saylavcı

saylavcı (definite accusative saylavcıyı, plural saylavcılar)

saylavcıyı (accusative definite)
saylavcılar (plural)
saylavcı (nominative singular)
saylavcılar (nominative plural)
saylavcıyı (accusative definite singular)
saylavcıları (accusative definite plural)
saylavcıya (dative singular)
saylavcılara (dative plural)
saylavcıda (locative singular)
saylavcılarda (locative plural)
saylavcıdan (ablative singular)
saylavcılardan (ablative plural)
saylavcının (genitive singular)
saylavcıların (genitive plural)
saylavcım (first-person nominative singular)
saylavcılarım (first-person nominative singular)
saylavcın (nominative second-person singular)
saylavcıların (nominative second-person singular)
saylavcısı (nominative singular third-person)
saylavcıları (nominative singular third-person)
saylavcımız (first-person nominative plural)
saylavcılarımız (first-person nominative plural)
saylavcınız (nominative plural second-person)
saylavcılarınız (nominative plural second-person)
saylavcıları (nominative plural third-person)
saylavcımı (accusative definite first-person singular)
saylavcılarımı (accusative definite first-person singular)
saylavcını (accusative definite second-person singular)
saylavcılarını (accusative definite second-person singular)
saylavcısını (accusative definite singular third-person)
saylavcılarını (accusative definite singular third-person)
saylavcımızı (accusative definite first-person plural)
saylavcılarımızı (accusative definite first-person plural)
saylavcınızı (accusative definite plural second-person)
saylavcılarınızı (accusative definite plural second-person)
saylavcılarını (accusative definite plural third-person)
saylavcıma (dative first-person singular)
saylavcılarıma (dative first-person singular)
saylavcına (dative second-person singular)
saylavcılarına (dative second-person singular)
saylavcısına (dative singular third-person)
saylavcılarına (dative singular third-person)
saylavcımıza (dative first-person plural)
saylavcılarımıza (dative first-person plural)
saylavcınıza (dative plural second-person)
saylavcılarınıza (dative plural second-person)
saylavcılarına (dative plural third-person)
saylavcımda (first-person locative singular)
saylavcılarımda (first-person locative singular)
saylavcında (locative second-person singular)
saylavcılarında (locative second-person singular)
saylavcısında (locative singular third-person)
saylavcılarında (locative singular third-person)
saylavcımızda (first-person locative plural)
saylavcılarımızda (first-person locative plural)
saylavcınızda (locative plural second-person)
saylavcılarınızda (locative plural second-person)
saylavcılarında (locative plural third-person)
saylavcımdan (ablative first-person singular)
saylavcılarımdan (ablative first-person singular)
saylavcından (ablative second-person singular)
saylavcılarından (ablative second-person singular)
saylavcısından (ablative singular third-person)
saylavcılarından (ablative singular third-person)
saylavcımızdan (ablative first-person plural)
saylavcılarımızdan (ablative first-person plural)
saylavcınızdan (ablative plural second-person)
saylavcılarınızdan (ablative plural second-person)
saylavcılarından (ablative plural third-person)
saylavcımın (first-person genitive singular)
saylavcılarımın (first-person genitive singular)
saylavcının (genitive second-person singular)
saylavcılarının (genitive second-person singular)
saylavcısının (genitive singular third-person)
saylavcılarının (genitive singular third-person)
saylavcımızın (first-person genitive plural)
saylavcılarımızın (first-person genitive plural)
saylavcınızın (genitive plural second-person)
saylavcılarınızın (genitive plural second-person)
saylavcılarının (genitive plural third-person)
saylavcıyım (first-person singular)
saylavcılarım (first-person singular)
saylavcısın (second-person singular)
saylavcılarsın (second-person singular)
saylavcı (singular third-person)
saylavcıdır (singular third-person)
saylavcılar (singular third-person)
saylavcılardır (singular third-person)
saylavcıyız (first-person plural)
saylavcılarız (first-person plural)
saylavcısınız (plural second-person)
saylavcılarsınız (plural second-person)
saylavcılar (plural third-person)
saylavcılardır (plural third-person)


alay

head

alay (definite accusative alayı, plural alaylar)

alayı (accusative definite)
alaylar (plural)

From Ottoman Turkish آلای (alay), from Byzantine Greek ἀλάγιον (alágion).


