λατινικά

λατινικά (nominative plural)
λατινικών (genitive plural)
λατινικά (accusative plural)
λατινικά (vocative plural)
λατινικά (plural-only neuter)

λατινικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου λατινικός στον πληθυντικό < Λατίνος < Λάτιο < λατινική Latium

η λατινική γλώσσα


αγγλικά

αγγλικά (nominative plural)
αγγλικών (genitive plural)
αγγλικά (accusative plural)
αγγλικά (vocative plural)
αγγλικά (neuter plural)

αγγλικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αγγλικόςστον πληθυντικό

η αγγλική γλώσσα που ανήκει στην οικογένεια των γερμανικών γλωσσών


πάλι

πάλι < σανσκριτικά पालिभाषा (pālibhāṣā, “γλώσσα-διάλεκτος των ιερών κειμένων”) < पालि (pāli, “γραμμή, κείμενο (ιερού κανόνα/ιερού κώδικα/ιερού βιβλίου)”).

της Ινδίας, ιερών σανσκριτικών κειμένων

άλλες μορφές: παλική γλώσσα


γερμανικά

γερμανικά (nominative plural)
γερμανικών (genitive plural)
γερμανικά (accusative plural)
γερμανικά (vocative plural)
γερμανικά (plural-only neuter)

γερμανικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου γερμανικός στον πληθυντικό

η γερμανική γλώσσα


ιρλανδικά

ιρλανδικά (nominative plural)
ιρλανδικών (genitive plural)
ιρλανδικά (accusative plural)
ιρλανδικά (vocative plural)
ιρλανδικά (plural-only neuter)

ιρλανδικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ιρλανδικός στον πληθυντικό

επίσημη γλώσσα της Ιρλανδίας (μαζί με την αγγλική). Ανήκει στη γαελική ομάδα των κελτικών γλωσσών. Τα πρώτα γραπτά της κείμενα ήταν με χαρακτήρες που συνιστούσαν εξέλιξη των ρουνών)· αργότερα υιοθέτησε το λατινικό αλφάβητο.

Από το 1921 είναι υποχρεωτική η διδασκαλία των ιρλανδικών (γαελικών) στα σχολεία της Ιρλανδίας.


ισπανικά

ισπανικά (nominative plural)
ισπανικών (genitive plural)
ισπανικά (accusative plural)
ισπανικά (vocative plural)
ισπανικά (plural-only neuter)

ισπανικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ισπανικός, στον πληθυντικό

η ισπανική γλώσσα


ιταλικά

ιταλικά (nominative plural)
ιταλικών (genitive plural)
ιταλικά (accusative plural)
ιταλικά (vocative plural)
ιταλικά (neuter plural)

ιταλικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ιταλικός στον πληθυντικό

η ιταλική γλώσσα


λεττονικά

λεττονικά (nominative plural)
λεττονικών (genitive plural)
λεττονικά (accusative plural)
λεττονικά (vocative plural)
λεττονικά (masculine)

λεττονικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου λεττονικός στον πληθυντικό

άλλη γραφή του λετονικά


λιθουανικά

λιθουανικά (nominative plural)
λιθουανικών (genitive plural)
λιθουανικά (accusative plural)
λιθουανικά (vocative plural)
λιθουανικά (plural-only neuter)

λιθουανικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου λιθουανικός στον πληθυντικό

η λιθουανική γλώσσα, με εξαιρετικό γλωσσολογικό ενδιαφέρον επειδή διατηρεί χαρακτηριστικά της ινδοευρωπαϊκής


ολλανδικά

ολλανδικά (nominative plural)
ολλανδικών (genitive plural)
ολλανδικά (accusative plural)
ολλανδικά (vocative plural)
ολλανδικά (neuter plural)

η ολλανδική γλώσσα


πολωνικά

πολωνικά (nominative plural)
πολωνικών (genitive plural)
πολωνικά (accusative plural)
πολωνικά (vocative plural)
πολωνικά

η πολωνική γλώσσα


πορτογαλικά

πορτογαλικά (nominative plural)
πορτογαλικών (genitive plural)
πορτογαλικά (accusative plural)
πορτογαλικά (vocative plural)
πορτογαλικά (plural-only neuter)

πορτογαλικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου πορτογαλικός στον πληθυντικό

η γλώσσας της Πορτογαλίας που μιλιέται και σε παλιές αποικίες της


σλοβακικά

σλοβακικά (nominative plural)
σλοβακικών (genitive plural)
σλοβακικά (accusative plural)
σλοβακικά (vocative plural)
σλοβακικά (plural-only neuter)

σλοβακικά → δείτε τη λέξη σλοβακικός

σλο‐βα‐κι‐κά

δυτική σλαβική γλώσσα, στενά συγγενής των τσεχικών


σλοβενικά

σλοβενικά (nominative plural)
σλοβενικών (genitive plural)
σλοβενικά (accusative plural)
σλοβενικά (vocative plural)
σλοβενικά (plural-only neuter)

νότια σλαβική γλώσσα, η σλοβενική γλώσσα, με περίπου δύο εκατομμύρια ομιλητές. Διατηρεί τον δυικό αριθμό. Γράφεται με λατινικό αλφάβητο.


φινλανδικά

φινλανδικά (nominative plural)
φινλανδικών (genitive plural)
φινλανδικά (accusative plural)
φινλανδικά (vocative plural)
φινλανδικά (plural-only neuter)

φινλανδικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου φινλανδικός στον πληθυντικό

η φιλανδική ή φινλανδική γλώσσα, η γλώσσα που μιλιέται στη Φινλανδία


ουγγρικά

ουγγρικά (nominative plural)
ουγγρικών (genitive plural)
ουγγρικά (accusative plural)
ουγγρικά (vocative plural)
ουγγρικά (neuter plural)

η ουγγρική γλώσσα που ανήκει στις ουραλικές γλώσσες


καθαρεύουσα

καθαρεύουσα (singular nominative)
καθαρεύουσας (genitive singular)
καθαρεύουσα (accusative singular)
καθαρεύουσα (singular vocative)
καθαρεύουσα (feminine)

καθαρεύουσα < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό της μετοχής καθαρεύων, μετοχή ενεστώτα του αρχαίου ρήματος καθαρεύω· επειδή ένας από τους αρχικούς στόχους των καθαρολόγων μετά την Τουρκοκρατία ήταν η απαλλαγή της γλώσσας από ξένες γλωσσικές προσμείξεις

κα‐θα‐ρεύ‐ου‐σα

λόγια τεχνητή μορφή της νέας ελληνικής γλώσσας, μείγμα αρχαίων, αρχαϊστικών και νεότερων μορφών που ήταν η επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους μέχρι το 1976


περιεχόμενο

περιεχόμενο (singular nominative)
περιεχόμενα (nominative plural)
περιεχομένου (genitive singular)
περιεχόμενου (genitive singular)
περιεχομένων (genitive plural)
περιεχόμενο (accusative singular)
περιεχόμενα (accusative plural)
περιεχόμενο (singular vocative)
περιεχόμενα (vocative plural)
περιεχόμενο (neuter)

περιεχόμενο < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο της παθητικής μετοχής περιεχόμενος του ρήματος περιέχω

οι πληροφορίες ή οι ιδέες που περιέχονται σε ένα γραπτό ή προφορικό κείμενο (σε αντιπαραβολή με τη μορφή)


χυδαϊσμός

χυδαϊσμός (singular nominative)
χυδαϊσμοί (nominative plural)
χυδαϊσμού (genitive singular)
χυδαϊσμών (genitive plural)
χυδαϊσμό (accusative singular)
χυδαϊσμούς (accusative plural)
χυδαϊσμέ (singular vocative)
χυδαϊσμοί (vocative plural)
χυδαϊσμός (masculine)

χυδαϊσμός < χυδαΐζω, χυδαϊσ- + -μός < χυδαῖος

η χρήση της δημοτικής (κατά τους οπαδούς της καθαρεύουσας)

※ Σε νομοσχέδιο περί διδακτικών βιβλίων που κατατέθηκε στη Βουλή, ζητήθηκε με τροπολογία να προστεθεί παράγραφος η οποία να ορίζει ότι τα διδακτικά βιβλία συντάσσονται υποχρεωτικά "εν γλώσση απλή και καθαρευούση ίνα μη εισβάλη ο χυδαϊσμός εις το Σχολείον".

Ρένα Σταυρίδη-Πατρικίου, «Το Γλωσσικό ζήτημα», άρθρο στο ένθετο Επτά Ημέρες της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17 Οκτωβρίου 1999, σ.20


ντοπιολαλιά

ντοπιολαλιά (singular nominative)
ντοπιολαλιές (nominative plural)
ντοπιολαλιάς (genitive singular)
ντοπιολαλιών (genitive plural)
ντοπιολαλιά (accusative singular)
ντοπιολαλιές (accusative plural)
ντοπιολαλιά (singular vocative)
ντοπιολαλιές (vocative plural)
ντοπιολαλιά (feminine)

ντοπιολαλιά < ντόπι(ος) + -ο- + λαλιά

ντο‐πιο‐λα‐λιά

το τοπικό ιδίωμα


κορακίστικα

κορακίστικα (nominative plural)
κορακίστικων (genitive plural)
κορακίστικα (accusative plural)
κορακίστικα (vocative plural)
κορακίστικα

κορακίστικα < κόρακας + -ίστικα, ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου -ίστικος στον πληθυντικό. Δείτε και την ελληνιστική κορακιστί < κόραξ)

ιδιωματική συνθηματική διάλεκτος με την παρεμβολή, ανάμεσα στις συλλαβές, άλλης συλλαβής συνήθως της κα αλλά κάθε ομάδα ατόμων που τη χρησιμοποιεί έχει δικούς της κανόνες

δενκε κακατακαλακαβαικενεικι κοκορακακικιστικικακα:δεν καταλαβαίνει κορακίστικα


γαλλικά

γαλλικά (nominative plural)
γαλλικών (genitive plural)
γαλλικά (accusative plural)
γαλλικά (vocative plural)
γαλλικά

γαλλικά <
:* γλώσσα: ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου γαλλικός στον πληθυντικό < Γαλλία
:* οικείο: αντιφατικά, με σκωπτική διάθεση, επειδή θεωρούσαν τα γαλλικά γλώσσα «των σαλονιών»

η γαλλική γλώσσα, η γλώσσα που μιλούν στη Γαλλία και στις πρώην αποικίες της


βλάχικα

βλάχικα (nominative plural)
βλάχικων (genitive plural)
βλάχικα (accusative plural)
βλάχικα (vocative plural)
βλάχικα (plural-only neuter)

βλάχικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου βλάχικος στον πληθυντικό


αμερικάνικα

αμερικάνικα
αμερικάνικα (nominative plural)
αμερικάνικων (genitive plural)
αμερικάνικα (accusative plural)
αμερικάνικα (vocative plural)

αμερικάνικα < αμερικάνικ(ος) + -α
: για τη γλώσσα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αμερικάνικος στον πληθυντικό

α‐με‐ρι‐κά‐νι‐κα

η αγγλική γλώσσα

τα μιλάει καλά τ' αμερικάνικα

※ Να παίζει το τρανζίστορ τ’ αμερικάνικα / κι εσύ περνάς στους δρόμους / με το μπουφάν στους ώμους / και τα πουκαμισάκια τα κοντομάνικα. (Να παίζει το τρανζίστορ, στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης, μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος, εκτέλεση: Μαρινέλλα, 1978)

τα αγγλικά της Αμερικής, των ΗΠΑ


φράγκικα

φράγκικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου φράγκικος

νεκρή γλώσσα που μιλιόταν από τους Φράγκους στη δυτική Γερμανία περίπου από τον 4ο έως το 8ο αιώνα. Καθώς δεν υπάρχουν πολλά τεκμήρια, η μελέτη της γίνεται με συγκριτική ανασύνθεση και οι υποτιθέμενοι τύποι της σημειώνονται με αστερίσκο

παράδειγμα: δείτε την προέλευση της ιταλικής λέξης abbandonare


σανσκριτικά

σανσκριτικά (nominative plural)
σανσκριτικών (genitive plural)
σανσκριτικά (accusative plural)
σανσκριτικά (vocative plural)
σανσκριτικά (plural-only neuter)

σανσκριτικά < σανσκριτική संस्कृत (saṃ-skṛtá) (τέλειος, ολοκληρωμένος)

αρχαία γλώσσα των Ινδιών, μέλος της ινδοευρωπαϊκής γλωσσικής οικογένειας, που υπήρξε η λειτουργική γλώσσα πολλών ινδικών θρησκειών, όπως ο Ινδουισμός, ο Βουδισμός, ο Τζαϊνισμός και η θρησκεία των Σιχ


έκφραση

έκφραση (singular nominative)
εκφράσεις (nominative plural)
έκφρασης (genitive singular)
εκφράσεων (genitive plural)
έκφραση (accusative singular)
εκφράσεις (accusative plural)
έκφραση (singular vocative)
εκφράσεις (vocative plural)
έκφραση (feminine)

έκφραση < αρχαία ελληνική ἔκφρασις

καθιερωμένη, στερεότυπη περίφραση, σύνολο λέξεων ή λέξη με ειδική σημασία


δότης

δότης (singular nominative)
δότες (nominative plural)
δότη (genitive singular)
δοτών (genitive plural)
δότη (accusative singular)
δότες (accusative plural)
δότη (singular vocative)
δότες (vocative plural)
δότης (masculine)
δότρια (feminine)

δότης < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή δότης < αρχαία ελληνική δοτήρ < δίδωμι < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *dédeh₃- < *deh₃- (δίνω), (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική donneur και αγγλική donor)

αυτός που δίνει


ΚΝΕ

ΚΝΕ : στους ορισμούς

κοινή νεοελληνική γλώσσα

< κοινή νεοελληνική


αλβανικά

αλβανικά (nominative plural)
αλβανικών (genitive plural)
αλβανικά (accusative plural)
αλβανικά (vocative plural)
αλβανικά (neuter plural)

αλβανικά < αλβανικός

η αλβανική γλώσσα


βουλγαρικά

βουλγαρικά (neuter)
βουλγάρικα (plural-only)

βουλγαρικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου βουλγαρικός

βουλ‐γα‐ρι‐κά

βουργαρικά

λαϊκό - προφορικό

βουργάρικα

λαϊκό - προφορικό

η βουλγαρική γλώσσα, η γλώσσα που μιλιέται στη Βουλγαρία


δανικά

δανικά (nominative plural)
δανικών (genitive plural)
δανικά (accusative plural)
δανικά (vocative plural)
δανικά (neuter)
δανέζικα (plural-only)

δανικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου δανικός στον πληθυντικό

δανική ή δανέζικη γλώσσα, η γλώσσα που μιλιέται στη Δανία.


