κύκλος

κύκλος (singular nominative)
κύκλοι (nominative plural)
κύκλου (genitive singular)
κύκλων (genitive plural)
κύκλο (accusative singular)
κύκλους (accusative plural)
κύκλε (singular vocative)
κύκλοι (vocative plural)
κύκλος (masculine)

κύκλος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική κύκλος

κυκλο- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα κυκλο- στο Βικιλεξικό κυκλοειδής

-κυκλος Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -κυκλος στο Βικιλεξικό δίκυκλος

circle

όρος στη γεωμετρία

кръг

όρος στη γεωμετρία

cercle

όρος στη γεωμετρία

Kreis

όρος στη γεωμετρία

Zirkel

όρος στη γεωμετρία

cirkel

όρος στη γεωμετρία

ring

όρος στη γεωμετρία

周期

όρος στη γεωμετρία

cirklo

όρος στη γεωμετρία

círculo

όρος στη γεωμετρία

cerchio

όρος στη γεωμετρία

krug

όρος στη γεωμετρία

circulus

όρος στη γεωμετρία

riņķis

όρος στη γεωμετρία

sirkel

όρος στη γεωμετρία

cirkel

όρος στη γεωμετρία

kör

όρος στη γεωμετρία

коло

όρος στη γεωμετρία

koło

όρος στη γεωμετρία

okrąg

όρος στη γεωμετρία

círculo

όρος στη γεωμετρία

cerc

όρος στη γεωμετρία

круг

όρος στη γεωμετρία

круг

όρος στη γεωμετρία

круг

όρος στη γεωμετρία

kruh

όρος στη γεωμετρία

krog

όρος στη γεωμετρία

cirkel

όρος στη γεωμετρία

kruh

όρος στη γεωμετρία

ympyrä

όρος στη γεωμετρία

cycle

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

cycle

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

Zyklus

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

ciklo

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

ciclo

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

ciclo

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

cyclus

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

cikls

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

цикл

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

cykl

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

ciclo

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

цикл

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

cykel

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

kierros

που έχει σχήμα κύκλου, κλειστό σχήμα

ο γεωμετρικός τόπος των σημείων που απέχουν συγκεκριμένη απόσταση από ένα άλλο σημείο


κύκλος

κύκλος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή*kʷékʷlos


circle

A circle has three hundred sixty degrees.

Ένας κύκλος έχει τριακόσιες εξήντα μοίρες.


βάση

βάση (singular nominative)
βάσεις (nominative plural)
βάσης* (genitive singular)
βάσεων (genitive plural)
βάση (accusative singular)
βάσεις (accusative plural)
βάση (singular vocative)
βάσεις (vocative plural)
βάση (feminine)

βάση < αρχαία ελληνική βάσις < βαίνω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *gʷem-

μία από τις τρεις πλευρές ενός τριγώνου, η πλευρά στήριξης στερεού


hémisphère

hémisphère < hemispere < λατινική hemispherium < αρχαία ελληνική ἡμισφαίριον

το ημισφαίριο


ελλειπτικός

ελλειπτικός (masculine singular nominative)
ελλειπτική (singular feminine nominative)
ελλειπτικό (singular nominative neuter)
ελλειπτικού (masculine genitive singular)
ελλειπτικής (genitive singular feminine)
ελλειπτικού (genitive singular neuter)
ελλειπτικό (accusative masculine singular)
ελλειπτική (accusative singular feminine)
ελλειπτικό (accusative singular neuter)
ελλειπτικέ (masculine singular vocative)
ελλειπτική (singular feminine vocative)
ελλειπτικό (singular vocative neuter)
ελλειπτικοί (masculine nominative plural)
ελλειπτικές (feminine nominative plural)
ελλειπτικά (nominative neuter plural)
ελλειπτικών (masculine genitive plural)
ελλειπτικών (genitive feminine plural)
ελλειπτικών (genitive neuter plural)
ελλειπτικούς (accusative masculine plural)
ελλειπτικές (accusative feminine plural)
ελλειπτικά (accusative neuter plural)
ελλειπτικοί (masculine vocative plural)
ελλειπτικές (feminine vocative plural)
ελλειπτικά (vocative neuter plural)
ελλειπτικός
-ή
-ό

ελλειπτικός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἐλλειπτικός < αρχαία ελληνική ἐλλείπ(ω) ( < ἐν- + λείπω) + -τικός.
: (για γεωμετρικό σχήμα) (άμεσο δάνειο) γαλλική elliptique < νεολατινική ellipticus < ελληνιστική κοινή ἔλλειψις με βάση το ἐλλειπτικός

ελ‐λει‐πτι‐κός

ελλιπής

επίσης συγκρίνετε με τη λέξη

elliptical

για τη γεωμετρία

elliptic

για τη γεωμετρία

elliptique

για τη γεωμετρία

mangelhaft

για τη γεωμετρία

defektiv

για τη γεωμετρία

elliptisch

για τη γεωμετρία

defektiv

που έχει ελλείψεις

που έχει το γεωμετρικό σχήμα της έλλειψης


ημισφαίριο

ημισφαίριο (singular nominative)
ημισφαίρια (nominative plural)
ημισφαιρίου (genitive singular)
ημισφαίριου (genitive singular)
ημισφαιρίων (genitive plural)
ημισφαίριο (accusative singular)
ημισφαίρια (accusative plural)
ημισφαίριο (singular vocative)
ημισφαίρια (vocative plural)
ημισφαίριο (neuter)

ημισφαίριο < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἡμισφαίριον

η‐μι‐σφαί‐ρι‐ο

το μισό μέρος μιας σφαίρας


έλλειψη

έλλειψη (singular nominative)
ελλείψεις (nominative plural)
έλλειψης* (genitive singular)
ελλείψεων (genitive plural)
έλλειψη (accusative singular)
ελλείψεις (accusative plural)
έλλειψη (singular vocative)
ελλείψεις (vocative plural)
έλλειψη (feminine)

έλλειψη < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἔλλειψις (ανεπάρκεια) (-σις > -ση)
: για το γεωμετρικό σχήμα < νεολατινική ellipsis < ελληνιστική κοινή ἔλλειψις (κωνική τομή)

ελλείψει

δοτική πτώση

ἐλλείψει

δοτική πτώση

lack

η ύπαρξη μειωμένης ποσότητας

dearth

η ύπαρξη μειωμένης ποσότητας

manque

η ύπαρξη μειωμένης ποσότητας

недостаток

η ύπαρξη μειωμένης ποσότητας

κλειστή ωοειδής καμπύλη με δύο εστίες· το άθροισμα των αποστάσεων από τις δύο εστίες είναι σταθερό για όλα τα σημεία της καμπύλης αυτής


πλευρά

πλευρά (singular nominative)
πλευρές (nominative plural)
πλευράς (genitive singular)
πλευρών (genitive plural)
πλευρά (accusative singular)
πλευρές (accusative plural)
πλευρά (singular vocative)
πλευρές (vocative plural)
πλευρά (feminine)

πλευρά < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πλευρά. Δείτε και τον παράλληλο τύπο το πλευρό (ουδέτερο).
:* για τη μεταφορική σημασία < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική côté ή από την αγγλική side

-πλευρος Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -πλευρος στο Βικιλεξικό

side

η πλευρά στη γεωμετρία

côté

η πλευρά στη γεωμετρία

צד

η πλευρά στη γεωμετρία

side

η πλευρά μεταφορικά

côté

η πλευρά μεταφορικά

rib

η πλευρά στην ανατομία

ένα ευθύγραμμο τμήμα ενός επίπεδου γεωμετρικού σχήματος

ο κύκλος δεν έχει πλευρές

ένα επίπεδο τμήμα της εξωτερικής επιφάνειας ενός στερεού σώματος

πόσες πλευρές έχει ένας κύλινδρος;


ακτίνιο

ακτίνιο (singular nominative)
ακτίνια (nominative plural)
ακτινίου (genitive singular)
ακτίνιου (genitive singular)
ακτινίων (genitive plural)
ακτίνιο (accusative singular)
ακτίνια (accusative plural)
ακτίνιο (singular vocative)
ακτίνια (vocative plural)
ακτίνιο (neuter)

ακτίνιο < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα ἀκτίνιον, μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική radian ακτίν(α) + -ιο

μονάδα μέτρησης γωνιών, ίση με την επίκεντρη γωνία κύκλου που βαίνει σε τόξο μήκους ίσου με την ακτίνα του κύκλου (ή με άλλα λόγια ίση με 180/π μοίρες)


radio

η ακτίνα του κύκλου


κορυφή

κορυφή (singular nominative)
κορυφές (nominative plural)
κορυφής (genitive singular)
κορυφών (genitive plural)
κορυφή (accusative singular)
κορυφές (accusative plural)
κορυφή (singular vocative)
κορυφές (vocative plural)
κορυφή

κορυφή < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική κορυφή. Για τη γεωμετρία, και την ανώτερη ιεραρχική βαθμίδα, σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική sommet η από την αγγλική summit. Δείτε και κορφή.

το υψηλότερο σημείο ενός υψώματος, βουνού ή λόφου ή οποιουδήποτε αντικειμένου

η κορυφή του Ταϋγέτου, η κορυφή του δέντρου

※ Ζεύγος κωνικών φίμωτρων από καλάμι. Τις κατασκευές αποτελούν πλοχμοί, που συνδέονται στην κορυφή, αναπτύσσονται ακτινωτά και στερεώνονται σε δύο παράλληλα στεφάνια από το ίδιο υλικό, σχηματίζοντας αραιό πλέγμα. Τα αντικείμενα τοποθετούνταν στα υποζύγια (βόδια), ιδιαίτερα, κατά τη διάρκεια του αλωνίσματος για να αποτρέπονται από την κατανάλωση μεγάλης ποσότητας σιτηρών. (περιοδικό Αγρότης, τεύχος 457, έτος 68, Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2012, σελ. 64 https://www.moa.gov.cy/moa/wdd/wdd.nsf/All/E12B994850CA71CCC22582950022ED89/$file/AGROTHS_Dec_2012.pdf?OpenElement)

το σημείο τομής δύο πλευρών πολύπλευρου επίπεδου σχήματος ή τουλάχιστον τριών πλευρών ενός πολυγώνου


έδρα

έδρα (singular nominative)
έδρες (nominative plural)
έδρας (genitive singular)
εδρών (genitive plural)
έδρα (accusative singular)
έδρες (accusative plural)
έδρα (singular vocative)
έδρες (vocative plural)
έδρα (feminine)

έδρα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἕδρα (πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *sed-)
:* για τη σημασία «έδρα οργανισμού» < μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική siège

-εδρος

όπως τα σχήματα

-εδρο Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -εδρο στο Βικιλεξικό τετράεδρος

όπως τα σχήματα

τετράεδρο

όπως τα σχήματα

seat

κεντρικές υπηρεσίες ενός οργανισμού

headquarters

κεντρικές υπηρεσίες ενός οργανισμού

home base

κεντρικές υπηρεσίες ενός οργανισμού

sidejo

κεντρικές υπηρεσίες ενός οργανισμού

siedziba

κεντρικές υπηρεσίες ενός οργανισμού

face

επιφάνεια στερεού

side

επιφάνεια στερεού

facet

επιφάνεια στερεού

face

επιφάνεια στερεού

edro

επιφάνεια στερεού

κάθε μια από τις επίπεδες επιφάνειες ενός στερεού σώματος

ο κύβος έχει έξι έδρες


ακμή

ακμή (singular nominative)
ακμές (nominative plural)
ακμής (genitive singular)
ακμών (genitive plural)
ακμή (accusative singular)
ακμές (accusative plural)
ακμή (singular vocative)
ακμές (vocative plural)
ακμή (feminine)

ακμή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀκμή < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *h₂eḱ- (κοφτερός)

κορυφή

για την ανάπτυξη:

ζενίθ

για την ανάπτυξη:

κόψη

για την τομή ή το άκρο:

τομή

για την τομή ή το άκρο:

σπυράκι εφηβεία

για την πάθηση:

σπιθουράκια

για την πάθηση:

acme

κορυφή της ανάπτυξης

разцвет

κορυφή της ανάπτυξης

acmé

κορυφή της ανάπτυξης

auge

κορυφή της ανάπτυξης

fioritura

κορυφή της ανάπτυξης

lykke

κορυφή της ανάπτυξης

él

κορυφή της ανάπτυξης

rozkwit

κορυφή της ανάπτυξης

acnee

κορυφή της ανάπτυξης

расцвет

κορυφή της ανάπτυξης

врхунац

κορυφή της ανάπτυξης

topp

κορυφή της ανάπτυξης

vrchol

κορυφή της ανάπτυξης

edge

στη στερεομετρία

arête

στη στερεομετρία

krawędź

στη στερεομετρία

το ευθύγραμμο τμήμα που αποτελεί την τομή δύο γειτονικών εδρών ενός στερεού, δηλ. το σημείο στο οποίο τα άκρα της μιας έδρας ενώνονται με τα άκρα της επόμενης

στερεομετρία


ακτίνα

ακτίνα (singular nominative)
ακτίνες (nominative plural)
ακτίνας (genitive singular)
ακτίνων (genitive plural)
ακτίνα (accusative singular)
ακτίνες (accusative plural)
ακτίνα (singular vocative)
ακτίνες (vocative plural)
ακτίνα (feminine)

ακτίνα < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀκτῖνα < αρχαία ελληνική ἀκτίς από την αιτιατική ἀκτῖνα

ακτινο- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα ακτινο- στο Βικιλεξικό ακτινοβολία

ray

ακτίνα φωτός

beam

ακτίνα φωτός

rayon

ακτίνα φωτός

το ευθύγραμμο τμήμα που συνδέει το κέντρο του κύκλου με ένα σημείο της περιφέρειάς του, η ημιδιάμετρος του κύκλου

το μέτρο αυτού του τμήματος

απόσταση που περιγράφει το εύρος μιας επιφάνειας

κατ’ επέκταση

Η έκρηξη προκάλεσε καταστροφές σε ακτίνα εκατοντάδων μέτρων.


γωνία

γωνία (singular nominative)
γωνίες (nominative plural)
γωνίας (genitive singular)
γωνιών (genitive plural)
γωνία (accusative singular)
γωνίες (accusative plural)
γωνία (singular vocative)
γωνίες (vocative plural)
γωνία (feminine)

γωνία < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική γωνία (η γωνία, η γωνιά, η κώχη και το γωνιόμετρο, το όργανο του ξυλουργού). Συγκρίνετε με το γωνιά.

γωνιο- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα γωνιο- στο Βικιλεξικό

-γώνιος Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -γώνιος στο Βικιλεξικό

-γωνος Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -γωνος στο Βικιλεξικό

angle

στη γεωμετρία

ъгъл

στη γεωμετρία

angle

στη γεωμετρία

Winkel

στη γεωμετρία

vinkel

στη γεωμετρία

nurk

στη γεωμετρία

ángulo

στη γεωμετρία

angolo

στη γεωμετρία

angle

στη γεωμετρία

hoek

στη γεωμετρία

szög

στη γεωμετρία

kąt

στη γεωμετρία

ângulo

στη γεωμετρία

угол

στη γεωμετρία

uhol

στη γεωμετρία

kot

στη γεωμετρία

vinkel

στη γεωμετρία

úhel

στη γεωμετρία

kulma

στη γεωμετρία

corner

σημείο, περιοχή διασταύρωσης δρόμων

ъгъл

σημείο, περιοχή διασταύρωσης δρόμων

coin

σημείο, περιοχή διασταύρωσης δρόμων

róg

σημείο, περιοχή διασταύρωσης δρόμων

угол

σημείο, περιοχή διασταύρωσης δρόμων

piętka

ακριανό τμήμα του ψωμιού

ο χώρος που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ευθείες που τέμνονται, κοντά στο σημείο τομής τους

οξεία, ορθή, αμβλεία γωνία


rayon

η ακτίνα του κύκλου


angle

The right-angled triangle has a ninety degree angle.

