υπέρθεση

υπέρθεση (singular nominative)
υπερθέσεις (nominative plural)
υπέρθεσης (genitive singular)
υπερθέσεων (genitive plural)
υπέρθεση (accusative singular)
υπερθέσεις (accusative plural)
υπέρθεση (singular vocative)
υπερθέσεις (vocative plural)
υπέρθεση (feminine)

υπέρθεση < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ὑπέρθε(σις) + -ση < ὑπερτίθημι < αρχαία ελληνική ὑπέρ + τίθημι. Συγχρονικά αναλύεται σε υπερ- + θέση.
:* για τον όρο της φυσικής: σημασιολογικό δάνειο από την αγγλική superposition (→ δείτε και τη λέξη επαλληλία)


φωτομετρία

φωτομετρία (singular nominative)
φωτομετρίες (nominative plural)
φωτομετρίας (genitive singular)
φωτομετριών (genitive plural)
φωτομετρία (accusative singular)
φωτομετρίες (accusative plural)
φωτομετρία (singular vocative)
φωτομετρίες (vocative plural)
φωτομετρία (feminine)

φωτομετρία (μαρτυρείται από το 1882) < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική photométrie < φῶς + μἐτρον, μορφολογικά αναλύεται φωτο- + -μετρία • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;

επιστημονικός κλάδος που ασχολείται με τη μέτρηση του μεγέθους της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην περιοχή του ορατού φωτός


χρονομετρία

χρονομετρία (singular nominative)
χρονομετρίες (nominative plural)
χρονομετρίας (genitive singular)
χρονομετριών (genitive plural)
χρονομετρία (accusative singular)
χρονομετρίες (accusative plural)
χρονομετρία (singular vocative)
χρονομετρίες (vocative plural)
χρονομετρία (feminine)

χρονομετρία < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική chronométrie < chronomètre < αρχαία ελληνική χρόνος + μέτρον

χρο‐νο‐με‐τρί‐α

η επιστήμη και η γνώση της μέτρησης του χρόνου και η ακριβής χρονομέτρηση με κατάλληλα εξειδικευμένα όργανα


περίοδος

περίοδος (singular nominative)
περίοδοι (nominative plural)
περιόδου (genitive singular)
περιόδων (genitive plural)
περίοδο (accusative singular)
περιόδους (accusative plural)
περίοδε (singular vocative)
περίοδοι (vocative plural)
περίοδος (feminine)

περίοδος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική περίοδος < περί- + ὁδός

περιοδεύον

στρατιωτικός όρος

το χρονικό διάστημα που απαιτείται για να ολοκληρωθεί μία πλήρης ταλάντωση


υποδεκάμετρο

υποδεκάμετρο (singular nominative)
υποδεκάμετρα (nominative plural)
υποδεκάμετρου (genitive singular)
υποδεκάμετρων (genitive plural)
υποδεκάμετρο (accusative singular)
υποδεκάμετρα (accusative plural)
υποδεκάμετρο (singular vocative)
υποδεκάμετρα (vocative plural)
υποδεκάμετρο (neuter)

υποδεκάμετρο < (καθαρεύουσα) ὑποδεκάμετρον, κατά το ὑποδιπλάσιος (μισός), μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική décimètre, αντί του δεκατόμετρο(ν). Μορφολογικά αναλύεται σε υπο- + δεκάμετρο.

το δεκατόμετρο


βολτ

βολτ < γαλλική volt < από το όνομα του ιταλού φυσικού Alessandro Volta < ιταλική volta

μονάδα μέτρησης της ηλεκτρικής τάσης (σύμβολο: V)

Το ηλεκτρικό δίκτυο στην Ευρώπη έχει τάση 220 βολτ.


φάσμα

φάσμα (singular nominative)
φάσματα (nominative plural)
φάσματος (genitive singular)
φασμάτων (genitive plural)
φάσμα (accusative singular)
φάσματα (accusative plural)
φάσμα (singular vocative)
φάσματα (vocative plural)
φάσμα (neuter)

φάσμα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική φάσμα < φαίνω
: (όρος φυσικής) < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική spectre

το φαινόμενο που προκύπτει από την ανάλυση μιας φωτεινής δέσμης στα επιμέρους χρώματα, δηλαδή στα συστατικά μήκη κύματος αυτής

Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα : όλο το εύρος συχνοτήτων των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων (δηλαδή των ραδιοκυμάτων, των μικροκυμάτων, της υπέρυθρης ακτινοβολίας, της ορατής ακτινοβολίας, της υπεριώδους, των ακτίνων Χ και των ακτίνων γ)


υπόθεμα

υπόθεμα (singular nominative)
υποθέματα (nominative plural)
υποθέματος (genitive singular)
υποθεμάτων (genitive plural)
υπόθεμα (accusative singular)
υποθέματα (accusative plural)
υπόθεμα (singular vocative)
υποθέματα (vocative plural)
υπόθεμα (neuter)

υπόθεμα < ελληνιστική κοινή ὑπόθεμα < αρχαία ελληνική ὑποτίθημι < ὑπό + τίθημι

υλικό ή φορτίο που τοποθετείται μέσα σε ένα πεδίο (π.χ. ηλεκτρικό ή μαγνητικό) και υφίσταται τις επιδράσεις του, λειτουργώντας ως δέκτης των δυνάμεων που αυτό ασκεί


υπεριώδης

υπεριώδης (masculine singular nominative)
υπεριώδης (singular feminine nominative)
υπεριώδες (singular nominative neuter)
υπεριώδους (masculine genitive singular)
υπεριώδους (genitive singular feminine)
υπεριώδους (genitive singular neuter)
υπεριώδη (accusative masculine singular)
υπεριώδη (accusative singular feminine)
υπεριώδες (accusative singular neuter)
υπεριώδη (masculine singular vocative)
υπεριώδης (masculine singular vocative)
υπεριώδης (singular feminine vocative)
υπεριώδες (singular vocative neuter)
υπεριώδεις (masculine nominative plural)
υπεριώδεις (feminine nominative plural)
υπεριώδη (nominative neuter plural)
υπεριωδών (masculine genitive plural)
υπεριωδών (genitive feminine plural)
υπεριωδών (genitive neuter plural)
υπεριώδεις (accusative masculine plural)
υπεριώδεις (accusative feminine plural)
υπεριώδη (accusative neuter plural)
υπεριώδεις (masculine vocative plural)
υπεριώδεις (feminine vocative plural)
υπεριώδη (vocative neuter plural)
υπεριώδης (masculine singular nominative)
υπεριώδης (feminine singular nominative)
υπεριώδες (neuter singular nominative)

υπεριώδης < υπερ- + ιώδης, μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική ultraviolet (ή γαλλικά)

υ‐πε‐ρι‐ώ‐δης

για ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες με μήκος κύματος πέρα από το ιώδες

υπεριώδεις ακτίνες


βομβαρδίζω

βομβαρδίζω
βομβάρδισα (aorist)
βομβαρδίζομαι (passive)
βομβαρδίστηκα (passive aorist)
βομβαρδισμένος (passive participle)
βομβαρδίζω (present first-person singular)
βομβάρδιζα (imperfect first-person singular)
θα βομβαρδίζω (future imperfect first-person singular)
να βομβαρδίζω (subjunctive first-person singular)
βομβαρδίζοντας (participle)
βομβαρδίζεις (present second-person singular)
βομβάρδιζες (imperfect second-person singular)
θα βομβαρδίζεις (future imperfect second-person singular)
να βομβαρδίζεις (subjunctive second-person singular)
βομβάρδιζε (imperative second-person singular)
βομβαρδίζει (present third-person singular)
βομβάρδιζε (imperfect third-person singular)
θα βομβαρδίζει (future imperfect third-person singular)
να βομβαρδίζει (subjunctive third-person singular)
βομβαρδίζουμε (present first-person plural)
βομβαρδίζαμε (imperfect first-person plural)
θα βομβαρδίζουμε (future imperfect first-person plural)
να βομβαρδίζουμε (subjunctive first-person plural)
βομβαρδίζετε (present second-person plural)
βομβαρδίζατε (imperfect second-person plural)
θα βομβαρδίζετε (future imperfect second-person plural)
να βομβαρδίζετε (subjunctive second-person plural)
βομβαρδίζετε (imperative second-person plural)
βομβαρδίζουν (present third-person plural)
βομβαρδίζουνε (present third-person plural)
βομβάρδιζαν (imperfect third-person plural)
βομβαρδίζαν (imperfect third-person plural)
βομβαρδίζανε (imperfect third-person plural)
θα βομβαρδίζουν (future imperfect third-person plural)
θα βομβαρδίζουνε (future imperfect third-person plural)
να βομβαρδίζουν (subjunctive third-person plural)
να βομβαρδίζουνε (subjunctive third-person plural)
βομβάρδισα (aorist first-person singular)
θα βομβαρδίσω (future first-person singular)
να βομβαρδίσω (subjunctive first-person singular)
βομβαρδίσει (infinitive)
βομβάρδισες (aorist second-person singular)
θα βομβαρδίσεις (future second-person singular)
να βομβαρδίσεις (subjunctive second-person singular)
βομβάρδισε (imperative second-person singular)
βομβάρδισε (aorist third-person singular)
θα βομβαρδίσει (future third-person singular)
να βομβαρδίσει (subjunctive third-person singular)
βομβαρδίσαμε (aorist first-person plural)
θα βομβαρδίσουμε (future first-person plural)
να βομβαρδίσουμε (subjunctive first-person plural)
βομβαρδίσατε (aorist second-person plural)
θα βομβαρδίσετε (future second-person plural)
να βομβαρδίσετε (subjunctive second-person plural)
βομβαρδίστε (imperative second-person plural)
βομβάρδισαν (aorist third-person plural)
βομβαρδίσαν (aorist third-person plural)
βομβαρδίσανε (aorist third-person plural)
θα βομβαρδίσουν (future third-person plural)
θα βομβαρδίσουνε (future third-person plural)
να βομβαρδίσουν (subjunctive third-person plural)
να βομβαρδίσουνε (subjunctive third-person plural)
έχω βομβαρδίσει (perfect first-person singular)
είχα βομβαρδίσει (pluperfect first-person singular)
θα έχω βομβαρδίσει (future perfect first-person singular)
να έχω βομβαρδίσει (subjunctive first-person singular)
έχεις βομβαρδίσει (perfect second-person singular)
είχες βομβαρδίσει (pluperfect second-person singular)
θα έχεις βομβαρδίσει (future perfect second-person singular)
να έχεις βομβαρδίσει (subjunctive second-person singular)
έχει βομβαρδίσει (perfect third-person singular)
είχε βομβαρδίσει (pluperfect third-person singular)
θα έχει βομβαρδίσει (future perfect third-person singular)
να έχει βομβαρδίσει (subjunctive third-person singular)
έχουμε βομβαρδίσει (perfect first-person plural)
είχαμε βομβαρδίσει (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε βομβαρδίσει (future perfect first-person plural)
να έχουμε βομβαρδίσει (subjunctive first-person plural)
έχετε βομβαρδίσει (perfect second-person plural)
είχατε βομβαρδίσει (pluperfect second-person plural)
θα έχετε βομβαρδίσει (future perfect second-person plural)
να έχετε βομβαρδίσει (subjunctive second-person plural)
έχουν βομβαρδίσει (perfect third-person plural)
είχαν βομβαρδίσει (pluperfect third-person plural)
θα έχουν βομβαρδίσει (future perfect third-person plural)
να έχουν βομβαρδίσει (subjunctive third-person plural)
βομβαρδίζομαι (present first-person singular)
βομβαρδιζόμουν (imperfect first-person singular)
βομβαρδιζόμουνα (imperfect first-person singular)
θα βομβαρδίζομαι (future imperfect first-person singular)
να βομβαρδίζομαι (subjunctive first-person singular)
βομβαρδίζεσαι (present second-person singular)
βομβαρδιζόσουν (imperfect second-person singular)
βομβαρδιζόσουνα (imperfect second-person singular)
θα βομβαρδίζεσαι (future imperfect second-person singular)
να βομβαρδίζεσαι (subjunctive second-person singular)
βομβαρδίζεται (present third-person singular)
βομβαρδιζόταν (imperfect third-person singular)
βομβαρδιζότανε (imperfect third-person singular)
θα βομβαρδίζεται (future imperfect third-person singular)
να βομβαρδίζεται (subjunctive third-person singular)
βομβαρδιζόμαστε (present first-person plural)
βομβαρδιζόμαστε (imperfect first-person plural)
βομβαρδιζόμασταν (imperfect first-person plural)
θα βομβαρδιζόμαστε (future imperfect first-person plural)
να βομβαρδιζόμαστε (subjunctive first-person plural)
βομβαρδίζεστε (present second-person plural)
βομβαρδιζόσαστε (imperfect second-person plural)
βομβαρδιζόσασταν (imperfect second-person plural)
θα βομβαρδίζεστε (future imperfect second-person plural)
να βομβαρδίζεστε (subjunctive second-person plural)
βομβαρδίζεστε (imperative second-person plural rare)
βομβαρδίζονται (present third-person plural)
βομβαρδίζονταν (imperfect third-person plural)
βομβαρδιζόντουσαν (imperfect third-person plural)
θα βομβαρδίζονται (future imperfect third-person plural)
να βομβαρδίζονται (subjunctive third-person plural)
βομβαρδίστηκα (aorist first-person singular)
θα βομβαρδιστώ (future first-person singular)
να βομβαρδιστώ (subjunctive first-person singular)
βομβαρδιστεί (infinitive)
βομβαρδίστηκες (aorist second-person singular)
θα βομβαρδιστείς (future second-person singular)
να βομβαρδιστείς (subjunctive second-person singular)
βομβαρδίσου (imperative second-person singular)
βομβαρδίστηκε (aorist third-person singular)
θα βομβαρδιστεί (future third-person singular)
να βομβαρδιστεί (subjunctive third-person singular)
βομβαρδιστήκαμε (aorist first-person plural)
θα βομβαρδιστούμε (future first-person plural)
να βομβαρδιστούμε (subjunctive first-person plural)
βομβαρδιστήκατε (aorist second-person plural)
θα βομβαρδιστείτε (future second-person plural)
να βομβαρδιστείτε (subjunctive second-person plural)
βομβαρδιστείτε (imperative second-person plural)
βομβαρδίστηκαν (aorist third-person plural)
βομβαρδιστήκαν (aorist third-person plural)
βομβαρδιστήκανε (aorist third-person plural)
θα βομβαρδιστούν (future third-person plural)
θα βομβαρδιστούνε (future third-person plural)
να βομβαρδιστούν (subjunctive third-person plural)
να βομβαρδιστούνε (subjunctive third-person plural)
έχω βομβαρδιστεί (perfect first-person singular)
είχα βομβαρδιστεί (pluperfect first-person singular)
θα έχω βομβαρδιστεί (future perfect first-person singular)
να έχω βομβαρδιστεί (subjunctive first-person singular)
βομβαρδισμένος (participle)
έχεις βομβαρδιστεί (perfect second-person singular)
είχες βομβαρδιστεί (pluperfect second-person singular)
θα έχεις βομβαρδιστεί (future perfect second-person singular)
να έχεις βομβαρδιστεί (subjunctive second-person singular)
έχει βομβαρδιστεί (perfect third-person singular)
είχε βομβαρδιστεί (pluperfect third-person singular)
θα έχει βομβαρδιστεί (future perfect third-person singular)
να έχει βομβαρδιστεί (subjunctive third-person singular)
έχουμε βομβαρδιστεί (perfect first-person plural)
είχαμε βομβαρδιστεί (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε βομβαρδιστεί (future perfect first-person plural)
να έχουμε βομβαρδιστεί (subjunctive first-person plural)
έχετε βομβαρδιστεί (perfect second-person plural)
είχατε βομβαρδιστεί (pluperfect second-person plural)
θα έχετε βομβαρδιστεί (future perfect second-person plural)
να έχετε βομβαρδιστεί (subjunctive second-person plural)
έχουν βομβαρδιστεί (perfect third-person plural)
είχαν βομβαρδιστεί (pluperfect third-person plural)
θα έχουν βομβαρδιστεί (future perfect third-person plural)
να έχουν βομβαρδιστεί (subjunctive third-person plural)
είμαι, είσαι, είναι βομβαρδισμένος (perfect type-b)
είμαστε, είστε, είναι βομβαρδισμένοι (perfect type-b)
ήμουν, ήσουν, ήταν βομβαρδισμένος (type-b pluperfect)
ήμαστε, ήσαστε, ήταν βομβαρδισμένοι (type-b pluperfect)

