αυτονομία

Du grec ancien αὐτονομία, autonomia (« indépendance, autonomie »).


άσμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
άσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
άσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
ασμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
άσματα (plural accusative)
άσματα (singular vocative)


άφιξη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αφίξεις (plural nominative)
της (singular genitive)
άφιξης (singular genitive)
αφίξεως (singular genitive)
των (plural genitive)
αφίξεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αφίξεις (plural accusative)
αφίξεις (singular vocative)


έμφραγμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
εμφράγματα (plural nominative)
του (singular genitive)
εμφράγματος (singular genitive)
των (plural genitive)
εμφραγμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
εμφράγματα (plural accusative)
εμφράγματα (singular vocative)


έντομο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
έντομα (plural nominative)
του (singular genitive)
εντόμου (singular genitive)
των (plural genitive)
εντόμων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
έντομα (plural accusative)
έντομα (singular vocative)


ατμόσφαιρα

Du grec ancien ἀτμός, atmós (« vapeur ») et σφαῖρα, sphaîra (« balle, sphère »).


έκλειψη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκλείψεις (plural nominative)
της (singular genitive)
έκλειψης (singular genitive)
εκλείψεως (singular genitive)
των (plural genitive)
εκλείψεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εκλείψεις (plural accusative)
εκλείψεις (singular vocative)


αδυνάτισμα

Déverbal de αδυνατίζω (maigrir) avec le suffixe de résultat -μα.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αδυνατίσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
αδυνατίσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
αδυνατισμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αδυνατίσματα (plural accusative)
αδυνατίσματα (singular vocative)


έκπληξη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκπλήξεις (plural nominative)
της (singular genitive)
έκπληξης (singular genitive)
εκπλήξεως (singular genitive)
των (plural genitive)
εκπλήξεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εκπλήξεις (plural accusative)
εκπλήξεις (singular vocative)


ακρωτήρι

Du grec ancien ἀκρωτήριον, akrotḗrion (« extrémité, éperon d'un vaisseau, acrotère, cap, promontoire »), de ἄκρος, ákros (« extrême »).

Πράσινο Ακρωτήριο, Cap-Vert.


αεροπλανοφόρο

Dérivé de αεροπλάνο et φέρω.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αεροπλανοφόρα (plural nominative)
του (singular genitive)
αεροπλανοφόρου (singular genitive)
των (plural genitive)
αεροπλανοφόρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αεροπλανοφόρα (plural accusative)
αεροπλανοφόρα (singular vocative)


έλξη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
έλξεις (plural nominative)
της (singular genitive)
έλξης (singular genitive)
έλξεως (singular genitive)
των (plural genitive)
έλξεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
έλξεις (plural accusative)
έλξεις (singular vocative)


ανατολή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ανατολές (plural nominative)
της (singular genitive)
ανατολής (singular genitive)
των (plural genitive)
ανατολών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ανατολές (plural accusative)
ανατολές (singular vocative)


αποβολή

Du grec ancien ἀποβολή, apobolê (« rejet »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αποβολές (plural nominative)
της (singular genitive)
αποβολής (singular genitive)
των (plural genitive)
αποβολών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αποβολές (plural accusative)
αποβολές (singular vocative)


δεκαπενθήμερος

Voir δεκαπέντε (« quinze ») et πενθήμερος (« de cinq jours »).


βασανιστήριο

→ voir βασανίζω.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βασανιστήρια (plural nominative)
του (singular genitive)
βασανιστηρίου (singular genitive)
των (plural genitive)
βασανιστηρίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βασανιστήρια (plural accusative)
βασανιστήρια (singular vocative)


αυχένας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αυχένες (plural nominative)
του (singular genitive)
αυχένα (singular genitive)
των (plural genitive)
αυχένων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αυχένα (singular accusative)
τους (plural accusative)
αυχένες (plural accusative)
αυχένα (singular vocative)
αυχένες (singular vocative)


ετήσιος

Du grec ancien ἐτήσιος, etêsios (« annuel »).


έκρηξη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκρήξεις (plural nominative)
της (singular genitive)
έκρηξης (singular genitive)
εκρήξεως (singular genitive)
των (plural genitive)
εκρήξεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εκρήξεις (plural accusative)
εκρήξεις (singular vocative)


βάση

Du grec ancien βάσις, básis (« marche, base »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βάσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
βάσης (singular genitive)
βάσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
βάσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βάσεις (plural accusative)
βάσεις (singular vocative)


αστυφύλακας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αστυφύλακες (plural nominative)
του (singular genitive)
αστυφύλακα (singular genitive)
των (plural genitive)
αστυφυλάκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αστυφύλακα (singular accusative)
τους (plural accusative)
αστυφύλακες (plural accusative)
αστυφύλακα (singular vocative)
αστυφύλακες (singular vocative)


βαρύτητα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βαρύτητες (plural nominative)
της (singular genitive)
βαρύτητας (singular genitive)
των (plural genitive)
βαρυτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βαρύτητες (plural accusative)
βαρύτητες (singular vocative)


εωθινό

Neutre de εωθινός (« matinal »), en grec ancien ἑωθινόν, eôthinón (« au matin »).


ζιζάνια

Σπέρνω ζιζάνια.


γοφός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
γοφοί (plural nominative)
του (singular genitive)
γοφού (singular genitive)
των (plural genitive)
γοφών (plural genitive)
τον (singular accusative)
γοφό (singular accusative)
τους (plural accusative)
γοφούς (plural accusative)
γοφέ (singular vocative)
γοφοί (singular vocative)


βελόνα

Du grec ancien βελόνη, belónê (« pointe, aiguille »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βελόνες (plural nominative)
της (singular genitive)
βελόνας (singular genitive)
των (plural genitive)
βελονών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βελόνες (plural accusative)
βελόνες (singular vocative)


βακτηριολογία

ὴ βακτηρία, βακτηρίας : bâton pour faciliter la marche, bâton de juge, d'officier (βακτήριον, βακτήριου : idem, βάκτρον, βάκτρου : idem) et ὸ λόγος, λόγου : parole, discours, traité, livre.


έξυπνος

έξυπνη (singular masculine nominative)
έξυπνο (singular feminine nominative)
έξυπνου (singular masculine genitive)
έξυπνης (singular masculine genitive)
έξυπνου (singular feminine genitive)
έξυπνο (singular masculine accusative)
έξυπνη (singular masculine accusative)
έξυπνο (singular feminine accusative)
έξυπνε (singular masculine vocative)
έξυπνη (singular masculine vocative)
έξυπνο (singular feminine vocative)
έξυπνοι (singular masculine plural masculine nominative)
έξυπνες (singular masculine plural masculine nominative)
έξυπνα (singular feminine plural feminine nominative)
έξυπνων (singular masculine plural masculine genitive)
έξυπνων (singular masculine plural masculine genitive)
έξυπνων (singular feminine plural feminine genitive)
έξυπνους (singular masculine plural masculine accusative)
έξυπνες (singular masculine plural masculine accusative)
έξυπνα (singular feminine plural feminine accusative)
έξυπνοι (singular masculine plural masculine vocative)
έξυπνες (singular masculine plural masculine vocative)
έξυπνα (singular feminine plural feminine vocative)


αστυνόμος

Du grec ancien ἀστυνόμος, astunómos (« qui protège la ville »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αστυνόμοι (plural nominative)
του (singular genitive)
αστυνόμου (singular genitive)
των (plural genitive)
αστυνόμων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αστυνόμο (singular accusative)
τους (plural accusative)
αστυνόμους (plural accusative)
αστυνόμε (singular vocative)
αστυνόμοι (singular vocative)
η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αστυνόμοι (plural nominative)
της (singular genitive)
αστυνόμου (singular genitive)
των (plural genitive)
αστυνόμων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
αστυνόμο (singular accusative)
τις (plural accusative)
αστυνόμους (plural accusative)
αστυνόμο (singular vocative)
αστυνόμοι (singular vocative)

Αστυνόμος Σαΐνης


εξάμηνο

De εξάμηνος.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
εξάμηνα (plural nominative)
του (singular genitive)
εξαμήνου (singular genitive)
των (plural genitive)
εξαμήνων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
εξάμηνα (plural accusative)
εξάμηνα (singular vocative)


έχιδνα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
έχιδνες (plural nominative)
της (singular genitive)
έχιδνας (singular genitive)
των (plural genitive)
εχιδνών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
έχιδνες (plural accusative)
έχιδνες (singular vocative)


ανακωχή

Du grec ancien ἀνοκωχή, anokôkhế (« cessation [des hostilités] »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ανακωχές (plural nominative)
της (singular genitive)
ανακωχής (singular genitive)
των (plural genitive)
ανακωχών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ανακωχές (plural accusative)
ανακωχές (singular vocative)

ανακωχή, anakochí


γόμα

de κόμμι, κόμμεως : gomme.


δαχτυλίδι

Du grec byzantin δαχτυλίδιον, dakhtulídion.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
δαχτυλίδια (plural nominative)
του (singular genitive)
δαχτυλιδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
δαχτυλιδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
δαχτυλίδια (plural accusative)
δαχτυλίδια (singular vocative)


εξαμηνιαίος

Mot composé de έξι, éxi (« six ») et de μηνιαίος, miniéos (« mensuel »), littéralement « de six mois ».


εμπειρία

Du grec ancien ἐμπειρία, empeiría ; voir έμπειρος.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εμπειρίες (plural nominative)
της (singular genitive)
εμπειρίας (singular genitive)
των (plural genitive)
εμπειριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εμπειρίες (plural accusative)
εμπειρίες (singular vocative)

Expérience (connaissance des choses acquise par l’usage de la vie).


ζωροαστρισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ζωροαστρισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ζωροαστρισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
ζωροαστρισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ζωροαστρισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ζωροαστρισμούς (plural accusative)
ζωροαστρισμέ (singular vocative)
ζωροαστρισμοί (singular vocative)


εβδομάδα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εβδομάδες (plural nominative)
της (singular genitive)
εβδομάδας (singular genitive)
των (plural genitive)
εβδομάδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εβδομάδες (plural accusative)
εβδομάδες (singular vocative)


κηλίδα

Du grec ancien κηλίς, kêlis (« tache, souillure ») (accusatif κηλίδα).


ζωολόγος

Du grec ancien ζῷον, zỗion (« animal ») et λόγος.


βαθμοφόρος

Mot dérivé de βαθμός, vathmós (« grade, range »), avec le suffixe -φόρος, -fóros (« porteur »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βαθμοφόροι (plural nominative)
του (singular genitive)
βαθμοφόρου (singular genitive)
των (plural genitive)
βαθμοφόρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
βαθμοφόρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
βαθμοφόρους (plural accusative)
βαθμοφόρε (singular vocative)
βαθμοφόροι (singular vocative)


ζουάβος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ζουάβοι (plural nominative)
του (singular genitive)
ζουάβου (singular genitive)
των (plural genitive)
ζουάβων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ζουάβο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ζουάβους (plural accusative)
ζουάβε (singular vocative)
ζουάβοι (singular vocative)


εθνικισμός

Dérivé de εθνικός, avec le suffixe -ισμός.


κρατήρας

Du grec ancien κρατήρ, kratêr (« cratère, grande coupe »).


εκεχειρία

Du grec ancien ἐκεχειρία, ekekheiría, dérivé de χείρ, kheír (« main »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκεχειρίες (plural nominative)
της (singular genitive)
εκεχειρίας (singular genitive)
των (plural genitive)
εκεχειριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εκεχειρίες (plural accusative)
εκεχειρίες (singular vocative)


εχθρός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
εχθροί (plural nominative)
του (singular genitive)
εχθρού (singular genitive)
των (plural genitive)
εχθρών (plural genitive)
τον (singular accusative)
εχθρό (singular accusative)
τους (plural accusative)
εχθρούς (plural accusative)
εχθρέ (singular vocative)
εχθροί (singular vocative)


ιχώρ

Du grec ancien ἰχώρ, īkhṓr (« sang, sérum, fluide »).


