Πορτογάλος

De Πορτογαλία, par substitution de suffixe.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
Πορτογάλοι (plural nominative)
του (singular genitive)
Πορτογάλου (singular genitive)
των (plural genitive)
Πορτογάλων (plural genitive)
τον (singular accusative)
Πορτογάλο (singular accusative)
τους (plural accusative)
Πορτογάλους (plural accusative)
Πορτογάλε (singular vocative)
Πορτογάλοι (singular vocative)


χτεσινοβραδινός

Variante de χθεσινοβραδινός.


νεκροτομή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
νεκροτομές (plural nominative)
της (singular genitive)
νεκροτομής (singular genitive)
των (plural genitive)
νεκροτομών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
νεκροτομές (plural accusative)
νεκροτομές (singular vocative)

Autopsie, nécrotomie, examen post-mortem.


Αφγανός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
Αφγανοί (plural nominative)
του (singular genitive)
Αφγανού (singular genitive)
των (plural genitive)
Αφγανών (plural genitive)
τον (singular accusative)
Αφγανό (singular accusative)
τους (plural accusative)
Αφγανούς (plural accusative)
Αφγανέ (singular vocative)
Αφγανοί (singular vocative)


συμπαράσταση

Voir le grec ancien συμπαραστάτης, symparastátês (« aide, adjoint ») et παράσταση (« performamce »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
συμπαραστάσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
συμπαράστασης (singular genitive)
συμπαραστάσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
συμπαραστάσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
συμπαραστάσεις (plural accusative)
συμπαραστάσεις (singular vocative)


ημερομηνία

Voir ημέρα et μήνας ; littéralement « jour-mois ».

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ημερομηνίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ημερομηνίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ημερομηνιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ημερομηνίες (plural accusative)
ημερομηνίες (singular vocative)

Date, jour du calendrier où se produit un événement.


δήλωση

Du grec ancien δήλωσις, dêlôsis ; voir δηλώνω (« déclarer »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
δηλώσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
δήλωσης (singular genitive)
δηλώσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
δηλώσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
δηλώσεις (plural accusative)
δηλώσεις (singular vocative)


ανακοινωθέν

Participe aoriste passif de ανακοινώνω (communiquer).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ανακοινωθέντα (plural nominative)
του (singular genitive)
ανακοινωθέντος (singular genitive)
των (plural genitive)
ανακοινωθέντων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ανακοινωθέντα (plural accusative)
ανακοινωθέντα (singular vocative)


παρουσιάζω

Dérivé de παρουσία, parousía (« présence »), avec le suffixe -άζω, -ázô.


Ευρωζώνη

Mot composé de ευρώ, evró et de ζώνη, zóni.


αυτονόητος

Dérivé de νοητός, noitós, avec le préfixe αυτο-, avto-, et/ou dérivé du grec ancien αὐτονοέω, autonoéô (« penser par soi-même »).

Évident, qui se comprend sans nécessiter une explication.


υπερπληθωρισμός

Composé de υπέρ, ypér et de πληθωρισμός, plithorismós.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
υπερπληθωρισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
υπερπληθωρισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
υπερπληθωρισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
υπερπληθωρισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
υπερπληθωρισμούς (plural accusative)
υπερπληθωρισμέ (singular vocative)
υπερπληθωρισμοί (singular vocative)


πυρετωδώς

De πυρετώδης.


χρησιμοποίηση

Mot dérivé de χρησιμοποιώ, khrisimopió, avec le suffixe -ση, -si ; voir χρήσιμος (« utile ») et ποίηση.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
χρησιμοποιήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
χρησιμοποίησης (singular genitive)
χρησιμοποιήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
χρησιμοποιήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
χρησιμοποιήσεις (plural accusative)
χρησιμοποιήσεις (singular vocative)


ατομικός

Mot dérivé de άτομο, atomo, avec le suffixe -ικός, -ikós.


συχνάζω

De συχνός, sykhnós (« fréquent ») avec le suffixe -άζω, -ázo


πλώρη

Du grec ancien πρῷρα, prôira (« proue »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πλώρες (plural nominative)
της (singular genitive)
πλώρης (singular genitive)
των (plural genitive)
πλωρών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πλώρες (plural accusative)
πλώρες (singular vocative)


οπουδήποτε

Du grec ancien composé de ὅπου, hópou (« là »), δή, dê et ποτέ, poté (« là »), littéralement « ici ou là, là et là ».


κλήρωση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
κληρώσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
κλήρωσης (singular genitive)
κληρώσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
κληρώσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
κληρώσεις (plural accusative)
κληρώσεις (singular vocative)


έκπληκτος

De εκπλήσσω.


τζάμι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
τζάμια (plural nominative)
του (singular genitive)
τζαμιού (singular genitive)
των (plural genitive)
τζαμιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
τζάμια (plural accusative)
τζάμια (singular vocative)


επαναδιαπραγματεύομαι

Dérivé de διαπραγματεύομαι, avec le préfixe επανα-.

fr-επαναδιαπραγματεύομαι-el-verb-Q8AzijE8


μελανοκύτταρο

Composé de μέλας, mélas et de κύτταρο, kíttaro.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μελανοκύτταρα (plural nominative)
του (singular genitive)
μελανοκυττάρου (singular genitive)
των (plural genitive)
μελανοκυττάρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μελανοκύτταρα (plural accusative)
μελανοκύτταρα (singular vocative)


αντισυνταγματικότητα

Dérivé de αντισυνταγματικός, avec le suffixe -ότητα.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αντισυνταγματικότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
αντισυνταγματικότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
αντισυνταγματικοτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αντισυνταγματικότητες (plural accusative)
αντισυνταγματικότητες (singular vocative)

fr-αντισυνταγματικότητα-el-noun-lwPACYgB


διαπραγματευτικός

Dérivé de διαπραγματευτής, diapragmatevtís, avec le suffixe -ικός, -ikós.


κύτταρο

Du grec ancien κύτταρον, κύτταροn, κύτταρος, kúttaros (« alvéole »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κύτταρα (plural nominative)
του (singular genitive)
κυττάρου (singular genitive)
των (plural genitive)
κυττάρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κύτταρα (plural accusative)
κύτταρα (singular vocative)

Cellule, unité de base d’un ensemble organisé.

Cellule, unité fonctionnelle d’un organisme vivant.


παρένθεση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παρενθέσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
παρένθεσης (singular genitive)
παρενθέσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
παρενθέσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παρενθέσεις (plural accusative)
παρενθέσεις (singular vocative)


διεπιστημονικός

Composé de διά, dia et de επιστημονικός, epistimonikós.

Interdisciplinaire, qui concerne plusieurs sciences, disciplines.


νευροβιολογία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
νευροβιολογίες (plural nominative)
της (singular genitive)
νευροβιολογίας (singular genitive)
των (plural genitive)
νευροβιολογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
νευροβιολογίες (plural accusative)
νευροβιολογίες (singular vocative)


κωπηλατώ

Du grec ancien κωπηλατέω, kôpêlatéô, voir κώπη.


μελανίνη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μελανίνες (plural nominative)
της (singular genitive)
μελανίνης (singular genitive)
των (plural genitive)
μελανινών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μελανίνες (plural accusative)
μελανίνες (singular vocative)


υπεριώδης

Mot composé de υπέρ, ipér (« hyper ») et de ιώδης, iódis (« violet »).


διαφωνία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
διαφωνίες (plural nominative)
της (singular genitive)
διαφωνίας (singular genitive)
των (plural genitive)
διαφωνιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
διαφωνίες (plural accusative)
διαφωνίες (singular vocative)


οπλή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
οπλές (plural nominative)
της (singular genitive)
οπλής (singular genitive)
των (plural genitive)
οπλών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
οπλές (plural accusative)
οπλές (singular vocative)


απαρίθμηση

Du grec ancien ἀπαρίθμησις, aparithmêsis (« énumération »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
απαριθμήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
απαρίθμησης (singular genitive)
απαριθμήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
απαριθμήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
απαριθμήσεις (plural accusative)
απαριθμήσεις (singular vocative)


σοβινισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σοβινισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
σοβινισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
σοβινισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
σοβινισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
σοβινισμούς (plural accusative)
σοβινισμέ (singular vocative)
σοβινισμοί (singular vocative)


καταπολέμηση

Mot dérivé de καταπολεμώ, katapolemó (« combattre »), avec le suffixe -ση, -si.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
καταπολεμήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
καταπολέμησης (singular genitive)
καταπολεμήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
καταπολεμήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
καταπολεμήσεις (plural accusative)
καταπολεμήσεις (singular vocative)

η καταπολέμηση της ανεργίας.

η καταπολέμηση του καρκίνου.


κοντσέρτο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κοντσέρτα (plural nominative)
του (singular genitive)
κοντσέρτου (singular genitive)
των (plural genitive)
κοντσέρτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κοντσέρτα (plural accusative)
κοντσέρτα (singular vocative)


λεπτομερώς

Dérivé de λεπτομερής, avec le suffixe -ώς.

De manière détaillée, complète, précise.


ιμπεριαλισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ιμπεριαλισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ιμπεριαλισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
ιμπεριαλισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ιμπεριαλισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ιμπεριαλισμούς (plural accusative)
ιμπεριαλισμέ (singular vocative)
ιμπεριαλισμοί (singular vocative)


σκανδιναβικός

Mot dérivé de Σκανδιναβός, Skandinavós, avec le suffixe -ικός, -ikos.


ροή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ροές (plural nominative)
της (singular genitive)
ροής (singular genitive)
των (plural genitive)
ροών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ροές (plural accusative)
ροές (singular vocative)

Cours, flux (écoulement d’un liquide dans une direction donnée).

Transfert, déplacement d’énergie ou d’une autre grandeur.

Déplacement de marchandises ou d’argent.

Cours (développement, enchaînement des choses).


κομμουνίστρια

Féminin de κομμουνιστής.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
κομμουνίστριες (plural nominative)
της (singular genitive)
κομμουνίστριας (singular genitive)
των (plural genitive)
κομμουνιστριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
κομμουνίστριες (plural accusative)
κομμουνίστριες (singular vocative)
κομμουνιστής (masculine)


μπεζεστένι

Du turc ottoman بزستان, bezistân (« bezestan »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μπεζεστένια (plural nominative)
του (singular genitive)
μπεζεστενιού (singular genitive)
των (plural genitive)
μπεζεστενιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μπεζεστένια (plural accusative)
μπεζεστένια (singular vocative)


εξαμελής

Mot composé de έξι, exi (« six ») et de μέλος, mélos (« membre »).

Qui est constitué de six membres (notamment pour une famille, une commission).


τριμελής

Mot composé de τρία, tria (« trois ») et de μέλος, mélos (« membre »).


δωδεκαμελής

Mot composé de δώδεκα, dodeka (« douze ») et de μέλος, mélos (« membre »).

Qui est constitué de douze membres (notamment pour une famille, une commission).


τετραμελής

Mot dérivé de μέλος, mélos (« membre »), avec le préfixe τετρα-, tetra- (« quatre »).

Qui est constitué de quatre membres (notamment pour une famille, une commission).


διμελής

Mot dérivé de μέλος, mélos (« membre »), avec le préfixe δι-, di- (« deux »).

Qui est constitué de deux membres (notamment pour une famille, une commission).


δεκαμελής

Mot composé de δέκα, deká (« dix ») et de μέλος, mélos (« membre »).

Qui est constitué de dix membres (notamment pour une famille, une commission).


οκταμελής

Mot composé de οκτώ, okto (« huit ») et de μέλος, mélos (« membre »).

Qui est constitué de huit membres (notamment pour une famille, une commission).


επταμελής

Mot composé de επτά, epta (« sept ») et de μέλος, mélos (« membre »).

Qui est constitué de sept membres (notamment pour une famille, une commission).


μονομελής

Mot composé de μόνος, mónos (« un seul ») et de μέλος, mélos (« membre »).


πενταμελής

Mot composé de πέντε, pénte (« cinq ») et de μέλος, mélos (« membre »).

Qui est constitué de cinq membres (notamment pour une famille, une commission).