kruvazör

kruvazör (definite accusative kruvazörü, plural kruvazörler)

kruvazörü (accusative definite)
kruvazörler (plural)
kruvazör (nominative singular)
kruvazörler (nominative plural)
kruvazörü (accusative definite singular)
kruvazörleri (accusative definite plural)
kruvazöre (dative singular)
kruvazörlere (dative plural)
kruvazörde (locative singular)
kruvazörlerde (locative plural)
kruvazörden (ablative singular)
kruvazörlerden (ablative plural)
kruvazörün (genitive singular)
kruvazörlerin (genitive plural)
kruvazörüm (first-person nominative singular)
kruvazörlerim (first-person nominative singular)
kruvazörün (nominative second-person singular)
kruvazörlerin (nominative second-person singular)
kruvazörü (nominative singular third-person)
kruvazörleri (nominative singular third-person)
kruvazörümüz (first-person nominative plural)
kruvazörlerimiz (first-person nominative plural)
kruvazörünüz (nominative plural second-person)
kruvazörleriniz (nominative plural second-person)
kruvazörleri (nominative plural third-person)
kruvazörümü (accusative definite first-person singular)
kruvazörlerimi (accusative definite first-person singular)
kruvazörünü (accusative definite second-person singular)
kruvazörlerini (accusative definite second-person singular)
kruvazörünü (accusative definite singular third-person)
kruvazörlerini (accusative definite singular third-person)
kruvazörümüzü (accusative definite first-person plural)
kruvazörlerimizi (accusative definite first-person plural)
kruvazörünüzü (accusative definite plural second-person)
kruvazörlerinizi (accusative definite plural second-person)
kruvazörlerini (accusative definite plural third-person)
kruvazörüme (dative first-person singular)
kruvazörlerime (dative first-person singular)
kruvazörüne (dative second-person singular)
kruvazörlerine (dative second-person singular)
kruvazörüne (dative singular third-person)
kruvazörlerine (dative singular third-person)
kruvazörümüze (dative first-person plural)
kruvazörlerimize (dative first-person plural)
kruvazörünüze (dative plural second-person)
kruvazörlerinize (dative plural second-person)
kruvazörlerine (dative plural third-person)
kruvazörümde (first-person locative singular)
kruvazörlerimde (first-person locative singular)
kruvazöründe (locative second-person singular)
kruvazörlerinde (locative second-person singular)
kruvazöründe (locative singular third-person)
kruvazörlerinde (locative singular third-person)
kruvazörümüzde (first-person locative plural)
kruvazörlerimizde (first-person locative plural)
kruvazörünüzde (locative plural second-person)
kruvazörlerinizde (locative plural second-person)
kruvazörlerinde (locative plural third-person)
kruvazörümden (ablative first-person singular)
kruvazörlerimden (ablative first-person singular)
kruvazöründen (ablative second-person singular)
kruvazörlerinden (ablative second-person singular)
kruvazöründen (ablative singular third-person)
kruvazörlerinden (ablative singular third-person)
kruvazörümüzden (ablative first-person plural)
kruvazörlerimizden (ablative first-person plural)
kruvazörünüzden (ablative plural second-person)
kruvazörlerinizden (ablative plural second-person)
kruvazörlerinden (ablative plural third-person)
kruvazörümün (first-person genitive singular)
kruvazörlerimin (first-person genitive singular)
kruvazörünün (genitive second-person singular)
kruvazörlerinin (genitive second-person singular)
kruvazörünün (genitive singular third-person)
kruvazörlerinin (genitive singular third-person)
kruvazörümüzün (first-person genitive plural)
kruvazörlerimizin (first-person genitive plural)
kruvazörünüzün (genitive plural second-person)
kruvazörlerinizin (genitive plural second-person)
kruvazörlerinin (genitive plural third-person)
kruvazörüm (first-person singular)
kruvazörlerim (first-person singular)
kruvazörsün (second-person singular)
kruvazörlersin (second-person singular)
kruvazör (singular third-person)
kruvazördür (singular third-person)
kruvazörler (singular third-person)
kruvazörlerdir (singular third-person)
kruvazörüz (first-person plural)
kruvazörleriz (first-person plural)
kruvazörsünüz (plural second-person)
kruvazörlersiniz (plural second-person)
kruvazörler (plural third-person)
kruvazörlerdir (plural third-person)

9 torpil vapuru, 6 batarya dubası, 13 nakliye ve 7 gümrük kruvazöründen ve ceman 124 kıta sefineden ibaret olarak […]

