πρώτος

πρώτος (masculine singular nominative)
πρώτη (singular feminine nominative)
πρώτο (singular nominative neuter)
πρώτου (masculine genitive singular)
πρώτης (genitive singular feminine)
πρώτου (genitive singular neuter)
πρώτο (accusative masculine singular)
πρώτη (accusative singular feminine)
πρώτο (accusative singular neuter)
πρώτε (masculine singular vocative)
πρώτη (singular feminine vocative)
πρώτο (singular vocative neuter)
πρώτοι (masculine nominative plural)
πρώτες (feminine nominative plural)
πρώτα (nominative neuter plural)
πρώτων (masculine genitive plural)
πρώτων (genitive feminine plural)
πρώτων (genitive neuter plural)
πρώτους (accusative masculine plural)
πρώτες (accusative feminine plural)
πρώτα (accusative neuter plural)
πρώτοι (masculine vocative plural)
πρώτες (feminine vocative plural)
πρώτα (vocative neuter plural)
πρώτος
-η
-ο

πρώτος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική πρῶτος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *pr̥H-

πρωθ- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα πρωτο- στο Βικιλεξικό

για αριθμό που δεν έχει άλλους διαιρέτες εκτός από τον εαυτό του και το 1


αλγόριθμος

αλγόριθμος (singular nominative)
αλγόριθμοι (nominative plural)
αλγόριθμου (genitive singular)
αλγορίθμου (genitive singular)
αλγόριθμων (genitive plural)
αλγορίθμων (genitive plural)
αλγόριθμο (accusative singular)
αλγόριθμους (accusative plural)
αλγορίθμους (accusative plural)
αλγόριθμε (singular vocative)
αλγόριθμοι (vocative plural)
αλγόριθμος (masculine)

αλγόριθμος < (άμεσο δάνειο) γαλλική algorithme < παλαιά γαλλική algorisme (συνδυάστηκε λανθασμένα με την ελληνική λέξη αριθμός) < μεσαιωνική λατινική algorismus < από το όνομα του Πέρση μαθηματικού Al-Khwārizmī (που σημαίνει κατά λέξη: ο καταγόμενος από την περιοχή Kharazm)

μια πεπερασμένη σειρά από εντολές για την ολοκλήρωση ενός συγκεκριμένου έργου

Για τη σαφή διατύπωση των αλγορίθμων, αν και ο φυσικός λόγος μπορεί να χρησιμοποιηθεί με σαφήνεια, χρησιμοποιούμε ψευδοκώδικα


number

number
number (singular)
numbers (plural)

number < (κληρονομημένο) μέση αγγλική number < αγγλονορμανδική noumbre < παλαιά γαλλική nombre < λατινική numerus

ο αριθμός, το νούμερο

the number three/one hundred/one thousand - ο αριθμός τρία/εκατό/χίλια

Arabic/Latin/Greek numbers - αραβικοί/λατινικοί/ελληνικοί αριθμοί

natural/whole/fractional number - φυσικός/ακέραιος/κλασματικός αριθμός

an odd number - περιττός/μονός αριθμός

an even number - άρτιος/ζυγός αριθμός

a real/imaginary number - πραγματικός/φανταστικός αριθμός

an atomic number - ατομικός αριθμός

The numbers from one (1) to one thousand (1000).

Οι αριθμοί από το ένα (1) ως το χίλια (1000).

I add/subtract/multiply/divide numbers.

Προσθέτω/αφαιρώ/πολλαπλασιάζω/διαιρώ αριθμούς.


base

η βάση ενός τριγώνου· η βάση ενός λογαρίθμου


τύπος

τύπος (singular nominative)
τύποι (nominative plural)
τύπου (genitive singular)
τύπων (genitive plural)
τύπο (accusative singular)
τύπους (accusative plural)
τύπε (singular vocative)
τύποι (vocative plural)
τύπος (masculine)

τύπος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική τύπος (αποτύπωμα σφραγίδας) < τύπτω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *(s)teu-p- (χτυπώ)
:* για μεταφορικές σημασίες < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική type < λατινική typus < αρχαία ελληνική τύπος
:* για τη γραμματική < ελληνιστική σημασία
:* για τα έντυπα < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική presse

-τύπης Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -τύπης στο Βικιλεξικό

-τυπία Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -τυπία στο Βικιλεξικό

-τυπος Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -τυπος στο Βικιλεξικό

press

οι εφημερίδες και τα περιοδικά

presse

οι εφημερίδες και τα περιοδικά

Presse

οι εφημερίδες και τα περιοδικά

prensa

οι εφημερίδες και τα περιοδικά

prasa

οι εφημερίδες και τα περιοδικά

type

είδος, κατηγορία

ilk

είδος, κατηγορία

type

είδος, κατηγορία

Typ

είδος, κατηγορία

tipo

είδος, κατηγορία

typ

είδος, κατηγορία

type

το είδος του ανθρώπου που ταιριάζει με κάποιον

form

σύνολο κανόνων

règle

σύνολο κανόνων

formula

χημικός τύπος

formule

χημικός τύπος

Formel

χημικός τύπος

wzór

χημικός τύπος

form

γραμματικός τύπος

forme

γραμματικός τύπος

μαθηματική φόρμουλα


αξιωματικός

αξιωματικός
-ή
-ό
αξιωματικός (masculine singular nominative)
αξιωματική (singular feminine nominative)
αξιωματικό (singular nominative neuter)
αξιωματικού (masculine genitive singular)
αξιωματικής (genitive singular feminine)
αξιωματικού (genitive singular neuter)
αξιωματικό (accusative masculine singular)
αξιωματική (accusative singular feminine)
αξιωματικό (accusative singular neuter)
αξιωματικέ (masculine singular vocative)
αξιωματική (singular feminine vocative)
αξιωματικό (singular vocative neuter)
αξιωματικοί (masculine nominative plural)
αξιωματικές (feminine nominative plural)
αξιωματικά (nominative neuter plural)
αξιωματικών (masculine genitive plural)
αξιωματικών (genitive feminine plural)
αξιωματικών (genitive neuter plural)
αξιωματικούς (accusative masculine plural)
αξιωματικές (accusative feminine plural)
αξιωματικά (accusative neuter plural)
αξιωματικοί (masculine vocative plural)
αξιωματικές (feminine vocative plural)
αξιωματικά (vocative neuter plural)

αξιωματικός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀξιωματικός
:* (μαθηματική έννοια) < (άμεσο δάνειο) γαλλική axiomatique

α‐ξι‐ω‐μα‐τι‐κός

axiomatic

σχετικός με αξίωμα λογικό ή μαθηματικό

axiomatique

σχετικός με αξίωμα λογικό ή μαθηματικό

axiomático

σχετικός με αξίωμα λογικό ή μαθηματικό

axiomatisch

σχετικός με αξίωμα λογικό ή μαθηματικό

axiomático

σχετικός με αξίωμα λογικό ή μαθηματικό

που είναι σχετικός ή απορρέει από ένα αξίωμα, που χαρακτηρίζεται από αξιωματικότητα

αξιωματική μέθοδος


μηδέν

μηδέν < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική μηδέν (κανένα, τίποτα), ουδέτερο του μηδείς < αρχαία ελληνική μηδὲ + ἕν
:* για επιστημονικούς όρους < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική nul, zéro

ο αριθμός που δεν έχει αξία ο ίδιος αλλά που δίνει αξία δέκα φορές μεγαλύτερη στους αριθμούς που βρίσκονται στα αριστερά του.

δεκαδικό σύστημα

Είκοσι γράφεται με ένα δυάρι που ακολουθείται από ένα μηδέν.

Ένα τεσσάρι μαζί με τρία μηδενικά διαβάζεται τέσσερις χιλιάδες.


index

μικρός χαρακτήρας κάτω από την θέση του κανονικού και κοντά σε αυτόν (πχ. x₂).


δείκτης

δείκτης (singular nominative)
δείκτες (nominative plural)
δείκτη (genitive singular)
δεικτών (genitive plural)
δείκτη (accusative singular)
δείκτες (accusative plural)
δείκτη (singular vocative)
δείκτες (vocative plural)
δείκτης
δείχτης (masculine)

δείκτης < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή δείκτης (που εκθέτει)
: για το δάχτυλο: (ελληνιστική κοινή) δεικτικός (εννοείται δάκτυλος
: για τα μαθηματικά < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική indice, indicateur & γερμανική Anzeiger, Anzeige

Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -δείκτης στο Βικιλεξικό

indicator

(γενικά) κάτι που δείχνει

pointer

(γενικά) κάτι που δείχνει

index

(γενικά) κάτι που δείχνει

etusormi

(γενικά) κάτι που δείχνει

index finger

(δάχτυλο χεριού)

index

(στα μαθημαικά)

radical

(στα μαθημαικά)

subscript

(στα μαθημαικά)

pointer

πληροφορική (GUI) ο κέρσορας, ο δρομέας

cursor

πληροφορική (GUI) ο κέρσορας, ο δρομέας

pointer

προγραμματισμός, είδος μεταβλητής

reference

προγραμματισμός, είδος μεταβλητής

ο αριθμός που δηλώνει τοπ βαθμό της ρίζα2


δύναμη

δύναμη (singular nominative)
δυνάμεις (nominative plural)
δύναμης* (genitive singular)
δυνάμεων (genitive plural)
δύναμη (accusative singular)
δυνάμεις (accusative plural)
δύναμη (singular vocative)
δυνάμεις (vocative plural)
δύναμη (feminine)

δύναμη < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική δύναμ(ις) + -η

δυναμο- Νεοελληνικές λέξεις με συνθετικό 'δύναμη' στο Βικιλεξικό

Κατηγορία:Σελίδες που χρειάζονται επιμέλεια (ελληνικά)

force

φυσικό μέγεθος (F)

force

φυσικό μέγεθος (F)

fuerza

φυσικό μέγεθος (F)

siła

φυσικό μέγεθος (F)

сила

φυσικό μέγεθος (F)

síla

φυσικό μέγεθος (F)

το γινόμενο του πολλαπλασιασμού ενός αριθμού με τον εαυτό του

γενικός συμβολισμός: xⁿ

η ύψωση του 2 στην τέταρτη δύναμη (2Χ2Χ2Χ2 ή 2⁴ ή 2^4) μας δίνει το 16


βαθμός

βαθμός (singular nominative)
βαθμοί (nominative plural)
βαθμού (genitive singular)
βαθμών (genitive plural)
βαθμό (accusative singular)
βαθμούς (accusative plural)
βαθμέ (singular vocative)
βαθμοί (vocative plural)
βαθμός (masculine)

βαθμός < ελληνιστική κοινή βαθμός (βήμα) < βαίνω. Για τις σύγχρονες έννοιες, σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική degré

βαθμο-

σύνθετα όπως

βαθμολογώ

σύνθετα όπως

βαθμονομώ

σύνθετα όπως

βαθμούχος

σύνθετα όπως

βαθμοφόρος

σύνθετα όπως

arity

λογική-μαθηματικά-επιστήμη υπολογιστών

degree

βάσεις δεδομένων

arity

βάσεις δεδομένων

χαρακτηρισμός εξίσωσης

εξίσωση πρώτου, δεύτερου βαθμού

επιστήμη υπολογιστών


άλγεβρα

άλγεβρα (singular nominative)
άλγεβρες (nominative plural)
άλγεβρας (genitive singular)
αλγεβρών (genitive plural)
άλγεβρα (accusative singular)
άλγεβρες (accusative plural)
άλγεβρα (singular vocative)
άλγεβρες (vocative plural)
άλγεβρα (feminine singular-only)

άλγεβρα < (άμεσο δάνειο) λατινική algebra < αραβική جبر (al-jabr)
: Η λέξη ἄλγεβρα μαρτυρείται από το 1791.
: Η λέξη al-jabr βρίσκεται στον τίτλο του βιβλίου του Πέρση μαθηματικού al-Khwarizmi που έζησε τον 9ο αιώνα. Το βιβλίο του ονομάζεται Το συνοπτικό βιβλίο των υπολογισμών με συμπλήρωση κι εξίσωση.

ο κλάδος που ασχολείται με τις ιδιότητες των αριθμών και των πράξεων

Στην άλγεβρα δουλεύουμε με σύμβολα που αντιπροσωπεύουν αριθμούς


ακολουθία

ακολουθία (singular nominative)
ακολουθίες (nominative plural)
ακολουθίας (genitive singular)
ακολουθιών (genitive plural)
ακολουθία (accusative singular)
ακολουθίες (accusative plural)
ακολουθία (singular vocative)
ακολουθίες (vocative plural)
ακολουθία (feminine)

ακολουθία < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀκολουθία (πομπή, συνοδεία) < ἀκόλουθος
:* για τη σημασία «σειρά σκέψης» < σημασία στην ελληνιστική κοινή

sequence

η λογική σειρά-συνέχεια

suite

η λογική σειρά-συνέχεια

sequence

μαθηματικά - πληροφορική

suite

μαθηματικά - πληροφορική

ciąg

μαθηματικά - πληροφορική

concordance des temps

ακολουθία των χρόνων

service

ιεροτελεστία

ceremony

ιεροτελεστία

office

ιεροτελεστία

liturgy

ιεροτελεστία

cérémonie

ιεροτελεστία

κάθε συνάρτηση που έχει σαν πεδίο ορισμού το σύνολο των φυσικών αριθμών


απάντηση

απάντηση (singular nominative)
απαντήσεις (nominative plural)
απάντησης* (genitive singular)
απαντήσεων (genitive plural)
απάντηση (accusative singular)
απαντήσεις (accusative plural)
απάντηση (singular vocative)
απαντήσεις (vocative plural)
απάντηση (feminine)

απάντηση < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀπάντη(σις) + -ση < ἀπαντάω < ἀπό + ἀντάω

η λύση προβλήματος

Οι απαντήσεις των θεμάτων που δόθηκαν στις εξετάσεις υπάρχουν στο σχολικό βιβλίο.


centre

centre
centre (singular)
centres (plural)

centre < άμεσο δάνειο από τη μέση γαλλική centre < λατινική centrum < αρχαία ελληνική κέντρον. (μαρτυρείται από το 14^ο αιώνα)

το κέντρο (του κύκλου, της σφαίρας), το μέσο ευθυγράμμου τμήματος


centre

centre < άμεσο δάνειο από τη λατινική centrum < αρχαία ελληνική κέντρον

Centre de la sécurité des télécommunications

το κέντρο (του κύκλου, της σφαίρας)


and

and < (κληρονομημένο) μέση αγγλική and < (κληρονομημένο) αγγλοσαξονική and


argument

ˈɑːɡ.jə.mənt

το όρισμα ή ανεξάρτητη μεταβλητή

δείτε επίσης: argument of a function στην αγγλική Βικιπαίδεια


τιμή

τιμή (singular nominative)
τιμές (nominative plural)
τιμής (genitive singular)
τιμών (genitive plural)
τιμή (accusative singular)
τιμές (accusative plural)
τιμή (singular vocative)
τιμές (vocative plural)
τιμή (feminine)