καυλί

Du grec ancien καυλός, kaulós (« tige »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καυλιά (plural nominative)
του (singular genitive)
καυλιού (singular genitive)
των (plural genitive)
καυλιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καυλιά (plural accusative)
καυλιά (singular vocative)


παστός

παστόχοιρινό


κατηγόρημα

Du grec ancien κατηγόρημα, katēgórēma (« prédicat »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κατηγορήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
κατηγορήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
κατηγορημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κατηγορήματα (plural accusative)
κατηγορήματα (singular vocative)


δωρεά

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
δωρεές (plural nominative)
της (singular genitive)
δωρεάς (singular genitive)
των (plural genitive)
δωρεών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
δωρεές (plural accusative)
δωρεές (singular vocative)

Ο οργανισμός δέχτηκε μια γενναιόδωρη δωρεά απο τον κ.Παπαδόπουλο.


χέρσος

Du grec ancien χέρσος, khérsos (« sec »).

η μόνη περιουσία που έχει είναι ένα χέρσο χωράφι που δεν αξίζει τίποτε


σκουπίζω

Mot dérivé de σκούπα, skoupa (« balai »), avec le suffixe -ίζω, -izo.


λίβανος

Du grec ancien λίβανος, líbanos (« encens »).


κόλλυβα

Dessert offert au moment des enterrements.

Να σου βράσω τα κόλλυβα, je bouillirai ta collyba (tu peux crever).

με ξένα κόλλυβα, aux dépens des autres.


σταυρός

Du grec ancien σταυρός, staurós (« pieu, croix »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σταυροί (plural nominative)
του (singular genitive)
σταυρού (singular genitive)
των (plural genitive)
σταυρών (plural genitive)
τον (singular accusative)
σταυρό (singular accusative)
τους (plural accusative)
σταυρούς (plural accusative)
σταυρέ (singular vocative)
σταυροί (singular vocative)

ο Σταυρός του Ιησού Χριστού, la Croix de Jésus-Christ.

Ερυθρός Σταυρός, la Croix Rouge.

Croix.
Croix, insigne en forme de croix.

Πολεμικός Σταυρός, Croix de guerre.


έλκος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
έλκη (plural nominative)
του (singular genitive)
έλκους (singular genitive)
των (plural genitive)
ελκών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
έλκη (plural accusative)
έλκη (singular vocative)


δυσωδία

Du grec ancien δυσωδία, dusôdía (« mauvaise odeur, puanteur »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
δυσωδίες (plural nominative)
της (singular genitive)
δυσωδίας (singular genitive)
των (plural genitive)
δυσωδιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
δυσωδίες (plural accusative)
δυσωδίες (singular vocative)


φυτό

Légume, personne dans un état végétatif.


λεπτομέρεια

Du grec ancien λεπτομέρεια, leptoméreia ; voir λεπτομερής et λεπτό.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
λεπτομέρειες (plural nominative)
της (singular genitive)
λεπτομέρειας (singular genitive)
των (plural genitive)
λεπτομερειών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
λεπτομέρειες (plural accusative)
λεπτομέρειες (singular vocative)


πασχαλινός

Qui se rapporte à Pâques, à la pâque, pascal.


ζωμός

Du grec ancien ζωμός, zômós (« bouillon, soupe »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ζωμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ζωμού (singular genitive)
των (plural genitive)
ζωμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ζωμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ζωμούς (plural accusative)
ζωμέ (singular vocative)
ζωμοί (singular vocative)

έβαλε στη σούπα δύο κύβους ζωμό κοτόπουλου


ευώνυμο

Voir Euonymus issu du grec ancien εὐώνυμος, euônumos (« de bon nom, de bonne renommée »).


αφαλάτωση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αφαλατώσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
αφαλάτωσης (singular genitive)
αφαλατώσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
αφαλατώσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αφαλατώσεις (plural accusative)
αφαλατώσεις (singular vocative)


πτηνό

Du grec ancien πτηνόν, ptênón, neutre substantivé de πτηνός, pthênós (« ailé »).


σφυρί

Du grec ancien σφῦρα, sphûra (« marteau ») via son diminutif σφυρίον, sphuríon.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σφυριά (plural nominative)
του (singular genitive)
σφυριού (singular genitive)
των (plural genitive)
σφυριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σφυριά (plural accusative)
σφυριά (singular vocative)


επωδή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
επωδές (plural nominative)
της (singular genitive)
επωδής (singular genitive)
των (plural genitive)
επωδών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
επωδές (plural accusative)
επωδές (singular vocative)


Δαμοκλής

Du grec ancien Δαμοκλής, Damoklês, composé de δᾶμος, dámos (« peuple ») et de κλέος, kléos (« renommée, gloire »).


ιμάντας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ιμάντες (plural nominative)
του (singular genitive)
ιμάντα (singular genitive)
των (plural genitive)
ιμάντων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ιμάντα (singular accusative)
τους (plural accusative)
ιμάντες (plural accusative)
ιμάντα (singular vocative)
ιμάντες (singular vocative)

στις περισσότερες σύγχρονες μοτοσυκλέτες χαμηλού κυβισμού η κίνηση μεταδίδεται με ιμάντα και όχι με αλυσίδα


ήλος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ήλοι (plural nominative)
του (singular genitive)
ήλου (singular genitive)
των (plural genitive)
ήλων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ήλο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ήλους (plural accusative)
ήλε (singular vocative)
ήλοι (singular vocative)


παρθενιά

Du grec ancien παρθενία, parthenía (« virginité »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παρθενιές (plural nominative)
της (singular genitive)
παρθενιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
παρθενιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παρθενιές (plural accusative)
παρθενιές (singular vocative)


καρφί

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
καρφιά (plural nominative)
του (singular genitive)
καρφιού (singular genitive)
των (plural genitive)
καρφιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
καρφιά (plural accusative)
καρφιά (singular vocative)


σιγή

Du grec ancien σιγή, sigê (« silence »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
σιγές (plural nominative)
της (singular genitive)
σιγής (singular genitive)
των (plural genitive)
σιγών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
σιγές (plural accusative)
σιγές (singular vocative)


Κρυογενής

Du grec ancien κρύος, krúos (« froid ») et γένος, génos.


γηραιός

Du grec ancien γηραιός, gêraios (« vieux »).

Mια γηραιά κυρία, une vieille dame.


λαχαίνω

Du grec ancien λαγχάνω, lankhánô (« tirer au sort »).


φελλός

φελλοὶ δ᾽ ὣς ἄγουσι δίκτυον.

les bouchons de liège qui portent [font flotter] le filet.


τοξότης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
τοξότες (plural nominative)
του (singular genitive)
τοξότη (singular genitive)
των (plural genitive)
τοξοτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
τοξότη (singular accusative)
τους (plural accusative)
τοξότες (plural accusative)
τοξότη (singular vocative)
τοξότες (singular vocative)


λίστα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
λίστες (plural nominative)
της (singular genitive)
λίστας (singular genitive)
των (plural genitive)
λιστών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
λίστες (plural accusative)
λίστες (singular vocative)

λίστα με τα ψώνια — Liste de course


εγκάρδιος

Du grec ancien ἐγκάρδιος, enkárdios (« dans le cœur »), de καρδία, kardía (« cœur »).


απαισιόδοξος

Mot composé de από, apó et de αισιόδοξος, esiódhoxos.


προφυλακτικό

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
προφυλακτικά (plural nominative)
του (singular genitive)
προφυλακτικού (singular genitive)
των (plural genitive)
προφυλακτικών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
προφυλακτικά (plural accusative)
προφυλακτικά (singular vocative)


προφυλακτικό

Accusatif masculin singulier de προφυλακτικός.

Nominatif neutre singulier de προφυλακτικός.

Accusatif neutre singulier de προφυλακτικός.

Vocatif neutre singulier de προφυλακτικός.


ντροπή

Déverbal de ντρέπομαι (« avoir honte »), en grec ancien ἐντροπή, entropê (« révérence, honte »), apparenté à τροπή.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ντροπές (plural nominative)
της (singular genitive)
ντροπής (singular genitive)
των (plural genitive)
ντροπών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ντροπές (plural accusative)
ντροπές (singular vocative)


ύπαρξη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
υπάρξεις (plural nominative)
της (singular genitive)
ύπαρξης (singular genitive)
υπάρξεως (singular genitive)
των (plural genitive)
υπάρξεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
υπάρξεις (plural accusative)
υπάρξεις (singular vocative)


σωρός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σωροί (plural nominative)
του (singular genitive)
σωρού (singular genitive)
των (plural genitive)
σωρών (plural genitive)
τον (singular accusative)
σωρό (singular accusative)
τους (plural accusative)
σωρούς (plural accusative)
σωρέ (singular vocative)
σωροί (singular vocative)


χουντικός

Dérivé de χούντα, khunda (« junte »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


υπάνθρωπος

Dérivé de άνθρωπος, avec le préfixe υπο-.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
υπάνθρωποι (plural nominative)
του (singular genitive)
υπανθρώπου (singular genitive)
των (plural genitive)
υπανθρώπων (plural genitive)
τον (singular accusative)
υπάνθρωπο (singular accusative)
τους (plural accusative)
υπανθρώπους (plural accusative)
υπάνθρωπε (singular vocative)
υπάνθρωποι (singular vocative)


περίεργος

περίεργη (singular masculine nominative)
περίεργο (singular feminine nominative)
περίεργου (singular masculine genitive)
περίεργης (singular masculine genitive)
περίεργου (singular feminine genitive)
περίεργο (singular masculine accusative)
περίεργη (singular masculine accusative)
περίεργο (singular feminine accusative)
περίεργε (singular masculine vocative)
περίεργη (singular masculine vocative)
περίεργο (singular feminine vocative)
περίεργοι (singular masculine plural masculine nominative)
περίεργες (singular masculine plural masculine nominative)
περίεργα (singular feminine plural feminine nominative)
περίεργων (singular masculine plural masculine genitive)
περίεργων (singular masculine plural masculine genitive)
περίεργων (singular feminine plural feminine genitive)
περίεργους (singular masculine plural masculine accusative)
περίεργες (singular masculine plural masculine accusative)
περίεργα (singular feminine plural feminine accusative)
περίεργοι (singular masculine plural masculine vocative)
περίεργες (singular masculine plural masculine vocative)
περίεργα (singular feminine plural feminine vocative)


χάλκινος

Mot dérivé de χαλκός, khalkós (« cuivre »), avec le suffixe -ινος, -inos.


ποδηλάτης

Voir ποδήλατο.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ποδηλάτες (plural nominative)
του (singular genitive)
ποδηλάτη (singular genitive)
των (plural genitive)
ποδηλατών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ποδηλάτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
ποδηλάτες (plural accusative)
ποδηλάτη (singular vocative)
ποδηλάτες (singular vocative)
ποδηλάτισσα (feminine)


τελεσίγραφο

Du grec ancien τέλεσις, télesis (« finition ») et γράφω (« écrire »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
τελεσίγραφα (plural nominative)
του (singular genitive)
τελεσιγράφου (singular genitive)
των (plural genitive)
τελεσιγράφων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
τελεσίγραφα (plural accusative)
τελεσίγραφα (singular vocative)


πτήση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πτήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
πτήσης (singular genitive)
πτήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
πτήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πτήσεις (plural accusative)
πτήσεις (singular vocative)

Vol, action de voler, de se déplacer dans l'air.


νέκταρ

Το νέκταρ στην Ελληνική μυθολογία μαζί με την αμβροσία ήταν οι τροφές που έπαιρναν οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου, εννοώντας πως μ' αυτά αποκτούν την αθανασία τους και τη δύναμή τους.


νεοσσός

Du grec ancien νεοσσός, neossos (« oisillon »),


νότος

Du grec ancien νότος, nótos (« vent du sud »).


μητρώο

En grec ancien μητρῷον, mêtrôon (« archives »).


γόνιμος

Du grec ancien γόνιμος, gónimos (« fertile »).

Γόνιμη γη, terre fertile.


βιβλιάριο

Du grec ancien βιβλιάριον, bibliárion, diminutif de βιβλίον, biblíon.


δεκαοχτάχρονος

Mot composé de δεκαοχτώ, dekaokhto (« dix-huit ») et de χρόνος, khronos (« an, temps »).


τριαντάχρονος

Mot composé de τριάντα, trianta (« trente ») et de χρόνος, khronos (« an, temps »).