İspanyol kruvazör ve zırhlıları buraya kolera yani korku mikrobu celb ile neşrettiklerinden […]


uçak gemisi

uçak gemisi (definite accusative uçak gemisini, plural uçak gemileri)

uçak gemisini (accusative definite)
uçak gemileri (plural)

From uçak (“plane”) + gemi (“ship”) + -si (suffix used with compound nouns).


mayın

head

mayın (definite accusative mayını, plural mayınlar)

mayını (accusative definite)
mayınlar (plural)
mayın (nominative singular)
mayınlar (nominative plural)
mayını (accusative definite singular)
mayınları (accusative definite plural)
mayına (dative singular)
mayınlara (dative plural)
mayında (locative singular)
mayınlarda (locative plural)
mayından (ablative singular)
mayınlardan (ablative plural)
mayının (genitive singular)
mayınların (genitive plural)
mayınım (first-person nominative singular)
mayınlarım (first-person nominative singular)
mayının (nominative second-person singular)
mayınların (nominative second-person singular)
mayını (nominative singular third-person)
mayınları (nominative singular third-person)
mayınımız (first-person nominative plural)
mayınlarımız (first-person nominative plural)
mayınınız (nominative plural second-person)
mayınlarınız (nominative plural second-person)
mayınları (nominative plural third-person)
mayınımı (accusative definite first-person singular)
mayınlarımı (accusative definite first-person singular)
mayınını (accusative definite second-person singular)
mayınlarını (accusative definite second-person singular)
mayınını (accusative definite singular third-person)
mayınlarını (accusative definite singular third-person)
mayınımızı (accusative definite first-person plural)
mayınlarımızı (accusative definite first-person plural)
mayınınızı (accusative definite plural second-person)
mayınlarınızı (accusative definite plural second-person)
mayınlarını (accusative definite plural third-person)
mayınıma (dative first-person singular)
mayınlarıma (dative first-person singular)
mayınına (dative second-person singular)
mayınlarına (dative second-person singular)
mayınına (dative singular third-person)
mayınlarına (dative singular third-person)
mayınımıza (dative first-person plural)
mayınlarımıza (dative first-person plural)
mayınınıza (dative plural second-person)
mayınlarınıza (dative plural second-person)
mayınlarına (dative plural third-person)
mayınımda (first-person locative singular)
mayınlarımda (first-person locative singular)
mayınında (locative second-person singular)
mayınlarında (locative second-person singular)
mayınında (locative singular third-person)
mayınlarında (locative singular third-person)
mayınımızda (first-person locative plural)
mayınlarımızda (first-person locative plural)
mayınınızda (locative plural second-person)
mayınlarınızda (locative plural second-person)
mayınlarında (locative plural third-person)
mayınımdan (ablative first-person singular)
mayınlarımdan (ablative first-person singular)
mayınından (ablative second-person singular)
mayınlarından (ablative second-person singular)
mayınından (ablative singular third-person)
mayınlarından (ablative singular third-person)
mayınımızdan (ablative first-person plural)
mayınlarımızdan (ablative first-person plural)
mayınınızdan (ablative plural second-person)
mayınlarınızdan (ablative plural second-person)
mayınlarından (ablative plural third-person)
mayınımın (first-person genitive singular)
mayınlarımın (first-person genitive singular)
mayınının (genitive second-person singular)
mayınlarının (genitive second-person singular)
mayınının (genitive singular third-person)
mayınlarının (genitive singular third-person)
mayınımızın (first-person genitive plural)
mayınlarımızın (first-person genitive plural)
mayınınızın (genitive plural second-person)
mayınlarınızın (genitive plural second-person)
mayınlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish مایین (mayın), English mine, from Old French mine, from Late Latin mina, from Gaulish, from Proto-Celtic *meinis (“ore, metal”), from Proto-Indo-European *mēy(H)nis.


mayın gemisi

mayın gemisi (definite accusative mayın gemisini, plural mayın gemileri)

mayın gemisini (accusative definite)
mayın gemileri (plural)

mayın (“mine”) + gemi (“ship”) + -si (suffix used with compound nouns)


