ολοκλήρωση

ολοκλήρωση (singular nominative)
ολοκληρώσεις (nominative plural)
ολοκλήρωσης (genitive singular)
ολοκληρώσεων (genitive plural)
ολοκλήρωση (accusative singular)
ολοκληρώσεις (accusative plural)
ολοκλήρωση (singular vocative)
ολοκληρώσεις (vocative plural)
ολοκλήρωση (feminine)

ολοκλήρωση < ολοκληρώνω

integration

στα μαθηματικά

intégration

στα μαθηματικά

całkowanie

στα μαθηματικά

ο υπολογισμός του ολοκληρώματος, η διαδικασία υπολογισμού του


ολοκλήρωμα

ολοκλήρωμα (singular nominative)
ολοκληρώματα (nominative plural)
ολοκληρώματος (genitive singular)
ολοκληρωμάτων (genitive plural)
ολοκλήρωμα (accusative singular)
ολοκληρώματα (accusative plural)
ολοκλήρωμα (singular vocative)
ολοκληρώματα (vocative plural)
ολοκλήρωμα (neuter)

ολοκλήρωμα < ολοκληρώ(νω) + -μα, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική intégrale

ολο- Κατηγορία:Λέξεις με πρόθημα ολο- (νέα ελληνικά)

ο τύπος μέτρησης χωρίου που ορίζει μια συνάρτηση

Έστω μια συνάρτηση, μια διαμέριση αυτής στο υποσύνολο Α του πεδίου ορισμού της με λεπτότητα λ (δηλαδή το μέτρο του μεγαλύτερου στοιχίου της διαμέρισης είναι λ). Σε κάθε στοιχείο της διαμέρισης αντιστοιχίζεται με συγκεκριμένη διαδικασία, ανάλογα με το είδος τον τρόπο υπολογισμού του ολοκληρώματος, το αποτέλεσμα της μέτρησης του χωρίου. Έστω το άθροισμα όλων μετρήσεων Σ. Το όριο του Σ τείνοντος του λ στο 0 είναι το ολοκλήρωμα της συνάρτησης στο Α.

αυστηρός ορισμός


γραμμικός

γραμμικός (masculine singular nominative)
γραμμική (singular feminine nominative)
γραμμικό (singular nominative neuter)
γραμμικού (masculine genitive singular)
γραμμικής (genitive singular feminine)
γραμμικού (genitive singular neuter)
γραμμικό (accusative masculine singular)
γραμμική (accusative singular feminine)
γραμμικό (accusative singular neuter)
γραμμικέ (masculine singular vocative)
γραμμική (singular feminine vocative)
γραμμικό (singular vocative neuter)
γραμμικοί (masculine nominative plural)
γραμμικές (feminine nominative plural)
γραμμικά (nominative neuter plural)
γραμμικών (masculine genitive plural)
γραμμικών (genitive feminine plural)
γραμμικών (genitive neuter plural)
γραμμικούς (accusative masculine plural)
γραμμικές (accusative feminine plural)
γραμμικά (accusative neuter plural)
γραμμικοί (masculine vocative plural)
γραμμικές (feminine vocative plural)
γραμμικά (vocative neuter plural)
γραμμικός (masculine singular nominative)
γραμμική (feminine singular nominative)
γραμμικό (neuter singular nominative)

γραμμικός < γραμμή + -ικός

ο σχετικός με γραμμή
που απεικονίζεται ως ευθεία γραμμή

γραμμική συνάρτηση


πολυδιάστατος

πολυδιάστατος (masculine singular nominative)
πολυδιάστατη (singular feminine nominative)
πολυδιάστατο (singular nominative neuter)
πολυδιάστατου (masculine genitive singular)
πολυδιάστατης (genitive singular feminine)
πολυδιάστατου (genitive singular neuter)
πολυδιάστατο (accusative masculine singular)
πολυδιάστατη (accusative singular feminine)
πολυδιάστατο (accusative singular neuter)
πολυδιάστατε (masculine singular vocative)
πολυδιάστατη (singular feminine vocative)
πολυδιάστατο (singular vocative neuter)
πολυδιάστατοι (masculine nominative plural)
πολυδιάστατες (feminine nominative plural)
πολυδιάστατα (nominative neuter plural)
πολυδιάστατων (masculine genitive plural)
πολυδιάστατων (genitive feminine plural)
πολυδιάστατων (genitive neuter plural)
πολυδιάστατους (accusative masculine plural)
πολυδιάστατες (accusative feminine plural)
πολυδιάστατα (accusative neuter plural)
πολυδιάστατοι (masculine vocative plural)
πολυδιάστατες (feminine vocative plural)
πολυδιάστατα (vocative neuter plural)
πολυδιάστατος (masculine singular nominative)
πολυδιάστατη (feminine singular nominative)
πολυδιάστατο (neuter singular nominative)

πολυδιάστατος < πολυ- + διάστα(ση) + -τος

που έχει πολλές διαστάσεις

αυτός που έχει περισσότερες από δύο διαστάσεις


ομογραφικός

ομογραφικός (masculine singular nominative)
ομογραφική (singular feminine nominative)
ομογραφικό (singular nominative neuter)
ομογραφικού (masculine genitive singular)
ομογραφικής (genitive singular feminine)
ομογραφικού (genitive singular neuter)
ομογραφικό (accusative masculine singular)
ομογραφική (accusative singular feminine)
ομογραφικό (accusative singular neuter)
ομογραφικέ (masculine singular vocative)
ομογραφική (singular feminine vocative)
ομογραφικό (singular vocative neuter)
ομογραφικοί (masculine nominative plural)
ομογραφικές (feminine nominative plural)
ομογραφικά (nominative neuter plural)
ομογραφικών (masculine genitive plural)
ομογραφικών (genitive feminine plural)
ομογραφικών (genitive neuter plural)
ομογραφικούς (accusative masculine plural)
ομογραφικές (accusative feminine plural)
ομογραφικά (accusative neuter plural)
ομογραφικοί (masculine vocative plural)
ομογραφικές (feminine vocative plural)
ομογραφικά (vocative neuter plural)
ομογραφικός (masculine singular nominative)
ομογραφική (feminine singular nominative)
ομογραφικό (neuter singular nominative)

ομογραφικός < ομογραφία

του οποίου κάθε σημείο έχει ως εικόνα ένα άλλο σημείο


ομοιομορφισμός

ομοιομορφισμός (singular nominative)
ομοιομορφισμοί (nominative plural)
ομοιομορφισμού (genitive singular)
ομοιομορφισμών (genitive plural)
ομοιομορφισμό (accusative singular)
ομοιομορφισμούς (accusative plural)
ομοιομορφισμέ (singular vocative)
ομοιομορφισμοί (vocative plural)
ομοιομορφισμός (masculine)

ομοιομορφισμός < όμοιος + μορφή + -ισμός.

uniformitarianism

στη φυσική και τη γεωλογία

homeomorphism

στα μαθηματικά

homéomorphisme

στα μαθηματικά

Συνάρτηση που στην τοπολογία υφίσταται για έναν γεωμετρικό σχηματισμό ο οποίος μπορεί να μετατραπεί σε έναν άλλο ισοδύναμο μέσω ελαστικής παραμόρφωσης.


ομογραφία

ομογραφία (singular nominative)
ομογραφίες (nominative plural)
ομογραφίας (genitive singular)
ομογραφιών (genitive plural)
ομογραφία (accusative singular)
ομογραφίες (accusative plural)
ομογραφία (singular vocative)
ομογραφίες (vocative plural)
ομογραφία (feminine)

ομογραφία < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική homographie ή λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική homography < αρχαία ελληνική ὁμοῦ + γράφω

η αντιστοίχιση σημείων ενός γεωμετρικού σχήματος ή γραμμής με συγκεκριμένα σημεία άλλου γεωμετρικού σχήματος ή γραμμής


αύξων

αύξων (masculine singular nominative)
αύξοντας (masculine singular nominative)
αύξουσα (singular feminine nominative)
αύξον (singular nominative neuter)
αύξοντος (masculine genitive singular)
αύξοντα (masculine genitive singular)
αύξουσας (genitive singular feminine)
αυξούσης (genitive singular feminine)
αύξοντος (genitive singular neuter)
αύξοντα (accusative masculine singular)
αύξουσα (accusative singular feminine)
αύξον (accusative singular neuter)
αύξων (masculine singular vocative)
αύξοντα (masculine singular vocative)
αύξουσα (singular feminine vocative)
αύξον (singular vocative neuter)
αύξοντες (masculine nominative plural)
αύξουσες (feminine nominative plural)
αύξοντα (nominative neuter plural)
αυξόντων (masculine genitive plural)
αυξουσών (genitive feminine plural)
αυξόντων (genitive neuter plural)
αύξοντες (accusative masculine plural)
αύξουσες (accusative feminine plural)
αύξοντα (accusative neuter plural)
αύξοντες (masculine vocative plural)
αύξουσες (feminine vocative plural)
αύξοντα (vocative neuter plural)
αύξων (masculine)
αύξουσα (feminine)
αύξον (neuter)

αύξων < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή αὔξων μετοχή ενεργητικού ενεστώτα του αρχαίου ρήματος αὔξω

αριθμός που αυξάνει σε μια σειρά ομοίων


άρρητος

άρρητος (masculine singular nominative)
άρρητη (singular feminine nominative)
άρρητο (singular nominative neuter)
άρρητου (masculine genitive singular)
άρρητης (genitive singular feminine)
άρρητου (genitive singular neuter)
άρρητο (accusative masculine singular)
άρρητη (accusative singular feminine)
άρρητο (accusative singular neuter)
άρρητε (masculine singular vocative)
άρρητη (singular feminine vocative)
άρρητο (singular vocative neuter)
άρρητοι (masculine nominative plural)
άρρητες (feminine nominative plural)
άρρητα (nominative neuter plural)
άρρητων (masculine genitive plural)
άρρητων (genitive feminine plural)
άρρητων (genitive neuter plural)
άρρητους (accusative masculine plural)
άρρητες (accusative feminine plural)
άρρητα (accusative neuter plural)
άρρητοι (masculine vocative plural)
άρρητες (feminine vocative plural)
άρρητα (vocative neuter plural)
άρρητος

άρρητος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἄρρητος < ἀ- στερητικό + ῥητός

tacit

ανομολόγητος

tacite

ανομολόγητος

irrational

αριθμός που δεν ανήκει στο Q αλλά είναι πραγματικός

για πραγματικό αριθμό που δεν είναι ρητός ()

το π είναι άρρητος αριθμός


τυπικός

τυπικός (masculine singular nominative)
τυπική (singular feminine nominative)
τυπικό (singular nominative neuter)
τυπικού (masculine genitive singular)
τυπικής (genitive singular feminine)
τυπικού (genitive singular neuter)
τυπικό (accusative masculine singular)
τυπική (accusative singular feminine)
τυπικό (accusative singular neuter)
τυπικέ (masculine singular vocative)
τυπική (singular feminine vocative)
τυπικό (singular vocative neuter)
τυπικοί (masculine nominative plural)
τυπικές (feminine nominative plural)
τυπικά (nominative neuter plural)
τυπικών (masculine genitive plural)
τυπικών (genitive feminine plural)
τυπικών (genitive neuter plural)
τυπικούς (accusative masculine plural)
τυπικές (accusative feminine plural)
τυπικά (accusative neuter plural)
τυπικοί (masculine vocative plural)
τυπικές (feminine vocative plural)
τυπικά (vocative neuter plural)
τυπικός

τυπικός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή τυπικός < αρχαία ελληνική τύπ(ος) + -ικός

ο αυστηρός (ακριβής) και χωρίς παρερμηνείες στη διατύπωσή του


εκθετικός

εκθετικός (masculine singular nominative)
εκθετική (singular feminine nominative)
εκθετικό (singular nominative neuter)
εκθετικού (masculine genitive singular)
εκθετικής (genitive singular feminine)
εκθετικού (genitive singular neuter)
εκθετικό (accusative masculine singular)
εκθετική (accusative singular feminine)
εκθετικό (accusative singular neuter)
εκθετικέ (masculine singular vocative)
εκθετική (singular feminine vocative)
εκθετικό (singular vocative neuter)
εκθετικοί (masculine nominative plural)
εκθετικές (feminine nominative plural)
εκθετικά (nominative neuter plural)
εκθετικών (masculine genitive plural)
εκθετικών (genitive feminine plural)
εκθετικών (genitive neuter plural)
εκθετικούς (accusative masculine plural)
εκθετικές (accusative feminine plural)
εκθετικά (accusative neuter plural)
εκθετικοί (masculine vocative plural)
εκθετικές (feminine vocative plural)
εκθετικά (vocative neuter plural)
εκθετικός (masculine singular nominative)
εκθετική (feminine singular nominative)
εκθετικό (neuter singular nominative)

εκθετικός < ελληνιστική ἐκθετικός < ἐκθέτης < ἐκτίθημι

του οποίου η μεταβλητή είναι εκθέτης σε κάποια σταθερά η οποία, με τη σειρά της, δεν ισούται με το μηδέν ή τη μονάδα

για συναρτήσεις


μηνίσκος

μηνίσκος (singular nominative)
μηνίσκοι (nominative plural)
μηνίσκου (genitive singular)
μηνίσκων (genitive plural)
μηνίσκο (accusative singular)
μηνίσκους (accusative plural)
μηνίσκε (singular vocative)
μηνίσκοι (vocative plural)
μηνίσκος (masculine)

μηνίσκος < αρχαία ελληνική μηνίσκος < υποκοριστικό του Μήνη

το γεωμετρικό σχήμα που ορίζεται από δύο τόξα, τα οποία έχουν κοινά άκρα και βρίσκονται προς την ίδια πλευρά της κοινής χορδής


επαγωγή

επαγωγή (singular nominative)
επαγωγές (nominative plural)
επαγωγής (genitive singular)
επαγωγών (genitive plural)
επαγωγή (accusative singular)
επαγωγές (accusative plural)
επαγωγή (singular vocative)
επαγωγές (vocative plural)
επαγωγή (feminine)

επαγωγή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἐπαγωγή < ἐπάγω (επάγω)
:* για τη νομική σημασία < κατά την αρχαία φράση ἐπάγομαι μαρτύρια (φέρνω μαρτυρία)
:* για τη σημασία στη φυσική < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική induction

συμπέρασμα από ειδικότερες περιπτώσεις για γενικότερη

μαθηματική επαγωγή, τέλεια επαγωγή


προβολή

προβολή (singular nominative)
προβολές (nominative plural)
προβολής (genitive singular)
προβολών (genitive plural)
προβολή (accusative singular)
προβολές (accusative plural)
προβολή (singular vocative)
προβολές (vocative plural)
προβολή (feminine)

προβολή < αρχαία ελληνική προβολή < προβάλλω < προ- + βάλλω

project

βάσεις δεδομένων

η απεικόνιση γεωμετρικών σχημάτων πάνω σε μια επιφάνεια


τομή

τομή (singular nominative)
τομές (nominative plural)
τομής (genitive singular)
τομών (genitive plural)
τομή (accusative singular)
τομές (accusative plural)
τομή (singular vocative)
τομές (vocative plural)
τομή (feminine)

τομή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική τομή < τέμνω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *tem- (τέμνω, κόβω)
: έννοια «ανανέωση» < σημασιολογικό δάνειο από τη γερμανική Εinschnitt
: για τη γεωμετρία, σχεδιαγράμματα < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική coupe ή section

intersection

μαθηματικά - τομή συνόλων - βάσεις δεδομένων

το σύνολο κοινών σημείων δύο ή περισσότερων γεωμετρικών αντικειμένων

σχεδιαγράμματα

η τομή δύο μη παραλλήλων επιπέδων σε τρισδιάστατο ευκλείδειο χώρο είναι μια ευθεία

δυαδικός τελεστής που δέχεται ως τελεστέους δύο σύνολα και παράγει ως αποτέλεσμα ένα νέο σύνολο με τα κοινά στοιχεία τους

θεωρία συνόλων

η τομή των συνόλων { 1, 2, 3, 4 }, { 2, 3 } είναι { 2, 3 }

σύμβολο: ⋂


πλειάδα

πλειάδα (singular nominative)
πλειάδες (nominative plural)
πλειάδας (genitive singular)
πλειάδων (genitive plural)
πλειάδα (accusative singular)
πλειάδες (accusative plural)
πλειάδα (singular vocative)
πλειάδες (vocative plural)
πλειάδα (feminine)

πλειάδα < αρχαία ελληνική Πλειάδα, αιτιατική ενικού της λέξης Πλειάς (1,2: μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική pléiade)

tuple

μαθηματικά και πληροφορική

πεπερασμένη διατεταγμένη ακολουθία ν στοιχείων, όπου ν είναι ένας μη αρνητικός ακέραιος. Συμβολίζεται με τα στοιχεία της να περικλείονται μέσα σε παρενθέσεις «(...)» και χωρίζονται με κόμμα.