ίντο

ίντο < εσπεράντο ido (παιδί)
:: Η γλώσσα ido βγήκε από τη γλώσσα εσπεράντο, είναι κάτι σαν το παιδί της!

τεχνητή γλώσσα που δημιουργήθηκε στις αρχές του 1900, απόγονος της εσπεράντο. Διευκολύνει ομιλητές λατινογενούς ή γερμανικής γλώσσας.


νορβηγικά

νορβηγικά (nominative plural)
νορβηγικών (genitive plural)
νορβηγικά (accusative plural)
νορβηγικά (vocative plural)
νορβηγικά (plural-only neuter)

νορβηγικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου νορβηγικός στον πληθυντικό

που μιλιέται στη Νορβηγία. Έχει δύο επίσημες διαλέκτους: την bokmål (κυριολεκτικά: γλώσσα των βιβλίων) με τους περισσότερους ομιλητές και τα νεονορβηγικά (nynorsk)


ρουμανικά

ρουμανικά (nominative plural)
ρουμανικών (genitive plural)
ρουμανικά (accusative plural)
ρουμανικά (vocative plural)
ρουμανικά (neuter)
ρουμάνικα (plural-only)

ρουμανικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ρουμανικός στον πληθυντικό

που μιλιέται στη Ρουμανία και τη Μολδαβία. Γράφεται με λατινικό αλφάβητο


ρωσικά

ρωσικά (nominative plural)
ρωσικών (genitive plural)
ρωσικά (accusative plural)
ρωσικά (vocative plural)
ρωσικά (plural-only neuter)

ρωσικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ρωσικός στον πληθυντικό

η ρωσική γλώσσα, η γλώσσα που μιλιέται στη Ρωσία

άλλες μορφές: ρώσικα, ρούσικα (οικείοι όροι)


σουηδικά

σουηδικά (nominative plural)
σουηδικών (genitive plural)
σουηδικά (accusative plural)
σουηδικά (vocative plural)
σουηδικά (plural-only neuter)

σουηδικά < σουηδικός, στον πληθυντικό του ουδέτερου

που μιλιέται στη Σουηδία


βιετναμέζικα

βιετναμέζικα (nominative plural)
βιετναμέζικων (genitive plural)
βιετναμέζικα (accusative plural)
βιετναμέζικα (vocative plural)
βιετναμέζικα (plural-only neuter)

βιετναμέζικα < βιετναμέζικος, στον πληθυντικό του ουδέτερου

τα βιετναμικά


γεωργιανά

γεωργιανά (nominative plural)
γεωργιανών (genitive plural)
γεωργιανά (accusative plural)
γεωργιανά (vocative plural)
γεωργιανά (plural-only neuter)

γεωργιανά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου γεωργιανός στον πληθυντικό

που μιλιέται στη Γεωργία.


εβραϊκά

εβραϊκά (nominative plural)
εβραϊκών (genitive plural)
εβραϊκά (accusative plural)
εβραϊκά (vocative plural)
εβραϊκά (plural-only neuter)

εβραϊκά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου εβραϊκός στον πληθυντικό

η εβραϊκή γλώσσα, σημιτική γλώσσα που μιλιέται στο Ισραήλ


εσθονικά

εσθονικά (nominative plural)
εσθονικών (genitive plural)
εσθονικά (accusative plural)
εσθονικά (vocative plural)
εσθονικά (plural-only neuter)

εσθονικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου εσθονικός στον πληθυντικό

η εσθονική γλώσσα, η γλώσσα που μιλιέται στην Εσθονία. Ανήκει στις ουραλικές γλώσσες


ιντερλίνγκουα

ιντερλίνγκουα < λατινικά: inter + lingua

τεχνητή γλώσσα που δημιουργήθηκε από τη Διεθνή Ένωση Βοηθητικών Γλωσσών και αναπτύχθηκε μεταξύ 1937 και 1951


ταϊλανδικά

ταϊλανδικά (nominative plural)
ταϊλανδικών (genitive plural)
ταϊλανδικά (accusative plural)
ταϊλανδικά (vocative plural)
ταϊλανδικά (plural-only neuter)

ταϊλανδικά < από το επίθετο ταϊλανδικός, στον πληθυντικό του ουδέτερου.

η ταϊλανδική γλώσσα, η γλώσσα που μιλιέται στην Ταϊλάνδη


σερβικά

σερβικά (nominative plural)
σερβικών (genitive plural)
σερβικά (accusative plural)
σερβικά (vocative plural)
σερβικά (plural-only neuter)

σερβικά < από το επίθετο σερβικός, στον πληθυντικό του ουδέτερου

της οικογένειας των νότιων σλαβικών γλωσσών που μιλιέται στη Σερβία. Γράφεται με δύο αλφάβητα: κυριλλικό και λατινικό


κορεατικά

κορεατικά (nominative plural)
κορεατικών (genitive plural)
κορεατικά (accusative plural)
κορεατικά (vocative plural)
κορεατικά (plural-only neuter)

κορεατικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κορεατικός στον πληθυντικό

που μιλιέται στην Κορέα


κουρδικά

κουρδικά (nominative plural)
κουρδικών (genitive plural)
κουρδικά (accusative plural)
κουρδικά (vocative plural)
κουρδικά (plural-only neuter)

κουρδικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κουρδικός στον πληθυντικό

κουρδικές γλώσσες με τρεις βασικές ποικιλίες (βόρεια, κεντρικά και νότια κουρδικά)


κροατικά

κροατικά (nominative plural)
κροατικών (genitive plural)
κροατικά (accusative plural)
κροατικά (vocative plural)
κροατικά (plural-only neuter)

κροατικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κροατικός στον πληθυντικό

η κροατική γλώσσα, η γλώσσα που μιλιέται στην Κροατία, που ανήκει στην οικογένεια των νότιων σλαβικών γλωσσών


ισλανδικά

ισλανδικά (nominative plural)
ισλανδικών (genitive plural)
ισλανδικά (accusative plural)
ισλανδικά (vocative plural)
ισλανδικά (plural-only neuter)

ισλανδικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ισλανδικός στον πληθυντικό

ισλανδική γλώσσα, γλώσσα που μιλιέται στην Ισλανδία.


αρμενικά

αρμενικά (nominative plural)
αρμενικών (genitive plural)
αρμενικά (accusative plural)
αρμενικά (vocative plural)
αρμενικά (plural-only neuter)

αρμενικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αρμενικός στον πληθυντικό

ινδοευρωπαϊκή γλώσσα, επίσημη γλώσσα της Αρμενίας


ουκρανικά

ουκρανικά < από το επίθετο ουκρανικός, στον πληθυντικό του ουδέτερου

η ουκρανική γλώσσα, η γλώσσα που μιλιέται στην Ουκρανία


κόσα

κόσα (singular nominative)
κόσες (nominative plural)
κόσας (genitive singular)
κόσα (accusative singular)
κόσες (accusative plural)
κόσα (singular vocative)
κόσες (vocative plural)
κόσα

(εργαλείο) κόσα < σλαβικής προέλευσης *kosa (συγκρίνετε: βουλγαρική косá, σλαβομακεδονική кóса, πολωνική kosa, κάτω σορβική kósa, ρωσική косá, σερβική ко̀са/kòsa, σλοβακική kosa, τσεχική kosa, κτλ.)
# (γλώσσα) κόσα < → λείπει η ετυμολογία

η γλώσσα Xhosa που μιλιέται στη Νότια Αφρική

κωδικός γλώσσας: xh


μαλαϊκά

μαλαϊκά (nominative plural)
μαλαϊκών (genitive plural)
μαλαϊκά (accusative plural)
μαλαϊκά (vocative plural)
μαλαϊκά (plural-only neuter)

μαλαϊκά < από το επίθετο μαλαϊκός, στον πληθυντικό του ουδέτερου.

η γλώσσα μαλάι, τα μαλάι, η μαλαϊκή γλώσσα, γλώσσα που μιλιέται στη Μαλαισία και στο σουλτανάτο του Μπρουνέι. Ανήκει στη μαλαισιο-πολυνησιακή ομάδα των αυστραλιανών γλωσσών και μιλιέται κυρίως στη νοτιοανατολική Ασία


χίντι

χίντι (invariable feminine)
χίντι (invariable)

μία από τις επίσημες γλώσσες της Ινδίας. Γράφεται με το αλφάβητο ντεβανάγκαρι.


σερβοκροατικά

σερβοκροατικά (nominative plural)
σερβοκροατικών (genitive plural)
σερβοκροατικά (accusative plural)
σερβοκροατικά (vocative plural)
σερβοκροατικά (plural-only neuter)

σερβοκροατικά < ουδέτερο του πληθυντικού του σερβοκροατικός

που μιλιέται στη Σερβία, το Μαυροβούνιο, την Κροατία και την Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα που ανήκει στη νότια ομάδα των σλαβικών γλωσσών. Στη Σερβία, το Μαυροβούνιο και τη Βοσνία χρησιμοποιούνται, και το λατινικό, και το κυριλλικό αλφάβητο, ενώ στην Κροατία χρησιμοποιείται μόνο το λατινικό.


αφρικανολλανδικά

αφρικανολλανδικά (nominative plural)
αφρικανολλανδικών (genitive plural)
αφρικανολλανδικά (accusative plural)
αφρικανολλανδικά (vocative plural)
αφρικανολλανδικά

αφρικανολλανδικά < αφρικαν(ός) + ολλανδικά

συνώνυμο του αφρικάανς


γκουτζαράτι

γκουτζαράτι (invariable feminine plural-only neuter)

που μιλιέται στην πολιτεία Γκουτζαράτ της δυτικής Ινδίας


βασκικά

βασκικά (nominative plural)
βασκικών (genitive plural)
βασκικά (accusative plural)
βασκικά (vocative plural)
βασκικά (plural-only neuter)

βασκικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου βασκικός στον πληθυντικό

που μιλιέται στις βασκικές επαρχίες της Γαλλίας και της Ισπανίας


ινδονησιακά

ινδονησιακά (nominative plural)
ινδονησιακών (genitive plural)
ινδονησιακά (accusative plural)
ινδονησιακά (vocative plural)
ινδονησιακά (plural-only neuter)

αυστρονησιακή γλώσσα που μιλιέται στην Ινδονησία


μαλτέζικα

μαλτέζικα (nominative plural)
μαλτέζικων (genitive plural)
μαλτέζικα (accusative plural)
μαλτέζικα (vocative plural)
μαλτέζικα (plural-only neuter)

που μιλιέται στη Μάλτα


νεπάλι

νεπάλι (invariable feminine plural-only neuter)

που μιλιέται στο Νεπάλ


οξιτανικά

οξιτανικά (nominative plural)
οξιτανικών (genitive plural)
οξιτανικά (accusative plural)
οξιτανικά (vocative plural)
οξιτανικά (plural-only neuter)

οξιτανικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου οξιτανικός στον πληθυντικό

που μιλιέται στη νότια Γαλλία και ανήκει στην ίδια οικογένεια με τα καταλανικά


σλαβομακεδονικά

σλαβομακεδονικά (nominative plural)
σλαβομακεδονικών (genitive plural)
σλαβομακεδονικά (accusative plural)
σλαβομακεδονικά (vocative plural)
σλαβομακεδονικά (plural-only neuter)

σλαβομακεδονικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου σλαβομακεδονικός στον πληθυντικό

που μιλιέται στο κράτος της Βόρειας Μακεδονίας


σορβικά

σορβικά (nominative plural)
σορβικών (genitive plural)
σορβικά (accusative plural)
σορβικά (vocative plural)
σορβικά (neuter)
σοραβικά (plural-only)

σλαβικές γλώσσα, πολύ κοντινές στα πολωνικά: τα άνω σορβικά και τα κάτω σορβικά


σουαχίλι

σουαχίλι (invariable feminine singular-only plural-only neuter)

που μιλιέται στην ανατολική Αφρική


ταμίλ

ταμίλ (invariable feminine plural-only neuter)

που μιλιέται στη νότια Ινδία, στη Σρι Λάνκα και στη Σιγκαπούρη


ταταρικά

ταταρικά (nominative plural)
ταταρικών (genitive plural)
ταταρικά (accusative plural)
ταταρικά (vocative plural)
ταταρικά (plural-only neuter)

τουρκική γλώσσα που μιλιέται στην Ανατολική Ευρώπη και στην Κεντρική Ασία.


φεροϊκά

φεροϊκά (nominative plural)
φεροϊκών (genitive plural)
φεροϊκά (accusative plural)
φεροϊκά (vocative plural)
φεροϊκά (feminine plural-only neuter)

νησιωτική σκανδιναβική γλώσσα που μιλιέται στις νήσους Φερόε. Ανήκει στη γερμανική ομάδα των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών.


φριζικά

φριζικά (nominative plural)
φριζικών (genitive plural)
φριζικά (accusative plural)
φριζικά (vocative plural)
φριζικά (plural-only neuter)

φριζικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου φριζικός στον πληθυντικό

γλώσσες της γερμανικής οικογένειας

δυτικά φριζικά: μιλιέται στα βόρεια των Κάτω Χωρών

γλώσσες της γερμανικής οικογένειας
αναταλικά φριζικά

γλώσσες της γερμανικής οικογένειας
βόρεια φριζικά


τουρκμενικά

τουρκμενικά (nominative plural)
τουρκμενικών (genitive plural)
τουρκμενικά (accusative plural)
τουρκμενικά (vocative plural)
τουρκμενικά (plural-only neuter)

που ανήκει στην ομάδα των τουρκικών γλωσσών της οικογένειας των αλταϊκών γλωσσών. Μιλιέται στην κεντρική Ασία, κυρίως στο Τουρκμενιστάν, του οποίου είναι η επίσημη γλώσσα, καθώς και στα γειτονικά του κράτη (Ιράν, Αφγανιστάν, ...).


