Σικάγο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
του (singular genitive)
Σικάγου (singular genitive)
των (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)

Chicago, ville des États-Unis d’Amérique.


Μασσαλία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Μασσαλίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


ελβετικό Φράγκο

Composé de ελβετικό et Φράγκο.


Στρασβούργο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
του (singular genitive)
Στρασβούργου (singular genitive)
των (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)


Σηκουάνας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Σηκουάνα (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Σηκουάνα (singular accusative)
τους (plural accusative)
Σηκουάνα (singular vocative)


δρόμος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
δρόμοι (plural nominative)
του (singular genitive)
δρόμου (singular genitive)
των (plural genitive)
δρόμων (plural genitive)
τον (singular accusative)
δρόμο (singular accusative)
τους (plural accusative)
δρόμους (plural accusative)
δρόμε (singular vocative)
δρόμοι (singular vocative)

όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη.


νοσοκόμος

Du grec ancien, composé de νόσος, nósos (« maladie ») et de κομέω, koméô (« soigner », « prendre soin de »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
νοσοκόμοι (plural nominative)
του (singular genitive)
νοσοκόμου (singular genitive)
των (plural genitive)
νοσοκόμων (plural genitive)
τον (singular accusative)
νοσοκόμο (singular accusative)
τους (plural accusative)
νοσοκόμους (plural accusative)
νοσοκόμε (singular vocative)
νοσοκόμοι (singular vocative)
νοσοκόμα (feminine)


νόσος

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
νόσοι (plural nominative)
της (singular genitive)
νόσου (singular genitive)
των (plural genitive)
νόσων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
νόσο (singular accusative)
τις (plural accusative)
νόσους (plural accusative)
νόσο (singular vocative)
νόσοι (singular vocative)

νόσος, nósos


Μιλάνο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
του (singular genitive)
Μιλάνου (singular genitive)
των (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)


ταχύς

ταχεία (singular masculine nominative)
ταχύ (singular feminine nominative)
ταχέος (singular masculine genitive)
ταχείας (singular masculine genitive)
ταχέος (singular feminine genitive)
ταχύ (singular masculine accusative)
ταχεία (singular masculine accusative)
ταχύ (singular feminine accusative)
ταχύ (singular masculine vocative)
ταχεία (singular masculine vocative)
ταχύ (singular feminine vocative)
ταχείς (singular masculine plural masculine nominative)
ταχείες (singular masculine plural masculine nominative)
ταχέα (singular feminine plural feminine nominative)
ταχέων (singular masculine plural masculine genitive)
ταχειών (singular masculine plural masculine genitive)
ταχέων (singular feminine plural feminine genitive)
ταχείς (singular masculine plural masculine accusative)
ταχείες (singular masculine plural masculine accusative)
ταχέα (singular feminine plural feminine accusative)
ταχείς (singular masculine plural masculine vocative)
ταχείες (singular masculine plural masculine vocative)
ταχέα (singular feminine plural feminine vocative)


Νορμανδία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Νορμανδίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Αριστοφάνης

Du grec ancien Ἀριστοφάνης, Aristophánēs.


Όμηρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Όμηρου (singular genitive)
Ομήρου (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Όμηρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
Όμηρε (singular vocative)


Αριστοτέλης

Du grec ancien Ἀριστοτέλης, Aristotélēs.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Αριστοτέλη (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Αριστοτέλη (singular accusative)
τους (plural accusative)
Αριστοτέλη (singular vocative)


Πλάτων

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Πλάτωνα (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Πλάτωνα (singular accusative)
τους (plural accusative)


Επίκουρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Επίκουρου (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Επίκουρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
Επίκουρε (singular vocative)


μίασμα

Du grec ancien μίασμα, míasma (« souillure provenant d’un meurtre »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μιάσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
μιάσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
μιασμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μιάσματα (plural accusative)
μιάσματα (singular vocative)


Αισχύλος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Αισχύλου (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Αισχύλο (singular accusative)
τους (plural accusative)
Αισχύλε (singular vocative)


Πλούταρχος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Πλουτάρχου (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Πλούταρχο (singular accusative)
τους (plural accusative)
Πλούταρχε (singular vocative)


Ευριπίδης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Ευριπίδη (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Ευριπίδη (singular accusative)
τους (plural accusative)
Ευριπίδη (singular vocative)


Δημοσθένης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Δημοσθένη (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Δημοσθένη (singular accusative)
τους (plural accusative)
Δημοσθένη (singular vocative)

Démosthène (grand orateur de la Grèce antique).


Σαλαμίνα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Σαλαμίνας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Αίσωπος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Αισώπου (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Αίσωπο (singular accusative)
τους (plural accusative)
Αίσωπε (singular vocative)

από μύθο του Αισώπου

πολλές παροιμιώδεις φράσεις πήγασαν από ιστορίες του Αισώπου

Plusieurs proverbes proviennent de fables d’Ésope.


Αττίλας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Αττίλα (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Αττίλα (singular accusative)
τους (plural accusative)
Αττίλα (singular vocative)


ναύτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ναύτες (plural nominative)
του (singular genitive)
ναύτη (singular genitive)
των (plural genitive)
ναυτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ναύτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
ναύτες (plural accusative)
ναύτη (singular vocative)
ναύτες (singular vocative)

Ναύτες, υπαξιωματικοί και αξιωματικοί.


Αθήνα

Du grec ancien Ἀθῆναι, Athênai via Αθήναι, Athíne en katharévousa.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Αθήνας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Νοβοσιμπίρσκ

Νοβοσιμπίρσκ


Γαλλική Επανάσταση

Composé de γαλλικός et de επανάσταση.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Γαλλικής Επανάστασης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Αττική

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Αττικής (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Οδησσός

Du grec ancien Ὀδησσός, Odēssós via le russe Одесса, Odessa.


Δρέσδη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Δρέσδης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Κίεβο

(Siècle à préciser) Du russe Киев, Kijev.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
του (singular genitive)
Κίεβου (singular genitive)
των (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)


μόνος

μόνη (singular masculine nominative)
μόνο (singular feminine nominative)
μόνου (singular masculine genitive)
μόνης (singular masculine genitive)
μόνου (singular feminine genitive)
μόνο (singular masculine accusative)
μόνη (singular masculine accusative)
μόνο (singular feminine accusative)
μόνε (singular masculine vocative)
μόνη (singular masculine vocative)
μόνο (singular feminine vocative)
μόνοι (singular masculine plural masculine nominative)
μόνες (singular masculine plural masculine nominative)
μόνα (singular feminine plural feminine nominative)
μόνων (singular masculine plural masculine genitive)
μόνων (singular masculine plural masculine genitive)
μόνων (singular feminine plural feminine genitive)
μόνους (singular masculine plural masculine accusative)
μόνες (singular masculine plural masculine accusative)
μόνα (singular feminine plural feminine accusative)
μόνοι (singular masculine plural masculine vocative)
μόνες (singular masculine plural masculine vocative)
μόνα (singular feminine plural feminine vocative)

Έμεινε μόνος στη ζωή.


Ακαδία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Ακαδίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Μέλανας Δρυμός

Mot composé de μέλας, mélas (« noir ») et de δρυμός, drymós (« forêt »).


Βαυαρία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Βαυαρίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Δημοκρατία της Μπουργιατίας

Composé de δημοκρατία, dimokratía et de Μπουργιατία, Bouryiatía.

fr-Δημοκρατία_της_Μπουργιατίας-el-name-x~z5myZR


Πελοπόννησος

Πελοπόννησος


Αρκαδία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Αρκαδίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Πέμπτη

De πέμπτος (« cinquième »), sous-entendant ημέρα (« jour »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
Πέμπτες (plural nominative)
της (singular genitive)
Πέμπτης (singular genitive)
των (plural genitive)
Πεμπτών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
Πέμπτες (plural accusative)
Πέμπτες (singular vocative)


πρωκτός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πρωκτοί (plural nominative)
του (singular genitive)
πρωκτού (singular genitive)
των (plural genitive)
πρωκτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
πρωκτό (singular accusative)
τους (plural accusative)
πρωκτούς (plural accusative)
πρωκτέ (singular vocative)
πρωκτοί (singular vocative)


Δυτική Αυστραλία

Mot composé de δυτικός, dhitikos et de Αυστραλία, Australía.


αγνωσιαρχία

ἀγνωσία - ἀγνωσίας défaut de connaissance, ignorance (ἀ privatif γινώσκω connaître; ἀ privatif γιγνώσκω connaître)


έλκυση

Du grec ancien ἕλκυσις, hélkusis (« traction, attraction »), dérivé de ἕλκω, hélkô ; voir ελκύω.


άρμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
άρματα (plural nominative)
του (singular genitive)
άρματος (singular genitive)
των (plural genitive)
αρμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
άρματα (plural accusative)
άρματα (singular vocative)


έκθεση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκθέσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
έκθεσης (singular genitive)
εκθέσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
εκθέσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εκθέσεις (plural accusative)
εκθέσεις (singular vocative)


αγνωστικισμός

De l’anglais agnosticism, apparenté à άγνωστος.


άσμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
άσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
άσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
ασμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
άσματα (plural accusative)
άσματα (singular vocative)


άφιξη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αφίξεις (plural nominative)
της (singular genitive)
άφιξης (singular genitive)
αφίξεως (singular genitive)
των (plural genitive)
αφίξεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αφίξεις (plural accusative)
αφίξεις (singular vocative)


Λίμα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Λίμας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


έδαφος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
εδάφη (plural nominative)
του (singular genitive)
εδάφους (singular genitive)
των (plural genitive)
εδαφών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
εδάφη (plural accusative)
εδάφη (singular vocative)

Ξάπλωσε στο έδαφος.


έμφραγμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
εμφράγματα (plural nominative)
του (singular genitive)
εμφράγματος (singular genitive)
των (plural genitive)
εμφραγμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
εμφράγματα (plural accusative)
εμφράγματα (singular vocative)


έλξη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
έλξεις (plural nominative)
της (singular genitive)
έλξης (singular genitive)
έλξεως (singular genitive)
των (plural genitive)
έλξεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
έλξεις (plural accusative)
έλξεις (singular vocative)


έντομο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
έντομα (plural nominative)
του (singular genitive)
εντόμου (singular genitive)
των (plural genitive)
εντόμων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
έντομα (plural accusative)
έντομα (singular vocative)


έκλειψη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκλείψεις (plural nominative)
της (singular genitive)
έκλειψης (singular genitive)
εκλείψεως (singular genitive)
των (plural genitive)
εκλείψεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εκλείψεις (plural accusative)
εκλείψεις (singular vocative)


βακτηριαιμία

βακτηρία - βακτηρίας : bâton pour faciliter la marche, bâton de juge, d'officier (βακτήριον - βακτήριου : idem, βάκτρον - βάκτρου : idem) et αίμα - αίματος : sang.


έκπληξη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκπλήξεις (plural nominative)
της (singular genitive)
έκπληξης (singular genitive)
εκπλήξεως (singular genitive)
των (plural genitive)
εκπλήξεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εκπλήξεις (plural accusative)
εκπλήξεις (singular vocative)


έκρηξη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκρήξεις (plural nominative)
της (singular genitive)
έκρηξης (singular genitive)
εκρήξεως (singular genitive)
των (plural genitive)
εκρήξεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εκρήξεις (plural accusative)
εκρήξεις (singular vocative)


βακτηριολογία

ὴ βακτηρία, βακτηρίας : bâton pour faciliter la marche, bâton de juge, d'officier (βακτήριον, βακτήριου : idem, βάκτρον, βάκτρου : idem) et ὸ λόγος, λόγου : parole, discours, traité, livre.


