αναρχικός

Mot dérivé de αναρχία, anarchía, avec le suffixe -ικός, -ikós.


αναρχία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αναρχίες (plural nominative)
της (singular genitive)
αναρχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
αναρχιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αναρχίες (plural accusative)
αναρχίες (singular vocative)


πρόγραμμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
προγράμματα (plural nominative)
του (singular genitive)
προγράμματος (singular genitive)
των (plural genitive)
προγραμμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
προγράμματα (plural accusative)
προγράμματα (singular vocative)


δημοψήφισμα

Composé de δήμος, dímos (« municipalité ») et de ψήφισμα, psífisma (« résolution »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
δημοψηφίσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
δημοψηφίσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
δημοψηφισμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
δημοψηφίσματα (plural accusative)
δημοψηφίσματα (singular vocative)

δημοψήφισμα, dimopsífisma

Braille : ⠙⠜⠍⠕⠯⠐⠜⠋⠊⠎⠍⠁


δεξιός

Dont les idées politiques sont de droite.


πραξικόπημα

Dérivé en -μα du grec ancien πραξικοπέω, praxikopéô (« prendre par surprise, faire un coup en douce »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πραξικοπήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
πραξικοπήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
πραξικοπημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πραξικοπήματα (plural accusative)
πραξικοπήματα (singular vocative)


κοινοβουλευτικός

Voir κοινοβούλιο (« parlement ») et βουλευτικός.

κοινοβουλευτική (singular masculine nominative)
κοινοβουλευτικό (singular feminine nominative)
κοινοβουλευτικού (singular masculine genitive)
κοινοβουλευτικής (singular masculine genitive)
κοινοβουλευτικού (singular feminine genitive)
κοινοβουλευτικό (singular masculine accusative)
κοινοβουλευτική (singular masculine accusative)
κοινοβουλευτικό (singular feminine accusative)
κοινοβουλευτικέ (singular masculine vocative)
κοινοβουλευτική (singular masculine vocative)
κοινοβουλευτικό (singular feminine vocative)
κοινοβουλευτικοί (singular masculine plural masculine nominative)
κοινοβουλευτικές (singular masculine plural masculine nominative)
κοινοβουλευτικά (singular feminine plural feminine nominative)
κοινοβουλευτικών (singular masculine plural masculine genitive)
κοινοβουλευτικών (singular masculine plural masculine genitive)
κοινοβουλευτικών (singular feminine plural feminine genitive)
κοινοβουλευτικούς (singular masculine plural masculine accusative)
κοινοβουλευτικές (singular masculine plural masculine accusative)
κοινοβουλευτικά (singular feminine plural feminine accusative)
κοινοβουλευτικοί (singular masculine plural masculine vocative)
κοινοβουλευτικές (singular masculine plural masculine vocative)
κοινοβουλευτικά (singular feminine plural feminine vocative)


πολίτευμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πολιτεύματα (plural nominative)
του (singular genitive)
πολιτεύματος (singular genitive)
των (plural genitive)
πολιτευμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πολιτεύματα (plural accusative)
πολιτεύματα (singular vocative)

Régime politique, forme de gouvernement.

Το κοινοβουλευτικό πολίτευμα.


αποικιοκρατία

Mot dérivé de αποικιοκράτης, apikiokratis, avec le suffixe -ία, -ía.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αποικιοκρατίες (plural nominative)
της (singular genitive)
αποικιοκρατίας (singular genitive)
των (plural genitive)
αποικιοκρατιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αποικιοκρατίες (plural accusative)
αποικιοκρατίες (singular vocative)


διεθνισμός

Mot dérivé de διεθνής, diethnis (« international »), avec le suffixe -ισμός, -ismos.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
διεθνισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
διεθνισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
διεθνισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
διεθνισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
διεθνισμούς (plural accusative)
διεθνισμέ (singular vocative)
διεθνισμοί (singular vocative)


διεθνιστής

Mot dérivé de διεθνής, diethnis (« international »), avec le suffixe -ιστής, -istís.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
διεθνιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
διεθνιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
διεθνιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
διεθνιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
διεθνιστές (plural accusative)
διεθνιστή (singular vocative)
διεθνιστές (singular vocative)


σύντροφος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σύντροφοι (plural nominative)
του (singular genitive)
συντρόφου (singular genitive)
των (plural genitive)
συντρόφων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σύντροφο (singular accusative)
τους (plural accusative)
συντρόφους (plural accusative)
σύντροφε (singular vocative)
σύντροφοι (singular vocative)
συντρόφισσα (feminine)

Camarade (appellation que se donnent les socialistes ou les communistes).