Με την πλειάδα (x, y) παριστάνεται ένα σημείο στον δισδιάστατο χώρο, με την (x, y, z) στον τρισδιάστατο, (x, y, z, t) στον τετραδιάστατο, κλπ.

βλέπε Πλειάδα (μαθηματικά) στη Βικιπαίδεια


αναγωγή

αναγωγή (singular nominative)
αναγωγές (nominative plural)
αναγωγής (genitive singular)
αναγωγών (genitive plural)
αναγωγή (accusative singular)
αναγωγές (accusative plural)
αναγωγή (singular vocative)
αναγωγές (vocative plural)
αναγωγή (feminine)

αναγωγή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀναγωγή < ἀνάγω < ἄγω
: για τους επιστημονικούς όρους < μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική réduction

η απλοποίηση ενός κλάσματος και η μετατροπή του σε κάτι άλλο ισοδύναμο


πιθανότητα

πιθανότητα (singular nominative)
πιθανότητες (nominative plural)
πιθανότητας (genitive singular)
πιθανοτήτων (genitive plural)
πιθανότητα (accusative singular)
πιθανότητες (accusative plural)
πιθανότητα (singular vocative)
πιθανότητες (vocative plural)
πιθανότητα (feminine)

πιθανότητα < αρχαία ελληνική πιθανότης < από το θέμα -πιθ- του β΄αορ. του πείθω

Υπάρχουν δύο ορισμοί για την πιθανότητα, ο δεύτερος είναι ειδική περίπτωση του πρώτου και προτιμάται για τυχαίες περιπτώσεις. Και οι δύο αναφέρονται σε ένα πείραμα τύχης:

Πιθανότητα είναι η συνάρτηση P, με πεδίο ορισμού ένα δειγματικό χώρο Ω (του πειράματος τύχης) για την οποία ισχύουν οι εξείς ιδιότητες:

αυστηρός ορισμός

Αξιωματικός ορισμός

P(AUB)=P(A)+P(B), για κάθε Α,Β που είναι ξένα μεταξύ τους

Πιθανότητα είναι η συνάρτηση P, με πεδίο ορισμού ένα δειγματικό Ω (του πειράματος τύχης), η οποία ισούται με το κλάσμα με αριθμητή τον αριθμό των ευνοϊκών απλών ενδεχομένων και παρονομαστή τον αριθμό όλων των απλών ενδεχομένων.

αυστηρός ορισμός

Κλασσικός ορισμός


κλασματικός

κλασματικός (masculine singular nominative)
κλασματική (singular feminine nominative)
κλασματικό (singular nominative neuter)
κλασματικού (masculine genitive singular)
κλασματικής (genitive singular feminine)
κλασματικού (genitive singular neuter)
κλασματικό (accusative masculine singular)
κλασματική (accusative singular feminine)
κλασματικό (accusative singular neuter)
κλασματικέ (masculine singular vocative)
κλασματική (singular feminine vocative)
κλασματικό (singular vocative neuter)
κλασματικοί (masculine nominative plural)
κλασματικές (feminine nominative plural)
κλασματικά (nominative neuter plural)
κλασματικών (masculine genitive plural)
κλασματικών (genitive feminine plural)
κλασματικών (genitive neuter plural)
κλασματικούς (accusative masculine plural)
κλασματικές (accusative feminine plural)
κλασματικά (accusative neuter plural)
κλασματικοί (masculine vocative plural)
κλασματικές (feminine vocative plural)
κλασματικά (vocative neuter plural)
κλασματικός

κλασματικός < (μαρτυρείται από το 1749) (κλάσμα) κλασματ- + ικός

που είναι κλάσμα ή έχει ιδιότητες κλάσματος


ομότροπος

ομότροπος (masculine singular nominative)
ομότροπη (singular feminine nominative)
ομότροπο (singular nominative neuter)
ομότροπου (masculine genitive singular)
ομότροπης (genitive singular feminine)
ομότροπου (genitive singular neuter)
ομότροπο (accusative masculine singular)
ομότροπη (accusative singular feminine)
ομότροπο (accusative singular neuter)
ομότροπε (masculine singular vocative)
ομότροπη (singular feminine vocative)
ομότροπο (singular vocative neuter)
ομότροποι (masculine nominative plural)
ομότροπες (feminine nominative plural)
ομότροπα (nominative neuter plural)
ομότροπων (masculine genitive plural)
ομότροπων (genitive feminine plural)
ομότροπων (genitive neuter plural)
ομότροπους (accusative masculine plural)
ομότροπες (accusative feminine plural)
ομότροπα (accusative neuter plural)
ομότροποι (masculine vocative plural)
ομότροπες (feminine vocative plural)
ομότροπα (vocative neuter plural)
ομότροπος (masculine singular nominative)
ομότροπη (feminine singular nominative)
ομότροπο (neuter singular nominative)

ομότροπος < αρχαία ελληνική ὁμότροπος

που αφορά δύο περιοχές ενός πεδίου που, χωρίς να χρειαστεί να βγούμε απ’ αυτό, μπορούμε να μεταβούμε με κάποιους μετασχηματισμούς από τη μία στην άλλη


δωδεκατημόριο

δωδεκατημόριο (singular nominative)
δωδεκατημόρια (nominative plural)
δωδεκατημορίου (genitive singular)
δωδεκατημόριου (genitive singular)
δωδεκατημορίων (genitive plural)
δωδεκατημόριο (accusative singular)
δωδεκατημόρια (accusative plural)
δωδεκατημόριο (singular vocative)
δωδεκατημόρια (vocative plural)
δωδεκατημόριο (neuter)

δωδεκατημόριο < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική δωδεκατημόριον < (δωδέκατος) δωδεκατη- + μόριοv (μόριο)

δω‐δε‐κα‐τη‐μό‐ρι‐ο


έκτη

έκτη < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του έκτος

η έκτη δύναμη

το δύο εις την έκτη ισούται με εξήντα τέσσερα (2⁶=64)


έκφραση

έκφραση (singular nominative)
εκφράσεις (nominative plural)
έκφρασης (genitive singular)
εκφράσεων (genitive plural)
έκφραση (accusative singular)
εκφράσεις (accusative plural)
έκφραση (singular vocative)
εκφράσεις (vocative plural)
έκφραση (feminine)

έκφραση < αρχαία ελληνική ἔκφρασις

σειρά από τελεστές και τελεστέους, που απαιτούν υπολογισμούς μεταξύ τους ώστε να δώσουν ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα (τιμή ή ομάδα τιμών)

Οι εκφράσεις της σχεσιακής άλγεβρας παρέχουν έναν τρόπο για την ανάκτηση πληροφορίας από μια σχεσιακή βάση δεδομένων.


διάνυσμα

διάνυσμα (singular nominative)
διανύσματα (nominative plural)
διανύσματος (genitive singular)
διανυσμάτων (genitive plural)
διάνυσμα (accusative singular)
διανύσματα (accusative plural)
διάνυσμα (singular vocative)
διανύσματα (vocative plural)
διάνυσμα (neuter)

διάνυσμα < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή διάνυσμα < αρχαία ελληνική διανύω < διά- + ἀνύω

στοιχείο διανυσματικού χώρου

γραμμική άλγεβρα

προσανατολισμένο ευθύγραμμο τμήμα


καρτεσιανός

καρτεσιανός (masculine singular nominative)
καρτεσιανή (singular feminine nominative)
καρτεσιανό (singular nominative neuter)
καρτεσιανού (masculine genitive singular)
καρτεσιανής (genitive singular feminine)
καρτεσιανού (genitive singular neuter)
καρτεσιανό (accusative masculine singular)
καρτεσιανή (accusative singular feminine)
καρτεσιανό (accusative singular neuter)
καρτεσιανέ (masculine singular vocative)
καρτεσιανή (singular feminine vocative)
καρτεσιανό (singular vocative neuter)
καρτεσιανοί (masculine nominative plural)
καρτεσιανές (feminine nominative plural)
καρτεσιανά (nominative neuter plural)
καρτεσιανών (masculine genitive plural)
καρτεσιανών (genitive feminine plural)
καρτεσιανών (genitive neuter plural)
καρτεσιανούς (accusative masculine plural)
καρτεσιανές (accusative feminine plural)
καρτεσιανά (accusative neuter plural)
καρτεσιανοί (masculine vocative plural)
καρτεσιανές (feminine vocative plural)
καρτεσιανά (vocative neuter plural)
καρτεσιανός (masculine singular nominative)
καρτεσιανή (feminine singular nominative)
καρτεσιανό (neuter singular nominative)

καρτεσιανός < (λόγιο δάνειο) γαλλική cartésien < το λατινικό όνομα Cartesius του γάλλου μαθηματικού και φιλοσόφου Ρενέ Ντεκάρτ (René Descartes)

για το σύστημα συντεταγμένων όπως ορίστηκε από τον Καρτέσιο


καρδιοειδής

καρδιοειδής (masculine singular nominative)
καρδιοειδής (singular feminine nominative)
καρδιοειδές (singular nominative neuter)
καρδιοειδούς (masculine genitive singular)
καρδιοειδούς (genitive singular feminine)
καρδιοειδούς (genitive singular neuter)
καρδιοειδή (accusative masculine singular)
καρδιοειδή (accusative singular feminine)
καρδιοειδές (accusative singular neuter)
καρδιοειδή (masculine singular vocative)
καρδιοειδής (masculine singular vocative)
καρδιοειδής (singular feminine vocative)
καρδιοειδές (singular vocative neuter)
καρδιοειδείς (masculine nominative plural)
καρδιοειδείς (feminine nominative plural)
καρδιοειδή (nominative neuter plural)
καρδιοειδών (masculine genitive plural)
καρδιοειδών (genitive feminine plural)
καρδιοειδών (genitive neuter plural)
καρδιοειδείς (accusative masculine plural)
καρδιοειδείς (accusative feminine plural)
καρδιοειδή (accusative neuter plural)
καρδιοειδείς (masculine vocative plural)
καρδιοειδείς (feminine vocative plural)
καρδιοειδή (vocative neuter plural)
καρδιοειδής

καρδιοειδής < → λείπει η ετυμολογία

είδος καμπύλης που περιγράφεται σε πολικές συντεταγμένες με τον τύπο ρ=1+cosθ


εξίσωση

εξίσωση (singular nominative)
εξισώσεις (nominative plural)
εξίσωσης (genitive singular)
εξισώσεων (genitive plural)
εξίσωση (accusative singular)
εξισώσεις (accusative plural)
εξίσωση (singular vocative)
εξισώσεις (vocative plural)
εξίσωση (feminine)

εξίσωση < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἐξίσωσις
: (μαθηματικός όρος) < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική équation

equalization

μετατροπή των άνισων σε ίσα

égalisation

μετατροπή των άνισων σε ίσα

nivellement

μετατροπή των άνισων σε ίσα

equation

μαθηματική έκφραση

équation

μαθηματική έκφραση

Gleichung

μαθηματική έκφραση

ecuación

μαθηματική έκφραση

equazione

μαθηματική έκφραση

vergelijking

μαθηματική έκφραση

ekvation

μαθηματική έκφραση

μαθηματική έκφραση με δύο ίσα σκέλη, τα οποία ενώνονται με το σημείο του ίσον (=)


διάσταση

διάσταση (singular nominative)
διαστάσεις (nominative plural)
διάστασης (genitive singular)
διαστάσεων (genitive plural)
διάσταση (accusative singular)
διαστάσεις (accusative plural)
διάσταση (singular vocative)
διαστάσεις (vocative plural)
διάσταση (feminine)

διάσταση < αρχαία ελληνική διάστασις < διίσταμαι (διά και ἵσταμαι)

το σύνολο των στοιχείων που παράγονται από ένα διάνυσμα μιας ελάχιστης γραμμικής θήκης ενός αλγεβρικού σώματος

Ο προσδιορισμός ενός στοιχείου κατά την οποία χρησιμοποιείται μια διάσταση, συνεπάγεται ότι δεν υπάρχει τρόπος να προσδιοριστεί αυτό το στοιχείο μόνο με τις υπόλοιπες διαστάσεις.


διαφορικό

διαφορικό (singular nominative)
διαφορικά (nominative plural)
διαφορικού (genitive singular)
διαφορικών (genitive plural)
διαφορικό (accusative singular)
διαφορικά (accusative plural)
διαφορικό (singular vocative)
διαφορικά (vocative plural)
διαφορικό (neuter)

διαφορικό < → λείπει η ετυμολογία

πάρα πολύ μικρή μεταβολή μιας συνάρτησης


δυαδικός

δυαδικός (masculine singular nominative)
δυαδική (singular feminine nominative)
δυαδικό (singular nominative neuter)
δυαδικού (masculine genitive singular)
δυαδικής (genitive singular feminine)
δυαδικού (genitive singular neuter)
δυαδικό (accusative masculine singular)
δυαδική (accusative singular feminine)
δυαδικό (accusative singular neuter)
δυαδικέ (masculine singular vocative)
δυαδική (singular feminine vocative)
δυαδικό (singular vocative neuter)
δυαδικοί (masculine nominative plural)
δυαδικές (feminine nominative plural)
δυαδικά (nominative neuter plural)
δυαδικών (masculine genitive plural)
δυαδικών (genitive feminine plural)
δυαδικών (genitive neuter plural)
δυαδικούς (accusative masculine plural)
δυαδικές (accusative feminine plural)
δυαδικά (accusative neuter plural)
δυαδικοί (masculine vocative plural)
δυαδικές (feminine vocative plural)
δυαδικά (vocative neuter plural)
δυαδικός (masculine singular nominative)
δυαδική (feminine singular nominative)
δυαδικό (neuter singular nominative)

δυαδικός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή δυαδικός < αρχαία ελληνική δύο (σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική binaire)

δυαδικό, σύστημα αρίθμησης με βάση το 2 και χρήση μόνο των ψηφίων 0 και 1 για την αναπαράσταση αριθμών.

※ (ανέκδοτο) Υπάρχουν 10 (σ.σ. 10_((δυαδικό σύστημα)) = 2_((δεκαδικό σύστημα))) τύποι ανθρώπων. Αυτοί που κατανοούν το δυαδικό σύστημα, κι αυτοί που δεν το κατανοούν.

