azenigonto

Composé de la racine azen (« âne »), des suffixes -ig- (« rendre, amener à ») et -ont- (« participe actif futur ») et de la finale -o (substantif).

azenigontoj (plural nominative)
azenigonton (singular accusative)
azenigontojn (plural accusative)
azenigis (past indicative)
azenigas (present indicative)
azenigos (future indicative)
azeniginta(j,n) (past participle active)
azeniganta(j,n) (present participle active)
azenigonta(j,n) (future participle active)
azenigita(j,n) (past participle passive)
azenigata(j,n) (present participle passive)
azenigota(j,n) (future participle passive)
azeniginte (past adverb active)
azenigante (present adverb active)
azenigonte (future adverb active)
azenigite (past adverb passive)
azenigate (present adverb passive)
azenigote (future adverb passive)
azeniginto(j,n) (past subsuntive active)
azenigintino(j,n) (past subsuntive active)
azeniganto(j,n) (present subsuntive active)
azenigantino(j,n) (present subsuntive active)
azenigonto(j,n) (future subsuntive active)
azenigontino(j,n) (future subsuntive active)
azenigito(j,n) (past)
azenigitino(j,n) (past)
azenigato(j,n) (present)
azenigatino(j,n) (present)
azenigoto(j,n) (future)
azenigotino(j,n) (future)
azenigus (conditional present)
azenigu (volitive present)
azenigi (infinitive present)

pour les apparentés, voir la fiche de azeno


azenigintinon

azenigintino (singular nominative)
azenigintinoj (plural nominative)
azenigintinojn (plural accusative)


azeniganto

Composé de la racine azen (« âne »), des suffixes -ig- (« rendre, amener à ») et -ant- (« participe actif présent ») et de la finale -o (substantif).

azenigantoj (plural nominative)
azeniganton (singular accusative)
azenigantojn (plural accusative)
azenigis (past indicative)
azenigas (present indicative)
azenigos (future indicative)
azeniginta(j,n) (past participle active)
azeniganta(j,n) (present participle active)
azenigonta(j,n) (future participle active)
azenigita(j,n) (past participle passive)
azenigata(j,n) (present participle passive)
azenigota(j,n) (future participle passive)
azeniginte (past adverb active)
azenigante (present adverb active)
azenigonte (future adverb active)
azenigite (past adverb passive)
azenigate (present adverb passive)
azenigote (future adverb passive)
azeniginto(j,n) (past subsuntive active)
azenigintino(j,n) (past subsuntive active)
azeniganto(j,n) (present subsuntive active)
azenigantino(j,n) (present subsuntive active)
azenigonto(j,n) (future subsuntive active)
azenigontino(j,n) (future subsuntive active)
azenigito(j,n) (past)
azenigitino(j,n) (past)
azenigato(j,n) (present)
azenigatino(j,n) (present)
azenigoto(j,n) (future)
azenigotino(j,n) (future)
azenigus (conditional present)
azenigu (volitive present)
azenigi (infinitive present)

Substantif du participe actif présent du verbe azenigi. Celui qui fait passer pour âne.


azeniginto

Composé de la racine azen (« âne »), des suffixes -ig- (« rendre, amener à ») et -int- (« participe actif passé ») et de la finale -o (substantif).

azenigintoj (plural nominative)
azeniginton (singular accusative)
azenigintojn (plural accusative)
azenigis (past indicative)
azenigas (present indicative)
azenigos (future indicative)
azeniginta(j,n) (past participle active)
azeniganta(j,n) (present participle active)
azenigonta(j,n) (future participle active)
azenigita(j,n) (past participle passive)
azenigata(j,n) (present participle passive)
azenigota(j,n) (future participle passive)
azeniginte (past adverb active)
azenigante (present adverb active)
azenigonte (future adverb active)
azenigite (past adverb passive)
azenigate (present adverb passive)
azenigote (future adverb passive)
azeniginto(j,n) (past subsuntive active)
azenigintino(j,n) (past subsuntive active)
azeniganto(j,n) (present subsuntive active)
azenigantino(j,n) (present subsuntive active)
azenigonto(j,n) (future subsuntive active)
azenigontino(j,n) (future subsuntive active)
azenigito(j,n) (past)
azenigitino(j,n) (past)
azenigato(j,n) (present)
azenigatino(j,n) (present)
azenigoto(j,n) (future)
azenigotino(j,n) (future)
azenigus (conditional present)
azenigu (volitive present)
azenigi (infinitive present)

Substantif du participe actif passé du verbe azenigi. Celui qui a fait passer pour âne.


azenigontino

Composé de la racine azen (« âne »), des suffixes -ig- (« rendre, amener à »), -ont- (« participe actif futur ») et -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

azenigontinoj (plural nominative)
azenigontinon (singular accusative)
azenigontinojn (plural accusative)
azenigis (past indicative)
azenigas (present indicative)
azenigos (future indicative)
azeniginta(j,n) (past participle active)
azeniganta(j,n) (present participle active)
azenigonta(j,n) (future participle active)
azenigita(j,n) (past participle passive)
azenigata(j,n) (present participle passive)
azenigota(j,n) (future participle passive)
azeniginte (past adverb active)
azenigante (present adverb active)
azenigonte (future adverb active)
azenigite (past adverb passive)
azenigate (present adverb passive)
azenigote (future adverb passive)
azeniginto(j,n) (past subsuntive active)
azenigintino(j,n) (past subsuntive active)
azeniganto(j,n) (present subsuntive active)
azenigantino(j,n) (present subsuntive active)
azenigonto(j,n) (future subsuntive active)
azenigontino(j,n) (future subsuntive active)
azenigito(j,n) (past)
azenigitino(j,n) (past)
azenigato(j,n) (present)
azenigatino(j,n) (present)
azenigoto(j,n) (future)
azenigotino(j,n) (future)
azenigus (conditional present)
azenigu (volitive present)
azenigi (infinitive present)

Substantif féminin du participe actif futur du verbe azenigi. Celle qui va faire passer pour âne.


azenigintino

Composé de la racine azen (« âne »), des suffixes -ig- (« rendre, amener à »), -int- (« participe actif passé ») et -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

azenigintinoj (plural nominative)
azenigintinon (singular accusative)
azenigintinojn (plural accusative)
azenigis (past indicative)
azenigas (present indicative)
azenigos (future indicative)
azeniginta(j,n) (past participle active)
azeniganta(j,n) (present participle active)
azenigonta(j,n) (future participle active)
azenigita(j,n) (past participle passive)
azenigata(j,n) (present participle passive)
azenigota(j,n) (future participle passive)
azeniginte (past adverb active)
azenigante (present adverb active)
azenigonte (future adverb active)
azenigite (past adverb passive)
azenigate (present adverb passive)
azenigote (future adverb passive)
azeniginto(j,n) (past subsuntive active)
azenigintino(j,n) (past subsuntive active)
azeniganto(j,n) (present subsuntive active)
azenigantino(j,n) (present subsuntive active)
azenigonto(j,n) (future subsuntive active)
azenigontino(j,n) (future subsuntive active)
azenigito(j,n) (past)
azenigitino(j,n) (past)
azenigato(j,n) (present)
azenigatino(j,n) (present)
azenigoto(j,n) (future)
azenigotino(j,n) (future)
azenigus (conditional present)
azenigu (volitive present)
azenigi (infinitive present)

Substantif féminin du participe actif passé du verbe azenigi. Celle qui a fait passer pour âne.


azenigantino

Composé de la racine azen (« âne »), des suffixes -ig- (« rendre, amener à »), -ant- (« participe actif présent ») et -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

azenigantinoj (plural nominative)
azenigantinon (singular accusative)
azenigantinojn (plural accusative)
azenigis (past indicative)
azenigas (present indicative)
azenigos (future indicative)
azeniginta(j,n) (past participle active)
azeniganta(j,n) (present participle active)
azenigonta(j,n) (future participle active)
azenigita(j,n) (past participle passive)
azenigata(j,n) (present participle passive)
azenigota(j,n) (future participle passive)
azeniginte (past adverb active)
azenigante (present adverb active)
azenigonte (future adverb active)
azenigite (past adverb passive)
azenigate (present adverb passive)
azenigote (future adverb passive)
azeniginto(j,n) (past subsuntive active)
azenigintino(j,n) (past subsuntive active)
azeniganto(j,n) (present subsuntive active)
azenigantino(j,n) (present subsuntive active)
azenigonto(j,n) (future subsuntive active)
azenigontino(j,n) (future subsuntive active)
azenigito(j,n) (past)
azenigitino(j,n) (past)
azenigato(j,n) (present)
azenigatino(j,n) (present)
azenigoto(j,n) (future)
azenigotino(j,n) (future)
azenigus (conditional present)
azenigu (volitive present)
azenigi (infinitive present)

Substantif féminin du participe actif présent du verbe azenigi. Celle qui fait passer pour âne.


enamiĝinto

Substantif composé du mot de base enamiĝi (« tomber amoureux »), du suffixe -int- (« participe actif passé ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ami (« aimer »), de l’affixe en (« en, dedans »), des suffixes verbaux -iĝ- (« devenir, tendre vers ») et -int- (« participe actif passé »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

enamiĝintoj (plural nominative)
enamiĝinton (singular accusative)
enamiĝintojn (plural accusative)
enamiĝis (past indicative)
enamiĝas (present indicative)
enamiĝos (future indicative)
enamiĝinta(j,n) (past participle active)
enamiĝanta(j,n) (present participle active)
enamiĝonta(j,n) (future participle active)
enamiĝinte (past)
enamiĝante (present)
enamiĝonte (future)
enamiĝinto(j,n) (past)
enamiĝintino(j,n) (past)
enamiĝanto(j,n) (present)
enamiĝantino(j,n) (present)
enamiĝonto(j,n) (future)
enamiĝontino(j,n) (future)
enamiĝus (conditional present)
enamiĝu (volitive present)
enamiĝi (infinitive present)

pour les autres apparentés, voir la fiche de ami’'

un homme qui est tombé amoureux, un amoureux (au sens général)


kunvivantinoj

kunvivantino (singular nominative)
kunvivantinon (singular accusative)
kunvivantinojn (plural accusative)


kunvivantinojn

kunvivantino (singular nominative)
kunvivantinoj (plural nominative)
kunvivantinon (singular accusative)


kunvivantinon

kunvivantino (singular nominative)
kunvivantinoj (plural nominative)
kunvivantinojn (plural accusative)


kunvivantino

Substantif composé de la racine vivi (« vivre »), de l’affixe kun (« avec »), du suffixe -ant- (« participe actif présent »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

kunvivantinoj (plural nominative)
kunvivantinon (singular accusative)
kunvivantinojn (plural accusative)
kunvivanto (masculine)


maĉismo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-maĉismo.wav

Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen)


marvirino

De maro (« mer »), virino (« femme »), et de la terminaison -o (terminaison des noms).

marvirinoj (plural nominative)
marvirinon (singular accusative)
marvirinojn (plural accusative)


scivolemo

Composé des racines sci (« savoir ») et vol (« vouloir »), du suffixe -em- (« penchant ») et de la finale -o (substantif).

scivolemoj (plural nominative)
scivolemon (singular accusative)
scivolemojn (plural accusative)

Orfiŝeto, pro sia kutima scivolemo, ennaĝis en liajn manojn, kiam li trempis ilin en la akvon.— (Tim Westover, Orfiŝeto kaj la Glacia Monto, Marvirinstrato, 2009, page {{{2}}})

Orfiŝeto, de son habituelle curiosité, nageas dans ses mains, quand il les trempa dans l’eau.


havenurbo

De haveno (« port »), de urbo (« ville »).

havenurboj (plural nominative)
havenurbon (singular accusative)
havenurbojn (plural accusative)


aerolitoj

aerolito (singular nominative)
aeroliton (singular accusative)
aerolitojn (plural accusative)


aeroliton

aerolito (singular nominative)
aerolitoj (plural nominative)
aerolitojn (plural accusative)


aerolitojn

aerolito (singular nominative)
aerolitoj (plural nominative)
aeroliton (singular accusative)


agoniantinojn

agoniantino (singular nominative)
agoniantinoj (plural nominative)
agoniantinon (singular accusative)


agoniantinoj

agoniantino (singular nominative)
agoniantinon (singular accusative)
agoniantinojn (plural accusative)


agoniantinon

agoniantino (singular nominative)
agoniantinoj (plural nominative)
agoniantinojn (plural accusative)


agoniantino

Substantif composé de la racine agonio (« agonie »), du suffixe -ant- (« participe actif présent ») -in- (« sexe féminin »)et de la terminaison -o (« substantif ») .