φιλελεύθερος

Composé de φίλος et ελεύθερος.

φιλελεύθερη (singular masculine nominative)
φιλελεύθερο (singular feminine nominative)
φιλελεύθερου (singular masculine genitive)
φιλελεύθερης (singular masculine genitive)
φιλελεύθερου (singular feminine genitive)
φιλελεύθερο (singular masculine accusative)
φιλελεύθερη (singular masculine accusative)
φιλελεύθερο (singular feminine accusative)
φιλελεύθερε (singular masculine vocative)
φιλελεύθερη (singular masculine vocative)
φιλελεύθερο (singular feminine vocative)
φιλελεύθεροι (singular masculine plural masculine nominative)
φιλελεύθερες (singular masculine plural masculine nominative)
φιλελεύθερα (singular feminine plural feminine nominative)
φιλελεύθερων (singular masculine plural masculine genitive)
φιλελεύθερων (singular masculine plural masculine genitive)
φιλελεύθερων (singular feminine plural feminine genitive)
φιλελεύθερους (singular masculine plural masculine accusative)
φιλελεύθερες (singular masculine plural masculine accusative)
φιλελεύθερα (singular feminine plural feminine accusative)
φιλελεύθεροι (singular masculine plural masculine vocative)
φιλελεύθερες (singular masculine plural masculine vocative)
φιλελεύθερα (singular feminine plural feminine vocative)

Libéral, relatif au libéralisme économique ou politique.


φασιστικός

Dérivé de φασίστας avec le suffixe -ικός.

φασιστική (singular masculine nominative)
φασιστικό (singular feminine nominative)
φασιστικού (singular masculine genitive)
φασιστικής (singular masculine genitive)
φασιστικού (singular feminine genitive)
φασιστικό (singular masculine accusative)
φασιστική (singular masculine accusative)
φασιστικό (singular feminine accusative)
φασιστικέ (singular masculine vocative)
φασιστική (singular masculine vocative)
φασιστικό (singular feminine vocative)
φασιστικοί (singular masculine plural masculine nominative)
φασιστικές (singular masculine plural masculine nominative)
φασιστικά (singular feminine plural feminine nominative)
φασιστικών (singular masculine plural masculine genitive)
φασιστικών (singular masculine plural masculine genitive)
φασιστικών (singular feminine plural feminine genitive)
φασιστικούς (singular masculine plural masculine accusative)
φασιστικές (singular masculine plural masculine accusative)
φασιστικά (singular feminine plural feminine accusative)
φασιστικοί (singular masculine plural masculine vocative)
φασιστικές (singular masculine plural masculine vocative)
φασιστικά (singular feminine plural feminine vocative)


νεοφασιστικός

Dérivé de φασιστικός, avec le préfixe νεο-.

νεοφασιστική (singular masculine nominative)
νεοφασιστικό (singular feminine nominative)
νεοφασιστικού (singular masculine genitive)
νεοφασιστικής (singular masculine genitive)
νεοφασιστικού (singular feminine genitive)
νεοφασιστικό (singular masculine accusative)
νεοφασιστική (singular masculine accusative)
νεοφασιστικό (singular feminine accusative)
νεοφασιστικέ (singular masculine vocative)
νεοφασιστική (singular masculine vocative)
νεοφασιστικό (singular feminine vocative)
νεοφασιστικοί (singular masculine plural masculine nominative)
νεοφασιστικές (singular masculine plural masculine nominative)
νεοφασιστικά (singular feminine plural feminine nominative)
νεοφασιστικών (singular masculine plural masculine genitive)
νεοφασιστικών (singular masculine plural masculine genitive)
νεοφασιστικών (singular feminine plural feminine genitive)
νεοφασιστικούς (singular masculine plural masculine accusative)
νεοφασιστικές (singular masculine plural masculine accusative)
νεοφασιστικά (singular feminine plural feminine accusative)
νεοφασιστικοί (singular masculine plural masculine vocative)
νεοφασιστικές (singular masculine plural masculine vocative)
νεοφασιστικά (singular feminine plural feminine vocative)


σοσιαλισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σοσιαλισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
σοσιαλισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
σοσιαλισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
σοσιαλισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
σοσιαλισμούς (plural accusative)
σοσιαλισμέ (singular vocative)
σοσιαλισμοί (singular vocative)


εθνικοσοσιαλισμός

Composé de εθνικός, ethnikos (« national ») et de σοσιαλισμός, sosialismos (« socialisme »), calque de l'allemand Nationalsozialismus.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
εθνικοσοσιαλισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
εθνικοσοσιαλισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
εθνικοσοσιαλισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
εθνικοσοσιαλισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
εθνικοσοσιαλισμούς (plural accusative)
εθνικοσοσιαλισμέ (singular vocative)
εθνικοσοσιαλισμοί (singular vocative)


αντιφασιστικός

Dérivé de φασιστικός, avec le préfixe αντι-.

αντιφασιστική (singular masculine nominative)
αντιφασιστικό (singular feminine nominative)
αντιφασιστικού (singular masculine genitive)
αντιφασιστικής (singular masculine genitive)
αντιφασιστικού (singular feminine genitive)
αντιφασιστικό (singular masculine accusative)
αντιφασιστική (singular masculine accusative)
αντιφασιστικό (singular feminine accusative)
αντιφασιστικέ (singular masculine vocative)
αντιφασιστική (singular masculine vocative)
αντιφασιστικό (singular feminine vocative)
αντιφασιστικοί (singular masculine plural masculine nominative)
αντιφασιστικές (singular masculine plural masculine nominative)
αντιφασιστικά (singular feminine plural feminine nominative)
αντιφασιστικών (singular masculine plural masculine genitive)
αντιφασιστικών (singular masculine plural masculine genitive)
αντιφασιστικών (singular feminine plural feminine genitive)
αντιφασιστικούς (singular masculine plural masculine accusative)
αντιφασιστικές (singular masculine plural masculine accusative)
αντιφασιστικά (singular feminine plural feminine accusative)
αντιφασιστικοί (singular masculine plural masculine vocative)
αντιφασιστικές (singular masculine plural masculine vocative)
αντιφασιστικά (singular feminine plural feminine vocative)

Antifasciste, relatif à l'antifascisme, opposé au fascisme.


προεκλογικός

Mot dérivé de εκλογικός, eklogikós (« électoral »), avec le préfixe προ-, pro- (« pré- »).


ριζοσπαστικός

Mot dérivé de ριζοσπάστης, rizospástis (« radical »), avec le suffixe -ικός, -ikos.


μαρξισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μαρξισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
μαρξισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
μαρξισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
μαρξισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
μαρξισμούς (plural accusative)
μαρξισμέ (singular vocative)
μαρξισμοί (singular vocative)


κομμουνισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
κομμουνισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
κομμουνισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
κομμουνισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
κομμουνισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
κομμουνισμούς (plural accusative)
κομμουνισμέ (singular vocative)
κομμουνισμοί (singular vocative)


γραφείο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
γραφεία (plural nominative)
του (singular genitive)
γραφείου (singular genitive)
των (plural genitive)
γραφείων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
γραφεία (plural accusative)
γραφεία (singular vocative)


αριστερά

De αριστερός.

Gauche, ensemble de forces politiques progressistes.


βουλευτής

Du grec ancien βουλευτής, bouleutês (« sénateur ») ; voir βουλή (« sénat »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βουλευτές (plural nominative)
του (singular genitive)
βουλευτή (singular genitive)
των (plural genitive)
βουλευτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
βουλευτή (singular accusative)
τους (plural accusative)
βουλευτές (plural accusative)
βουλευτή (singular vocative)
βουλευτές (singular vocative)


λαϊκισμός

Mot dérivé de λαϊκός, laikos, avec le suffixe -ισμός, -ismós.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
λαϊκισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
λαϊκισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
λαϊκισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
λαϊκισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
λαϊκισμούς (plural accusative)
λαϊκισμέ (singular vocative)
λαϊκισμοί (singular vocative)


εθνικιστής

Mot dérivé de εθνικός, ethnikós (« national »), avec le suffixe -ιστής, -istís.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
εθνικιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
εθνικιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
εθνικιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
εθνικιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
εθνικιστές (plural accusative)
εθνικιστή (singular vocative)
εθνικιστές (singular vocative)
εθνικίστρια (feminine)


σοσιαλιστικός

Mot dérivé de σοσιαλιστής, sosialistís, avec le suffixe -ικός, -ikos.