Δυαδικό σύστημα Βικιπαίδεια


διώνυμος

διώνυμος (masculine singular nominative)
διώνυμη (singular feminine nominative)
διώνυμο (singular nominative neuter)
διώνυμου (masculine genitive singular)
διώνυμης (genitive singular feminine)
διώνυμου (genitive singular neuter)
διώνυμο (accusative masculine singular)
διώνυμη (accusative singular feminine)
διώνυμο (accusative singular neuter)
διώνυμε (masculine singular vocative)
διώνυμη (singular feminine vocative)
διώνυμο (singular vocative neuter)
διώνυμοι (masculine nominative plural)
διώνυμες (feminine nominative plural)
διώνυμα (nominative neuter plural)
διώνυμων (masculine genitive plural)
διώνυμων (genitive feminine plural)
διώνυμων (genitive neuter plural)
διώνυμους (accusative masculine plural)
διώνυμες (accusative feminine plural)
διώνυμα (accusative neuter plural)
διώνυμοι (masculine vocative plural)
διώνυμες (feminine vocative plural)
διώνυμα (vocative neuter plural)
διώνυμος

διώνυμος < αρχαία ελληνική διώνυμος < δι- + ὄνυμα / ὄνομα

ουσιαστικοποιημένο


ανάγωγος

ανάγωγος (masculine singular nominative)
ανάγωγη (singular feminine nominative)
ανάγωγο (singular nominative neuter)
ανάγωγου (masculine genitive singular)
ανάγωγης (genitive singular feminine)
ανάγωγου (genitive singular neuter)
ανάγωγο (accusative masculine singular)
ανάγωγη (accusative singular feminine)
ανάγωγο (accusative singular neuter)
ανάγωγε (masculine singular vocative)
ανάγωγη (singular feminine vocative)
ανάγωγο (singular vocative neuter)
ανάγωγοι (masculine nominative plural)
ανάγωγες (feminine nominative plural)
ανάγωγα (nominative neuter plural)
ανάγωγων (masculine genitive plural)
ανάγωγων (genitive feminine plural)
ανάγωγων (genitive neuter plural)
ανάγωγους (accusative masculine plural)
ανάγωγες (accusative feminine plural)
ανάγωγα (accusative neuter plural)
ανάγωγοι (masculine vocative plural)
ανάγωγες (feminine vocative plural)
ανάγωγα (vocative neuter plural)
ανάγωγος

ανάγωγος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀνάγωγος
# ανάγωγος < αναγωγ(ή) + -ος, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική irréductible

irréductible

ανάγωγος (μαθηματικά)

που δεν μπορεί να απλοποιηθεί περισσότερο

για κλάσματα


τετραγωνισμός

τετραγωνισμός (singular nominative)
τετραγωνισμοί (nominative plural)
τετραγωνισμού (genitive singular)
τετραγωνισμών (genitive plural)
τετραγωνισμό (accusative singular)
τετραγωνισμούς (accusative plural)
τετραγωνισμέ (singular vocative)
τετραγωνισμοί (vocative plural)
τετραγωνισμός (masculine)

τετραγωνισμός < αρχαία ελληνική τετραγωνισμός < τετραγωνίζω < τετράγωνον

η κατασκευή τετραγώνου, που έχει ίδιο εμβαδόν με άλλο σχήμα, μόνο με τη χρήση χάρακα και διαβήτη

η ύψωση ενός αριθμού στο τετράγωνο


παράγοντας

παράγοντας < ουσιαστικοποιημένο αρσενικό της μετοχής παράγων, (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική παράγων με νεότερη κατάληξη -οντας & μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική facteur ή από την αγγλική factor

factor

ο παράγοντας (ουσιαστικό)

facteur

ο παράγοντας (ουσιαστικό)

agent

ο παράγοντας (ουσιαστικό)

Faktor

ο παράγοντας (ουσιαστικό)

faktoro

ο παράγοντας (ουσιαστικό)

faktor

ο παράγοντας (ουσιαστικό)

αριθμός (ή παράσταση) που πολλαπλασιάζεται με άλλον

η διαφορά τετραγώνων x²-y² μπορεί να αναλυθεί ως γινόμενο δύο παραγόντων (x+y)(x-y)


επίπεδος

επίπεδος (masculine singular nominative)
επίπεδη (singular feminine nominative)
επίπεδο (singular nominative neuter)
επίπεδου (masculine genitive singular)
επίπεδης (genitive singular feminine)
επίπεδου (genitive singular neuter)
επίπεδο (accusative masculine singular)
επίπεδη (accusative singular feminine)
επίπεδο (accusative singular neuter)
επίπεδε (masculine singular vocative)
επίπεδη (singular feminine vocative)
επίπεδο (singular vocative neuter)
επίπεδοι (masculine nominative plural)
επίπεδες (feminine nominative plural)
επίπεδα (nominative neuter plural)
επίπεδων (masculine genitive plural)
επίπεδων (genitive feminine plural)
επίπεδων (genitive neuter plural)
επίπεδους (accusative masculine plural)
επίπεδες (accusative feminine plural)
επίπεδα (accusative neuter plural)
επίπεδοι (masculine vocative plural)
επίπεδες (feminine vocative plural)
επίπεδα (vocative neuter plural)
επίπεδος (masculine singular nominative)
επίπεδη (feminine singular nominative)
επίπεδο (neuter singular nominative)

επίπεδος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἐπίπεδος < ἐπί + πέδον < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *pedóm < *pṓds (πόδι, πούς) < *ped-

που έχει σχέση με το επίπεδο ή αναφέρεται σ’ αυτό


ετερώνυμος

ετερώνυμος (masculine singular nominative)
ετερώνυμη (singular feminine nominative)
ετερώνυμο (singular nominative neuter)
ετερώνυμου (masculine genitive singular)
ετερώνυμης (genitive singular feminine)
ετερώνυμου (genitive singular neuter)
ετερώνυμο (accusative masculine singular)
ετερώνυμη (accusative singular feminine)
ετερώνυμο (accusative singular neuter)
ετερώνυμε (masculine singular vocative)
ετερώνυμη (singular feminine vocative)
ετερώνυμο (singular vocative neuter)
ετερώνυμοι (masculine nominative plural)
ετερώνυμες (feminine nominative plural)
ετερώνυμα (nominative neuter plural)
ετερώνυμων (masculine genitive plural)
ετερώνυμων (genitive feminine plural)
ετερώνυμων (genitive neuter plural)
ετερώνυμους (accusative masculine plural)
ετερώνυμες (accusative feminine plural)
ετερώνυμα (accusative neuter plural)
ετερώνυμοι (masculine vocative plural)
ετερώνυμες (feminine vocative plural)
ετερώνυμα (vocative neuter plural)
ετερώνυμος (masculine singular nominative)
ετερώνυμη (feminine singular nominative)
ετερώνυμο (neuter singular nominative)

ετερώνυμος < (ελληνιστική κοινή) ἑτερώνυμος < ετερο- + -ώνυμος ( < όνομα )

ετερώνυμα κλάσματα: κλάσματα με διαφορετικό παρονομαστή


κεντρομόλος

κεντρομόλος (masculine singular nominative)
κεντρομόλος (singular feminine nominative)
κεντρομόλα (singular feminine nominative)
κεντρομόλο (singular nominative neuter)
κεντρομόλου (masculine genitive singular)
κεντρομόλου (genitive singular feminine)
κεντρομόλας (genitive singular feminine)
κεντρομόλου (genitive singular neuter)
κεντρομόλο (accusative masculine singular)
κεντρομόλο (accusative singular feminine)
κεντρομόλα (accusative singular feminine)
κεντρομόλο (accusative singular neuter)
κεντρομόλε (masculine singular vocative)
κεντρομόλε (singular feminine vocative)
κεντρομόλα (singular feminine vocative)
κεντρομόλο (singular vocative neuter)
κεντρομόλοι (masculine nominative plural)
κεντρομόλοι (feminine nominative plural)
κεντρομόλες (feminine nominative plural)
κεντρομόλα (nominative neuter plural)
κεντρομόλων (masculine genitive plural)
κεντρομόλων (genitive feminine plural)
κεντρομόλων (genitive neuter plural)
κεντρομόλους (accusative masculine plural)
κεντρομόλους (accusative feminine plural)
κεντρομόλες (accusative feminine plural)
κεντρομόλα (accusative neuter plural)
κεντρομόλοι (masculine vocative plural)
κεντρομόλοι (feminine vocative plural)
κεντρομόλες (feminine vocative plural)
κεντρομόλα (vocative neuter plural)
κεντρομόλος (masculine singular nominative)
κεντρομόλος (feminine singular nominative)
κεντρομόλα (feminine singular nominative)
κεντρομόλο (neuter singular nominative)

κεντρομόλος < κέντρο + αρχαία ελληνική μολ- (δείτε μολών) του ρήματος βλώσκω (έρχομαι) + -ος, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική centripète

κε‐ντρο‐μό‐λος

αυτός που έχει την τάση να κινείται από την περιφέρεια προς το κέντρο ή τον πυρήνα

η κεντρομόλος έλξη


παράγωγος

παράγωγος < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου παράγωγος (στον αρχαίο τύπο: η παράγωγος

πα‐ρά‐γω‐γος

derivative

όρος της μαθηματικής ανάλυσης

derivada

όρος της μαθηματικής ανάλυσης

différentielle

όρος της μαθηματικής ανάλυσης

Ableitung

όρος της μαθηματικής ανάλυσης

pochodna

όρος της μαθηματικής ανάλυσης

η συνάρτηση εκείνη που η τιμή της για κάθε τιμή εισόδου αντιστοιχεί στο ρυθμό μεταβολής της τιμής μίας αρχικής συνάρτησης για την ίδια τιμή εισόδου (για τις τιμές εισόδου εκείνες που ο ρυθμός μεταβολής της αρχικής συνάρτησης μπορεί να οριστεί)

το παράγωγο ουδέτερο


πυθαγόρειος

πυθαγόρειος (masculine singular nominative)
πυθαγόρεια (singular feminine nominative)
πυθαγόρειο (singular nominative neuter)
πυθαγόρειου (masculine genitive singular)
πυθαγόρειας (genitive singular feminine)
πυθαγόρειου (genitive singular neuter)
πυθαγόρειο (accusative masculine singular)
πυθαγόρεια (accusative singular feminine)
πυθαγόρειο (accusative singular neuter)
πυθαγόρειε (masculine singular vocative)
πυθαγόρεια (singular feminine vocative)
πυθαγόρειο (singular vocative neuter)
πυθαγόρειοι (masculine nominative plural)
πυθαγόρειες (feminine nominative plural)
πυθαγόρεια (nominative neuter plural)
πυθαγόρειων (masculine genitive plural)
πυθαγόρειων (genitive feminine plural)
πυθαγόρειων (genitive neuter plural)
πυθαγόρειους (accusative masculine plural)
πυθαγόρειες (accusative feminine plural)
πυθαγόρεια (accusative neuter plural)
πυθαγόρειοι (masculine vocative plural)
πυθαγόρειες (feminine vocative plural)
πυθαγόρεια (vocative neuter plural)
πυθαγόρειος
-α /
-ος

πυθαγόρειος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική Πυθαγόρειος (σημασιολογικό δάνειο από την αγγλική Pythagorean < Pythagora + -ean) < αρχαία ελληνική Πυθαγόρ(ας) + -ειος

που έχει σχέση με το πυθαγόρειο θεώρημα, τους πυθαγόρειους αριθμούς, τον πυθαγόρειο πίνακα ή το πυθαγόρειο τρίγωνο ή αναφέρεται σ’ αυτά


τέχνασμα

τέχνασμα (singular nominative)
τεχνάσματα (nominative plural)
τεχνάσματος (genitive singular)
τεχνασμάτων (genitive plural)
τέχνασμα (accusative singular)
τεχνάσματα (accusative plural)
τέχνασμα (singular vocative)
τεχνάσματα (vocative plural)
τέχνασμα (neuter)

τέχνασμα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική τέχνασμα

πιο εύκολη λύση προβλήματος


αα

ο αύξων αριθμός


κυκλικός

κυκλικός (masculine singular nominative)
κυκλική (singular feminine nominative)
κυκλικό (singular nominative neuter)
κυκλικού (masculine genitive singular)
κυκλικής (genitive singular feminine)
κυκλικού (genitive singular neuter)
κυκλικό (accusative masculine singular)
κυκλική (accusative singular feminine)
κυκλικό (accusative singular neuter)
κυκλικέ (masculine singular vocative)
κυκλική (singular feminine vocative)
κυκλικό (singular vocative neuter)
κυκλικοί (masculine nominative plural)
κυκλικές (feminine nominative plural)
κυκλικά (nominative neuter plural)
κυκλικών (masculine genitive plural)
κυκλικών (genitive feminine plural)
κυκλικών (genitive neuter plural)
κυκλικούς (accusative masculine plural)
κυκλικές (accusative feminine plural)
κυκλικά (accusative neuter plural)
κυκλικοί (masculine vocative plural)
κυκλικές (feminine vocative plural)
κυκλικά (vocative neuter plural)
κυκλικός (masculine singular nominative)
κυκλική (feminine singular nominative)
κυκλικό (neuter singular nominative)

κυκλικός < αρχαία ελληνική κυκλικός < κύκλος ((σημασιολογικό δάνειο) γαλλική cyclique & (σημασιολογικό δάνειο) αγγλική cyclic)

αριθμός με επαναλαμβανόμενα ψηφία σε αλληλουχία (κυκλικό ψηφίο ή ψηφία)

0,3333333333..... με κυκλικό ψηφίο τον αριθμό 3

1,25252525252525...... με κυκλικά ψηφία τον αριθμό 25


τριώνυμο

τριώνυμο (singular nominative)
τριώνυμα (nominative plural)
τριωνύμου (genitive singular)
τριώνυμου (genitive singular)
τριωνύμων (genitive plural)
τριώνυμο (accusative singular)
τριώνυμα (accusative plural)
τριώνυμο (singular vocative)
τριώνυμα (vocative plural)
τριώνυμο (neuter)

τριώνυμο < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα τριώνυμ(ον) + -ο, ουδέτερο για την ελληνιστική κοινή τριώνυμος (με τρία ονόματα), λόγιο δάνειο από τη γαλλική trinôme < tri- (τρι-) + -nôme με τη σημασία «όνομα» -ώνυμο. Για την εκδοχή της σημασίας «νόμος» (μέρος) θα ήταν σφαλερή δημιουργία, αντί του τρί-νομο

άθροισμα τριών μονωνύμων


ρ

ρ < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ρ < αρχαία ελληνική Ρ κεφαλαίο

ρρ

πότε γράφεται διπλό ρο

στο σχεσιακό μοντέλο, σύμβολο του τελεστή μετονομασίας στη σχεσιακή άλγεβρα (ρ_(S(Β1),Β₂,...,Βₙ)(R))

βάσεις δεδομένων


μείον

μείον < αρχαία ελληνική μεῖον

στην πράξη της αφαίρεσης προηγείται του αφαιρετέου

ένα μείον ένα ίσον μηδέν (1 - 1 = 0)

≈ συνώνυμα: πλην

προηγείται των αρνητικών αριθμών

η θερμοκρασία έπεσε στους μείον πέντε (-5° C)

≈ συνώνυμα: κάτω από το μηδέν, υπό το μηδέν


μείον

μείον < αρχαία ελληνική μεῖον

minus sign

ουσιαστικοποιημένο επίρρημα

signe moins

ουσιαστικοποιημένο επίρρημα

segno meno

ουσιαστικοποιημένο επίρρημα

signo menos

ουσιαστικοποιημένο επίρρημα

minteken

ουσιαστικοποιημένο επίρρημα

minus

ουσιαστικοποιημένο επίρρημα

eksi

ουσιαστικοποιημένο επίρρημα

ουσιαστικοποιημένο επίρρημα: το σύμβολο της αφαίρεσης και των αρνητικών αριθμών

ενώ έλυσες σχεδον σωστά την άσκηση, στο τέλος ξέχασες να βάλεις το μείον. Το σωστό αποτέλεσμα είναι -5 και όχι 5.


