δεκάγωνο

δεκάγωνο (singular nominative)
δεκάγωνα (nominative plural)
δεκάγωνου (genitive singular)
δεκάγωνων (genitive plural)
δεκάγωνο (accusative singular)
δεκάγωνα (accusative plural)
δεκάγωνο (singular vocative)
δεκάγωνα (vocative plural)
δεκάγωνο (neuter)

δεκάγωνο < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου δεκάγωνος

πολύγωνο σχήμα με δέκα κορυφές και δέκα πλευρές


επτάγωνο

επτάγωνο (singular nominative)
επτάγωνα (nominative plural)
επταγώνου (genitive singular)
επτάγωνου (genitive singular)
επταγώνων (genitive plural)
επτάγωνο (accusative singular)
επτάγωνα (accusative plural)
επτάγωνο (singular vocative)
επτάγωνα (vocative plural)
επτάγωνο (neuter)

επτάγωνο < → λείπει η ετυμολογία

γεωμετρικό σχήμα με εφτά πλευρές


ενδεκάγωνο

ενδεκάγωνο (singular nominative)
ενδεκάγωνα (nominative plural)
ενδεκαγώνου (genitive singular)
ενδεκάγωνου (genitive singular)
ενδεκαγώνων (genitive plural)
ενδεκάγωνο (accusative singular)
ενδεκάγωνα (accusative plural)
ενδεκάγωνο (singular vocative)
ενδεκάγωνα (vocative plural)
ενδεκάγωνο (neuter)

ενδεκάγωνο < ένδεκα + γωνία • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

γεωμετρικό σχήμα με έντεκα πλευρές


δωδεκάγωνο

δωδεκάγωνο (singular nominative)
δωδεκάγωνα (nominative plural)
δωδεκαγώνου (genitive singular)
δωδεκάγωνου (genitive singular)
δωδεκαγώνων (genitive plural)
δωδεκάγωνο (accusative singular)
δωδεκάγωνα (accusative plural)
δωδεκάγωνο (singular vocative)
δωδεκάγωνα (vocative plural)
δωδεκάγωνο (neuter)

δωδεκάγωνο < → λείπει η ετυμολογία

γεωμετρικό σχήμα με δώδεκα πλευρές


εννιάγωνο

εννιάγωνο (singular nominative)
εννιάγωνα (nominative plural)
εννιαγώνου (genitive singular)
εννιάγωνου (genitive singular)
εννιαγώνων (genitive plural)
εννιάγωνο (accusative singular)
εννιάγωνα (accusative plural)
εννιάγωνο (singular vocative)
εννιάγωνα (vocative plural)
εννιάγωνο (neuter)

εννιάγωνο < εννιά- + -γωνο


εννεάγωνο

εννεάγωνο (singular nominative)
εννεάγωνα (nominative plural)
εννεαγώνου (genitive singular)
εννεάγωνου (genitive singular)
εννεαγώνων (genitive plural)
εννεάγωνο (accusative singular)
εννεάγωνα (accusative plural)
εννεάγωνο (singular vocative)
εννεάγωνα (vocative plural)
εννεάγωνο (neuter)

εννεάγωνο < εννέα + γωνία • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

γεωμετρικό σχήμα με εννιά πλευρές


διάκεντρος

διάκεντρος (singular nominative)
διάκεντροι (nominative plural)
διάκεντροι διάκεντρες (nominative plural)
διακέντρου (genitive singular)
διακέντρων (genitive plural)
διάκεντρο (accusative singular)
διακέντρους (accusative plural)
διακέντρους διάκεντρες (accusative plural)
διάκεντρε (singular vocative)
διάκεντρε διάκεντρο (singular vocative)
διάκεντροι (vocative plural)
διάκεντροι διάκεντρες (vocative plural)
διάκεντρος (feminine)