βομβαρδίζω < (οπτικό δάνειο) γαλλική bombard(er) + -ίζω

βομ‐βαρ‐δί‐ζω

ρίχνω στοιχειώδη σωματίδια


διηλεκτρικός

διηλεκτρικός (masculine singular nominative)
διηλεκτρική (singular feminine nominative)
διηλεκτρικό (singular nominative neuter)
διηλεκτρικού (masculine genitive singular)
διηλεκτρικής (genitive singular feminine)
διηλεκτρικού (genitive singular neuter)
διηλεκτρικό (accusative masculine singular)
διηλεκτρική (accusative singular feminine)
διηλεκτρικό (accusative singular neuter)
διηλεκτρικέ (masculine singular vocative)
διηλεκτρική (singular feminine vocative)
διηλεκτρικό (singular vocative neuter)
διηλεκτρικοί (masculine nominative plural)
διηλεκτρικές (feminine nominative plural)
διηλεκτρικά (nominative neuter plural)
διηλεκτρικών (masculine genitive plural)
διηλεκτρικών (genitive feminine plural)
διηλεκτρικών (genitive neuter plural)
διηλεκτρικούς (accusative masculine plural)
διηλεκτρικές (accusative feminine plural)
διηλεκτρικά (accusative neuter plural)
διηλεκτρικοί (masculine vocative plural)
διηλεκτρικές (feminine vocative plural)
διηλεκτρικά (vocative neuter plural)
διηλεκτρικός (masculine singular nominative)
διηλεκτρική (feminine singular nominative)
διηλεκτρικό (neuter singular nominative)

διηλεκτρικός < λόγιο ενδογενές δάνειο: diélectrique (διά + ηλεκτρικός)

δι‐η‐λεκ‐τρι‐κός

που έχει μικρή ηλεκτρική αγωγιμότητα, που είναι κακός αγωγός του ηλεκτρισμού, που συμπεριφέρεται ως μονωτής


αγώγιμος

αγώγιμος (masculine singular nominative)
αγώγιμη (singular feminine nominative)
αγώγιμο (singular nominative neuter)
αγώγιμου (masculine genitive singular)
αγώγιμης (genitive singular feminine)
αγώγιμου (genitive singular neuter)
αγώγιμο (accusative masculine singular)
αγώγιμη (accusative singular feminine)
αγώγιμο (accusative singular neuter)
αγώγιμε (masculine singular vocative)
αγώγιμη (singular feminine vocative)
αγώγιμο (singular vocative neuter)
αγώγιμοι (masculine nominative plural)
αγώγιμες (feminine nominative plural)
αγώγιμα (nominative neuter plural)
αγώγιμων (masculine genitive plural)
αγώγιμων (genitive feminine plural)
αγώγιμων (genitive neuter plural)
αγώγιμους (accusative masculine plural)
αγώγιμες (accusative feminine plural)
αγώγιμα (accusative neuter plural)
αγώγιμοι (masculine vocative plural)
αγώγιμες (feminine vocative plural)
αγώγιμα (vocative neuter plural)
αγώγιμος (masculine singular nominative)
αγώγιμη (feminine singular nominative)
αγώγιμο (neuter singular nominative)

αγώγιμος < αρχαία ελληνική ἀγώγιμος, ((σημασιολογικό δάνειο) γαλλική conductible)
:* για τον νομικό όρο < κατά τον 4ο ορισμό της λέξης αγωγή

αυτός που επιτρέπει τη διέλευση ηλεκτρικής ή/και θερμικής ενέργειας


απορρόφηση

απορρόφηση (singular nominative)
απορροφήσεις (nominative plural)
απορρόφησης (genitive singular)
απορροφήσεων (genitive plural)
απορρόφηση (accusative singular)
απορροφήσεις (accusative plural)
απορρόφηση (singular vocative)
απορροφήσεις (vocative plural)
απορρόφηση (feminine)

απορρόφηση < απορροφώ + -ση (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική absorption)

η διαδικασία και το αποτέλεσμα του απορροφώ

η ελάττωση της έντασης ή της ενέργειας ηχητικού ή ηλεκτρομαγνητικού κύματος καθώς αυτό διαδίδεται μέσα σε υλικό σώμα


αγωγή

αγωγή (singular nominative)
αγωγές (nominative plural)
αγωγής (genitive singular)
αγωγών (genitive plural)
αγωγή (accusative singular)
αγωγές (accusative plural)
αγωγή (singular vocative)
αγωγές (vocative plural)
αγωγή (feminine)

αγωγή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀγωγή < ἄγω

upbringing

διαδικασία απόκτησης τρόπων συμπεριφοράς

lawsuit

νομικός όρος

plainte

νομικός όρος

procédure

νομικός όρος

Klage

νομικός όρος

תביעה

νομικός όρος

το φαινόμενο της μετάδοσης θερμότητας μέσα σε ένα σώμα όπως σε μία μεταλλική ράβδο

→ χρειάζεται παράδειγμα


αγωγιμότητα

αγωγιμότητα (singular nominative)
αγωγιμότητες (nominative plural)
αγωγιμότητας (genitive singular)
αγωγιμοτήτων (genitive plural)
αγωγιμότητα (accusative singular)
αγωγιμότητες (accusative plural)
αγωγιμότητα (singular vocative)
αγωγιμότητες (vocative plural)
αγωγιμότητα (feminine)

αγωγιμότητα < αγώγιμ(ος) + -ότητα, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική conductibilité

α‐γω‐γι‐μό‐τη‐τα

ιδιότητα της ύλης να επιτρέπει τη διέλευση ενέργειας (ηλεκτρική/θερμική)


πολικότητα

πολικότητα (singular nominative)
πολικότητες (nominative plural)
πολικότητας (genitive singular)
πολικοτήτων (genitive plural)
πολικότητα (accusative singular)
πολικότητες (accusative plural)
πολικότητα (singular vocative)
πολικότητες (vocative plural)
πολικότητα (feminine)

πολικότητα < πολικ(ός) + -ότητα

πο‐λι‐κό‐τη‐τα

η ιδιότητα ενός μαγνήτη να προσναατολίζεται μέσα σε ένα πεδίο προς ορισμένη κατεύθυνση


απορροφώ

απορροφώ
απορροφάω
απορρόφησα (aorist)
απορροφώμαι (passive)
απορροφιέμαι (passive)
απορροφήθηκα (passive aorist)
απορροφημένος (passive participle)
απορροφιέμαι (present first-person singular)
απορροφιόμουν (imperfect first-person singular)
απορροφιόμουνα (imperfect first-person singular)
θα απορροφιέμαι (future imperfect first-person singular)
να απορροφιέμαι (subjunctive first-person singular)
απορροφιέσαι (present second-person singular)
απορροφιόσουν (imperfect second-person singular)
απορροφιόσουνα (imperfect second-person singular)
θα απορροφιέσαι (future imperfect second-person singular)
να απορροφιέσαι (subjunctive second-person singular)
απορροφιέται (present third-person singular)
απορροφιόταν (imperfect third-person singular)
απορροφιότανε (imperfect third-person singular)
θα απορροφιέται (future imperfect third-person singular)
να απορροφιέται (subjunctive third-person singular)
απορροφιόμαστε (present first-person plural)
απορροφιόμαστε (imperfect first-person plural)
απορροφιόμασταν (imperfect first-person plural)
θα απορροφιόμαστε (future imperfect first-person plural)
να απορροφιόμαστε (subjunctive first-person plural)
απορροφιέστε (present second-person plural)
απορροφιόσαστε (imperfect second-person plural)
απορροφιόσασταν (imperfect second-person plural)
θα απορροφιέστε (future imperfect second-person plural)
να απορροφιέστε (subjunctive second-person plural)
απορροφιέστε (imperative second-person plural)
απορροφιούνται (present third-person plural)
απορροφιόνταν (imperfect third-person plural)
απορροφιόντανε (imperfect third-person plural)
απορροφιούνταν (imperfect third-person plural)
απορροφιόντουσαν (imperfect third-person plural)
θα απορροφιούνται (future imperfect third-person plural)
να απορροφιούνται (subjunctive third-person plural)
απορροφήθηκα (aorist first-person singular)
θα απορροφηθώ (future first-person singular)
να απορροφηθώ (subjunctive first-person singular)
απορροφηθεί (infinitive)
απορροφήθηκες (aorist second-person singular)
θα απορροφηθείς (future second-person singular)
να απορροφηθείς (subjunctive second-person singular)
απορροφήσου (imperative second-person singular)
απορροφήθηκε (aorist third-person singular)
θα απορροφηθεί (future third-person singular)
να απορροφηθεί (subjunctive third-person singular)
απορροφηθήκαμε (aorist first-person plural)
θα απορροφηθούμε (future first-person plural)
να απορροφηθούμε (subjunctive first-person plural)
απορροφηθήκατε (aorist second-person plural)
θα απορροφηθείτε (future second-person plural)
να απορροφηθείτε (subjunctive second-person plural)
απορροφηθείτε (imperative second-person plural)
απορροφήθηκαν (aorist third-person plural)
απορροφηθήκαν (aorist third-person plural)
απορροφηθήκανε (aorist third-person plural)
θα απορροφηθούν (future third-person plural)
θα απορροφηθούνε (future third-person plural)
να απορροφηθούν (subjunctive third-person plural)
να απορροφηθούνε (subjunctive third-person plural)
έχω απορροφηθεί (perfect first-person singular)
είχα απορροφηθεί (pluperfect first-person singular)
θα έχω απορροφηθεί (future perfect first-person singular)
να έχω απορροφηθεί (subjunctive first-person singular)
απορροφημένος (participle)
έχεις απορροφηθεί (perfect second-person singular)
είχες απορροφηθεί (pluperfect second-person singular)
θα έχεις απορροφηθεί (future perfect second-person singular)
να έχεις απορροφηθεί (subjunctive second-person singular)
έχει απορροφηθεί (perfect third-person singular)
είχε απορροφηθεί (pluperfect third-person singular)
θα έχει απορροφηθεί (future perfect third-person singular)
να έχει απορροφηθεί (subjunctive third-person singular)
έχουμε απορροφηθεί (perfect first-person plural)
είχαμε απορροφηθεί (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε απορροφηθεί (future perfect first-person plural)
να έχουμε απορροφηθεί (subjunctive first-person plural)
έχετε απορροφηθεί (perfect second-person plural)
είχατε απορροφηθεί (pluperfect second-person plural)
θα έχετε απορροφηθεί (future perfect second-person plural)
να έχετε απορροφηθεί (subjunctive second-person plural)
έχουν απορροφηθεί (perfect third-person plural)
είχαν απορροφηθεί (pluperfect third-person plural)
θα έχουν απορροφηθεί (future perfect third-person plural)
να έχουν απορροφηθεί (subjunctive third-person plural)
είμαι, είσαι, είναι απορροφημένος (perfect type-b)
είμαστε, είστε, είναι απορροφημένοι (perfect type-b)
ήμουν, ήσουν, ήταν απορροφημένος (type-b pluperfect)
ήμαστε, ήσαστε, ήταν απορροφημένοι (type-b pluperfect)

απορροφώ < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀπορρροφῶ, συνηρημένος τύπος του ἀπορροφέω (πίνω με ρουφηξιές) < ἀπό + ῥοφέω / ῥοφῶ, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική absorber

absorb

ενσωματώνω υγρή ή αέρια ουσία

absorber

ενσωματώνω υγρή ή αέρια ουσία

aufsaugen

ενσωματώνω υγρή ή αέρια ουσία

absorbieren

ενσωματώνω υγρή ή αέρια ουσία

absorb

μειώνω ή εξαλείφω

absorber

μειώνω ή εξαλείφω

absorbieren

μειώνω ή εξαλείφω

schlucken

μειώνω ή εξαλείφω

verschlucken

μειώνω ή εξαλείφω

ελαττώνω την ένταση ή την ενέργεια ηχητικού ή ηλεκτρομαγνητικού κύματος καθώς αυτό διαδίδεται μέσα σε υλικό σώμα


γεωμαγνητισμός

γεωμαγνητισμός (singular nominative)
γεωμαγνητισμοί (nominative plural)
γεωμαγνητισμού (genitive singular)
γεωμαγνητισμών (genitive plural)
γεωμαγνητισμό (accusative singular)
γεωμαγνητισμούς (accusative plural)
γεωμαγνητισμέ (singular vocative)
γεωμαγνητισμοί (vocative plural)
γεωμαγνητισμός (masculine)

γεωμαγνητισμός < γεω- + μαγνητισμός, λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική géomagnétisme

ο μαγνητισμός της γης


αυτανάφλεξη

αυτανάφλεξη (singular nominative)
αυταναφλέξεις (nominative plural)
αυτανάφλεξης (genitive singular)
αυταναφλέξεων (genitive plural)
αυτανάφλεξη (accusative singular)
αυταναφλέξεις (accusative plural)
αυτανάφλεξη (singular vocative)
αυταναφλέξεις (vocative plural)
αυτανάφλεξη (feminine)

αυτανάφλεξη < αυτ- + ανάφλεξη, (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική autoignition

αυ‐τα‐νά‐φλε‐ξη

ανάφλεξη χωρίς εξωτερική πηγή θερμότητας


ΕΟΚ

ΕΟΚ < δείτε ορισμούς

EEC

Ευρωπαϊκή Κοινότητα

CEE

Ευρωπαϊκή Κοινότητα

ουδέτερο ακρωνύμιο: Επίπεδο Ομοιόμορφο Κύμα


φθορισμός

φθορισμός (singular nominative)
φθορισμοί (nominative plural)
φθορισμού (genitive singular)
φθορισμών (genitive plural)
φθορισμό (accusative singular)
φθορισμούς (accusative plural)
φθορισμέ (singular vocative)
φθορισμοί (vocative plural)
φθορισμός (masculine)

φθορισμός < φθορίζω + -μός (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική fluoressence)

το αποτέλεσμα του φθορίζω, η ακτινοβολία που εκπέμπουν κάποια σώματα υπό ειδικές συνθήκες φωτισμού ή ακτινοβόλησης των ίδιων

λάμπες φθορισμού


ομοιομορφισμός

ομοιομορφισμός (singular nominative)
ομοιομορφισμοί (nominative plural)
ομοιομορφισμού (genitive singular)
ομοιομορφισμών (genitive plural)
ομοιομορφισμό (accusative singular)
ομοιομορφισμούς (accusative plural)
ομοιομορφισμέ (singular vocative)
ομοιομορφισμοί (vocative plural)
ομοιομορφισμός (masculine)

ομοιομορφισμός < όμοιος + μορφή + -ισμός.

uniformitarianism

στη φυσική και τη γεωλογία

homeomorphism

στα μαθηματικά

homéomorphisme

στα μαθηματικά

Θεωρία σύμφωνα με την οποία οι διεργασίες που λειτουργούν στη φύση παραμένουν αμετάβλητες με το πέρασμα του χρόνου.


