barbe rare »).


ευαγγελισμός

Dérivé de ευαγγελίζομαι, evangelizome (« annoncer une bonne nouvelle »), avec le suffixe -μός, -mós.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ευαγγελισμός του Αρχαγγέλου Γαβριήλ προς την Παναγία Θεοτόκο γιορτάζεται το 25 Μαρτίου.


προστάζω

Είναι πάντοτε παρών όπου το κοινωνικό καθήκον τον προστάζει.


όραμα

Du grec ancien ὅραμα, hórama (« vision »).

Ο Κωνσταντίνος είδε σε όραμα το σημείο του Σταυρού με τη φράση ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ.


Κωνσταντίνος

Du grec ancien Κωνσταντῖνος, Kōnstantînos.

Κωνσταντίνος


σωφρονιστής

Du grec ancien σωφρονιστής, sôphronistês.


τριβή

η τριβή ως δύναμη έχει αντίθετη φορά της κίνησης και συμβολίζεται με το γράμμα Τ, διακρίνεται δε σε στατική, ολίσθησης και κύλισης.


αλεξι-

Du grec ancien ἀλέξω, aléxô (« défendre, protéger »).

Para-, anti-, qui défend de, qui protège de.


ορθογώνιος

Du grec ancien ὀρθογώνιος, orthogonios (« à angle droit »).


παραλληλόγραμμο

Neutre substantivé du grec ancien παραλληλόγραμμος, parallēlogrammos.


λωρίδα

Du grec ancien λῶρος, lôros issu du latin lorum (« courroie, lanière, sangle »).

Η Λωρίδα της Γάζας, la bande de Gaza


κλοτσιά

De κλοτσώ, klotsó, plus avant via une forme *colcio équivalente de l’italien calciare (« ruer »), du latin calx (« talon, pied »).


υπηρεσία

Du grec ancien ὑπηρεσία, huperesía (« service, équipage »).

Ευρωπαϊκή ΑστυνομικήΥπηρεσία, Service de police européen (Europol).


παραλληλίζω

Du grec ancien παραλληλίζω, parallêlízô.


παραλληλισμός

Du grec ancien παραλληλισμός, parallêlismós.


μεστός

Mûr en parlant des personnes ou des fruits.


απομνημόνευμα

Du grec ancien ἀπομνημόνευμα, apomnemoneuma.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
απομνημονεύματα (plural nominative)
του (singular genitive)
απομνημονεύματος (singular genitive)
των (plural genitive)
απομνημονευμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
απομνημονεύματα (plural accusative)
απομνημονεύματα (singular vocative)

Tα απομνημονεύματα του Kαίσαρα.


νίβω

Du grec ancien νίζω, nízô, νίπτω, níptô.


κολυμπώ

Du grec ancien κολυμβάω, kolumbáô (« plonger »).


νυχτερεύω

Du grec ancien νυκτερεύω, nuktereúô (« passer la nuit »).

Passer la nuit éveiller en raison d’une inquiétude ou d’obligations.


άγρυπνος

Du grec ancien ἄγρυπνος, ágrupnos (« qui veille, qui ne dort pas »).


αϋπνία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αϋπνίες (plural nominative)
της (singular genitive)
αϋπνίας (singular genitive)
των (plural genitive)
αϋπνιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αϋπνίες (plural accusative)
αϋπνίες (singular vocative)


αγρυπνία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αγρυπνίες (plural nominative)
της (singular genitive)
αγρυπνίας (singular genitive)
των (plural genitive)
αγρυπνιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αγρυπνίες (plural accusative)
αγρυπνίες (singular vocative)


αγρύπνια

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αγρύπνιες (plural nominative)
της (singular genitive)
αγρύπνιας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αγρύπνιες (plural accusative)
αγρύπνιες (singular vocative)


αποξηραίνω

H λίμνη αποξηράνθηκε για να δημιουργηθούν καλλιεργήσιμες εκτάσεις.


πελέκι

Du grec byzantin πελέκιον, diminutif de πέλεκυς, pélekys (« hache »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πελέκια (plural nominative)
του (singular genitive)
πελεκιού (singular genitive)
των (plural genitive)
πελεκιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πελέκια (plural accusative)
πελέκια (singular vocative)


διαζύγιο

Du grec ancien διαζύγιον, diazúgion (« divorce »).