μεταλογική

μεταλογική (singular nominative)
μεταλογικές (nominative plural)
μεταλογικής (genitive singular)
μεταλογικών (genitive plural)
μεταλογική (accusative singular)
μεταλογικές (accusative plural)
μεταλογική (singular vocative)
μεταλογικές (vocative plural)
μεταλογική (feminine)

μεταλογική < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική metalogic < αρχαία ελληνική μετά + λογική

η μεταθεωρία της λογικής· το πεδίο μελέτης/η μελέτη των ιδιοτήτων/χαρακτηριστικών των λογικών συστημάτων.

(έχει σκέλος φιλοσοφικό και μαθηματικό, συχνά συνδυαστικά· βλ. Bertrand Russell)

Η μεταλογική προσπαθεί να αποβάλει κάθε αξίωμα από τα μαθητικά και την λογική, και να το αντικαταστήσει με απόδειξη. Αυτό δεν είναι εφικτό να επιτευχθεί συνολικά, όχι λόγω ανθρώπινης ανικανότητας αλλά αποτελεί εγγενή μαθηματικό κανόνα. Όμως είναι εφικτό να επιτευχθεί σε κλειστά λογικά συστήματα, τα οποία δεν εμπεριέχουν όλο το φάσμα της λογικής, παρά αποτελούν αλγόριθμο.


σημειοσειρά

σημειοσειρά (singular nominative)
σημειοσειρές (nominative plural)
σημειοσειράς (genitive singular)
σημειοσειρών (genitive plural)
σημειοσειρά (accusative singular)
σημειοσειρές (accusative plural)
σημειοσειρά (singular vocative)
σημειοσειρές (vocative plural)
σημειοσειρά (feminine)

σημειοσειρά < σημείο + -ο- + σειρά

τα σημεία μιας ευθείας ως σύνολο


σημασιολογία

σημασιολογία (singular nominative)
σημασιολογίες (nominative plural)
σημασιολογίας (genitive singular)
σημασιολογιών (genitive plural)
σημασιολογία (accusative singular)
σημασιολογίες (accusative plural)
σημασιολογία (singular vocative)
σημασιολογίες (vocative plural)
σημασιολογία (feminine)

σημασιολογία < λόγιο ενδογενές δάνειο: γερμανική Semasiologie (δείτε και νεότερη γερμανική λέξη Bedeutungslehre). Ο όρος «σημαντική» (όπως στη γαλλική sémantique ή την αγγλική semantics) δεν επικράτησε στα ελληνικά. Μορφολογικά αναλύεται σε σημασ(ία) + -ο- + -λογία.

ση‐μα‐σι‐ο‐λο‐γί‐α

semantics

επιστήμη υπολογιστών

ο καθορισμός σχέσεων μεταξύ συμβόλων


μειωτέος

μειωτέος (masculine singular nominative)
μειωτέα (singular feminine nominative)
μειωτέο (singular nominative neuter)
μειωτέου (masculine genitive singular)
μειωτέας (genitive singular feminine)
μειωτέου (genitive singular neuter)
μειωτέο (accusative masculine singular)
μειωτέα (accusative singular feminine)
μειωτέο (accusative singular neuter)
μειωτέε (masculine singular vocative)
μειωτέα (singular feminine vocative)
μειωτέο (singular vocative neuter)
μειωτέοι (masculine nominative plural)
μειωτέες (feminine nominative plural)
μειωτέα (nominative neuter plural)
μειωτέων (masculine genitive plural)
μειωτέων (genitive feminine plural)
μειωτέων (genitive neuter plural)
μειωτέους (accusative masculine plural)
μειωτέες (accusative feminine plural)
μειωτέα (accusative neuter plural)
μειωτέοι (masculine vocative plural)
μειωτέες (feminine vocative plural)
μειωτέα (vocative neuter plural)
μειωτέος (masculine)

μειωτέος <μειώνω + -τέος

ο αριθμός από τον οποίο πρέπει να αφαιρεθεί κάποιος άλλος, ο οποίος ονομάζεται αφαιρετέος


συνισταμένη

συνισταμένη (feminine)

συνισταμένη < ουσιαστικοποιημένη μετοχή ενεστώτα του συνίσταμαι

το διάνυσμα που αποτελεί το άθροισμα δύο διανυσμάτων

(φυσική) η δύναμη που προκύπτει από την ένωση πολλών δυνάμεων, εφαρμοσμένων στο ίδιο σημείο


μονώνυμο

μονώνυμο (singular nominative)
μονώνυμα (nominative plural)
μονωνύμου (genitive singular)
μονώνυμου (genitive singular)
μονωνύμων (genitive plural)
μονώνυμο (accusative singular)
μονώνυμα (accusative plural)
μονώνυμο (singular vocative)
μονώνυμα (vocative plural)
μονώνυμο (neuter)

μονώνυμο < μόνος + -ώνυμο ((μεταφραστικό δάνειο) αγγλική monomial)

το γινόμενο μιας σταθεράς με μια μεταβλητή υψωμένη σε οποιαδήποτε φυσική δύναμη

το άθροισμα μονωνύμων της ίδιας μεταβλητής αλλά διαφορετικού βαθμού είναι πολυώνυμο


σημειοσύνολο

σημειοσύνολο (singular nominative)
σημειοσύνολα (nominative plural)
σημειοσυνόλου (genitive singular)
σημειοσύνολου (genitive singular)
σημειοσυνόλων (genitive plural)
σημειοσύνολο (accusative singular)
σημειοσύνολα (accusative plural)
σημειοσύνολο (singular vocative)
σημειοσύνολα (vocative plural)
σημειοσύνολο (neuter)

σημειοσύνολο < σημειο- + σύνολο • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

σύνολο σημείων

Η γραμμή και το επίπεδο είναι σημειοσύνολα.


ανέλιξη

ανέλιξη (singular nominative)
ανελίξεις (nominative plural)
ανέλιξης (genitive singular)
ανελίξεων (genitive plural)
ανέλιξη (accusative singular)
ανελίξεις (accusative plural)
ανέλιξη (singular vocative)
ανελίξεις (vocative plural)
ανέλιξη (feminine)

ανέλιξη < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀνέλιξις < αρχαία ελληνική ἀνελίσσω (ξετυλίγω) < ἀνά + ἑλίσσω & σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική évolution

advancement

συνεχής εξέλιξη

évolution

συνεχής εξέλιξη

συνάρτηση που έχει ως όρισμα το χρόνο (ή άλλο μέγεθος)


συντελεστής

συντελεστής (singular nominative)
συντελεστές (nominative plural)
συντελεστή (genitive singular)
συντελεστών (genitive plural)
συντελεστή (accusative singular)
συντελεστές (accusative plural)
συντελεστή (singular vocative)
συντελεστές (vocative plural)
συντελεστής (masculine)

συντελεστής < συντελώ + -τής < αρχαία ελληνική συντελέω / συντελῶ < σύν + τελέω / τελῶ (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική coefficient)

contributor

οποιοδήποτε που συντελεί σε κάτι

factor

πολλαπλασιαστής αριθμός

rate

πολλαπλασιαστής αριθμός

ο αριθμός με τον οποίο πολλαπλασιάζεται παράσταση πολυωνύμου


πλην

πλην < αρχαία ελληνική πλήν ((σημασιολογικό δάνειο) αγγλική minus ή (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική moins)

μειονεκτήματα

≠ αντώνυμα: τα συν

αρνητικά

≠ αντώνυμα: τα συν


συνθήκη

συνθήκη (singular nominative)
συνθήκες (nominative plural)
συνθήκης (genitive singular)
συνθηκών (genitive plural)
συνθήκη (accusative singular)
συνθήκες (accusative plural)
συνθήκη (singular vocative)
συνθήκες (vocative plural)
συνθήκη (feminine)

συνθήκη < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική συνθήκη < συντίθημι (< σύν + τίθημι). Αναλύεται σε συν- + -θήκη
: για τα δεδομένα κατάστασης < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική condition

condition

προγραμματισμός

λογική έκφραση, που μπορεί να είναι αληθής (true) ή ψευδής (false)

προγραμματισμός

Η έκφραση: a > b, είναι αληθής όταν η τιμή του a είναι μεγαλύτερη του b, αλλιώς είναι ψευδής


σταθερά

σταθερά< ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου σταθερός από την αρχαία κλίση ὁ σταθερός (αρσενικό), ἡ σταθερά (θηλυκό), τὸ σταθερόν (ουδέτερο)

ποσότητα που παραμένει αμετάβλητη


συνεφαπτομένη

συνεφαπτομένη (singular nominative)
συνεφαπτόμενες (nominative plural)
συνεφαπτομένης (genitive singular)
συνεφαπτομένων (genitive plural)
συνεφαπτομένη (accusative singular)
συνεφαπτόμενες (accusative plural)
συνεφαπτομένη (singular vocative)
συνεφαπτόμενες (vocative plural)
συνεφαπτομένη (feminine)

συνεφαπτομένη < συν- + εφαπτομένη, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική cotagente

τριγωνομετρικός αριθμός μιας γωνίας που ισούται με τον λόγο του μήκους της προσκείμενης προς τη γωνία κάθετης πλευράς ορθογωνίου τριγώνου προς το μήκος της απέναντι από αυτήν κάθετης πλευράς ή αλλιώς ως ο αντίστροφος της εφαπτομένης


αντιμετάθεση

αντιμετάθεση (singular nominative)
αντιμεταθέσεις (nominative plural)
αντιμετάθεσης (genitive singular)
αντιμεταθέσεων (genitive plural)
αντιμετάθεση (accusative singular)
αντιμεταθέσεις (accusative plural)
αντιμετάθεση (singular vocative)
αντιμεταθέσεις (vocative plural)
αντιμετάθεση (feminine)

αντιμετάθεση < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀντιμετάθεσις < ἀντί + αρχαία ελληνική μετάθεσις (αντι- + μετάθεση) < μετατίθημι < τίθημι

η σταθερότητα του αποτελέσματος όταν αλλάζει η σειρά των όρων, όπως στην πρόσθεση στον πολλαπλασιαμό

παράδειγμα: 3+4 = 4+3 = 7


συνάρτηση

συνάρτηση (singular nominative)
συναρτήσεις (nominative plural)
συνάρτησης (genitive singular)
συναρτήσεων (genitive plural)
συνάρτηση (accusative singular)
συναρτήσεις (accusative plural)
συνάρτηση (singular vocative)
συναρτήσεις (vocative plural)
συνάρτηση (feminine)

συνάρτηση < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική συνάρτη(σις) (λογική συνοχή) + -ση → δείτε τη λέξη συναρτώ
:* για τα μαθηματικά < σημασιολογικό δάνειο από τη γερμανική Zusammenhang

συ‐νάρ‐τη‐ση

ή απεικόνιση, η αντιστοίχιση κάθε στοιχείου ενός συνόλου (σύνολο ορισμού) με ένα και μόνο ένα στοιχείο ενός άλλου συνόλου (σύνολο τιμών)

συνάρτηση στη Βικιπαίδεια

ο μαθηματικός τύπος που καταγράφει τον τρόπο αντιστοίχησης

κατ’ επέκταση


σύνταξη

σύνταξη (singular nominative)
συντάξεις (nominative plural)
σύνταξης (genitive singular)
συντάξεων (genitive plural)
σύνταξη (accusative singular)
συντάξεις (accusative plural)
σύνταξη (singular vocative)
συντάξεις (vocative plural)
σύνταξη (feminine)

σύνταξη < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή σύνταξις • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

syntax

γλωσσολογική έννοια

syntaxe

γλωσσολογική έννοια

sintakso

γλωσσολογική έννοια

setningafræði

γλωσσολογική έννοια

syntaxis

γλωσσολογική έννοια

składnia

γλωσσολογική έννοια

rédaction

το γράψιμο ενός κειμένου

newsroom

κλάδος της δημοσιογραφίας

redakcja

κλάδος της δημοσιογραφίας

tactical formation

σύνταξη μιας στρατιωτικής μονάδας

retirement

αποχώρηση από την εργασία

Rente

αποχώρηση από την εργασία

retraite

αποχώρηση από την εργασία

emerytura

αποχώρηση από την εργασία

pension

το ποσό που λαμβάνει ένας συνταξιούχος

Rente

το ποσό που λαμβάνει ένας συνταξιούχος

syntax

μαθηματικά, λογική

Syntax

μαθηματικά, λογική

καθορισμός των επιτρεπτών ακολουθιών συμβόλων


προεκβολή

προεκβολή (singular nominative)
προεκβολές (nominative plural)
προεκβολής (genitive singular)
προεκβολών (genitive plural)
προεκβολή (accusative singular)
προεκβολές (accusative plural)
προεκβολή (singular vocative)
προεκβολές (vocative plural)
προεκβολή (feminine)

προεκβολή < → λείπει η ετυμολογία

η υποθετική προέκταση δεδομένων


απεικόνιση

απεικόνιση (singular nominative)
απεικονίσεις (nominative plural)
απεικόνισης (genitive singular)
απεικονίσεων (genitive plural)
απεικόνιση (accusative singular)
απεικονίσεις (accusative plural)
απεικόνιση (singular vocative)
απεικονίσεις (vocative plural)
απεικόνιση (feminine)

απεικόνιση < απεικονίζω + -ση

view

πληροφορική, προγραμματισμός


πρόοδος

πρόοδος (singular nominative)
πρόοδοι (nominative plural)
προόδου (genitive singular)
προόδων (genitive plural)
πρόοδο (accusative singular)
προόδους (accusative plural)
πρόοδε (singular vocative)
πρόοδο (singular vocative rare)
πρόοδοι (vocative plural)
πρόοδος (feminine)

πρόοδος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πρόοδος < (πρό) πρό- + ὁδός, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική progrès

progression

είδος ακολουθίας

είδος ακολουθίας

αριθμητική πρόοδος: κάθε όρος της ακολουθίας προκύπτει από τον προηγούμενο με πρόσθεση ή αφαίρεση ενός σταθερού αριθμού που λέγεται διαφορά, π.χ. 1, 2, 3, 4, 5, ... (διαφορά = 1) ή 0, 3, 6, 9, 12, ... (διαφορά = 3) ή 100, 98, 96, 94, 92, ... (διαφορά = -2)

γεωμετρική πρόοδος: κάθε όρος της ακολουθίας προκύπτει από τον προηγούμενο με πολλαπλασιασμό ή διαίρεση με εναν σταθερό αριθμό που λέγεται λόγος, π.χ. 1, 2, 4, 8, 16, ... (λόγος = 2) ή 3, 9, 27, 81, 243, ... (λόγος = 3) ή 0,01 0,1 1 10 100 1000 ... (λόγος = 10)


ανάπτυγμα

ανάπτυγμα (singular nominative)
αναπτύγματα (nominative plural)
αναπτύγματος (genitive singular)
αναπτυγμάτων (genitive plural)
ανάπτυγμα (accusative singular)
αναπτύγματα (accusative plural)
ανάπτυγμα (singular vocative)
αναπτύγματα (vocative plural)
ανάπτυγμα (neuter)

ανάπτυγμα < αναπτύσσω + -μα


πέρας

πέρας (singular nominative)
πέρατα (nominative plural)
πέρατος (genitive singular)
περάτων (genitive plural)
πέρας (accusative singular)
πέρατα (accusative plural)
πέρας (singular vocative)
πέρατα (vocative plural)
πέρας (neuter)

πέρας < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πέρας

γέρας δέρας κέρας τέρας

το δεύτερο σε σειρά σημείο ενός προσανατολισμένου ευθύγραμμου τμήματος (ευκλείδειου διανύσματος)

Το πέρας του διανύσματος }⃑{AB είναι το Β.