Apo

Apo (nominative singular)
Apolar (nominative plural)
Apoyu (accusative definite singular)
Apoları (accusative definite plural)
Apoya (dative singular)
Apolara (dative plural)
Apoda (locative singular)
Apolarda (locative plural)
Apodan (ablative singular)
Apolardan (ablative plural)
Aponun (genitive singular)
Apoların (genitive plural)
Apom (first-person nominative singular)
Apolarım (first-person nominative singular)
Apon (nominative second-person singular)
Apoların (nominative second-person singular)
Aposu (nominative singular third-person)
Apoları (nominative singular third-person)
Apomuz (first-person nominative plural)
Apolarımız (first-person nominative plural)
Aponuz (nominative plural second-person)
Apolarınız (nominative plural second-person)
Apoları (nominative plural third-person)
Apomu (accusative definite first-person singular)
Apolarımı (accusative definite first-person singular)
Aponu (accusative definite second-person singular)
Apolarını (accusative definite second-person singular)
Aposunu (accusative definite singular third-person)
Apolarını (accusative definite singular third-person)
Apomuzu (accusative definite first-person plural)
Apolarımızı (accusative definite first-person plural)
Aponuzu (accusative definite plural second-person)
Apolarınızı (accusative definite plural second-person)
Apolarını (accusative definite plural third-person)
Apoma (dative first-person singular)
Apolarıma (dative first-person singular)
Apona (dative second-person singular)
Apolarına (dative second-person singular)
Aposuna (dative singular third-person)
Apolarına (dative singular third-person)
Apomuza (dative first-person plural)
Apolarımıza (dative first-person plural)
Aponuza (dative plural second-person)
Apolarınıza (dative plural second-person)
Apolarına (dative plural third-person)
Apomda (first-person locative singular)
Apolarımda (first-person locative singular)
Aponda (locative second-person singular)
Apolarında (locative second-person singular)
Aposunda (locative singular third-person)
Apolarında (locative singular third-person)
Apomuzda (first-person locative plural)
Apolarımızda (first-person locative plural)
Aponuzda (locative plural second-person)
Apolarınızda (locative plural second-person)
Apolarında (locative plural third-person)
Apomdan (ablative first-person singular)
Apolarımdan (ablative first-person singular)
Apondan (ablative second-person singular)
Apolarından (ablative second-person singular)
Aposundan (ablative singular third-person)
Apolarından (ablative singular third-person)
Apomuzdan (ablative first-person plural)
Apolarımızdan (ablative first-person plural)
Aponuzdan (ablative plural second-person)
Apolarınızdan (ablative plural second-person)
Apolarından (ablative plural third-person)
Apomun (first-person genitive singular)
Apolarımın (first-person genitive singular)
Aponun (genitive second-person singular)
Apolarının (genitive second-person singular)
Aposunun (genitive singular third-person)
Apolarının (genitive singular third-person)
Apomuzun (first-person genitive plural)
Apolarımızın (first-person genitive plural)
Aponuzun (genitive plural second-person)
Apolarınızın (genitive plural second-person)
Apolarının (genitive plural third-person)
Apoyum (first-person singular)
Apolarım (first-person singular)
Aposun (second-person singular)
Apolarsın (second-person singular)
Apo (singular third-person)
Apodur (singular third-person)
Apolar (singular third-person)
Apolardır (singular third-person)
Apoyuz (first-person plural)
Apolarız (first-person plural)
Aposunuz (plural second-person)
Apolarsınız (plural second-person)
Apolar (plural third-person)
Apolardır (plural third-person)


üs

head

üs (definite accusative üssü, plural üsler)

