παράγω

παράγω
παρήγα (imperfect)
παρήγαγα (aorist)
παράγομαι (passive)
παράχθηκα (passive aorist)
παρήχθη (passive aorist)
γ' (passive aorist)

παράγω < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή παράγω (δημιουργώ, αρχαία σημασία: οδηγώ στο πλάι) Συγχρονικά αναλύεται σε (παρά) παρ- + άγω

-παραγωγή Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -παραγωγή στο Βικιλεξικό

-παραγωγός Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -παραγωγός στο Βικιλεξικό

έχω (κάποιο φαινόμενο ως αποτέλεσμα), προξενώ (ένα φαινόμενο)

Η παλλόμενη χορδή παράγει ήχο.

Η φλόγα παράγει θερμότητα.

Η σχάση του πυρήνα παράγει ραδιενέργεια.


κηρίο

κηρίο (singular nominative)
κηρία (nominative plural)
κηρίου (genitive singular)
κηρίων (genitive plural)
κηρίο (accusative singular)
κηρία (accusative plural)
κηρίο (singular vocative)
κηρία (vocative plural)
κηρίο (neuter)

κηρίο < υποκοριστικό του κηρός

lumen

μονάδα φωτεινής ροής

μονάδα φωτεινής ροής


παραμαγνητικός

παραμαγνητικός (masculine singular nominative)
παραμαγνητική (singular feminine nominative)
παραμαγνητικό (singular nominative neuter)
παραμαγνητικού (masculine genitive singular)
παραμαγνητικής (genitive singular feminine)
παραμαγνητικού (genitive singular neuter)
παραμαγνητικό (accusative masculine singular)
παραμαγνητική (accusative singular feminine)
παραμαγνητικό (accusative singular neuter)
παραμαγνητικέ (masculine singular vocative)
παραμαγνητική (singular feminine vocative)
παραμαγνητικό (singular vocative neuter)
παραμαγνητικοί (masculine nominative plural)
παραμαγνητικές (feminine nominative plural)
παραμαγνητικά (nominative neuter plural)
παραμαγνητικών (masculine genitive plural)
παραμαγνητικών (genitive feminine plural)
παραμαγνητικών (genitive neuter plural)
παραμαγνητικούς (accusative masculine plural)
παραμαγνητικές (accusative feminine plural)
παραμαγνητικά (accusative neuter plural)
παραμαγνητικοί (masculine vocative plural)
παραμαγνητικές (feminine vocative plural)
παραμαγνητικά (vocative neuter plural)
παραμαγνητικός

παραμαγνητικός < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική paramagnétique ή λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική paramagnetic < αρχαία ελληνική παρά + ελληνιστική κοινή Μαγνήτης (λίθος) < αρχαία ελληνική Μαγνῆτις

που έχει σχέση με τον παραμαγνητισμό ή αναφέρεται σ’ αυτόν


παραμαγνητισμός

παραμαγνητισμός (singular nominative)
παραμαγνητισμοί (nominative plural)
παραμαγνητισμού (genitive singular)
παραμαγνητισμών (genitive plural)
παραμαγνητισμό (accusative singular)
παραμαγνητισμούς (accusative plural)
παραμαγνητισμέ (singular vocative)
παραμαγνητισμοί (vocative plural)
παραμαγνητισμός (masculine)

παραμαγνητισμός < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική paramagnétisme ή λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική paramagnetism < αρχαία ελληνική παρά + ελληνιστική κοινή Μαγνήτης (λίθος) < αρχαία ελληνική Μαγνῆτις

η τάση των μαγνητικών διπόλων να προσανατολίζονται προς εξωτερικό μαγνητικό πεδίο. Με αυτή τους την ιδιότητα, τα υλικά καθίστανται προσωρινοί μαγνήτες.


κόμβος

κόμβος (singular nominative)
κόμβοι (nominative plural)
κόμβου (genitive singular)
κόμβων (genitive plural)
κόμβο (accusative singular)
κόμβους (accusative plural)
κόμβε (singular vocative)
κόμβοι (vocative plural)
κόμβος (masculine)

κόμβος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κόμβος "αγκράφα, ταινία" (που προφερόταν με [mb] όπως κόμπος)
: για τις συγκοινωνίες: (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική noed (nœud)
: για τον ναυτικό κόμβο: (σημασιολογικό δάνειο) αγγλική knot

knot

μονάδα ταχύτητας

węzeł

μονάδα ταχύτητας

node

δίκτυο υπολογιστών

το σημείο ενός κυκλώματος, στο οποίο συναντιούνται τουλάχιστον τρεις ρευματοφόροι αγωγοί


κοσμολογία

κοσμολογία (singular nominative)
κοσμολογίες (nominative plural)
κοσμολογίας (genitive singular)
κοσμολογιών (genitive plural)
κοσμολογία (accusative singular)
κοσμολογίες (accusative plural)
κοσμολογία (singular vocative)
κοσμολογίες (vocative plural)
κοσμολογία (feminine)

κοσμολογία < → λείπει η ετυμολογία

κο‐σμο‐λο‐γί‐α

επιστήμη που έχει ως αντικείμενο την μελέτη των γενικών νόμων που διέπουν το σύμπαν


κρίσιμος

κρίσιμος (masculine singular nominative)
κρίσιμη (singular feminine nominative)
κρίσιμο (singular nominative neuter)
κρίσιμου (masculine genitive singular)
κρίσιμης (genitive singular feminine)
κρίσιμου (genitive singular neuter)
κρίσιμο (accusative masculine singular)
κρίσιμη (accusative singular feminine)
κρίσιμο (accusative singular neuter)
κρίσιμε (masculine singular vocative)
κρίσιμη (singular feminine vocative)
κρίσιμο (singular vocative neuter)
κρίσιμοι (masculine nominative plural)
κρίσιμες (feminine nominative plural)
κρίσιμα (nominative neuter plural)
κρίσιμων (masculine genitive plural)
κρίσιμων (genitive feminine plural)
κρίσιμων (genitive neuter plural)
κρίσιμους (accusative masculine plural)
κρίσιμες (accusative feminine plural)
κρίσιμα (accusative neuter plural)
κρίσιμοι (masculine vocative plural)
κρίσιμες (feminine vocative plural)
κρίσιμα (vocative neuter plural)
κρίσιμος (masculine singular nominative)
κρίσιμη (feminine singular nominative)
κρίσιμο (neuter singular nominative)

κρίσιμος < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα κρίσιμος < αρχαία ελληνική κρίσιμος (κρίσιμη μέρα μιας αρρώστιας), σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική critique, αγγλική critical. Μορφολογικά αναλύεται σε κρίσ- + -ιμος.

οριακή τιμή φυσικού μεγέθους στην οποία συντελείται απότομη μεταβολή των ιδιοτήτων ενός σώματος


κρυοσκοπικός

κρυοσκοπικός (masculine singular nominative)
κρυοσκοπική (singular feminine nominative)
κρυοσκοπικό (singular nominative neuter)
κρυοσκοπικού (masculine genitive singular)
κρυοσκοπικής (genitive singular feminine)
κρυοσκοπικού (genitive singular neuter)
κρυοσκοπικό (accusative masculine singular)
κρυοσκοπική (accusative singular feminine)
κρυοσκοπικό (accusative singular neuter)
κρυοσκοπικέ (masculine singular vocative)
κρυοσκοπική (singular feminine vocative)
κρυοσκοπικό (singular vocative neuter)
κρυοσκοπικοί (masculine nominative plural)
κρυοσκοπικές (feminine nominative plural)
κρυοσκοπικά (nominative neuter plural)
κρυοσκοπικών (masculine genitive plural)
κρυοσκοπικών (genitive feminine plural)
κρυοσκοπικών (genitive neuter plural)
κρυοσκοπικούς (accusative masculine plural)
κρυοσκοπικές (accusative feminine plural)
κρυοσκοπικά (accusative neuter plural)
κρυοσκοπικοί (masculine vocative plural)
κρυοσκοπικές (feminine vocative plural)
κρυοσκοπικά (vocative neuter plural)
κρυοσκοπικός (masculine singular nominative)
κρυοσκοπική (feminine singular nominative)
κρυοσκοπικό (neuter singular nominative)

κρυοσκοπικός < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική cryoscopic < cryoscopy < αρχαία ελληνική κρύος + σκοπέω

που έχει σχέση με την κρυοσκοπία ή αναφέρεται σ’ αυτή


κρυοσκόπιο

κρυοσκόπιο (singular nominative)
κρυοσκόπια (nominative plural)
κρυοσκόπιου (genitive singular)
κρυοσκοπίου (genitive singular)
κρυοσκόπιων (genitive plural)
κρυοσκοπίων (genitive plural)
κρυοσκόπιο (accusative singular)
κρυοσκόπια (accusative plural)
κρυοσκόπιο (singular vocative)
κρυοσκόπια (vocative plural)
κρυοσκόπιο (neuter)

κρυοσκόπιο < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική cryoscope < αρχαία ελληνική κρύος + σκοπέω

όργανο προσδιορισμού και μέτρησης του σημείου πήξης ενός υγρού


κύκλοτρο

κύκλοτρο (singular nominative)
κύκλοτρα (nominative plural)
κύκλοτρου (genitive singular)
κύκλοτρων (genitive plural)
κύκλοτρο (accusative singular)
κύκλοτρα (accusative plural)
κύκλοτρο (singular vocative)
κύκλοτρα (vocative plural)
κύκλοτρο (neuter)

κύκλοτρο < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική cyclotron < αρχαία ελληνική κύκλος + -tron (< αρχαία ελληνική -τρον)

επιταχυντήςς φορτισμένων σωματιδίων


κρυομαγνητισμός

κρυομαγνητισμός (singular nominative)
κρυομαγνητισμοί (nominative plural)
κρυομαγνητισμού (genitive singular)
κρυομαγνητισμών (genitive plural)
κρυομαγνητισμό (accusative singular)
κρυομαγνητισμούς (accusative plural)
κρυομαγνητισμέ (singular vocative)
κρυομαγνητισμοί (vocative plural)
κρυομαγνητισμός (masculine)

κρυομαγνητισμός < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική cryomagnetism < αρχαία ελληνική κρύος + Μάγνης

ο μαγνητισμός όπως λειτουργεί σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες


κρυοσκοπία

κρυοσκοπία (singular nominative)
κρυοσκοπίες (nominative plural)
κρυοσκοπίας (genitive singular)
κρυοσκοπιών (genitive plural)
κρυοσκοπία (accusative singular)
κρυοσκοπίες (accusative plural)
κρυοσκοπία (singular vocative)
κρυοσκοπίες (vocative plural)
κρυοσκοπία (feminine)

κρυοσκοπία < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική cryoscopy < αρχαία ελληνική κρύος + σκοπέω

μέθοδος προσδιορισμού και μέτρησης του σημείου πήξης ενός υγρού με τη χρήση κρυοσκοπίου


κρυσταλλογραφία

κρυσταλλογραφία (singular nominative)
κρυσταλλογραφίας (genitive singular)
κρυσταλλογραφία (accusative singular)
κρυσταλλογραφία (singular vocative)
κρυσταλλογραφία (feminine singular-only)

κρυσταλλογραφία < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική cristallographie (μαρτυρείται από το 1861).

κρυ‐σταλ‐λο‐γρα‐φί‐α

ο επιστημονικός κλάδος μελέτης της μορφής των κρυστάλλων


κρούση

κρούση (singular nominative)
κρούσεις (nominative plural)
κρούσης (genitive singular)
κρούσεων (genitive plural)
κρούση (accusative singular)
κρούσεις (accusative plural)
κρούση (singular vocative)
κρούσεις (vocative plural)
κρούση (feminine)

κρούση < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κροῦ(σις) + -ση

η συνάντηση δύο σωμάτων με βίαιο κι αιφνίδιο τρόπο


τριβή

τριβή (singular nominative)
τριβές (nominative plural)
τριβής (genitive singular)
τριβών (genitive plural)
τριβή (accusative singular)
τριβές (accusative plural)
τριβή (singular vocative)
τριβές (vocative plural)
τριβή (feminine)

τριβή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική τριβή < τρίβω

η αντίσταση στη κίνηση ενός σώματος πάνω σε μια επιφάνεια, ή μέσα σ΄ ένα ρευστό μέσον

Η τριβή ως δύναμη έχει αντίθετη φορά της κίνησης και συμβολίζεται με το γράμμα Τ. Διακρίνεται σε στατική τριβή, τριβή ολίσθησης και τριβή κύλισης.

βασικότερο στοιχείο της τριβής είναι ο συντελεστής τριβής


μέτρηση

μέτρηση (singular nominative)
μετρήσεις (nominative plural)
μέτρησης (genitive singular)
μετρήσεων (genitive plural)
μέτρηση (accusative singular)
μετρήσεις (accusative plural)
μέτρηση (singular vocative)
μετρήσεις (vocative plural)
μέτρηση (feminine)

μέτρηση < αρχαία ελληνική μέτρησις < μετράω, -ῶ

ο προσδιορισμός του πολλαπλάσιου ή υποπολλαπλάσιου μεγέθους ενός υπό εξέταση αντικειμένου που το χαρακτηρίζει, ως προς ένα πρότυπο συγκριτικό μέγεθος


μονότροπος

μονότροπος (masculine singular nominative)
μονότροπη (singular feminine nominative)
μονότροπο (singular nominative neuter)
μονότροπου (masculine genitive singular)
μονότροπης (genitive singular feminine)
μονότροπου (genitive singular neuter)
μονότροπο (accusative masculine singular)
μονότροπη (accusative singular feminine)
μονότροπο (accusative singular neuter)
μονότροπε (masculine singular vocative)
μονότροπη (singular feminine vocative)
μονότροπο (singular vocative neuter)
μονότροποι (masculine nominative plural)
μονότροπες (feminine nominative plural)
μονότροπα (nominative neuter plural)
μονότροπων (masculine genitive plural)
μονότροπων (genitive feminine plural)
μονότροπων (genitive neuter plural)
μονότροπους (accusative masculine plural)
μονότροπες (accusative feminine plural)
μονότροπα (accusative neuter plural)
μονότροποι (masculine vocative plural)
μονότροπες (feminine vocative plural)
μονότροπα (vocative neuter plural)
μονότροπος

μονότροπος < αρχαία ελληνική μονότροπος

που έχει σχέση με τη μονοτροπία ή αναφέρεται σ’ αυτή


συνιστώσα

συνιστώσα (singular nominative)
συνιστώσες (nominative plural)
συνιστώσας (genitive singular)
συνιστωσών (genitive plural)
συνιστώσα (accusative singular)
συνιστώσες (accusative plural)
συνιστώσα (singular vocative)
συνιστώσες (vocative plural)
συνιστώσα (feminine)