αρνητικός

αρνητικός (masculine singular nominative)
αρνητική (singular feminine nominative)
αρνητικό (singular nominative neuter)
αρνητικού (masculine genitive singular)
αρνητικής (genitive singular feminine)
αρνητικού (genitive singular neuter)
αρνητικό (accusative masculine singular)
αρνητική (accusative singular feminine)
αρνητικό (accusative singular neuter)
αρνητικέ (masculine singular vocative)
αρνητική (singular feminine vocative)
αρνητικό (singular vocative neuter)
αρνητικοί (masculine nominative plural)
αρνητικές (feminine nominative plural)
αρνητικά (nominative neuter plural)
αρνητικών (masculine genitive plural)
αρνητικών (genitive feminine plural)
αρνητικών (genitive neuter plural)
αρνητικούς (accusative masculine plural)
αρνητικές (accusative feminine plural)
αρνητικά (accusative neuter plural)
αρνητικοί (masculine vocative plural)
αρνητικές (feminine vocative plural)
αρνητικά (vocative neuter plural)
αρνητικός

αρνητικός < (ελληνιστική κοινή) ἀρνητικός

αριθμός μικρότερος του μηδενός


άρτιος

άρτιος (masculine singular nominative)
άρτια (singular feminine nominative)
άρτιο (singular nominative neuter)
άρτιου (masculine genitive singular)
άρτιας (genitive singular feminine)
άρτιου (genitive singular neuter)
άρτιο (accusative masculine singular)
άρτια (accusative singular feminine)
άρτιο (accusative singular neuter)
άρτιε (masculine singular vocative)
άρτια (singular feminine vocative)
άρτιο (singular vocative neuter)
άρτιοι (masculine nominative plural)
άρτιες (feminine nominative plural)
άρτια (nominative neuter plural)
άρτιων (masculine genitive plural)
άρτιων (genitive feminine plural)
άρτιων (genitive neuter plural)
άρτιους (accusative masculine plural)
άρτιες (accusative feminine plural)
άρτια (accusative neuter plural)
άρτιοι (masculine vocative plural)
άρτιες (feminine vocative plural)
άρτια (vocative neuter plural)
άρτιος (masculine singular nominative)
άρτιη (feminine singular nominative)
άρτιο (neuter singular nominative)

άρτιος < αρχαία ελληνική ἄρτιος < ἄρτι

Κατηγορία:Μαθηματικά  (νέα ελληνικά)

complete

ολοκληρωμένος

complet

ολοκληρωμένος

vollständig

ολοκληρωμένος

για ακέραιο αριθμό: αυτός που διαιρείται διά του δύο δίχως να αφήνει υπόλοιπο, ζυγός

όλοι οι τέλειοι αριθμοί είναι άρτιοι, για παράδειγμα 6, 28, 496


απειροστός

απειροστός (masculine singular nominative)
απειροστή (singular feminine nominative)
απειροστό (singular nominative neuter)
απειροστού (masculine genitive singular)
απειροστής (genitive singular feminine)
απειροστού (genitive singular neuter)
απειροστό (accusative masculine singular)
απειροστή (accusative singular feminine)
απειροστό (accusative singular neuter)
απειροστέ (masculine singular vocative)
απειροστή (singular feminine vocative)
απειροστό (singular vocative neuter)
απειροστοί (masculine nominative plural)
απειροστές (feminine nominative plural)
απειροστά (nominative neuter plural)
απειροστών (masculine genitive plural)
απειροστών (genitive feminine plural)
απειροστών (genitive neuter plural)
απειροστούς (accusative masculine plural)
απειροστές (accusative feminine plural)
απειροστά (accusative neuter plural)
απειροστοί (masculine vocative plural)
απειροστές (feminine vocative plural)
απειροστά (vocative neuter plural)
απειροστός

απειροστός < → λείπει η ετυμολογία

απειροστό (το) η μεταβλητή ποσότητα, η οποία παραμένει μικρότερη από κάθε θετικό αριθμό, χωρίς όμως ποτέ να γίνεται μηδέν


πολλαπλάσιος

πολλαπλάσιος (masculine singular nominative)
πολλαπλάσια (singular feminine nominative)
πολλαπλάσιο (singular nominative neuter)
πολλαπλάσιου (masculine genitive singular)
πολλαπλάσιας (genitive singular feminine)
πολλαπλάσιου (genitive singular neuter)
πολλαπλάσιο (accusative masculine singular)
πολλαπλάσια (accusative singular feminine)
πολλαπλάσιο (accusative singular neuter)
πολλαπλάσιε (masculine singular vocative)
πολλαπλάσια (singular feminine vocative)
πολλαπλάσιο (singular vocative neuter)
πολλαπλάσιοι (masculine nominative plural)
πολλαπλάσιες (feminine nominative plural)
πολλαπλάσια (nominative neuter plural)
πολλαπλάσιων (masculine genitive plural)
πολλαπλάσιων (genitive feminine plural)
πολλαπλάσιων (genitive neuter plural)
πολλαπλάσιους (accusative masculine plural)
πολλαπλάσιες (accusative feminine plural)
πολλαπλάσια (accusative neuter plural)
πολλαπλάσιοι (masculine vocative plural)
πολλαπλάσιες (feminine vocative plural)
πολλαπλάσια (vocative neuter plural)
πολλαπλάσιος (masculine singular nominative)
πολλαπλάσια (feminine singular nominative)
πολλαπλάσιο (neuter singular nominative)

πολλαπλάσιος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πολλαπλάσιος < πολλα- + -πλάσιος

πολ‐λα‐πλά‐σι‐ος

που είναι πολλές φορές μεγαλύτερος από άλλους


απλοποιώ

απλοποιώ
απλοποιώ (present first-person singular)
απλοποιούσα (imperfect first-person singular)
θα απλοποιώ (future imperfect first-person singular)
να απλοποιώ (subjunctive first-person singular)
απλοποιώντας (participle)
απλοποιείς (present second-person singular)
απλοποιούσες (imperfect second-person singular)
θα απλοποιείς (future imperfect second-person singular)
να απλοποιείς (subjunctive second-person singular)
απλοποίει (imperative second-person singular rare)
απλοποιεί (present third-person singular)
απλοποιούσε (imperfect third-person singular)
θα απλοποιεί (future imperfect third-person singular)
να απλοποιεί (subjunctive third-person singular)
απλοποιούμε (present first-person plural)
απλοποιούσαμε (imperfect first-person plural)
θα απλοποιούμε (future imperfect first-person plural)
να απλοποιούμε (subjunctive first-person plural)
απλοποιείτε (present second-person plural)
απλοποιούσατε (imperfect second-person plural)
θα απλοποιείτε (future imperfect second-person plural)
να απλοποιείτε (subjunctive second-person plural)
απλοποιείτε (imperative second-person plural)
απλοποιούν (present third-person plural)
απλοποιούνε (present third-person plural)
απλοποιούσαν (imperfect third-person plural)
απλοποιούσανε (imperfect third-person plural)
θα απλοποιούν (future imperfect third-person plural)
θα απλοποιούνε (future imperfect third-person plural)
να απλοποιούν (subjunctive third-person plural)
να απλοποιούνε (subjunctive third-person plural)
απλοποίησα (aorist first-person singular)
θα απλοποιήσω (future first-person singular)
να απλοποιήσω (subjunctive first-person singular)
απλοποιήσει (infinitive)
απλοποίησες (aorist second-person singular)
θα απλοποιήσεις (future second-person singular)
να απλοποιήσεις (subjunctive second-person singular)
απλοποίησε (imperative second-person singular)
απλοποίησε (aorist third-person singular)
θα απλοποιήσει (future third-person singular)
να απλοποιήσει (subjunctive third-person singular)
απλοποιήσαμε (aorist first-person plural)
θα απλοποιήσουμε (future first-person plural)
να απλοποιήσουμε (subjunctive first-person plural)
απλοποιήσατε (aorist second-person plural)
θα απλοποιήσετε (future second-person plural)
να απλοποιήσετε (subjunctive second-person plural)
απλοποιήστε (imperative second-person plural)
απλοποίησαν (aorist third-person plural)
απλοποιήσαν (aorist third-person plural)
απλοποιήσανε (aorist third-person plural)
θα απλοποιήσουν (future third-person plural)
θα απλοποιήσουνε (future third-person plural)
να απλοποιήσουν (subjunctive third-person plural)
να απλοποιήσουνε (subjunctive third-person plural)
έχω απλοποιήσει (perfect first-person singular)
είχα απλοποιήσει (pluperfect first-person singular)
θα έχω απλοποιήσει (future perfect first-person singular)
να έχω απλοποιήσει (subjunctive first-person singular)
έχεις απλοποιήσει (perfect second-person singular)
είχες απλοποιήσει (pluperfect second-person singular)
θα έχεις απλοποιήσει (future perfect second-person singular)
να έχεις απλοποιήσει (subjunctive second-person singular)
έχει απλοποιήσει (perfect third-person singular)
είχε απλοποιήσει (pluperfect third-person singular)
θα έχει απλοποιήσει (future perfect third-person singular)
να έχει απλοποιήσει (subjunctive third-person singular)
έχουμε απλοποιήσει (perfect first-person plural)
είχαμε απλοποιήσει (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε απλοποιήσει (future perfect first-person plural)
να έχουμε απλοποιήσει (subjunctive first-person plural)
έχετε απλοποιήσει (perfect second-person plural)
είχατε απλοποιήσει (pluperfect second-person plural)
θα έχετε απλοποιήσει (future perfect second-person plural)
να έχετε απλοποιήσει (subjunctive second-person plural)
έχουν απλοποιήσει (perfect third-person plural)
είχαν απλοποιήσει (pluperfect third-person plural)
θα έχουν απλοποιήσει (future perfect third-person plural)
να έχουν απλοποιήσει (subjunctive third-person plural)
απλοποιούμαι (present first-person singular)
απλοποιούμουν (imperfect first-person singular)
θα απλοποιούμαι (future imperfect first-person singular)
να απλοποιούμαι (subjunctive first-person singular)
απλοποιείσαι (present second-person singular)
απλοποιούσουν (imperfect second-person singular)
θα απλοποιείσαι (future imperfect second-person singular)
να απλοποιείσαι (subjunctive second-person singular)
απλοποιείται (present third-person singular)
απλοποιούνταν (imperfect third-person singular)
θα απλοποιείται (future imperfect third-person singular)
να απλοποιείται (subjunctive third-person singular)
απλοποιούμαστε (present first-person plural)
απλοποιούμασταν (imperfect first-person plural)
απλοποιούμαστε (imperfect first-person plural)
θα απλοποιούμαστε (future imperfect first-person plural)
να απλοποιούμαστε (subjunctive first-person plural)
απλοποιείστε (present second-person plural)
απλοποιούσασταν (imperfect second-person plural)
απλοποιούσαστε (imperfect second-person plural)
θα απλοποιείστε (future imperfect second-person plural)
να απλοποιείστε (subjunctive second-person plural)
απλοποιείστε (imperative second-person plural)
απλοποιούνται (present third-person plural)
απλοποιούνταν (imperfect third-person plural)
θα απλοποιούνται (future imperfect third-person plural)
να απλοποιούνται (subjunctive third-person plural)
απλοποιήθηκα (aorist first-person singular)
θα απλοποιηθώ (future first-person singular)
να απλοποιηθώ (subjunctive first-person singular)
απλοποιηθεί (infinitive)
απλοποιήθηκες (aorist second-person singular)
θα απλοποιηθείς (future second-person singular)
να απλοποιηθείς (subjunctive second-person singular)
απλοποιήσου (imperative second-person singular)
απλοποιήθηκε (aorist third-person singular)
θα απλοποιηθεί (future third-person singular)
να απλοποιηθεί (subjunctive third-person singular)
απλοποιηθήκαμε (aorist first-person plural)
θα απλοποιηθούμε (future first-person plural)
να απλοποιηθούμε (subjunctive first-person plural)
απλοποιηθήκατε (aorist second-person plural)
θα απλοποιηθείτε (future second-person plural)
να απλοποιηθείτε (subjunctive second-person plural)
απλοποιηθείτε (imperative second-person plural)
απλοποιήθηκαν (aorist third-person plural)
απλοποιηθήκαν (aorist third-person plural)
απλοποιηθήκανε (aorist third-person plural)
θα απλοποιηθούν (future third-person plural)
θα απλοποιηθούνε (future third-person plural)
να απλοποιηθούν (subjunctive third-person plural)
να απλοποιηθούνε (subjunctive third-person plural)
έχω απλοποιηθεί (perfect first-person singular)
είχα απλοποιηθεί (pluperfect first-person singular)
θα έχω απλοποιηθεί (future perfect first-person singular)
να έχω απλοποιηθεί (subjunctive first-person singular)
απλοποιημένος (participle)
έχεις απλοποιηθεί (perfect second-person singular)
είχες απλοποιηθεί (pluperfect second-person singular)
θα έχεις απλοποιηθεί (future perfect second-person singular)
να έχεις απλοποιηθεί (subjunctive second-person singular)
έχει απλοποιηθεί (perfect third-person singular)
είχε απλοποιηθεί (pluperfect third-person singular)
θα έχει απλοποιηθεί (future perfect third-person singular)
να έχει απλοποιηθεί (subjunctive third-person singular)
έχουμε απλοποιηθεί (perfect first-person plural)
είχαμε απλοποιηθεί (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε απλοποιηθεί (future perfect first-person plural)
να έχουμε απλοποιηθεί (subjunctive first-person plural)
έχετε απλοποιηθεί (perfect second-person plural)
είχατε απλοποιηθεί (pluperfect second-person plural)
θα έχετε απλοποιηθεί (future perfect second-person plural)
να έχετε απλοποιηθεί (subjunctive second-person plural)
έχουν απλοποιηθεί (perfect third-person plural)
είχαν απλοποιηθεί (pluperfect third-person plural)
θα έχουν απλοποιηθεί (future perfect third-person plural)
να έχουν απλοποιηθεί (subjunctive third-person plural)
είμαι, είσαι, είναι απλοποιημένος (perfect type-b)
είμαστε, είστε, είναι απλοποιημένοι (perfect type-b)
ήμουν, ήσουν, ήταν απλοποιημένος (type-b pluperfect)
ήμαστε, ήσαστε, ήταν απλοποιημένοι (type-b pluperfect)

απλοποιώ < απλός + -ο- + -ποιώ (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική simplifier)

αντικαθιστώ τον αριθμητή και τον παρονομαστή ενός κλάσματος με ανάλογους μικρότερους αριθμούς


συνημίτονο

συνημίτονο (singular nominative)
συνημίτονα (nominative plural)
συνημίτονου (genitive singular)
συνημιτόνου (genitive singular)
συνημίτονων (genitive plural)
συνημιτόνων (genitive plural)
συνημίτονο (accusative singular)
συνημίτονα (accusative plural)
συνημίτονο (singular vocative)
συνημίτονα (vocative plural)
συνημίτονο (neuter)

συνημίτονο < → λείπει η ετυμολογία

τριγωνομετρικός αριθμός μιας γωνίας που ισούται με τον λόγο του μήκους της προσκείμενης προς τη γωνία κάθετης πλευράς ορθογωνίου τριγώνου προς το μήκος της υποτείνουσας


πόρισμα

πόρισμα (singular nominative)
πορίσματα (nominative plural)
πορίσματος (genitive singular)
πορισμάτων (genitive plural)
πόρισμα (accusative singular)
πορίσματα (accusative plural)
πόρισμα (singular vocative)
πορίσματα (vocative plural)
πόρισμα (neuter)

πόρισμα < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή πόρισμα < αρχαία ελληνική πορίζω < πόρος

το συμπέρασμα, αποτέλεσμα μιας απόδειξης


τοπολογία

τοπολογία (singular nominative)
τοπολογίες (nominative plural)
τοπολογίας (genitive singular)
τοπολογιών (genitive plural)
τοπολογία (accusative singular)
τοπολογίες (accusative plural)
τοπολογία (singular vocative)
τοπολογίες (vocative plural)
τοπολογία (feminine)

τοπολογία < τόπος + -λογία (< λόγος)

κλάδος των μαθηματικών που μελέτα εκείνες τις ιδιότητες των γεωμετρικών σχηματισμών που παραμένουν αμετάβλητες όταν αυτοί υπόκεινται σε ελαστικές παραμορφώσεις, όπως για παράδειγμα σε έκταση ή σε συστροφή (ομοιομορφισμοί). Η τοπολογία, δηλαδή, ενδιαφέρεται για τις γενικές ιδιότητες ενός τοπολογικού χώρου και όχι για τις ιδιότητες των ποικίλων διαμορφώσεων που αυτός μπορεί να λάβει. Βασικές έννοιες: συνέχεια, σύγκλιση.