üssü (accusative definite)
üsler (plural)
üs (nominative singular)
üsler (nominative plural)
üssü (accusative definite singular)
üsleri (accusative definite plural)
üsse (dative singular)
üslere (dative plural)
üste (locative singular)
üslerde (locative plural)
üsten (ablative singular)
üslerden (ablative plural)
üssün (genitive singular)
üslerin (genitive plural)
üssüm (first-person nominative singular)
üslerim (first-person nominative singular)
üssün (nominative second-person singular)
üslerin (nominative second-person singular)
üssü (nominative singular third-person)
üsleri (nominative singular third-person)
üssümüz (first-person nominative plural)
üslerimiz (first-person nominative plural)
üssünüz (nominative plural second-person)
üsleriniz (nominative plural second-person)
üsleri (nominative plural third-person)
üssümü (accusative definite first-person singular)
üslerimi (accusative definite first-person singular)
üssünü (accusative definite second-person singular)
üslerini (accusative definite second-person singular)
üssünü (accusative definite singular third-person)
üslerini (accusative definite singular third-person)
üssümüzü (accusative definite first-person plural)
üslerimizi (accusative definite first-person plural)
üssünüzü (accusative definite plural second-person)
üslerinizi (accusative definite plural second-person)
üslerini (accusative definite plural third-person)
üssüme (dative first-person singular)
üslerime (dative first-person singular)
üssüne (dative second-person singular)
üslerine (dative second-person singular)
üssüne (dative singular third-person)
üslerine (dative singular third-person)
üssümüze (dative first-person plural)
üslerimize (dative first-person plural)
üssünüze (dative plural second-person)
üslerinize (dative plural second-person)
üslerine (dative plural third-person)
üssümde (first-person locative singular)
üslerimde (first-person locative singular)
üssünde (locative second-person singular)
üslerinde (locative second-person singular)
üssünde (locative singular third-person)
üslerinde (locative singular third-person)
üssümüzde (first-person locative plural)
üslerimizde (first-person locative plural)
üssünüzde (locative plural second-person)
üslerinizde (locative plural second-person)
üslerinde (locative plural third-person)
üssümden (ablative first-person singular)
üslerimden (ablative first-person singular)
üssünden (ablative second-person singular)
üslerinden (ablative second-person singular)
üssünden (ablative singular third-person)
üslerinden (ablative singular third-person)
üssümüzden (ablative first-person plural)
üslerimizden (ablative first-person plural)
üssünüzden (ablative plural second-person)
üslerinizden (ablative plural second-person)
üslerinden (ablative plural third-person)
üssümün (first-person genitive singular)
üslerimin (first-person genitive singular)
üssünün (genitive second-person singular)
üslerinin (genitive second-person singular)
üssünün (genitive singular third-person)
üslerinin (genitive singular third-person)
üssümüzün (first-person genitive plural)
üslerimizin (first-person genitive plural)
üssünüzün (genitive plural second-person)
üslerinizin (genitive plural second-person)
üslerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish اس (üss, üs), from Arabic أُسّ (ʔuss).


tetik

tetik (definite accusative tetiği, plural tetikler)

tetiği (accusative definite)
tetikler (plural)
tetik (nominative singular)
tetikler (nominative plural)
tetiği (accusative definite singular)
tetikleri (accusative definite plural)
tetiğe (dative singular)
tetiklere (dative plural)
tetikte (locative singular)
tetiklerde (locative plural)
tetikten (ablative singular)
tetiklerden (ablative plural)
tetiğin (genitive singular)
tetiklerin (genitive plural)
tetiğim (first-person nominative singular)
tetiklerim (first-person nominative singular)
tetiğin (nominative second-person singular)
tetiklerin (nominative second-person singular)
tetiği (nominative singular third-person)
tetikleri (nominative singular third-person)
tetiğimiz (first-person nominative plural)
tetiklerimiz (first-person nominative plural)
tetiğiniz (nominative plural second-person)
tetikleriniz (nominative plural second-person)
tetikleri (nominative plural third-person)
tetiğimi (accusative definite first-person singular)
tetiklerimi (accusative definite first-person singular)
tetiğini (accusative definite second-person singular)
tetiklerini (accusative definite second-person singular)
tetiğini (accusative definite singular third-person)
tetiklerini (accusative definite singular third-person)
tetiğimizi (accusative definite first-person plural)
tetiklerimizi (accusative definite first-person plural)
tetiğinizi (accusative definite plural second-person)
tetiklerinizi (accusative definite plural second-person)
tetiklerini (accusative definite plural third-person)
tetiğime (dative first-person singular)
tetiklerime (dative first-person singular)
tetiğine (dative second-person singular)
tetiklerine (dative second-person singular)
tetiğine (dative singular third-person)
tetiklerine (dative singular third-person)
tetiğimize (dative first-person plural)
tetiklerimize (dative first-person plural)
tetiğinize (dative plural second-person)
tetiklerinize (dative plural second-person)
tetiklerine (dative plural third-person)
tetiğimde (first-person locative singular)
tetiklerimde (first-person locative singular)
tetiğinde (locative second-person singular)
tetiklerinde (locative second-person singular)
tetiğinde (locative singular third-person)
tetiklerinde (locative singular third-person)
tetiğimizde (first-person locative plural)
tetiklerimizde (first-person locative plural)
tetiğinizde (locative plural second-person)
tetiklerinizde (locative plural second-person)
tetiklerinde (locative plural third-person)
tetiğimden (ablative first-person singular)
tetiklerimden (ablative first-person singular)
tetiğinden (ablative second-person singular)
tetiklerinden (ablative second-person singular)
tetiğinden (ablative singular third-person)
tetiklerinden (ablative singular third-person)
tetiğimizden (ablative first-person plural)
tetiklerimizden (ablative first-person plural)
tetiğinizden (ablative plural second-person)
tetiklerinizden (ablative plural second-person)
tetiklerinden (ablative plural third-person)
tetiğimin (first-person genitive singular)
tetiklerimin (first-person genitive singular)
tetiğinin (genitive second-person singular)
tetiklerinin (genitive second-person singular)
tetiğinin (genitive singular third-person)
tetiklerinin (genitive singular third-person)
tetiğimizin (first-person genitive plural)
tetiklerimizin (first-person genitive plural)
tetiğinizin (genitive plural second-person)
tetiklerinizin (genitive plural second-person)
tetiklerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish تتك (tetik, “quick, sharp, vigilant, nice, delicate, a trigger of a gun”), from Proto-Turkic *tetik (“alert, clever”), from the root *tet- (“to strive, exert; bold, hero; clever, reasonable; cheerful, vigorous”), whence also didin- (“to strive”).
Compare Old Turkic [script needed] (tetik, “quickwitted, intelligent”).