πυροηλεκτρισμός

πυροηλεκτρισμός (singular nominative)
πυροηλεκτρισμοί (nominative plural)
πυροηλεκτρισμού (genitive singular)
πυροηλεκτρισμών (genitive plural)
πυροηλεκτρισμό (accusative singular)
πυροηλεκτρισμούς (accusative plural)
πυροηλεκτρισμέ (singular vocative)
πυροηλεκτρισμοί (vocative plural)
πυροηλεκτρισμός (masculine)

πυροηλεκτρισμός < πυρο- + ηλεκτρισμός (μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική pyroelectricity)

η δημιουργία ηλεκτρικού φορτίου ως αποτέλεσμα μεταβολής της θερμοκρασίας


φθορίωση

φθορίωση (singular nominative)
φθοριώσεις (nominative plural)
φθορίωσης (genitive singular)
φθοριώσεων (genitive plural)
φθορίωση (accusative singular)
φθοριώσεις (accusative plural)
φθορίωση (singular vocative)
φθοριώσεις (vocative plural)
φθορίωση (feminine)

φθορίωση < (καθαρεύουσα) φθορίωσις < φθόριο + -ωσις < μεσαιωνική ελληνική φθόριον < αρχαία ελληνική φθορά < φθείρω (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική fluoration)

φωτοβολία που εκπέμπεται από κάποιες ουσίες, όταν εκτεθούν σε ηλιακή ή άλλη ακτινοβολία


τάση

τάση (singular nominative)
τάσεις (nominative plural)
τάσης (genitive singular)
τάσεων (genitive plural)
τάση (accusative singular)
τάσεις (accusative plural)
τάση (singular vocative)
τάσεις (vocative plural)
τάση (feminine)

τάση < αρχαία ελληνική τάσις

voltage

διαφορά δυναμικού

voltage

διαφορά δυναμικού

δύναμη που ασκείται εκατέρωθεν σε ένα σημείο ενός νήματος


σχετικότητα

σχετικότητα (singular nominative)
σχετικότητες (nominative plural)
σχετικότητας (genitive singular)
σχετικοτήτων (genitive plural)
σχετικότητα (accusative singular)
σχετικότητες (accusative plural)
σχετικότητα (singular vocative)
σχετικότητες (vocative plural)
σχετικότητα (feminine)

σχετικότητα < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα σχετικ(ότης) + -ότητα, όπως στην αιτιατική < σχετικός & (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική relativité ή από τη γερμανική Relativitätstheorie

σχε‐τι‐κό‐τη‐τα

η θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν

σχετικότητα στη Βικιπαίδεια


φωνομετρία

φωνομετρία (singular nominative)
φωνομετρίες (nominative plural)
φωνομετρίας (genitive singular)
φωνομετριών (genitive plural)
φωνομετρία (accusative singular)
φωνομετρίες (accusative plural)
φωνομετρία (singular vocative)
φωνομετρίες (vocative plural)
φωνομετρία (feminine)

φωνομετρία < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική phonométrie < αρχαία ελληνική φωνή + μέτρον

η επιστήμη που ασχολείται με τη μέτρηση και ανάλυση των ηχητικών φαινομένων, όπως η ένταση, η συχνότητα και το φάσμα των ήχων, με εφαρμογές στην ακουστική, τη φωνητική και την ιατρική


ταλάντωση

ταλάντωση (singular nominative)
ταλαντώσεις (nominative plural)
ταλάντωσης (genitive singular)
ταλαντώσεων (genitive plural)
ταλάντωση (accusative singular)
ταλαντώσεις (accusative plural)
ταλάντωση (singular vocative)
ταλαντώσεις (vocative plural)
ταλάντωση (feminine)

ταλάντωση < αρχαία ελληνική ταλάντωσις < ταλαντόομαι / ταλαντοῦμαι < τάλαντον

η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του ταλαντώνομαι


ατομικός

ατομικός (masculine singular nominative)
ατομική (singular feminine nominative)
ατομικό (singular nominative neuter)
ατομικού (masculine genitive singular)
ατομικής (genitive singular feminine)
ατομικού (genitive singular neuter)
ατομικό (accusative masculine singular)
ατομική (accusative singular feminine)
ατομικό (accusative singular neuter)
ατομικέ (masculine singular vocative)
ατομική (singular feminine vocative)
ατομικό (singular vocative neuter)
ατομικοί (masculine nominative plural)
ατομικές (feminine nominative plural)
ατομικά (nominative neuter plural)
ατομικών (masculine genitive plural)
ατομικών (genitive feminine plural)
ατομικών (genitive neuter plural)
ατομικούς (accusative masculine plural)
ατομικές (accusative feminine plural)
ατομικά (accusative neuter plural)
ατομικοί (masculine vocative plural)
ατομικές (feminine vocative plural)
ατομικά (vocative neuter plural)
ατομικός (masculine singular nominative)
ατομική (feminine singular nominative)
ατομικό (neuter singular nominative)

ατομικός < άτομ(ο) + -ικός < αρχαία ελληνική ἄτομον (άκοπο, άτμητο)
:* που σχετίζεται με έναν άνθρωπο < μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική individuel, personnel
:* για τον όρο της φυσικής < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική atomique < αρχαία ελληνική ἄτομον
:* για τους όρους λογικής, μαθηματικών, πληροφορικής < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική atomic < αρχαία ελληνική ἄτομον

atomic

φυσική, πληροφορική

atomique

φυσική, πληροφορική

atoma

φυσική, πληροφορική

atomový

φυσική, πληροφορική

που έχει σχέση με το άτομο (το πιο μικρό στοιχείο της ύλης που διατηρεί το βασικό της χαρακτήρα)

ατομικός αριθμός

που έχει σχέση με την πυρηνική ενέργεια ή τη μελέτη της

ατομική ενέργεια, ατομικός επιστήμονας


φυγόκεντρος

φυγόκεντρος (masculine singular nominative)
φυγόκεντρη (singular feminine nominative)
φυγόκεντρος (singular feminine nominative)
φυγόκεντρο (singular nominative neuter)
φυγόκεντρου (masculine genitive singular)
φυγόκεντρης (genitive singular feminine)
φυγοκέντρου (genitive singular feminine)
φυγόκεντρου (genitive singular neuter)
φυγόκεντρο (accusative masculine singular)
φυγόκεντρη (accusative singular feminine)
φυγόκεντρο (accusative singular feminine)
φυγόκεντρο (accusative singular neuter)
φυγόκεντρε (masculine singular vocative)
φυγόκεντρη (singular feminine vocative)
φυγόκεντρε (singular feminine vocative)
φυγόκεντρο (singular vocative neuter)
φυγόκεντροι (masculine nominative plural)
φυγόκεντρες (feminine nominative plural)
φυγόκεντροι (feminine nominative plural)
φυγόκεντρα (nominative neuter plural)
φυγόκεντρων (masculine genitive plural)
φυγόκεντρων (genitive feminine plural)
φυγοκέντρων (genitive feminine plural)
φυγόκεντρων (genitive neuter plural)
φυγόκεντρους (accusative masculine plural)
φυγόκεντρες (accusative feminine plural)
φυγοκέντρους (accusative feminine plural)
φυγόκεντρα (accusative neuter plural)
φυγόκεντροι (masculine vocative plural)
φυγόκεντρες (feminine vocative plural)
φυγόκεντροι (feminine vocative plural)
φυγόκεντρα (vocative neuter plural)
φυγόκεντρος (masculine singular nominative)
φυγόκεντρη (feminine singular nominative)
φυγόκεντρος (feminine singular nominative)
φυγόκεντρο (neuter singular nominative)

φυγόκεντρος < (καθαρεύουσα) < φυγό- + κέντρ(ο) + -ος (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική centrifuge )
:: Η λέξη μαρτυρείται από το 1843 (1892 η καταγραφή του Κουμανδούδη ως μεταφραστικό δάνειο από τη νεολατινική centrifugus
: Αρχικά, το 1766, ο νεολατινικός όρος είχε αποδοθεί στην καθαρεύουσα ως κεντρόφυξ (κεντρόφυγος) κατά το ελληνιστικό πρόσφυξ

φυ‐γό‐κε‐ντρος

που έχει την τάση να απομακρύνεται από το κέντρο

η φυγόκεντρος δύναμη


επαγωγικός

επαγωγικός (masculine singular nominative)
επαγωγική (singular feminine nominative)
επαγωγικό (singular nominative neuter)
επαγωγικού (masculine genitive singular)
επαγωγικής (genitive singular feminine)
επαγωγικού (genitive singular neuter)
επαγωγικό (accusative masculine singular)
επαγωγική (accusative singular feminine)
επαγωγικό (accusative singular neuter)
επαγωγικέ (masculine singular vocative)
επαγωγική (singular feminine vocative)
επαγωγικό (singular vocative neuter)
επαγωγικοί (masculine nominative plural)
επαγωγικές (feminine nominative plural)
επαγωγικά (nominative neuter plural)
επαγωγικών (masculine genitive plural)
επαγωγικών (genitive feminine plural)
επαγωγικών (genitive neuter plural)
επαγωγικούς (accusative masculine plural)
επαγωγικές (accusative feminine plural)
επαγωγικά (accusative neuter plural)
επαγωγικοί (masculine vocative plural)
επαγωγικές (feminine vocative plural)
επαγωγικά (vocative neuter plural)
επαγωγικός (masculine singular nominative)
επαγωγική (feminine singular nominative)
επαγωγικό (neuter singular nominative)

επαγωγικός <
:* για τη σημασία στη λογική < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἐπαγωγικός < αρχαία ελληνική ἐπαγωγ(ή) + -ικός
:* για τη σημασία στη φυσική < επαγωγ(ή) + -ικός

ε‐πα‐γω‐γι‐κός

που σχετίζεται με την επαγωγή ή αναφέρεται σ' αυτήν

επαγωγικό ρεύμα, πηνίο, κύκλωμα


στρόμβος

στρόμβος (singular nominative)
στρόμβοι (nominative plural)
στρόμβου (genitive singular)
στρόμβων (genitive plural)
στρόμβο (accusative singular)
στρόμβους (accusative plural)
στρόμβε (singular vocative)
στρόμβοι (vocative plural)
στρόμβος (masculine)

στρόμβος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική στρόμβος

σφαιρικό ή κυλινδρικό σώμα που περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του


κρύσταλλος

κρύσταλλος (singular nominative)
κρύσταλλοι (nominative plural)
κρυστάλλου (genitive singular)
κρύσταλλου (genitive singular)
κρυστάλλων (genitive plural)
κρύσταλλων (genitive plural)
κρύσταλλο (accusative singular)
κρυστάλλους (accusative plural)
κρύσταλλους (accusative plural)
κρύσταλλε (singular vocative)
κρύσταλλοι (vocative plural)
κρύσταλλος (masculine feminine)

κρύσταλλος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κρύσταλλος Συγκρίνετε με το κρύσταλλο
:* για επιστημονικούς όρους < λόγιο ενδογενές δάνειο: σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική cristal < λατινική crystallus < αρχαία ελληνική κρύσταλλος)

κρύ‐σταλ‐λος

οποιοδήποτε στερεό παρουσιάζει κανονική πολυεδρική διάταξη των δομικών του μερών μετά από διαδικασία κρυστάλλωσης

υγρή κρύσταλλος


άζευκτος

άζευκτος (masculine singular nominative)
άζευκτη (singular feminine nominative)
άζευκτο (singular nominative neuter)
άζευκτου (masculine genitive singular)
άζευκτης (genitive singular feminine)
άζευκτου (genitive singular neuter)
άζευκτο (accusative masculine singular)
άζευκτη (accusative singular feminine)
άζευκτο (accusative singular neuter)
άζευκτε (masculine singular vocative)
άζευκτη (singular feminine vocative)
άζευκτο (singular vocative neuter)
άζευκτοι (masculine nominative plural)
άζευκτες (feminine nominative plural)
άζευκτα (nominative neuter plural)
άζευκτων (masculine genitive plural)
άζευκτων (genitive feminine plural)
άζευκτων (genitive neuter plural)
άζευκτους (accusative masculine plural)
άζευκτες (accusative feminine plural)
άζευκτα (accusative neuter plural)
άζευκτοι (masculine vocative plural)
άζευκτες (feminine vocative plural)
άζευκτα (vocative neuter plural)
άζευκτος

άζευκτος < α- στερητικό + ζευγνύω/ζεύγνυμι + κατάληξη ρηματικών επιθέτων -τος

που δεν έχει σχηματίσει ζεύγος, που δεν έχει ζευχθεί

για σωματίδια

το μοριακό οξυγόνο διαθέτει δυο άζευκτα ηλεκτρόνια (με παράλληλα σπίν)


κρυστάλλωση

κρυστάλλωση (singular nominative)
κρυσταλλώσεις (nominative plural)
κρυστάλλωσης (genitive singular)
κρυσταλλώσεων (genitive plural)
κρυστάλλωση (accusative singular)
κρυσταλλώσεις (accusative plural)
κρυστάλλωση (singular vocative)
κρυσταλλώσεις (vocative plural)
κρυστάλλωση (feminine)

κρυστάλλωση < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική cristallisation

κρυ‐στάλ‐λω‐ση

η δημιουργία κρυστάλλου κατά τη διαδικασία μετατροπής ενός σώματος από υγρή σε αέρια μορφή


επαγωγή

επαγωγή (singular nominative)
επαγωγές (nominative plural)
επαγωγής (genitive singular)
επαγωγών (genitive plural)
επαγωγή (accusative singular)
επαγωγές (accusative plural)
επαγωγή (singular vocative)
επαγωγές (vocative plural)
επαγωγή (feminine)

επαγωγή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἐπαγωγή < ἐπάγω (επάγω)
:* για τη νομική σημασία < κατά την αρχαία φράση ἐπάγομαι μαρτύρια (φέρνω μαρτυρία)
:* για τη σημασία στη φυσική < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική induction

πρόκληση ηλεκτρικού ή μαγνητικού φαινομένου από ηλεκτρικό ή μαγνητικό φαινόμενο

Υπάρχουν τρία είδη επαγωγής: η ηλεκτρική επαγωγή, η μαγνητική επαγωγή και η ηλεκτρομαγνητική επαγωγή.