αλσατικά

Féminin de αλσατικός (« alsacien »), sous-entendant γλώσσα.


αίθριο

Neutre substantivé de αίθριος (« à ciel ouvert »).


αδυνάτισμα

Déverbal de αδυνατίζω (maigrir) avec le suffixe de résultat -μα.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αδυνατίσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
αδυνατίσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
αδυνατισμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αδυνατίσματα (plural accusative)
αδυνατίσματα (singular vocative)


γόμα

de κόμμι, κόμμεως : gomme.


αυτονομία

Du grec ancien αὐτονομία, autonomia (« indépendance, autonomie »).


ακρωτήρι

Du grec ancien ἀκρωτήριον, akrotḗrion (« extrémité, éperon d'un vaisseau, acrotère, cap, promontoire »), de ἄκρος, ákros (« extrême »).

Πράσινο Ακρωτήριο, Cap-Vert.


ατμόσφαιρα

Du grec ancien ἀτμός, atmós (« vapeur ») et σφαῖρα, sphaîra (« balle, sphère »).


έξυπνος

έξυπνη (singular masculine nominative)
έξυπνο (singular feminine nominative)
έξυπνου (singular masculine genitive)
έξυπνης (singular masculine genitive)
έξυπνου (singular feminine genitive)
έξυπνο (singular masculine accusative)
έξυπνη (singular masculine accusative)
έξυπνο (singular feminine accusative)
έξυπνε (singular masculine vocative)
έξυπνη (singular masculine vocative)
έξυπνο (singular feminine vocative)
έξυπνοι (singular masculine plural masculine nominative)
έξυπνες (singular masculine plural masculine nominative)
έξυπνα (singular feminine plural feminine nominative)
έξυπνων (singular masculine plural masculine genitive)
έξυπνων (singular masculine plural masculine genitive)
έξυπνων (singular feminine plural feminine genitive)
έξυπνους (singular masculine plural masculine accusative)
έξυπνες (singular masculine plural masculine accusative)
έξυπνα (singular feminine plural feminine accusative)
έξυπνοι (singular masculine plural masculine vocative)
έξυπνες (singular masculine plural masculine vocative)
έξυπνα (singular feminine plural feminine vocative)


αποβολή

Du grec ancien ἀποβολή, apobolê (« rejet »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αποβολές (plural nominative)
της (singular genitive)
αποβολής (singular genitive)
των (plural genitive)
αποβολών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αποβολές (plural accusative)
αποβολές (singular vocative)


δεκαπενθήμερος

Voir δεκαπέντε (« quinze ») et πενθήμερος (« de cinq jours »).


βομβαρδισμός

Dérivé en -ισμός de βομβαρδίζω.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βομβαρδισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
βομβαρδισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
βομβαρδισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
βομβαρδισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
βομβαρδισμούς (plural accusative)
βομβαρδισμέ (singular vocative)
βομβαρδισμοί (singular vocative)


βιολογία

de βίος : existence, vie, et λόγος : parole, discours.


ετήσιος

Du grec ancien ἐτήσιος, etêsios (« annuel »).


βασανιστήριο

→ voir βασανίζω.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βασανιστήρια (plural nominative)
του (singular genitive)
βασανιστηρίου (singular genitive)
των (plural genitive)
βασανιστηρίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βασανιστήρια (plural accusative)
βασανιστήρια (singular vocative)


βελόνα

Du grec ancien βελόνη, belónê (« pointe, aiguille »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βελόνες (plural nominative)
της (singular genitive)
βελόνας (singular genitive)
των (plural genitive)
βελονών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βελόνες (plural accusative)
βελόνες (singular vocative)


βάση

Du grec ancien βάσις, básis (« marche, base »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βάσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
βάσης (singular genitive)
βάσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
βάσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βάσεις (plural accusative)
βάσεις (singular vocative)


αυχένας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αυχένες (plural nominative)
του (singular genitive)
αυχένα (singular genitive)
των (plural genitive)
αυχένων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αυχένα (singular accusative)
τους (plural accusative)
αυχένες (plural accusative)
αυχένα (singular vocative)
αυχένες (singular vocative)


γοφός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
γοφοί (plural nominative)
του (singular genitive)
γοφού (singular genitive)
των (plural genitive)
γοφών (plural genitive)
τον (singular accusative)
γοφό (singular accusative)
τους (plural accusative)
γοφούς (plural accusative)
γοφέ (singular vocative)
γοφοί (singular vocative)


εβδομάδα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εβδομάδες (plural nominative)
της (singular genitive)
εβδομάδας (singular genitive)
των (plural genitive)
εβδομάδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εβδομάδες (plural accusative)
εβδομάδες (singular vocative)


βαρύτητα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βαρύτητες (plural nominative)
της (singular genitive)
βαρύτητας (singular genitive)
των (plural genitive)
βαρυτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βαρύτητες (plural accusative)
βαρύτητες (singular vocative)


ζωολόγος

Du grec ancien ζῷον, zỗion (« animal ») et λόγος.


εξαμηνιαίος

Mot composé de έξι, éxi (« six ») et de μηνιαίος, miniéos (« mensuel »), littéralement « de six mois ».


αστυφύλακας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αστυφύλακες (plural nominative)
του (singular genitive)
αστυφύλακα (singular genitive)
των (plural genitive)
αστυφυλάκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αστυφύλακα (singular accusative)
τους (plural accusative)
αστυφύλακες (plural accusative)
αστυφύλακα (singular vocative)
αστυφύλακες (singular vocative)


εθνικισμός

Dérivé de εθνικός, avec le suffixe -ισμός.


εωθινό

Neutre de εωθινός (« matinal »), en grec ancien ἑωθινόν, eôthinón (« au matin »).


εξάμηνο

De εξάμηνος.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
εξάμηνα (plural nominative)
του (singular genitive)
εξαμήνου (singular genitive)
των (plural genitive)
εξαμήνων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
εξάμηνα (plural accusative)
εξάμηνα (singular vocative)


συμφωνία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
συμφωνίες (plural nominative)
της (singular genitive)
συμφωνίας (singular genitive)
των (plural genitive)
συμφωνιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
συμφωνίες (plural accusative)
συμφωνίες (singular vocative)


ανατολή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ανατολές (plural nominative)
της (singular genitive)
ανατολής (singular genitive)
των (plural genitive)
ανατολών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ανατολές (plural accusative)
ανατολές (singular vocative)


ιχώρ

Du grec ancien ἰχώρ, īkhṓr (« sang, sérum, fluide »).


έχιδνα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
έχιδνες (plural nominative)
της (singular genitive)
έχιδνας (singular genitive)
των (plural genitive)
εχιδνών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
έχιδνες (plural accusative)
έχιδνες (singular vocative)


ζωροαστρισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ζωροαστρισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ζωροαστρισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
ζωροαστρισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ζωροαστρισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ζωροαστρισμούς (plural accusative)
ζωροαστρισμέ (singular vocative)
ζωροαστρισμοί (singular vocative)


ζιζάνια

Σπέρνω ζιζάνια.


αεροπλανοφόρο

Dérivé de αεροπλάνο et φέρω.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αεροπλανοφόρα (plural nominative)
του (singular genitive)
αεροπλανοφόρου (singular genitive)
των (plural genitive)
αεροπλανοφόρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αεροπλανοφόρα (plural accusative)
αεροπλανοφόρα (singular vocative)


γεράκι

En grec médiéval γεράκιν, évolution de ἱεράκιον, lui-même issu du grec ancien ἱέραξ, hiérax (« faucon »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
γεράκια (plural nominative)
του (singular genitive)
γερακιού (singular genitive)
των (plural genitive)
γερακιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
γεράκια (plural accusative)
γεράκια (singular vocative)


εμπειρία

Du grec ancien ἐμπειρία, empeiría ; voir έμπειρος.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εμπειρίες (plural nominative)
της (singular genitive)
εμπειρίας (singular genitive)
των (plural genitive)
εμπειριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εμπειρίες (plural accusative)
εμπειρίες (singular vocative)

Expérience (connaissance des choses acquise par l’usage de la vie).


ζουάβος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ζουάβοι (plural nominative)
του (singular genitive)
ζουάβου (singular genitive)
των (plural genitive)
ζουάβων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ζουάβο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ζουάβους (plural accusative)
ζουάβε (singular vocative)
ζουάβοι (singular vocative)


δρομάδα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
δρομάδες (plural nominative)
της (singular genitive)
δρομάδας (singular genitive)
των (plural genitive)
δρομάδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
δρομάδες (plural accusative)
δρομάδες (singular vocative)


ζωοφιλία

Mot dérivé de ζωόφιλος, zoofilos, avec le suffixe -ία, -ía.


ηλεκτρομαγνητισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ηλεκτρομαγνητισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ηλεκτρομαγνητισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
ηλεκτρομαγνητισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ηλεκτρομαγνητισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ηλεκτρομαγνητισμούς (plural accusative)
ηλεκτρομαγνητισμέ (singular vocative)
ηλεκτρομαγνητισμοί (singular vocative)


εχθρός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
εχθροί (plural nominative)
του (singular genitive)
εχθρού (singular genitive)
των (plural genitive)
εχθρών (plural genitive)
τον (singular accusative)
εχθρό (singular accusative)
τους (plural accusative)
εχθρούς (plural accusative)
εχθρέ (singular vocative)
εχθροί (singular vocative)


αλεξίπτωτο

Du préfixe αλεξι- (alexi-) (para-) et de l'adjectif πτωτός (ptotós) ().

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αλεξίπτωτα (plural nominative)
του (singular genitive)
αλεξίπτωτου (singular genitive)
των (plural genitive)
αλεξίπτωτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αλεξίπτωτα (plural accusative)
αλεξίπτωτα (singular vocative)


αστυνόμος

Du grec ancien ἀστυνόμος, astunómos (« qui protège la ville »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αστυνόμοι (plural nominative)
του (singular genitive)
αστυνόμου (singular genitive)
των (plural genitive)
αστυνόμων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αστυνόμο (singular accusative)
τους (plural accusative)
αστυνόμους (plural accusative)
αστυνόμε (singular vocative)
αστυνόμοι (singular vocative)
η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αστυνόμοι (plural nominative)
της (singular genitive)
αστυνόμου (singular genitive)
των (plural genitive)
αστυνόμων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
αστυνόμο (singular accusative)
τις (plural accusative)
αστυνόμους (plural accusative)
αστυνόμο (singular vocative)
αστυνόμοι (singular vocative)

Αστυνόμος Σαΐνης


κηλίδα

Du grec ancien κηλίς, kêlis (« tache, souillure ») (accusatif κηλίδα).


αξιωματικός

Du grec ancien ἀξιωματικός, axiōmatikós (« d’autorité ») ; voir αξίωμα.

Déclinaisons manquantes ou à compléter. (Ajouter)

αξιωματικήαντιπολίτευση, principal parti d’opposition, dans un Parlement.