τιμή < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική τιμή
:* μαθηματική τιμή < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική valeur

τιμάω

σύνθετα, συγγενικά

τιμώ

σύνθετα, συγγενικά

price

χρηματική αξία

value

χρηματική αξία

цена

χρηματική αξία

prix

χρηματική αξία

valeur

χρηματική αξία

Preis

χρηματική αξία

Wert

χρηματική αξία

prezo

χρηματική αξία

prezzo

χρηματική αξία

價錢

χρηματική αξία

cena

χρηματική αξία

цена

χρηματική αξία

cena

χρηματική αξία

цена

χρηματική αξία

цена

χρηματική αξία

cena

χρηματική αξία

value

προγραμματισμός

μέγεθος ή ποσότητα που εκφράζει μια μεταβλητή


έκθεση

έκθεση (singular nominative)
εκθέσεις (nominative plural)
έκθεσης* (genitive singular)
εκθέσεων (genitive plural)
έκθεση (accusative singular)
εκθέσεις (accusative plural)
έκθεση (singular vocative)
εκθέσεις (vocative plural)
έκθεση (feminine)

έκθεση < αρχαία ελληνική ἔκθεσις

exhibition

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

esposición

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

exposition

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

Ausstellung

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

ekspositsioon

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

ekspozicio

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

expozo

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

exposición

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

exposición

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

esposizione

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

mostra

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

exposició

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

utstilling

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

utstilling

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

tentoonstelling

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

expositie

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

kiállítás

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

eksibishon

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

ekspozycja

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

wystawa

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

exposição

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

expoziție

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

выставка

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

expozícia

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

utställning

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

výstava

δημόσια παρουσίαση προϊόντων, επίδειξη

report

γραπτή αναφορά, περιγραφή

exposition

γραπτή αναφορά, περιγραφή

rapport

γραπτή αναφορά, περιγραφή

Bericht

γραπτή αναφορά, περιγραφή

essay

γραπτή εργασία, έκθεση ιδεών

composition

γραπτή εργασία, έκθεση ιδεών

essai

γραπτή εργασία, έκθεση ιδεών

rédaction

γραπτή εργασία, έκθεση ιδεών

composition

γραπτή εργασία, έκθεση ιδεών

Aufsatz

γραπτή εργασία, έκθεση ιδεών

exposition

έκθεση σε επενέργεια φυσικής δύναμης ή σε κίνδυνο

ύψωση σε εκθέτη - δύναμη


εκθέτης

εκθέτης (singular nominative)
εκθέτες (nominative plural)
εκθέτη (genitive singular)
εκθετών (genitive plural)
εκθέτη (accusative singular)
εκθέτες (accusative plural)
εκθέτη (singular vocative)
εκθέτες (vocative plural)
εκθέτης (masculine)
εκθέτρια (feminine)

εκθέτης < εκθέτω -ης

exponent

εκθέτης στα μαθηματικά

exposant

εκθέτης στα μαθηματικά

wykładnik

εκθέτης στα μαθηματικά

ο αριθμός στον οποίο υψώνεται ένας άλλος αριθμός ώστε να εξαχθεί μία δύναμη του δεύτερου αριθμού

στην έκφραση 2³=8 το 3 είναι ο εκθέτης


υπόθεση

υπόθεση (singular nominative)
υποθέσεις (nominative plural)
υπόθεσης* (genitive singular)
υποθέσεων (genitive plural)
υπόθεση (accusative singular)
υποθέσεις (accusative plural)
υπόθεση (singular vocative)
υποθέσεις (vocative plural)
υπόθεση (feminine)

υπόθεση < αρχαία ελληνική ὑπόθεσις < ὑποτίθημι

case

θέμα που μας απασχολεί

affair

θέμα που μας απασχολεί

affaire

θέμα που μας απασχολεί

conjecture

λογική - εικασία

conjecture

λογική - εικασία

antecedent

λογική για συνεπαγωγή

prémisse

λογική για συνεπαγωγή

βλ. συνώνυμο εικασία


ακέραιος

ακέραιος (masculine singular nominative)
ακέραιη (singular feminine nominative)
ακέραιο (singular nominative neuter)
ακέραιου (masculine genitive singular)
ακέραιης (genitive singular feminine)
ακέραιου (genitive singular neuter)
ακέραιο (accusative masculine singular)
ακέραιη (accusative singular feminine)
ακέραιο (accusative singular neuter)
ακέραιε (masculine singular vocative)
ακέραιη (singular feminine vocative)
ακέραιο (singular vocative neuter)
ακέραιοι (masculine nominative plural)
ακέραιες (feminine nominative plural)
ακέραια (nominative neuter plural)
ακέραιων (masculine genitive plural)
ακέραιων (genitive feminine plural)
ακέραιων (genitive neuter plural)
ακέραιους (accusative masculine plural)
ακέραιες (accusative feminine plural)
ακέραια (accusative neuter plural)
ακέραιοι (masculine vocative plural)
ακέραιες (feminine vocative plural)
ακέραια (vocative neuter plural)
ακέραιος
ακέραιη & ακέραια & ακεραία
ακέραιο

ακέραιος < ἀκέραιος < ἀ- (στερητικό) + κεράννυμι (αναμιγνύω)

καθένας από τους αριθμούς του συνόλου ℤ, το μηδέν ή φυσικός αριθμός με αρνητικό ή θετικό πρόσημο


πίνακας

πίνακας (singular nominative)
πίνακες (nominative plural)
πίνακα (genitive singular)
πινάκων (genitive plural)
πίνακα (accusative singular)
πίνακες (accusative plural)
πίνακα (singular vocative)
πίνακες (vocative plural)
πίνακας (masculine)

πίνακας < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πίναξ, σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική tableau

panneau

επιφάνεια από σανίδες

Tafel

επιφάνεια από σανίδες

board

πίνακας του σχολείου

blackboard

πίνακας του σχολείου

tableau

πίνακας του σχολείου

Tafel

πίνακας του σχολείου

tablica

πίνακας του σχολείου

painting

έργο ζωγραφικής

tableau

έργο ζωγραφικής

Gemälde

έργο ζωγραφικής

Bild

έργο ζωγραφικής

obraz

έργο ζωγραφικής

panel

όργανα για τον έλεγχο συστήματος

tableau de bord

όργανα για τον έλεγχο συστήματος

Armaturenbrett

όργανα για τον έλεγχο συστήματος

Schalttafel

όργανα για τον έλεγχο συστήματος

table

κατάλογος στοιχείων

tableau

κατάλογος στοιχείων

Tabelle

κατάλογος στοιχείων

Periodensystem

κατάλογος στοιχείων

tablica

κατάλογος στοιχείων

table of contents

πίνακας περιεχομένων

table des matières

πίνακας περιεχομένων

index

πίνακας περιεχομένων

Verzeichnis

πίνακας περιεχομένων

Inhaltsverzeichnis

πίνακας περιεχομένων

Index

πίνακας περιεχομένων

array

τρόπος αποθήκευσης (πληροφορική)

matrix

τρόπος αποθήκευσης (πληροφορική)

tableau

τρόπος αποθήκευσης (πληροφορική)

tablica

τρόπος αποθήκευσης (πληροφορική)

table

βάσεις δεδομένων

entity

βάσεις δεδομένων

προκαθορισμένη διάταξη αριθμών ή άλλων μαθηματικών αντικειμένων σε γραμμές και στήλες στην οποία στην κάθε θέση που ορίζεται απο την τομή μίας γραμμής και μίας στήλης αντιστοιχίζεται ένας μόνο αριθμός ή αντικείμενο


cube

ο κύβος, κυβικός, η ύψωση στην τρίτη δύναμη

The cube of two gives us eight.

Το δύο εις τον κύβο μας δίνει οκτώ.

cube root - κυβική ρίζα


cube

cube < λατινική cubus < κύβος

ο κύβος (η ύψωση στην τρίτη δύναμη)


carré

carré
carré (masculine singular)
carrés (masculine plural)
carrée (singular feminine)
carrées (feminine plural)

τετραγωνικός

la racine carrée de 4 est égale à 2 - η τετραγωνική ρίζα του 4 είναι 2


image

image < μέση αγγλική image < παλαιά γαλλική image < λατινική imago


χαοτικός

χαοτικός (masculine singular nominative)
χαοτική (singular feminine nominative)
χαοτικό (singular nominative neuter)
χαοτικού (masculine genitive singular)
χαοτικής (genitive singular feminine)
χαοτικού (genitive singular neuter)
χαοτικό (accusative masculine singular)
χαοτική (accusative singular feminine)
χαοτικό (accusative singular neuter)
χαοτικέ (masculine singular vocative)
χαοτική (singular feminine vocative)
χαοτικό (singular vocative neuter)
χαοτικοί (masculine nominative plural)
χαοτικές (feminine nominative plural)
χαοτικά (nominative neuter plural)
χαοτικών (masculine genitive plural)
χαοτικών (genitive feminine plural)
χαοτικών (genitive neuter plural)
χαοτικούς (accusative masculine plural)
χαοτικές (accusative feminine plural)
χαοτικά (accusative neuter plural)
χαοτικοί (masculine vocative plural)
χαοτικές (feminine vocative plural)
χαοτικά (vocative neuter plural)
χαοτικός
-ή
-ό

χαοτικός < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική chaotic ή λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική chaotique < αρχαία ελληνική χάος

που έχει σχέση με το χάος ή αναφέρεται σ’ αυτό


ακέραιος αριθμός

ακέραιος αριθμός

ακέραιος αριθμός < → δείτε τη λέξη ακέραιος και αριθμός

αριθμός από το σύνολο αριθμών {0, 1, 2, 3...}, ή από τους αντίθετούς τους, {-1, -2, -3...}


αυστηρός

αυστηρός (masculine singular nominative)
αυστηρή (singular feminine nominative)
αυστηρό (singular nominative neuter)
αυστηρού (masculine genitive singular)
αυστηρής (genitive singular feminine)
αυστηρού (genitive singular neuter)
αυστηρό (accusative masculine singular)
αυστηρή (accusative singular feminine)
αυστηρό (accusative singular neuter)
αυστηρέ (masculine singular vocative)
αυστηρή (singular feminine vocative)
αυστηρό (singular vocative neuter)
αυστηροί (masculine nominative plural)
αυστηρές (feminine nominative plural)
αυστηρά (nominative neuter plural)
αυστηρών (masculine genitive plural)
αυστηρών (genitive feminine plural)
αυστηρών (genitive neuter plural)
αυστηρούς (accusative masculine plural)
αυστηρές (accusative feminine plural)
αυστηρά (accusative neuter plural)
αυστηροί (masculine vocative plural)
αυστηρές (feminine vocative plural)
αυστηρά (vocative neuter plural)
αυστηρός

αυστηρός < αρχαία ελληνική αὐστηρός (σκληρός, ηθικά απαιτητικός) < αὕω

τυπικός

λογική, μαθηματικά

ο τυπικός, ακριβής και χωρίς παρερμηνείες στη διατύπωσή του


ταυτότητα

ταυτότητα (singular nominative)
ταυτότητες (nominative plural)
ταυτότητας (genitive singular)
ταυτοτήτων (genitive plural)
ταυτότητα (accusative singular)
ταυτότητες (accusative plural)
ταυτότητα (singular vocative)
ταυτότητες (vocative plural)
ταυτότητα (feminine)

ταυτότητα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ταυτότης από την αιτιατική τήν ταυτότητα
:* για τον όρο των μαθηματικών < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική identité
:* για την αστυνομική ταυτότητα < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική carte d'identité

ταυ‐τό‐τη‐τα

αλγεβρική ισότητα που ισχύει για κάθε τιμή των μεταβλητών της


ισότητα

ισότητα (singular nominative)
ισότητες (nominative plural)
ισότητας (genitive singular)
ισοτήτων (genitive plural)
ισότητα (accusative singular)
ισότητες (accusative plural)
ισότητα (singular vocative)
ισότητες (vocative plural)
ισότητα (feminine)

ισότητα < αρχαία ελληνική ἰσότης < ἴσος

η σχέση μεταξύ δύο ίσων αριθμών ή γενικότερα μεταξύ δύο μαθηματικών οντοτήτων (συμβολίζεται με το σύμβολο =)


άπειρο

άπειρο (singular nominative)
απείρου (genitive singular)
άπειρου (genitive singular)
άπειρο (accusative singular)
άπειρο (singular vocative)
άπειρο (neuter)

άπειρο < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου άπειρος

infinity

μαθηματική έννοια

infini

μαθηματική έννοια

無限

μαθηματική έννοια

infinito

μαθηματική έννοια

nieskończoność

μαθηματική έννοια

nekonečno

μαθηματική έννοια

μαθηματική έννοια που έχει την υπόσταση αριθμού και συμβολίζεται με ∞


απόκλιση

απόκλιση (singular nominative)
αποκλίσεις (nominative plural)
απόκλισης* (genitive singular)
αποκλίσεων (genitive plural)
απόκλιση (accusative singular)
αποκλίσεις (accusative plural)
απόκλιση (singular vocative)
αποκλίσεις (vocative plural)
απόκλιση (feminine)

απόκλιση < (ελληνιστική κοινή) ἀπόκλισις < ἀπό + κλίσις

écart

εκτροπή από θέση ή κατεύθυνση

odchylenie

εκτροπή από θέση ή κατεύθυνση

deviation

στατιστικός όρος

déviation

στατιστικός όρος

dewiacja

στατιστικός όρος

declination

αστρονομικός όρος

déclinaison

αστρονομικός όρος

deklinacja

αστρονομικός όρος

στατιστικός όρος που προσδιορίζει διάφορες αριθμητικές στατιστικές αποκλίσεις (1)


πράξη

πράξη (singular nominative)
πράξεις (nominative plural)
πράξης* (genitive singular)
πράξεων (genitive plural)
πράξη (accusative singular)
πράξεις (accusative plural)
πράξη (singular vocative)
πράξεις (vocative plural)
πράξη (feminine)

πράξη < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική πρᾶξις
: (εμπορική συναλλαγή) < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική transaction
: (διοικητική ενέργεια και εγγραφή) < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική acte
: (μαθηματικός όρος) < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική opération