απόδοση

Du grec ancien ἀπόδοσις, apódosis (« restitution, action de rendre »).


πλους

Du grec ancien πλόος, plóos (« navigation »).


απόπλους

Οι απόπλοι όλων των πλοίων απαγορεύτηκαν λόγω σφοδρής θαλασσοταραχής.

Tous les départs des bateaux ont été annulé en raison d’une mer démontée.


θαλασσοταραχή

Composé de θάλασσα, thálassa (« mer ») et de ταραχή, tarakhí (« trouble »).

Tο πλοίο κινδύνεψε εξαιτίας της μεγάλης θαλασσοταραχής.


πραΰνω

Du grec ancien πραύνω, praúnô (« adoucir »).


καταπραΰνω

Du grec ancien καταπραύνω, katapraúnô (« apaiser »).


πριονίζω

Verbe dérivé de πριόνι, prióni (« scie »), avec le suffixe -ίζω, -ízo.


ροπή

Du grec ancien ῥοπή, rhopê (« inclinaison »).


καταστροφέας

Du grec ancien καταστροφεύς, katastropheús (« destructeur »), dérivé de καταστροφή, katastrophê (« destruction »).


ρανίδα

Du grec ancien ῥανίς, rhanís (« goutte »).

μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματος, jusqu’à la dernière goutte de sang (jusqu’à la mort).


καρικώνω

De l’italien carico (« je raidis, je remonte »).


αγιαστούρα

Du grec ancien ἁγιαστήριον, hagiastêrion (« lieu saint ») composé de ἅγιος, hágios (« saint ») et de στήριον, stêrion (« lieu »).


καταστρέφω

Du grec ancien καταστρέφω, katastréphō (« renverser »).

Με μεγάλο αριθμητικό μειονέκτημα ο εχθρικός στρατός καταστράφηκε.


πορθητής

Du grec ancien πορθητής, porthêtês (« destructeur »).


απόρρητος

Du grec ancien ἀπόρρητος, apórrêtos (« interdit »).

Confidentiel, secret, qui ne doit pas être dit.

Aπόρρητεςδιαταγές, ordre confidentiel.

άκρως απόρρητο, top secret.


ριγώ

Du grec ancien ῥιγέω, rhigéô (« trembler, frissonner »).


διαταγή

Aπόρρητεςδιαταγές, ordres confidentiels.


πορφυρογέννητος

Du grec ancien πορφύρα, porphúra (« pourpre ») et γεννητός, gennêtós (« né »).


σωπαίνω

Du grec ancien σιωπάω, siôpáô (« se taire »).


πορφυρίζω

Ο ήλιος πορφύριζε στη δύση.


συγχέω

νομίζω ότι συγχέεις την κομματικοποιήση με την πολιτικοποίηση.


σφραγίδα

Du grec ancien σφραγίς, sphragís (« sceau »).


σώζω

Du grec ancien σῴζω, sôizô (« conserver »).


σφραγίζω

Du grec ancien σφραγίζω, sphragízô (« sceller »).


αποφεύγω

Du grec ancien ἀποφεύγω, apopheúgô (« fuir hors de »).


μίτρα

Δεσποτική μίτρα.


ισχυρός

Du grec ancien ἰσχυρός, iskhurós (« fort »).


μεταλλουργία

Du français métallurgie, apparenté à μεταλλουργός.


χαλκεύω

Du grec ancien χαλκεύω, khalkeúô (« forger »).


απρέπεια

Du grec ancien ἀπρέπεια, aprépeia (« indécence »).


προίκα

Du grec ancien προῖκα, proîka (« dot »).

Dot, actifs qu’une femme apporte en mariage à son époux.

Dotation, apport en capital à un projet.