συνιστώσα < → λείπει η ετυμολογία

η δύναμη (ή άλλο διανυσματικό μέγεθος) που επηρεάζει την κατάσταση ενός σώματος. Η συνισταμένη αναλύεται σε συνιστώσες

※ Η εργασία αυτή διερευνά την αειφορικότητα των ενεργειακών αναβαθμίσεων στα κτίρια, ως ένα σύστημα πολυπαραγοντικό, που συντίθεται από -συχνά- αντιφατικές συνιστώσες. Ξεκινώντας από τα nZEB κτίρια, περιγράφει την αειφορικότητα μέσα από δεκαπέντε κριτήρια, τα οποία καλύπτουν και τους τρεις πυλώνες της αειφορίας: τον κοινωνικό, τον περιβαλλοντικό και τον οικονομικό (Ελένη Μήτσιου, από την εξοικονόμηση ενέργειας στην αειφορία, διατριβή MSc, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, 2020, https://apothesis.eap.gr/archive/item/148280)


σκέδαση

σκέδαση (singular nominative)
σκεδάσεις (nominative plural)
σκέδασης (genitive singular)
σκεδάσεων (genitive plural)
σκέδαση (accusative singular)
σκεδάσεις (accusative plural)
σκέδαση (singular vocative)
σκεδάσεις (vocative plural)
σκέδαση (feminine)

σκέδαση < αρχαία ελληνική σκέδασις < σκεδάννυμι

ο διασκορπισμός των ακτίνων του φωτός μετά από την πρόσπτωσή τους σε μικροσκοπικά σωματίδια


παροχή

παροχή (singular nominative)
παροχές (nominative plural)
παροχής (genitive singular)
παροχών (genitive plural)
παροχή (accusative singular)
παροχές (accusative plural)
παροχή (singular vocative)
παροχές (vocative plural)
παροχή (feminine)

παροχή < αρχαία ελληνική παροχή

όγκος του ρευστού, υγρού ή αέριου ο οποίος διέρχεται από έναν αγωγό στη μονάδα του χρόνου


μίλι

μίλι (singular nominative)
μίλια (nominative plural)
μιλίου (genitive singular)
μιλίων (genitive plural)
μίλι (accusative singular)
μίλια (accusative plural)
μίλι (singular vocative)
μίλια (vocative plural)
μίλι (neuter)

μίλι < μεσαιωνική ελληνική μίλι(ν) / μίλιον < ελληνιστική κοινή μίλιον < λατινική milia passus

μονάδα μήκους (απόστασης) στην ξηρά, ίση με 1.609,344 μέτρα


πεδίο

πεδίο (singular nominative)
πεδία (nominative plural)
πεδίου (genitive singular)
πεδίων (genitive plural)
πεδίο (accusative singular)
πεδία (accusative plural)
πεδίο (singular vocative)
πεδία (vocative plural)
πεδίο (neuter)

πεδίο < αρχαία ελληνική πεδίον < πέδον

ο χώρος μέσα στον οποίο ασκούνται κάποιες δυνάμεις

το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο


παρατηρητής

παρατηρητής (singular nominative)
παρατηρητές (nominative plural)
παρατηρητή (genitive singular)
παρατηρητών (genitive plural)
παρατηρητή (accusative singular)
παρατηρητές (accusative plural)
παρατηρητή (singular vocative)
παρατηρητές (vocative plural)
παρατηρητής (masculine)
παρατηρήτρια (feminine)

παρατηρητής < ελληνιστική κοινή παρατηρητής < αρχαία ελληνική παρατηρέω / παρατηρῶ ((μεταφραστικό δάνειο) γαλλική observateur)

πα‐ρα‐τη‐ρη‐τής

σημείο σχετικιστικής σύγκρισης


σκεδασμός

σκεδασμός (singular nominative)
σκεδασμοί (nominative plural)
σκεδασμού (genitive singular)
σκεδασμών (genitive plural)
σκεδασμό (accusative singular)
σκεδασμούς (accusative plural)
σκεδασμέ (singular vocative)
σκεδασμοί (vocative plural)
σκεδασμός (masculine)

σκεδασμός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή σκεδασμός < αρχαία ελληνική σκεδάννυμι

διασκόρπιση σωματιδίων ή ακτίνων φωτός κατά το πέρασμά τους μέσα από κάποιο σώμα ή τη σύγκρουσης τους μ’ αυτό


απομαγνητίζω

απομαγνητίζω
απομαγνητίζομαι (passive)
απομαγνητίζω (present first-person singular)
απομαγνήτιζα (imperfect first-person singular)
θα απομαγνητίζω (future imperfect first-person singular)
να απομαγνητίζω (subjunctive first-person singular)
απομαγνητίζοντας (participle)
απομαγνητίζεις (present second-person singular)
απομαγνήτιζες (imperfect second-person singular)
θα απομαγνητίζεις (future imperfect second-person singular)
να απομαγνητίζεις (subjunctive second-person singular)
απομαγνήτιζε (imperative second-person singular)
απομαγνητίζει (present third-person singular)
απομαγνήτιζε (imperfect third-person singular)
θα απομαγνητίζει (future imperfect third-person singular)
να απομαγνητίζει (subjunctive third-person singular)
απομαγνητίζουμε (present first-person plural)
απομαγνητίζαμε (imperfect first-person plural)
θα απομαγνητίζουμε (future imperfect first-person plural)
να απομαγνητίζουμε (subjunctive first-person plural)
απομαγνητίζετε (present second-person plural)
απομαγνητίζατε (imperfect second-person plural)
θα απομαγνητίζετε (future imperfect second-person plural)
να απομαγνητίζετε (subjunctive second-person plural)
απομαγνητίζετε (imperative second-person plural)
απομαγνητίζουν (present third-person plural)
απομαγνητίζουνε (present third-person plural)
απομαγνήτιζαν (imperfect third-person plural)
απομαγνητίζαν (imperfect third-person plural)
απομαγνητίζανε (imperfect third-person plural)
θα απομαγνητίζουν (future imperfect third-person plural)
θα απομαγνητίζουνε (future imperfect third-person plural)
να απομαγνητίζουν (subjunctive third-person plural)
να απομαγνητίζουνε (subjunctive third-person plural)
απομαγνήτισα (aorist first-person singular)
θα απομαγνητίσω (future first-person singular)
να απομαγνητίσω (subjunctive first-person singular)
απομαγνητίσει (infinitive)
απομαγνήτισες (aorist second-person singular)
θα απομαγνητίσεις (future second-person singular)
να απομαγνητίσεις (subjunctive second-person singular)
απομαγνήτισε (imperative second-person singular)
απομαγνήτισε (aorist third-person singular)
θα απομαγνητίσει (future third-person singular)
να απομαγνητίσει (subjunctive third-person singular)
απομαγνητίσαμε (aorist first-person plural)
θα απομαγνητίσουμε (future first-person plural)
να απομαγνητίσουμε (subjunctive first-person plural)
απομαγνητίσατε (aorist second-person plural)
θα απομαγνητίσετε (future second-person plural)
να απομαγνητίσετε (subjunctive second-person plural)
απομαγνητίστε (imperative second-person plural)
απομαγνήτισαν (aorist third-person plural)
απομαγνητίσαν (aorist third-person plural)
απομαγνητίσανε (aorist third-person plural)
θα απομαγνητίσουν (future third-person plural)
θα απομαγνητίσουνε (future third-person plural)
να απομαγνητίσουν (subjunctive third-person plural)
να απομαγνητίσουνε (subjunctive third-person plural)
έχω απομαγνητίσει (perfect first-person singular)
είχα απομαγνητίσει (pluperfect first-person singular)
θα έχω απομαγνητίσει (future perfect first-person singular)
να έχω απομαγνητίσει (subjunctive first-person singular)
έχεις απομαγνητίσει (perfect second-person singular)
είχες απομαγνητίσει (pluperfect second-person singular)
θα έχεις απομαγνητίσει (future perfect second-person singular)
να έχεις απομαγνητίσει (subjunctive second-person singular)
έχει απομαγνητίσει (perfect third-person singular)
είχε απομαγνητίσει (pluperfect third-person singular)
θα έχει απομαγνητίσει (future perfect third-person singular)
να έχει απομαγνητίσει (subjunctive third-person singular)
έχουμε απομαγνητίσει (perfect first-person plural)
είχαμε απομαγνητίσει (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε απομαγνητίσει (future perfect first-person plural)
να έχουμε απομαγνητίσει (subjunctive first-person plural)
έχετε απομαγνητίσει (perfect second-person plural)
είχατε απομαγνητίσει (pluperfect second-person plural)
θα έχετε απομαγνητίσει (future perfect second-person plural)
να έχετε απομαγνητίσει (subjunctive second-person plural)
έχουν απομαγνητίσει (perfect third-person plural)
είχαν απομαγνητίσει (pluperfect third-person plural)
θα έχουν απομαγνητίσει (future perfect third-person plural)
να έχουν απομαγνητίσει (subjunctive third-person plural)

απομαγνητίζω < απο- + μαγνητίζω (λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική démagnétiser < (ελληνιστική κοινή) (λίθος) < αρχαία ελληνική Μαγνῆτις (λίθος) < Μαγνησία < Μάγνης

αφαιρώ την ιδιότητα του μαγνητισμού από κάποιο σώμα ή αντικείμενο


περίθλαση

περίθλαση (singular nominative)
περιθλάσεις (nominative plural)
περίθλασης (genitive singular)
περιθλάσεων (genitive plural)
περίθλαση (accusative singular)
περιθλάσεις (accusative plural)
περίθλαση (singular vocative)
περιθλάσεις (vocative plural)
περίθλαση (feminine)

περίθλαση < ελληνιστική κοινή περίθλασις < περιθλάω < αρχαία ελληνική περί + θλάω ((μεταφραστικό δάνειο) γαλλική diffraction)

φαινόμενο της διάχυσης των κυμάτων προς όλες τις κατευθύνσεις, όταν αυτά συναντάνε ένα εμπόδιο, το οποίο γίνεται ιδιαίτερα αισθητό όταν αυτά περάσουν από μία σχισμή με διαστάσεις παραπλήσιες ή ίσες με το μήκος του αντίστοιχου κύματος


ανασύνθεση

ανασύνθεση (singular nominative)
ανασυνθέσεις (nominative plural)
ανασύνθεσης (genitive singular)
ανασυνθέσεων (genitive plural)
ανασύνθεση (accusative singular)
ανασυνθέσεις (accusative plural)
ανασύνθεση (singular vocative)
ανασυνθέσεις (vocative plural)
ανασύνθεση (feminine)

ανασύνθεση < (καθαρεύουσα) ἀνασύνθεσις < (λόγιο) ἀνασυνθέτω < ανα- (αρχαία ελληνική πρόθεση ἀνά) + σύνθεση (< αρχαία ελληνική συντίθημι), (απόδοση) γαλλική recomposition

α‐να‐σύν‐θε‐ση

η επανασύνθεση ενός στοιχείου που έχει αναλυθεί και η επαναφορά της αρχικής του σύνθεσης

Κάθε σύνθετο φως μπορεί να υποστεί ανασύνθεση...Μια τέτοια ανασύνθεση λευκού φωτός μπορεί να γίνει επίσης και με τον δίσκο του Νεύτωνα.


συντηρητικός

συντηρητικός (masculine singular nominative)
συντηρητική (singular feminine nominative)
συντηρητικό (singular nominative neuter)
συντηρητικού (masculine genitive singular)
συντηρητικής (genitive singular feminine)
συντηρητικού (genitive singular neuter)
συντηρητικό (accusative masculine singular)
συντηρητική (accusative singular feminine)
συντηρητικό (accusative singular neuter)
συντηρητικέ (masculine singular vocative)
συντηρητική (singular feminine vocative)
συντηρητικό (singular vocative neuter)
συντηρητικοί (masculine nominative plural)
συντηρητικές (feminine nominative plural)
συντηρητικά (nominative neuter plural)
συντηρητικών (masculine genitive plural)
συντηρητικών (genitive feminine plural)
συντηρητικών (genitive neuter plural)
συντηρητικούς (accusative masculine plural)
συντηρητικές (accusative feminine plural)
συντηρητικά (accusative neuter plural)
συντηρητικοί (masculine vocative plural)
συντηρητικές (feminine vocative plural)
συντηρητικά (vocative neuter plural)
συντηρητικός (masculine singular nominative)
συντηρητική (feminine singular nominative)
συντηρητικό (neuter singular nominative)

συντηρητικός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή συντηρητικός < αρχαία ελληνική συντηρέω, συντηρῶ + -ικός < σύν + τηρέω, τηρῶ. Συγχρονικά αναλύεται σε συν- + αοριστικό θέμα τήρη(σα) < τηρώ + -τικός
:* (σημασία στην πολιτική) < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική conservateur και αγγλική conservative
:* (για χημεία τροφίμων) < (σημασιολογικό δάνειο) αγγλική preservative και γαλλική conservateur
:* (νομικός όρος) < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική conservatoire

συ‐ντη‐ρη‐τι‐κός

που δεν εξαρτάται από τη διαδρομή ενός σώματος αλλά από την ενέργεια στην αρχική και τελική του κατάσταση

συντηρητική δύναμη


συμπιεστός

συμπιεστός (masculine singular nominative)
συμπιεστή (singular feminine nominative)
συμπιεστό (singular nominative neuter)
συμπιεστού (masculine genitive singular)
συμπιεστής (genitive singular feminine)
συμπιεστού (genitive singular neuter)
συμπιεστό (accusative masculine singular)
συμπιεστή (accusative singular feminine)
συμπιεστό (accusative singular neuter)
συμπιεστέ (masculine singular vocative)
συμπιεστή (singular feminine vocative)
συμπιεστό (singular vocative neuter)
συμπιεστοί (masculine nominative plural)
συμπιεστές (feminine nominative plural)
συμπιεστά (nominative neuter plural)
συμπιεστών (masculine genitive plural)
συμπιεστών (genitive feminine plural)
συμπιεστών (genitive neuter plural)
συμπιεστούς (accusative masculine plural)
συμπιεστές (accusative feminine plural)
συμπιεστά (accusative neuter plural)
συμπιεστοί (masculine vocative plural)
συμπιεστές (feminine vocative plural)
συμπιεστά (vocative neuter plural)
συμπιεστός (masculine singular nominative)
συμπιεστή (feminine singular nominative)
συμπιεστό (neuter singular nominative)

συμπιεστός < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα, το ουδέτερο συμπιεστόν μαρτυρείται από το 1861 < συμπιέζω, συμ-πιεσ + -τός

συ‐μπι‐ε‐στός

που μπορεί να συμπιεστεί ώστε να μειωθεί ο όγκος του χωρίς να μειωθει και η μάζα του