Το ορθογώνιο τρίγωνο έχει μία γωνία ενενήντα μοιρών.


σφαίρα

σφαίρα (singular nominative)
σφαίρες (nominative plural)
σφαίρας (genitive singular)
σφαιρών (genitive plural)
σφαίρα (accusative singular)
σφαίρες (accusative plural)
σφαίρα (singular vocative)
σφαίρες (vocative plural)
σφαίρα (feminine)

σφαίρα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική σφαῖρα

sphere

σφαίρα (στη γεωμετρία και γενικά)

sphère

σφαίρα (στη γεωμετρία και γενικά)

esfera

σφαίρα (στη γεωμετρία και γενικά)

sfera

σφαίρα (στη γεωμετρία και γενικά)

gömb

σφαίρα (στη γεωμετρία και γενικά)

kula

σφαίρα (στη γεωμετρία και γενικά)

esfera

σφαίρα (στη γεωμετρία και γενικά)

sphere

σφαίρα, νοητός χώρος, πεδίο δράσης

realm

σφαίρα, νοητός χώρος, πεδίο δράσης

bullet

σφαίρα όπλου

shot put

σφαίρα (άθλημα)

το γεωμετρικό στερεό στο οποίο όλα τα σημεία της επιφάνειας ισαπέχουν από το κέντρο του

στερεομετρία


κέντρο

κέντρο (singular nominative)
κέντρα (nominative plural)
κέντρου (genitive singular)
κέντρων (genitive plural)
κέντρο (accusative singular)
κέντρα (accusative plural)
κέντρο (singular vocative)
κέντρα (vocative plural)
κέντρο (neuter)

κέντρο < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κέντρον
:* για τη γεωμετρία < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή κέντρον
:* για σύγχρονες σημασίες < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική centre < λατινική centrum < αρχαία ελληνική κέντρον

κεντρο- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα κεντρο- στο Βικιλεξικό

Νεοελληνικές λέξεις με συνθετικό 'κεντρικός' στο Βικιλεξικό

το σημείο από το οποίο ισαπέχουν όλα τα σημεία της περιφέρειας ενός κύκλου ή της επιφάνειας μιας σφαίρας


τόξο

τόξο (singular nominative)
τόξα (nominative plural)
τόξου (genitive singular)
τόξων (genitive plural)
τόξο (accusative singular)
τόξα (accusative plural)
τόξο (singular vocative)
τόξα (vocative plural)
τόξο (neuter)

τόξο < αρχαία ελληνική τόξον

το τμήμα της περιφέρειας ενός κύκλου


cube

ο κύβος, γεωμετρικό στερεό

ice cubes - κύβοι πάγου (=παγάκια)


cube

cube < λατινική cubus < κύβος

ο κύβος (γεωμετρικό στερεό)


περιφέρεια

περιφέρεια (singular nominative)
περιφέρειες (nominative plural)
περιφέρειας (genitive singular)
περιφερειών (genitive plural)
περιφέρεια (accusative singular)
περιφέρειες (accusative plural)
περιφέρεια (singular vocative)
περιφέρειες (vocative plural)
περιφέρεια (feminine)

περιφέρεια < αρχαία ελληνική περιφέρεια < περιφερής < περιφέρω

region

διοικητική διαίρεση μιας χώρας

admnistrative region

διοικητική διαίρεση μιας χώρας

district

διοικητική διαίρεση μιας χώρας

Bezirk

διοικητική διαίρεση μιας χώρας

periphery

περιοχές μακριά από το κέντρο

périphérie

περιοχές μακριά από το κέντρο

Peripherie

περιοχές μακριά από το κέντρο

το περίγραμμα ενός κύκλου ή μιας έλλειψης

το μήκος του περιγράμματος ενός κύκλου ή μιας έλλειψης

(ανθρώπινο σώμα) το μέτρο της νοητής καμπύλης που περικλείει τη μέση ή το στήθος


εικοσάεδρο

εικοσάεδρο (singular nominative)
εικοσάεδρα (nominative plural)
εικοσάεδρου (genitive singular)
εικοσαέδρου (genitive singular)
εικοσάεδρων (genitive plural)
εικοσαέδρων (genitive plural)
εικοσάεδρο (accusative singular)
εικοσάεδρα (accusative plural)
εικοσάεδρο (singular vocative)
εικοσάεδρα (vocative plural)
εικοσάεδρο (neuter)

εικοσάεδρο < → λείπει η ετυμολογία

γεωμετρικό στερεό με είκοσι έδρες


όμοιος

όμοιος (masculine singular nominative)
όμοια (singular feminine nominative)
όμοιο (singular nominative neuter)
όμοιου (masculine genitive singular)
όμοιας (genitive singular feminine)
όμοιου (genitive singular neuter)
όμοιο (accusative masculine singular)
όμοια (accusative singular feminine)
όμοιο (accusative singular neuter)
όμοιε (masculine singular vocative)
όμοια (singular feminine vocative)
όμοιο (singular vocative neuter)
όμοιοι (masculine nominative plural)
όμοιες (feminine nominative plural)
όμοια (nominative neuter plural)
όμοιων (masculine genitive plural)
όμοιων (genitive feminine plural)
όμοιων (genitive neuter plural)
όμοιους (accusative masculine plural)
όμοιες (accusative feminine plural)
όμοια (accusative neuter plural)
όμοιοι (masculine vocative plural)
όμοιες (feminine vocative plural)
όμοια (vocative neuter plural)
όμοιος
-α
-ο

όμοιος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική ὅμοιος

ομοιο- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα ομοιο- στο Βικιλεξικό

σχήματα με ίσες γωνίες και ανάλογες πλευρές

όμοια τρίγωνα


ύψος

ύψος (singular nominative)
ύψη (nominative plural)
ύψους (genitive singular)
υψών (genitive plural)
ύψος (accusative singular)
ύψη (accusative plural)
ύψος (singular vocative)
ύψη (vocative plural)
ύψος (neuter)

ύψος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὕψος
: για σύγχρονους όρους < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική hauteur

η κάθετη απόσταση που ενώνει τη βάση και την κορυφή ενός σχήματος ή τις παράλληλες βάσεις ενός σχήματος ή στερεού

(συνεκδοχικά) το ευθύγραμμο τμήμα που προσδιορίζει την παραπάνω απόσταση


τετράγωνο

τετράγωνο (neuter)
τετράγωνο (singular nominative)
τετράγωνα (nominative plural)
τετραγώνου (genitive singular)
τετράγωνου (genitive singular)
τετραγώνων (genitive plural)
τετράγωνο (accusative singular)
τετράγωνα (accusative plural)
τετράγωνο (singular vocative)
τετράγωνα (vocative plural)

τετράγωνο < → λείπει η ετυμολογία

τε‐τρά‐γω‐νο

square

γεωμετρικό σχήμα

carré

γεωμετρικό σχήμα

Quadrat

γεωμετρικό σχήμα

kvadrat

γεωμετρικό σχήμα

cuadrado

γεωμετρικό σχήμα

quadrato

γεωμετρικό σχήμα

kvadrat

γεωμετρικό σχήμα

vierkant

γεωμετρικό σχήμα

quadrado

γεωμετρικό σχήμα

квадрат

γεωμετρικό σχήμα

kvadrat

γεωμετρικό σχήμα

block

πολεοδομικό τετράγωγο

pâté

πολεοδομικό τετράγωγο

maisons

πολεοδομικό τετράγωγο

bloc

πολεοδομικό τετράγωγο

παραλληλόγραμμο που είναι ορθογώνιο και ρόμβος, έχει δηλαδή τέσσερις ίσες πλευρές και τέσσερις ορθές γωνίες


square

square
square (singular)
squares (plural)

το τετράγωνο, το γεωμετρικό σχήμα

A square has four ninety degree angles.

Ένα τετράγωνο έχει τέσσερεις γωνίες των ενενήντα μοιρών.


τρίγωνο

τρίγωνο (singular nominative)
τρίγωνα (nominative plural)
τριγώνου (genitive singular)
τρίγωνου (genitive singular)
τριγώνων (genitive plural)
τρίγωνο (accusative singular)
τρίγωνα (accusative plural)
τρίγωνο (singular vocative)
τρίγωνα (vocative plural)
τρίγωνο (neuter)

τρίγωνο < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική τρίγωνον < ουδέτερο του τρίγωνος

επίπεδο γεωμετρικό σχήμα που σχηματίζεται από τρία ευθύγραμμα τμήματα των οποίων και οι δύο άκρες βρίσκονται ενωμένες μεταξύ τους, διαδοχικά του ενός με του άλλου

ισόπλευρο, ορθογώνιο, ισοσκελές, σκαληνό τρίγωνο


τρίγωνον

τρίγωνον (neuter)

τρίγωνον < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου τρίγωνος


διαβήτης

διαβήτης (singular nominative)
διαβήτες (nominative plural)
διαβήτη (genitive singular)
διαβητών (genitive plural)
διαβήτη (accusative singular)
διαβήτες (accusative plural)
διαβήτη (singular vocative)
διαβήτες (vocative plural)
διαβήτης (masculine)

διαβήτης < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική διαβήτης < διαβαίνω < δια- + βαίνω (επειδή το σχήμα μοιάζει με τεντωμένα σκέλη:* για την ασθένεια: < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή διαβήτης (επειδή ο ασθενής πρέπει να έχει τεντωμένα πόδια)

compass

γεωμετρικό όργανο

pair of compasses

γεωμετρικό όργανο

пергел

γεωμετρικό όργανο

compas

γεωμετρικό όργανο

Zirkel

γεωμετρικό όργανο

מחוגה

γεωμετρικό όργανο

compás

γεωμετρικό όργανο

圆规

γεωμετρικό όργανο

passer

γεωμετρικό όργανο

cyrkiel

γεωμετρικό όργανο

циркуль

γεωμετρικό όργανο

passare

γεωμετρικό όργανο

kružítko

γεωμετρικό όργανο

pergel

γεωμετρικό όργανο

harppi

γεωμετρικό όργανο

όργανο που χρησιμοποιείται στη γεωμετρία για τη χάραξη κύκλων

χαράξτε κύκλο με κέντρο Ο και ακτίνα 5 cm


χώρος

χώρος (singular nominative)
χώροι (nominative plural)
χώρου (genitive singular)
χώρων (genitive plural)
χώρο (accusative singular)
χώρους (accusative plural)
χώρε (singular vocative)
χώροι (vocative plural)
χώρος (masculine)

χώρος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική χῶρος (δείτε και χώρα)
:* για τον επαγγελματικό χώρο & μεταφορικές σημασίες < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική espace ή από την αγγλική domain

χωρο- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα χωρο- στο Βικιλεξικό

χωρώ

σύνθετα όπως

αναχωρώ

σύνθετα όπως

αποχωρώ

σύνθετα όπως

εισχωρώ

σύνθετα όπως

εκχωρώ

σύνθετα όπως

εμφιλοχωρώ

σύνθετα όπως

καταχωρώ

σύνθετα όπως

παραχωρώ

σύνθετα όπως

προσχωρώ

σύνθετα όπως

προχωρώ

σύνθετα όπως

συγχωρώ

σύνθετα όπως

υπαναχωρώ

σύνθετα όπως

υποχωρώ

σύνθετα όπως

το τρισδιάστατο σύστημα αναφοράς που χρησιμοποιείται για να προσδιοριστεί η θέση ενός σημείου


γραμμή

γραμμή (singular nominative)
γραμμές (nominative plural)
γραμμής (genitive singular)
γραμμών (genitive plural)
γραμμή (accusative singular)
γραμμές (accusative plural)
γραμμή (singular vocative)
γραμμές (vocative plural)
γραμμή (feminine)

γραμμή < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική γραμμή < γράφω

πράσινη γραμμή

γραμμής του Αττίλα

Λευκωσία

γραμμής του Αττίλα

το συνεχόμενο ίχνος διαφόρων σχημάτων και μεγεθών, η διαδρομή που χαράσσει ένα κινούμενο σημείο στον χώρο. Η γραμμή έχει μόνο τη διάσταση του μήκους.

ευθεία / καμπύλη / τεθλασμένη γραμμή

γραμμή στη Βικιπαίδεια


ορθός

ορθός (masculine singular nominative)
ορθή (singular feminine nominative)
ορθό (singular nominative neuter)
ορθού (masculine genitive singular)
ορθής (genitive singular feminine)
ορθού (genitive singular neuter)
ορθό (accusative masculine singular)
ορθή (accusative singular feminine)
ορθό (accusative singular neuter)
ορθέ (masculine singular vocative)
ορθή (singular feminine vocative)
ορθό (singular vocative neuter)
ορθοί (masculine nominative plural)
ορθές (feminine nominative plural)
ορθά (nominative neuter plural)
ορθών (masculine genitive plural)
ορθών (genitive feminine plural)
ορθών (genitive neuter plural)
ορθούς (accusative masculine plural)
ορθές (accusative feminine plural)
ορθά (accusative neuter plural)
ορθοί (masculine vocative plural)
ορθές (feminine vocative plural)
ορθά (vocative neuter plural)
ορθός
-ή
-ό

ορθός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὀρθός, πρωτοϊνδοευρωπαϊκής προέλευσης

ορθο- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα ορθο- στο Βικιλεξικό


μετάφραση

μετάφραση (singular nominative)
μεταφράσεις (nominative plural)
μετάφρασης* (genitive singular)
μεταφράσεων (genitive plural)
μετάφραση (accusative singular)
μεταφράσεις (accusative plural)
μετάφραση (singular vocative)
μεταφράσεις (vocative plural)
μετάφραση (feminine)

μετάφραση < (ελληνιστική κοινή) μετάφρασις < μεταφράζω < μετά + φράζω

γεωμετρική ορολογία, εξίσωση μετακίνησης αντικειμένου σε συγκεκριμένη απόσταση


παραλληλόγραμμο

παραλληλόγραμμο (singular nominative)
παραλληλόγραμμα (nominative plural)
παραλληλόγραμμου (genitive singular)
παραλληλόγραμμων (genitive plural)
παραλληλόγραμμο (accusative singular)
παραλληλόγραμμα (accusative plural)
παραλληλόγραμμο (singular vocative)
παραλληλόγραμμα (vocative plural)
παραλληλόγραμμο (neuter)

παραλληλόγραμμο < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή παραλληλόγραμμον, ουδέτερο του παραλληλόγραμμος < αρχαία ελληνική παράλληλος + γράφω

επίπεδο τετράπλευρο με παράλληλες τις απέναντι πλευρές


εγγραφή

εγγραφή (singular nominative)
εγγραφές (nominative plural)
εγγραφής (genitive singular)
εγγραφών (genitive plural)
εγγραφή (accusative singular)
εγγραφές (accusative plural)
εγγραφή (singular vocative)
εγγραφές (vocative plural)
εγγραφή (feminine)

εγγραφή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἐγγραφή < ἐγγράφω. Μορφολογικά αναλύεται σε εγ- + γραφή.