διάκεντρος < διά + κέντρο

το ευθύγραμμο τμήμα που έχει για άκρα του τα κέντρα δύο κύκλων ή δύο σφαιρών


τετραεδρικός

τετραεδρικός (masculine singular nominative)
τετραεδρική (singular feminine nominative)
τετραεδρικό (singular nominative neuter)
τετραεδρικού (masculine genitive singular)
τετραεδρικής (genitive singular feminine)
τετραεδρικού (genitive singular neuter)
τετραεδρικό (accusative masculine singular)
τετραεδρική (accusative singular feminine)
τετραεδρικό (accusative singular neuter)
τετραεδρικέ (masculine singular vocative)
τετραεδρική (singular feminine vocative)
τετραεδρικό (singular vocative neuter)
τετραεδρικοί (masculine nominative plural)
τετραεδρικές (feminine nominative plural)
τετραεδρικά (nominative neuter plural)
τετραεδρικών (masculine genitive plural)
τετραεδρικών (genitive feminine plural)
τετραεδρικών (genitive neuter plural)
τετραεδρικούς (accusative masculine plural)
τετραεδρικές (accusative feminine plural)
τετραεδρικά (accusative neuter plural)
τετραεδρικοί (masculine vocative plural)
τετραεδρικές (feminine vocative plural)
τετραεδρικά (vocative neuter plural)
τετραεδρικός (masculine singular nominative)
τετραεδρικη (feminine singular nominative)
τετραεδρικο (neuter singular nominative)

τετραεδρικός < τετράεδρο + -ικός

: ο σχετικός με τετράεδρο


τετράφυλλο

τετράφυλλο (singular nominative)
τετράφυλλα (nominative plural)
τετράφυλλου (genitive singular)
τετραφύλλου (genitive singular)
τετράφυλλων (genitive plural)
τετραφύλλων (genitive plural)
τετράφυλλο (accusative singular)
τετράφυλλα (accusative plural)
τετράφυλλο (singular vocative)
τετράφυλλα (vocative plural)
τετράφυλλο (neuter)

τετράφυλλο < τετρα- + φύλλο

γεωμετρικό σχήμα από τέσσερα ελλειψοειδή φύλλα σε σταυροειδή διάταξη


επιπεδομετρικός

επιπεδομετρικός (masculine singular nominative)
επιπεδομετρική (singular feminine nominative)
επιπεδομετρικό (singular nominative neuter)
επιπεδομετρικού (masculine genitive singular)
επιπεδομετρικής (genitive singular feminine)
επιπεδομετρικού (genitive singular neuter)
επιπεδομετρικό (accusative masculine singular)
επιπεδομετρική (accusative singular feminine)
επιπεδομετρικό (accusative singular neuter)
επιπεδομετρικέ (masculine singular vocative)
επιπεδομετρική (singular feminine vocative)
επιπεδομετρικό (singular vocative neuter)
επιπεδομετρικοί (masculine nominative plural)
επιπεδομετρικές (feminine nominative plural)
επιπεδομετρικά (nominative neuter plural)
επιπεδομετρικών (masculine genitive plural)
επιπεδομετρικών (genitive feminine plural)
επιπεδομετρικών (genitive neuter plural)
επιπεδομετρικούς (accusative masculine plural)
επιπεδομετρικές (accusative feminine plural)
επιπεδομετρικά (accusative neuter plural)
επιπεδομετρικοί (masculine vocative plural)
επιπεδομετρικές (feminine vocative plural)
επιπεδομετρικά (vocative neuter plural)
επιπεδομετρικός

επιπεδομετρικός < επιπεδομετρία + -ικός

ο σχετικός με την επιπεδομετρία


φράκταλ

φράκταλ < (λόγιο δάνειο) γαλλική fractal < λατινική fractus (σπασμένος, θραυσμένος), τέλεια παθητική μετοχή του frangō (σπάω, θρυμματίζω)

