δάκτυλος

Étymologie incertaine, peut-être apparenté à δείκνυμι, deíknymi (« montrer »), voir le latin digitus (« doigt »).

δάκτυλος, dáktylos


κισσός

κισσός, kissós

Lierre, la variété rampante est aussi appelée ἕλιξ.

κισσῷ … στεφανωθεὶς Διόνυσον θεραπεύει


κάκτος

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
κάκτοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
κάκτω (dual nominative)
κάκτε (singular vocative)
κάκτοι (singular vocative)
κάκτω (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
κάκτον (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
κάκτους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
κάκτω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
κάκτου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
κάκτων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
κάκτοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
κάκτῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
κάκτοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
κάκτοιν (dual dative)

κάκτος, káktos


μελία

De l’indo-européen commun *mel- (« gris, cendre, poussière ») qui donne aussi μελίνη, melínē (« millet »), le latin milium.

μελία, melía


μόλυβδος

μόλυβδος, mólubdos


σημύδα

σημύδα, sêmúda


μῆλον

(Nom 1) De l’indo-européen commun *(s)mal (« petit animal ») qui donne le latin malus (« mauvais, malin »), l’anglais small, le tchèque malý (« petit »).

τὸ (singular nominative)
τὰ (plural nominative)
μῆλα (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
μήλω (dual nominative)
μῆλα (singular vocative)
μήλω (plural vocative)
τὸ (singular accusative)
τὰ (plural accusative)
μῆλα (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
μήλω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
μήλου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
μήλων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
μήλοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
μήλῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
μήλοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
μήλοιν (dual dative)

μῆλον, mễlon


δένδρον

Apparenté au latin durus, à δρῦς, drûs (« arbre, bois, chêne »).

τὸ (singular nominative)
τὰ (plural nominative)
δένδρα (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
δένδρω (dual nominative)
δένδρα (singular vocative)
δένδρω (plural vocative)
τὸ (singular accusative)
τὰ (plural accusative)
δένδρα (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
δένδρω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
δένδρου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
δένδρων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
δένδροιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
δένδρῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
δένδροις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
δένδροιν (dual dative)

δένδρον, déndron

δένδρον ἐλάας, olivier.


ἀψίνθιον

Motdérivé de ἄψινθος, ápsinthos (« armoise »), avec le suffixe -ιον, -ion.

τὸ (singular nominative)
τὰ (plural nominative)
ἀψίνθια (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
ἀψινθίω (dual nominative)
ἀψίνθια (singular vocative)
ἀψινθίω (plural vocative)
τὸ (singular accusative)
τὰ (plural accusative)
ἀψίνθια (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
ἀψινθίω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
ἀψινθίου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
ἀψινθίων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
ἀψινθίοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
ἀψινθίῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
ἀψινθίοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
ἀψινθίοιν (dual dative)


λίνον

Apparenté au latin linum, de l’indo-européen commun *lino- (« lin »).

λίνον, línon

λίνον λίνῳσυνάπτειν, tisser le lin avec le lin, mettre les mêmes choses ensemble.


κρόκος

Emprunt à une langue sémite, comparer avec l’arabe كركم, kúrkum, le français curcuma, ou l’hébreu כרכום, karkom.

κρόκος, krókos


φλόξ

Dénominal de φλέγω, phlégô (« brûler »).

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
φλόγες (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
φλόγε (dual nominative)
φλόγες (singular vocative)
φλόγε (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
φλόγᾰ (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
φλόγᾰς (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
φλόγε (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
φλογός (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
φλογῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
φλογοῖν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
φλογί (singular dative)
ταῖς (plural dative)
φλοξί(ν) (plural dative)
τοῖν (dual dative)
φλογοῖν (dual dative)


λωτός

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
λωτοί (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
λωτώ (dual nominative)
λωτέ (singular vocative)
λωτοί (singular vocative)
λωτώ (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
λωτόν (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
λωτούς (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
λωτώ (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
λωτοῦ (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
λωτῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
λωτοῖν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
λωτῷ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
λωτοῖς (plural dative)
τοῖν (dual dative)
λωτοῖν (dual dative)

λωτός, lôtós

λωτός ἄγριος, fenouil sauvage.

…ᾧ ἔνι μὲν λωτὸς πολύς, ἐν δὲ κύπειρον
πυροί τε ζειαί τε ἰδ’ εὐρυφυὲς κρῖ λευκόν.

…car tu règnes sur une vaste contrée où le lotos et le cyperus croissent en abondance, ainsi que l’avoine, l’épeautre et l’orge blanche qui s’étend au loin dans les vastes campagnes. — (traduction)

λωτοῖο … μελιηδέα καρπόν

Micocoulier, dont le bois est utilisé pour faire des flutes.

Arbre inconnu qui pousse chez les Lotophages.


ἄμπελος

Motcomposé de ἀμφί, amphí (« autour ») et de εἴλω, eílō (« enrouler »), littéralement « [plante] qui s’enroule autour » ; voir l’étymologie de vitis en latin.

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
ἄμπελοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
ἀμπέλω (dual nominative)
ἄμπελε (singular vocative)
ἄμπελοι (singular vocative)
ἀμπέλω (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
ἄμπελον (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
ἀμπέλους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
ἀμπέλω (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
ἀμπέλου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
ἀμπέλων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
ἀμπέλοιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
ἀμπέλῳ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
ἀμπέλοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
ἀμπέλοιν (dual dative)

ἄμπελος, ámpelos


κόστος

Apparenté à l’arabe قسط, qosth, appelé aussi القسط الهندي, al qosth al-hindi (« costus indien »).

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
κόστοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
κόστω (dual nominative)
κόστε (singular vocative)
κόστοι (singular vocative)
κόστω (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
κόστον (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
κόστους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
κόστω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
κόστου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
κόστων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
κόστοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
κόστῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
κόστοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
κόστοιν (dual dative)

κόστος, kóstos


φιλάνθρωπος

Motcomposé de φίλος, philos (« ami ») et de ἄνθρωπος, anthrôpos (« homme »), littéralement « ami de l'homme ».

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
φιλάνθρωποι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
φιλανθρώπω (dual nominative)
φιλάνθρωπε (singular vocative)
φιλάνθρωποι (singular vocative)
φιλανθρώπω (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
φιλάνθρωπον (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
φιλανθρώπους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
φιλανθρώπω (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
φιλανθρώπου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
φιλανθρώπων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
φιλανθρώποιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
φιλανθρώπῳ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
φιλανθρώποις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
φιλανθρώποιν (dual dative)

φιλάνθρωπος, philánthrôpos

Bardane, plante velue qui s'attache aux vêtements « amie des hommes ».