record

πληροφορική καταχώρηση/βάσεις δεδομένων

burn

πληροφορική μόνιμη εγγραφή σε μνήμη


εγγράφω

εγγράφω
εγγράφω (present imperfective first-person singular)
ενέγραφα (imperfective imperfect first-person singular)
θα εγγράφω (future imperfect imperfective first-person singular)
να εγγράφω (imperfective subjunctive first-person singular)
εγγράφοντας (imperfective participle)
εγγράφεις (present imperfective second-person singular)
ενέγραφες (imperfective imperfect second-person singular)
θα εγγράφεις (future imperfect imperfective second-person singular)
να εγγράφεις (imperfective subjunctive second-person singular)
έγγραφε (imperfective imperative second-person singular)
εγγράφει (present imperfective third-person singular)
ενέγραφε (imperfective imperfect third-person singular)
θα εγγράφει (future imperfect imperfective third-person singular)
να εγγράφει (imperfective subjunctive third-person singular)
εγγράφουμε (present imperfective first-person plural)
εγγράφαμε (imperfective imperfect first-person plural)
θα εγγράφουμε (future imperfect imperfective first-person plural)
να εγγράφουμε (imperfective subjunctive first-person plural)
εγγράφετε (present imperfective second-person plural)
εγγράφατε (imperfective imperfect second-person plural)
θα εγγράφετε (future imperfect imperfective second-person plural)
να εγγράφετε (imperfective subjunctive second-person plural)
εγγράφετε (imperfective imperative second-person plural)
εγγράφουν (present imperfective third-person plural)
εγγράφουνε (present imperfective third-person plural)
ενέγραφαν (imperfective imperfect third-person plural)
εγγράφαν (imperfective imperfect third-person plural)
εγγράφανε (imperfective imperfect third-person plural)
θα εγγράφουν (future imperfect imperfective third-person plural)
θα εγγράφουνε (future imperfect imperfective third-person plural)
να εγγράφουν (imperfective subjunctive third-person plural)
να εγγράφουνε (imperfective subjunctive third-person plural)
ενέγραψα (aorist perfective first-person singular)
θα εγγράψω (future perfective first-person singular)
να εγγράψω (perfective subjunctive first-person singular)
εγγράψει (infinitive perfective)
ενέγραψες (aorist perfective second-person singular)
θα εγγράψεις (future perfective second-person singular)
να εγγράψεις (perfective subjunctive second-person singular)
έγγραψε (imperative perfective second-person singular)
ενέγραψε (aorist perfective third-person singular)
θα εγγράψει (future perfective third-person singular)
να εγγράψει (perfective subjunctive third-person singular)
εγγράψαμε (aorist perfective first-person plural)
θα εγγράψουμε (future perfective first-person plural)
να εγγράψουμε (perfective subjunctive first-person plural)
εγγράψατε (aorist perfective second-person plural)
θα εγγράψετε (future perfective second-person plural)
να εγγράψετε (perfective subjunctive second-person plural)
εγγράψτε (imperative perfective second-person plural)
ενέγραψαν (aorist perfective third-person plural)
εγγράψαν (aorist perfective third-person plural)
εγγράψανε (aorist perfective third-person plural)
θα εγγράψουν (future perfective third-person plural)
θα εγγράψουνε (future perfective third-person plural)
να εγγράψουν (perfective subjunctive third-person plural)
να εγγράψουνε (perfective subjunctive third-person plural)
έχω εγγράψει (present perfect first-person singular)
είχα εγγράψει (perfect past first-person singular)
θα έχω εγγράψει (future perfect first-person singular)
να έχω εγγράψει (perfect subjunctive first-person singular)
έχεις εγγράψει (present perfect second-person singular)
είχες εγγράψει (perfect past second-person singular)
θα έχεις εγγράψει (future perfect second-person singular)
να έχεις εγγράψει (perfect subjunctive second-person singular)
έχε εγγραμμένο (imperative perfect second-person singular)
έχει εγγράψει (present perfect third-person singular)
είχε εγγράψει (perfect past third-person singular)
θα έχει εγγράψει (future perfect third-person singular)
να έχει εγγράψει (perfect subjunctive third-person singular)
έχουμε εγγράψει (present perfect first-person plural)
είχαμε εγγράψει (perfect past first-person plural)
θα έχουμε εγγράψει (future perfect first-person plural)
να έχουμε εγγράψει (perfect subjunctive first-person plural)
έχετε εγγράψει (present perfect second-person plural)
είχατε εγγράψει (perfect past second-person plural)
θα έχετε εγγράψει (future perfect second-person plural)
να έχετε εγγράψει (perfect subjunctive second-person plural)
έχετε εγγραμμένο (imperative perfect second-person plural)
έχουν εγγράψει (present perfect third-person plural)
είχαν εγγράψει (perfect past third-person plural)
θα έχουν εγγράψει (future perfect third-person plural)
να έχουν εγγράψει (perfect subjunctive third-person plural)
έχω  εγγραμμένο (present perfect type-b transitive)
είχα  εγγραμμένο (perfect type-b transitive past)
θα έχω  εγγραμμένο (future perfect type-b transitive)
να έχω  εγγραμμένο (perfect type-b transitive subjunctive)

εγγράφω < αρχαία ελληνική ἐγγράφω (σε ορισμένες σημασίες: (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική inscrire)

register

γράφω με επίσημο τρόπο

inscrire

γράφω με επίσημο τρόπο

enroll

συγκαταλέγω κάποιον ή κάτι

enrol

συγκαταλέγω κάποιον ή κάτι

record

καταγράφω εικόνα ή ήχο

burn

πληροφορική: μόνιμη εγγραφή

σχηματίζω ένα γεωμετρικό σχήμα μέσα σε άλλο, με τρόπο ώστε κάποια σημεία ή γραμμές τους να είναι κοινά


ογκομετρικός

ογκομετρικός (masculine singular nominative)
ογκομετρική (singular feminine nominative)
ογκομετρικό (singular nominative neuter)
ογκομετρικού (masculine genitive singular)
ογκομετρικής (genitive singular feminine)
ογκομετρικού (genitive singular neuter)
ογκομετρικό (accusative masculine singular)
ογκομετρική (accusative singular feminine)
ογκομετρικό (accusative singular neuter)
ογκομετρικέ (masculine singular vocative)
ογκομετρική (singular feminine vocative)
ογκομετρικό (singular vocative neuter)
ογκομετρικοί (masculine nominative plural)
ογκομετρικές (feminine nominative plural)
ογκομετρικά (nominative neuter plural)
ογκομετρικών (masculine genitive plural)
ογκομετρικών (genitive feminine plural)
ογκομετρικών (genitive neuter plural)
ογκομετρικούς (accusative masculine plural)
ογκομετρικές (accusative feminine plural)
ογκομετρικά (accusative neuter plural)
ογκομετρικοί (masculine vocative plural)
ογκομετρικές (feminine vocative plural)
ογκομετρικά (vocative neuter plural)
ογκομετρικός
-ή
-ό

ογκομετρικός < ογκομετρ(ία) + -ικός

σχετικός με τη μέτρηση όγκων, την ογκομετρική / ογκομετρία

ογκομετρικός σωλήνας


εφεξής

εφεξής < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἐφεξῆς < ἐπί + ἑξῆς
: για τη γεωμετρία < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική adjacent

henceforth

από εδώ και πέρα

from now on

από εδώ και πέρα

dorénavant

από εδώ και πέρα

désormais

από εδώ και πέρα

εφεξής γωνίες: δύο γωνίες με κοινή κορυφή και μία κοινή εσωτερική πλευρά


διάμετρος

διάμετρος (singular nominative)
διάμετροι (nominative plural)
διάμετροι διάμετρες (nominative plural)
διαμέτρου (genitive singular)
διαμέτρων (genitive plural)
διάμετρο (accusative singular)
διαμέτρους (accusative plural)
διαμέτρους διάμετρες (accusative plural)
διάμετρε (singular vocative)
διάμετρε διάμετρο (singular vocative)
διάμετροι (vocative plural)
διάμετροι διάμετρες (vocative plural)
διάμετρος (feminine)

διάμετρος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική διάμετρος < διά- + μέτρον < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *meh₁- (μετρώ)

δι‐ά‐με‐τρος

το ευθύγραμμο τμήμα που ενώνει δύο σημεία κύκλου (ή σφαίρας) και διέρχεται από το κέντρο του


διάμεσος

διάμεσος (singular nominative)
διάμεσοι (nominative plural)
διάμεσοι διάμεσες (nominative plural)
διαμέσου (genitive singular)
διαμέσων (genitive plural)
διάμεσο (accusative singular)
διαμέσους (accusative plural)
διαμέσους διάμεσες (accusative plural)
διάμεσε (singular vocative)
διάμεσε διάμεσο (singular vocative)
διάμεσοι (vocative plural)
διάμεσοι διάμεσες (vocative plural)
διάμεσος (feminine)

διάμεσος < δια- + μέσον (διέρχεται δια του μέσου = περνάει από το κέντρο) < (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική médiane (που βρίσκεται στο μέσο)

το ευθύγραμμο τμήμα που συνδέει:

τα μέσα δύο άλλων ευθυγράμμων τμημάτων

την κορυφή ενός τριγώνου με το μέσο της απέναντι πλευράς

στα ισόπλευρα τρίγωνα κάθε διάμεσος είναι και ύψος του τριγώνου

τα μέσα των βάσεων του τραπεζίου


γνώμονας

γνώμονας (singular nominative)
γνώμονες (nominative plural)
γνώμονα (genitive singular)
γνωμόνων (genitive plural)
γνώμονα (accusative singular)
γνώμονες (accusative plural)
γνώμονα (singular vocative)
γνώμονες (vocative plural)
γνώμονας (masculine)

γνώμονας < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή γνώμων (αρχαία σημασία: εξεταστής), από την αιτιατική «τὸν γνώμονα»

όργανο που χαράζει ορθές γωνίες ή κάθετες γραμμές

όργανο που μετράει γωνίες


point

access point

δίκτυο υπολογιστών

point-to-point

δίκτυο υπολογιστών

There's an infinite number of points in a line.

Υπάρχουν άπειρα σημεία σε μία γραμμή.

The two lines intersect at point X.

Οι δυο γραμμές τέμνονται στο σημείο Χ.


υπερβολή

υπερβολή (singular nominative)
υπερβολές (nominative plural)
υπερβολής (genitive singular)
υπερβολών (genitive plural)
υπερβολή (accusative singular)
υπερβολές (accusative plural)
υπερβολή (singular vocative)
υπερβολές (vocative plural)
υπερβολή (feminine)

υπερβολή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὑπερβολή < ὑπερβάλλω

hyperbole

υπερβολή (σχήμα λόγου)

hyperbole

υπερβολή (σχήμα λόγου)

abartma

υπερβολή (σχήμα λόγου)

hyperbola

υπερβολή (μαθηματικά)

hyperbole

υπερβολή (μαθηματικά)

καμπύλη στο καρτεσιανό επίπεδο που αποτελείται από τα σημεία που ικανοποιούν την εξίσωση

με τη συνθήκη b²>4ac


radius

η ακτίνα του κύκλου

The student didn’t correctly calculate the radius of the circle.

Ο μαθητής δεν υπολόγισε σωστά την ακτίνα του κύκλου.


ευθεία

ευθεία (feminine)
ευθεία (singular nominative)
ευθείες (nominative plural)
ευθείας (genitive singular)
ευθειών (genitive plural)
ευθεία (accusative singular)
ευθείες (accusative plural)
ευθεία (singular vocative)
ευθείες (vocative plural)

ευθεία < ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου ευθύς (εννοείται: ευθεία γραμμή)

droite

η ευθεία γραμμή

prosta

η ευθεία γραμμή

η γραμμή που διέρχεται από δύο σημεία Α και Β, άπειρου μήκους, χωρίς πάχος, χωρίς αρχή και τέλος και απολύτως ίσια· είναι ένα από τα πρωταρχικά αξιώματα της ευκλείδειας γεωμετρίας

Στον ευκλείδειο χώρο, η ευθεία, άπειρου μήκους, διέρχεται από δύο σημεία και γράφεται x⃡AB

< < < < ___________.A _____________________________________.B_______________________ > > > >


σχήμα

σχήμα (singular nominative)
σχήματα (nominative plural)
σχήματος (genitive singular)
σχημάτων (genitive plural)
σχήμα (accusative singular)
σχήματα (accusative plural)
σχήμα (singular vocative)
σχήματα (vocative plural)
σχήμα (neuter)

σχήμα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική σχῆμα < ἔχω (σε κάποιες σημασίες ή (μεταφραστικό δάνειο) γερμανική Format)
:* για την περιγραφή των συνόλων < (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική forme
:* για τον θρησκευτικούς όρους < (διαχρονικό δάνειο) μεσαιωνική ελληνική σχῆμα < αρχαία ελληνική σχῆμα

-σχημος Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -σχημος στο Βικιλεξικό αχλαδόσχημος

όπως ενδεικτικά

κακάσχημος

όπως ενδεικτικά

ομοιόσχημος

όπως ενδεικτικά

schema

βάσεις δεδομένων

η μορφή, η περίμετρος ενός σχεδιάσματος ή η εξωτερική επιφάνεια στερεού σώματος


στερεό

στερεό (singular nominative)
στερεά (nominative plural)
στερεού (genitive singular)
στερεών (genitive plural)
στερεό (accusative singular)
στερεά (accusative plural)
στερεό (singular vocative)
στερεά (vocative plural)
στερεό (neuter)

στερεό < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο στερεός

γεωμετρικό σχήμα τριών διαστάσεων


διάστημα

διάστημα < διίστημι, διά-στῆναι, στη- + -μα

η ακτίνα του κύκλου


κύλινδρος

κύλινδρος (singular nominative)
κύλινδροι (nominative plural)
κυλίνδρου (genitive singular)
κύλινδρου (genitive singular)
κυλίνδρων (genitive plural)
κύλινδρο (accusative singular)
κυλίνδρους (accusative plural)
κύλινδρους (accusative plural)
κύλινδρε (singular vocative)
κύλινδροι (vocative plural)
κύλινδρος (masculine)

κύλινδρος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κύλινδρος < κυλίνδω + -ρος
: (μηχανολογικός όρος) < (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική cylindre
: (ιατρικός όρος) < σύντμηση νεολατινική cylindruria

scroll

χειρόγραφο από πάπυρο ή περγαμηνή

rouleau

χειρόγραφο από πάπυρο ή περγαμηνή

volume

χειρόγραφο από πάπυρο ή περγαμηνή

στερεό γεωμετρικό σώμα που αποτελείται από μια κυρτή επιφάνεια σε σχήμα σωλήνα και δύο ίσα και παράλληλα μεταξύ τους κυκλικά ή ελλειψοειδή επίπεδα που τέμνουν την κυρτή επιφάνεια

(κατ’ επέκταση) η κυρτή επιφάνεια σε σχήμα σωλήνα του προηγούμενου σώματος

(συνεκδοχικά) καθετί που μοιάζει με το προηγούμενο σώμα


κύλινδρος

κύλινδρος < κυλίνδω + -ρος


κώνος

κώνος (singular nominative)
κώνοι (nominative plural)
κώνου (genitive singular)
κώνων (genitive plural)
κώνο (accusative singular)
κώνους (accusative plural)
κώνε (singular vocative)
κώνοι (vocative plural)
κώνος (masculine)

κώνος < αρχαία ελληνική κῶνος (αρχική σημασία: κουκουνάρι). Για νεότερους όρους τεχνολογίας, λόγιο ενδογενές δάνειο: μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική cône και από την αγγλική cone < λατινική conus < αρχαία ελληνική κῶνος

επιφάνεια που παράγεται από μια ευθεία (η οποία λέγεται γενέτειρα) που περνά από ένα σταθερό σημείο (την κορυφή) και ένα μεταβλητό σημείο που κινείται πάνω σε μια κλειστή καμπύλη γραμμή


κανονικός

κανονικός (masculine singular nominative)
κανονική (singular feminine nominative)
κανονικό (singular nominative neuter)
κανονικού (masculine genitive singular)
κανονικής (genitive singular feminine)
κανονικού (genitive singular neuter)
κανονικό (accusative masculine singular)
κανονική (accusative singular feminine)
κανονικό (accusative singular neuter)
κανονικέ (masculine singular vocative)
κανονική (singular feminine vocative)
κανονικό (singular vocative neuter)
κανονικοί (masculine nominative plural)
κανονικές (feminine nominative plural)
κανονικά (nominative neuter plural)
κανονικών (masculine genitive plural)
κανονικών (genitive feminine plural)
κανονικών (genitive neuter plural)
κανονικούς (accusative masculine plural)
κανονικές (accusative feminine plural)
κανονικά (accusative neuter plural)
κανονικοί (masculine vocative plural)
κανονικές (feminine vocative plural)
κανονικά (vocative neuter plural)
κανονικός
-ή
-ό

κανονικός < (κληρονομημένο) ελληνιστική κοινή κανονικός < κανών

κα‐νο‐νι‐κός

regular

κανονικό πολύγωνο

régulier

κανονικό πολύγωνο

équilatéral

κανονικό πολύγωνο

foremny

κανονικό πολύγωνο

που έχει όλες τις πλευρές και τις γωνίες του ίσες

Όλες οι γωνίες ενός κανονικού τριγώνου είναι 60 μοίρες.