σοσιαλιστής

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σοσιαλιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
σοσιαλιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
σοσιαλιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
σοσιαλιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
σοσιαλιστές (plural accusative)
σοσιαλιστή (singular vocative)
σοσιαλιστές (singular vocative)
σοσιαλίστρια (feminine)


δικτατορία

De δικτάτορας.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
δικτατορίες (plural nominative)
της (singular genitive)
δικτατορίας (singular genitive)
των (plural genitive)
δικτατοριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
δικτατορίες (plural accusative)
δικτατορίες (singular vocative)


αριστερός

Du grec ancien ἀριστερός, aristeros ; voir ἄριστος.

Dont les idées politiques sont de gauche.


ακροδεξιά

De ακροδεξιός.

Extrême droite, ensemble des partis politiques les plus à droite.


ακροδεξιός

Mot composé de άκρος, ákros (« extrême ») et de δεξιός, dexiós (« à droite »).


δημαγωγία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
δημαγωγίες (plural nominative)
της (singular genitive)
δημαγωγίας (singular genitive)
των (plural genitive)
δημαγωγιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
δημαγωγίες (plural accusative)
δημαγωγίες (singular vocative)


ολοκληρωτισμός

Dérivé de ολοκληρωτικός, oloklirotikós (« totalitaire »), avec le suffixe -ισμός, -ismós, par substitution de suffixe.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ολοκληρωτισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ολοκληρωτισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
ολοκληρωτισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ολοκληρωτισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ολοκληρωτισμούς (plural accusative)
ολοκληρωτισμέ (singular vocative)
ολοκληρωτισμοί (singular vocative)


ψηφοφόρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ψηφοφόροι (plural nominative)
του (singular genitive)
ψηφοφόρου (singular genitive)
των (plural genitive)
ψηφοφόρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ψηφοφόρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ψηφοφόρους (plural accusative)
ψηφοφόρε (singular vocative)
ψηφοφόροι (singular vocative)

Électeur, personne ayant le droit de vote, personne qui vote pour une élection.


φασισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
φασισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
φασισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
φασισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
φασισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
φασισμούς (plural accusative)
φασισμέ (singular vocative)
φασισμοί (singular vocative)


δεξιά

Droite (ensemble de forces politiques conservatrices).


αντιπροεδρία

Dérivé de αντιπρόεδρος, antiproedros (« vice-président »), avec le suffixe -ία, -ía.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αντιπροεδρίες (plural nominative)
της (singular genitive)
αντιπροεδρίας (singular genitive)
των (plural genitive)
αντιπροεδριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αντιπροεδρίες (plural accusative)
αντιπροεδρίες (singular vocative)


ολοκληρωτικός

De ολόκληρος.

Totalitaire, qui relève du totalitarisme.


μαρξιστικός

Mot dérivé de μαρξιστής, marxistís (« marxiste »), avec le suffixe -ικός, -ikos.


ευρωσκεπτικιστής

Mot composé de ευρώ, evró et de σκεπτικιστής, skeptikistís.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ευρωσκεπτικιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
ευρωσκεπτικιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
ευρωσκεπτικιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ευρωσκεπτικιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
ευρωσκεπτικιστές (plural accusative)
ευρωσκεπτικιστή (singular vocative)
ευρωσκεπτικιστές (singular vocative)

Eurosceptique, personne faisant preuve d’euroscepticisme.


συντηρητισμός

De συντηρητικός (« conservateur ») et -ισμός, par substitution de suffixe.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
συντηρητισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
συντηρητισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
συντηρητισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
συντηρητισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
συντηρητισμούς (plural accusative)
συντηρητισμέ (singular vocative)
συντηρητισμοί (singular vocative)


εθνικοσοσιαλιστής

Mot composé de εθνικός, ethnikós (« national ») et de σοσιαλιστής, sosialistís (« socialiste »).