φιλικός

φιλική (singular masculine nominative)
φιλικό (singular feminine nominative)
φιλικού (singular masculine genitive)
φιλικής (singular masculine genitive)
φιλικού (singular feminine genitive)
φιλικό (singular masculine accusative)
φιλική (singular masculine accusative)
φιλικό (singular feminine accusative)
φιλικέ (singular masculine vocative)
φιλική (singular masculine vocative)
φιλικό (singular feminine vocative)
φιλικοί (singular masculine plural masculine nominative)
φιλικές (singular masculine plural masculine nominative)
φιλικά (singular feminine plural feminine nominative)
φιλικών (singular masculine plural masculine genitive)
φιλικών (singular masculine plural masculine genitive)
φιλικών (singular feminine plural feminine genitive)
φιλικούς (singular masculine plural masculine accusative)
φιλικές (singular masculine plural masculine accusative)
φιλικά (singular feminine plural feminine accusative)
φιλικοί (singular masculine plural masculine vocative)
φιλικές (singular masculine plural masculine vocative)
φιλικά (singular feminine plural feminine vocative)


προσπελάζω

Du grec ancien προσπελάζω, prospelázô (« approcher »).


προσωπολήπτης

Du grec ancien προσωπολήπτης, prosôpolêptês.


προσωποληψία

Du grec ancien προσωποληψία, prosôpolêpsía.


λήπτης

Du grec ancien λήπτης, lêptês (« preneur »).


προφήτισσα

Dérivé de προφήτης, profítis (« prophète »), avec le suffixe -ισσα, -issa (« -esse »).


προφασίζομαι

Du grec ancien προφασίζομαι, prophasízomai.


φταίω

Αυτός έφταιγε αλλά δεν το παραδέχτηκε.

C’était sa faute mais il ne l’admettait pas.


Πυθία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Πυθίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


αμμόλοφος

Mot composé de άμμος, ámmos (« sable ») et de λόφος, lófos (« colline »).


θεότητα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
θεότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
θεότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
θεοτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
θεότητες (plural accusative)
θεότητες (singular vocative)


κληρονομιά

οι κληρονόμοι αποδέχτηκανεπίσημα την κληρονομιά.


ημικύκλιο

Du grec ancien ἡμικύκλιον, hêmikúklion (« hémicycle »).


αμέθυστος

Définition manquante ou à compléter. (Ajouter) Améthyste.


κληρικός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
κληρικοί (plural nominative)
του (singular genitive)
κληρικού (singular genitive)
των (plural genitive)
κληρικών (plural genitive)
τον (singular accusative)
κληρικό (singular accusative)
τους (plural accusative)
κληρικούς (plural accusative)
κληρικέ (singular vocative)
κληρικοί (singular vocative)


μεθύσι

Du grec ancien μεθύσιον, methúsion, apparenté à μέθυσος (« ivrogne »), μέθυσις, méthusis (« ivresse »).


ημιυδρόβιος

Dérivé de υδρόβιος, ydróvios (« aquatique »), avec le préfixe ημι-, imi- (« semi- »).


ηλικιωμένος

Participe du verbe *ἡλικιώνω, hēlikiṓnō, dérivé de ηλικία (« âge »).


συμβιωτής

Du grec ancien συμβιωτής, sumbiôtês (« cohabitant ») via le français symbiote pour le sens.


πρηνής

Οι στρατιώτεςέπεσανπρηνείς στο έδαφος.

Les soldats sont tombés tête la première sur le sol.


δρυοκολάπτης

Du grec ancien δρυοκολάπτης, druokoláptēs.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
δρυοκολάπτες (plural nominative)
του (singular genitive)
δρυοκολάπτη (singular genitive)
των (plural genitive)
δρυοκολαπτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
δρυοκολάπτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
δρυοκολάπτες (plural accusative)
δρυοκολάπτη (singular vocative)
δρυοκολάπτες (singular vocative)


προειδοποίηση

Dérivé de προειδοποιώ, proeidopoió (« avertir »), avec le suffixe -ση, -si.


προαγγέλλω

Du grec ancien προαγγέλλω, proangéllô (« avertir »).


προγράφω

Du grec ancien προγράφω, prográphô (« écrire avant »).

Écrire un avant-projet, faire un brouillon.


προαστιακός

Mot dérivé de προάστιο, proástio (« banlieue »), avec le suffixe -ακός, -akós.