στρέψη

στρέψη (singular nominative)
στρέψεις (nominative plural)
στρέψης (genitive singular)
στρέψεων (genitive plural)
στρέψη (accusative singular)
στρέψεις (accusative plural)
στρέψη (singular vocative)
στρέψεις (vocative plural)
στρέψη (feminine)

στρέψη < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική στρέψις > *στρέπ--σις + -ση< στρέφω
:* για τον όρο της φυσικής < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική torsion )

η ροπή που ασκείται σ’ ένα σώμα και τείνει να το περιστρέψει γύρω από τον άξονά του καθώς και (κατ’ επέκταση) η ενδεχόμενη παραμόρφωση ή καταπόνηση που εμφανίζεται στο σώμα εξαιτίας δύο αντίθετων δυνάμεων που ασκούνται σ’ αυτό παράλληλα

Οι δοκιμασίες κοπώσεως σε έναν άξονα ενός στρόβιλου, είτε το ρευστό είναι αέρα (αεριοστρόβιλος) ή το ρευστό είναι υγρό (υδροστρόβιλος), πρέπει να λάβουν υπόψιν τον κίνδυνο στρέψης σε μεγάλες ταχύτητες και να ρυθμίσουν δικλείδες ασφαλείας πέδησης.


επαλληλία

επαλληλία (singular nominative)
επαλληλίες (nominative plural)
επαλληλίας (genitive singular)
επαλληλιών (genitive plural)
επαλληλία (accusative singular)
επαλληλίες (accusative plural)
επαλληλία (singular vocative)
επαλληλίες (vocative plural)
επαλληλία (feminine)

επαλληλία < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἐπαλληλία (αδιάσπαστη σειρά) (σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική superposition → δείτε και τη λέξη υπέρθεση)

ε‐παλ‐λη‐λί‐α

διαδοχή φαινομένων ή αρχή της υπέρθεσης

※ ή υπέρθεση κυμάτων (Φυσική Θετικών Σπουδών, Γ΄ τάξη Γενικού Λυκείου, τεύχος Γ΄. πρόσβαση:2025.03.04.)


καταδυτικός

καταδυτικός (masculine singular nominative)
καταδυτική (singular feminine nominative)
καταδυτικό (singular nominative neuter)
καταδυτικού (masculine genitive singular)
καταδυτικής (genitive singular feminine)
καταδυτικού (genitive singular neuter)
καταδυτικό (accusative masculine singular)
καταδυτική (accusative singular feminine)
καταδυτικό (accusative singular neuter)
καταδυτικέ (masculine singular vocative)
καταδυτική (singular feminine vocative)
καταδυτικό (singular vocative neuter)
καταδυτικοί (masculine nominative plural)
καταδυτικές (feminine nominative plural)
καταδυτικά (nominative neuter plural)
καταδυτικών (masculine genitive plural)
καταδυτικών (genitive feminine plural)
καταδυτικών (genitive neuter plural)
καταδυτικούς (accusative masculine plural)
καταδυτικές (accusative feminine plural)
καταδυτικά (accusative neuter plural)
καταδυτικοί (masculine vocative plural)
καταδυτικές (feminine vocative plural)
καταδυτικά (vocative neuter plural)
καταδυτικός

καταδυτικός < κατάδυση (κατα- + -δυτ- + -ικός)

ειδικός φακός που διαθλά το φως, λόγω παρεμβολής υγρού


ενθαλπία

ενθαλπία (singular nominative)
ενθαλπίες (nominative plural)
ενθαλπίας (genitive singular)
ενθαλπιών (genitive plural)
ενθαλπία (accusative singular)
ενθαλπίες (accusative plural)
ενθαλπία (singular vocative)
ενθαλπίες (vocative plural)
ενθαλπία (feminine)

ενθαλπία < (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική enthalpy, νεολογισμός του 20ου αιώνα (< ἐνθάλπω < ἐν + θάλπω) κατά τα entropy, energy. Στα αρχαία ελληνικά δεν υπάρχει ουσιαστικό *-θαλπία, αλλά ἡ θάλψις, τὸ θάλπος

θερμοδυναμικό μέγεθος που αντιπροσωπεύει το ολικό ποσό θερμότητας που περιέχει ένα θερμοδυναμικό σύστημα

ορίζεται από την εξίσωση H=E+pV,, όπου το Ε συμβολίζει την ενέργεια του συστήματος, το p την πίεση και το V τον όγκο

η αύξηση της ενθαλπίας ενός συστήματος κατά τη διάρκεια μιας χημικής αντίδρασης υπό σταθερή πίεση εκφράζει την ποσότητα της θερμότητας που απορροφήθηκε από το περιβάλλον


κατάλοιπο

κατάλοιπο (singular nominative)
κατάλοιπα (nominative plural)
κατάλοιπου (genitive singular)
καταλοίπου (genitive singular)
κατάλοιπων (genitive plural)
καταλοίπων (genitive plural)
κατάλοιπο (accusative singular)
κατάλοιπα (accusative plural)
κατάλοιπο (singular vocative)
κατάλοιπα (vocative plural)
κατάλοιπο (neuter)

κατάλοιπο < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κατάλοιπον, ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κατάλοιπος < καταλείπω. Μορφολογικά αναλύεται σε < κατά- + λοιπό < επίθετο λοιπός
:* για τη σημασία στη χημεία και τις επιστήμες: σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική résidu ή από την αγγλική residue
:* για τη σημασία «μετά το τέλος ή τον θάνατο»: σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική reliques

κα‐τά‐λοι‐πο

ό,τι έχει καταλειφθεί, έχει απομείνει από κάτι, με την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος

ό,τι έχει μείνει μετά από χημική ή άλλη διεργασία

ραδιενεργά κατάλοιπα, χημικά κατάλοιπα


κιουρί

κιουρί < (ονομασία των επιστημόνων) Κιουρί (Πιερ Κιουρί και Μαρία Κιουρί) < Curie

μονάδα μέτρησης της ραδιενέργειας


ανοδικός

ανοδικός (masculine singular nominative)
ανοδική (singular feminine nominative)
ανοδικό (singular nominative neuter)
ανοδικού (masculine genitive singular)
ανοδικής (genitive singular feminine)
ανοδικού (genitive singular neuter)
ανοδικό (accusative masculine singular)
ανοδική (accusative singular feminine)
ανοδικό (accusative singular neuter)
ανοδικέ (masculine singular vocative)
ανοδική (singular feminine vocative)
ανοδικό (singular vocative neuter)
ανοδικοί (masculine nominative plural)
ανοδικές (feminine nominative plural)
ανοδικά (nominative neuter plural)
ανοδικών (masculine genitive plural)
ανοδικών (genitive feminine plural)
ανοδικών (genitive neuter plural)
ανοδικούς (accusative masculine plural)
ανοδικές (accusative feminine plural)
ανοδικά (accusative neuter plural)
ανοδικοί (masculine vocative plural)
ανοδικές (feminine vocative plural)
ανοδικά (vocative neuter plural)
ανοδικός (masculine singular nominative)
ανοδική (feminine singular nominative)
ανοδικό (neuter singular nominative)

ανοδικός < άνοδ(ος) + -ικός < αρχαία ελληνική ἄνοδος < ἀν- (ἀνά) + ὁδός
: για τη φυσική < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική anodic < anode < αρχαία ελληνική ἄνοδος < ὁδός)

ascending

που ανεβαίνει

upward

που ανεβαίνει

montant

που ανεβαίνει

ascendant

που ανεβαίνει

anodic

για τη φυσική

anodique

για τη φυσική

που έχει σχέση με την άνοδο ή αναφέρεται σ’ αυτή


αεροδυναμική

αεροδυναμική (singular nominative)
αεροδυναμικής (genitive singular)
αεροδυναμική (accusative singular)
αεροδυναμική (singular vocative)
αεροδυναμική (feminine)

αεροδυναμική < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική aérodynamique < aéro- + dynamique < αερο- + δυναμική

α‐ε‐ρο‐δυ‐να‐μι‐κή

κλάδος που μελετά τη ροή του αέρα γύρω σώματα και την κίνηση των σωμάτων μέσα στον αέρα


ακτινενέργεια

ακτινενέργεια (singular nominative)
ακτινενέργειες (nominative plural)
ακτινενέργειας (genitive singular)
ακτινενεργειών (genitive plural)
ακτινενέργεια (accusative singular)
ακτινενέργειες (accusative plural)
ακτινενέργεια (singular vocative)
ακτινενέργειες (vocative plural)
ακτινενέργεια (feminine)

ακτινενέργεια < ακτιν- + ενέργεια, ((μεταφραστικό δάνειο) γαλλική radio-activité)

α‐κτι‐νε‐νέρ‐γεια

η ραδιενέργεια, η εκπομπή ακτίνων (πχ. σωματιδίων άλφα) από πυρήνες ορισμένων ατόμων


ακτινεργία

ακτινεργία (feminine)

ακτινεργία < → λείπει η ετυμολογία

άλλη γραφή του ακτινενέργεια


αδρανοποίηση

αδρανοποίηση (singular nominative)
αδρανοποιήσεις (nominative plural)
αδρανοποίησης (genitive singular)
αδρανοποιήσεων (genitive plural)
αδρανοποίηση (accusative singular)
αδρανοποιήσεις (accusative plural)
αδρανοποίηση (singular vocative)
αδρανοποιήσεις (vocative plural)
αδρανοποίηση (feminine)

αδρανοποίηση < αδρανής + -ποίηση

hibernation

αδρανοποίηση (πληροφορική)

, (χημεία), (βιολογία): η δημιουργία κατάστασης μηδενικής αντίδρασης


οπισθέλκουσα

οπισθέλκουσα (singular nominative)
οπισθέλκουσες (nominative plural)
οπισθέλκουσας (genitive singular)
οπισθελκουσών (genitive plural)
οπισθέλκουσα (accusative singular)
οπισθέλκουσες (accusative plural)
οπισθέλκουσα (singular vocative)
οπισθέλκουσες (vocative plural)
οπισθέλκουσα (feminine)

οπισθέλκουσα (νεολογισμός) < οπισθ- + έλκουσα < έλκω

δύναμη αντίρροπη στην κίνηση ενός σώματος


εκκένωση

εκκένωση (singular nominative)
εκκενώσεις (nominative plural)
εκκένωσης (genitive singular)
εκκενώσεων (genitive plural)
εκκένωση (accusative singular)
εκκενώσεις (accusative plural)
εκκένωση (singular vocative)
εκκενώσεις (vocative plural)
εκκένωση (feminine)

εκκένωση < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἐκκένω(σις) + -ση < ἐκ- + αρχαία ελληνική κένωσις < κενόω / κενῶ < → και δείτε τη λέξη κενός. Συγχρονικά αναλύεται σε εκ- + κένωση.
:* για τη φυσική < σημασιολογικό δάνειο από την αγγλική discharge

evacuation

η διαδικασία του εκκενώνω

clearing

η διαδικασία του εκκενώνω

évacuation

η διαδικασία του εκκενώνω

Evakuierung

η διαδικασία του εκκενώνω

Räumung

η διαδικασία του εκκενώνω

Leerung

η διαδικασία του εκκενώνω

discharge

φυσική: η μεταφορά ηλεκτρικών φορτίων

décharge

φυσική: η μεταφορά ηλεκτρικών φορτίων

Entladung

φυσική: η μεταφορά ηλεκτρικών φορτίων

η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του εκκενώνω

η απότομη μεταφορά ηλεκτρικών φορτίων σε άλλο αγωγό ή σώμα


μαγνητοστατική

μαγνητοστατική (singular nominative)
μαγνητοστατικής (genitive singular)
μαγνητοστατική (accusative singular)
μαγνητοστατική (singular vocative)
μαγνητοστατική (feminine)

μαγνητοστατική < μαγνήτ(ης) + -ο- + στατική, λόγιο ενδογενές δάνειο: μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική magnetostatics

κλάδος της Φυσικής (αντίστοιχος της Ηλεκτροστατικής) και τμήμα του Μαγνητισμού το οποίο ασχολείται με τα μόνιμα μαγνητικά πεδία


αεροδυναμικός

αεροδυναμικός (masculine singular nominative)
αεροδυναμική (singular feminine nominative)
αεροδυναμικό (singular nominative neuter)
αεροδυναμικού (masculine genitive singular)
αεροδυναμικής (genitive singular feminine)
αεροδυναμικού (genitive singular neuter)
αεροδυναμικό (accusative masculine singular)
αεροδυναμική (accusative singular feminine)
αεροδυναμικό (accusative singular neuter)
αεροδυναμικέ (masculine singular vocative)
αεροδυναμική (singular feminine vocative)
αεροδυναμικό (singular vocative neuter)
αεροδυναμικοί (masculine nominative plural)
αεροδυναμικές (feminine nominative plural)
αεροδυναμικά (nominative neuter plural)
αεροδυναμικών (masculine genitive plural)
αεροδυναμικών (genitive feminine plural)
αεροδυναμικών (genitive neuter plural)
αεροδυναμικούς (accusative masculine plural)
αεροδυναμικές (accusative feminine plural)
αεροδυναμικά (accusative neuter plural)
αεροδυναμικοί (masculine vocative plural)
αεροδυναμικές (feminine vocative plural)
αεροδυναμικά (vocative neuter plural)
αεροδυναμικός (masculine singular nominative)
αεροδυναμική (feminine singular nominative)
αεροδυναμικό (neuter singular nominative)

αεροδυναμικός < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική aérodynamique

που διαθέτει σχήμα και κατασκευή τέτοια που ελαττώνουν την αντίστασή του στον αέρα, ιδιαίτερα σε μεγάλες ταχύτητες

αεροπορικός όρος


άεργος

άεργος (masculine singular nominative)
άεργη (singular feminine nominative)
άεργο (singular nominative neuter)
άεργου (masculine genitive singular)
άεργης (genitive singular feminine)
άεργου (genitive singular neuter)
άεργο (accusative masculine singular)
άεργη (accusative singular feminine)
άεργο (accusative singular neuter)
άεργε (masculine singular vocative)
άεργη (singular feminine vocative)
άεργο (singular vocative neuter)
άεργοι (masculine nominative plural)
άεργες (feminine nominative plural)
άεργα (nominative neuter plural)
άεργων (masculine genitive plural)
άεργων (genitive feminine plural)
άεργων (genitive neuter plural)
άεργους (accusative masculine plural)
άεργες (accusative feminine plural)
άεργα (accusative neuter plural)
άεργοι (masculine vocative plural)
άεργες (feminine vocative plural)
άεργα (vocative neuter plural)
άεργος (masculine singular nominative)
άεργη (feminine singular nominative)
άεργο (neuter singular nominative)

άεργος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἄεργος < αρχαία ελληνική ἀεργός < ἄ- στερητικό + ἔργ(ον) + -ος