εθνικοσοσιαλίστρια (feminine)


αντιπολίτευση

Mot dérivé de αντιπολιτεύομαι, antipolitévome, avec le suffixe -ση, -si, en grec ancien ἀντιπολιτεία, antipoliteia.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αντιπολιτεύσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
αντιπολίτευσης (singular genitive)
αντιπολιτεύσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
αντιπολιτεύσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αντιπολιτεύσεις (plural accusative)
αντιπολιτεύσεις (singular vocative)

Opposition (à une politique, au pouvoir).

αξιωματική αντιπολίτευση, principal parti d’opposition


λαϊκιστικός

Mot dérivé de λαϊκιστής, laikistís (« populiste »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


νεοναζισμός

Mot dérivé de νεοναζί, néonazi, avec le suffixe -ισμός, -ismós.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
νεοναζισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
νεοναζισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
νεοναζισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
νεοναζισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
νεοναζισμούς (plural accusative)
νεοναζισμέ (singular vocative)
νεοναζισμοί (singular vocative)


απελευθερώνω

Du grec ancien ἀπελευθερόω, apeleutheróô (« libérer ») ; voir ελεύθερος (« libre »).


κόμμα

Du grec ancien κόμμα, kómma (« coupure, césure »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κόμματα (plural nominative)
του (singular genitive)
κόμματος (singular genitive)
των (plural genitive)
κομμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κόμματα (plural accusative)
κόμματα (singular vocative)

Δεν είναι απλώς ένα υπερεθνικιστικό κόμμα, αλλά πρόκειται για ένα κόμμα-πολιτοφυλακή με αρχηγό στο πρότυπο του Φύρερ και αυστηρή ιεραρχία ολοκληρωτικού τύπου, του οποίου ο ακτιβισμός στρέφεται κατά των μεταναστών με βίαιο τρόπο.

Ce n’est pas simplement un parti ultranationaliste, mais il s’agit d’un parti-milice avec un chef sur le modèle du Führer et une hiérarchie stricte de type totalitaire, et dont l’activiste est dirigé de manière violente contre les immigrés.


ευρωσκεπτικιστικός

Mot dérivé de ευρωσκεπτικιστής, evroskeptikistís, avec le suffixe -ικός, -ikós.


αντικομμουνισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αντικομμουνισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
αντικομμουνισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
αντικομμουνισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αντικομμουνισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
αντικομμουνισμούς (plural accusative)
αντικομμουνισμέ (singular vocative)
αντικομμουνισμοί (singular vocative)


λαϊκιστής

Mot dérivé de λαϊκός, laikos, avec le suffixe -ιστής, -istís.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
λαϊκιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
λαϊκιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
λαϊκιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
λαϊκιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
λαϊκιστές (plural accusative)
λαϊκιστή (singular vocative)
λαϊκιστές (singular vocative)
λαϊκίστρια (feminine)


κομμουνίστρια

Féminin de κομμουνιστής.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
κομμουνίστριες (plural nominative)
της (singular genitive)
κομμουνίστριας (singular genitive)
των (plural genitive)
κομμουνιστριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
κομμουνίστριες (plural accusative)
κομμουνίστριες (singular vocative)
κομμουνιστής (masculine)


χουντικός

Dérivé de χούντα, khunda (« junte »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


κοινοβούλιο

Mot composé de κοινός, kinós (« commun ») et de βουλή, voulí (« parlement »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κοινοβούλια (plural nominative)
του (singular genitive)
κοινοβουλίου (singular genitive)
των (plural genitive)
κοινοβουλίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κοινοβούλια (plural accusative)
κοινοβούλια (singular vocative)


βουλευτήριο

Du grec ancien βουλευτήριον, bouleutêrion ; voir βουλευτής (« député »).


βουλευτικός

Du grec ancien βουλευτικός, bouleutikós.