προξενητής

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
προξενητές (plural nominative)
του (singular genitive)
προξενητή (singular genitive)
των (plural genitive)
προξενητών (plural genitive)
τον (singular accusative)
προξενητή (singular accusative)
τους (plural accusative)
προξενητές (plural accusative)
προξενητή (singular vocative)
προξενητές (singular vocative)
προξενήτρα (feminine)

Έστειλαν την προξενήτρα στο σπίτι του κοριτσιού.


κολυμβήθρα

Du grec ancien κολυμβήθρα, kolumbêthra (« piscine »).


προβιβάζω

Promouvoir, faire avancer la carrière de quelqu’un.


προβολή

Du grec ancien προβολή, probolê (« projection »).

μπορούμε να συνδυάσουμε πράξεις επιλογής και προβολής για να διατυπώσουμε πιο περίπλοκα ερωτήματα.


πρόβολος

Voile de misaine à l’avant du bateau, bourset.

ο πρόβολος των ιστιοφόρων φέρει ξάρτια, προστατευτικό δίχτυ, το ακρόπρωρο ή ξόανο, τον θαλασσομάχο καθώς και μέχρι δύο προεκτάσεις.


παιδαγωγικά

De παιδαγωγικός.


διδακτική

Τα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν ίδια με αυτά σε κάθε γυμνάσιο και επίσης παιδαγωγικά, ιστορία της παιδαγωγικής, διδακτική, παιδονομία, ψυχολογία, λογική.

Ιερατική Σχολή Σάμου sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec


γυμνασιάρχης

Du grec ancien γυμνασιάρχης, gumnasiárkhês.


παιδαγωγικός

Du grec ancien παιδαγωγικός, paidagogikós.

παιδαγωγική (singular masculine nominative)
παιδαγωγικό (singular feminine nominative)
παιδαγωγικού (singular masculine genitive)
παιδαγωγικής (singular masculine genitive)
παιδαγωγικού (singular feminine genitive)
παιδαγωγικό (singular masculine accusative)
παιδαγωγική (singular masculine accusative)
παιδαγωγικό (singular feminine accusative)
παιδαγωγικέ (singular masculine vocative)
παιδαγωγική (singular masculine vocative)
παιδαγωγικό (singular feminine vocative)
παιδαγωγικοί (singular masculine plural masculine nominative)
παιδαγωγικές (singular masculine plural masculine nominative)
παιδαγωγικά (singular feminine plural feminine nominative)
παιδαγωγικών (singular masculine plural masculine genitive)
παιδαγωγικών (singular masculine plural masculine genitive)
παιδαγωγικών (singular feminine plural feminine genitive)
παιδαγωγικούς (singular masculine plural masculine accusative)
παιδαγωγικές (singular masculine plural masculine accusative)
παιδαγωγικά (singular feminine plural feminine accusative)
παιδαγωγικοί (singular masculine plural masculine vocative)
παιδαγωγικές (singular masculine plural masculine vocative)
παιδαγωγικά (singular feminine plural feminine vocative)

Παιδαγωγική επιστήμη.


φαιοχίτωνας

Du grec ancien φαιοχίτων, phaiokhítôn (« portant une tunique sombre »).


εκπαιδευτήριο

Mot dérivé de εκπαιδεύω, ekpedévo (« éduquer »), avec le suffixe -τήριο, -tírio.

Aνέγερση νέων σύγχρονων εκπαιδευτηρίων.


εκπαιδευτικός

Mot dérivé de εκπαιδευτής, ekpedevtís (« éducateur »), avec le suffixe -ικός, -ikós.

H εκπαιδευτική πολιτική μιας κυβέρνησης.


μορφώνω

Du grec ancien μορφόω, morphóô (« former »).

Θέλει να μορφώσει τα παιδιά του, να τα κάνει επιστήμονες.


μόρφωση

Du grec ancien μόρφωσις, mórphôsis (« formation »).


μορφωτικός

Dérivé de μόρφωση, morfosi (« formation, éducation »), avec le suffixe -ικός, -ikós.

μορφωτικά βιβλία, livres éducatifs.

μορφωτικός σύμβουλος, attaché culturel.