αξιωματικός

Du grec ancien ἀξιωματικός, axiōmatikós (« d’autorité ») ; voir αξίωμα.

Déclinaisons manquantes ou à compléter. (Ajouter)

αξιωματικήαντιπολίτευση, principal parti d’opposition, dans un Parlement.


αξιωματικός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αξιωματικοί (plural nominative)
του (singular genitive)
αξιωματικού (singular genitive)
των (plural genitive)
αξιωματικών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αξιωματικό (singular accusative)
τους (plural accusative)
αξιωματικούς (plural accusative)
αξιωματικέ (singular vocative)
αξιωματικοί (singular vocative)

αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής, officier de la Légion d’Honneur

αξιωματικόςαστυνομίας, officier de police

αξιωματικός Εμπορικού Ναυτικού, officier de la marine marchande


γεράκι

En grec médiéval γεράκιν, évolution de ἱεράκιον, lui-même issu du grec ancien ἱέραξ, hiérax (« faucon »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
γεράκια (plural nominative)
του (singular genitive)
γερακιού (singular genitive)
των (plural genitive)
γερακιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
γεράκια (plural accusative)
γεράκια (singular vocative)


κουδούνι

Du grec ancien κώδων, kôdôn (« cloche ») via son diminutif κωδώνιον.


ζωοφιλία

Mot dérivé de ζωόφιλος, zoofilos, avec le suffixe -ία, -ía.


ηλεκτρομαγνητισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ηλεκτρομαγνητισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ηλεκτρομαγνητισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
ηλεκτρομαγνητισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ηλεκτρομαγνητισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ηλεκτρομαγνητισμούς (plural accusative)
ηλεκτρομαγνητισμέ (singular vocative)
ηλεκτρομαγνητισμοί (singular vocative)


καταψύκτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
καταψύκτες (plural nominative)
του (singular genitive)
καταψύκτη (singular genitive)
των (plural genitive)
καταψυκτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
καταψύκτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
καταψύκτες (plural accusative)
καταψύκτη (singular vocative)
καταψύκτες (singular vocative)


θρανίο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
θρανία (plural nominative)
του (singular genitive)
θρανίου (singular genitive)
των (plural genitive)
θρανίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
θρανία (plural accusative)
θρανία (singular vocative)


μέση

Féminin du grec ancien μέσος, mésos (« médian, qui est au milieu, qui sépare, est mitoyen, central »).


έλκυση

Du grec ancien ἕλκυσις, hélkusis (« traction, attraction »), dérivé de ἕλκω, hélkô ; voir ελκύω.


επιβάτης

Du grec ancien ἐπιβάτης, epibátês, dérivé de ἐπιβαίνω, epibaínô (« monter dans »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
επιβάτες (plural nominative)
του (singular genitive)
επιβάτη (singular genitive)
των (plural genitive)
επιβατών (plural genitive)
τον (singular accusative)
επιβάτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
επιβάτες (plural accusative)
επιβάτη (singular vocative)
επιβάτες (singular vocative)


κβάντωση

composé de κβάντο, kvánto (« quantum ») et de -ωση, osi.


ματιά

De μάτι (« œil »).


βομβαρδισμός

Dérivé en -ισμός de βομβαρδίζω.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βομβαρδισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
βομβαρδισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
βομβαρδισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
βομβαρδισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
βομβαρδισμούς (plural accusative)
βομβαρδισμέ (singular vocative)
βομβαρδισμοί (singular vocative)


έφηβος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
έφηβοι (plural nominative)
του (singular genitive)
έφηβου (singular genitive)
των (plural genitive)
έφηβων (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
έφηβο (singular accusative)
τους (plural accusative)
έφηβοι (plural accusative)
έφηβε (singular vocative)
έφηβοι (singular vocative)

οι έφηβοι συχνά νιώθουν δυσάρεστα με τις αλλαγές στο σώμα τους.


κρατέρωμα

Du grec ancien κϱατέϱωμα (kratérôma) (« soudure au cuivre et au plomb »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κρατερώματα (plural nominative)
του (singular genitive)
κρατερώματος (singular genitive)
των (plural genitive)
κρατερωμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κρατερώματα (plural accusative)
κρατερώματα (singular vocative)


έκθεση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκθέσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
έκθεσης (singular genitive)
εκθέσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
εκθέσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εκθέσεις (plural accusative)
εκθέσεις (singular vocative)


λύκειο

Du grec ancien Λύκειον, Lúkeion (« Lycée »).


κήπος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
κήποι (plural nominative)
του (singular genitive)
κήπου (singular genitive)
των (plural genitive)
κήπων (plural genitive)
τον (singular accusative)
κήπο (singular accusative)
τους (plural accusative)
κήπους (plural accusative)
κήπε (singular vocative)
κήποι (singular vocative)


ημίονος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ημίονοι (plural nominative)
του (singular genitive)
ημιόνου (singular genitive)
των (plural genitive)
ημιόνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ημίονο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ημιόνους (plural accusative)
ημίονε (singular vocative)
ημίονοι (singular vocative)


λοχίας

(XIXᵉ siècle) Du grec ancien λόχος, lókhos (« compagnie »).


εκτίμηση

Du grec ancien ἐκτίμησις, ektimêsis (« estime ») dérivé de ἐκτιμάω, ektimáô (« estimer »), de τιμάω, timáô (« priser, estimer »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εκτιμήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
εκτίμησης (singular genitive)
εκτιμήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
εκτιμήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εκτιμήσεις (plural accusative)
εκτιμήσεις (singular vocative)


κρεματόριο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κρεματόρια (plural nominative)
του (singular genitive)
κρεματορίου (singular genitive)
των (plural genitive)
κρεματορίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κρεματόρια (plural accusative)
κρεματόρια (singular vocative)


εχθρότητα

Dérivé de εχθρός, avec le suffixe -ότητα.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
εχθρότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
εχθρότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
εχθροτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
εχθρότητες (plural accusative)
εχθρότητες (singular vocative)


λατινικά

De λατινικός


λατινικά

De λατινικός


θερμοδυναμική

Du français thermodynamique, lui-même tiré du grec ancien.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
θερμοδυναμικές (plural nominative)
της (singular genitive)
θερμοδυναμικής (singular genitive)
των (plural genitive)
θερμοδυναμικών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
θερμοδυναμικές (plural accusative)
θερμοδυναμικές (singular vocative)


συμφωνία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
συμφωνίες (plural nominative)
της (singular genitive)
συμφωνίας (singular genitive)
των (plural genitive)
συμφωνιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
συμφωνίες (plural accusative)
συμφωνίες (singular vocative)


καλώδιο

Du grec ancien καλῴδιον, kalôidion, dérivé de κάλως, kálôs (« corde »).

το καλώδιο του τηλεφώνου.

το καλώδιο του φωτιστικού.


γέρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
γέροι (plural nominative)
του (singular genitive)
γέρου (singular genitive)
των (plural genitive)
γέρων (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
γέρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
γέρους (plural accusative)
γέρε (singular vocative)
γέροι (singular vocative)

εκείνος ο γέρος πρέπει να 'ναι πάνω από 90 χρονών


δείκτης

Du grec ancien δείκτης, deíktês (« indicateur »).


κρανίο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κρανία (plural nominative)
του (singular genitive)
κρανίου (singular genitive)
των (plural genitive)
κρανίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κρανία (plural accusative)
κρανία (singular vocative)


θερμομόνωση

Composé de θερμός, thermós (« chaud ») et de μόνωση, mónosi (« isolation »)

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
θερμομονώσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
θερμομόνωσης (singular genitive)
θερμομονώσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
θερμομονώσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
θερμομονώσεις (plural accusative)
θερμομονώσεις (singular vocative)


ήπειρος

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ήπειροι (plural nominative)
της (singular genitive)
ηπείρου (singular genitive)
των (plural genitive)
ηπείρων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
ήπειρο (singular accusative)
τις (plural accusative)
ηπείρους (plural accusative)
ήπειρε (singular vocative)
ήπειροι (singular vocative)

H Γη έχει πέντε ηπείρους.


ονειροπόληση

ὄναρ - ὄνείρατος songe, rêve; ὄνειρος - ὄνειρου songe, rêve; ὀνειροπόλησις,εως ou ὀνειροπολία,ας rêverie (ὄνειρος rêve - πολέω tourner, remuer); ὀνειροπόλος,ος,ον interprétant les songes.


γροθιά

De médiéval γρόθος lui-même issu du grec ancien γρόνθος.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
γροθιές (plural nominative)
της (singular genitive)
γροθιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
γροθιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
γροθιές (plural accusative)
γροθιές (singular vocative)


μάζα

Du grec ancien μᾶζα, maza apparenté au latin massa.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μάζες (plural nominative)
της (singular genitive)
μάζας (singular genitive)
των (plural genitive)
μαζών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μάζες (plural accusative)
μάζες (singular vocative)


μαραγκός

Du vénitien marangone (« charpentier »).


δίσκος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
δίσκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
δίσκου (singular genitive)
των (plural genitive)
δίσκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
δίσκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
δίσκους (plural accusative)
δίσκε (singular vocative)
δίσκοι (singular vocative)


μαντολίνο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μαντολίνα (plural nominative)
του (singular genitive)
μαντολίνου (singular genitive)
των (plural genitive)
μαντολίνων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μαντολίνα (plural accusative)
μαντολίνα (singular vocative)


καμηλοπάρδαλη

Du grec ancien καμηλοπάρδαλις, kamêlopárdalis.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
καμηλοπαρδάλεις (plural nominative)
της (singular genitive)
καμηλοπάρδαλης (singular genitive)
καμηλοπαρδάλεως (singular genitive)
των (plural genitive)
καμηλοπαρδάλεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
καμηλοπαρδάλεις (plural accusative)
καμηλοπαρδάλεις (singular vocative)


μαγνητισμός

Mot dérivé de μαγνήτης, magnítis (« aimant »), avec le suffixe -ισμός, -ismós.


μαμή

μάμμη, ης mère, maman, grand-mère, grand-maman, aïeule, nourrice, sage-femme

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μαμές (plural nominative)
της (singular genitive)
μαμής (singular genitive)
των (plural genitive)
μαμών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μαμές (plural accusative)
μαμές (singular vocative)


μεσολιθική

Mot composé de μέσος, mésos (« moyen ») et de λιθικός, lithikós (« de pierre »).


ιστορία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ιστορίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ιστορίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ιστοριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ιστορίες (plural accusative)
ιστορίες (singular vocative)

Histoire (connaissance scientifique du passé).


μέτωπο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μέτωπα (plural nominative)
του (singular genitive)
μετώπου (singular genitive)
των (plural genitive)
μετώπων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μέτωπα (plural accusative)
μέτωπα (singular vocative)


μετεωρίτης

De μετέωρος [meteoros] : haut dans les airs.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μετεωρίτες (plural nominative)
του (singular genitive)
μετεωρίτη (singular genitive)
των (plural genitive)
μετεωριτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
μετεωρίτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
μετεωρίτες (plural accusative)
μετεωρίτη (singular vocative)
μετεωρίτες (singular vocative)


ματοτσίνορο

Mot composé de μάτι, máti (« œil ») et de τσίνορο, tsínoro (« sourcil »).


μαρούλι

Du latin amarus (« amer ») via un diminutif *amarulus qui a donné le grec byzantin μαρούλιον.


νέφτι

Du turc neft, apparenté à νάφθα (« naphte »).


