πτήση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πτήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
πτήσης (singular genitive)
πτήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
πτήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πτήσεις (plural accusative)
πτήσεις (singular vocative)

Vol, action de voler, de se déplacer dans l'air.


νέκταρ

Το νέκταρ στην Ελληνική μυθολογία μαζί με την αμβροσία ήταν οι τροφές που έπαιρναν οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου, εννοώντας πως μ' αυτά αποκτούν την αθανασία τους και τη δύναμή τους.


νεοσσός

Du grec ancien νεοσσός, neossos (« oisillon »),


νότος

Du grec ancien νότος, nótos (« vent du sud »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
νότοι (plural nominative)
του (singular genitive)
νότου (singular genitive)
των (plural genitive)
νότων (plural genitive)
τον (singular accusative)
νότο (singular accusative)
τους (plural accusative)
νότους (plural accusative)
νότε (singular vocative)
νότοι (singular vocative)


μητρώο

En grec ancien μητρῷον, mêtrôon (« archives »).


βιβλιάριο

Du grec ancien βιβλιάριον, bibliárion, diminutif de βιβλίον, biblíon.


διακόνισσα

Du grec ancien διακόνισσα, diakónissa (« servante ») ; voir διάκονος.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
διακόνισσες (plural nominative)
της (singular genitive)
διακόνισσας (singular genitive)
των (plural genitive)
διακονισσών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
διακόνισσες (plural accusative)
διακόνισσες (singular vocative)
διάκονος (masculine)


λέσχη

φοιτητικήλέσχη, association estudiantine.


δοξολογία

Du grec ancien δοξολογία, doxología (« louange »).


αισχύνη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αισχύνες (plural nominative)
της (singular genitive)
αισχύνης (singular genitive)
των (plural genitive)
αισχυνών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αισχύνες (plural accusative)
αισχύνες (singular vocative)


Μεξικάνος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
Μεξικάνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
Μεξικάνου (singular genitive)
των (plural genitive)
Μεξικάνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
Μεξικάνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
Μεξικάνους (plural accusative)
Μεξικάνε (singular vocative)
Μεξικάνοι (singular vocative)


δωδεκαδάκτυλο

Motcomposé de δώδεκα, dhódheka (« douze ») et de δάκτυλο, dháktilo (« doigt »), littéralement « douze doigts » → voir duodénum pour la motivation sémantique.


στομίδα

Du grec ancien στομίς, stomís (« mors »).


χαλινός

Du grec ancien χαλινός, khalinós (« bride, mors »).


βυζαρού

Fille ou femme aux gros seins, femme mamelue.


κυριολεξία

κατά κυριολεξία, au sens propre.


παιδαγωγός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
παιδαγωγοί (plural nominative)
του (singular genitive)
παιδαγωγού (singular genitive)
των (plural genitive)
παιδαγωγών (plural genitive)
τον (singular accusative)
παιδαγωγό (singular accusative)
τους (plural accusative)
παιδαγωγούς (plural accusative)
παιδαγωγέ (singular vocative)
παιδαγωγοί (singular vocative)


γεωδαισία

Du grec ancien γεωδαισία, geôdaisía (« division de la terre, arpentage »).


γίγγλυμος

Du grec ancien γίγγλυμος, gínglumos (« gond »).


στασιαστής

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
στασιαστές (plural nominative)
του (singular genitive)
στασιαστή (singular genitive)
των (plural genitive)
στασιαστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
στασιαστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
στασιαστές (plural accusative)
στασιαστή (singular vocative)
στασιαστές (singular vocative)

ο διάδοχος του θρόνου δολοφονήθηκε από έναν στασιαστή, ο οποίος βασίλεψε για ένα μόλις μήνα προτού ανατραπεί από το εξεγερμένο πλήθος


στασιασμός

Οι Χριστιανοί οφείλουν να αποδίδουν κατάλληλο σεβασμό στις κοσμικές εξουσίες. Δεν συμμετέχουν σε στασιασμό κατά της κυβερνητικής εξουσίας.

Πεποιθήσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec


λαοσύναξη

Motcomposé de λαός, laós (« peuple ») et de σύναξη, sínaxi (« assemblée, congrégation »).


σύναξη

Du grec ancien σύναξις, súnaxis (« assemblée »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
συνάξεις (plural nominative)
της (singular genitive)
σύναξης (singular genitive)
συνάξεως (singular genitive)
των (plural genitive)
συνάξεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
συνάξεις (plural accusative)
συνάξεις (singular vocative)

Rassemblement pour une célébration, fête.

η Σύναξη της Θεοτόκου, Assomption de Marie.


τέτανος

Du grec ancien τέτανος, tétanos (« crampe, contraction »).


λαβή

έδωσε πάλι λαβή για σχόλια


συρμός

Du grec ancien συρμός, syrmós (« trait, traction »).

Ενδύματα του τελευταίου συρμού των Παρισίων.

ο σιδηροδρομικός συρμός


σύρμα

Du grec ancien σύρμα, súrma (« chose tirée »), passé au sens de « ce qui sert à tirer ».

αγκαθωτό σύρμα, fil de fer.


συρφετός

Du grec ancien συρφετός, syrphetós (« foule »).

Ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, η Διαπλοκή μετά του Μνημονιακου συρφετού στην εξουσία!


λεκάνη

Τα οστά της λεκάνης, les os du bassin.

λεκάνη απορροής, bassin versant.


λόγχη

Du grec ancien λόγχη, lónkhē (« fer de lance »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
λόγχες (plural nominative)
της (singular genitive)
λόγχης (singular genitive)
των (plural genitive)
λογχών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
λόγχες (plural accusative)
λόγχες (singular vocative)


παγωτατζίδικο

Dérivé de παγωτατζής, avec le suffixe -ίδικο.

Boutique où l’on vend de la crème glacée.


Αυστριακός

Motdérivé de Αυστρία, Afstría, avec le suffixe -ακός, -akós.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
Αυστριακοί (plural nominative)
του (singular genitive)
Αυστριακού (singular genitive)
των (plural genitive)
Αυστριακών (plural genitive)
τον (singular accusative)
Αυστριακό (singular accusative)
τους (plural accusative)
Αυστριακούς (plural accusative)
Αυστριακέ (singular vocative)
Αυστριακοί (singular vocative)


ενεχυροδανειστήρια

Nominatif pluriel de ενεχυροδανειστήριο.

Accusatif pluriel de ενεχυροδανειστήριο.

Vocatif pluriel de ενεχυροδανειστήριο.


ενεχυροδανειστήριο

→ voir ενέχυρο.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ενεχυροδανειστήρια (plural nominative)
του (singular genitive)
ενεχυροδανειστηρίου (singular genitive)
των (plural genitive)
ενεχυροδανειστηρίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ενεχυροδανειστήρια (plural accusative)
ενεχυροδανειστήρια (singular vocative)


λάδι

Dérivé du grec ancien ἐλάδιον, eládion, diminutif de ἔλαιον, élaion qui donne le synonyme έλαιο.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
λάδια (plural nominative)
του (singular genitive)
λαδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
λαδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
λάδια (plural accusative)
λάδια (singular vocative)

βγάζω το λάδι (κάποιου), saigner à blanc, épuiser, faire baver.

ρίχνω λάδι στη φωτιά, jeter de l’huile sur le feu.


εξομολόγηση

Du grec ancien ἐξομολόγησις, exomologêsis (« confession »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εξομολογήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
εξομολόγησης (singular genitive)
εξομολογήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
εξομολογήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εξομολογήσεις (plural accusative)
εξομολογήσεις (singular vocative)


μοχλός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μοχλοί (plural nominative)
του (singular genitive)
μοχλού (singular genitive)
των (plural genitive)
μοχλών (plural genitive)
τον (singular accusative)
μοχλό (singular accusative)
τους (plural accusative)
μοχλούς (plural accusative)
μοχλέ (singular vocative)
μοχλοί (singular vocative)


πίνα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πίνες (plural nominative)
της (singular genitive)
πίνας (singular genitive)
των (plural genitive)
πινών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πίνες (plural accusative)
πίνες (singular vocative)


πόσθη

Du grec ancien πόσθη, pósthê (« phallus, prépuce »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πόσθες (plural nominative)
της (singular genitive)
πόσθης (singular genitive)
των (plural genitive)
ποσθών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πόσθες (plural accusative)
πόσθες (singular vocative)


κάταγμα

Du grec ancien κάταγμα, kátagma (« fracture »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κατάγματα (plural nominative)
του (singular genitive)
κατάγματος (singular genitive)
των (plural genitive)
καταγμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κατάγματα (plural accusative)
κατάγματα (singular vocative)


κομμωτής

Du grec ancien κομμωτής, kommôtês (« arrangeur »), rapproché, pour le sens moderne, de κόμη, kómi (« coiffure »).


κόμπος

Δένει κόμπο.


λάκκος

Du grec ancien λάκκος, lakkos (« lac, citerne »).


απαισιοδοξία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
απαισιοδοξίες (plural nominative)
της (singular genitive)
απαισιοδοξίας (singular genitive)
των (plural genitive)
απαισιοδοξιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
απαισιοδοξίες (plural accusative)
απαισιοδοξίες (singular vocative)


ευλυγισία

Voir ευ (« bien ») et λυγίζω, lygízo (« tourner, fléchir »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ευλυγισίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ευλυγισίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ευλυγισιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ευλυγισίες (plural accusative)
ευλυγισίες (singular vocative)


επικαιρότητα

Motdérivé de επίκαιρος, epíkeros (« actuel »), avec le suffixe -ότητα, -ótita.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
επικαιρότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
επικαιρότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
επικαιροτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
επικαιρότητες (plural accusative)
επικαιρότητες (singular vocative)


προσωποποίηση

Dérivé de πρόσωπο, avec le suffixe -ποίηση.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
προσωποποιήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
προσωποποίησης (singular genitive)
προσωποποιήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
προσωποποιήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
προσωποποιήσεις (plural accusative)
προσωποποιήσεις (singular vocative)


πρόκληση

Du grec ancien πρόκλησις, próklêsis (« challenge »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
προκλήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
πρόκλησης (singular genitive)
προκλήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
προκλήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
προκλήσεις (plural accusative)
προκλήσεις (singular vocative)


συμπέρασμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
συμπεράσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
συμπεράσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
συμπερασμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
συμπεράσματα (plural accusative)
συμπεράσματα (singular vocative)


σταυροφόρος

Du grec ancien σταυροφόρος, staurophóros (« crucifère »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σταυροφόροι (plural nominative)
του (singular genitive)
σταυροφόρου (singular genitive)
των (plural genitive)
σταυροφόρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σταυροφόρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
σταυροφόρους (plural accusative)
σταυροφόρε (singular vocative)
σταυροφόροι (singular vocative)

Οι Σταυροφόροι ονομάζονταν «οι στρατιώτες του Χριστού».


ταπεινότητα

Du grec ancien ταπεινότης, tapeinótês (« bassesse »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ταπεινότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
ταπεινότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
ταπεινοτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ταπεινότητες (plural accusative)
ταπεινότητες (singular vocative)


ταξιαρχία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ταξιαρχίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ταξιαρχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ταξιαρχιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ταξιαρχίες (plural accusative)
ταξιαρχίες (singular vocative)


φύλαρχος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
φύλαρχοι (plural nominative)
του (singular genitive)
φύλαρχου (singular genitive)
των (plural genitive)
φύλαρχων (plural genitive)
τον (singular accusative)
φύλαρχο (singular accusative)
τους (plural accusative)
φύλαρχους (plural accusative)
φύλαρχε (singular vocative)
φύλαρχοι (singular vocative)


ταραχή

Du grec ancien ταραχή, tarakhê (« trouble »).


σαλβάρι

Du turc ottoman ; voir şalvar en turc, σαράβαρα, sarábara (« pantalon oriental ») en grec ancien.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σαλβάρια (plural nominative)
του (singular genitive)
σαλβαριού (singular genitive)
των (plural genitive)
σαλβαριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σαλβάρια (plural accusative)
σαλβάρια (singular vocative)


καρηβαρία

Du grec ancien καρηβαρία, karêbaría (« tête lourde »).