αξιωματικός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αξιωματικοί (plural nominative)
του (singular genitive)
αξιωματικού (singular genitive)
των (plural genitive)
αξιωματικών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αξιωματικό (singular accusative)
τους (plural accusative)
αξιωματικούς (plural accusative)
αξιωματικέ (singular vocative)
αξιωματικοί (singular vocative)

αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής, officier de la Légion d’Honneur

αξιωματικόςαστυνομίας, officier de police

αξιωματικός Εμπορικού Ναυτικού, officier de la marine marchande


ήπειρος

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ήπειροι (plural nominative)
της (singular genitive)
ηπείρου (singular genitive)
των (plural genitive)
ηπείρων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
ήπειρο (singular accusative)
τις (plural accusative)
ηπείρους (plural accusative)
ήπειρε (singular vocative)
ήπειροι (singular vocative)

H Γη έχει πέντε ηπείρους.


εκεχειρία

Du grec ancien ἐκεχειρία, ekekheiría, dérivé de χείρ, kheír (« main »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκεχειρίες (plural nominative)
της (singular genitive)
εκεχειρίας (singular genitive)
των (plural genitive)
εκεχειριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εκεχειρίες (plural accusative)
εκεχειρίες (singular vocative)


κρατήρας

Du grec ancien κρατήρ, kratêr (« cratère, grande coupe »).


θύμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
θύματα (plural nominative)
του (singular genitive)
θύματος (singular genitive)
των (plural genitive)
θυμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
θύματα (plural accusative)
θύματα (singular vocative)


δαχτυλίδι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
δαχτυλίδια (plural nominative)
του (singular genitive)
δαχτυλιδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
δαχτυλιδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
δαχτυλίδια (plural accusative)
δαχτυλίδια (singular vocative)


ζωοτεχνία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ζωοτεχνίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ζωοτεχνίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ζωοτεχνιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ζωοτεχνίες (plural accusative)
ζωοτεχνίες (singular vocative)


θερμοδυναμική

Du français thermodynamique, lui-même tiré du grec ancien.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
θερμοδυναμικές (plural nominative)
της (singular genitive)
θερμοδυναμικής (singular genitive)
των (plural genitive)
θερμοδυναμικών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
θερμοδυναμικές (plural accusative)
θερμοδυναμικές (singular vocative)


κβάντωση

composé de κβάντο, kvánto (« quantum ») et de -ωση, osi.


θρανίο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
θρανία (plural nominative)
του (singular genitive)
θρανίου (singular genitive)
των (plural genitive)
θρανίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
θρανία (plural accusative)
θρανία (singular vocative)


κουδούνι

Du grec ancien κώδων, kôdôn (« cloche ») via son diminutif κωδώνιον.


εχθρότητα

Dérivé de εχθρός, avec le suffixe -ότητα.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εχθρότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
εχθρότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
εχθροτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εχθρότητες (plural accusative)
εχθρότητες (singular vocative)


λύκειο

Du grec ancien Λύκειον, Lúkeion (« Lycée »).


καταψύκτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
καταψύκτες (plural nominative)
του (singular genitive)
καταψύκτη (singular genitive)
των (plural genitive)
καταψυκτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
καταψύκτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
καταψύκτες (plural accusative)
καταψύκτη (singular vocative)
καταψύκτες (singular vocative)


ημίονος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ημίονοι (plural nominative)
του (singular genitive)
ημιόνου (singular genitive)
των (plural genitive)
ημιόνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ημίονο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ημιόνους (plural accusative)
ημίονε (singular vocative)
ημίονοι (singular vocative)


μέση

Féminin du grec ancien μέσος, mésos (« médian, qui est au milieu, qui sépare, est mitoyen, central »).


ματιά

De μάτι (« œil »).


εκτίμηση

Du grec ancien ἐκτίμησις, ektimêsis (« estime ») dérivé de ἐκτιμάω, ektimáô (« estimer »), de τιμάω, timáô (« priser, estimer »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκτιμήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
εκτίμησης (singular genitive)
εκτιμήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
εκτιμήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εκτιμήσεις (plural accusative)
εκτιμήσεις (singular vocative)


κρατέρωμα

Du grec ancien κϱατέϱωμα (kratérôma) (« soudure au cuivre et au plomb »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κρατερώματα (plural nominative)
του (singular genitive)
κρατερώματος (singular genitive)
των (plural genitive)
κρατερωμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κρατερώματα (plural accusative)
κρατερώματα (singular vocative)


βλέφαρο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βλέφαρα (plural nominative)
του (singular genitive)
βλεφάρου (singular genitive)
των (plural genitive)
βλεφάρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βλέφαρα (plural accusative)
βλέφαρα (singular vocative)


μανίκι

Du latin manicae (« manches de tunique descendant aux extrémités des mains »), de manus (« main »).


δείκτης

Du grec ancien δείκτης, deíktês (« indicateur »).


λοχίας

(XIXᵉ siècle) Du grec ancien λόχος, lókhos (« compagnie »).


δίσκος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
δίσκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
δίσκου (singular genitive)
των (plural genitive)
δίσκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
δίσκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
δίσκους (plural accusative)
δίσκε (singular vocative)
δίσκοι (singular vocative)


θερμομόνωση

Composé de θερμός, thermós (« chaud ») et de μόνωση, mónosi (« isolation »)

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
θερμομονώσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
θερμομόνωσης (singular genitive)
θερμομονώσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
θερμομονώσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
θερμομονώσεις (plural accusative)
θερμομονώσεις (singular vocative)


επιβάτης

Du grec ancien ἐπιβάτης, epibátês, dérivé de ἐπιβαίνω, epibaínô (« monter dans »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
επιβάτες (plural nominative)
του (singular genitive)
επιβάτη (singular genitive)
των (plural genitive)
επιβατών (plural genitive)
τον (singular accusative)
επιβάτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
επιβάτες (plural accusative)
επιβάτη (singular vocative)
επιβάτες (singular vocative)


γροθιά

De médiéval γρόθος lui-même issu du grec ancien γρόνθος.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
γροθιές (plural nominative)
της (singular genitive)
γροθιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
γροθιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
γροθιές (plural accusative)
γροθιές (singular vocative)


κρανίο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κρανία (plural nominative)
του (singular genitive)
κρανίου (singular genitive)
των (plural genitive)
κρανίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κρανία (plural accusative)
κρανία (singular vocative)


κρεματόριο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κρεματόρια (plural nominative)
του (singular genitive)
κρεματορίου (singular genitive)
των (plural genitive)
κρεματορίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κρεματόρια (plural accusative)
κρεματόρια (singular vocative)


βαθμοφόρος

Mot dérivé de βαθμός, vathmós (« grade, range »), avec le suffixe -φόρος, -fóros (« porteur »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βαθμοφόροι (plural nominative)
του (singular genitive)
βαθμοφόρου (singular genitive)
των (plural genitive)
βαθμοφόρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
βαθμοφόρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
βαθμοφόρους (plural accusative)
βαθμοφόρε (singular vocative)
βαθμοφόροι (singular vocative)


κήπος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
κήποι (plural nominative)
του (singular genitive)
κήπου (singular genitive)
των (plural genitive)
κήπων (plural genitive)
τον (singular accusative)
κήπο (singular accusative)
τους (plural accusative)
κήπους (plural accusative)
κήπε (singular vocative)
κήποι (singular vocative)


μάζα

Du grec ancien μᾶζα, maza apparenté au latin massa.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μάζες (plural nominative)
της (singular genitive)
μάζας (singular genitive)
των (plural genitive)
μαζών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μάζες (plural accusative)
μάζες (singular vocative)


μαμή

μάμμη, ης mère, maman, grand-mère, grand-maman, aïeule, nourrice, sage-femme

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μαμές (plural nominative)
της (singular genitive)
μαμής (singular genitive)
των (plural genitive)
μαμών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μαμές (plural accusative)
μαμές (singular vocative)


ατυχία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ατυχίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ατυχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ατυχιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ατυχίες (plural accusative)
ατυχίες (singular vocative)


ιστορία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ιστορίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ιστορίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ιστοριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ιστορίες (plural accusative)
ιστορίες (singular vocative)

Histoire (connaissance scientifique du passé).


μανταρίνι

De l’italien mandarini ; voir μανδαρίνος.


ανακωχή

Du grec ancien ἀνοκωχή, anokôkhế (« cessation [des hostilités] »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ανακωχές (plural nominative)
της (singular genitive)
ανακωχής (singular genitive)
των (plural genitive)
ανακωχών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ανακωχές (plural accusative)
ανακωχές (singular vocative)

ανακωχή, anakochí


ονειροπόληση

ὄναρ - ὄνείρατος songe, rêve; ὄνειρος - ὄνειρου songe, rêve; ὀνειροπόλησις,εως ou ὀνειροπολία,ας rêverie (ὄνειρος rêve - πολέω tourner, remuer); ὀνειροπόλος,ος,ον interprétant les songes.


λίπασμα

Du grec ancien λίπασμα, lípasma (« graissage »), dérivé de λιπάζω, lipázô, avec le suffixe -μα, -ma et, plus avant, de λίπος, lípos (« gras »).


γέρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
γέροι (plural nominative)
του (singular genitive)
γέρου (singular genitive)
των (plural genitive)
γέρων (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
γέρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
γέρους (plural accusative)
γέρε (singular vocative)
γέροι (singular vocative)

εκείνος ο γέρος πρέπει να 'ναι πάνω από 90 χρονών


καλώδιο

Du grec ancien καλῴδιον, kalôidion, dérivé de κάλως, kálôs (« corde »).

το καλώδιο του τηλεφώνου.

το καλώδιο του φωτιστικού.


μπράτσο

De l’italien braccio, lui-même, via le latin, du grec ancien qui donne βραχίονας.


κρεβάτι

Du grec ancien κράββατος, krabbatos (« lit bas, grabat »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κρεβάτια (plural nominative)
του (singular genitive)
κρεβατιού (singular genitive)
των (plural genitive)
κρεβατιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κρεβάτια (plural accusative)
κρεβάτια (singular vocative)


κλέφτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
κλέφτες (plural nominative)
του (singular genitive)
κλέφτη (singular genitive)
των (plural genitive)
κλεφτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
κλέφτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
κλέφτες (plural accusative)
κλέφτη (singular vocative)
κλέφτες (singular vocative)
κλέφτρα (feminine)


λατινικά

De λατινικός


λατινικά

De λατινικός


ματοτσίνορο

Mot composé de μάτι, máti (« œil ») et de τσίνορο, tsínoro (« sourcil »).


μαρούλι

Du latin amarus (« amer ») via un diminutif *amarulus qui a donné le grec byzantin μαρούλιον.