διαδικασία που παράγει μια νέα τιμή από μία ή περισσότερες τιμές εισόδου

ένας από τους τέσσερις βασικούς τρόπους με τους οποίους από δοθέντες αριθμούς παράγεται κάποιος άλλος (πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμός και διαίρεση)

αριθμητικές πράξεις

η διαδικασία που λαμβάνει σαν είσοδο μία ή περισσότερες λογικές προτάσεις και με την χρήση λογικού συνδετικού δίδει αποτέλεσμα του οποίου η τιμή είναι πάντα 'Αληθής' ή 'Ψευδής', δηλαδή αληθοτιμή

υπώνυμα: άρνηση, διάζευξη (∨, ⊻), σύζευξη (∧), συνεπαγωγή, ισοδυναμία

, (σχεσιακή άλγεβρα) οι πράξεις μεταξύ συνόλων ή σχέσεων

θεωρία συνόλων

υπώνυμα: ένωση (σύμβολο: ⋃), τομή (σύμβολο: ⋂)


τετράγωνο

τετράγωνο (neuter)
τετράγωνο (singular nominative)
τετράγωνα (nominative plural)
τετραγώνου (genitive singular)
τετράγωνου (genitive singular)
τετραγώνων (genitive plural)
τετράγωνο (accusative singular)
τετράγωνα (accusative plural)
τετράγωνο (singular vocative)
τετράγωνα (vocative plural)

τετράγωνο < → λείπει η ετυμολογία

τε‐τρά‐γω‐νο

square

γεωμετρικό σχήμα

carré

γεωμετρικό σχήμα

Quadrat

γεωμετρικό σχήμα

kvadrat

γεωμετρικό σχήμα

cuadrado

γεωμετρικό σχήμα

quadrato

γεωμετρικό σχήμα

kvadrat

γεωμετρικό σχήμα

vierkant

γεωμετρικό σχήμα

quadrado

γεωμετρικό σχήμα

квадрат

γεωμετρικό σχήμα

kvadrat

γεωμετρικό σχήμα

block

πολεοδομικό τετράγωγο

pâté

πολεοδομικό τετράγωγο

maisons

πολεοδομικό τετράγωγο

bloc

πολεοδομικό τετράγωγο

η δεύτερη δύναμη

δύο εις το τετράγωνο μας κάνει τέσσερα (2²=4)

ο αριθμός που προκύπτει από την ύψωση ενός άλλου αριθμού στη δεύτερη δύναμη

το 4 είναι το τετράγωνο του 2


τάξη

τάξη (singular nominative)
τάξεις (nominative plural)
τάξης* (genitive singular)
τάξεων (genitive plural)
τάξη (accusative singular)
τάξεις (accusative plural)
τάξη (singular vocative)
τάξεις (vocative plural)
τάξη (feminine)

τάξη < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική τάξις < τάττω
:* για σύγχρονους όρους < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική classe ή από την αγγλική class
:* για την ταξινομική βαθμίδα < σημασιολογικό δάνειο από τη νεολατινική ordo

ιθύνουσα τάξη

κοινωνιολογία

ταξι- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα ταξι- στο Βικιλεξικό ταξιθέτης

-τάξιος Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -τάξιος στο Βικιλεξικό

order

γενικά: βαθμίδα

class

γενικά: βαθμίδα

classe

γενικά: βαθμίδα

ordre

γενικά: βαθμίδα

Ordnung

γενικά: βαθμίδα

ordo

γενικά: βαθμίδα

grade

εκπαιδευτική βαθμίδα

classroom

σχολική τάξη

arity

λογική-μαθηματικά-επιστήμη υπολογιστών

το πλήθος των παραμέτρων μιάς συνάρτησης (ή κατηγορήματος) ή το πλήθος των τελεστέων μιάς πράξης

επιστήμη υπολογιστών


κύβος

κύβος (singular nominative)
κύβοι (nominative plural)
κύβου (genitive singular)
κύβων (genitive plural)
κύβο (accusative singular)
κύβους (accusative plural)
κύβε (singular vocative)
κύβοι (vocative plural)
κύβος (masculine)

κύβος < αρχαία ελληνική κύβος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *keu(b)- (γυρίζω, λυγίζω)

le sort en est jeté

Ἐρρίφθη ὁ κύβος

alea jacta est

Ἐρρίφθη ὁ κύβος

η ύψωση στην τρίτη δύναμη

το δύο εις τον κύβο μας δίνει οκτώ : 2³=8


square

square
square (singular)
squares (plural)

το τετράγωνο, η δεύτερη δύναμη ενός αριθμού

9 is the square of 3.

Το 9 είναι το τετράγωνο του 3.


P

P < το κεφαλαίο P του λατινικού αλφαβήτου.
: (για το φώδφορο) < αγγλική phosphorus
: (για το αμινοξύ) < αγγλική proline

σύμβολο του προθήματος μονάδας peta-.


Y

Y < το κεφαλαίο Y του λατινικού αλφαβήτου

σύμβολο του προθήματος μονάδας yotta-.


oktant

οκτάντας, το 1/8 του κύκλου, τόξο 45 μοιρών


chain

ένα ολικά διατεταγμένο υποσύνολο (ενός μερικά διατεταγμένου συνόλου)


γραμμή

γραμμή (singular nominative)
γραμμές (nominative plural)
γραμμής (genitive singular)
γραμμών (genitive plural)
γραμμή (accusative singular)
γραμμές (accusative plural)
γραμμή (singular vocative)
γραμμές (vocative plural)
γραμμή (feminine)

γραμμή < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική γραμμή < γράφω

πράσινη γραμμή

γραμμής του Αττίλα

Λευκωσία

γραμμής του Αττίλα

το συνεχόμενο ίχνος διαφόρων σχημάτων και μεγεθών, η διαδρομή που χαράσσει ένα κινούμενο σημείο στον χώρο. Η γραμμή έχει μόνο τη διάσταση του μήκους.

ευθεία / καμπύλη / τεθλασμένη γραμμή

γραμμή στη Βικιπαίδεια


ΜΚΔ

ΜΚΔ < αρχικά γράμματα των λέξεων
: 1. Μέγιστος Κοινός Διαιρέτης
: 2. Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης
: 3. Μείζων Καταθλιπτική Διαταραχή

gcd

μέγιστος κοινός διαιρέτης

PGCD

μέγιστος κοινός διαιρέτης

MDD

μείζων καταθλιπτική διαταραχή

ο μέγιστος κοινός διαιρέτης

→ χρειάζεται παράθεμα


plus

συν, και, για αριθμούς

Five plus two equals seven.

Πέντε συν δύο ίσον εφτά.

Zero plus one equals one.

Μηδέν και ένα κάνει ένα.


μέγεθος

μέγεθος (singular nominative)
μεγέθη (nominative plural)
μεγέθους (genitive singular)
μεγεθών (genitive plural)
μέγεθος (accusative singular)
μεγέθη (accusative plural)
μέγεθος (singular vocative)
μεγέθη (vocative plural)
μέγεθος (neuter)

μέγεθος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική μέγεθος

κάθε ποσό που επιδέχεται αύξηση ή μείωση και επομένως μπορεί να μετρηθεί και να εκφρασθεί με αριθμούς.


μετάφραση

μετάφραση (singular nominative)
μεταφράσεις (nominative plural)
μετάφρασης* (genitive singular)
μεταφράσεων (genitive plural)
μετάφραση (accusative singular)
μεταφράσεις (accusative plural)
μετάφραση (singular vocative)
μεταφράσεις (vocative plural)
μετάφραση (feminine)

μετάφραση < (ελληνιστική κοινή) μετάφρασις < μεταφράζω < μετά + φράζω

γεωμετρική ορολογία, εξίσωση μετακίνησης αντικειμένου σε συγκεκριμένη απόσταση


όγκος

όγκος (singular nominative)
όγκοι (nominative plural)
όγκου (genitive singular)
όγκων (genitive plural)
όγκο (accusative singular)
όγκους (accusative plural)
όγκε (singular vocative)
όγκοι (vocative plural)
όγκος (masculine)

όγκος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὄγκος
:* για την ιατρική < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική tumeur

ο χώρος που καταλαμβάνει ένα σώμα


όριο

όριο (singular nominative)
όρια (nominative plural)
ορίου (genitive singular)
όριου (genitive singular)
ορίων (genitive plural)
όριο (accusative singular)
όρια (accusative plural)
όριο (singular vocative)
όρια (vocative plural)
όριο (neuter)

όριο < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὅριον, υποκοριστικό του ὅρος < πρωτοελληνική *wórwos < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *werw-
: (μεταφορική έννοια & μαθηματικός όρος) < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική limite

η τιμή στην οποία συγκλίνει μια ακολουθία, δηλαδή η κοινή τιμή του ανώτερου και του κατώτερου ορίου μιας ακολουθίας


πολλαπλασιάζω

πολλαπλασιάζω
πολλαπλασιάζομαι

πολλαπλασιάζω < αρχαία ελληνική πολλαπλασιάζω < πολλαπλάσιος

πολ‐λα‐πλα‐σι‐ά‐ζω

εκτελώ την πράξη του πολλαπλασιασμού με αριθμούς ή αλγεβρικές παραστάσεις


κλάσμα

κλάσμα (singular nominative)
κλάσματα (nominative plural)
κλάσματος (genitive singular)
κλασμάτων (genitive plural)
κλάσμα (accusative singular)
κλάσματα (accusative plural)
κλάσμα (singular vocative)
κλάσματα (vocative plural)
κλάσμα (neuter)

κλάσμα < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή κλάσμα < κλάω. Για την έννοια του τμήματος σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική fraction.

τρόπος παράστασης της διαίρεσης δύο αριθμών με οριζόντια γραμμή που χωρίζει τον διαιρετέο από το διαιρέτη (στην προκειμένη περίπτωση ονομάζεται αριθμητής και παρονομαστής)

γνήσιο, νόθο ή καταχρηστικό κλάσμα, ομώνυμα, ετερώνυμα κλάσματα


παρονομαστής

παρονομαστής (singular nominative)
παρονομαστές (nominative plural)
παρονομαστή (genitive singular)
παρονομαστών (genitive plural)
παρονομαστή (accusative singular)
παρονομαστές (accusative plural)
παρονομαστή (singular vocative)
παρονομαστές (vocative plural)
παρονομαστής (masculine)

παρονομαστής < μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική dénominateur

denominator

τμήμα κλάσματος

dénominateur

τμήμα κλάσματος

denominador

τμήμα κλάσματος

mianownik

τμήμα κλάσματος

jmenovatel

τμήμα κλάσματος

το ένα από τα δύο μέρη του κλάσματος (το κάτω από τη γραμμή του απλού κλάσματος), ο αριθμός που εκφράζει σε πόσα μέρη διαιρείται κάτι.

στο 1/3 το "3" είναι ο παρονομαστής και σημαίνει ότι κάτι χωρίζεται σε 3 μέρη από τα οποία παίρνουμε το 1 (αυτό που εκφράζει ο αριθμητής)

στο κλάσμα: α/β, ο α είναι ο αριθμητής και ο β ο παρονομαστής

≠ αντώνυμα: αριθμητής, διαιρετέος


dénominateur

ο παρονομαστής


μεταβλητός

μεταβλητός (masculine singular nominative)
μεταβλητή (singular feminine nominative)
μεταβλητό (singular nominative neuter)
μεταβλητού (masculine genitive singular)
μεταβλητής (genitive singular feminine)
μεταβλητού (genitive singular neuter)
μεταβλητό (accusative masculine singular)
μεταβλητή (accusative singular feminine)
μεταβλητό (accusative singular neuter)
μεταβλητέ (masculine singular vocative)
μεταβλητή (singular feminine vocative)
μεταβλητό (singular vocative neuter)
μεταβλητοί (masculine nominative plural)
μεταβλητές (feminine nominative plural)
μεταβλητά (nominative neuter plural)
μεταβλητών (masculine genitive plural)
μεταβλητών (genitive feminine plural)
μεταβλητών (genitive neuter plural)
μεταβλητούς (accusative masculine plural)
μεταβλητές (accusative feminine plural)
μεταβλητά (accusative neuter plural)
μεταβλητοί (masculine vocative plural)
μεταβλητές (feminine vocative plural)
μεταβλητά (vocative neuter plural)
μεταβλητός

μεταβλητός < → λείπει η ετυμολογία

mutable

πληροφορική - που μπορεί να τροποποιηθεί

βλ. μεταβλητή

προγραμματισμός


επί

επί < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἐπί

επ'

ακολουθεί λέξη με αρχικό φωνήεν που δεν έπαιρνε

εφ'

ακολουθεί λέξη με αρχικό φωνήεν που παλιά έπαιρνε δασεία

επι- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα επι- στο Βικιλεξικό

επ- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα επ- στο Βικιλεξικό

εφ- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα εφ- στο Βικιλεξικό

times

που δείχνει πολλαπλασιασμό

fois

που δείχνει πολλαπλασιασμό

razy

που δείχνει πολλαπλασιασμό

δείχνει πολλαπλασιασμό

δύο επί τέσσερα ίσον οκτώ

σύμβολο: ×

δείχνει ότι κάθε στοιχείο του δεύτερου συνόλου είναι εικόνα τουλάχιστον ενός στοιχείου του πρώτου συνόλου


συστολή

συστολή (singular nominative)
συστολές (nominative plural)
συστολής (genitive singular)
συστολών (genitive plural)
συστολή (accusative singular)
συστολές (accusative plural)
συστολή (singular vocative)
συστολές (vocative plural)
συστολή (feminine)