αμάρτημα

Du grec ancien ἁμάρτημα, hamártêma (« faute ») dérivé de ἁμαρτάνω, hamartánô (« dévier, errer, se tromper »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αμαρτήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
αμαρτήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
αμαρτημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αμαρτήματα (plural accusative)
αμαρτήματα (singular vocative)

επτά θανάσιμα αμαρτήματα, les sept péchés capitaux.

Προπατορικό αμάρτημα, le péché originel.


μπουνιά

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μπουνιές (plural nominative)
της (singular genitive)
μπουνιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
μπουνιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μπουνιές (plural accusative)
μπουνιές (singular vocative)


αμβλυωπία

Du grec ancien ἀμβλυωπία, amblyopía (« vue basse »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αμβλυωπίες (plural nominative)
της (singular genitive)
αμβλυωπίας (singular genitive)
των (plural genitive)
αμβλυωπιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αμβλυωπίες (plural accusative)
αμβλυωπίες (singular vocative)


βραβείο

Du grec ancien βραβεῖον, brabeeîon (« prix »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βραβεία (plural nominative)
του (singular genitive)
βραβείου (singular genitive)
των (plural genitive)
βραβείων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βραβεία (plural accusative)
βραβεία (singular vocative)

βραβείο Νόμπελ, prix Nobel.


γέρας

Du grec ancien γέρας, géras (« offrande »).


πορνίδιο

→ voir πόρνη.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πορνίδια (plural nominative)
του (singular genitive)
πορνιδίου (singular genitive)
των (plural genitive)
πορνιδίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πορνίδια (plural accusative)
πορνίδια (singular vocative)


γύμνωση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
γυμνώσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
γύμνωσης (singular genitive)
γυμνώσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
γυμνώσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
γυμνώσεις (plural accusative)
γυμνώσεις (singular vocative)


γυρίνος

Du grec ancien γυρῖνος, gyrînos (« têtard »), apparenté à γυρός, gyrós (« cercle »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
γυρίνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
γυρίνου (singular genitive)
των (plural genitive)
γυρίνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
γυρίνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
γυρίνους (plural accusative)
γυρίνε (singular vocative)
γυρίνοι (singular vocative)


συλλογισμός

Du grec ancien συλλογισμός, syllogismos (« inférence »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
συλλογισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
συλλογισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
συλλογισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
συλλογισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
συλλογισμούς (plural accusative)
συλλογισμέ (singular vocative)
συλλογισμοί (singular vocative)


λογογράφος

Du grec ancien λογογράφος, logographos (« prosateur »).


σωρείτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σωρείτες (plural nominative)
του (singular genitive)
σωρείτη (singular genitive)
των (plural genitive)
σωρειτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
σωρείτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
σωρείτες (plural accusative)
σωρείτη (singular vocative)
σωρείτες (singular vocative)


προθεσμία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
προθεσμίες (plural nominative)
της (singular genitive)
προθεσμίας (singular genitive)
των (plural genitive)
προθεσμιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
προθεσμίες (plural accusative)
προθεσμίες (singular vocative)


θεογονία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
θεογονίες (plural nominative)
της (singular genitive)
θεογονίας (singular genitive)
των (plural genitive)
θεογονιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
θεογονίες (plural accusative)
θεογονίες (singular vocative)


ανθολογία

Du grec ancien ἀνθολογία, anthología (« florilège »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ανθολογίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ανθολογίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ανθολογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ανθολογίες (plural accusative)
ανθολογίες (singular vocative)


σάκος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σάκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
σάκου (singular genitive)
των (plural genitive)
σάκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σάκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
σάκους (plural accusative)
σάκε (singular vocative)
σάκοι (singular vocative)


ζουμπούλι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ζουμπούλια (plural nominative)
του (singular genitive)
ζουμπουλιού (singular genitive)
των (plural genitive)
ζουμπουλιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ζουμπούλια (plural accusative)
ζουμπούλια (singular vocative)


στρέμμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
στρέμματα (plural nominative)
του (singular genitive)
στρέμματος (singular genitive)
των (plural genitive)
στρεμμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
στρέμματα (plural accusative)
στρέμματα (singular vocative)


σπόγγος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σπόγγοι (plural nominative)
του (singular genitive)
σπόγγου (singular genitive)
των (plural genitive)
σπόγγων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σπόγγο (singular accusative)
τους (plural accusative)
σπόγγους (plural accusative)
σπόγγε (singular vocative)
σπόγγοι (singular vocative)


σπίλος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σπίλοι (plural nominative)
του (singular genitive)
σπίλου (singular genitive)
των (plural genitive)
σπίλων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σπίλο (singular accusative)
τους (plural accusative)
σπίλους (plural accusative)
σπίλε (singular vocative)
σπίλοι (singular vocative)


πυκνωτής

Dérivé de πυκνώνω, pyknono (« serrer, condenser »), avec le suffixe -τής, -tis, de πυκνός (« serrer »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πυκνωτές (plural nominative)
του (singular genitive)
πυκνωτή (singular genitive)
των (plural genitive)
πυκνωτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
πυκνωτή (singular accusative)
τους (plural accusative)
πυκνωτές (plural accusative)
πυκνωτή (singular vocative)
πυκνωτές (singular vocative)


στάθμη

Du grec ancien στάθμη, státhmê (« niveau »).

η στάθμη της θάλασσας, le niveau de la mer.


αλληλογραφία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αλληλογραφίες (plural nominative)
της (singular genitive)
αλληλογραφίας (singular genitive)
των (plural genitive)
αλληλογραφιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αλληλογραφίες (plural accusative)
αλληλογραφίες (singular vocative)

Correspondance, communication entre deux personnes au moyen de lettres.

Ensemble des lettres échangées entre deux personnes.


δεκτικότητα

Dérivé de δεκτικός, avec le suffixe -ότητα.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
δεκτικότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
δεκτικότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
δεκτικοτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
δεκτικότητες (plural accusative)
δεκτικότητες (singular vocative)

Réceptivité, caractère de ce qui est réceptif.


οικόσημο

Composé de οίκος, íkos (« maison [aristocratique] ») et de σήμα, síma (« signe »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
οικόσημα (plural nominative)
του (singular genitive)
οικοσήμου (singular genitive)
των (plural genitive)
οικοσήμων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
οικόσημα (plural accusative)
οικόσημα (singular vocative)


ιστοσελίδα

(Date à préciser) Composé de ιστός et σελίδα sur le modèle de webpage.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ιστοσελίδες (plural nominative)
της (singular genitive)
ιστοσελίδας (singular genitive)
των (plural genitive)
ιστοσελίδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ιστοσελίδες (plural accusative)
ιστοσελίδες (singular vocative)


Σμύρνη

Du grec ancien Σμύρνη, Smýrnē (« myrrhe »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Σμύρνης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


υγρό

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
υγρά (plural nominative)
του (singular genitive)
υγρού (singular genitive)
των (plural genitive)
υγρών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
υγρά (plural accusative)
υγρά (singular vocative)


νοσηλεύτρια

Féminin de νοσηλευτής.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
νοσηλεύτριες (plural nominative)
της (singular genitive)
νοσηλεύτριας (singular genitive)
των (plural genitive)
νοσηλευτριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
νοσηλεύτριες (plural accusative)
νοσηλεύτριες (singular vocative)
νοσηλευτής (masculine)


υπερπαραγωγή

Dérivé de παραγωγή, avec le préfixe υπερ-.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
υπερπαραγωγές (plural nominative)
της (singular genitive)
υπερπαραγωγής (singular genitive)
των (plural genitive)
υπερπαραγωγών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
υπερπαραγωγές (plural accusative)
υπερπαραγωγές (singular vocative)


έλλειψη

Du grec ancien ἔλλειψις, élleipsis (« manque, ellipse »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ελλείψεις (plural nominative)
της (singular genitive)
έλλειψης (singular genitive)
ελλείψεως (singular genitive)
των (plural genitive)
ελλείψεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ελλείψεις (plural accusative)
ελλείψεις (singular vocative)


έλλειμμα

Du grec ancien ἔλλειμμα, élleimma (« défaut, manque »),dérivé de ἐλλείπω, elleípô (« manquer, faire défaut »), avec le suffixe -μα, -ma.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ελλείμματα (plural nominative)
του (singular genitive)
ελλείμματος (singular genitive)
των (plural genitive)
ελλειμμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ελλείμματα (plural accusative)
ελλείμματα (singular vocative)


είναι

Du grec ancien εἶναι, infinitif présent de εἰμί.

Être, la personnalité, l’âme, le monde intérieur d’une personne.


νοσηλευτής

Dérivé de νοσηλεύω, nosilevo, avec le suffixe -τής, -tis.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
νοσηλευτές (plural nominative)
του (singular genitive)
νοσηλευτή (singular genitive)
των (plural genitive)
νοσηλευτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
νοσηλευτή (singular accusative)
τους (plural accusative)
νοσηλευτές (plural accusative)
νοσηλευτή (singular vocative)
νοσηλευτές (singular vocative)
νοσηλεύτρια (feminine)


θεραπευτής

Du grec ancien θεραπευτής, therapeutếs (« serviteur »).

θεραπεύτρια (feminine)


σούβλα

Du latin subula (« poinçon, aiguille à coudre »).


σαλέπι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σαλέπια (plural nominative)
του (singular genitive)
σαλεπιού (singular genitive)
των (plural genitive)
σαλεπιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σαλέπια (plural accusative)
σαλέπια (singular vocative)


θεμέλιο

Du grec ancien θεμέλιος, themélios (« de fondation »).

Fondation, base.
Travail de fondation, terrassement.


οφθαλμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
οφθαλμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
οφθαλμού (singular genitive)
των (plural genitive)
οφθαλμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
οφθαλμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
οφθαλμούς (plural accusative)
οφθαλμέ (singular vocative)
οφθαλμοί (singular vocative)


διοίκηση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
διοικήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
διοίκησης (singular genitive)
διοικήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
διοικήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
διοικήσεις (plural accusative)
διοικήσεις (singular vocative)


άρτος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
άρτοι (plural nominative)
του (singular genitive)
άρτου (singular genitive)
των (plural genitive)
άρτων (plural genitive)
τον (singular accusative)
άρτο (singular accusative)
τους (plural accusative)
άρτους (plural accusative)
άρτε (singular vocative)
άρτοι (singular vocative)


τζαμί

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
τζαμιά (plural nominative)
του (singular genitive)
τζαμιού (singular genitive)
των (plural genitive)
τζαμιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
τζαμιά (plural accusative)
τζαμιά (singular vocative)


πρωτοβουλία

Composé de πρώτος, prótos et de βουλή, voulí

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πρωτοβουλίες (plural nominative)
της (singular genitive)
πρωτοβουλίας (singular genitive)
των (plural genitive)
πρωτοβουλιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πρωτοβουλίες (plural accusative)
πρωτοβουλίες (singular vocative)


τιμολόγηση

Composé de τιμολογώ, timologó et de -ση, si ; voir τιμή (« prix »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
τιμολογήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
τιμολόγησης (singular genitive)
τιμολογήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
τιμολογήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
τιμολογήσεις (plural accusative)
τιμολογήσεις (singular vocative)


κοινοβούλιο

Motcomposé de κοινός, kinós (« commun ») et de βουλή, voulí (« parlement »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κοινοβούλια (plural nominative)
του (singular genitive)
κοινοβουλίου (singular genitive)
των (plural genitive)
κοινοβουλίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κοινοβούλια (plural accusative)
κοινοβούλια (singular vocative)


εφοπλιστής

Composé de εφοπλίζω, efoplízo (« armer, équiper ») et de -τής, tís ; voir οπλισμός.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
εφοπλιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
εφοπλιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
εφοπλιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
εφοπλιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
εφοπλιστές (plural accusative)
εφοπλιστή (singular vocative)
εφοπλιστές (singular vocative)


συνεργάτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
συνεργάτες (plural nominative)
του (singular genitive)
συνεργάτη (singular genitive)
των (plural genitive)
συνεργατών (plural genitive)
τον (singular accusative)
συνεργάτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
συνεργάτες (plural accusative)
συνεργάτη (singular vocative)
συνεργάτες (singular vocative)


αρτοπωλείο

Du grec ancien ἀρτοπώλιον, artopôlion (« boulangerie »).


αρτοποιός

Du grec ancien ἀρτοποιός, artopoiós (« faiseur de pain »).


