αέριο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αέρια (plural nominative)
του (singular genitive)
αερίου (singular genitive)
των (plural genitive)
αερίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αέρια (plural accusative)
αέρια (singular vocative)


αδρεναλίνη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αδρεναλίνες (plural nominative)
της (singular genitive)
αδρεναλίνης (singular genitive)
των (plural genitive)
αδρεναλινών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αδρεναλίνες (plural accusative)
αδρεναλίνες (singular vocative)


αλάτι

Du grec ancien ἁλάτιον, halátion, diminutif de ἅλας, hálas (« sel »).


ασβέστιο

Dérivé du grec ancien ἄσβεστος, ásbestos (« chaux vive ») ; voir άσβεστος, ασβέστης (« chaux »).


άζωτο

Du grec ancien ἄζωτος, ázôtos (« invivable »).


άτομο

Neutre substantivé du grec ancien ἄτομος, átomos.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
άτομα (plural nominative)
του (singular genitive)
ατόμου (singular genitive)
των (plural genitive)
ατόμων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
άτομα (plural accusative)
άτομα (singular vocative)


ασήμι

Du grec ancien ἄσημον, ásêmon, neutre substantivé de ἄσημος, ásêmos (« pur, sans marque »), qui a qualifié les métaux purs.

συχνά φοράει κοσμήματα φτιαγμένα από ασήμι


χλώριο

Du français chlore, lui-même du grec ancien χλωρός, khlôrós (« jaune-vert »).


ιώδιο

Via le français iode, du grec ancien ἰοειδής, iôèïdes (« violet »).


άσβεστος

Du grec ancien ἄσβεστος, asbestos, dérivé de σβέννυμι, sbénnymi.


άργυρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
άργυροι (plural nominative)
του (singular genitive)
αργύρου (singular genitive)
των (plural genitive)
αργύρων (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
άργυρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
αργύρους (plural accusative)
άργυρε (singular vocative)
άργυροι (singular vocative)


μπακίρι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μπακίρια (plural nominative)
του (singular genitive)
μπακιριού (singular genitive)
των (plural genitive)
μπακιριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μπακίρια (plural accusative)
μπακίρια (singular vocative)


χαλκός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
χαλκού (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
χαλκό (singular accusative)
τους (plural accusative)
χαλκέ (singular vocative)


μόλυβδος

Du grec ancien μόλυβδος, mólubdos (« plomb »).


υδρογόνο

Du français hydrogène, lui-même formé du préfixe grec υδρο- (« eau »), et du suffixe -γόνον (« qui donne naissance »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
του (singular genitive)
υδρογόνου (singular genitive)
των (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)

\i.ðɾɔ.ˈɣɔ.nɔ\


υδράργυρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
υδράργυροι (plural nominative)
του (singular genitive)
υδραργύρου (singular genitive)
των (plural genitive)
υδραργύρων (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
υδράργυρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
υδραργύρους (plural accusative)
υδράργυρε (singular vocative)
υδράργυροι (singular vocative)


ψευδάργυρος

Composé de ψευδής et de άργυρος.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ψευδάργυροι (plural nominative)
του (singular genitive)
ψευδαργύρου (singular genitive)
των (plural genitive)
ψευδαργύρων (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
ψευδάργυρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ψευδαργύρους (plural accusative)
ψευδάργυρε (singular vocative)
ψευδάργυροι (singular vocative)


ηρωίνη

De l’allemand Heroin ; voir ηρωίδα (« héroïne, femme héroïque »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ηρωίνες (plural nominative)
της (singular genitive)
ηρωίνης (singular genitive)
των (plural genitive)
ηρωινών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ηρωίνες (plural accusative)
ηρωίνες (singular vocative)

Héroïne, alcaloïde de la même famille que la morphine.


σίδηρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σίδηροι (plural nominative)
του (singular genitive)
σίδηρου (singular genitive)
των (plural genitive)
σίδηρων (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
σίδηρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
σίδηρους (plural accusative)
σίδηρε (singular vocative)
σίδηροι (singular vocative)


νέον

De l’anglais neon, apparenté à νέος (« nouveau »).


αιθανόλη

De αιθάνιο (« éthane »).


κρατέρωμα

Du grec ancien κϱατέϱωμα (kratérôma) (« soudure au cuivre et au plomb »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κρατερώματα (plural nominative)
του (singular genitive)
κρατερώματος (singular genitive)
των (plural genitive)
κρατερωμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κρατερώματα (plural accusative)
κρατερώματα (singular vocative)


σθένος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σθένη (plural nominative)
του (singular genitive)
σθένους (singular genitive)
των (plural genitive)
σθενών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σθένη (plural accusative)
σθένη (singular vocative)


κάλιο

De l’arabe قلي, qalî via le latin médiéval calium.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κάλια (plural nominative)
του (singular genitive)
κάλιου (singular genitive)
των (plural genitive)
κάλιων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κάλια (plural accusative)
κάλια (singular vocative)


λίθιο

Du latin lithium, lui-même d’origine grecque.


ήλιο

De l’anglais helium, apparenté à ήλιος (« soleil »).


ατομικός αριθμός

Mot composé de ατομικός, atomikós et de αριθμός, arithmos.

Numéro atomique, nombre atomique, nombre de charge.


στεατικό οξύ

Mot composé de στεατικός, steatikós et de οξύ, oxy (« acide »).


φορμικό οξύ

Mot composé de φορμικός, formikós (« formique ») et de οξύ, oxy (« acide »).


οξικό οξύ

Mot composé de οξικός, oxikós (« acétique ») et de οξύ, oxy (« acide »).


αιθανικό οξύ

Composé de αιθανικός, ethanikós (« éthanoïque ») et de οξύ, oxy (« acide »).


προπανικό οξύ

Composé de προπανικός, propanikós (« propanoïque ») et de οξύ, oxý (« acide »).


βουτανικό οξύ

Composé de βουτανικός, voutanikós et de οξύ, oxy.


πεντανικό οξύ

Composé de πεντανικός, pentanikós (« pentanoïque ») et de οξύ, oxy (« acide »).


πρωτοξείδιο του αζώτου

Composé de πρωτοξείδιο, prótoxidio et de άζωτο, azoto.

Το υποξείδιο του αζώτου ή πρωτοξείδιο του αζώτου, γνωστό και ως αέριο του γέλιου, ιλαρυντικό αέριο, νίτρο ή NOS, είναι χημική ένωση με χημικό τύπο Ν2Ο η οποία ανήκει στα οξείδια του αζώτου.

fr-πρωτοξείδιο_του_αζώτου-el-noun-WkQ5mJ8n


ιλαρυντικό αέριο

Composé de ιλαρυντικός, ilaryntikos (« hilarant ») et de αέριο, aério (« gaz »).


αέριο του γέλιου

Composé de αέριο, aério (« gaz ») et de γέλιο, gélio (« rire »), littéralement « gaz hilarant »


υποξείδιο του αζώτου

Mot composé de υποξείδιο, ypoxídio et de άζωτο, ázoto.

fr-υποξείδιο_του_αζώτου-el-noun-WkQ5mJ8n


μονοξείδιο του άνθρακα

Mot composé de μονοξείδιο, monoxidio et de άνθρακας, ánthrakas.

fr-μονοξείδιο_του_άνθρακα-el-noun-YP-0-D0O


διοξείδιο του άνθρακα

Mot composé de διοξείδιο, dioxeídio (« dioxyde ») et de άνθρακας, ánthrakas (« carbone »).

fr-διοξείδιο_του_άνθρακα-el-noun-3-Rz7Vyp


θειικό οξύ

Mot composé de θειικός, theikós (« sulfurique ») et de οξύ, oxy (« acide »).