συστολή < (ελληνιστική κοινή) < αρχαία ελληνική συστέλλω

ο όρος της συστολικής γεωμετρίας


διαιρώ

διαιρώ
διαιρώ (present imperfective first-person singular)
διαιρούσα (imperfective imperfect first-person singular)
θα διαιρώ (future imperfect imperfective first-person singular)
να διαιρώ (imperfective subjunctive first-person singular)
διαιρώντας (imperfective participle)
διαιρείς (present imperfective second-person singular)
διαιρούσες (imperfective imperfect second-person singular)
θα διαιρείς (future imperfect imperfective second-person singular)
να διαιρείς (imperfective subjunctive second-person singular)
διαίρει (imperfective imperative second-person singular rare)
διαιρεί (present imperfective third-person singular)
διαιρούσε (imperfective imperfect third-person singular)
θα διαιρεί (future imperfect imperfective third-person singular)
να διαιρεί (imperfective subjunctive third-person singular)
διαιρούμε (present imperfective first-person plural)
διαιρούσαμε (imperfective imperfect first-person plural)
θα διαιρούμε (future imperfect imperfective first-person plural)
να διαιρούμε (imperfective subjunctive first-person plural)
διαιρείτε (present imperfective second-person plural)
διαιρούσατε (imperfective imperfect second-person plural)
θα διαιρείτε (future imperfect imperfective second-person plural)
να διαιρείτε (imperfective subjunctive second-person plural)
διαιρείτε (imperfective imperative second-person plural)
διαιρούν (present imperfective third-person plural)
διαιρούνε (present imperfective third-person plural)
διαιρούσαν (imperfective imperfect third-person plural)
διαιρούσανε (imperfective imperfect third-person plural)
θα διαιρούν (future imperfect imperfective third-person plural)
θα διαιρούνε (future imperfect imperfective third-person plural)
να διαιρούν (imperfective subjunctive third-person plural)
να διαιρούνε (imperfective subjunctive third-person plural)
διαίρεσα (aorist perfective first-person singular)
θα διαιρέσω (future perfective first-person singular)
να διαιρέσω (perfective subjunctive first-person singular)
διαιρέσει (infinitive perfective)
διαίρεσες (aorist perfective second-person singular)
θα διαιρέσεις (future perfective second-person singular)
να διαιρέσεις (perfective subjunctive second-person singular)
διαίρεσε (imperative perfective second-person singular)
διαίρεσε (aorist perfective third-person singular)
θα διαιρέσει (future perfective third-person singular)
να διαιρέσει (perfective subjunctive third-person singular)
διαιρέσαμε (aorist perfective first-person plural)
θα διαιρέσουμε (future perfective first-person plural)
να διαιρέσουμε (perfective subjunctive first-person plural)
διαιρέσατε (aorist perfective second-person plural)
θα διαιρέσετε (future perfective second-person plural)
να διαιρέσετε (perfective subjunctive second-person plural)
διαιρέστε (imperative perfective second-person plural)
διαίρεσαν (aorist perfective third-person plural)
διαιρέσαν (aorist perfective third-person plural)
διαιρέσανε (aorist perfective third-person plural)
θα διαιρέσουν (future perfective third-person plural)
θα διαιρέσουνε (future perfective third-person plural)
να διαιρέσουν (perfective subjunctive third-person plural)
να διαιρέσουνε (perfective subjunctive third-person plural)
έχω διαιρέσει (present perfect first-person singular)
είχα διαιρέσει (perfect past first-person singular)
θα έχω διαιρέσει (future perfect first-person singular)
να έχω διαιρέσει (perfect subjunctive first-person singular)
έχεις διαιρέσει (present perfect second-person singular)
είχες διαιρέσει (perfect past second-person singular)
θα έχεις διαιρέσει (future perfect second-person singular)
να έχεις διαιρέσει (perfect subjunctive second-person singular)
έχε διαιρεμένο (imperative perfect second-person singular)
έχει διαιρέσει (present perfect third-person singular)
είχε διαιρέσει (perfect past third-person singular)
θα έχει διαιρέσει (future perfect third-person singular)
να έχει διαιρέσει (perfect subjunctive third-person singular)
έχουμε διαιρέσει (present perfect first-person plural)
είχαμε διαιρέσει (perfect past first-person plural)
θα έχουμε διαιρέσει (future perfect first-person plural)
να έχουμε διαιρέσει (perfect subjunctive first-person plural)
έχετε διαιρέσει (present perfect second-person plural)
είχατε διαιρέσει (perfect past second-person plural)
θα έχετε διαιρέσει (future perfect second-person plural)
να έχετε διαιρέσει (perfect subjunctive second-person plural)
έχετε διαιρεμένο (imperative perfect second-person plural)
έχουν διαιρέσει (present perfect third-person plural)
είχαν διαιρέσει (perfect past third-person plural)
θα έχουν διαιρέσει (future perfect third-person plural)
να έχουν διαιρέσει (perfect subjunctive third-person plural)
έχω  διαιρεμένο (present perfect type-b transitive)
είχα  διαιρεμένο (perfect type-b transitive past)
θα έχω  διαιρεμένο (future perfect type-b transitive)
να έχω  διαιρεμένο (perfect type-b transitive subjunctive)
διαιρούμαι (present imperfective first-person singular)
διαιρούμουν (imperfective imperfect first-person singular)
θα διαιρούμαι (future imperfect imperfective first-person singular)
να διαιρούμαι (imperfective subjunctive first-person singular)
διαιρείσαι (present imperfective second-person singular)
διαιρούσουν (imperfective imperfect second-person singular)
θα διαιρείσαι (future imperfect imperfective second-person singular)
να διαιρείσαι (imperfective subjunctive second-person singular)
διαιρείται (present imperfective third-person singular)
διαιρούνταν (imperfective imperfect third-person singular)
θα διαιρείται (future imperfect imperfective third-person singular)
να διαιρείται (imperfective subjunctive third-person singular)
διαιρούμαστε (present imperfective first-person plural)
διαιρούμασταν (imperfective imperfect first-person plural)
διαιρούμαστε (imperfective imperfect first-person plural)
θα διαιρούμαστε (future imperfect imperfective first-person plural)
να διαιρούμαστε (imperfective subjunctive first-person plural)
διαιρείστε (present imperfective second-person plural)
διαιρούσασταν (imperfective imperfect second-person plural)
διαιρούσαστε (imperfective imperfect second-person plural)
θα διαιρείστε (future imperfect imperfective second-person plural)
να διαιρείστε (imperfective subjunctive second-person plural)
διαιρείστε (imperfective imperative second-person plural)
διαιρούνται (present imperfective third-person plural)
διαιρούνταν (imperfective imperfect third-person plural)
θα διαιρούνται (future imperfect imperfective third-person plural)
να διαιρούνται (imperfective subjunctive third-person plural)
διαιρέθηκα (aorist perfective first-person singular)
θα διαιρεθώ (future perfective first-person singular)
να διαιρεθώ (perfective subjunctive first-person singular)
διαιρεθεί (infinitive perfective)
διαιρέθηκες (aorist perfective second-person singular)
θα διαιρεθείς (future perfective second-person singular)
να διαιρεθείς (perfective subjunctive second-person singular)
διαιρέσου (imperative perfective second-person singular)
διαιρέθηκε (aorist perfective third-person singular)
θα διαιρεθεί (future perfective third-person singular)
να διαιρεθεί (perfective subjunctive third-person singular)
διαιρεθήκαμε (aorist perfective first-person plural)
θα διαιρεθούμε (future perfective first-person plural)
να διαιρεθούμε (perfective subjunctive first-person plural)
διαιρεθήκατε (aorist perfective second-person plural)
θα διαιρεθείτε (future perfective second-person plural)
να διαιρεθείτε (perfective subjunctive second-person plural)
διαιρεθείτε (imperative perfective second-person plural)
διαιρέθηκαν (aorist perfective third-person plural)
διαιρεθήκαν (aorist perfective third-person plural)
διαιρεθήκανε (aorist perfective third-person plural)
θα διαιρεθούν (future perfective third-person plural)
θα διαιρεθούνε (future perfective third-person plural)
να διαιρεθούν (perfective subjunctive third-person plural)
να διαιρεθούνε (perfective subjunctive third-person plural)
έχω διαιρεθεί (present perfect first-person singular)
είχα διαιρεθεί (perfect past first-person singular)
θα έχω διαιρεθεί (future perfect first-person singular)
να έχω διαιρεθεί (perfect subjunctive first-person singular)
διαιρεμένος (participle perfect)
έχεις διαιρεθεί (present perfect second-person singular)
είχες διαιρεθεί (perfect past second-person singular)
θα έχεις διαιρεθεί (future perfect second-person singular)
να έχεις διαιρεθεί (perfect subjunctive second-person singular)
έχει διαιρεθεί (present perfect third-person singular)
είχε διαιρεθεί (perfect past third-person singular)
θα έχει διαιρεθεί (future perfect third-person singular)
να έχει διαιρεθεί (perfect subjunctive third-person singular)
έχουμε διαιρεθεί (present perfect first-person plural)
είχαμε διαιρεθεί (perfect past first-person plural)
θα έχουμε διαιρεθεί (future perfect first-person plural)
να έχουμε διαιρεθεί (perfect subjunctive first-person plural)
έχετε διαιρεθεί (present perfect second-person plural)
είχατε διαιρεθεί (perfect past second-person plural)
θα έχετε διαιρεθεί (future perfect second-person plural)
να έχετε διαιρεθεί (perfect subjunctive second-person plural)
έχουν διαιρεθεί (present perfect third-person plural)
είχαν διαιρεθεί (perfect past third-person plural)
θα έχουν διαιρεθεί (future perfect third-person plural)
να έχουν διαιρεθεί (perfect subjunctive third-person plural)

διαιρώ < αρχαία ελληνική διαιρέω / διαιρῶ < διά + αἱρέω / αἱρῶ

κάνω διαίρεση


περιττός

περιττός (masculine singular nominative)
περιττή (singular feminine nominative)
περιττό (singular nominative neuter)
περιττού (masculine genitive singular)
περιττής (genitive singular feminine)
περιττού (genitive singular neuter)
περιττό (accusative masculine singular)
περιττή (accusative singular feminine)
περιττό (accusative singular neuter)
περιττέ (masculine singular vocative)
περιττή (singular feminine vocative)
περιττό (singular vocative neuter)
περιττοί (masculine nominative plural)
περιττές (feminine nominative plural)
περιττά (nominative neuter plural)
περιττών (masculine genitive plural)
περιττών (genitive feminine plural)
περιττών (genitive neuter plural)
περιττούς (accusative masculine plural)
περιττές (accusative feminine plural)
περιττά (accusative neuter plural)
περιττοί (masculine vocative plural)
περιττές (feminine vocative plural)
περιττά (vocative neuter plural)
περιττός
-ή
-ό

περιττός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική περιττός (αττικός τύπος : περισσός)

redundant

περισσότερος από το αναγκαίο

superfluous

περισσότερος από το αναγκαίο

superflu

περισσότερος από το αναγκαίο

superfétatoire

περισσότερος από το αναγκαίο

überflüssig

περισσότερος από το αναγκαίο

nenecesa

περισσότερος από το αναγκαίο

лишний

περισσότερος από το αναγκαίο

ненужный

περισσότερος από το αναγκαίο

ακέραιος αριθμός που έχει υπόλοιπο όταν διαιρείται με το 2

Όλοι οι πρώτοι αριθμοί εκτός από το 2 είναι περιττοί, π.χ. 3, 5, 7, 11.


συζυγής

συζυγής (masculine singular nominative)
συζυγής (singular feminine nominative)
συζυγές (singular nominative neuter)
συζυγούς* (masculine genitive singular)
συζυγούς (genitive singular feminine)
συζυγούς (genitive singular neuter)
συζυγή (accusative masculine singular)
συζυγή (accusative singular feminine)
συζυγές (accusative singular neuter)
συζυγή (masculine singular vocative)
συζυγής (masculine singular vocative)
συζυγής (singular feminine vocative)
συζυγές (singular vocative neuter)
συζυγείς (masculine nominative plural)
συζυγείς (feminine nominative plural)
συζυγή (nominative neuter plural)
συζυγών (masculine genitive plural)
συζυγών (genitive feminine plural)
συζυγών (genitive neuter plural)
συζυγείς (accusative masculine plural)
συζυγείς (accusative feminine plural)
συζυγή (accusative neuter plural)
συζυγείς (masculine vocative plural)
συζυγείς (feminine vocative plural)
συζυγή (vocative neuter plural)
συζυγής
-ής
-ές

συζυγής < → λείπει η ετυμολογία

που έχει το ίδιο πραγματικό μέρος αλλά αντίθετο φανταστικό μέρος

για μιγαδικούς αριθμούς


στοχαστικός

στοχαστικός (masculine singular nominative)
στοχαστική (singular feminine nominative)
στοχαστικό (singular nominative neuter)
στοχαστικού (masculine genitive singular)
στοχαστικής (genitive singular feminine)
στοχαστικού (genitive singular neuter)
στοχαστικό (accusative masculine singular)
στοχαστική (accusative singular feminine)
στοχαστικό (accusative singular neuter)
στοχαστικέ (masculine singular vocative)
στοχαστική (singular feminine vocative)
στοχαστικό (singular vocative neuter)
στοχαστικοί (masculine nominative plural)
στοχαστικές (feminine nominative plural)
στοχαστικά (nominative neuter plural)
στοχαστικών (masculine genitive plural)
στοχαστικών (genitive feminine plural)
στοχαστικών (genitive neuter plural)
στοχαστικούς (accusative masculine plural)
στοχαστικές (accusative feminine plural)
στοχαστικά (accusative neuter plural)
στοχαστικοί (masculine vocative plural)
στοχαστικές (feminine vocative plural)
στοχαστικά (vocative neuter plural)
στοχαστικός

στοχαστικός < → λείπει η ετυμολογία

thoughtful

που αναλογίζεται με περίσκεψη

stochastic

στοχαστικός (στατιστική)

stochastique

στοχαστικός (στατιστική)

που ακολουθεί τυχαία εξέλιξη, η οποία εκφράζεται από κατανομές πιθανοτήτων ή πιθανοκρατικά υποδείγματα (μοντέλα)·

στα στοχαστικά υποδείγματα οι αρχικές τιμές δεν ερμηνεύουν ή καθορίζουν πλήρως τις μελλοντικές καταστάσεις, όπως στα ντετερμινιστικά, αλλά μας δίνουν τις πιθανότητές τους ως ενδεχομένων

≈ συνώνυμα: τυχαίος, ≠ αντώνυμα: ντετερμινιστικός


λογισμός

λογισμός (singular nominative)
λογισμοί (nominative plural)
λογισμού (genitive singular)
λογισμών (genitive plural)
λογισμό (accusative singular)
λογισμούς (accusative plural)
λογισμέ (singular vocative)
λογισμοί (vocative plural)
λογισμός (masculine)

λογισμός < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική λογισμός. Για τα μαθηματικά, σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική calcul

η μαθηματική μελέτη της αλλαγής

απειροστικός λογισμός


ογκομετρία

ογκομετρία (singular nominative)
ογκομετρίες (nominative plural)
ογκομετρίας (genitive singular)
ογκομετριών (genitive plural)
ογκομετρία (accusative singular)
ογκομετρίες (accusative plural)
ογκομετρία (singular vocative)
ογκομετρίες (vocative plural)
ογκομετρία (feminine)

ογκομετρία < όγκος + -ο- + -μετρία ((μεταφραστικό δάνειο) γαλλική volumétrie)

η μέτρηση του όγκου ενός σώματος

ο κλάδος των μαθηματικών που ασχολείται με την ποσοτική εύρεση (μέτρηση) του όγκου διαφόρων στερεών, αναπτύσσοντας αντίστοιχες μεθόδους υπολογισμών


εικασία

εικασία (singular nominative)
εικασίες (nominative plural)
εικασίας (genitive singular)
εικασιών (genitive plural)
εικασία (accusative singular)
εικασίες (accusative plural)
εικασία (singular vocative)
εικασίες (vocative plural)
εικασία (feminine)

εικασία < αρχαία ελληνική εἰκασία

λογική πρόταση για την οποία όλα τα δεδομένα (στοιχεία) δείχνουν ότι είναι αληθής, αλλά δεν υπάρχει απόδειξη (λογική, μαθηματική) που να το επιβεβαιώνει

Η εικασία του Goldbach: Κάθε άρτιος ακέραιος > 2 είναι το άθροισμα δύο πρώτων (δεν έχει αποδειχθεί).