κρεβάτι

Du grec ancien κράββατος, krabbatos (« lit bas, grabat »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
κρεβάτια (plural nominative)
του (singular genitive)
κρεβατιού (singular genitive)
των (plural genitive)
κρεβατιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
κρεβάτια (plural accusative)
κρεβάτια (singular vocative)


κλέφτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
κλέφτες (plural nominative)
του (singular genitive)
κλέφτη (singular genitive)
των (plural genitive)
κλεφτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
κλέφτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
κλέφτες (plural accusative)
κλέφτη (singular vocative)
κλέφτες (singular vocative)
κλέφτρα (feminine)


μοσχοκάρυδο

Composé de μόσχος, móschos (« musc ») et de καρύδι, karídi (« noix »).


ατυχία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ατυχίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ατυχίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ατυχιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ατυχίες (plural accusative)
ατυχίες (singular vocative)


αλεξίπτωτο

Du préfixe αλεξι- (alexi-) (para-) et de l'adjectif πτωτός (ptotós) ().

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αλεξίπτωτα (plural nominative)
του (singular genitive)
αλεξίπτωτου (singular genitive)
των (plural genitive)
αλεξίπτωτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αλεξίπτωτα (plural accusative)
αλεξίπτωτα (singular vocative)


ορθοδοντική

Féminin de ορθοδοντικός.


λίπασμα

Du grec ancien λίπασμα, lípasma (« graissage »), dérivé de λιπάζω, lipázô, avec le suffixe -μα, -ma et, plus avant, de λίπος, lípos (« gras »).


κλειτορίδα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
κλειτορίδες (plural nominative)
της (singular genitive)
κλειτορίδας (singular genitive)
των (plural genitive)
κλειτορίδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
κλειτορίδες (plural accusative)
κλειτορίδες (singular vocative)


μεσώροφος

Mot composé de μέσος, mésos (« moyen ») et de όροφος, orofos (« étage »).


μάλαμα

Du grec ancien μάλαγμα, málagma (« [métal] tendre ») (→ voir μαλακός).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μαλάματα (plural nominative)
του (singular genitive)
μαλάματος (singular genitive)
των (plural genitive)
μαλαμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μαλάματα (plural accusative)
μαλάματα (singular vocative)

καρδιά μάλαμα, un cœur en or.


μπιζέλι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μπιζέλια (plural nominative)
του (singular genitive)
μπιζελιού (singular genitive)
των (plural genitive)
μπιζελιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μπιζέλια (plural accusative)
μπιζέλια (singular vocative)


ονομαστική

Féminin substantivé de ονομαστικός (« nominal, nominatif »), sous-entendant πτώση (« cas »).

Σύνταξη της ονομαστικής με προθέσεις.


δρομάδα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
δρομάδες (plural nominative)
της (singular genitive)
δρομάδας (singular genitive)
των (plural genitive)
δρομάδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
δρομάδες (plural accusative)
δρομάδες (singular vocative)


ξύσμα

Du grec ancien ξύσμα, xusma, de ξύω, xúô (« gratter ») qui donne ξύνω.


μανταρίνι

De l’italien mandarini ; voir μανδαρίνος.


μουσουλμάνος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μουσουλμάνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
μουσουλμάνου (singular genitive)
των (plural genitive)
μουσουλμάνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
μουσουλμάνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
μουσουλμάνους (plural accusative)
μουσουλμάνε (singular vocative)
μουσουλμάνοι (singular vocative)


μαϊντανός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μαϊντανοί (plural nominative)
του (singular genitive)
μαϊντανού (singular genitive)
των (plural genitive)
μαϊντανών (plural genitive)
τον (singular accusative)
μαϊντανό (singular accusative)
τους (plural accusative)
μαϊντανούς (plural accusative)
μαϊντανέ (singular vocative)
μαϊντανοί (singular vocative)


οπίσθια

ὄπισθα ou ὄπισθε ou ὄπισθεν ou ὀπισθἰως ou ὀπισθιδίως ou ὀπίσω ὀπίσσω par derrière; ὀπισθιος,ος-α,ον situé par derrière


οπίσθια

Nominatif féminin singulier de οπίσθιος.

Accusatif féminin singulier de οπίσθιος.


μαξιλαροθήκη

Mot composé de μαξιλάρι, maxilari (« oreiller ») et de θήκη, thíki (« enveloppe »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μαξιλαροθήκες (plural nominative)
της (singular genitive)
μαξιλαροθήκης (singular genitive)
των (plural genitive)
μαξιλαροθηκών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μαξιλαροθήκες (plural accusative)
μαξιλαροθήκες (singular vocative)


μύγα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μύγες (plural nominative)
της (singular genitive)
μύγας (singular genitive)
των (plural genitive)
μυγών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μύγες (plural accusative)
μύγες (singular vocative)


ορείχαλκος

Du grec ancien ὀρείχαλκος, oreíkhalkos (« orichalque »).

Εποχή του Ορείχαλκου, âge du Bronze.


βλέφαρο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
βλέφαρα (plural nominative)
του (singular genitive)
βλεφάρου (singular genitive)
των (plural genitive)
βλεφάρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
βλέφαρα (plural accusative)
βλέφαρα (singular vocative)


μπογιά

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μπογιές (plural nominative)
της (singular genitive)
μπογιάς (singular genitive)
των (plural genitive)
μπογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μπογιές (plural accusative)
μπογιές (singular vocative)

Peinture, substance colorée utilisée pour peindre.


νιάτα

Du grec ancien νεότης, neótês (« jeunesse »), doublet de νεότητα (« jeunesse »), apparenté à νέος (« jeune, nouveau »).


Λίμα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
της (singular genitive)
Λίμας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)


κόλαση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
κολάσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
κόλασης (singular genitive)
κολάσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
κολάσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
κολάσεις (plural accusative)
κολάσεις (singular vocative)

κόλαση, kólasi

Braille : ⠅⠐⠕⠇⠁⠎⠜


μπουρζουαζία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μπουρζουαζίες (plural nominative)
της (singular genitive)
μπουρζουαζίας (singular genitive)
των (plural genitive)
μπουρζουαζιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μπουρζουαζίες (plural accusative)
μπουρζουαζίες (singular vocative)


μαρμελάδα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μαρμελάδες (plural nominative)
της (singular genitive)
μαρμελάδας (singular genitive)
των (plural genitive)
μαρμελάδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μαρμελάδες (plural accusative)
μαρμελάδες (singular vocative)


ημισφαίριο

Du grec ancien ἡμισφαίριον, hêmisphaírion.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ημισφαίρια (plural nominative)
του (singular genitive)
ημισφαιρίου (singular genitive)
των (plural genitive)
ημισφαιρίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ημισφαίρια (plural accusative)
ημισφαίρια (singular vocative)


νεολιθική

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
νεολιθικές (plural nominative)
της (singular genitive)
νεολιθικής (singular genitive)
των (plural genitive)
νεολιθικών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
νεολιθικές (plural accusative)
νεολιθικές (singular vocative)

Néolithique (dernière période de l’âge de pierre).


νεολιθική

Nominatif féminin singulier de νεολιθικός.

Accusatif féminin singulier de νεολιθικός.

Vocatif féminin singulier de νεολιθικός.


παλαιολιθική

Féminin substantivé de παλαιολιθικός, sous-entendant εποχή.


μπαγιονέτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μπαγιονέτες (plural nominative)
της (singular genitive)
μπαγιονέτας (singular genitive)
των (plural genitive)
μπαγιονετών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μπαγιονέτες (plural accusative)
μπαγιονέτες (singular vocative)


νύχι

Du grec ancien ὀνύχιον, onychion diminutif de ὄνυξ (« ongle, griffe »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
νύχια (plural nominative)
του (singular genitive)
νυχιού (singular genitive)
των (plural genitive)
νυχιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
νύχια (plural accusative)
νύχια (singular vocative)


οφθαλμίατρος

Du grec ancien, composé de ὀφθαλμός, ophthalmós (« œil ») et ἰατρός, iatrós (« médecin »).


ουρά

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ουρές (plural nominative)
της (singular genitive)
ουράς (singular genitive)
των (plural genitive)
ουρών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ουρές (plural accusative)
ουρές (singular vocative)


οικοκυρά

Mot composé de οίκος, íkos (« maison ») et de κυρά, kirá (« maitresse ») ; voir νοικοκυριό.


ωράριο

Du français horaire ; apparenté à ώρα (« heure »).


παρελθόν

Du grec ancien παρελθὼν, parelthôn, adjectif verbal de παρέρχομαι, parérkhomai (« passer »).


φερμουάρ

Du français fermoir (« fermeture, serrure ou ressort s’appliquant à certains objets »).


ωτορινολαρυγγολόγος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ωτορινολαρυγγολόγοι (plural nominative)
του (singular genitive)
ωτορινολαρυγγολόγου (singular genitive)
των (plural genitive)
ωτορινολαρυγγολόγων (plural genitive)
τον (singular accusative)
ωτορινολαρυγγολόγο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ωτορινολαρυγγολόγους (plural accusative)
ωτορινολαρυγγολόγε (singular vocative)
ωτορινολαρυγγολόγοι (singular vocative)


οικολογία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
οικολογίες (plural nominative)
της (singular genitive)
οικολογίας (singular genitive)
των (plural genitive)
οικολογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
οικολογίες (plural accusative)
οικολογίες (singular vocative)


ορισμός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ορισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ορισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
ορισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ορισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ορισμούς (plural accusative)
ορισμέ (singular vocative)
ορισμοί (singular vocative)


ούζο

En grec byzantin οὖζος, oûzos. Étymologie discutée :
:# Du turc üzüm (« raisin ») avec le sens de « boisson/décoction de raisins » ;
:# Du turc öz (« essence »), tout alcool étant une essence de moût distillée ;
:# De l’italien uso (« usage »), les caisses du produit étant exportées vers Marseille avec l'inscription uso di Massalia (« pour l'usage de Marseille »). Le meilleur ouzo étant exporté, le mot est devenu synonyme de cette boisson.


χαρτοπετσέτα

Mot composé de χαρτί, chartí (« papier ») et de πετσέτα, petséta (« serviette »).


φτέρνα

Du grec ancien πέρνα, pérna (« jambon »).


κρόταφος

Du grec ancien κρόταφος, krotaphos (« tempe »).


οσμή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
οσμές (plural nominative)
της (singular genitive)
οσμής (singular genitive)
των (plural genitive)
οσμών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
οσμές (plural accusative)
οσμές (singular vocative)


μανίκι

Du latin manicae (« manches de tunique descendant aux extrémités des mains »), de manus (« main »).


παρόν

Neutre grec ancien παρών, parôn (« présent »), voir παρών.


τενεκετζής

τενεκετζής, teneketzḗs


ψεύδισμα

→ voir ψευδίζω.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ψευδίσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
ψευδίσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
ψευδισμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ψευδίσματα (plural accusative)
ψευδίσματα (singular vocative)


τσουτσούνα

Variante de τσουτσούνι, redoublement de τσουνί (« tige »).


μουλάρι

De μούλα (« mule ») emprunté au latin mula (« mule ») ; le grec ancien avait μυχλός, mukhlós.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μουλάρια (plural nominative)
του (singular genitive)
μουλαριού (singular genitive)
των (plural genitive)
μουλαριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μουλάρια (plural accusative)
μουλάρια (singular vocative)


νόμισμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
νομίσματα (plural nominative)
του (singular genitive)
νομίσματος (singular genitive)
των (plural genitive)
νομισμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
νομίσματα (plural accusative)
νομίσματα (singular vocative)


όσφρηση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
οσφρήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
όσφρησης (singular genitive)
οσφρήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
οσφρήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
οσφρήσεις (plural accusative)
οσφρήσεις (singular vocative)


φαστφουντάδικο

Mot dérivé de φαστφούντ, fast food, avec le suffixe -άδικο, -ádiko.

Fast-food, restaurant où le client est servi très rapidement.


γενέθλια

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
του (singular genitive)
των (plural genitive)
γενεθλίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)

Καλά γενέθλια! Bon anniversaire !


μηνιαίος

Du grec ancien μηνιαῖος, mêniaios, de μήνη, « lune ».