για την τοπολογία μία σφαίρα και ένας κύβος είναι ισοδύναμοι


διακριτός

διακριτός (masculine singular nominative)
διακριτή (singular feminine nominative)
διακριτό (singular nominative neuter)
διακριτού (masculine genitive singular)
διακριτής (genitive singular feminine)
διακριτού (genitive singular neuter)
διακριτό (accusative masculine singular)
διακριτή (accusative singular feminine)
διακριτό (accusative singular neuter)
διακριτέ (masculine singular vocative)
διακριτή (singular feminine vocative)
διακριτό (singular vocative neuter)
διακριτοί (masculine nominative plural)
διακριτές (feminine nominative plural)
διακριτά (nominative neuter plural)
διακριτών (masculine genitive plural)
διακριτών (genitive feminine plural)
διακριτών (genitive neuter plural)
διακριτούς (accusative masculine plural)
διακριτές (accusative feminine plural)
διακριτά (accusative neuter plural)
διακριτοί (masculine vocative plural)
διακριτές (feminine vocative plural)
διακριτά (vocative neuter plural)
διακριτός (masculine singular nominative)
διακριτή (feminine singular nominative)
διακριτό (neuter singular nominative)

διακριτός < διακρί(νω) + -τός (σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική distinct)

που μπορεί να πάρει μια τιμή από έναν πεπερασμένο και προκαθορισμένο αριθμό τιμών


μοιραστής

μοιραστής (singular nominative)
μοιραστές (nominative plural)
μοιραστή (genitive singular)
μοιραστών (genitive plural)
μοιραστή (accusative singular)
μοιραστές (accusative plural)
μοιραστή (singular vocative)
μοιραστές (vocative plural)
μοιραστής (masculine)

μοιραστής < μεσαιωνική ελληνική μοιραστής


μεταβλητή

μεταβλητή < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου μεταβλητός

με‐τα‐βλη‐τή

η κυμαινόμενη τιμή


διακρίνουσα

διακρίνουσα (singular nominative)
διακρίνουσες (nominative plural)
διακρίνουσας (genitive singular)
διακρινουσών (genitive plural)
διακρίνουσα (accusative singular)
διακρίνουσες (accusative plural)
διακρίνουσα (singular vocative)
διακρίνουσες (vocative plural)
διακρίνουσα (feminine)

διακρίνουσα < θηλυκό της μετοχής ενεστώτα διακρίνων -ουσα -ον του ρήματος διακρίνω

ο αριθμός Δ που επιτρέπει τη λύση των εξισώσεων δευτέρου βαθμού


συνδυαστική

συνδυαστική (feminine)

συνδυαστική < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου συνδυαστικός

κλάδος των μαθηματικών που ασχολείται με τη μελέτη των πεπερασμένων και των άπειρων αλλά μετρήσιμων διακριτών δομών


δυαδικό ψηφίο

δυαδικό ψηφίο (neuter)

→ δείτε τις λέξεις δυαδικός και ψηφίο

ένα από τα ψηφία 0 ή 1 του δυαδικού συστήματος αρίθμησης (ΕΛΟΤ 996.01)


μοναδιαίος

μοναδιαίος (masculine singular nominative)
μοναδιαία (singular feminine nominative)
μοναδιαίο (singular nominative neuter)
μοναδιαίου (masculine genitive singular)
μοναδιαίας (genitive singular feminine)
μοναδιαίου (genitive singular neuter)
μοναδιαίο (accusative masculine singular)
μοναδιαία (accusative singular feminine)
μοναδιαίο (accusative singular neuter)
μοναδιαίε (masculine singular vocative)
μοναδιαία (singular feminine vocative)
μοναδιαίο (singular vocative neuter)
μοναδιαίοι (masculine nominative plural)
μοναδιαίες (feminine nominative plural)
μοναδιαία (nominative neuter plural)
μοναδιαίων (masculine genitive plural)
μοναδιαίων (genitive feminine plural)
μοναδιαίων (genitive neuter plural)
μοναδιαίους (accusative masculine plural)
μοναδιαίες (accusative feminine plural)
μοναδιαία (accusative neuter plural)
μοναδιαίοι (masculine vocative plural)
μοναδιαίες (feminine vocative plural)
μοναδιαία (vocative neuter plural)
μοναδιαίος

μοναδιαίος < μονάδα + -ιαίος

που σχετίζεται με τη μονάδα, με την τιμή ένα

ο μοναδιαίος κύκλος αποτελείται από τα σημεία (x,y) με x^2 + y^2 = 1


τείνω

τείνω < αρχαία ελληνικήτείνω < πρωτοελληνικήteňňō < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *ten-ye- of *ten- (τείνω)

reach out

απλώνω, τεντώνω

tendre

απλώνω, τεντώνω

tend

έχω την τάση

tendre

έχω την τάση

incline

κλίνω προς κάτι, όπως μία άποψη

tendre

κλίνω προς κάτι, όπως μία άποψη

aim

αποβλέπω, αποσκοπώ σε κάτι

έχω ως όριο, προσεγγίζω προς μια ορισμένη τιμή χωρίς να την φτάνω

όταν το x τείνει προς το 0, τότε το 1/|x| τείνει προς το συν άπειρο


ιδιοτιμή

ιδιοτιμή (singular nominative)
ιδιοτιμές (nominative plural)
ιδιοτιμής (genitive singular)
ιδιοτιμών (genitive plural)
ιδιοτιμή (accusative singular)
ιδιοτιμές (accusative plural)
ιδιοτιμή (singular vocative)
ιδιοτιμές (vocative plural)
ιδιοτιμή (feminine)

ιδιοτιμή < ιδιο- + τιμή

ιδιοτιμή ενός γραμμικού μετασχηματισμού Α είναι η μεταβολή στο μέτρο (πιθανώς και στη φορά) ενός διανύσματος που μένει αναλλοίωτο ως προς τη διεύθυνση, κάτω από τον μετασχηματισμό Α.

Ιδιοτιμή λ ενός τετραγωνικού πίνακα Alpha είναι εκείνος ο αριθμός με τον οποίο πολλαπλασιάζεται ένα συγκεκριμένο μη-μηδενικό διάνυσμα ⃑u (που αντιστοιχεί στην ιδιοτιμή λ), αν εφαρμόσουμε πάνω του τον γραμμικό μετασχηματισμό που εκφράζει ο πίνακας Alpha

Το διάνυσμα ⃑u λέγεται ιδιοδιάνυσμα του πίνακα Alpha και, κάτω από τον μετασχηματισμό,

δεν περιστρέφεται, δηλαδή η διεύθυνσή του παραμένει αναλλοίωτη.
*:* η φορά του παραμένει η ίδια (αν λ>0) ή αντιστρέφεται (αν λ<0).
*:* το μέτρο του μεταβάλλεται κατά |λ| φορές.

Πιο συγκεκριμένα, αυξάνεται όταν λ>1 ή λ<-1, ενώ μειώνεται όταν -1<λ<1.


πρόσημο

πρόσημο (singular nominative)
πρόσημα (nominative plural)
πρόσημου (genitive singular)
προσήμου (genitive singular)
πρόσημων (genitive plural)
προσήμων (genitive plural)
πρόσημο (accusative singular)
πρόσημα (accusative plural)
πρόσημο (singular vocative)
πρόσημα (vocative plural)
πρόσημο (neuter)

πρόσημο < προ- + -σημο, (μεταφραστικό δάνειο) γερμανική Vorzeichen

το καθένα από τα σύμβολα + (συν) ή - (μείον) που δηλώνει ότι ο αριθμός που το ακολουθεί είναι θετικός ή αρνητικός, αντίστοιχα


προσεταιριστικός

προσεταιριστικός (masculine singular nominative)
προσεταιριστική (singular feminine nominative)
προσεταιριστικό (singular nominative neuter)
προσεταιριστικού (masculine genitive singular)
προσεταιριστικής (genitive singular feminine)
προσεταιριστικού (genitive singular neuter)
προσεταιριστικό (accusative masculine singular)
προσεταιριστική (accusative singular feminine)
προσεταιριστικό (accusative singular neuter)
προσεταιριστικέ (masculine singular vocative)
προσεταιριστική (singular feminine vocative)
προσεταιριστικό (singular vocative neuter)
προσεταιριστικοί (masculine nominative plural)
προσεταιριστικές (feminine nominative plural)
προσεταιριστικά (nominative neuter plural)
προσεταιριστικών (masculine genitive plural)
προσεταιριστικών (genitive feminine plural)
προσεταιριστικών (genitive neuter plural)
προσεταιριστικούς (accusative masculine plural)
προσεταιριστικές (accusative feminine plural)
προσεταιριστικά (accusative neuter plural)
προσεταιριστικοί (masculine vocative plural)
προσεταιριστικές (feminine vocative plural)
προσεταιριστικά (vocative neuter plural)
προσεταιριστικός (masculine singular nominative)
προσεταιριστική (feminine singular nominative)
προσεταιριστικό (neuter singular nominative)

προσεταιριστικός < → λείπει η ετυμολογία

προσεταιριστική ιδιότητα: η ιδιότητα που έχουν κάποιες πράξεις, όταν εκτελούνται διαδοχικά, να είναι το αποτέλεσμά τους ανεξάρτητο από τη σειρά με την οποία θα εκτελεστούν. Πχ (5+2)+1=5+(2+1), (2*2)*3=2*(2*3)

η πρόσθεση και ο πολλαπλασιασμός έχουν την προσεταιριστική ιδιότητα


ίσον

ίσον < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο ίσος

equals

μαθηματική έκφραση

égale

μαθηματική έκφραση

równa się

μαθηματική έκφραση

προφορική έκφραση του συμβόλου της ισότητας που αντιστοιχεί στα: ισούται με το, είναι ίσο με το

δύο συν δύο ίσον τέσσερα


επιμορφισμός

επιμορφισμός (singular nominative)
επιμορφισμοί (nominative plural)
επιμορφισμού (genitive singular)
επιμορφισμών (genitive plural)
επιμορφισμό (accusative singular)
επιμορφισμούς (accusative plural)
επιμορφισμέ (singular vocative)
επιμορφισμοί (vocative plural)
επιμορφισμός (masculine)

επιμορφισμός < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική epimorphism < αρχαία ελληνική ἐπί + μορφή

ένας μορφισμός p που για κάθε άλλο ζευγάρι μορφισμών f και g ισχύει: εάν f∘p=g∘p, τότε f = g


παραγωγίσιμος

παραγωγίσιμος (masculine singular nominative)
παραγωγίσιμη (singular feminine nominative)
παραγωγίσιμο (singular nominative neuter)
παραγωγίσιμου (masculine genitive singular)
παραγωγίσιμης (genitive singular feminine)
παραγωγίσιμου (genitive singular neuter)
παραγωγίσιμο (accusative masculine singular)
παραγωγίσιμη (accusative singular feminine)
παραγωγίσιμο (accusative singular neuter)
παραγωγίσιμε (masculine singular vocative)
παραγωγίσιμη (singular feminine vocative)
παραγωγίσιμο (singular vocative neuter)
παραγωγίσιμοι (masculine nominative plural)
παραγωγίσιμες (feminine nominative plural)
παραγωγίσιμα (nominative neuter plural)
παραγωγίσιμων (masculine genitive plural)
παραγωγίσιμων (genitive feminine plural)
παραγωγίσιμων (genitive neuter plural)
παραγωγίσιμους (accusative masculine plural)
παραγωγίσιμες (accusative feminine plural)
παραγωγίσιμα (accusative neuter plural)
παραγωγίσιμοι (masculine vocative plural)
παραγωγίσιμες (feminine vocative plural)
παραγωγίσιμα (vocative neuter plural)
παραγωγίσιμος (masculine singular nominative)
παραγωγίσιμη (feminine singular nominative)
παραγωγίσιμο (neuter singular nominative)

παραγωγίσιμος < παραγωγίζω

για συναρτήσεις που έχουν παράγωγο στο πεδίο ορισμού τους


ενδεχόμενο

ενδεχόμενο (singular nominative)
ενδεχόμενα (nominative plural)
ενδεχόμενου (genitive singular)
ενδεχομένου (genitive singular)
ενδεχόμενων (genitive plural)
ενδεχομένων (genitive plural)
ενδεχόμενο (accusative singular)
ενδεχόμενα (accusative plural)
ενδεχόμενο (singular vocative)
ενδεχόμενα (vocative plural)
ενδεχόμενο (neuter)

ενδεχόμενο < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο της μετοχής ενεστώτα ενδεχόμενος του απρόσωπου ρήματος ενδέχεται

υποσύνολο ενός δειγματικού χώρου. Αντιστοιχεί σε ένα γεγονός ή ένα σύμπλεγμα γεγονότων τα οποία, μπορεί να συμβούν, ή να μη συμβούν.


άρρητος αριθμός

άρρητος αριθμός (masculine)

άρρητος αριθμός < → δείτε τις λέξεις άρρητος και αριθμός < αρχαία ελληνική ἄρρητος & ἀριθμός κυριολεκτικά: αριθμός που δεν μπορεί να ειπωθεί

αριθμός που δεν είναι ακέραιος, ούτε κλάσμα, αλλά εκφρασμένος σε δεκαδική μορφή έχει άπειρα δεκαδικά ψηφία που δεν έχουν κάποια κανονικότητα, δεν είναι περιοδικά

Άρρητος λέγεται κάθε πραγματικός αριθμός ο οποίος δεν είναι δυνατό να εκφραστεί ως κλάσμα δυο ακέραιων, μη μηδενικών αριθμών (μ/ν, όπου μ και ν είναι μη μηδενικοί ακέραιοι αριθμοί), σε αντίθεση με τους ρητούς αριθμούς, οι οποίοι μπορούν να εκφραστούν ως κλάσμα ακεραίων.

→ χρειάζεται παράθεμα

Οι άρρητοι αριθμοί έχουν άπειρο αριθμό, μη επαναλαμβανόμενων περιοδικά, δεκαδικών ψηφίων.