τα αέρια είναι συμπιεστά


πολωτής

πολωτής (singular nominative)
πολωτές (nominative plural)
πολωτή (genitive singular)
πολωτών (genitive plural)
πολωτή (accusative singular)
πολωτές (accusative plural)
πολωτή (singular vocative)
πολωτές (vocative plural)
πολωτής (masculine)

πολωτής < πολώνω + -τής

κατασκευή ή διάταξη που συμβάλλει στην πόλωση ή τη λήψη πολωμένου φωτός


συντελεστής

συντελεστής (singular nominative)
συντελεστές (nominative plural)
συντελεστή (genitive singular)
συντελεστών (genitive plural)
συντελεστή (accusative singular)
συντελεστές (accusative plural)
συντελεστή (singular vocative)
συντελεστές (vocative plural)
συντελεστής (masculine)

συντελεστής < συντελώ + -τής < αρχαία ελληνική συντελέω / συντελῶ < σύν + τελέω / τελῶ (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική coefficient)

contributor

οποιοδήποτε που συντελεί σε κάτι

factor

πολλαπλασιαστής αριθμός

rate

πολλαπλασιαστής αριθμός

πολλαπλασιαστής αριθμός ως σταθερά ή μετατροπής

συντελεστής μετατροπής μονάδας


σπινθήρας

σπινθήρας (singular nominative)
σπινθήρες (nominative plural)
σπινθήρα (genitive singular)
σπινθήρων (genitive plural)
σπινθήρα (accusative singular)
σπινθήρες (accusative plural)
σπινθήρα (singular vocative)
σπινθήρες (vocative plural)
σπινθήρας (masculine)

σπινθήρας < αρχαία ελληνική σπινθήρ

η έντονη και απρόσμενη λάμψη, η οποία προκαλείται από την αλληλεπίδραση αγωγών με υψηλό φορτίο ή από ένα ηλεκτρικό πεδίο. Συχνά, συνοδεύεται από παραγωγή θερμότητας ή κρότου


πολυμορφισμός

πολυμορφισμός (singular nominative)
πολυμορφισμοί (nominative plural)
πολυμορφισμού (genitive singular)
πολυμορφισμών (genitive plural)
πολυμορφισμό (accusative singular)
πολυμορφισμούς (accusative plural)
πολυμορφισμέ (singular vocative)
πολυμορφισμοί (vocative plural)
πολυμορφισμός (masculine)

πολυμορφισμός < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική polymorphisme ή λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική polymorphism αρχαία ελληνική πολύμορφος < πολύς + μορφή

polymorphism

χημεία—φυσική

polymorphisme

χημεία—φυσική

η ικανότητα ενός στερεού υλικού να υπάρχει σε περισσότερες από μία μορφές ή κρυσταλλικές δομές


αντικατοπτρισμός

αντικατοπτρισμός (singular nominative)
αντικατοπτρισμοί (nominative plural)
αντικατοπτρισμού (genitive singular)
αντικατοπτρισμών (genitive plural)
αντικατοπτρισμό (accusative singular)
αντικατοπτρισμούς (accusative plural)
αντικατοπτρισμέ (singular vocative)
αντικατοπτρισμοί (vocative plural)
αντικατοπτρισμός (masculine)

αντικατοπτρισμός < αντικατοπτρίζω + -μός

η εμφάνιση σε κοντινής απόσταση του ειδώλου ενός αντικειμένου που βρίσκεται μακριά από κάποιον παρατηρητή


στερεομηχανική

στερεομηχανική (singular nominative)
στερεομηχανικές (nominative plural)
στερεομηχανικής (genitive singular)
στερεομηχανικών (genitive plural)
στερεομηχανική (accusative singular)
στερεομηχανικές (accusative plural)
στερεομηχανική (singular vocative)
στερεομηχανικές (vocative plural)
στερεομηχανική (feminine)

στερεομηχανική < στερεο- + μηχανική

κλάδος της μηχανικής που μελετά τη συμπεριφορά των στερεών σωμάτων υπό την επίδραση δυνάμεων


πιεζομετρία

πιεζομετρία (singular nominative)
πιεζομετρίες (nominative plural)
πιεζομετρίας (genitive singular)
πιεζομετριών (genitive plural)
πιεζομετρία (accusative singular)
πιεζομετρίες (accusative plural)
πιεζομετρία (singular vocative)
πιεζομετρίες (vocative plural)
πιεζομετρία (feminine)

πιεζομετρία < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική piezometry < αρχαία ελληνική πιέζω + μέτρον

η μέτρηση της συμπιεστότητας ή της πίεσης ενός υγρού (ή άλλου υλικού)


προσρόφηση

προσρόφηση (singular nominative)
προσροφήσεις (nominative plural)
προσρόφησης (genitive singular)
προσροφήσεων (genitive plural)
προσρόφηση (accusative singular)
προσροφήσεις (accusative plural)
προσρόφηση (singular vocative)
προσροφήσεις (vocative plural)
προσρόφηση (feminine)

προσρόφηση < προσροφώ, προσροφη- + -σις > -ση

η ιδιότητα κάποιοων χημικών ουσιών να δεσμεύουν στην επιφάνειά τους κάποια άλλη ουσία


στατική

στατική (singular nominative)
στατικές (nominative plural)
στατικής (genitive singular)
στατικών (genitive plural)
στατική (accusative singular)
στατικές (accusative plural)
στατική (singular vocative)
στατικές (vocative plural)
στατική (feminine)

στατική < λόγιο ενδογενές δάνειο: λόγιο δάνειο από τη γαλλική statique (διαφορετικό από το αρχαιοελληνικό στατική (η τέχνη του ζυγίσματος))

επιστημονικός κλάδος της μηχανικής που ασχολείται με τη στατικότητα κτηρίων, κατασκευών και μηχανικών διατάξεων


άνωση

άνωση (singular nominative)
ανώσεις (nominative plural)
άνωσης (genitive singular)
ανώσεων (genitive plural)
άνωση (accusative singular)
ανώσεις (accusative plural)
άνωση (singular vocative)
ανώσεις (vocative plural)
άνωση (feminine)

άνωση < άν- (ανά) + αρχαία ελληνική ὦσις < ὠθέω / ὠθῶ (πβ. αρχαία ελληνική ἀνωθέω, ἀνωθῶ (σπρώχνω προς τα πάνω)

φυσική δύναμη που προκαλείται εξαιτίας της διαφοράς πίεσης σε διαφορετικά ύψη

※ Το πλοίο επιπλέει στη θάλασσα εξαιτίας της άνωσης.


πλεύση

πλεύση (singular nominative)
πλεύσεις (nominative plural)
πλεύσης (genitive singular)
πλεύσεων (genitive plural)
πλεύση (accusative singular)
πλεύσεις (accusative plural)
πλεύση (singular vocative)
πλεύσεις (vocative plural)
πλεύση (feminine)

πλεύση < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή πλεῦ(σις) + -ση < → δείτε τη λέξη πλέω

φαινόμενο κατά το οποίο ένα στερεό αντικείμενο επιπλέει


απώθηση

απώθηση (singular nominative)
απωθήσεις (nominative plural)
απώθησης (genitive singular)
απωθήσεων (genitive plural)
απώθηση (accusative singular)
απωθήσεις (accusative plural)
απώθηση (singular vocative)
απωθήσεις (vocative plural)
απώθηση (feminine)

απώθηση < (διαχρονικό δάνειο) μεσαιωνική ελληνική ἀπώθη(σις) + -ση → δείτε τη λέξη απωθώ
:* για την «απέχθεια» και τους επιστημονικούς όρους < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική répulsion

repulsion

η ενέργεια του απωθώ

répulsion

η ενέργεια του απωθώ

refoulement

η ενέργεια του απωθώ

η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του απωθώ
συνώνυμο του άπωση


άπωση

άπωση (singular nominative)
απώσεις (nominative plural)
άπωσης (genitive singular)
απώσεων (genitive plural)
άπωση (accusative singular)
απώσεις (accusative plural)
άπωση (singular vocative)
απώσεις (vocative plural)
άπωση (feminine)

άπωση < αρχαία ελληνική ἄπωσις < ἀπό + ὠθέω/ὠθῶ (2.(σημασιολογικό δάνειο) (γαλλικά) répulsion)

η (αμοιβαία) δύναμη απώθησης δύο σωμάτων μεταξύ τους

στον πόλο του μαγνήτη παρατηρείται το φαινόμενο της έλξης και της άπωσης


πρόσπτωση

πρόσπτωση (singular nominative)
προσπτώσεις (nominative plural)
πρόσπτωσης (genitive singular)
προσπτώσεων (genitive plural)
πρόσπτωση (accusative singular)
προσπτώσεις (accusative plural)
πρόσπτωση (singular vocative)
προσπτώσεις (vocative plural)
πρόσπτωση (feminine)

πρόσπτωση < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πρόσπτω(σις) + -ση < προσπίπτω. Μορφολογικά αναλύεται σε πρόσ- + πτῶσις (πτώση)

η πρόσκρουση με κάτι κατά την κίνηση


συμπίεση

συμπίεση (singular nominative)
συμπιέσεις (nominative plural)
συμπίεσης (genitive singular)
συμπιέσεων (genitive plural)
συμπίεση (accusative singular)
συμπιέσεις (accusative plural)
συμπίεση (singular vocative)
συμπιέσεις (vocative plural)
συμπίεση (feminine)

συμπίεση < αρχαία ελληνική συμπίεσις < συμπιέζω

: η ενέργεια που προκαλεί τη μείωση του όγκου ενός σώματος είτε μηχανικά, είτε ηλεκτρομαγνητικά


πρόσφυση

πρόσφυση (singular nominative)
προσφύσεις (nominative plural)
πρόσφυσης (genitive singular)
προσφύσεων (genitive plural)
πρόσφυση (accusative singular)
προσφύσεις (accusative plural)
πρόσφυση (singular vocative)
προσφύσεις (vocative plural)
πρόσφυση (feminine)

πρόσφυση < αρχαία ελληνική πρόσφυσις < προσφύω < πρός + φύω (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική adhérence)

traction

που συγκρατεί ένα όχημα στο έδαφος

Bodenhaftung

που συγκρατεί ένα όχημα στο έδαφος

δύναμη που συμβάλλει στο να κρατά ενωμένα δύο σώματα (στερεά ή υγρά), δρώντας στην επιφάνειά τους


συμπιεστότητα

συμπιεστότητα (singular nominative)
συμπιεστότητες (nominative plural)
συμπιεστότητας (genitive singular)
συμπιεστοτήτων (genitive plural)
συμπιεστότητα (accusative singular)
συμπιεστότητες (accusative plural)
συμπιεστότητα (singular vocative)
συμπιεστότητες (vocative plural)
συμπιεστότητα (feminine)

συμπιεστότητα < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα συμπιεστ(ότης) + -ότητα < συμπιεστός < συμπιέζω

συ‐μπι‐ε‐στό‐τη‐τα

η ιδιότητα των υλικών να μειώνουν τον όγκο τους, να είναι συμπιέσιμα


συμπύκνωση

συμπύκνωση (singular nominative)
συμπυκνώσεις (nominative plural)
συμπύκνωσης (genitive singular)
συμπυκνώσεων (genitive plural)
συμπύκνωση (accusative singular)
συμπυκνώσεις (accusative plural)
συμπύκνωση (singular vocative)
συμπυκνώσεις (vocative plural)
συμπύκνωση (feminine)

συμπύκνωση < συμπυκνώ(νω) + -ση

συ‐μπύ‐κνω‐ση

το αποτέλεσμα του συμπυκνώνω

μετατροπή μίας ουσίας από αέρια σε υγρή ή στερεά κατάσταση


απόσβεση

απόσβεση (singular nominative)
αποσβέσεις (nominative plural)
απόσβεσης (genitive singular)
αποσβέσεων (genitive plural)
απόσβεση (accusative singular)
αποσβέσεις (accusative plural)
απόσβεση (singular vocative)
αποσβέσεις (vocative plural)
απόσβεση (feminine)

απόσβεση < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀπόσβε(σις) + -ση
:* για την οικονομία: σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική extinction
:* στη φυσική: σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική amortissement

Dämpfung

(στη φυσική)

η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του αποσβένω

σταδιακή εξασθένιση και εξάλειψη

απόσβεση ταλαντώσεων


σχάση

σχάση (singular nominative)
σχάσεις (nominative plural)
σχάσης (genitive singular)
σχάσεων (genitive plural)
σχάση (accusative singular)
σχάσεις (accusative plural)
σχάση (singular vocative)
σχάσεις (vocative plural)
σχάση (feminine)

σχάση < ελληνιστική κοινή σχάσις < αρχαία ελληνική σχάζω / σχάω (σημασιολογικό δάνειο από την αγγλική fission )

η διάσπαση του πυρήνα του ατόμου ενός στοιχείου από την οποία προκύπτουν δύο πυρήνες ελαφρότερων στοιχείων με την ταυτόχρονη απελευθέρωση μεγάλης ποσότητας ενέργειας και ακτινοβολίας (ραδιενέργειας)


συναγωγή

συναγωγή (singular nominative)
συναγωγές (nominative plural)
συναγωγής (genitive singular)
συναγωγών (genitive plural)
συναγωγή (accusative singular)
συναγωγές (accusative plural)
συναγωγή (singular vocative)
συναγωγές (vocative plural)
συναγωγή (feminine)

συναγωγή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική συναγωγή < συνάγω. Συγχρονικά αναλύεται σε συν- + αγωγή

synagogue

εβραϊκή συναγωγή

синагога

εβραϊκή συναγωγή

synagogue

εβραϊκή συναγωγή

Synagoge

εβραϊκή συναγωγή

synagoge

εβραϊκή συναγωγή

בית כנסת

εβραϊκή συναγωγή

sünagoog

εβραϊκή συναγωγή

sinagogo

εβραϊκή συναγωγή

sinagoga

εβραϊκή συναγωγή

sinagoga

εβραϊκή συναγωγή

sinagoga

εβραϊκή συναγωγή

sinagoga

εβραϊκή συναγωγή

sinagoga

εβραϊκή συναγωγή

sinagoga

εβραϊκή συναγωγή

synagoge

εβραϊκή συναγωγή

synagoge

εβραϊκή συναγωγή

zsinagóga

εβραϊκή συναγωγή

synagoga

εβραϊκή συναγωγή

sinagoga

εβραϊκή συναγωγή

sinagogă

εβραϊκή συναγωγή

синагога

εβραϊκή συναγωγή

синагога

εβραϊκή συναγωγή

synagóga

εβραϊκή συναγωγή

sinagoga

εβραϊκή συναγωγή

synagoga

εβραϊκή συναγωγή

synagoga

εβραϊκή συναγωγή

synagoga

εβραϊκή συναγωγή

convection

θερμοσυναγωγή

η θερμοσυναγωγή, τρόπος με τον οποίο μεταφέρεται η θερμότητα μέσα σε ένα ρευστό


συμπάθεια

συμπάθεια (singular nominative)
συμπάθειες (nominative plural)
συμπάθειας (genitive singular)
συμπαθειών (genitive plural)
συμπάθεια (accusative singular)
συμπάθειες (accusative plural)
συμπάθεια (singular vocative)
συμπάθειες (vocative plural)
συμπάθεια (feminine)

συμπάθεια < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική συμπάθεια < συμπαθής < σύν + παθ- (πάσχω). Μορφολογικά αναλύεται σε συμ- + -πάθεια

συ‐μπά‐θει‐α

φαινόμενο κατά το οποίο ένα υλικό αποκτά μερικές ή παρεμφερείς ή όλες τις ιδιότητες άλλου


συνοχή

συνοχή (singular nominative)
συνοχές (nominative plural)
συνοχής (genitive singular)
συνοχών (genitive plural)
συνοχή (accusative singular)
συνοχές (accusative plural)
συνοχή (singular vocative)
συνοχές (vocative plural)
συνοχή (feminine)

συνοχή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική συνοχή (κράτημα μαζί) < συνέχω
:: Για τη σημασία στη φυσική: σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική cohésion.