agoniantinoj (plural nominative)
agoniantinon (singular accusative)
agoniantinojn (plural accusative)

pour les autres apparentés, voir la fiche de agonio


nestokesto

De nesto (« nid »), de kesto (« caisse »), et de la terminaison -o (terminaison des noms).

nestokestoj (plural nominative)
nestokeston (singular accusative)
nestokestojn (plural accusative)


hokfiŝilo

Composé des racines hok (« croc, crochet ») et fiŝ (« poisson »), du suffixe -il- (« outil ») et de la finale -o (substantif).

hokfiŝiloj (plural nominative)
hokfiŝilon (singular accusative)
hokfiŝilojn (plural accusative)


fenestrobreto

Composé de la racine fenestr (« fenêtre »), de la voyelle d’appui -o-, de la racine bret (« tablette ») et de la finale -o (substantif). → voir fenestro et breto

fenestrobretoj (plural nominative)
fenestrobreton (singular accusative)
fenestrobretojn (plural accusative)


sorparbo

Composé des racines sorp (« sorbe ») et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

sorparboj (plural nominative)
sorparbon (singular accusative)
sorparbojn (plural accusative)


migdalarbo

Composé des racines migdal (« amande ») et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

migdalarboj (plural nominative)
migdalarbon (singular accusative)
migdalarbojn (plural accusative)


persimonbero

Composé des racines persimon et ber (« baie ») et de la finale -o (substantif).

persimonberoj (plural nominative)
persimonberon (singular accusative)
persimonberojn (plural accusative)


brunjono

brunjonoj (plural nominative)
brunjonon (singular accusative)
brunjonojn (plural accusative)


kaŝtanarbo

Composé des racines kaŝtan (« châtaigne ») et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

kaŝtanarboj (plural nominative)
kaŝtanarbon (singular accusative)
kaŝtanarbojn (plural accusative)


kivarbo

Composé des racines kiv et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

kivarboj (plural nominative)
kivarbon (singular accusative)
kivarbojn (plural accusative)


daktilarbo

Composé des racines daktil (« datte ») et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

daktilarboj (plural nominative)
daktilarbon (singular accusative)
daktilarbojn (plural accusative)


juglandarbo

Composé des racines jugland (« noix ») et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

juglandarboj (plural nominative)
juglandarbon (singular accusative)
juglandarbojn (plural accusative)


pampelmusujo

Composé de la racine pampelmus, du suffixe -uj- (« contenant total ») et de la finale -o (substantif).

pampelmusujoj (plural nominative)
pampelmusujon (singular accusative)
pampelmusujojn (plural accusative)


daktilujo

Composé de la racine daktil (« datte »), du suffixe -uj- (« contenant total ») et de la finale -o (substantif).

daktilujoj (plural nominative)
daktilujon (singular accusative)
daktilujojn (plural accusative)


citronarbo

Composé des racines citron (« citron ») et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

citronarboj (plural nominative)
citronarbon (singular accusative)
citronarbojn (plural accusative)


pampelmusarbo

Composé des racines pampelmus et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

pampelmusarboj (plural nominative)
pampelmusarbon (singular accusative)
pampelmusarbojn (plural accusative)


avelujo

Composé de la racine avel (« noisette, aveline »), du suffixe -uj- (« contenant total ») et de la finale -o (substantif).

avelujoj (plural nominative)
avelujon (singular accusative)
avelujojn (plural accusative)


bananarbo

Composé des racines banan (« banane ») et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

bananarboj (plural nominative)
bananarbon (singular accusative)
bananarbojn (plural accusative)


avelarbo

Composé des racines avel (« noisette, aveline ») et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

avelarboj (plural nominative)
avelarbon (singular accusative)
avelarbojn (plural accusative)


grosarbusto

Composé des racines gros (« groseille à maquereau ») et arbust (« arbuste ») et de la finale -o (substantif).

grosarbustoj (plural nominative)
grosarbuston (singular accusative)
grosarbustojn (plural accusative)


adoptitino

Composé de la racine adopt (« adopter »), des suffixes -it- (« participe passif passé ») et -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

adoptitinoj (plural nominative)
adoptitinon (singular accusative)
adoptitinojn (plural accusative)

pour les autres apparentés, voir la fiche de adopti


avokadarbo

Composé des racines avokad (« avocat ») et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

avokadarboj (plural nominative)
avokadarbon (singular accusative)
avokadarbojn (plural accusative)


granatarbo

Composé des racines granat (« grenade ») et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

granatarboj (plural nominative)
granatarbon (singular accusative)
granatarbojn (plural accusative)


mandarinarbo

Composé des racines mandarin (« mandarine ») et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

mandarinarboj (plural nominative)
mandarinarbon (singular accusative)
mandarinarbojn (plural accusative)


mandarinujo

Composé de la racine mandarin (« mandarine »), du suffixe -uj- (« contenant total ») et de la finale -o (substantif).

mandarinujoj (plural nominative)
mandarinujon (singular accusative)
mandarinujojn (plural accusative)


cidoniarbo

Composé des racines cidoni (« coing ») et arb (« arbre ») et de la finale -o (substantif).

cidoniarboj (plural nominative)
cidoniarbon (singular accusative)
cidoniarbojn (plural accusative)


granatujo

Composé de la racine granat (« grenade »), du suffixe -uj- (« contenant total ») et de la finale -o (substantif).

granatujoj (plural nominative)
granatujon (singular accusative)
granatujojn (plural accusative)


kivujo

Composé de la racine kiv, du suffixe -uj- (« contenant total ») et de la finale -o (substantif).

kivujoj (plural nominative)
kivujon (singular accusative)
kivujojn (plural accusative)


ŝvabrilo

Composé de la racine ŝvabr, du suffixe -il- (« outil ») et de la finale -o (substantif).

ŝvabriloj (plural nominative)
ŝvabrilon (singular accusative)
ŝvabrilojn (plural accusative)


hokfadeno

hokfadenoj (plural nominative)
hokfadenon (singular accusative)
hokfadenojn (plural accusative)


infaneto

Composé de la racine infan (« enfant »), du suffixe -et- (« diminutif ») et de la finale -o (substantif).

infanetoj (plural nominative)
infaneton (singular accusative)
infanetojn (plural accusative)


grapfrukto

grapfruktoj (plural nominative)
grapfrukton (singular accusative)
grapfruktojn (plural accusative)


haltigilo

Composé de la racine halt (« s’arrêter »), des suffixes -ig- (« rendre, amener à ») et -il- (« outil ») et de la finale -o (substantif).

haltigiloj (plural nominative)
haltigilon (singular accusative)
haltigilojn (plural accusative)


adresulo

Composé de la racine adres (« adresse »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la finale -o (substantif).

adresuloj (plural nominative)
adresulon (singular accusative)
adresulojn (plural accusative)


jahurto

jahurtoj (plural nominative)
jahurton (singular accusative)
jahurtojn (plural accusative)


hemikranio

hemikranioj (plural nominative)
hemikranion (singular accusative)
hemikraniojn (plural accusative)


inspektoro

inspektoroj (plural nominative)
inspektoron (singular accusative)
inspektorojn (plural accusative)


herbobedo

Substantif composé des racines herbo (« herbe ») et bedo (« plate-blande »), et de la terminaison -s (« substantif ») .

herbobedoj (plural nominative)
herbobedon (singular accusative)
herbobedojn (plural accusative)


frizo

frizoj (plural nominative)
frizon (singular accusative)
frizojn (plural accusative)


balancĉevalo

Composé des racines balanc (« balancer ») et ĉeval (« cheval ») et de la finale -o (substantif).

balancĉevaloj (plural nominative)
balancĉevalon (singular accusative)
balancĉevalojn (plural accusative)


idaro

(Date à préciser) Composé des suffixes -id- (« descendant ») et -ar- (« groupe ») et de la finale -o (substantif).

idaroj (plural nominative)
idaron (singular accusative)
idarojn (plural accusative)

Descendance, progéniture, ensemble des descendants.

Li ja devas, ŝajnas al mi, nur gardi la templon, kaj ne influi la sorton de la faraona idaro.

Il doit en effet, ce me semble, seulement garder le temple, et ne pas influencer le sort de la descendance du Pharaon.

Kabe, La Faraono, 1907, tome 2, chapitre 14


agronomon

agronomo (singular nominative)
agronomoj (plural nominative)
agronomojn (plural accusative)


agronomoj

agronomo (singular nominative)
agronomon (singular accusative)
agronomojn (plural accusative)


agronomojn

agronomo (singular nominative)
agronomoj (plural nominative)
agronomon (singular accusative)


ĉo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-ĉo.wav

mot-racine issu de l’Ekzercaro {fond. de/grâce à 7OA }

Ĉ, ĉ, quatrième lettre et troisième consonne de l’alphabet espéranto.


ĝo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-ĝo.wav

Ĝ, ĝ, neuvième lettre et septième consonne de l’alphabet espéranto.


ĥo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-ĥo.wav

Ĥ, ĥ, onzième lettre et neuvième consonne de l’alphabet espéranto.


ĵo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-ĵo.wav

Ĵ, ĵ, quatorzième lettre et onzième consonne de l’alphabet espéranto.


ŝo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-ŝo.wav

Ŝ, ŝ, vingt-troisième lettre et dix-neuvième consonne de l’alphabet espéranto.


ŭo

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-ŭo.wav

Ŭ, ŭ, vingt-sixième lettre et vingt-et-unième consonne de l’alphabet espéranto.


diplomatiojn

diplomatio (singular nominative)
diplomatioj (plural nominative)
diplomation (singular accusative)


diplomatojn

diplomato (singular nominative)
diplomatoj (plural nominative)
diplomaton (singular accusative)


diplomatoj

diplomato (singular nominative)
diplomaton (singular accusative)
diplomatojn (plural accusative)


diplomaton

diplomato (singular nominative)
diplomatoj (plural nominative)
diplomatojn (plural accusative)


diplomatioj

diplomatio (singular nominative)
diplomation (singular accusative)
diplomatiojn (plural accusative)


ambasadorejoj

ambasadorejo (singular nominative)
ambasadorejon (singular accusative)
ambasadorejojn (plural accusative)


ambasadorejon

ambasadorejo (singular nominative)
ambasadorejoj (plural nominative)
ambasadorejojn (plural accusative)


ambasadorejojn

ambasadorejo (singular nominative)
ambasadorejoj (plural nominative)
ambasadorejon (singular accusative)


ambasadoredzinojn

ambasadoredzino (singular nominative)
ambasadoredzinoj (plural nominative)
ambasadoredzinon (singular accusative)


ambasadorinedzon

ambasadorinedzo (singular nominative)
ambasadorinedzoj (plural nominative)
ambasadorinedzojn (plural accusative)


ambasadoredzojn

ambasadoredzo (singular nominative)
ambasadoredzoj (plural nominative)
ambasadoredzon (singular accusative)


ambasadoredzinoj

ambasadoredzino (singular nominative)
ambasadoredzinon (singular accusative)
ambasadoredzinojn (plural accusative)


ambasadorinedzinojn

ambasadorinedzino (singular nominative)
ambasadorinedzinoj (plural nominative)
ambasadorinedzinon (singular accusative)


ambasadoredzoj

ambasadoredzo (singular nominative)
ambasadoredzon (singular accusative)
ambasadoredzojn (plural accusative)


diplomatio

diplomatioj (plural nominative)
diplomation (singular accusative)
diplomatiojn (plural accusative)

diplomatie

ensemble des diplomates auprès d’une autorité


ambasadoredzon

ambasadoredzo (singular nominative)
ambasadoredzoj (plural nominative)
ambasadoredzojn (plural accusative)


ambasadorinedzojn

ambasadorinedzo (singular nominative)
ambasadorinedzoj (plural nominative)
ambasadorinedzon (singular accusative)


ambasadorinedzinoj

ambasadorinedzino (singular nominative)
ambasadorinedzinon (singular accusative)
ambasadorinedzinojn (plural accusative)


ambasadorinedzoj

ambasadorinedzo (singular nominative)
ambasadorinedzon (singular accusative)
ambasadorinedzojn (plural accusative)


ambasadoredzo

Composé des racines ambasador (« ambassadeur ») et edz (« mari, époux ») et de la finale -o (substantif).

ambasadoredzon (singular accusative)
ambasadoredzojn (plural accusative)


ambasadorejo

Composé de la racine ambasador (« ambassadeur »), du suffixe -ej- (« lieu ») et de la finale -o (substantif).

ambasadorejoj (plural nominative)
ambasadorejon (singular accusative)
ambasadorejojn (plural accusative)

Résidence de l’ambassadeur ou de l’ambassadrice.