ἀκακία

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
ἀκακίαι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
ἀκακίαι (singular vocative)
τὴν (singular accusative)
ἀκακίαν (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
ἀκακίας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
ἀκακίας (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
ἀκακιῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
ἀκακίαιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
ἀκακίᾳ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
ἀκακίαις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
ἀκακίαιν (dual dative)

ἀκακία, akakía

Acacia, acacia d’Arabie (Acacia arabica), plante symbolisant l’innocence.

Genêt, genêt à tiges épineuses, (Genista acanthoclada).


πλάτανος

De πλατύς, en raison de ses larges feuilles plates.

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
πλάτανοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
πλατάνω (dual nominative)
πλάτανε (singular vocative)
πλάτανοι (singular vocative)
πλατάνω (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
πλάτανον (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
πλατάνους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
πλατάνω (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
πλατάνου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
πλατάνων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
πλατάνοιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
πλατάνῳ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
πλατάνοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
πλατάνοιν (dual dative)

πλάτανος, plátanos


κύτισος

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
κύτισοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
κυτίσω (dual nominative)
κύτισε (singular vocative)
κύτισοι (singular vocative)
κυτίσω (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
κύτισον (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
κυτίσους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
κυτίσω (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
κυτίσου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
κυτίσων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
κυτίσοιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
κυτίσῳ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
κυτίσοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
κυτίσοιν (dual dative)


κάλαμος

Du radical indo-européen commun *kolh₂mos qui donne culmus en latin, haulm en anglais, chaume en français, le russe солома, soloma, le tchèque sláma, etc.

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
κάλαμοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
καλάμω (dual nominative)
κάλαμε (singular vocative)
κάλαμοι (singular vocative)
καλάμω (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
κάλαμον (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
καλάμους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
καλάμω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
καλάμου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
καλάμων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
καλάμοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
καλάμῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
καλάμοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
καλάμοιν (dual dative)

κάλαμος, kálamos


ἴον

Apparenté au latin viola (« violette »). Étant donné le sens de « virulent, fort » qui est dans ἰοειδής, un lien sémantique avec ἴς, ís (« force »), au latin vis (« force »), violo (« faire preuve de force, violenter ») est possible, avec une dérivation sémantique depuis « fort » vers « plante qui sent fort, très odorante, violette » et « couleur forte, soutenue, sombre » qui est dans la plupart des dérivés. Chez Homère, ἰοειδής qualifie la mer d’un bleu sombre, soutenu.

τὸ (singular nominative)
τὰ (plural nominative)
ἴα (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
ἴω (dual nominative)
ἴα (singular vocative)
ἴω (plural vocative)
τὸ (singular accusative)
τὰ (plural accusative)
ἴα (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
ἴω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
ἴου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
ἴων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
ἴοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
ἴῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
ἴοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
ἴοιν (dual dative)

Violette, fleur odorante d’un bleu foncé.

λειμῶνες ἴου ἠδὲ σελίνου θήλεον

les champs étaient parsemés de violettes et d’aches.

Homère, Odyssée, chant V, vers 72 et 73, VIIIᵉ siècle av. J.-C.


πέταλον

πέταλον, pétalon


χρόνιος

Motdérivé de χρόνος, khrónos (« temps »), avec le suffixe -ιος, -ios.

χϱόνιος (singular masculine nominative)
χϱονία (singular masculine nominative)
χϱόνιον (singular feminine nominative)
χϱόνιε (singular masculine vocative)
χϱονία (singular masculine vocative)
χϱόνιον (singular feminine vocative)
χϱόνιον (singular masculine accusative)
χϱονίαν (singular masculine accusative)
χϱόνιον (singular feminine accusative)
χϱονίου (singular masculine genitive)
χϱονίας (singular masculine genitive)
χϱονίου (singular feminine genitive)
χϱονίῳ (singular masculine dative)
χϱονίᾳ (singular masculine dative)
χϱονίῳ (singular feminine dative)
χϱονίω (singular masculine dual masculine nominative)
χϱονίω (singular masculine dual masculine nominative)
χϱονίω (singular feminine dual feminine nominative)
χϱονίω (singular masculine dual masculine vocative)
χϱονίω (singular masculine dual masculine vocative)
χϱονίω (singular feminine dual feminine vocative)
χϱονίω (singular masculine dual masculine accusative)
χϱονίω (singular masculine dual masculine accusative)
χϱονίω (singular feminine dual feminine accusative)
χϱονίοιν (singular masculine dual masculine genitive)
χϱονίαιν (singular masculine dual masculine genitive)
χϱονίοιν (singular feminine dual feminine genitive)
χϱονίοιν (singular masculine dual masculine dative)
χϱονίαιν (singular masculine dual masculine dative)
χϱονίοιν (singular feminine dual feminine dative)
χϱόνιοι (singular masculine dual masculine plural masculine nominative)
χϱόνιαι (singular masculine dual masculine plural masculine nominative)
χϱόνια (singular feminine dual feminine plural feminine nominative)
χϱόνιοι (singular masculine dual masculine plural masculine vocative)
χϱόνιαι (singular masculine dual masculine plural masculine vocative)
χϱόνια (singular feminine dual feminine plural feminine vocative)
χϱονίους (singular masculine dual masculine plural masculine accusative)
χϱονίας (singular masculine dual masculine plural masculine accusative)
χϱόνια (singular feminine dual feminine plural feminine accusative)
χϱονίων (singular masculine dual masculine plural masculine genitive)
χϱονίων (singular masculine dual masculine plural masculine genitive)
χϱονίων (singular feminine dual feminine plural feminine genitive)
χϱονίοις (singular masculine dual masculine plural masculine dative)
χϱονίαις (singular masculine dual masculine plural masculine dative)
χϱονίοις (singular feminine dual feminine plural feminine dative)

χρόνιος, khrónios


χλωρός

De l’indo-européen commun *gʷʰel- (« briller ») qui donne olus, holus (« légume ») en latin, yellow (« jaune ») en anglais, gelb (« jaune ») en allemand, zelený (« vert ») en tchèque.