εκπαιδευτής

Mot dérivé de εκπαιδεύω, ekpedévo (« éduquer »), avec le suffixe -τής, -tís.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκπαιδευτές (plural nominative)
του (singular genitive)
εκπαιδευτή (singular genitive)
των (plural genitive)
εκπαιδευτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
εκπαιδευτή (singular accusative)
τους (plural accusative)
εκπαιδευτές (plural accusative)
εκπαιδευτή (singular vocative)
εκπαιδευτές (singular vocative)
εκπαιδεύτρια (feminine)


Εστία

Du grec ancien Ἑστία, Hestía (« Hestia »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Εστίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Σειρήνα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
Σειρήνες (plural nominative)
της (singular genitive)
Σειρήνας (singular genitive)
των (plural genitive)
Σειρήνων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
Σειρήνες (plural accusative)
Σειρήνες (singular vocative)


Μεγάλη Δευτέρα

Composé de Μεγάλη (« grand ») et de Δευτέρα (« lundi »), littéralement « grand lundi ».


Βασίλης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Βασίλη (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Βασίλη (singular accusative)
τους (plural accusative)
Βασίλη (singular vocative)


αληθινός

αληθινή (singular masculine nominative)
αληθινό (singular feminine nominative)
αληθινού (singular masculine genitive)
αληθινής (singular masculine genitive)
αληθινού (singular feminine genitive)
αληθινό (singular masculine accusative)
αληθινή (singular masculine accusative)
αληθινό (singular feminine accusative)
αληθινέ (singular masculine vocative)
αληθινή (singular masculine vocative)
αληθινό (singular feminine vocative)
αληθινοί (singular masculine plural masculine nominative)
αληθινές (singular masculine plural masculine nominative)
αληθινά (singular feminine plural feminine nominative)
αληθινών (singular masculine plural masculine genitive)
αληθινών (singular masculine plural masculine genitive)
αληθινών (singular feminine plural feminine genitive)
αληθινούς (singular masculine plural masculine accusative)
αληθινές (singular masculine plural masculine accusative)
αληθινά (singular feminine plural feminine accusative)
αληθινοί (singular masculine plural masculine vocative)
αληθινές (singular masculine plural masculine vocative)
αληθινά (singular feminine plural feminine vocative)


κληρονομώ

Du grec ancien κληρονομέω, klêronoméô (« hériter »).


αληθής

Du grec ancien ἀληθής, alêthếs (« vrai, patent »).

αληθιά (singular masculine nominative)
αληθί (singular feminine nominative)
αληθιού (singular masculine genitive)
αληθιάς (singular masculine genitive)
αληθιού (singular feminine genitive)
αληθή (singular masculine accusative)
αληθιά (singular masculine accusative)
αληθί (singular feminine accusative)
αληθή (singular masculine vocative)
αληθιά (singular masculine vocative)
αληθί (singular feminine vocative)
αληθιοί (singular masculine plural masculine nominative)
αληθιές (singular masculine plural masculine nominative)
αληθιά (singular feminine plural feminine nominative)
αληθιών (singular masculine plural masculine genitive)
αληθιών (singular masculine plural masculine genitive)
αληθιών (singular feminine plural feminine genitive)
αληθιούς (singular masculine plural masculine accusative)
αληθιές (singular masculine plural masculine accusative)
αληθιά (singular feminine plural feminine accusative)
αληθιοί (singular masculine plural masculine vocative)
αληθιές (singular masculine plural masculine vocative)
αληθιά (singular feminine plural feminine vocative)


γνήσιος

γνήσια (singular masculine nominative)
γνήσιο (singular feminine nominative)
γνήσιου (singular masculine genitive)
γνήσιας (singular masculine genitive)
γνήσιου (singular feminine genitive)
γνήσιο (singular masculine accusative)
γνήσια (singular masculine accusative)
γνήσιο (singular feminine accusative)
γνήσιε (singular masculine vocative)
γνήσια (singular masculine vocative)
γνήσιο (singular feminine vocative)
γνήσιοι (singular masculine plural masculine nominative)
γνήσιες (singular masculine plural masculine nominative)
γνήσια (singular feminine plural feminine nominative)
γνήσιων (singular masculine plural masculine genitive)
γνήσιων (singular masculine plural masculine genitive)
γνήσιων (singular feminine plural feminine genitive)
γνήσιους (singular masculine plural masculine accusative)
γνήσιες (singular masculine plural masculine accusative)
γνήσια (singular feminine plural feminine accusative)
γνήσιοι (singular masculine plural masculine vocative)
γνήσιες (singular masculine plural masculine vocative)
γνήσια (singular feminine plural feminine vocative)

Γνήσια γαλλική σαμπάνια, champagne français d’origine.


γνώρισμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
γνωρίσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
γνωρίσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
γνωρισμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
γνωρίσματα (plural accusative)
γνωρίσματα (singular vocative)


γνωματεύω

Οι μηχανικοί θα γνωματεύσουν για την ευστάθεια της γέφυρας.


γνώριμος

ήταν μια γνώριμη φωνή, c’était une voix familière.


κυνόδοντας

Du grec ancien κυνόδους, kunódous (« canine »).


γούρι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
γούρια (plural nominative)
του (singular genitive)
γουριού (singular genitive)
των (plural genitive)
γουριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
γούρια (plural accusative)
γούρια (singular vocative)


γέμιση

Déverbal de γεμίζω, yemízo (« farcir »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
γεμίσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
γέμισης (singular genitive)
γεμίσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
γεμίσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
γεμίσεις (plural accusative)
γεμίσεις (singular vocative)


λεπροκομείο

Mot dérivé de λεπρός, leprós (« lépreux »), avec le suffixe -κομείο, -komeiío ; voir νοσοκομείο (« hôpital »).


γονατίζω

Verbe dérivé de γόνατο, gónato (« genou »), avec le suffixe -ίζω, -ízo.

Ο παλαιστήςγονάτισε τον αντίπαλο.


λεπρός

Du grec ancien λεπρός, leprós (« lépreux »).


χρωματικός

Xρωματική ποικιλία.

Xρωματική συγχορδία


χρωματισμός

Du grec ancien χρωματισμός, khrômatismós.


πρόσχημα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
προσχήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
προσχήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
προσχημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
προσχήματα (plural accusative)
προσχήματα (singular vocative)


άνω και κάτω τελεία

Composé de άνω, áno (« dessus »), και, ke (« et »), κάτω, káto (« dessous ») et τελεία, telía (« point »).


ερωτηματικό

Neutre substantivé de ερωτηματικός, erotimatikós (« interrogeant »).

point d’interrogation, représenté en grec par un point-virgule ;

Πώς είσαι ;


ερωτώ

Du grec ancien ἐρωτάω, erôtaô (« interroger »).


ερωτηματικός

Du grec ancien ἐρωτηματικός, erôtêmatikós (« interrogatif »).

ερωτηματικές προτάσεις, phrases interrogatives, questions.


τελεία

Féminin substantivé du grec ancien τέλειος, téleios (« final »).


γρατσουνιά

De γρατζουνάω.

Tα πόδια του ήταν γεμάτα γρατζουνιές από τα αγκάθια.


γραφίδα

Du grec ancien γραφίς, graphís (« stylet »).


πρύμνη

Du grec ancien πρύμνα, prúmna (« poupe »).


γρυπός

γρυπή (singular masculine nominative)
γρυπό (singular feminine nominative)
γρυπού (singular masculine genitive)
γρυπής (singular masculine genitive)
γρυπού (singular feminine genitive)
γρυπό (singular masculine accusative)
γρυπή (singular masculine accusative)
γρυπό (singular feminine accusative)
γρυπέ (singular masculine vocative)
γρυπή (singular masculine vocative)
γρυπό (singular feminine vocative)
γρυποί (singular masculine plural masculine nominative)
γρυπές (singular masculine plural masculine nominative)
γρυπά (singular feminine plural feminine nominative)
γρυπών (singular masculine plural masculine genitive)
γρυπών (singular masculine plural masculine genitive)
γρυπών (singular feminine plural feminine genitive)
γρυπούς (singular masculine plural masculine accusative)
γρυπές (singular masculine plural masculine accusative)
γρυπά (singular feminine plural feminine accusative)
γρυποί (singular masculine plural masculine vocative)
γρυπές (singular masculine plural masculine vocative)
γρυπά (singular feminine plural feminine vocative)


χειροπέδη

Mot composé de χειρ, kheir (« main ») et de πέδη, pédi (« entrave »).