Υπερώνυμο: λογική πρόταση


λογική

λογική (singular nominative)
λογικής (genitive singular)
λογική (accusative singular)
λογική (singular vocative)
λογική

λογική < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου λογικός

αίσθηση

κοινή '''λογική'''

σωστού

κοινή '''λογική'''

λάθους

κοινή '''λογική'''

κρίσης

κοινή '''λογική'''

έπεται

κοινή '''λογική'''

κλάδος των καθαρών μαθηματικών


ομώνυμος

ομώνυμος (masculine singular nominative)
ομώνυμη (singular feminine nominative)
ομώνυμο (singular nominative neuter)
ομώνυμου (masculine genitive singular)
ομώνυμης (genitive singular feminine)
ομώνυμου (genitive singular neuter)
ομώνυμο (accusative masculine singular)
ομώνυμη (accusative singular feminine)
ομώνυμο (accusative singular neuter)
ομώνυμε (masculine singular vocative)
ομώνυμη (singular feminine vocative)
ομώνυμο (singular vocative neuter)
ομώνυμοι (masculine nominative plural)
ομώνυμες (feminine nominative plural)
ομώνυμα (nominative neuter plural)
ομώνυμων (masculine genitive plural)
ομώνυμων (genitive feminine plural)
ομώνυμων (genitive neuter plural)
ομώνυμους (accusative masculine plural)
ομώνυμες (accusative feminine plural)
ομώνυμα (accusative neuter plural)
ομώνυμοι (masculine vocative plural)
ομώνυμες (feminine vocative plural)
ομώνυμα (vocative neuter plural)
ομώνυμος

ομώνυμος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὁμώνυμος. Συγχρονικά αναλύεται σε ομ- + -ώνυμος
:* για τη γραμματική < (αντιδάνειο), (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική homonyme (στον πληθυντικό homonymes < λατινικό homonymus < αρχαία ελληνική ὁμώνυμος
:* για τα μαθηματικά < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική dénominateur commun
:* για τη φυσική < (σημασιολογικό δάνειο) γερμανική gleichmaniger Ρol

namesake

που έχει το ίδιο όνομα

name

που έχει το ίδιο όνομα

homonyme

που έχει το ίδιο όνομα

ομώνυμα κλάσματα: κλάσματα με τον ίδιο παρονομαστή


μεγιστοποιώ

μεγιστοποιώ
μεγιστοποίησα (aorist)
μεγιστοποιούμαι (passive)
μεγιστοποιήθηκα (passive aorist)
μεγιστοποιημένος (passive participle)
μεγιστοποιώ (present imperfective first-person singular)
μεγιστοποιούσα (imperfective imperfect first-person singular)
θα μεγιστοποιώ (future imperfect imperfective first-person singular)
να μεγιστοποιώ (imperfective subjunctive first-person singular)
μεγιστοποιώντας (imperfective participle)
μεγιστοποιείς (present imperfective second-person singular)
μεγιστοποιούσες (imperfective imperfect second-person singular)
θα μεγιστοποιείς (future imperfect imperfective second-person singular)
να μεγιστοποιείς (imperfective subjunctive second-person singular)
μεγιστοποίει (imperfective imperative second-person singular rare)
μεγιστοποιεί (present imperfective third-person singular)
μεγιστοποιούσε (imperfective imperfect third-person singular)
θα μεγιστοποιεί (future imperfect imperfective third-person singular)
να μεγιστοποιεί (imperfective subjunctive third-person singular)
μεγιστοποιούμε (present imperfective first-person plural)
μεγιστοποιούσαμε (imperfective imperfect first-person plural)
θα μεγιστοποιούμε (future imperfect imperfective first-person plural)
να μεγιστοποιούμε (imperfective subjunctive first-person plural)
μεγιστοποιείτε (present imperfective second-person plural)
μεγιστοποιούσατε (imperfective imperfect second-person plural)
θα μεγιστοποιείτε (future imperfect imperfective second-person plural)
να μεγιστοποιείτε (imperfective subjunctive second-person plural)
μεγιστοποιείτε (imperfective imperative second-person plural)
μεγιστοποιούν (present imperfective third-person plural)
μεγιστοποιούνε (present imperfective third-person plural)
μεγιστοποιούσαν (imperfective imperfect third-person plural)
μεγιστοποιούσανε (imperfective imperfect third-person plural)
θα μεγιστοποιούν (future imperfect imperfective third-person plural)
θα μεγιστοποιούνε (future imperfect imperfective third-person plural)
να μεγιστοποιούν (imperfective subjunctive third-person plural)
να μεγιστοποιούνε (imperfective subjunctive third-person plural)
μεγιστοποίησα (aorist perfective first-person singular)
θα μεγιστοποιήσω (future perfective first-person singular)
να μεγιστοποιήσω (perfective subjunctive first-person singular)
μεγιστοποιήσει (infinitive perfective)
μεγιστοποίησες (aorist perfective second-person singular)
θα μεγιστοποιήσεις (future perfective second-person singular)
να μεγιστοποιήσεις (perfective subjunctive second-person singular)
μεγιστοποίησε (imperative perfective second-person singular)
μεγιστοποίησε (aorist perfective third-person singular)
θα μεγιστοποιήσει (future perfective third-person singular)
να μεγιστοποιήσει (perfective subjunctive third-person singular)
μεγιστοποιήσαμε (aorist perfective first-person plural)
θα μεγιστοποιήσουμε (future perfective first-person plural)
να μεγιστοποιήσουμε (perfective subjunctive first-person plural)
μεγιστοποιήσατε (aorist perfective second-person plural)
θα μεγιστοποιήσετε (future perfective second-person plural)
να μεγιστοποιήσετε (perfective subjunctive second-person plural)
μεγιστοποιήστε (imperative perfective second-person plural)
μεγιστοποίησαν (aorist perfective third-person plural)
μεγιστοποιήσαν (aorist perfective third-person plural)
μεγιστοποιήσανε (aorist perfective third-person plural)
θα μεγιστοποιήσουν (future perfective third-person plural)
θα μεγιστοποιήσουνε (future perfective third-person plural)
να μεγιστοποιήσουν (perfective subjunctive third-person plural)
να μεγιστοποιήσουνε (perfective subjunctive third-person plural)
έχω μεγιστοποιήσει (present perfect first-person singular)
είχα μεγιστοποιήσει (perfect past first-person singular)
θα έχω μεγιστοποιήσει (future perfect first-person singular)
να έχω μεγιστοποιήσει (perfect subjunctive first-person singular)
έχεις μεγιστοποιήσει (present perfect second-person singular)
είχες μεγιστοποιήσει (perfect past second-person singular)
θα έχεις μεγιστοποιήσει (future perfect second-person singular)
να έχεις μεγιστοποιήσει (perfect subjunctive second-person singular)
έχε μεγιστοποιημένο (imperative perfect second-person singular)
έχει μεγιστοποιήσει (present perfect third-person singular)
είχε μεγιστοποιήσει (perfect past third-person singular)
θα έχει μεγιστοποιήσει (future perfect third-person singular)
να έχει μεγιστοποιήσει (perfect subjunctive third-person singular)
έχουμε μεγιστοποιήσει (present perfect first-person plural)
είχαμε μεγιστοποιήσει (perfect past first-person plural)
θα έχουμε μεγιστοποιήσει (future perfect first-person plural)
να έχουμε μεγιστοποιήσει (perfect subjunctive first-person plural)
έχετε μεγιστοποιήσει (present perfect second-person plural)
είχατε μεγιστοποιήσει (perfect past second-person plural)
θα έχετε μεγιστοποιήσει (future perfect second-person plural)
να έχετε μεγιστοποιήσει (perfect subjunctive second-person plural)
έχετε μεγιστοποιημένο (imperative perfect second-person plural)
έχουν μεγιστοποιήσει (present perfect third-person plural)
είχαν μεγιστοποιήσει (perfect past third-person plural)
θα έχουν μεγιστοποιήσει (future perfect third-person plural)
να έχουν μεγιστοποιήσει (perfect subjunctive third-person plural)
έχω  μεγιστοποιημένο (present perfect type-b transitive)
είχα  μεγιστοποιημένο (perfect type-b transitive past)
θα έχω  μεγιστοποιημένο (future perfect type-b transitive)
να έχω  μεγιστοποιημένο (perfect type-b transitive subjunctive)

μεγιστοποιώ < μέγιστ(ος) + -ο- + -ποιώ, απόδοση για τη γαλλική maximiser

με‐γι‐στο‐ποι‐ώ

βρίσκω τη μέγιστη τιμή ενός μεγέθους, γωνίας, συνάρτησης κ.λπ.


ημίτονο

ημίτονο (singular nominative)
ημίτονα (nominative plural)
ημίτονου (genitive singular)
ημιτόνου (genitive singular)
ημίτονων (genitive plural)
ημιτόνων (genitive plural)
ημίτονο (accusative singular)
ημίτονα (accusative plural)
ημίτονο (singular vocative)
ημίτονα (vocative plural)
ημίτονο (neuter)

ημίτονο < ημί- + τόν(ος) + -ο, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική sinus

τριγωνομετρικός αριθμός μιας γωνίας που ισούται με τον λόγο του μήκους της απέναντι από τη γωνία κάθετης πλευράς ορθογωνίου τριγώνου προς το μήκος της υποτείνουσας


βαίνω

βαίνω
έβαινα (verb defective passive imperfect)
βαίνω (present imperfective first-person singular)
έβαινα (imperfective imperfect first-person singular)
θα βαίνω (future imperfect imperfective first-person singular)
να βαίνω (imperfective subjunctive first-person singular)
βαίνοντας (imperfective participle)
βαίνεις (present imperfective second-person singular)
έβαινες (imperfective imperfect second-person singular)
θα βαίνεις (future imperfect imperfective second-person singular)
να βαίνεις (imperfective subjunctive second-person singular)
έβαινε (imperfective imperative second-person singular)
βαίνει (present imperfective third-person singular)
έβαινε (imperfective imperfect third-person singular)
θα βαίνει (future imperfect imperfective third-person singular)
να βαίνει (imperfective subjunctive third-person singular)
βαίνουμε (present imperfective first-person plural)
βαίναμε (imperfective imperfect first-person plural)
θα βαίνουμε (future imperfect imperfective first-person plural)
να βαίνουμε (imperfective subjunctive first-person plural)
βαίνετε (present imperfective second-person plural)
βαίνατε (imperfective imperfect second-person plural)
θα βαίνετε (future imperfect imperfective second-person plural)
να βαίνετε (imperfective subjunctive second-person plural)
βαίνετε (imperfective imperative second-person plural)
βαίνουν (present imperfective third-person plural)
βαίνουνε (present imperfective third-person plural)
έβαιναν (imperfective imperfect third-person plural)
βαίναν (imperfective imperfect third-person plural)
βαίνανε (imperfective imperfect third-person plural)
θα βαίνουν (future imperfect imperfective third-person plural)
θα βαίνουνε (future imperfect imperfective third-person plural)
να βαίνουν (imperfective subjunctive third-person plural)
να βαίνουνε (imperfective subjunctive third-person plural)
έβηκηκα (aorist perfective first-person singular)
θα βωώ (future perfective first-person singular)
να βωώ (perfective subjunctive first-person singular)
βωεί (infinitive perfective)
έβηκηκες (aorist perfective second-person singular)
θα βωείς (future perfective second-person singular)
να βωείς (perfective subjunctive second-person singular)
έβηκα (imperative perfective second-person singular)
έβηκηκε (aorist perfective third-person singular)
θα βωεί (future perfective third-person singular)
να βωεί (perfective subjunctive third-person singular)
βωήκαμε (aorist perfective first-person plural)
θα βωούμε (future perfective first-person plural)
να βωούμε (perfective subjunctive first-person plural)
βωήκατε (aorist perfective second-person plural)
θα βωείτε (future perfective second-person plural)
να βωείτε (perfective subjunctive second-person plural)
βωείτε (imperative perfective second-person plural)
έβηκηκαν (aorist perfective third-person plural)
βωήκαν (aorist perfective third-person plural)
βωήκανε (aorist perfective third-person plural)
θα βωούν (future perfective third-person plural)
θα βωούνε (future perfective third-person plural)
να βωούν (perfective subjunctive third-person plural)
να βωούνε (perfective subjunctive third-person plural)
έχω βωεί (present perfect first-person singular)
είχα βωεί (perfect past first-person singular)
θα έχω βωεί (future perfect first-person singular)
να έχω βωεί (perfect subjunctive first-person singular)
έχεις βωεί (present perfect second-person singular)
είχες βωεί (perfect past second-person singular)
θα έχεις βωεί (future perfect second-person singular)
να έχεις βωεί (perfect subjunctive second-person singular)
έχε βειένο (imperative perfect second-person singular)
έχει βωεί (present perfect third-person singular)
είχε βωεί (perfect past third-person singular)
θα έχει βωεί (future perfect third-person singular)
να έχει βωεί (perfect subjunctive third-person singular)
έχουμε βωεί (present perfect first-person plural)
είχαμε βωεί (perfect past first-person plural)
θα έχουμε βωεί (future perfect first-person plural)
να έχουμε βωεί (perfect subjunctive first-person plural)
έχετε βωεί (present perfect second-person plural)
είχατε βωεί (perfect past second-person plural)
θα έχετε βωεί (future perfect second-person plural)
να έχετε βωεί (perfect subjunctive second-person plural)
έχετε βειένο (imperative perfect second-person plural)
έχουν βωεί (present perfect third-person plural)
είχαν βωεί (perfect past third-person plural)
θα έχουν βωεί (future perfect third-person plural)
να έχουν βωεί (perfect subjunctive third-person plural)
έχω  βειένο (present perfect type-b transitive)
είχα  βειένο (perfect type-b transitive past)
θα έχω  βειένο (future perfect type-b transitive)
να έχω  βειένο (perfect type-b transitive subjunctive)

βαίνω < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική βαίνω

(για επίκεντρες γωνίες) αντιστοιχώ σε τόξο κύκλου

η ορθή (γωνία) βαίνει σε τεταρτοκύκλιο


μετασχηματισμός

μετασχηματισμός (singular nominative)
μετασχηματισμοί (nominative plural)
μετασχηματισμού (genitive singular)
μετασχηματισμών (genitive plural)
μετασχηματισμό (accusative singular)
μετασχηματισμούς (accusative plural)
μετασχηματισμέ (singular vocative)
μετασχηματισμοί (vocative plural)
μετασχηματισμός (masculine)

μετασχηματισμός < μετά + σχηματισμός

τύπος υπολογισμού ενός μαθηματικού αντικειμένου, όταν αλλάζει το σύστημα αναφοράς, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο μετράται


ιδιότητα

ιδιότητα (singular nominative)
ιδιότητες (nominative plural)
ιδιότητας (genitive singular)
ιδιοτήτων (genitive plural)
ιδιότητα (accusative singular)
ιδιότητες (accusative plural)
ιδιότητα (singular vocative)
ιδιότητες (vocative plural)
ιδιότητα (feminine)

ιδιότητα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἰδιότης από την αιτιατική «τὴν ἰδιότητα»

ι‐δι‐ό‐τη‐τα

property

χαρακτηριστικό, γνώρισμα

attribute

χαρακτηριστικό, γνώρισμα

feature

χαρακτηριστικό, γνώρισμα

propriété

χαρακτηριστικό, γνώρισμα

propre

χαρακτηριστικό, γνώρισμα

particularité

χαρακτηριστικό, γνώρισμα

Eigenschaft

χαρακτηριστικό, γνώρισμα

característica

χαρακτηριστικό, γνώρισμα

qualidade

χαρακτηριστικό, γνώρισμα

capacity

η κατάσταση του να ανήκει κάποιος σε ένα σύνολο

ιδιότητες των αριθμών, των σχημάτων κλπ.