Παραδείγματα άρρητων αριθμών είναι το π ή το e και η τετραγωνική ρίζα του 2 ( scriptstyle √)


υποπολλαπλάσιος

υποπολλαπλάσιος (masculine singular nominative)
υποπολλαπλάσια (singular feminine nominative)
υποπολλαπλάσιο (singular nominative neuter)
υποπολλαπλάσιου (masculine genitive singular)
υποπολλαπλάσιας (genitive singular feminine)
υποπολλαπλάσιου (genitive singular neuter)
υποπολλαπλάσιο (accusative masculine singular)
υποπολλαπλάσια (accusative singular feminine)
υποπολλαπλάσιο (accusative singular neuter)
υποπολλαπλάσιε (masculine singular vocative)
υποπολλαπλάσια (singular feminine vocative)
υποπολλαπλάσιο (singular vocative neuter)
υποπολλαπλάσιοι (masculine nominative plural)
υποπολλαπλάσιες (feminine nominative plural)
υποπολλαπλάσια (nominative neuter plural)
υποπολλαπλάσιων (masculine genitive plural)
υποπολλαπλάσιων (genitive feminine plural)
υποπολλαπλάσιων (genitive neuter plural)
υποπολλαπλάσιους (accusative masculine plural)
υποπολλαπλάσιες (accusative feminine plural)
υποπολλαπλάσια (accusative neuter plural)
υποπολλαπλάσιοι (masculine vocative plural)
υποπολλαπλάσιες (feminine vocative plural)
υποπολλαπλάσια (vocative neuter plural)
υποπολλαπλάσιος (masculine singular nominative)
υποπολλαπλάσια (feminine singular nominative)
υποπολλαπλάσιο (neuter singular nominative)

υποπολλαπλάσιος < (ελληνιστική κοινή) ὑποπολλαπλάσιος, μορφολογικά αναλύεται σε υπο- + πολλαπλάσιος

το πηλίκο της διαίρεσης ενός αριθμού με κάποιον από τους διαιρέτες του

ακέραιος διαιρέτης φυσικού αριθμού


τετμημένη

τετμημένη (singular nominative)
τετμημένες (nominative plural)
τετμημένης (genitive singular)
τετμημένων (genitive plural)
τετμημένη (accusative singular)
τετμημένες (accusative plural)
τετμημένη (singular vocative)
τετμημένες (vocative plural)
τετμημένη (feminine)

τετμημένη < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική τετμημένη, ουσιαστικοποιημένο θηλυκό της μετοχής τετμημένος & σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική abscisse < λατινικής προέλευσης

η πρώτη παράμετρος διατεταγμένου ζεύγους σε καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων - είναι το σημείο που έρχεται από τον οριζόντιο άξονα


διαφορίσιμος

διαφορίσιμος (masculine singular nominative)
διαφορίσιμη (singular feminine nominative)
διαφορίσιμο (singular nominative neuter)
διαφορίσιμου (masculine genitive singular)
διαφορίσιμης (genitive singular feminine)
διαφορίσιμου (genitive singular neuter)
διαφορίσιμο (accusative masculine singular)
διαφορίσιμη (accusative singular feminine)
διαφορίσιμο (accusative singular neuter)
διαφορίσιμε (masculine singular vocative)
διαφορίσιμη (singular feminine vocative)
διαφορίσιμο (singular vocative neuter)
διαφορίσιμοι (masculine nominative plural)
διαφορίσιμες (feminine nominative plural)
διαφορίσιμα (nominative neuter plural)
διαφορίσιμων (masculine genitive plural)
διαφορίσιμων (genitive feminine plural)
διαφορίσιμων (genitive neuter plural)
διαφορίσιμους (accusative masculine plural)
διαφορίσιμες (accusative feminine plural)
διαφορίσιμα (accusative neuter plural)
διαφορίσιμοι (masculine vocative plural)
διαφορίσιμες (feminine vocative plural)
διαφορίσιμα (vocative neuter plural)
διαφορίσιμος (masculine singular nominative)
διαφορίσιμη (feminine singular nominative)
διαφορίσιμο (neuter singular nominative)

διαφορίσιμος < διαφορίζω

που δύναται να διαφορίζεται

η συνάρτηση y = 2x είναι διαφορίσιμη παντού


διαφορίζω

διαφορίζω < → λείπει η ετυμολογία

με υπολογισμούς βρίσκω την παράγωγο μιας συνάρτησης


συνέλιξη

συνέλιξη (singular nominative)
συνελίξεις (nominative plural)
συνέλιξης (genitive singular)
συνελίξεων (genitive plural)
συνέλιξη (accusative singular)
συνελίξεις (accusative plural)
συνέλιξη (singular vocative)
συνελίξεις (vocative plural)
συνέλιξη (feminine)

συνέλιξη < συν- + έλιξη (μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική convolution)

πράξη που ορίζεται στον χώρο των ολοκληρώσιμων συναρτήσεων και παρουσιάζει αλγεβρικές ιδιότητες ανάλογες με εκείνες του πολλαπλασιασμού


πολυώνυμο

πολυώνυμο (singular nominative)
πολυώνυμα (nominative plural)
πολυωνύμου (genitive singular)
πολυώνυμου (genitive singular)
πολυωνύμων (genitive plural)
πολυώνυμο (accusative singular)
πολυώνυμα (accusative plural)
πολυώνυμο (singular vocative)
πολυώνυμα (vocative plural)
πολυώνυμο (neuter)

πολυώνυμο < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου πολυώνυμος ((μεταφραστικό δάνειο) γαλλική polynôme ή (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική polynomial)

αλγεβρική παράσταση που περιέχει σταθερές και μία τουλάχιστον μεταβλητή με μη αρνητικούς ακέραιους εκθέτες, συνδεόμενες μεταξύ τους μόνο με τις πράξεις της πρόσθεσης, της αφαίρεσης και του πολλαπλασιασμού

το (χ-3)(χ+1) είναι πολυώνυμο με ανεπτυγμένη μορφή χ²-2χ-3


τρίτη

τρίτη < θηλυκό του τρίτος

η τρίτη δύναμη ή ο κύβος

Ύψωσε όλη την παράσταση στην τρίτη και υπολόγισε την τιμή της για x=3


φανταστικό μέρος

φανταστικό μέρος

φανταστικό μέρος < φανταστικός + μέρος

cześć urojona

τμήμα μιγαδικού αριθμού

τμήμα μιγαδικού αριθμού που αποτελείται από ένα πραγματικό αριθμό και τη φανταστική μονάδα

ο 3 + 2i είναι ένας μιγαδικός, με πραγματικό μέρος 3 και φανταστικό μέρος 2i


παραγοντοποίηση

παραγοντοποίηση (singular nominative)
παραγοντοποιήσεις (nominative plural)
παραγοντοποίησης (genitive singular)
παραγοντοποιήσεων (genitive plural)
παραγοντοποίηση (accusative singular)
παραγοντοποιήσεις (accusative plural)
παραγοντοποίηση (singular vocative)
παραγοντοποιήσεις (vocative plural)
παραγοντοποίηση (feminine)

παραγοντοποίηση < παραγοντοποιώ

η ανάλυση ενός αριθμού σε γινόμενο πρώτων παραγόντων


παραγοντοποιώ

παραγοντοποιώ

παραγοντοποιώ < παράγοντας + ποιώ

αναλύω έναν αριθμο σε γινόμενο πρώτων παραγόντων


άλυσος

άλυσος (feminine)
άλυσος (singular nominative)
άλυσοι (nominative plural)
αλύσου (genitive singular)
αλύσων (genitive plural)
άλυσο (accusative singular)
αλύσους (accusative plural)
άλυσε (singular vocative)
άλυσοι (vocative plural)

άλυσος <
:* για το αρσενικό < μέσω του τύπου: μεσαιωνική ελληνική ἅλυσος κληρονομημένο από την αρχαία ελληνική ἅλυσ(ις) + μεγεθυντικό -ος
:* για το θηλυκό < λόγιος συμφυρμός του αρχαίου θηλυκού τριτόκλιτου ἡ ἅλυσις και του λαϊκού αρσενικού ο άλυσος

γραμμικά διατεταγμένο σύνολο


ρητός αριθμός

ρητός αριθμός

→ δείτε τις λέξεις ρητός και αριθμός

κάθε αριθμός που ανήκει στο σύνολο ℚ, δηλαδή κάθε αριθμός που μπορεί να αποδοθεί με μορφή κλάσματος, αρκεί οι δύο όροι να είναι ακέραιοι αριθμοί (σύνολο ℤ) και ο παρονομαστής να μην είναι το μηδέν

Συμβολικά: ∀ α,β∈ℤ, β≠0 ⇒ α/β∈ℚ, (δείτε τα σύμβολα: ∀, ∈)

Ο αριθμός tfrac 3 4 είναι ρητός


φανταστικός αριθμός

φανταστικός αριθμός

φανταστικός αριθμός < (μεταφραστικό δάνειο) nombre imaginaire < όρος που δημιουργήθηκε το 1637 από τον Καρτέσιο

αριθμός ο οποίος είναι αποτέλεσμα πολλαπλασιασμού ενός πραγματικού αριθμού με το i


ίχνος

ίχνος (singular nominative)
ίχνη (nominative plural)
ίχνους (genitive singular)
ιχνών (genitive plural)
ίχνος (accusative singular)
ίχνη (accusative plural)
ίχνος (singular vocative)
ίχνη (vocative plural)
ίχνος (neuter)

ίχνος < αρχαία ελληνική ἴχνος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *ei (πηγαίνω)

trace

πολύ μικρή ποσότητα

trace

πολύ μικρή ποσότητα

Ορθή προβολή ή ίχνος ενός σημείου Α πάνω σε μιαν ευθεία ε ονομάζεται το σημείο τομής Α' της ευθείας ε με την κάθετη προς αυτήν που διέρχεται από το Α.


διωνυμικός

διωνυμικός (masculine singular nominative)
διωνυμική (singular feminine nominative)
διωνυμικό (singular nominative neuter)
διωνυμικού (masculine genitive singular)
διωνυμικής (genitive singular feminine)
διωνυμικού (genitive singular neuter)
διωνυμικό (accusative masculine singular)
διωνυμική (accusative singular feminine)
διωνυμικό (accusative singular neuter)
διωνυμικέ (masculine singular vocative)
διωνυμική (singular feminine vocative)
διωνυμικό (singular vocative neuter)
διωνυμικοί (masculine nominative plural)
διωνυμικές (feminine nominative plural)
διωνυμικά (nominative neuter plural)
διωνυμικών (masculine genitive plural)
διωνυμικών (genitive feminine plural)
διωνυμικών (genitive neuter plural)
διωνυμικούς (accusative masculine plural)
διωνυμικές (accusative feminine plural)
διωνυμικά (accusative neuter plural)
διωνυμικοί (masculine vocative plural)
διωνυμικές (feminine vocative plural)
διωνυμικά (vocative neuter plural)
διωνυμικός (masculine singular nominative)
διωνυμική (feminine singular nominative)
διωνυμικό (neuter singular nominative)

διωνυμικός < διωνυμία + -ικός < (ελληνιστική κοινή)
# διωνυμικός < διώνυμο + -ικός

που αναφέρεται ή έχει σχέση με διώνυμο


ΕΚΠ

ΕΚΠ < : Ελάχιστο Κοινό Πολλαπλάσιο
# ΕΚΠ < : Εργατικό Κέντρο Πειραιά

ο μικρότερος από τα κοινά πολλαπλάσια δύο ή περισσότερων αριθμών


αριθμός π

αριθμός π (singular nominative)
αριθμοί π (nominative plural)
αριθμού π (genitive singular)
αριθμών π (genitive plural)
αριθμό π (accusative singular)
αριθμούς π (accusative plural)
αριθμέ π (singular vocative)
αριθμοί π (vocative plural)
αριθμός π

αριθμός π < → λείπει η ετυμολογία

αριθμός που εκφράζει το πηλίκο της διαίρεσης της περιφέρειας ενός κύκλου δια την διάμετρό του. Ισούται περίπου με 3,1415926


ακρότατο

ακρότατο (singular nominative)
ακρότατα (nominative plural)
ακρότατου (genitive singular)
ακροτάτου (genitive singular)
ακρότατων (genitive plural)
ακροτάτων (genitive plural)
ακρότατο (accusative singular)
ακρότατα (accusative plural)
ακρότατο (singular vocative)
ακρότατα (vocative plural)
ακρότατο (neuter)

ακρότατο < (μεταφραστικό δάνειο) λατινική extremum, (ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο ακρότατος < υπερθετικός βαθμός του ακραίος)

η μεγαλύτερη ή η μικρότερη τιμή που μπορεί να πάρει μία συνάρτηση


πιθανοτικός

πιθανοτικός (masculine singular nominative)
πιθανοτική (singular feminine nominative)
πιθανοτικό (singular nominative neuter)
πιθανοτικού (masculine genitive singular)
πιθανοτικής (genitive singular feminine)
πιθανοτικού (genitive singular neuter)
πιθανοτικό (accusative masculine singular)
πιθανοτική (accusative singular feminine)
πιθανοτικό (accusative singular neuter)
πιθανοτικέ (masculine singular vocative)
πιθανοτική (singular feminine vocative)
πιθανοτικό (singular vocative neuter)
πιθανοτικοί (masculine nominative plural)
πιθανοτικές (feminine nominative plural)
πιθανοτικά (nominative neuter plural)
πιθανοτικών (masculine genitive plural)
πιθανοτικών (genitive feminine plural)
πιθανοτικών (genitive neuter plural)
πιθανοτικούς (accusative masculine plural)
πιθανοτικές (accusative feminine plural)
πιθανοτικά (accusative neuter plural)
πιθανοτικοί (masculine vocative plural)
πιθανοτικές (feminine vocative plural)
πιθανοτικά (vocative neuter plural)
πιθανοτικός (masculine singular nominative)
πιθανοτική (feminine singular nominative)
πιθανοτικό (neuter singular nominative)

πιθανοτικός < απόδοση για την αγγλική probabilistic < απώτερης αρχής από την λατινική probo, probus

σχετικός με τις πιθανότητες, που αφορά δυνητικά εφικτό εύρος μελλοντικών εκδοχών γεγονότος, αφορά εύρος πιθανών εκβάσεων βάσει αλγορίθμου ή βάσει συμπεράσματος από προηγούμενα αντίστοιχα γεγονότα, ο βασισμένος στη θεωρία πιθανοτήτων


κανονικό πολυώνυμο

κανονικό πολυώνυμο (neuter)

κανονικό πολυώνυμο < → λείπει η ετυμολογία

πολυώνυμο στο οποίο ο συντελεστής της μεγαλύτερης δύναμής του είναι η μονάδα


ορίζουσα

ορίζουσα (singular nominative)
ορίζουσες (nominative plural)
ορίζουσας (genitive singular)
οριζουσών (genitive plural)
ορίζουσα (accusative singular)
ορίζουσες (accusative plural)
ορίζουσα (singular vocative)
ορίζουσες (vocative plural)
ορίζουσα (feminine)

ορίζουσα < ορίζω < (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική déterminant

συνάρτηση που δίνει το αλγεβρικό άθροισμα τετραγωνικού πίνακα ή μήτρας.