μηνιαία (singular masculine nominative)
μηνιαίο (singular feminine nominative)
μηνιαίου (singular masculine genitive)
μηνιαίας (singular masculine genitive)
μηνιαίου (singular feminine genitive)
μηνιαίο (singular masculine accusative)
μηνιαία (singular masculine accusative)
μηνιαίο (singular feminine accusative)
μηνιαίε (singular masculine vocative)
μηνιαία (singular masculine vocative)
μηνιαίο (singular feminine vocative)
μηνιαίοι (singular masculine plural masculine nominative)
μηνιαίες (singular masculine plural masculine nominative)
μηνιαία (singular feminine plural feminine nominative)
μηνιαίων (singular masculine plural masculine genitive)
μηνιαίων (singular masculine plural masculine genitive)
μηνιαίων (singular feminine plural feminine genitive)
μηνιαίους (singular masculine plural masculine accusative)
μηνιαίες (singular masculine plural masculine accusative)
μηνιαία (singular feminine plural feminine accusative)
μηνιαίοι (singular masculine plural masculine vocative)
μηνιαίες (singular masculine plural masculine vocative)
μηνιαία (singular feminine plural feminine vocative)


τυφώνας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
τυφώνες (plural nominative)
του (singular genitive)
τυφώνα (singular genitive)
των (plural genitive)
τυφώνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
τυφώνα (singular accusative)
τους (plural accusative)
τυφώνες (plural accusative)
τυφώνα (singular vocative)
τυφώνες (singular vocative)


ουρανός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ουρανοί (plural nominative)
του (singular genitive)
ουρανού (singular genitive)
των (plural genitive)
ουρανών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ουρανό (singular accusative)
τους (plural accusative)
ουρανούς (plural accusative)
ουρανέ (singular vocative)
ουρανοί (singular vocative)

νεφοσκεπής / καθαρός / σκοτεινός / έναστρος ουρανός

Ο ουρανός είναι κλειστός.

καθαρός ουρανός, αστραπές δε φοβάται : personne dont l’honnêteté et la franchise ne craignent pas la critique d’autrui.

μου ήρθε ο ουρανός σφοντύλι :

στον ουρανό το γύρευα και στη γη το βρήκα :


χέρι

Du moyen grec χέριον khérion, évolution du grec ancien χείρ kheír.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
χέρια (plural nominative)
του (singular genitive)
χεριού (singular genitive)
των (plural genitive)
χεριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
χέρια (plural accusative)
χέρια (singular vocative)


όργανο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
όργανα (plural nominative)
του (singular genitive)
οργάνου (singular genitive)
των (plural genitive)
οργάνων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
όργανα (plural accusative)
όργανα (singular vocative)


τραπεζομάντηλο

Mot composé de τραπέζι, trapézi (« table ») et de μαντήλι, mantíli (« mantille, mouchoir »).


παρονομαστής

Mot dérivé de παρονομάζω, paronomazo, avec le suffixe -τής, -tis.


σκυλόψαρο

Composé de σκύλος (chien) et de ψάρι (poisson).


αλσατικά

Féminin de αλσατικός (« alsacien »), sous-entendant γλώσσα.


μπράτσο

De l’italien braccio, lui-même, via le latin, du grec ancien qui donne βραχίονας.


μανιτάρι

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μανιτάρια (plural nominative)
του (singular genitive)
μανιταριού (singular genitive)
των (plural genitive)
μανιταριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μανιτάρια (plural accusative)
μανιτάρια (singular vocative)


τραύμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
τραύματα (plural nominative)
του (singular genitive)
τραύματος (singular genitive)
των (plural genitive)
τραυμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
τραύματα (plural accusative)
τραύματα (singular vocative)


ουσία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ουσίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ουσίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ουσιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ουσίες (plural accusative)
ουσίες (singular vocative)


χοίρος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
χοίροι (plural nominative)
του (singular genitive)
χοίρου (singular genitive)
των (plural genitive)
χοίρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
χοίρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
χοίρους (plural accusative)
χοίρε (singular vocative)
χοίροι (singular vocative)


τετράδιο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
τετράδια (plural nominative)
του (singular genitive)
τετραδίου (singular genitive)
των (plural genitive)
τετραδίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
τετράδια (plural accusative)
τετράδια (singular vocative)


φύση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
φύσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
φύσης (singular genitive)
φύσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
φύσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
φύσεις (plural accusative)
φύσεις (singular vocative)

Η αστροφυσική, η γεωλογία, η ωκεανολογία, η μετεωρολογία, η χημεία, η πυρηνική φυσική, η ανατομία, η ιατρική, η γεωπονία και η οικολογία είναι μερικές από τις επιστήμες που μελετούν τη φύση, γι' αυτό ονομάζονται φυσικές επιστήμες.

L'astrophysique, la géologie, l'océanologie, la météorologie, la chimie, la physique nucléaire, l'anatomie, la médecine, l'agronomie et l'écologie sont quelques-unes des sciences qui étudient la nature, c'est pourquoi elles sont appelées sciences naturelles.

Η θνητή φύση του ανθρώπου.

Η παροδική φύση ενός φαινομένου.

Ο τάδε έχει καλλιτεχνική φύση, ο δείνα είναι φύσει αθυρόστομος και βωμολόχος.

Untel a une nature artistique, untel est par nature vulgaire et grossier.

Η φύση του ανθρώπου.


ωρολόγιο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ωρολόγια (plural nominative)
του (singular genitive)
ωρολογίου (singular genitive)
των (plural genitive)
ωρολογίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ωρολόγια (plural accusative)
ωρολόγια (singular vocative)


σπίρτο

De l’italien spirto, spirito (« esprit, étincelle »).


ωτίτιδα

Du français otite, le grec ancien avait ὠταλγία, ôtalgía (« otalgie ») qui donne ωταλγία.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ωτίτιδες (plural nominative)
της (singular genitive)
ωτίτιδας (singular genitive)
των (plural genitive)
ωτιτίδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ωτίτιδες (plural accusative)
ωτίτιδες (singular vocative)


πανεπιστήμιο

Mot composé de παν, pan (« tout ») et de επιστήμη, epistimi (« science, savoir »), voir le grec ancien πανεπιστήμων, panepistêmôn (« qui sait tout »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πανεπιστήμια (plural nominative)
του (singular genitive)
πανεπιστημίου (singular genitive)
των (plural genitive)
πανεπιστημίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πανεπιστήμια (plural accusative)
πανεπιστήμια (singular vocative)


μάντης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
μάντεις (plural nominative)
του (singular genitive)
μάντη (singular genitive)
των (plural genitive)
μάντεων (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
μάντη (singular accusative)
τους (plural accusative)
μάντεις (plural accusative)
μάντη (singular vocative)
μάντεις (singular vocative)


μαργαρίτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μαργαρίτες (plural nominative)
της (singular genitive)
μαργαρίτας (singular genitive)
των (plural genitive)
μαργαριτών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μαργαρίτες (plural accusative)
μαργαρίτες (singular vocative)


ποτήρι

De médiéval ποτήριον potếrion lui-même issu du grec ancien ποτῆρ potễr.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ποτήρια (plural nominative)
του (singular genitive)
ποτηριού (singular genitive)
των (plural genitive)
ποτηριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ποτήρια (plural accusative)
ποτήρια (singular vocative)


υπαξιωματικός

Mot composé de υπό, ipó (« sous ») et de αξιωματικός, axiomatikós (« officier »).

Nαύτες, υπαξιωματικοί και αξιωματικοί.


φακή

Du grec ancien φακῆ, phakê (« plat de lentilles »), dérivé de φακός, phakós (« lentille »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
φακές (plural nominative)
της (singular genitive)
φακής (singular genitive)
των (plural genitive)
φακών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
φακές (plural accusative)
φακές (singular vocative)


παρέλαση

Du grec ancien παρέλασις, parélasis dérivé de παρελαύνω, parelaúnô, voir ἔλασις, élasis (« marche »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παρελάσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
παρέλασης (singular genitive)
παρελάσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
παρελάσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παρελάσεις (plural accusative)
παρελάσεις (singular vocative)


μαξιλάρι

Avec le sens de « repose-tête », du latin maxillaris.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μαξιλάρια (plural nominative)
του (singular genitive)
μαξιλαριού (singular genitive)
των (plural genitive)
μαξιλαριών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μαξιλάρια (plural accusative)
μαξιλάρια (singular vocative)


πλευρό

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πλευρά (plural nominative)
του (singular genitive)
πλευρού (singular genitive)
των (plural genitive)
πλευρών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πλευρά (plural accusative)
πλευρά (singular vocative)


τηλεομοιοτυπία

Dérivé de όμοιος, avec le préfixe τηλε- et le suffixe -τυπία.


ουρανοξύστης

Composé de ουρανός, uranós (« ciel »), ξύνω, xíno (« gratter ») et -της, -tis, sur le modèle de l’anglais skyscraper.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ουρανοξύστες (plural nominative)
του (singular genitive)
ουρανοξύστη (singular genitive)
των (plural genitive)
ουρανοξυστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ουρανοξύστη (singular accusative)
τους (plural accusative)
ουρανοξύστες (plural accusative)
ουρανοξύστη (singular vocative)
ουρανοξύστες (singular vocative)


μέσος

μέση (singular masculine nominative)
μέσο (singular feminine nominative)
μέσου (singular masculine genitive)
μέσης (singular masculine genitive)
μέσου (singular feminine genitive)
μέσο (singular masculine accusative)
μέση (singular masculine accusative)
μέσο (singular feminine accusative)
μέσε (singular masculine vocative)
μέση (singular masculine vocative)
μέσο (singular feminine vocative)
μέσοι (singular masculine plural masculine nominative)
μέσες (singular masculine plural masculine nominative)
μέσα (singular feminine plural feminine nominative)
μέσων (singular masculine plural masculine genitive)
μέσων (singular masculine plural masculine genitive)
μέσων (singular feminine plural feminine genitive)
μέσους (singular masculine plural masculine accusative)
μέσες (singular masculine plural masculine accusative)
μέσα (singular feminine plural feminine accusative)
μέσοι (singular masculine plural masculine vocative)
μέσες (singular masculine plural masculine vocative)
μέσα (singular feminine plural feminine vocative)


νους

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
νου (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
νου (singular accusative)
τους (plural accusative)
νου (singular vocative)


στρώμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
στρώματα (plural nominative)
του (singular genitive)
στρώματος (singular genitive)
των (plural genitive)
στρωμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
στρώματα (plural accusative)
στρώματα (singular vocative)


κρόκος

Du grec ancien κρόκος, krókos (« safran, crocus »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
κρόκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
κρόκου (singular genitive)
των (plural genitive)
κρόκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
κρόκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
κρόκους (plural accusative)
κρόκε (singular vocative)
κρόκοι (singular vocative)


σβέρκος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σβέρκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
σβέρκου (singular genitive)
των (plural genitive)
σβέρκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σβέρκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
σβέρκους (plural accusative)
σβέρκε (singular vocative)
σβέρκοι (singular vocative)


πορτοκαλί

Nominatif neutre singulier de πορτοκαλής.

Accusatif neutre singulier de πορτοκαλής.


αντίχειρας

Du grec byzantin ἀντίχειρ, antíkheir, composé de ἀντί, antí et de χείρ, kheír (« main »), littéralement « [doigt] qui s'oppose à la main » ; en grec ancien ὁ μέγας δάκτυλος : « le gros doigt » et encore appelé το μεγάλο δάχτυλο en grec moderne.


βρίσκω

de εὑρίσκω : trouver (au parfait : εὕρηκα, eurêka, comme a dit Archimède).


τηγάνι

Du grec ancien τήγανον, têganon, variante de τάγηνον qui nous donne tagine.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
τηγάνια (plural nominative)
του (singular genitive)
τηγανιού (singular genitive)
των (plural genitive)
τηγανιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
τηγάνια (plural accusative)
τηγάνια (singular vocative)


απαντώ

Du grec ancien ἀπαντάω, apantáô (« aller contre »).