subay

head

subay (definite accusative subayı, plural subaylar)

subayı (accusative definite)
subaylar (plural)
subay (nominative singular)
subaylar (nominative plural)
subayı (accusative definite singular)
subayları (accusative definite plural)
subaya (dative singular)
subaylara (dative plural)
subayda (locative singular)
subaylarda (locative plural)
subaydan (ablative singular)
subaylardan (ablative plural)
subayın (genitive singular)
subayların (genitive plural)
subayım (first-person nominative singular)
subaylarım (first-person nominative singular)
subayın (nominative second-person singular)
subayların (nominative second-person singular)
subayı (nominative singular third-person)
subayları (nominative singular third-person)
subayımız (first-person nominative plural)
subaylarımız (first-person nominative plural)
subayınız (nominative plural second-person)
subaylarınız (nominative plural second-person)
subayları (nominative plural third-person)
subayımı (accusative definite first-person singular)
subaylarımı (accusative definite first-person singular)
subayını (accusative definite second-person singular)
subaylarını (accusative definite second-person singular)
subayını (accusative definite singular third-person)
subaylarını (accusative definite singular third-person)
subayımızı (accusative definite first-person plural)
subaylarımızı (accusative definite first-person plural)
subayınızı (accusative definite plural second-person)
subaylarınızı (accusative definite plural second-person)
subaylarını (accusative definite plural third-person)
subayıma (dative first-person singular)
subaylarıma (dative first-person singular)
subayına (dative second-person singular)
subaylarına (dative second-person singular)
subayına (dative singular third-person)
subaylarına (dative singular third-person)
subayımıza (dative first-person plural)
subaylarımıza (dative first-person plural)
subayınıza (dative plural second-person)
subaylarınıza (dative plural second-person)
subaylarına (dative plural third-person)
subayımda (first-person locative singular)
subaylarımda (first-person locative singular)
subayında (locative second-person singular)
subaylarında (locative second-person singular)
subayında (locative singular third-person)
subaylarında (locative singular third-person)
subayımızda (first-person locative plural)
subaylarımızda (first-person locative plural)
subayınızda (locative plural second-person)
subaylarınızda (locative plural second-person)
subaylarında (locative plural third-person)
subayımdan (ablative first-person singular)
subaylarımdan (ablative first-person singular)
subayından (ablative second-person singular)
subaylarından (ablative second-person singular)
subayından (ablative singular third-person)
subaylarından (ablative singular third-person)
subayımızdan (ablative first-person plural)
subaylarımızdan (ablative first-person plural)
subayınızdan (ablative plural second-person)
subaylarınızdan (ablative plural second-person)
subaylarından (ablative plural third-person)
subayımın (first-person genitive singular)
subaylarımın (first-person genitive singular)
subayının (genitive second-person singular)
subaylarının (genitive second-person singular)
subayının (genitive singular third-person)
subaylarının (genitive singular third-person)
subayımızın (first-person genitive plural)
subaylarımızın (first-person genitive plural)
subayınızın (genitive plural second-person)
subaylarınızın (genitive plural second-person)
subaylarının (genitive plural third-person)