χλωρά (singular masculine nominative)
χλωρόν (singular feminine nominative)
χλωρέ (singular masculine vocative)
χλωρά (singular masculine vocative)
χλωρόν (singular feminine vocative)
χλωρόν (singular masculine accusative)
χλωράν (singular masculine accusative)
χλωρόν (singular feminine accusative)
χλωροῦ (singular masculine genitive)
χλωρᾶς (singular masculine genitive)
χλωροῦ (singular feminine genitive)
χλωρῷ (singular masculine dative)
χλωρᾷ (singular masculine dative)
χλωρῷ (singular feminine dative)
χλωρώ (singular masculine dual masculine nominative)
χλωρά (singular masculine dual masculine nominative)
χλωρώ (singular feminine dual feminine nominative)
χλωρώ (singular masculine dual masculine vocative)
χλωρά (singular masculine dual masculine vocative)
χλωρώ (singular feminine dual feminine vocative)
χλωρώ (singular masculine dual masculine accusative)
χλωρά (singular masculine dual masculine accusative)
χλωρώ (singular feminine dual feminine accusative)
χλωροῖν (singular masculine dual masculine genitive)
χλωραῖν (singular masculine dual masculine genitive)
χλωροῖν (singular feminine dual feminine genitive)
χλωροῖν (singular masculine dual masculine dative)
χλωραῖν (singular masculine dual masculine dative)
χλωροῖν (singular feminine dual feminine dative)
χλωροί (singular masculine dual masculine plural masculine nominative)
χλωραί (singular masculine dual masculine plural masculine nominative)
χλωρά (singular feminine dual feminine plural feminine nominative)
χλωροί (singular masculine dual masculine plural masculine vocative)
χλωραί (singular masculine dual masculine plural masculine vocative)
χλωρά (singular feminine dual feminine plural feminine vocative)
χλωρούς (singular masculine dual masculine plural masculine accusative)
χλωράς (singular masculine dual masculine plural masculine accusative)
χλωρά (singular feminine dual feminine plural feminine accusative)
χλωρῶν (singular masculine dual masculine plural masculine genitive)
χλωρῶν (singular masculine dual masculine plural masculine genitive)
χλωρῶν (singular feminine dual feminine plural feminine genitive)
χλωροῖς (singular masculine dual masculine plural masculine dative)
χλωραῖς (singular masculine dual masculine plural masculine dative)
χλωροῖς (singular feminine dual feminine plural feminine dative)

χλωρός, khlōrós


πυρός

Apparenté au tchèque pýr (« chiendent »), de l’indo-européen commun *puro- (« blé »).

πυρός, purós

πυροὶ καὶ κριθαί.


πραικόκιον

Du latin praecoquum, (le fruit) précoce.

τὸ (singular nominative)
τὰ (plural nominative)
πραικόκια (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
πραικοκίω (dual nominative)
πραικόκια (singular vocative)
πραικοκίω (plural vocative)
τὸ (singular accusative)
τὰ (plural accusative)
πραικόκια (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
πραικοκίω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
πραικοκίου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
πραικοκίων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
πραικοκίοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
πραικοκίῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
πραικοκίοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
πραικοκίοιν (dual dative)

πραικόκιον, praikókion


καρύα

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
καρυαι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
καρυαι (singular vocative)
τὴν (singular accusative)
καρύαν (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
καρύας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
καρύας (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
καρύαιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
καρύᾳ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
καρύαις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
καρύαιν (dual dative)

καρύα, karúa


ἐγκέφαλος

Dérivé de κεφαλή, kephalế (« tête »), avec le préfixe ἐν-, en- (« en-, dans »).

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
ἐγκέφαλοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
ἐγκεφάλω (dual nominative)
ἐγκέφαλε (singular vocative)
ἐγκέφαλοι (singular vocative)
ἐγκεφάλω (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
ἐγκέφαλον (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
ἐγκεφάλους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
ἐγκεφάλω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
ἐγκεφάλου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
ἐγκεφάλων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
ἐγκεφάλοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
ἐγκεφάλῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
ἐγκεφάλοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
ἐγκεφάλοιν (dual dative)

ἐγκέφαλος, enképhalos


ὄρχις

De l’indo-européen commun *r̥ĝhi- qui a également donné որձ, orj (« mâle »), et ամորձիք, amorjik' (« testicules ») en arménien ancien, 𐬆𐬭𐬆𐬰𐬌 ǝrǝzi en avestique, herdhe en albanais, et uirge en irlandais.

Apparenté, avec la même dérivation sémantique que dans valseuse (« testicule »), à ὀρχέομαι, orkhéomai (« danser »).

ὁ/ἡ (singular nominative)
οἱ/αἱ (plural nominative)
ὄρχεις (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
ὄρχει (dual nominative)
ὄρχι (singular vocative)
ὄρχεις (singular vocative)
ὄρχει (plural vocative)
τὸν/τὴν (singular accusative)
ὄρχιν (singular accusative)
τοὺς/τὰς (plural accusative)
ὄρχεις (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
ὄρχει (dual accusative)
τοῦ/τῆς (singular genitive)
ὄρχεως (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
ὄρχεων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
ὀρχέοιν (dual genitive)
τῷ/τῇ (singular dative)
ὄρχει (singular dative)
τοῖς/ταῖς (plural dative)
ὄρχεσι(ν) (plural dative)
τοῖν (dual dative)
ὀρχέοιν (dual dative)

ὄρχις, órkhis


ἄνισον

ἄνισον, ου, ánison


ἄνηθον

ἄνηθον, ánēthon


δάφνη

Avec pour variante ^([1]) le grec chypriote δαύχνα, daúkhna, apparenté à αὐχήν, aukhḗn (« nuque »), ἄμφην, ámphēn (« nuque, gorge, (d)étroit »), la métaphore de « [plante] pointue (pour faire des flèches ?, toxique ?) » est la même que dans le latin acer (« érable ») que les Grecs appellent aussi ἄκαρνα δάφνη.

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
δάφναι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
δάφνα (dual nominative)
δάφναι (singular vocative)
δάφνα (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
δάφνην (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
δάφνας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
δάφνα (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
δάφνης (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
δαφνῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
δάφναιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
δάφνῃ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
δάφναις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
δάφναιν (dual dative)

δάφνη, dáphnē


βάλανος

Apparenté au latin glans, au russe жёлудь, žoluď, de l’indo-européen commun *gʷel- (« gland »).

βάλανος, bálanos


κόμη

Probablement apparenté à κάμνω (« travailler, trimer, bosser »).


δρῦς

De l’indo-européen commun *deru-, dóru- (« arbre ; chêne (arbre par excellence) »), qui donne aussi δόρυ, dóry (« bois ») et dru (« bois ») en albanais → voir durus en latin ^([1]).

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
δρύες (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
δρύε (dual nominative)
δρῦ (dual nominative)
δρύ (singular vocative)
δρύες (singular vocative)
δρύε (plural vocative)
δρῦ (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
δρῦν (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
δρδρύας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
δρύε (dual accusative)
δρῦ (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
δρυός (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
δρυῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
δρυοῖν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
δρυΐ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
δρυσί(ν) (plural dative)
τοῖν (dual dative)
δρυοῖν (dual dative)

«[…] οὐ γὰρ ἀπὸ δρυός ἐσσι παλαιφάτου οὐδ’ ἀπὸ πέτρης.»