ντογκόν

οικογένεια γλωσσών που μιλιούνται στο Μάλι (κυρίως στην περιοχή Ντογκόν)


παπιαμέντο

κρεολική γλώσσα που μιλιέται στις Αντίλλες, επίσημη γλώσσα στην Αρούμπα, αναγνωρισμένη γλώσσα στο Bonaire και στο Curaçao


ταγκαλόγκ

ταγκαλόγκ (invariable plural-only neuter)

που μιλιέται στη νοτιο-ανατολική Ασία, στις Φιλιππίνες


σομαλικά

σομαλικά (nominative plural)
σομαλικών (genitive plural)
σομαλικά (accusative plural)
σομαλικά (vocative plural)
σομαλικά (plural-only neuter)

που μιλιέται στη Σομαλία


μόκσα

μόκσα > αγγλικά: Moksha < ενδώνυμο: мокшень ή mokšenj /mɔkʃenʲ/

που μιλιέται στη Μορδοβία, στη Ρωσία


λετονικά

λετονικά (nominative plural)
λετονικών (genitive plural)
λετονικά (accusative plural)
λετονικά (vocative plural)
λετονικά (neuter plural)

λετονικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου λετονικός στον πληθυντικό < απλοποιημένη γραφή του λεττονικός

η λετονική γλώσσα (Λετονία)


νάουατλ

νάουατλ (invariable)
νάχουατλ
νάγουατλ

νάουατλ < (μεταγραφή) αγγλική Nahuatl < ισπανική náhuatl < νάουατλ nahuatlahtolli (η κατανοητή γλώσσα)

ομάδα ιθαγενών γλωσσών και διαλέκτων του κεντρικού Μεξικού. Ανήκει στην ουτο-αζτεκική γλωσσική οικογένεια. Εκτός από το Μεξικό, όπου έχει καθεστώς εθνικής γλώσσας, μιλιέται και σε διάφορες περιοχές της κεντρικής Αμερικής (κυρίως, λόγω της επέκτασης των Αζτέκων κατά το παρελθόν).


καντόν

κινέζικη γλώσσα που μιλιέται κυρίως στο Χογκ Κογκ, στο Μακάο, και στα νοτιοανατολικά της Κίνας.

κωδικός γλώσσας: zh-yue.


κινιαρουάντα

η επίσημη γλώσσα της Ρουάντας


κιρούντι

κιρούντι (invariable feminine)
ρούντι (invariable feminine)

της οικογένειας μπαντού που μιλιέται στο Μπουρούντι. Γράφεται με λατινικό αλφάβητο.


βενετικά

βενετικά (nominative plural)
βενετικών (genitive plural)
βενετικά (accusative plural)
βενετικά (vocative plural)
βενετικά (plural-only neuter)

βενετικά < μεσαιωνική ελληνική βενετικά < βενετικός < λατινική Venetia

ιταλική διάλεκτος που μιλιέται στην Ιταλία στην περιοχή της Βενετίας


ετρουσκικά

ετρουσκικά (nominative plural)
ετρουσκικών (genitive plural)
ετρουσκικά (accusative plural)
ετρουσκικά (vocative plural)
ετρουσκικά (plural-only neuter)

ετρουσκικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ετρουσκικός στον πληθυντικό

ε‐τρου‐σκι‐κά

η γλώσσα των αρχαίων Ετρούσκων


βοσνιακά

βοσνιακά (nominative plural)
βοσνιακών (genitive plural)
βοσνιακά (accusative plural)
βοσνιακά (vocative plural)
βοσνιακά (plural-only neuter)

βοσνιακά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου βοσνιακός, στον πληθυντικό

γλώσσα που μιλιέται στη Βοσνία


μογγολικά

μογγολικά (nominative plural)
μογγολικών (genitive plural)
μογγολικά (accusative plural)
μογγολικά (vocative plural)
μογγολικά (plural-only neuter)

μογγολικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου μογγολικός, στον πληθυντικό

που μιλιέται στη Μογγολία. Γράφεται με την κάθετη παραδοσιακή της γραφή ή με κυριλλικό ή λατινικό αλφάβητο


αζερμπαϊτζανικά

αζερμπαϊτζανικά (nominative plural)
αζερμπαϊτζανικών (genitive plural)
αζερμπαϊτζανικά (accusative plural)
αζερμπαϊτζανικά (vocative plural)
αζερμπαϊτζανικά (plural-only neuter)

αζερμπαϊτζανικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αζερμπαϊτζανικός στον πληθυντικό < Αζερμπαϊτζάν

α‐ζερ‐μπαϊ‐τζα‐νι‐κά

συνώνυμο του αζεριανά


σόνα

επίσημη γλώσσα στη Ζιμπάμπουε, ανήκει στην οικογένεια μπαντού


βιετναμικά

βιετναμικά (nominative plural)
βιετναμικών (genitive plural)
βιετναμικά (accusative plural)
βιετναμικά (vocative plural)
βιετναμικά (plural-only neuter)

βιετναμικά < βιετναμικός, στον πληθυντικό του ουδέτερου

η γλώσσα που μιλιέται στο Βιετνάμ


βιρμανικά

βιρμανικά (nominative plural)
βιρμανικών (genitive plural)
βιρμανικά (accusative plural)
βιρμανικά (vocative plural)
βιρμανικά (plural-only neuter)

βιρμανικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου βιρμανικός στον πληθυντικό

η γλώσσα της Βιρμανίας


κάτω σαξονικά Ολλανδίας

κάτω σαξονικά Ολλανδίας

διάλεκτος της γερμανικής γλώσσας που μιλιέται στην ανατολική Ολλανδία

el-κάτω_σαξονικά_Ολλανδίας-el-noun-fa5OpD6G


αλσατικά

αλσατικά (nominative plural)
αλσατικών (genitive plural)
αλσατικά (accusative plural)
αλσατικά (vocative plural)
αλσατικά (plural-only neuter)

σύνολο διαλέκτων της γερμανικής γλώσσας που μιλιούνται στην περιοχή της Αλσατίας, στη Γαλλία. Μορφή των αλεμανικών διαλέκτων που μιλιούνται στα ανατολικά της οροσειράς των Vosges.


αρωμουνικά

αρωμουνικά (nominative plural)
αρωμουνικών (genitive plural)
αρωμουνικά (accusative plural)
αρωμουνικά (vocative plural)
αρωμουνικά (plural-only neuter)

αρωμουνικά < (άμεσο δάνειο) λατινική Romanus (Ρωμαίος)

κουτσοβλάχικα

για τους Αρμάνους

αρβανιτοβλάχικα

για τους Ρεμένους

λατινογενής γλώσσα που μιλιέται σε διάφορες, κυρίως ορεινές, περιοχές των νοτίων Βαλκανίων. Στη μορφολογία και στη γραμματική έχει αρκετές ομοιότητες με τα ρουμανικά, ενώ το λεξιλόγιο έχει -σε μεγάλο βαθμό- δανειστεί λέξεις από τα ελληνικά και τα αλβανικά. Αντίθετα, τα ρουμανικά έχουν επηρεαστεί λεξιλογικά από τις σλαβικές γλώσσες και τα ουγγρικά.

Υπάρχει και η άποψη -η όχι απαλλαγμένη από πολιτικές σκοπιμότητες- ότι τα αρωμουνικά είναι απλά μια διάλεκτος της Ρουμανικής γλώσσας.


ρομανί

ρομανί < Ρομ ή Ρομά.

γλώσσα των Ρομ ή Ρομά (Γύφτος, Τσιγγάνοι). Συγγενεύει με τις διάφορες διαλέκτους της Ινδίας (ιδιαίτερα με την γλώσσα παντζάμπι της βόρειας Ινδίας). Πάντως, στις διάφορες χώρες που κατοικούν οι Ρομ έχει διαμορφωθεί ένα πλήθος από διαλέκτους τοπικού χαρακτήρα, επηρεασμένες από τις εκάστοτε τοπικές γλώσσες.

※ Ο Βαγγέλης Μαρσέλος κατέγραψε την τσιγγάνικη γλώσσα … Ακόμα πιο πολύ όμως αγάπησε τη γλώσσα τους, τη ρομανί, και τις ντοπιολαλιές της. (Εφημερίδα Τα Νέα 2002.02.23)


ιρλανδικά γαελικά

ιρλανδικά γαελικά → δείτε τις λέξεις γαελικός και ιρλανδικός


γαλικιανά

γαλικιανά (nominative plural)
γαλικιανών (genitive plural)
γαλικιανά (accusative plural)
γαλικιανά (vocative plural)
γαλικιανά (plural-only neuter)

γαλικιανά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου γαλικιανός < Γαλικία

η επίσημη (μαζί με τα ισπανικά) γλώσσα της Γαλικίας (αυτόνομη επαρχία στη βορειοδυτική Ισπανία). Το μεσαίωνα διέφερε ελάχιστα από τα πορτογαλικά και θα μπορούσε κανείς να πει ότι αποτελούσαν μια κοινή γλώσσα. Αντίθετα στις μέρες μας, αν και στη σύνταξη μοιάζουν ακόμα πολύ μεταξύ τους, έχουν αποκλίνει μερικώς στη μορφολογία και πολύ περισσότερο στο λεξιλόγιο.


λαπωνικά

λαπωνικά (nominative plural)
λαπωνικών (genitive plural)
λαπωνικά (accusative plural)
λαπωνικά (vocative plural)
λαπωνικά (plural-only neuter)

λαπωνικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου λαπωνικός

ομάδα γλωσσών και διαλέκτων που μιλούν οι Λάπωνες σε περιοχές της Νορβηγίας, Σουηδίας, Φιλανδίας και Ρωσίας. Ανήκουν στο φιννο-ουγγρικό κλάδο των ουραλο-αλταϊκών γλωσσών (αλλά έχουν υποστεί σε σημαντικό βαθμό αλλοίωση, κυρίως, από τις σκανδιναβικές γλώσσες).

Η Ελλάδα στα λαπωνικά λέγεται ΚΡΕΚΙΑ.


αγγλοσαξονικά

αγγλοσαξονικά (nominative plural)
αγγλοσαξονικών (genitive plural)
αγγλοσαξονικά (accusative plural)
αγγλοσαξονικά (vocative plural)
αγγλοσαξονικά (plural-only neuter)

αγγλοσαξονικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αγγλοσαξονικός στον πληθυντικό < Αγγλοσάξονες < Άγγλος + Σάξονας.

αγ‐γλο‐σα‐ξο‐νι‐κά

τα παλαιά αγγλικά, η αρχαία αγγλική γλώσσα. Ανήκει στις δυτικές γερμανικές γλώσσες και μιλιόταν σε περιοχές της Αγγλίας και της νότιας Σκωτίας από τα μέσα του 5ου αι μ.Χ. έως τα μέσα του 12ου αι μ.Χ. περίπου.


κάτω σαξονικά

κάτω σαξονικά < → δείτε τις λέξεις κάτω και σαξονικός

διάλεκτος της γερμανικής γλώσσας. Ο όρος κάτω αναφέρεται στο χαμηλότερο υψόμετρο των περιοχών της διαλέκτου, δηλαδή των βόρειων πεδιάδων της Γερμανίας και της ανατολικής Ολλανδίας.


φριουλανικά

φριουλανικά (nominative plural)
φριουλανικών (genitive plural)
φριουλανικά (accusative plural)
φριουλανικά (vocative plural)
φριουλανικά (plural-only neuter)

φριουλανικά < επαρχία Friuli

Ραιτορομανική διάλεκτος που τη μιλούν στην επαρχία Friuli στην βορειοανατολική Ιταλία. Έχει στενή συγγενική σχέση με τα λαδινικά.


προβηγκιανά

προβηγκιανά (nominative plural)
προβηγκιανών (genitive plural)
προβηγκιανά (accusative plural)
προβηγκιανά (vocative plural)
προβηγκιανά (plural-only neuter)

προβηγκιανά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου προβηγκιανός στον πληθυντικό < Προβηγκία < γαλλική Provence

η μεσαιωνική νεολατινική γλώσσα του oc που μιλιέται μέχρι και σήμερα στη νότια Γαλλία, αλλά βρίσκεται σε πλήρη εξασθένηση παρά τις προσπάθειες που γίνονται για αναβίωσή της


γαλλοπροβηγκιανά

γαλλοπροβηγκιανά (nominative plural)
γαλλοπροβηγκιανών (genitive plural)
γαλλοπροβηγκιανά (accusative plural)
γαλλοπροβηγκιανά (vocative plural)
γαλλοπροβηγκιανά (plural-only neuter)

γαλλοπροβηγκιανά < γαλλο- + προβηγκιανά

ομάδα γλωσσικών ιδιωμάτων που εντοπίζονται σε ένα τμήμα της περιοχής Lyonnais της Γαλλίας, στις περιοχές της γαλλόφωνης Ελβετίας (εκτός της Ντελεμόν), στη Σαβοΐα και στις κοιλάδες τις ΒΔ Ιταλίας (Αοστή και Σοανά). Έχουν χαρακτήρα ενδιάμεσο ανάμεσα στα γαλλικά (γλώσσα του όϊλ) και τα προβηγκιανά (γλώσσα του οκ)


φιλιππινέζικα

φιλιππινέζικα (nominative plural)
φιλιππινέζικων (genitive plural)
φιλιππινέζικα (accusative plural)
φιλιππινέζικα (vocative plural)
φιλιππινέζικα (plural-only neuter)

φιλιππινέζικα < φιλιππινέζικος < Φιλιππίνες

η επίσημη γλώσσα των Φιλιππίνων (μαζί με τα αγγλικά). Ανήκει στις αυστρονησιακές γλώσσες και αποτελεί μια τυποποιημένη διάλεκτο των ταγκαλόγκ.


νεονορβηγικά

νεονορβηγικά (nominative plural)
νεονορβηγικών (genitive plural)
νεονορβηγικά (accusative plural)
νεονορβηγικά (vocative plural)
νεονορβηγικά (plural-only neuter)

νεονορβηγικά < νεο- + νορβηγικά (Οι υποστηρικτές τους ήθελαν να δηλώσουν ότι αποτελούν συνέχεια των παλαιονορβηγικών).