Probably from a misinterpretation of
Chagatai [script needed] (subay, “light cavalry”) as a compound cognate with Old Turkic 𐰾𐰇 (s²ü, “army; spearmen; heavily armed pedestrian or horsemen”)
and Old Turkic 𐰋𐰏 (b²g, “lord”) and thus having the meaning 'army lord', in order to coin a replacement for the Ottoman ضابط (“zâbit”) during Turkish language reform. See more at Azerbaijani subay.


bakanlık

head

bakanlık (definite accusative bakanlığı, plural bakanlıklar)

bakanlığı (accusative definite)
bakanlıklar (plural)
bakanlık (nominative singular)
bakanlıklar (nominative plural)
bakanlığı (accusative definite singular)
bakanlıkları (accusative definite plural)
bakanlığa (dative singular)
bakanlıklara (dative plural)
bakanlıkta (locative singular)
bakanlıklarda (locative plural)
bakanlıktan (ablative singular)
bakanlıklardan (ablative plural)
bakanlığın (genitive singular)
bakanlıkların (genitive plural)

bakan (“minister”) + -lık. Replaced nezaret during the language reform.


seferber

Inherited from Ottoman Turkish سفربر (seferber), from Persian سفربر (safarbar, “who undertakes a journey, ready to travel”).


albay

head

albay (definite accusative albayı, plural albaylar)

albayı (accusative definite)
albaylar (plural)
albay (nominative singular)
albaylar (nominative plural)
albayı (accusative definite singular)
albayları (accusative definite plural)
albaya (dative singular)
albaylara (dative plural)
albayda (locative singular)
albaylarda (locative plural)
albaydan (ablative singular)
albaylardan (ablative plural)
albayın (genitive singular)
albayların (genitive plural)
albayım (first-person nominative singular)
albaylarım (first-person nominative singular)
albayın (nominative second-person singular)
albayların (nominative second-person singular)
albayı (nominative singular third-person)
albayları (nominative singular third-person)
albayımız (first-person nominative plural)
albaylarımız (first-person nominative plural)
albayınız (nominative plural second-person)
albaylarınız (nominative plural second-person)
albayları (nominative plural third-person)
albayımı (accusative definite first-person singular)
albaylarımı (accusative definite first-person singular)
albayını (accusative definite second-person singular)
albaylarını (accusative definite second-person singular)
albayını (accusative definite singular third-person)
albaylarını (accusative definite singular third-person)
albayımızı (accusative definite first-person plural)
albaylarımızı (accusative definite first-person plural)
albayınızı (accusative definite plural second-person)
albaylarınızı (accusative definite plural second-person)
albaylarını (accusative definite plural third-person)
albayıma (dative first-person singular)
albaylarıma (dative first-person singular)
albayına (dative second-person singular)
albaylarına (dative second-person singular)
albayına (dative singular third-person)
albaylarına (dative singular third-person)
albayımıza (dative first-person plural)
albaylarımıza (dative first-person plural)
albayınıza (dative plural second-person)
albaylarınıza (dative plural second-person)
albaylarına (dative plural third-person)
albayımda (first-person locative singular)
albaylarımda (first-person locative singular)
albayında (locative second-person singular)
albaylarında (locative second-person singular)
albayında (locative singular third-person)
albaylarında (locative singular third-person)
albayımızda (first-person locative plural)
albaylarımızda (first-person locative plural)
albayınızda (locative plural second-person)
albaylarınızda (locative plural second-person)
albaylarında (locative plural third-person)
albayımdan (ablative first-person singular)
albaylarımdan (ablative first-person singular)
albayından (ablative second-person singular)
albaylarından (ablative second-person singular)
albayından (ablative singular third-person)
albaylarından (ablative singular third-person)
albayımızdan (ablative first-person plural)
albaylarımızdan (ablative first-person plural)
albayınızdan (ablative plural second-person)
albaylarınızdan (ablative plural second-person)
albaylarından (ablative plural third-person)
albayımın (first-person genitive singular)
albaylarımın (first-person genitive singular)
albayının (genitive second-person singular)
albaylarının (genitive second-person singular)
albayının (genitive singular third-person)
albaylarının (genitive singular third-person)
albayımızın (first-person genitive plural)
albaylarımızın (first-person genitive plural)
albayınızın (genitive plural second-person)
albaylarınızın (genitive plural second-person)
albaylarının (genitive plural third-person)


şarjör

şarjör (definite accusative şarjörü, plural şarjörler)