πολύγωνο

πολύγωνο (singular nominative)
πολύγωνα (nominative plural)
πολυγώνου (genitive singular)
πολύγωνου (genitive singular)
πολυγώνων (genitive plural)
πολύγωνο (accusative singular)
πολύγωνα (accusative plural)
πολύγωνο (singular vocative)
πολύγωνα (vocative plural)
πολύγωνο (neuter)

πολύγωνο < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου πολύγωνος

γεωμετρικό σχήμα που αποτελείται από μια κλειστή τεθλασμένη γραμμή


πυραμίδα

πυραμίδα (singular nominative)
πυραμίδες (nominative plural)
πυραμίδας (genitive singular)
πυραμίδων (genitive plural)
πυραμίδα (accusative singular)
πυραμίδες (accusative plural)
πυραμίδα (singular vocative)
πυραμίδες (vocative plural)
πυραμίδα (feminine)

πυραμίδα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πυραμίς
:* (όρος δομής) < σημασιολογικό δάνειο από την αγγλική pyramid < λατινική pyramis < αρχαία ελληνική πυραμίς

το γεωμετρικό στερεό που έχει τριγωνική ή τετράγωνη βάση και τριγωνικές πλευρές


περιγραφή

περιγραφή (singular nominative)
περιγραφές (nominative plural)
περιγραφής (genitive singular)
περιγραφών (genitive plural)
περιγραφή (accusative singular)
περιγραφές (accusative plural)
περιγραφή (singular vocative)
περιγραφές (vocative plural)
περιγραφή (feminine)

περιγραφή < αρχαία ελληνική περιγραφή

η εγγραφή ενός σχήματος γύρω από κάποιο άλλο, ώστε η περιφέρεια του δεύτερου να εφάπτεται στην περιφέρεια του πρώτου


χωρητικότητα

χωρητικότητα (singular nominative)
χωρητικότητες (nominative plural)
χωρητικότητας (genitive singular)
χωρητικοτήτων (genitive plural)
χωρητικότητα (accusative singular)
χωρητικότητες (accusative plural)
χωρητικότητα (singular vocative)
χωρητικότητες (vocative plural)
χωρητικότητα (feminine)

χωρητικότητα < (ελληνιστική κοινή) + -ότητα < αρχαία ελληνική χῶρος (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική capacité)

ο εσωτερικός όγκος των κοίλων σωμάτων


οκτάγωνο

οκτάγωνο (singular nominative)
οκτάγωνα (nominative plural)
οκταγώνου (genitive singular)
οκτάγωνου (genitive singular)
οκταγώνων (genitive plural)
οκτάγωνο (accusative singular)
οκτάγωνα (accusative plural)
οκτάγωνο (singular vocative)
οκτάγωνα (vocative plural)
οκτάγωνο (neuter)
οχτάγωνο

οκτάγωνο < → λείπει η ετυμολογία

γεωμετρικό σχήμα που έχει οχτώ γωνίες


εξάγωνο

εξάγωνο (singular nominative)
εξάγωνα (nominative plural)
εξαγώνου (genitive singular)
εξάγωνου (genitive singular)
εξαγώνων (genitive plural)
εξάγωνο (accusative singular)
εξάγωνα (accusative plural)
εξάγωνο (singular vocative)
εξάγωνα (vocative plural)
εξάγωνο (neuter)

εξάγωνο < αρχαία ελληνική ἑξάγωνον

πολύγωνο με έξι (6) πλευρές και γωνίες


κάθετος

κάθετος (formal)
-η (formal)
-ο (formal)
κάθετος (masculine singular nominative)
κάθετη (singular feminine nominative)
κάθετος (singular feminine nominative)
κάθετο (singular nominative neuter)
κάθετου (masculine genitive singular)
καθέτου (masculine genitive singular)
κάθετης (genitive singular feminine)
καθέτου (genitive singular feminine)
κάθετου (genitive singular neuter)
καθέτου (genitive singular neuter)
κάθετο (accusative masculine singular)
κάθετη (accusative singular feminine)
κάθετο (accusative singular feminine)
κάθετο (accusative singular neuter)
κάθετε (masculine singular vocative)
κάθετη (singular feminine vocative)
κάθετε (singular feminine vocative)
κάθετο (singular vocative neuter)
κάθετοι (masculine nominative plural)
κάθετες (feminine nominative plural)
κάθετοι (feminine nominative plural)
κάθετα (nominative neuter plural)
κάθετων (masculine genitive plural)
καθέτων (masculine genitive plural)
κάθετων (genitive feminine plural)
καθέτων (genitive feminine plural)
κάθετων (genitive neuter plural)
καθέτων (genitive neuter plural)
κάθετους (accusative masculine plural)
καθέτους (accusative masculine plural)
κάθετες (accusative feminine plural)
καθέτους (accusative feminine plural)
κάθετα (accusative neuter plural)
κάθετοι (masculine vocative plural)
κάθετες (feminine vocative plural)
κάθετοι (feminine vocative plural)
κάθετα (vocative neuter plural)

κάθετος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κάθετος< αρχαία ελληνική καθίημι < ἵημι
:* Και ουσιαστικοποιημένο (εννοείται γραμμή).

vertical

που κατευθύνεται προς το κέντρο του πλανήτη

perpendicular

που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

perpendiculaire

που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

vertical

που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

abrupte

που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

ortanto

που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

perpendicular

που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

perpendicolare

που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

vertical

που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

veritcale

που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

prostopadły

που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

vertikalan

που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών

χαρακτηρισμός ευθείας ή ευθύγραμμου τμήματος που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών με άλλη ευθεία ή ευθύγραμμο τμήμα


κωνικός

κωνικός (masculine singular nominative)
κωνική (singular feminine nominative)
κωνικό (singular nominative neuter)
κωνικού (masculine genitive singular)
κωνικής (genitive singular feminine)
κωνικού (genitive singular neuter)
κωνικό (accusative masculine singular)
κωνική (accusative singular feminine)
κωνικό (accusative singular neuter)
κωνικέ (masculine singular vocative)
κωνική (singular feminine vocative)
κωνικό (singular vocative neuter)
κωνικοί (masculine nominative plural)
κωνικές (feminine nominative plural)
κωνικά (nominative neuter plural)
κωνικών (masculine genitive plural)
κωνικών (genitive feminine plural)
κωνικών (genitive neuter plural)
κωνικούς (accusative masculine plural)
κωνικές (accusative feminine plural)
κωνικά (accusative neuter plural)
κωνικοί (masculine vocative plural)
κωνικές (feminine vocative plural)
κωνικά (vocative neuter plural)
κωνικός
-ή
-ό

κωνικός < αρχαία ελληνική κωνικός < κῶνος

που είναι μέρος ενός κώνου


υποτείνουσα

υποτείνουσα (singular nominative)
υποτείνουσες (nominative plural)
υποτείνουσας (genitive singular)
υποτεινούσης (genitive singular)
υποτεινουσών (genitive plural)
υποτείνουσα (accusative singular)
υποτείνουσες (accusative plural)
υποτείνουσα (singular vocative)
υποτείνουσες (vocative plural)
υποτείνουσα (feminine)

υποτείνουσα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὑποτείνουσα (ὑποτείνουσα γραμμή / ὑποτείνουσα πλευρά), θηλυκό της μετοχής ενεστώτα του ρήματος ὑποτείνω

η μεγαλύτερη πλευρά ενός ορθογωνίου τριγώνου, αυτή που βρίσκεται απέναντι από την ορθή γωνία του


άτρακτος

άτρακτος (singular nominative)
άτρακτοι (nominative plural)
ατράκτου (genitive singular)
ατράκτων (genitive plural)
άτρακτο (accusative singular)
ατράκτους (accusative plural)
άτρακτε (singular vocative)
άτρακτοι (vocative plural)
άτρακτος (feminine)

άτρακτος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἄτρακτος
:: όρος μηχανολογίας < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική fuselage

fuselage

άτρακτος αεροπλάνου

η επιφάνεια ενός σφαιρικού σώματος που βρίσκεται / περιέχεται μεταξύ δύο ημιπεριφερειών μέγιστων κύκλων


πολύγωνος

πολύγωνος (masculine singular nominative)
πολύγωνη (singular feminine nominative)
πολύγωνο (singular nominative neuter)
πολύγωνου (masculine genitive singular)
πολύγωνης (genitive singular feminine)
πολύγωνου (genitive singular neuter)
πολύγωνο (accusative masculine singular)
πολύγωνη (accusative singular feminine)
πολύγωνο (accusative singular neuter)
πολύγωνε (masculine singular vocative)
πολύγωνη (singular feminine vocative)
πολύγωνο (singular vocative neuter)
πολύγωνοι (masculine nominative plural)
πολύγωνες (feminine nominative plural)
πολύγωνα (nominative neuter plural)
πολύγωνων (masculine genitive plural)
πολύγωνων (genitive feminine plural)
πολύγωνων (genitive neuter plural)
πολύγωνους (accusative masculine plural)
πολύγωνες (accusative feminine plural)
πολύγωνα (accusative neuter plural)
πολύγωνοι (masculine vocative plural)
πολύγωνες (feminine vocative plural)
πολύγωνα (vocative neuter plural)
πολύγωνος
-η
-ο

πολύγωνος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πολύγωνος < πολύ- + -γωνος

πο‐λύ‐γω‐νος

που αποτελείται από πολλές γωνίες


πολύγωνος

πολύγωνος
-η
-ο

πολύγωνος < πολύ- + -γωνος

πολύγωνος, που αποτελείται από πολλές γωνίες


ομογραφία

ομογραφία (singular nominative)
ομογραφίες (nominative plural)
ομογραφίας (genitive singular)
ομογραφιών (genitive plural)
ομογραφία (accusative singular)
ομογραφίες (accusative plural)
ομογραφία (singular vocative)
ομογραφίες (vocative plural)
ομογραφία (feminine)

ομογραφία < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική homographie ή λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική homography < αρχαία ελληνική ὁμοῦ + γράφω

η αντιστοίχιση σημείων ενός γεωμετρικού σχήματος ή γραμμής με συγκεκριμένα σημεία άλλου γεωμετρικού σχήματος ή γραμμής


λεπτόν

λεπτόν (ελληνιστική κοινή): ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο < αρχαία ελληνική λεπτός

το ενα εξηκοστό (1/60) της μοίρας

μονάδα μέτρησης


πολύγωνον

πολύγωνον
-ου (neuter)

πολύγωνον < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου πολύγωνος. Μορφολογικά αναλύεται σεπολύ- + -γωνον.


πολύεδρο

πολύεδρο (singular nominative)
πολύεδρα (nominative plural)
πολύεδρου (genitive singular)
πολύεδρων (genitive plural)
πολύεδρο (accusative singular)
πολύεδρα (accusative plural)
πολύεδρο (singular vocative)
πολύεδρα (vocative plural)
πολύεδρο (neuter)

πολύεδρο < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου πολύεδρος

στερεό που αποτελείται από πολλές έδρες

κανονικό πολύεδρο, κυρτό πολύεδρο


κυρτός

κυρτός (masculine singular nominative)
κυρτή (singular feminine nominative)
κυρτό (singular nominative neuter)
κυρτού (masculine genitive singular)
κυρτής (genitive singular feminine)
κυρτού (genitive singular neuter)
κυρτό (accusative masculine singular)
κυρτή (accusative singular feminine)
κυρτό (accusative singular neuter)
κυρτέ (masculine singular vocative)
κυρτή (singular feminine vocative)
κυρτό (singular vocative neuter)
κυρτοί (masculine nominative plural)
κυρτές (feminine nominative plural)
κυρτά (nominative neuter plural)
κυρτών (masculine genitive plural)
κυρτών (genitive feminine plural)
κυρτών (genitive neuter plural)
κυρτούς (accusative masculine plural)
κυρτές (accusative feminine plural)
κυρτά (accusative neuter plural)
κυρτοί (masculine vocative plural)
κυρτές (feminine vocative plural)
κυρτά (vocative neuter plural)
κυρτός
-ή
-ό

κυρτός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κυρτός

σχήμα του οποίου οποιαδήποτε δύο σημεία του μπορούν να ενωθούν με ευθύγραμμο τμήμα το οποίο να περιλαμβάνεται μέσα στο σχήμα

όλα τα τρίγωνα είναι κυρτά


κατάκλιση

κατάκλιση (singular nominative)
κατακλίσεις (nominative plural)
κατάκλισης* (genitive singular)
κατακλίσεων (genitive plural)
κατάκλιση (accusative singular)
κατακλίσεις (accusative plural)
κατάκλιση (singular vocative)
κατακλίσεις (vocative plural)
κατάκλιση (feminine)

κατάκλιση < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κατάκλι(σις) + -ση < κατακλίνω < κατα- + κλίνω
:* για τη σημασία «πληγή» < πιθανόν σημασιολογικό δάνειο από την αγγλική decubitus ulcer

κα‐τά‐κλι‐ση

πλαγίαση ενός σημείου, μίας ευθείας, καμπύλης ή ενός επιπέδου σε ένα από τα προβολικά του επίπεδα ^((Χρειάζεται τεκμηρίωση…))


προβολή

προβολή (singular nominative)
προβολές (nominative plural)
προβολής (genitive singular)
προβολών (genitive plural)
προβολή (accusative singular)
προβολές (accusative plural)
προβολή (singular vocative)
προβολές (vocative plural)
προβολή (feminine)

προβολή < αρχαία ελληνική προβολή < προβάλλω < προ- + βάλλω

project

βάσεις δεδομένων

η απεικόνιση γεωμετρικών σχημάτων πάνω σε μια επιφάνεια


πρίσμα

πρίσμα (singular nominative)
πρίσματα (nominative plural)
πρίσματος (genitive singular)
πρισμάτων (genitive plural)
πρίσμα (accusative singular)
πρίσματα (accusative plural)
πρίσμα (singular vocative)
πρίσματα (vocative plural)
πρίσμα (neuter)

πρίσμα < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή πρῖσμα (αρχαία σημασία: πριονίδι ή τραύμα από πριόνι) < αρχαία ελληνική πρίω (=πριονίζω)

πολύεδρο με παράλληλες δύο απέναντι πλευρές και τις υπόλοιπες πλευρές κάθετες σε αυτές τις δύο

τα πρίσματα έχουν διάφορους αριθμούς εδρών, έχουν βάση, έδρες ή πλευρές, ακμές, έχουν όγκο και εμβαδόν.