στο σύνταγμα η ιδιότητα του βουλευτή παρέχει δικαστική ασυλία


cap

το σύμβολο ∩ που δηλώνει την τομή δύο συνόλων


point

access point

δίκτυο υπολογιστών

point-to-point

δίκτυο υπολογιστών

η υποδιαστολή, το κόμμα, το σημείο που χωρίζει τους δεκαδικούς από τους ακέραιους αριθμούς (τελεία) στις αγγλοσαξονικές χώρες

(προφορικό) five point two - πέντε κόμμα δύο (5.2 ή 5,2 αντίστοιχα)

The decimal point was moved two digits to the right.

Η υποδιαστολή μετακινήθηκε δύο ψηφία δεξιά.

There's an infinite number of points in a line.

Υπάρχουν άπειρα σημεία σε μία γραμμή.

The two lines intersect at point X.

Οι δυο γραμμές τέμνονται στο σημείο Χ.


φυσικός

φυσικός (masculine singular nominative)
φυσική (singular feminine nominative)
φυσικό (singular nominative neuter)
φυσικού (masculine genitive singular)
φυσικής (genitive singular feminine)
φυσικού (genitive singular neuter)
φυσικό (accusative masculine singular)
φυσική (accusative singular feminine)
φυσικό (accusative singular neuter)
φυσικέ (masculine singular vocative)
φυσική (singular feminine vocative)
φυσικό (singular vocative neuter)
φυσικοί (masculine nominative plural)
φυσικές (feminine nominative plural)
φυσικά (nominative neuter plural)
φυσικών (masculine genitive plural)
φυσικών (genitive feminine plural)
φυσικών (genitive neuter plural)
φυσικούς (accusative masculine plural)
φυσικές (accusative feminine plural)
φυσικά (accusative neuter plural)
φυσικοί (masculine vocative plural)
φυσικές (feminine vocative plural)
φυσικά (vocative neuter plural)
φυσικός (singular nominative)
φυσικοί (nominative plural)
φυσικού (genitive singular)
φυσικών (genitive plural)
φυσικό (accusative singular)
φυσικούς (accusative plural)
φυσικέ (singular vocative)
φυσικοί (vocative plural)
φυσικός
-ή
-ό

φυσικός < αρχ. ελλ. επίθετο φυσικός-ή-όν < φύσις < φύω

φυσικός αυτουργός

νομικός όρος

αριθμός του συνόλου των θετικών ή μη αρνητικών ακεραίων δηλαδή του συνόλου ℕ ή του συνόλου ℕ₀


ρίζα

ρίζα (singular nominative)
ρίζες (nominative plural)
ρίζας (genitive singular)
ριζών (genitive plural)
ρίζα (accusative singular)
ρίζες (accusative plural)
ρίζα (singular vocative)
ρίζες (vocative plural)
ρίζα (feminine)

ρίζα < Οι σημασίες «μέρος φυτού», «πηγή, αιτία», «καταγωγή», «κατώτερο μέρος» < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική ῥίζα. Οι ειδικές σημασίες στην γλωσσολογία, μαθηματικά και χημεία < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα ῥίζα < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική racine και γερμανική Wurzel.

root

προέλευση λέξης

racine

προέλευση λέξης

Wurzel

προέλευση λέξης

koreň

προέλευση λέξης

root

μαθηματικός όρος

racine

μαθηματικός όρος

Wurzel

μαθηματικός όρος

raíz

μαθηματικός όρος

pierwiastek

μαθηματικός όρος

radical

χημικός όρος

racine

χημικός όρος

rodnik

χημικός όρος

αριθμός ο οποίος μηδενίζει την τιμή μιας συνάρτησης

Μια συνάρτηση μπορεί να μην έχει καμία ρίζα.

αριθμός ο οποίος μηδενίζει την τιμή της συνάρτησης χ στην νιοστή (χ^ν)

Η τετραγωνική ρίζα του δύο είναι άρρητος αριθμός.

Η τρίτη ρίζα του 9 είναι το 3.

η τετραγωνική ρίζα του x συμβολίζεται απλά με: √.


φορά

φορά (singular nominative)
φορές (nominative plural)
φοράς (genitive singular)
φορών (genitive plural)
φορά (accusative singular)
φορές (accusative plural)
φορά (singular vocative)
φορές (vocative plural)
φορά (feminine)

φορά < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική φορά (γρήγορη κίνηση)

time

περίπτωση - προς δήλωση επανάληψης

fois

περίπτωση - προς δήλωση επανάληψης

Mal

περίπτωση - προς δήλωση επανάληψης

פעם

περίπτωση - προς δήλωση επανάληψης

vez

περίπτωση - προς δήλωση επανάληψης

keer

περίπτωση - προς δήλωση επανάληψης

còp

περίπτωση - προς δήλωση επανάληψης

raz

περίπτωση - προς δήλωση επανάληψης

χρησιμοποιείται στον πολλαπλασιασμό αντί του επί

πέντε φορές το δέκα αντί για 5 Χ 10 ή 5 επί δέκα


φύλλο

φύλλο (singular nominative)
φύλλα (nominative plural)
φύλλου (genitive singular)
φύλλων (genitive plural)
φύλλο (accusative singular)
φύλλα (accusative plural)
φύλλο (singular vocative)
φύλλα (vocative plural)
φύλλο (neuter)

φύλλο < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική φύλλον

φυλλο- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα φυλλο- στο Βικιλεξικό

-φυλλος Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -φυλλος στο Βικιλεξικό

-φυλλο Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -φυλλο στο Βικιλεξικό

sheet

φύλλο χαρτιού

feuille

φύλλο χαρτιού

plate

φύλλο μετάλλου

foil

φύλλο μετάλλου

phyllo

φύλλο για πίτες και γλυκά

filo

φύλλο για πίτες και γλυκά

επίπεδο γεωμετρικό σχήμα που οριοθετείται από δύο τόξα κύκλων


ριζικό

ριζικό (singular nominative)
ριζικά (nominative plural)
ριζικού (genitive singular)
ριζικών (genitive plural)
ριζικό (accusative singular)
ριζικά (accusative plural)
ριζικό (singular vocative)
ριζικά (vocative plural)
ριζικό (neuter)

ριζικό < {μεσαιωνική ελληνική ῥιζικόν < ελληνιστική κοινή ῥιζικός < αρχαία ελληνική ῥίζα ((σημασιολογικό δάνειο) γαλλική radical )

το σύμβολο √, με το οποίο σημειώνουμε τη ρίζα ενός αριθμού


pair

pair
pair (masculine singular)
pairs (masculine plural)
paire (singular feminine)
paires (feminine plural)


order

order < μέση αγγλική ordre < παλαιά γαλλική ordre, ordne, ordene < λατινική ordinem < ordo


αριθμητής

αριθμητής (singular nominative)
αριθμητές (nominative plural)
αριθμητή (genitive singular)
αριθμητών (genitive plural)
αριθμητή (accusative singular)
αριθμητές (accusative plural)
αριθμητή (singular vocative)
αριθμητές (vocative plural)
αριθμητής (masculine)

αριθμητής < → λείπει η ετυμολογία

ο όρος του κλάσματος που βρίσκεται πάνω από τη γραμμή


τόπος

τόπος (singular nominative)
τόποι (nominative plural)
τόπου (genitive singular)
τόπων (genitive plural)
τόπο (accusative singular)
τόπους (accusative plural)
τόπε (singular vocative)
τόποι (vocative plural)
τόπος (masculine)

τόπος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική τόπος
: (όρος μαθηματικών) < σημασιολογικό δάνειο από τη νεολατινική locus

έμεινα στον τόπο

δείτε την έκφραση

τα κακάρωσα

δείτε την έκφραση

πιάνω τόπο

κυριολεκτικά

Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα τοπο- στο Βικιλεξικό

Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -τοπος στο Βικιλεξικό

Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -τόπι στο Βικιλεξικό

σύνολο σημείων του επιπέδου ή του χώρου με μια κοινή ιδιότητα


συνέχεια

συνέχεια (singular nominative)
συνέχειες (nominative plural)
συνέχειας (genitive singular)
συνεχειών (genitive plural)
συνέχεια (accusative singular)
συνέχειες (accusative plural)
συνέχεια (singular vocative)
συνέχειες (vocative plural)
συνέχεια (feminine)

συνέχεια < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική συνέχεια < συνεχής < συν- + έχω

η ιδιότητα των συνεχών συναρτήσεων


δεκάδα

δεκάδα (singular nominative)
δεκάδες (nominative plural)
δεκάδας (genitive singular)
δεκάδων (genitive plural)
δεκάδα (accusative singular)
δεκάδες (accusative plural)
δεκάδα (singular vocative)
δεκάδες (vocative plural)
δεκάδα (feminine)

δεκάδα < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική δεκάς από την αιτιατική σε -άδα

δέκα μονάδες


απόδειξη

απόδειξη (singular nominative)
αποδείξεις (nominative plural)
απόδειξης* (genitive singular)
αποδείξεων (genitive plural)
απόδειξη (accusative singular)
αποδείξεις (accusative plural)
απόδειξη (singular vocative)
αποδείξεις (vocative plural)
απόδειξη (feminine)

απόδειξη < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀπόδειξις, δεικ- (-σις > -ξις > -ξη) < ἀποδείκνυμι < ἀπό δείκνυμι

receipt

αποδεικτικό χαρτάκι

kwit

αποδεικτικό χαρτάκι

paragon

αποδεικτικό χαρτάκι

εξήγηση που με την χρήση των κανόνων της λογικής και με βάση ορισμένα αξιώματα δείχνει την αλήθεια ενός μαθηματικός θεωρήματος


γεωμετρία

γεωμετρία (singular nominative)
γεωμετρίες (nominative plural)
γεωμετρίας (genitive singular)
γεωμετριών (genitive plural)
γεωμετρία (accusative singular)
γεωμετρίες (accusative plural)
γεωμετρία (singular vocative)
γεωμετρίες (vocative plural)
γεωμετρία (feminine)

γεωμετρία < αρχαία ελληνική γεωμετρία < γεωμέτρης (ο επιστήμονας, αλλά και εκείνος που μετρούσε κτήματα) < γεω- + -μετρία (< μέτρον

γε‐ω‐με‐τρί‐α

κλάδος των μαθηματικών που μελετά τα σχήματα, τα μεγέθη τους, τη σχετική θέση τους και τις ιδιότητες του χώρου


διάφορος

διάφορος (masculine singular nominative)
διάφορη (singular feminine nominative)
διάφορο (singular nominative neuter)
διάφορου (masculine genitive singular)
διάφορης (genitive singular feminine)
διάφορου (genitive singular neuter)
διάφορο (accusative masculine singular)
διάφορη (accusative singular feminine)
διάφορο (accusative singular neuter)
διάφορε (masculine singular vocative)
διάφορη (singular feminine vocative)
διάφορο (singular vocative neuter)
διάφοροι (masculine nominative plural)
διάφορες (feminine nominative plural)
διάφορα (nominative neuter plural)
διάφορων (masculine genitive plural)
διάφορων (genitive feminine plural)
διάφορων (genitive neuter plural)
διάφορους (accusative masculine plural)
διάφορες (accusative feminine plural)
διάφορα (accusative neuter plural)
διάφοροι (masculine vocative plural)
διάφορες (feminine vocative plural)
διάφορα (vocative neuter plural)
διάφορος
-η
-ο

διάφορος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική διάφορος

δεν είναι ίσος, ο άνισος και συμβολίζεται: ≠


σφάλμα

σφάλμα (singular nominative)
σφάλματα (nominative plural)
σφάλματος (genitive singular)
σφαλμάτων (genitive plural)
σφάλμα (accusative singular)
σφάλματα (accusative plural)
σφάλμα (singular vocative)
σφάλματα (vocative plural)
σφάλμα (neuter)

σφάλμα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική σφάλμα < σφάλλω

η διαφορά που προκύπτει ανάμεσα στην πραγματική τιμή μιας μαθηματικής πράξης και στην τιμή που προκύπτει μετά από εκτίμηση ή υπολογισμό


σύνολο

σύνολο (singular nominative)
σύνολα (nominative plural)
συνόλου (genitive singular)
σύνολου (genitive singular)
συνόλων (genitive plural)
σύνολο (accusative singular)
σύνολα (accusative plural)
σύνολο (singular vocative)
σύνολα (vocative plural)
σύνολο (neuter)

σύνολο < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική σύνολον (ολόκληρο, πλήρες)
: για σύγχρονους όρους < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική ensemble ή totalité

total

(γενικός όρος)

total

(γενικός όρος)

totalité

(γενικός όρος)

ensemble

(γενικός όρος)

intégralité

(γενικός όρος)