αυτός που δεν παράγει έργο

άεργος συνιστώσα, άεργο ρεύμα, άεργος ισχύς, άεργος συντελεστής


ακτινοβόλος

ακτινοβόλος (masculine singular nominative)
ακτινοβόλος (singular feminine nominative)
ακτινοβόλα (singular feminine nominative)
ακτινοβόλο (singular nominative neuter)
ακτινοβόλου (masculine genitive singular)
ακτινοβόλου (genitive singular feminine)
ακτινοβόλας (genitive singular feminine)
ακτινοβόλου (genitive singular neuter)
ακτινοβόλο (accusative masculine singular)
ακτινοβόλο (accusative singular feminine)
ακτινοβόλα (accusative singular feminine)
ακτινοβόλο (accusative singular neuter)
ακτινοβόλε (masculine singular vocative)
ακτινοβόλε (singular feminine vocative)
ακτινοβόλα (singular feminine vocative)
ακτινοβόλο (singular vocative neuter)
ακτινοβόλοι (masculine nominative plural)
ακτινοβόλοι (feminine nominative plural)
ακτινοβόλες (feminine nominative plural)
ακτινοβόλα (nominative neuter plural)
ακτινοβόλων (masculine genitive plural)
ακτινοβόλων (genitive feminine plural)
ακτινοβόλων (genitive neuter plural)
ακτινοβόλους (accusative masculine plural)
ακτινοβόλους (accusative feminine plural)
ακτινοβόλες (accusative feminine plural)
ακτινοβόλα (accusative neuter plural)
ακτινοβόλοι (masculine vocative plural)
ακτινοβόλοι (feminine vocative plural)
ακτινοβόλες (feminine vocative plural)
ακτινοβόλα (vocative neuter plural)
ακτινοβόλος (masculine singular nominative)
ακτινοβόλος (feminine singular nominative)
ακτινοβόλα (feminine singular nominative)
ακτινοβόλο (neuter singular nominative)

ακτινοβόλος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀκτινοβόλος. Συγχρονικά αναλύεται σε ακτινο- + -βόλος.
:* για τον όρο της φυσικής < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική radiant

α‐κτι‐νο‐βό‐λος

που διαχέεται με ακτίνες

ακτινοβόλος πυκνότητα ροής (radiant flux density), ακτινοβόλος θέρμανση


αποκλίνων

αποκλίνων (masculine singular nominative)
αποκλίνοντας (masculine singular nominative)
αποκλίνουσα (singular feminine nominative)
αποκλίνον (singular nominative neuter)
αποκλίνοντος (masculine genitive singular)
αποκλίνοντα (masculine genitive singular)
αποκλίνουσας (genitive singular feminine)
αποκλινούσης (genitive singular feminine)
αποκλίνοντος (genitive singular neuter)
αποκλίνοντα (accusative masculine singular)
αποκλίνουσα (accusative singular feminine)
αποκλίνον (accusative singular neuter)
αποκλίνων (masculine singular vocative)
αποκλίνοντα (masculine singular vocative)
αποκλίνουσα (singular feminine vocative)
αποκλίνον (singular vocative neuter)
αποκλίνοντες (masculine nominative plural)
αποκλίνουσες (feminine nominative plural)
αποκλίνοντα (nominative neuter plural)
αποκλινόντων (masculine genitive plural)
αποκλινουσών (genitive feminine plural)
αποκλινόντων (genitive neuter plural)
αποκλίνοντες (accusative masculine plural)
αποκλίνουσες (accusative feminine plural)
αποκλίνοντα (accusative neuter plural)
αποκλίνοντες (masculine vocative plural)
αποκλίνουσες (feminine vocative plural)
αποκλίνοντα (vocative neuter plural)
αποκλίνων (masculine singular nominative)
αποκλίνουσα (feminine singular nominative)
αποκλίνον (neuter singular nominative)

αποκλίνων < από το αρχαίο ρήμα ἀποκλίνω < πρόθημα απο- + ρήμα κλίνω

αποκλίνοντες φακοί: φακοί που προκαλούν εκτροπή των παράλληλων ακτίνων


δυσηχαγωγός

δυσηχαγωγός (masculine singular nominative)
δυσηχαγωγός (singular feminine nominative)
δυσηχαγωγή (singular feminine nominative)
δυσηχαγωγό (singular nominative neuter)
δυσηχαγωγού (masculine genitive singular)
δυσηχαγωγού (genitive singular feminine)
δυσηχαγωγής (genitive singular feminine)
δυσηχαγωγού (genitive singular neuter)
δυσηχαγωγό (accusative masculine singular)
δυσηχαγωγό (accusative singular feminine)
δυσηχαγωγή (accusative singular feminine)
δυσηχαγωγό (accusative singular neuter)
δυσηχαγωγέ (masculine singular vocative)
δυσηχαγωγέ (singular feminine vocative)
δυσηχαγωγή (singular feminine vocative)
δυσηχαγωγό (singular vocative neuter)
δυσηχαγωγοί (masculine nominative plural)
δυσηχαγωγοί (feminine nominative plural)
δυσηχαγωγές (feminine nominative plural)
δυσηχαγωγά (nominative neuter plural)
δυσηχαγωγών (masculine genitive plural)
δυσηχαγωγών (genitive feminine plural)
δυσηχαγωγών (genitive neuter plural)
δυσηχαγωγούς (accusative masculine plural)
δυσηχαγωγούς (accusative feminine plural)
δυσηχαγωγές (accusative feminine plural)
δυσηχαγωγά (accusative neuter plural)
δυσηχαγωγοί (masculine vocative plural)
δυσηχαγωγοί (feminine vocative plural)
δυσηχαγωγές (feminine vocative plural)
δυσηχαγωγά (vocative neuter plural)
δυσηχαγωγός
-ός /
-ή
-ό

δυσηχαγωγός < δυσ- + ηχαγωγός (ήχος, ηχ- + -αγωγός)

που δεν επιτρέπει στον ήχο να περάσει μέσα απ’ αυτό


εκφυλιστικός

εκφυλιστικός (masculine singular nominative)
εκφυλιστική (singular feminine nominative)
εκφυλιστικό (singular nominative neuter)
εκφυλιστικού (masculine genitive singular)
εκφυλιστικής (genitive singular feminine)
εκφυλιστικού (genitive singular neuter)
εκφυλιστικό (accusative masculine singular)
εκφυλιστική (accusative singular feminine)
εκφυλιστικό (accusative singular neuter)
εκφυλιστικέ (masculine singular vocative)
εκφυλιστική (singular feminine vocative)
εκφυλιστικό (singular vocative neuter)
εκφυλιστικοί (masculine nominative plural)
εκφυλιστικές (feminine nominative plural)
εκφυλιστικά (nominative neuter plural)
εκφυλιστικών (masculine genitive plural)
εκφυλιστικών (genitive feminine plural)
εκφυλιστικών (genitive neuter plural)
εκφυλιστικούς (accusative masculine plural)
εκφυλιστικές (accusative feminine plural)
εκφυλιστικά (accusative neuter plural)
εκφυλιστικοί (masculine vocative plural)
εκφυλιστικές (feminine vocative plural)
εκφυλιστικά (vocative neuter plural)
εκφυλιστικός (masculine singular nominative)
εκφυλιστική (feminine singular nominative)
εκφυλιστικό (neuter singular nominative)

εκφυλιστικός < εκφυλίζομαι

εκ‐φυ‐λι‐στι‐κός

που έχει σχέση με υπέρμετρη βαρυτική πίεση ή συμπίεση

εκφυλιστική πίεση

εκφυλιστική σύντηξη

εκφυλιστική σχάση

εκφυλιστική τροχιακή διάταξη

εκφυλιστική ταλάντωση

εκφυλιστικός συντονισμός

εκφυλιστική δυναμική ενέργεια

εκφυλιστικά φαινόμενα


δυσθερμαγωγός

δυσθερμαγωγός (masculine singular nominative)
δυσθερμαγωγός (singular feminine nominative)
δυσθερμαγωγή (singular feminine nominative)
δυσθερμαγωγό (singular nominative neuter)
δυσθερμαγωγού (masculine genitive singular)
δυσθερμαγωγού (genitive singular feminine)
δυσθερμαγωγής (genitive singular feminine)
δυσθερμαγωγού (genitive singular neuter)
δυσθερμαγωγό (accusative masculine singular)
δυσθερμαγωγό (accusative singular feminine)
δυσθερμαγωγή (accusative singular feminine)
δυσθερμαγωγό (accusative singular neuter)
δυσθερμαγωγέ (masculine singular vocative)
δυσθερμαγωγέ (singular feminine vocative)
δυσθερμαγωγή (singular feminine vocative)
δυσθερμαγωγό (singular vocative neuter)
δυσθερμαγωγοί (masculine nominative plural)
δυσθερμαγωγοί (feminine nominative plural)
δυσθερμαγωγές (feminine nominative plural)
δυσθερμαγωγά (nominative neuter plural)
δυσθερμαγωγών (masculine genitive plural)
δυσθερμαγωγών (genitive feminine plural)
δυσθερμαγωγών (genitive neuter plural)
δυσθερμαγωγούς (accusative masculine plural)
δυσθερμαγωγούς (accusative feminine plural)
δυσθερμαγωγές (accusative feminine plural)
δυσθερμαγωγά (accusative neuter plural)
δυσθερμαγωγοί (masculine vocative plural)
δυσθερμαγωγοί (feminine vocative plural)
δυσθερμαγωγές (feminine vocative plural)
δυσθερμαγωγά (vocative neuter plural)
δυσθερμαγωγός
-ός /
-ή
-ό

δυσθερμαγωγός < δυσ- + θερμαγωγός (θερμ- + αγωγός)

δυσ‐θερ‐μα‐γω‐γός

που εμποδίζει τη μετάδοση θερμότητας


αιθέρας

αιθέρας (singular nominative)
αιθέρες (nominative plural)
αιθέρα (genitive singular)
αιθέρων (genitive plural)
αιθέρα (accusative singular)
αιθέρες (accusative plural)
αιθέρα (singular vocative)
αιθέρες (vocative plural)
αιθέρας (masculine)

αιθέρας <
:* για τον ουρανό < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική αἰθήρ από την αιτιατική αἰθέρα < αἴθω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *aidʰ- (φλέγω)
:* για την ουσία < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική

αιθερο- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα αιθερο- στο Βικιλεξικό

η ουσία η οποία, θεωρητικά (δεν έχει αποδειχθεί) καταλαμβάνει το κενό διάστημα

^((Χρειάζεται τεκμηρίωση…))


οπτική

οπτική (singular nominative)
οπτικής (genitive singular)
οπτική (accusative singular)
οπτική (singular vocative)
οπτική (feminine)

οπτική < → λείπει η ετυμολογία

κλαδος της φυσικής που μελετά το φως

(οπτική και οπτομετρία) η σπουδή, κατασκευή, ρύθμιση, διόρθωση και πώληση οπτικών ειδών

(ιατρική) η οφθαλμολογική μελέτη της διαδρομής του φωτός σε υγιή ή μη ιστό, με ή χωρίς βοηθήματα

(αστρονομία) η αστρονομική μελέτη, ρύθμιση και προγραμματισμός κατόπτρων, φακών


διαπίδυση

διαπίδυση (singular nominative)
διαπιδύσεις (nominative plural)
διαπίδυσης (genitive singular)
διαπιδύσεων (genitive plural)
διαπίδυση (accusative singular)
διαπιδύσεις (accusative plural)
διαπίδυση (singular vocative)
διαπιδύσεις (vocative plural)
διαπίδυση (feminine)

διαπίδυση < αρχαία ελληνική διαπίδυσις < διαπιδύω < διά + πιδύω < πῖδαξ

φυσική μέθοδος διαχωρισμού μειγμάτων με αμοιβαία διείσδυση μορίων από δύο όγκους υγρών ή αερίων που διαχωρίζονται από ένα διάφραγμα (μεμβράνη)


διάνυσμα

διάνυσμα (singular nominative)
διανύσματα (nominative plural)
διανύσματος (genitive singular)
διανυσμάτων (genitive plural)
διάνυσμα (accusative singular)
διανύσματα (accusative plural)
διάνυσμα (singular vocative)
διανύσματα (vocative plural)
διάνυσμα (neuter)

διάνυσμα < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή διάνυσμα < αρχαία ελληνική διανύω < διά- + ἀνύω

ποσότητα που έχει μέτρο και κατεύθυνση


ορυκτέλαιο

ορυκτέλαιο (singular nominative)
ορυκτέλαια (nominative plural)
ορυκτέλαιου (genitive singular)
ορυκτέλαιων (genitive plural)
ορυκτέλαιο (accusative singular)
ορυκτέλαια (accusative plural)
ορυκτέλαιο (singular vocative)
ορυκτέλαια (vocative plural)
ορυκτέλαιο (neuter)

ορυκτέλαιο < ορυκτ(ός) + -έλαιο, μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική mineral oil → δείτε τις λέξεις mineral και oil

λάδι που προέρχεται από διύλιση αργού πετρελαίου και χρησιμοποιείται κυρίως ως λιπαντικό


ουδετερόνιο

ουδετερόνιο (singular nominative)
ουδετερόνια (nominative plural)
ουδετερονίου (genitive singular)
ουδετερόνιου (genitive singular)
ουδετερονίων (genitive plural)
ουδετερόνιο (accusative singular)
ουδετερόνια (accusative plural)
ουδετερόνιο (singular vocative)
ουδετερόνια (vocative plural)
ουδετερόνιο (neuter)

ουδετερόνιο < ουδέτερο + -όνιο ((μεταφραστικό δάνειο) αγγλική neutron)


αιώρηση

αιώρηση (singular nominative)
αιωρήσεις (nominative plural)
αιώρησης (genitive singular)
αιωρήσεων (genitive plural)
αιώρηση (accusative singular)
αιωρήσεις (accusative plural)
αιώρηση (singular vocative)
αιωρήσεις (vocative plural)
αιώρηση (feminine)

αιώρηση < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική αἰώρησις
:* για την φυσική έννοια < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική oscillation


εναντιοτροπία

εναντιοτροπία (singular nominative)
εναντιοτροπίες (nominative plural)
εναντιοτροπίας (genitive singular)
εναντιοτροπιών (genitive plural)
εναντιοτροπία (accusative singular)
εναντιοτροπίες (accusative plural)
εναντιοτροπία (singular vocative)
εναντιοτροπίες (vocative plural)
εναντιοτροπία (feminine)

εναντιοτροπία < ελληνιστική κοινή ἐναντιοτροπία

η ιδιότητα δύο ή περισσότερων ουσιών που παρουσιάζουν αντιθέσεις σε διάφορες παραμέτρους τους (θερμοκρασία, πίεση κ.λπ.)