αντίχειρας

Du grec byzantin ἀντίχειρ, composé de ἀντί, antí et de χείρ, kheír (« main »), littéralement « [doigt] qui s’oppose à la main » ; en grec ancien ὁ μέγας δάκτυλος (« le gros doigt ») et encore appelé το μεγάλο δάχτυλο en grec moderne.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αντίχειρες (plural nominative)
του (singular genitive)
αντίχειρα (singular genitive)
των (plural genitive)
αντιχείρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αντίχειρα (singular accusative)
τους (plural accusative)
αντίχειρες (plural accusative)
αντίχειρα (singular vocative)
αντίχειρες (singular vocative)


μαντολίνο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μαντολίνα (plural nominative)
του (singular genitive)
μαντολίνου (singular genitive)
των (plural genitive)
μαντολίνων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μαντολίνα (plural accusative)
μαντολίνα (singular vocative)


μανιτάρι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μανιτάρια (plural nominative)
του (singular genitive)
μανιταριού (singular genitive)
των (plural genitive)
μανιταριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μανιτάρια (plural accusative)
μανιτάρια (singular vocative)


μέτωπο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μέτωπα (plural nominative)
του (singular genitive)
μετώπου (singular genitive)
των (plural genitive)
μετώπων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μέτωπα (plural accusative)
μέτωπα (singular vocative)


μετεωρίτης

De μετέωρος [meteoros] : haut dans les airs.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μετεωρίτες (plural nominative)
του (singular genitive)
μετεωρίτη (singular genitive)
των (plural genitive)
μετεωριτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
μετεωρίτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
μετεωρίτες (plural accusative)
μετεωρίτη (singular vocative)
μετεωρίτες (singular vocative)


ορθοδοντική

Féminin de ορθοδοντικός.


μοσχοκάρυδο

Composé de μόσχος, móschos (« musc ») et de καρύδι, karídi (« noix »).


μεσολιθική

Mot composé de μέσος, mésos (« moyen ») et de λιθικός, lithikós (« de pierre »).


κλειτορίδα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
κλειτορίδες (plural nominative)
της (singular genitive)
κλειτορίδας (singular genitive)
των (plural genitive)
κλειτορίδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
κλειτορίδες (plural accusative)
κλειτορίδες (singular vocative)


καμηλοπάρδαλη

Du grec ancien καμηλοπάρδαλις, kamêlopárdalis.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
καμηλοπαρδάλεις (plural nominative)
της (singular genitive)
καμηλοπάρδαλης (singular genitive)
καμηλοπαρδάλεως (singular genitive)
των (plural genitive)
καμηλοπαρδάλεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
καμηλοπαρδάλεις (plural accusative)
καμηλοπαρδάλεις (singular vocative)


μεσώροφος

Mot composé de μέσος, mésos (« moyen ») et de όροφος, orofos (« étage »).


μάλαμα

Du grec ancien μάλαγμα, málagma (« [métal] tendre ») (→ voir μαλακός).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μαλάματα (plural nominative)
του (singular genitive)
μαλάματος (singular genitive)
των (plural genitive)
μαλαμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μαλάματα (plural accusative)
μαλάματα (singular vocative)

καρδιά μάλαμα, un cœur en or.


μαγνητισμός

Mot dérivé de μαγνήτης, magnítis (« aimant »), avec le suffixe -ισμός, -ismós.


ονομαστική

Féminin substantivé de ονομαστικός (« nominal, nominatif »), sous-entendant πτώση (« cas »).

Σύνταξη της ονομαστικής με προθέσεις.


μύγα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μύγες (plural nominative)
της (singular genitive)
μύγας (singular genitive)
των (plural genitive)
μυγών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μύγες (plural accusative)
μύγες (singular vocative)


μαξιλαροθήκη

Mot composé de μαξιλάρι, maxilari (« oreiller ») et de θήκη, thíki (« enveloppe »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μαξιλαροθήκες (plural nominative)
της (singular genitive)
μαξιλαροθήκης (singular genitive)
των (plural genitive)
μαξιλαροθηκών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μαξιλαροθήκες (plural accusative)
μαξιλαροθήκες (singular vocative)


οπίσθια

ὄπισθα ou ὄπισθε ou ὄπισθεν ou ὀπισθἰως ou ὀπισθιδίως ou ὀπίσω ὀπίσσω par derrière; ὀπισθιος,ος-α,ον situé par derrière


οπίσθια

Nominatif féminin singulier de οπίσθιος.

Accusatif féminin singulier de οπίσθιος.


ξύσμα

Du grec ancien ξύσμα, xusma, de ξύω, xúô (« gratter ») qui donne ξύνω.


μπουρζουαζία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μπουρζουαζίες (plural nominative)
της (singular genitive)
μπουρζουαζίας (singular genitive)
των (plural genitive)
μπουρζουαζιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μπουρζουαζίες (plural accusative)
μπουρζουαζίες (singular vocative)


ημισφαίριο

Du grec ancien ἡμισφαίριον, hêmisphaírion.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ημισφαίρια (plural nominative)
του (singular genitive)
ημισφαιρίου (singular genitive)
των (plural genitive)
ημισφαιρίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ημισφαίρια (plural accusative)
ημισφαίρια (singular vocative)


έφηβος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
έφηβοι (plural nominative)
του (singular genitive)
έφηβου (singular genitive)
των (plural genitive)
έφηβων (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
έφηβο (singular accusative)
τους (plural accusative)
έφηβοι (plural accusative)
έφηβε (singular vocative)
έφηβοι (singular vocative)

οι έφηβοι συχνά νιώθουν δυσάρεστα με τις αλλαγές στο σώμα τους.


νιάτα

Du grec ancien νεότης, neótês (« jeunesse »), doublet de νεότητα (« jeunesse »), apparenté à νέος (« jeune, nouveau »).


μπαγιονέτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μπαγιονέτες (plural nominative)
της (singular genitive)
μπαγιονέτας (singular genitive)
των (plural genitive)
μπαγιονετών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μπαγιονέτες (plural accusative)
μπαγιονέτες (singular vocative)


κόκορας

De l’onomatopée κοκο, koko → voir coq, kokot.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
κόκορες (plural nominative)
του (singular genitive)
κόκορα (singular genitive)
των (plural genitive)
κοκόρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
κόκορα (singular accusative)
τους (plural accusative)
κόκορες (plural accusative)
κόκορα (singular vocative)
κόκορες (singular vocative)
κότα


νετρόνιο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
νετρόνια (plural nominative)
του (singular genitive)
νετρονίου (singular genitive)
των (plural genitive)
νετρονίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
νετρόνια (plural accusative)
νετρόνια (singular vocative)


λεμόνι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
λεμόνια (plural nominative)
του (singular genitive)
λεμονιού (singular genitive)
των (plural genitive)
λεμονιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
λεμόνια (plural accusative)
λεμόνια (singular vocative)


νύχι

Du grec ancien ὀνύχιον, onychion diminutif de ὄνυξ (« ongle, griffe »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
νύχια (plural nominative)
του (singular genitive)
νυχιού (singular genitive)
των (plural genitive)
νυχιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
νύχια (plural accusative)
νύχια (singular vocative)


κόλαση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
κολάσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
κόλασης (singular genitive)
κολάσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
κολάσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
κολάσεις (plural accusative)
κολάσεις (singular vocative)

κόλαση, kólasi

Braille : ⠅⠐⠕⠇⠁⠎⠜


μπιζέλι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μπιζέλια (plural nominative)
του (singular genitive)
μπιζελιού (singular genitive)
των (plural genitive)
μπιζελιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μπιζέλια (plural accusative)
μπιζέλια (singular vocative)


Δαλματία

Du grec ancien Δαλματία, Dalmatía, dérivé de Δαλματεῖς (« Dalmates »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Δαλματίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


παλαιολιθική

Féminin substantivé de παλαιολιθικός, sous-entendant εποχή.


νεολιθική

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
νεολιθικές (plural nominative)
της (singular genitive)
νεολιθικής (singular genitive)
των (plural genitive)
νεολιθικών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
νεολιθικές (plural accusative)
νεολιθικές (singular vocative)

Néolithique (dernière période de l’âge de pierre).


νεολιθική

Nominatif féminin singulier de νεολιθικός.

Accusatif féminin singulier de νεολιθικός.

Vocatif féminin singulier de νεολιθικός.


οσμή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
οσμές (plural nominative)
της (singular genitive)
οσμής (singular genitive)
των (plural genitive)
οσμών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
οσμές (plural accusative)
οσμές (singular vocative)


παρελθόν

Du grec ancien παρελθὼν, parelthôn, adjectif verbal de παρέρχομαι, parérkhomai (« passer »).


οφθαλμίατρος

Du grec ancien, composé de ὀφθαλμός, ophthalmós (« œil ») et ἰατρός, iatrós (« médecin »).


μαρμελάδα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μαρμελάδες (plural nominative)
της (singular genitive)
μαρμελάδας (singular genitive)
των (plural genitive)
μαρμελάδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μαρμελάδες (plural accusative)
μαρμελάδες (singular vocative)


ωράριο

Du français horaire ; apparenté à ώρα (« heure »).


μουλάρι

De μούλα (« mule ») emprunté au latin mula (« mule ») ; le grec ancien avait μυχλός, mukhlós.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μουλάρια (plural nominative)
του (singular genitive)
μουλαριού (singular genitive)
των (plural genitive)
μουλαριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μουλάρια (plural accusative)
μουλάρια (singular vocative)


μαϊντανός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μαϊντανοί (plural nominative)
του (singular genitive)
μαϊντανού (singular genitive)
των (plural genitive)
μαϊντανών (plural genitive)
τον (singular accusative)
μαϊντανό (singular accusative)
τους (plural accusative)
μαϊντανούς (plural accusative)
μαϊντανέ (singular vocative)
μαϊντανοί (singular vocative)


μουσουλμάνος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μουσουλμάνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
μουσουλμάνου (singular genitive)
των (plural genitive)
μουσουλμάνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
μουσουλμάνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
μουσουλμάνους (plural accusative)
μουσουλμάνε (singular vocative)
μουσουλμάνοι (singular vocative)

μουσουλμάνος


ορισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ορισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ορισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
ορισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ορισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ορισμούς (plural accusative)
ορισμέ (singular vocative)
ορισμοί (singular vocative)


ορείχαλκος

Du grec ancien ὀρείχαλκος, oreíkhalkos (« orichalque »).

Εποχή του Ορείχαλκου, âge du Bronze.


οικολογία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
οικολογίες (plural nominative)
της (singular genitive)
οικολογίας (singular genitive)
των (plural genitive)
οικολογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
οικολογίες (plural accusative)
οικολογίες (singular vocative)


ωτορινολαρυγγολόγος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ωτορινολαρυγγολόγοι (plural nominative)
του (singular genitive)
ωτορινολαρυγγολόγου (singular genitive)
των (plural genitive)
ωτορινολαρυγγολόγων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ωτορινολαρυγγολόγο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ωτορινολαρυγγολόγους (plural accusative)
ωτορινολαρυγγολόγε (singular vocative)
ωτορινολαρυγγολόγοι (singular vocative)


κρόταφος

Du grec ancien κρόταφος, krotaphos (« tempe »).


φτέρνα

Du grec ancien πέρνα, pérna (« jambon »).


μπογιά

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μπογιές (plural nominative)
της (singular genitive)
μπογιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
μπογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μπογιές (plural accusative)
μπογιές (singular vocative)

Peinture, substance colorée utilisée pour peindre.


μηνιαίος

Du grec ancien μηνιαῖος, mêniaios, de μήνη, « lune ».