Gesamtheit

(γενικός όρος)

Ganze

(γενικός όρος)

complesso

(γενικός όρος)

egész

(γενικός όρος)

ogół

(γενικός όρος)

total

(γενικός όρος)

total

(γενικός όρος)

збир

(γενικός όρος)

helhet

(γενικός όρος)

celek

(γενικός όρος)

set

(μαθηματικά)

множеството

(μαθηματικά)

ensemble

(μαθηματικά)

Summe

(μαθηματικά)

Menge

(μαθηματικά)

aro

(μαθηματικά)

conjunto

(μαθηματικά)

kom

(μαθηματικά)

copia

(μαθηματικά)

zbiór

(μαθηματικά)

conjunto

(μαθηματικά)

множество

(μαθηματικά)

küme

(μαθηματικά)

η συλλογή στοιχείων που είναι απολύτως διακριτά μεταξύ τους αλλά που αξιωματικά θεωρούμε ως μία ολότητα ή ενότητα

θεωρία συνόλων

η θεωρία συνόλων βρίσκεται στη βάση των σύγχρονων μαθηματικών


αξίωμα

αξίωμα (singular nominative)
αξιώματα (nominative plural)
αξιώματος (genitive singular)
αξιωμάτων (genitive plural)
αξίωμα (accusative singular)
αξιώματα (accusative plural)
αξίωμα (singular vocative)
αξιώματα (vocative plural)
αξίωμα (neuter)

αξίωμα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀξίωμα

axiom

λογική, μαθηματικά, φιλοσοφία

postulate

λογική, μαθηματικά, φιλοσοφία

tenet

λογική, μαθηματικά, φιλοσοφία

axioma

λογική, μαθηματικά, φιλοσοφία

axiome

λογική, μαθηματικά, φιλοσοφία

càrrec

λογική, μαθηματικά, φιλοσοφία

aksiyom

λογική, μαθηματικά, φιλοσοφία

office

θέση σε ιεραρχία

charge

θέση σε ιεραρχία

πρόταση η οποία δεν αποδεικνύεται αλλά τη δεχόμαστε σαν αληθινή (έχει αληθοτιμή 'Αληθές')

υπερώνυμο: λογική πρόταση


κόμμα

κόμμα (singular nominative)
κόμματα (nominative plural)
κόμματος (genitive singular)
κομμάτων (genitive plural)
κόμμα (accusative singular)
κόμματα (accusative plural)
κόμμα (singular vocative)
κόμματα (vocative plural)
κόμμα (neuter)

κόμμα < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή κόμμα (κομμένο κομμάτι) < αρχαία ελληνική κόμμα (σφραγίδα σε νόμισμα) < κόπτω, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική parti
:* για το σημείο στίξης < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή κόμμα (μέλος πρότασης), σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική virgule < λατινική virgula (κλαδάκι) (υστερολατινικά: τονικό σημάδι)

κάνω κόμμα

link= έκαναν κι οι δυό τους κόμμα εναντίον μου

η υποδιαστολή


ισομορφισμός

ισομορφισμός (singular nominative)
ισομορφισμοί (nominative plural)
ισομορφισμού (genitive singular)
ισομορφισμών (genitive plural)
ισομορφισμό (accusative singular)
ισομορφισμούς (accusative plural)
ισομορφισμέ (singular vocative)
ισομορφισμοί (vocative plural)
ισομορφισμός (masculine)

ισομορφισμός < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική isomorphism < αρχαία ελληνική ἴσος + μορφή: ισο- + μορφ(ή) + -ισμός

ομοιότητα στη μορφή

κρυσταλλογραφία


χωρίο

χωρίο (singular nominative)
χωρία (nominative plural)
χωρίου (genitive singular)
χωρίων (genitive plural)
χωρίο (accusative singular)
χωρία (accusative plural)
χωρίο (singular vocative)
χωρία (vocative plural)
χωρίο (neuter)

χωρίο < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική χωρίον

excerpt

μέρος κειμένου

passage

μέρος κειμένου

extrait

μέρος κειμένου

fragment

μέρος κειμένου

passage

μέρος κειμένου

τμήμα επιφάνειας


νομογράφημα

νομογράφημα (singular nominative)
νομογραφήματα (nominative plural)
νομογραφήματος (genitive singular)
νομογραφημάτων (genitive plural)
νομογράφημα (accusative singular)
νομογραφήματα (accusative plural)
νομογράφημα (singular vocative)
νομογραφήματα (vocative plural)
νομογράφημα (neuter)

νομογράφημα < λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική nomograph / nomogram < αρχαία ελληνική νόμος + γράφω

nomograph

νομικός όρος

nomogram

νομικός όρος

γραφική μέθοδος υπολογισμού μαθηματικών σχέσεων και συναρτήσεων με τη χρήση γραφικών διαγραμμάτων και χωρίς τη χρήση αριθμητικών πινάκων ή τύπων, που επινοήθηκε από τον Philbert Maurice d'Ocagne


ρητός

ρητός (masculine singular nominative)
ρητή (singular feminine nominative)
ρητό (singular nominative neuter)
ρητού (masculine genitive singular)
ρητής (genitive singular feminine)
ρητού (genitive singular neuter)
ρητό (accusative masculine singular)
ρητή (accusative singular feminine)
ρητό (accusative singular neuter)
ρητέ (masculine singular vocative)
ρητή (singular feminine vocative)
ρητό (singular vocative neuter)
ρητοί (masculine nominative plural)
ρητές (feminine nominative plural)
ρητά (nominative neuter plural)
ρητών (masculine genitive plural)
ρητών (genitive feminine plural)
ρητών (genitive neuter plural)
ρητούς (accusative masculine plural)
ρητές (accusative feminine plural)
ρητά (accusative neuter plural)
ρητοί (masculine vocative plural)
ρητές (feminine vocative plural)
ρητά (vocative neuter plural)
ρητός
-ή
-ό

ρητός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ῥητός < → δείτε εἴρω
: για τα μαθηματικά < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική rationnel

rational

αριθμός που ανήκει στο σύνολο Q

rationnel

αριθμός που ανήκει στο σύνολο Q

rationale Zahl

αριθμός που ανήκει στο σύνολο Q

wymierny

αριθμός που ανήκει στο σύνολο Q


διά

διά
δι' (before-vowel)
δια (transliteration)

διά < αρχαία ελληνική διά < *δισ-α < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *dwis-

δια- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα δια- στο Βικιλεξικό

οκτώ διά τέσσερα ίσον δύο


θεώρημα

θεώρημα (singular nominative)
θεωρήματα (nominative plural)
θεωρήματος (genitive singular)
θεωρημάτων (genitive plural)
θεώρημα (accusative singular)
θεωρήματα (accusative plural)
θεώρημα (singular vocative)
θεωρήματα (vocative plural)
θεώρημα (neuter)

θεώρημα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική θεώρημα < θεωρέω, -ῶ

πρόταση που αποδεικνύεται αληθής με βάση αξιώματα, άλλες αποδεδειγμένες προτάσεις και κανόνες μαθηματικής λογικής

Το θεώρημα τεσσάρων χρωμάτων αποδείχτηκε το 1976, με τη βοήθεια υπολογιστή


θεώρημα

θεώρημα < θεωρέω, -ῶ, θεωρη- + -μα

το μαθηματικό θεώρημα


θέτω

θέτω
έθετα (imperfect)
θέσω (future)
έθεσα (aorist)
τίθεμαι (passive)
θέτω (present imperfective first-person singular)
έθετα (imperfective imperfect first-person singular)
θα θέτω (future imperfect imperfective first-person singular)
να θέτω (imperfective subjunctive first-person singular)
θέτοντας (imperfective participle)
θέτεις (present imperfective second-person singular)
έθετες (imperfective imperfect second-person singular)
θα θέτεις (future imperfect imperfective second-person singular)
να θέτεις (imperfective subjunctive second-person singular)
θέτε (imperfective imperative second-person singular)
θέτει (present imperfective third-person singular)
έθετε (imperfective imperfect third-person singular)
θα θέτει (future imperfect imperfective third-person singular)
να θέτει (imperfective subjunctive third-person singular)
θέτουμε (present imperfective first-person plural)
θέταμε (imperfective imperfect first-person plural)
θα θέτουμε (future imperfect imperfective first-person plural)
να θέτουμε (imperfective subjunctive first-person plural)
θέτετε (present imperfective second-person plural)
θέτατε (imperfective imperfect second-person plural)
θα θέτετε (future imperfect imperfective second-person plural)
να θέτετε (imperfective subjunctive second-person plural)
θέτετε (imperfective imperative second-person plural)
θέτουν (present imperfective third-person plural)
θέτουνε (present imperfective third-person plural)
έθεταν (imperfective imperfect third-person plural)
θέταν (imperfective imperfect third-person plural)
θέτανε (imperfective imperfect third-person plural)
θα θέτουν (future imperfect imperfective third-person plural)
θα θέτουνε (future imperfect imperfective third-person plural)
να θέτουν (imperfective subjunctive third-person plural)
να θέτουνε (imperfective subjunctive third-person plural)
έθεσα (aorist perfective first-person singular)
θα θέσω (future perfective first-person singular)
να θέσω (perfective subjunctive first-person singular)
θέσει (infinitive perfective)
έθεσες (aorist perfective second-person singular)
θα θέσεις (future perfective second-person singular)
να θέσεις (perfective subjunctive second-person singular)
θέσε (imperative perfective second-person singular)
έθεσε (aorist perfective third-person singular)
θα θέσει (future perfective third-person singular)
να θέσει (perfective subjunctive third-person singular)
θέσαμε (aorist perfective first-person plural)
θα θέσουμε (future perfective first-person plural)
να θέσουμε (perfective subjunctive first-person plural)
θέσατε (aorist perfective second-person plural)
θα θέσετε (future perfective second-person plural)
να θέσετε (perfective subjunctive second-person plural)
θέστε (imperative perfective second-person plural)
έθεσαν (aorist perfective third-person plural)
θέσαν (aorist perfective third-person plural)
θέσανε (aorist perfective third-person plural)
θα θέσουν (future perfective third-person plural)
θα θέσουνε (future perfective third-person plural)
να θέσουν (perfective subjunctive third-person plural)
να θέσουνε (perfective subjunctive third-person plural)
έχω θέσει (present perfect first-person singular)
είχα θέσει (perfect past first-person singular)
θα έχω θέσει (future perfect first-person singular)
να έχω θέσει (perfect subjunctive first-person singular)
έχεις θέσει (present perfect second-person singular)
είχες θέσει (perfect past second-person singular)
θα έχεις θέσει (future perfect second-person singular)
να έχεις θέσει (perfect subjunctive second-person singular)
έχει θέσει (present perfect third-person singular)
είχε θέσει (perfect past third-person singular)
θα έχει θέσει (future perfect third-person singular)
να έχει θέσει (perfect subjunctive third-person singular)
έχουμε θέσει (present perfect first-person plural)
είχαμε θέσει (perfect past first-person plural)
θα έχουμε θέσει (future perfect first-person plural)
να έχουμε θέσει (perfect subjunctive first-person plural)
έχετε θέσει (present perfect second-person plural)
είχατε θέσει (perfect past second-person plural)
θα έχετε θέσει (future perfect second-person plural)
να έχετε θέσει (perfect subjunctive second-person plural)
έχουν θέσει (present perfect third-person plural)
είχαν θέσει (perfect past third-person plural)
θα έχουν θέσει (future perfect third-person plural)
να έχουν θέσει (perfect subjunctive third-person plural)

θέτω < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική θέτω < αρχαία ελληνική τίθημι (κατά το ΛΚΝ σχηματίστηκε από έναν αμάρτυρο ελληνιστικό αόριστο *ἔθεσα)

θέτω τον δάκτυλον εις τον τύπον των ήλων

θεωρώ, αποδίδω μια τιμή

Θέτω χ+ψ=α


μηδενισμός

μηδενισμός (singular nominative)
μηδενισμοί (nominative plural)
μηδενισμού (genitive singular)
μηδενισμών (genitive plural)
μηδενισμό (accusative singular)
μηδενισμούς (accusative plural)
μηδενισμέ (singular vocative)
μηδενισμοί (vocative plural)
μηδενισμός (masculine)

μηδενισμός
:: 1, 2 < μηδενίζ(ω) + -μός
:: 3 < (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική nihilisme < λατινική nihil (μηδέν) + -isme (-ισμός)

μη‐δε‐νι‐σμός

mise à zéro

βαθμολόγηση ή τοποθέτηση μετρητή στο μηδέν

nihilism

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

عدمية

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

нихилизъм

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilisme

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

Nihilismus

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

ნიჰილიზმი

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilisme

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

ניהיליזם

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilism

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilismo

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

ニヒリズム

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilismo

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nichilismo

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

虚无主义

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilizmas

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilisme

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilisme

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilizmus

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilizm

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

niilismo

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

нигилизм

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

нихилизам

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilizmus

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilism

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

hiççilik

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilizm

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

yokçuluk

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilismus

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

nihilismi

πολιτική και φιλοσοφική θεώρηση

η αναγωγή στο μηδέν


τελεστής

τελεστής (singular nominative)
τελεστές (nominative plural)
τελεστή (genitive singular)
τελεστών (genitive plural)
τελεστή (accusative singular)
τελεστές (accusative plural)
τελεστή (singular vocative)
τελεστές (vocative plural)
τελεστής (masculine)

τελεστής < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή τελεστής < τελέω / τελῶ μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική operator

συνάρτηση που επιδρά σε κάποια άλλη συνάρτηση, και την μετασχηματίζει κατά ένα καθορισμένο τρόπο

το σύμβολο της πράξης


κοιλότητα

κοιλότητα (singular nominative)
κοιλότητες (nominative plural)
κοιλότητας (genitive singular)
κοιλοτήτων (genitive plural)
κοιλότητα (accusative singular)
κοιλότητες (accusative plural)
κοιλότητα (singular vocative)
κοιλότητες (vocative plural)
κοιλότητα (feminine)