τομή

τομή (singular nominative)
τομές (nominative plural)
τομής (genitive singular)
τομών (genitive plural)
τομή (accusative singular)
τομές (accusative plural)
τομή (singular vocative)
τομές (vocative plural)
τομή (feminine)

τομή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική τομή < τέμνω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *tem- (τέμνω, κόβω)
: έννοια «ανανέωση» < σημασιολογικό δάνειο από τη γερμανική Εinschnitt
: για τη γεωμετρία, σχεδιαγράμματα < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική coupe ή section

intersection

μαθηματικά - τομή συνόλων - βάσεις δεδομένων

το σύνολο κοινών σημείων δύο ή περισσότερων γεωμετρικών αντικειμένων

σχεδιαγράμματα

η τομή δύο μη παραλλήλων επιπέδων σε τρισδιάστατο ευκλείδειο χώρο είναι μια ευθεία


κατακόρυφος

κατακόρυφος
-η /
-ος
-ο
κατακόρυφος (masculine singular nominative)
κατακόρυφη (singular feminine nominative)
κατακόρυφος (singular feminine nominative)
κατακόρυφο (singular nominative neuter)
κατακόρυφου (masculine genitive singular)
κατακορύφου (masculine genitive singular)
κατακόρυφης (genitive singular feminine)
κατακορύφου (genitive singular feminine)
κατακόρυφου (genitive singular neuter)
κατακορύφου (genitive singular neuter)
κατακόρυφο (accusative masculine singular)
κατακόρυφη (accusative singular feminine)
κατακόρυφο (accusative singular feminine)
κατακόρυφο (accusative singular neuter)
κατακόρυφε (masculine singular vocative)
κατακόρυφη (singular feminine vocative)
κατακόρυφε (singular feminine vocative)
κατακόρυφο (singular vocative neuter)
κατακόρυφοι (masculine nominative plural)
κατακόρυφες (feminine nominative plural)
κατακόρυφοι (feminine nominative plural)
κατακόρυφα (nominative neuter plural)
κατακόρυφων (masculine genitive plural)
κατακορύφων (masculine genitive plural)
κατακόρυφων (genitive feminine plural)
κατακορύφων (genitive feminine plural)
κατακόρυφων (genitive neuter plural)
κατακορύφων (genitive neuter plural)
κατακόρυφους (accusative masculine plural)
κατακορύφους (accusative masculine plural)
κατακόρυφες (accusative feminine plural)
κατακορύφους (accusative feminine plural)
κατακόρυφα (accusative neuter plural)
κατακόρυφοι (masculine vocative plural)
κατακόρυφες (feminine vocative plural)
κατακόρυφοι (feminine vocative plural)
κατακόρυφα (vocative neuter plural)

κατακόρυφος < κατα- + κορυφ(ή) + -ος, απόδοση για τη γαλλική vertical

κα‐τα‐κό‐ρυ‐φος

vertical

κατεύθυνση, στη γεωμετρία

perpendicular

κατεύθυνση, στη γεωμετρία

vertical

κατεύθυνση, στη γεωμετρία

flèche

κατεύθυνση, στη γεωμετρία

που ακολουθεί τη διεύθυνση της βαρύτητας, που είναι κάθετος σε ένα οριζόντιο επίπεδο


πόδας

πόδας (singular nominative)
πόδες (nominative plural)
πόδα (genitive singular)
ποδών (genitive plural)
πόδα (accusative singular)
πόδες (accusative plural)
πόδα (singular vocative)
πόδες (vocative plural)
πόδας (masculine)

πόδας < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πούς από την αιτιατική πόδα
:* για τη γεωμετρία < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική pied

το σημείο συνάντησης μιας καθέτου με γραμμή ή επιφάνεια προς την οποία κατευθύνεται


τέμνω

τέμνω < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική τέμνω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *tm̥-n-h₂- < *temh₂- (κόβω)

ακουμπώ, ενώνω


οξυγώνιος

οξυγώνιος (masculine singular nominative)
οξυγώνια (singular feminine nominative)
οξυγώνιο (singular nominative neuter)
οξυγώνιου (masculine genitive singular)
οξυγώνιας (genitive singular feminine)
οξυγώνιου (genitive singular neuter)
οξυγώνιο (accusative masculine singular)
οξυγώνια (accusative singular feminine)
οξυγώνιο (accusative singular neuter)
οξυγώνιε (masculine singular vocative)
οξυγώνια (singular feminine vocative)
οξυγώνιο (singular vocative neuter)
οξυγώνιοι (masculine nominative plural)
οξυγώνιες (feminine nominative plural)
οξυγώνια (nominative neuter plural)
οξυγώνιων (masculine genitive plural)
οξυγώνιων (genitive feminine plural)
οξυγώνιων (genitive neuter plural)
οξυγώνιους (accusative masculine plural)
οξυγώνιες (accusative feminine plural)
οξυγώνια (accusative neuter plural)
οξυγώνιοι (masculine vocative plural)
οξυγώνιες (feminine vocative plural)
οξυγώνια (vocative neuter plural)
οξυγώνιος
-α
-ο

οξυγώνιος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὀξυγώνιος. Συγχρονικά αναλύεται σε οξυ- + -γώνιος.

ο‐ξυ‐γώ‐νι‐ος

που έχει οξείες γωνίες


ορθογώνιος

ορθογώνιος (masculine singular nominative)
ορθογώνια (singular feminine nominative)
ορθογώνιο (singular nominative neuter)
ορθογώνιου (masculine genitive singular)
ορθογώνιας (genitive singular feminine)
ορθογώνιου (genitive singular neuter)
ορθογώνιο (accusative masculine singular)
ορθογώνια (accusative singular feminine)
ορθογώνιο (accusative singular neuter)
ορθογώνιε (masculine singular vocative)
ορθογώνια (singular feminine vocative)
ορθογώνιο (singular vocative neuter)
ορθογώνιοι (masculine nominative plural)
ορθογώνιες (feminine nominative plural)
ορθογώνια (nominative neuter plural)
ορθογώνιων (masculine genitive plural)
ορθογώνιων (genitive feminine plural)
ορθογώνιων (genitive neuter plural)
ορθογώνιους (accusative masculine plural)
ορθογώνιες (accusative feminine plural)
ορθογώνια (accusative neuter plural)
ορθογώνιοι (masculine vocative plural)
ορθογώνιες (feminine vocative plural)
ορθογώνια (vocative neuter plural)
ορθογώνιος
-α
-ο

ορθογώνιος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ὀρθογώνιος < ὀρθός + γωνία. Συγχρονικά αναλύεται σε ορθο- + -γώνιος

για γεωμετρικό σχήμα ή στερεό που έχει μία ή περισσότερες ορθές γωνίες


διαγώνιος

διαγώνιος (feminine)
διαγώνιος (singular nominative)
διαγώνιοι (nominative plural)
διαγώνιοι διαγώνιες (nominative plural)
διαγωνίου (genitive singular)
διαγωνίων (genitive plural)
διαγώνιο (accusative singular)
διαγωνίους (accusative plural)
διαγωνίους διαγώνιες (accusative plural)
διαγώνιε (singular vocative)
διαγώνιε διαγώνιο (singular vocative)
διαγώνιοι (vocative plural)
διαγώνιοι διαγώνιες (vocative plural)

διαγώνιος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή διαγώνιος < → δείτε δια- + γωνία

δι‐α‐γώ‐νι‐ος

το ευθύγραμμο τμήμα που ξεκινά από μια γωνία ενός πολυγώνου και καταλήγει σε μια άλλη, μη διαδοχική


διαγώνιος

διαγώνιος (feminine)
ἡ (singular nominative)
διαγώνιος (singular nominative)
αἱ (nominative plural)
διαγώνιοι (nominative plural)
τῆς (genitive singular)
διαγωνίου (genitive singular)
τῶν (genitive plural)
διαγωνίων (genitive plural)
τῇ (dative singular)
διαγωνίῳ (dative singular)
ταῖς (dative plural)
διαγωνίοις (dative plural)
τὴν (accusative singular)
διαγώνιον (accusative singular)
τὰς (accusative plural)
διαγωνίους (accusative plural)
διαγώνιε (singular vocative)
διαγώνιοι (vocative plural)
τὼ (dual singular nominative accusative vocative)
διαγωνίω (dual nominative accusative vocative plural)
τοῖν (genitive dative dual singular)
διαγωνίοιν (genitive dative dual plural)

διαγώνιος < δια- + αρχαία ελληνική γων(ία) + -ιος
:* για το ουσιαστικό: εννοείται (sc.) η λέξη γραμμή

η διαγώνιος (γραμμή)

ελληνιστική κοινή


διάνυσμα

διάνυσμα (singular nominative)
διανύσματα (nominative plural)
διανύσματος (genitive singular)
διανυσμάτων (genitive plural)
διάνυσμα (accusative singular)
διανύσματα (accusative plural)
διάνυσμα (singular vocative)
διανύσματα (vocative plural)
διάνυσμα (neuter)

διάνυσμα < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή διάνυσμα < αρχαία ελληνική διανύω < διά- + ἀνύω

προσανατολισμένο ευθύγραμμο τμήμα


εμβαδόν

εμβαδόν (singular nominative)
εμβαδά (nominative plural)
εμβαδού (genitive singular)
εμβαδών (genitive plural)
εμβαδόν (accusative singular)
εμβαδά (accusative plural)
εμβαδόν (singular vocative)
εμβαδά (vocative plural)
εμβαδόν (neuter)
εμβαδό

εμβαδόν < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἐμβαδόν < εμ- + αρχαία ελληνική ἐμβαίνω < ἐν + βαίνω

η έκταση μιας επιφάνειας


καμπυλόγραμμος

καμπυλόγραμμος (masculine singular nominative)
καμπυλόγραμμη (singular feminine nominative)
καμπυλόγραμμο (singular nominative neuter)
καμπυλόγραμμου (masculine genitive singular)
καμπυλόγραμμης (genitive singular feminine)
καμπυλόγραμμου (genitive singular neuter)
καμπυλόγραμμο (accusative masculine singular)
καμπυλόγραμμη (accusative singular feminine)
καμπυλόγραμμο (accusative singular neuter)
καμπυλόγραμμε (masculine singular vocative)
καμπυλόγραμμη (singular feminine vocative)
καμπυλόγραμμο (singular vocative neuter)
καμπυλόγραμμοι (masculine nominative plural)
καμπυλόγραμμες (feminine nominative plural)
καμπυλόγραμμα (nominative neuter plural)
καμπυλόγραμμων (masculine genitive plural)
καμπυλόγραμμων (genitive feminine plural)
καμπυλόγραμμων (genitive neuter plural)
καμπυλόγραμμους (accusative masculine plural)
καμπυλόγραμμες (accusative feminine plural)
καμπυλόγραμμα (accusative neuter plural)
καμπυλόγραμμοι (masculine vocative plural)
καμπυλόγραμμες (feminine vocative plural)
καμπυλόγραμμα (vocative neuter plural)
καμπυλόγραμμος

καμπυλόγραμμος < καμπύλ(ος) + -ό- + -γραμμος

που έχει ή σχηματίζει καμπύλες γραμμές

καμπυλόγραμμο:
καμπυλόγραμμο σχήμα

ουσιαστικοποιημένο


καμπύλη

καμπύλη (singular nominative)
καμπύλες (nominative plural)
καμπύλης (genitive singular)
καμπυλών (genitive plural)
καμπύλη (accusative singular)
καμπύλες (accusative plural)
καμπύλη (singular vocative)
καμπύλες (vocative plural)
καμπύλη (feminine)

καμπύλη < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική καμπύλη, ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου καμπύλος & σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική courbe

γραμμή που δεν περιέχει καθόλου ευθύγραμμα τμήματα, όπως συμβαίνει πχ με το τόξο κύκλου ή έλλειψης, την υπερβολή και την παραβολή


δίεδρος

δίεδρος (masculine singular nominative)
δίεδρη (singular feminine nominative)
δίεδρο (singular nominative neuter)
δίεδρου (masculine genitive singular)
δίεδρης (genitive singular feminine)
δίεδρου (genitive singular neuter)
δίεδρο (accusative masculine singular)
δίεδρη (accusative singular feminine)
δίεδρο (accusative singular neuter)
δίεδρε (masculine singular vocative)
δίεδρη (singular feminine vocative)
δίεδρο (singular vocative neuter)
δίεδροι (masculine nominative plural)
δίεδρες (feminine nominative plural)
δίεδρα (nominative neuter plural)
δίεδρων (masculine genitive plural)
δίεδρων (genitive feminine plural)
δίεδρων (genitive neuter plural)
δίεδρους (accusative masculine plural)
δίεδρες (accusative feminine plural)
δίεδρα (accusative neuter plural)
δίεδροι (masculine vocative plural)
δίεδρες (feminine vocative plural)
δίεδρα (vocative neuter plural)
δίεδρος

δίεδρος < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική dièdre < αρχαία ελληνική δι- + ἕδρα

που σχηματίζεται από δύο έδρες, δύο επίπεδα που εκκινούν από κοινή ευθεία


εξάεδρο

εξάεδρο (singular nominative)
εξάεδρα (nominative plural)
εξάεδρου (genitive singular)
εξαέδρου (genitive singular)
εξάεδρων (genitive plural)
εξαέδρων (genitive plural)
εξάεδρο (accusative singular)
εξάεδρα (accusative plural)
εξάεδρο (singular vocative)
εξάεδρα (vocative plural)
εξάεδρο (neuter)

εξάεδρο < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου εξάεδρος

γεωμετρικό στερεό με έξι έδρες, επιφάνειες

Ο κύβος είναι ένα κανονικό εξάεδρο.