ambasadorinedzo

(Date à préciser) Composé de la racine ambasador (« ambassadeur »), du suffixe -in- (« genre féminin »), de la racine edz (« mari, époux ») et de la finale -o (substantif). → voir ambasadorino et edzo

ambasadorinedzoj (plural nominative)
ambasadorinedzon (singular accusative)
ambasadorinedzojn (plural accusative)


ambasadoredzinon

ambasadoredzino (singular nominative)
ambasadoredzinoj (plural nominative)
ambasadoredzinojn (plural accusative)


ambasadoredzino

(Date à préciser) Composé des racines ambasador (« ambassadeur ») et edz (« mari, époux »), du suffixe -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

→ voir ambasadoro (« ambassadeur ») et edzino (« épouse »)

ambasadoredzinoj (plural nominative)
ambasadoredzinon (singular accusative)
ambasadoredzinojn (plural accusative)


ambasadorinedzino

(Date à préciser) Composé de la racine ambasador (« ambassadeur »), du suffixe -in- (« genre féminin »), de la racine edz (« mari, époux »), du suffixe -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

ambasadorinedzinoj (plural nominative)
ambasadorinedzinon (singular accusative)
ambasadorinedzinojn (plural accusative)


nuncion

nuncio (singular nominative)
nuncioj (plural nominative)
nunciojn (plural accusative)


nunciojn

nuncio (singular nominative)
nuncioj (plural nominative)
nuncion (singular accusative)


nunciejon

nunciejo (singular nominative)
nunciejoj (plural nominative)
nunciejojn (plural accusative)


nuncioj

nuncio (singular nominative)
nuncion (singular accusative)
nunciojn (plural accusative)


nunciejojn

nunciejo (singular nominative)
nunciejoj (plural nominative)
nunciejon (singular accusative)


ambasadorinedzinon

ambasadorinedzino (singular nominative)
ambasadorinedzinoj (plural nominative)
ambasadorinedzinojn (plural accusative)

Accusatif singulier de ambasadorinedzino.


nunciejoj

nunciejo (singular nominative)
nunciejon (singular accusative)
nunciejojn (plural accusative)


konsulon

konsulo (singular nominative)
konsuloj (plural nominative)
konsulojn (plural accusative)


konsuloj

konsulo (singular nominative)
konsulon (singular accusative)
konsulojn (plural accusative)


konsulojn

konsulo (singular nominative)
konsuloj (plural nominative)
konsulon (singular accusative)


nunciejo

Composé de la racine nunci (« nonce »), du suffixe -ej- (« lieu ») et de la finale -o (substantif).

nunciejoj (plural nominative)
nunciejon (singular accusative)
nunciejojn (plural accusative)

Nonciature (bâtiment de l’ambassade pontificale).


ambasadoreco

Composé de la racine ambasador (« ambassadeur »), du suffixe -ec- (« qualité ») et de la finale -o (substantif).


konsuleco

Substantif composé de la racine konsul (« consul »), du suffixe -ec- (« idée abstraite, qualité ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Qualité de consul (affaires consulaires d’une ambassade).


diplomataro

Composé de la racine diplomat (« diplomate »), du suffixe -ar- (« groupe ») et de la finale -o (substantif).

La diplomatie (ensemble des diplomates auprès d’une autorité)


diplomatiisto

Composé de la racine diplomati (« diplomatie »), du suffixe -ist- (« professionnel, partisan ») et de la finale -o (substantif).

diplomatiistoj (plural nominative)
diplomatiiston (singular accusative)
diplomatiistojn (plural accusative)


diplomateco

Composé de la racine diplomat (« diplomate »), du suffixe -ec- (« qualité ») et de la finale -o (substantif).


aidosuloj

aidosulo (singular nominative)
aidosulon (singular accusative)
aidosulojn (plural accusative)


aidosulinoj

aidosulino (singular nominative)
aidosulinon (singular accusative)
aidosulinojn (plural accusative)


aidosulojn

aidosulo (singular nominative)
aidosuloj (plural nominative)
aidosulon (singular accusative)


aidosulinojn

aidosulino (singular nominative)
aidosulinoj (plural nominative)
aidosulinon (singular accusative)


aidosulinon

aidosulino (singular nominative)
aidosulinoj (plural nominative)
aidosulinojn (plural accusative)


akupunkturistoj

akupunkturisto (singular nominative)
akupunkturiston (singular accusative)
akupunkturistojn (plural accusative)


apotekistinoj

apotekistino (singular nominative)
apotekistinon (singular accusative)
apotekistinojn (plural accusative)


farmaciistinojn

farmaciistino (singular nominative)
farmaciistinoj (plural nominative)
farmaciistinon (singular accusative)


apotekistinojn

apotekistino (singular nominative)
apotekistinoj (plural nominative)
apotekistinon (singular accusative)


farmaciistinoj

farmaciistino (singular nominative)
farmaciistinon (singular accusative)
farmaciistinojn (plural accusative)


farmaciistinon

farmaciistino (singular nominative)
farmaciistinoj (plural nominative)
farmaciistinojn (plural accusative)


apotekistinon

apotekistino (singular nominative)
apotekistinoj (plural nominative)
apotekistinojn (plural accusative)


akupunkturistinojn

akupunkturistino (singular nominative)
akupunkturistinoj (plural nominative)
akupunkturistinon (singular accusative)


akupunkturistojn

akupunkturisto (singular nominative)
akupunkturistoj (plural nominative)
akupunkturiston (singular accusative)


aidosulo

Composé de la racine aidos (« sida »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la finale -o (substantif).

aidosuloj (plural nominative)
aidosulon (singular accusative)
aidosulojn (plural accusative)

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-aidosulo.wav


akupunkturistinon

akupunkturistino (singular nominative)
akupunkturistinoj (plural nominative)
akupunkturistinojn (plural accusative)

Accusatif singulier de akupunkturistino.


akupunkturiston

akupunkturisto (singular nominative)
akupunkturistoj (plural nominative)
akupunkturistojn (plural accusative)


akupunkturisto

Composé de la racine akupunktur (« acupuncture »), du suffixe -ist- (« professionnel, partisan ») et de la finale -o (substantif).

akupunkturistoj (plural nominative)
akupunkturiston (singular accusative)
akupunkturistojn (plural accusative)


aidosulino

Composé de la racine aidos (« sida »), des suffixes -ul- (« individu ») et -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

aidosulinoj (plural nominative)
aidosulinon (singular accusative)
aidosulinojn (plural accusative)


aidosulon

aidosulo (singular nominative)
aidosuloj (plural nominative)
aidosulojn (plural accusative)


akaparadojn

akaparado (singular nominative)
akaparadoj (plural nominative)
akaparadon (singular accusative)


akaparadon

akaparado (singular nominative)
akaparadoj (plural nominative)
akaparadojn (plural accusative)


akupunkturistino

Composé de la racine akupunktur (« acupuncture »), des suffixes -ist- (« professionnel, partisan ») et -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

akupunkturistinoj (plural nominative)
akupunkturistinon (singular accusative)
akupunkturistinojn (plural accusative)


akupunkturistinoj

akupunkturistino (singular nominative)
akupunkturistinon (singular accusative)
akupunkturistinojn (plural accusative)


farmaciistino

Substantif composé farmacio (« pharmacie »), des suffixes -ist- (« professionnel, partisan ») et -in- (« sexe féminin »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

farmaciistinoj (plural nominative)
farmaciistinon (singular accusative)
farmaciistinojn (plural accusative)
farmaciisto (masculine)


apotekistino

Composé de la racine apotek (« pharmacie »), des suffixes -ist- (« professionnel, partisan ») et -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

apotekistinoj (plural nominative)
apotekistinon (singular accusative)
apotekistinojn (plural accusative)


akaparadoj

akaparado (singular nominative)
akaparadon (singular accusative)
akaparadojn (plural accusative)


akaparado

Composé de la racine akapar (« accaparer »), du suffixe -ad- (« répétition (v), action (n) ») et de la finale -o (substantif).

akaparadoj (plural nominative)
akaparadon (singular accusative)
akaparadojn (plural accusative)

accaparement, précisément l’action d’accaparer


akvafortaĵoj

akvafortaĵo (singular nominative)
akvafortaĵon (singular accusative)
akvafortaĵojn (plural accusative)


akvafortaĵojn

akvafortaĵo (singular nominative)
akvafortaĵoj (plural nominative)
akvafortaĵon (singular accusative)


akvafortaĵon

akvafortaĵo (singular nominative)
akvafortaĵoj (plural nominative)
akvafortaĵojn (plural accusative)


viralaŭdoj

viralaŭdo (singular nominative)
viralaŭdon (singular accusative)
viralaŭdojn (plural accusative)


viralaŭdon

viralaŭdo (singular nominative)
viralaŭdoj (plural nominative)
viralaŭdojn (plural accusative)


alaŭdinoj

alaŭdino (singular nominative)
alaŭdinon (singular accusative)
alaŭdinojn (plural accusative)


alaŭdidoj

alaŭdido (singular nominative)
alaŭdidon (singular accusative)
alaŭdidojn (plural accusative)


akvafortaĵo

Composé de la racine akvafort (« estampe gravée à l’eau-forte »), du suffixe -aĵ- (« chose, dérivé ») et de la finale -o (substantif).

akvafortaĵoj (plural nominative)
akvafortaĵon (singular accusative)
akvafortaĵojn (plural accusative)


alaŭdinojn

alaŭdino (singular nominative)
alaŭdinoj (plural nominative)
alaŭdinon (singular accusative)


alaŭdidojn

alaŭdido (singular nominative)
alaŭdidoj (plural nominative)
alaŭdidon (singular accusative)


alaŭdinon

alaŭdino (singular nominative)
alaŭdinoj (plural nominative)
alaŭdinojn (plural accusative)


viralaŭdojn

viralaŭdo (singular nominative)
viralaŭdoj (plural nominative)
viralaŭdon (singular accusative)


alaŭdidon

alaŭdido (singular nominative)
alaŭdidoj (plural nominative)
alaŭdidojn (plural accusative)


alaŭdido

Composé de la racine alaŭd (« alouette »), du suffixe -id- (« descendant ») et de la finale -o (substantif).

alaŭdidoj (plural nominative)
alaŭdidon (singular accusative)
alaŭdidojn (plural accusative)

pour les autres apparentés, voir la fiche de alaŭdo


eskalopojn

eskalopo (singular nominative)
eskalopoj (plural nominative)
eskalopon (singular accusative)


eskalopon

eskalopo (singular nominative)
eskalopoj (plural nominative)
eskalopojn (plural accusative)


stekoj

steko (singular nominative)
stekon (singular accusative)
stekojn (plural accusative)


stekon

steko (singular nominative)
stekoj (plural nominative)
stekojn (plural accusative)


eskalopoj

eskalopo (singular nominative)
eskalopon (singular accusative)
eskalopojn (plural accusative)


alaŭdaĵo

Composé de la racine alaŭd (« alouette »), du suffixe -aĵ- (« chose, dérivé ») et de la finale -o (substantif).

pour les apparentés, voir la fiche de alaŭdo


stekojn

steko (singular nominative)
stekoj (plural nominative)
stekon (singular accusative)


viralaŭdo

Substantif composé des racines alaŭdo (« alouette ») et vir (« homme »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

viralaŭdoj (plural nominative)
viralaŭdon (singular accusative)
viralaŭdojn (plural accusative)


alaŭdino

Composé de la racine alaŭd (« alouette »), du suffixe -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

alaŭdinoj (plural nominative)
alaŭdinon (singular accusative)
alaŭdinojn (plural accusative)


eskalopo

eskalopoj (plural nominative)
eskalopon (singular accusative)
eskalopojn (plural accusative)


libeledoj

Substantif composé de la racine libelo (« libellule ») du suffixe -ed- (« famille taxinomique (-idés) ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

pour les apparentés, voir la fiche de libelo

Libellulidés, famille taxinomique des libellules et insectes apparentés.


alaŭdedoj

Substantif composé de la racine alaŭdo (« alouette ») du suffixe -ed- (« famille taxinomique (-idés) ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Alaudidés, famille taxinomique des alouettes et oiseaux apparentés.


kudrilegojn

kudrilego (singular nominative)
kudrilegoj (plural nominative)
kudrilegon (singular accusative)


kudrilegoj

kudrilego (singular nominative)
kudrilegon (singular accusative)
kudrilegojn (plural accusative)


kudrilego

Composé de la racine kudr (« coudre »), des suffixes -il- (« outil ») et -eg- (« augmentatif ») et de la finale -o (substantif).