μηνιαία (singular masculine nominative)
μηνιαίο (singular feminine nominative)
μηνιαίου (singular masculine genitive)
μηνιαίας (singular masculine genitive)
μηνιαίου (singular feminine genitive)
μηνιαίο (singular masculine accusative)
μηνιαία (singular masculine accusative)
μηνιαίο (singular feminine accusative)
μηνιαίε (singular masculine vocative)
μηνιαία (singular masculine vocative)
μηνιαίο (singular feminine vocative)
μηνιαίοι (singular masculine plural masculine nominative)
μηνιαίες (singular masculine plural masculine nominative)
μηνιαία (singular feminine plural feminine nominative)
μηνιαίων (singular masculine plural masculine genitive)
μηνιαίων (singular masculine plural masculine genitive)
μηνιαίων (singular feminine plural feminine genitive)
μηνιαίους (singular masculine plural masculine accusative)
μηνιαίες (singular masculine plural masculine accusative)
μηνιαία (singular feminine plural feminine accusative)
μηνιαίοι (singular masculine plural masculine vocative)
μηνιαίες (singular masculine plural masculine vocative)
μηνιαία (singular feminine plural feminine vocative)


λοβός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
λοβοί (plural nominative)
του (singular genitive)
λοβού (singular genitive)
των (plural genitive)
λοβών (plural genitive)
τον (singular accusative)
λοβό (singular accusative)
τους (plural accusative)
λοβούς (plural accusative)
λοβέ (singular vocative)
λοβοί (singular vocative)


ψεύδισμα

→ voir ψευδίζω.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ψευδίσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
ψευδίσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
ψευδισμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ψευδίσματα (plural accusative)
ψευδίσματα (singular vocative)


οικοκυρά

Mot composé de οίκος, íkos (« maison ») et de κυρά, kirá (« maitresse ») ; voir νοικοκυριό.


τσουτσούνα

Variante de τσουτσούνι, redoublement de τσουνί (« tige »).


φερμουάρ

Du français fermoir (« fermeture, serrure ou ressort s’appliquant à certains objets »).


ώσμωση

De l’anglais osmosis formé à partir du grec ancien ὠσμός, ōsmós (« poussée »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ωσμώσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
ώσμωσης (singular genitive)
ωσμώσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
ωσμώσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ωσμώσεις (plural accusative)
ωσμώσεις (singular vocative)


νέφτι

Du turc neft, apparenté à νάφθα (« naphte »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
νέφτια (plural nominative)
του (singular genitive)
νεφτιού (singular genitive)
των (plural genitive)
νεφτιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
νέφτια (plural accusative)
νέφτια (singular vocative)


πείρα

Du grec ancien πεῖρα, peîra (« essai, tentative »).

Expérience, connaissance d’une chose acquise par l’usage.


χαρτοπετσέτα

Mot composé de χαρτί, chartí (« papier ») et de πετσέτα, petséta (« serviette »).


όσφρηση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
οσφρήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
όσφρησης (singular genitive)
οσφρήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
οσφρήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
οσφρήσεις (plural accusative)
οσφρήσεις (singular vocative)


παρόν

Neutre grec ancien παρών, parôn (« présent »), voir παρών.


φαστφουντάδικο

Mot dérivé de φαστφούντ, fast food, avec le suffixe -άδικο, -ádiko.

Fast-food, restaurant où le client est servi très rapidement.


τενεκετζής

τενεκετζής, teneketzḗs


γενέθλια

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
του (singular genitive)
των (plural genitive)
γενεθλίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)

Καλά γενέθλια! Bon anniversaire !


τυφώνας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
τυφώνες (plural nominative)
του (singular genitive)
τυφώνα (singular genitive)
των (plural genitive)
τυφώνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
τυφώνα (singular accusative)
τους (plural accusative)
τυφώνες (plural accusative)
τυφώνα (singular vocative)
τυφώνες (singular vocative)


μαξιλάρι

Avec le sens de « repose-tête », du latin maxillaris.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μαξιλάρια (plural nominative)
του (singular genitive)
μαξιλαριού (singular genitive)
των (plural genitive)
μαξιλαριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μαξιλάρια (plural accusative)
μαξιλάρια (singular vocative)


νόμισμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
νομίσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
νομίσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
νομισμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
νομίσματα (plural accusative)
νομίσματα (singular vocative)


σκυλόψαρο

Composé de σκύλος (chien) et de ψάρι (poisson).


κρόκος

Du grec ancien κρόκος, krókos (« safran, crocus »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
κρόκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
κρόκου (singular genitive)
των (plural genitive)
κρόκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
κρόκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
κρόκους (plural accusative)
κρόκε (singular vocative)
κρόκοι (singular vocative)


μαραγκός

Du vénitien marangone (« charpentier »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μαραγκοί (plural nominative)
του (singular genitive)
μαραγκού (singular genitive)
των (plural genitive)
μαραγκών (plural genitive)
τον (singular accusative)
μαραγκό (singular accusative)
τους (plural accusative)
μαραγκούς (plural accusative)
μαραγκέ (singular vocative)
μαραγκοί (singular vocative)


χοίρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
χοίροι (plural nominative)
του (singular genitive)
χοίρου (singular genitive)
των (plural genitive)
χοίρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
χοίρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
χοίρους (plural accusative)
χοίρε (singular vocative)
χοίροι (singular vocative)


φαγητό

Dérivé du grec ancien φαγέω, phagéô (« manger »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
φαγητά (plural nominative)
του (singular genitive)
φαγητού (singular genitive)
των (plural genitive)
φαγητών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
φαγητά (plural accusative)
φαγητά (singular vocative)


παρέλαση

Du grec ancien παρέλασις, parélasis dérivé de παρελαύνω, parelaúnô, voir ἔλασις, élasis (« marche »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παρελάσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
παρέλασης (singular genitive)
παρελάσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
παρελάσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παρελάσεις (plural accusative)
παρελάσεις (singular vocative)


τραπεζομάντηλο

Mot composé de τραπέζι, trapézi (« table ») et de μαντήλι, mantíli (« mantille, mouchoir »).


πανεπιστήμιο

Mot composé de παν, pan (« tout ») et de επιστήμη, epistimi (« science, savoir »), voir le grec ancien πανεπιστήμων, panepistêmôn (« qui sait tout »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πανεπιστήμια (plural nominative)
του (singular genitive)
πανεπιστημίου (singular genitive)
των (plural genitive)
πανεπιστημίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πανεπιστήμια (plural accusative)
πανεπιστήμια (singular vocative)


παρονομαστής

Mot dérivé de παρονομάζω, paronomazo, avec le suffixe -τής, -tis.


τραύμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
τραύματα (plural nominative)
του (singular genitive)
τραύματος (singular genitive)
των (plural genitive)
τραυμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
τραύματα (plural accusative)
τραύματα (singular vocative)


δράκος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
δράκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
δράκου (singular genitive)
των (plural genitive)
δράκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
δράκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
δράκους (plural accusative)
δράκε (singular vocative)
δράκοι (singular vocative)


μέσος

μέση (singular masculine nominative)
μέσο (singular feminine nominative)
μέσου (singular masculine genitive)
μέσης (singular masculine genitive)
μέσου (singular feminine genitive)
μέσο (singular masculine accusative)
μέση (singular masculine accusative)
μέσο (singular feminine accusative)
μέσε (singular masculine vocative)
μέση (singular masculine vocative)
μέσο (singular feminine vocative)
μέσοι (singular masculine plural masculine nominative)
μέσες (singular masculine plural masculine nominative)
μέσα (singular feminine plural feminine nominative)
μέσων (singular masculine plural masculine genitive)
μέσων (singular masculine plural masculine genitive)
μέσων (singular feminine plural feminine genitive)
μέσους (singular masculine plural masculine accusative)
μέσες (singular masculine plural masculine accusative)
μέσα (singular feminine plural feminine accusative)
μέσοι (singular masculine plural masculine vocative)
μέσες (singular masculine plural masculine vocative)
μέσα (singular feminine plural feminine vocative)


πείραμα

Dérivé en -μα du grec ancien πειράω, peiráô (« essayer »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πειράματα (plural nominative)
του (singular genitive)
πειράματος (singular genitive)
των (plural genitive)
πειραμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πειράματα (plural accusative)
πειράματα (singular vocative)

Expérience, épreuve instituée pour étudier la façon dont se passent les phénomènes naturels et rechercher les lois qui les régissent, en les reproduisant artificiellement.


όργανο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
όργανα (plural nominative)
του (singular genitive)
οργάνου (singular genitive)
των (plural genitive)
οργάνων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
όργανα (plural accusative)
όργανα (singular vocative)


όχθη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
όχθες (plural nominative)
της (singular genitive)
όχθης (singular genitive)
των (plural genitive)
οχθών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
όχθες (plural accusative)
όχθες (singular vocative)


μυς

Du grec ancien μῦς, mûs (« rat », « souris », « partie charnue du corps »).


νους

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
νου (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
νου (singular accusative)
τους (plural accusative)
νου (singular vocative)


μαργαρίτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μαργαρίτες (plural nominative)
της (singular genitive)
μαργαρίτας (singular genitive)
των (plural genitive)
μαργαριτών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μαργαρίτες (plural accusative)
μαργαρίτες (singular vocative)


μέλος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μέλη (plural nominative)
του (singular genitive)
μέλους (singular genitive)
των (plural genitive)
μελών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μέλη (plural accusative)
μέλη (singular vocative)


τετράδιο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
τετράδια (plural nominative)
του (singular genitive)
τετραδίου (singular genitive)
των (plural genitive)
τετραδίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
τετράδια (plural accusative)
τετράδια (singular vocative)


σπίρτο

De l’italien spirto, spirito (« esprit, étincelle »).


ωρολόγιο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ωρολόγια (plural nominative)
του (singular genitive)
ωρολογίου (singular genitive)
των (plural genitive)
ωρολογίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ωρολόγια (plural accusative)
ωρολόγια (singular vocative)


φακή

Du grec ancien φακῆ, phakê (« plat de lentilles »), dérivé de φακός, phakós (« lentille »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
φακές (plural nominative)
της (singular genitive)
φακής (singular genitive)
των (plural genitive)
φακών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
φακές (plural accusative)
φακές (singular vocative)


ουρανοξύστης

Composé de ουρανός, uranós (« ciel »), ξύνω, xíno (« gratter ») et -της, -tis, sur le modèle de l’anglais skyscraper.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ουρανοξύστες (plural nominative)
του (singular genitive)
ουρανοξύστη (singular genitive)
των (plural genitive)
ουρανοξυστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ουρανοξύστη (singular accusative)
τους (plural accusative)
ουρανοξύστες (plural accusative)
ουρανοξύστη (singular vocative)
ουρανοξύστες (singular vocative)


φούρνος

Via le grec ancien φοῦρνος, phoûrnos, du latin furnus (« four »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
φούρνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
φούρνου (singular genitive)
των (plural genitive)
φούρνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
φούρνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
φούρνους (plural accusative)
φούρνε (singular vocative)
φούρνοι (singular vocative)


ουρά

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ουρές (plural nominative)
της (singular genitive)
ουράς (singular genitive)
των (plural genitive)
ουρών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ουρές (plural accusative)
ουρές (singular vocative)


ποτήρι

De médiéval ποτήριον potếrion lui-même issu du grec ancien ποτῆρ potễr.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ποτήρια (plural nominative)
του (singular genitive)
ποτηριού (singular genitive)
των (plural genitive)
ποτηριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ποτήρια (plural accusative)
ποτήρια (singular vocative)


χέρι

Du moyen grec χέριον khérion, évolution du grec ancien χείρ kheír.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
χέρια (plural nominative)
του (singular genitive)
χεριού (singular genitive)
των (plural genitive)
χεριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
χέρια (plural accusative)
χέρια (singular vocative)


ουσία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ουσίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ουσίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ουσιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ουσίες (plural accusative)
ουσίες (singular vocative)


βρέχει

de βρέχω : mouiller, arroser, détremper.