γραμματικός

Grammatical, de grammaire, qui suit les règles de la grammaire.


δίχρονος

Mot dérivé de χρόνος, khronos (« an, temps »), avec le préfixe δι-, di- (« deux »).

Long (en parlant d’une voyelle ou syllabe en grec ancien).


φατσικά

Vient de φάτσα « gueule », « tronche », de faccia.

Τον ξέρω φατσικά.


διακόνισσα

Du grec ancien διακόνισσα, diakónissa (« servante ») ; voir διάκονος.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
διακόνισσες (plural nominative)
της (singular genitive)
διακόνισσας (singular genitive)
των (plural genitive)
διακονισσών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
διακόνισσες (plural accusative)
διακόνισσες (singular vocative)
διάκονος (masculine)


λέσχη

φοιτητικήλέσχη, association estudiantine.


πανάγιος

Du grec ancien πανάγιος, panágios (« très-saint »).

ο Πανάγιος Τάφος, le Saint Sépulcre.


καρποφορώ

Du grec ancien καρποφορέω, karpophoréô (« porter des fruits »), voir καρποφόρος, karpophóros (« fructifère »).


δοξολογία

Du grec ancien δοξολογία, doxología (« louange »).


αισχύνη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αισχύνες (plural nominative)
της (singular genitive)
αισχύνης (singular genitive)
των (plural genitive)
αισχυνών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αισχύνες (plural accusative)
αισχύνες (singular vocative)


περίεργη

περίεργος (singular masculine nominative)
περίεργο (singular feminine nominative)
περίεργου (singular masculine genitive)
περίεργης (singular masculine genitive)
περίεργου (singular feminine genitive)
περίεργο (singular masculine accusative)
περίεργο (singular feminine accusative)
περίεργε (singular masculine vocative)
περίεργο (singular feminine vocative)
περίεργοι (singular masculine plural masculine nominative)
περίεργες (singular masculine plural masculine nominative)
περίεργα (singular feminine plural feminine nominative)
περίεργων (singular masculine plural masculine genitive)
περίεργων (singular masculine plural masculine genitive)
περίεργων (singular feminine plural feminine genitive)
περίεργους (singular masculine plural masculine accusative)
περίεργες (singular masculine plural masculine accusative)
περίεργα (singular feminine plural feminine accusative)
περίεργοι (singular masculine plural masculine vocative)
περίεργες (singular masculine plural masculine vocative)
περίεργα (singular feminine plural feminine vocative)


Μεξικάνος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
Μεξικάνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
Μεξικάνου (singular genitive)
των (plural genitive)
Μεξικάνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
Μεξικάνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
Μεξικάνους (plural accusative)
Μεξικάνε (singular vocative)
Μεξικάνοι (singular vocative)


δωδεκαδάκτυλο

Mot composé de δώδεκα, dhódheka (« douze ») et de δάκτυλο, dháktilo (« doigt »), littéralement « douze doigts » → voir duodénum pour la motivation sémantique.


ολόγραφος

Du grec ancien ὁλόγραφος, holographos (« écrit en entier »).


ψαύω

Du grec ancien ψαύω, psaúô (« toucher »).

ο ένας μελέτησε την αρχαία τέχνη από σχετική απόσταση και ο άλλος την προσέγγισε όσο πιο σωματικά του ήταν δυνατό εκείνη την εποχή, ψαύοντας –ως αδιάψευστος και αυτόπτης μάρτυρας– τα μάρμαρα στο Βατικανό και στη Ρώμη.

Χρήστος Αστερίου, Περί αυτοψίας, Βιβλίο, ένθετο στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 11 mai 2014


πανταχού

Du grec ancien πανταχοῦ, pantakhoú (« partout »).


παραδεισιακός

Du grec ancien παραδεισιακός, paradeisiakos, de παράδεισος.


στομίδα

Du grec ancien στομίς, stomís (« mors »).


ερμηνεύω

Du grec ancien ἑρμηνεύω, hermēneúō (« interpréter »).


χαλινός

Du grec ancien χαλινός, khalinós (« bride, mors »).


βυζαρού

Fille ou femme aux gros seins, femme mamelue.


παρερμηνεύω

Du grec ancien παρερμηνεύω, paremeneuo (« mésinterpréter »).


παιδαγωγός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
παιδαγωγοί (plural nominative)
του (singular genitive)
παιδαγωγού (singular genitive)
των (plural genitive)
παιδαγωγών (plural genitive)
τον (singular accusative)
παιδαγωγό (singular accusative)
τους (plural accusative)
παιδαγωγούς (plural accusative)
παιδαγωγέ (singular vocative)
παιδαγωγοί (singular vocative)


κυριολεξία

κατά κυριολεξία, au sens propre.


γεωδαισία

Du grec ancien γεωδαισία, geôdaisía (« division de la terre, arpentage »).


γίγγλυμος

Du grec ancien γίγγλυμος, gínglumos (« gond »).


ναρκωτικός

Du grec ancien ναρκωτικός, narkôtikós (« narcotique »).


βάφω

Du grec ancien βάπτω, báptô (« plonger, immerger »), pour teindre, il faut plonger le tissu dans un bain colorant, le verbe a par la suite pris le sens de « colorer, peindre ».


στασιασμός

Οι Χριστιανοί οφείλουν να αποδίδουν κατάλληλο σεβασμό στις κοσμικές εξουσίες. Δεν συμμετέχουν σε στασιασμό κατά της κυβερνητικής εξουσίας.

Πεποιθήσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec


στάσιμος

στάσιμη (singular masculine nominative)
στάσιμο (singular feminine nominative)
στάσιμου (singular masculine genitive)
στάσιμης (singular masculine genitive)
στάσιμου (singular feminine genitive)
στάσιμο (singular masculine accusative)
στάσιμη (singular masculine accusative)
στάσιμο (singular feminine accusative)
στάσιμε (singular masculine vocative)
στάσιμη (singular masculine vocative)
στάσιμο (singular feminine vocative)
στάσιμοι (singular masculine plural masculine nominative)
στάσιμες (singular masculine plural masculine nominative)
στάσιμα (singular feminine plural feminine nominative)
στάσιμων (singular masculine plural masculine genitive)
στάσιμων (singular masculine plural masculine genitive)
στάσιμων (singular feminine plural feminine genitive)
στάσιμους (singular masculine plural masculine accusative)
στάσιμες (singular masculine plural masculine accusative)
στάσιμα (singular feminine plural feminine accusative)
στάσιμοι (singular masculine plural masculine vocative)
στάσιμες (singular masculine plural masculine vocative)
στάσιμα (singular feminine plural feminine vocative)


στασιαστής

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
στασιαστές (plural nominative)
του (singular genitive)
στασιαστή (singular genitive)
των (plural genitive)
στασιαστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
στασιαστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
στασιαστές (plural accusative)
στασιαστή (singular vocative)
στασιαστές (singular vocative)

ο διάδοχος του θρόνου δολοφονήθηκε από έναν στασιαστή, ο οποίος βασίλεψε για ένα μόλις μήνα προτού ανατραπεί από το εξεγερμένο πλήθος


λαοσύναξη

Mot composé de λαός, laós (« peuple ») et de σύναξη, sínaxi (« assemblée, congrégation »).


σύναξη

Du grec ancien σύναξις, súnaxis (« assemblée »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
συνάξεις (plural nominative)
της (singular genitive)
σύναξης (singular genitive)
συνάξεως (singular genitive)
των (plural genitive)
συνάξεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
συνάξεις (plural accusative)
συνάξεις (singular vocative)

Rassemblement pour une célébration, fête.

η Σύναξη της Θεοτόκου, Assomption de Marie.


τέτανος

Du grec ancien τέτανος, tétanos (« crampe, contraction »).


λαβή

έδωσε πάλι λαβή για σχόλια


σύρμα

Du grec ancien σύρμα, súrma (« chose tirée »), passé au sens de « ce qui sert à tirer ».

αγκαθωτό σύρμα, fil de fer.


συρφετός

Du grec ancien συρφετός, syrphetós (« foule »).

Ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, η Διαπλοκή μετά του Μνημονιακου συρφετού στην εξουσία!


συρμός

Du grec ancien συρμός, syrmós (« trait, traction »).

Ενδύματα του τελευταίου συρμού των Παρισίων.

ο σιδηροδρομικός συρμός


Ζεύγμα

Τον 1ο π.Χ. αιώνα το Ζεύγμα έγινε τμήμα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.


λεκάνη

Τα οστά της λεκάνης, les os du bassin.

λεκάνη απορροής, bassin versant.


λιπαρός

Du grec ancien λιπαρός, liparós (« gras »).

λιπαρό δέρμα.


παγωτατζίδικο

Dérivé de παγωτατζής, avec le suffixe -ίδικο.

Boutique où l’on vend de la crème glacée.


λόγχη

Du grec ancien λόγχη, lónkhē (« fer de lance »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
λόγχες (plural nominative)
της (singular genitive)
λόγχης (singular genitive)
των (plural genitive)
λογχών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
λόγχες (plural accusative)
λόγχες (singular vocative)


Αυστριακός

Mot dérivé de Αυστρία, Afstría, avec le suffixe -ακός, -akós.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
Αυστριακοί (plural nominative)
του (singular genitive)
Αυστριακού (singular genitive)
των (plural genitive)
Αυστριακών (plural genitive)
τον (singular accusative)
Αυστριακό (singular accusative)
τους (plural accusative)
Αυστριακούς (plural accusative)
Αυστριακέ (singular vocative)
Αυστριακοί (singular vocative)


ενεχυροδανειστήριο

→ voir ενέχυρο.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ενεχυροδανειστήρια (plural nominative)
του (singular genitive)
ενεχυροδανειστηρίου (singular genitive)
των (plural genitive)
ενεχυροδανειστηρίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ενεχυροδανειστήρια (plural accusative)
ενεχυροδανειστήρια (singular vocative)


ενεχυροδανειστήρια

Nominatif pluriel de ενεχυροδανειστήριο.

Accusatif pluriel de ενεχυροδανειστήριο.

Vocatif pluriel de ενεχυροδανειστήριο.


λάδι

Dérivé du grec ancien ἐλάδιον, eládion, diminutif de ἔλαιον, élaion qui donne le synonyme έλαιο.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
λάδια (plural nominative)
του (singular genitive)
λαδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
λαδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
λάδια (plural accusative)
λάδια (singular vocative)

βγάζω το λάδι (κάποιου), saigner à blanc, épuiser, faire baver.

ρίχνω λάδι στη φωτιά, jeter de l’huile sur le feu.


τίλλω

Épiler, raser, ôter le poil, les cheveux.

τίλλω τας τρίχας της κεφαλής μου


εγγαστρίμυθος

Du grec ancien ἐγγαστρίμυθος, engastrímuthos (« ventriloque »).


εξομολόγηση

Du grec ancien ἐξομολόγησις, exomologêsis (« confession »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εξομολογήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
εξομολόγησης (singular genitive)
εξομολογήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
εξομολογήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εξομολογήσεις (plural accusative)
εξομολογήσεις (singular vocative)


μηνιαίως

De μηνιαίος.


πακιστανικός

Mot dérivé de Πακιστάν, Pakistán, avec le suffixe -ικός, -ikos.