μαζικός

μαζικός (masculine singular nominative)
μαζική (singular feminine nominative)
μαζικό (singular nominative neuter)
μαζικού (masculine genitive singular)
μαζικής (genitive singular feminine)
μαζικού (genitive singular neuter)
μαζικό (accusative masculine singular)
μαζική (accusative singular feminine)
μαζικό (accusative singular neuter)
μαζικέ (masculine singular vocative)
μαζική (singular feminine vocative)
μαζικό (singular vocative neuter)
μαζικοί (masculine nominative plural)
μαζικές (feminine nominative plural)
μαζικά (nominative neuter plural)
μαζικών (masculine genitive plural)
μαζικών (genitive feminine plural)
μαζικών (genitive neuter plural)
μαζικούς (accusative masculine plural)
μαζικές (accusative feminine plural)
μαζικά (accusative neuter plural)
μαζικοί (masculine vocative plural)
μαζικές (feminine vocative plural)
μαζικά (vocative neuter plural)
μαζικός (masculine singular nominative)
μαζική (feminine singular nominative)
μαζικό (neuter singular nominative)

μαζικός < μάζ(α) + -ικός, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική en masse

που σχετίζεται με την μάζα


διαστατός

διαστατός (masculine singular nominative)
διαστατή (singular feminine nominative)
διαστατό (singular nominative neuter)
διαστατού (masculine genitive singular)
διαστατής (genitive singular feminine)
διαστατού (genitive singular neuter)
διαστατό (accusative masculine singular)
διαστατή (accusative singular feminine)
διαστατό (accusative singular neuter)
διαστατέ (masculine singular vocative)
διαστατή (singular feminine vocative)
διαστατό (singular vocative neuter)
διαστατοί (masculine nominative plural)
διαστατές (feminine nominative plural)
διαστατά (nominative neuter plural)
διαστατών (masculine genitive plural)
διαστατών (genitive feminine plural)
διαστατών (genitive neuter plural)
διαστατούς (accusative masculine plural)
διαστατές (accusative feminine plural)
διαστατά (accusative neuter plural)
διαστατοί (masculine vocative plural)
διαστατές (feminine vocative plural)
διαστατά (vocative neuter plural)
διαστατός (masculine singular nominative)
διαστατή (feminine singular nominative)
διαστατό (neuter singular nominative)

διαστατός < ελληνιστική κοινή διαστατός < αρχαία ελληνική διίστημι

που έχει διαστάσεις


διαστέλλω

διαστέλλω
διέστελλα (imperfect)
διαστείλω (future)
διέστειλα (aorist)
διαστέλλομαι (passive)
διαστάλθηκα (passive aorist)
διεστάλη3o (passive aorist)
διεσταλμένος (passive participle)

διαστέλλω < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική διαστέλλω < δια- + στέλλω

δι‐α‐στέλ‐λω

προκαλώ διαστολή σε κάποιο υλικό, μεγαλώνω την απόσταση των στοιχείων του μεταξύ τους, εκτείνω στο χώρο, διογκώνω, αυξάνω τις διαστάσεις ενός σώματος με αύξηση της θερμοκρασίας του, χωρίς να μεταβάλλω τη σύσταση ή τη φύση του


εξαερώνω

εξαερώνω
εξαέρωσα (aorist)
εξαερώνομαι (passive)
εξαερώθηκα (passive aorist)
εξαερωμένος
εξαερώνω (present first-person singular)
εξαέρωνα (imperfect first-person singular)
θα εξαερώνω (future imperfect first-person singular)
να εξαερώνω (subjunctive first-person singular)
εξαερώνοντας (participle)
εξαερώνεις (present second-person singular)
εξαέρωνες (imperfect second-person singular)
θα εξαερώνεις (future imperfect second-person singular)
να εξαερώνεις (subjunctive second-person singular)
εξαέρωνε (imperative second-person singular)
εξαερώνει (present third-person singular)
εξαέρωνε (imperfect third-person singular)
θα εξαερώνει (future imperfect third-person singular)
να εξαερώνει (subjunctive third-person singular)
εξαερώνουμε (present first-person plural)
εξαερώναμε (imperfect first-person plural)
θα εξαερώνουμε (future imperfect first-person plural)
να εξαερώνουμε (subjunctive first-person plural)
εξαερώνετε (present second-person plural)
εξαερώνατε (imperfect second-person plural)
θα εξαερώνετε (future imperfect second-person plural)
να εξαερώνετε (subjunctive second-person plural)
εξαερώνετε (imperative second-person plural)
εξαερώνουν (present third-person plural)
εξαερώνουνε (present third-person plural)
εξαέρωναν (imperfect third-person plural)
εξαερώναν (imperfect third-person plural)
εξαερώνανε (imperfect third-person plural)
θα εξαερώνουν (future imperfect third-person plural)
θα εξαερώνουνε (future imperfect third-person plural)
να εξαερώνουν (subjunctive third-person plural)
να εξαερώνουνε (subjunctive third-person plural)
εξαέρωσα (aorist first-person singular)
θα εξαερώσω (future first-person singular)
να εξαερώσω (subjunctive first-person singular)
εξαερώσει (infinitive)
εξαέρωσες (aorist second-person singular)
θα εξαερώσεις (future second-person singular)
να εξαερώσεις (subjunctive second-person singular)
εξαέρωσε (imperative second-person singular)
εξαέρωσε (aorist third-person singular)
θα εξαερώσει (future third-person singular)
να εξαερώσει (subjunctive third-person singular)
εξαερώσαμε (aorist first-person plural)
θα εξαερώσουμε (future first-person plural)
να εξαερώσουμε (subjunctive first-person plural)
εξαερώσατε (aorist second-person plural)
θα εξαερώσετε (future second-person plural)
να εξαερώσετε (subjunctive second-person plural)
εξαερώστε (imperative second-person plural)
εξαέρωσαν (aorist third-person plural)
εξαερώσαν (aorist third-person plural)
εξαερώσανε (aorist third-person plural)
θα εξαερώσουν (future third-person plural)
θα εξαερώσουνε (future third-person plural)
να εξαερώσουν (subjunctive third-person plural)
να εξαερώσουνε (subjunctive third-person plural)
έχω εξαερώσει (perfect first-person singular)
είχα εξαερώσει (pluperfect first-person singular)
θα έχω εξαερώσει (future perfect first-person singular)
να έχω εξαερώσει (subjunctive first-person singular)
έχεις εξαερώσει (perfect second-person singular)
είχες εξαερώσει (pluperfect second-person singular)
θα έχεις εξαερώσει (future perfect second-person singular)
να έχεις εξαερώσει (subjunctive second-person singular)
έχει εξαερώσει (perfect third-person singular)
είχε εξαερώσει (pluperfect third-person singular)
θα έχει εξαερώσει (future perfect third-person singular)
να έχει εξαερώσει (subjunctive third-person singular)
έχουμε εξαερώσει (perfect first-person plural)
είχαμε εξαερώσει (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε εξαερώσει (future perfect first-person plural)
να έχουμε εξαερώσει (subjunctive first-person plural)
έχετε εξαερώσει (perfect second-person plural)
είχατε εξαερώσει (pluperfect second-person plural)
θα έχετε εξαερώσει (future perfect second-person plural)
να έχετε εξαερώσει (subjunctive second-person plural)
έχουν εξαερώσει (perfect third-person plural)
είχαν εξαερώσει (pluperfect third-person plural)
θα έχουν εξαερώσει (future perfect third-person plural)
να έχουν εξαερώσει (subjunctive third-person plural)
εξαερώνομαι (present first-person singular)
εξαερωνόμουν (imperfect first-person singular)
εξαερωνόμουνα (imperfect first-person singular)
θα εξαερώνομαι (future imperfect first-person singular)
να εξαερώνομαι (subjunctive first-person singular)
εξαερώνεσαι (present second-person singular)
εξαερωνόσουν (imperfect second-person singular)
εξαερωνόσουνα (imperfect second-person singular)
θα εξαερώνεσαι (future imperfect second-person singular)
να εξαερώνεσαι (subjunctive second-person singular)
εξαερώνεται (present third-person singular)
εξαερωνόταν (imperfect third-person singular)
εξαερωνότανε (imperfect third-person singular)
θα εξαερώνεται (future imperfect third-person singular)
να εξαερώνεται (subjunctive third-person singular)
εξαερωνόμαστε (present first-person plural)
εξαερωνόμαστε (imperfect first-person plural)
εξαερωνόμασταν (imperfect first-person plural)
θα εξαερωνόμαστε (future imperfect first-person plural)
να εξαερωνόμαστε (subjunctive first-person plural)
εξαερώνεστε (present second-person plural)
εξαερωνόσαστε (imperfect second-person plural)
εξαερωνόσασταν (imperfect second-person plural)
θα εξαερώνεστε (future imperfect second-person plural)
να εξαερώνεστε (subjunctive second-person plural)
εξαερώνεστε (imperative second-person plural rare)
εξαερώνονται (present third-person plural)
εξαερώνονταν (imperfect third-person plural)
εξαερωνόντουσαν (imperfect third-person plural)
θα εξαερώνονται (future imperfect third-person plural)
να εξαερώνονται (subjunctive third-person plural)
εξαερώθηκα (aorist first-person singular)
θα εξαερωθώ (future first-person singular)
να εξαερωθώ (subjunctive first-person singular)
εξαερωθεί (infinitive)
εξαερώθηκες (aorist second-person singular)
θα εξαερωθείς (future second-person singular)
να εξαερωθείς (subjunctive second-person singular)
εξαερώσου (imperative second-person singular)
εξαερώθηκε (aorist third-person singular)
θα εξαερωθεί (future third-person singular)
να εξαερωθεί (subjunctive third-person singular)
εξαερωθήκαμε (aorist first-person plural)
θα εξαερωθούμε (future first-person plural)
να εξαερωθούμε (subjunctive first-person plural)
εξαερωθήκατε (aorist second-person plural)
θα εξαερωθείτε (future second-person plural)
να εξαερωθείτε (subjunctive second-person plural)
εξαερωθείτε (imperative second-person plural)
εξαερώθηκαν (aorist third-person plural)
εξαερωθήκαν (aorist third-person plural)
εξαερωθήκανε (aorist third-person plural)
θα εξαερωθούν (future third-person plural)
θα εξαερωθούνε (future third-person plural)
να εξαερωθούν (subjunctive third-person plural)
να εξαερωθούνε (subjunctive third-person plural)
έχω εξαερωθεί (perfect first-person singular)
είχα εξαερωθεί (pluperfect first-person singular)
θα έχω εξαερωθεί (future perfect first-person singular)
να έχω εξαερωθεί (subjunctive first-person singular)
εξαερωμένος (participle)
έχεις εξαερωθεί (perfect second-person singular)
είχες εξαερωθεί (pluperfect second-person singular)
θα έχεις εξαερωθεί (future perfect second-person singular)
να έχεις εξαερωθεί (subjunctive second-person singular)
έχει εξαερωθεί (perfect third-person singular)
είχε εξαερωθεί (pluperfect third-person singular)
θα έχει εξαερωθεί (future perfect third-person singular)
να έχει εξαερωθεί (subjunctive third-person singular)
έχουμε εξαερωθεί (perfect first-person plural)
είχαμε εξαερωθεί (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε εξαερωθεί (future perfect first-person plural)
να έχουμε εξαερωθεί (subjunctive first-person plural)
έχετε εξαερωθεί (perfect second-person plural)
είχατε εξαερωθεί (pluperfect second-person plural)
θα έχετε εξαερωθεί (future perfect second-person plural)
να έχετε εξαερωθεί (subjunctive second-person plural)
έχουν εξαερωθεί (perfect third-person plural)
είχαν εξαερωθεί (pluperfect third-person plural)
θα έχουν εξαερωθεί (future perfect third-person plural)
να έχουν εξαερωθεί (subjunctive third-person plural)
είμαι, είσαι, είναι εξαερωμένος (perfect type-b)
είμαστε, είστε, είναι εξαερωμένοι (perfect type-b)
ήμουν, ήσουν, ήταν εξαερωμένος (type-b pluperfect)
ήμαστε, ήσαστε, ήταν εξαερωμένοι (type-b pluperfect)

εξαερώνω < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἐξαερ(ῶ) / ἐξαερόω (< ἐξ- + -αερ(ῶ) < ἀήρ, θέμα ἀερ-) + -ώνω

ε‐ξα‐ε‐ρώ‐νω

αεριοποιώ
μετατρέπω ένα στερεό σε αέριο

αεριοποιώ
μετατρέπω ένα υγρό σε αέριο


διάχυση

διάχυση (singular nominative)
διαχύσεις (nominative plural)
διάχυσης (genitive singular)
διαχύσεων (genitive plural)
διάχυση (accusative singular)
διαχύσεις (accusative plural)
διάχυση (singular vocative)
διαχύσεις (vocative plural)
διάχυση (feminine)

διάχυση < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική διάχυσις < διαχέω < διά- διά + χέω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *ǵʰew- (χέω, χύνω, ρέω) (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική diffusion)

η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του διαχέω / διαχύνω

ο διασκορπισμός των ακτίνων (φωτός ή θερμότητας) καθώς ανακλώνται μετά την πρόσκρουσή τους σε μια επιφάνεια


εξαέρωση

εξαέρωση (singular nominative)
εξαερώσεις (nominative plural)
εξαέρωσης (genitive singular)
εξαερώσεων (genitive plural)
εξαέρωση (accusative singular)
εξαερώσεις (accusative plural)
εξαέρωση (singular vocative)
εξαερώσεις (vocative plural)
εξαέρωση (feminine)

εξαέρωση < εξαερώνω + -ση

η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του εξαερώνω

η μετατροπή ενός υγρού σε αέριο


εντροπία

εντροπία (singular nominative)
εντροπίες (nominative plural)
εντροπίας (genitive singular)
εντροπιών (genitive plural)
εντροπία (accusative singular)
εντροπίες (accusative plural)
εντροπία (singular vocative)
εντροπίες (vocative plural)
εντροπία (feminine)

εντροπία < λόγιο ενδογενές δάνειο: (άμεσο δάνειο) διαγλωσσική ορολογία en- ( < αρχαία ελληνική ἐν) + trop- ( < (αρχαία ελληνική τροπή (στροφή, < τρέπω) + κατάληξη γερμανικά ή γαλλικά -ie ή αγγλικά -y ( < αρχαία ελληνικά -ία) < γερμανική Entropie, όρος δημιουργημένος από τον θεμελιωτή των νόμων της θερμοδυναμικής Rudolf Clausius (Ρούντολφ Κλάουζιους) τη δεκαετία του 1860. Δεν προέρχεται από την αρχαία λέξη ἐντροπία > ἐντροπή > ντροπή ή το ρήμα ἐντρέπω.