(landsmål / nynorsk) αποτελούν τυποποιημένη (και από το 1885 επίσημη) γραπτή διαλεκτική μορφή της Νορβηγικής γλώσσας που δημιουργήθηκε από τον Ivar Aasen στα μέσα του 19ου αιώνα για να αντικαταστήσει την επίσημη νορβηγο-δανέζικη γλώσσα (riksmål / bokmål) που ήταν αποτέλεσμα της κυριαρχίας των Δανών στη Νορβηγία για 400 περίπου χρόνια. Σήμερα, και οι δύο διάλεκτοι απολαμβάνουν καθεστώς επίσημης γλώσσας, ενώ έχουν γίνει και προσπάθειες για την ενοποίησή τους. Η νεονορβηγική μιλιέται περίπου από το 1/4 του πληθυσμού (κυρίως στις δυτικές και κεντρικές περιοχές της Νορβηγίας).


κορσικανικά

κορσικανικά (nominative plural)
κορσικανικών (genitive plural)
κορσικανικά (accusative plural)
κορσικανικά (vocative plural)
κορσικανικά (plural-only neuter)

κορσικανικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κορσικανικός στον πληθυντικό < Κορσική

λατινογενές ιδίωμα που μοιάζει με τα ιταλικά και μιλιέται στην Κορσική και τη βόρεια Σαρδηνία


λαδινικά

λαδινικά (nominative plural)
λαδινικών (genitive plural)
λαδινικά (accusative plural)
λαδινικά (vocative plural)
λαδινικά (plural-only neuter)

λαδινικά < Ladin < λατινική Latinum

ραιτορομανικό ιδίωμα που μιλιέται στις Δολομιτικές Άλπεις στην Ιταλία. Είναι συγγενική με τα φριουλανικά.


λουξεμβουργιανά

λουξεμβουργιανά (nominative plural)
λουξεμβουργιανών (genitive plural)
λουξεμβουργιανά (accusative plural)
λουξεμβουργιανά (vocative plural)
λουξεμβουργιανά (plural-only neuter)

λουξεμβουργιανά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου λουξεμβουργιανός στον πληθυντικό

η μία από τις τρεις επίσημες (από το 1984) γλώσσες του Λουξεμβούργου (οι άλλες δύο είναι τα γαλλικά και τα γερμανικά). Ανήκει στη δυτικές μεσο-γερμανικές, φρανκονικές (φραγκικές) διαλέκτους.


βόρεια λαπωνικά

βόρεια λαπωνικά : → δείτε τις λέξεις βόρειος και λαπωνικά

η πιο διαδεδομένη διάλεκτος των λαπωνικών.


αρχαία ελληνικά

αρχαία ελληνικά (nominative plural)
αρχαίων ελληνικών (genitive plural)
αρχαία ελληνικά (accusative plural)
αρχαία ελληνικά (vocative plural)
αρχαία ελληνικά (plural-only neuter)

αρχαία ελληνικά → δείτε τις λέξεις αρχαία και ελληνικά

η ελληνική γλώσσα από τα προομηρικά χρόνια (1500 π.Χ.) έως το τέλος της περιόδου της ελληνιστικής κοινής (που φθάνει μέχρι τον 3ο αι. μ.Χ. ή κατ' άλλη θεώρηση έως και τον 6ο αι. μ.Χ.).
Στο Βικιλεξικό, η αρχαία ελληνική γλώσσα καλύπτεται έως τον 6ο αιώνα Κ.Ε., απ' όπου αρχίζει η φάση της μεσαιωνικής


κορνουαλικά

κορνουαλικά (nominative plural)
κορνουαλικών (genitive plural)
κορνουαλικά (accusative plural)
κορνουαλικά (vocative plural)
κορνουαλικά (plural-only neuter)

κορνουαλικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κορνουαλικός στον πληθυντικό < Κορνουάλη

η κελτικής καταγωγής γλώσσα της Κορνουάλης. Είναι συγγενική με τα ουαλικά και τα βρετονικά. Σταμάτησε να μιλιέται προς στο τέλος του 18ου αιώνα, αλλά στον 20 αιώνα έγινε προσπάθεια αναβίωσής της. Στις μέρες μας, τη γνωρίζουν και μπορούν να τη μιλούν επαρκώς μερικές εκατοντάδες άνθρωποι.


λινγκάλα

λινγκάλα < lingala

που ανήκει στην οικογένεια μπαντού. Μιλιέται στο βορειοδυτικό τμήμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (Κονγκό-Κινσάσα, πρώην Ζαΐρ), σε ένα μεγάλο τμήμα της Δημοκρατίας του Κονγκό (Κονγκό-Μπραζαβίλ) και σε μικρότερο βαθμό στην Αγκόλα και στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.


μαορί

μαορί < από τη λέξη της γλώσσας: māori (κοινός, κανονικός)

των ιθαγενών Μάορι (γνωστή ως Māori ή Te Reo Māori ή Te Reo). Είναι μία από τις τρεις επίσημες γλώσσες της Νέας Ζηλανδίας. Ανήκει στην ανατολική πολυνησιακή γλωσσική ομάδα και έχει στενή συγγενική σχέση με τα μαορί των Νήσων Κουκ και τα ταϊτιανά.


ράπα νούι

ράπα νούι < Rapa Nui

ανατολική ποληνυσιακή γλώσσα που μιλιέται από τους κατοίκους του Νησιού του Πάσχα, τους Ραπανούι


σικελικά

σικελικά (nominative plural)
σικελικών (genitive plural)
σικελικά (accusative plural)
σικελικά (vocative plural)
σικελικά (neuter)
σικελιανά (plural-only neuter)

σικελικά < σικελικός

το λατινογενές ιδίωμα που μιλιέται στη Σικελία, στα δορυφορικά νησιά της και σε μερικές περιοχές της νότιας Ιταλίας. Κάποιοι το θεωρούν ξεχωριστή γλώσσα, ενώ άλλοι, απλώς, μια διάλεκτο των ιταλικών. Σε κάθε περίπτωση, δεν αναγνωρίζεται ως επίσημη γλώσσα ούτε στη Σικελία ούτε πουθενά άλλου στον κόσμο.


σαρδηνιακά

σαρδηνιακά (nominative plural)
σαρδηνιακών (genitive plural)
σαρδηνιακά (accusative plural)
σαρδηνιακά (vocative plural)
σαρδηνιακά (plural-only neuter)

σαρδηνιακά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου σαρδηνιακός στον πληθυντικό

τη λατινική γλώσσα που μιλιέται στη Σαρδηνία. Είναι αναγνωρισμένη ως επίσημη τοπική γλώσσα.


ραιτορομανικά

ραιτορομανικά (nominative plural)
ραιτορομανικών (genitive plural)
ραιτορομανικά (accusative plural)
ραιτορομανικά (vocative plural)
ραιτορομανικά (plural-only neuter)

ραιτορομανικά < ραιτορομανικός

Raeto-Romance

ομάδα γλωσσών

Rumantsch

ιδιαίτερο ιδίωμα

Romansh

ιδιαίτερο ιδίωμα

Rumantsch

ιδιαίτερο ιδίωμα

Romansch

ιδιαίτερο ιδίωμα

Romanche

ιδιαίτερο ιδίωμα

romanche

ιδιαίτερο ιδίωμα

η μία από τις τέσσερις επίσημες γλώσσες της Ελβετίας (οι άλλες τρεις είναι τα γαλλικά, τα γερμανικά και τα ιταλικά). Τα μιλάνε στο καντόνι Graubünden (Grisons). Τα ραιτορομανικά της Ελβετίας είναι συγγενικά με τα λαδινικά και τα φριουλανικά της βορειοανατολικής Ιταλίας.


πιεμοντέζικα

πιεμοντέζικα (nominative plural)
πιεμοντέζικων (genitive plural)
πιεμοντέζικα (accusative plural)
πιεμοντέζικα (vocative plural)
πιεμοντέζικα (plural-only neuter)

πιεμοντέζικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου πιεμοντέζικος στον πληθυντικό

λατινογενές ιδίωμα που το μιλούν στην περιοχή του Πεδεμοντίου (ΒΔ Ιταλία). Άλλοι το θεωρούν ως διάλεκτο των ιταλικών, άλλοι ως ανεξάρτητη γλώσσα.


λαντίνο

λαντίνο < (άμεσο δάνειο) ισπανική ladino < λατινική latinus


εβραιοϊσπανικά

εβραιοϊσπανικά (nominative plural)
εβραιοϊσπανικών (genitive plural)
εβραιοϊσπανικά (accusative plural)
εβραιοϊσπανικά (vocative plural)
εβραιοϊσπανικά (plural-only neuter)

εβραιοϊσπανικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου εβραιοϊσπανικός στον πληθυντικό

ισπανοεβραϊκά

λιγότερο ακριβές

λατινογενές ιδίωμα που προέρχεται από τη μεσαιωνική καστιλλιάνικη διάλεκτο των ισπανικών που μιλούσαν οι Εβραίοι της ιβηρικής χερσονήσου (οι Σεφαρδίτες ή Σεφαρδίμ)


παστό

παστό < αγγλική Pastho < γλώσσα παστό (/paʃˈto/)

ιρανική γλώσσα που μιλιέται στο Πακιστάν και στο Αφγανιστάν


αραβική

αραβική (singular nominative)
αραβικής (genitive singular)
αραβική (accusative singular)
αραβική (singular vocative)
αραβική (feminine singular-only)

αραβική < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου αραβικός


μαλαγιάλαμ

της νότιας Ινδίας


νορμανδικά

νορμανδικά (nominative plural)
νορμανδικών (genitive plural)
νορμανδικά (accusative plural)
νορμανδικά (vocative plural)
νορμανδικά (plural-only neuter)

νορμανδικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου νορμανδικός στον πληθυντικό

της Νορμανδίας που ανήκει στην ομάδα γαλλικών γλωσσών langues d'oïl


φλαμανδικά

φλαμανδικά (nominative plural)
φλαμανδικών (genitive plural)
φλαμανδικά (accusative plural)
φλαμανδικά (vocative plural)
φλαμανδικά (plural-only neuter)

φλαμανδικά < φλαμανδικός

η διάλεκτος της ολλανδικής γλώσσας που μιλιέται στο Βέλγιο από τους Φλαμανδούς


επτανησιακά

επτανησιακά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου επτανησιακός στον πληθυντικό

ε‐πτα‐νη‐σι‐α‐κά

τα ιδιώματα που μιλήθηκαν ή μιλιούνται στα Επτάνησα με χαρακτηριστική επίδραση των ιταλικών στην προφορά και το λεξιλόγιο


γοτθικά

γοτθικά (nominative plural)
γοτθικών (genitive plural)
γοτθικά (accusative plural)
γοτθικά (vocative plural)
γοτθικά (plural-only neuter)

εξαφανισμένη ανατολικογερμανική γλώσσα που μιλιόταν από τους Γότθους


ποντιακή

ποντιακή (singular nominative)
ποντιακής (genitive singular)
ποντιακή (accusative singular)
ποντιακή (singular vocative)
ποντιακή (feminine singular)

ποντιακή < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου ποντιακός - εννοείται η λέξη γλώσσα, διάλεκτος


ποντιακά

ποντιακά (nominative plural)
ποντιακών (genitive plural)
ποντιακά (accusative plural)
ποντιακά (vocative plural)
ποντιακά (plural-only neuter)

ποντιακά < ποντιακ(ός) + -ά

διάλεκτος της νέας ελληνικής γλώσσας από τα μεσαιωνικά ελληνικά από τον Πόντο


συριακά

συριακά (nominative plural)
συριακών (genitive plural)
συριακά (accusative plural)
συριακά (vocative plural)
συριακά (plural-only neuter)

συριακά < συριακός

διάλεκτος της μέσης αραμαϊκής που εμφανίστηκε τον 1ο αιώνα και μιλήθηκε στη Μέση Ανατολή περίπου από τον 4ο έως τον 8ο αιώνα. Γραφή, με το συριακό αλφάβητο, παραλλαγή του αραμαϊκού αλφαβήτου


μαντζουριανά

μαντζουριανά (nominative plural)
μαντζουριανών (genitive plural)
μαντζουριανά (accusative plural)
μαντζουριανά (vocative plural)
μαντζουριανά (plural-only neuter)

της Μαντζουρίας. Γράφεται με κάθετη γραφή του δικού της αλφαβήτου και μεταγράφεται και με λατινικό αλφάβητο


θρακικά

θρακικά (nominative plural)
θρακικών (genitive plural)
θρακικά (accusative plural)
θρακικά (vocative plural)
θρακικά

θρακικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου θρακικός στον πληθυντικό

εξαφανισμένη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα των Θρακών


φοινικικά

φοινικικά (nominative plural)
φοινικικών (genitive plural)
φοινικικά (accusative plural)
φοινικικά (vocative plural)
φοινικικά (plural-only neuter)

φοινικικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου φοινικικός στον πληθυντικό

φοι‐νι‐κι‐κά

η φοινικική γλώσσα


χαβανέζικα

χαβανέζικα (nominative plural)
χαβανέζικων (genitive plural)
χαβανέζικα (accusative plural)
χαβανέζικα (vocative plural)
χαβανέζικα (plural-only neuter)

που μιλιέται στη Χαβάη


μαράθι

που μιλιέται στην κεντρική Ινδία


σερβοκροάτικα

σερβοκροάτικα (nominative plural)
σερβοκροάτικων (genitive plural)
σερβοκροάτικα (accusative plural)
σερβοκροάτικα (vocative plural)
σερβοκροάτικα (plural-only neuter)

, η σερβοκροατική γλώσσα


μολδαβικά

μολδαβικά (nominative plural)
μολδαβικών (genitive plural)
μολδαβικά (accusative plural)
μολδαβικά (vocative plural)
μολδαβικά (plural-only neuter)

μολδαβικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου μολδαβικός στον πληθυντικό

που μιλιέται στη Μολδαβία. Γράφεται με κυριλλικό και λατινικό αλφάβητο


ουιγουρικά

ουιγουρικά (nominative plural)
ουιγουρικών (genitive plural)
ουιγουρικά (accusative plural)
ουιγουρικά (vocative plural)
ουιγουρικά (plural-only neuter)