μοχλός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μοχλοί (plural nominative)
του (singular genitive)
μοχλού (singular genitive)
των (plural genitive)
μοχλών (plural genitive)
τον (singular accusative)
μοχλό (singular accusative)
τους (plural accusative)
μοχλούς (plural accusative)
μοχλέ (singular vocative)
μοχλοί (singular vocative)


πίνα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πίνες (plural nominative)
της (singular genitive)
πίνας (singular genitive)
των (plural genitive)
πινών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πίνες (plural accusative)
πίνες (singular vocative)


πόσθη

Du grec ancien πόσθη, pósthê (« phallus, prépuce »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πόσθες (plural nominative)
της (singular genitive)
πόσθης (singular genitive)
των (plural genitive)
ποσθών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πόσθες (plural accusative)
πόσθες (singular vocative)


κάταγμα

Du grec ancien κάταγμα, kátagma (« fracture »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κατάγματα (plural nominative)
του (singular genitive)
κατάγματος (singular genitive)
των (plural genitive)
καταγμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κατάγματα (plural accusative)
κατάγματα (singular vocative)


κοσμητικός

κοσμητική (singular masculine nominative)
κοσμητικό (singular feminine nominative)
κοσμητικού (singular masculine genitive)
κοσμητικής (singular masculine genitive)
κοσμητικού (singular feminine genitive)
κοσμητικό (singular masculine accusative)
κοσμητική (singular masculine accusative)
κοσμητικό (singular feminine accusative)
κοσμητικέ (singular masculine vocative)
κοσμητική (singular masculine vocative)
κοσμητικό (singular feminine vocative)
κοσμητικοί (singular masculine plural masculine nominative)
κοσμητικές (singular masculine plural masculine nominative)
κοσμητικά (singular feminine plural feminine nominative)
κοσμητικών (singular masculine plural masculine genitive)
κοσμητικών (singular masculine plural masculine genitive)
κοσμητικών (singular feminine plural feminine genitive)
κοσμητικούς (singular masculine plural masculine accusative)
κοσμητικές (singular masculine plural masculine accusative)
κοσμητικά (singular feminine plural feminine accusative)
κοσμητικοί (singular masculine plural masculine vocative)
κοσμητικές (singular masculine plural masculine vocative)
κοσμητικά (singular feminine plural feminine vocative)


κόμπος

Δένει κόμπο.


λάκκος

Du grec ancien λάκκος, lakkos (« lac, citerne »).


κομμωτής

Du grec ancien κομμωτής, kommôtês (« arrangeur »), rapproché, pour le sens moderne, de κόμη, kómi (« coiffure »).


κομίζω

κομίζω γλαύκα εις Αθήνας


κομψός

Du grec ancien κομψός, kompsós (« soigné »).

κομψόύφος


απαισιοδοξία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
απαισιοδοξίες (plural nominative)
της (singular genitive)
απαισιοδοξίας (singular genitive)
των (plural genitive)
απαισιοδοξιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
απαισιοδοξίες (plural accusative)
απαισιοδοξίες (singular vocative)


προσωποποίηση

Dérivé de πρόσωπο, avec le suffixe -ποίηση.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
προσωποποιήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
προσωποποίησης (singular genitive)
προσωποποιήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
προσωποποιήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
προσωποποιήσεις (plural accusative)
προσωποποιήσεις (singular vocative)


επικαιρότητα

Mot dérivé de επίκαιρος, epíkeros (« actuel »), avec le suffixe -ότητα, -ótita.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
επικαιρότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
επικαιρότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
επικαιροτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
επικαιρότητες (plural accusative)
επικαιρότητες (singular vocative)


πρόκληση

Du grec ancien πρόκλησις, próklêsis (« challenge »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
προκλήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
πρόκλησης (singular genitive)
προκλήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
προκλήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
προκλήσεις (plural accusative)
προκλήσεις (singular vocative)


ευλυγισία

Voir ευ (« bien ») et λυγίζω, lygízo (« tourner, fléchir »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ευλυγισίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ευλυγισίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ευλυγισιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ευλυγισίες (plural accusative)
ευλυγισίες (singular vocative)


συμπέρασμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
συμπεράσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
συμπεράσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
συμπερασμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
συμπεράσματα (plural accusative)
συμπεράσματα (singular vocative)


σταυροφόρος

Du grec ancien σταυροφόρος, staurophóros (« crucifère »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σταυροφόροι (plural nominative)
του (singular genitive)
σταυροφόρου (singular genitive)
των (plural genitive)
σταυροφόρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σταυροφόρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
σταυροφόρους (plural accusative)
σταυροφόρε (singular vocative)
σταυροφόροι (singular vocative)

Οι Σταυροφόροι ονομάζονταν «οι στρατιώτες του Χριστού».


ταπεινότητα

Du grec ancien ταπεινότης, tapeinótês (« bassesse »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ταπεινότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
ταπεινότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
ταπεινοτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ταπεινότητες (plural accusative)
ταπεινότητες (singular vocative)


φύλαρχος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
φύλαρχοι (plural nominative)
του (singular genitive)
φύλαρχου (singular genitive)
των (plural genitive)
φύλαρχων (plural genitive)
τον (singular accusative)
φύλαρχο (singular accusative)
τους (plural accusative)
φύλαρχους (plural accusative)
φύλαρχε (singular vocative)
φύλαρχοι (singular vocative)


Αγκίστρι

Composé de αγκίστρι.


ταραχή

Du grec ancien ταραχή, tarakhê (« trouble »).


Αντίμηλος

Composé de ἀντί, antí (« en face de, avant ») et de Μῆλος, Mêlos (« Milos »)


ταξιαρχία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ταξιαρχίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ταξιαρχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ταξιαρχιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ταξιαρχίες (plural accusative)
ταξιαρχίες (singular vocative)


Δωδεκάνησος

Mot composé de δώδεκα, dódeka (« douze ») et de νήσος, nísos (« île »)


Αντικύθηρα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Αντικύθηρας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Νήσος του Μαν

Mot composé de νήσος, nísos (« ile »), το, to (« de ») et Μαν, Man (« Man »), le grec ancien avait Ἄνδρος, Ándros qui désigne aussi Andros mais le rapprochement avec ἀνήρ, ἀνδρός, anêr, andros (« homme ») et man (« homme ») est purement fortuit.


ταριχεύω

Du grec ancien ταριχεύω, tarikheúō (« embaumer, préserver »).


Αγαθονήσι

Composé de αγαθός, agathós (« heureux ») et de νησί, nisí (« île ») → voir Macaronésie.


σαλβάρι

Du turc ottoman ; voir şalvar en turc, σαράβαρα, sarábara (« pantalon oriental ») en grec ancien.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σαλβάρια (plural nominative)
του (singular genitive)
σαλβαριού (singular genitive)
των (plural genitive)
σαλβαριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σαλβάρια (plural accusative)
σαλβάρια (singular vocative)


θανάσιμος

επτά θανάσιμα αμαρτήματα, les sept péchés mortels.


αμάρτημα

Du grec ancien ἁμάρτημα, hamártêma (« faute ») dérivé de ἁμαρτάνω, hamartánô (« dévier, errer, se tromper »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αμαρτήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
αμαρτήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
αμαρτημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αμαρτήματα (plural accusative)
αμαρτήματα (singular vocative)

επτά θανάσιμα αμαρτήματα, les sept péchés capitaux.

Προπατορικό αμάρτημα, le péché originel.


καρηβαρία

Du grec ancien καρηβαρία, karêbaría (« tête lourde »).


διαγωνίζομαι

Du grec ancien διαγωνίζομαι, diagônízomai.


μπουνιά

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μπουνιές (plural nominative)
της (singular genitive)
μπουνιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
μπουνιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μπουνιές (plural accusative)
μπουνιές (singular vocative)


βραβείο

Du grec ancien βραβεῖον, brabeeîon (« prix »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βραβεία (plural nominative)
του (singular genitive)
βραβείου (singular genitive)
των (plural genitive)
βραβείων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βραβεία (plural accusative)
βραβεία (singular vocative)

βραβείο Νόμπελ, prix Nobel.


αμβλυωπία

Du grec ancien ἀμβλυωπία, amblyopía (« vue basse »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αμβλυωπίες (plural nominative)
της (singular genitive)
αμβλυωπίας (singular genitive)
των (plural genitive)
αμβλυωπιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αμβλυωπίες (plural accusative)
αμβλυωπίες (singular vocative)


γέρας

Du grec ancien γέρας, géras (« offrande »).


Μέγαιρα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Μέγαιρας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


καθιστικός

→ voir κάθισμα

Καθιστική ζωή.


πορνίδιο

→ voir πόρνη.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πορνίδια (plural nominative)
του (singular genitive)
πορνιδίου (singular genitive)
των (plural genitive)
πορνιδίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πορνίδια (plural accusative)
πορνίδια (singular vocative)


ονομαστικός

Du grec ancien ὀνομαστικός, onomastikos (« nominatif »).

ονομαστική (singular masculine nominative)
ονομαστικό (singular feminine nominative)
ονομαστικού (singular masculine genitive)
ονομαστικής (singular masculine genitive)
ονομαστικού (singular feminine genitive)
ονομαστικό (singular masculine accusative)
ονομαστική (singular masculine accusative)
ονομαστικό (singular feminine accusative)
ονομαστικέ (singular masculine vocative)
ονομαστική (singular masculine vocative)
ονομαστικό (singular feminine vocative)
ονομαστικοί (singular masculine plural masculine nominative)
ονομαστικές (singular masculine plural masculine nominative)
ονομαστικά (singular feminine plural feminine nominative)
ονομαστικών (singular masculine plural masculine genitive)
ονομαστικών (singular masculine plural masculine genitive)
ονομαστικών (singular feminine plural feminine genitive)
ονομαστικούς (singular masculine plural masculine accusative)
ονομαστικές (singular masculine plural masculine accusative)
ονομαστικά (singular feminine plural feminine accusative)
ονομαστικοί (singular masculine plural masculine vocative)
ονομαστικές (singular masculine plural masculine vocative)
ονομαστικά (singular feminine plural feminine vocative)

η ονομαστική τιμή των εμπορευμάτων μπορεί να έχει αυξηθεί, αλλά η πραγματική του αξία να έχει αποπληθωριστεί διαχρονικά με έτος βάσης του 2005

ο μάρτυρας υπέδειξε τον υπαίτιο του εγκλήματος ονομαστικά.


γύμνωση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
γυμνώσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
γύμνωσης (singular genitive)
γυμνώσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
γυμνώσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
γυμνώσεις (plural accusative)
γυμνώσεις (singular vocative)


γυρίνος

Du grec ancien γυρῖνος, gyrînos (« têtard »), apparenté à γυρός, gyrós (« cercle »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
γυρίνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
γυρίνου (singular genitive)
των (plural genitive)
γυρίνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
γυρίνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
γυρίνους (plural accusative)
γυρίνε (singular vocative)
γυρίνοι (singular vocative)


λογογράφος

Du grec ancien λογογράφος, logographos (« prosateur »).


συλλογισμός

Du grec ancien συλλογισμός, syllogismos (« inférence »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
συλλογισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
συλλογισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
συλλογισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
συλλογισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
συλλογισμούς (plural accusative)
συλλογισμέ (singular vocative)
συλλογισμοί (singular vocative)


σωρείτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σωρείτες (plural nominative)
του (singular genitive)
σωρείτη (singular genitive)
των (plural genitive)
σωρειτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
σωρείτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
σωρείτες (plural accusative)
σωρείτη (singular vocative)
σωρείτες (singular vocative)


προθεσμία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
προθεσμίες (plural nominative)
της (singular genitive)
προθεσμίας (singular genitive)
των (plural genitive)
προθεσμιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
προθεσμίες (plural accusative)
προθεσμίες (singular vocative)


θεογονία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
θεογονίες (plural nominative)
της (singular genitive)
θεογονίας (singular genitive)
των (plural genitive)
θεογονιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
θεογονίες (plural accusative)
θεογονίες (singular vocative)


Παύλος

ο Απόστολος Παύλος


ανθολογία

Du grec ancien ἀνθολογία, anthología (« florilège »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ανθολογίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ανθολογίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ανθολογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ανθολογίες (plural accusative)
ανθολογίες (singular vocative)


σάκος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σάκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
σάκου (singular genitive)
των (plural genitive)
σάκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σάκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
σάκους (plural accusative)
σάκε (singular vocative)
σάκοι (singular vocative)


ζουμπούλι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ζουμπούλια (plural nominative)
του (singular genitive)
ζουμπουλιού (singular genitive)
των (plural genitive)
ζουμπουλιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ζουμπούλια (plural accusative)
ζουμπούλια (singular vocative)


σπόγγος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σπόγγοι (plural nominative)
του (singular genitive)
σπόγγου (singular genitive)
των (plural genitive)
σπόγγων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σπόγγο (singular accusative)
τους (plural accusative)
σπόγγους (plural accusative)
σπόγγε (singular vocative)
σπόγγοι (singular vocative)


στρέμμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
στρέμματα (plural nominative)
του (singular genitive)
στρέμματος (singular genitive)
των (plural genitive)
στρεμμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
στρέμματα (plural accusative)
στρέμματα (singular vocative)


σπίλος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σπίλοι (plural nominative)
του (singular genitive)
σπίλου (singular genitive)
των (plural genitive)
σπίλων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σπίλο (singular accusative)
τους (plural accusative)
σπίλους (plural accusative)
σπίλε (singular vocative)
σπίλοι (singular vocative)


πυκνωτής

Dérivé de πυκνώνω, pyknono (« serrer, condenser »), avec le suffixe -τής, -tis, de πυκνός (« serrer »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πυκνωτές (plural nominative)
του (singular genitive)
πυκνωτή (singular genitive)
των (plural genitive)
πυκνωτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
πυκνωτή (singular accusative)
τους (plural accusative)
πυκνωτές (plural accusative)
πυκνωτή (singular vocative)
πυκνωτές (singular vocative)


στάθμη

Du grec ancien στάθμη, státhmê (« niveau »).