τύπος

το γραφείο τύπου


σαγόνι

Du grec ancien σιαγόνιον, siagónion, diminutif de σιαγών, siagôn (« mâchoire ») qui donne σιαγόνα.


ομορφαίνω

De όμορφος (« beau »).


πείρα

Du grec ancien πεῖρα, peîra (« essai, tentative »).

Expérience, connaissance d’une chose acquise par l’usage.


χειροβομβίδα

Mot composé de χέρι, khéri (« main ») et de βομβίδα, vomvída (« bombette »), diminutif de βόμβα : « petite bombe à main ».

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
χειροβομβίδες (plural nominative)
της (singular genitive)
χειροβομβίδας (singular genitive)
των (plural genitive)
χειροβομβίδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
χειροβομβίδες (plural accusative)
χειροβομβίδες (singular vocative)


ουρλιάζω

De médiéval οὐριάζω lui-même issu du grec ancien ὠρύομαι.

Ο λύκος ούρλιαξε στο φεγγάρι.


ουρλιαχτό

Du verbe ουρλιάζω (urliázo) (hurler) et du suffixe -τό (-tó).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ουρλιαχτά (plural nominative)
του (singular genitive)
ουρλιαχτού (singular genitive)
των (plural genitive)
ουρλιαχτών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ουρλιαχτά (plural accusative)
ουρλιαχτά (singular vocative)


νετρόνιο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
νετρόνια (plural nominative)
του (singular genitive)
νετρονίου (singular genitive)
των (plural genitive)
νετρονίων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
νετρόνια (plural accusative)
νετρόνια (singular vocative)


ραδιοσταθμός

Mot composé de ράδιο, rádio et de σταθμός, stathmós.


σταφιδόψωμο

Mot composé de σταφίδα, stafída (« raisin ») et de ψωμί, psomí (« pain »).


χρεώνω

Dénominal de χρέος (« dette, obligation ») avec l'infixe -ν-, -n- qui n'affecte pas les dérivés.


υποδέχομαι

Du grec ancien ὑποδέχομαι, hupodékhomai ; voir δέχομαι (« recevoir »).


φυσώ

Du grec ancien φυσάω, phusáô (« souffler »).


όχθη

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
όχθες (plural nominative)
της (singular genitive)
όχθης (singular genitive)
των (plural genitive)
οχθών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
όχθες (plural accusative)
όχθες (singular vocative)


αγγαρεύω

Réquisitionner, soumettre à une corvée, forcer, contraindre.


χτίζω

Θα χτίσω ένα σπίτι στην εξοχή.


πιάνω

Réfection analogique du grec ancien πιάζω de même sens, de l'aoriste έπιασα.


βοηθώ

Du grec ancien βοηθέω, boêthéô (« venir au secours de »).


σάρκα

Du grec ancien σάρξ, sárx via son accusatif singulier σάρκα.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
σάρκες (plural nominative)
της (singular genitive)
σάρκας (singular genitive)
των (plural genitive)
σαρκών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
σάρκες (plural accusative)
σάρκες (singular vocative)


ψυγείο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
ψυγεία (plural nominative)
του (singular genitive)
ψυγείου (singular genitive)
των (plural genitive)
ψυγείων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
ψυγεία (plural accusative)
ψυγεία (singular vocative)

Βάλε τη μακαρονάδα στο ψυγείο αν δεν τη θέλεις τώρα.

Mets les pâtes au réfrigérateur si tu n'en veux pas maintenant.


μετράω

de μετρέω : mesurer, < de μέτρον : mesure.


σηκώνω

Dérivé en -ν-, du grec ancien σηκόω, sêkóô (« peser »).

σηκώνω άγκυρα, lever l'ancre.


σιαγόνα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
σιαγόνες (plural nominative)
της (singular genitive)
σιαγόνας (singular genitive)
των (plural genitive)
σιαγόνων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
σιαγόνες (plural accusative)
σιαγόνες (singular vocative)


φαγητό

Dérivé du grec ancien φαγέω, phagéô (« manger »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
φαγητά (plural nominative)
του (singular genitive)
φαγητού (singular genitive)
των (plural genitive)
φαγητών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
φαγητά (plural accusative)
φαγητά (singular vocative)


μετανιώνω

de μετανοέω : changer d'avis, se repentir, < de μετά : après, et νοέω : penser.


πουλώ

Du grec ancien πωλέω, pōleō (« vendre »).


αυτοκτονώ

Du grec ancien αὐτοκτονέω, autoktonéô. Voir κτόνος (« meurtre »).


μυς

Du grec ancien μῦς, mûs (« rat », « souris », « partie charnue du corps »).


μετακινώ

de μετά : avec soi, et κινέω : mettre en mouvement.


εξαρτώ

Du grec ancien ἐξαρτάω, exartaô (« dépendre »), voir ἀρτάω (« attacher »).


συχνότητα

Dérivé de συχνός, avec le suffixe -ότητα.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
συχνότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
συχνότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
συχνοτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
συχνότητες (plural accusative)
συχνότητες (singular vocative)


χαστουκίζω

Composé de χαστούκι, khastouki (« gifle ») et de -ίζω, izo.


συνδέω

Du grec ancien συνδέω, sundéô ; voir δέω.


φούρνος

Via le grec ancien φοῦρνος, phoûrnos, du latin furnus (« four »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
φούρνοι (plural nominative)
του (singular genitive)
φούρνου (singular genitive)
των (plural genitive)
φούρνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
φούρνο (singular accusative)
τους (plural accusative)
φούρνους (plural accusative)
φούρνε (singular vocative)
φούρνοι (singular vocative)


τραγούδι

Du grec byzantin τραγούδιν, tragoúdin, issu du verbe τραγουδώ, tragoudṓ (« chanter »), évolution de l’ancien verbe τραγωδώ, tragōdṓ.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
τραγούδια (plural nominative)
του (singular genitive)
τραγουδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
τραγουδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
τραγούδια (plural accusative)
τραγούδια (singular vocative)


ξεντύνομαι

→ voir ξεντύνω.


μαγκώνω

manus, us main et κώνωψ, ωπος cousin, moustique.


πνεύμονας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πνεύμονες (plural nominative)
του (singular genitive)
πνεύμονα (singular genitive)
των (plural genitive)
πνευμόνων (plural genitive)
τον (singular accusative)
πνεύμονα (singular accusative)
τους (plural accusative)
πνεύμονες (plural accusative)
πνεύμονα (singular vocative)
πνεύμονες (singular vocative)


πόδι

Du grec ancien πόδιον, pódion, diminutif de πούς poús (« pied »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πόδια (plural nominative)
του (singular genitive)
ποδιού (singular genitive)
των (plural genitive)
ποδιών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πόδια (plural accusative)
πόδια (singular vocative)


μέλος

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
μέλη (plural nominative)
του (singular genitive)
μέλους (singular genitive)
των (plural genitive)
μελών (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
μέλη (plural accusative)
μέλη (singular vocative)


πάνα

Du latin pannus (« lange, couche ») apparenté au grec ancien πήνη, pênê (« fil »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πάνες (plural nominative)
της (singular genitive)
πάνας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πάνες (plural accusative)
πάνες (singular vocative)

Couche, lange absorbante à l’usage des enfants.

Να αλλάξω την πάνα.


ορκίζομαι

Du grec ancien ὁρκίζω, orkízô (« prêter serment ») ; voir όρκος (« serment »).


οβίδα

Du français obus via οβίς ; voir -ίς, -ίδα pour la finale.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
οβίδες (plural nominative)
της (singular genitive)
οβίδας (singular genitive)
των (plural genitive)
οβίδων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
οβίδες (plural accusative)
οβίδες (singular vocative)


πεποίθηση

Du grec ancien πεποίθησις, pepoithêsis, dérivé de πείθω, peíthô (« croire »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πεποιθήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
πεποίθησης (singular genitive)
πεποιθήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
πεποιθήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πεποιθήσεις (plural accusative)
πεποιθήσεις (singular vocative)


ξαπλώνομαι

Voir ξαπλώνω.


δράκος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
δράκοι (plural nominative)
του (singular genitive)
δράκου (singular genitive)
των (plural genitive)
δράκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
δράκο (singular accusative)
τους (plural accusative)
δράκους (plural accusative)
δράκε (singular vocative)
δράκοι (singular vocative)


ψευδίζω

Composé de ψευδός, psevdós (« fausse prononciation ») et de -ίζω, izo et, plus avant, du grec ancien ψευδής, pseudês (« faux »).


τσίνορο

Du grec ancien κινάρα, kinára, κυνάρα, kunára (« artichaut ») qui donne aussi αγκινάρα.


καλωσορίζω

Dérivé de l’expression καλώς όρισες (« vient bien ! ») avec le suffixe -ίζω.


άκαμπτα

De άκαμπτος.


ρουκέτα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ρουκέτες (plural nominative)
της (singular genitive)
ρουκέτας (singular genitive)
των (plural genitive)
ρουκετών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ρουκέτες (plural accusative)
ρουκέτες (singular vocative)


προσκοπισμός

Dérivé de πρόσκοπος, avec le suffixe -ισμός.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
προσκοπισμοί (plural nominative)
του (singular genitive)
προσκοπισμού (singular genitive)
των (plural genitive)
προσκοπισμών (plural genitive)
τον (singular accusative)
προσκοπισμό (singular accusative)
τους (plural accusative)
προσκοπισμούς (plural accusative)
προσκοπισμέ (singular vocative)
προσκοπισμοί (singular vocative)


σφίγγα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
σφίγγες (plural nominative)
της (singular genitive)
σφίγγας (singular genitive)
των (plural genitive)
σφιγγών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
σφίγγες (plural accusative)
σφίγγες (singular vocative)


ενοχλώ

Mε ενοχλεί το δυνατό φως.


προειδοποιώ

Verbe composé de προ, pro (« avant ») et de ειδοποιώ, eidopoió (« informer »).


αγαθιάρης

De αγαθός (« bon »), comparer avec le sens péjoratif de benêt.


ανεγκέφαλος

Du grec ancien ἀνεγκέφαλος, anenkephalos (« écervelé, sans cervelle ») ; voir εγκέφαλος (« cervelle »).


εδώ

Du grec ancien ὧδε, ôde devenu, en grec médiéval ἐδῶ, e̍dỗ.


ρωμαϊκή

Nominatif féminin singulier de ρωμαϊκός.

Accusatif féminin singulier de ρωμαϊκός.


ρωτώ

Du grec ancien ἐρωτάω, erôtáô (« demander, questionner »).


επιτίθεμαι

Voix moyenne du grec ancien ἐπιτίθημι, epitíthêmi.


βρέχει

de βρέχω : mouiller, arroser, détremper.


παράμεσος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
παράμεσοι (plural nominative)
του (singular genitive)
παραμέσου (singular genitive)
των (plural genitive)
παραμέσων (plural genitive)
τον (singular accusative)
παράμεσο (singular accusative)
τους (plural accusative)
παραμέσους (plural accusative)
παράμεσε (singular vocative)
παράμεσοι (singular vocative)


εκλειπτικός

Du grec ancien ἐκλειπτικός, ekleiptikos ; voir έκλειψη.


πύραυλος

Composé de πυρ, pyr (« feu ») et de αυλός, avlós (« flute, objet creux »).

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πύραυλοι (plural nominative)
του (singular genitive)
πυραύλου (singular genitive)
των (plural genitive)
πυραύλων (plural genitive)
τον (singular accusative)
πύραυλο (singular accusative)
τους (plural accusative)
πυραύλους (plural accusative)
πύραυλε (singular vocative)
πύραυλοι (singular vocative)


ζυγωματικός

Composé de ζύγωμα, ζυγώματος, zúgôma, zúgômatos et -ικός, -ikós.


ζωόμορφος

Du grec ancien ζῳόμορφος, zôiómorphos (« en forme d’animal »).


μετακομίζω

Mot composé de μετά, metá et de κομίζω, komídzô (« convoyer »).