διχοτόμος

διχοτόμος (feminine)
διχοτόμος (singular nominative)
διχοτόμοι (nominative plural)
διχοτόμου (genitive singular)
διχοτόμων (genitive plural)
διχοτόμο (accusative singular)
διχοτόμους (accusative plural)
διχοτόμε (singular vocative)
διχοτόμο (singular vocative rare)
διχοτόμοι (vocative plural)

διχοτόμος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή διχοτόμος < δίχα + -τόμος (τέμνω)

η ευθεία που χωρίζει μια γωνία σε δύο ίσα μέρη


επιπεδομετρία

επιπεδομετρία (singular nominative)
επιπεδομετρίες (nominative plural)
επιπεδομετρίας (genitive singular)
επιπεδομετριών (genitive plural)
επιπεδομετρία (accusative singular)
επιπεδομετρίες (accusative plural)
επιπεδομετρία (singular vocative)
επιπεδομετρίες (vocative plural)
επιπεδομετρία (feminine)

επιπεδομετρία < επίπεδος + -ο- + -μετρία ((μεταφραστικό δάνειο) γαλλική planimétrie)

γεωμετρικός κλάδος που αφορά τα επίπεδα σχήματα


παραβολή

παραβολή (singular nominative)
παραβολές (nominative plural)
παραβολής (genitive singular)
παραβολών (genitive plural)
παραβολή (accusative singular)
παραβολές (accusative plural)
παραβολή (singular vocative)
παραβολές (vocative plural)
παραβολή (feminine)

παραβολή < αρχαία ελληνική παραβάλλω

parable

αλληγορική διήγηση

parabole

αλληγορική διήγηση

Parabel

αλληγορική διήγηση

Gleichnis

αλληγορική διήγηση

parabola

αλληγορική διήγηση

парабола

αλληγορική διήγηση

parabola

είδος καμπύλης

parabole

είδος καμπύλης

Parabel

είδος καμπύλης

parabola

είδος καμπύλης

парабола

είδος καμπύλης

είδος ανοιχτής καμπύλης


ευκλείδειος

ευκλείδειος (masculine singular nominative)
ευκλείδεια (singular feminine nominative)
ευκλείδειος (singular feminine nominative)
ευκλείδειο (singular nominative neuter)
ευκλείδειου (masculine genitive singular)
ευκλειδείου (masculine genitive singular)
ευκλείδειας (genitive singular feminine)
ευκλειδείου (genitive singular feminine)
ευκλείδειου (genitive singular neuter)
ευκλειδείου (genitive singular neuter)
ευκλείδειο (accusative masculine singular)
ευκλείδεια (accusative singular feminine)
ευκλείδειο (accusative singular feminine)
ευκλείδειο (accusative singular neuter)
ευκλείδειε (masculine singular vocative)
ευκλείδεια (singular feminine vocative)
ευκλείδειε (singular feminine vocative)
ευκλείδειο (singular vocative neuter)
ευκλείδειοι (masculine nominative plural)
ευκλείδειες (feminine nominative plural)
ευκλείδειοι (feminine nominative plural)
ευκλείδεια (nominative neuter plural)
ευκλείδειων (masculine genitive plural)
ευκλειδείων (masculine genitive plural)
ευκλείδειων (genitive feminine plural)
ευκλειδείων (genitive feminine plural)
ευκλείδειων (genitive neuter plural)
ευκλειδείων (genitive neuter plural)
ευκλείδειους (accusative masculine plural)
ευκλειδείους (accusative masculine plural)
ευκλείδειες (accusative feminine plural)
ευκλειδείους (accusative feminine plural)
ευκλείδεια (accusative neuter plural)
ευκλείδειοι (masculine vocative plural)
ευκλείδειες (feminine vocative plural)
ευκλείδειοι (feminine vocative plural)
ευκλείδεια (vocative neuter plural)
ευκλείδειος
-α /
-ος
-ο

ευκλείδειος < αρχαίο όνομα Εὐκλείδ(ης), από την ελληνιστική περίοδο για το γεωμέτρη Ευκλείδη + -ειος λόγιο ενδογενές δάνειο: μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική euclidien < λατινική Euclides < (ελληνιστική κοινή) Εὐκλείδ(ης) + -ien (-ειος)

ευ‐κλεί‐δει‐ος

που αναφέρεται ή αποδίδεται στον μαθηματικό Ευκλείδη

ευκλείδειος χώρος, ευκλείδεια γεωμετρία


ευθύγραμμος

ευθύγραμμος (masculine singular nominative)
ευθύγραμμη (singular feminine nominative)
ευθύγραμμο (singular nominative neuter)
ευθύγραμμου (masculine genitive singular)
ευθύγραμμης (genitive singular feminine)
ευθύγραμμου (genitive singular neuter)
ευθύγραμμο (accusative masculine singular)
ευθύγραμμη (accusative singular feminine)
ευθύγραμμο (accusative singular neuter)
ευθύγραμμε (masculine singular vocative)
ευθύγραμμη (singular feminine vocative)
ευθύγραμμο (singular vocative neuter)
ευθύγραμμοι (masculine nominative plural)
ευθύγραμμες (feminine nominative plural)
ευθύγραμμα (nominative neuter plural)
ευθύγραμμων (masculine genitive plural)
ευθύγραμμων (genitive feminine plural)
ευθύγραμμων (genitive neuter plural)
ευθύγραμμους (accusative masculine plural)
ευθύγραμμες (accusative feminine plural)
ευθύγραμμα (accusative neuter plural)
ευθύγραμμοι (masculine vocative plural)
ευθύγραμμες (feminine vocative plural)
ευθύγραμμα (vocative neuter plural)
ευθύγραμμος
-η
-ο

ευθύγραμμος < ευθύ(ς) + -γραμμος

που αποτελείται από ευθείες γραμμές


παραβολικός

παραβολικός (masculine singular nominative)
παραβολική (singular feminine nominative)
παραβολικό (singular nominative neuter)
παραβολικού (masculine genitive singular)
παραβολικής (genitive singular feminine)
παραβολικού (genitive singular neuter)
παραβολικό (accusative masculine singular)
παραβολική (accusative singular feminine)
παραβολικό (accusative singular neuter)
παραβολικέ (masculine singular vocative)
παραβολική (singular feminine vocative)
παραβολικό (singular vocative neuter)
παραβολικοί (masculine nominative plural)
παραβολικές (feminine nominative plural)
παραβολικά (nominative neuter plural)
παραβολικών (masculine genitive plural)
παραβολικών (genitive feminine plural)
παραβολικών (genitive neuter plural)
παραβολικούς (accusative masculine plural)
παραβολικές (accusative feminine plural)
παραβολικά (accusative neuter plural)
παραβολικοί (masculine vocative plural)
παραβολικές (feminine vocative plural)
παραβολικά (vocative neuter plural)
παραβολικός
-ή
-ό

παραβολικός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή παραβολικός
:: για τον μαθηματικό όρο < (λόγιο δάνειο) γαλλική parabolique < parabole (< ελληνιστική κοινή παραβολή) + -ique

πα‐ρα‐βο‐λι‐κός

που σχετίζεται με τη γεωμετρική παραβολή


τετράεδρο

τετράεδρο (singular nominative)
τετράεδρα (nominative plural)
τετράεδρου (genitive singular)
τετραέδρου (genitive singular)
τετράεδρων (genitive plural)
τετραέδρων (genitive plural)
τετράεδρο (accusative singular)
τετράεδρα (accusative plural)
τετράεδρο (singular vocative)
τετράεδρα (vocative plural)
τετράεδρο (neuter)

τετράεδρο, ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου τετράεδρος

γεωμετρικό στερεό που έχει τέσσερις έδρες


τετράπλευρο

τετράπλευρο (singular nominative)
τετράπλευρα (nominative plural)
τετράπλευρου (genitive singular)
τετράπλευρων (genitive plural)
τετράπλευρο (accusative singular)
τετράπλευρα (accusative plural)
τετράπλευρο (singular vocative)
τετράπλευρα (vocative plural)
τετράπλευρο (neuter)

τετράπλευρο, ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου τετράπλευρος

γεωμετρικό σχήμα με τέσσερις πλευρές


επίπεδο

επίπεδο (singular nominative)
επίπεδα (nominative plural)
επιπέδου (genitive singular)
επίπεδου (genitive singular)
επιπέδων (genitive plural)
επίπεδο (accusative singular)
επίπεδα (accusative plural)
επίπεδο (singular vocative)
επίπεδα (vocative plural)
επίπεδο (neuter)

επίπεδο, ουδέτερο του επίπεδος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἐπίπεδον
:* για σύγχρονες και μεταφορικές σημασίες < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική niveau ή από την αγγλική level

η λεία ομοιόμορφη γεωμετρική επιφάνεια η οποία μπορεί να εφαρμόσει πλήρως με τον εαυτό της ακόμα και εν κινήσει


ορθο-

ορθο- < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὀρθο- (όρθιος, σωστός). Για σύγχρονους όρους λόγιο ενδογενές δάνειο: διαγλωσσική ορολογία ortho- όπως στη γαλλική ortho-. Μορφολογικά αναλύεται σε ορθ(ός) + -ο-
: (ιατρικοί όροι σχετικοί με το ορθό) < (καθαρεύουσα) ὀρθ(ὸν ἒντερον) (εννοείται έντερο) + -ο-

Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα ορθο- στο Βικιλεξικό

Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα ορθό- στο Βικιλεξικό

Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα ορθ- στο Βικιλεξικό

πρώτο συνθετικό που δηλώνει ότι το δεύτερο συνθετικό

είναι σε ορθή γωνία

ορθογώνιο

ορθόπρισμα


παραλληλόγραμμος

παραλληλόγραμμος (masculine singular nominative)
παραλληλόγραμμη (singular feminine nominative)
παραλληλόγραμμο (singular nominative neuter)
παραλληλόγραμμου (masculine genitive singular)
παραλληλόγραμμης (genitive singular feminine)
παραλληλόγραμμου (genitive singular neuter)
παραλληλόγραμμο (accusative masculine singular)
παραλληλόγραμμη (accusative singular feminine)
παραλληλόγραμμο (accusative singular neuter)
παραλληλόγραμμε (masculine singular vocative)
παραλληλόγραμμη (singular feminine vocative)
παραλληλόγραμμο (singular vocative neuter)
παραλληλόγραμμοι (masculine nominative plural)
παραλληλόγραμμες (feminine nominative plural)
παραλληλόγραμμα (nominative neuter plural)
παραλληλόγραμμων (masculine genitive plural)
παραλληλόγραμμων (genitive feminine plural)
παραλληλόγραμμων (genitive neuter plural)
παραλληλόγραμμους (accusative masculine plural)
παραλληλόγραμμες (accusative feminine plural)
παραλληλόγραμμα (accusative neuter plural)
παραλληλόγραμμοι (masculine vocative plural)
παραλληλόγραμμες (feminine vocative plural)
παραλληλόγραμμα (vocative neuter plural)
παραλληλόγραμμος
-η
-ο

παραλληλόγραμμος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή παραλληλόγραμμος, μορφολογικά αναλύεται παράλληλ(ος) + -ο- + -γραμμος

που έχει παράλληλες μεταξύ τους γραμμές


αμβλυγώνιος

αμβλυγώνιος (masculine singular nominative)
αμβλυγώνια (singular feminine nominative)
αμβλυγώνιο (singular nominative neuter)
αμβλυγώνιου (masculine genitive singular)
αμβλυγώνιας (genitive singular feminine)
αμβλυγώνιου (genitive singular neuter)
αμβλυγώνιο (accusative masculine singular)
αμβλυγώνια (accusative singular feminine)
αμβλυγώνιο (accusative singular neuter)
αμβλυγώνιε (masculine singular vocative)
αμβλυγώνια (singular feminine vocative)
αμβλυγώνιο (singular vocative neuter)
αμβλυγώνιοι (masculine nominative plural)
αμβλυγώνιες (feminine nominative plural)
αμβλυγώνια (nominative neuter plural)
αμβλυγώνιων (masculine genitive plural)
αμβλυγώνιων (genitive feminine plural)
αμβλυγώνιων (genitive neuter plural)
αμβλυγώνιους (accusative masculine plural)
αμβλυγώνιες (accusative feminine plural)
αμβλυγώνια (accusative neuter plural)
αμβλυγώνιοι (masculine vocative plural)
αμβλυγώνιες (feminine vocative plural)
αμβλυγώνια (vocative neuter plural)
αμβλυγώνιος
-α
-ο

αμβλυγώνιος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀμβλυγώνιος < ἀμβλύς + γωνία. Συγχρονικά αναλύεται σε αμβλύ(ς) + -γώνιος.

αμ‐βλυ‐γώ‐νι‐ος

που περιέχει μία αμβλεία γωνία


κόλουρος

κόλουρος (masculine singular nominative)
κόλουρη (singular feminine nominative)
κόλουρο (singular nominative neuter)
κόλουρου (masculine genitive singular)
κόλουρης (genitive singular feminine)
κόλουρου (genitive singular neuter)
κόλουρο (accusative masculine singular)
κόλουρη (accusative singular feminine)
κόλουρο (accusative singular neuter)
κόλουρε (masculine singular vocative)
κόλουρη (singular feminine vocative)
κόλουρο (singular vocative neuter)
κόλουροι (masculine nominative plural)
κόλουρες (feminine nominative plural)
κόλουρα (nominative neuter plural)
κόλουρων (masculine genitive plural)
κόλουρων (genitive feminine plural)
κόλουρων (genitive neuter plural)
κόλουρους (accusative masculine plural)
κόλουρες (accusative feminine plural)
κόλουρα (accusative neuter plural)
κόλουροι (masculine vocative plural)
κόλουρες (feminine vocative plural)
κόλουρα (vocative neuter plural)
κόλουρος
-η
-ο

κόλουρος < αρχαία ελληνική κόλουρος

που έχει κομμένη την κορυφή από επίπεδο παράλληλο με τη βάση

για κώνο ή πυραμίδα


παράλληλος

παράλληλος
-η
-ο
παράλληλος (masculine singular nominative)
παράλληλη (singular feminine nominative)
παράλληλο (singular nominative neuter)
παράλληλου (masculine genitive singular)
παράλληλης (genitive singular feminine)
παράλληλου (genitive singular neuter)
παράλληλο (accusative masculine singular)
παράλληλη (accusative singular feminine)
παράλληλο (accusative singular neuter)
παράλληλε (masculine singular vocative)
παράλληλη (singular feminine vocative)
παράλληλο (singular vocative neuter)
παράλληλοι (masculine nominative plural)
παράλληλες (feminine nominative plural)
παράλληλα (nominative neuter plural)
παράλληλων (masculine genitive plural)
παράλληλων (genitive feminine plural)
παράλληλων (genitive neuter plural)
παράλληλους (accusative masculine plural)
παράλληλες (accusative feminine plural)
παράλληλα (accusative neuter plural)
παράλληλοι (masculine vocative plural)
παράλληλες (feminine vocative plural)
παράλληλα (vocative neuter plural)

παράλληλος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική παράλληλος

πα‐ράλ‐λη‐λος

για δύο επιφάνειες, ή δύο ευθείες που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο, που δεν τέμνονται ποτέ


παράλληλος

παράλληλος
-ος
-ον

παράλληλος, ήδη στον Αριστοτέλη < (παρά) παρ- + θηλυκό της αντωνυμίας ἀλλήλων

Κατηγορία:Σελίδες που χρειάζονται επιμέλεια (ελληνικά)

(ουσιαστικοποιημένο) αἱ παράλληλοι (εννοείται «γραμμαί»)


τομέας

τομέας (singular nominative)
τομείς (nominative plural)
τομέα (genitive singular)
τομέων (genitive plural)
τομέα (accusative singular)
τομείς (accusative plural)
τομέα (singular vocative)
τομείς (vocative plural)
τομέας (masculine)

τομέας < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική τομεύς < τέμνω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *tm̥-n-h₂- < *temh₂- (κόβω)

incisor

μπροστινά δόντια

Schneidezahn

μπροστινά δόντια

incisive

μπροστινά δόντια

το μέρος ενός κύκλου που ορίζεται από δύο ακτίνες και το τόξο που υπάρχει μεταξύ τους


παραλληλεπίπεδο

παραλληλεπίπεδο (singular nominative)
παραλληλεπίπεδα (nominative plural)
παραλληλεπίπεδου (genitive singular)
παραλληλεπιπέδου (genitive singular)
παραλληλεπίπεδων (genitive plural)
παραλληλεπιπέδων (genitive plural)
παραλληλεπίπεδο (accusative singular)
παραλληλεπίπεδα (accusative plural)
παραλληλεπίπεδο (singular vocative)
παραλληλεπίπεδα (vocative plural)
παραλληλεπίπεδο (neuter)

παραλληλεπίπεδο < ελληνιστική κοινή παραλληλεπίπεδον, ουδέτερο του παραλληλεπίπεδος

πρίσμα με βάση ένα ορθογώνιο


μοίρα

μοίρα (singular nominative)
μοίρες (nominative plural)
μοίρας (genitive singular)
μοιρών (genitive plural)
μοίρα (accusative singular)
μοίρες (accusative plural)
μοίρα (singular vocative)
μοίρες (vocative plural)
μοίρα (feminine)

μοίρα < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική μοῖρα

σε δεύτερη μοίρα

※ Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά)Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά) Όμως η εποχή ήταν τέτοια που και το θάνατο της μάνας σου τον έβαζες σε δεύτερη μοίρα. (Διδώ Σωτηρίου, Εντολή, 1976 [μυθιστόρημα])

squadron

στρατιωτική μονάδα

escadron

στρατιωτική μονάδα

skadrono

στρατιωτική μονάδα

戦隊

στρατιωτική μονάδα

战队

στρατιωτική μονάδα

degree

μονάδα μέτρησης

degré

μονάδα μέτρησης

Grad

μονάδα μέτρησης

μονάδα μέτρησης τόξων ή γωνιών, ίση με το 1/360 του κύκλου (συμβολίζεται με °)

Η ορθή γωνία ισούται με 90 μοίρες.