τουρκική γλώσσα που μιλιέται στην κεντρική Ασία και στο Καζακστάν


τοκ πίσιν

επίσημη γλώσσα στην Παπούα Νέα Γουινέα


ιλοκάνο

ή ομάδα αυστρονησιακών γλωσσών που μιλιέται στις Φιλιππίνες


καζακικά

καζακικά (nominative plural)
καζακικών (genitive plural)
καζακικά (accusative plural)
καζακικά (vocative plural)
καζακικά (plural-only neuter)

επίσημη γλώσσα του Καζακστάν, ανήκει στις τουρκικές γλώσσες


ναπολιτάνικα

ναπολιτάνικα (nominative plural)
ναπολιτάνικων (genitive plural)
ναπολιτάνικα (accusative plural)
ναπολιτάνικα (vocative plural)
ναπολιτάνικα (plural-only neuter)

ρομανική γλώσσα που μιλιέται στη Νάπολη, στην Ιταλία


λιμβουργιανά

λιμβουργιανά (nominative plural)
λιμβουργιανών (genitive plural)
λιμβουργιανά (accusative plural)
λιμβουργιανά (vocative plural)
λιμβουργιανά (plural-only neuter)

λιμβουργιανά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου λιμβουργιανός στον πληθυντικό

γερμανική τοπική γλώσσα που μιλιέται στη Λιμβουργία της νότιας Ολλανδίας, στο ανατολικό Βέλγιο και στη δυτική Γερμανία


κέτσουα

κέτσουα < (άμεσο δάνειο) ισπανική quechua < κέτσουα qhichwa (περιοχή στο Περού) • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

η ιθαγενής γλώσσα της αυτοκρατορίας των Ίνκα της Νότιας Αμερικής που μιλιέται με πολλές διαλέκτους στον Ισημερινό, το Περού, τη Βολιβία και τη βόρεια Αργεντινή


αραγκονικά

αραγκονικά (nominative plural)
αραγκονικών (genitive plural)
αραγκονικά (accusative plural)
αραγκονικά (vocative plural)
αραγκονικά

αραγκονικά < → δείτε τη λέξη αραγονικά. Η γραφή με <γκ>, ως μεταγραφή του αραγονικού aragonés.

α‐ρα‐γκο‐νι‐κά

άλλη γραφή του αραγονικά


γκουαρανί

ιθαγενών που μιλιέται στην Παραγουάη, στη βόρεια Αργεντινή, στην ανατολική Βολιβία, στη νότια και βορειοανατολική Βραζιλία


ίγκμπο

ίγκμπο (invariable feminine plural-only neuter)

που μιλιέται στη Νιγηρία


οσσετικά

οσσετικά (nominative plural)
οσσετικών (genitive plural)
οσσετικά (accusative plural)
οσσετικά (vocative plural)
οσσετικά (plural-only neuter)

που μιλιέται στον Καύκασο, κυρίως στην Οσσετία και στη Γεωργία


τατζικικά

τατζικικά (nominative plural)
τατζικικών (genitive plural)
τατζικικά (accusative plural)
τατζικικά (vocative plural)
τατζικικά (plural-only neuter)

ιρανική γλώσσα που μιλιέται στην Κεντρική Ασία


ινούπιακ

ινούπιακ (invariable feminine plural-only neuter)

ινούπιακ < (μεταγραφή) αγγλική Inupiaq

ομάδα διαλέκτων των γλωσσών Ινουίτ που μιλιούνται στη βόρεια και βορειοδυτική Αλάσκα


φίτζι

φίτζι (invariable feminine plural-only neuter)

που μιλιέται στα Φίτζι


ινουκτιτούτ

ινουκτιτούτ (invariable feminine plural-only neuter)

μία από τις τέσσερις μεγάλες γλώσσες των Ίνουιτ, μιλιέται στο Κεμπέκ και στο Νούβανουτ (ανατολικός καναδικός Βορράς)


σαμοανικά

σαμοανικά (nominative plural)
σαμοανικών (genitive plural)
σαμοανικά (accusative plural)
σαμοανικά (vocative plural)
σαμοανικά (plural-only neuter)

πολυνησιακή γλώσσα που μιλιέται στις νήσους Σαμόα


ταϊτιανά

ταϊτιανά (nominative plural)
ταϊτιανών (genitive plural)
ταϊτιανά (accusative plural)
ταϊτιανά (vocative plural)
ταϊτιανά (plural-only neuter)

ταϊτιανά < ουδέτερο του ταϊτιανός < Ταϊτή + -ιανός

μία από τις δύο κύριες γλώσσες της Ταϊτής (μαζί με τα γαλλικά)


τόνγκα

τόνγκα (invariable feminine plural-only neuter)

πολυνησιακή γλώσσα που μιλιέται στις νήσους Τόνγκα


μαλγασικά

μαλγασικά (nominative plural)
μαλγασικών (genitive plural)
μαλγασικά (accusative plural)
μαλγασικά (vocative plural)
μαλγασικά (plural-only neuter)

που μιλιέται στη Μαδαγασκάρη


μαλίνκε

που μιλιέται στη Γουϊνέα και άλλες χώρες της δυτικής Αφρικής: δυτική μαλίνκε, ανατολική μαλίνκε


καπαμπάνγκαν

καπαμπάνγκαν (invariable plural-only neuter)

καπαμπάνγκαν < αγγλικά: Kapampangan

που μιλιέται στις Φιλιππίνες


προελληνική

προελληνική (feminine)

προελληνική, ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου προελληνικός. Εννοείται το θηλυκό ουσιαστικό γλώσσα

προ‐ελ‐λη‐νι‐κή

Pre-Greek

μια υποθετική γλώσσα η οποία εικάζεται ότι ομιλούνταν στην προϊστορική Ελλάδα πριν από την άφιξη των ομιλητών της πρωτοελληνικής και χρησιμοποιήθηκε για να εξηγήσει τον μεγάλο αριθμό μη ινδοευρωπαϊκών λέξεων που βρέθηκαν στα αρχαία ελληνικά.

:Κατηγορία:Προέλευση λέξεων από την προελληνική (αρχαία ελληνικά)


αρχαία εβραϊκά

αρχαία εβραϊκά < αρχαία + εβραϊκά

η αρχαία εβραϊκή γλώσσα


ιαβαϊκά

ιαβαϊκά (nominative plural)
ιαβαϊκών (genitive plural)
ιαβαϊκά (accusative plural)
ιαβαϊκά (vocative plural)
ιαβαϊκά (plural-only neuter)

ιαβαϊκά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ιαβαϊκός στον πληθυντικό


μανξ

μανξ < μεταλλαγή του Maniske, πιθανώς από to παλαιονορβηγικό: *manskr,
::επιθετοποιημένη μορφή του Mon (“Νησί του Μαν”) < παλαιοϊρλανδικά Mana

ουδέτερο στον πληθυντικό: η γαελική γλώσσα που μιλιέται στη Νήσο Μαν


κιργιζικά

κιργιζικά (nominative plural)
κιργιζικών (genitive plural)
κιργιζικά (accusative plural)
κιργιζικά (vocative plural)
κιργιζικά (plural-only neuter)

κιργιζικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κιργιζικός στον πληθυντικό < αγγλικά Kyrgyz / Kirghiz < παλαιά τουρκικά kırk (σαράντα) + uz (φυλή)

η επίσημη γλώσσα του Κιργιστάν που ανήκει στην τουρκική οικογένεια γλωσσών


παντζάμπι

παντζάμπι (invariable feminine singular-only plural-only neuter)

παντζάμπι < αγγλικά Punjabi ή Panjabi • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

οι γλώσσες που μιλιούνται στην Ινδία (ινδική παντζάμπι) και στο Πακιστάν (δυτική παντζάμπι ή πακιστανική παντζάμπι)


χάουσα

χάουσα < χάουσα hausa (γλώσσα)

αφρικανική γλώσσα που ομιλείται στη Νιγηρία και τον Νίγηρα


βολαπούκ

βολαπούκ (invariable plural-only neuter)

βολαπούκ < Volapük → λείπει η ετυμολογία

τεχνητή γλώσσα δημιουργημένη από γερμανό ιερέα γύρω στο 1880


ζουάνγκ

ζουάνγκ (invariable feminine singular-only plural-only neuter)

ζουάνγκ < μεταγραφή της λέξης Zhuang

άλλη γραφή της λέξης τσουανγκ


νεολατινικά

νεολατινικά (nominative plural)
νεολατινικών (genitive plural)
νεολατινικά (accusative plural)
νεολατινικά (vocative plural)
νεολατινικά

νεολατινικά
: για το επίρρημα < νεολατινικ(ός) + -α
: για το ουσιαστικό < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου νεολατινικός στον πληθυντικό

η λατινική γλώσσα μετά τον μεσαίωνα έως και τη σύγχρονη εποχή. Περιλαμβάνει τα αναγεννησιακά λατινικά, εκκλησιαστικά λατινικά, τα νεότερα και σύγχρονα λατινικά που χρησιμοποιούνται συχνά για τη δημιουργία επιστημονικών όρων.


γαλατικά

γαλατικά (nominative plural)
γαλατικών (genitive plural)
γαλατικά (accusative plural)
γαλατικά (vocative plural)
γαλατικά (plural-only neuter)

υπερώνυμο για τις ηπειρωτικές κελτικές γλώσσες που εξαφανίστηκαν κατά την ύστερη αρχαιότητα (6ο μ.Χ. αιώνα)


κοπτικά

κοπτικά (nominative plural)
κοπτικών (genitive plural)
κοπτικά (accusative plural)
κοπτικά (vocative plural)
κοπτικά (neuter plural)

κοπτικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κοπτικόςστον πληθυντικό

η κοπτική γλώσσα, απόγονος της δημώδους αιγυπτιακής (με 40% ελληνικές λέξεις στη λογοτεχνική της μορφή), μιλήθηκε περίπου από το 200 έως το 800-900 και σήμερα βρίσκεται σε χρήση σε κείμενα της κοπτικής εκκλησίας


έουε

έουε < αγγλική Ewe

Νιγηροκονγκολέζικη γλώσσα που μιλιέται στην νοτιοανατολική Γκάνα και το Τόγκο


λόζμπαν

λόζμπαν < loglan (λογική γλώσσα)

τεχνητή γλώσσα που δημιουργήθηκε το 1987 από το Logical Language Group, βασισμένη σε γλώσσα που δημιούργησε ο James Cooke Brown στη δεκαετία του 1960


οτζίμπουε

οτζίμπουε (invariable feminine singular-only plural-only neuter)

ομάδα γλωσσών της Βόρειας Αμερικής, των πρώτων λαών του σημερινού Καναδά και μέρους των σημερινών Ηνωμένων Πολιτειών


βαλονικά

βαλονικά (nominative plural)
βαλονικών (genitive plural)
βαλονικά (accusative plural)
βαλονικά (vocative plural)
βαλονικά (plural-only neuter)
βαλλονικά (transliteration)
βαλλωνικά (transliteration)

βαλονικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου βαλονικός στον πληθυντικό

η βαλονική διάλεκτος


τσιγγάνικα

τσιγγάνικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου τσιγγάνικος στον πληθυντικό

τσιγ‐γά‐νι‐κα

ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται από τις κοινότητες των Ρομά


λαοτινά

λαοτινά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου λαοτινός στον πληθυντικό

που μιλιέται στο Λάος


κασμιρικά

κασμιρικά (nominative plural)
κασμιρικών (genitive plural)
κασμιρικά (accusative plural)
κασμιρικά (vocative plural)
κασμιρικά (plural-only neuter)

κασμιρικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κασμιρικός στον πληθυντικό

του Κασμίρ, μία από τις 22 γλώσσες της Ινδίας


χμερ

χμερ < → λείπει η ετυμολογία

που μιλιέται στην Καμπότζη, τα καμποτζιανά


ναβάχο

ναβάχο < αγγλικά: Navajo ή Navaho

Ινδιάνων της Αμερικής


μέση γαλλική

μέση γαλλική → δείτε τις λέξεις μέσος και γαλλική

που μιλιόταν στη Γαλλία και μερικές γειτονικές περιοχές της ανάμεσα στον 14ο και 16ο αιώνα. Στην εξέλιξη της γλώσσας, τοποθετείται ανάμεσα στα παλαιά γαλλικά (ή αρχαία γαλλική) και τη νέα γαλλική γλώσσα.


αϊτινά

αϊτινά (nominative plural)
αϊτινών (genitive plural)
αϊτινά (accusative plural)
αϊτινά (vocative plural)
αϊτινά (plural-only neuter)

αϊτινά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αϊτινός στον πληθυνικό

η κρεολή γλώσσα που μιλιέται στην Αϊτή


φίτζι χίντι

φίτζι χίντι (feminine plural-only neuter)

φίτζι χίντι < αγγλική Fiji & Hindi (Hindustani)

ινδοευρωπαϊκή γλώσσα που ομιλείται από ινδικής καταγωγής κατοίκους των νήσων Φίτζι. Λέγεται επίσης ινδουστανική φίτζι


άνω σορβικά

που μιλιέται στη Γερμανία, στη Σαξονία και είναι μία από τις δύο σορβικές γλώσσες που ανήκουν στην οικογένεια των σλαβικών γλωσσών.


λιγουριανά

λιγουριανά (nominative plural)
λιγουριανών (genitive plural)
λιγουριανά (accusative plural)
λιγουριανά (vocative plural)
λιγουριανά (plural-only neuter)

που μιλιέται στη Λιγουρία της βόρειας Ιταλίας και στα γειτονικά παράλια της Γαλλίας


λιγουριανά

που μιλούσαν οι αρχαίοι Ligures (Λίγυες) πριν από τη ρωμαϊκή περίοδο


ρουθηνικά

ρουθηνικά (nominative plural)
ρουθηνικών (genitive plural)
ρουθηνικά (accusative plural)
ρουθηνικά (vocative plural)
ρουθηνικά (plural-only neuter)

ρουθηνικά < Ρουθηνία

σλαβική γλώσσα που μιλιέται στην Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Σλοβακία


σιναλεζικά

σιναλεζικά (nominative plural)
σιναλεζικών (genitive plural)
σιναλεζικά (accusative plural)
σιναλεζικά (vocative plural)
σιναλεζικά (plural-only neuter)

σιναλεζικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου σιναλεζικός στον πληθυντικό

της Σρι Λάνκα (άλλοτε Κεϋλάνης)


νόβιαλ

νόβιαλ < NOV International Auxiliari Lingue (νέα διεθνής βοηθητική γλώσσα)

τεχνητή γλώσσα που εφευρέθηκε από τον Δανό γλωσσολόγο Otto Jespersen το 1928. Θεωρείται ως ενδιάμεσος όρος ανάμεσα στην απόλυτη ομοιομορφία των κλιτών μορφών που παρουσιάζουν γλώσσες όπως η εσπεράντο και τον απρόσμενο χαρακτήρα των φυσικών γλωσσών.