« […] Tu n’es pas né d’un chêne ou d’un roc, j’imagine. » — (traduction)


ἀσφάραγος

Composé de ἀ-, a- (« sans ») et σφάραγος, spharagos (« bruit sourd, bruissement ») ; la plante avait sans doute la réputation de protéger du tonnerre → voir joubarbe et chřest en tchèque qui ont fondamentalement le même sens, fait sur d’autres radicaux.

ἀσφάραγος, aspháragos

Asperge sauvage et ses turions comestibles.

Les pousses des plantes suivantes : κράμβη (Brassica cretica), ἄμπελος λευκή (Bryonia cretica).


φοῖνιξ

Mot probablement phénicien ^([1]). Voir cependant φοινός, phoinós (« rouge-sang ») et φοινίσσω, phoiníssō (« rougir »).

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
φοίνικες (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
φοίνικε (dual nominative)
φοίνικες (singular vocative)
φοίνικε (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
φοίνικα (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
φοίνικας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
φοίνικε (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
φοίνικος (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
φοινίκων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
φοινίκοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
φοίνικι (singular dative)
τοῖς (plural dative)
φοίνιξι (plural dative)
φοίνιξιν (plural dative)
τοῖν (dual dative)
φοινίκοιν (dual dative)

φοῖνιξ, phoînix


χαμαίμηλον

De χαμαί, khamaí (« à terre ») et μῆλον, mễlon (« pomme »).

τὸ (singular nominative)
τὰ (plural nominative)
χαμαίμηλα (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
χαμαιμήλω (dual nominative)
χαμαίμηλα (singular vocative)
χαμαιμήλω (plural vocative)
τὸ (singular accusative)
τὰ (plural accusative)
χαμαίμηλα (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
χαμαιμήλω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
χαμαιμήλου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
χαμαιμήλων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
χαμαιμήλοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
χαμαιμήλῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
χαμαιμήλοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
χαμαιμήλοιν (dual dative)

χαμαίμηλον, kamaímêlon


ἀμυγδάλη

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
ἀμυγδάλαι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
ἀμυγδάλα (dual nominative)
ἀμυγδάλαι (singular vocative)
ἀμυγδάλα (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
ἀμυγδάλην (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
ἀμυγδάλας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
ἀμυγδάλα (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
ἀμυγδάλης (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
ἀμυγδαλῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
ἀμυγδάλαιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
ἀμυγδάλῃ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
ἀμυγδάλαις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
ἀμυγδάλαιν (dual dative)

ἀμυγδάλη, amygdálē


ἄκανθος

Composé de ἀκή, akḗ (« pointe ») et de ἄνθος, ánthos (« fleur »), forme collatérale de ἄκανθα.

ἄκανθος, ákanthos


ἰτέα

Apparenté au latin vitis, de l’indo-européen commun *u̯ei- (« tourner »).

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
ἰτεαι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
ἰτεαι (singular vocative)
τὴν (singular accusative)
ἰτέαν (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
ἰτέας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
ἰτέας (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
ἰτέαιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
ἰτέᾳ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
ἰτέαις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
ἰτέαιν (dual dative)


καρῶτον

Peut-être dérivé de κάρα, kára (« tête »).

τὸ (singular nominative)
τὰ (plural nominative)
καρῶτα (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
καρώτω (dual nominative)
καρῶτα (singular vocative)
καρώτω (plural vocative)
τὸ (singular accusative)
τὰ (plural accusative)
καρῶτα (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
καρώτω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
καρώτου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
καρώτων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
καρώτοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
καρώτῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
καρώτοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
καρώτοιν (dual dative)

καρῶτον, karỗton


βάμβαξ

Du vieux perse ; voir پامباک, pambak en persan.

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
βάμβακες (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
βάμβακε (dual nominative)
βάμβακες (singular vocative)
βάμβακε (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
βάμβακα (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
βάμβακας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
βάμβακε (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
βάμβακος (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
βαμβάκων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
βαμβάκοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
βάμβακι (singular dative)
τοῖς (plural dative)
βάμβαξι (plural dative)
βάμβαξιν (plural dative)
τοῖν (dual dative)
βαμβάκοιν (dual dative)


τάξος

Du latin taxus, apparenté à τόξον, tóxon (« arc »).

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
τάξοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
τάξω (dual nominative)
τάξε (singular vocative)
τάξοι (singular vocative)
τάξω (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
τάξον (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
τάξους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
τάξω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
τάξου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
τάξων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
τάξοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
τάξῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
τάξοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
τάξοιν (dual dative)

τάξος, táxos


σῦριγξ

Avec le sens de « tube, creux », apparenté à σῆραγξ, sêranx (« cave »).

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
σύριγγες (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
σύριγγε (dual nominative)
σύριγγες (singular vocative)
σύριγγε (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
σύριγγα (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
σύριγγας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
σύριγγε (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
σύριγγος (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
συρίγγων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
συρίγγοιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
σύριγγι (singular dative)
ταῖς (plural dative)
σύριγξι(ν) (plural dative)
τοῖν (dual dative)
συρίγγοιν (dual dative)

σῦριγξ, sŷrinx


μανδραγόρας

μανδραγόρας, mandragóras

Mandragore, plante stupéfiante ou soporifique.


πεύκη

De l’indo-européen commun *peuk, voir pungo en latin.

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
πεύκαι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
πεύκα (dual nominative)
πεύκαι (singular vocative)
πεύκα (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
πεύκην (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
πεύκας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
πεύκα (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
πεύκης (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
πευκῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
πεύκαιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
πεύκῃ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
πεύκαις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
πεύκαιν (dual dative)

πεύκη, peúkê


κέδρος

κέδρος, kédros

Cèdre (par extension certains genévriers : le genévrier cade, le genévrier de Phénicie et le genévrier à encens).

Ὅτι ἔστι δένδρα ἐν Ἰνδοῖς ὑψηλὰ ὥσπερ κέδρος ἢ κυπάριττος

Il y a des arbres en Inde dont la hauteur égale celle du cèdre et du cyprès.

Ctésias, L’Histoire de l’Inde, Vᵉ siècle av. J.-C.


σχοῖνος

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
σχοῖνοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
σχοίνω (dual nominative)
σχοῖνε (singular vocative)
σχοῖνοι (singular vocative)
σχοίνω (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
σχοῖνον (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
σχοίνους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
σχοίνω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
σχοίνου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
σχοίνων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
σχοίνοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
σχοίνῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
σχοίνοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
σχοίνοιν (dual dative)
ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
σχοῖνοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
σχοίνω (dual nominative)
σχοῖνε (singular vocative)
σχοῖνοι (singular vocative)
σχοίνω (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
σχοῖνον (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
σχοίνους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
σχοίνω (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
σχοίνου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
σχοίνων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
σχοίνοιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
σχοίνῳ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
σχοίνοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
σχοίνοιν (dual dative)

σχοῖνος, skhoînos


νάρκισσος

De νάρκη, ναρκάω, en raison de ses propriétés narcotiques.