η ιδιότητα της ύλης: η ελκτική δύναμη μεταξύ των μορίων


σμηκτικός

σμηκτικός (masculine singular nominative)
σμηκτική (singular feminine nominative)
σμηκτικό (singular nominative neuter)
σμηκτικού (masculine genitive singular)
σμηκτικής (genitive singular feminine)
σμηκτικού (genitive singular neuter)
σμηκτικό (accusative masculine singular)
σμηκτική (accusative singular feminine)
σμηκτικό (accusative singular neuter)
σμηκτικέ (masculine singular vocative)
σμηκτική (singular feminine vocative)
σμηκτικό (singular vocative neuter)
σμηκτικοί (masculine nominative plural)
σμηκτικές (feminine nominative plural)
σμηκτικά (nominative neuter plural)
σμηκτικών (masculine genitive plural)
σμηκτικών (genitive feminine plural)
σμηκτικών (genitive neuter plural)
σμηκτικούς (accusative masculine plural)
σμηκτικές (accusative feminine plural)
σμηκτικά (accusative neuter plural)
σμηκτικοί (masculine vocative plural)
σμηκτικές (feminine vocative plural)
σμηκτικά (vocative neuter plural)
σμηκτικός (masculine singular nominative)
σμηκτική (feminine singular nominative)
σμηκτικό (neuter singular nominative)

σμηκτικός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή σμηκτικός (καθαριστικός)
:* για τη φυσική < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική smectic ή από τη γαλλική smectique

ενδιάμεση κατάσταση της ύλης μεταξύ στερεάς και υγρής μορφής όπως στους υγρούς κρυστάλλους όπου τα μόρια κινούνται με χαρακτηριστική κίνηση

Στη φυσική υγρών κρυστάλλων, οι υγροί κρύσταλλοι διακρίνονται ανάλογα με τη μοριακή τους διάταξη σε νηματικούς (σχηματίζουν σχήματα που μοιάζουν με νήματα), σμηκτικούς (σχηματίζουν παράλληλα επίπεδα ή στιβάδες), κιονικούς (σχηματίζουν ευθύγραμμες στήλες σαν «κίονες»).

περισσότερα στο λήμμα
*υγρός κρύσταλλος στη Βικιπαίδεια


αρμονικός

αρμονικός (masculine singular nominative)
αρμονική (singular feminine nominative)
αρμονικό (singular nominative neuter)
αρμονικού (masculine genitive singular)
αρμονικής (genitive singular feminine)
αρμονικού (genitive singular neuter)
αρμονικό (accusative masculine singular)
αρμονική (accusative singular feminine)
αρμονικό (accusative singular neuter)
αρμονικέ (masculine singular vocative)
αρμονική (singular feminine vocative)
αρμονικό (singular vocative neuter)
αρμονικοί (masculine nominative plural)
αρμονικές (feminine nominative plural)
αρμονικά (nominative neuter plural)
αρμονικών (masculine genitive plural)
αρμονικών (genitive feminine plural)
αρμονικών (genitive neuter plural)
αρμονικούς (accusative masculine plural)
αρμονικές (accusative feminine plural)
αρμονικά (accusative neuter plural)
αρμονικοί (masculine vocative plural)
αρμονικές (feminine vocative plural)
αρμονικά (vocative neuter plural)
αρμονικός (masculine singular nominative)
αρμονική (feminine singular nominative)
αρμονικό (neuter singular nominative)

αρμονικός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἁρμονικός & σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική harmonique < λατινική harmonicus < αρχαία ελληνική ἁρμονικός

αρ‐μο‐νι‐κός

για μεγέθη που μεταβάλλονται με ορισμένο τρόπο, σε ορισμένη συχνότητα

αρμονική ταλάντωση απλή αρμονική ταλάντωση στη Βικιπαίδεια


στερεός

στερεός (masculine singular nominative)
στερεή (singular feminine nominative)
στερεά (singular feminine nominative)
στερεό (singular nominative neuter)
στερεού (masculine genitive singular)
στερεής (genitive singular feminine)
στερεάς (genitive singular feminine)
στερεού (genitive singular neuter)
στερεό (accusative masculine singular)
στερεή (accusative singular feminine)
στερεά (accusative singular feminine)
στερεό (accusative singular neuter)
στερεέ (masculine singular vocative)
στερεή (singular feminine vocative)
στερεά (singular feminine vocative)
στερεό (singular vocative neuter)
στερεοί (masculine nominative plural)
στερεές (feminine nominative plural)
στερεά (nominative neuter plural)
στερεών (masculine genitive plural)
στερεών (genitive feminine plural)
στερεών (genitive neuter plural)
στερεούς (accusative masculine plural)
στερεές (accusative feminine plural)
στερεά (accusative neuter plural)
στερεοί (masculine vocative plural)
στερεές (feminine vocative plural)
στερεά (vocative neuter plural)
στερεός (masculine singular nominative)
στερεή (feminine singular nominative)
στερεά (feminine singular nominative)
στερεό (neuter singular nominative)

στερεός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική στερεός. Δείτε και το στέρεος & στέριος. Ομόρριζα: στέρφος, στριφνός > στρυφνός.

Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα στερεο- στο Βικιλεξικό στερεοποιώ

όπως ενδεικτικά

στερεόδετος

όπως ενδεικτικά

σχετικός με τη μία κατάσταση της ύλης (οι άλλες δύο είναι η υγρή και η αέρια)· χαρακτηρίζεται από μικρή κίνηση των μορίων, με αποτέλεσμα τα σώματα που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση να έχουν σταθερό όγκο και σχήμα

η στερεά κατάσταση, τα στερεά σώματα. στερεά απόβλητα


απελευθερώνω

απελευθερώνω
απελευθέρωσα (aorist)
απελευθερώνομαι (passive)
απελευθερώθηκα (passive aorist)
απελευθερωμένος (passive participle)
απελευθερώνω (present first-person singular)
απελευθέρωνα (imperfect first-person singular)
θα απελευθερώνω (future imperfect first-person singular)
να απελευθερώνω (subjunctive first-person singular)
απελευθερώνοντας (participle)
απελευθερώνεις (present second-person singular)
απελευθέρωνες (imperfect second-person singular)
θα απελευθερώνεις (future imperfect second-person singular)
να απελευθερώνεις (subjunctive second-person singular)
απελευθέρωνε (imperative second-person singular)
απελευθερώνει (present third-person singular)
απελευθέρωνε (imperfect third-person singular)
θα απελευθερώνει (future imperfect third-person singular)
να απελευθερώνει (subjunctive third-person singular)
απελευθερώνουμε (present first-person plural)
απελευθερώναμε (imperfect first-person plural)
θα απελευθερώνουμε (future imperfect first-person plural)
να απελευθερώνουμε (subjunctive first-person plural)
απελευθερώνετε (present second-person plural)
απελευθερώνατε (imperfect second-person plural)
θα απελευθερώνετε (future imperfect second-person plural)
να απελευθερώνετε (subjunctive second-person plural)
απελευθερώνετε (imperative second-person plural)
απελευθερώνουν (present third-person plural)
απελευθερώνουνε (present third-person plural)
απελευθέρωναν (imperfect third-person plural)
απελευθερώναν (imperfect third-person plural)
απελευθερώνανε (imperfect third-person plural)
θα απελευθερώνουν (future imperfect third-person plural)
θα απελευθερώνουνε (future imperfect third-person plural)
να απελευθερώνουν (subjunctive third-person plural)
να απελευθερώνουνε (subjunctive third-person plural)
απελευθέρωσα (aorist first-person singular)
θα απελευθερώσω (future first-person singular)
να απελευθερώσω (subjunctive first-person singular)
απελευθερώσει (infinitive)
απελευθέρωσες (aorist second-person singular)
θα απελευθερώσεις (future second-person singular)
να απελευθερώσεις (subjunctive second-person singular)
απελευθέρωσε (imperative second-person singular)
απελευθέρωσε (aorist third-person singular)
θα απελευθερώσει (future third-person singular)
να απελευθερώσει (subjunctive third-person singular)
απελευθερώσαμε (aorist first-person plural)
θα απελευθερώσουμε (future first-person plural)
να απελευθερώσουμε (subjunctive first-person plural)
απελευθερώσατε (aorist second-person plural)
θα απελευθερώσετε (future second-person plural)
να απελευθερώσετε (subjunctive second-person plural)
απελευθερώστε (imperative second-person plural)
απελευθέρωσαν (aorist third-person plural)
απελευθερώσαν (aorist third-person plural)
απελευθερώσανε (aorist third-person plural)
θα απελευθερώσουν (future third-person plural)
θα απελευθερώσουνε (future third-person plural)
να απελευθερώσουν (subjunctive third-person plural)
να απελευθερώσουνε (subjunctive third-person plural)
έχω απελευθερώσει (perfect first-person singular)
είχα απελευθερώσει (pluperfect first-person singular)
θα έχω απελευθερώσει (future perfect first-person singular)
να έχω απελευθερώσει (subjunctive first-person singular)
έχεις απελευθερώσει (perfect second-person singular)
είχες απελευθερώσει (pluperfect second-person singular)
θα έχεις απελευθερώσει (future perfect second-person singular)
να έχεις απελευθερώσει (subjunctive second-person singular)
έχει απελευθερώσει (perfect third-person singular)
είχε απελευθερώσει (pluperfect third-person singular)
θα έχει απελευθερώσει (future perfect third-person singular)
να έχει απελευθερώσει (subjunctive third-person singular)
έχουμε απελευθερώσει (perfect first-person plural)
είχαμε απελευθερώσει (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε απελευθερώσει (future perfect first-person plural)
να έχουμε απελευθερώσει (subjunctive first-person plural)
έχετε απελευθερώσει (perfect second-person plural)
είχατε απελευθερώσει (pluperfect second-person plural)
θα έχετε απελευθερώσει (future perfect second-person plural)
να έχετε απελευθερώσει (subjunctive second-person plural)
έχουν απελευθερώσει (perfect third-person plural)
είχαν απελευθερώσει (pluperfect third-person plural)
θα έχουν απελευθερώσει (future perfect third-person plural)
να έχουν απελευθερώσει (subjunctive third-person plural)
απελευθερώνομαι (present first-person singular)
απελευθερωνόμουν (imperfect first-person singular)
απελευθερωνόμουνα (imperfect first-person singular)
θα απελευθερώνομαι (future imperfect first-person singular)
να απελευθερώνομαι (subjunctive first-person singular)
απελευθερώνεσαι (present second-person singular)
απελευθερωνόσουν (imperfect second-person singular)
απελευθερωνόσουνα (imperfect second-person singular)
θα απελευθερώνεσαι (future imperfect second-person singular)
να απελευθερώνεσαι (subjunctive second-person singular)
απελευθερώνεται (present third-person singular)
απελευθερωνόταν (imperfect third-person singular)
απελευθερωνότανε (imperfect third-person singular)
θα απελευθερώνεται (future imperfect third-person singular)
να απελευθερώνεται (subjunctive third-person singular)
απελευθερωνόμαστε (present first-person plural)
απελευθερωνόμαστε (imperfect first-person plural)
απελευθερωνόμασταν (imperfect first-person plural)
θα απελευθερωνόμαστε (future imperfect first-person plural)
να απελευθερωνόμαστε (subjunctive first-person plural)
απελευθερώνεστε (present second-person plural)
απελευθερωνόσαστε (imperfect second-person plural)
απελευθερωνόσασταν (imperfect second-person plural)
θα απελευθερώνεστε (future imperfect second-person plural)
να απελευθερώνεστε (subjunctive second-person plural)
απελευθερώνεστε (imperative second-person plural rare)
απελευθερώνονται (present third-person plural)
απελευθερώνονταν (imperfect third-person plural)
απελευθερωνόντουσαν (imperfect third-person plural)
θα απελευθερώνονται (future imperfect third-person plural)
να απελευθερώνονται (subjunctive third-person plural)
απελευθερώθηκα (aorist first-person singular)
θα απελευθερωθώ (future first-person singular)
να απελευθερωθώ (subjunctive first-person singular)
απελευθερωθεί (infinitive)
απελευθερώθηκες (aorist second-person singular)
θα απελευθερωθείς (future second-person singular)
να απελευθερωθείς (subjunctive second-person singular)
απελευθερώσου (imperative second-person singular)
απελευθερώθηκε (aorist third-person singular)
θα απελευθερωθεί (future third-person singular)
να απελευθερωθεί (subjunctive third-person singular)
απελευθερωθήκαμε (aorist first-person plural)
θα απελευθερωθούμε (future first-person plural)
να απελευθερωθούμε (subjunctive first-person plural)
απελευθερωθήκατε (aorist second-person plural)
θα απελευθερωθείτε (future second-person plural)
να απελευθερωθείτε (subjunctive second-person plural)
απελευθερωθείτε (imperative second-person plural)
απελευθερώθηκαν (aorist third-person plural)
απελευθερωθήκαν (aorist third-person plural)
απελευθερωθήκανε (aorist third-person plural)
θα απελευθερωθούν (future third-person plural)
θα απελευθερωθούνε (future third-person plural)
να απελευθερωθούν (subjunctive third-person plural)
να απελευθερωθούνε (subjunctive third-person plural)
έχω απελευθερωθεί (perfect first-person singular)
είχα απελευθερωθεί (pluperfect first-person singular)
θα έχω απελευθερωθεί (future perfect first-person singular)
να έχω απελευθερωθεί (subjunctive first-person singular)
απελευθερωμένος (participle)
έχεις απελευθερωθεί (perfect second-person singular)
είχες απελευθερωθεί (pluperfect second-person singular)
θα έχεις απελευθερωθεί (future perfect second-person singular)
να έχεις απελευθερωθεί (subjunctive second-person singular)
έχει απελευθερωθεί (perfect third-person singular)
είχε απελευθερωθεί (pluperfect third-person singular)
θα έχει απελευθερωθεί (future perfect third-person singular)
να έχει απελευθερωθεί (subjunctive third-person singular)
έχουμε απελευθερωθεί (perfect first-person plural)
είχαμε απελευθερωθεί (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε απελευθερωθεί (future perfect first-person plural)
να έχουμε απελευθερωθεί (subjunctive first-person plural)
έχετε απελευθερωθεί (perfect second-person plural)
είχατε απελευθερωθεί (pluperfect second-person plural)
θα έχετε απελευθερωθεί (future perfect second-person plural)
να έχετε απελευθερωθεί (subjunctive second-person plural)
έχουν απελευθερωθεί (perfect third-person plural)
είχαν απελευθερωθεί (pluperfect third-person plural)
θα έχουν απελευθερωθεί (future perfect third-person plural)
να έχουν απελευθερωθεί (subjunctive third-person plural)
είμαι, είσαι, είναι απελευθερωμένος (perfect type-b)
είμαστε, είστε, είναι απελευθερωμένοι (perfect type-b)
ήμουν, ήσουν, ήταν απελευθερωμένος (type-b pluperfect)
ήμαστε, ήσαστε, ήταν απελευθερωμένοι (type-b pluperfect)