η στάθμη της θάλασσας, le niveau de la mer.


ανεξάλειπτος

Dérivé de εξαλείφω (« effacer ») avec le préfixe αν- ; voir ἀλείφω, aleíphô (« enduire »).


αλληλογραφία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αλληλογραφίες (plural nominative)
της (singular genitive)
αλληλογραφίας (singular genitive)
των (plural genitive)
αλληλογραφιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αλληλογραφίες (plural accusative)
αλληλογραφίες (singular vocative)

Correspondance, communication entre deux personnes au moyen de lettres.

Ensemble des lettres échangées entre deux personnes.


δεκτικός

Dérivé de δέκτης, déktis (« receveur »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


ιστοσελίδα

(Date à préciser) Composé de ιστός et σελίδα sur le modèle de webpage.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ιστοσελίδες (plural nominative)
της (singular genitive)
ιστοσελίδας (singular genitive)
των (plural genitive)
ιστοσελίδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ιστοσελίδες (plural accusative)
ιστοσελίδες (singular vocative)


οικόσημο

Composé de οίκος, íkos (« maison [aristocratique] ») et de σήμα, síma (« signe »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
οικόσημα (plural nominative)
του (singular genitive)
οικοσήμου (singular genitive)
των (plural genitive)
οικοσήμων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
οικόσημα (plural accusative)
οικόσημα (singular vocative)


δεκτικότητα

Dérivé de δεκτικός, avec le suffixe -ότητα.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
δεκτικότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
δεκτικότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
δεκτικοτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
δεκτικότητες (plural accusative)
δεκτικότητες (singular vocative)

Réceptivité, caractère de ce qui est réceptif.


περιθωριακός

Dérivé de περιθώριο, avec le suffixe -ακός.


Άγκυρα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Άγκυρας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


Σμύρνη

Du grec ancien Σμύρνη, Smýrnē (« myrrhe »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Σμύρνης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


τουλάχιστον

Contraction du grec ancien τὸ ἐλάχιστον.


διαφορετικός

Du grec ancien διαφορητικός, diaphorētikos ; voir διαφέρω.


υγρό

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
υγρά (plural nominative)
του (singular genitive)
υγρού (singular genitive)
των (plural genitive)
υγρών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
υγρά (plural accusative)
υγρά (singular vocative)


νοσηλεύτρια

Féminin de νοσηλευτής.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
νοσηλεύτριες (plural nominative)
της (singular genitive)
νοσηλεύτριας (singular genitive)
των (plural genitive)
νοσηλευτριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
νοσηλεύτριες (plural accusative)
νοσηλεύτριες (singular vocative)
νοσηλευτής (masculine)


είναι

(Nom commun) Du grec ancien εἶναι, infinitif présent de εἰμί.

Être, la personnalité, l’âme, le monde intérieur d’une personne.


είναι

Troisième personne du singulier du présent de είμαι.

Troisième personne du pluriel du présent de είμαι.


υπερπαραγωγή

Dérivé de παραγωγή, avec le préfixe υπερ-.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
υπερπαραγωγές (plural nominative)
της (singular genitive)
υπερπαραγωγής (singular genitive)
των (plural genitive)
υπερπαραγωγών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
υπερπαραγωγές (plural accusative)
υπερπαραγωγές (singular vocative)


έλλειψη

Du grec ancien ἔλλειψις, élleipsis (« manque, ellipse »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ελλείψεις (plural nominative)
της (singular genitive)
έλλειψης (singular genitive)
ελλείψεως (singular genitive)
των (plural genitive)
ελλείψεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ελλείψεις (plural accusative)
ελλείψεις (singular vocative)


νοσηλευτής

Dérivé de νοσηλεύω, nosilevo, avec le suffixe -τής, -tis.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
νοσηλευτές (plural nominative)
του (singular genitive)
νοσηλευτή (singular genitive)
των (plural genitive)
νοσηλευτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
νοσηλευτή (singular accusative)
τους (plural accusative)
νοσηλευτές (plural accusative)
νοσηλευτή (singular vocative)
νοσηλευτές (singular vocative)
νοσηλεύτρια (feminine)


υγρός

Du grec ancien ὑγρός, hygrós (« humide »).

υγρή (singular masculine nominative)
υγρό (singular feminine nominative)
υγρού (singular masculine genitive)
υγρής (singular masculine genitive)
υγρού (singular feminine genitive)
υγρό (singular masculine accusative)
υγρή (singular masculine accusative)
υγρό (singular feminine accusative)
υγρέ (singular masculine vocative)
υγρή (singular masculine vocative)
υγρό (singular feminine vocative)
υγροί (singular masculine plural masculine nominative)
υγρές (singular masculine plural masculine nominative)
υγρά (singular feminine plural feminine nominative)
υγρών (singular masculine plural masculine genitive)
υγρών (singular masculine plural masculine genitive)
υγρών (singular feminine plural feminine genitive)
υγρούς (singular masculine plural masculine accusative)
υγρές (singular masculine plural masculine accusative)
υγρά (singular feminine plural feminine accusative)
υγροί (singular masculine plural masculine vocative)
υγρές (singular masculine plural masculine vocative)
υγρά (singular feminine plural feminine vocative)


έλλειμμα

Du grec ancien ἔλλειμμα, élleimma (« défaut, manque »), dérivé de ἐλλείπω, elleípô (« manquer, faire défaut »), avec le suffixe -μα, -ma.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ελλείμματα (plural nominative)
του (singular genitive)
ελλείμματος (singular genitive)
των (plural genitive)
ελλειμμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ελλείμματα (plural accusative)
ελλείμματα (singular vocative)


ζεστός

ζεστή (singular masculine nominative)
ζεστό (singular feminine nominative)
ζεστού (singular masculine genitive)
ζεστής (singular masculine genitive)
ζεστού (singular feminine genitive)
ζεστό (singular masculine accusative)
ζεστή (singular masculine accusative)
ζεστό (singular feminine accusative)
ζεστέ (singular masculine vocative)
ζεστή (singular masculine vocative)
ζεστό (singular feminine vocative)
ζεστοί (singular masculine plural masculine nominative)
ζεστές (singular masculine plural masculine nominative)
ζεστά (singular feminine plural feminine nominative)
ζεστών (singular masculine plural masculine genitive)
ζεστών (singular masculine plural masculine genitive)
ζεστών (singular feminine plural feminine genitive)
ζεστούς (singular masculine plural masculine accusative)
ζεστές (singular masculine plural masculine accusative)
ζεστά (singular feminine plural feminine accusative)
ζεστοί (singular masculine plural masculine vocative)
ζεστές (singular masculine plural masculine vocative)
ζεστά (singular feminine plural feminine vocative)


θεραπευτής

Du grec ancien θεραπευτής, therapeutếs (« serviteur »).

θεραπεύτρια (feminine)


σούβλα

Du latin subula (« poinçon, aiguille à coudre »).


σαλέπι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
σαλέπια (plural nominative)
του (singular genitive)
σαλεπιού (singular genitive)
των (plural genitive)
σαλεπιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
σαλέπια (plural accusative)
σαλέπια (singular vocative)


θεμέλιο

Du grec ancien θεμέλιος, themélios (« de fondation »).

Fondation, base.
Travail de fondation, terrassement.


οφθαλμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
οφθαλμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
οφθαλμού (singular genitive)
των (plural genitive)
οφθαλμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
οφθαλμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
οφθαλμούς (plural accusative)
οφθαλμέ (singular vocative)
οφθαλμοί (singular vocative)


διοίκηση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
διοικήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
διοίκησης (singular genitive)
διοικήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
διοικήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
διοικήσεις (plural accusative)
διοικήσεις (singular vocative)


άρτος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
άρτοι (plural nominative)
του (singular genitive)
άρτου (singular genitive)
των (plural genitive)
άρτων (plural genitive)
τον (singular accusative)
άρτο (singular accusative)
τους (plural accusative)
άρτους (plural accusative)
άρτε (singular vocative)
άρτοι (singular vocative)


τζαμί

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
τζαμιά (plural nominative)
του (singular genitive)
τζαμιού (singular genitive)
των (plural genitive)
τζαμιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
τζαμιά (plural accusative)
τζαμιά (singular vocative)


πρωτοβουλία

Composé de πρώτος, prótos et de βουλή, voulí

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πρωτοβουλίες (plural nominative)
της (singular genitive)
πρωτοβουλίας (singular genitive)
των (plural genitive)
πρωτοβουλιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πρωτοβουλίες (plural accusative)
πρωτοβουλίες (singular vocative)


εφοπλιστής

Composé de εφοπλίζω, efoplízo (« armer, équiper ») et de -τής, tís ; voir οπλισμός.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
εφοπλιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
εφοπλιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
εφοπλιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
εφοπλιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
εφοπλιστές (plural accusative)
εφοπλιστή (singular vocative)
εφοπλιστές (singular vocative)


τιμολόγηση

Composé de τιμολογώ, timologó et de -ση, si ; voir τιμή (« prix »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
τιμολογήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
τιμολόγησης (singular genitive)
τιμολογήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
τιμολογήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
τιμολογήσεις (plural accusative)
τιμολογήσεις (singular vocative)


κοινοβούλιο

Mot composé de κοινός, kinós (« commun ») et de βουλή, voulí (« parlement »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κοινοβούλια (plural nominative)
του (singular genitive)
κοινοβουλίου (singular genitive)
των (plural genitive)
κοινοβουλίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κοινοβούλια (plural accusative)
κοινοβούλια (singular vocative)


συνεργάτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
συνεργάτες (plural nominative)
του (singular genitive)
συνεργάτη (singular genitive)
των (plural genitive)
συνεργατών (plural genitive)
τον (singular accusative)
συνεργάτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
συνεργάτες (plural accusative)
συνεργάτη (singular vocative)
συνεργάτες (singular vocative)


σαφής

Du grec ancien σαφής, saphês (« clair »).


αρτοποιός

Du grec ancien ἀρτοποιός, artopoiós (« faiseur de pain »).


αρτοπωλείο

Du grec ancien ἀρτοπώλιον, artopôlion (« boulangerie »).


βιοτικός

Dérivé de βιοτή, viotí, avec le suffixe -ικός, -ikós.

Qui a rapport à la vie, vital, biotique.


απολογία

Du grec ancien ἀπολογία, apología (« défense »).


απολογητής

De απολογούμαι, apologoúmai (« défendre »).

απολογήτρια (feminine)


απολογούμαι

Du grec ancien ἀπολογοῦμαι, apologoûmai ou ἀπολογέομαι, apologéomai.


ουρανίσκος

Voir ουρανός, ouranos (« ciel, voute céleste »).


Ηράκλειον

Ηράκλειο ή Ηράκλειον

Ηράκλειο (αποσαφήνιση) sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec


Ηράκλειο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
του (singular genitive)
Ηράκλειου (singular genitive)
των (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)

El-Ηράκλειο.ogg

Nom de plusieurs autres localités de Grèce.


συστηματικός

Du grec ancien συστηματικός, sustêmatikos


ύδνον

Du grec ancien ὕδνον, hýdnon (« truffe, tubercule »), qui nous donne hydne.


ξύλινος

ξύλιναπνευστά, bois, instruments de musique en bois.