πείραμα

Dérivé en -μα du grec ancien πειράω, peiráô (« essayer »).

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
πειράματα (plural nominative)
του (singular genitive)
πειράματος (singular genitive)
των (plural genitive)
πειραμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
πειράματα (plural accusative)
πειράματα (singular vocative)

Expérience, épreuve instituée pour étudier la façon dont se passent les phénomènes naturels et rechercher les lois qui les régissent, en les reproduisant artificiellement.


αγαλλιάζω

Forme collatérale de αγαλλιώ, du grec ancien ἀγαλλιάω, agalliáô (« glorifer »), apparenté à γελάω, geláô (« rire »).


ζωοτεχνία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ζωοτεχνίες (plural nominative)
της (singular genitive)
ζωοτεχνίας (singular genitive)
των (plural genitive)
ζωοτεχνιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ζωοτεχνίες (plural accusative)
ζωοτεχνίες (singular vocative)


εωθινός

Du grec ancien ἑωθινός, heôthinós (« matinal »).


μεταχειρίζομαι

Du grec ancien μεταχειρίζω, metakheirízô (« manier, pendre en main »).

Utiliser, rendre quelque chose utile ou s’en servir dans un but précis.


ξυπνώ

Du grec ancien ἐξυπνόω, exupnóô (« tirer du sommeil »), de ὑπνόω (« endormir ») qui donne υπνώνω.


θυμώνω

Avec l'infixe -ν-, -n-, du grec ancien θυμόω, thumóô (« mettre en colère »).


μεταμορφώνω

Du grec ancien μεταμορφόω, metamorphoô (« transformer »).


κυλάω

Avec, pour variante κυλώ, du grec ancien κυλίω, kulíô, forme tardive de κυλίνδω, kulíndô (« rouler »).


ξεχαρβαλώνω

Mot dérivé de χάρβαλο, chárbalo, avec le préfixe ξε-, xe- (« ex- »).


επιχειρώ

Du grec ancien ἐπιχειρέω, epikheiréô (« prendre en main »), de χείρ, kheír (« main »).


συγγραφέας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
συγγραφείς (plural nominative)
του (singular genitive)
συγγραφέα (singular genitive)
συγγραφέως (singular genitive)
των (plural genitive)
συγγραφέων (plural genitive)
τον (singular accusative)
συγγραφέα (singular accusative)
τους (plural accusative)
συγγραφείς (plural accusative)
συγγραφέα (singular vocative)
συγγραφείς (singular vocative)


μαραίνω

Ο ήλιος μαραίνει το λουλούδι.


Ιξίων

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
του (singular genitive)
Ιξίωνος (singular genitive)
των (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
Ιξίωνα (singular accusative)
τους (plural accusative)


αδέξια

άδέξιος - ος - ον maladroit (ἀ privatif - δεξιός placé à droite) (ἡ δεξιὰ la main droite)


μελαχρινός

Du grec ancien μελάγχρους, melankhrous (« brun, basané »), de μέλας et -ινός.


πλευρά

Neutre pluriel, devenu féminin singulier de πλευρόν, voir πλευρό.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πλευρές (plural nominative)
της (singular genitive)
πλευράς (singular genitive)
των (plural genitive)
πλευρών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πλευρές (plural accusative)
πλευρές (singular vocative)

Côté (d’un triangle ou d’une figure quelconque).

Κάθε παραλληλόγραμμο έχει τις απέναντι πλευρές παράλληλες.

Chaque parallélogramme a ses côtés opposés parallèles.


εγχειρίζω

Du grec ancien ἐγχειρίζω, enkheirizo (« mettre en main ») et/ou dérivé de εγχειρώ, enchiro (« opérer »), avec le suffixe -ίζω, -ízo.


ποτίζω

Du grec ancien ποτίζω, potízô, composé de πότος, pótos (« boisson ») et de -ίζω, izo.

τόσο καιρό τους ταΐζαμε και τους ποτίζαμε και ποιο το ευχαριστώ;

ξέχασα να ποτίσω αυτή τη γλάστρα και μαράθηκε το λουλούδι

J'ai oublié d'arroser cette plante et elle a séché.


δανικός

Dérivé de Δανός, Danós, avec le suffixe -ικός, -ikós.


αγγέλλω

Du grec ancien ἀγγέλλω, angéllô (« annoncer »).

Tο Σύμφωνο Ειρήνης αγγέλλει μέρες γαλήνης και ευημερίας για τη χώρα.

Le Traité de Paix annonce des jours meilleurs pour le pays.


πολυτέλεια

→ voir πολυτελής.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πολυτέλειες (plural nominative)
της (singular genitive)
πολυτέλειας (singular genitive)
των (plural genitive)
πολυτελειών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πολυτέλειες (plural accusative)
πολυτέλειες (singular vocative)


αστεροειδής

Du grec ancien ἀστεροειδής, asteroeidếs.

αστεροειδές (singular feminine nominative)
αστεροειδούς (singular masculine genitive)
αστεροειδούς (singular masculine genitive)
αστεροειδούς (singular feminine genitive)
αστεροειδή (singular masculine accusative)
αστεροειδή (singular masculine accusative)
αστεροειδές (singular feminine accusative)
αστεροειδή (singular masculine vocative)
αστεροειδές (singular feminine vocative)
αστεροειδείς (singular masculine plural masculine nominative)
αστεροειδείς (singular masculine plural masculine nominative)
αστεροειδή (singular feminine plural feminine nominative)
αστεροειδών (singular masculine plural masculine genitive)
αστεροειδών (singular masculine plural masculine genitive)
αστεροειδών (singular feminine plural feminine genitive)
αστεροειδείς (singular masculine plural masculine accusative)
αστεροειδείς (singular masculine plural masculine accusative)
αστεροειδή (singular feminine plural feminine accusative)
αστεροειδείς (singular masculine plural masculine vocative)
αστεροειδείς (singular masculine plural masculine vocative)
αστεροειδή (singular feminine plural feminine vocative)


αστεροειδής

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αστεροειδείς (plural nominative)
του (singular genitive)
αστεροειδή (singular genitive)
αστεροειδούς (singular genitive)
των (plural genitive)
αστεροειδών (plural genitive)
το(ν) (singular accusative)
αστεροειδή (singular accusative)
τους (plural accusative)
αστεροειδείς (plural accusative)
αστεροειδή (singular vocative)
αστεροειδείς (singular vocative)


λεττονικός

Mot dérivé de Λεττονία, Lettonía, avec le suffixe -ικός, -ikós.


ξαπλώνω

Du grec ancien ἐξαπλόω, exaplóô (« étendre, dérouler »), composé de ἐξ, eks (« ex ») et de ἁπλόω, haplóô (« déplier, simplifier »).


οχυρώνω

Du grec ancien ὀχυρόω, okhuróô (« fortifier »).


σκληρότητα

Du grec ancien σκληρότης, sklêrótês (« dureté »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
σκληρότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
σκληρότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
σκληροτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
σκληρότητες (plural accusative)
σκληρότητες (singular vocative)


μεθαύριο

Mot composé de μετά, metá (« après ») et de αύριο, ávrio (« demain »).


σύμμαχος

Du grec ancien σύμμαχος, súmmakhos (« allié »)

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
σύμμαχοι (plural nominative)
του (singular genitive)
συμμάχου (singular genitive)
των (plural genitive)
συμμάχων (plural genitive)
τον (singular accusative)
σύμμαχο (singular accusative)
τους (plural accusative)
συμμάχους (plural accusative)
σύμμαχε (singular vocative)
σύμμαχοι (singular vocative)


ξεκινώ

Verbe dérivé de κινώ, kinó (« mouvoir »), avec le préfixe ξε-, xe- (« ex- ») correspondant au grec ancien ἐκκινέω, ekkinéô (« sortir, bouger hors de »).


μακρινός

Mot dérivé de μακρός, makrós (« long »), avec le suffixe -ινός, -inós.

μακρινός συγγενής, un lointain cousin, cousin éloigné.


βολιδοσκοπώ

de βολίς, βολίδος : sonde, plomb, coup de dés, et de σκοπέω : examiner.


πληγώνω

Voir πληγή et le grec ancien πλήσσω, plêssô (« battre »).


σλοβενικός

Mot dérivé de Σλοβένος, Slovenos (« Slovène »), avec le suffixe -ικός, -ikos.


τραπεζίτης

(Banquier) Du grec ancien τραπεζίτης, trápezites.


ωλεκράνιος

Dérivé de ωλέκρανο, olékrano, avec le suffixe -ιος, -ios.


λιθουανικός

Mot dérivé de Λιθουανός, Lithouanós, avec le suffixe -ικός, -ikos.


άπτομαι

Du grec ancien ἅπτω, áptô (« lier, toucher »).


ελλειπτικός

Du grec ancien ἐλλειπτικός, elleiptikós ; voir έλλειψη.


πηγή

Du grec ancien πηγή, pēgḗ (« source, fontaine »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
πηγές (plural nominative)
της (singular genitive)
πηγής (singular genitive)
των (plural genitive)
πηγών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
πηγές (plural accusative)
πηγές (singular vocative)


λοβός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
λοβοί (plural nominative)
του (singular genitive)
λοβού (singular genitive)
των (plural genitive)
λοβών (plural genitive)
τον (singular accusative)
λοβό (singular accusative)
τους (plural accusative)
λοβούς (plural accusative)
λοβέ (singular vocative)
λοβοί (singular vocative)


εκρήγνυμαι

Du grec ancien ἐκρήγνυμι, ekrêgnumi (« craquer »), de ῥήγνυμι, rhếgnymi (« briser, éclater »).


αλεξιπτωτιστής

ἀλἐξω: repousser, écarter et πἰπτω: tomber.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αλεξιπτωτιστές (plural nominative)
του (singular genitive)
αλεξιπτωτιστή (singular genitive)
των (plural genitive)
αλεξιπτωτιστών (plural genitive)
τον (singular accusative)
αλεξιπτωτιστή (singular accusative)
τους (plural accusative)
αλεξιπτωτιστές (plural accusative)
αλεξιπτωτιστή (singular vocative)
αλεξιπτωτιστές (singular vocative)


πακέτο

o ταχυδρόμος έφερε ένα πακέτο


ευσέβεια

Du grec ancien εὐσέβεια, eusébeia ; voir ευσεβής.


νάρκη

Du grec ancien νάρκη, nárkê (« torpille »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
νάρκες (plural nominative)
της (singular genitive)
νάρκης (singular genitive)
των (plural genitive)
ναρκών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
νάρκες (plural accusative)
νάρκες (singular vocative)

νάρκη, nárki

Mine (charge explosive à usage militaire, déclenchée par le passage d'un véhicule ou d'une personne).


μεταφραστής

Du grec ancien μεταφραστής, metaphrastes (« interprète ») dérivé de μεταφράζω.


τσιμπούκι

Du turc çubuk (« rameau, branche ») qui désigne aussi l’embout du narguilé.


μεγέθυνση

Mot dérivé de μεγεθύνω, megethýno, avec le suffixe -ση, -si.


πολωνικός

→ voir Πολωνός.

πολωνική (singular masculine nominative)
πολωνικό (singular feminine nominative)
πολωνικού (singular masculine genitive)
πολωνικής (singular masculine genitive)
πολωνικού (singular feminine genitive)
πολωνικό (singular masculine accusative)
πολωνική (singular masculine accusative)
πολωνικό (singular feminine accusative)
πολωνικέ (singular masculine vocative)
πολωνική (singular masculine vocative)
πολωνικό (singular feminine vocative)
πολωνικοί (singular masculine plural masculine nominative)
πολωνικές (singular masculine plural masculine nominative)
πολωνικά (singular feminine plural feminine nominative)
πολωνικών (singular masculine plural masculine genitive)
πολωνικών (singular masculine plural masculine genitive)
πολωνικών (singular feminine plural feminine genitive)
πολωνικούς (singular masculine plural masculine accusative)
πολωνικές (singular masculine plural masculine accusative)
πολωνικά (singular feminine plural feminine accusative)
πολωνικοί (singular masculine plural masculine vocative)
πολωνικές (singular masculine plural masculine vocative)
πολωνικά (singular feminine plural feminine vocative)


ψηστιέρα

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ψηστιέρες (plural nominative)
της (singular genitive)
ψηστιέρας (singular genitive)
των (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ψηστιέρες (plural accusative)
ψηστιέρες (singular vocative)


φαλάκρα

Du grec ancien φαλάκρα, phalákra, voir φαλακρός.