απελευθερώνω < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ἀπελευθερώνω < αρχαία ελληνική ἀπελευθερόω. Για σύγχρονους όρους, σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική libérer. Συχρονικά αναλύεται σε (απο-) απ- + ελευθερώνω

α‐πε‐λευ‐θε‐ρώ‐νω

από τη σχάση του ατόμου απελευθερώνεται ενέργεια


συντονίζω

συντονίζω
συντονίζομαι (passive)
συντονίζω (present first-person singular)
συντόνιζα (imperfect first-person singular)
θα συντονίζω (future imperfect first-person singular)
να συντονίζω (subjunctive first-person singular)
συντονίζοντας (participle)
συντονίζεις (present second-person singular)
συντόνιζες (imperfect second-person singular)
θα συντονίζεις (future imperfect second-person singular)
να συντονίζεις (subjunctive second-person singular)
συντόνιζε (imperative second-person singular)
συντονίζει (present third-person singular)
συντόνιζε (imperfect third-person singular)
θα συντονίζει (future imperfect third-person singular)
να συντονίζει (subjunctive third-person singular)
συντονίζουμε (present first-person plural)
συντονίζαμε (imperfect first-person plural)
θα συντονίζουμε (future imperfect first-person plural)
να συντονίζουμε (subjunctive first-person plural)
συντονίζετε (present second-person plural)
συντονίζατε (imperfect second-person plural)
θα συντονίζετε (future imperfect second-person plural)
να συντονίζετε (subjunctive second-person plural)
συντονίζετε (imperative second-person plural)
συντονίζουν (present third-person plural)
συντονίζουνε (present third-person plural)
συντόνιζαν (imperfect third-person plural)
συντονίζαν (imperfect third-person plural)
συντονίζανε (imperfect third-person plural)
θα συντονίζουν (future imperfect third-person plural)
θα συντονίζουνε (future imperfect third-person plural)
να συντονίζουν (subjunctive third-person plural)
να συντονίζουνε (subjunctive third-person plural)
συντόνισα (aorist first-person singular)
θα συντονίσω (future first-person singular)
να συντονίσω (subjunctive first-person singular)
συντονίσει (infinitive)
συντόνισες (aorist second-person singular)
θα συντονίσεις (future second-person singular)
να συντονίσεις (subjunctive second-person singular)
συντόνισε (imperative second-person singular)
συντόνισε (aorist third-person singular)
θα συντονίσει (future third-person singular)
να συντονίσει (subjunctive third-person singular)
συντονίσαμε (aorist first-person plural)
θα συντονίσουμε (future first-person plural)
να συντονίσουμε (subjunctive first-person plural)
συντονίσατε (aorist second-person plural)
θα συντονίσετε (future second-person plural)
να συντονίσετε (subjunctive second-person plural)
συντονίστε (imperative second-person plural)
συντόνισαν (aorist third-person plural)
συντονίσαν (aorist third-person plural)
συντονίσανε (aorist third-person plural)
θα συντονίσουν (future third-person plural)
θα συντονίσουνε (future third-person plural)
να συντονίσουν (subjunctive third-person plural)
να συντονίσουνε (subjunctive third-person plural)
έχω συντονίσει (perfect first-person singular)
είχα συντονίσει (pluperfect first-person singular)
θα έχω συντονίσει (future perfect first-person singular)
να έχω συντονίσει (subjunctive first-person singular)
έχεις συντονίσει (perfect second-person singular)
είχες συντονίσει (pluperfect second-person singular)
θα έχεις συντονίσει (future perfect second-person singular)
να έχεις συντονίσει (subjunctive second-person singular)
έχει συντονίσει (perfect third-person singular)
είχε συντονίσει (pluperfect third-person singular)
θα έχει συντονίσει (future perfect third-person singular)
να έχει συντονίσει (subjunctive third-person singular)
έχουμε συντονίσει (perfect first-person plural)
είχαμε συντονίσει (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε συντονίσει (future perfect first-person plural)
να έχουμε συντονίσει (subjunctive first-person plural)
έχετε συντονίσει (perfect second-person plural)
είχατε συντονίσει (pluperfect second-person plural)
θα έχετε συντονίσει (future perfect second-person plural)
να έχετε συντονίσει (subjunctive second-person plural)
έχουν συντονίσει (perfect third-person plural)
είχαν συντονίσει (pluperfect third-person plural)
θα έχουν συντονίσει (future perfect third-person plural)
να έχουν συντονίσει (subjunctive third-person plural)

συντονίζω < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική syntoniser < αρχαία ελληνική σύντονος < σύν + τόνος < τείνω

εναρμονίζω συχνότητες


αντηχείο

αντηχείο (singular nominative)
αντηχεία (nominative plural)
αντηχείου (genitive singular)
αντηχείων (genitive plural)
αντηχείο (accusative singular)
αντηχεία (accusative plural)
αντηχείο (singular vocative)
αντηχεία (vocative plural)
αντηχείο (neuter)

αντηχείο < (καθαρεύουσα) ἀντηχεῖον, μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική resonator. Συγχρονικά αναλύεται σε αντηχ(ώ) + -είο, μορφολογικά, αντ-ηχείο,

το ηχείο, ειδική ακουστική διάταξη ή κατασκευή που ενισχύει τον ήχο (ενός μουσικού οργάνου, μιας αίθουσας κ.λπ.), επιτυγχάνοντας συντονισμό των τοιχωμάτων και του αέρα


πολωσιοσκόπιο

πολωσιοσκόπιο (singular nominative)
πολωσιοσκόπια (nominative plural)
πολωσιοσκόπιου (genitive singular)
πολωσιοσκοπίου (genitive singular)
πολωσιοσκόπιων (genitive plural)
πολωσιοσκοπίων (genitive plural)
πολωσιοσκόπιο (accusative singular)
πολωσιοσκόπια (accusative plural)
πολωσιοσκόπιο (singular vocative)
πολωσιοσκόπια (vocative plural)
πολωσιοσκόπιο (neuter)

πολωσιοσκόπιο < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα πολωσιοσκόπι(ον) (& πολωσισκόπιον) + -ο. Μορφολογικά αναλύεται σε πόλωσι(ς) + -ο- + -σκόπιο.

πο‐λω‐σι‐ο‐σκό‐πι‐ο

συσκευή για μετρήσεις για το φαινόμενο της πόλωσης

→ χρειάζεται παράθεμα για το πολωμένο φως


πολλοστημόριο

πολλοστημόριο (singular nominative)
πολλοστημόρια (nominative plural)
πολλοστημόριου (genitive singular)
πολλοστημορίου (genitive singular)
πολλοστημόριων (genitive plural)
πολλοστημορίων (genitive plural)
πολλοστημόριο (accusative singular)
πολλοστημόρια (accusative plural)
πολλοστημόριο (singular vocative)
πολλοστημόρια (vocative plural)
πολλοστημόριο (neuter)

πολλοστημόριο < αρχαία ελληνική πολλοστημόριο, ουδέτερο του πολλοστημόριος

κόκκος χρωμοδυναμικού θορύβου, ο θεμέλιος σωματιδιακός λίθος


πιεζόμετρο

πιεζόμετρο (singular nominative)
πιεζόμετρα (nominative plural)
πιεζόμετρου (genitive singular)
πιεζομέτρου (genitive singular)
πιεζόμετρων (genitive plural)
πιεζομέτρων (genitive plural)
πιεζόμετρο (accusative singular)
πιεζόμετρα (accusative plural)
πιεζόμετρο (singular vocative)
πιεζόμετρα (vocative plural)
πιεζόμετρο (neuter)

πιεζόμετρο (μαρτυρείται από το 1886) < πιεζο- + -μετρο (λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική piezometer ή λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική piézomètre)

όργανο για τη μέτρηση της δυνατότητας συμπίεσης υγρών ή αερίων

όργανο μέτρησης της υδροστατικής στάθμης


συμπιεστό

συμπιεστό (neuter)

συμπιεστό < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα συμπιεστόν (μαρτυρείται από το 1861) ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου συμπιεστός < συμπιέζω.

συ‐μπι‐ε‐στό

συνώνυμο του συμπιεστότητα, η ιδιότητα του συμπιέσιμου


πολωσίμετρο

πολωσίμετρο (singular nominative)
πολωσίμετρα (nominative plural)
πολωσίμετρου (genitive singular)
πολωσίμετρων (genitive plural)
πολωσίμετρο (accusative singular)
πολωσίμετρα (accusative plural)
πολωσίμετρο (singular vocative)
πολωσίμετρα (vocative plural)
πολωσίμετρο (neuter)

πολωσίμετρο < (καθαρεύουσα) πολωσίμετρον < πόλωσι(ς)) (πόλωση + -μετρον (μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική polarimeter)

συσκευή η οποία μετράει τη στροφική πόλωση, τη γωνία διάθλασης πολωμένου φωτός, όταν διέρχεται μέσα από σακχαρούχα (αφορά τους βιομηχανικούς ζαχαροπλάστες) ή άλλα διαλύματα


αραιόμετρο

αραιόμετρο (singular nominative)
αραιόμετρα (nominative plural)
αραιόμετρου (genitive singular)
αραιομέτρου (genitive singular)
αραιόμετρων (genitive plural)
αραιομέτρων (genitive plural)
αραιόμετρο (accusative singular)
αραιόμετρα (accusative plural)
αραιόμετρο (singular vocative)
αραιόμετρα (vocative plural)
αραιόμετρο (neuter)

αραιόμετρο < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα ἀραιόμετρον, λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική aréomètre < αρχαία ελληνική ἀραι(ός) + -ό- + -μετρο + (μέτρον)

α‐ραι‐ό‐με‐τρο

το ειδικό όργανο με το οποίο μετράμε την πυκνότητα των υγρών τα οποία είναι αραιότερα απ' το νερό.


Ζ

το ουδέτερο μποζόνιο φορέας (gauge boson) της ασθενούς πυρηνικής δύναμης

αλληλεπιδρά με όσα σωματίδια "νοιώθουν" την ασθενή πυρηνική δύναμη, δηλαδή τα θεμελιώδη φερμιόνια (quarks και λεπτόνια), τα μποζόνια-φορείς της ασθενούς δύναμης (W+, W- και τον εαυτό του Z) κι επίσης με το μποζόνιο Higgs


Ξ

ονομασία δύο ασταθών και βραχύβιων σωμάτιων που παράγονται από επιταχυντές σωματιδίων


αδρόνιο

αδρόνιο (singular nominative)
αδρόνια (nominative plural)
αδρόνιου (genitive singular)
αδρονίου (genitive singular)
αδρόνιων (genitive plural)
αδρονίων (genitive plural)
αδρόνιο (accusative singular)
αδρόνια (accusative plural)
αδρόνιο (singular vocative)
αδρόνια (vocative plural)
αδρόνιο (neuter)

αδρόνιο < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική hadron + -ιο < αρχαία ελληνική ἁδρός

σύνθετη υποατομική οντότητα που αποτελείται από κουάρκς συνδεδεμένα με την ισχυρή πυρηνική δύναμη, διακρίνεται σε βαρυόνια (όπως πρωτόνια και νετρόνια) και μεσόνια, και συμμετέχει στις ισχυρές αλληλεπιδράσεις της φυσικής στοιχειωδών σωματιδίων

στοιχειώδες σωματίδιο


θερμομηχανική

θερμομηχανική (feminine)

θερμομηχανική < λόγιο ενδογενές δάνειο: (λόγιο δάνειο) αγγλική thermomechanics < αρχαία ελληνική θερμός (θερμο-) + μηχανική

θερ‐μο‐μη‐χα‐νι‐κή

επιστήμη που μελετά τη μεταβολή των μηχανικών ιδιοτήτων ενός υλικού σε σχέση με θερμοκρασία


κινητική

κινητική (singular nominative)
κινητικές (nominative plural)
κινητικής (genitive singular)
κινητικών (genitive plural)
κινητική (accusative singular)
κινητικές (accusative plural)
κινητική (singular vocative)
κινητικές (vocative plural)
κινητική (feminine)

κινητική < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου κινητικός ((μεταφραστικό δάνειο) αγγλική kinematics)

κλάδος της μηχανικής που μελετά τις κινήσεις αντικειμένων αδιαφορώντας για άλλες εμπλεκόμενες δυνάμεις (τριβή κ.λπ.)