kudrilegoj (plural nominative)
kudrilegon (singular accusative)
kudrilegojn (plural accusative)


kudroj

kudro (singular nominative)
kudron (singular accusative)
kudrojn (plural accusative)


kudrojn

kudro (singular nominative)
kudroj (plural nominative)
kudron (singular accusative)


kudraĵoj

kudraĵo (singular nominative)
kudraĵon (singular accusative)
kudraĵojn (plural accusative)


kudraĵojn

kudraĵo (singular nominative)
kudraĵoj (plural nominative)
kudraĵon (singular accusative)


kudreron

kudrero (singular nominative)
kudreroj (plural nominative)
kudrerojn (plural accusative)


kudreroj

kudrero (singular nominative)
kudreron (singular accusative)
kudrerojn (plural accusative)


kudrerojn

kudrero (singular nominative)
kudreroj (plural nominative)
kudreron (singular accusative)


kudrejon

kudrejo (singular nominative)
kudrejoj (plural nominative)
kudrejojn (plural accusative)


libelenoj

Substantif composé de la racine libelo (« libellule ») du suffixe -en- (« sous-famille taxinomique (-inés), chimique -ène ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Libellulinés, sous-famille taxinomique des libellules et insectes apparentés.


kudrejoj

kudrejo (singular nominative)
kudrejon (singular accusative)
kudrejojn (plural accusative)


kudro

Composé de la racine kudr (« coudre ») et de la finale -o (substantif).

kudroj (plural nominative)
kudron (singular accusative)
kudrojn (plural accusative)

pour les autres apparentés, voir la fiche de kudri


kudron

kudro (singular nominative)
kudroj (plural nominative)
kudrojn (plural accusative)


kudrejojn

kudrejo (singular nominative)
kudrejoj (plural nominative)
kudrejon (singular accusative)


kudrero

Composé de la racine kudr (« coudre »), du suffixe -er- (« élément ») et de la finale -o (substantif).

kudreroj (plural nominative)
kudreron (singular accusative)
kudrerojn (plural accusative)


kudraĵo

Composé de la racine kudr (« coudre »), du suffixe -aĵ- (« chose, dérivé ») et de la finale -o (substantif).

kudraĵoj (plural nominative)
kudraĵon (singular accusative)
kudraĵojn (plural accusative)


kudrilegon

kudrilego (singular nominative)
kudrilegoj (plural nominative)
kudrilegojn (plural accusative)


kudrejo

Composé de la racine kudr (« coudre »), du suffixe -ej- (« lieu ») et de la finale -o (substantif).

kudrejoj (plural nominative)
kudrejon (singular accusative)
kudrejojn (plural accusative)


kudraĵon

kudraĵo (singular nominative)
kudraĵoj (plural nominative)
kudraĵojn (plural accusative)


kudristoj

kudristo (singular nominative)
kudriston (singular accusative)
kudristojn (plural accusative)


kudristinon

kudristino (singular nominative)
kudristinoj (plural nominative)
kudristinojn (plural accusative)


kudristinoj

kudristino (singular nominative)
kudristinon (singular accusative)
kudristinojn (plural accusative)


kudristinojn

kudristino (singular nominative)
kudristinoj (plural nominative)
kudristinon (singular accusative)


kudristojn

kudristo (singular nominative)
kudristoj (plural nominative)
kudriston (singular accusative)


elŝrankiĝintojn

elŝrankiĝinto (singular nominative)
elŝrankiĝintoj (plural nominative)
elŝrankiĝinton (singular accusative)


elŝrankiĝantoj

elŝrankiĝanto (singular nominative)
elŝrankiĝanton (singular accusative)
elŝrankiĝantojn (plural accusative)


elŝrankiĝanton

elŝrankiĝanto (singular nominative)
elŝrankiĝantoj (plural nominative)
elŝrankiĝantojn (plural accusative)


elŝrankiĝantojn

elŝrankiĝanto (singular nominative)
elŝrankiĝantoj (plural nominative)
elŝrankiĝanton (singular accusative)


elŝrankiĝontoj

elŝrankiĝonto (singular nominative)
elŝrankiĝonton (singular accusative)
elŝrankiĝontojn (plural accusative)


elŝrankiĝontinoj

elŝrankiĝontino (singular nominative)
elŝrankiĝontinon (singular accusative)
elŝrankiĝontinojn (plural accusative)


elŝrankiĝantinon

elŝrankiĝantino (singular nominative)
elŝrankiĝantinoj (plural nominative)
elŝrankiĝantinojn (plural accusative)


elŝrankiĝinton

elŝrankiĝinto (singular nominative)
elŝrankiĝintoj (plural nominative)
elŝrankiĝintojn (plural accusative)


elŝrankiĝantinojn

elŝrankiĝantino (singular nominative)
elŝrankiĝantinoj (plural nominative)
elŝrankiĝantinon (singular accusative)


elŝrankiĝintoj

elŝrankiĝinto (singular nominative)
elŝrankiĝinton (singular accusative)
elŝrankiĝintojn (plural accusative)


elŝrankiĝintinojn

elŝrankiĝintino (singular nominative)
elŝrankiĝintinoj (plural nominative)
elŝrankiĝintinon (singular accusative)


elŝrankiĝonton

elŝrankiĝonto (singular nominative)
elŝrankiĝontoj (plural nominative)
elŝrankiĝontojn (plural accusative)


kudristino

Composé de la racine kudr (« coudre »), des suffixes -ist- (« professionnel, partisan ») et -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

kudristinoj (plural nominative)
kudristinon (singular accusative)
kudristinojn (plural accusative)


elŝrankiĝantinoj

elŝrankiĝantino (singular nominative)
elŝrankiĝantinon (singular accusative)
elŝrankiĝantinojn (plural accusative)


elŝrankiĝintinon

elŝrankiĝintino (singular nominative)
elŝrankiĝintinoj (plural nominative)
elŝrankiĝintinojn (plural accusative)


elŝrankiĝontojn

elŝrankiĝonto (singular nominative)
elŝrankiĝontoj (plural nominative)
elŝrankiĝonton (singular accusative)


kudristo

Composé de la racine kudr (« coudre »), du suffixe -ist- (« professionnel, partisan ») et de la finale -o (substantif).

kudristoj (plural nominative)
kudriston (singular accusative)
kudristojn (plural accusative)


elŝrankiĝontinon

elŝrankiĝontino (singular nominative)
elŝrankiĝontinoj (plural nominative)
elŝrankiĝontinojn (plural accusative)


elŝrankiĝojn

elŝrankiĝo (singular nominative)
elŝrankiĝoj (plural nominative)
elŝrankiĝon (singular accusative)


elŝrankiĝintinoj

elŝrankiĝintino (singular nominative)
elŝrankiĝintinon (singular accusative)
elŝrankiĝintinojn (plural accusative)


elŝrankiĝontinojn

elŝrankiĝontino (singular nominative)
elŝrankiĝontinoj (plural nominative)
elŝrankiĝontinon (singular accusative)


elŝrankiĝoj

elŝrankiĝo (singular nominative)
elŝrankiĝon (singular accusative)
elŝrankiĝojn (plural accusative)


elŝrankigon

elŝrankigo (singular nominative)
elŝrankigoj (plural nominative)
elŝrankigojn (plural accusative)


elŝrankigoj

elŝrankigo (singular nominative)
elŝrankigon (singular accusative)
elŝrankigojn (plural accusative)


elŝrankigojn

elŝrankigo (singular nominative)
elŝrankigoj (plural nominative)
elŝrankigon (singular accusative)


elŝrankiĝontino

(Date à préciser) Composé des racines el et ŝrank (« armoire »), des suffixes -iĝ- (« devenir »), -ont- (« participe actif futur ») et -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

elŝrankiĝontinoj (plural nominative)
elŝrankiĝontinon (singular accusative)
elŝrankiĝontinojn (plural accusative)

pour les apparentés, voir la fiche de ŝranko


kudriston

kudristo (singular nominative)
kudristoj (plural nominative)
kudristojn (plural accusative)


elŝrankiĝinto

(Date à préciser) Composé des racines el et ŝrank (« armoire »), des suffixes -iĝ- (« devenir ») et -int- (« participe actif passé ») et de la finale -o (substantif).

elŝrankiĝintoj (plural nominative)
elŝrankiĝinton (singular accusative)
elŝrankiĝintojn (plural accusative)
elŝrankiĝis (past indicative)
elŝrankiĝas (present indicative)
elŝrankiĝos (future indicative)
elŝrankiĝinta(j,n) (past participle active)
elŝrankiĝanta(j,n) (present participle active)
elŝrankiĝonta(j,n) (future participle active)
elŝrankiĝinte (past)
elŝrankiĝante (present)
elŝrankiĝonte (future)
elŝrankiĝinto(j,n) (past)
elŝrankiĝintino(j,n) (past)
elŝrankiĝanto(j,n) (present)
elŝrankiĝantino(j,n) (present)
elŝrankiĝonto(j,n) (future)
elŝrankiĝontino(j,n) (future)
elŝrankiĝus (conditional present)
elŝrankiĝu (volitive present)
elŝrankiĝi (infinitive present)
elŝrankiĝintino (feminine)

Substantif du participe actif passé du verbe elŝrankiĝi. Celui qui sort du placard.


elŝrankiĝon

elŝrankiĝo (singular nominative)
elŝrankiĝoj (plural nominative)
elŝrankiĝojn (plural accusative)


elŝrankiĝanto

(Date à préciser) Composé des racines el et ŝrank (« armoire »), des suffixes -iĝ- (« devenir ») et -ant- (« participe actif présent ») et de la finale -o (substantif).

elŝrankiĝantoj (plural nominative)
elŝrankiĝanton (singular accusative)
elŝrankiĝantojn (plural accusative)
elŝrankiĝis (past indicative)
elŝrankiĝas (present indicative)
elŝrankiĝos (future indicative)
elŝrankiĝinta(j,n) (past participle active)
elŝrankiĝanta(j,n) (present participle active)
elŝrankiĝonta(j,n) (future participle active)
elŝrankiĝinte (past)
elŝrankiĝante (present)
elŝrankiĝonte (future)
elŝrankiĝinto(j,n) (past)
elŝrankiĝintino(j,n) (past)
elŝrankiĝanto(j,n) (present)
elŝrankiĝantino(j,n) (present)
elŝrankiĝonto(j,n) (future)
elŝrankiĝontino(j,n) (future)
elŝrankiĝus (conditional present)
elŝrankiĝu (volitive present)
elŝrankiĝi (infinitive present)
elŝrankiĝantino (feminine)

Substantif du participe actif présent du verbe elŝrankiĝi. Celui qui sort du placard.


elŝrankiĝonto

(Date à préciser) Composé des racines el et ŝrank (« armoire »), des suffixes -iĝ- (« devenir ») et -ont- (« participe actif futur ») et de la finale -o (substantif).

elŝrankiĝontoj (plural nominative)
elŝrankiĝonton (singular accusative)
elŝrankiĝontojn (plural accusative)
elŝrankiĝis (past indicative)
elŝrankiĝas (present indicative)
elŝrankiĝos (future indicative)
elŝrankiĝinta(j,n) (past participle active)
elŝrankiĝanta(j,n) (present participle active)
elŝrankiĝonta(j,n) (future participle active)
elŝrankiĝinte (past)
elŝrankiĝante (present)
elŝrankiĝonte (future)
elŝrankiĝinto(j,n) (past)
elŝrankiĝintino(j,n) (past)
elŝrankiĝanto(j,n) (present)
elŝrankiĝantino(j,n) (present)
elŝrankiĝonto(j,n) (future)
elŝrankiĝontino(j,n) (future)
elŝrankiĝus (conditional present)
elŝrankiĝu (volitive present)
elŝrankiĝi (infinitive present)

Substantif du participe actif futur du verbe elŝrankiĝi. Celui qui fera son coming-out.


elŝrankigo

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), du suffixe -ig- (« rendre, amener à ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigoj (plural nominative)
elŝrankigon (singular accusative)
elŝrankigojn (plural accusative)


malgejo

Composé du préfixe mal- (« contraire »), de la racine gej et de la finale -o (substantif).

malgejoj (plural nominative)
malgejon (singular accusative)
malgejojn (plural accusative)


lesbanino

Composé de la racine lesb, des suffixes -an- (« membre, habitant ») et -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

lesbaninoj (plural nominative)
lesbaninon (singular accusative)
lesbaninojn (plural accusative)

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-lesbanino.wav


gejeco

Composé de la racine gej, du suffixe -ec- (« qualité ») et de la finale -o (substantif).