το μέτρο της άχρηστης ή διεσπαρμένης ενέργειας που δεν μπορεί να παράγει έργο σε ένα θερμοδυναμικό σύστημα όταν αυτό εξελίσσεται προς κατάσταση αταξίας

σύμβολίζεται με: S

※ όλα τα φυσικά συστήματα … οδεύουν φυσιολογικά προς την αταξία και το χάος. Έτσι, με την πάροδο του χρόνου, η εντροπία θα αυξάνεται συνεχώς έως ότου κάποτε δεν θα υπάρχει πια άλλη ενέργεια για να μετατραπεί σε θερμότητα, η εντροπία θα φτάσει στη μέγιστη τιμή της … οπότε θα επέλθει και ο λεγόμενος «Θερμικός Θάνατος» του Σύμπαντος (Σιμόπουλος, Διονύσης Π. Η άνοιξη του σύμπαντος. Αθήνα: Μεταίχμιο, 2018. σελ. 300)


εξαΰλωση

εξαΰλωση (singular nominative)
εξαϋλώσεις (nominative plural)
εξαΰλωσης (genitive singular)
εξαϋλώσεων (genitive plural)
εξαΰλωση (accusative singular)
εξαϋλώσεις (accusative plural)
εξαΰλωση (singular vocative)
εξαϋλώσεις (vocative plural)
εξαΰλωση (feminine)

εξαΰλωση < (καθαρεύουσα) εξαΰλωσις < εξαϋλώνω + -σις < άυλος < (ελληνιστική κοινή) < αρχαία ελληνική ὕλη

dematerialization

αφαίρεση υλικότητας

annihilation

φυσικό φαινόμενο

η ενέργεια και το αποτέλεσμα τού εξαϋλώνω

η μετατροπή της ύλης σε ενέργεια


εξάχνωση

εξάχνωση (singular nominative)
εξαχνώσεις (nominative plural)
εξάχνωσης (genitive singular)
εξαχνώσεων (genitive plural)
εξάχνωση (accusative singular)
εξαχνώσεις (accusative plural)
εξάχνωση (singular vocative)
εξαχνώσεις (vocative plural)
εξάχνωση (feminine)

εξάχνωση < εξαχνώνω + -ση

η μετατροπή ενός στερεού σε αέριο χωρίς να μεσολαβήσει η υγρή κατάσταση


διαστολή

διαστολή (singular nominative)
διαστολές (nominative plural)
διαστολής (genitive singular)
διαστολών (genitive plural)
διαστολή (accusative singular)
διαστολές (accusative plural)
διαστολή (singular vocative)
διαστολές (vocative plural)
διαστολή (feminine)

διαστολή < (ελληνιστική κοινή) διαστολή < αρχαία ελληνική διαστολή

bar

διαστολή στο πεντάγραμμο

η αύξηση του όγκου ενός σώματος


επιταχυντικός

επιταχυντικός (masculine singular nominative)
επιταχυντική (singular feminine nominative)
επιταχυντικό (singular nominative neuter)
επιταχυντικού (masculine genitive singular)
επιταχυντικής (genitive singular feminine)
επιταχυντικού (genitive singular neuter)
επιταχυντικό (accusative masculine singular)
επιταχυντική (accusative singular feminine)
επιταχυντικό (accusative singular neuter)
επιταχυντικέ (masculine singular vocative)
επιταχυντική (singular feminine vocative)
επιταχυντικό (singular vocative neuter)
επιταχυντικοί (masculine nominative plural)
επιταχυντικές (feminine nominative plural)
επιταχυντικά (nominative neuter plural)
επιταχυντικών (masculine genitive plural)
επιταχυντικών (genitive feminine plural)
επιταχυντικών (genitive neuter plural)
επιταχυντικούς (accusative masculine plural)
επιταχυντικές (accusative feminine plural)
επιταχυντικά (accusative neuter plural)
επιταχυντικοί (masculine vocative plural)
επιταχυντικές (feminine vocative plural)
επιταχυντικά (vocative neuter plural)
επιταχυντικός

επιταχυντικός < επιταχύνω

για φυσική δύναμη που μόνο ως επιταχυντική αποκτά υπόσταση (πχ. βαρύτητα)


δυσηλεκτραγωγός

δυσηλεκτραγωγός (masculine singular nominative)
δυσηλεκτραγωγός (singular feminine nominative)
δυσηλεκτραγωγή (singular feminine nominative)
δυσηλεκτραγωγό (singular nominative neuter)
δυσηλεκτραγωγού (masculine genitive singular)
δυσηλεκτραγωγού (genitive singular feminine)
δυσηλεκτραγωγής (genitive singular feminine)
δυσηλεκτραγωγού (genitive singular neuter)
δυσηλεκτραγωγό (accusative masculine singular)
δυσηλεκτραγωγό (accusative singular feminine)
δυσηλεκτραγωγή (accusative singular feminine)
δυσηλεκτραγωγό (accusative singular neuter)
δυσηλεκτραγωγέ (masculine singular vocative)
δυσηλεκτραγωγέ (singular feminine vocative)
δυσηλεκτραγωγή (singular feminine vocative)
δυσηλεκτραγωγό (singular vocative neuter)
δυσηλεκτραγωγοί (masculine nominative plural)
δυσηλεκτραγωγοί (feminine nominative plural)
δυσηλεκτραγωγές (feminine nominative plural)
δυσηλεκτραγωγά (nominative neuter plural)
δυσηλεκτραγωγών (masculine genitive plural)
δυσηλεκτραγωγών (genitive feminine plural)
δυσηλεκτραγωγών (genitive neuter plural)
δυσηλεκτραγωγούς (accusative masculine plural)
δυσηλεκτραγωγούς (accusative feminine plural)
δυσηλεκτραγωγές (accusative feminine plural)
δυσηλεκτραγωγά (accusative neuter plural)
δυσηλεκτραγωγοί (masculine vocative plural)
δυσηλεκτραγωγοί (feminine vocative plural)
δυσηλεκτραγωγές (feminine vocative plural)
δυσηλεκτραγωγά (vocative neuter plural)
δυσηλεκτραγωγός
-ός /
-ή
-ό

δυσηλεκτραγωγός < δυσ- + ηλεκτραγωγός (ηλεκτρ- + -αγωγός)

που είναι κακός αγωγός του ηλεκτρισμού

ηλεκτρολογία


επιταχυντής

επιταχυντής (singular nominative)
επιταχυντές (nominative plural)
επιταχυντή (genitive singular)
επιταχυντών (genitive plural)
επιταχυντή (accusative singular)
επιταχυντές (accusative plural)
επιταχυντή (singular vocative)
επιταχυντές (vocative plural)
επιταχυντής (masculine)

επιταχυντής < επιταχύνω + -τής ((μεταφραστικό δάνειο) γαλλική accélérateur)

μηχανή ή συσκευή που συμβάλλει στην επιτάχυνση ηλεκτρονίων, πρωτονίων κι άλλων φορτισμένων σωματιδίων προσδίδοντάς τους ενέργεια


δυναμογράφος

δυναμογράφος (singular nominative)
δυναμογράφοι (nominative plural)
δυναμογράφου (genitive singular)
δυναμογράφων (genitive plural)
δυναμογράφο (accusative singular)
δυναμογράφους (accusative plural)
δυναμογράφε (singular vocative)
δυναμογράφοι (vocative plural)
δυναμογράφος (masculine)

δυναμογράφος < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική dynamographe < αρχαία ελληνική δύναμις + γράφω

μετρητής που καταγράφει τη δύναμη που επενεργεί


επιβραδυντής

επιβραδυντής (singular nominative)
επιβραδυντές (nominative plural)
επιβραδυντή (genitive singular)
επιβραδυντών (genitive plural)
επιβραδυντή (accusative singular)
επιβραδυντές (accusative plural)
επιβραδυντή (singular vocative)
επιβραδυντές (vocative plural)
επιβραδυντής (masculine)

επιβραδυντής < επιβραδύν(ω) + -τής, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική retardateur

ε‐πι‐βρα‐δυ‐ντής

moderator

επιβραδυντής νετρονίων

υλικό των πυρηνικών αντιδραστήρων που μειώνει την ταχύτητα ορισμένων αντιδράσεων


δόνηση

δόνηση (singular nominative)
δονήσεις (nominative plural)
δόνησης (genitive singular)
δονήσεων (genitive plural)
δόνηση (accusative singular)
δονήσεις (accusative plural)
δόνηση (singular vocative)
δονήσεις (vocative plural)
δόνηση (feminine)

δόνηση < δονώ + -ση (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική vibration) δονώ

η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του δονώ
η ταλάντωση ενός σώματος


δύνη

δύνη (singular nominative)
δύνες (nominative plural)
δύνης (genitive singular)
δυνών (genitive plural)
δύνη (accusative singular)
δύνες (accusative plural)
δύνη (singular vocative)
δύνες (vocative plural)
δύνη (feminine)

δύνη < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική dyne < dyname < αρχαία ελληνική δύναμις

μονάδα που μετρά τη δύναμη που ασκείται σ’ ένα σώμα και το επιταχύνει ένα εκατοστό ανά δευτερόλεπτο εις το τετράγωνο (=1 cm/sec²)


δυναμόμετρο

δυναμόμετρο (singular nominative)
δυναμόμετρα (nominative plural)
δυναμόμετρου (genitive singular)
δυναμομέτρου (genitive singular)
δυναμόμετρων (genitive plural)
δυναμομέτρων (genitive plural)
δυναμόμετρο (accusative singular)
δυναμόμετρα (accusative plural)
δυναμόμετρο (singular vocative)
δυναμόμετρα (vocative plural)
δυναμόμετρο (neuter)

δυναμόμετρο < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική dynamomètre < αρχαία ελληνική δύναμις + μέτρον

δυ‐να‐μό‐με‐τρο

ονομασία για όργανα μέτρησης της έντασης μιας δύναμης


δυναμική

δυναμική (singular nominative)
δυναμικές (nominative plural)
δυναμικής (genitive singular)
δυναμικών (genitive plural)
δυναμική (accusative singular)
δυναμικές (accusative plural)
δυναμική (singular vocative)
δυναμικές (vocative plural)
δυναμική (feminine)

δυναμική < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική dynamique < ελληνιστική κοινή δυναμική < θηλυκό του δυναμικός

επιστημονικός κλάδος που μελετά τα αίτια της κίνησης των σωμάτων και τους σχετικούς νόμους

Υπερώνυμα: μηχανική


ερπυσμός

ερπυσμός (singular nominative)
ερπυσμοί (nominative plural)
ερπυσμού (genitive singular)
ερπυσμών (genitive plural)
ερπυσμό (accusative singular)
ερπυσμούς (accusative plural)
ερπυσμέ (singular vocative)
ερπυσμοί (vocative plural)
ερπυσμός (masculine)

ερπυσμός < ελληνιστική κοινή ἑρπυσμός

φαινόμενο κατά το οποίο ένα στερεό σώμα, στο οποίο ασκείται μια σταθερή δύναμη, παραμορφώνεται αργά και σταθερά


πυρήνας

πυρήνας (singular nominative)
πυρήνες (nominative plural)
πυρήνα (genitive singular)
πυρήνων (genitive plural)
πυρήνα (accusative singular)
πυρήνες (accusative plural)
πυρήνα (singular vocative)
πυρήνες (vocative plural)
πυρήνας (masculine)

πυρήνας < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πυρήν. Συγκρίνετε με το πυρήνα.
:* για τους όρους πληροφορικής, υπολογιστών < (απόδοση) αγγλική core, kernel

core

υλικό υπολογιστή

kernel

πληροφορική, λογισμικό χαμηλού επιπέδου

core engine

πληροφορική, λογισμικό χαμηλού επιπέδου

núcleo

πληροφορική, λογισμικό χαμηλού επιπέδου

kernel

πληροφορική, βασικό τμήμα ενός λογισμικού

το κέντρο του ατόμου, που αποτελείται από πρωτόνια και νετρόνια


εστία

εστία (singular nominative)
εστίες (nominative plural)
εστίας (genitive singular)
εστιών (genitive plural)
εστία (accusative singular)
εστίες (accusative plural)
εστία (singular vocative)
εστίες (vocative plural)
εστία (feminine)

εστία < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἑστία < προελληνική (ή < ἵστημι) (σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική foyer)

dormitory

κτήριο που στεγάζει ομάδες ανθρώπων

foyer

κτήριο που στεγάζει ομάδες ανθρώπων

focus

το σημείο όπου εμφανίζεται συγκεντρωμένο ένα γεγονός ή μια δραστηριότητα

range

τμήμα θερμαντικής συσκευής

stovetop

τμήμα θερμαντικής συσκευής

hob

τμήμα θερμαντικής συσκευής

focus

(φυσική) το σημείο όπου εστιάζονται ακτίνες φωτός


καταπόνηση

καταπόνηση (singular nominative)
καταπονήσεις (nominative plural)
καταπόνησης (genitive singular)
καταπονήσεων (genitive plural)
καταπόνηση (accusative singular)
καταπονήσεις (accusative plural)
καταπόνηση (singular vocative)
καταπονήσεις (vocative plural)
καταπόνηση (feminine)

καταπόνηση < ελληνιστική κοινή καταπόνησις < καταπονέω / καταπονῶ < αρχαία ελληνική κατά + πονέω /πονῶ < πόνος (φυσική: (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική fatigue)

η αλλοίωση ενός υλικού ύστερα από μακρόχρονη χρήση

η μεταβολή στο σχήμα ή το μέγεθος


κβαντομηχανική

κβαντομηχανική (singular nominative)
κβαντομηχανικής (genitive singular)
κβαντομηχανική (accusative singular)
κβαντομηχανική (singular vocative)
κβαντομηχανική (feminine)

κβαντομηχανική < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου κβαντομηχανικός


κυματομηχανική

κυματομηχανική (singular nominative)
κυματομηχανικές (nominative plural)
κυματομηχανικής (genitive singular)
κυματομηχανικών (genitive plural)
κυματομηχανική (accusative singular)
κυματομηχανικές (accusative plural)
κυματομηχανική (singular vocative)
κυματομηχανικές (vocative plural)
κυματομηχανική (feminine)

κυματομηχανική < κύμα + -ο- + μηχανική (μεταφραστικό δάνειο) αγγλική wave mechanics)

η θεωρία ότι τα υποατομικά σωματίδια έχουν τα χαρακτηριστικά τόσο των κυμάτων όσο και των σωματιδίων


εστιακός

εστιακός (masculine singular nominative)
εστιακή (singular feminine nominative)
εστιακό (singular nominative neuter)
εστιακού (masculine genitive singular)
εστιακής (genitive singular feminine)
εστιακού (genitive singular neuter)
εστιακό (accusative masculine singular)
εστιακή (accusative singular feminine)
εστιακό (accusative singular neuter)
εστιακέ (masculine singular vocative)
εστιακή (singular feminine vocative)
εστιακό (singular vocative neuter)
εστιακοί (masculine nominative plural)
εστιακές (feminine nominative plural)
εστιακά (nominative neuter plural)
εστιακών (masculine genitive plural)
εστιακών (genitive feminine plural)
εστιακών (genitive neuter plural)
εστιακούς (accusative masculine plural)
εστιακές (accusative feminine plural)
εστιακά (accusative neuter plural)
εστιακοί (masculine vocative plural)
εστιακές (feminine vocative plural)
εστιακά (vocative neuter plural)
εστιακός (masculine singular nominative)
εστιακή (feminine singular nominative)
εστιακό (neuter singular nominative)

εστιακός < εστί(α) + -ακός < (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική focal

που σχετίζεται με την εστία των φακών


ετερώνυμος

ετερώνυμος (masculine singular nominative)
ετερώνυμη (singular feminine nominative)
ετερώνυμο (singular nominative neuter)
ετερώνυμου (masculine genitive singular)
ετερώνυμης (genitive singular feminine)
ετερώνυμου (genitive singular neuter)
ετερώνυμο (accusative masculine singular)
ετερώνυμη (accusative singular feminine)
ετερώνυμο (accusative singular neuter)
ετερώνυμε (masculine singular vocative)
ετερώνυμη (singular feminine vocative)
ετερώνυμο (singular vocative neuter)
ετερώνυμοι (masculine nominative plural)
ετερώνυμες (feminine nominative plural)
ετερώνυμα (nominative neuter plural)
ετερώνυμων (masculine genitive plural)
ετερώνυμων (genitive feminine plural)
ετερώνυμων (genitive neuter plural)
ετερώνυμους (accusative masculine plural)
ετερώνυμες (accusative feminine plural)
ετερώνυμα (accusative neuter plural)
ετερώνυμοι (masculine vocative plural)
ετερώνυμες (feminine vocative plural)
ετερώνυμα (vocative neuter plural)
ετερώνυμος (masculine singular nominative)
ετερώνυμη (feminine singular nominative)
ετερώνυμο (neuter singular nominative)

ετερώνυμος < (ελληνιστική κοινή) ἑτερώνυμος < ετερο- + -ώνυμος ( < όνομα )

που έχει διαφορετικό ηλεκτρικό φορτίο (θετικό, αρνητικό)

(κατ' επέκταση) για μαγνητικούς πόλους που έχουν διαφορετική ελκτική ικανότητα

Oι ετερώνυμοι μαγνητικοί πόλοι έλκονται.