κυματική

η μελέτη των ταλαντώσεων


ανελαστικά

ανελαστικά < ανελαστικός + -ά

κατά τρόπο ανελαστικό
για μη ελαστική κρούση

δύο σφαίρες συγκρούονται ανελαστικά και εκλύεται θερμότητα


υπερβαρύτητα

υπερβαρύτητα (singular nominative)
υπερβαρύτητες (nominative plural)
υπερβαρύτητας (genitive singular)
υπερβαρυτήτων (genitive plural)
υπερβαρύτητα (accusative singular)
υπερβαρύτητες (accusative plural)
υπερβαρύτητα (singular vocative)
υπερβαρύτητες (vocative plural)
υπερβαρύτητα (feminine)

υπερβαρύτητα < υπέρ + βαρύτητα < (μεταφραστικό δάνειο) αγγλικήsupergravity

θεωρία πεδίου η οποία συνδυάζει την υπερσυμμετρία με τη γενική θεωρία της σχετικότητας


απροσδιοριστία

απροσδιοριστία (singular nominative)
απροσδιοριστίες (nominative plural)
απροσδιοριστίας (genitive singular)
απροσδιοριστιών (genitive plural)
απροσδιοριστία (accusative singular)
απροσδιοριστίες (accusative plural)
απροσδιοριστία (singular vocative)
απροσδιοριστίες (vocative plural)
απροσδιοριστία (feminine)

απροσδιοριστία < απροσδιόριστος + -ία (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική indétermination)

η αρχή της απροδιοριστίας δηλώνει πως ένα ζεύγος τιμών-φυσικών ποσοτήτων ενός σωματιδίου, όπως η θέση και η ταχύτητα ή ορμή του, δεν μπορούν να προβλεφθούν με ακρίβεια, ακόμα κι αν έχουν καθοριστεί οι αρχικές συνθήκες της κίνησής του· σύμφωνα με την αρχή, το γινόμενο της αβεβαιότητας της θέσης του σωματιδίου με την αβεβαιότητα της ορμής του δεν μπορεί να είναι μικρότερο από μια γενική σταθερά, πράγμα που σημαίνει ότι με όσο μεγαλύτερη ακρίβεια προσδιορίζεται η θέση, τόσο πιο μεγάλο είναι το πιθανό σφάλμα στην πρόβλεψη της ορμής και αντίστροφα

στην κβαντομηχανική


κυματοσυνάρτηση

κυματοσυνάρτηση (singular nominative)
κυματοσυναρτήσεις (nominative plural)
κυματοσυνάρτησης (genitive singular)
κυματοσυναρτήσεων (genitive plural)
κυματοσυνάρτηση (accusative singular)
κυματοσυναρτήσεις (accusative plural)
κυματοσυνάρτηση (singular vocative)
κυματοσυναρτήσεις (vocative plural)
κυματοσυνάρτηση (feminine)

κυματοσυνάρτηση < κυματο- + συνάρτηση • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

η μαθηματική αναπαράσταση μιας κβαντικής κατάστασης, η περιγραφή ενός κύματος στην κβαντομηχανική, που περιέχει την πληροφορία για την κίνηση ενός σωματίου στο χώρο· συμβολίζεται με ψ ή Ψ


ηλεκτρικό κύκλωμα

ηλεκτρικό κύκλωμα (singular nominative)
ηλεκτρικά κυκλώματα (nominative plural)
ηλεκτρικού κυκλώματος (genitive singular)
ηλεκτρικών κυκλωμάτων (genitive plural)
ηλεκτρικό κύκλωμα (accusative singular)
ηλεκτρικά κυκλώματα (accusative plural)
ηλεκτρικό κύκλωμα (singular vocative)
ηλεκτρικά κυκλώματα (vocative plural)
ηλεκτρικό κύκλωμα (neuter)

ηλεκτρικό κύκλωμα : → δείτε τις λέξεις ηλεκτρικός και κύκλωμα, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική circuit électrique

κλειστή διαδρομή αγωγών αγώγιμων από ηλεκτρικό ρεύμα


ρέντγκεν

ρέντγκεν < γερμανική röntgen < Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν, Γερμανός φυσικός που ανακάλυψε τις ακτίνες Χ

μονάδα υψίσυχνης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, η οποία ισούται με την ποσότητα της ακτινοβολίας που είναι απαραίτητη για την παραγωγή μίας ηλεκτροστατικής μονάδας φορτίου ανά κυβικό εκατοστό ξηρού αέρα


ταλαντεύομαι

ταλαντεύομαι

ταλαντεύομαι < αρχαία ελληνική ταλατεύω < τάλαντον

υφίσταμαι ταλάντωση


αμπερομετρικός

αμπερομετρικός (masculine singular nominative)
αμπερομετρική (singular feminine nominative)
αμπερομετρικό (singular nominative neuter)
αμπερομετρικού (masculine genitive singular)
αμπερομετρικής (genitive singular feminine)
αμπερομετρικού (genitive singular neuter)
αμπερομετρικό (accusative masculine singular)
αμπερομετρική (accusative singular feminine)
αμπερομετρικό (accusative singular neuter)
αμπερομετρικέ (masculine singular vocative)
αμπερομετρική (singular feminine vocative)
αμπερομετρικό (singular vocative neuter)
αμπερομετρικοί (masculine nominative plural)
αμπερομετρικές (feminine nominative plural)
αμπερομετρικά (nominative neuter plural)
αμπερομετρικών (masculine genitive plural)
αμπερομετρικών (genitive feminine plural)
αμπερομετρικών (genitive neuter plural)
αμπερομετρικούς (accusative masculine plural)
αμπερομετρικές (accusative feminine plural)
αμπερομετρικά (accusative neuter plural)
αμπερομετρικοί (masculine vocative plural)
αμπερομετρικές (feminine vocative plural)
αμπερομετρικά (vocative neuter plural)
αμπερομετρικός (masculine singular nominative)
αμπερομετρική (feminine singular nominative)
αμπερομετρικό (neuter singular nominative)

αμπερομετρικός < αμπερόμετρ(ο) + -ικός

α‐μπε‐ρο‐με‐τρι‐κός

που έχει σχέση με το αμπερόμετρο ή αναφέρεται σ' αυτό


αντικουάρκ

αντικουάρκ < αγγλική antiquark

στοιχειώδες σωματίδιο της αντιύλης


φαινόμενο του θερμοκηπίου

φαινόμενο του θερμοκηπίου (singular nominative)
φαινόμενα του θερμοκηπίου (nominative plural)
φαινομένου του θερμοκηπίου (genitive singular)
φαινομένων του θερμοκηπίου (genitive plural)
φαινόμενο του θερμοκηπίου (accusative singular)
φαινόμενα του θερμοκηπίου (accusative plural)
φαινόμενο του θερμοκηπίου (singular vocative)
φαινόμενα του θερμοκηπίου (vocative plural)
φαινόμενο του θερμοκηπίου (neuter)

φαινόμενο του θερμοκηπίου < (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική greenhouse effect

sera etkisi

татарча / tatarça

η διαδικασία με την οποία η θερμοκρασία του πλανήτη αυξάνεται εξαιτίας της ύπαρξης της ατμόσφαιρας

el-φαινόμενο_του_θερμοκηπίου-el-noun-nn2XxaK4


ραδιοϊσότοπο

ραδιοϊσότοπο (singular nominative)
ραδιοϊσότοπα (nominative plural)
ραδιοϊσοτόπου (genitive singular)
ραδιοϊσότοπου (genitive singular)
ραδιοϊσοτόπων (genitive plural)
ραδιοϊσότοπο (accusative singular)
ραδιοϊσότοπα (accusative plural)
ραδιοϊσότοπο (singular vocative)
ραδιοϊσότοπα (vocative plural)
ραδιοϊσότοπο (neuter)

ραδιοϊσότοπο < ραδιο- + ισότοπο

κάθε ισότοπο χημικού στοιχείου που είναι ασταθές και διασπάται εκπέμποντας ραδιενέργεια

τα ραδιοϊσότοπα χρησιμοποιούνται ως ασθενείς πηγές ραδιενέργειας στην πυρηνική ιατρική, τη βιομηχανική ραδιογραφία

※ Τα ραδιοϊσότοπα για ιατρική χρήση διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στη διάγνωση του καρκίνου, των καρδιακών παθήσεων και άλλων ασθενειών και χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο για θεραπείες κατά του καρκίνου (Δελτίο τύπου: Ραδιοϊσότοπα για ιατρική χρήση: Έγκριση συμπερασμάτων από το Συμβούλιο , Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 17/6/2024 https://www.consilium.europa.eu/el/press/press-releases/2024/06/17/radioisotopes-for-medical-use-council-approves-conclusions/)

※ Τα φυσικά ραδιοϊσότοπα υπάρχουν στη γη από τη στιγμή της δημιουργίας της. Τα κυριότερα είναι το ουράνιο (²³⁸U, ²³⁵U), το θόριο (²³²Th), το κάλιο (⁴⁰K) και τα θυγατρικά τους ραδιοϊσότοπα. Τα φυσικά ραδιοϊσότοπα, εκτός από το έδαφος και τα ορυκτά, ανιχνεύονται στο νερό, στον αέρα, στους ζώντες οργανισμούς, στις τροφές και στα οικοδομικά υλικά. Τα τεχνητά ραδιοϊσότοπα είναι ανθρωπογενή και παράγονται στο πλαίσιο των εφαρμογών της πυρηνικής τεχνολογίας και των πυρηνικών επιστημών στη βιομηχανία, την ενέργεια, την υγεία κλπ. (Εποπτεία ραδιενέργειας στο περιβάλλον, Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, ανακτήθηκε στις 2/6/2025 https://eeae.gr/%CE%B1%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD/%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%80%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%BD%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B2%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%82)


χιλιογραμμόμετρο

χιλιογραμμόμετρο (singular nominative)
χιλιογραμμόμετρα (nominative plural)
χιλιογραμμόμετρου (genitive singular)
χιλιογραμμομέτρου (genitive singular)
χιλιογραμμόμετρων (genitive plural)
χιλιογραμμομέτρων (genitive plural)
χιλιογραμμόμετρο (accusative singular)
χιλιογραμμόμετρα (accusative plural)
χιλιογραμμόμετρο (singular vocative)
χιλιογραμμόμετρα (vocative plural)
χιλιογραμμόμετρο (neuter)

χιλιογραμμόμετρο < λόγιο ενδογενές δάνειο: kilogram-metre < αρχαία ελληνική χίλιοι, χιλιο- + γραμμό- (γράφω) + -μετρο (μέτρον)

μονάδα μέτρησης ενέργειας, ίση με τη δύναμη που ασκεί ένα σώμα ενός κιλού που επενεργεί σε απόσταση ενός μέτρου


πόλωση

πόλωση (singular nominative)
πολώσεις (nominative plural)
πόλωσης (genitive singular)
πολώσεων (genitive plural)
πόλωση (accusative singular)
πολώσεις (accusative plural)
πόλωση (singular vocative)
πολώσεις (vocative plural)
πόλωση (feminine)

πόλωση < (καθαρεύουσα) πόλωσις < πολώνω + -σις < πόλος < αρχαία ελληνική πόλος < πέλω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *kʷel- (κινώ, [γυρίζω]]) (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική polarisation)

ονομασία διαφόρων φυσικών φαινομένων που σχετίζονται με τον προσανατολισμό ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων (συνήθως εγκάρσιων ως προς τον άξονα μετάδοσής τους)

φυσικό φαινόμενο στο οποίο το επίπεδο ταλάντωσης του ηλεκτρικού πεδίου του φωτός είναι το ίδιο για όλα τα φωτόνια

το φαινόμενο της σταδιακής μείωσης μέχρι την εκμηδένιση της έντασης μιας φωτεινής ακτίνας, καθώς αυτή ανακλάται ή διαθλάται


εγκλωβισμός

εγκλωβισμός (singular nominative)
εγκλωβισμοί (nominative plural)
εγκλωβισμού (genitive singular)
εγκλωβισμών (genitive plural)
εγκλωβισμό (accusative singular)
εγκλωβισμούς (accusative plural)
εγκλωβισμέ (singular vocative)
εγκλωβισμοί (vocative plural)
εγκλωβισμός (masculine)

εγκλωβισμός < εγκλωβίζω + -μός

το γεγονός ότι τα κουάρκ δεν παρατηρούνται ποτέ απομονωμένα, περιορισμός των κουάρκ


υπεραγωγιμότητα

υπεραγωγιμότητα (singular nominative)
υπεραγωγιμότητες (nominative plural)
υπεραγωγιμότητας (genitive singular)
υπεραγωγιμοτήτων (genitive plural)
υπεραγωγιμότητα (accusative singular)
υπεραγωγιμότητες (accusative plural)
υπεραγωγιμότητα (singular vocative)
υπεραγωγιμότητες (vocative plural)
υπεραγωγιμότητα (feminine)

υπεραγωγιμότητα < υπερ- + αγωγιμότητα, μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική superconductivity

υ‐πε‐ρα‐γω‐γι‐μό‐τη‐τα

ιδιότητα της ύλης να διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα χωρίς ηλεκτρική αντίσταση

※ Η υπεραγωγιμότητα δηλαδή σχετίζεται α. με μηδενική αντίσταση και β. με την εκδήλωση ενός έντονου διαμαγνητισμού (Δικτυακός Τόπος Σελίδων Μαθημάτων, Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών, Ε.Μ.Π., ανακτήθηκε στις 24/10/2021 https://web.archive.org/web/20211024085023/http://courseware.mech.ntua.gr/ml00001/mathimata/c-Superconductors-1.pdf)

※ Εν συμπεράσματι δυνάμεθα να είπωμεν ότι η ηλεκτρονική θεωρία των μετάλλων αποδίδει σήμερον, τουλάχιστον ποιοτικώς, το σύνολον των ηλεκτρικών ιδιοτήτων αυτών - με μίαν εξαίρεσιν : Την υπεραγωγιμότητα, η οποία εξακολουθεί ακόμη ν'αποτελεί εν αίνιγμα (Τεχνικά Χρονικά, τόμοι 7-8, 1935, σελ. 12)


μακροκατάσταση

μακροκατάσταση (singular nominative)
μακροκαταστάσεις (nominative plural)
μακροκατάστασης (genitive singular)
μακροκαταστάσεων (genitive plural)
μακροκατάσταση (accusative singular)
μακροκαταστάσεις (accusative plural)
μακροκατάσταση (singular vocative)
μακροκαταστάσεις (vocative plural)
μακροκατάσταση (feminine)

μακροκατάσταση < (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική macrostate

το σύνολο των μακροσκοπικών ιδιοτήτων ενός συστήματος (πχ θερμοκρασία, πίεση κλπ)


υδροφιλία

υδροφιλία (singular nominative)
υδροφιλίες (nominative plural)
υδροφιλίας (genitive singular)
υδροφιλιών (genitive plural)
υδροφιλία (accusative singular)
υδροφιλίες (accusative plural)
υδροφιλία (singular vocative)
υδροφιλίες (vocative plural)
υδροφιλία (feminine)

υδροφιλία < υδρόφιλος + -ία

η ιδιότητα ορισμένων υλικών να απορροφούν το νερό


σπιν

σπιν < αγγλική spin

Στην κβαντική μηχανική και την σωματιδιακή φυσική, η ιδιοστροφορμή (ή σπιν) είναι μια εσωτερική κβαντισμένη ιδιότητα (διαφορετική της στροφορμής) που φέρουν τα στοιχειώδη σωματίδια, τα σύνθετα σωματίδια (αδρόνια), και οι ατομικοί πυρήνες [ κβαντομηχανική ιδιότητα των σωματιδίων ].