interseksulo

Substantif composé de la racine sekso (« sexe »), de l’affixe inter (« entre »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

interseksuloj (plural nominative)
interseksulon (singular accusative)
interseksulojn (plural accusative)


kvireco

Substantif composé de la racine kviro (« queer »), du suffixe -ec- (« idée abstraite, qualité ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

kvirecoj (plural nominative)
kvirecon (singular accusative)
kvirecojn (plural accusative)


transgenrulino

Substantif composé de la racine genro (« genre »), du préfixe trans (« de l’autre côté de »), des suffixes -ul- (« individu ») et -in- (« sexe féminin »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

transgenrulinoj (plural nominative)
transgenrulinon (singular accusative)
transgenrulinojn (plural accusative)
transgenrulo (masculine)


transsekseco

Substantif composé de la racine sekso (« sexe »), du préfixe trans (« de l’autre côté de »), du suffixe -ec- (« idée abstraite, qualité ») et de la terminaison -o (« substantif »)

pour les autres apparentés, voir la fiche de sekso


senseksemo

Adjectif composé de la racine sekso (« sexe »), de l’affixe sen (« sans »), du suffixe -em- (« penchant ») et de la terminaison -a (« adjectif »)


ĉiuseksemo

Substantif composé des racines ĉia (« toutes les sortes de ») et sekso (« sexe »), du suffixe -em- (« penchant ») et de la terminaison -o (« substantif »)

ĉiuseksemoj (plural nominative)
ĉiuseksemon (singular accusative)
ĉiuseksemojn (plural accusative)


elŝrankiĝantino

Substantif composé du mot de base elŝrankiĝi (« sortir du placard »), du suffixe -ant- (« participe actif présent »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -iĝ- (« devenir, tendre vers ») et -ant- (« participe actif présent »), des suffixes -in- (« sexe féminin »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankiĝantinoj (plural nominative)
elŝrankiĝantinon (singular accusative)
elŝrankiĝantinojn (plural accusative)
elŝrankiĝis (past indicative)
elŝrankiĝas (present indicative)
elŝrankiĝos (future indicative)
elŝrankiĝinta(j,n) (past participle active)
elŝrankiĝanta(j,n) (present participle active)
elŝrankiĝonta(j,n) (future participle active)
elŝrankiĝinte (past)
elŝrankiĝante (present)
elŝrankiĝonte (future)
elŝrankiĝinto(j,n) (past)
elŝrankiĝintino(j,n) (past)
elŝrankiĝanto(j,n) (present)
elŝrankiĝantino(j,n) (present)
elŝrankiĝonto(j,n) (future)
elŝrankiĝontino(j,n) (future)
elŝrankiĝus (conditional present)
elŝrankiĝu (volitive present)
elŝrankiĝi (infinitive present)
elŝrankiĝanto (masculine)

Substantif du participe actif présent du verbe elŝrankiĝi. Celle qui sort du placard.


transseksulino

Substantif composé de la racine sekso (« sexe »), du préfixe trans (« de l’autre côté de »), des suffixes -ul- (« individu ») et -in- (« sexe féminin »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

transseksulinoj (plural nominative)
transseksulinon (singular accusative)
transseksulinojn (plural accusative)
transseksulo (masculine)

Est parfois considéré comme pathologisant envers les personnes trans par certaines personnes qui préfèrent l’utilisation de transgenrulino


transseksulo

Substantif composé de la racine sekso (« sexe »), de l’affixe trans (« de l’autre côté de »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

transseksuloj (plural nominative)
transseksulon (singular accusative)
transseksulojn (plural accusative)

Ce terme est considéré comme pathologisant par certaines personnes, qui préfèrent les termes transgenrulo et transa


malgejeco

Substantif composé du mot de base malgejo (« hétéro »), du suffixe -ec- (« idée abstraite, qualité ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Composé du préfixe mal- (« contraire »), de la racine gej, du suffixe -ec- (« qualité ») et de la finale -o (substantif).


intersekseco

Du français intersexe et de l’anglais intersex.

Substantif composé de la racine seks (« sexe »), du préfixe inter (« entre »), du suffixe -ec- (« idée abstraite, qualité ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

interseksecoj (plural nominative)
interseksecon (singular accusative)
interseksecojn (plural accusative)


elŝrankigotino

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -ig- (« rendre, amener à ») et -ot- (« participe passif futur »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigotinoj (plural nominative)
elŝrankigotinon (singular accusative)
elŝrankigotinojn (plural accusative)
elŝrankigis (past indicative)
elŝrankigas (present indicative)
elŝrankigos (future indicative)
elŝrankiginta(j,n) (past participle active)
elŝrankiganta(j,n) (present participle active)
elŝrankigonta(j,n) (future participle active)
elŝrankigita(j,n) (past participle passive)
elŝrankigata(j,n) (present participle passive)
elŝrankigota(j,n) (future participle passive)
elŝrankiginte (past adverb active)
elŝrankigante (present adverb active)
elŝrankigonte (future adverb active)
elŝrankigite (past adverb passive)
elŝrankigate (present adverb passive)
elŝrankigote (future adverb passive)
elŝrankiginto(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankigintino(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankiganto(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigantino(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigonto(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigontino(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigito(j,n) (past)
elŝrankigitino(j,n) (past)
elŝrankigato(j,n) (present)
elŝrankigatino(j,n) (present)
elŝrankigoto(j,n) (future)
elŝrankigotino(j,n) (future)
elŝrankigus (conditional present)
elŝrankigu (volitive present)
elŝrankigi (infinitive present)
elŝrankigoto (masculine)

Substantif du participe passif futur du verbe elŝrankigi. Celle qui sera déplacardée.


elŝrankiĝintino

Substantif composé du mot de base elŝrankiĝi (« sortir du placard »), du suffixe -int- (« participe actif passé »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -iĝ- (« devenir, tendre vers ») et -int- (« participe actif passé »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankiĝintinoj (plural nominative)
elŝrankiĝintinon (singular accusative)
elŝrankiĝintinojn (plural accusative)
elŝrankiĝis (past indicative)
elŝrankiĝas (present indicative)
elŝrankiĝos (future indicative)
elŝrankiĝinta(j,n) (past participle active)
elŝrankiĝanta(j,n) (present participle active)
elŝrankiĝonta(j,n) (future participle active)
elŝrankiĝinte (past)
elŝrankiĝante (present)
elŝrankiĝonte (future)
elŝrankiĝinto(j,n) (past)
elŝrankiĝintino(j,n) (past)
elŝrankiĝanto(j,n) (present)
elŝrankiĝantino(j,n) (present)
elŝrankiĝonto(j,n) (future)
elŝrankiĝontino(j,n) (future)
elŝrankiĝus (conditional present)
elŝrankiĝu (volitive present)
elŝrankiĝi (infinitive present)
elŝrankiĝinto (masculine)

Substantif du participe actif passé du verbe elŝrankiĝi. Celle qui sort du placard.


elŝrankiganto

Substantif composé du mot de base elŝrankigi (« déplacarder »), du suffixe -ant- (« participe actif présent ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -ig- (« rendre, amener à ») et -ant- (« participe actif présent »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigantoj (plural nominative)
elŝrankiganton (singular accusative)
elŝrankigantojn (plural accusative)
elŝrankigis (past indicative)
elŝrankigas (present indicative)
elŝrankigos (future indicative)
elŝrankiginta(j,n) (past participle active)
elŝrankiganta(j,n) (present participle active)
elŝrankigonta(j,n) (future participle active)
elŝrankigita(j,n) (past participle passive)
elŝrankigata(j,n) (present participle passive)
elŝrankigota(j,n) (future participle passive)
elŝrankiginte (past adverb active)
elŝrankigante (present adverb active)
elŝrankigonte (future adverb active)
elŝrankigite (past adverb passive)
elŝrankigate (present adverb passive)
elŝrankigote (future adverb passive)
elŝrankiginto(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankigintino(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankiganto(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigantino(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigonto(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigontino(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigito(j,n) (past)
elŝrankigitino(j,n) (past)
elŝrankigato(j,n) (present)
elŝrankigatino(j,n) (present)
elŝrankigoto(j,n) (future)
elŝrankigotino(j,n) (future)
elŝrankigus (conditional present)
elŝrankigu (volitive present)
elŝrankigi (infinitive present)
elŝrankigantino (feminine)

Substantif du participe actif présent du verbe elŝrankigi. Celui qui déplacarde actuellement.


kviro

(Date à préciser) De l’anglais queer Référence nécessaire

kviroj (plural nominative)
kviron (singular accusative)
kvirojn (plural accusative)

Monaĥoj dancas por fari novan leĝon kiun puni diskriminaciojn.
 Ankoraŭ en Koreio, diskriminacioj kontraŭ kviro, alia religio, nacio ne malleĝas.

Tweet de @jeonoesperanto publié le 22 décembre 2020 à 17h35


elŝrankigonto

Substantif composé du mot de base elŝrankigi (« déplacarder »), du suffixe -ont- (« participe actif futur ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -ig- (« rendre, amener à ») et -ont- (« participe actif futur »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigontoj (plural nominative)
elŝrankigonton (singular accusative)
elŝrankigontojn (plural accusative)
elŝrankigis (past indicative)
elŝrankigas (present indicative)
elŝrankigos (future indicative)
elŝrankiginta(j,n) (past participle active)
elŝrankiganta(j,n) (present participle active)
elŝrankigonta(j,n) (future participle active)
elŝrankigita(j,n) (past participle passive)
elŝrankigata(j,n) (present participle passive)
elŝrankigota(j,n) (future participle passive)
elŝrankiginte (past adverb active)
elŝrankigante (present adverb active)
elŝrankigonte (future adverb active)
elŝrankigite (past adverb passive)
elŝrankigate (present adverb passive)
elŝrankigote (future adverb passive)
elŝrankiginto(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankigintino(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankiganto(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigantino(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigonto(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigontino(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigito(j,n) (past)
elŝrankigitino(j,n) (past)
elŝrankigato(j,n) (present)
elŝrankigatino(j,n) (present)
elŝrankigoto(j,n) (future)
elŝrankigotino(j,n) (future)
elŝrankigus (conditional present)
elŝrankigu (volitive present)
elŝrankigi (infinitive present)
elŝrankigontino (feminine)

Substantif du participe actif futur du verbe elŝrankigi. Celui qui déplacardera.


elŝrankigoto

Substantif composé du mot de base elŝrankigi (« déplacarder »), du suffixe -ot- (« participe passif futur ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -ig- (« rendre, amener à ») et -ot- (« participe passif futur »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigotoj (plural nominative)
elŝrankigoton (singular accusative)
elŝrankigotojn (plural accusative)
elŝrankigis (past indicative)
elŝrankigas (present indicative)
elŝrankigos (future indicative)
elŝrankiginta(j,n) (past participle active)
elŝrankiganta(j,n) (present participle active)
elŝrankigonta(j,n) (future participle active)
elŝrankigita(j,n) (past participle passive)
elŝrankigata(j,n) (present participle passive)
elŝrankigota(j,n) (future participle passive)
elŝrankiginte (past adverb active)
elŝrankigante (present adverb active)
elŝrankigonte (future adverb active)
elŝrankigite (past adverb passive)
elŝrankigate (present adverb passive)
elŝrankigote (future adverb passive)
elŝrankiginto(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankigintino(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankiganto(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigantino(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigonto(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigontino(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigito(j,n) (past)
elŝrankigitino(j,n) (past)
elŝrankigato(j,n) (present)
elŝrankigatino(j,n) (present)
elŝrankigoto(j,n) (future)
elŝrankigotino(j,n) (future)
elŝrankigus (conditional present)
elŝrankigu (volitive present)
elŝrankigi (infinitive present)
elŝrankigotino (masculine)

Substantif du participe passif futur du verbe elŝrankigi. Celui qui sera déplacardé.


elŝrankigatino

Substantif composé du mot de base elŝrankigi (« déplacarder »), du suffixe -at- (« participe passif présent »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -ig- (« rendre, amener à ») et -at- (« participe passif présent »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigatinoj (plural nominative)
elŝrankigatinon (singular accusative)
elŝrankigatinojn (plural accusative)
elŝrankigis (past indicative)
elŝrankigas (present indicative)
elŝrankigos (future indicative)
elŝrankiginta(j,n) (past participle active)
elŝrankiganta(j,n) (present participle active)
elŝrankigonta(j,n) (future participle active)
elŝrankigita(j,n) (past participle passive)
elŝrankigata(j,n) (present participle passive)
elŝrankigota(j,n) (future participle passive)
elŝrankiginte (past adverb active)
elŝrankigante (present adverb active)
elŝrankigonte (future adverb active)
elŝrankigite (past adverb passive)
elŝrankigate (present adverb passive)
elŝrankigote (future adverb passive)
elŝrankiginto(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankigintino(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankiganto(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigantino(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigonto(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigontino(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigito(j,n) (past)
elŝrankigitino(j,n) (past)
elŝrankigato(j,n) (present)
elŝrankigatino(j,n) (present)
elŝrankigoto(j,n) (future)
elŝrankigotino(j,n) (future)
elŝrankigus (conditional present)
elŝrankigu (volitive present)
elŝrankigi (infinitive present)
elŝrankigato (masculine)