βουλευτική (singular masculine nominative)
βουλευτικό (singular feminine nominative)
βουλευτικού (singular masculine genitive)
βουλευτικής (singular masculine genitive)
βουλευτικού (singular feminine genitive)
βουλευτικό (singular masculine accusative)
βουλευτική (singular masculine accusative)
βουλευτικό (singular feminine accusative)
βουλευτικέ (singular masculine vocative)
βουλευτική (singular masculine vocative)
βουλευτικό (singular feminine vocative)
βουλευτικοί (singular masculine plural masculine nominative)
βουλευτικές (singular masculine plural masculine nominative)
βουλευτικά (singular feminine plural feminine nominative)
βουλευτικών (singular masculine plural masculine genitive)
βουλευτικών (singular masculine plural masculine genitive)
βουλευτικών (singular feminine plural feminine genitive)
βουλευτικούς (singular masculine plural masculine accusative)
βουλευτικές (singular masculine plural masculine accusative)
βουλευτικά (singular feminine plural feminine accusative)
βουλευτικοί (singular masculine plural masculine vocative)
βουλευτικές (singular masculine plural masculine vocative)
βουλευτικά (singular feminine plural feminine vocative)


αντιπολιτεύομαι

Du grec ancien ἀντιπολιτεύομαι, antipoliteúomai (« être un adversaire politique »), composé de ἀντί, antí (« contre ») et de πολιτεύω, politeúô (« être citoyen »).


ριζοσπάστης

Mot composé de ρίζα, ríza (« racine »), σπάω, spáo et -της, -tis.


συμπολιτεία

Du grec ancien συμπολιτεία, sumpoliteía.

η αμερικανική συμπολιτεία, la fédération américaine, État fédéral américain.


επιτροπολογία

Dérivé de επίτροπος, avec le suffixe -λογία Référence nécessaire.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
επιτροπολογίες (plural nominative)
της (singular genitive)
επιτροπολογίας (singular genitive)
των (plural genitive)
επιτροπολογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
επιτροπολογίες (plural accusative)
επιτροπολογίες (singular vocative)


brexitολογία

Dérivé de Brexit, avec le suffixe -λογία.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
brexitολογίες (plural nominative)
της (singular genitive)
brexitολογίας (singular genitive)
των (plural genitive)
brexitολογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
brexitολογίες (plural accusative)
brexitολογίες (singular vocative)


ΕΜΑ

Abréviation de επιτροπή των μόνιμων αντιπροσώπων.


Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Composé de ευρωπαϊκή et de επιτροπή.


τυραννίδα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
τυραννίδες (plural nominative)
της (singular genitive)
τυραννίδας (singular genitive)
των (plural genitive)
τυραννίδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
τυραννίδες (plural accusative)
τυραννίδες (singular vocative)


τυραννία

Du grec ancien τυραννία, tyrannía (« tyrannie, pouvoir absolu »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
τυραννίες (plural nominative)
της (singular genitive)
τυραννίας (singular genitive)
των (plural genitive)
τυραννιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
τυραννίες (plural accusative)
τυραννίες (singular vocative)


αποαποικιοποίηση

Composé de από et de αποικιοποίηση.


γυναικοκρατία

Du grec ancien γυναικοκρατία, gunekokratía.


αυταρχία

Du grec ancien αὐταρχία, autarkhía (« autocratie »).


δεσποτισμός

Du français despotisme, apparenté à δεσπότης, despótis qui a pris le sens de « évêque » en grec moderne.


απολυταρχικός

Mot dérivé de απολυταρχία, apolytarkhía (« absolutisme »), avec le suffixe -ικός, -ikós.

απολυταρχικός


απολυταρχισμός

Mot dérivé de απολυταρχία, apolytarkhía (« absolutisme »), avec le suffixe -ισμός, -ismós.


εξουσία

Du grec ancien ἐξουσία, exousía (« pouvoir »).

Δεσποτική εξουσία.


διακυβέρνηση

Mot dérivé de διακυβερνώ, diakyverno (« gouverner »), avec le suffixe -ση, -si, plus avant, de κυβερνώ (« gouverner »), apparenté à κυβέρνηση, kyvernisi (« gouvernement »).


απολυταρχία

Dérivé de απόλυτος, apólytos (« absolu »), avec le suffixe -αρχία, -arkhía en calque du français absolutisme.


δεσποτικός

Du grec ancien δεσποτικός, despotikós ; de δεσπότης, despótis (« évêque ») pour le sens religieux.

Δεσποτική εξουσία.


ακυβέρνητος

Du grec ancien ἀκυβέρνητος, akubérnêtos (« sans pilote »).


φιλοπατρία

Έδωσε δείγματα υψηλής φιλοπατρίας.