νέφος ηλεκτρονίων

νέφος ηλεκτρονίων (neuter)

νέφος ηλεκτρονίων < → δείτε τις λέξεις νέφος και ηλεκτρόνιο

ο χώρος μέσα στον οποίο κινούνται τα ηλεκτρόνια γύρω από τον πυρήνα του ατόμου


στροφορμή

στροφορμή (singular nominative)
στροφορμές (nominative plural)
στροφορμής (genitive singular)
στροφορμών (genitive plural)
στροφορμή (accusative singular)
στροφορμές (accusative plural)
στροφορμή (singular vocative)
στροφορμές (vocative plural)
στροφορμή (feminine)

στροφορμή < στροφή + ορμή < (μεταφραστικό δάνειο) ...

το διανυσματικό μέγεθος που αποτελεί το γινόμενο της ορμής ενός περιστρεφόμενου σώματος επί την απόσταση από το κέντρο περιστροφής και συμβολίζεται με λατινικό κεφαλαίο L


ειδικό βάρος

ειδικό βάρος (neuter)

ειδικό βάρος < → δείτε τις λέξεις ειδικός και βάρος

ο λόγος του βάρους ενός σώματος προς το βάρος ίσου όγκου νερού θερμοκρασίας 4 βαθμών Κελσίου


βαρύκεντρο

βαρύκεντρο (singular nominative)
βαρύκεντρα (nominative plural)
βαρύκεντρου (genitive singular)
βαρύκεντρων (genitive plural)
βαρύκεντρο (accusative singular)
βαρύκεντρα (accusative plural)
βαρύκεντρο (singular vocative)
βαρύκεντρα (vocative plural)
βαρύκεντρο (neuter)

βαρύκεντρο < → λείπει η ετυμολογία

το κέντρο βάρους ενός σώματος


αδιαχώρητο

αδιαχώρητο (singular nominative)
αδιαχώρητα (nominative plural)
αδιαχώρητου (genitive singular)
αδιαχώρητων (genitive plural)
αδιαχώρητο (accusative singular)
αδιαχώρητα (accusative plural)
αδιαχώρητο (singular vocative)
αδιαχώρητα (vocative plural)
αδιαχώρητο

αδιαχώρητο < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αδιαχώρητος
:* για την φυσική έννοια < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική impénétrabilité

α‐δι‐α‐χώ‐ρη‐το

ιδιότητα κάθε υλικού σώματος όπου δεν μπορεί να βρίσκεται σε ένα κομμάτι χώρου ταυτόχρονα με ένα άλλο


ημιαγωγός

ημιαγωγός (singular nominative)
ημιαγωγοί (nominative plural)
ημιαγωγού (genitive singular)
ημιαγωγών (genitive plural)
ημιαγωγό (accusative singular)
ημιαγωγούς (accusative plural)
ημιαγωγέ (singular vocative)
ημιαγωγοί (vocative plural)
ημιαγωγός (masculine)

ημιαγωγός < (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική semiconductor, ημι- + -αγωγός (μαρτυρείται από το 1888)

η‐μι‐α‐γω‐γός

υλικό που επιτρέπει να περνά το ηλεκτρικό φορτίο από μέσα του με κάποιες προϋποθέσεις


ισότοπο

ισότοπο (singular nominative)
ισότοπα (nominative plural)
ισότοπου (genitive singular)
ισοτόπου (genitive singular)
ισότοπων (genitive plural)
ισοτόπων (genitive plural)
ισότοπο (accusative singular)
ισότοπα (accusative plural)
ισότοπο (singular vocative)
ισότοπα (vocative plural)
ισότοπο (neuter)

ισότοπο < λόγιο ενδογενές δάνειο: διαγλωσσική ορολογία iso- -tope ή από την αγγλική isotope < αρχαία ελληνική ἴσος + τόπος
::* Εινοήθηκε το 1914 από τον Βρετανό χημικό Φρέντερικ Σόντυ (Frederick Soddy)

κάθε παραλλαγή χημικού στοιχείου που φέρει ίδιο ατομικό αριθμό αλλά διαφορετική μάζα με συνέπεια να κατέχει ίδια θέση (ίδιο τόπο) στον περιοδικό πίνακα.


ανιόν

ανιόν (singular nominative)
ανιόντα (nominative plural)
ανιόντος (genitive singular)
ανιόντων (genitive plural)
ανιόν (accusative singular)
ανιόντα (accusative plural)
ανιόν (singular vocative)
ανιόντα (vocative plural)
ανιόν (neuter)

ανιόν < αγγλική anion < αρχαία ελληνική ἀνιόν, ουδέτερο μετοχής του ἄνειμι < εἶμι (αντιδάνειο)

ιόν με αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο που πάει προς την άνοδο κατά τη διαδικασία της ηλεκτρόλυσης

οποιοδήποτε άτομο ή ομάδα ατόμων που φέρουν αρνητικό φορτίο


αδιαβατικά

αδιαβατικά < αδιαβατικός

με αδιαβατικό τρόπο


αδιαβατικός

αδιαβατικός (masculine singular nominative)
αδιαβατική (singular feminine nominative)
αδιαβατικό (singular nominative neuter)
αδιαβατικού (masculine genitive singular)
αδιαβατικής (genitive singular feminine)
αδιαβατικού (genitive singular neuter)
αδιαβατικό (accusative masculine singular)
αδιαβατική (accusative singular feminine)
αδιαβατικό (accusative singular neuter)
αδιαβατικέ (masculine singular vocative)
αδιαβατική (singular feminine vocative)
αδιαβατικό (singular vocative neuter)
αδιαβατικοί (masculine nominative plural)
αδιαβατικές (feminine nominative plural)
αδιαβατικά (nominative neuter plural)
αδιαβατικών (masculine genitive plural)
αδιαβατικών (genitive feminine plural)
αδιαβατικών (genitive neuter plural)
αδιαβατικούς (accusative masculine plural)
αδιαβατικές (accusative feminine plural)
αδιαβατικά (accusative neuter plural)
αδιαβατικοί (masculine vocative plural)
αδιαβατικές (feminine vocative plural)
αδιαβατικά (vocative neuter plural)
αδιαβατικός (masculine singular nominative)
αδιαβατική (feminine singular nominative)
αδιαβατικό (neuter singular nominative)

αδιαβατικός < → λείπει η ετυμολογία

λέγεται για μεταβολές αερίων (συμπίεση, εκτόνωση) που συμβαίνουν χωρίς ανταλλαγή θερμότητας με το περιβάλλον


ταλαντευόμενος

ταλαντευόμενος (masculine singular nominative)
ταλαντευόμενη (singular feminine nominative)
ταλαντευόμενο (singular nominative neuter)
ταλαντευόμενου (masculine genitive singular)
ταλαντευόμενης (genitive singular feminine)
ταλαντευόμενου (genitive singular neuter)
ταλαντευόμενο (accusative masculine singular)
ταλαντευόμενη (accusative singular feminine)
ταλαντευόμενο (accusative singular neuter)
ταλαντευόμενε (masculine singular vocative)
ταλαντευόμενη (singular feminine vocative)
ταλαντευόμενο (singular vocative neuter)
ταλαντευόμενοι (masculine nominative plural)
ταλαντευόμενες (feminine nominative plural)
ταλαντευόμενα (nominative neuter plural)
ταλαντευόμενων (masculine genitive plural)
ταλαντευόμενων (genitive feminine plural)
ταλαντευόμενων (genitive neuter plural)
ταλαντευόμενους (accusative masculine plural)
ταλαντευόμενες (accusative feminine plural)
ταλαντευόμενα (accusative neuter plural)
ταλαντευόμενοι (masculine vocative plural)
ταλαντευόμενες (feminine vocative plural)
ταλαντευόμενα (vocative neuter plural)
ταλαντευόμενος (masculine singular nominative)
ταλαντευόμενη (feminine singular nominative)
ταλαντευόμενο (neuter singular nominative)

ταλαντευόμενος < λόγια ενεστωτική μετοχή της καθαρεύουσας, του ρήματος ταλαντεύομαι < αρχαία ελληνική ταλαντεύω < τάλαντον

που παρουσιάζει ταλάντωση


βαρυτικός

βαρυτικός (masculine singular nominative)
βαρυτική (singular feminine nominative)
βαρυτικό (singular nominative neuter)
βαρυτικού (masculine genitive singular)
βαρυτικής (genitive singular feminine)
βαρυτικού (genitive singular neuter)
βαρυτικό (accusative masculine singular)
βαρυτική (accusative singular feminine)
βαρυτικό (accusative singular neuter)
βαρυτικέ (masculine singular vocative)
βαρυτική (singular feminine vocative)
βαρυτικό (singular vocative neuter)
βαρυτικοί (masculine nominative plural)
βαρυτικές (feminine nominative plural)
βαρυτικά (nominative neuter plural)
βαρυτικών (masculine genitive plural)
βαρυτικών (genitive feminine plural)
βαρυτικών (genitive neuter plural)
βαρυτικούς (accusative masculine plural)
βαρυτικές (accusative feminine plural)
βαρυτικά (accusative neuter plural)
βαρυτικοί (masculine vocative plural)
βαρυτικές (feminine vocative plural)
βαρυτικά (vocative neuter plural)
βαρυτικός (masculine singular nominative)
βαρυτική (feminine singular nominative)
βαρυτικό (neuter singular nominative)

βαρυτικός < βαρύτης / βαρύτητα + -ικός

σχετικός με τη δύναμη της βαρύτητας


πιόνιο

πιόνιο < → λείπει η ετυμολογία

συντομογραφία του πι-μεσόνιο, υποατομικό σωματίδιο, το ελαφρύτερο από τα μεσόνια


αντιβαρύτητα

αντιβαρύτητα (singular nominative)
αντιβαρύτητες (nominative plural)
αντιβαρύτητας (genitive singular)
αντιβαρυτήτων (genitive plural)
αντιβαρύτητα (accusative singular)
αντιβαρύτητες (accusative plural)
αντιβαρύτητα (singular vocative)
αντιβαρύτητες (vocative plural)
αντιβαρύτητα (feminine)

αντιβαρύτητα < αντι- + βαρύτητα (μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική anti-gravity)

νοητή ή θεωρητική δύναμη που αναιρεί ή εξισορροπεί τη βαρύτητα, επιτρέποντας την αιώρηση σωμάτων χωρίς στήριξη


ενδόρρηξη

ενδόρρηξη (singular nominative)
ενδορρήξεις (nominative plural)
ενδόρρηξης (genitive singular)
ενδορρήξεων (genitive plural)
ενδόρρηξη (accusative singular)
ενδορρήξεις (accusative plural)
ενδόρρηξη (singular vocative)
ενδορρήξεις (vocative plural)
ενδόρρηξη (feminine)

ενδόρρηξη < ενδό- + ρήξη (μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική implosion)

εν‐δόρ‐ρη‐ξη

η κατάρρευση υλικού προς τα μέσα, όταν δέχεται πίεση μεγαλύτερη από την αντοχή του

※ Έχουν δημιουργηθεί πολλές απορίες σχετικά με το τι ακριβώς συνέβη με αποτέλεσμα το επόμενο διάστημα οι έρευνες να επικεντρωθούν στα αίτια που οδήγησαν στην ενδόρρηξη του υποβρυχίου. (www.tanea.gr, 23.06.2023)


σκουληκότρυπα

σκουληκότρυπα (singular nominative)
σκουληκότρυπες (nominative plural)
σκουληκότρυπας (genitive singular)
σκουληκότρυπων (genitive plural)
σκουληκότρυπα (accusative singular)
σκουληκότρυπες (accusative plural)
σκουληκότρυπα (singular vocative)
σκουληκότρυπες (vocative plural)
σκουληκότρυπα (feminine)

σκουληκότρυπα <
# σκουλήκι + τρύπα
# (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική wormhole, όρος που επινόησε ο θεωρητικός φυσικός John Archibald Wheeler (1911 – 2008)

υποθετικό χωροχρονικό τούνελ, με συχνή αναφορά σε έργα επιστημονικής φαντασίας


ακτινομετρία

ακτινομετρία (singular nominative)
ακτινομετρίες (nominative plural)
ακτινομετρίας (genitive singular)
ακτινομετριών (genitive plural)
ακτινομετρία (accusative singular)
ακτινομετρίες (accusative plural)
ακτινομετρία (singular vocative)
ακτινομετρίες (vocative plural)
ακτινομετρία (feminine)

ακτινομετρία < ακτίνα + -μετρία^((Χρειάζεται τεκμηρίωση…))

α‐κτι‐νο‐με‐τρί‐α

ανίχνευση και μέτρηση ακτινοβολούμενης ενέργειας


ακτινοδέσμη

ακτινοδέσμη (singular nominative)
ακτινοδέσμες (nominative plural)
ακτινοδέσμης (genitive singular)
ακτινοδεσμών (genitive plural rare)
ακτινοδέσμη (accusative singular)
ακτινοδέσμες (accusative plural)
ακτινοδέσμη (singular vocative)
ακτινοδέσμες (vocative plural)
ακτινοδέσμη (feminine)

ακτινοδέσμη < ακτινο- + δέσμη • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

μονάδα δέσμης ακτίνων οποιουδήποτε τύπου


ακτινοβολίας πίεση

ακτινοβολίας πίεση

ακτινοβολίας πίεση < → δείτε τις λέξεις ακτινοβολία και πίεση

η πίεση που φέρεται να ασκεί μια ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία με την πρόσπτωσή της πάνω σε μια επιφάνεια, η οποία και οφείλεται στην ορμή της, το δε μέγεθος αυτής είναι μετρήσιμο με βάση ιδιαίτερο μαθηματικό τύπο.


απόλυτο μηδέν

απόλυτο μηδέν (neuter)

απόλυτο μηδέν < → δείτε τις λέξεις απόλυτο και μηδέν]

η χαμηλότερη δυνατή θερμοκρασία για όλες τις ουσίες όπου τα μόριά τους εμφανίζουν μηδενική θερμική ενέργεια. Ως απόλυτο μηδέν έχει θεωρηθεί η θερμοκρασία -273.150 C.


όξινη βροχή

όξινη βροχή (singular nominative)
όξινες βροχές (nominative plural)
όξινης βροχής (genitive singular)
όξινων βροχών (genitive plural)
όξινη βροχή (accusative singular)
όξινες βροχές (accusative plural)
όξινη βροχή (singular vocative)
όξινες βροχές (vocative plural)
όξινη βροχή (feminine)

όξινη βροχή < (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική acid rain• Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε; , → δείτε τις λέξεις όξινος και βροχή

βροχή που περιέχει ρύπους και ειδικότερα ενώσεις θείου με συνέπεια να επιδρά δυσμενώς σε φυτά και ζώα. Οι ρύποι αυτής προέρχονται κυρίως από καύση ορυκτών υλών όπως τα πετρελαιοειδή.