γεωμετρικό σχήμα που επαναλαμβάνεται αυτούσιο σε άπειρο βαθμό μεγέθυνσης


υπεράλγεβρα

υπεράλγεβρα (singular nominative)
υπεράλγεβρες (nominative plural)
υπεράλγεβρας (genitive singular)
υπεραλγεβρών (genitive plural rare)
υπεράλγεβρα (accusative singular)
υπεράλγεβρες (accusative plural)
υπεράλγεβρα (singular vocative)
υπεράλγεβρες (vocative plural)
υπεράλγεβρα (feminine)

υπεράλγεβρα < υπερ- + άλγεβρα • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

άλγεβρα που χρησιμοποιείται στην υπερσυμμετρία


ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο

ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο (neuter)

στερεό εξάεδρο σχήμα που έχει τρία ζεύγη παράλληλων εδρών, οι έδρες του είναι παραλληλόγραμμα, και όλες οι γωνίες του είναι ορθές

el-ορθογώνιο_παραλληλεπίπεδο-el-noun-Qdmh1vad


υπερεπίπεδο

υπερεπίπεδο (singular nominative)
υπερεπίπεδα (nominative plural)
υπερεπιπέδου (genitive singular)
υπερεπίπεδου (genitive singular)
υπερεπιπέδων (genitive plural)
υπερεπίπεδο (accusative singular)
υπερεπίπεδα (accusative plural)
υπερεπίπεδο (singular vocative)
υπερεπίπεδα (vocative plural)
υπερεπίπεδο (neuter)

υπερεπίπεδο < υπερ- + επίπεδο (μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική hyperplane)

υ‐πε‐ρε‐πί‐πε‐δο

μια γενίκευση του επιπέδου σε περισσότερες διαστάσεις, δηλαδή ένας χώρος μιας διάστασης λιγότερης από τον περιβάλλοντα χώρο, που τον χωρίζει σε δύο ημιχώρους

※ Ένα υπερεπίπεδο Η στον Rn είναι το σύνολο σημείων (x₁,x₂,…,xₙ) που ικανοποιεί μία γραμμική εξίσωση: a₁x₁+a₂x₂+…+aₙxₙ=b, όπου το a⃗=[a₁,a₂,…, aₙ] δεν είναι το μηδενικό διάνυσμα. Άρα ένα υπερεπίπεδο στον R² είναι μια ευθεία, στον R³ ένα επίπεδο. (*)


διαστατικότητα

διαστατικότητα (singular nominative)
διαστατικότητες (nominative plural)
διαστατικότητας (genitive singular)
διαστατικοτήτων (genitive plural)
διαστατικότητα (accusative singular)
διαστατικότητες (accusative plural)
διαστατικότητα (singular vocative)
διαστατικότητες (vocative plural)
διαστατικότητα (feminine)

διαστατικότητα < διαστατικός + -ότητα ((μεταφραστικό δάνειο) αγγλική dimensionality)

το πλήθος των διαστάσεων του χώρου


συνεπίπεδος

συνεπίπεδος (masculine singular nominative)
συνεπίπεδη (singular feminine nominative)
συνεπίπεδο (singular nominative neuter)
συνεπίπεδου (masculine genitive singular)
συνεπίπεδης (genitive singular feminine)
συνεπίπεδου (genitive singular neuter)
συνεπίπεδο (accusative masculine singular)
συνεπίπεδη (accusative singular feminine)
συνεπίπεδο (accusative singular neuter)
συνεπίπεδε (masculine singular vocative)
συνεπίπεδη (singular feminine vocative)
συνεπίπεδο (singular vocative neuter)
συνεπίπεδοι (masculine nominative plural)
συνεπίπεδες (feminine nominative plural)
συνεπίπεδα (nominative neuter plural)
συνεπίπεδων (masculine genitive plural)
συνεπίπεδων (genitive feminine plural)
συνεπίπεδων (genitive neuter plural)
συνεπίπεδους (accusative masculine plural)
συνεπίπεδες (accusative feminine plural)
συνεπίπεδα (accusative neuter plural)
συνεπίπεδοι (masculine vocative plural)
συνεπίπεδες (feminine vocative plural)
συνεπίπεδα (vocative neuter plural)
συνεπίπεδος (masculine singular nominative)
συνεπίπεδη (feminine singular nominative)
συνεπίπεδο (neuter singular nominative)

συνεπίπεδος < συν- + επίπεδος

συ‐νε‐πί‐πε‐δος

που βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο

Παράλληλες ονομάζονται οι ευθείες οι οποίες είναι συνεπίπεδες και δεν έχουν κοινό σημείο.