βιτριόλι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βιτριόλια (plural nominative)
του (singular genitive)
βιτριολιού (singular genitive)
των (plural genitive)
βιτριολιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βιτριόλια (plural accusative)
βιτριόλια (singular vocative)


θειώδες οξύ

Mot composé de θειώδης, theiódis (« sulfureux ») et de οξύ, oxy (« acide »).


π, π’-διχλωρο-διφαινυλοτριχλωροαιθάνιο

fr-π,_π’-διχλωρο-διφαινυλοτριχλωροαιθάνιο-el-noun-sbodH94G


υδρογόνο νιτρικό

Mot composé de υδρογόνο, idrogóno (« hydrogène ») et de νιτρικός, nitrikós (« nitrique »).


νιτρικό οξύ

Mot composé de νιτρικός, nitrikós (« nitrique ») et de οξύ, oxí (« acide »).


ακουαφόρτε

De l’italien acquaforte (« eau-forte »).


σουλφίδιο του υδρογόνου

Composé de σουλφίδιο, sulfídio (« sulfide ») et de υδρογόνο, idrogóno (« hydrogène »).

fr-σουλφίδιο_του_υδρογόνου-el-noun-j-aVRU2t


υδροσουλφίδιο

Mot dérivé de σουλφίδιο, soulfídio (« sulfure »), avec le préfixe υδρο-, ydro- (« d’eau »).


υδρόθειο

Mot dérivé de θείο, thío (« soufre »), avec le préfixe υδρο-, ydro- (« d’eau »).


ταντάλιο

De Τάνταλος.


παλλάδιο

Voir le grec ancien Παλλάδιον, Palládion.


πυρίτιο

De πυρίτης (« silex »), sur le modèle de silicium.


μαγνήσιο

De l’anglais magnesium et, plus avant, du grec ancien.


φθόριο

Du grec ancien φθόριος, phthórios (« destructeur »), ce nom vient de ce que la fluorine ou fluorite, un minerai fluoré, est utilisé comme fondant depuis l’antiquité.


κάδμιο

De l’allemand Cadmium, lui-même apparenté au grec ancien Κάδμος.


γλυκόζη

Apparenté à γλυκός (« sucré »), du français glucose.


υδρόλυση

Dérivé de υδρολύω, ydrolio, avec le suffixe -ση, -si.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
υδρολύσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
υδρόλυσης (singular genitive)
υδρολύσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
υδρολύσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
υδρολύσεις (plural accusative)
υδρολύσεις (singular vocative)


διοξείδιο

Mot dérivé de οξείδιο, oxídio (« oxyde »), avec le préfixe δι-, di- (« deux »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
διοξείδια (plural nominative)
του (singular genitive)
διοξειδίου (singular genitive)
των (plural genitive)
διοξειδίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
διοξείδια (plural accusative)
διοξείδια (singular vocative)


μελανίνη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μελανίνες (plural nominative)
της (singular genitive)
μελανίνης (singular genitive)
των (plural genitive)
μελανινών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μελανίνες (plural accusative)
μελανίνες (singular vocative)


αιθέρας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αιθέρες (plural nominative)
του (singular genitive)
αιθέρα (singular genitive)
των (plural genitive)
αιθέρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αιθέρα (singular accusative)
τους (plural accusative)
αιθέρες (plural accusative)
αιθέρα (singular vocative)
αιθέρες (singular vocative)


οξείδιο

Du français oxyde, apparenté à οξύς (« acide »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
οξείδια (plural nominative)
του (singular genitive)
οξειδίου (singular genitive)
των (plural genitive)
οξειδίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
οξείδια (plural accusative)
οξείδια (singular vocative)


θείο

Du grec ancien θεῖον, theîon (« soufre »).


νιτρικός

Du grec ancien νίτρον, nítron (« nitre ») et -ικός.