φουστάνι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
φουστάνια (plural nominative)
του (singular genitive)
φουστανιού (singular genitive)
των (plural genitive)
φουστανιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
φουστάνια (plural accusative)
φουστάνια (singular vocative)


απολογία

Du grec ancien ἀπολογία, apología (« défense »).


απολογητής

De απολογούμαι, apologoúmai (« défendre »).

απολογήτρια (feminine)


ουρανίσκος

Voir ουρανός, ouranos (« ciel, voute céleste »).


ύδνον

Du grec ancien ὕδνον, hýdnon (« truffe, tubercule »), qui nous donne hydne.


υπέρθυρο

Du grec ancien ὑπέρθυρον, huperthuron (« dessus-de-porte »).


δυστυχία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
δυστυχίες (plural nominative)
της (singular genitive)
δυστυχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
δυστυχιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
δυστυχίες (plural accusative)
δυστυχίες (singular vocative)


κακοφωνία

Motdérivé de κακόφωνος, kakóphônos, avec le suffixe -ία, -ía.


χλόη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
χλόες (plural nominative)
της (singular genitive)
χλόης (singular genitive)
των (plural genitive)
χλοών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
χλόες (plural accusative)
χλόες (singular vocative)


ακρόπολη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ακροπόλεις (plural nominative)
της (singular genitive)
ακρόπολης (singular genitive)
ακροπόλεως (singular genitive)
των (plural genitive)
ακροπόλεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ακροπόλεις (plural accusative)
ακροπόλεις (singular vocative)


παλλακεία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παλλακείες (plural nominative)
της (singular genitive)
παλλακείας (singular genitive)
των (plural genitive)
παλλακειών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παλλακείες (plural accusative)
παλλακείες (singular vocative)


συκιά

Motdérivé de σύκο, síko (« figue »), avec le suffixe -ιά, -iá.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
συκιές (plural nominative)
της (singular genitive)
συκιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
συκιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
συκιές (plural accusative)
συκιές (singular vocative)


διάκριση

Du grec ancien διάκρισις, diakrisis ; voir διακριτικός (« discret »).


συγκρητισμός

Du grec ancien συγκρητισμός, sugkrêtismós.


λεξικογραφία

Dérivé de λεξικογράφος, lexikográfos, avec le suffixe -ία, -ía


λεξικογράφος

Du grec ancien λεξικογράφος, lexikográfos.


επανάληψη

Du grec ancien ἐπανάληψις, epanálêpsis (« répétition, reprise »).


συνεργός

Complice, celui qui coopère à un méfait.


θυρεοειδής

Du grec ancien θυρεοειδής, thyreoeidês (« en forme de bouclier »).


δικηγορίσκος

Motdérivé de δικηγόρος, dikighóros (« avocat »), avec le suffixe -ίσκος, -iskos.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
δικηγορίσκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
δικηγορίσκου (singular genitive)
των (plural genitive)
δικηγορίσκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
δικηγορίσκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
δικηγορίσκους (plural accusative)
δικηγορίσκε (singular vocative)
δικηγορίσκοι (singular vocative)


μαλλιαρός ρινόκερος

Motcomposé de μαλλιαρός, malliarós et de ρινόκερος, rinókeros.


κρίνο

Du grec ancien κρίνον, krínon (« lis »).


πεσέτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πεσέτες (plural nominative)
της (singular genitive)
πεσέτας (singular genitive)
των (plural genitive)
πεσετών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πεσέτες (plural accusative)
πεσέτες (singular vocative)


ιδεαλιστής

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ιδεαλιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
ιδεαλιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
ιδεαλιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ιδεαλιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
ιδεαλιστές (plural accusative)
ιδεαλιστή (singular vocative)
ιδεαλιστές (singular vocative)


παραχαράκτης

Du grec ancien παραχαράκτης, parakharaktês.


τσιγγάνος

Du grec ancien ἀθίγγανος, athínganos (« intouchable »), de θιγγάνω, thingánô (« toucher »).


βοηθός

Du grec ancien βοηθόος, boêthóos (« aidant, secourable »).


υπηρέτης

Du grec ancien ὑπηρέτης, hupêrétês (« serviteur, écuyer »).


ιπποσύνη

Du grec ancien ἱπποσύνη, hipposúnê (« cavalerie »).


ναυμαχία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ναυμαχίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ναυμαχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ναυμαχιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ναυμαχίες (plural accusative)
ναυμαχίες (singular vocative)

Ναυμαχία της Σαλαμίνας


λόχος

Du grec ancien λόχος, lókhos (« bataillon »).

Unité de l’armée commandée par un capitaine.


σταθμός

σταθμός λεωφορείων, arrêt de bus.

σιδηροδρομικόςσταθμός, gare.

παιδικόςσταθμός, jardin d'enfants.


θεατρίνος

Motdérivé de θέατρο, théatro (« théâtre »), avec le suffixe -ινος, -inos.


δράμα

Du grec ancien δρᾶμα, drâma (« action, acte »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
δράματα (plural nominative)
του (singular genitive)
δράματος (singular genitive)
των (plural genitive)
δραμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
δράματα (plural accusative)
δράματα (singular vocative)


βαθμός

Du grec ancien βαθμός, bathmós (« pas, degré »).

Έχει 35 βαθμούς. Il fait 35 degrés.

εγκαύματα δεύτερου βαθμού, brulure au second degré.

οι βαθμοί των μαθητών, les notes de l'élève.

ο θετικόςβαθμός

ο συγκριτικόςβαθμός

ο υπερθετικόςβαθμός


κυβερνητική

Au sens moderne, de l’anglais cybernetic, lui-même du grec ancien κυβερνητική, kubernetikê ; voir κυβερνητικός (« gouvernemental »).


ανθοκράμβη

Motcomposé de άνθος, ánthos (« fleur ») et de κράμβη, krámvi (« chou »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ανθοκράμβες (plural nominative)
της (singular genitive)
ανθοκράμβης (singular genitive)
των (plural genitive)
ανθοκραμβών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ανθοκράμβες (plural accusative)
ανθοκράμβες (singular vocative)


κώδικας

Du latin codex via le grec byzantin κῶδιξ.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
κώδικες (plural nominative)
του (singular genitive)
κώδικα (singular genitive)
των (plural genitive)
κωδίκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
κώδικα (singular accusative)
τους (plural accusative)
κώδικες (plural accusative)
κώδικα (singular vocative)
κώδικες (singular vocative)


παρασκευή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παρασκευές (plural nominative)
της (singular genitive)
παρασκευής (singular genitive)
των (plural genitive)
παρασκευών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παρασκευές (plural accusative)
παρασκευές (singular vocative)


δραματουργία

Du grec ancien δραματουργία, dramatourgía.


δραματουργός

Du grec ancien δραματουργός, dramatourgós.

Dramaturge, auteur de pièces de théâtre.


Μακεδόνας

Du grec ancien Μακεδών, Makedôn (« Macédonien »).


πεδίο

Du grec ancien πεδίον, pedíon (« champ »).

οπτικό πεδίο, champ de vision.


μαγνήτης

Du grec ancien Μάγνης, Mágnês (« magnésien »).


ταχυδρόμος

Motcomposé de ταχύς, tachýs (« rapide ») et de δρόμος, drómos (« trajet, course »).

Facteur, personne qui transporte le courrier.


χαρτί

χαρτί και καλαμάρι, en détail.


κατάδικος

Du grec ancien κατάδικος, katádikos (« condamné »).


ζύγωμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ζυγώματα (plural nominative)
του (singular genitive)
ζυγώματος (singular genitive)
των (plural genitive)
ζυγωμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ζυγώματα (plural accusative)
ζυγώματα (singular vocative)


μόσχος

(Nom 1) Du grec ancien μόσχος, móskhos (« veau »).

(Nom 2) Du grec ancien μόσχος, móskhos (« musc »).


τεμάχιο

Du grec ancien τεμάχιον, temákhion, diminutif de τέμαχος, témakhos (« tranche, morceau »).


άμπελος

Du grec ancien ἄμπελος, ámpelos (« vigne »).


νοίκι

Avec pour variante ενοίκιο, du grec ancien ἔνοικος, énoikos (« habitant »), ἐνοίκιος, enoikios (« dans la maison »).


γλαύκα

Du grec ancien γλαῦξ, glaûx (« chouette, hibou »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
γλαύκες (plural nominative)
της (singular genitive)
γλαύκας (singular genitive)
των (plural genitive)
γλαυκών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
γλαύκες (plural accusative)
γλαύκες (singular vocative)


Μητροπολίτης

Du grec ancien μητροπολίτης, mêtropolitês ; voir μητρόπολη (« cathédrale ») pour le sens religieux.

Métropolitain, habitant d'une métropole.


Λονδρέζος

De Λονδίνο, avec, pour la forme, l’influence de l’italien Londra.


μετεωρολογία

Du grec ancien μετεωρολογία, meteōrología.


γέλιο

Apparenté à γελώ (« rire »), du grec ancien γελάω, geláô (« rire ») ; voir γέλως, gélôs (« rire »).


ανθρωπολόγος

Du grec ancien ἀνθρωπολόγος, anthropológos (« parlant des hommes »).


ελεφαντοστό

Motcomposé de ελέφαντας, eléfandas (« éléphant ») et de οστό, ostó (« os »).

Ακτή Ελεφαντοστού, Côte d’Ivoire.


ακροατής

Du grec ancien ἀκροατής, akroatês (« auditeur »).


ελιά

Du grec ancien ἐλαία, elaía (« olivier, olive »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ελιές (plural nominative)
της (singular genitive)
ελιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
ελιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ελιές (plural accusative)
ελιές (singular vocative)


μητροπολίτης

Variante de Μητροπολίτης.


αιγιαλός

Du grec ancien αἰγιαλός, aigialos (« plage, bord de mer ») ; voir ακρογιαλιά.


πρώρα

Du grec ancien πρῷρα, prôra (« proue »).


αιθέρας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αιθέρες (plural nominative)
του (singular genitive)
αιθέρα (singular genitive)
των (plural genitive)
αιθέρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αιθέρα (singular accusative)
τους (plural accusative)
αιθέρες (plural accusative)
αιθέρα (singular vocative)
αιθέρες (singular vocative)


φίλντισι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
φίλντισια (plural nominative)
του (singular genitive)
φιλντισιού (singular genitive)
των (plural genitive)
φιλντισιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
φίλντισια (plural accusative)
φίλντισια (singular vocative)


Βενετσιάνος

De l’italien veneziano, anciennement Βενετός (« Vénète »).


κέφι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κέφια (plural nominative)
του (singular genitive)
κεφιού (singular genitive)
των (plural genitive)
κεφιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κέφια (plural accusative)
κέφια (singular vocative)


αναισθησία

Du grec ancien ἀναισθησία, anaisthêsía (« absence de sensation »).


αναδρομή

Du grec ancien ἀναδρομή, anadromê ; voir δρόμος, drómos (« course »).


έγερση

Du grec ancien ἔγερσις, égersis ; voir εγείρω (« lever, se lever »).


αλφαβητισμός

Motdérivé de αλφαβητίζω, alfavitizo (« alphabétiser »), avec le suffixe -μός, -mos.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αλφαβητισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
αλφαβητισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
αλφαβητισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αλφαβητισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
αλφαβητισμούς (plural accusative)
αλφαβητισμέ (singular vocative)
αλφαβητισμοί (singular vocative)


σχηματισμός

Du grec ancien σχηματισμός, skhêmatísmós (« formation »).


βουλευτήριο

Du grec ancien βουλευτήριον, bouleutêrion ; voir βουλευτής (« député »).


γραφειοκράτης

Composé de γραφείο, grafeío (« bureau ») et de κράτος, krátos.


βάσανο

Du grec ancien βάσανος, básanos (« pierre de touche, essai, épreuve »).


αποσκευή

Du grec ancien ἀποσκευή, aposkeuê ; voir σκευή, παρασκευή.


βαρόνος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βαρόνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
βαρόνου (singular genitive)
των (plural genitive)
βαρόνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
βαρόνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
βαρόνους (plural accusative)
βαρόνε (singular vocative)
βαρόνοι (singular vocative)
βαρώνη (feminine)


βιβλιοπώλης

Du grec ancien βιβλιοπώλης, bibliopṓlēs.