ερτζιανός

ερτζιανός (masculine singular nominative)
ερτζιανή (singular feminine nominative)
ερτζιανό (singular nominative neuter)
ερτζιανού (masculine genitive singular)
ερτζιανής (genitive singular feminine)
ερτζιανού (genitive singular neuter)
ερτζιανό (accusative masculine singular)
ερτζιανή (accusative singular feminine)
ερτζιανό (accusative singular neuter)
ερτζιανέ (masculine singular vocative)
ερτζιανή (singular feminine vocative)
ερτζιανό (singular vocative neuter)
ερτζιανοί (masculine nominative plural)
ερτζιανές (feminine nominative plural)
ερτζιανά (nominative neuter plural)
ερτζιανών (masculine genitive plural)
ερτζιανών (genitive feminine plural)
ερτζιανών (genitive neuter plural)
ερτζιανούς (accusative masculine plural)
ερτζιανές (accusative feminine plural)
ερτζιανά (accusative neuter plural)
ερτζιανοί (masculine vocative plural)
ερτζιανές (feminine vocative plural)
ερτζιανά (vocative neuter plural)
ερτζιανός (masculine singular nominative)
ερτζιανή (feminine singular nominative)
ερτζιανό (neuter singular nominative)

ερτζιανός < (λόγιο δάνειο) γαλλική hertzien < Hertz (χερτζ) + -ien (-ιανός)

ερ‐τζι‐α‐νός

ερτζιανά

ουδέτερο πληθυντικός

σχετικός με τα ραδιοηλεκτρικά κύματα


κεντρομόλος

κεντρομόλος (masculine singular nominative)
κεντρομόλος (singular feminine nominative)
κεντρομόλα (singular feminine nominative)
κεντρομόλο (singular nominative neuter)
κεντρομόλου (masculine genitive singular)
κεντρομόλου (genitive singular feminine)
κεντρομόλας (genitive singular feminine)
κεντρομόλου (genitive singular neuter)
κεντρομόλο (accusative masculine singular)
κεντρομόλο (accusative singular feminine)
κεντρομόλα (accusative singular feminine)
κεντρομόλο (accusative singular neuter)
κεντρομόλε (masculine singular vocative)
κεντρομόλε (singular feminine vocative)
κεντρομόλα (singular feminine vocative)
κεντρομόλο (singular vocative neuter)
κεντρομόλοι (masculine nominative plural)
κεντρομόλοι (feminine nominative plural)
κεντρομόλες (feminine nominative plural)
κεντρομόλα (nominative neuter plural)
κεντρομόλων (masculine genitive plural)
κεντρομόλων (genitive feminine plural)
κεντρομόλων (genitive neuter plural)
κεντρομόλους (accusative masculine plural)
κεντρομόλους (accusative feminine plural)
κεντρομόλες (accusative feminine plural)
κεντρομόλα (accusative neuter plural)
κεντρομόλοι (masculine vocative plural)
κεντρομόλοι (feminine vocative plural)
κεντρομόλες (feminine vocative plural)
κεντρομόλα (vocative neuter plural)
κεντρομόλος (masculine singular nominative)
κεντρομόλος (feminine singular nominative)
κεντρομόλα (feminine singular nominative)
κεντρομόλο (neuter singular nominative)

κεντρομόλος < κέντρο + αρχαία ελληνική μολ- (δείτε μολών) του ρήματος βλώσκω (έρχομαι) + -ος, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική centripète

κε‐ντρο‐μό‐λος

η δύναμη που ασκείται επάνω στο κινούμενο σώμα και το διατηρεί στην κυκλική του τροχιά

η κεντρομόλα πίεση


πυρηνικός

πυρηνικός (masculine singular nominative)
πυρηνική (singular feminine nominative)
πυρηνικό (singular nominative neuter)
πυρηνικού (masculine genitive singular)
πυρηνικής (genitive singular feminine)
πυρηνικού (genitive singular neuter)
πυρηνικό (accusative masculine singular)
πυρηνική (accusative singular feminine)
πυρηνικό (accusative singular neuter)
πυρηνικέ (masculine singular vocative)
πυρηνική (singular feminine vocative)
πυρηνικό (singular vocative neuter)
πυρηνικοί (masculine nominative plural)
πυρηνικές (feminine nominative plural)
πυρηνικά (nominative neuter plural)
πυρηνικών (masculine genitive plural)
πυρηνικών (genitive feminine plural)
πυρηνικών (genitive neuter plural)
πυρηνικούς (accusative masculine plural)
πυρηνικές (accusative feminine plural)
πυρηνικά (accusative neuter plural)
πυρηνικοί (masculine vocative plural)
πυρηνικές (feminine vocative plural)
πυρηνικά (vocative neuter plural)
πυρηνικός (masculine singular nominative)
πυρηνική (feminine singular nominative)
πυρηνικό (neuter singular nominative)

πυρηνικός < πυρήν(ας) + -ικός μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική nucléaire ή από την αγγλική nuclear

πυ‐ρη‐νι‐κός

που έχει σχέση με τη πυρηνική ενέργεια


πυκνόμετρο

πυκνόμετρο (singular nominative)
πυκνόμετρα (nominative plural)
πυκνόμετρου (genitive singular)
πυκνομέτρου (genitive singular)
πυκνόμετρων (genitive plural)
πυκνομέτρων (genitive plural)
πυκνόμετρο (accusative singular)
πυκνόμετρα (accusative plural)
πυκνόμετρο (singular vocative)
πυκνόμετρα (vocative plural)
πυκνόμετρο (neuter)

πυκνόμετρο < πυκνός + -ο- + -μετρο (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική densimètre ή μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική pycnometer ή μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική pycnomètre)

πυ‐κνό‐με‐τρο

το ειδικό όργανο με το οποίο μετράμε την πυκνότητα των υγρών τα οποία είναι πυκνότερα απ’ το νερό


κατιόν

κατιόν < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική cation < αρχαία ελληνική κατιόν, ουδέτερο της μετοχής κατιών του κάτειμι < εἶμι

θετικά φορτισμένο ιόν, που έλκεται από την κάθοδο κατά την ηλεκτρόλυση εξ ου και η ονομασία του

οποιοδήποτε άτομο ή ομάδα ατόμων που φέρουν θετικό φορτίο


καταπονώ

καταπονώ
καταπονώ (present first-person singular)
καταπονούσα (imperfect first-person singular)
θα καταπονώ (future imperfect first-person singular)
να καταπονώ (subjunctive first-person singular)
καταπονώντας (participle)
καταπονείς (present second-person singular)
καταπονούσες (imperfect second-person singular)
θα καταπονείς (future imperfect second-person singular)
να καταπονείς (subjunctive second-person singular)
καταπόνει (imperative second-person singular rare)
καταπονεί (present third-person singular)
καταπονούσε (imperfect third-person singular)
θα καταπονεί (future imperfect third-person singular)
να καταπονεί (subjunctive third-person singular)
καταπονούμε (present first-person plural)
καταπονούσαμε (imperfect first-person plural)
θα καταπονούμε (future imperfect first-person plural)
να καταπονούμε (subjunctive first-person plural)
καταπονείτε (present second-person plural)
καταπονούσατε (imperfect second-person plural)
θα καταπονείτε (future imperfect second-person plural)
να καταπονείτε (subjunctive second-person plural)
καταπονείτε (imperative second-person plural)
καταπονούν (present third-person plural)
καταπονούνε (present third-person plural)
καταπονούσαν (imperfect third-person plural)
καταπονούσανε (imperfect third-person plural)
θα καταπονούν (future imperfect third-person plural)
θα καταπονούνε (future imperfect third-person plural)
να καταπονούν (subjunctive third-person plural)
να καταπονούνε (subjunctive third-person plural)
καταπόνησα (aorist first-person singular)
θα καταπονήσω (future first-person singular)
να καταπονήσω (subjunctive first-person singular)
καταπονήσει (infinitive)
καταπόνησες (aorist second-person singular)
θα καταπονήσεις (future second-person singular)
να καταπονήσεις (subjunctive second-person singular)
καταπόνησε (imperative second-person singular)
καταπόνησε (aorist third-person singular)
θα καταπονήσει (future third-person singular)
να καταπονήσει (subjunctive third-person singular)
καταπονήσαμε (aorist first-person plural)
θα καταπονήσουμε (future first-person plural)
να καταπονήσουμε (subjunctive first-person plural)
καταπονήσατε (aorist second-person plural)
θα καταπονήσετε (future second-person plural)
να καταπονήσετε (subjunctive second-person plural)
καταπονήστε (imperative second-person plural)
καταπόνησαν (aorist third-person plural)
καταπονήσαν (aorist third-person plural)
καταπονήσανε (aorist third-person plural)
θα καταπονήσουν (future third-person plural)
θα καταπονήσουνε (future third-person plural)
να καταπονήσουν (subjunctive third-person plural)
να καταπονήσουνε (subjunctive third-person plural)
έχω καταπονήσει (perfect first-person singular)
είχα καταπονήσει (pluperfect first-person singular)
θα έχω καταπονήσει (future perfect first-person singular)
να έχω καταπονήσει (subjunctive first-person singular)
έχεις καταπονήσει (perfect second-person singular)
είχες καταπονήσει (pluperfect second-person singular)
θα έχεις καταπονήσει (future perfect second-person singular)
να έχεις καταπονήσει (subjunctive second-person singular)
έχει καταπονήσει (perfect third-person singular)
είχε καταπονήσει (pluperfect third-person singular)
θα έχει καταπονήσει (future perfect third-person singular)
να έχει καταπονήσει (subjunctive third-person singular)
έχουμε καταπονήσει (perfect first-person plural)
είχαμε καταπονήσει (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε καταπονήσει (future perfect first-person plural)
να έχουμε καταπονήσει (subjunctive first-person plural)
έχετε καταπονήσει (perfect second-person plural)
είχατε καταπονήσει (pluperfect second-person plural)
θα έχετε καταπονήσει (future perfect second-person plural)
να έχετε καταπονήσει (subjunctive second-person plural)
έχουν καταπονήσει (perfect third-person plural)
είχαν καταπονήσει (pluperfect third-person plural)
θα έχουν καταπονήσει (future perfect third-person plural)
να έχουν καταπονήσει (subjunctive third-person plural)

καταπονώ < ελληνιστική κοινή καταπονέω / καταπονῶ < αρχαία ελληνική κατά + πονέω /πονῶ < πόνος (φυσική: (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική fatiguer)

επιφέρω καταπόνηση


εστιάζω

εστιάζω
εστιάζω (present first-person singular)
εστίαζα (imperfect first-person singular)
θα εστιάζω (future imperfect first-person singular)
να εστιάζω (subjunctive first-person singular)
εστιάζοντας (participle)
εστιάζεις (present second-person singular)
εστίαζες (imperfect second-person singular)
θα εστιάζεις (future imperfect second-person singular)
να εστιάζεις (subjunctive second-person singular)
εστίαζε (imperative second-person singular)
εστιάζει (present third-person singular)
εστίαζε (imperfect third-person singular)
θα εστιάζει (future imperfect third-person singular)
να εστιάζει (subjunctive third-person singular)
εστιάζουμε (present first-person plural)
εστιάζαμε (imperfect first-person plural)
θα εστιάζουμε (future imperfect first-person plural)
να εστιάζουμε (subjunctive first-person plural)
εστιάζετε (present second-person plural)
εστιάζατε (imperfect second-person plural)
θα εστιάζετε (future imperfect second-person plural)
να εστιάζετε (subjunctive second-person plural)
εστιάζετε (imperative second-person plural)
εστιάζουν (present third-person plural)
εστιάζουνε (present third-person plural)
εστίαζαν (imperfect third-person plural)
εστιάζαν (imperfect third-person plural)
εστιάζανε (imperfect third-person plural)
θα εστιάζουν (future imperfect third-person plural)
θα εστιάζουνε (future imperfect third-person plural)
να εστιάζουν (subjunctive third-person plural)
να εστιάζουνε (subjunctive third-person plural)
εστίασα (aorist first-person singular)
θα εστιάσω (future first-person singular)
να εστιάσω (subjunctive first-person singular)
εστιάσει (infinitive)
εστίασες (aorist second-person singular)
θα εστιάσεις (future second-person singular)
να εστιάσεις (subjunctive second-person singular)
εστίασε (imperative second-person singular)
εστίασε (aorist third-person singular)
θα εστιάσει (future third-person singular)
να εστιάσει (subjunctive third-person singular)
εστιάσαμε (aorist first-person plural)
θα εστιάσουμε (future first-person plural)
να εστιάσουμε (subjunctive first-person plural)
εστιάσατε (aorist second-person plural)
θα εστιάσετε (future second-person plural)
να εστιάσετε (subjunctive second-person plural)
εστιάστε (imperative second-person plural)
εστίασαν (aorist third-person plural)
εστιάσαν (aorist third-person plural)
εστιάσανε (aorist third-person plural)
θα εστιάσουν (future third-person plural)
θα εστιάσουνε (future third-person plural)
να εστιάσουν (subjunctive third-person plural)
να εστιάσουνε (subjunctive third-person plural)
έχω εστιάσει (perfect first-person singular)
είχα εστιάσει (pluperfect first-person singular)
θα έχω εστιάσει (future perfect first-person singular)
να έχω εστιάσει (subjunctive first-person singular)
έχεις εστιάσει (perfect second-person singular)
είχες εστιάσει (pluperfect second-person singular)
θα έχεις εστιάσει (future perfect second-person singular)
να έχεις εστιάσει (subjunctive second-person singular)
έχει εστιάσει (perfect third-person singular)
είχε εστιάσει (pluperfect third-person singular)
θα έχει εστιάσει (future perfect third-person singular)
να έχει εστιάσει (subjunctive third-person singular)
έχουμε εστιάσει (perfect first-person plural)
είχαμε εστιάσει (pluperfect first-person plural)
θα έχουμε εστιάσει (future perfect first-person plural)
να έχουμε εστιάσει (subjunctive first-person plural)
έχετε εστιάσει (perfect second-person plural)
είχατε εστιάσει (pluperfect second-person plural)
θα έχετε εστιάσει (future perfect second-person plural)
να έχετε εστιάσει (subjunctive second-person plural)
έχουν εστιάσει (perfect third-person plural)
είχαν εστιάσει (pluperfect third-person plural)
θα έχουν εστιάσει (future perfect third-person plural)
να έχουν εστιάσει (subjunctive third-person plural)

1,2 εστιάζω < εστία + -άζω < αρχαία ελληνική ἑστία < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *h₂wes- (κατοικώ, μένω, ζω) (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική focaliser)
:3 εστιάζω < μεσαιωνική ελληνική ἑστιάζω < αρχαία ελληνική ἑστιάω / ἑστιῶ < ἑστία < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *h₂wes- (κατοικώ, μένω, ζω)

συγκεντρώνω τις ακτίνες φωτός και τις αναγκάζω να συγκλίνουν σ’ ένα σημείο