γιακουτικά

γιακουτικά (nominative plural)
γιακουτικών (genitive plural)
γιακουτικά (accusative plural)
γιακουτικά (vocative plural)
γιακουτικά (plural-only neuter)

γιακουτικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου γιακουτικός στον πληθυντικό < Γιακουτία

τουρκικής καταγωγής που μιλιέται στη Σιβηρία και τη Γιακουτία


κιρκασιανά

κιρκασιανά (nominative plural)
κιρκασιανών (genitive plural)
κιρκασιανά (accusative plural)
κιρκασιανά (vocative plural)
κιρκασιανά (plural-only neuter)

κιρκασιανά < → λείπει η ετυμολογία

του βορείου Καυκάσου. Υπάρχουν τα δυτικά κιρκασιανά, που μιλιούνται στη Δημοκρατία της Αντιγκέα, και τα ανατολικά κιρκασιανά, που μιλιούνται στη Δημοκρατία της Καμπαρντίνο-Μπαλκάρια.


αγγλονορμανδικά

αγγλονορμανδικά (nominative plural)
αγγλονορμανδικών (genitive plural)
αγγλονορμανδικά (accusative plural)
αγγλονορμανδικά (vocative plural)
αγγλονορμανδικά (plural-only neuter)

αγγλονορμανδικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αγγλονορμανδικός στον πληθυντικό, αγγλικά: Anglo-Norman

η ρομανική γλώσσα που μιλιόταν στην Αγγλία από τις άρχουσες τάξεις μετά την κατάκτησή της, το 1066, από τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή, δούκα της Νορμανδίας


ρομανικές γλώσσες

ρομανικές γλώσσες (feminine plural-only)
ρωμανικές (transliteration)

ρομανικές γλώσσες → δείτε τις λέξεις ρομανικός και γλώσσα

λατινογενείς γλώσσες που εξελίχθηκαν διαφορετικά ανάλογα με το προϋπάρχον γλωσσολογικό υπόστρωμα· ήταν το πρώτο στάδιο προς τα σημερινά ιταλικά, γαλλικά, ισπανικά, πορτογαλικά, καταλανικά, οξιτανικά, ρουμανικά, κ.α.


μπαντού

μπαντού (invariable feminine singular-only plural-only neuter)

μπαντού < Bantu λέξη της ομάδας γλωσσών Nguni που ανήκει στην οικογένεια γλωσσών μπαντού

η μεγαλύτερη αφρικανική οικογένεια γλωσσών της ομάδας Νίγηρα-Κονγκό, που ομιλείται στο μεγαλύτερο μέρος της υποσαχάριας Αφρικής


πολωνέζικα

πολωνέζικα (nominative plural)
πολωνέζικων (genitive plural)
πολωνέζικα (accusative plural)
πολωνέζικα (vocative plural)
πολωνέζικα (plural-only neuter)

πολωνέζικα < ουδέτερο του πολωνέζικος


εξτρεμαδουρικά

εξτρεμαδουρικά (nominative plural)
εξτρεμαδουρικών (genitive plural)
εξτρεμαδουρικά (accusative plural)
εξτρεμαδουρικά (vocative plural)
εξτρεμαδουρικά (plural-only neuter)

εξτρεμαδουρικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου εξτρεμαδουρικός στον πληθυντικό < Εξτρεμαδούρα

η διάλεκτος που μιλιέται στην Εξτρεμαδούρα της Ισπανίας


λομβαρδικά

λομβαρδικά (nominative plural)
λομβαρδικών (genitive plural)
λομβαρδικά (accusative plural)
λομβαρδικά (vocative plural)
λομβαρδικά (plural-only neuter)

λομβαρδικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου λομβαρδικός στον πληθυντικό

η διάλεκτος που μιλιέται στη Λομβαρδία (βόρεια Ιταλία) και μερικές γειτονικές περιοχές


αρχαία αιγυπτιακά

αρχαία αιγυπτιακά → δείτε τις λέξεις αρχαίος και αιγυπτιακός

που μιλιόταν στην αρχαία Αίγυπτο κατά την περίοδο του Παλαιού Βασιλείου (4η, 4η χιλιετία). Γραφόταν με τα ιερογλυφικά


μυκηναϊκή διάλεκτος

μυκηναϊκή διάλεκτος (feminine)

μυκηναϊκή διάλεκτος → δείτε τις λέξεις μυκηναϊκός και διάλεκτος

η γλώσσα των Μυκηναίων που μιλήθηκε στην ηπειρωτική Ελλάδα και στην Κρήτη από τον 16ο έως τον 11ο αιώνα π.Χ. Γράφτηκε με τη Γραμμική Β που αποκρυπτογραφήθηκε το 1952 από τον Michael Ventris.


τζόνγκα

τζόνγκα < (άμεσο δάνειο) αγγλική Dzongkha

επίσημη γλώσσα του Μπουτάν. Ανήκει στις σινοθιβετικές γλώσσες και γράφεται με το θιβετιανό αλφάβητο


καμπίλε

καμπίλε (invariable feminine plural-only neuter)

καμπίλε < → λείπει η ετυμολογία

η καβυλία γλώσσα


καβύλος

καβύλος < → λείπει η ετυμολογία

καβυλία γλώσσα: η γλώσσα που μιλιέται από τους Καβύλους


καβυλικά

καβυλικά (nominative plural)
καβυλικών (genitive plural)
καβυλικά (accusative plural)
καβυλικά (vocative plural)
καβυλικά (plural-only neuter)

καβυλικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου καβυλικός στον πληθυντικό

που μιλιέται στην Καβυλία, στη βόρεια Αλγερία. Είναι βερβερική γλώσσα


παλαιά αρμενικά

παλαιότερη μορφή της αρμενικής γλώσσας

κωδικός γλώσσας: xcl


σέρι

μεξικανική γλώσσα της (αυτόνομης πολιτείας) Σονόρα που μιλιέται μόνο σε δύο χωριά


νεβάρι

νεβάρι (invariable feminine singular-only plural-only neuter)

μία από τις σημαντικότερες γλώσσες του Νεπάλ


χάκα

χάκα < (άμεσο δάνειο) αγγλική Hakka < χάκα 客家

κινεζική διάλεκτος


γροιλανδικά

γροιλανδικά (nominative plural)
γροιλανδικών (genitive plural)
γροιλανδικά (accusative plural)
γροιλανδικά (vocative plural)
γροιλανδικά (plural-only neuter)

γροιλανδικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου γροιλανδικός στον πληθυντικό

που μιλιέται στη Γροιλανδία


καμποτζιανά

καμποτζιανά (nominative plural)
καμποτζιανών (genitive plural)
καμποτζιανά (accusative plural)
καμποτζιανά (vocative plural)
καμποτζιανά (plural-only neuter)

καμποτζιανά < → λείπει η ετυμολογία

που μιλιέται στην Καμπότζη


μεσαιωνικά ελληνικά

μεσαιωνικά ελληνικά (plural-only neuter)

→ δείτε τις λέξεις μεσαιωνικός και ελληνικά

η ελληνική γλώσσα όπως μιλήθηκε και γράφτηκε από το τέλος της ύστερης αρχαιότητας, έως τη διαμόρφωση της νέας ελληνικής


οθωμανικά τουρκικά

οθωμανικά τουρκικά

οθωμανικά τουρκικά < → δείτε τις λέξεις οθωμανικός και τουρκικός

που μιλήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από τον 14ο αιώνα έως τον 20ο (1929)


ταραντίνο

ταραντίνο (invariable plural-only neuter)

ταραντίνο < → λείπει η ετυμολογία

που μιλιέται στην Σικελία, στην Ιταλία


νέα ελληνική γλώσσα

νέα ελληνική γλώσσα (singular nominative)
νέας ελληνικής γλώσσας (genitive singular)
νέα ελληνική γλώσσα (accusative singular)
νέα ελληνική γλώσσα (singular vocative)
νέα ελληνική γλώσσα (feminine singular-only)

νέα ελληνική γλώσσα → δείτε τις λέξεις νέος, ελληνικός και γλώσσα

συνώνυμο του νέα ελληνικά

άλλες μορφές: νεοελληνική γλώσσα


γαελικά

γαελικά (nominative plural)
γαελικών (genitive plural)
γαελικά (accusative plural)
γαελικά (vocative plural)
γαελικά

γαελικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου γαελικός στον πληθυντικό

ομάδα των κελτικών γλωσσών της Σκοτίας, της γαλλικής Βρετάνης, της Κορνουάλης, της Ουαλίας, και της Ιρλανδίας, της Νήσου του Μαν. Επίσης γαελικές λέξεις έχουν επιβιώσει σε χωριά της ιβηρικής Γαλικίας επίσης στην Νότια Πορτογαλία και στην Αστουρία.


σκωτσέζικα

σκωτσέζικα (nominative plural)
σκωτσέζικων (genitive plural)
σκωτσέζικα (accusative plural)
σκωτσέζικα (vocative plural)
σκωτσέζικα

σκωτσέζικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου σκωτσέζικος στον πληθυντικό - → δείτε και τη λέξη Σκωτία

χαρακτηρισμός σωοτικής γλώσσας που μιλιέται στη Σκωτία. Μπορεί να είναι:

η γλώσσα σκοτς

ή τα σκωτικά γαελικά


παλαιά άνω γερμανικά

παλαιά άνω γερμανικά (nominative plural)
παλαιών άνω γερμανικών (genitive plural)
παλαιά άνω γερμανικά (accusative plural)
παλαιά άνω γερμανικά (vocative plural)
παλαιά άνω γερμανικά (plural-only neuter)

παλαιά άνω γερμανικά < (μεταφραστικό δάνειο) γερμανική Althochdeutsch < alt (παλαιός) + hoch (άνω, υψηλός) + deutsch (γερμανικός)

γερμανική γλώσσα που ομιλούνταν στη νότια Γερμανία από τον 8ο μέχρι τον 12ο αιώνα

el-παλαιά_άνω_γερμανικά-el-noun-EtS1KDkl


σκοτσέζικα

σκοτσέζικα (nominative plural)
σκοτσέζικων (genitive plural)
σκοτσέζικα (accusative plural)
σκοτσέζικα (vocative plural)
σκοτσέζικα (plural-only neuter)

σκοτσέζικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου σκοτσέζικος στον πληθυντικό - → δείτε και τη λέξη Σκωτία

άλλη γραφή του σκωτσέζικα


ρώσικα

ρώσικα (nominative plural)
ρώσικων (genitive plural)
ρώσικα (accusative plural)
ρώσικα (vocative plural)
ρώσικα

ρώσικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ρώσικος στον πληθυντικό


μέση αγγλική

μέση αγγλική (feminine)

η μορφή της αγγλικής γλώσσας που μιλιόταν στην Αγγλία από την κατάκτηση των Νορμανδών το 1066 έως τον 15 αιώνα


ταΐνο

ταΐνο < (άμεσο δάνειο) αγγλική Taino < γλώσσα ταΐνο taino ή taíno (κύριος, ευγενής)

νεκρή γλώσσα που μιλιόταν στην Καραϊβική πριν από την αντικατάστασή της από τα ισπανικά


δωρική διάλεκτος

δωρική διάλεκτος (singular nominative)
δωρικής διαλέκτου (genitive singular)
δωρική διάλεκτο (accusative singular)
δωρική διάλεκτε (singular vocative)
δωρική διάλεκτος (feminine)

δωρική διάλεκτος < → δείτε τις λέξεις δωρική, δωρικός και διάλεκτος

διάλεκτος της δυτικής ομάδας διαλέκτων αρχαίας ελληνικής που μιλήθηκε στην Πελοπόννησο, στις δωρικές αποικίες και σε περιοχές της βορειοκεντρικής Ελλάδας


αιολική διάλεκτος

αιολική διάλεκτος (singular nominative)
αιολικής διαλέκτου (genitive singular)
αιολική διάλεκτο (accusative singular)
αιολκή διάλεκτε (singular vocative)
αιολική διάλεκτος (feminine)

αιολική διάλεκτος < → δείτε τις λέξεις αιολικός και διάλεκτος

αρχαία ελληνική διάλεκτος που μιλιόταν στους κλασικούς χρόνους στην αρχαία Θεσσαλία, στη Βοιωτία, στη Λέσβο και στις μικρασιατικές ακτές.