μεταφραστικός

Mot dérivé de μεταφραστής, metafrastis (« interprête »), avec le suffixe -ικός, -ikos.


καταπίστευση

Mot dérivé de καταπιστεύω, katapistévo, avec le suffixe -ση, -si.


πίνακας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πίνακες (plural nominative)
του (singular genitive)
πίνακα (singular genitive)
των (plural genitive)
πινάκων (plural genitive)
τον (singular accusative)
πίνακα (singular accusative)
τους (plural accusative)
πίνακες (plural accusative)
πίνακα (singular vocative)
πίνακες (singular vocative)


θυμάμαι

Dépréfixation de son synonyme ενθυμούμαι issu du grec ancien ἐνθυμέομαι, enthuméomai et, plus avant, dérivé de θυμός, thumós (« âme ») ; apparenté à enthymème.


βλακεία

Du grec ancien βλακεία, blakeía (« paresse, stupidité »), de βλάξ, βλακός (« imbécile, stupide »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βλακείες (plural nominative)
της (singular genitive)
βλακείας (singular genitive)
των (plural genitive)
βλακειών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βλακείες (plural accusative)
βλακείες (singular vocative)


τηλεχειρίζομαι

Mot dérivé de χειρίζομαι, chirizomai (« commander, manipuler »), avec le préfixe τηλε-, tile- (« télé- »).


ηλιακός

ηλιακή (singular masculine nominative)
ηλιακό (singular feminine nominative)
ηλιακού (singular masculine genitive)
ηλιακής (singular masculine genitive)
ηλιακού (singular feminine genitive)
ηλιακό (singular masculine accusative)
ηλιακή (singular masculine accusative)
ηλιακό (singular feminine accusative)
ηλιακέ (singular masculine vocative)
ηλιακή (singular masculine vocative)
ηλιακό (singular feminine vocative)
ηλιακοί (singular masculine plural masculine nominative)
ηλιακές (singular masculine plural masculine nominative)
ηλιακά (singular feminine plural feminine nominative)
ηλιακών (singular masculine plural masculine genitive)
ηλιακών (singular masculine plural masculine genitive)
ηλιακών (singular feminine plural feminine genitive)
ηλιακούς (singular masculine plural masculine accusative)
ηλιακές (singular masculine plural masculine accusative)
ηλιακά (singular feminine plural feminine accusative)
ηλιακοί (singular masculine plural masculine vocative)
ηλιακές (singular masculine plural masculine vocative)
ηλιακά (singular feminine plural feminine vocative)


αυτοκρατορία

Du grec ancien αὐτοκρατορία, autokratoría.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
αυτοκρατορίες (plural nominative)
της (singular genitive)
αυτοκρατορίας (singular genitive)
των (plural genitive)
αυτοκρατοριών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
αυτοκρατορίες (plural accusative)
αυτοκρατορίες (singular vocative)

Τον 1ο π.Χ. αιώνα το Ζεύγμα έγινε τμήμα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.


παροιμία

Du grec ancien παροιμία, paroimía (« proverbe »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παροιμίες (plural nominative)
της (singular genitive)
παροιμίας (singular genitive)
των (plural genitive)
παροιμιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παροιμίες (plural accusative)
παροιμίες (singular vocative)


βάζω

Du grec ancien βιβάζω, bibázô (« faire aller »).


καπνίζω

Du grec ancien καπνίζω, kapnízô (« fumer »).


ικανότητα

Apparenté à ικανός, du grec ancien ἱκανότης, hikanótês.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ικανότητες (plural nominative)
της (singular genitive)
ικανότητας (singular genitive)
των (plural genitive)
ικανοτήτων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ικανότητες (plural accusative)
ικανότητες (singular vocative)


άβραστος

Dérivé de βραστός, vrastós, avec le préfixe α-, a-.

άβραστη (singular masculine nominative)
άβραστο (singular feminine nominative)
άβραστου (singular masculine genitive)
άβραστης (singular masculine genitive)
άβραστου (singular feminine genitive)
άβραστο (singular masculine accusative)
άβραστη (singular masculine accusative)
άβραστο (singular feminine accusative)
άβραστε (singular masculine vocative)
άβραστη (singular masculine vocative)
άβραστο (singular feminine vocative)
άβραστοι (singular masculine plural masculine nominative)
άβραστες (singular masculine plural masculine nominative)
άβραστα (singular feminine plural feminine nominative)
άβραστων (singular masculine plural masculine genitive)
άβραστων (singular masculine plural masculine genitive)
άβραστων (singular feminine plural feminine genitive)
άβραστους (singular masculine plural masculine accusative)
άβραστες (singular masculine plural masculine accusative)
άβραστα (singular feminine plural feminine accusative)
άβραστοι (singular masculine plural masculine vocative)
άβραστες (singular masculine plural masculine vocative)
άβραστα (singular feminine plural feminine vocative)


ψυχοσωματικός

Dérivé de σωματικός, avec le préfixe ψυχο-.

ψυχοσωματική (singular masculine nominative)
ψυχοσωματικό (singular feminine nominative)
ψυχοσωματικού (singular masculine genitive)
ψυχοσωματικής (singular masculine genitive)
ψυχοσωματικού (singular feminine genitive)
ψυχοσωματικό (singular masculine accusative)
ψυχοσωματική (singular masculine accusative)
ψυχοσωματικό (singular feminine accusative)
ψυχοσωματικέ (singular masculine vocative)
ψυχοσωματική (singular masculine vocative)
ψυχοσωματικό (singular feminine vocative)
ψυχοσωματικοί (singular masculine plural masculine nominative)
ψυχοσωματικές (singular masculine plural masculine nominative)
ψυχοσωματικά (singular feminine plural feminine nominative)
ψυχοσωματικών (singular masculine plural masculine genitive)
ψυχοσωματικών (singular masculine plural masculine genitive)
ψυχοσωματικών (singular feminine plural feminine genitive)
ψυχοσωματικούς (singular masculine plural masculine accusative)
ψυχοσωματικές (singular masculine plural masculine accusative)
ψυχοσωματικά (singular feminine plural feminine accusative)
ψυχοσωματικοί (singular masculine plural masculine vocative)
ψυχοσωματικές (singular masculine plural masculine vocative)
ψυχοσωματικά (singular feminine plural feminine vocative)


θέληση

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
θελήσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
θέλησης (singular genitive)
θελήσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
θελήσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
θελήσεις (plural accusative)
θελήσεις (singular vocative)


ταφή

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ταφές (plural nominative)
της (singular genitive)
ταφής (singular genitive)
των (plural genitive)
ταφών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ταφές (plural accusative)
ταφές (singular vocative)


ειδωλολάτρης

Du grec ancien εἰδωλολάτρης, eidololátrês.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
ειδωλολάτρες (plural nominative)
του (singular genitive)
ειδωλολάτρη (singular genitive)
των (plural genitive)
ειδωλολατρών (plural genitive)
τον (singular accusative)
ειδωλολάτρη (singular accusative)
τους (plural accusative)
ειδωλολάτρες (plural accusative)
ειδωλολάτρη (singular vocative)
ειδωλολάτρες (singular vocative)


δοκιμάζω

Du grec ancien δοκιμάζω, dokimázô (« éprouver, mettre à l'épreuve »).


κόκορας

De l’onomatopée κοκο, koko → voir coq, kokot.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
κόκορες (plural nominative)
του (singular genitive)
κόκορα (singular genitive)
των (plural genitive)
κοκόρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
κόκορα (singular accusative)
τους (plural accusative)
κόκορες (plural accusative)
κόκορα (singular vocative)
κόκορες (singular vocative)
κότα


θύμα

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
θύματα (plural nominative)
του (singular genitive)
θύματος (singular genitive)
των (plural genitive)
θυμάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
θύματα (plural accusative)
θύματα (singular vocative)


άγευστος

Dérivé de γεύση, avec le préfixe α- et le suffixe -τος.

άγευστη (singular masculine nominative)
άγευστο (singular feminine nominative)
άγευστου (singular masculine genitive)
άγευστης (singular masculine genitive)
άγευστου (singular feminine genitive)
άγευστο (singular masculine accusative)
άγευστη (singular masculine accusative)
άγευστο (singular feminine accusative)
άγευστε (singular masculine vocative)
άγευστη (singular masculine vocative)
άγευστο (singular feminine vocative)
άγευστοι (singular masculine plural masculine nominative)
άγευστες (singular masculine plural masculine nominative)
άγευστα (singular feminine plural feminine nominative)
άγευστων (singular masculine plural masculine genitive)
άγευστων (singular masculine plural masculine genitive)
άγευστων (singular feminine plural feminine genitive)
άγευστους (singular masculine plural masculine accusative)
άγευστες (singular masculine plural masculine accusative)
άγευστα (singular feminine plural feminine accusative)
άγευστοι (singular masculine plural masculine vocative)
άγευστες (singular masculine plural masculine vocative)
άγευστα (singular feminine plural feminine vocative)


όνειρο

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
όνειρα (plural nominative)
του (singular genitive)
ονείρου (singular genitive)
των (plural genitive)
ονείρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
όνειρα (plural accusative)
όνειρα (singular vocative)

Όνειρα γλυκά!


άνθρωπος

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
άνθρωποι (plural nominative)
του (singular genitive)
ανθρώπου (singular genitive)
των (plural genitive)
ανθρώπων (plural genitive)
τον (singular accusative)
άνθρωπο (singular accusative)
τους (plural accusative)
ανθρώπους (plural accusative)
άνθρωπε (singular vocative)
άνθρωποι (singular vocative)

El-άνθρωπος.ogg


πίπα

πίπες (plural nominative)
πίπας (singular genitive)
(πιπών) (plural genitive)
πίπες (plural accusative)
πίπες (plural vocative)


φιλοδώρημα

→ voir δώρο.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
φιλοδωρήματα (plural nominative)
του (singular genitive)
φιλοδωρήματος (singular genitive)
των (plural genitive)
φιλοδωρημάτων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
φιλοδωρήματα (plural accusative)
φιλοδωρήματα (singular vocative)


τσεχικός

Dérivé de Τσεχία, avec le suffixe -ικός.

τσεχική (singular masculine nominative)
τσεχικό (singular feminine nominative)
τσεχικού (singular masculine genitive)
τσεχικής (singular masculine genitive)
τσεχικού (singular feminine genitive)
τσεχικό (singular masculine accusative)
τσεχική (singular masculine accusative)
τσεχικό (singular feminine accusative)
τσεχικέ (singular masculine vocative)
τσεχική (singular masculine vocative)
τσεχικό (singular feminine vocative)
τσεχικοί (singular masculine plural masculine nominative)
τσεχικές (singular masculine plural masculine nominative)
τσεχικά (singular feminine plural feminine nominative)
τσεχικών (singular masculine plural masculine genitive)
τσεχικών (singular masculine plural masculine genitive)
τσεχικών (singular feminine plural feminine genitive)
τσεχικούς (singular masculine plural masculine accusative)
τσεχικές (singular masculine plural masculine accusative)
τσεχικά (singular feminine plural feminine accusative)
τσεχικοί (singular masculine plural masculine vocative)
τσεχικές (singular masculine plural masculine vocative)
τσεχικά (singular feminine plural feminine vocative)


επανέκδοση

Dérivé de έκδοση, avec le préfixe επανα-.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
επανεκδόσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
επανέκδοσης (singular genitive)
επανεκδόσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
επανεκδόσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
επανεκδόσεις (plural accusative)
επανεκδόσεις (singular vocative)


λιώνω

Du grec ancien *λείω, de λεῖος, leîos (« lisse »).