συνεπίπεδες τροχιές πλανητών


σπινορικός

σπινορικός (masculine singular nominative)
σπινορική (singular feminine nominative)
σπινορικό (singular nominative neuter)
σπινορικού (masculine genitive singular)
σπινορικής (genitive singular feminine)
σπινορικού (genitive singular neuter)
σπινορικό (accusative masculine singular)
σπινορική (accusative singular feminine)
σπινορικό (accusative singular neuter)
σπινορικέ (masculine singular vocative)
σπινορική (singular feminine vocative)
σπινορικό (singular vocative neuter)
σπινορικοί (masculine nominative plural)
σπινορικές (feminine nominative plural)
σπινορικά (nominative neuter plural)
σπινορικών (masculine genitive plural)
σπινορικών (genitive feminine plural)
σπινορικών (genitive neuter plural)
σπινορικούς (accusative masculine plural)
σπινορικές (accusative feminine plural)
σπινορικά (accusative neuter plural)
σπινορικοί (masculine vocative plural)
σπινορικές (feminine vocative plural)
σπινορικά (vocative neuter plural)
σπινορικός
σπινορική
σπινορικό

σπινορικός < σπίνορ(ας) + -ικός

που αφορά τον σπίνορα


σπίνορας

σπίνορας (singular nominative)
σπίνορες (nominative plural)
σπίνορα (genitive singular)
σπινόρων (genitive plural)
σπίνορα (accusative singular)
σπίνορες (accusative plural)
σπίνορα (singular vocative)
σπίνορες (vocative plural)
σπίνορας (masculine)

σπίνορας < (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική spinor + -ας < spin

διάνυσμα με στοιχεία μιγαδικούς αριθμούς. Οι σπίνορες αποτελούν στοιχεία του 'διανυσματικού χώρου' τα οποία μπορούν να συσχετιστούν με τον 'ευκλείδειο χώρο'. Όπως τα 'γεωμετρικά διανύσματα' και γενικότερα οι τανυστές. Μετασχηματίζονται γραμμικά όταν ο ευκλείδειος χώρος υποβάλλεται σε ελαφρά περιστροφή.


καμπυλόγραμμο

καμπυλόγραμμο (singular nominative)
καμπυλόγραμμα (nominative plural)
καμπυλόγραμμου (genitive singular)
καμπυλόγραμμων (genitive plural)
καμπυλόγραμμο (accusative singular)
καμπυλόγραμμα (accusative plural)
καμπυλόγραμμο (singular vocative)
καμπυλόγραμμα (vocative plural)
καμπυλόγραμμο (neuter)

καμπυλόγραμμο < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου καμπυλόγραμμος

καμπυλόγραμμο σχήμα


ισοσκέλεια

ισοσκέλεια (singular nominative)
ισοσκέλειες (nominative plural)
ισοσκέλειας (genitive singular)
ισοσκελειών (genitive plural)
ισοσκέλεια (accusative singular)
ισοσκέλειες (accusative plural)
ισοσκέλεια (singular vocative)
ισοσκέλειες (vocative plural)
ισοσκέλεια (feminine)