Substantif du participe passif présent du verbe elŝrankigi. Celle qui est maintenant déplacardée.


elŝrankiginto

Substantif composé du mot de base elŝrankigi (« déplacarder »), du suffixe -int- (« participe actif passé ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -ig- (« rendre, amener à ») et -int- (« participe actif passé »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigintoj (plural nominative)
elŝrankiginton (singular accusative)
elŝrankigintojn (plural accusative)
elŝrankigis (past indicative)
elŝrankigas (present indicative)
elŝrankigos (future indicative)
elŝrankiginta(j,n) (past participle active)
elŝrankiganta(j,n) (present participle active)
elŝrankigonta(j,n) (future participle active)
elŝrankigita(j,n) (past participle passive)
elŝrankigata(j,n) (present participle passive)
elŝrankigota(j,n) (future participle passive)
elŝrankiginte (past adverb active)
elŝrankigante (present adverb active)
elŝrankigonte (future adverb active)
elŝrankigite (past adverb passive)
elŝrankigate (present adverb passive)
elŝrankigote (future adverb passive)
elŝrankiginto(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankigintino(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankiganto(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigantino(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigonto(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigontino(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigito(j,n) (past)
elŝrankigitino(j,n) (past)
elŝrankigato(j,n) (present)
elŝrankigatino(j,n) (present)
elŝrankigoto(j,n) (future)
elŝrankigotino(j,n) (future)
elŝrankigus (conditional present)
elŝrankigu (volitive present)
elŝrankigi (infinitive present)
elŝrankigintino (feminine)

Substantif du participe actif passé du verbe elŝrankigi. Celui qui a déplacardé.


elŝrankigitino

Substantif composé du mot de base elŝrankigi (« déplacarder »), du suffixe -it- (« participe passif passé »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -ig- (« rendre, amener à ») et -it- (« participe passif passé »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigitinoj (plural nominative)
elŝrankigitinon (singular accusative)
elŝrankigitinojn (plural accusative)
elŝrankigis (past indicative)
elŝrankigas (present indicative)
elŝrankigos (future indicative)
elŝrankiginta(j,n) (past participle active)
elŝrankiganta(j,n) (present participle active)
elŝrankigonta(j,n) (future participle active)
elŝrankigita(j,n) (past participle passive)
elŝrankigata(j,n) (present participle passive)
elŝrankigota(j,n) (future participle passive)
elŝrankiginte (past adverb active)
elŝrankigante (present adverb active)
elŝrankigonte (future adverb active)
elŝrankigite (past adverb passive)
elŝrankigate (present adverb passive)
elŝrankigote (future adverb passive)
elŝrankiginto(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankigintino(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankiganto(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigantino(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigonto(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigontino(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigito(j,n) (past)
elŝrankigitino(j,n) (past)
elŝrankigato(j,n) (present)
elŝrankigatino(j,n) (present)
elŝrankigoto(j,n) (future)
elŝrankigotino(j,n) (future)
elŝrankigus (conditional present)
elŝrankigu (volitive present)
elŝrankigi (infinitive present)
elŝrankigito (masculine)

Substantif du participe passif passé du verbe elŝrankigi. Celle qui a été déplacardée.


ambaŭseksemulino

Substantif composé du mot de base ambaŭseksemo (« biromantisme »), des suffixes -ul- (« individu ») et -in- (« sexe féminin »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé des racines ambaŭ (« les deux ») et sekso (« sexe »), des suffixes -em- (« penchant »), -ul- (« individu ») et -in- (« sexe féminin »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

ambaŭseksemulinoj (plural nominative)
ambaŭseksemulinon (singular accusative)
ambaŭseksemulinojn (plural accusative)
ambaŭseksemulo (masculine)


malgejon

malgejo (singular nominative)
malgejoj (plural nominative)
malgejojn (plural accusative)


elŝrankigintino

Substantif composé du mot de base elŝrankigi (« déplacarder »), du suffixe -int- (« participe actif passé »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -ig- (« rendre, amener à ») et -int- (« participe actif passé »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigintinoj (plural nominative)
elŝrankigintinon (singular accusative)
elŝrankigintinojn (plural accusative)
elŝrankigis (past indicative)
elŝrankigas (present indicative)
elŝrankigos (future indicative)
elŝrankiginta(j,n) (past participle active)
elŝrankiganta(j,n) (present participle active)
elŝrankigonta(j,n) (future participle active)
elŝrankigita(j,n) (past participle passive)
elŝrankigata(j,n) (present participle passive)
elŝrankigota(j,n) (future participle passive)
elŝrankiginte (past adverb active)
elŝrankigante (present adverb active)
elŝrankigonte (future adverb active)
elŝrankigite (past adverb passive)
elŝrankigate (present adverb passive)
elŝrankigote (future adverb passive)
elŝrankiginto(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankigintino(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankiganto(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigantino(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigonto(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigontino(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigito(j,n) (past)
elŝrankigitino(j,n) (past)
elŝrankigato(j,n) (present)
elŝrankigatino(j,n) (present)
elŝrankigoto(j,n) (future)
elŝrankigotino(j,n) (future)
elŝrankigus (conditional present)
elŝrankigu (volitive present)
elŝrankigi (infinitive present)
elŝrankiginto (masculine)

Substantif du participe actif passé du verbe elŝrankigi. Celle qui a déplacardé.


malgejoj

malgejo (singular nominative)
malgejon (singular accusative)
malgejojn (plural accusative)


malgejojn

malgejo (singular nominative)
malgejoj (plural nominative)
malgejon (singular accusative)


malgejinon

malgejino (singular nominative)
malgejinoj (plural nominative)
malgejinojn (plural accusative)


malgejinoj

malgejino (singular nominative)
malgejinon (singular accusative)
malgejinojn (plural accusative)


malgejinojn

malgejino (singular nominative)
malgejinoj (plural nominative)
malgejinon (singular accusative)


transgenrulo

Substantif composé de la racine genro (« genre »), du préfixe trans (« de l’autre côté de »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

transgenruloj (plural nominative)
transgenrulon (singular accusative)
transgenrulojn (plural accusative)

Transgenruloj ĉiam formis parton de la kvira aŭ GLAT-rajta movado; en Usono, nigraj transgenruloj eĉ komencis la movadon per la Ribelo de Stonewall.

Les personnes transgenres ont toujours fait partie du mouvement des droits queer ou LGBT ; aux États-Unis, des personnes transgenres noires ont même lancé le mouvement avec la rébellion de Stonewall.


elŝrankigato

Substantif composé du mot de base elŝrankigi (« déplacarder »), du suffixe -at- (« participe passif présent ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -ig- (« rendre, amener à ») et -at- (« participe passif présent »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigatoj (plural nominative)
elŝrankigaton (singular accusative)
elŝrankigatojn (plural accusative)
elŝrankigis (past indicative)
elŝrankigas (present indicative)
elŝrankigos (future indicative)
elŝrankiginta(j,n) (past participle active)
elŝrankiganta(j,n) (present participle active)
elŝrankigonta(j,n) (future participle active)
elŝrankigita(j,n) (past participle passive)
elŝrankigata(j,n) (present participle passive)
elŝrankigota(j,n) (future participle passive)
elŝrankiginte (past adverb active)
elŝrankigante (present adverb active)
elŝrankigonte (future adverb active)
elŝrankigite (past adverb passive)
elŝrankigate (present adverb passive)
elŝrankigote (future adverb passive)
elŝrankiginto(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankigintino(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankiganto(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigantino(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigonto(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigontino(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigito(j,n) (past)
elŝrankigitino(j,n) (past)
elŝrankigato(j,n) (present)
elŝrankigatino(j,n) (present)
elŝrankigoto(j,n) (future)
elŝrankigotino(j,n) (future)
elŝrankigus (conditional present)
elŝrankigu (volitive present)
elŝrankigi (infinitive present)
elŝrankigatino (feminine)

Substantif du participe passif présent du verbe elŝrankigi. Celui qui est actuellement déplacardé.


transgenreco

Substantif composé de la racine genro (« genre »), du préfixe trans (« de l’autre côté de »), du suffixe -ec- (« idée abstraite, qualité ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

transgenrecoj (plural nominative)
transgenrecon (singular accusative)
transgenrecojn (plural accusative)

Unue konceptita por priskribi la normojn, kontraŭ kiuj nealiseksemuloj devas batali, "aliseksema normiso" rapide inkludiĝis en la debatoj pri sekso kaj transgenreco.

Conçue à l'origine pour décrire les normes contre lesquelles les non-hétérosexuels luttent, l'hétéronormativité s'est très vite intégrée au débat sur le genre et la transidentité.


tutseksemo

Composé des racines tut (« entier, total ») et seks (« sexe »), du suffixe -em- (« penchant ») et de la finale -o (substantif)


elŝrankigantino

Substantif composé du mot de base elŝrankigi (« déplacarder »), du suffixe -ant- (« participe actif présent »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -ig- (« rendre, amener à ») et -ant- (« participe actif présent »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigantinoj (plural nominative)
elŝrankigantinon (singular accusative)
elŝrankigantinojn (plural accusative)
elŝrankigis (past indicative)
elŝrankigas (present indicative)
elŝrankigos (future indicative)
elŝrankiginta(j,n) (past participle active)
elŝrankiganta(j,n) (present participle active)
elŝrankigonta(j,n) (future participle active)
elŝrankigita(j,n) (past participle passive)
elŝrankigata(j,n) (present participle passive)
elŝrankigota(j,n) (future participle passive)
elŝrankiginte (past adverb active)
elŝrankigante (present adverb active)
elŝrankigonte (future adverb active)
elŝrankigite (past adverb passive)
elŝrankigate (present adverb passive)
elŝrankigote (future adverb passive)
elŝrankiginto(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankigintino(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankiganto(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigantino(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigonto(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigontino(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigito(j,n) (past)
elŝrankigitino(j,n) (past)
elŝrankigato(j,n) (present)
elŝrankigatino(j,n) (present)
elŝrankigoto(j,n) (future)
elŝrankigotino(j,n) (future)
elŝrankigus (conditional present)
elŝrankigu (volitive present)
elŝrankigi (infinitive present)
elŝrankiganto (masculine)

Substantif du participe actif présent du verbe elŝrankigi. Celle qui déplacarde.


kvirulon

kvirulo (singular nominative)
kviruloj (plural nominative)
kvirulojn (plural accusative)


kvirulojn

kvirulo (singular nominative)
kviruloj (plural nominative)
kvirulon (singular accusative)


kviruloj

kvirulo (singular nominative)
kvirulon (singular accusative)
kvirulojn (plural accusative)


aliseksamulon

aliseksamulo (singular nominative)
aliseksamuloj (plural nominative)
aliseksamulojn (plural accusative)


neniuseksemo

Substantif composé des racines neniu (« aucun ») et sekso (« sexe »), du suffixe -em- (« penchant ») et de la terminaison -o (« substantif »)


kvirulinojn

kvirulino (singular nominative)
kvirulinoj (plural nominative)
kvirulinon (singular accusative)


kvirulinoj

kvirulino (singular nominative)
kvirulinon (singular accusative)
kvirulinojn (plural accusative)


elŝrankigito

Substantif composé du mot de base elŝrankigi (« déplacarder »), du suffixe -it- (« participe passif passé ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -ig- (« rendre, amener à ») et -it- (« participe passif passé »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigitoj (plural nominative)
elŝrankigiton (singular accusative)
elŝrankigitojn (plural accusative)
elŝrankigis (past indicative)
elŝrankigas (present indicative)
elŝrankigos (future indicative)
elŝrankiginta(j,n) (past participle active)
elŝrankiganta(j,n) (present participle active)
elŝrankigonta(j,n) (future participle active)
elŝrankigita(j,n) (past participle passive)
elŝrankigata(j,n) (present participle passive)
elŝrankigota(j,n) (future participle passive)
elŝrankiginte (past adverb active)
elŝrankigante (present adverb active)
elŝrankigonte (future adverb active)
elŝrankigite (past adverb passive)
elŝrankigate (present adverb passive)
elŝrankigote (future adverb passive)
elŝrankiginto(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankigintino(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankiganto(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigantino(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigonto(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigontino(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigito(j,n) (past)
elŝrankigitino(j,n) (past)
elŝrankigato(j,n) (present)
elŝrankigatino(j,n) (present)
elŝrankigoto(j,n) (future)
elŝrankigotino(j,n) (future)
elŝrankigus (conditional present)
elŝrankigu (volitive present)
elŝrankigi (infinitive present)
elŝrankigitino (feminine)