αρβανιτοβλάχικα

αρβανιτοβλάχικα (nominative plural)
αρβανιτοβλάχικων (genitive plural)
αρβανιτοβλάχικα (accusative plural)
αρβανιτοβλάχικα (vocative plural)
αρβανιτοβλάχικα (plural-only neuter)

αρβανιτοβλάχικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αρβανιτοβλάχικος στον πληθυντικό

ριμένικα

συνήθως για τους αρβανιτόβλαχους της Ακαρνανίας

η διάλεκτος ή το ιδίωμα των αρβανιτόβλαχων


αιτιατικός

αιτιατικός (masculine singular nominative)
αιτιατική (singular feminine nominative)
αιτιατικό (singular nominative neuter)
αιτιατικού (masculine genitive singular)
αιτιατικής (genitive singular feminine)
αιτιατικού (genitive singular neuter)
αιτιατικό (accusative masculine singular)
αιτιατική (accusative singular feminine)
αιτιατικό (accusative singular neuter)
αιτιατικέ (masculine singular vocative)
αιτιατική (singular feminine vocative)
αιτιατικό (singular vocative neuter)
αιτιατικοί (masculine nominative plural)
αιτιατικές (feminine nominative plural)
αιτιατικά (nominative neuter plural)
αιτιατικών (masculine genitive plural)
αιτιατικών (genitive feminine plural)
αιτιατικών (genitive neuter plural)
αιτιατικούς (accusative masculine plural)
αιτιατικές (accusative feminine plural)
αιτιατικά (accusative neuter plural)
αιτιατικοί (masculine vocative plural)
αιτιατικές (feminine vocative plural)
αιτιατικά (vocative neuter plural)
αιτιατικός (masculine singular nominative)
αιτιατική (feminine singular nominative)
αιτιατικό (neuter singular nominative)

αιτιατικός < εννοείται το ουσιαστικό:γλώσσα,(διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική αἰτιατικός, δείτε τη'γαλλική langue accusative, αγγλική nominative-accusative language• Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση'. Μπορείτε να βοηθήσετε;

για γλώσσα που κάνει διάκριση μεταξύ υποκειμένου και αντικειμένου όπως με τις πτώσεις ονομαστική και αιτιατική αντίστοιχα

στην έκφραση


σιαμέζικα

σιαμέζικα (nominative plural)
σιαμέζικων (genitive plural)
σιαμέζικα (accusative plural)
σιαμέζικα (vocative plural)
σιαμέζικα (plural-only neuter)

σιαμέζικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου σιαμέζικος στον πληθυντικό

σι‐α‐μέ‐ζι‐κα

τα ταϊλανδικά


κασμίρι

κασμίρι (singular nominative)
κασμίρια (nominative plural)
κασμιριού (genitive singular)
κασμιριών (genitive plural)
κασμίρι (accusative singular)
κασμίρια (accusative plural)
κασμίρι (singular vocative)
κασμίρια (vocative plural)
κασμίρι (invariable)

κασμίρι < → δείτε τη λέξη Κασμίρ


νέα ελληνική

νέα ελληνική (singular nominative)
νέας ελληνικής (genitive singular)
νέα ελληνική (accusative singular)
νέα ελληνική (singular vocative)
νέα ελληνική (feminine singular-only)

νέα ελληνική < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου νέοςκαιελληνικός, έλλειψη του γλώσσα


ετεοκρητικά

ετεοκρητικά (nominative plural)
ετεοκρητικών (genitive plural)
ετεοκρητικά (accusative plural)
ετεοκρητικά (vocative plural)
ετεοκρητικά (plural-only neuter)

ετεοκρητικά < → λείπει η ετυμολογία

νεκρή γλώσσα που ομιλούταν στην αρχαία Κρήτη


ελληνιστική κοινή

ελληνιστική κοινή

ελληνιστική κοινή → δείτε τις λέξεις ελληνιστικός και κοινός

μεταγενεστέρα

λεξικογραφία

εννοείται μεταγενέστερη της κλασικής αττικής διαλέκτου των αρχαίων ελληνικών

μεταγενέστερη

λεξικογραφία

μτγν.

λεξικογραφία

η κοινή διάλεκτος των αρχαίων ελληνικών όπως μιλήθηκε και γράφτηκε στους ελληνιστικούς χρόνους της ύστερης αρχαιότητας, από τον 3ο αιώνα π.Κ.Ε. έως το 300 Κ.Ε. (ή έως το 700) ως lingua franca κυρίως στη λεκάνη της Μεσογείου, ιδιαιτέρως στην Αλεξάνδρεια


τσακώνικα

τσακώνικα (nominative plural)
τσακώνικων (genitive plural)
τσακώνικα (accusative plural)
τσακώνικα (vocative plural)
τσακώνικα

τσακώνικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου τσακώνικος στον πληθυντικό < Τσάκωνας / Τσάκονας

τσα‐κώ‐νι‐κα

η γλώσσα ή διάλεκτος των Τσακώνων. Τα Τσακώνικα προέρχονται από την αρχαία δωρική διάλεκτο της Λακωνίας που όμως διαχρονικά επηρεάστηκε από την Κοινή Ελληνιστική και τους απογόνους της. Ομιλείται στην Τσακωνιά, περιοχή της Κυνουρίας και παλιότερα σε μεμονωμένες περιοχές της Θάλασσας του Μαρμαρά όπου είχαν εγκατασταθεί Τσάκωνες.


μονεγασκικά

μονεγασκικά (nominative plural)
μονεγασκικών (genitive plural)
μονεγασκικά (accusative plural)
μονεγασκικά (vocative plural)
μονεγασκικά (plural-only neuter)

μονεγασκικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου μονεγασκικός στον πληθυντικό < γαλλική Monégasque

η γαλλοϊταλική διάλεκτος που μιλιέται στο Μονακό


γκαγκαούζ

γκαγκαούζ (invariable plural-only neuter)

γκαγκαούζ < γκαγκαούζ gagauzça

τουρκική γλώσσα που ομιλείται στην Μολδαβία και στα νότια Βαλκάνια


παλαιά νορβηγικά

παλαιά νορβηγικά (nominative plural)
παλαιών νορβηγικών (genitive plural)
παλαιά νορβηγικά (accusative plural)
παλαιά νορβηγικά (vocative plural)
παλαιά νορβηγικά (plural-only neuter)

παλαιά νορβηγικά < → δείτε τις λέξεις παλαιός και νορβηγικός

βόρεια γερμανική γλώσσα που ομιλούνταν από τον 8ο έως τον 14ο αιώνα μ.Χ. στη Σκανδιναβία


κρητική διάλεκτος

κρητική διάλεκτος (feminine)

→ δείτε τις λέξεις κρητικός και διάλεκτος

νεοελληνική ποικιλία που μιλιέται στην Κρήτη με χαρακτηριστική έκφρασή της στις μαντινάδες. Οι ρίζες της, στα κείμενα της κρητικής λογοτεχνίας του ύστερου μεσαίωνα (συγγραφέων όπως ο Κορνάρος και ο Χορτάτσης)

αρχαία κρητική διάλεκτος, αυστηρή παραλλαγή δωρικής διαλέκτου. Χαρακτηριστικό της δείγμα, στην επιγραφή της Γόρτυνος (περίπου 450 πΚΕ)


παλαιά γαλλικά

παλαιά γαλλικά < → δείτε τις λέξεις παλαιός και γαλλικός, (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική ancien français. Δείτε τη γαλλική λέξη ancien (παλιός, αρχαίος)

που μιλήθηκε στη βόρεια Γαλλία από τον 8ο έως τον 14 αιώνα


πρωτογερμανική

πρωτογερμανική (singular nominative)
πρωτογερμανικής (genitive singular)
πρωτογερμανική (accusative singular)
πρωτογερμανική (singular vocative)
πρωτογερμανική (feminine singular-only)

πρωτογερμανική < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου πρωτογερμανικός εννοείται το ουσιαστικό γλώσσα

υποθετική, ανακατασκευασμένη γλώσσα, που θεωρείται ότι υπήρξε πρόγονος όλων των γερμανικών γλωσσών


μεσαιωνικά λατινικά

μεσαιωνικά λατινικά (nominative plural)
μεσαιωνικών λατινικών (genitive plural)
μεσαιωνικά λατινικά (accusative plural)
μεσαιωνικά λατινικά (vocative plural)
μεσαιωνικά λατινικά (plural-only neuter)

μεσαιωνικά λατινικά < → δείτε τις λέξεις μεσαιωνικός και λατινικά

απόγονος της λατινικής γλώσσας που προήλθε από την υστερολατινική και ομιλούταν στη δυτική Ευρώπη κατά τον Μεσαίωνα


υστερολατινικά

υστερολατινικά (nominative plural)
υστερολατινικών (genitive plural)
υστερολατινικά (accusative plural)
υστερολατινικά (vocative plural)
υστερολατινικά (plural-only neuter)

υστερολατινικά < υστερο- + λατινικά

υ‐στε‐ρο‐λα‐τι‐νι‐κά

γλώσσα που εξελίχθηκε από την κλασική λατινική και ομιλούταν στη δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά την ύστερη αρχαιότητα


δημώδη λατινικά

δημώδη λατινικά (nominative plural)
δημωδών λατινικών (genitive plural)
δημώδη λατινικά (accusative plural)
δημώδη λατινικά (vocative plural)
δημώδη λατινικά (plural-only neuter)

δημώδη λατινικά < → δείτε τις λέξεις δημώδης και λατινικά

το σύνολο των προφορικών διαλέκτων της λατινικής γλώσσας, που ομιλούνταν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και διέφεραν από τη κλασική λατινική, έως την περίοδο 600‑800 και την ανάδυση των ρομανικών γλωσσών


τσουανγκ

τσουανγκ (invariable feminine plural-only neuter)

τσουανγκ < μεταγραφή της ονομασίας Zhuang → λείπει η ετυμολογία

ομάδα κινεζικών γλωσσών τάι της νότιας Κίνας


ουζμπεκικά

ουζμπεκικά (nominative plural)
ουζμπεκικών (genitive plural)
ουζμπεκικά (accusative plural)
ουζμπεκικά (vocative plural)
ουζμπεκικά (plural-only neuter)

ουζμπεκικά < ουδέτερο του επιθέτου ουζμπεκικός, στον πληθυντικό

τουρκική γλώσσα που μιλιέται στην κεντρική Ασία από περισσότερους από 19 εκατομμύρια ανθρώπους


σενέκα

ινδιάνων της βόρειας Αμερικής, της φυλής των Ιροκουά


σκοτς

σκοτς (invariable feminine plural-only neuter)

σκοτς <
# μεταγραφή της αγγλικής Scots. Θηλυκό αν εννοείται η λέξη γλώσσα, ή ουδέτερο πληθυντικό
# μεταγραφή της αγγλικής Scotch

σκοτική ποικιλία της αγγλικής γλώσσας που μιλιέται σε ορισμένες περιοχές της Σκοτίας. Ανήκει στο γερμανικό κλάδο γλωσσών και δεν έχει σχέση με τη σκοτική γαελική γλώσσα κελτικής καταγωγής


σκοτικά γαελικά

σκοτικά γαελικά : → δείτε τις λέξεις σκοτικός και γαελικός

κελτική γλώσσα που μιλιέται στις ορεινές περιοχές της δυτικής Σκοτίας. Γράφεται με το λατινικό αλφάβητο. Έχει στενή συγγενική σχέση με τα ιρλανδικά γαελικά.


γερμανικά του Παλατινάτου

γερμανικά του Παλατινάτου

γερμανικά του Παλατινάτου < → δείτε τις λέξεις γερμανικά και Παλατινάτο

γερμανική διάλεκτος της περιοχής του Παλατινάτου

el-γερμανικά_του_Παλατινάτου-el-noun-a8ho4i69


ορίγια

ορίγια < ενδώνυμο γλώσσας: ଓଡ଼ିଆ (προφορά: /oria/) που μεταγράφτηκε Odia ή παλαιότερα Oriya


ιουδαιοϊσπανικά

ιουδαιοϊσπανικά (nominative plural)
ιουδαιοϊσπανικών (genitive plural)
ιουδαιοϊσπανικά (accusative plural)
ιουδαιοϊσπανικά (vocative plural)
ιουδαιοϊσπανικά (plural-only neuter)

ιουδαιοϊσπανικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ιουδαιοϊσπανικός στον πληθυντικό


αμερικανικά αγγλικά

αμερικανικά αγγλικά (neuter plural)

αμερικανικά αγγλικά < → δείτε τις λέξεις αμερικανικός και αγγλικός

η αγγλική γλώσσα όπως γράφεται ή μιλιέται στις ΗΠΑ


ακκαδικά

ακκαδικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ακκαδικός στον πληθυντικό

σημιτική γλώσσα που ομιλούταν στην αρχαία Μεσοποταμία από τα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ. έως και τον 8ο αιώνα π.Χ.


κερκυραϊκά

κερκυραϊκά: ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κερκυραϊκός στον πληθυντικό

κερ‐κυ‐ρα‐ϊ‐κά

το γλωσσικό ιδίωμα των Κερκυραίων


αζερικά

αζερικά (nominative plural)
αζερικών (genitive plural)
αζερικά (accusative plural)
αζερικά (vocative plural)
αζερικά (plural-only neuter)

αζερικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αζερικός στον πληθυντικό

συνώνυμο του αζεριανά


ζενδικά

ζενδικά (nominative plural)
ζενδικών (genitive plural)
ζενδικά (accusative plural)
ζενδικά (vocative plural)
ζενδικά (plural-only neuter)

ζενδικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ζενδικός στον πληθυντικό

συνώνυμο του αβεστικά, η ζενδική γλώσσα


ροδίτικα

ροδίτικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ροδίτικοςστον πληθυντικό

το γλωσσικό ιδίωμα της Ρόδου

άλλες μορφές: ροδιακά


αρβανίτικα

αρβανίτικα (nominative plural)
αρβανίτικων (genitive plural)
αρβανίτικα (accusative plural)
αρβανίτικα (vocative plural)
αρβανίτικα (neuter plural)

αρβανίτικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αρβανίτικοςστον πληθυντικό

αρ‐βα‐νί‐τι‐κα

ποικιλία της αλβανικής γλώσσας όπως μιλιέται από τους Αρβανίτες της Ελλάδας


αζέρικα

αζέρικα (nominative plural)
αζέρικων (genitive plural)
αζέρικα (accusative plural)
αζέρικα (vocative plural)
αζέρικα (plural-only neuter)

αζέρικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αζέρικος στον πληθυντικό

συνώνυμο του αζεριανά


κάτω σορβικά

που μιλιέται στη Γερμανία και είναι μία από τις δύο σορβικές γλώσσες που ανήκουν στην οικογένεια των σλαβικών γλωσσών.