νιτρική (singular masculine nominative)
νιτρικό (singular feminine nominative)
νιτρικού (singular masculine genitive)
νιτρικής (singular masculine genitive)
νιτρικού (singular feminine genitive)
νιτρικό (singular masculine accusative)
νιτρική (singular masculine accusative)
νιτρικό (singular feminine accusative)
νιτρικέ (singular masculine vocative)
νιτρική (singular masculine vocative)
νιτρικό (singular feminine vocative)
νιτρικοί (singular masculine plural masculine nominative)
νιτρικές (singular masculine plural masculine nominative)
νιτρικά (singular feminine plural feminine nominative)
νιτρικών (singular masculine plural masculine genitive)
νιτρικών (singular masculine plural masculine genitive)
νιτρικών (singular feminine plural feminine genitive)
νιτρικούς (singular masculine plural masculine accusative)
νιτρικές (singular masculine plural masculine accusative)
νιτρικά (singular feminine plural feminine accusative)
νιτρικοί (singular masculine plural masculine vocative)
νιτρικές (singular masculine plural masculine vocative)
νιτρικά (singular feminine plural feminine vocative)

νιτρικό οξύ, acide nitrique.


οξικός

Dérivé avec le suffixe -ικός du grec ancien ὄξος, óxos (« vinaigre »).

οξικό οξύ, acide acétique.


πεντανικός

Dérivé de πεντάνιο, pentánio (« pentane »), avec le suffixe -ικός, -ikós.

Πεντανικό οξύ, acide pentanoïque.


υποξείδιο

Mot composé de υπό, ypó (« sous ») et de οξείδιο, oxído (« oxyde »).

Υποξείδιο του αζώτου


αργό

Du grec ancien ἀργός, argós (« inerte ») via l’anglais argon.


βρώμιο

Via le français brome du grec ancien βρῶμος, brōmos (« puanteur »).


ξένο

Via l’anglais xenon du grec ancien ξένος, xénos (« étranger »).


αρσενικό

Du grec ancien ἀρσενικόν, arsenikón (« orpiment »), sans lien étymologique avec αρσενικός (« masculin »).


κρυπτό

Via l’anglais krypton du grec ancien κρυπτός, kruptós (« caché »).


λανθανίδες

De λανθάνιο.


πολώνιο

Apparenté à Πολωνία.


σελήνιο

Du grec ancien σελήνη, selḗnē (« lune ») via le néo-latin selenium.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σελήνια (plural nominative)
του (singular genitive)
σεληνίου (singular genitive)
των (plural genitive)
σεληνίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σελήνια (plural accusative)
σελήνια (singular vocative)


ίνδιο

Apparenté au grec ancien Ἰνδός, Indós, à ινδικό, indiko (« indigo »).


ρήνιο

Du latin Rhenus (« Rhin »), apparenté à Ρήνος.


λευκόχρυσος

Du grec ancien λευκόχρυσος, leukokrusos.


αμερίκιο

Apparenté à Αμερική.


ποσειδώνιο

Dérivé du grec ancien Ποσειδῶν, Poseidỗn (« Poséidon »), calque du néo-latin neptumium, Neptune étant l’équivalent latin de Poséidon.


δυσπρόσιο

Apparenté à δυσπρόσιτος (« inaccessible »), προσιτός (« accessible »).


δημήτριο

Du grec ancien Δημήτηρ, Dêmếtêr (« Déméter »), Déméter est l’équivalent grec de Cérès qui nous donne cérium.


νιόβιο

Du grec ancien Νιόβη, Nióbê (« Niobé »).


πρωτακτίνιο

De l’allemand Protactinium ; pour le grec, composé de πρώτος, prótos (« premier ») et de ακτίνιο, aktínio (« actinium »).


αλειμματοκέρι

Mot composé de άλειμμα, álima (« graisse, graissage ») et de κερί, kerí (« cire »), littéralement « cire à base de graisse ».


τετραϋδροκανναβινόλη

fr-τετραϋδροκανναβινόλη-el-noun-FVmNJ6kQ