αθεϊσμός

Dérivé de αθεΐζω, atheïzo, avec le suffixe -μός, -mós.


ανταγωνιστής

Du grec ancien ἀνταγωνιστής, antagōnistḗs.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ανταγωνιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
ανταγωνιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
ανταγωνιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ανταγωνιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
ανταγωνιστές (plural accusative)
ανταγωνιστή (singular vocative)
ανταγωνιστές (singular vocative)
ανταγωνίστρια (feminine)

ανταγωνιστής


απάτη

Du grec ancien ἀπάτη, apatê (« fraude »).


δεύτερο

Neutre substantivé de δεύτερος (« second »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
δεύτερα (plural nominative)
του (singular genitive)
δεύτερου (singular genitive)
δευτέρου (singular genitive)
των (plural genitive)
δεύτερων (plural genitive)
δευτέρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
δεύτερα (plural accusative)
δεύτερα (singular vocative)

δεύτερο, déftero

Seconde (unité de mesure de temps ou d’angle).


μυθοποίηση

Dérivé de μυθοποιώ, mithopió, avec le suffixe -ση, -si.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μυθοποιήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
μυθοποίησης (singular genitive)
μυθοποιήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
μυθοποιήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μυθοποιήσεις (plural accusative)
μυθοποιήσεις (singular vocative)


αστείο

Neutre substantivé de αστείος (« drôle »).


αντισφαιριστής

Avec le suffixe -τής, -tís, du grec ancien ἀντισφαιρίζω, antisphairizô (« jouer à la balle contre »).


επαγωγή

Du grec ancien ἐπαγωγή, epagôgê, de ἐπάγω.


αντισημίτης

Motcomposé de αντί, anti et de Σημίτης, Simítis.


ζημία

Du grec ancien ζημία, zêmía (« dommage, dédommagement »).


φεμινιστής

φεμινίστρια (feminine)


οξείδιο

Du français oxyde, apparenté à οξύς (« acide »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
οξείδια (plural nominative)
του (singular genitive)
οξειδίου (singular genitive)
των (plural genitive)
οξειδίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
οξείδια (plural accusative)
οξείδια (singular vocative)


υβρίδιο

Du latin hibrida (« bâtard, de sang mêlé »).


θείο

Du grec ancien θεῖον, theîon (« soufre »).


τριάδα

Du grec ancien τριάς, triás (« trois »).


ξενόφοβος

Motcomposé de ξένος, xenos et de φόβος, fovos.


ελαία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ελαίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ελαίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ελαιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ελαίες (plural accusative)
ελαίες (singular vocative)


δήμιος

Du grec ancien δήμιος, dêmios (« bourreau »).


ενοχή

Du grec ancien ἐνοχή, enokhê (« responsabilité ») ; voir ένοχος, énokhos (« coupable »).


κιβώτιο

Voir κιβωτός.


αλαφρόπετρα

Variante de ελαφρόπετρα.


κιβωτός

Κιβωτός του Νώε, Arche de Noé.

Κιβωτός της Διαθήκης, Arche d’Alliance.


παραγωγός

Du grec ancien παραγωγός, paragôgós ; voir παράγω (« produire ») pour le sens moderne.

Ο Νότης (Παναγιώτης) Μαυρουδής (Αθήνα, 16 Ιουλίου 1945) είναι Έλληνας συνθέτης, κιθαριστής και ραδιοφωνικός παραγωγός.

Νότης Μαυρουδής sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec)


διαθήκη

Alliance, contract passé entre Dieu et les hommes.

Κιβωτός της Διαθήκης, Arche d’Alliance.


αγωγός

Du grec ancien ἀγωγός, agôgós (« conducteur, qui conduit »).


ιδιοσυγκρασία

Du grec ancien ἰδιοσυγκρασία, idiosunkrasía (« tempérament particulier »).


δυναμικό

διαφορά δυναμικού


φύλλο

Du grec ancien φύλλον, phúllon (« feuille »).


μόνωση

Du grec ancien μόνωσις, monôsis (« isolation »).


εστία

Du grec ancien ἑστία, hestía (« foyer »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εστίες (plural nominative)
της (singular genitive)
εστίας (singular genitive)
των (plural genitive)
εστιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εστίες (plural accusative)
εστίες (singular vocative)

εστία σεισμού


δημοτική

Sous-entendant γλώσσα (« langue »), féminin substantivé de δημοτικός (« populaire »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
δημοτικής (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


καθαρεύουσα

Du grec ancien καθαρεύω, kathareúō (« être pur ») ; voir καθαρός (« pur »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
καθαρεύουσας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


ιστόρημα

Du grec ancien ἱστόρημα, histórêma, de ἱστορέω, historéô.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ιστορήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
ιστορήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
ιστορημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ιστορήματα (plural accusative)
ιστορήματα (singular vocative)


μυθιστορία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μυθιστορίες (plural nominative)
της (singular genitive)
μυθιστορίας (singular genitive)
των (plural genitive)
μυθιστοριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μυθιστορίες (plural accusative)
μυθιστορίες (singular vocative)


ισημερινός

Du grec ancien ἰσημερινός, isêmerinos (« équinoxial ») ; voir ισημερία (« équinoxe »).


ισημερία

Tο φαινόμενο της ισημερίας παρατηρείται συγχρόνως σε όλη τη Γη, δύο φορές το χρόνο.

Εαρινή ισημερία, στις 21 Mαρτίου.

Φθινοπωρινή ισημερία, στις 22 Σεπτεμβρίου.


ζαχαροπλάστης

Composé de ζάχαρη, zachari (« sucre ») et de πλάστης, plástis (« faiseur, artisan »).

ζαχαροπλάστρια (feminine)


ηγεμονία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ηγεμονίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ηγεμονίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ηγεμονιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ηγεμονίες (plural accusative)
ηγεμονίες (singular vocative)


κεφάλα

Voir κεφάλι.


πορτοφόλι

De l’italien portafoglio (« portefeuille »).

έχω 10 ευρώ μέσα στο πορτοφόλι μου


κόκα

(Nom 1) De l’espagnol coca.
(Nom 2) Voir κόκκος.


κόκα

την έσπασες την κόκα σου


βούτημα

Dérivé de βουτάω, vutáo (« plonger »), avec le suffixe -μα, -ma.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βουτήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
βουτήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
βουτημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βουτήματα (plural accusative)
βουτήματα (singular vocative)

Gâteau, usuellement servi avec du thé ou du café et humecté dans cette boisson.


ιστίο

Du grec ancien ἱστίον, histíon (« voile »).


ξιφομάχος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ξιφομάχοι (plural nominative)
του (singular genitive)
ξιφομάχου (singular genitive)
των (plural genitive)
ξιφομάχων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ξιφομάχο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ξιφομάχους (plural accusative)
ξιφομάχε (singular vocative)
ξιφομάχοι (singular vocative)


ξιφοφόρος

Motcomposé de ξίφος, xíphos (« épée ») et de φορός, phorós (« porteur »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ξιφοφόροι (plural nominative)
του (singular genitive)
ξιφοφόρου (singular genitive)
των (plural genitive)
ξιφοφόρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ξιφοφόρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ξιφοφόρους (plural accusative)
ξιφοφόρε (singular vocative)
ξιφοφόροι (singular vocative)


ξιφομαχία

Motdérivé de ξιφομάχος, xifomáchos, avec le suffixe -ία, -ía.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ξιφομαχίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ξιφομαχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ξιφομαχιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ξιφομαχίες (plural accusative)
ξιφομαχίες (singular vocative)


περιτροπή

εκ περιτροπής, tour à tour.


σκεπτικιστής

Motdérivé de σκεπτικός, skeptikós, avec le suffixe -ιστής, -istís.

σκεπτικίστρια (feminine)


σήραγγα

Du grec ancien σῆραγξ, sêranx (« caverne, creux sous la terre »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
σήραγγες (plural nominative)
της (singular genitive)
σήραγγας (singular genitive)
των (plural genitive)
σηράγγων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
σήραγγες (plural accusative)
σήραγγες (singular vocative)

H σήραγγα ενώνει την Αγγλία με την Ευρώπη.

Le tunnel [sous la Manche] unit l’Angleterre et l’Europe.


σύνθετο

αντικειμενικά σύνθετα


γονιμότητα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
γονιμότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
γονιμότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
γονιμοτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
γονιμότητες (plural accusative)
γονιμότητες (singular vocative)


ενδημία

Du grec ancien ἐνδημία, endêmía (« séjour ») avec l'influence du français endémie pour le sens médical ; voir επιδημία.


επηρεασμός

Motdérivé de επηρεάζω, epireázo, avec le suffixe -μός, -mós.


νεότητα

Du grec ancien νεότης, neótês (« jeunesse »), apparenté à νέος (« jeune, nouveau »).


γίδι

Du grec ancien αἰγίδιον, aigídion, diminutif de αἴξ, aíx (« chèvre »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
γίδια (plural nominative)
του (singular genitive)
γιδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
γιδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
γίδια (plural accusative)
γίδια (singular vocative)


νοικοκύρης

Du grec ancien,composé de ἐν, en, οἶκος, oîkos (« maison ») et κύριος, kúrios (« maitre »).


κορόιδο

Du grec byzantin κουρόγιδο,composé de κουρά, kurá (« coupe ») et de γίδι, yídi (« chevreau, cabri »), littéralement « cabri tondu ».

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κορόιδα (plural nominative)
του (singular genitive)
κορόιδου (singular genitive)
των (plural genitive)
κορόιδων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κορόιδα (plural accusative)
κορόιδα (singular vocative)


οικοδέσποινα

Du grec ancien οἰκοδέσποινα, oikodespoina.

οικοδεσπότης (masculine)


σταφύλι

Du grec ancien σταφυλή, staphulế (« grappe ») via son diminutif σταφύλιον.


βομβίδα

Motcomposé de βόμβα, vómva (« bombe ») et de -ίδα, ída.


χρηματιστής

Du grec ancien χρηματιστής, khrêmatistês.

χρηματίστρια (feminine)


πάπυρος

Papyrus, antique papier fait de cette plante.

Οι αρχαίοι έγραφαν πάνω σε πάπυρους ή σε περγαμηνές.

Πάπυροι της Οξυρρύγχου


αβάς

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αβάδες (plural nominative)
του (singular genitive)
αβά (singular genitive)
των (plural genitive)
αβάδων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αβά (singular accusative)
τους (plural accusative)
αβάδες (plural accusative)
αβά (singular vocative)
αβάδες (singular vocative)


βιασμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βιασμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
βιασμού (singular genitive)
των (plural genitive)
βιασμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
βιασμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
βιασμούς (plural accusative)
βιασμέ (singular vocative)
βιασμοί (singular vocative)


χρηματισμός

Du grec ancien χρηματισμός, khrêmatismós.


απογείωση

Motdérivé de απογειώνω, apogiono, avec le suffixe -ση, -si.


πλήθος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πλήθη (plural nominative)
του (singular genitive)
πλήθους (singular genitive)
των (plural genitive)
πληθών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πλήθη (plural accusative)
πλήθη (singular vocative)

Tο πλήθος των επισκεπτών αυξάνει καθημερινά.

Le nombre de visiteurs augmente de jour en jour.


πληθώρα

πληθώρα νέων προϊόντων στη διεθνή έκθεση.


μούτρο

Ce terme est généralement utilisé au pluriel.

Έπεσε με τα μούτρα στη λάσπη.

Elle est tombée la tête la première dans la boue.

Είναι μεγάλο μούτρο! Άκου τι σκαρφίστηκε!

C'est une tête ! Écoute ce qu'il a inventé.


οικοδόμος

Du grec ancien οἰκοδόμος, oikodómos (« constructeur »).


οικοδόμηση

Du grec ancien οἰκοδόμησις, oikodómêsis (« construction »).


σήμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
σήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
σημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σήματα (plural accusative)
σήματα (singular vocative)


ρέγκα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ρέγκες (plural nominative)
της (singular genitive)
ρέγκας (singular genitive)
των (plural genitive)
ρεγκών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ρέγκες (plural accusative)
ρέγκες (singular vocative)


οπώρα

Du grec ancien ὀπώρα, opôra (« fin de l'été, saison des fruits »).