κοιλότητα < αρχαία ελληνική κοιλότητα, αιτιατική ενικού της λέξης κοιλότης

κοι‐λό‐τη‐τα

hollow

η κοίλη περιοχή μιας επιφάνειας ή ενός σώματος

η ιδιότητα μιας κοίλης συνάρτησης


επικεντρώνω

επικεντρώνω
επικέντρωσα (aorist)
επικεντρώνομαι (passive)
επικεντρώθηκα (passive aorist)
επικεντρωμένος (passive participle)
επικεντρώνω (present imperfective first-person singular)
επικέντρωνα (imperfective imperfect first-person singular)
θα επικεντρώνω (future imperfect imperfective first-person singular)
να επικεντρώνω (imperfective subjunctive first-person singular)
επικεντρώνοντας (imperfective participle)
επικεντρώνεις (present imperfective second-person singular)
επικέντρωνες (imperfective imperfect second-person singular)
θα επικεντρώνεις (future imperfect imperfective second-person singular)
να επικεντρώνεις (imperfective subjunctive second-person singular)
επικέντρωνε (imperfective imperative second-person singular)
επικεντρώνει (present imperfective third-person singular)
επικέντρωνε (imperfective imperfect third-person singular)
θα επικεντρώνει (future imperfect imperfective third-person singular)
να επικεντρώνει (imperfective subjunctive third-person singular)
επικεντρώνουμε (present imperfective first-person plural)
επικεντρώναμε (imperfective imperfect first-person plural)
θα επικεντρώνουμε (future imperfect imperfective first-person plural)
να επικεντρώνουμε (imperfective subjunctive first-person plural)
επικεντρώνετε (present imperfective second-person plural)
επικεντρώνατε (imperfective imperfect second-person plural)
θα επικεντρώνετε (future imperfect imperfective second-person plural)
να επικεντρώνετε (imperfective subjunctive second-person plural)
επικεντρώνετε (imperfective imperative second-person plural)
επικεντρώνουν (present imperfective third-person plural)
επικεντρώνουνε (present imperfective third-person plural)
επικέντρωναν (imperfective imperfect third-person plural)
επικεντρώναν (imperfective imperfect third-person plural)
επικεντρώνανε (imperfective imperfect third-person plural)
θα επικεντρώνουν (future imperfect imperfective third-person plural)
θα επικεντρώνουνε (future imperfect imperfective third-person plural)
να επικεντρώνουν (imperfective subjunctive third-person plural)
να επικεντρώνουνε (imperfective subjunctive third-person plural)
επικέντρωσα (aorist perfective first-person singular)
θα επικεντρώσω (future perfective first-person singular)
να επικεντρώσω (perfective subjunctive first-person singular)
επικεντρώσει (infinitive perfective)
επικέντρωσες (aorist perfective second-person singular)
θα επικεντρώσεις (future perfective second-person singular)
να επικεντρώσεις (perfective subjunctive second-person singular)
επικέντρωσε (imperative perfective second-person singular)
επικέντρωσε (aorist perfective third-person singular)
θα επικεντρώσει (future perfective third-person singular)
να επικεντρώσει (perfective subjunctive third-person singular)
επικεντρώσαμε (aorist perfective first-person plural)
θα επικεντρώσουμε (future perfective first-person plural)
να επικεντρώσουμε (perfective subjunctive first-person plural)
επικεντρώσατε (aorist perfective second-person plural)
θα επικεντρώσετε (future perfective second-person plural)
να επικεντρώσετε (perfective subjunctive second-person plural)
επικεντρώστε (imperative perfective second-person plural)
επικέντρωσαν (aorist perfective third-person plural)
επικεντρώσαν (aorist perfective third-person plural)
επικεντρώσανε (aorist perfective third-person plural)
θα επικεντρώσουν (future perfective third-person plural)
θα επικεντρώσουνε (future perfective third-person plural)
να επικεντρώσουν (perfective subjunctive third-person plural)
να επικεντρώσουνε (perfective subjunctive third-person plural)
έχω επικεντρώσει (present perfect first-person singular)
είχα επικεντρώσει (perfect past first-person singular)
θα έχω επικεντρώσει (future perfect first-person singular)
να έχω επικεντρώσει (perfect subjunctive first-person singular)
έχεις επικεντρώσει (present perfect second-person singular)
είχες επικεντρώσει (perfect past second-person singular)
θα έχεις επικεντρώσει (future perfect second-person singular)
να έχεις επικεντρώσει (perfect subjunctive second-person singular)
έχει επικεντρώσει (present perfect third-person singular)
είχε επικεντρώσει (perfect past third-person singular)
θα έχει επικεντρώσει (future perfect third-person singular)
να έχει επικεντρώσει (perfect subjunctive third-person singular)
έχουμε επικεντρώσει (present perfect first-person plural)
είχαμε επικεντρώσει (perfect past first-person plural)
θα έχουμε επικεντρώσει (future perfect first-person plural)
να έχουμε επικεντρώσει (perfect subjunctive first-person plural)
έχετε επικεντρώσει (present perfect second-person plural)
είχατε επικεντρώσει (perfect past second-person plural)
θα έχετε επικεντρώσει (future perfect second-person plural)
να έχετε επικεντρώσει (perfect subjunctive second-person plural)
έχουν επικεντρώσει (present perfect third-person plural)
είχαν επικεντρώσει (perfect past third-person plural)
θα έχουν επικεντρώσει (future perfect third-person plural)
να έχουν επικεντρώσει (perfect subjunctive third-person plural)
επικεντρώνομαι (present imperfective first-person singular)
επικεντρωνόμουν (imperfective imperfect first-person singular)
επικεντρωνόμουνα (imperfective imperfect first-person singular)
θα επικεντρώνομαι (future imperfect imperfective first-person singular)
να επικεντρώνομαι (imperfective subjunctive first-person singular)
επικεντρώνεσαι (present imperfective second-person singular)
επικεντρωνόσουν (imperfective imperfect second-person singular)
επικεντρωνόσουνα (imperfective imperfect second-person singular)
θα επικεντρώνεσαι (future imperfect imperfective second-person singular)
να επικεντρώνεσαι (imperfective subjunctive second-person singular)
επικεντρώνεται (present imperfective third-person singular)
επικεντρωνόταν (imperfective imperfect third-person singular)
επικεντρωνότανε (imperfective imperfect third-person singular)
θα επικεντρώνεται (future imperfect imperfective third-person singular)
να επικεντρώνεται (imperfective subjunctive third-person singular)
επικεντρωνόμαστε (present imperfective first-person plural)
επικεντρωνόμαστε (imperfective imperfect first-person plural)
επικεντρωνόμασταν (imperfective imperfect first-person plural)
θα επικεντρωνόμαστε (future imperfect imperfective first-person plural)
να επικεντρωνόμαστε (imperfective subjunctive first-person plural)
επικεντρώνεστε (present imperfective second-person plural)
επικεντρωνόσαστε (imperfective imperfect second-person plural)
επικεντρωνόσασταν (imperfective imperfect second-person plural)
θα επικεντρώνεστε (future imperfect imperfective second-person plural)
να επικεντρώνεστε (imperfective subjunctive second-person plural)
επικεντρώνεστε (imperfective imperative second-person plural rare)
επικεντρώνονται (present imperfective third-person plural)
επικεντρώνονταν (imperfective imperfect third-person plural)
επικεντρωνόντουσαν (imperfective imperfect third-person plural)
θα επικεντρώνονται (future imperfect imperfective third-person plural)
να επικεντρώνονται (imperfective subjunctive third-person plural)
επικεντρώθηκα (aorist perfective first-person singular)
θα επικεντρωθώ (future perfective first-person singular)
να επικεντρωθώ (perfective subjunctive first-person singular)
επικεντρωθεί (infinitive perfective)
επικεντρώθηκες (aorist perfective second-person singular)
θα επικεντρωθείς (future perfective second-person singular)
να επικεντρωθείς (perfective subjunctive second-person singular)
επικεντρώσου (imperative perfective second-person singular)
επικεντρώθηκε (aorist perfective third-person singular)
θα επικεντρωθεί (future perfective third-person singular)
να επικεντρωθεί (perfective subjunctive third-person singular)
επικεντρωθήκαμε (aorist perfective first-person plural)
θα επικεντρωθούμε (future perfective first-person plural)
να επικεντρωθούμε (perfective subjunctive first-person plural)
επικεντρωθήκατε (aorist perfective second-person plural)
θα επικεντρωθείτε (future perfective second-person plural)
να επικεντρωθείτε (perfective subjunctive second-person plural)
επικεντρωθείτε (imperative perfective second-person plural)
επικεντρώθηκαν (aorist perfective third-person plural)
επικεντρωθήκαν (aorist perfective third-person plural)
επικεντρωθήκανε (aorist perfective third-person plural)
θα επικεντρωθούν (future perfective third-person plural)
θα επικεντρωθούνε (future perfective third-person plural)
να επικεντρωθούν (perfective subjunctive third-person plural)
να επικεντρωθούνε (perfective subjunctive third-person plural)
έχω επικεντρωθεί (present perfect first-person singular)
είχα επικεντρωθεί (perfect past first-person singular)
θα έχω επικεντρωθεί (future perfect first-person singular)
να έχω επικεντρωθεί (perfect subjunctive first-person singular)
επικεντρωμένος (participle perfect)
έχεις επικεντρωθεί (present perfect second-person singular)
είχες επικεντρωθεί (perfect past second-person singular)
θα έχεις επικεντρωθεί (future perfect second-person singular)
να έχεις επικεντρωθεί (perfect subjunctive second-person singular)
έχει επικεντρωθεί (present perfect third-person singular)
είχε επικεντρωθεί (perfect past third-person singular)
θα έχει επικεντρωθεί (future perfect third-person singular)
να έχει επικεντρωθεί (perfect subjunctive third-person singular)
έχουμε επικεντρωθεί (present perfect first-person plural)
είχαμε επικεντρωθεί (perfect past first-person plural)
θα έχουμε επικεντρωθεί (future perfect first-person plural)
να έχουμε επικεντρωθεί (perfect subjunctive first-person plural)
έχετε επικεντρωθεί (present perfect second-person plural)
είχατε επικεντρωθεί (perfect past second-person plural)
θα έχετε επικεντρωθεί (future perfect second-person plural)
να έχετε επικεντρωθεί (perfect subjunctive second-person plural)
έχουν επικεντρωθεί (present perfect third-person plural)
είχαν επικεντρωθεί (perfect past third-person plural)
θα έχουν επικεντρωθεί (future perfect third-person plural)
να έχουν επικεντρωθεί (perfect subjunctive third-person plural)
είμαι, είσαι, είναι επικεντρωμένος (present perfect type-b)
είμαστε, είστε, είναι επικεντρωμένοι (present perfect type-b)
ήμουν, ήσουν, ήταν επικεντρωμένος (perfect type-b past)
ήμαστε, ήσαστε, ήταν επικεντρωμένοι (perfect type-b past)

επικεντρώνω < επίκεντρ(ο) + -ώνω. Συγκρίνετε με την ελληνιστική ἐπικεντροῦμαι (κατέχω καίριο σημείο).

ε‐πι‐κε‐ντρώ‐νω

εντοπίζω το κέντρο


λογαριθμικός

λογαριθμικός (masculine singular nominative)
λογαριθμική (singular feminine nominative)
λογαριθμικό (singular nominative neuter)
λογαριθμικού (masculine genitive singular)
λογαριθμικής (genitive singular feminine)
λογαριθμικού (genitive singular neuter)
λογαριθμικό (accusative masculine singular)
λογαριθμική (accusative singular feminine)
λογαριθμικό (accusative singular neuter)
λογαριθμικέ (masculine singular vocative)
λογαριθμική (singular feminine vocative)
λογαριθμικό (singular vocative neuter)
λογαριθμικοί (masculine nominative plural)
λογαριθμικές (feminine nominative plural)
λογαριθμικά (nominative neuter plural)
λογαριθμικών (masculine genitive plural)
λογαριθμικών (genitive feminine plural)
λογαριθμικών (genitive neuter plural)
λογαριθμικούς (accusative masculine plural)
λογαριθμικές (accusative feminine plural)
λογαριθμικά (accusative neuter plural)
λογαριθμικοί (masculine vocative plural)
λογαριθμικές (feminine vocative plural)
λογαριθμικά (vocative neuter plural)
λογαριθμικός
-ή
-ό

λογαριθμικός < (λόγιο δάνειο) γαλλική logarithmique < logarithme, λογάριθμ(ος) + -ικός

λο‐γα‐ριθ‐μι‐κός

που σχετίζεται με λογάριθμο

λογαριθμική εξίσωση, λογαριθμικοί πίνακες και κανόνες

η λογαριθμική συνάρτηση (ή λογάριθμος) είναι το αντίστροφο της εκθετικής συνάρτησης


λογάριθμος

λογάριθμος (singular nominative)
λογάριθμοι (nominative plural)
λογάριθμου (genitive singular)
λογαρίθμου (genitive singular)
λογάριθμων (genitive plural)
λογαρίθμων (genitive plural)
λογάριθμο (accusative singular)
λογάριθμους (accusative plural)
λογαρίθμους (accusative plural)
λογάριθμε (singular vocative)
λογάριθμοι (vocative plural)
λογάριθμος (masculine)

λογάριθμος < λόγιο ενδογενές δάνειο: νεολατινική logarithm < αρχαία ελληνική λόγος + ἀριθμός

λο‐γά‐ριθ‐μος

μέθοδος παρουσίασης και ορισμού ενός αριθμού όπου λογάριθμος είναι o εκθέτης ή δύναμη στην οποία πρέπει να υψωθεί ένας άλλος αριθμός που είναι η βάση μας, για να πάρουμε ως αποτέλεσμα τον ζητούμενο αριθμό

Παράδειγμα: Έχουμε συγκεκριμένο αριθμό ως βάση το 10. Γυρεύουμε το 1.000. Ο λογάριθμος που χρειαζόμαστε είναι το 3: 10³ = 10x10x10 = 1.000

λογάριθμος ενός αριθμού b είναι η δύναμη x στην οποία πρέπει να υψωθεί ένας δεδομένος αριθμός a (που λέγεται βάση) ώστε να παραχθεί ο αριθμός b. Γράφεται: x=log_ab. Μαθηματική διατύπωση: aˣ=b⇔x=log_ab. Εξ ορισμού ισχύει: log ₐ(aˣ)=x.

συντομογραφία: log, (σπάνια στα ελληνικά: λογ)


μιγάς

μιγάς (singular nominative)
μιγάδες (nominative plural)
μιγά (genitive singular)
μιγάδων (genitive plural)
μιγά (accusative singular)
μιγάδες (accusative plural)
μιγά (singular vocative)
μιγάδες (vocative plural)
μιγάς (masculine feminine)
μιγάδας (masculine feminine)
μιγάδα (masculine feminine)

μιγάς < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή μιγάς (μισός έλληνας, μισός ξένος) < αρχαία ελληνική μιγάς (ανάκατος) < μ(ε)ίγνυμι < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *meyḱ-, *meyǵ- (αναμειγνύω)
:* για τον θρησκευτικό όρο < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική μιγάς < ελληνιστική κοινή μιγάς < αρχαία ελληνική μιγάς