Θεοτόκος

Du grec ancien θεοτόκος, theotókos, composé de θεός, theós (« dieu ») et de τόκος, tókos, littéralement « qui engendre Dieu ».

Κοίμηση της Θεοτόκου.


υπέρθυρο

Du grec ancien ὑπέρθυρον, huperthuron (« dessus-de-porte »).


Αδριανούπολη

Du grec ancien Ἁδριανούπολις, Hadrianoúpolis.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Αδριανούπολης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)

Αδριανούπολη


δυστυχία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
δυστυχίες (plural nominative)
της (singular genitive)
δυστυχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
δυστυχιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
δυστυχίες (plural accusative)
δυστυχίες (singular vocative)


μερικός

Μερικοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν με το καλό.


κακοήθης

Η θεραπεία των συμπαγών κακοήθων όγκων της παιδικής ηλικίας (οστών, νευρικού συστήματος, λεμφωμάτων) γίνεται με τη χρήση κυττάρων του ίδιου του παιδιού.

Η χρήση των βλαστοκυττάρων στη θεραπεία κακοήθων όγκων


κακόγλωσσος

Du grec ancien κακόγλωσσος, kakóglossos.


κακοφωνία

Mot dérivé de κακόφωνος, kakóphônos, avec le suffixe -ία, -ía.


δίγλωσσος

Du grec ancien δίγλωσσος, díglôssos (« bilingue »).


Χλόη

Du grec ancien χλόη, khlóē (« la Verte »), épithète de Déméter.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Χλόης (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


χλόη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
χλόες (plural nominative)
της (singular genitive)
χλόης (singular genitive)
των (plural genitive)
χλοών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
χλόες (plural accusative)
χλόες (singular vocative)


͵Α

De Α, première lettre de l’alphabet grec, précédée d’une aristerí keréa, signe multipliant la valeur par 1000.

Symbole ayant la valeur 1000 en numération alphabétique.


Αʹ

De Α, première lettre de l’alphabet grec, suivie d’une keréa, signe terminant les nombres.

Symbole ayant la valeur 1 en numération alphabétique.


τελικός

Du grec ancien τελικός, telikós (« final »).

σίγμα τελικό, sigma final, ς, par rapport à σ.


ακρόπολη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ακροπόλεις (plural nominative)
της (singular genitive)
ακρόπολης (singular genitive)
ακροπόλεως (singular genitive)
των (plural genitive)
ακροπόλεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ακροπόλεις (plural accusative)
ακροπόλεις (singular vocative)


κρυστάλλινος

Du grec ancien κρυστάλλινος, krustállinos.


παλλακεία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παλλακείες (plural nominative)
της (singular genitive)
παλλακείας (singular genitive)
των (plural genitive)
παλλακειών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παλλακείες (plural accusative)
παλλακείες (singular vocative)


κρύβω

Du grec ancien κρύπτω, krúptô devenu κρύφω, krýphô puis κρύβω, krývo.


κρυφός

Du grec ancien κρυπτός, kruptós (« couvert, caché »).


κτητικός

κτητική αντωνυμία, pronom possessif.


συκιά

Mot dérivé de σύκο, sýko (« figue »), avec le suffixe -ιά, -iá.


ποτέ

Δεν τρώει ποτέ κρέας, il ne mange jamais de viande.

Θα σταματήσεις ποτέ αυτή τη φασαρία, va-t-il jamais cesser ces troubles ?


διάκριση

Du grec ancien διάκρισις, diakrisis ; voir διακριτικός (« discret »).


διακριτικός

Du grec ancien διακριτικός, diakritikós ; voir διάκριση (« distinction, discrétion »).


συγκρητισμός

Du grec ancien συγκρητισμός, sugkrêtismós.


λεξικογραφία

Dérivé de λεξικογράφος, lexikográfos, avec le suffixe -ία, -ía


λεξικογράφος

Du grec ancien λεξικογράφος, lexikográfos.


Νάρκισσος

→ voir νάρκισσος.


επανάληψη

Du grec ancien ἐπανάληψις, epanálêpsis (« répétition, reprise »).


συνεργός

Complice, celui qui coopère à un méfait.


θυρεοειδής

Du grec ancien θυρεοειδής, thyreoeidês (« en forme de bouclier »).


εξαντλητική

Accusatif féminin singulier de εξαντλητικός.

Vocatif féminin singulier de εξαντλητικός.


περιφέρω

περιφέρω το βλέμμα,


οικοδομικός

Du grec ancien οἰκοδομικός, oikodomikós.


σεμνός

σεμνός άνθρωπος, un homme modeste.


δικηγορίσκος

Mot dérivé de δικηγόρος, dikighóros (« avocat »), avec le suffixe -ίσκος, -iskos.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
δικηγορίσκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
δικηγορίσκου (singular genitive)
των (plural genitive)
δικηγορίσκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
δικηγορίσκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
δικηγορίσκους (plural accusative)
δικηγορίσκε (singular vocative)
δικηγορίσκοι (singular vocative)


μαλλιαρός ρινόκερος

Mot composé de μαλλιαρός, malliarós et de ρινόκερος, rinókeros.


κρίνο

Du grec ancien κρίνον, krínon (« lis »).


πεσέτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πεσέτες (plural nominative)
της (singular genitive)
πεσέτας (singular genitive)
των (plural genitive)
πεσετών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πεσέτες (plural accusative)
πεσέτες (singular vocative)


ιδεαλιστής

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ιδεαλιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
ιδεαλιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
ιδεαλιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ιδεαλιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
ιδεαλιστές (plural accusative)
ιδεαλιστή (singular vocative)
ιδεαλιστές (singular vocative)


παραχαράκτης

Du grec ancien παραχαράκτης, parakharaktês.


τσιγγάνος

Du grec ancien ἀθίγγανος, athínganos (« intouchable »), de θιγγάνω, thingánô (« toucher »).


βοηθός

Du grec ancien βοηθόος, boêthóos (« aidant, secourable »).


υπηρέτης

Du grec ancien ὑπηρέτης, hupêrétês (« serviteur, écuyer »).


ιπποσύνη

Du grec ancien ἱπποσύνη, hipposúnê (« cavalerie »).


ναυμαχία

Ναυμαχία της Σαλαμίνας, la Bataille de Salamine.


υπερθετικός

Du grec ancien ὑπερθετικός, huperthetikos ; voir θετικός.

ο υπερθετικόςβαθμός.


λόχος

Du grec ancien λόχος, lókhos (« bataillon »).

Unité de l’armée commandée par un capitaine.


θεατρίνος

Mot dérivé de θέατρο, théatro (« théâtre »), avec le suffixe -ινος, -inos.


δράμα

Du grec ancien δρᾶμα, drâma (« action, acte »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
δράματα (plural nominative)
του (singular genitive)
δράματος (singular genitive)
των (plural genitive)
δραμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
δράματα (plural accusative)
δράματα (singular vocative)


κυνηγώ

Du grec ancien κυνηγέω, kunêgéo (« chasser »).


συγκριτικός

Du grec ancien συγκριτικός, sunkritikos.

ο συγκριτικόςβαθμός, le comparatif


ποιώ

Du grec ancien ποιέω, poiéō (« faire »).


κώδικας

Du latin codex via le grec byzantin κῶδιξ, kôdix.


δραματουργός

Du grec ancien δραματουργός, dramatourgós.

Dramaturge, auteur de pièces de théâtre.


κωδικοποιώ

Mot composé de κώδικας, kódikas (« code ») et de ποιώ, poió (« faire »).


δραστικός

Apparenté à δράση (« action »), du grec ancien δραστικός, drastikós.


βαθμός

Du grec ancien βαθμός, bathmós (« pas, degré »).

Έχει 35 βαθμούς. Il fait 35 degrés.

εγκαύματα δεύτερου βαθμού, brulure au second degré.

οι βαθμοί των μαθητών, les notes de l'élève.

ο θετικόςβαθμός

ο συγκριτικόςβαθμός

ο υπερθετικόςβαθμός


κυβερνητική

Au sens moderne, de l’anglais cybernetic, lui-même du grec ancien κυβερνητική, kubernetikê ; voir κυβερνητικός (« gouvernemental »).


ανθοκράμβη

Mot composé de άνθος, ánthos (« fleur ») et de κράμβη, krámvi (« chou »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ανθοκράμβες (plural nominative)
της (singular genitive)
ανθοκράμβης (singular genitive)
των (plural genitive)
ανθοκραμβών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ανθοκράμβες (plural accusative)
ανθοκράμβες (singular vocative)


λίγος

Du grec ancien ὀλίγος, olígos qui donne aussi ολίγος.

λίγο ούζο, un peu d'ouzo.


σταθμός

σταθμός λεωφορείων, arrêt de bus.

σιδηροδρομικόςσταθμός, gare.

παιδικόςσταθμός, jardin d'enfants.


λατινικός

Mot dérivé de λατίνος, latínos, avec le suffixe -ικός, -ikós.

λατινική (singular masculine nominative)
λατινικό (singular feminine nominative)
λατινικού (singular masculine genitive)
λατινικής (singular masculine genitive)
λατινικού (singular feminine genitive)
λατινικό (singular masculine accusative)
λατινική (singular masculine accusative)
λατινικό (singular feminine accusative)
λατινικέ (singular masculine vocative)
λατινική (singular masculine vocative)
λατινικό (singular feminine vocative)
λατινικοί (singular masculine plural masculine nominative)
λατινικές (singular masculine plural masculine nominative)
λατινικά (singular feminine plural feminine nominative)
λατινικών (singular masculine plural masculine genitive)
λατινικών (singular masculine plural masculine genitive)
λατινικών (singular feminine plural feminine genitive)
λατινικούς (singular masculine plural masculine accusative)
λατινικές (singular masculine plural masculine accusative)
λατινικά (singular feminine plural feminine accusative)
λατινικοί (singular masculine plural masculine vocative)
λατινικές (singular masculine plural masculine vocative)
λατινικά (singular feminine plural feminine vocative)


Μακεδόνας

Du grec ancien Μακεδών, Makedôn (« Macédonien »).


παρασκευή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παρασκευές (plural nominative)
της (singular genitive)
παρασκευής (singular genitive)
των (plural genitive)
παρασκευών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παρασκευές (plural accusative)
παρασκευές (singular vocative)


πεδίο

Du grec ancien πεδίον, pedíon (« champ »).

οπτικό πεδίο, champ de vision.


μίσθιος

Μίσθιαδουλειά, travail salarié.


μαγνήτης

Du grec ancien Μάγνης, Mágnês (« magnésien »).


σιγά

Du grec ancien σιγή, sigê (« silence »).

ο θεράπαινα σιγά αφικνομει.


Σαχάρα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Σαχάρας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


χαρτί

χαρτί και καλαμάρι, en détail.


ταυτόχρονος

Mot composé de ταὐτός, tautós (« identique ») et de χρόνος, khrónos (« temps »).


καθεδρικός

Mot dérivé de καθέδρα, kathédra (« siège »), avec le suffixe -ικός, -ikós.

ο καθεδρικός ναός, la cathédrale.


δραματουργία

Du grec ancien δραματουργία, dramatourgía.


ταχυδρόμος

Mot composé de ταχύς, tachýs (« rapide ») et de δρόμος, drómos (« trajet, course »).

Facteur, personne qui transporte le courrier.


σχολαστικός

Du grec ancien σχολαστικός, skholastikós.

σχολαστική (singular masculine nominative)
σχολαστικό (singular feminine nominative)
σχολαστικού (singular masculine genitive)
σχολαστικής (singular masculine genitive)
σχολαστικού (singular feminine genitive)
σχολαστικό (singular masculine accusative)
σχολαστική (singular masculine accusative)
σχολαστικό (singular feminine accusative)
σχολαστικέ (singular masculine vocative)
σχολαστική (singular masculine vocative)
σχολαστικό (singular feminine vocative)
σχολαστικοί (singular masculine plural masculine nominative)
σχολαστικές (singular masculine plural masculine nominative)
σχολαστικά (singular feminine plural feminine nominative)
σχολαστικών (singular masculine plural masculine genitive)
σχολαστικών (singular masculine plural masculine genitive)
σχολαστικών (singular feminine plural feminine genitive)
σχολαστικούς (singular masculine plural masculine accusative)
σχολαστικές (singular masculine plural masculine accusative)
σχολαστικά (singular feminine plural feminine accusative)
σχολαστικοί (singular masculine plural masculine vocative)
σχολαστικές (singular masculine plural masculine vocative)
σχολαστικά (singular feminine plural feminine vocative)


καπνιστός

καπνιστό ζαμπόν, jambon fumé.