φρουτοχυμός

Motcomposé de φρούτο, frúto (« fruit ») et de χυμός, khimós (« jus »).


ποιμένας

Du grec ancien ποιμήν, poimên (« berger »).


πλυντήριο

Neutre substantivé du grec ancien πλυντήριος, pluntêrios (« de lavage »).

πλυντήριο ρούχων

πλυντήριο πιάτων


ήθος

Du grec ancien ἦθος, êthos (« habitude, caractère habituel »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ήθη (plural nominative)
του (singular genitive)
ήθους (singular genitive)
των (plural genitive)
ηθών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ήθη (plural accusative)
ήθη (singular vocative)


σάκχαρο

Présence de sucre dans l’urine, diabète.


υπόδημα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
υποδήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
υποδήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
υποδημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
υποδήματα (plural accusative)
υποδήματα (singular vocative)


πυροβόλο

Du grec ancien πυροβόλον, pyrobólon qui nous donne pyrobole ; voir aussi bouche à feu.


δαδούχος

Du grec ancien δᾳδοῦχος, daidoûkhos, dérivé de δαΐς, daïs (« torche ») et ἔχω, ékhô (« tenir en main »).


οδός

…δια της πλαγίας οδού.

Αττική Οδός

Route de l’Attique, autoroute péri-urbaine d'Athènes.


παιχνίδι

Du grec ancien παίγνιον, paignion (« jouet »).


δευτερολογία

Du grec ancien δευτερολογία, deuterología.


πάστρα

Féminin substantivé du grec ancien σπαρτός, spartós (« semé, cultivé »), participe de σπείρω, speírô (« semer ») passé du sens de « semé » à « cultivé, non sauvage » puis « propre ».


αλιζάρι

Variante de ριζάρι, issu du grec ancien ῥίζα, rhíza (« racine »), via un diminutif grec byzantin ῥιζάριον.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αλιζάρια (plural nominative)
του (singular genitive)
αλιζαριού (singular genitive)
των (plural genitive)
αλιζαριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αλιζάρια (plural accusative)
αλιζάρια (singular vocative)


πεζοδρόμος

Du grec ancien,composé de πεζός, pezós (« piéton ») et de δρόμος, drómos (« course, parcours »).


στρατιωτικός

Du grec ancien στρατιωτικός, stratiôtikós.


ενδυμασία

Du grec ancien ἔνδυμα, énduma (« vêtement »).


κληματίδα

Το κλήμα έχει βλαστούς και κληματίδες διαφόρων ηλικιών.


αγιόκλημα

Composé de άγιος, áyios (« saint ») et de κλήμα, klíma (« vigne »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αγιοκλήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
αγιοκλήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
αγιοκλημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αγιοκλήματα (plural accusative)
αγιοκλήματα (singular vocative)


κλήμα

Du grec ancien κλῆμα, klêma (« rameau »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κλήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
κλήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
κλημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κλήματα (plural accusative)
κλήματα (singular vocative)


πλαστικό

Neutre de πλαστικός.


πλήκτρο

Touche d’un clavier, d’un ordinateur, d’une calculette, etc.


είδηση

Du grec ancien εἴδησις, eídêsis (« savoir, connaissance »), de εἴδω, eídô (« voir, se représenter »), apparenté à είδος.


ατμός

Du grec ancien ἀτμός, atmós (« vapeur »).


πλοκάμι

Du grec ancien πλόκαμος, plókamos (« tresse »).

Tο χταπόδι έχει οχτώ πλοκάμια, la pieuvre a huit tentacules.

Tα πλοκάμια της μαφίας, les tentacules de la mafia.


ποσοστό

De πόσος (« combien ») et -οστός, -ostós, calque du français tantième.


προσφυγή

Du grec ancien προσφυγή, prosphugê ; voir φυγή.


χρονιά

→ voir χρόνος.

καλή χρονιά, Bonne année !


άθλημα

Du grec ancien ἄθλημα, áthlêma (« lutte, compétition »).


πυροτέχνης

Du grec ancien πῦρ, pûr (« feu ») et τέχνη, tékhnê (« art »).


πρωτοπορία

Apparenté à πρωτοπόρος (« pionnier »), du grec ancien πρωτοπορεία, prôtoporeía.


ιστός

Du grec ancien ἱστός, histós (« mât, métier à tisser, toile »).

λιπώδης ιστός, tissu adipeux.

Παγκόσμιος Ιστός, toile d’araignée mondiale


ρεαλιστής

ρεαλίστρια (feminine)


πτώχευση

Motdérivé de πτωχεύω, ptokhevo, avec le suffixe -ση, -si.


ρατσιστής

Motdérivé de ράτσα, rátsa (« race »), avec le suffixe -ιστής, -istís.

ρατσίστρια (feminine)


σήκωμα

Motcomposé de σηκώνω, sikóno (« lever ») et de -μα, ma, plutôt que directement emprunté au grec ancien σήκωμα, sêkôma.


πάππας

Du grec ancien πάππας, páppas, variante de πάππης, páppês.


ριζοσπάστης

Motcomposé de ρίζα, ríza (« racine »), σπάω, spáo et -της, -tis.


σιδηρουργία

Du grec ancien σιδηρουργία, sidêrourgía.


σιδηρουργός

Du grec ancien σιδηρουργός, sidêrourgós.


συγγενής

μακρινός συγγενής, lointain cousin.


γλυκαιμία

De γλυκός (« sucré ») et αίμα (« sang »).


εργασία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εργασίες (plural nominative)
της (singular genitive)
εργασίας (singular genitive)
των (plural genitive)
εργασιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εργασίες (plural accusative)
εργασίες (singular vocative)


παράσταση

θεατρική παράσταση


δοχείο

Du grec ancien δοχεῖον, dokheîon (« réceptacle »), de δοχή, dokhê (« récipient »).

ξενοδοχεῖον

Auberge, lieu, pour recevoir les étrangers.


συμπολιτεία

Du grec ancien συμπολιτεία, sumpoliteía.

η αμερικανική συμπολιτεία, la fédération américaine, État fédéral américain.


άπειρο

Neutre substantivé de άπειρος ; voir apeiron.


πέρας

φέρνω εις πέρας, j'ai fini.


σύνδικος

Syndic, personne désignée pour gérer les affaires d’une société, administrateur judiciaire.


βλεφαρίδα

Du grec ancien βλεφαρίς, blepharís (« cil »).


ματόκλαδο

Motcomposé de μάτι, máti (« œil ») et de κλαδί, kladí (« branche »).


υποξείδιο

Motcomposé de υπό, ypó (« sous ») et de οξείδιο, oxído (« oxyde »).

Υποξείδιο του αζώτου


αφορισμός

Du grec ancien ἀφορισμός, aphorismós ; voir αφορίζω (« excommunier »).


Τζεντάι

De l’anglais Jedi, mot créé pour la Guerre des étoiles, inspiré du dicton japonais 時代劇, Jidai Geki qui désigne des feuilletons télés se déroulant à l’époque des samouraïs.


ορχιδέα

Du grec ancien ὄρχις, órkhis (« testicule, orchidée »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ορχιδέες (plural nominative)
της (singular genitive)
ορχιδέας (singular genitive)
των (plural genitive)
ορχιδεών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ορχιδέες (plural accusative)
ορχιδέες (singular vocative)


εθελοντής

Du grec ancien ἐθελοντής, ethelontês dérivé de ἐθέλω, ethélō (« vouloir, désirer »).

εθελόντρια (feminine)


φιστίκι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
φιστίκια (plural nominative)
του (singular genitive)
φιστικιού (singular genitive)
των (plural genitive)
φιστικιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
φιστίκια (plural accusative)
φιστίκια (singular vocative)


κατσίκα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
κατσίκες (plural nominative)
της (singular genitive)
κατσίκας (singular genitive)
των (plural genitive)
κατσικών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
κατσίκες (plural accusative)
κατσίκες (singular vocative)


ακανθόχοιρος

Du grec ancien ἀκανθόχοιρος, akanthókhoiros (« hérisson »), pour le grec moderne,composé de άκανθα (« piquant ») et de χοίρος, khíros (« porc »).


πέστροφα

Du bulgare пъстърва, păstărva (« truite »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πέστροφες (plural nominative)
της (singular genitive)
πέστροφας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πέστροφες (plural accusative)
πέστροφες (singular vocative)


δοκιμαστής

δοκιμάστρια (feminine)


φροντίδα

Attention, soin apporté à quelqu'un ou quelque chose.


φρενοβλαβής

Du grec ancien φρενοβλαβής, phrenoblabês (« fou »).


φρονιμίτης

Dérivé de φρόνιμος, frónimos (« sage »), avec le suffixe -της, -tis.


φρενοβλάβεια

Du grec ancien φρενοβλάβεια, phrenoblábeia (« folie »).


φροντιστής

Du grec ancien φροντιστής, phrontistês (« penseur ») ; le sens moderne tient de φροντίζω (« s’occuper de, faire attention »).

φροντίστρια (feminine)

Soigneur, personne qui s’occupe de quelqu’un ou de quelque chose.


εμπορείο

Du grec ancien ἐμπορεῖον, emporeíon (« marché »).


μέτρημα

το παιδί που τα φύλαγε στο κρυφτό άρχισε το μέτρημα ενώ οι άλλοι έτρεξαν να κρυφτούν.


παραλογισμός

Du grec ancien παραλογισμός, paralogismós.

ο παραλογισμός του πολέμου, l’absurdité de la guerre.


μύθος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μύθοι (plural nominative)
του (singular genitive)
μύθου (singular genitive)
των (plural genitive)
μύθων (plural genitive)
τον (singular accusative)
μύθο (singular accusative)
τους (plural accusative)
μύθους (plural accusative)
μύθε (singular vocative)
μύθοι (singular vocative)


παράκλητος

Οταν ελθη ο παράκλητος ον εγω πέμψω υμιν παρα του πατρός, το πνευμα της αληθείας ο παρα του πατρος εκπορεύεται, εκεινος μαρτυρήσει περι εμου.

Bible, Évangile selon Jean, chapitre 15, verset 26


παρανομία

οι παρανομίες των διευθυντών οδήγησαν την εταιρεία σε πτώχευση


σημαιοφόρος

Motcomposé de σημαία, sêmaía (« drapeau ») et de φορός, phorós (« porteur »).


ωταλγία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ωταλγίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ωταλγίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ωταλγιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ωταλγίες (plural accusative)
ωταλγίες (singular vocative)

Yποφέρω από ωταλγίες.


αρχαϊσμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αρχαϊσμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
αρχαϊσμού (singular genitive)
των (plural genitive)
αρχαϊσμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αρχαϊσμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
αρχαϊσμούς (plural accusative)
αρχαϊσμέ (singular vocative)
αρχαϊσμοί (singular vocative)


χαρτοφύλαξ

Variante de χαρτοφύλακας.


χαρταετός

Composé de χαρτί, khartí et de αετός, aetós, littéralement « aigle de papier ».


ιλυώδης

Motdérivé de ιλύς, ilys (« boue »), avec le suffixe -ώδης, -ódis.


κατευνασμός

Motdérivé de κατευνάζω, katevnázo (« apaiser »), avec le suffixe -μός, -mós.


ίνδαλμα

αυτός ο μουσικός της ροκ ήταν το ίνδαλμα της νεολαίας τη δεκαετία του '60


ίο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ία (plural nominative)
του (singular genitive)
ίου (singular genitive)
των (plural genitive)
ίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ία (plural accusative)
ία (singular vocative)


βράκα

Singulier du grec ancien βράκαι, brákai (« braies »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βράκες (plural nominative)
της (singular genitive)
βράκας (singular genitive)
των (plural genitive)
βρακών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βράκες (plural accusative)
βράκες (singular vocative)


μενεξές

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μενεξέδες (plural nominative)
του (singular genitive)
μενεξέ (singular genitive)
των (plural genitive)
μενεξέδων (plural genitive)
τον (singular accusative)
μενεξέ (singular accusative)
τους (plural accusative)
μενεξέδες (plural accusative)
μενεξέ (singular vocative)
μενεξέδες (singular vocative)


-ί

Du grec ancien -ίον, -íon contracté en -ίν puis -ί.