ισοσκέλεια < ελληνιστική κοινή ἰσοσκέλεια < αρχαία ελληνική ἰσοσκελής

η ιδιότητα του ισοσκελούς
το να είναι κάποιο σχήμα ισοσκελές


αφινικός

αφινικός (masculine singular nominative)
αφινική (singular feminine nominative)
αφινικό (singular nominative neuter)
αφινικού (masculine genitive singular)
αφινικής (genitive singular feminine)
αφινικού (genitive singular neuter)
αφινικό (accusative masculine singular)
αφινική (accusative singular feminine)
αφινικό (accusative singular neuter)
αφινικέ (masculine singular vocative)
αφινική (singular feminine vocative)
αφινικό (singular vocative neuter)
αφινικοί (masculine nominative plural)
αφινικές (feminine nominative plural)
αφινικά (nominative neuter plural)
αφινικών (masculine genitive plural)
αφινικών (genitive feminine plural)
αφινικών (genitive neuter plural)
αφινικούς (accusative masculine plural)
αφινικές (accusative feminine plural)
αφινικά (accusative neuter plural)
αφινικοί (masculine vocative plural)
αφινικές (feminine vocative plural)
αφινικά (vocative neuter plural)
αφινικός (masculine singular nominative)
αφινική (feminine singular nominative)
αφινικό (neuter singular nominative)

αφινικός < (λόγιο δάνειο) αγγλική affine ή για τη γαλλική affin + -ικός < λατινική affinis (συνδεδεμένος, κοντινός) < ad + fīnis (τέλος, όριο)

για θεώρηση της μελέτης του χώρου, συνδεδεμένη με τις ιδιότητες των παράλληλων γραμμών και τους μετασχηματισμούς τους, συνδεδεμένη με τα διανύσματα, παρακάμπτοντας αξιώματα της ευκλείδειας θεώρησης, όπως το μήκος.

αφινικός μετασχηματισμός, αφινική μελέτη του χώρου


αφινική γεωμετρία

αφινική γεωμετρία (feminine)

αφινική γεωμετρία < (λόγιο δάνειο) αγγλική affine geometry → δείτε τις λέξεις αφινικός και γεωμετρία

κλάδος της αναλυτικής γεωμετρίας που μελετά το χώρο ως διανυσματικό (σε αντιδιαστολή με την ευκλείδεια γεωμετρία που δεν αναφέρεται σε διανύσματα) και εξετάζει τους μετασχηματισμούς που διατηρούν την παραλληλία


ομοπαραλληλική γεωμετρία

ομοπαραλληλική γεωμετρία (feminine)

ομοπαραλληλική γεωμετρία < → δείτε τις λέξεις ομοπαραλληλικός και γεωμετρία → λείπει η ετυμολογία

συνώνυμο του αφινική γεωμετρία

el-ομοπαραλληλική_γεωμετρία-el-noun-gF5WxNZF


ευθύγραμμο τμήμα

ευθύγραμμο τμήμα (neuter)

ευθύγραμμο τμήμα < → δείτε τις λέξεις ευθύγραμμος και τμήμα

το τμήμα μιας ευθείας γραμμής που περιλαμβάνει δύο σημεία Α και Β και όλα όσα υπάρχουν μεταξύ τους. Είναι ένα προσδιορισμένο κομμάτι μιας ευθείας.

Το ευθύγραμμο τμήμα παριστάνεται με ΑΒ ή ◌̅AB Έχει μήκος, αλλά δεν έχει κατεύθυνση, δεν έχει προσανατολισμό, όπως το διάνυσμα.

ευθύγραμμο τμήμα ◌̅AB πάνω στη φέρουσα άπειρου μήκους ευθεία


δεκαεπτάγωνο

δεκαεπτάγωνο (singular nominative)
δεκαεπτάγωνα (nominative plural)
δεκαεπταγώνου (genitive singular)
δεκαεπτάγωνου (genitive singular)
δεκαεπταγώνων (genitive plural)
δεκαεπτάγωνο (accusative singular)
δεκαεπτάγωνα (accusative plural)
δεκαεπτάγωνο (singular vocative)
δεκαεπτάγωνα (vocative plural)
δεκαεπτάγωνο (neuter)