όμορφος

Du grec ancien εὔμορφος, eúmorphos (« de belles formes »).


χαζός

Dérivé du turc haz (« joie ») ; pour le sens, comparer avec le sens négatif et l'étymologie de béat.


κατάδικος

Du grec ancien κατάδικος, katádikos (« condamné »).


ζύγωμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ζυγώματα (plural nominative)
του (singular genitive)
ζυγώματος (singular genitive)
των (plural genitive)
ζυγωμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ζυγώματα (plural accusative)
ζυγώματα (singular vocative)


μόσχος

(Nom 1) Du grec ancien μόσχος, móskhos (« veau »).

(Nom 2) Du grec ancien μόσχος, móskhos (« musc »).


ιδανικός

ιδανική (singular masculine nominative)
ιδανικό (singular feminine nominative)
ιδανικού (singular masculine genitive)
ιδανικής (singular masculine genitive)
ιδανικού (singular feminine genitive)
ιδανικό (singular masculine accusative)
ιδανική (singular masculine accusative)
ιδανικό (singular feminine accusative)
ιδανικέ (singular masculine vocative)
ιδανική (singular masculine vocative)
ιδανικό (singular feminine vocative)
ιδανικοί (singular masculine plural masculine nominative)
ιδανικές (singular masculine plural masculine nominative)
ιδανικά (singular feminine plural feminine nominative)
ιδανικών (singular masculine plural masculine genitive)
ιδανικών (singular masculine plural masculine genitive)
ιδανικών (singular feminine plural feminine genitive)
ιδανικούς (singular masculine plural masculine accusative)
ιδανικές (singular masculine plural masculine accusative)
ιδανικά (singular feminine plural feminine accusative)
ιδανικοί (singular masculine plural masculine vocative)
ιδανικές (singular masculine plural masculine vocative)
ιδανικά (singular feminine plural feminine vocative)


τεμάχιο

Du grec ancien τεμάχιον, temákhion, diminutif de τέμαχος, témakhos (« tranche, morceau »).


νοίκι

Avec pour variante ενοίκιο, du grec ancien ἔνοικος, énoikos (« habitant »), ἐνοίκιος, enoikios (« dans la maison »).


εγχειρώ

Du grec ancien ἐγχειρέω, enkheiréô (« prendre en main ») ; voir χειρουργός pour l’évolution vers un sens médical.


αφρικανικός

Mot dérivé de Αφρικανός, Afrikanos (« Africain »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


άμπελος

Du grec ancien ἄμπελος, ámpelos (« vigne »).


ρητός

ρητός αριθμός, nombre rationnel.


γλαύκα

Du grec ancien γλαῦξ, glaûx (« chouette, hibou »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
γλαύκες (plural nominative)
της (singular genitive)
γλαύκας (singular genitive)
των (plural genitive)
γλαυκών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
γλαύκες (plural accusative)
γλαύκες (singular vocative)


Μητροπολίτης

Du grec ancien μητροπολίτης, mêtropolitês ; voir μητρόπολη (« cathédrale ») pour le sens religieux.

Métropolitain, habitant d'une métropole.


Λονδρέζος

De Λονδίνο, avec, pour la forme, l’influence de l’italien Londra.


μεταναστεύω

Du grec ancien μεταναστεύω, metanasteúô, lui-même déverbal de μετανάστης.


μιγαδικός

Mot dérivé de μιγάς, migás, avec le suffixe -ικός, -ikós.

μιγαδικός αριθμός, nombre complexe.


αέριος

Du grec ancien ἀέριος, aérios (« aérien »).


γέλιο

Apparenté à γελώ (« rire »), du grec ancien γελάω, geláô (« rire ») ; voir γέλως, gélôs (« rire »).


γενικόλογος

Composé de γενικός, genikos (« général, générique ») et de λέγω, légo.


πραγματικός

Du grec ancien πραγματικός, pragmatikós ; voir πράγμα pour le sens pris par l'adjectif en grec moderne.


άκρος

Du grec ancien ἄκρος, ákros (« extrême »).


Κόρινθος

El-Κόρινθος.ogg


ανθρωπολόγος

Du grec ancien ἀνθρωπολόγος, anthropológos (« parlant des hommes »).


μετεωρολογία

Du grec ancien μετεωρολογία, meteōrología.


ελιά

Du grec ancien ἐλαία, elaía (« olivier, olive »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ελιές (plural nominative)
της (singular genitive)
ελιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
ελιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ελιές (plural accusative)
ελιές (singular vocative)


ελεφαντοστό

Mot composé de ελέφαντας, eléfandas (« éléphant ») et de οστό, ostó (« os »).

Ακτή Ελεφαντοστού, Côte d’Ivoire.


ακροατής

Du grec ancien ἀκροατής, akroatês (« auditeur »).


μητροπολίτης

Variante de Μητροπολίτης.


κουράζω

Du grec ancien κουρά, kourá (« coupe, tonsure ») et -άζω avec la même dérivation sémantique « couper → fatiguer, importuner » qui est dans raser ; voir le latin fatigo.


ηθικός

Apparenté à ήθος, du grec ancien ἠθικός, êthikós.


αιγιαλός

Du grec ancien αἰγιαλός, aigialos (« plage, bord de mer ») ; voir ακρογιαλιά.


πρώρα

Du grec ancien πρῷρα, prôra (« proue »).


κατασκευάζω

Du grec ancien κατασκευάζω, kataskeuázô.


Βενετσιάνος

De l’italien veneziano, anciennement Βενετός (« Vénète »).


κατανοώ

Du grec ancien κατανοέω, katanoéô (« comprendre »).

Μπορώ να κατανοώ βασικές λέξεις.


γαλακτικός

γαλακτικό οξύ, acide lactique.


αιθέρας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αιθέρες (plural nominative)
του (singular genitive)
αιθέρα (singular genitive)
των (plural genitive)
αιθέρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αιθέρα (singular accusative)
τους (plural accusative)
αιθέρες (plural accusative)
αιθέρα (singular vocative)
αιθέρες (singular vocative)


ακυρώνω

Du grec ancien ἀκυρόω, akuróô (« annuler ») ; voir άκυρος (« invalide, nul »).


ήσυχος

ήσυχη (singular masculine nominative)
ήσυχο (singular feminine nominative)
ήσυχου (singular masculine genitive)
ήσυχης (singular masculine genitive)
ήσυχου (singular feminine genitive)
ήσυχο (singular masculine accusative)
ήσυχη (singular masculine accusative)
ήσυχο (singular feminine accusative)
ήσυχε (singular masculine vocative)
ήσυχη (singular masculine vocative)
ήσυχο (singular feminine vocative)
ήσυχοι (singular masculine plural masculine nominative)
ήσυχες (singular masculine plural masculine nominative)
ήσυχα (singular feminine plural feminine nominative)
ήσυχων (singular masculine plural masculine genitive)
ήσυχων (singular masculine plural masculine genitive)
ήσυχων (singular feminine plural feminine genitive)
ήσυχους (singular masculine plural masculine accusative)
ήσυχες (singular masculine plural masculine accusative)
ήσυχα (singular feminine plural feminine accusative)
ήσυχοι (singular masculine plural masculine vocative)
ήσυχες (singular masculine plural masculine vocative)
ήσυχα (singular feminine plural feminine vocative)


αναισθησία

Du grec ancien ἀναισθησία, anaisthêsía (« absence de sensation »).


διαρθρώνω

Du grec ancien διαρθρέω, diarthréô ; voir άρθρο.


αναδρομικός

Mot dérivé de αναδρομή, anadromí, avec le suffixe -ικός, -ikós.


αναλύω

Du grec ancien ἀναλύω, analúô (« délier, défaire, analyser »).


άκεφος

Mot dérivé de κέφι, kéfi (« bonne humeur »), avec le préfixe α-, a- et le suffixe -ος, -os.


κολάζω

Du grec ancien κολάζω, kolázô (« châtier »).


έγερση

Du grec ancien ἔγερσις, égersis ; voir εγείρω (« lever, se lever »).


ανασχηματίζω

Mot dérivé de σχηματίζω, schimatizo (« former »), avec le préfixe ανα-, ana-.


αναφλέγω

Du grec ancien ἀναφλέγω, anaphlégô (« rallumer »), de φλέγω, phlégô (« enflammer, allumer »).


ανελκύω

Du grec ancien ἀνέλκω, anélkô (« tirer en haut »).


καταδέχομαι

Du grec ancien καταδέχομαι, katadékhomai.

Για δες την κόμισσα! Δεν καταδέχεται ούτε το πιάτο της να σηκώσει από το τραπέζι


υπεύθυνος

Du grec ancien ὑπεύθυνος, upeuthunos (« responsable »).


πλήρης

πλήρεςωράριολειτουργίας, service à temps plein.


ατλαντικός

Voir Ατλαντικός.


μεταλλευτικός

Du grec ancien μεταλλευτικός, metalleutikós.


βουλευτήριο

Du grec ancien βουλευτήριον, bouleutêrion ; voir βουλευτής (« député »).


κατανοητός

κατανόητος (singular masculine nominative)
κατανόητη (singular masculine nominative)
κατανόητο (singular feminine nominative)
κατανόητου (singular masculine genitive)
κατανόητης (singular masculine genitive)
κατανόητου (singular feminine genitive)
κατανόητο (singular masculine accusative)
κατανόητη (singular masculine accusative)
κατανόητο (singular feminine accusative)
κατανόητε (singular masculine vocative)
κατανόητη (singular masculine vocative)
κατανόητο (singular feminine vocative)
κατανόητοι (singular masculine plural masculine nominative)
κατανόητες (singular masculine plural masculine nominative)
κατανόητα (singular feminine plural feminine nominative)
κατανόητων (singular masculine plural masculine genitive)
κατανόητων (singular masculine plural masculine genitive)
κατανόητων (singular feminine plural feminine genitive)
κατανόητους (singular masculine plural masculine accusative)
κατανόητες (singular masculine plural masculine accusative)
κατανόητα (singular feminine plural feminine accusative)
κατανόητοι (singular masculine plural masculine vocative)
κατανόητες (singular masculine plural masculine vocative)
κατανόητα (singular feminine plural feminine vocative)


γραφειοκράτης

Composé de γραφείο, grafeío (« bureau ») et de κράτος, krátos.


αποσκευή

Du grec ancien ἀποσκευή, aposkeuê ; voir σκευή, παρασκευή.


αναγκαίος

Du grec ancien ἀναγκαῖος, anankaîos (→ voir ανάγκη).

αναγκαία (singular masculine nominative)
αναγκαίο (singular feminine nominative)
αναγκαίου (singular masculine genitive)
αναγκαίας (singular masculine genitive)
αναγκαίου (singular feminine genitive)
αναγκαίο (singular masculine accusative)
αναγκαία (singular masculine accusative)
αναγκαίο (singular feminine accusative)
αναγκαίε (singular masculine vocative)
αναγκαία (singular masculine vocative)
αναγκαίο (singular feminine vocative)
αναγκαίοι (singular masculine plural masculine nominative)
αναγκαίες (singular masculine plural masculine nominative)
αναγκαία (singular feminine plural feminine nominative)
αναγκαίων (singular masculine plural masculine genitive)
αναγκαίων (singular masculine plural masculine genitive)
αναγκαίων (singular feminine plural feminine genitive)
αναγκαίους (singular masculine plural masculine accusative)
αναγκαίες (singular masculine plural masculine accusative)
αναγκαία (singular feminine plural feminine accusative)
αναγκαίοι (singular masculine plural masculine vocative)
αναγκαίες (singular masculine plural masculine vocative)
αναγκαία (singular feminine plural feminine vocative)


βάσανο

Du grec ancien βάσανος, básanos (« pierre de touche, essai, épreuve »).


σχηματίζω

Du grec ancien σχηματίζω, skhêmatízô (« former »).


ανιδιοτελής

Mot dérivé de ιδιοτελής, idiotelís (« intéressé, égoïste »), avec le préfixe αν-, an-.