Substantif du participe passif passé du verbe elŝrankigi. Celui qui a été déplacardé.


aliseksemulinoj

aliseksemulino (singular nominative)
aliseksemulinon (singular accusative)
aliseksemulinojn (plural accusative)


aliseksamulojn

aliseksamulo (singular nominative)
aliseksamuloj (plural nominative)
aliseksamulon (singular accusative)


aliseksamuloj

aliseksamulo (singular nominative)
aliseksamulon (singular accusative)
aliseksamulojn (plural accusative)


aliseksamulinon

aliseksamulino (singular nominative)
aliseksamulinoj (plural nominative)
aliseksamulinojn (plural accusative)


aliseksemulinojn

aliseksemulino (singular nominative)
aliseksemulinoj (plural nominative)
aliseksemulinon (singular accusative)


aliseksamulinoj

aliseksamulino (singular nominative)
aliseksamulinon (singular accusative)
aliseksamulinojn (plural accusative)


elŝrankigontino

Substantif composé du mot de base elŝrankigi (« déplacarder »), du suffixe -ont- (« participe actif futur »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé de la racine ŝranko (« placard »), de l’affixe el (« hors de »), des suffixes verbaux -ig- (« rendre, amener à ») et -ont- (« participe actif futur »), du suffixe -in- (« sexe féminin ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

elŝrankigontinoj (plural nominative)
elŝrankigontinon (singular accusative)
elŝrankigontinojn (plural accusative)
elŝrankigis (past indicative)
elŝrankigas (present indicative)
elŝrankigos (future indicative)
elŝrankiginta(j,n) (past participle active)
elŝrankiganta(j,n) (present participle active)
elŝrankigonta(j,n) (future participle active)
elŝrankigita(j,n) (past participle passive)
elŝrankigata(j,n) (present participle passive)
elŝrankigota(j,n) (future participle passive)
elŝrankiginte (past adverb active)
elŝrankigante (present adverb active)
elŝrankigonte (future adverb active)
elŝrankigite (past adverb passive)
elŝrankigate (present adverb passive)
elŝrankigote (future adverb passive)
elŝrankiginto(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankigintino(j,n) (past subsuntive active)
elŝrankiganto(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigantino(j,n) (present subsuntive active)
elŝrankigonto(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigontino(j,n) (future subsuntive active)
elŝrankigito(j,n) (past)
elŝrankigitino(j,n) (past)
elŝrankigato(j,n) (present)
elŝrankigatino(j,n) (present)
elŝrankigoto(j,n) (future)
elŝrankigotino(j,n) (future)
elŝrankigus (conditional present)
elŝrankigu (volitive present)
elŝrankigi (infinitive present)
elŝrankigonto (masculine)

Substantif du participe actif futur du verbe elŝrankigi. Celle qui déplacardera.


aliseksemulinon

aliseksemulino (singular nominative)
aliseksemulinoj (plural nominative)
aliseksemulinojn (plural accusative)


aliseksamulinojn

aliseksamulino (singular nominative)
aliseksamulinoj (plural nominative)
aliseksamulinon (singular accusative)


biseksulo

Substantif composé des racines bi (« les deux ») et sekso (« sexe »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

biseksuloj (plural nominative)
biseksulon (singular accusative)
biseksulojn (plural accusative)


bisekseco

Substantif composé des racines bi (« les deux ») et sekso (« sexe »), du suffixe -ec- (« idée abstraite, qualité ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

biseksecoj (plural nominative)
biseksecon (singular accusative)
biseksecojn (plural accusative)


biseksulino

Substantif composé des racines bi (« les deux ») et sekso (« sexe »), des suffixes -ul- (« individu ») et -in- (« sexe féminin »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

biseksulinoj (plural nominative)
biseksulinon (singular accusative)
biseksulinojn (plural accusative)


kvirulinon

kvirulino (singular nominative)
kvirulinoj (plural nominative)
kvirulinojn (plural accusative)


tutseksemulino

Substantif composé du mot de base tutseksemo (« pansexualité »), des suffixes -ul- (« individu ») et -in- (« sexe féminin »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

Composé des racines tut (« entier, total ») et seks (« sexe »), des suffixes -em- (« penchant »), -ul- (« individu ») et -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif)

tutseksemulinoj (plural nominative)
tutseksemulinon (singular accusative)
tutseksemulinojn (plural accusative)
tutseksemulo (masculine)


tutseksemulo

Substantif composé du mot de base tutseksemo (« pansexualité »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Composé des racines tut (« entier, total ») et seks (« sexe »), des suffixes -em- (« penchant ») et -ul- (« individu ») et de la finale -o (substantif).

tutseksemuloj (plural nominative)
tutseksemulon (singular accusative)
tutseksemulojn (plural accusative)


neniuseksemulo

Substantif composé du mot de base neniuseksemo (« asexualité »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé des racines neniu (« aucun ») et sekso (« sexe »), des suffixes -em- (« penchant ») et -ul- (« individu »), et de la terminaison -o (« substantif »)

neniuseksemuloj (plural nominative)
neniuseksemulon (singular accusative)
neniuseksemulojn (plural accusative)


aliseksamo

Substantif composé des racines alia (« autre »), sekso (« sexe ») et ami (« aimer »), et de la terminaison -o (« substantif ») .


lesbo

lesboj (plural nominative)
lesbon (singular accusative)
lesbojn (plural accusative)

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q143 (epo)-Robin van der Vliet-lesbo.wav


ambaŭseksamon

ambaŭseksamo (singular nominative)
ambaŭseksamoj (plural nominative)
ambaŭseksamojn (plural accusative)


ambaŭseksamulinojn

ambaŭseksamulino (singular nominative)
ambaŭseksamulinoj (plural nominative)
ambaŭseksamulinon (singular accusative)


ambaŭseksamulinon

ambaŭseksamulino (singular nominative)
ambaŭseksamulinoj (plural nominative)
ambaŭseksamulinojn (plural accusative)

Accusatif singulier de ambaŭseksamulino.


ambaŭseksamojn

ambaŭseksamo (singular nominative)
ambaŭseksamoj (plural nominative)
ambaŭseksamon (singular accusative)


ambaŭseksamoj

ambaŭseksamo (singular nominative)
ambaŭseksamon (singular accusative)
ambaŭseksamojn (plural accusative)


ambaŭseksamulinoj

ambaŭseksamulino (singular nominative)
ambaŭseksamulinon (singular accusative)
ambaŭseksamulinojn (plural accusative)


ambaŭseksamulon

ambaŭseksamulo (singular nominative)
ambaŭseksamuloj (plural nominative)
ambaŭseksamulojn (plural accusative)


ambaŭseksamulojn

ambaŭseksamulo (singular nominative)
ambaŭseksamuloj (plural nominative)
ambaŭseksamulon (singular accusative)


ambaŭseksamuloj

ambaŭseksamulo (singular nominative)
ambaŭseksamulon (singular accusative)
ambaŭseksamulojn (plural accusative)


ambaŭseksemulinoj

ambaŭseksemulino (singular nominative)
ambaŭseksemulinon (singular accusative)
ambaŭseksemulinojn (plural accusative)


ambaŭseksemulinojn

ambaŭseksemulino (singular nominative)
ambaŭseksemulinoj (plural nominative)
ambaŭseksemulinon (singular accusative)


ambaŭseksemulinon

ambaŭseksemulino (singular nominative)
ambaŭseksemulinoj (plural nominative)
ambaŭseksemulinojn (plural accusative)

Accusatif singulier de ambaŭseksemulino.


ĉiaseksamon

ĉiaseksamo (singular nominative)
ĉiaseksamoj (plural nominative)
ĉiaseksamojn (plural accusative)


ĉiaseksamojn

ĉiaseksamo (singular nominative)
ĉiaseksamoj (plural nominative)
ĉiaseksamon (singular accusative)


ĉiaseksamoj

ĉiaseksamo (singular nominative)
ĉiaseksamon (singular accusative)
ĉiaseksamojn (plural accusative)


ambaŭseksamo

Substantif composé des racines ambaŭ (« les deux »), sekso (« sexe ») et ami (« aimer »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

ambaŭseksamoj (plural nominative)
ambaŭseksamon (singular accusative)
ambaŭseksamojn (plural accusative)


ambaŭseksamulo

Substantif composé du mot de base ambaŭseksamo (« biromantisme »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé des racines ambaŭ (« les deux »), sekso (« sexe ») et ami (« aimer »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

ambaŭseksamuloj (plural nominative)
ambaŭseksamulon (singular accusative)
ambaŭseksamulojn (plural accusative)


tutseksemuloj

tutseksemulo (singular nominative)
tutseksemulon (singular accusative)
tutseksemulojn (plural accusative)


tutseksamulojn

tutseksamulo (singular nominative)
tutseksamuloj (plural nominative)
tutseksamulon (singular accusative)


tutseksemulojn

tutseksemulo (singular nominative)
tutseksemuloj (plural nominative)
tutseksemulon (singular accusative)


tutseksamuloj

tutseksamulo (singular nominative)
tutseksamulon (singular accusative)
tutseksamulojn (plural accusative)


tutseksemulon

tutseksemulo (singular nominative)
tutseksemuloj (plural nominative)
tutseksemulojn (plural accusative)


tutseksamulon

tutseksamulo (singular nominative)
tutseksamuloj (plural nominative)
tutseksamulojn (plural accusative)


ĉiaseksamulojn

ĉiaseksamulo (singular nominative)
ĉiaseksamuloj (plural nominative)
ĉiaseksamulon (singular accusative)


ĉiaseksamulon

ĉiaseksamulo (singular nominative)
ĉiaseksamuloj (plural nominative)
ĉiaseksamulojn (plural accusative)


ĉiaseksamulinon

ĉiaseksamulino (singular nominative)
ĉiaseksamulinoj (plural nominative)
ĉiaseksamulinojn (plural accusative)


ĉiaseksamuloj

ĉiaseksamulo (singular nominative)
ĉiaseksamulon (singular accusative)
ĉiaseksamulojn (plural accusative)


ĉiaseksamulinoj

ĉiaseksamulino (singular nominative)
ĉiaseksamulinon (singular accusative)
ĉiaseksamulinojn (plural accusative)


ĉiaseksemulon

ĉiaseksemulo (singular nominative)
ĉiaseksemuloj (plural nominative)
ĉiaseksemulojn (plural accusative)


ĉiaseksemulinon

ĉiaseksemulino (singular nominative)
ĉiaseksemulinoj (plural nominative)
ĉiaseksemulinojn (plural accusative)


ĉiaseksamulinojn

ĉiaseksamulino (singular nominative)
ĉiaseksamulinoj (plural nominative)
ĉiaseksamulinon (singular accusative)


ĉiaseksemuloj

ĉiaseksemulo (singular nominative)
ĉiaseksemulon (singular accusative)
ĉiaseksemulojn (plural accusative)


ĉiaseksemulojn

ĉiaseksemulo (singular nominative)
ĉiaseksemuloj (plural nominative)
ĉiaseksemulon (singular accusative)


tutseksemulinojn

tutseksemulino (singular nominative)
tutseksemulinoj (plural nominative)
tutseksemulinon (singular accusative)


tutseksamulinon

tutseksamulino (singular nominative)
tutseksamulinoj (plural nominative)
tutseksamulinojn (plural accusative)


ĉiaseksemulinoj

ĉiaseksemulino (singular nominative)
ĉiaseksemulinon (singular accusative)
ĉiaseksemulinojn (plural accusative)


ĉiaseksemulinojn

ĉiaseksemulino (singular nominative)
ĉiaseksemulinoj (plural nominative)
ĉiaseksemulinon (singular accusative)


tutseksemulinoj

tutseksemulino (singular nominative)
tutseksemulinon (singular accusative)
tutseksemulinojn (plural accusative)


tutseksamulinoj

tutseksamulino (singular nominative)
tutseksamulinon (singular accusative)
tutseksamulinojn (plural accusative)


tutseksemulinon

tutseksemulino (singular nominative)
tutseksemulinoj (plural nominative)
tutseksemulinojn (plural accusative)


tutseksamulinojn

tutseksamulino (singular nominative)
tutseksamulinoj (plural nominative)
tutseksamulinon (singular accusative)