κοινή νεοελληνική

κοινή νεοελληνική (feminine)

κοινή νεοελληνική → δείτε τις λέξεις κοινή και νεοελληνικός

η κοινή μορφή της νέας ελληνικής γλώσσας, οι τύποι που χρησιμοποιεί η πλειοψηφία των ομιλητών της στη σύγχρονη εποχή, όπως διαμορφώθηκε στα μεγάλα αστικά κέντρα, βασισμένη σε παλαιότερες τύπους, σε τοπικές διαλέκτους και μετά την υπέρβαση του γλωσσικού ζητήματος (δημοτική, καθαρεύουσα)

συντομογραφία: ΚΝΕ


μέση ολλανδική

μέση ολλανδική (feminine)

→ δείτε τις λέξεις μέσος και ολλανδικά εννοείται η λέξη γλώσσα

ομάδα γερμανικών διαλέκτων που μιλιόταν στις Κάτω Χώρες από το 1150 έως το 1500


κοτάβα

κοτάβα} < (λόγιο δάνειο) αγγλική Kotava

διεθνής τεχνητή γλώσσα


παλαιά σαξονικά

παλαιά σαξονικά < → δείτε τις λέξεις παλαιός και σαξονικός

που μιλήθηκε στη Γερμανία από τους Σάξονες από τον 8ο έως τον 12 αιώνα. Εξελίχθηκε στη μέση κάτω γερμανική γλώσσα


παλαιά σαξονική

παλαιά σαξονική

παλαιά σαξονική < → δείτε τις λέξεις παλαιός και σαξονικός (εννοείται η λέξη: γλώσσα)


παλαιά γερμανική

παλαιά γερμανική

παλαιά γερμανική < → δείτε τις λέξεις παλαιός και γερμανικός (εννοείται η λέξη: γλώσσα)


παλαιά γερμανικά

παλαιά γερμανικά

παλαιά γερμανικά < → δείτε τις λέξεις παλαιός και γερμανικός, ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο στον πληθυντικό


ινδοευρωπαϊκή γλώσσα

ινδοευρωπαϊκή γλώσσα (feminine)

ινδοευρωπαϊκή γλώσσα < ινδοευρωπαϊκή + γλώσσα ((μεταφραστικό δάνειο) αγγλική Indo-European language)

el-ινδοευρωπαϊκή_γλώσσα-el-noun-47DEQpj8


αρχαία περσικά

αρχαία περσικά < → δείτε τις λέξεις αρχαίος και περσικός

ινδοευρωπαϊκή γλώσσα που μιλήθηκε στην Περσία


οφίτικα

οφίτικα (nominative plural)
οφίτικων (genitive plural)
οφίτικα (accusative plural)
οφίτικα (vocative plural)
οφίτικα (neuter plural)

οφίτικα < περιοχή Όφι (ή Όφη) του Πόντου (στη βoρειoανατολική ακτή της Μικράς Ασίας)

γλωσσική ποικιλία της ποντιακής διαλέκτου


μαριουπολίτικα

μαριουπολίτικα (nominative plural)
μαριουπολίτικων (genitive plural)
μαριουπολίτικα (accusative plural)
μαριουπολίτικα (vocative plural)
μαριουπολίτικα (neuter plural)

μαριουπολίτικα < Μαριούπολη (πόλη στη νότια Ουκρανία)

διάλεκτος ελληνικής προέλευσης της περιοχής της Μαριούπολης, που έχει κοινά ισόγλωσσα με την ποντιακή και με γλωσσικές ποικιλίες της καππαδοκικής διαλέκτου


παλαιά τουρκικά

τουρκική γλώσσα που μιλήθηκε από τον 7ο έως τον 13ο αιώνα


εφτανησιώτικα

εφτανησιώτικα

εφτανησιώτικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου εφτανησιώτικος στον πληθυντικό

ε‐φτα‐νη‐σιώ‐τι‐κα

οικείος τύπος του επτανησιακά


πρωτοϊταλική

πρωτοϊταλική < πρωτο- + ιταλική (εννοείται γλώσσα)

υποθετικός κοινός πρόγονος των Ιταλικών Γλωσσών


τζαμαϊκανά κρεολικά

τζαμαϊκανά κρεολικά

τζαμαϊκανά κρεολικά < → δείτε τις λέξεις τζαμαϊκανός και κρεολικός, (ουσιαστικοποιημένο)

δυτικοαφρικανή γλώσσα με βάση τα αγγλικά που μιλιέται στη Τζαμάικα


πατουά

πατουά < μεταγραφή για την τζαμαϊκανή κρεολική Patwa ή Patois ή από τα αγγλικά Jamaican Patois

συνώνυμο του τζαμαϊκανά κρεολικά


σουνδανικά

σουνδανικά (nominative plural)
σουνδανικών (genitive plural)
σουνδανικά (accusative plural)
σουνδανικά (vocative plural)
σουνδανικά

γλώσσα ή ομάδα αυστρονησιακών γλωσσών που μιλιέται στην Ινδονησία, σε περιοχές της Ιάβας. Γράφεται με λατινικό και με σουνδανικό αλφάβητο.


αβεστικά

αβεστικά (nominative plural)
αβεστικών (genitive plural)
αβεστικά (accusative plural)
αβεστικά (vocative plural)
αβεστικά

αβεστικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αβεστικός στον πληθυντικό

εξαφανισμένη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα του ζωροαστρισμού


ουγκαριτικά

ουγκαριτικά (nominative plural)
ουγκαριτικών (genitive plural)
ουγκαριτικά (accusative plural)
ουγκαριτικά (vocative plural)
ουγκαριτικά (neuter plural)

Ugaritic

ουγκαριτική γλώσσα

η ουγκαριτική γλώσσα: σημιτική γλώσσα του 14ου έως 12ο αιώνα πΚΕ της πόλης Ουγκαρίτ (στη βόρεια Συρία). Γράφεται με το ουγκαριτικό αλφάβητο. Ουγκαριτικά κείμενα ανακαλύφθηκαν το 1929.


παλαιά αγγλικά

παλαιά αγγλικά

παλαιά αγγλικά < (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική Old English

συνώνυμο του αγγλοσαξονικά


κεφαλονίτικα

κεφαλονίτικα

κεφαλονίτικα: ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κεφαλονίτικοςστον πληθυντικό

κε‐φα‐λο‐νί‐τι‐κα

το ιδιαίτερο γλωσσικό ιδίωμα των Κεφαλονιτών


τρακατρούκικα

τρακατρούκικα

τρακατρούκικα < → λείπει η ετυμολογία

νοτιοσλαβικό γλωσσικό ιδίωμα κατοίκων της Μακεδονίας που κατάγονται από το χωριό Kizdervent της Τουρκίας

※ Τα τρακατρούκικα. Πρόκειται για τη (νοτιοσλαβική) γλώσσα που ομιλούν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία , και ειδικότερα από τον μεγάλο οικισμό Κιζντ / δερβένι που βρισκόταν μεταξύ Προύσας και Αντά-Παζάρ (Müfide Pekin, Konstantinos Tsitselikis, Meriç'in iki yakası, Lozan Mübadilleri Vakfı yayınları, 2008, σελ. 7)


αλεμανικά

αλεμανικά (nominative plural)
αλεμανικών (genitive plural)
αλεμανικά (accusative plural)
αλεμανικά (vocative plural)
αλεμανικά

αλεμανικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αλεμανικός στον πληθυντικό, (λόγιο δάνειο) γερμανική Alemannisch

ομάδα γερμανικών διαλέκτων που μιλιούνται από περίπου δέκα εκατομμύρια ομιλητές σε διάφορες γερμανόφωνες χώρες και στην Ιταλία

άλλη γραφή: αλεμαννικά


καππαδοκικά

καππαδοκικά (nominative plural)
καππαδοκικών (genitive plural)
καππαδοκικά (accusative plural)
καππαδοκικά (vocative plural)
καππαδοκικά

καππαδοκικά < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου καππαδοκικός στον πληθυντικό

καπ‐πα‐δο‐κι‐κά

νεοελληνική διάλεκτος, από τα μεσαιωνικά ελληνικά, που μιλιόταν στην Καππαδοκία με επιρροές από την τουρκική γλώσσα

Κατηγορία:Καππαδοκικά στο Βικιλεξικό


κουτσοβλάχικα

κουτσοβλάχικα (nominative plural)
κουτσοβλάχικων (genitive plural)
κουτσοβλάχικα (accusative plural)
κουτσοβλάχικα (vocative plural)
κουτσοβλάχικα (plural-only neuter)

κουτσοβλάχικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κουτσοβλάχικος στον πληθυντικό

η γλώσσα ή η διάλεκτος των κουτσόβλαχων


ρεμένικα

ρεμένικα (nominative plural)
ρεμένικων (genitive plural)
ρεμένικα (accusative plural)
ρεμένικα (vocative plural)
ρεμένικα (neuter)
ρεμενικά (plural-only)

ρεμένικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ρεμένικος στον πληθυντικό

η διάλεκτος ή το ιδίωμα των Ρεμένων


ρούμτζα

ρούμτζα < (άμεσο δάνειο) οθωμανική τουρκική ? (τουρκική Rumca) • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

η δημώδης νεοελληνική γλώσσα των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτoκρατορίας και (μετέπειτα) της Τουρκίας (και, ευρύτερα, άλλων περιοχών)· τα ρωμαίικα

※ Στην ιστοσελίδα […] δημοσιεύτηκε η θέση-απάντηση του δρ Αχμέτ Πασάογλου, με τίτλο «Περί “ρωμαίικων”, “ρούμτζα”, “ποντιακών” […]». «Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι υπάρχει η “ποντιακή” γλώσσα, όπως κι αν την ονομάσουμε – “ρωμαίικα”, “ρούμτζα” ή “ελληνικά”. Η γλώσσα αυτή δεν μιλιέται μόνο στην Ανατολή [= η Ανατολία]. Μιλιέται στην Κριμαία, την Ουκρανία, τη Γεωργία, τη Ρωσία και την κεντρική Ασία από ορισμένες ομάδες.

«Η ποντιακή γλώσσα υπάρχει, θέλετε δεν θέλετε», Pontos Νews.gr (2 Νοεμβρίου 2014)· πρόσβαση: 2023-01-24.


εκκλησιαστικά λατινικά

εκκλησιαστικά λατινικά (plural-only neuter)

εκκλησιαστικά λατινικά < → δείτε τις λέξεις εκκλησιαστικός και λατινικά

η εκκλησιαστική γλώσσα της Καθολικής Εκκλησίας

:Κατηγορία:Εκκλησιαστικά λατινικά

el-εκκλησιαστικά_λατινικά-el-noun-7yGuOiPp


καστιλλιάνικα

καστιλλιάνικα (nominative plural)
καστιλλιάνικων (genitive plural)
καστιλλιάνικα (accusative plural)
καστιλλιάνικα (vocative plural)
καστιλλιάνικα (plural-only neuter)

καστιλλιάνικα < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου καστιλλιάνικος στον πληθυντικό

κα‐στιλ‐λιά‐νι‐κα

η διάλεκτος της Καστίλλης της ισπανικής γλώσσας, που συχνά (ιδίως ιστορικά) θεωρείται η διάλεκτος κύρους της ισπανικής γλώσσας


μεσαιωνικά κρητικά

→ δείτε τις λέξεις μεσαιωνικός και κρητικά

η κρητική διάλεκτος όπως μιλήθηκε και γράφτηκε από το τέλος της ύστερης αρχαιότητας, έως τη διαμόρφωση της νέας ελληνικής κρητικής διαλέκτου


σαχιδική

σαχιδική ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου σαχιδικός < Sahidic < (μεταφραστικό δάνειο) αραβική صَعِيدِي που συνέθεσε από τους όρους Άνω Αίγυπτος και θηβαϊκός για να ονομάσει τη διάλεκτο αυτή σε κοπτική γραμματική που έγραψε τον 11ο αιώνα ο Αθανάσιος του Κους

κοπτική διάλεκτος της νότιας Αιγύπτου


μποχαϊρική

μποχαϊρική (feminine)

μποχαϊρική ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου μποχαϊρικός < (άμεσο δάνειο) αραβική بُحَيْرِيّ που συνέθεσε από τον όρο Μπεχέιρα (Κυβερνείο Μπεχέιρα) γύρω από τη Λίμνη Μαριούτ για να ονομάσει τη διάλεκτο αυτή σε κοπτική γραμματική που έγραψε τον 11ο αιώνα ο Αθανάσιος του Κους

κοπτική διάλεκτος του δυτικού Νείλου και της Αλεξάνδρειας


ακμιμική

ακμιμική ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου ακμιμικός < Αχμίμ

η αρχαιότερη κοπτική διάλεκτος την οποία μιλούσαν στην αιγυπτιακή πόλη Αχμίμ


λυκοπολιτική

λυκοπολιτική (feminine)

λυκοπολιτική ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου λυκοπολιτικός < Λυκόπολις

η κοπτική διάλεκτος την οποία μιλούσαν στην Λυκόπολη (Ασιούτ)


φαγιουμική

φαγιουμική (feminine)

φαγιουμική ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου φαγιουμικός < Φαγιούμ

κοπτική διάλεκτος την οποία μιλούσαν στην περιοχή του Φαγιούμ, στα δυτικά της κοιλάδας του Νείλου


οξυρυγχιτική

οξυρυγχιτική (feminine)

οξυρυγχιτική ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου οξυρυγχιτικός < Οξύρρυγχος

η κοπτική διάλεκτος την οποία μιλούσαν στην Οξύρρυγχο


αγγλοαμερικανική

αγγλοαμερικανική (singular nominative)
αγγλοαμερικανικές (nominative plural)
αγγλοαμερικανικής (genitive singular)
αγγλοαμερικανικών (genitive plural)
αγγλοαμερικανική (accusative singular)
αγγλοαμερικανικές (accusative plural)
αγγλοαμερικανική (singular vocative)
αγγλοαμερικανικές (vocative plural)
αγγλοαμερικανική (feminine)

αγγλοαμερικανική < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου αγγλοαμερικανικός

αγ‐γλο‐α‐με‐ρι‐κα‐νι‐κή

η αγγλική γλώσσα όπως ομιλείται στην Αμερική


λεσβιακή διάλεκτος

λεσβιακή διάλεκτος (singular nominative)
λεσβιακής διαλέκτου (genitive singular)
λεσβιακή διάλεκτο (accusative singular)
λεσβιακή διάλεκτος (singular vocative)
λεσβιακή διάλεκτος (feminine)

λεσβιακή διάλεκτος < → δείτε τις λέξεις λεσβιακή, λεσβιακός και διάλεκτος

διάλεκτος της ανατολικής ομάδας διαλέκτων αρχαίας ελληνικής που μιλήθηκε στην Λέσβο