βαρόνος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βαρόνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
βαρόνου (singular genitive)
των (plural genitive)
βαρόνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
βαρόνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
βαρόνους (plural accusative)
βαρόνε (singular vocative)
βαρόνοι (singular vocative)
βαρώνη (feminine)


αρνούμαι

Du grec ancien ἀρνέομαι, arnéomai (« nier »).


βιβλιοπώλης

Du grec ancien βιβλιοπώλης, bibliopṓlēs.


αθεΐζω

Dérivé de άθεος, átheos, avec le suffixe -ίζω, -ízo.


αργός

Du grec ancien ἀργός, argós (« oisif, inactif »).

(Cinéma)αργήκίνηση, ralenti.


αφοπλίζω

Du grec ancien ἀφοπλίζω, aphoplízô (« désarmer »).


Αλέξανδρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Αλέξανδρου (singular genitive)
Αλεξάνδρου (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Αλέξανδρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
Αλέξανδρε (singular vocative)
Αλεξάνδρα (feminine)


ανήσυχος

Du grec ancien ἀνήσυχος, anḗsykhos, dérivé de ἥσυχος, hḗsykhos (« quiet, calme »), avec le préfixe ἀν-, an- (« in- »).

ανήσυχη (singular masculine nominative)
ανήσυχο (singular feminine nominative)
ανήσυχου (singular masculine genitive)
ανήσυχης (singular masculine genitive)
ανήσυχου (singular feminine genitive)
ανήσυχο (singular masculine accusative)
ανήσυχη (singular masculine accusative)
ανήσυχο (singular feminine accusative)
ανήσυχε (singular masculine vocative)
ανήσυχη (singular masculine vocative)
ανήσυχο (singular feminine vocative)
ανήσυχοι (singular masculine plural masculine nominative)
ανήσυχες (singular masculine plural masculine nominative)
ανήσυχα (singular feminine plural feminine nominative)
ανήσυχων (singular masculine plural masculine genitive)
ανήσυχων (singular masculine plural masculine genitive)
ανήσυχων (singular feminine plural feminine genitive)
ανήσυχους (singular masculine plural masculine accusative)
ανήσυχες (singular masculine plural masculine accusative)
ανήσυχα (singular feminine plural feminine accusative)
ανήσυχοι (singular masculine plural masculine vocative)
ανήσυχες (singular masculine plural masculine vocative)
ανήσυχα (singular feminine plural feminine vocative)


αργόμισθος

Composé de αργός, argós (« lent, oisif ») et de μισθός, misthós (« salaire »).


απερίσκεπτος

Du grec ancien ἀπερίσκεπτος, aperiskeptos (« imprudent »).


ανταγωνιστής

Du grec ancien ἀνταγωνιστής, antagōnistḗs.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ανταγωνιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
ανταγωνιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
ανταγωνιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ανταγωνιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
ανταγωνιστές (plural accusative)
ανταγωνιστή (singular vocative)
ανταγωνιστές (singular vocative)
ανταγωνίστρια (feminine)

ανταγωνιστής


αναδρομή

Du grec ancien ἀναδρομή, anadromê ; voir δρόμος, drómos (« course »).


απάτη

Du grec ancien ἀπάτη, apatê (« fraude »).


αλφαβητισμός

Mot dérivé de αλφαβητίζω, alfavitizo (« alphabétiser »), avec le suffixe -μός, -mos.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αλφαβητισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
αλφαβητισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
αλφαβητισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αλφαβητισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
αλφαβητισμούς (plural accusative)
αλφαβητισμέ (singular vocative)
αλφαβητισμοί (singular vocative)


διαδηλώνω

Du grec ancien διαδηλόω, diadêlóô (« manifester, rendre clair ») avec l’infixe -ν- ; voir δηλώνω (« déclarer »).


αποδέχομαι

Du grec ancien ἀποδέχομαι, apodekhomai (« accepter »).

οι κληρονόμοι αποδέχτηκαν επίσημα την κληρονομιά


αποκεφαλίζω

Du grec ancien ἀποκεφαλίζω, apokephalízô.


σχηματισμός

Du grec ancien σχηματισμός, skhêmatísmós (« formation »).


διαπραγματεύομαι

Du grec ancien διαπραγματεύομαι, diapragmateuomai (« examiner en détail ») ; voir πραγματεύομαι, πράγμα.


μυθοποίηση

Dérivé de μυθοποιώ, mithopió, avec le suffixe -ση, -si.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μυθοποιήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
μυθοποίησης (singular genitive)
μυθοποιήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
μυθοποιήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μυθοποιήσεις (plural accusative)
μυθοποιήσεις (singular vocative)


δεύτερο

Neutre substantivé de δεύτερος (« second »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
δεύτερα (plural nominative)
του (singular genitive)
δεύτερου (singular genitive)
δευτέρου (singular genitive)
των (plural genitive)
δεύτερων (plural genitive)
δευτέρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
δεύτερα (plural accusative)
δεύτερα (singular vocative)

δεύτερο, déftero

Seconde (unité de mesure de temps ou d’angle).


αθεϊσμός

Dérivé de αθεΐζω, atheïzo, avec le suffixe -μός, -mós.


απέχω

Du grec ancien ἀπέχω, apékhô (« tenir éloigné »).


ασταθής

Du grec ancien ἀσταθής, astathês (« instable »).


αστείο

Neutre substantivé de αστείος (« drôle »).


πραγματεύομαι

Du grec ancien πραγματεύομαι, pragmateuomai ; voir πράγμα.


αίσιος

Du grec ancien αἴσιος, aisios (« opportun »).

αίσιοτέλος, happy end, fin heureuse.


εγγύς

Eγγύς Ανατολή, Proche Orient.


αστείος

Du grec ancien ἀστεῖος, asteîos (« urbain ») ; passé du sens de « urbain » à « intelligent, spirituel » (par opposition à « rustique, rustaud »), puis « spirituel, drôle ».


αιτιατικός

Mot dérivé de αιτία, etía (« cause »), avec le suffixe -ικός, -ikós.


αξιολογώ

De αξιόλογος (« remarquable, de valeur ») ; voir αξία (« valeur »).


αξιόλογος

Du grec ancien ἀξιόλογος, axiologos (« qui vaut mention, remarquable »).


απομακρύνω

De απόμακρος et/ou composé de από, apó et de μακρύνω, makrýno.


αξιοπρεπής

Du grec ancien ἀξιοπρεπής, axioprepês, voir πρέπω.

Και τώρα προς χάριν αυτής η ελληνική κοινωνία αναγκάζεται να χάσει δικαιώματα στοιχειώδη όπως η προστασία της εργασίας, η αξιοπρεπήςσύνταξη, η αξιοπρεπήςαμοιβή (για ένα μεγάλο κομμάτι χαμηλόμισθων υπαλλήλων).

Μέτρα με λάθος στόχο, 22 juin 2010

…un retraite décente, un salaire décent…


αντισφαιριστής

Avec le suffixe -τής, -tís, du grec ancien ἀντισφαιρίζω, antisphairizô (« jouer à la balle contre »).


αποκλείω

Du grec ancien ἀποκλείω, apokleíô (« exclure »).


επαγωγή

Du grec ancien ἐπαγωγή, epagôgê, de ἐπάγω.


αποζημιώνω

Avec l’infixe -ν-, -n-, du grec ancien ἀποζημιόω, apozêmióô dérivé de ζημία, zêmía (« perte, dommage »).


αντισημίτης

Mot composé de αντί, anti et de Σημίτης, Simítis.


υστερώ

Du grec ancien ὕστερος, ústeros (« postérieur »).


φεμινιστής

φεμινίστρια (feminine)


διαχωρίζω

διαχωρίζω την ήρα από το στάρι, séparer le bon grain de l'ivraie.


ζημία

Du grec ancien ζημία, zêmía (« dommage, dédommagement »).


που

χαίρομαι που σε βλέπω ξανά.

Je suis heureux de vous voir [que je vous vois] à nouveau.


οξείδιο

Du français oxyde, apparenté à οξύς (« acide »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
οξείδια (plural nominative)
του (singular genitive)
οξειδίου (singular genitive)
των (plural genitive)
οξειδίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
οξείδια (plural accusative)
οξείδια (singular vocative)


υβρίδιο

Du latin hibrida (« bâtard, de sang mêlé »).


θείο

Du grec ancien θεῖον, theîon (« soufre »).

Définition manquante ou à compléter. (Ajouter)


διαφημίζω

Mot composé de διά, diá et de φημίζω, fimizo (« être fameux, rendre fameux »).


νιτρικός

Du grec ancien νίτρον, nítron (« nitre ») et -ικός.

νιτρική (singular masculine nominative)
νιτρικό (singular feminine nominative)
νιτρικού (singular masculine genitive)
νιτρικής (singular masculine genitive)
νιτρικού (singular feminine genitive)
νιτρικό (singular masculine accusative)
νιτρική (singular masculine accusative)
νιτρικό (singular feminine accusative)
νιτρικέ (singular masculine vocative)
νιτρική (singular masculine vocative)
νιτρικό (singular feminine vocative)
νιτρικοί (singular masculine plural masculine nominative)
νιτρικές (singular masculine plural masculine nominative)
νιτρικά (singular feminine plural feminine nominative)
νιτρικών (singular masculine plural masculine genitive)
νιτρικών (singular masculine plural masculine genitive)
νιτρικών (singular feminine plural feminine genitive)
νιτρικούς (singular masculine plural masculine accusative)
νιτρικές (singular masculine plural masculine accusative)
νιτρικά (singular feminine plural feminine accusative)
νιτρικοί (singular masculine plural masculine vocative)
νιτρικές (singular masculine plural masculine vocative)
νιτρικά (singular feminine plural feminine vocative)

νιτρικό οξύ, acide nitrique.


τριάδα

Du grec ancien τριάς, triás (« trois »).


οκτάγωνος

Du grec ancien ὀκτάγωνος, oktágonos (« à huit angles »).


εξάγωνος

Du grec ancien ἑξάγωνος, exágônos (« à six angles »).


υπογράφω

Du grec ancien ὑπογράφω, hupographo (« écrire sous »).


ξενόφοβος

Mot composé de ξένος, xenos et de φόβος, fovos.


ξυστός

Du grec ancien ξυστός, xustós (« gratté »).


ξυρίζω

Du grec ancien ξυρίζω, xurízô (« raser »).

Ξυρίζει το μούσι του. Il se rase la barbe.


δημόσιος

δημόσιο συμφέρον, intérêt public.


δήμιος

Du grec ancien δήμιος, dêmios (« bourreau »).


ελαία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ελαίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ελαίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ελαιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ελαίες (plural accusative)
ελαίες (singular vocative)


ένοχος

Du grec ancien ἔνοχος, enokhos (« responsable ») ; voir ενοχή, énokhí (« coupable »).


ενοχή

Du grec ancien ἐνοχή, enokhê (« responsabilité ») ; voir ένοχος, énokhos (« coupable »).


κιβώτιο

Voir κιβωτός.


ελέγχω

Du grec ancien ἐλέγχω, elénkhō (« questionner, interroger »).


αλαφρόπετρα

Variante de ελαφρόπετρα.


παραγωγός

Du grec ancien παραγωγός, paragôgós ; voir παράγω (« produire ») pour le sens moderne.

Ο Νότης (Παναγιώτης) Μαυρουδής (Αθήνα, 16 Ιουλίου 1945) είναι Έλληνας συνθέτης, κιθαριστής και ραδιοφωνικός παραγωγός.

Νότης Μαυρουδής sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec)


κιβωτός

Κιβωτός του Νώε, Arche de Noé.

Κιβωτός της Διαθήκης, Arche d’Alliance.


ελαφρός

Du grec ancien ἐλαφρός, elaphrós (« léger, leste »).


διαθήκη

Alliance, contract passé entre Dieu et les hommes.

Κιβωτός της Διαθήκης, Arche d’Alliance.


αρκετός

Du grec ancien ἀρκετός, arketós (« suffisant »).


επανιδρύω

Mot composé de επί, epí et de ανιδρύω, anidruo (« refaire, reconstruire »).


ανιδρύω

Apparenté à ιδρύω, du grec ancien ἀνιδρύω, anidúo.