τηλεομοιοτυπία

Dérivé de όμοιος, avec le préfixe τηλε- et le suffixe -τυπία.


ουρλιαχτό

Du verbe ουρλιάζω (urliázo) (hurler) et du suffixe -τό (-tó).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ουρλιαχτά (plural nominative)
του (singular genitive)
ουρλιαχτού (singular genitive)
των (plural genitive)
ουρλιαχτών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ουρλιαχτά (plural accusative)
ουρλιαχτά (singular vocative)


υπαξιωματικός

Mot composé de υπό, ipó (« sous ») et de αξιωματικός, axiomatikós (« officier »).

Nαύτες, υπαξιωματικοί και αξιωματικοί.


χειροβομβίδα

Mot composé de χέρι, khéri (« main ») et de βομβίδα, vomvída (« bombette »), diminutif de βόμβα : « petite bombe à main ».

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
χειροβομβίδες (plural nominative)
της (singular genitive)
χειροβομβίδας (singular genitive)
των (plural genitive)
χειροβομβίδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
χειροβομβίδες (plural accusative)
χειροβομβίδες (singular vocative)


στρώμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
στρώματα (plural nominative)
του (singular genitive)
στρώματος (singular genitive)
των (plural genitive)
στρωμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
στρώματα (plural accusative)
στρώματα (singular vocative)


σαγόνι

Du grec ancien σιαγόνιον, siagónion, diminutif de σιαγών, siagôn (« mâchoire ») qui donne σιαγόνα.


σταφιδόψωμο

Mot composé de σταφίδα, stafída (« raisin ») et de ψωμί, psomí (« pain »).


ούζο

En grec byzantin οὖζος. Étymologie discutée :
:# Du turc üzüm (« raisin ») avec le sens de « boisson/décoction de raisins » ;
:# Du turc öz (« essence »), tout alcool étant une essence de moût distillée ;
:# De l’italien uso (« usage »), les caisses du produit étant exportées vers Marseille avec l’inscription uso di Massalia (« pour l’usage de Marseille »). Le meilleur ouzo étant exporté, le mot est devenu synonyme de cette boisson.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ούζα (plural nominative)
του (singular genitive)
ούζου (singular genitive)
των (plural genitive)
ούζων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ούζα (plural accusative)
ούζα (singular vocative)


πεποίθηση

Du grec ancien πεποίθησις, pepoithêsis, dérivé de πείθω, peíthô (« croire »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πεποιθήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
πεποίθησης (singular genitive)
πεποιθήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
πεποιθήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πεποιθήσεις (plural accusative)
πεποιθήσεις (singular vocative)


χτίζω

Θα χτίσω ένα σπίτι στην εξοχή.


τύπος

το γραφείο τύπου


ωτίτιδα

Du français otite, le grec ancien avait ὠταλγία, ōtalgía (« otalgie ») qui donne ωταλγία.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ωτίτιδες (plural nominative)
της (singular genitive)
ωτίτιδας (singular genitive)
των (plural genitive)
ωτιτίδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ωτίτιδες (plural accusative)
ωτίτιδες (singular vocative)


τηγάνι

Du grec ancien τήγανον, têganon, variante de τάγηνον qui nous donne tagine.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
τηγάνια (plural nominative)
του (singular genitive)
τηγανιού (singular genitive)
των (plural genitive)
τηγανιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
τηγάνια (plural accusative)
τηγάνια (singular vocative)


ψηστιέρα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ψηστιέρες (plural nominative)
της (singular genitive)
ψηστιέρας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ψηστιέρες (plural accusative)
ψηστιέρες (singular vocative)


ραδιοσταθμός

Mot composé de ράδιο, rádio et de σταθμός, stathmós.


οβίδα

Du français obus via οβίς ; voir -ίς, -ίδα pour la finale.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
οβίδες (plural nominative)
της (singular genitive)
οβίδας (singular genitive)
των (plural genitive)
οβίδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
οβίδες (plural accusative)
οβίδες (singular vocative)


σβέρκος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σβέρκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
σβέρκου (singular genitive)
των (plural genitive)
σβέρκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σβέρκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
σβέρκους (plural accusative)
σβέρκε (singular vocative)
σβέρκοι (singular vocative)


σκληρότητα

Du grec ancien σκληρότης, sklêrótês (« dureté »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
σκληρότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
σκληρότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
σκληροτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
σκληρότητες (plural accusative)
σκληρότητες (singular vocative)


αγγέλλω

Du grec ancien ἀγγέλλω, angéllô (« annoncer »).

Tο Σύμφωνο Ειρήνης αγγέλλει μέρες γαλήνης και ευημερίας για τη χώρα.

Le Traité de Paix annonce des jours meilleurs pour le pays.


πλευρό

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πλευρά (plural nominative)
του (singular genitive)
πλευρού (singular genitive)
των (plural genitive)
πλευρών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πλευρά (plural accusative)
πλευρά (singular vocative)


υποδέχομαι

Du grec ancien ὑποδέχομαι, hupodékhomai ; voir δέχομαι (« recevoir »).


ταυρομάχος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ταυρομάχοι (plural nominative)
του (singular genitive)
ταυρομάχου (singular genitive)
των (plural genitive)
ταυρομάχων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ταυρομάχο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ταυρομάχους (plural accusative)
ταυρομάχε (singular vocative)
ταυρομάχοι (singular vocative)


βοηθώ

Du grec ancien βοηθέω, boêthéô (« venir au secours de »).


φυσώ

Du grec ancien φυσάω, phusáô (« souffler »).


σιαγόνα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
σιαγόνες (plural nominative)
της (singular genitive)
σιαγόνας (singular genitive)
των (plural genitive)
σιαγόνων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
σιαγόνες (plural accusative)
σιαγόνες (singular vocative)


ομορφαίνω

De όμορφος (« beau »).


απαντώ

Du grec ancien ἀπαντάω, apantáô (« aller contre »).


πάνα

Du latin pannus (« lange, couche ») apparenté au grec ancien πήνη, pênê (« fil »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πάνες (plural nominative)
της (singular genitive)
πάνας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πάνες (plural accusative)
πάνες (singular vocative)

Couche, lange absorbante à l’usage des enfants.

Να αλλάξω την πάνα.


ρουκέτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ρουκέτες (plural nominative)
της (singular genitive)
ρουκέτας (singular genitive)
των (plural genitive)
ρουκετών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ρουκέτες (plural accusative)
ρουκέτες (singular vocative)


αγγαρεύω

Réquisitionner, soumettre à une corvée, forcer, contraindre.


πιάνω

Réfection analogique du grec ancien πιάζω de même sens, de l'aoriste έπιασα.


πόδι

Du grec ancien πόδιον, pódion, diminutif de πούς poús (« pied »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πόδια (plural nominative)
του (singular genitive)
ποδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
ποδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πόδια (plural accusative)
πόδια (singular vocative)


μετράω

de μετρέω : mesurer, < de μέτρον : mesure.


ξεντύνομαι

→ voir ξεντύνω.


μετακινώ

de μετά : avec soi, et κινέω : mettre en mouvement.


αυτοκτονώ

Du grec ancien αὐτοκτονέω, autoktonéô. Voir κτόνος (« meurtre »).


πνεύμονας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πνεύμονες (plural nominative)
του (singular genitive)
πνεύμονα (singular genitive)
των (plural genitive)
πνευμόνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
πνεύμονα (singular accusative)
τους (plural accusative)
πνεύμονες (plural accusative)
πνεύμονα (singular vocative)
πνεύμονες (singular vocative)


μετανιώνω

de μετανοέω : changer d'avis, se repentir, < de μετά : après, et νοέω : penser.


σηκώνω

Dérivé en -ν-, du grec ancien σηκόω, sêkóô (« peser »).

σηκώνω άγκυρα, lever l'ancre.


εξαρτώ

Du grec ancien ἐξαρτάω, exartaô (« dépendre »), voir ἀρτάω (« attacher »).


τσίνορο

Du grec ancien κινάρα, kinára, κυνάρα, kunára (« artichaut ») qui donne aussi αγκινάρα.


σφίγγα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
σφίγγες (plural nominative)
της (singular genitive)
σφίγγας (singular genitive)
των (plural genitive)
σφιγγών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
σφίγγες (plural accusative)
σφίγγες (singular vocative)


ψευδίζω

Composé de ψευδός, psevdós (« fausse prononciation ») et de -ίζω, izo et, plus avant, du grec ancien ψευδής, pseudês (« faux »).


πουλώ

Du grec ancien πωλέω, pōleō (« vendre »).


ουρανός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ουρανοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ουρανού (singular genitive)
των (plural genitive)
ουρανών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ουρανό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ουρανούς (plural accusative)
ουρανέ (singular vocative)
ουρανοί (singular vocative)

νεφοσκεπής / καθαρός / σκοτεινός / έναστρος ουρανός

Ο ουρανός είναι κλειστός.

καθαρός ουρανός, αστραπές δε φοβάται : personne dont l’honnêteté et la franchise ne craignent pas la critique d’autrui.

μου ήρθε ο ουρανός σφοντύλι :

στον ουρανό το γύρευα και στη γη το βρήκα :


καλωσορίζω

Dérivé de l’expression καλώς όρισες (« vient bien ! ») avec le suffixe -ίζω.


ορκίζομαι

Du grec ancien ὁρκίζω, orkízô (« prêter serment ») ; voir όρκος (« serment »).


τραγούδι

Du grec byzantin τραγούδιν, issu du verbe τραγουδώ, tragoudṓ (« chanter »), évolution de l’ancien verbe τραγωδώ, tragōdṓ.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
τραγούδια (plural nominative)
του (singular genitive)
τραγουδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
τραγουδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
τραγούδια (plural accusative)
τραγούδια (singular vocative)


μαγκώνω

manus, us main et κώνωψ, ωπος cousin, moustique.


προσκοπισμός

Dérivé de πρόσκοπος, avec le suffixe -ισμός.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
προσκοπισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
προσκοπισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
προσκοπισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
προσκοπισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
προσκοπισμούς (plural accusative)
προσκοπισμέ (singular vocative)
προσκοπισμοί (singular vocative)


Ιξίων

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Ιξίωνος (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Ιξίωνα (singular accusative)
τους (plural accusative)


χρεώνω

Dénominal de χρέος (« dette, obligation ») avec l'infixe -ν-, -n- qui n'affecte pas les dérivés.


σάρκα

Du grec ancien σάρξ, sárx via son accusatif singulier σάρκα.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
σάρκες (plural nominative)
της (singular genitive)
σάρκας (singular genitive)
των (plural genitive)
σαρκών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
σάρκες (plural accusative)
σάρκες (singular vocative)


συνδέω

Du grec ancien συνδέω, sundéô ; voir δέω.