βρακί


βιολέτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βιολέτες (plural nominative)
της (singular genitive)
βιολέτας (singular genitive)
των (plural genitive)
βιολετών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βιολέτες (plural accusative)
βιολέτες (singular vocative)


βρακί

Du grec byzantin βρακίον, diminutif de βράκα, bráka, du grec ancien βράκαι, brákai (« braies »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βρακιά (plural nominative)
του (singular genitive)
βρακιού (singular genitive)
των (plural genitive)
βρακιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βρακιά (plural accusative)
βρακιά (singular vocative)


ραβδομάντης

Du grec ancien ῥαβδομαντής, rhabdomantês.


ιχθυοπώλης

Du grec ancien ἰχθυοπώλης, ikhthuopôlês.


κάδος

Contenant pour liquide ou solide : seau, cuve, baquet, tonneau.

κάδος απορριμμάτων, poubelle.


άκαρι

Via le latin acarus (« acarien »), du grec ancien ἄκαρι, ákari.


κάρτα

De l’italien carta, via le latin dérivé du grec ancien χάρτης, khártēs (« feuille »).

πιστωτικήκάρτα, carte de crédit ; χρεωστικήκάρτα, carte de débit.

κίτρινηκάρτα, carton jaune ; κόκκινηκάρτα, carton rouge.

μητρικήκάρτα, carte mère.


καρύκευμα

Motdérivé de καρυκεύω, karikévo (« assaisonner »), avec le suffixe -μα, -ma.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καρυκεύματα (plural nominative)
του (singular genitive)
καρυκεύματος (singular genitive)
των (plural genitive)
καρυκευμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καρυκεύματα (plural accusative)
καρυκεύματα (singular vocative)


απογραφή

Cens, recensement, registre des citoyens.


κηπουρική

Féminin de κηπουρικός sous-entendant τέχνη.


κήτος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κήτη (plural nominative)
του (singular genitive)
κήτους (singular genitive)
των (plural genitive)
κητών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κήτη (plural accusative)
κήτη (singular vocative)


λυρισμός

Du français lyrisme ; c'est ledérivé de λυρίζω, lurízô (« jouer de la lyre »), avec le suffixe -μός, -mós en grec ancien.


λύτρα

Du grec ancien λύτρον, lútron (« rançon »).


λύτρωση

H λύτρωση της ψυχής από όσα τη βαραίνουν.


μάγειρας

μαγείρισσα (feminine)


μάγειρος

μαγείρισσα (feminine)


μακαρισμός

Ο πέμπτος μακαρισμός μιλάει για τους ελεήμονες: Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοί ἐλεηθήσονται.

Cinquième béatitude. Heureux les miséricordieux, car ils obtiendront miséricorde.


μακαρίτης

μακαρίτισσα (feminine)

Να σ' άκουγε τώρα ο μακαρίτης ο πατέρας σου, θα έσκαγε απο το θυμό του


μαλάκιο

Singulier du grec ancien μαλάκια, malákia.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μαλάκια (plural nominative)
του (singular genitive)
μαλακίου (singular genitive)
των (plural genitive)
μαλακίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μαλάκια (plural accusative)
μαλάκια (singular vocative)


χρυσωρυχείο

Du grec ancien χρυσωρυχεῖον, khrusorukheion.


χρυσωρύχος

Du grec ancien χρυσωρύχος, khrusôrukhos.


σεξουαλική παρενόχληση

fr-σεξουαλική_παρενόχληση-el-noun-LJ8tSHzg


πανδημία

Via le français pandémie, du grec ancien.


χειροτονία

Chirotonie, ordination avec imposition des mains.


γενέτειρα

Γενέτειρα του κώνου ονομάζεται η ευθεία που, αν περιστραφεί γύρω από τον άξονα του κώνου, παράγει, δηλαδή “γεννά”, την επιφάνεια του κώνου.

Παραβολή (γεωμετρία) sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec)


πάγουρος

Du grec ancien πάγουρος, págouros, via, pour le sens, le néo-latin Pagurus.


πανσοφία

Motdérivé de πάνσοφος, pánsofos (« omniscient »), avec le suffixe -ία, -ía.


θεριστής

Tα στάχυα σωριάζονταν κομμένα στο πέρασμα των θεριστών.


φαρμακευτής

Du grec ancien φαρμακευτής, pharmakeutês.

φαρμακεύτρια (feminine)


κούκλα

Du latin cuculla qui donne aussi κουκούλα, koukoula.


αεροπόρος

Du grec ancien ἀεροπόρος, aeropóros (« aérien, qui traverse les airs »),composé de ἀήρ, aêr (« air ») et de πόρος, póros (« voie »).


καλλιγράφος

Du grec ancien καλλίγραφος, kallígraphos.


αντίγραφο

Neutre substantivé du grec ancien ἀντίγραφος, antigraphos (« copié »).


αντιγραφή

Féminin substantivé du grec ancien ἀντίγραφος, antigraphos (« copié »).


μπίρα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μπίρες (plural nominative)
της (singular genitive)
μπίρας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μπίρες (plural accusative)
μπίρες (singular vocative)


πατάτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πατάτες (plural nominative)
της (singular genitive)
πατάτας (singular genitive)
των (plural genitive)
πατατών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πατάτες (plural accusative)
πατάτες (singular vocative)


έπαινος

Du grec ancien ἔπαινος, épainos (« louange, éloge »).


γεροντοκόρη

Motcomposé de γέροντας, gérontas (« vieillard ») et de κόρη, kóri (« fille »).


οπτική τέχνη

(1964) Traduction de l'anglais optical art,composé de οπτική et de τέχνη.


αρχείο

Du grec ancien ἀρχεῖον, arkheîon (« mairie, siège des archontes »).

Archives, endroit où sont archivés des documents.


πέλμα

Du grec ancien πέλμα, πέλματος, pélma, pélmatos (« plante du pied »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πέλματα (plural nominative)
του (singular genitive)
πέλματος (singular genitive)
των (plural genitive)
πελμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πέλματα (plural accusative)
πέλματα (singular vocative)


εικονοκλάστης

Du grec byzantin εἰκονοκλάστης,composé de εἰκών, eikṓn (« image ») et de κλάω, kláō (« briser »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
εικονοκλάστες (plural nominative)
του (singular genitive)
εικονοκλάστη (singular genitive)
των (plural genitive)
εικονοκλαστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
εικονοκλάστη (singular accusative)
τους (plural accusative)
εικονοκλάστες (plural accusative)
εικονοκλάστη (singular vocative)
εικονοκλάστες (singular vocative)

εικονοκλάστης


ερωδιός

Du grec ancien ἐρῳδιός, erōidiós (« héron »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ερωδιοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ερωδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
ερωδιών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ερωδιό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ερωδιούς (plural accusative)
ερωδιέ (singular vocative)
ερωδιοί (singular vocative)


κόρακας

Du grec ancien κόραξ, kórax (« corbeau »).


τοπολογία

Dérivé de τόπος, avec le suffixe -λογία.


πολυκατοικία

Motdérivé de κατοικία, katikía (« habitation »), avec le préfixe πολυ-, poly- (« multiple »).

νεόδμητηπολυκατοικία, nouvel immeuble.


ποκάρι

Du grec ancien πόκος, pókos (« toison ») via son diminutif *ποκάριον.


υποκειμενικότητα

Motdérivé de υποκειμενικός, ypokeimenikós (« subjectif »), avec le suffixe -ότητα, -otita.


αντικειμενικότητα

(1867) Motdérivé de αντικειμενικός, antikeimenikós (« objectif »), avec le suffixe -ότητα, -otita.


πόκος

Du grec ancien πόκος, pókos (« toison »).

εις όνου πόκας


νεόπλουτος

Aκριβά και φανταχτερά πράγματα για νεόπλουτους.


μάντρα

Du grec ancien μάνδρα, mándra (« enclos »).


αρχιμανδρίτης

Du grec ancien ἀρχιμανδρίτης, archimandrítês, apparenté à μάνδρα, mándra (« monastère »).


μαντρί

Du grec ancien μάνδρα, mándra (« enclos ») via son diminutif μανδρίον, mandríon.


γομάρι

Avec le sens de « bête de somme », dérivé du grec ancien γόμος, gómos (« charge »), lui-même de γέμω, gémo (« être plein »).


δυσφωνία

De l’anglais dysphonia ; voir δυσ- et φωνή


περιστέρι

Du grec ancien περιστέριον, peristérion diminutif de περιστερά, peristerá (« pigeon »).


χρήματα

Nominatif, vocatif et accusatif pluriel de χρήμα : « argent, somme d’argent ».


αφτί

Du grec ancien οὖς, oûs (« oreille ») via le pluriel τᾰ̀ ὦτᾰ, tà ôta devenu τ'αφτιά, t'aftiá et formation du singulier αφτί.


ψαλίδι

Du grec ancien ψαλίδιον, psalídion diminutif de ψαλίς, psalís ; apparenté à ψαλίδα (« cisaille »).


ρύζι

Du grec ancien ὄρυζα, oryza, ὀρύζιον, orúzion.


χείλος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
χείλη (plural nominative)
του (singular genitive)
χείλους (singular genitive)
των (plural genitive)
χειλέων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
χείλη (plural accusative)
χείλη (singular vocative)

στο χείλος του αφανισμού, au bord de l’extinction.


ιστορία της τέχνης

Composé de ιστορία et de τέχνης.


καρπούζι

Du turc ottoman قارپوز, karpuz qui donne le turc karpuz.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καρπούζια (plural nominative)
του (singular genitive)
καρπουζιού (singular genitive)
των (plural genitive)
καρπουζιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καρπούζια (plural accusative)
καρπούζια (singular vocative)


συρτάκι

Motdérivé de συρτός, sirtós, avec le suffixe -άκι, -áki.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
συρτάκια (plural nominative)
του (singular genitive)
των (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
συρτάκια (plural accusative)
συρτάκια (singular vocative)


ζωγραφική σπηλαίου

Composé de ζωγραφική et de σπηλαίου.


βιβλία

Nominatif, vocatif et accusatif pluriel de βιβλίο.


περίπτωση

Σ' αυτήν την περίπτωση,…

εν πάση περιπτώσει,…

Αυτή ήταν μοναδική περίπτωση!


κομμάτι

Diminutif du grec ancien κόμμα, kómma (« frappe, coupure »).


κέρμα

Du grec ancien κέρμα, kérma (« fragment »), le sens propre de « fragment, pièce » est repris par κομμάτι, kommáti.


μεσολαβητής

Motdérivé de μεσολαβώ, mesolávo, avec le suffixe -τής, -tis.

μεσολαβήτρια (feminine)


μεσολάβηση

Motdérivé de μεσολαβώ, mesolávo, avec le suffixe -ση, -si, voir διαμεσολάβηση (« intermédiation »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μεσολαβήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
μεσολάβησης (singular genitive)
μεσολαβήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
μεσολαβήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μεσολαβήσεις (plural accusative)
μεσολαβήσεις (singular vocative)


brexitολόγοι

brexitολόγος (singular nominative)
brexitολόγου (singular genitive)
brexitολόγων (plural genitive)
brexitολόγο (singular accusative)
brexitολόγους (plural accusative)
brexitολόγε (singular vocative)


brexitολόγος

Dérivé de Brexit, avec le suffixe -λόγος.

brexitολόγοι (plural nominative)
brexitολόγου (singular genitive)
brexitολόγων (plural genitive)
brexitολόγο (singular accusative)
brexitολόγους (plural accusative)
brexitολόγε (singular vocative)
brexitολόγοι (singular vocative)


επιτροπολογία

Dérivé de επίτροπος, avec le suffixe -λογία Référence nécessaire.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
επιτροπολογίες (plural nominative)
της (singular genitive)
επιτροπολογίας (singular genitive)
των (plural genitive)
επιτροπολογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
επιτροπολογίες (plural accusative)
επιτροπολογίες (singular vocative)


brexitολογία

Dérivé de Brexit, avec le suffixe -λογία.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
brexitολογίες (plural nominative)
της (singular genitive)
brexitολογίας (singular genitive)
των (plural genitive)
brexitολογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
brexitολογίες (plural accusative)
brexitολογίες (singular vocative)


θαλασσινός

Motdérivé de θάλασσα, thálassa (« mer »), avec le suffixe -ινός, -inos.

Ο Σεβάχ ο Θαλασσινός.