στρογγυλοποίηση

στρογγυλοποίηση (singular nominative)
στρογγυλοποιήσεις (nominative plural)
στρογγυλοποίησης (genitive singular)
στρογγυλοποιήσεων (genitive plural)
στρογγυλοποίηση (accusative singular)
στρογγυλοποιήσεις (accusative plural)
στρογγυλοποίηση (singular vocative)
στρογγυλοποιήσεις (vocative plural)
στρογγυλοποίηση (feminine)

στρογγυλοποίηση < στρογγυλός + ποίηση

η διαδικασία απλοποίησης των πολύπλοκων αριθμών


ετερομήκης

ετερομήκης < αρχαία ελληνική ἑτερομήκης

που οι πλευρές του έχουν διαφορετικό μήκος

για πολύγωνο

που δεν είναι τετράγωνο άλλου αριθμού


δεκαεξαδικός

δεκαεξαδικός (masculine singular nominative)
δεκαεξαδική (singular feminine nominative)
δεκαεξαδικό (singular nominative neuter)
δεκαεξαδικού (masculine genitive singular)
δεκαεξαδικής (genitive singular feminine)
δεκαεξαδικού (genitive singular neuter)
δεκαεξαδικό (accusative masculine singular)
δεκαεξαδική (accusative singular feminine)
δεκαεξαδικό (accusative singular neuter)
δεκαεξαδικέ (masculine singular vocative)
δεκαεξαδική (singular feminine vocative)
δεκαεξαδικό (singular vocative neuter)
δεκαεξαδικοί (masculine nominative plural)
δεκαεξαδικές (feminine nominative plural)
δεκαεξαδικά (nominative neuter plural)
δεκαεξαδικών (masculine genitive plural)
δεκαεξαδικών (genitive feminine plural)
δεκαεξαδικών (genitive neuter plural)
δεκαεξαδικούς (accusative masculine plural)
δεκαεξαδικές (accusative feminine plural)
δεκαεξαδικά (accusative neuter plural)
δεκαεξαδικοί (masculine vocative plural)
δεκαεξαδικές (feminine vocative plural)
δεκαεξαδικά (vocative neuter plural)
δεκαεξαδικός (masculine singular nominative)
δεκαεξαδική (feminine singular nominative)
δεκαεξαδικό (neuter singular nominative)

δεκαεξαδικός < → λείπει η ετυμολογία

που ανήκει στο δεκαεξαδικό σύστημα αρίθμησης το οποίο έχει σαν βάση το δεκαέξι (ψηφίο F) και τα ψηφία 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, A, B, C, D, E και F

χρησιμοποιείται ευρύτατα στην πληροφορική γιατί ένα ψηφίο του μπορεί να αναπαραστήσει τέσσερα bits

Δείτε επίσης: 0x (συμβολισμός στην πληροφορική)


πενταδικός

πενταδικός (masculine singular nominative)
πενταδική (singular feminine nominative)
πενταδικό (singular nominative neuter)
πενταδικού (masculine genitive singular)
πενταδικής (genitive singular feminine)
πενταδικού (genitive singular neuter)
πενταδικό (accusative masculine singular)
πενταδική (accusative singular feminine)
πενταδικό (accusative singular neuter)
πενταδικέ (masculine singular vocative)
πενταδική (singular feminine vocative)
πενταδικό (singular vocative neuter)
πενταδικοί (masculine nominative plural)
πενταδικές (feminine nominative plural)
πενταδικά (nominative neuter plural)
πενταδικών (masculine genitive plural)
πενταδικών (genitive feminine plural)
πενταδικών (genitive neuter plural)
πενταδικούς (accusative masculine plural)
πενταδικές (accusative feminine plural)
πενταδικά (accusative neuter plural)
πενταδικοί (masculine vocative plural)
πενταδικές (feminine vocative plural)
πενταδικά (vocative neuter plural)
πενταδικός (masculine singular nominative)
πενταδική (feminine singular nominative)
πενταδικό (neuter singular nominative)

πενταδικός < → λείπει η ετυμολογία

που βασίζεται στον αριθμό πέντε


άτοπο

άτοπο (singular nominative)
άτοπα (nominative plural)
ατόπου (genitive singular)
άτοπου (genitive singular)
ατόπων (genitive plural)
άτοπο (accusative singular)
άτοπα (accusative plural)
άτοπο (singular vocative)
άτοπα (vocative plural)
άτοπο (neuter)

άτοπο < ἄτοπον στην καθαρεύουσα και στην αρχαία ελληνική < από το ουδέτερο του επιθέτου ἄτοπος

αυτό που είναι παράλογο και δεν μπορεί να ευσταθεί, άρα καθώς αποκλείεται μαζί με άλλα ως αδύνατον, αφήνει ως λύση την μόνη απομένουσα ως δυνατή (συλλογιστική επίλυσης με μέθοδο την "εις άτοπον απαγωγή" ή "την εις αδύνατον απαγωγή" και "αναγωγή", φράση που διεθνοποιήθηκε από το λατινινό reductio ad absurdum αλλά που είχε προέλθει απο λατινική μετάφραση των ελληνικών όρων του Αριστοτέλη και του Ευκλείδη)

Ἔστι δὲ καὶ ἀναγαγεῖν πάντας τοὺς συλλογισμοὺς.... ἀλλ' οἱ μὲν καθόλου τοῦ στερητικοῦ ἀντιστραφέντος, τῶν δ' ἐν μέρει ἑκάτερος διὰ τῆς εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπαγωγῆς. (Αναλυτικών Προτέρων, 7, Αριστοτέλης)


α

α < από το κεφαλαίο Α με την εμφάνιση της μικρογράμματης γραφής

→ δείτε 𝛂, ⍺ και 𝛼


ισομορφικός

ισομορφικός (masculine singular nominative)
ισομορφική (singular feminine nominative)
ισομορφικό (singular nominative neuter)
ισομορφικού (masculine genitive singular)
ισομορφικής (genitive singular feminine)
ισομορφικού (genitive singular neuter)
ισομορφικό (accusative masculine singular)
ισομορφική (accusative singular feminine)
ισομορφικό (accusative singular neuter)
ισομορφικέ (masculine singular vocative)
ισομορφική (singular feminine vocative)
ισομορφικό (singular vocative neuter)
ισομορφικοί (masculine nominative plural)
ισομορφικές (feminine nominative plural)
ισομορφικά (nominative neuter plural)
ισομορφικών (masculine genitive plural)
ισομορφικών (genitive feminine plural)
ισομορφικών (genitive neuter plural)
ισομορφικούς (accusative masculine plural)
ισομορφικές (accusative feminine plural)
ισομορφικά (accusative neuter plural)
ισομορφικοί (masculine vocative plural)
ισομορφικές (feminine vocative plural)
ισομορφικά (vocative neuter plural)
ισομορφικός

ισομορφικός < ισόμορφ(ος) + -ικός, λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική isomorphic

που έχει σχέση με ισόμορφες ιδιότητες ή αναφέρεται σ' αυτές


νανόμετρο

νανόμετρο (singular nominative)
νανόμετρα (nominative plural)
νανόμετρου (genitive singular)
νανομέτρου (genitive singular)
νανόμετρων (genitive plural)
νανομέτρων (genitive plural)
νανόμετρο (accusative singular)
νανόμετρα (accusative plural)
νανόμετρο (singular vocative)
νανόμετρα (vocative plural)
νανόμετρο (neuter)

νανόμετρο < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική nanometre < αρχαία ελληνική νᾶνος + μέτρον

να‐νό‐με‐τρο

υποδιαίρεση του μέτρου, ίσο με 10⁻⁹ μέτρα (ένα δισεκατομμυριοστό του μέτρου)· σύμβολο: nm


πικόμετρο

πικόμετρο (singular nominative)
πικόμετρα (nominative plural)
πικόμετρου (genitive singular)
πικομέτρου (genitive singular)
πικόμετρων (genitive plural)
πικομέτρων (genitive plural)
πικόμετρο (accusative singular)
πικόμετρα (accusative plural)
πικόμετρο (singular vocative)
πικόμετρα (vocative plural)
πικόμετρο (neuter)

πικόμετρο < pico- < ιταλική piccolo + λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική metre < αρχαία ελληνική μέτρον

υποδιαίρεση του μέτρου, ίσο με 10⁻¹² μέτρα (ένα τρισεκατομμυριοστό του μέτρου)· σύμβολο: pm


αμφιμονοσήμαντος

αμφιμονοσήμαντος (masculine singular nominative)
αμφιμονοσήμαντη (singular feminine nominative)
αμφιμονοσήμαντο (singular nominative neuter)
αμφιμονοσήμαντου (masculine genitive singular)
αμφιμονοσήμαντης (genitive singular feminine)
αμφιμονοσήμαντου (genitive singular neuter)
αμφιμονοσήμαντο (accusative masculine singular)
αμφιμονοσήμαντη (accusative singular feminine)
αμφιμονοσήμαντο (accusative singular neuter)
αμφιμονοσήμαντε (masculine singular vocative)
αμφιμονοσήμαντη (singular feminine vocative)
αμφιμονοσήμαντο (singular vocative neuter)
αμφιμονοσήμαντοι (masculine nominative plural)
αμφιμονοσήμαντες (feminine nominative plural)
αμφιμονοσήμαντα (nominative neuter plural)
αμφιμονοσήμαντων (masculine genitive plural)
αμφιμονοσήμαντων (genitive feminine plural)
αμφιμονοσήμαντων (genitive neuter plural)
αμφιμονοσήμαντους (accusative masculine plural)
αμφιμονοσήμαντες (accusative feminine plural)
αμφιμονοσήμαντα (accusative neuter plural)
αμφιμονοσήμαντοι (masculine vocative plural)
αμφιμονοσήμαντες (feminine vocative plural)
αμφιμονοσήμαντα (vocative neuter plural)
αμφιμονοσήμαντος (masculine singular nominative)
αμφιμονοσήμαντη (feminine singular nominative)
αμφιμονοσήμαντο (neuter singular nominative)

αμφιμονοσήμαντος < αμφι- + μονο- + θέμα αορίστου σήμαν- του σημαίνω + -τος, κατά το ασήμαντος < (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική bijective, μαρτυρείται από το 1962

αμ‐φι‐μο‐νο‐σή‐μαν‐τος

του οποίου τα στοιχεία αντιστοιχούν, το καθένα, μόνο με ένα στοιχείο άλλου συνόλου και αντίστροφα

(μαθηματικά) αμφιμονοσήμαντη αντιστοιχία/συνάρτηση/σχέση (ένα προς ένα)

(γλωσσολογία) (Χρειάζεται παράδειγμα)


φράκταλ

φράκταλ < (λόγιο δάνειο) γαλλική fractal < λατινική fractus (σπασμένος, θραυσμένος), τέλεια παθητική μετοχή του frangō (σπάω, θρυμματίζω)

γεωμετρικό σχήμα που επαναλαμβάνεται αυτούσιο σε άπειρο βαθμό μεγέθυνσης


πιθανολογικός

πιθανολογικός (masculine singular nominative)
πιθανολογική (singular feminine nominative)
πιθανολογικό (singular nominative neuter)
πιθανολογικού (masculine genitive singular)
πιθανολογικής (genitive singular feminine)
πιθανολογικού (genitive singular neuter)
πιθανολογικό (accusative masculine singular)
πιθανολογική (accusative singular feminine)
πιθανολογικό (accusative singular neuter)
πιθανολογικέ (masculine singular vocative)
πιθανολογική (singular feminine vocative)
πιθανολογικό (singular vocative neuter)
πιθανολογικοί (masculine nominative plural)
πιθανολογικές (feminine nominative plural)
πιθανολογικά (nominative neuter plural)
πιθανολογικών (masculine genitive plural)
πιθανολογικών (genitive feminine plural)
πιθανολογικών (genitive neuter plural)
πιθανολογικούς (accusative masculine plural)
πιθανολογικές (accusative feminine plural)
πιθανολογικά (accusative neuter plural)
πιθανολογικοί (masculine vocative plural)
πιθανολογικές (feminine vocative plural)
πιθανολογικά (vocative neuter plural)
πιθανολογικός (masculine singular nominative)
πιθανολογική (feminine singular nominative)
πιθανολογικό (neuter singular nominative)

πιθανολογικός < πιθανολογ(ία) + -ικός. Δείτε και την ελληνιστική λέξη πιθανολογική


στατιστική σημαντικότητα

στατιστική σημαντικότητα (feminine)

σύστημα-μέθοδος-ορολογία αξιολόγησης ερευνητικού ευρήματος σε σχέση με την τυχαιότητα ή μη των τιμών των μεταβλητών του

Ένα ερευνητικό εύρημα είναι στατιστικά σημαντικό αν η πιθανότητα να έχει προκύψει τυχαία είναι μικρή (συνήθως μικρότερη από 5%). Φλώρα Κοκκινάκη http://www.dardanosnet.gr/book_details.php?id=1253

el-στατιστική_σημαντικότητα-el-noun-qRoKjdQd


θεωρία πιθανοτήτων

θεωρία πιθανοτήτων (feminine)

θεωρία πιθανοτήτων < θεωρία + πιθανοτήτων ((μεταφραστικό δάνειο) αγγλική probability theory)

κλάδος των μαθηματικών που μελετά τις πιθανότητες, την πιθανότητα εμφάνισης τυχαίων συμβάντων, ώστε να προβλεφθούν οι συμπεριφορές καθορισμένων συστημάτων


πιθανοθεωρία

πιθανοθεωρία (singular nominative)
πιθανοθεωρίες (nominative plural)
πιθανοθεωρίας (genitive singular)
πιθανοθεωριών (genitive plural)
πιθανοθεωρία (accusative singular)
πιθανοθεωρίες (accusative plural)
πιθανοθεωρία (singular vocative)
πιθανοθεωρίες (vocative plural)
πιθανοθεωρία (feminine)

πιθανοθεωρία < πιθαν(ός) + -ο- + θεωρία

η θεωρία πιθανοτήτων


βαθμωτό

βαθμωτό (singular nominative)
βαθμωτά (nominative plural)
βαθμωτού (genitive singular)
βαθμωτών (genitive plural)
βαθμωτό (accusative singular)
βαθμωτά (accusative plural)
βαθμωτό (singular vocative)
βαθμωτά (vocative plural)
βαθμωτό (neuter)

βαθμωτό < βαθμός + -ωτό

μια ποσότητα που έχει μόνο μέτρο


γραμμική άλγεβρα

γραμμική άλγεβρα (feminine)

γραμμική άλγεβρα < → δείτε τις λέξεις γραμμικός και άλγεβρα, • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

τομέας των μαθηματικών και της άλγεβρας που ασχολείται με τη μελέτη διανυσμάτων, διανυσματικών χώρων, γραμμικών απεικονίσεων και συστημάτων γραμμικών εξισώσεων


αντιμεταθετικός

αντιμεταθετικός (masculine singular nominative)
αντιμεταθετική (singular feminine nominative)
αντιμεταθετικό (singular nominative neuter)
αντιμεταθετικού (masculine genitive singular)
αντιμεταθετικής (genitive singular feminine)
αντιμεταθετικού (genitive singular neuter)
αντιμεταθετικό (accusative masculine singular)
αντιμεταθετική (accusative singular feminine)
αντιμεταθετικό (accusative singular neuter)
αντιμεταθετικέ (masculine singular vocative)
αντιμεταθετική (singular feminine vocative)
αντιμεταθετικό (singular vocative neuter)
αντιμεταθετικοί (masculine nominative plural)
αντιμεταθετικές (feminine nominative plural)
αντιμεταθετικά (nominative neuter plural)
αντιμεταθετικών (masculine genitive plural)
αντιμεταθετικών (genitive feminine plural)
αντιμεταθετικών (genitive neuter plural)
αντιμεταθετικούς (accusative masculine plural)
αντιμεταθετικές (accusative feminine plural)
αντιμεταθετικά (accusative neuter plural)
αντιμεταθετικοί (masculine vocative plural)
αντιμεταθετικές (feminine vocative plural)
αντιμεταθετικά (vocative neuter plural)
αντιμεταθετικός

αντιμεταθετικός < → λείπει η ετυμολογία

για ψηφία ή δεδομένα που η θέση τους σε μια πράξη δεν μεταβάλλει το αποτέλεσμα

η γνωστή πράξη της πρόσθεσης είναι αντιμεταθετική: a+b=b+a, όπως και η πράξη του πολλαπλασιασμού: a*b=b*a

η πράξη της αφαίρεσης δεν είναι αντιμεταθετική: a-b≠b-a, όπως και η πράξη της διαίρεσης : a÷b≠b÷a


αντισυμμετρία

αντισυμμετρία (singular nominative)
αντισυμμετρίες (nominative plural)
αντισυμμετρίας (genitive singular)
αντισυμμετριών (genitive plural)
αντισυμμετρία (accusative singular)
αντισυμμετρίες (accusative plural)
αντισυμμετρία (singular vocative)
αντισυμμετρίες (vocative plural)
αντισυμμετρία (feminine)

αντισυμμετρία < λόγιο ενδογενές δάνειο: antisymmetry < αρχαία ελληνική ἀντί + συμμετρία

το να είναι κάποιος ή κάτι αντισυμμετρικό(ς)