ρωτώ

Du grec ancien ἐρωτάω, erôtáô (« demander, questionner »).


ονομάζω

Du grec ancien ὀνομάζω, onomazô (« nommer »), voir όνομα (« nom »).


οχυρώνω

Du grec ancien ὀχυρόω, okhuróô (« fortifier »).


παράμεσος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
παράμεσοι (plural nominative)
του (singular genitive)
παραμέσου (singular genitive)
των (plural genitive)
παραμέσων (plural genitive)
τον (singular accusative)
παράμεσο (singular accusative)
τους (plural accusative)
παραμέσους (plural accusative)
παράμεσε (singular vocative)
παράμεσοι (singular vocative)


νάρκη

Du grec ancien νάρκη, nárkê (« torpille »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
νάρκες (plural nominative)
της (singular genitive)
νάρκης (singular genitive)
των (plural genitive)
ναρκών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
νάρκες (plural accusative)
νάρκες (singular vocative)

νάρκη, nárki

Mine (charge explosive à usage militaire, déclenchée par le passage d'un véhicule ou d'une personne).


άκαμπτα

De άκαμπτος.


αγαλλιάζω

Forme collatérale de αγαλλιώ, du grec ancien ἀγαλλιάω, agalliáô (« glorifer »), apparenté à γελάω, geláô (« rire »).


ξαπλώνομαι

Voir ξαπλώνω.


ενοχλώ

Mε ενοχλεί το δυνατό φως.


βασίλισσα

Du grec ancien βασίλισσα, basílissa (« reine »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βασίλισσες (plural nominative)
της (singular genitive)
βασίλισσας (singular genitive)
των (plural genitive)
βασιλισσών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βασίλισσες (plural accusative)
βασίλισσες (singular vocative)
βασιλιάς (masculine)


μαραίνω

Ο ήλιος μαραίνει το λουλούδι.


ουρλιάζω

De médiéval οὐριάζω lui-même issu du grec ancien ὠρύομαι.

Ο λύκος ούρλιαξε στο φεγγάρι.


ψυγείο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ψυγεία (plural nominative)
του (singular genitive)
ψυγείου (singular genitive)
των (plural genitive)
ψυγείων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ψυγεία (plural accusative)
ψυγεία (singular vocative)

Βάλε τη μακαρονάδα στο ψυγείο αν δεν τη θέλεις τώρα.

Mets les pâtes au réfrigérateur si tu n'en veux pas maintenant.


επιτίθεμαι

Voix moyenne du grec ancien ἐπιτίθημι, epitíthêmi.


αστεροειδής

Du grec ancien ἀστεροειδής, asteroeidếs.

αστεροειδές (singular feminine nominative)
αστεροειδούς (singular masculine genitive)
αστεροειδούς (singular masculine genitive)
αστεροειδούς (singular feminine genitive)
αστεροειδή (singular masculine accusative)
αστεροειδή (singular masculine accusative)
αστεροειδές (singular feminine accusative)
αστεροειδή (singular masculine vocative)
αστεροειδές (singular feminine vocative)
αστεροειδείς (singular masculine plural masculine nominative)
αστεροειδείς (singular masculine plural masculine nominative)
αστεροειδή (singular feminine plural feminine nominative)
αστεροειδών (singular masculine plural masculine genitive)
αστεροειδών (singular masculine plural masculine genitive)
αστεροειδών (singular feminine plural feminine genitive)
αστεροειδείς (singular masculine plural masculine accusative)
αστεροειδείς (singular masculine plural masculine accusative)
αστεροειδή (singular feminine plural feminine accusative)
αστεροειδείς (singular masculine plural masculine vocative)
αστεροειδείς (singular masculine plural masculine vocative)
αστεροειδή (singular feminine plural feminine vocative)


αστεροειδής

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αστεροειδείς (plural nominative)
του (singular genitive)
αστεροειδή (singular genitive)
αστεροειδούς (singular genitive)
των (plural genitive)
αστεροειδών (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
αστεροειδή (singular accusative)
τους (plural accusative)
αστεροειδείς (plural accusative)
αστεροειδή (singular vocative)
αστεροειδείς (singular vocative)


προειδοποιώ

Verbe composé de προ, pro (« avant ») et de ειδοποιώ, eidopoió (« informer »).


αγαθιάρης

De αγαθός (« bon »), comparer avec le sens péjoratif de benêt.


μάντης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μάντεις (plural nominative)
του (singular genitive)
μάντη (singular genitive)
των (plural genitive)
μάντεων (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
μάντη (singular accusative)
τους (plural accusative)
μάντεις (plural accusative)
μάντη (singular vocative)
μάντεις (singular vocative)


εωθινός

Du grec ancien ἑωθινός, heôthinós (« matinal »).


ρωμαϊκή

Nominatif féminin singulier de ρωμαϊκός.

Accusatif féminin singulier de ρωμαϊκός.


εδώ

Du grec ancien ὧδε, ôde devenu, en grec médiéval ἐδῶ, e̍dỗ.


βρίσκω

de εὑρίσκω : trouver (au parfait : εὕρηκα, eurêka, comme a dit Archimède).


πύραυλος

Composé de πυρ, pyr (« feu ») et de αυλός, avlós (« flute, objet creux »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πύραυλοι (plural nominative)
του (singular genitive)
πυραύλου (singular genitive)
των (plural genitive)
πυραύλων (plural genitive)
τον (singular accusative)
πύραυλο (singular accusative)
τους (plural accusative)
πυραύλους (plural accusative)
πύραυλε (singular vocative)
πύραυλοι (singular vocative)


ζυγωματικός

Composé de ζύγωμα, ζυγώματος, zúgôma, zúgômatos et -ικός, -ikós.


κυλάω

Avec, pour variante κυλώ, du grec ancien κυλίω, kulíô, forme tardive de κυλίνδω, kulíndô (« rouler »).


πληγώνω

Voir πληγή et le grec ancien πλήσσω, plêssô (« battre »).


άγονος

Du grec ancien ἄγονος, ágonos (« incréé, infertile »).


ζωόμορφος

Du grec ancien ζῳόμορφος, zôiómorphos (« en forme d’animal »).


συχνότητα

Dérivé de συχνός, avec le suffixe -ότητα.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
συχνότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
συχνότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
συχνοτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
συχνότητες (plural accusative)
συχνότητες (singular vocative)


μεταμορφώνω

Du grec ancien μεταμορφόω, metamorphoô (« transformer »).


ελλειπτικός

Du grec ancien ἐλλειπτικός, elleiptikós ; voir έλλειψη.


ξυπνώ

Du grec ancien ἐξυπνόω, exupnóô (« tirer du sommeil »), de ὑπνόω (« endormir ») qui donne υπνώνω.


μετακομίζω

Mot composé de μετά, metá et de κομίζω, komídzô (« convoyer »).


επιχειρώ

Du grec ancien ἐπιχειρέω, epikheiréô (« prendre en main »), de χείρ, kheír (« main »).


συγγραφέας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
συγγραφείς (plural nominative)
του (singular genitive)
συγγραφέα (singular genitive)
συγγραφέως (singular genitive)
των (plural genitive)
συγγραφέων (plural genitive)
τον (singular accusative)
συγγραφέα (singular accusative)
τους (plural accusative)
συγγραφείς (plural accusative)
συγγραφέα (singular vocative)
συγγραφείς (singular vocative)


ανεγκέφαλος

Du grec ancien ἀνεγκέφαλος, anenkephalos (« écervelé, sans cervelle ») ; voir εγκέφαλος (« cervelle »).


εκλειπτικός

Du grec ancien ἐκλειπτικός, ekleiptikos ; voir έκλειψη.


ξεχαρβαλώνω

Mot dérivé de χάρβαλο, chárbalo, avec le préfixe ξε-, xe- (« ex- »).


χαστουκίζω

Composé de χαστούκι, khastouki (« gifle ») et de -ίζω, izo.


πλευρά

Neutre pluriel, devenu féminin singulier de πλευρόν, voir πλευρό.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πλευρές (plural nominative)
της (singular genitive)
πλευράς (singular genitive)
των (plural genitive)
πλευρών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πλευρές (plural accusative)
πλευρές (singular vocative)

Côté (d’un triangle ou d’une figure quelconque).

Κάθε παραλληλόγραμμο έχει τις απέναντι πλευρές παράλληλες.

Chaque parallélogramme a ses côtés opposés parallèles.


μεταχειρίζομαι

Du grec ancien μεταχειρίζω, metakheirízô (« manier, pendre en main »).

Utiliser, rendre quelque chose utile ou s’en servir dans un but précis.


μελαχρινός

Du grec ancien μελάγχρους, melankhrous (« brun, basané »), de μέλας et -ινός.


λιώνω

Du grec ancien *λείω, de λεῖος, leîos (« lisse »).


ξεκινώ

Verbe dérivé de κινώ, kinó (« mouvoir »), avec le préfixe ξε-, xe- (« ex- ») correspondant au grec ancien ἐκκινέω, ekkinéô (« sortir, bouger hors de »).


ποτίζω

Du grec ancien ποτίζω, potízô, composé de πότος, pótos (« boisson ») et de -ίζω, izo.

τόσο καιρό τους ταΐζαμε και τους ποτίζαμε και ποιο το ευχαριστώ;

ξέχασα να ποτίσω αυτή τη γλάστρα και μαράθηκε το λουλούδι

J'ai oublié d'arroser cette plante et elle a séché.


εκρήγνυμαι

Du grec ancien ἐκρήγνυμι, ekrêgnumi (« craquer »), de ῥήγνυμι, rhếgnymi (« briser, éclater »).


μακρινός

Mot dérivé de μακρός, makrós (« long »), avec le suffixe -ινός, -inós.

μακρινός συγγενής, un lointain cousin, cousin éloigné.


εγχειρίζω

Du grec ancien ἐγχειρίζω, enkheirizo (« mettre en main ») et/ou dérivé de εγχειρώ, enchiro (« opérer »), avec le suffixe -ίζω, -ízo.


λεττονικός

Mot dérivé de Λεττονία, Lettonía, avec le suffixe -ικός, -ikós.


ξαπλώνω

Du grec ancien ἐξαπλόω, exaplóô (« étendre, dérouler »), composé de ἐξ, eks (« ex ») et de ἁπλόω, haplóô (« déplier, simplifier »).


πηγή

Du grec ancien πηγή, pēgḗ (« source, fontaine »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πηγές (plural nominative)
της (singular genitive)
πηγής (singular genitive)
των (plural genitive)
πηγών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πηγές (plural accusative)
πηγές (singular vocative)


δανικός

Dérivé de Δανός, Danós, avec le suffixe -ικός, -ikós.


ωλεκράνιος

Dérivé de ωλέκρανο, olékrano, avec le suffixe -ιος, -ios.


κατηγορία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
κατηγορίες (plural nominative)
της (singular genitive)
κατηγορίας (singular genitive)
των (plural genitive)
κατηγοριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
κατηγορίες (plural accusative)
κατηγορίες (singular vocative)


λιθουανικός

Mot dérivé de Λιθουανός, Lithouanós, avec le suffixe -ικός, -ikos.


βολιδοσκοπώ

de βολίς, βολίδος : sonde, plomb, coup de dés, et de σκοπέω : examiner.