καμιλαύκι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καμιλαύκια (plural nominative)
του (singular genitive)
καμιλαυκιού (singular genitive)
των (plural genitive)
καμιλαυκιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καμιλαύκια (plural accusative)
καμιλαύκια (singular vocative)


καλημαύχι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καλημαύχια (plural nominative)
του (singular genitive)
καλημαυχιού (singular genitive)
των (plural genitive)
καλημαυχιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καλημαύχια (plural accusative)
καλημαύχια (singular vocative)


καμηλαύκι

Du grec byzantin καμηλλαύκιον (« kamillavkion »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καμηλαύκια (plural nominative)
του (singular genitive)
καμηλαυκιού (singular genitive)
των (plural genitive)
καμηλαυκιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καμηλαύκια (plural accusative)
καμηλαύκια (singular vocative)


κυδώνι

Du grec ancien Κυδωνία, Kydônía, sous-entendant μῆλα : « fruit de Cydon ».


ζύθος

Du grec ancien ζῦθος, zŷthos (« bière »).


άνθρωποι

Nominatif & vocatif pluriel de άνθρωπος.


θηλαστικό

Sous-entendant ζώο (« animal »), neutre substantivé de θηλαστικός, apparenté à θηλή, thilí (« sein, mammelle »).


κουνιάδα

Féminin de κουνιάδος.


αργό

Du grec ancien ἀργός, argós (« inerte ») via l’anglais argon.


βρώμιο

Via le français brome du grec ancien βρῶμος, brōmos (« puanteur »).


αρσενικό

Du grec ancien ἀρσενικόν, arsenikón (« orpiment »), sans lien étymologique avec αρσενικός (« masculin »).


ξένο

Via l’anglais xenon du grec ancien ξένος, xénos (« étranger »).


κουνιάδος

Du latin cognatus (« parent ») via l’italien cognato (« beau-frère »).


αστέρας

Πολικός Αστέρας, Étoile polaire.

αστέρας του Χόλιγουντ


κορίτσι

Diminutif du grec ancien κόρη, kórē (« jeune fille »).


λανθανίδες

De λανθάνιο.


πολώνιο

Apparenté à Πολωνία.


ρήνιο

Du latin Rhenus (« Rhin »), apparenté à Ρήνος.


ίνδιο

Apparenté au grec ancien Ἰνδός, Indós, à ινδικό, indiko (« indigo »).


κρυπτό

Via l’anglais krypton du grec ancien κρυπτός, kruptós (« caché »).


σελήνιο

Du grec ancien σελήνη, selḗnē (« lune ») via le néo-latin selenium.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σελήνια (plural nominative)
του (singular genitive)
σεληνίου (singular genitive)
των (plural genitive)
σεληνίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σελήνια (plural accusative)
σελήνια (singular vocative)


μετάξι

Du grec ancien μετάξιον, metaxion, diminutif de μέταξα, métaxa (« soie brute »).


στρουθοκάμηλος

Du grec ancien στρουθιοκάμηλος, strouthiokámêlos.


μολυβδένιο

Variante de μολυβδαίνιο.


ψείρα

Du grec ancien φθείρ, phtheír (« pou »).


λευκόχρυσος

Du grec ancien λευκόχρυσος, leukokrusos.


μίσος

Du grec ancien μῖσος, mîsos (« haine »).


άχυρο

Du grec ancien ἄχυρον, ákhyron (« son du blé »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
άχυρα (plural nominative)
του (singular genitive)
άχυρου (singular genitive)
των (plural genitive)
άχυρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
άχυρα (plural accusative)
άχυρα (singular vocative)


λαμπάδα

Du grec ancien λαμπάς, lampás (« torche »).

η πασχαλινή λαμπάδα


εξοχή

Το σαββατοκύριακο θα πάμε στην εξοχή.


πριόνι

Diminutif du grec ancien πρίων, príôn (« scie »).


καράβι

Diminutif du grec ancien κάραβος, kárabos → voir carabus en latin pour le sens.


κόκαλο

Kρέας χωρίς κόκαλα για μαγείρεμα.


λιθουανικά

De λιθουανικός (« lituanien »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


δανικά

De δανικός (« danois (adjectif) »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


μαλτέζικα

De μαλτέζικος (« maltais »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


ιρλανδικά

De ιρλανδικός (« irlandais »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


εσθονικά

De εσθονικός (« estonien »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


βουλγαρικά

De βουλγαρικός (« bulgare (adjectif) »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


φινλανδικά

De φινλανδικός (« finnois »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


λεττονικά

De λεττονικός (« letton »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


ρουμάνικα

De ρουμανικός (« roumain »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


πολωνικά

De πολωνικός (« polonais »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


σλοβενικά

De σλοβενικός (« slovène »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


σλοβακικά

De σλοβακικός (« slovaque »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


σουηδικά

De σουηδικός (« suédois »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


ολλανδικά

De ολλανδικός (« hollandais »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


βορράς

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βορράδες (plural nominative)
του (singular genitive)
βορρά (singular genitive)
των (plural genitive)
βορράδων (plural genitive)
τον (singular accusative)
βορρά (singular accusative)
τους (plural accusative)
βορράδες (plural accusative)
βορρά (singular vocative)
βορράδες (singular vocative)


νεφρό

Du grec ancien νεφρός, nephrós (« rein »).


λεφτά

Avec pour variante λεπτά, leptá, du grec ancien λεπτόν, leptón (« menue monnaie »).


πορτογαλικά

De πορτογαλικός (« portugais »), sous-entendant γλώσσα (« langue »).


ύφος

κομψό ύφος, style élégant.

Expression, air du visage, ton de la voix.

μου απάντησε με πολύ αυστηρό ύφος.


πεπονιά

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πεπονιές (plural nominative)
της (singular genitive)
πεπονιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
πεπονιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πεπονιές (plural accusative)
πεπονιές (singular vocative)


ίχνος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ίχνη (plural nominative)
του (singular genitive)
ίχνους (singular genitive)
των (plural genitive)
ιχνών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ίχνη (plural accusative)
ίχνη (singular vocative)


κούπα

ο άσος κούπα, l’as de cœur.


πιάτο

De l’italien piatto, apparenté au grec ancien πλατύς, platús.

πλένω τα πιάτα, je fais la vaisselle, je lave les assiettes.


τέκνο

Du grec ancien τέκνον, téknon (« enfant »).


φωλιά

Du grec ancien φωλεός, phôleós (« tanière, terrier »).

Terrier, tanière, gîte, nid, antre, etc.

Endroit où les animaux se cachent pour dormir


χόρτο

Du grec ancien χόρτος, khórtos (« pré »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
χόρτα (plural nominative)
του (singular genitive)
χόρτου (singular genitive)
των (plural genitive)
χόρτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
χόρτα (plural accusative)
χόρτα (singular vocative)


ασβός

Du vieux slave *(j)asvo qui donne, entre autres, le tchèque jezevec.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ασβοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ασβού (singular genitive)
των (plural genitive)
ασβών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ασβό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ασβούς (plural accusative)
ασβέ (singular vocative)
ασβοί (singular vocative)


αγριόχορτο

Motcomposé de άγριος, ágrios et de χόρτο, chórto, littéralement « herbe sauvage ».

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αγριόχορτα (plural nominative)
του (singular genitive)
αγριόχορτου (singular genitive)
των (plural genitive)
αγριόχορτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αγριόχορτα (plural accusative)
αγριόχορτα (singular vocative)


ζάρι

Via le turc zar (« dé »), de l’arabe زهر, zahr (« chance, dé ») qui nous donne hasard.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ζάρια (plural nominative)
του (singular genitive)
ζαριού (singular genitive)
των (plural genitive)
ζαριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ζάρια (plural accusative)
ζάρια (singular vocative)


αντωνυμία

Du grec ancien ἀντωνυμία, antônumía (« pronom »).

αυτοπαθής αντωνυμία, pronom réfléchi.


φέτα

Μπορείτε να φάτε μία φέτα άσπρου ψωμιού.


φιλί

Du grec ancien φιλέω, philéô (« aimer »).

το φιλί του Ιούδα, le baiser de Judas, trahison.


κορώνα

Du latin corona avec, pour la graphie, l’influence du grec ancien κορώνη, korônê qui lui est apparenté.

κορώνα ή γράμματα, pile ou face.


κουμπί

Du grec ancien κομβίον, kombíon, diminutif de κόμβος, kómbos (« attache ») qui donne κόμπος, kómpos (« nœud »).


κοράκι

Du grec ancien κοράκιον, korákion, diminutif de κόραξ, kórax qui donne κόρακας, kórakas (« corbeau »).


χέλι

Du grec ancien ἐγχέλειον, enkhélion, diminutif de ἔγχελυς, énkhelus.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
χέλια (plural nominative)
του (singular genitive)
χελιού (singular genitive)
των (plural genitive)
χελιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
χέλια (plural accusative)
χέλια (singular vocative)


γλύκισμα

Du grec ancien γλύκυσμα, glukusma (« douceur »).

Στη δεξίωση θα προσφερθούν και γλυκίσματα.


πλακούντας

Du grec ancien πλακοῦς, plakoûs (« galette »).


άρπα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
άρπες (plural nominative)
της (singular genitive)
άρπας (singular genitive)
των (plural genitive)
αρπών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
άρπες (plural accusative)
άρπες (singular vocative)


γένι

Du grec ancien γένυς, génus (« menton, joue »).


ειδικός

Du grec ancien εἰδικός, eidikós (« spécifique »), apparenté à είδος, eídos (« espèce »).


βάπτισμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βαπτίσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
βαπτίσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
βαπτισμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βαπτίσματα (plural accusative)
βαπτίσματα (singular vocative)


αμερίκιο

Apparenté à Αμερική.


δυσπρόσιο

Apparenté à δυσπρόσιτος (« inaccessible »), προσιτός (« accessible »).


δημήτριο

Du grec ancien Δημήτηρ, Dêmếtêr (« Déméter »), Déméter est l’équivalent grec de Cérès qui nous donne cérium.


νιόβιο

Du grec ancien Νιόβη, Nióbê (« Niobé »).


πέταλο

Du grec ancien πέταλον, pétalon (« feuille, plaque de métal »).

Définition manquante ou à compléter. (Ajouter)…

(Botanique)Pétale.


σπανάκι

Du latin médiéval spinachium qui donne l’italien spinacio.


ποσειδώνιο

Dérivé du grec ancien Ποσειδῶν, Poseidỗn (« Poséidon »), calque du néo-latin neptumium, Neptune étant l’équivalent latin de Poséidon.


φλάουτο

(Siècle à préciser) De l’italien flauto.


Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

Motcomposé de ηνωμένος, inoménos (« uni »), αραβικός, aravikós (« arabe ») et εμιράτο, emiráto (« émirat »).

fr-Ηνωμένα_Αραβικά_Εμιράτα-el-noun-W-u0iRd~


ιαπωνικά

De ιαπωνικός.


ηχώ

Du grec ancien ἠχώ, ēkhṓ (« son, écho ») pour le nom et ἠχέω, ēkhéō (« résonner ») pour le verbe.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
ηχώς (singular genitive)
ηχούς (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


κορσικανικά

De κορσικανικός.


καταλανικά

De καταλανικός.


τουρκικά

De τουρκικός.


βενετικά

De βενετικός.


οξιτανικά

De οξιτανικός.


σλαβομακεδονικά

De σλαβομακεδονικός.

σλαβομακεδονικά


γερανός

Du grec ancien γέρανος, géranos (« grue »).


περσικά

De περσικός.


λευκορωσικά

De λευκορωσικός ; voir ρωσικά.


βοσνιακά

De βοσνιακός.


χελιδόνι

Diminutif du grec ancien χελιδών, khelidṓn.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
χελιδόνια (plural nominative)
του (singular genitive)
χελιδονιού (singular genitive)
των (plural genitive)
χελιδονιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
χελιδόνια (plural accusative)
χελιδόνια (singular vocative)

ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη


όφελος

Du grec ancien ὄφελος, óphelos (« aide, avantage »).


πηγαινέλα

Composé de πήγαινε, píyene (« va ! ») et έλα, éla (« viens ! »).


έγκριση

Du grec ancien ἔγκρισις, enkrisis, apparenté à εγκρίνω.