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
νάρκισσοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
ναρκίσσω (dual nominative)
νάρκισσε (singular vocative)
νάρκισσοι (singular vocative)
ναρκίσσω (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
νάρκισσον (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
ναρκίσσους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
ναρκίσσω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
ναρκίσσου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
ναρκίσσων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
ναρκίσσοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
ναρκίσσῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
ναρκίσσοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
ναρκίσσοιν (dual dative)

νάρκισσος, nárkissos


σέρις

ἡ (singular nominative)
σέρίς (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
σέρίδες (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
σέρίδε (dual nominative)
σέρί (singular vocative)
σέρίδες (singular vocative)
σέρίδε (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
σέρίδα (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
σέρίδας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
σέρίδε (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
σέρίδος (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
σέρίδων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
σέρίδοιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
σέρίδι (singular dative)
ταῖς (plural dative)
σέρίσι(ν) (plural dative)
τοῖν (dual dative)
σέρίδοιν (dual dative)

σέρις, séris


ἀρτεμισία

Motdérivé de Ἄρτεμις, Ártemis, avec le suffixe -ία, -ía, littéralement « [herbe] d’Artémis ».

ἡ (singular nominative)
ἀρτεμισίᾱ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
ἀρτεμισίαι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
ἀρτεμισίᾱ (dual nominative)
ἀρτεμισίᾱ (singular vocative)
ἀρτεμισίαι (singular vocative)
ἀρτεμισίᾱ (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
ἀρτεμισίᾱν (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
ἀρτεμισίᾱς (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
ἀρτεμισίᾱ (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
ἀρτεμισίᾱς (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
ἀρτεμισιῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
ἀρτεμισίαιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
ἀρτεμισίᾳ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
ἀρτεμισίαις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
ἀρτεμισίαιν (dual dative)

ἀρτεμισία, artemisía


κάννα

Emprunt à l’akkadien 𒄀, qânu, apparenté à l’hébreu קנה, qānḗ (« tige, roseau ») ; voir aussi κάνναβις, kánnabis (« chanvre »).

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
κανναι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
κανναι (singular vocative)
τὴν (singular accusative)
κάνναν (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
κάννας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
κάννας (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
καννῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
κάνναιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
κάννᾳ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
κάνναις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
κάνναιν (dual dative)

κάννα, kánna


νάρδος

Mot d'origine orientale : hébreu נרד, sanscrit नलद,

νάρδος, nárdos


νάρθηξ

νάρθηξ, nárthêx

Férule ; utilisée par Prométhée pour apporter le feu aux humains.


βλήχων

Le sens de « herbe aux puces » est le même que dans le latin puleium → voir blecha (« puce ») en tchèque pour le radical *blekh- non attesté en grec ; voir ψύλλος, psúllos (« puce ») qui donne ψύλλερις, ψύλλιον « herbe aux puces ».

βλήχων, blêkhôn


πρῖνος

De l’indo-européen commun *kʷer- (« bois ») qui donne le breton prenn (« bois »), le gaélique crann (« arbre, mât »).

πρῖνος, prînos


μέσπιλον

Voir μέσπλη.

μέσπιλον, méspilon


ἀκτή

Avec le crément /t/ de ἀκή, akḗ (« pointe ») ; voir aussi ὄχθη, ókhthē (« hauteur »). Ἀκτή ou Ἀκταία est l’ancien nom de Ἀττική, Attikḗ (« Attique »). Comparer avec la construction du latin acetum (« vinaigre »), apparenté au moyen breton oguet, au breton oged (« herse »).


ἄρκευθος

Apparenté à ἄρκυς, árkus (« filet »), au russe ракита, rakyta (« osier »).

ἄρκευθος, árkeuthos


εὐφόρβιον

De εὔφορβος, eúphorbos (« gras, bien nourri »), littéralement « plante grasse ».

εὐφόρβιον, euphórbion

Euphorbe (Euphorbia resinifera (wikispecies)), son suc.


φάσηλος

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
φάσηλοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
φασήλω (dual nominative)
φάσηλε (singular vocative)
φάσηλοι (singular vocative)
φασήλω (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
φάσηλον (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
φασήλους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
φασήλω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
φασήλου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
φασήλων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
φασήλοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
φασήλῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
φασήλοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
φασήλοιν (dual dative)

φάσηλος, phásêlos


θύμον

Apparenté à θυμός, thymós (« esprit »), au latin fimus (« fumier, chose dont s’élève des vapeurs »), au vieux slave дѫбъ, dǫbŭ (« arbre, chêne »). Voir des explications sémantiques détaillées à dub pour le lien entre « arbuste odorant » et « esprit, fumée ».

τὸ (singular nominative)
τὰ (plural nominative)
θύμα (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
θύμω (dual nominative)
θύμα (singular vocative)
θύμω (plural vocative)
τὸ (singular accusative)
τὰ (plural accusative)
θύμα (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
θύμω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
θύμου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
θύμων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
θύμοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
θύμῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
θύμοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
θύμοιν (dual dative)

θύμον, thýmon


φλοιός

φλοιός, phloiós


ἰξός

Apparenté au latin viscum ; de l’indo-européen commun *u̯okso- (« cire ») qui donne l’anglais wax, le slavon воскъ, vosku (« cire »).


θύμος

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
θύμοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
θύμω (dual nominative)
θύμε (singular vocative)
θύμοι (singular vocative)
θύμω (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
θύμον (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
θύμους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
θύμω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
θύμου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
θύμων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
θύμοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
θύμῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
θύμοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
θύμοιν (dual dative)

θύμος, thýmos


κῶνος

Apparenté au latin cuneus (« coin »), à l'anglais hone (« pierre à aiguiser »), au persan سان, sān (« pierre à aiguiser »), de l’indo-européen commun *k̂ō- (« coin, dard »).

κῶνος, kônos


ἴσατις

ἴσατις, ísatis


κάλυξ

Apparenté au latin caligo (« [nappe de] brouillard »), de καλύπτω, kalúptô (« couvrir »).

κάλυξ, kálux

Calice des fleurs, écale ou peau des fruits.

κάλυκος ἐν λοχεύμασι


καυλός

Apparenté au latin caulis de même sens, au letton kauls (« os »), de l’indo-européen commun *kau-l- (« creux, os ») qui est un dérivé en l du radical *k̂eu- (« creux, enfler ») qui donne, entre autres, κύω, kúô (« grossir, être enceinte »), κοῖλος, koïlos (« creux »).