παραπληρωματικός

παραπληρωματικός (masculine singular nominative)
παραπληρωματική (singular feminine nominative)
παραπληρωματικό (singular nominative neuter)
παραπληρωματικού (masculine genitive singular)
παραπληρωματικής (genitive singular feminine)
παραπληρωματικού (genitive singular neuter)
παραπληρωματικό (accusative masculine singular)
παραπληρωματική (accusative singular feminine)
παραπληρωματικό (accusative singular neuter)
παραπληρωματικέ (masculine singular vocative)
παραπληρωματική (singular feminine vocative)
παραπληρωματικό (singular vocative neuter)
παραπληρωματικοί (masculine nominative plural)
παραπληρωματικές (feminine nominative plural)
παραπληρωματικά (nominative neuter plural)
παραπληρωματικών (masculine genitive plural)
παραπληρωματικών (genitive feminine plural)
παραπληρωματικών (genitive neuter plural)
παραπληρωματικούς (accusative masculine plural)
παραπληρωματικές (accusative feminine plural)
παραπληρωματικά (accusative neuter plural)
παραπληρωματικοί (masculine vocative plural)
παραπληρωματικές (feminine vocative plural)
παραπληρωματικά (vocative neuter plural)
παραπληρωματικός
-ή
-ό

παραπληρωματικός < → λείπει η ετυμολογία

για γωνίες των οποίων το άθροισμα είναι 180 μοίρες (άθροισμα δύο ορθών γωνιών)


μοιρογνωμόνιο

μοιρογνωμόνιο (singular nominative)
μοιρογνωμόνια (nominative plural)
μοιρογνωμόνιου (genitive singular)
μοιρογνωμόνιων (genitive plural)
μοιρογνωμόνιο (accusative singular)
μοιρογνωμόνια (accusative plural)
μοιρογνωμόνιο (singular vocative)
μοιρογνωμόνια (vocative plural)
μοιρογνωμόνιο (neuter)

μοιρογνωμόνιο < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή μοιρογνωμόνιον (δείκτης σε διόπτρα) < μοῖρ(α) + -ο- + γνωμόνιον < αρχαία ελληνική γνώμων

μοι‐ρο‐γνω‐μό‐νι‐ο

γεωμετρικό όργανο μέτρησης, που χρησιμοποιείται για να μετρηθούν οι γωνίες (οξείες, αμβλείες, ορθές)


rapporteur

μοιρογνωμόνιο


πεντάεδρος

πεντάεδρος (masculine singular nominative)
πεντάεδρη (singular feminine nominative)
πεντάεδρο (singular nominative neuter)
πεντάεδρου (masculine genitive singular)
πεντάεδρης (genitive singular feminine)
πεντάεδρου (genitive singular neuter)
πεντάεδρο (accusative masculine singular)
πεντάεδρη (accusative singular feminine)
πεντάεδρο (accusative singular neuter)
πεντάεδρε (masculine singular vocative)
πεντάεδρη (singular feminine vocative)
πεντάεδρο (singular vocative neuter)
πεντάεδροι (masculine nominative plural)
πεντάεδρες (feminine nominative plural)
πεντάεδρα (nominative neuter plural)
πεντάεδρων (masculine genitive plural)
πεντάεδρων (genitive feminine plural)
πεντάεδρων (genitive neuter plural)
πεντάεδρους (accusative masculine plural)
πεντάεδρες (accusative feminine plural)
πεντάεδρα (accusative neuter plural)
πεντάεδροι (masculine vocative plural)
πεντάεδρες (feminine vocative plural)
πεντάεδρα (vocative neuter plural)
πεντάεδρος
-η
-ο

πεντάεδρος < → λείπει η ετυμολογία

που έχει πέντε έδρες


πενταγώνιος

πενταγώνιος (masculine singular nominative)
πενταγώνια (singular feminine nominative)
πενταγώνιο (singular nominative neuter)
πενταγώνιου (masculine genitive singular)
πενταγώνιας (genitive singular feminine)
πενταγώνιου (genitive singular neuter)
πενταγώνιο (accusative masculine singular)
πενταγώνια (accusative singular feminine)
πενταγώνιο (accusative singular neuter)
πενταγώνιε (masculine singular vocative)
πενταγώνια (singular feminine vocative)
πενταγώνιο (singular vocative neuter)
πενταγώνιοι (masculine nominative plural)
πενταγώνιες (feminine nominative plural)
πενταγώνια (nominative neuter plural)
πενταγώνιων (masculine genitive plural)
πενταγώνιων (genitive feminine plural)
πενταγώνιων (genitive neuter plural)
πενταγώνιους (accusative masculine plural)
πενταγώνιες (accusative feminine plural)
πενταγώνια (accusative neuter plural)
πενταγώνιοι (masculine vocative plural)
πενταγώνιες (feminine vocative plural)
πενταγώνια (vocative neuter plural)
πενταγώνιος
-α
-ο

πενταγώνιος < → λείπει η ετυμολογία

πε‐ντα‐γώ‐νι‐ος

συνώνυμο του πενταγωνικός


συμπληρωματικός

συμπληρωματικός (masculine singular nominative)
συμπληρωματική (singular feminine nominative)
συμπληρωματικό (singular nominative neuter)
συμπληρωματικού (masculine genitive singular)
συμπληρωματικής (genitive singular feminine)
συμπληρωματικού (genitive singular neuter)
συμπληρωματικό (accusative masculine singular)
συμπληρωματική (accusative singular feminine)
συμπληρωματικό (accusative singular neuter)
συμπληρωματικέ (masculine singular vocative)
συμπληρωματική (singular feminine vocative)
συμπληρωματικό (singular vocative neuter)
συμπληρωματικοί (masculine nominative plural)
συμπληρωματικές (feminine nominative plural)
συμπληρωματικά (nominative neuter plural)
συμπληρωματικών (masculine genitive plural)
συμπληρωματικών (genitive feminine plural)
συμπληρωματικών (genitive neuter plural)
συμπληρωματικούς (accusative masculine plural)
συμπληρωματικές (accusative feminine plural)
συμπληρωματικά (accusative neuter plural)
συμπληρωματικοί (masculine vocative plural)
συμπληρωματικές (feminine vocative plural)
συμπληρωματικά (vocative neuter plural)
συμπληρωματικός
-ή
-ό

συμπληρωματικός < συμπλήρωμα (γενική συμπληρώματ-ος) + -ικός

supplementary

που συμπληρώνει κάτι άλλο

supplémentaire

που συμπληρώνει κάτι άλλο

για γωνίες που έχουν άθροισμα 90 μοίρες


στερεομετρία

στερεομετρία (singular nominative)
στερεομετρίες (nominative plural)
στερεομετρίας (genitive singular)
στερεομετριών (genitive plural)
στερεομετρία (accusative singular)
στερεομετρίες (accusative plural)
στερεομετρία (singular vocative)
στερεομετρίες (vocative plural)
στερεομετρία (feminine)

στερεομετρία < αρχαία ελληνική στερεομετρία < στερεός + μέτρον

κλάδος της γεωμετρίας που ασχολείται με τη μελέτη των στερεών σχημάτων στον τρισδιάστατο χώρο, δηλαδή με σχήματα που έχουν μήκος, πλάτος και ύψος


συμμετρία

συμμετρία (singular nominative)
συμμετρίες (nominative plural)
συμμετρίας (genitive singular)
συμμετριών (genitive plural)
συμμετρία (accusative singular)
συμμετρίες (accusative plural)
συμμετρία (singular vocative)
συμμετρίες (vocative plural)
συμμετρία (feminine)

συμμετρία < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική συμμετρία < σύμμετρ(ος) + -ία < σύν (συμ-) + μέτρον & σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική symétrie

συμ‐με‐τρί‐α

η πλήρης αντιστοιχία όλων των σημείων ενός σχήματος ή στερεού σε σχέση με κάποιον νοητό άξονα, σημείο ή επίπεδο αναφοράς


αξονομετρία

αξονομετρία (singular nominative)
αξονομετρίες (nominative plural)
αξονομετρίας (genitive singular)
αξονομετριών (genitive plural)
αξονομετρία (accusative singular)
αξονομετρίες (accusative plural)
αξονομετρία (singular vocative)
αξονομετρίες (vocative plural)
αξονομετρία (feminine)

αξονομετρία < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική axonométrie < αρχαία ελληνική ἄξων + μέτρον

αναπαράσταση ενός τρισδιάστατου αντικειμένου ή σώματος σε δισδιάστατο επίπεδο


στεφάνη

στεφάνη (singular nominative)
στεφάνες (nominative plural)
στεφάνης (genitive singular)
στεφανών (genitive plural)
στεφάνη (accusative singular)
στεφάνες (accusative plural)
στεφάνη (singular vocative)
στεφάνες (vocative plural)
στεφάνη (feminine)

στεφάνη < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή στεφάνη (γείσο), αρχαία ελληνική (διάδημα) Συγκρίνετε με το στεφάνι.
:* για τη βοτανική < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική corelle
:* για την αστρονομία, γεωμετρία, οδοντιατρική < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική couronne\
:* για το μπάσκετ < απόδοση για την αγγλική basketball ring

αντικείμενο που μοιάζει με στεφάνι

η επιφάνεια που βρίσκεται μεταξύ δύο άνισων ομόκεντρων περιφερειών


πέρας

πέρας (singular nominative)
πέρατα (nominative plural)
πέρατος (genitive singular)
περάτων (genitive plural)
πέρας (accusative singular)
πέρατα (accusative plural)
πέρας (singular vocative)
πέρατα (vocative plural)
πέρας (neuter)

πέρας < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πέρας

γέρας δέρας κέρας τέρας

το δεύτερο σε σειρά σημείο ενός προσανατολισμένου ευθύγραμμου τμήματος (ευκλείδειου διανύσματος)

Το πέρας του διανύσματος }⃑{AB είναι το Β.


περίκεντρο

περίκεντρο (singular nominative)
περίκεντρα (nominative plural)
περίκεντρου (genitive singular)
περίκεντρων (genitive plural)
περίκεντρο (accusative singular)
περίκεντρα (accusative plural)
περίκεντρο (singular vocative)
περίκεντρα (vocative plural)
περίκεντρο (neuter)

περίκεντρο < λόγιο ενδογενές δάνειο: (μεταφραστικό δάνειο) νεολατινική pericentrum.^((Χρειάζεται τεκμηρίωση…)) Μορφολογικά αναλύεται σε περί- + κέντρο

το σημείο τομής των μεσοκαθέτων ενός τριγώνου


στερεομετρικός

στερεομετρικός (masculine singular nominative)
στερεομετρική (singular feminine nominative)
στερεομετρικό (singular nominative neuter)
στερεομετρικού (masculine genitive singular)
στερεομετρικής (genitive singular feminine)
στερεομετρικού (genitive singular neuter)
στερεομετρικό (accusative masculine singular)
στερεομετρική (accusative singular feminine)
στερεομετρικό (accusative singular neuter)
στερεομετρικέ (masculine singular vocative)
στερεομετρική (singular feminine vocative)
στερεομετρικό (singular vocative neuter)
στερεομετρικοί (masculine nominative plural)
στερεομετρικές (feminine nominative plural)
στερεομετρικά (nominative neuter plural)
στερεομετρικών (masculine genitive plural)
στερεομετρικών (genitive feminine plural)
στερεομετρικών (genitive neuter plural)
στερεομετρικούς (accusative masculine plural)
στερεομετρικές (accusative feminine plural)
στερεομετρικά (accusative neuter plural)
στερεομετρικοί (masculine vocative plural)
στερεομετρικές (feminine vocative plural)
στερεομετρικά (vocative neuter plural)
στερεομετρικός

στερεομετρικός < στερεομετρία + -ικός

: ο σχετικός με στερεομετρία


ανισόπλευρος

ανισόπλευρος (masculine singular nominative)
ανισόπλευρη (singular feminine nominative)
ανισόπλευρο (singular nominative neuter)
ανισόπλευρου (masculine genitive singular)
ανισόπλευρης (genitive singular feminine)
ανισόπλευρου (genitive singular neuter)
ανισόπλευρο (accusative masculine singular)
ανισόπλευρη (accusative singular feminine)
ανισόπλευρο (accusative singular neuter)
ανισόπλευρε (masculine singular vocative)
ανισόπλευρη (singular feminine vocative)
ανισόπλευρο (singular vocative neuter)
ανισόπλευροι (masculine nominative plural)
ανισόπλευρες (feminine nominative plural)
ανισόπλευρα (nominative neuter plural)
ανισόπλευρων (masculine genitive plural)
ανισόπλευρων (genitive feminine plural)
ανισόπλευρων (genitive neuter plural)
ανισόπλευρους (accusative masculine plural)
ανισόπλευρες (accusative feminine plural)
ανισόπλευρα (accusative neuter plural)
ανισόπλευροι (masculine vocative plural)
ανισόπλευρες (feminine vocative plural)
ανισόπλευρα (vocative neuter plural)
ανισόπλευρος
-η
-ο

ανισόπλευρος < αρχαία ελληνική ἀνισόπλευρος < ἄνισος + πλευρά

που οι πλευρές του δεν είναι ίσες


ανισοσκελής

ανισοσκελής (masculine singular nominative)
ανισοσκελής (singular feminine nominative)
ανισοσκελές (singular nominative neuter)
ανισοσκελούς* (masculine genitive singular)
ανισοσκελούς (genitive singular feminine)
ανισοσκελούς (genitive singular neuter)
ανισοσκελή (accusative masculine singular)
ανισοσκελή (accusative singular feminine)
ανισοσκελές (accusative singular neuter)
ανισοσκελή (masculine singular vocative)
ανισοσκελής (masculine singular vocative)
ανισοσκελής (singular feminine vocative)
ανισοσκελές (singular vocative neuter)
ανισοσκελείς (masculine nominative plural)
ανισοσκελείς (feminine nominative plural)
ανισοσκελή (nominative neuter plural)
ανισοσκελών (masculine genitive plural)
ανισοσκελών (genitive feminine plural)
ανισοσκελών (genitive neuter plural)
ανισοσκελείς (accusative masculine plural)
ανισοσκελείς (accusative feminine plural)
ανισοσκελή (accusative neuter plural)
ανισοσκελείς (masculine vocative plural)
ανισοσκελείς (feminine vocative plural)
ανισοσκελή (vocative neuter plural)
ανισοσκελής
-ής
-ές

ανισοσκελής < (ελληνιστική κοινή) < αρχαία ελληνική ἰσοσκελής < ἴσος + σκέλος

που έχει άνισα σκέλη (άνισα μέρη, τμήματα ή πλευρές)


στερεός

στερεός (masculine singular nominative)
στερεή (singular feminine nominative)
στερεά (singular feminine nominative)
στερεό (singular nominative neuter)
στερεού (masculine genitive singular)
στερεής (genitive singular feminine)
στερεάς (genitive singular feminine)
στερεού (genitive singular neuter)
στερεό (accusative masculine singular)
στερεή (accusative singular feminine)
στερεά (accusative singular feminine)
στερεό (accusative singular neuter)
στερεέ (masculine singular vocative)
στερεή (singular feminine vocative)
στερεά (singular feminine vocative)
στερεό (singular vocative neuter)
στερεοί (masculine nominative plural)
στερεές (feminine nominative plural)
στερεά (nominative neuter plural)
στερεών (masculine genitive plural)
στερεών (genitive feminine plural)
στερεών (genitive neuter plural)
στερεούς (accusative masculine plural)
στερεές (accusative feminine plural)
στερεά (accusative neuter plural)
στερεοί (masculine vocative plural)
στερεές (feminine vocative plural)
στερεά (vocative neuter plural)
στερεός
-ή/-ά
-ό

στερεός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική στερεός. Δείτε και το στέρεος & στέριος. Ομόρριζα: στέρφος, στριφνός > στρυφνός.

Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα στερεο- στο Βικιλεξικό στερεοποιώ

όπως ενδεικτικά

στερεόδετος

όπως ενδεικτικά

που έχει τρείς διαστάσεις


στρεβλός

στρεβλός (masculine singular nominative)
στρεβλή (singular feminine nominative)
στρεβλό (singular nominative neuter)
στρεβλού (masculine genitive singular)
στρεβλής (genitive singular feminine)
στρεβλού (genitive singular neuter)
στρεβλό (accusative masculine singular)
στρεβλή (accusative singular feminine)
στρεβλό (accusative singular neuter)
στρεβλέ (masculine singular vocative)
στρεβλή (singular feminine vocative)
στρεβλό (singular vocative neuter)
στρεβλοί (masculine nominative plural)
στρεβλές (feminine nominative plural)
στρεβλά (nominative neuter plural)
στρεβλών (masculine genitive plural)
στρεβλών (genitive feminine plural)
στρεβλών (genitive neuter plural)
στρεβλούς (accusative masculine plural)
στρεβλές (accusative feminine plural)
στρεβλά (accusative neuter plural)
στρεβλοί (masculine vocative plural)
στρεβλές (feminine vocative plural)
στρεβλά (vocative neuter plural)
στρεβλός
-ή
-ό

στρεβλός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική στρεβλός

που έχει σημεία τα οποία δεν ανήκουν στο ίδιο επίπεδο

Στρεβλό πολύγωνο είναι κάθε πολύγωνο στο οποίο μία τουλάχιστον κορυφή ανήκει σε άλλο επίπεδο από αυτό που σχηματίζουν οι υπόλοιπες υπόλοιπες.

Η πορεία κάθε πλοίου σχηματίζει, στην ευκλείδειο γεωμετρία, στρεβλή καμπύλη.


μέτρον

μέτρον < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *meh₁- (μετρώ) + -τρον

-μετρέω Αρχαίες ελληνικές λέξεις με επίθημα -μετρέω στο Βικιλεξικό

-μέτρησις Αρχαίες ελληνικές λέξεις με επίθημα -μέτρησις στο Βικιλεξικό

-μετρητής Αρχαίες ελληνικές λέξεις με επίθημα -μετρητής στο Βικιλεξικό

-μετρία Αρχαίες ελληνικές λέξεις με επίθημα -μετρία στο Βικιλεξικό

-μετρος Αρχαίες ελληνικές λέξεις με επίθημα -μετρος στο Βικιλεξικό


πεντάγωνον

πεντάγωνον (ελληνιστική κοινή) < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου πεντάγωνος (αρχαία ελληνική)

το πεντάγωνο


side

η πλευρά, οποιαδήποτε από τις επίπεδες επιφάνειες ενός στερεού αντικειμένου

the six sides of a cube - οι έξι πλευρές ενός κύβου

η πλευρά, οποιαδήποτε από τις γραμμές που σχηματίζουν ένα επίπεδο σχήμα, όπως ένα τετράγωνο ή ένα τρίγωνο

the three sides of a triangle - οι τρεις πλευρές ενός τριγώνου


raio

η ακτίνα του κύκλου


cubo

ο κύβος (γεωμετρικό στερεό)


cubo

ο κύβος (γεωμετρικό στερεό)


cubo

ο κύβος (γεωμετρικό στερεό)


sześcian

ο κύβος:
γεωμετρικό σχήμα με έξι ίσες πλευρές


plan

plan < ... < λατινική planus
: ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ↷ νέα ελληνικά: πλάνο


sfera

sfera < λατινική sphaera < αρχαία ελληνική σφαῖρα

το γεωμετρικό στερεό όλα τα σημεία της επιφάνειας του οποίου ισαπέχουν από το κέντρο του


sphere

The core is the innermost part of the Earth’s sphere.

Ο πυρήνας είναι το εσώτατο τμήμα της γήινης σφαίρας.


ῥύσις

ῥύσις < ῥέω + -σις

ελληνιστική σημασία

ῥύσιν φασὶν εἶναι οἱ γεωμέτραι τὴν γραμμήν


right

right
right (positive)
righter (comparative)
more right (comparative)
rightest (superlative)
rightmost (superlative)

right angle - ορθή γωνία


affine

affine < (λόγιο δάνειο) γαλλική affin → και δείτε τις λέξεις affined και affinity, λατινική affinis (συνδεδεμένος, κοντινός) < ad + fīnis (τέλος, όριο)


perpendicular

perpendicular
perpendicular (positive)
more perpendicular (comparative)
most perpendicular (superlative)

κάθετος, που σχηματίζει με μια ευθεία ή με ένα επίπεδο ορθή γωνία

So-and-so road is perpendicular to such-and-such street.

Ο τάδε δρόμος είναι κάθετος στο δείνα δρόμο.

perpendicular line - κάθετη γραμμή


perpendicular

perpendicular
perpendicular (singular)
perpendiculars (plural)

η κάθετος, η ευθεία η οποία, όταν τέμνει μια άλλη ευθεία, σχηματίζει στο σημείο της τομής τέσσερις ορθές γωνίες

The wall is off the perpendicular.

Ο τοίχος δεν είναι κάθετος.

≈ συνώνυμα: vertical


δισδιάστατος

δισδιάστατος (masculine singular nominative)
δισδιάστατη (singular feminine nominative)
δισδιάστατο (singular nominative neuter)
δισδιάστατου (masculine genitive singular)
δισδιάστατης (genitive singular feminine)
δισδιάστατου (genitive singular neuter)
δισδιάστατο (accusative masculine singular)
δισδιάστατη (accusative singular feminine)
δισδιάστατο (accusative singular neuter)
δισδιάστατε (masculine singular vocative)
δισδιάστατη (singular feminine vocative)
δισδιάστατο (singular vocative neuter)
δισδιάστατοι (masculine nominative plural)
δισδιάστατες (feminine nominative plural)
δισδιάστατα (nominative neuter plural)
δισδιάστατων (masculine genitive plural)
δισδιάστατων (genitive feminine plural)
δισδιάστατων (genitive neuter plural)
δισδιάστατους (accusative masculine plural)
δισδιάστατες (accusative feminine plural)
δισδιάστατα (accusative neuter plural)
δισδιάστατοι (masculine vocative plural)
δισδιάστατες (feminine vocative plural)
δισδιάστατα (vocative neuter plural)
δισδιάστατος
-η
-ο

δισδιάστατος < δισ- + διάστα(ση) + -τος, (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική à deux dimensions η γερμανική zweidimensional

δισ‐διά‐στα‐τος

που έχει δύο διαστάσεις (μήκος και πλάτος)

Ο Ευκλείδης ορίζει την επιφάνεια ως δισδιάστατη: ("ἐπιφάνεια δέ ἐστιν, ὃ μῆκος καὶ πλάτος μόνον ἔχει." (Ευκλείδης, Στοιχεία, 1.7)


quadrilatère

το τετράπλευρο


ortanto

ortanto
ortanto (singular nominative)
ortantoj (nominative plural)
ortanton (accusative singular)
ortantojn (accusative plural)


palla

palla <
:* για το σφαιρικό αντικείμενο < λατινική palla
:* για τα λειτουργικά αντικείμενα < λομβαρδική palla < λατινική balla

το τμήμα του χώρου που περιέχεται μέσα σε μια σφαίρα


figure

figure
figure (singular)
figures (plural)

ένα συγκεκριμένο σχήμα που σχηματίζεται από γραμμές ή επιφάνειες

geometric figures - γεωμετρικά σχήματα


parabole

parabole
parabole (singular)
paraboles (plural)

parabole < λατινική parabola < αρχαία ελληνική παραβολή


perpendiculaire

perpendiculaire
perpendiculaire (singular)
perpendiculaires (plural)


hypoténuse

hypoténuse < λατινική hypotenusa < αρχαία ελληνική ὑποτείνουσα

η υποτείνουσα


hexagone

hexagone < λατινικάhexagonum < αρχαία ελληνικήἑξάγωνον


σταυρός

σταυρός (singular nominative)
σταυροί (nominative plural)
σταυρού (genitive singular)
σταυρών (genitive plural)
σταυρό (accusative singular)
σταυρούς (accusative plural)
σταυρέ (singular vocative)
σταυροί (vocative plural)
σταυρός (masculine)

σταυρός < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική σταυρός (ελληνιστική σημασία: σταυρός, αρχαία σημασία: όρθιος πάσσαλος) < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *steh₂-u-rós < *steh₂- (ἵστημι)

σταυρ- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα σταυρ- στο Βικιλεξικό

σταυρο- Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα σταυρο- στο Βικιλεξικό

cross

γεωμετρικό σχήμα

kryq

γεωμετρικό σχήμα

صليب

γεωμετρικό σχήμα

խաչ

γεωμετρικό σχήμα

gurutz

γεωμετρικό σχήμα

кръст

γεωμετρικό σχήμα

kroaz

γεωμετρικό σχήμα

croix

γεωμετρικό σχήμα

Crux

γεωμετρικό σχήμα

Kreuz

γεωμετρικό σχήμα

ჯვარი

γεωμετρικό σχήμα

צלם

γεωμετρικό σχήμα

kors

γεωμετρικό σχήμα

צלב

γεωμετρικό σχήμα

rist

γεωμετρικό σχήμα

kruco

γεωμετρικό σχήμα

十字

γεωμετρικό σχήμα

kruco

γεωμετρικό σχήμα

crois

γεωμετρικό σχήμα

kross

γεωμετρικό σχήμα

cruz

γεωμετρικό σχήμα

croce

γεωμετρικό σχήμα

creu

γεωμετρικό σχήμα

十字

γεωμετρικό σχήμα

십자

γεωμετρικό σχήμα

križ

γεωμετρικό σχήμα

krst

γεωμετρικό σχήμα

crux

γεωμετρικό σχήμα

krusts

γεωμετρικό σχήμα

kryžiaus

γεωμετρικό σχήμα

salib

γεωμετρικό σχήμα

kors

γεωμετρικό σχήμα

kruis

γεωμετρικό σχήμα

crotz

γεωμετρικό σχήμα

crwys

γεωμετρικό σχήμα

kereszt

γεωμετρικό σχήμα

хрест

γεωμετρικό σχήμα

криж

γεωμετρικό σχήμα

krzyż

γεωμετρικό σχήμα

cruz

γεωμετρικό σχήμα

cruce

γεωμετρικό σχήμα

крест

γεωμετρικό σχήμα

криж

γεωμετρικό σχήμα

крст

γεωμετρικό σχήμα

крст

γεωμετρικό σχήμα

kríž

γεωμετρικό σχήμα

križ

γεωμετρικό σχήμα

kors

γεωμετρικό σχήμα

haç

γεωμετρικό σχήμα

kříž

γεωμετρικό σχήμα

risti

γεωμετρικό σχήμα

γεωμετρικό σχήμα αποτελούμενο στην πιο απλή του μορφή από δύο ευθύγραμμα τμήματα τεμνόμενα σε γωνία 90 μοιρών


quadrilateral

τετράπλευρος


quadrilateral

quadrilateral
quadrilateral (singular)
quadrilaterals (plural)

το τετράπλευρο

Suppose that we have any quadrilateral.

Έστω ότι έχουμε ένα όποιο τετράπλευρο.


δωδεκάεδρος

δωδεκάεδρος (masculine singular nominative)
δωδεκάεδρη (singular feminine nominative)
δωδεκάεδρο (singular nominative neuter)
δωδεκάεδρου (masculine genitive singular)
δωδεκάεδρης (genitive singular feminine)
δωδεκάεδρου (genitive singular neuter)
δωδεκάεδρο (accusative masculine singular)
δωδεκάεδρη (accusative singular feminine)
δωδεκάεδρο (accusative singular neuter)
δωδεκάεδρε (masculine singular vocative)
δωδεκάεδρη (singular feminine vocative)
δωδεκάεδρο (singular vocative neuter)
δωδεκάεδροι (masculine nominative plural)
δωδεκάεδρες (feminine nominative plural)
δωδεκάεδρα (nominative neuter plural)
δωδεκάεδρων (masculine genitive plural)
δωδεκάεδρων (genitive feminine plural)
δωδεκάεδρων (genitive neuter plural)
δωδεκάεδρους (accusative masculine plural)
δωδεκάεδρες (accusative feminine plural)
δωδεκάεδρα (accusative neuter plural)
δωδεκάεδροι (masculine vocative plural)
δωδεκάεδρες (feminine vocative plural)
δωδεκάεδρα (vocative neuter plural)
δωδεκάεδρος
-η
-ο

δωδεκάεδρος < → λείπει η ετυμολογία

που έχει δώδεκα έδρες


cone

Traffic cones are placed on roads to temporarily redirect traffic in a safe manner.

Οι κώνοι κίνησης τοποθετούνται σε δρόμους για να ανακατευθύνουν προσωρινά την κυκλοφορία με ασφαλή τρόπο.


cylindre

cylindre < (κληρονομημένο) μέση γαλλική cylindre, chilindre < λατινική cylindrus < αρχαία ελληνική κύλινδρος


ellipse

η έλλειψη (καμπύλη)


degree

η μοίρα, το 1/360 του κύκλου

The right-angled triangle has a ninety degree angle.


απόστημα

απόστημα (singular nominative)
αποστήματα (nominative plural)
αποστήματος (genitive singular)
αποστημάτων (genitive plural)
απόστημα (accusative singular)
αποστήματα (accusative plural)
απόστημα (singular vocative)
αποστήματα (vocative plural)
απόστημα (neuter)

απόστημα < → λείπει η ετυμολογία

: απόστημα χορδής: στην ευκλείδεια γεωμετρία απόστημα χορδής σε έναν κύκλο είναι η απόσταση του κέντρου του κύκλου από την χορδή


τεθλασμένη

τεθλασμένη (singular nominative)
τεθλασμένες (nominative plural)
τεθλασμένης (genitive singular)
τεθλασμένων (genitive plural)
τεθλασμένη (accusative singular)
τεθλασμένες (accusative plural)
τεθλασμένη (singular vocative)
τεθλασμένες (vocative plural)
τεθλασμένη (feminine)

τεθλασμένη < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή τεθλασμένη (σπασμένη), θηλυκό του τεθλασμένος, μετοχή παθητικού παρακειμένου του ρήματος θλάω-θλῶ (σπάζω) & σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική ligne brisée.

η γραμμή που αποτελείται από διαδοχικά ευθύγραμμα τμήματα που δεν ανήκουν στην ίδια ευθεία


πεντάεδρο

πεντάεδρο (singular nominative)
πεντάεδρα (nominative plural)
πεντάεδρου (genitive singular)
πενταέδρου (genitive singular)
πεντάεδρων (genitive plural)
πενταέδρων (genitive plural)
πεντάεδρο (accusative singular)
πεντάεδρα (accusative plural)
πεντάεδρο (singular vocative)
πεντάεδρα (vocative plural)
πεντάεδρο (neuter)

πεντάεδρο < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου πεντάεδρος. Μορφολογικά αναλύεται σε πεντά- + -εδρο

στερεό που έχει πέντε έδρες


pentaèdre

pentaèdre
pentaèdre (singular)
pentaèdres (plural)

το πεντάεδρο