οι γονείς έδωσαν την έγκρισή τους για το γάμο της ανήλικης κόρης τους


πιπέρι

Du grec ancien πέπερι, péperi (« poivre »).


ηλεκτρονικός υπολογιστής

Composé de ηλεκτρονικός, ilektronikós (« électronique ») et de υπολογιστής, ypologistís (« calculateur »).

fr-ηλεκτρονικός_υπολογιστής-el-noun-dp1i0gov


γενική

Féminin substantivé de γενικός, sous-entendant πτώση (« cas »).


αφαιρετική

Féminin substantivé de αφαιρετικός, sous-entendant πτώση (« cas »).


κλητική

Féminin substantivé de κλητικός, sous-entendant πτώση (« cas »).


αφαίρεση

Du grec ancien ἀφαίρεσις, aphaíresis (« aphérèse, action d’ôter »).


οργανική

Féminin substantivé de οργανικός (« organique, instrumental »), sous-entendant πτώση (« cas »).


δοτική

Sous-entendant πτώση (« cas »), féminin substantivé du grec ancien δοτικός, dotikós (« datif, qui donne ») apparenté à δίνω (« donner »).


τοπική

Féminin substantivé de τοπικός (« local »), sous-entendant πτώση (« cas »).


γαρίδα

Du grec ancien καρίς, karís (« crevette »).


βραδινό

Neutre substantivé de βραδινός (« du soir, vespéral »).


σκρίνιο

Du latin scrinium (« coffret, archives »).


γρύλος

Formellement, du grec ancien γρῦλος, grŷlos (« cochon, animal qui grogne »), γρύλλος, grýllos avec une évolution de sens parallèle au latin grillus (« grillon ») : « insecte qui fait gr-gr- ». Voir γρυλίζω (« grogner, crier »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
γρύλοι (plural nominative)
του (singular genitive)
γρύλου (singular genitive)
των (plural genitive)
γρύλων (plural genitive)
τον (singular accusative)
γρύλο (singular accusative)
τους (plural accusative)
γρύλους (plural accusative)
γρύλε (singular vocative)
γρύλοι (singular vocative)


έπιπλο

Du grec ancien ἔπιπλα, épipla (« ustensiles »).


πολυθρόνα

De l’italien poltrona et graphie influencée par πολύ, poly et θρόνος, thrónos (« trône »).


κοκοφοίνικας

Du français coco et φοίνικας (« palmier »).


σίκαλη

ψωμί σικάλεως, pain de seigle.


μουριά

De μούρο (« mûre »).


πιρούνι

Diminutif du grec ancien περόνη, perónê (« broche »).

το πιρούνι για τη σαλάτα διαφέρει από το πιρούνι για το κρέας


φοράδα

Du grec ancien φοράς, phorás (« jument ») apparenté à φέρω, phérô (« porter »).


φόρεμα

Du grec ancien φόρημα, phórêma avec évolution de sens de « charge, ce qui est porté » vers « ce que l'on porte sur soi, vêtement » puis « robe ».

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
φορέματα (plural nominative)
του (singular genitive)
φορέματος (singular genitive)
των (plural genitive)
φορεμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
φορέματα (plural accusative)
φορέματα (singular vocative)


τσάντα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
τσάντες (plural nominative)
της (singular genitive)
τσάντας (singular genitive)
των (plural genitive)
τσαντών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
τσάντες (plural accusative)
τσάντες (singular vocative)


χρυσάφι

Du grec ancien χρυσάφιον, khrusáphion diminutif de χρυσός, khrusós (« or »).


βρίζα

Du grec ancien βρίζα, bríza (« seigle »).


κυνήγι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κυνήγια (plural nominative)
του (singular genitive)
κυνηγιού (singular genitive)
των (plural genitive)
κυνηγιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κυνήγια (plural accusative)
κυνήγια (singular vocative)

κυνήγι μαγισσών


αστακός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αστακοί (plural nominative)
του (singular genitive)
αστακού (singular genitive)
των (plural genitive)
αστακών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αστακό (singular accusative)
τους (plural accusative)
αστακούς (plural accusative)
αστακέ (singular vocative)
αστακοί (singular vocative)

κόκκινος σαν αστακός, rouge comme un homard.


βαμβάκι

Diminutif du grec ancien βάμβαξ, bámbax (« coton »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βαμβάκια (plural nominative)
του (singular genitive)
βαμβακιού (singular genitive)
των (plural genitive)
βαμβακιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βαμβάκια (plural accusative)
βαμβάκια (singular vocative)


κυψέλη

Du grec ancien κυψέλη, kupsélê (« boite, ruche »).


επώνυμο

Το μικρό του όνομα είναι Γιώργος και το επώνυμό του Γεωργιόπουλος.


διάλεξη

Du grec ancien διάλεξις, diálexis (« discours »).


ζαρκάδι

Diminutif du grec ancien ζορκάς, zorkás (« chevreuil »).

Définition manquante ou à compléter. (Ajouter) Chevreuil.


αστραπή

Du grec ancien ἀστραπή, astarapḗ (« éclair »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αστραπές (plural nominative)
της (singular genitive)
αστραπής (singular genitive)
των (plural genitive)
αστραπών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αστραπές (plural accusative)
αστραπές (singular vocative)

καθαρός ουρανός, αστραπές δε φοβάται

se dit des personnes dont l’honnêteté et la franchise ne craignent pas la critique d’autrui.


σταγόνα

Du grec ancien σταγών, stagôn (« goutte »).


λέμβος

σωσίβιαλέμβος, canot de sauvetage.


παράδοση

Apparenté à παραδίδω (« rendre »), du grec ancien παράδοσις, paradosis (« transmission, tradition »).


λαιμοδέτης

Mot composé de λαιμός (« cou, gorge ») et *δέτης de δένω (« nouer, lier ») ; comparer avec necktie en anglais.


γραβάτα

Du français cravate apparenté à Κροάτης, Κροατία.


ευτυχία

Du grec ancien εὐτυχία, eutykhía (« chance, succès »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ευτυχίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ευτυχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ευτυχιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ευτυχίες (plural accusative)
ευτυχίες (singular vocative)


βαλανίδι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βαλανίδια (plural nominative)
του (singular genitive)
βαλανιδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
βαλανιδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βαλανίδια (plural accusative)
βαλανίδια (singular vocative)


αμφιβολία

Du grec ancien ἀμφιβολία, amphibolía (« attaque de deux côtés ») ; il tient son sens de αμφίβολος, amfívolos (« douteux »).


βατόμουρο

Motcomposé de βάτος, vátos (« ronce ») et de μούρο, múro (« baie, mûre »).


βελανίδι

Diminutif du grec ancien βάλανος, bálanos (« gland »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βελανίδια (plural nominative)
του (singular genitive)
βελανιδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
βελανιδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βελανίδια (plural accusative)
βελανίδια (singular vocative)


καλαμπόκι

De l’albanais kallamboq dont la première partie, kallam est issue de καλάμι (« canne ») ; voir aussi le turc kalembek (« maïs »).


βελανιδιά

De βελανίδι (« gland »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βελανιδιές (plural nominative)
της (singular genitive)
βελανιδιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
βελανιδιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βελανιδιές (plural accusative)
βελανιδιές (singular vocative)


κτήμα

Du grec ancien κτῆμα, ktêma (« biens, possession »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κτήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
κτήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
κτημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κτήματα (plural accusative)
κτήματα (singular vocative)

Bien foncier, terre, terre agricole, ferme.


αγρόκτημα

Composé de αγρός, agrós et de κτήμα, ktíma.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αγροκτήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
αγροκτήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
αγροκτημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αγροκτήματα (plural accusative)
αγροκτήματα (singular vocative)


μεσάνυχτα

En grec ancien μεσονύκτιος, mesonúktios (« de minuit »), pour le grec modernecomposé de μέση, mési et de νύχτα, nykhta, littéralement « milieu de la nuit ».


δαμάσκηνο

Du grec byzantin δαμάσκηνον, lui-même issu du grec ancien Δαμασκηνόν, Damaskēnón (« prune de Damas ») ; voir Δαμασκός.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
δαμάσκηνα (plural nominative)
του (singular genitive)
δαμάσκηνου (singular genitive)
των (plural genitive)
δαμάσκηνων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
δαμάσκηνα (plural accusative)
δαμάσκηνα (singular vocative)


νοημοσύνη

Dérivé de νόημα, nóima (« intelligence »), avec le suffixe -σύνη, -syni.

Ο Einstein ήταν άνθρωπος εξαιρετικής νοημοσύνης.


εξυπνάδα

Dérivé de έξυπνος, éxypnos (« intelligent, éveillé »), avec le suffixe -άδα, -áda.


λογοτεχνία

Motdérivé de λογοτέχνης, logotékhnis (« écrivain »), avec le suffixe -ία, -ía.


λογοτέχνης

Motcomposé de λόγος, lógos (« langue, parole, discours ») et de τέχνη, tékhni (« art »).

λογοτέχνιδα (feminine)


εργοστάσιο

Composé de έργο, érgo et de στάση, stási, littéralement « station, lieu de travail ».


πουκάμισο

Du grec byzantin ὑποκάμισον (« sous-chemise »), de καμίσιον, kamísion (« chemise »), lui-même du latin camisia.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πουκάμισα (plural nominative)
του (singular genitive)
πουκάμισου (singular genitive)
των (plural genitive)
πουκάμισων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πουκάμισα (plural accusative)
πουκάμισα (singular vocative)


επάγγελμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
επαγγέλματα (plural nominative)
του (singular genitive)
επαγγέλματος (singular genitive)
των (plural genitive)
επαγγελμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
επαγγέλματα (plural accusative)
επαγγέλματα (singular vocative)

Tο διδασκαλικό επάγγελμα, profession d’enseignant.


λεοπάρδαλη

Du grec ancien λεόπαρδος, leópardos et πάρδαλις, párdalis (« léopard »).


εκπαίδευση

Motdérivé de εκπαιδεύω, ekpaídevo, avec le suffixe -ση, -si.


σπουργίτι

Agglutination du grec ancien στρουθός, strouthós (« moineau ») et πυργίτης, purgítês (« de tour »), lui-même de πύργος, púrgos (« tour »).


πιγκουίνος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πιγκουίνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
πιγκουίνου (singular genitive)
των (plural genitive)
πιγκουίνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
πιγκουίνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
πιγκουίνους (plural accusative)
πιγκουίνε (singular vocative)
πιγκουίνοι (singular vocative)


γλωσσολόγος

Motcomposé de γλώσσα, glóssa (« langue ») et de λόγος, lógos (« discours »).


τυφλοπόντικας

Motcomposé de τυφλός, tyflós et de ποντικός, pontikós, littéralement « souris aveugle ».


πονοκέφαλος

Motcomposé de πόνος, pónos (« douleur ») et de κεφαλή, kephalí (« tête »).


γλωσσολογία

Motdérivé de γλωσσολόγος, glossológos (« linguiste »), avec le suffixe -ία, -ía.


πρωτακτίνιο

De l’allemand Protactinium ; pour le grec,composé de πρώτος, prótos (« premier ») et de ακτίνιο, aktínio (« actinium »).


χαιρετισμός

Du grec ancien χαιρετισμός, khairetismos (« salutation »).


γραμματόσημο

(XIXᵉ siècle)Composé de γράμμα, grámma (« lettre ») et de σήμα, síma (« signe, marque »), calque de l’allemand Briefmarke.


εκατοστόμετρο

Composé de εκατοστός, ekatostós et de μέτρο, métro, littéralement « centième du mètre ».


λογαριασμός

Motdérivé de λογαριάζω, logariázo (« compter, calculer »), avec le suffixe -μός, -mós.

Μπορώ να έχω τον λογαριασμό;


γατάκι

Motdérivé de γάτος, gátos (« chat »), avec le suffixe -άκι, -áki.


αμπελουργός

Du grec ancien ἀμπελουργός, ampelourgós.


αμπέχονο

Du grec ancien ἀμπεχόνη, ampekhónê (« vêtement »).


σχίσιμο

Du grec ancien σχισμός, skhismós ; voir σκίζω.


Άραβας

Du grec ancien Ἄραψ, Ἄραβος, Áraps, Árabos.


σωσίας

Du grec ancien Σωσίας, Sôsías, via, pour le sens, le français sosie.