δεκαεπτάγωνο < → λείπει η ετυμολογία

γεωμετρικό σχήμα με δεκαεπτά πλευρές


δεκατριάγωνο

δεκατριάγωνο (singular nominative)
δεκατριάγωνα (nominative plural)
δεκατριαγώνου (genitive singular)
δεκατριάγωνου (genitive singular)
δεκατριαγώνων (genitive plural)
δεκατριάγωνο (accusative singular)
δεκατριάγωνα (accusative plural)
δεκατριάγωνο (singular vocative)
δεκατριάγωνα (vocative plural)
δεκατριάγωνο (neuter)

δεκατριάγωνο < → λείπει η ετυμολογία

γεωμετρικό σχήμα με δεκατρία πλευρές


αλληλοτομή

αλληλοτομή (singular nominative)
αλληλοτομές (nominative plural)
αλληλοτομής (genitive singular)
αλληλοτομών (genitive plural)
αλληλοτομή (accusative singular)
αλληλοτομές (accusative plural)
αλληλοτομή (singular vocative)
αλληλοτομές (vocative plural)
αλληλοτομή (feminine)

αλληλοτομή < αλληλο- + -τομή ((μεταφραστικό δάνειο) αγγλική intersection)

το σημείο ή το σύνολο σημείων που είναι κοινά σε δύο ή περισσότερα γεωμετρικά σχήματα καθώς και το σχηματιζόμενο γεωμετρικό σχήμα


υπεροκτάεδρο

υπεροκτάεδρο (singular nominative)
υπεροκτάεδρα (nominative plural)
υπεροκτάεδρου (genitive singular)
υπεροκταέδρου (genitive singular)
υπεροκτάεδρων (genitive plural)
υπεροκταέδρων (genitive plural)
υπεροκτάεδρο (accusative singular)
υπεροκτάεδρα (accusative plural)
υπεροκτάεδρο (singular vocative)
υπεροκτάεδρα (vocative plural)
υπεροκτάεδρο (neuter)

υπεροκτάεδρο < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική hyperoctahedron < αρχαία ελληνική ὑπέρ + ὀκτώ + ἕδρα

η γενίκευση του οκταέδρου σε n διαστάσεις, ένα κανονικό πολυτοπικό σχήμα με 2n κορυφές που βρίσκονται συμμετρικά ως προς την αρχή των αξόνων


ημιεπίπεδο

ημιεπίπεδο (singular nominative)
ημιεπίπεδα (nominative plural)
ημιεπιπέδου (genitive singular)
ημιεπίπεδου (genitive singular)
ημιεπιπέδων (genitive plural)
ημιεπίπεδο (accusative singular)
ημιεπίπεδα (accusative plural)
ημιεπίπεδο (singular vocative)
ημιεπίπεδα (vocative plural)
ημιεπίπεδο (neuter)

ημιεπίπεδο < γαλλική demi-plan. Μορφολογικά αναλύεται σε ημι- + επίπεδο.

καθένα από τα δύο τμήματα ενός επιπέδου που διαχωρίζονται από μία ευθεία καθώς και τα σημεία αυτής της ευθείας


τραπεζόεδρο

τραπεζόεδρο (singular nominative)
τραπεζόεδρα (nominative plural)
τραπεζόεδρου (genitive singular)
τραπεζόεδρων (genitive plural)
τραπεζόεδρο (accusative singular)
τραπεζόεδρα (accusative plural)
τραπεζόεδρο (singular vocative)
τραπεζόεδρα (vocative plural)
τραπεζόεδρο (neuter)

τραπεζόεδρο < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική trapezohedron < αρχαία ελληνική τραπέζιον + ἕδρα

πολύεδρο με έδρες σχήματος τραπεζίου


αλτιμετρία

αλτιμετρία (singular nominative)
αλτιμετρίες (nominative plural)
αλτιμετρίας (genitive singular)
αλτιμετριών (genitive plural)
αλτιμετρία (accusative singular)
αλτιμετρίες (accusative plural)
αλτιμετρία (singular vocative)
αλτιμετρίες (vocative plural)
αλτιμετρία (feminine)