σύμμαχος

Du grec ancien σύμμαχος, súmmakhos (« allié »)

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σύμμαχοι (plural nominative)
του (singular genitive)
συμμάχου (singular genitive)
των (plural genitive)
συμμάχων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σύμμαχο (singular accusative)
τους (plural accusative)
συμμάχους (plural accusative)
σύμμαχε (singular vocative)
σύμμαχοι (singular vocative)


μεθαύριο

Mot composé de μετά, metá (« après ») et de αύριο, ávrio (« demain »).


αδέξια

άδέξιος - ος - ον maladroit (ἀ privatif - δεξιός placé à droite) (ἡ δεξιὰ la main droite)


θυμώνω

Avec l'infixe -ν-, -n-, du grec ancien θυμόω, thumóô (« mettre en colère »).


πορτοκαλί

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πορτοκαλιά (plural nominative)
του (singular genitive)
πορτοκαλιού (singular genitive)
των (plural genitive)
πορτοκαλιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πορτοκαλιά (plural accusative)
πορτοκαλιά (singular vocative)


πορτοκαλί

Nominatif neutre singulier de πορτοκαλής.

Accusatif neutre singulier de πορτοκαλής.


πολίτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πολίτες (plural nominative)
του (singular genitive)
πολίτη (singular genitive)
των (plural genitive)
πολιτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
πολίτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
πολίτες (plural accusative)
πολίτη (singular vocative)
πολίτες (singular vocative)


σλοβενικός

Mot dérivé de Σλοβένος, Slovenos (« Slovène »), avec le suffixe -ικός, -ikos.


παροιμία

Du grec ancien παροιμία, paroimía (« proverbe »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παροιμίες (plural nominative)
της (singular genitive)
παροιμίας (singular genitive)
των (plural genitive)
παροιμιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παροιμίες (plural accusative)
παροιμίες (singular vocative)


άπτομαι

Du grec ancien ἅπτω, áptô (« lier, toucher »).


τραπεζίτης

(Banquier) Du grec ancien τραπεζίτης, trápezites.


σλοβακικός

Mot dérivé de Σλοβάκος, Slovákos (« Slovaque »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


στρατιώτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
στρατιώτες (plural nominative)
του (singular genitive)
στρατιώτη (singular genitive)
των (plural genitive)
στρατιωτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
στρατιώτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
στρατιώτες (plural accusative)
στρατιώτη (singular vocative)
στρατιώτες (singular vocative)


αλεξιπτωτιστής

ἀλἐξω: repousser, écarter et πἰπτω: tomber.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αλεξιπτωτιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
αλεξιπτωτιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
αλεξιπτωτιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αλεξιπτωτιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
αλεξιπτωτιστές (plural accusative)
αλεξιπτωτιστή (singular vocative)
αλεξιπτωτιστές (singular vocative)


κρέας

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κρέατα (plural nominative)
του (singular genitive)
κρέατος (singular genitive)
των (plural genitive)
κρεάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κρέατα (plural accusative)
κρέατα (singular vocative)


πολιτισμός

Du grec ancien πολιτισμός, politismós, le sens moderne est le calque du français civilisation dont le radical latin civis correspond à πολίτης.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πολιτισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
πολιτισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
πολιτισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
πολιτισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
πολιτισμούς (plural accusative)
πολιτισμέ (singular vocative)
πολιτισμοί (singular vocative)


ευσέβεια

Du grec ancien εὐσέβεια, eusébeia ; voir ευσεβής.


πακέτο

o ταχυδρόμος έφερε ένα πακέτο


ταφή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ταφές (plural nominative)
της (singular genitive)
ταφής (singular genitive)
των (plural genitive)
ταφών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ταφές (plural accusative)
ταφές (singular vocative)


πολυτέλεια

→ voir πολυτελής.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πολυτέλειες (plural nominative)
της (singular genitive)
πολυτέλειας (singular genitive)
των (plural genitive)
πολυτελειών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πολυτέλειες (plural accusative)
πολυτέλειες (singular vocative)


ιερός

ιερή (singular masculine nominative)
ιερό (singular feminine nominative)
ιερού (singular masculine genitive)
ιερής (singular masculine genitive)
ιερού (singular feminine genitive)
ιερό (singular masculine accusative)
ιερή (singular masculine accusative)
ιερό (singular feminine accusative)
ιερέ (singular masculine vocative)
ιερή (singular masculine vocative)
ιερό (singular feminine vocative)
ιεροί (singular masculine plural masculine nominative)
ιερές (singular masculine plural masculine nominative)
ιερά (singular feminine plural feminine nominative)
ιερών (singular masculine plural masculine genitive)
ιερών (singular masculine plural masculine genitive)
ιερών (singular feminine plural feminine genitive)
ιερούς (singular masculine plural masculine accusative)
ιερές (singular masculine plural masculine accusative)
ιερά (singular feminine plural feminine accusative)
ιεροί (singular masculine plural masculine vocative)
ιερές (singular masculine plural masculine vocative)
ιερά (singular feminine plural feminine vocative)


πολωνικός

→ voir Πολωνός.

πολωνική (singular masculine nominative)
πολωνικό (singular feminine nominative)
πολωνικού (singular masculine genitive)
πολωνικής (singular masculine genitive)
πολωνικού (singular feminine genitive)
πολωνικό (singular masculine accusative)
πολωνική (singular masculine accusative)
πολωνικό (singular feminine accusative)
πολωνικέ (singular masculine vocative)
πολωνική (singular masculine vocative)
πολωνικό (singular feminine vocative)
πολωνικοί (singular masculine plural masculine nominative)
πολωνικές (singular masculine plural masculine nominative)
πολωνικά (singular feminine plural feminine nominative)
πολωνικών (singular masculine plural masculine genitive)
πολωνικών (singular masculine plural masculine genitive)
πολωνικών (singular feminine plural feminine genitive)
πολωνικούς (singular masculine plural masculine accusative)
πολωνικές (singular masculine plural masculine accusative)
πολωνικά (singular feminine plural feminine accusative)
πολωνικοί (singular masculine plural masculine vocative)
πολωνικές (singular masculine plural masculine vocative)
πολωνικά (singular feminine plural feminine vocative)


ηλιακός

ηλιακή (singular masculine nominative)
ηλιακό (singular feminine nominative)
ηλιακού (singular masculine genitive)
ηλιακής (singular masculine genitive)
ηλιακού (singular feminine genitive)
ηλιακό (singular masculine accusative)
ηλιακή (singular masculine accusative)
ηλιακό (singular feminine accusative)
ηλιακέ (singular masculine vocative)
ηλιακή (singular masculine vocative)
ηλιακό (singular feminine vocative)
ηλιακοί (singular masculine plural masculine nominative)
ηλιακές (singular masculine plural masculine nominative)
ηλιακά (singular feminine plural feminine nominative)
ηλιακών (singular masculine plural masculine genitive)
ηλιακών (singular masculine plural masculine genitive)
ηλιακών (singular feminine plural feminine genitive)
ηλιακούς (singular masculine plural masculine accusative)
ηλιακές (singular masculine plural masculine accusative)
ηλιακά (singular feminine plural feminine accusative)
ηλιακοί (singular masculine plural masculine vocative)
ηλιακές (singular masculine plural masculine vocative)
ηλιακά (singular feminine plural feminine vocative)


άβραστος

Dérivé de βραστός, vrastós, avec le préfixe α-, a-.

άβραστη (singular masculine nominative)
άβραστο (singular feminine nominative)
άβραστου (singular masculine genitive)
άβραστης (singular masculine genitive)
άβραστου (singular feminine genitive)
άβραστο (singular masculine accusative)
άβραστη (singular masculine accusative)
άβραστο (singular feminine accusative)
άβραστε (singular masculine vocative)
άβραστη (singular masculine vocative)
άβραστο (singular feminine vocative)
άβραστοι (singular masculine plural masculine nominative)
άβραστες (singular masculine plural masculine nominative)
άβραστα (singular feminine plural feminine nominative)
άβραστων (singular masculine plural masculine genitive)
άβραστων (singular masculine plural masculine genitive)
άβραστων (singular feminine plural feminine genitive)
άβραστους (singular masculine plural masculine accusative)
άβραστες (singular masculine plural masculine accusative)
άβραστα (singular feminine plural feminine accusative)
άβραστοι (singular masculine plural masculine vocative)
άβραστες (singular masculine plural masculine vocative)
άβραστα (singular feminine plural feminine vocative)


μεταφραστής

Du grec ancien μεταφραστής, metaphrastes (« interprète ») dérivé de μεταφράζω.


άγευστος

Dérivé de γεύση, avec le préfixe α- et le suffixe -τος.

άγευστη (singular masculine nominative)
άγευστο (singular feminine nominative)
άγευστου (singular masculine genitive)
άγευστης (singular masculine genitive)
άγευστου (singular feminine genitive)
άγευστο (singular masculine accusative)
άγευστη (singular masculine accusative)
άγευστο (singular feminine accusative)
άγευστε (singular masculine vocative)
άγευστη (singular masculine vocative)
άγευστο (singular feminine vocative)
άγευστοι (singular masculine plural masculine nominative)
άγευστες (singular masculine plural masculine nominative)
άγευστα (singular feminine plural feminine nominative)
άγευστων (singular masculine plural masculine genitive)
άγευστων (singular masculine plural masculine genitive)
άγευστων (singular feminine plural feminine genitive)
άγευστους (singular masculine plural masculine accusative)
άγευστες (singular masculine plural masculine accusative)
άγευστα (singular feminine plural feminine accusative)
άγευστοι (singular masculine plural masculine vocative)
άγευστες (singular masculine plural masculine vocative)
άγευστα (singular feminine plural feminine vocative)


καταπίστευση

Mot dérivé de καταπιστεύω, katapistévo, avec le suffixe -ση, -si.


μεταφραστικός

Mot dérivé de μεταφραστής, metafrastis (« interprête »), avec le suffixe -ικός, -ikos.


εσθονικός

Mot dérivé de Εσθονός, Esthonós (« Estonien »), avec le suffixe -ικός, -ikos.

εσθονική (singular masculine nominative)
εσθονικό (singular feminine nominative)
εσθονικού (singular masculine genitive)
εσθονικής (singular masculine genitive)
εσθονικού (singular feminine genitive)
εσθονικό (singular masculine accusative)
εσθονική (singular masculine accusative)
εσθονικό (singular feminine accusative)
εσθονικέ (singular masculine vocative)
εσθονική (singular masculine vocative)
εσθονικό (singular feminine vocative)
εσθονικοί (singular masculine plural masculine nominative)
εσθονικές (singular masculine plural masculine nominative)
εσθονικά (singular feminine plural feminine nominative)
εσθονικών (singular masculine plural masculine genitive)
εσθονικών (singular masculine plural masculine genitive)
εσθονικών (singular feminine plural feminine genitive)
εσθονικούς (singular masculine plural masculine accusative)
εσθονικές (singular masculine plural masculine accusative)
εσθονικά (singular feminine plural feminine accusative)
εσθονικοί (singular masculine plural masculine vocative)
εσθονικές (singular masculine plural masculine vocative)
εσθονικά (singular feminine plural feminine vocative)


μεγέθυνση

Mot dérivé de μεγεθύνω, megethýno, avec le suffixe -ση, -si.


φαλάκρα

Du grec ancien φαλάκρα, phalákra, voir φαλακρός.