ĉiuseksemon

ĉiuseksemo (singular nominative)
ĉiuseksemoj (plural nominative)
ĉiuseksemojn (plural accusative)


samseksamoj

samseksamo (singular nominative)
samseksamon (singular accusative)
samseksamojn (plural accusative)


samseksamojn

samseksamo (singular nominative)
samseksamoj (plural nominative)
samseksamon (singular accusative)


samseksamon

samseksamo (singular nominative)
samseksamoj (plural nominative)
samseksamojn (plural accusative)


samseksamulon

samseksamulo (singular nominative)
samseksamuloj (plural nominative)
samseksamulojn (plural accusative)


samseksamuloj

samseksamulo (singular nominative)
samseksamulon (singular accusative)
samseksamulojn (plural accusative)


samseksamulinojn

samseksamulino (singular nominative)
samseksamulinoj (plural nominative)
samseksamulinon (singular accusative)


samseksamulinoj

samseksamulino (singular nominative)
samseksamulinon (singular accusative)
samseksamulinojn (plural accusative)


samseksamulojn

samseksamulo (singular nominative)
samseksamuloj (plural nominative)
samseksamulon (singular accusative)


samseksamulinon

samseksamulino (singular nominative)
samseksamulinoj (plural nominative)
samseksamulinojn (plural accusative)


senseksamulon

senseksamulo (singular nominative)
senseksamuloj (plural nominative)
senseksamulojn (plural accusative)


senseksamuloj

senseksamulo (singular nominative)
senseksamulon (singular accusative)
senseksamulojn (plural accusative)


senseksamulinon

senseksamulino (singular nominative)
senseksamulinoj (plural nominative)
senseksamulinojn (plural accusative)


senseksamulinojn

senseksamulino (singular nominative)
senseksamulinoj (plural nominative)
senseksamulinon (singular accusative)


senseksamojn

senseksamo (singular nominative)
senseksamoj (plural nominative)
senseksamon (singular accusative)


senseksamulojn

senseksamulo (singular nominative)
senseksamuloj (plural nominative)
senseksamulon (singular accusative)


senseksamon

senseksamo (singular nominative)
senseksamoj (plural nominative)
senseksamojn (plural accusative)


senseksamulinoj

senseksamulino (singular nominative)
senseksamulinon (singular accusative)
senseksamulinojn (plural accusative)


neniuseksemulon

neniuseksemulo (singular nominative)
neniuseksemuloj (plural nominative)
neniuseksemulojn (plural accusative)


neniuseksemulinon

neniuseksemulino (singular nominative)
neniuseksemulinoj (plural nominative)
neniuseksemulinojn (plural accusative)

Accusatif singulier de neniuseksemulino.


neniuseksemuloj

neniuseksemulo (singular nominative)
neniuseksemulon (singular accusative)
neniuseksemulojn (plural accusative)


samseksamo

Composé des racines sam (« même (qui n’est pas autre) »), seks (« sexe ») et am (« aimer ») et de la finale -o (substantif).

samseksamoj (plural nominative)
samseksamon (singular accusative)
samseksamojn (plural accusative)


neniuseksamuloj

neniuseksamulo (singular nominative)
neniuseksamulon (singular accusative)
neniuseksamulojn (plural accusative)


neniuseksamulon

neniuseksamulo (singular nominative)
neniuseksamuloj (plural nominative)
neniuseksamulojn (plural accusative)


neniuseksamulinoj

neniuseksamulino (singular nominative)
neniuseksamulinon (singular accusative)
neniuseksamulinojn (plural accusative)


neniuseksemulinojn

neniuseksemulino (singular nominative)
neniuseksemulinoj (plural nominative)
neniuseksemulinon (singular accusative)


neniuseksemulojn

neniuseksemulo (singular nominative)
neniuseksemuloj (plural nominative)
neniuseksemulon (singular accusative)


neniuseksemulinoj

neniuseksemulino (singular nominative)
neniuseksemulinon (singular accusative)
neniuseksemulinojn (plural accusative)


neniuseksamulojn

neniuseksamulo (singular nominative)
neniuseksamuloj (plural nominative)
neniuseksamulon (singular accusative)


neniuseksamulinon

neniuseksamulino (singular nominative)
neniuseksamulinoj (plural nominative)
neniuseksamulinojn (plural accusative)

Accusatif singulier de neniuseksamulino.


senseksemulinon

senseksemulino (singular nominative)
senseksemulinoj (plural nominative)
senseksemulinojn (plural accusative)


neniuseksamulinojn

neniuseksamulino (singular nominative)
neniuseksamulinoj (plural nominative)
neniuseksamulinon (singular accusative)


senseksemulinoj

senseksemulino (singular nominative)
senseksemulinon (singular accusative)
senseksemulinojn (plural accusative)


senseksemulinojn

senseksemulino (singular nominative)
senseksemulinoj (plural nominative)
senseksemulinon (singular accusative)


biseksecon

bisekseco (singular nominative)
biseksecoj (plural nominative)
biseksecojn (plural accusative)


biseksecoj

bisekseco (singular nominative)
biseksecon (singular accusative)
biseksecojn (plural accusative)


lesbon

lesbo (singular nominative)
lesboj (plural nominative)
lesbojn (plural accusative)


biseksulinon

biseksulino (singular nominative)
biseksulinoj (plural nominative)
biseksulinojn (plural accusative)


biseksulon

biseksulo (singular nominative)
biseksuloj (plural nominative)
biseksulojn (plural accusative)


biseksulojn

biseksulo (singular nominative)
biseksuloj (plural nominative)
biseksulon (singular accusative)


biseksecojn

bisekseco (singular nominative)
biseksecoj (plural nominative)
biseksecon (singular accusative)


lesbojn

lesbo (singular nominative)
lesboj (plural nominative)
lesbon (singular accusative)


biseksulinojn

biseksulino (singular nominative)
biseksulinoj (plural nominative)
biseksulinon (singular accusative)


biseksuloj

biseksulo (singular nominative)
biseksulon (singular accusative)
biseksulojn (plural accusative)


lesboj

lesbo (singular nominative)
lesbon (singular accusative)
lesbojn (plural accusative)


samseksamulo

Substantif composé du mot de base samseksamo (« homoromantisme »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la terminaison -o (« substantif ») .

Composé des racines sam (« même (qui n’est pas autre) »), seks (« sexe ») et am (« aimer »), du suffixe -ul- (« individu ») et de la finale -o (substantif).

samseksamuloj (plural nominative)
samseksamulon (singular accusative)
samseksamulojn (plural accusative)


biseksulinoj

biseksulino (singular nominative)
biseksulinon (singular accusative)
biseksulinojn (plural accusative)


kvirojn

kviro (singular nominative)
kviroj (plural nominative)
kviron (singular accusative)


lesbaninojn

lesbanino (singular nominative)
lesbaninoj (plural nominative)
lesbaninon (singular accusative)


Lesbanon

Lesbano (singular nominative)
Lesbanoj (plural nominative)
Lesbanojn (plural accusative)


Lesbanoj

Lesbano (singular nominative)
Lesbanon (singular accusative)
Lesbanojn (plural accusative)


lesbaninoj

lesbanino (singular nominative)
lesbaninon (singular accusative)
lesbaninojn (plural accusative)


lesbaninon

lesbanino (singular nominative)
lesbaninoj (plural nominative)
lesbaninojn (plural accusative)


kviroj

kviro (singular nominative)
kviron (singular accusative)
kvirojn (plural accusative)


Lesbanojn

Lesbano (singular nominative)
Lesbanoj (plural nominative)
Lesbanon (singular accusative)


gejinojn

gejino (singular nominative)
gejinoj (plural nominative)
gejinon (singular accusative)


Lesbaninoj

Lesbanino (singular nominative)
Lesbaninon (singular accusative)
Lesbaninojn (plural accusative)


Lesbaninojn

Lesbanino (singular nominative)
Lesbaninoj (plural nominative)
Lesbaninon (singular accusative)


kviron

kviro (singular nominative)
kviroj (plural nominative)
kvirojn (plural accusative)


gejinon

gejino (singular nominative)
gejinoj (plural nominative)
gejinojn (plural accusative)


Lesbaninon

Lesbanino (singular nominative)
Lesbaninoj (plural nominative)
Lesbaninojn (plural accusative)


gejinoj

gejino (singular nominative)
gejinon (singular accusative)
gejinojn (plural accusative)


samseksamulino

Substantif composé du mot de base samseksamo (« homoromantisme »), des suffixes -ul- (« individu ») et -in- (« sexe féminin »), et de la terminaison -o (« substantif ») .

Substantif composé des racines sama (« même »), sekso (« sexe ») et ami (« aimer »), du suffixe -ul- (« individu ») -in- (« sexe féminin »)et de la terminaison -o (« substantif ») .

samseksamulinoj (plural nominative)
samseksamulinon (singular accusative)
samseksamulinojn (plural accusative)


transgenrecon

transgenreco (singular nominative)
transgenrecoj (plural nominative)
transgenrecojn (plural accusative)


transgenrulojn

transgenrulo (singular nominative)
transgenruloj (plural nominative)
transgenrulon (singular accusative)


gejino

Composé de la racine gej, du suffixe -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

gejinoj (plural nominative)
gejinon (singular accusative)
gejinojn (plural accusative)


transgenrulinojn

transgenrulino (singular nominative)
transgenrulinoj (plural nominative)
transgenrulinon (singular accusative)


interseksulojn

interseksulo (singular nominative)
interseksuloj (plural nominative)
interseksulon (singular accusative)


cisgenruloj

cisgenrulo (singular nominative)
cisgenrulon (singular accusative)
cisgenrulojn (plural accusative)


transseksulon

transseksulo (singular nominative)
transseksuloj (plural nominative)
transseksulojn (plural accusative)


transvirojn

transviro (singular nominative)
transviroj (plural nominative)
transviron (singular accusative)


transseksulinoj

transseksulino (singular nominative)
transseksulinon (singular accusative)
transseksulinojn (plural accusative)


transgenrulinon

transgenrulino (singular nominative)
transgenrulinoj (plural nominative)
transgenrulinojn (plural accusative)


transvirinon

transvirino (singular nominative)
transvirinoj (plural nominative)
transvirinojn (plural accusative)


transviron

transviro (singular nominative)
transviroj (plural nominative)
transvirojn (plural accusative)


cisgenrulon

cisgenrulo (singular nominative)
cisgenruloj (plural nominative)
cisgenrulojn (plural accusative)


cisgenrulojn

cisgenrulo (singular nominative)
cisgenruloj (plural nominative)
cisgenrulon (singular accusative)


transviroj

transviro (singular nominative)
transviron (singular accusative)
transvirojn (plural accusative)


interseksecoj

intersekseco (singular nominative)
interseksecon (singular accusative)
interseksecojn (plural accusative)


interseksulon

interseksulo (singular nominative)
interseksuloj (plural nominative)
interseksulojn (plural accusative)


interseksecon

intersekseco (singular nominative)
interseksecoj (plural nominative)
interseksecojn (plural accusative)


transgenrulinoj

transgenrulino (singular nominative)
transgenrulinon (singular accusative)
transgenrulinojn (plural accusative)


transvirinoj

transvirino (singular nominative)
transvirinon (singular accusative)
transvirinojn (plural accusative)


transseksulinon

transseksulino (singular nominative)
transseksulinoj (plural nominative)
transseksulinojn (plural accusative)


interseksulinon

interseksulino (singular nominative)
interseksulinoj (plural nominative)
interseksulinojn (plural accusative)


transseksuloj

transseksulo (singular nominative)
transseksulon (singular accusative)
transseksulojn (plural accusative)


Lesbanino

Composé de la racine Lesb, des suffixes -an- (« membre, habitant ») et -in- (« genre féminin ») et de la finale -o (substantif).

Lesbaninoj (plural nominative)
Lesbaninon (singular accusative)
Lesbaninojn (plural accusative)


interseksuloj

interseksulo (singular nominative)
interseksulon (singular accusative)
interseksulojn (plural accusative)


interseksulinojn

interseksulino (singular nominative)
interseksulinoj (plural nominative)
interseksulinon (singular accusative)


interseksecojn

intersekseco (singular nominative)
interseksecoj (plural nominative)
interseksecon (singular accusative)


transgenrulon

transgenrulo (singular nominative)
transgenruloj (plural nominative)
transgenrulojn (plural accusative)


interseksulinoj

interseksulino (singular nominative)
interseksulinon (singular accusative)
interseksulinojn (plural accusative)


transseksulinojn

transseksulino (singular nominative)
transseksulinoj (plural nominative)
transseksulinon (singular accusative)