καυλός, kaulós


κέγχρος

Apparenté à κάχρυς, kákhrus (« orge »), χεράς, kherás (« détritus, gravier »), χερμάς, khermás (« caillou, galet »), au latin furfur (« tégument, son, pellicule qui tombe des cheveux »), au polonais groch (« petit pois »), de l’indo-européen commun *gher- (« écraser, réduire en miette »). Le mot grec est issu de la dissimilation de *gher-ghro- en *ghn̥-ghro-.

κέγχρος, kénkhros


λίβανος

λίβανος, líbanos


κρίνον

De κρίνω, krínô (« couper, séparer ») selon une métaphore obscure (→ voir lignum et legumen en latin, sur lego, « cueillir ») « fleur coupée, fleur aux pétales découpés » ? On a κρίνη, krínê comme synonyme κνίδη, knídê (« ortie, fleur qui “coupe”, qui fait mal »). De là, la symbolique de la mort attachée à cette fleur.

(Proverbial)κρίνου γυμνότερος


κεράσιον

Diminutif de κερασός, kerasós, du proto-caucasien *kurmäś.

κεράσιον, kerásion


κρόμυον

Apparenté à ramson en anglais, черемша, čeremšá (« ail des ours ») en russe, Cremona en latin, de l’indo-européen commun *k(e)rem- (« bulbe, ail, ognon »).

αὐτὰρ ἐπ᾽ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν


κύαμος

Avec le sens de « chose ronde », probablement apparenté à κύω, kýō (« pousser, engendrer »), voir κῦμα, kŷma (« gonflement, vague, embryon »).

κύαμος, kýamos


ἐρείκη

ἐρείκη, ereíkê

Bruyère (en fait la bruyère arborescente, Erica arborea L.).


φελλός

Apparenté à φαλός, phalós (« blanc »), de l’Erreur modèle étyl : langue inconnue ou absente *bhel- (« blanc, brillant ») avec spécialisation de sens depuis celui de « aubier » (voir ce mot).

φελλός, phellós


ὀνόπορδον

Motcomposé de ὄνος, ónos (« âne ») et de πέρδομαι, perdomai (« pêter »).

ὀνόπορδον, onópordon


κόνυζα

De κόνις, kónis (« cendre, poussière »).

κόνυζα, konúza


ἄρον

Apparenté à arun-do (« roseau ») et arista (« barbe de l’épi »).


πάσπαλος

Apparenté à πασπάλη, paspálê, παιπάλη, paipálê (« fleur de farine »), comparer avec la formation sémantique du latin milium (« mil ») et, pour le radical avec pollen (« farine »).


ὄγχνη

ὄγχνη, ónkhnê


παλίουρος

Motcomposé de πάλιν, pálin (« en arrière ») et de οὐρά, ourá (« queue ») ; comparer avec μύουρος, múouros (« marjolaine »).

παλίουρος, palíouros

Paliure, cette dénomination englobait autrefois un certain nombre de plantes de genres différents, comme le nerprun, le jujubier, etc.

οίον βάτος παλίουρος, και πολύκλαδον οιον και γάμβρη και πήγανον

έξηγεί κι τού Παλίουρος


σχῖνος

σχῖνος, skhînos


ἐλαίς

Motdérivé de ἐλαία, elaía (« olivier »), avec le suffixe -ίς, -ís.

ἐλαίς, elaís


σησάμη

D’origine sémitique, apparenté à l’hébreu שומשום, sumˈsum (« sésame »).

σησάμη, sêsámê


συκόμορος

Motcomposé de σῦκον, sûkon (« figue ») et de μόρον, móron (« mûre »).

συκόμορος, sukómoros


κράδη

Apparenté à σκαίρω, skaírô (« sauter »), κόρδαξ, kórdax (« dance bondissante »), κορδύλη, kordúlê (« massue »), au latin cardo (« gond, pivot, axe »). Le sens de « pousse » dérive de celui de « sauter, sortir hors de ». Pour le sens botanique, comparer avec tremble.

κράδη, krádê


κράμβη

κράμβη, krámbē


κράνεια

De κράνος, krános (« bois de cornouiller »).

κράνεια, kráneia


κάνναβις

Emprunté aux Scythes selon Hérodote → voir konopí.

κάνναβις, kánnabis


σμῖλαξ

Fait aussi μῖλαξ, mîlax, voir σμῖλος, smîlos, μῖλος, mîlos (« if ») et aussi μέλλαξ, méllax.

σμῖλαξ, smîlax


ἐλάτη

Peut-être apparenté au latin ulmus (« orme »), au tchèque jalovec (« genièvre »), à elder (« sureau ») en anglais. La différence vocalique rend problématique un rapprochement avec ἐλατός, elatós (« ductile ») → voir abies pour des explications plus détaillées sur la formation du mot.

ἐλάτη, elátê


μάραθον

μάραθον, márathon


ὤκιμον

ὤκιμον, ôkimon


ἀμάρακον

ἀμάρακον, amárakon


ἀμαρανθίς

ἀμαρανθίς, amaranthís


ἀμάραντος

Motdérivé de μαραίνω, maraínô (« faner »), avec le préfixe ἀ-, a- (« in- »).

ἀμάραντος, amárantos


ἡπατῖτις

Motdérivé de ἥπατος, hêpatos (« de foie »), avec le suffixe -τις, -tis.

ἡπατῖτις, hêpatitis


ἀνεμώνη

De ἄνεμος, ánemos (« vent »), « parce que la fleur s’ouvre au moindre vent », selon Pline, mais c’est probablement une étymologie populaire et le mot un emprunt au phénicien.

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
ἀνεμῶναι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
ἀνεμώνα (dual nominative)
ἀνεμῶναι (singular vocative)
ἀνεμώνα (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
ἀνεμώνην (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
ἀνεμώνας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
ἀνεμώνα (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
ἀνεμώνης (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
ἀνεμωνῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
ἀνεμώναιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
ἀνεμώνῃ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
ἀνεμώναις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
ἀνεμώναιν (dual dative)

ἀνεμώνη, anemṓnē


βύβλος

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
βύβλοι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
βύβλω (dual nominative)
βύβλε (singular vocative)
βύβλοι (singular vocative)
βύβλω (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
βύβλον (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
βύβλους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
βύβλω (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
βύβλου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
βύβλων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
βύβλοιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
βύβλῳ (singular dative)
ταῖς (plural dative)
βύβλοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
βύβλοιν (dual dative)

βύβλος, býblos

Papyrus (Cyperus papyrus) (au pluriel : les tiges florifères de papyrus).

Écorce entourant la moelle de la tige de papyrus.


ἄκανθα Ἀραβική

Composé de ἄκανθα, ákantha et de Ἀραβικός, Arabikós.