αλτιμετρία < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική altimetry ή λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική altimétrie < altitude + -metry < λατινική altitudo + αρχαία ελληνική μέτρον

η επιστήμη ή τεχνική προσδιορισμού του υψομέτρου σημείων πάνω από μια καθορισμένη επιφάνεια αναφοράς, κυρίως με χρήση αλτιμέτρου


αντιπαράλληλος

αντιπαράλληλος (masculine singular nominative)
αντιπαράλληλη (singular feminine nominative)
αντιπαράλληλο (singular nominative neuter)
αντιπαράλληλου (masculine genitive singular)
αντιπαράλληλης (genitive singular feminine)
αντιπαράλληλου (genitive singular neuter)
αντιπαράλληλο (accusative masculine singular)
αντιπαράλληλη (accusative singular feminine)
αντιπαράλληλο (accusative singular neuter)
αντιπαράλληλε (masculine singular vocative)
αντιπαράλληλη (singular feminine vocative)
αντιπαράλληλο (singular vocative neuter)
αντιπαράλληλοι (masculine nominative plural)
αντιπαράλληλες (feminine nominative plural)
αντιπαράλληλα (nominative neuter plural)
αντιπαράλληλων (masculine genitive plural)
αντιπαράλληλων (genitive feminine plural)
αντιπαράλληλων (genitive neuter plural)
αντιπαράλληλους (accusative masculine plural)
αντιπαράλληλες (accusative feminine plural)
αντιπαράλληλα (accusative neuter plural)
αντιπαράλληλοι (masculine vocative plural)
αντιπαράλληλες (feminine vocative plural)
αντιπαράλληλα (vocative neuter plural)
αντιπαράλληλος (masculine singular nominative)
αντιπαράλληλη (feminine singular nominative)
αντιπαράλληλο (neuter singular nominative)

αντιπαράλληλος < ελληνιστική κοινή ἀντιπαράλληλος < αρχαία ελληνική ἀντί + παράλληλος (σημασιολογικό δάνειο από την αγγλική antiparallel)

που έχει την ίδια κατεύθυνση ή διάταξη με κάτι άλλο, αλλά κινείται ή προσανατολίζεται σε αντίθετη φορά


ομοεπίπεδος

ομοεπίπεδος (masculine singular nominative)
ομοεπίπεδη (singular feminine nominative)
ομοεπίπεδο (singular nominative neuter)
ομοεπίπεδου (masculine genitive singular)
ομοεπίπεδης (genitive singular feminine)
ομοεπίπεδου (genitive singular neuter)
ομοεπίπεδο (accusative masculine singular)
ομοεπίπεδη (accusative singular feminine)
ομοεπίπεδο (accusative singular neuter)
ομοεπίπεδε (masculine singular vocative)
ομοεπίπεδη (singular feminine vocative)
ομοεπίπεδο (singular vocative neuter)
ομοεπίπεδοι (masculine nominative plural)
ομοεπίπεδες (feminine nominative plural)
ομοεπίπεδα (nominative neuter plural)
ομοεπίπεδων (masculine genitive plural)
ομοεπίπεδων (genitive feminine plural)
ομοεπίπεδων (genitive neuter plural)
ομοεπίπεδους (accusative masculine plural)
ομοεπίπεδες (accusative feminine plural)
ομοεπίπεδα (accusative neuter plural)
ομοεπίπεδοι (masculine vocative plural)
ομοεπίπεδες (feminine vocative plural)
ομοεπίπεδα (vocative neuter plural)
ομοεπίπεδος (masculine singular nominative)
ομοεπίπεδη (feminine singular nominative)
ομοεπίπεδο (neuter singular nominative)

ομοεπίπεδος < ομο- + επίπεδος

ο‐μο‐ε‐πί‐πε‐δος

που βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο

επιστημονικός όρος

ομοεπίπεδες δυνάμεις

ομοεπίπεδες τροχιές πλανητών