φάσμα απορρόφησης

φάσμα απορρόφησης (neuter)

φάσμα απορρόφησης < → δείτε τις λέξεις φάσμα και απορρόφηση

το μήκος κύματος του φωτός που απορροφάται από μια χρωστική ουσία, όπως π.χ. η χλωροφύλλη που απορροφά το ερυθρό και κυανό φως με συνέπεια να φαίνεται πράσινη.


ατμοσφαιρική ρύπανση

ατμοσφαιρική ρύπανση (feminine)

ατμοσφαιρική ρύπανση < → δείτε τις λέξεις ατμόσφαιρα, ατμοσφαιρικός και ρύπανση

η παρουσία ρύπων σε μορφή σκόνης, αναθυμιάσεων, αερίων, καθώς και άλλων χημικών ουσιών στην ατμόσφαιρα, που επιδρούν δυσμενώς σε ζώντες οργανισμούς

el-ατμοσφαιρική_ρύπανση-el-noun-I5EbODbn


αγωγιμομετρία

αγωγιμομετρία (singular nominative)
αγωγιμομετρίες (nominative plural)
αγωγιμομετρίας (genitive singular)
αγωγιμομετριών (genitive plural)
αγωγιμομετρία (accusative singular)
αγωγιμομετρίες (accusative plural)
αγωγιμομετρία (singular vocative)
αγωγιμομετρίες (vocative plural)
αγωγιμομετρία (feminine)

αγωγιμομετρία < αγώγιμ(ος) + -ο- + -μετρία {μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική conductometry)

επιστημονικός κλάδος χημείας που μετρά την ηλεκτρική αγωγιμότητα διαλυμάτων


αμπερώριο

αμπερώριο (singular nominative)
αμπερώρια (nominative plural)
αμπερώριου (genitive singular)
αμπερωρίου (genitive singular)
αμπερώριων (genitive plural)
αμπερωρίων (genitive plural)
αμπερώριο (accusative singular)
αμπερώρια (accusative plural)
αμπερώριο (singular vocative)
αμπερώρια (vocative plural)
αμπερώριο (neuter)

αμπερώριο < αμπέρ + ώρα + -ιο (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική ampère-heure)

μονάδα μέτρησης του ηλεκτρικού φορτίου (διεθνές σύμβολο: Ah). Ισοδυναμεί με την ποσότητα ηλεκτρικού φορτίου που μεταφέρεται από ένα αγωγό, όταν τον διαπερνά ρεύμα έντασης ενός αμπέρ σε διάστημα μία ώρας.


βαθμός Κέλβιν

βαθμός Κέλβιν (masculine)

βαθμός Κέλβιν < βραχυλογία αντί του «βαθμός της κλίμακας Κέλβιν» (Ουίλιαμ Τόμσον, βαρόνος Κέλβιν)

μονάδα μέτρησης θερμοκρασίας της ομώνυμης κλίμακας, με διεθνές σύμβολο °K


βαθμός Φαρενάιτ

βαθμός Φαρενάιτ (masculine)

βαθμός Φαρενάιτ < → δείτε τη λέξη βαθμός & τον Ντάνιελ Γκάμπριελ Φαρενάιτ

μονάδα μέτρησης θερμοκρασίας της ομώνυμης κλίμακας, στο αγγλικό σύστημα μονάδων, με διεθνές σύμβολο °F


βαθμός Κελσίου

βαθμός Κελσίου (masculine)

βαθμός Κελσίου: {→ δείτε τη λέξη βαθμός & τον σουηδό Άντερς Celsius

μονάδα μέτρησης θερμοκρασίας της ομώνυμης κλίμακας, στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων, με διεθνές σύμβολο °C


σχετική θερμοκρασία

σχετική θερμοκρασία (feminine)

σχετική θερμοκρασία < → δείτε τις λέξεις σχετική και θερμοκρασία

η θερμοκρασία που μετριέται σε βαθμούς Κελσίου, ή βαθμούς Φαρενάιτ


απόλυτη θερμοκρασία

απόλυτη θερμοκρασία (feminine)

απόλυτη θερμοκρασία < → δείτε τις λέξεις απόλυτος και θερμοκρασία

η θερμοκρασία που μετριέται σε βαθμούς Κέλβιν


συντελεστής τριβής

συντελεστής τριβής (masculine)

συντελεστής τριβής < → δείτε τις λέξεις συντελεστής και τριβή

μία σταθερά άνευ μονάδων εξαρτημένη από το είδος των επιφανειών που βρίσκονται σε επαφή, ανεξάρτητα του εμβαδού αυτών, αλλά και από το είδος της υφιστάμενης τριβής, (στατική, ολίσθησης, κύλισης), όπου και χαρακτηρίζεται αντίστοιχα. (Χρειάζεται απλούστευση)


νανο-

νανο- < λόγιο ενδογενές δάνειο: λόγιο δάνειο από διαγλωσσικούς όρους nano-, όπως αγγλικά nano- < λατινική nanus < αρχαία ελληνική νᾶνος / νάννος

Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα νανο- στο Βικιλεξικό

Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα νανό- στο Βικιλεξικό

πρώτο συνθετικό που δίνει στη σύνθετη λέξη τη σημασία

ότι η σύνθετη λέξη είναι το ένα δισεκατομμυριοστό αυτού που δηλώνει το β’ συνθετικό

νανοδευτερόλεπτο


σκυρμιόνιο

σκυρμιόνιο (singular nominative)
σκυρμιόνια (nominative plural)
σκυρμιονίου (genitive singular)
σκυρμιόνιου (genitive singular)
σκυρμιονίων (genitive plural)
σκυρμιόνιο (accusative singular)
σκυρμιόνια (accusative plural)
σκυρμιόνιο (singular vocative)
σκυρμιόνια (vocative plural)
σκυρμιόνιο (neuter)

σκυρμιόνιο < (λόγιο δάνειο) αγγλική skyrmion < Tony Skyrme (1922-1987)

υποθετικό σωματίδιο από την θεωρητική φυσική

※ Τα σκυρμιόνια προφανώς δεν είναι ορατά διά γυμνού οφθαλμού. (tovima.gr)


φωσφοροσκόπιο

φωσφοροσκόπιο (singular nominative)
φωσφοροσκόπια (nominative plural)
φωσφοροσκοπίου (genitive singular)
φωσφοροσκόπιου (genitive singular)
φωσφοροσκοπίων (genitive plural)
φωσφοροσκόπιο (accusative singular)
φωσφοροσκόπια (accusative plural)
φωσφοροσκόπιο (singular vocative)
φωσφοροσκόπια (vocative plural)
φωσφοροσκόπιο (neuter)

φωσφοροσκόπιο < φωσφόρ(ος) + -ο- + -σκόπιο [< σκοπέω-ῶ (παρατηρώ)], (αντιδάνειο) αγγλική phosphoroscope

οπτικό όργανο - συσκευή μέτρησης της έντασης φωσφορισμού ουσίας, ή σώματος


διασκόπιο

διασκόπιο (singular nominative)
διασκόπια (nominative plural)
διασκοπίου (genitive singular)
διασκόπιου (genitive singular)
διασκοπίων (genitive plural)
διασκόπιο (accusative singular)
διασκόπια (accusative plural)
διασκόπιο (singular vocative)
διασκόπια (vocative plural)
διασκόπιο (neuter)

διασκόπιο < διά + -σκόπιο

: ηλεκτρική εποπτική συσκευή κυκλικής ή ευθύγραμμης προβολής διαφανειών - σλάιτς


αεριοσκόπιο

αεριοσκόπιο (singular nominative)
αεριοσκόπια (nominative plural)
αεριοσκοπίου (genitive singular)
αεριοσκόπιου (genitive singular)
αεριοσκοπίων (genitive plural)
αεριοσκόπιο (accusative singular)
αεριοσκόπια (accusative plural)
αεριοσκόπιο (singular vocative)
αεριοσκόπια (vocative plural)
αεριοσκόπιο (neuter)

αεριοσκόπιο < αεριο- + -σκόπιο • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

συσκευή που εξετάζει ύπαρξη αερίων σ΄ ένα σώμα, ή χώρο


μικροδευτερόλεπτο

μικροδευτερόλεπτο (singular nominative)
μικροδευτερόλεπτα (nominative plural)
μικροδευτερολέπτου (genitive singular)
μικροδευτερόλεπτου (genitive singular)
μικροδευτερολέπτων (genitive plural)
μικροδευτερόλεπτο (accusative singular)
μικροδευτερόλεπτα (accusative plural)
μικροδευτερόλεπτο (singular vocative)
μικροδευτερόλεπτα (vocative plural)
μικροδευτερόλεπτο (neuter)

μικροδευτερόλεπτο < μικρο- + δευτερόλεπτο

στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI), χρονική διάρκεια ίση με ένα εκατομμυριοστό (0,000001 ή 10⁻⁶ ή 1/(1.000.000)) του δευτερολέπτου (second)

μονάδα μέτρησης

συντομογραφία: μs , μsec


υπερχορδή

υπερχορδή (singular nominative)
υπερχορδές (nominative plural)
υπερχορδής (genitive singular)
υπερχορδών (genitive plural)
υπερχορδή (accusative singular)
υπερχορδές (accusative plural)
υπερχορδή (singular vocative)
υπερχορδές (vocative plural)
υπερχορδή (feminine)

υπερχορδή < (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική superstring

υποθετικό θεμελιώδες μονοδιάστατο δομικό στοιχείο, που πάλλεται σε πολλές διαστάσεις


διοπτρικός

διοπτρικός (masculine singular nominative)
διοπτρική (singular feminine nominative)
διοπτρικό (singular nominative neuter)
διοπτρικού (masculine genitive singular)
διοπτρικής (genitive singular feminine)
διοπτρικού (genitive singular neuter)
διοπτρικό (accusative masculine singular)
διοπτρική (accusative singular feminine)
διοπτρικό (accusative singular neuter)
διοπτρικέ (masculine singular vocative)
διοπτρική (singular feminine vocative)
διοπτρικό (singular vocative neuter)
διοπτρικοί (masculine nominative plural)
διοπτρικές (feminine nominative plural)
διοπτρικά (nominative neuter plural)
διοπτρικών (masculine genitive plural)
διοπτρικών (genitive feminine plural)
διοπτρικών (genitive neuter plural)
διοπτρικούς (accusative masculine plural)
διοπτρικές (accusative feminine plural)
διοπτρικά (accusative neuter plural)
διοπτρικοί (masculine vocative plural)
διοπτρικές (feminine vocative plural)
διοπτρικά (vocative neuter plural)
διοπτρικός (masculine singular nominative)
διοπτρική (feminine singular nominative)
διοπτρικό (neuter singular nominative)

διοπτρικός < διόπτρα + -ικός

ο σχετικός με διόπτρα


καταδιοπτρικός

καταδιοπτρικός (masculine singular nominative)
καταδιοπτρική (singular feminine nominative)
καταδιοπτρικό (singular nominative neuter)
καταδιοπτρικού (masculine genitive singular)
καταδιοπτρικής (genitive singular feminine)
καταδιοπτρικού (genitive singular neuter)
καταδιοπτρικό (accusative masculine singular)
καταδιοπτρική (accusative singular feminine)
καταδιοπτρικό (accusative singular neuter)
καταδιοπτρικέ (masculine singular vocative)
καταδιοπτρική (singular feminine vocative)
καταδιοπτρικό (singular vocative neuter)
καταδιοπτρικοί (masculine nominative plural)
καταδιοπτρικές (feminine nominative plural)
καταδιοπτρικά (nominative neuter plural)
καταδιοπτρικών (masculine genitive plural)
καταδιοπτρικών (genitive feminine plural)
καταδιοπτρικών (genitive neuter plural)
καταδιοπτρικούς (accusative masculine plural)
καταδιοπτρικές (accusative feminine plural)
καταδιοπτρικά (accusative neuter plural)
καταδιοπτρικοί (masculine vocative plural)
καταδιοπτρικές (feminine vocative plural)
καταδιοπτρικά (vocative neuter plural)
καταδιοπτρικός (masculine singular nominative)
καταδιοπτρική (feminine singular nominative)
καταδιοπτρικό (neuter singular nominative)

καταδιοπτρικός < κατα- + διοπτρικός λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική catadioptric

ο σχετικός με διάταξη φακών και διόπτρων

καταδιοπτρικό σύστημα


χρωματικό σφάλμα

χρωματικό σφάλμα (neuter)

χρωματικό σφάλμα < → δείτε τις λέξεις χρωματικός και σφάλμα

οποιαδήποτε απόκλιση ή παραμόρφωση που οφείλεται σε διαφορά μήκους κύματος των χρωμάτων


αχρωματικός

αχρωματικός (masculine singular nominative)
αχρωματική (singular feminine nominative)
αχρωματικό (singular nominative neuter)
αχρωματικού (masculine genitive singular)
αχρωματικής (genitive singular feminine)
αχρωματικού (genitive singular neuter)
αχρωματικό (accusative masculine singular)
αχρωματική (accusative singular feminine)
αχρωματικό (accusative singular neuter)
αχρωματικέ (masculine singular vocative)
αχρωματική (singular feminine vocative)
αχρωματικό (singular vocative neuter)
αχρωματικοί (masculine nominative plural)
αχρωματικές (feminine nominative plural)
αχρωματικά (nominative neuter plural)
αχρωματικών (masculine genitive plural)
αχρωματικών (genitive feminine plural)
αχρωματικών (genitive neuter plural)
αχρωματικούς (accusative masculine plural)
αχρωματικές (accusative feminine plural)
αχρωματικά (accusative neuter plural)
αχρωματικοί (masculine vocative plural)
αχρωματικές (feminine vocative plural)
αχρωματικά (vocative neuter plural)
αχρωματικός (masculine singular nominative)
αχρωματική (feminine singular nominative)
αχρωματικό (neuter singular nominative)

αχρωματικός < α- στερητικό + χρωματικός

ο στερούμενος απόχρωσης π.χ. λευκός, γκρίζος και μαύρος

αχρωματικός φακός


σφαιρική εκτροπή

σφαιρική εκτροπή (feminine)

σφαιρική εκτροπή < → δείτε τις λέξεις σφαιρική και εκτροπή

: η παρατηρούμενη εκτροπή ακτίνων δέσμης που προσπίπτει σε σφαιρικό κάτοπτρο ή φακό.

η σφαιρική εκτροπή διορθώνεται κυρίως με παραβολικό κάτοπτρο


ατμόιππος

ατμόιππος (singular nominative)
ατμόιπποι (nominative plural)
ατμόιππου (genitive singular)
ατμόιππων (genitive plural)
ατμόιππο (accusative singular)
ατμόιππους (accusative plural)
ατμόιππε (singular vocative)
ατμόιπποι (vocative plural)
ατμόιππος (masculine)

ατμόιππος < (ατμός) ατμό- + ίππος (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική cheval-vapeur)

μονάδα μέτρησης για την ισχύ μιας ατμομηχανής