εσθονικός

Mot dérivé de Εσθονός, Esthonós (« Estonien »), avec le suffixe -ικός, -ikos.

εσθονική (singular masculine nominative)
εσθονικό (singular feminine nominative)
εσθονικού (singular masculine genitive)
εσθονικής (singular masculine genitive)
εσθονικού (singular feminine genitive)
εσθονικό (singular masculine accusative)
εσθονική (singular masculine accusative)
εσθονικό (singular feminine accusative)
εσθονικέ (singular masculine vocative)
εσθονική (singular masculine vocative)
εσθονικό (singular feminine vocative)
εσθονικοί (singular masculine plural masculine nominative)
εσθονικές (singular masculine plural masculine nominative)
εσθονικά (singular feminine plural feminine nominative)
εσθονικών (singular masculine plural masculine genitive)
εσθονικών (singular masculine plural masculine genitive)
εσθονικών (singular feminine plural feminine genitive)
εσθονικούς (singular masculine plural masculine accusative)
εσθονικές (singular masculine plural masculine accusative)
εσθονικά (singular feminine plural feminine accusative)
εσθονικοί (singular masculine plural masculine vocative)
εσθονικές (singular masculine plural masculine vocative)
εσθονικά (singular feminine plural feminine vocative)


οστεαλγία

Du grec ancien, composé de ὀστέον, ostéon (« os ») et de ἄλγος, álgos (« douleur »).


παρών

Du grec ancien παρών, parôn (« présent »).


παχυσαρκία

→ voir παχύσαρκος.

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
παχυσαρκίες (plural nominative)
της (singular genitive)
παχυσαρκίας (singular genitive)
των (plural genitive)
παχυσαρκιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
παχυσαρκίες (plural accusative)
παχυσαρκίες (singular vocative)


σταυραδερφός

Mot composé de σταυρός, stavrós (« croix ») et de αδερφός, aderfós (« frère »).


τεμαχίζω

Mot dérivé de τεμάχιο, temáchio (« part, partie »), avec le suffixe -ίζω, -izo.

Débiter, séparer en différentes parties.


στρατιώτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
στρατιώτες (plural nominative)
του (singular genitive)
στρατιώτη (singular genitive)
των (plural genitive)
στρατιωτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
στρατιώτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
στρατιώτες (plural accusative)
στρατιώτη (singular vocative)
στρατιώτες (singular vocative)


βασιλιάς

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
βασιλιάδες (plural nominative)
του (singular genitive)
βασιλιά (singular genitive)
των (plural genitive)
βασιλιάδων (plural genitive)
τον (singular accusative)
βασιλιά (singular accusative)
τους (plural accusative)
βασιλιάδες (plural accusative)
βασιλιά (singular vocative)
βασιλιάδες (singular vocative)


ζωδιακός

ζωδιακή (singular masculine nominative)
ζωδιακό (singular feminine nominative)
ζωδιακού (singular masculine genitive)
ζωδιακής (singular masculine genitive)
ζωδιακού (singular feminine genitive)
ζωδιακό (singular masculine accusative)
ζωδιακή (singular masculine accusative)
ζωδιακό (singular feminine accusative)
ζωδιακέ (singular masculine vocative)
ζωδιακή (singular masculine vocative)
ζωδιακό (singular feminine vocative)
ζωδιακοί (singular masculine plural masculine nominative)
ζωδιακές (singular masculine plural masculine nominative)
ζωδιακά (singular feminine plural feminine nominative)
ζωδιακών (singular masculine plural masculine genitive)
ζωδιακών (singular masculine plural masculine genitive)
ζωδιακών (singular feminine plural feminine genitive)
ζωδιακούς (singular masculine plural masculine accusative)
ζωδιακές (singular masculine plural masculine accusative)
ζωδιακά (singular feminine plural feminine accusative)
ζωδιακοί (singular masculine plural masculine vocative)
ζωδιακές (singular masculine plural masculine vocative)
ζωδιακά (singular feminine plural feminine vocative)


αναπτήρας

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
αναπτήρες (plural nominative)
του (singular genitive)
αναπτήρα (singular genitive)
των (plural genitive)
αναπτήρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
αναπτήρα (singular accusative)
τους (plural accusative)
αναπτήρες (plural accusative)
αναπτήρα (singular vocative)
αναπτήρες (singular vocative)


μπατζανάκαινα

Féminin de μπατζανάκης (« beau-frère ») issu du turc.


αποτσίγαρο

Dérivé de τσιγάρο, avec le préfixe απο-.

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
αποτσίγαρα (plural nominative)
του (singular genitive)
αποτσίγαρου (singular genitive)
των (plural genitive)
αποτσίγαρων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
αποτσίγαρα (plural accusative)
αποτσίγαρα (singular vocative)


βελτίωση

Du grec ancien βελτίωσις, beltiôsis (« amélioration »), dérivé de βελτιόω, beltióô (« améliorer »), lui-même de βελτίων, beltíôn (« mieux »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
βελτιώσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
βελτίωσης (singular genitive)
βελτιώσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
βελτιώσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
βελτιώσεις (plural accusative)
βελτιώσεις (singular vocative)


ώσμωση

De l’anglais osmosis formé à partir du grec ancien ὠσμός, ōsmós (« poussée »).

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
ωσμώσεις (plural nominative)
της (singular genitive)
ώσμωσης (singular genitive)
ωσμώσεως (singular genitive)
των (plural genitive)
ωσμώσεων (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
ωσμώσεις (plural accusative)
ωσμώσεις (singular vocative)


ιερός

ιερή (singular masculine nominative)
ιερό (singular feminine nominative)
ιερού (singular masculine genitive)
ιερής (singular masculine genitive)
ιερού (singular feminine genitive)
ιερό (singular masculine accusative)
ιερή (singular masculine accusative)
ιερό (singular feminine accusative)
ιερέ (singular masculine vocative)
ιερή (singular masculine vocative)
ιερό (singular feminine vocative)
ιεροί (singular masculine plural masculine nominative)
ιερές (singular masculine plural masculine nominative)
ιερά (singular feminine plural feminine nominative)
ιερών (singular masculine plural masculine genitive)
ιερών (singular masculine plural masculine genitive)
ιερών (singular feminine plural feminine genitive)
ιερούς (singular masculine plural masculine accusative)
ιερές (singular masculine plural masculine accusative)
ιερά (singular feminine plural feminine accusative)
ιεροί (singular masculine plural masculine vocative)
ιερές (singular masculine plural masculine vocative)
ιερά (singular feminine plural feminine vocative)


παγόβουνο

Composé de πάγος, págos (« glace ») et de βουνό, vunó (« mont »), littéralement « mont-de-glace, iceberg ».

το (singular nominative)
τα (plural nominative)
παγόβουνα (plural nominative)
του (singular genitive)
παγόβουνου (singular genitive)
των (plural genitive)
παγόβουνων (plural genitive)
το (singular accusative)
τα (plural accusative)
παγόβουνα (plural accusative)
παγόβουνα (singular vocative)

η κορυφή του παγόβουνου.


μυθολογία

η (singular nominative)
οι (plural nominative)
μυθολογίες (plural nominative)
της (singular genitive)
μυθολογίας (singular genitive)
των (plural genitive)
μυθολογιών (plural genitive)
τη(ν) (singular accusative)
τις (plural accusative)
μυθολογίες (plural accusative)
μυθολογίες (singular vocative)


βλάπτω

Du grec ancien βλάπτω, blaptô (« léser, endommager »).


πολίτης

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
πολίτες (plural nominative)
του (singular genitive)
πολίτη (singular genitive)
των (plural genitive)
πολιτών (plural genitive)
τον (singular accusative)
πολίτη (singular accusative)
τους (plural accusative)
πολίτες (plural accusative)
πολίτη (singular vocative)
πολίτες (singular vocative)


τεχνητός

τεχνητή (singular masculine nominative)
τεχνητό (singular feminine nominative)
τεχνητού (singular masculine genitive)
τεχνητής (singular masculine genitive)
τεχνητού (singular feminine genitive)
τεχνητό (singular masculine accusative)
τεχνητή (singular masculine accusative)
τεχνητό (singular feminine accusative)
τεχνητέ (singular masculine vocative)
τεχνητή (singular masculine vocative)
τεχνητό (singular feminine vocative)
τεχνητοί (singular masculine plural masculine nominative)
τεχνητές (singular masculine plural masculine nominative)
τεχνητά (singular feminine plural feminine nominative)
τεχνητών (singular masculine plural masculine genitive)
τεχνητών (singular masculine plural masculine genitive)
τεχνητών (singular feminine plural feminine genitive)
τεχνητούς (singular masculine plural masculine accusative)
τεχνητές (singular masculine plural masculine accusative)
τεχνητά (singular feminine plural feminine accusative)
τεχνητοί (singular masculine plural masculine vocative)
τεχνητές (singular masculine plural masculine vocative)
τεχνητά (singular feminine plural feminine vocative)

τεχνητός δορυφόρος.

μονάδα τεχνητού νεφρού


δορυφόρος

Du grec ancien δορυφόρος, doruphóros (« lancier ») ; le sens de « satellite » est le calque du français satellite, les lanciers étant autrefois les gardes du corps des rois et gouvernants.

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
δορυφόροι (plural nominative)
του (singular genitive)
δορυφόρου (singular genitive)
των (plural genitive)
δορυφόρων (plural genitive)
τον (singular accusative)
δορυφόρο (singular accusative)
τους (plural accusative)
δορυφόρους (plural accusative)
δορυφόρε (singular vocative)
δορυφόροι (singular vocative)

η Σελήνη είναι ο φυσικός δορυφόρος της Γης.

η χώρα μας έθεσε σε τροχιά τον τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο HELLAS-SAT.

Δορυφόρος της πατάτας.


νεκρός

νεκρή (singular masculine nominative)
νεκρό (singular feminine nominative)
νεκρού (singular masculine genitive)
νεκρής (singular masculine genitive)
νεκρού (singular feminine genitive)
νεκρό (singular masculine accusative)
νεκρή (singular masculine accusative)
νεκρό (singular feminine accusative)
νεκρέ (singular masculine vocative)
νεκρή (singular masculine vocative)
νεκρό (singular feminine vocative)
νεκροί (singular masculine plural masculine nominative)
νεκρές (singular masculine plural masculine nominative)
νεκρά (singular feminine plural feminine nominative)
νεκρών (singular masculine plural masculine genitive)
νεκρών (singular masculine plural masculine genitive)
νεκρών (singular feminine plural feminine genitive)
νεκρούς (singular masculine plural masculine accusative)
νεκρές (singular masculine plural masculine accusative)
νεκρά (singular feminine plural feminine accusative)
νεκροί (singular masculine plural masculine vocative)
νεκρές (singular masculine plural masculine vocative)
νεκρά (singular feminine plural feminine vocative)

νεκρός, nekrós


νεκρός

ο (singular nominative)
οι (plural nominative)
νεκροί (plural nominative)
του (singular genitive)
νεκρού (singular genitive)
των (plural genitive)
νεκρών (plural genitive)
τον (singular accusative)
νεκρό (singular accusative)
τους (plural accusative)
νεκρούς (plural accusative)
νεκρέ (singular vocative)
νεκροί (singular vocative)


κοιτάζω

Du grec ancien κοιτάζω, koitázô (« mettre au lit »), la métaphore sémantique est probablement celle de « garder le lit » puis de façon abstraite « garder, regarder ».

Δεν έχει παιδιά. Ποιος θα τον κοιτάξει στα γεράματα;

Il n'a pas d'enfants. Qui s'occupera de lui dans sa vieillesse ?


παίζω

Τα παιδιά έπαιζαν στο σοκάκι.