ἄκανθα Ἀραβική, ákantha Arabikḗ


ἱππομανής

Motcomposé de ἵππος, híppos (« cheval ») et de μαίνομαι, maínomai (« délirer »).

ἱππομανής, hippomanếs

Plante arcadienne qui rend fous les chevaux.


ἀκαλήφη

Apparenté à ἀκίς, akís (« pointe, dard, piquant »).

ἀκαλήφη, akalêphê


κνίδη

κνίδη, knídê


κέδρος μικρά

Composé de κέδρος, kédros et de μικρός, mikrós.

Genévrier, genévrier commun (Juniperus communis L., 1753).


πάπυρος

ὁ (singular nominative)
οἱ (plural nominative)
πάπυροι (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
παπύρω (dual nominative)
πάπυρε (singular vocative)
πάπυροι (singular vocative)
παπύρω (plural vocative)
τὸν (singular accusative)
πάπυρον (singular accusative)
τοὺς (plural accusative)
παπύρους (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
παπύρω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
παπύρου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
παπύρων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
παπύροιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
παπύρῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
παπύροις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
παπύροιν (dual dative)

πάπυρος, pápyros


κινάρα

κινάρα, kinára


τεῦτλον

τὸ (singular nominative)
τὰ (plural nominative)
τεῦτλα (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
τεύτλω (dual nominative)
τεῦτλα (singular vocative)
τεύτλω (plural vocative)
τὸ (singular accusative)
τὰ (plural accusative)
τεῦτλα (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
τεύτλω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
τεύτλου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
τεύτλων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
τεύτλοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
τεύτλῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
τεύτλοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
τεύτλοιν (dual dative)

τεῦτλον, teûtlon


πιστάκιον

Du vieux perse qui donne پسته (pesth) en persan, voir فستق (fstq) en arabe, fıstık en turc, φιστίκι (fistíki) en grec moderne.

πιστάκιον, pistákion


κάρον

κάρον, káron


σίσαρον

σίσαρον, sísaron


ἰξία

Probablement de ἰξός, ixós (« gui, glu »).


κασία

κασία, kasía


κάχρυς

Voir κέγχρος, kénkhros (« millet ») qui lui est apparenté.

κάχρυς, kákhrus


λυχνίς

Motdérivé de λύχνος, lýkhnos (« lumière »), avec le suffixe -ίς, -ís.

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
λυχνίδες (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
λυχνίδε (dual nominative)
λυχνί (singular vocative)
λυχνίδες (singular vocative)
λυχνίδε (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
λυχνίδα (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
λυχνίδας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
λυχνίδε (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
λυχνίδος (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
λυχνίδων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
λυχνίδοιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
λυχνίδι (singular dative)
ταῖς (plural dative)
λυχνίσι(ν) (plural dative)
τοῖν (dual dative)
λυχνίδοιν (dual dative)

λυχνίς, lykhnís


μηλέα

μηλέα, mēléa


μηλίς

Motdérivé de μῆλον, mêlon (« pomme »), avec le suffixe -ίς, -ís.

ἡ (singular nominative)
αἱ (plural nominative)
μηλίδες (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
μηλίδε (dual nominative)
μηλί (singular vocative)
μηλίδες (singular vocative)
μηλίδε (plural vocative)
τὴν (singular accusative)
μηλίδα (singular accusative)
τὰς (plural accusative)
μηλίδας (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
μηλίδε (dual accusative)
τῆς (singular genitive)
μηλίδος (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
μηλίδων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
μηλίδοιν (dual genitive)
τῇ (singular dative)
μηλίδι (singular dative)
ταῖς (plural dative)
μηλίσι(ν) (plural dative)
τοῖν (dual dative)
μηλίδοιν (dual dative)

μηλίς, mēlís


βατράχιον

βατράχιον, batrákhion


ὄχνη

Variante tardive de ὄγχνη, ónkhnê (« poirier »).


πύανος

πύανος, púanos


τρίφυλλον

Neutre substantivé de τρίφυλλος, tríphullos (« à trois feuille »),composé de τρία, tría (« trois ») et de φύλλον, phúllon (« feuille »).

τρίφυλλον, tríphullon


ὕπνον

τὸ (singular nominative)
τὰ (plural nominative)
ὕπνα (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
ὕπνω (dual nominative)
ὕπνα (singular vocative)
ὕπνω (plural vocative)
τὸ (singular accusative)
τὰ (plural accusative)
ὕπνα (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
ὕπνω (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
ὕπνου (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
ὕπνων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
ὕπνοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
ὕπνῳ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
ὕπνοις (plural dative)
τοῖν (dual dative)
ὕπνοιν (dual dative)

ὕπνον, hýpnon


πέλμα

Apparenté à πλατύς, plátús (« plat »), au latin palma (pour la forme), planta (pour le sens).

τὸ (singular nominative)
τὰ (plural nominative)
πέλματα (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
πέλματε (dual nominative)
πέλματα (singular vocative)
πέλματε (plural vocative)
τὸ (singular accusative)
τὰ (plural accusative)
πέλματα (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
πέλματε (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
πέλματος (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
πέλμάτων (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
πέλμάτοιν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
πέλματι (singular dative)
τοῖς (plural dative)
πέλμασι(ν) (plural dative)
τοῖν (dual dative)
πέλμάτοιν (dual dative)

πέλμα, pélma


ξιφίον

Diminutif de ξίφος, xíphos (« épée, glaive »).

ξιφίον, xiphíon


κολοκυνθίς

Motdérivé de κολοκύνθη, kolokúnthê (« gourde »), avec le suffixe -ίς, -ís.

κολοκυνθίς, kolokunthís


κολοκύνθη

Apparenté à κολόκυμα, kolókuma (« grosse vague ») et κύω, kúô (« enfler ») ; la gourde est un gros légume bien renflé. Comparer avec καυλός, kaulós (« chou, légume à tête ronde »).

κολοκύνθη, kolokúnthê

ὑγιώτερονκολοκύντας


βρίζα

βρίζα, bríza


Δαμασκηνόν

τὸ (singular nominative)
τὰ (plural nominative)
Δαμασκηνά (plural nominative)
τὼ (dual nominative)
Δαμασκηνώ (dual nominative)
Δαμασκηνά (singular vocative)
Δαμασκηνώ (plural vocative)
τὸ (singular accusative)
τὰ (plural accusative)
Δαμασκηνά (plural accusative)
τὼ (dual accusative)
Δαμασκηνώ (dual accusative)
τοῦ (singular genitive)
Δαμασκηνοῦ (singular genitive)
τῶν (plural genitive)
Δαμασκηνῶν (plural genitive)
τοῖν (dual genitive)
Δαμασκηνοῖν (dual genitive)
τῷ (singular dative)
Δαμασκηνῷ (singular dative)
τοῖς (plural dative)
Δαμασκηνοῖς (plural dative)
τοῖν (dual dative)
Δαμασκηνοῖν (dual dative)

Δαμασκηνόν, Damaskēnón


οἴνη

De οἶνος, oínos, apparenté au latin vinea.


ἀμπελίς

Motdérivé de ἄμπελος, ámpelos (« vigne »), avec le suffixe -ίς, -ís.

ἀμπελίς, ampelís


ἀμύγδαλος

ἀμύγδαλος, amýgdalos


θρίδαξ

θρίδαξ, thídax


δόναξ

Avec le sens de « plante agitée par le vent », de δονέω, donéô (« agiter »).

δονακογλύφος

qui taille des roseaux, qui fait des stylets

δόναξ, dónax


τηλέφιλον

Composé de τῆλε, têle (« loin ») et de φίλος, phílos (« aimant »).

τηλέφιλον, têléphilon

Plante utilisée par les amoureux pour tester leur amour à distance : si, frappée dans la paume de la main, un crac était entendu, c’était considéré comme un bon présage.


τηλέφιον

τηλέφιον, têléphion


κιτρέα

κιτρέα, kitréa


κίτρον

κίτρον, kítron


μύξα

Déverbal de μύσσομαι, mússomai (« se moucher ») ; apparenté au latin mucus.


μύουρος

Motcomposé de μῦς, mûs (« souris ») et de οὐρά, oura (« queue »).


μυρίκη

μυρίκη, muríkê


μυριόφυλλον

Motcomposé de μυρίος, muríos (« innombrable ») et de φύλλον, phúllon (« feuille »).

μυριόφυλλον, murióphullon


μύρτον

μύρτον, múrton


μύρτος

Probablement apparenté à μύρρα, múrra (« myrrhe »), μυρίκη, muríkê (« tamaris »), μύρον, múron (« onguent, parfum ») et le sens de « plante odorante, parfumée ».

μύρτος, múrtos

στέφανος μύρτων, couronne de myrte.


μυρσίνη

Forme collatérale de μύρσινος, múrsinos (« de myrte »).

μυρσίνη, mursínê


σκόροδον

σκόροδον, skórodon

αἰτίαι δὲ δυσεντερίης μυρίαι, ἐπίκαιροι δὲ, ἀπεψίαι , ψύξιες συνεχέες, δριμέων πρόσαρσις, μυττωτῶν, κρομμύου αὐτοῦ, σκορόδου, κρεῶν παλαιῶν δριμέων ἐδωδή.

Arétée de Cappadoce, 'Des causes et des signes des maladies aiguës et chroniques'


πρινίδιον

πρινίδιον, prinídion


σισύμβριον

σισύμβριον, sisúmbrion


μάραθρον

μάραθρον, márathron


κρότων

κρότων, kro’tôn


λευκόιον

Motcomposé de λευκός, leukós et de ἴον, íon, littéralement « violette blanche ».

λευκόιον, leukóion


ἄκυλος

ἄκυλος, ákulos


ἀκτέα

ἀκτέα, aktéa


ὄζος

Apparenté à ὄσχος, óskhos (« pampre, scion »).

ὄζοισιν πυκινοῖσι.


ἀκρόδρυα

Motcomposé de ἄκρος, ákros (« haut, élevé ») et de δρῦς, drûs (« arbre »), littéralement « ce qui pousse en haut des arbres », le singulier ἀκρόδρυον n’est attesté que dans les anthologies.


ἀκρεμών

De ἄκρος, ákros (« extrême ») : « extrémité de l’arbre ».

ἀκρεμών, akremṓn


ἀκοστή

Probablement du même radical indo-européen commun *ak- (« pointu ») que ἄχυρον, ákhuron (« son du blé, paille ») ; le wiktionnaire anglais rapproche ce mot de ječmen (« orge »).

ἀκοστή, akostê


ἀκόνιτον

Sémantiquement difficilement rapprochable de ἀκόνιτος, akónitos (« sans poussière ») ; étant donné son aspect empoisonné et mortel, plus probablementdérivé de κονή, konê (« mort »), avec le préfixe ἀ-, a- (« in-, en »).

ἀκόνιτον, akóniton

οὕτω τοῦ πολυπράγμονος ὁ νοῦς ἅμ' ἐν πλουσίων οἴκοις ἐστὶν ἐν δωματίοις πενήτων ἐν αὐλαῖς βασιλέων ἐν θαλάμοις νεογάμων· πάντα πράγματα ζητεῖ, τὰ ξένων τὰ ἡγεμόνων, οὐδ' ἀκινδύνως ταῦτα ζητῶν, ἀλλ' οἷον, εἴ τις ἀκονίτου γεύοιτο πολυπραγμονῶν τὴν ποιότητα, φθάσει τῆς αἰσθήσεως προανελὼν τὸ αἰσθανόμενον, οὕτως οἱ τὰ τῶν μειζόνων κακὰ ζητοῦντες προαναλίσκουσι τῆς γνώσεως ἑαυτούς.

de même l'esprit des curieux est à la fois dans les palais des riches et dans l'humble demeure des pauvres, à la cour des rois et près du lit des nouveaux mariés. Il s'informe de tout: des affaires des étrangers comme de celles des princes. Ce n'est pas, toutefois, sans courir des dangers qu'il se livre à ces investigations. Si quelqu'un avalait de l'aconit pour connaître les propriétés de cette substance, il périrait avant d'avoir pu en apprécier le goût. De même ceux qui cherchent à surprendre les maux des grands se perdent eux-mêmes avant d'avoir pu rien savoir.


πτελέα

Apparenté au latin tilia, de l’indo-européen commun *pteli̯ā.

πτελέα, pteléa


κυπάρισσος

κυπάρισσος, kupárissos

πῦρ μὲν ἐπ' ἐσχαρόφιν μέγα καίετο, τηλόσε δ' ὀδμὴ
κέδρου τ' εὐκεάτοιο θύου τ' ἀνὰ νῆσον ὀδώδει
δαιομένων· ἡ δ' ἔνδον ἀοιδιάουσ' ὀπὶ καλῇ
ἱστὸν ἐποιχομένη χρυσείῃ κερκίδ' ὕφαινεν.
ὕλη δὲ σπέος ἀμφὶ πεφύκει τηλεθόωσα,
κλήθρη τ' αἴγειρός τε καὶ εὐώδης κυπάρισσος.

un grand feu brillait dans le foyer, et au loin s'exhalait le suave parfum du cèdre et du thuya fendus. Calypso, retirée du fond de la grotte, chantait d'une voix mélodieuse, et s'occupait à tisser une toile avec une navette d'or. — Autour de cette demeure s'élevait une forêt verdoyante d'aunes, de peupliers et de cyprès.