şarjörü (accusative definite)
şarjörler (plural)
şarjör (nominative singular)
şarjörler (nominative plural)
şarjörü (accusative definite singular)
şarjörleri (accusative definite plural)
şarjöre (dative singular)
şarjörlere (dative plural)
şarjörde (locative singular)
şarjörlerde (locative plural)
şarjörden (ablative singular)
şarjörlerden (ablative plural)
şarjörün (genitive singular)
şarjörlerin (genitive plural)
şarjörüm (first-person nominative singular)
şarjörlerim (first-person nominative singular)
şarjörün (nominative second-person singular)
şarjörlerin (nominative second-person singular)
şarjörü (nominative singular third-person)
şarjörleri (nominative singular third-person)
şarjörümüz (first-person nominative plural)
şarjörlerimiz (first-person nominative plural)
şarjörünüz (nominative plural second-person)
şarjörleriniz (nominative plural second-person)
şarjörleri (nominative plural third-person)
şarjörümü (accusative definite first-person singular)
şarjörlerimi (accusative definite first-person singular)
şarjörünü (accusative definite second-person singular)
şarjörlerini (accusative definite second-person singular)
şarjörünü (accusative definite singular third-person)
şarjörlerini (accusative definite singular third-person)
şarjörümüzü (accusative definite first-person plural)
şarjörlerimizi (accusative definite first-person plural)
şarjörünüzü (accusative definite plural second-person)
şarjörlerinizi (accusative definite plural second-person)
şarjörlerini (accusative definite plural third-person)
şarjörüme (dative first-person singular)
şarjörlerime (dative first-person singular)
şarjörüne (dative second-person singular)
şarjörlerine (dative second-person singular)
şarjörüne (dative singular third-person)
şarjörlerine (dative singular third-person)
şarjörümüze (dative first-person plural)
şarjörlerimize (dative first-person plural)
şarjörünüze (dative plural second-person)
şarjörlerinize (dative plural second-person)
şarjörlerine (dative plural third-person)
şarjörümde (first-person locative singular)
şarjörlerimde (first-person locative singular)
şarjöründe (locative second-person singular)
şarjörlerinde (locative second-person singular)
şarjöründe (locative singular third-person)
şarjörlerinde (locative singular third-person)
şarjörümüzde (first-person locative plural)
şarjörlerimizde (first-person locative plural)
şarjörünüzde (locative plural second-person)
şarjörlerinizde (locative plural second-person)
şarjörlerinde (locative plural third-person)
şarjörümden (ablative first-person singular)
şarjörlerimden (ablative first-person singular)
şarjöründen (ablative second-person singular)
şarjörlerinden (ablative second-person singular)
şarjöründen (ablative singular third-person)
şarjörlerinden (ablative singular third-person)
şarjörümüzden (ablative first-person plural)
şarjörlerimizden (ablative first-person plural)
şarjörünüzden (ablative plural second-person)
şarjörlerinizden (ablative plural second-person)
şarjörlerinden (ablative plural third-person)
şarjörümün (first-person genitive singular)
şarjörlerimin (first-person genitive singular)
şarjörünün (genitive second-person singular)
şarjörlerinin (genitive second-person singular)
şarjörünün (genitive singular third-person)
şarjörlerinin (genitive singular third-person)
şarjörümüzün (first-person genitive plural)
şarjörlerimizin (first-person genitive plural)
şarjörünüzün (genitive plural second-person)
şarjörlerinizin (genitive plural second-person)
şarjörlerinin (genitive plural third-person)


kroşe

kroşe (definite accusative kroşeyi, plural kroşeler)

kroşeyi (accusative definite)
kroşeler (plural)


derin devlet

derin devlet (definite accusative derin devleti, plural derin devletler)

derin devleti (accusative definite)
derin devletler (plural)
derin devlet (nominative singular)
derin devletler (nominative plural)
derin devleti (accusative definite singular)
derin devletleri (accusative definite plural)
derin devlete (dative singular)
derin devletlere (dative plural)
derin devlette (locative singular)
derin devletlerde (locative plural)
derin devletten (ablative singular)
derin devletlerden (ablative plural)
derin devletin (genitive singular)
derin devletlerin (genitive plural)
derin devletim (first-person nominative singular)
derin devletlerim (first-person nominative singular)
derin devletin (nominative second-person singular)
derin devletlerin (nominative second-person singular)
derin devleti (nominative singular third-person)
derin devletleri (nominative singular third-person)
derin devletimiz (first-person nominative plural)
derin devletlerimiz (first-person nominative plural)
derin devletiniz (nominative plural second-person)
derin devletleriniz (nominative plural second-person)
derin devletleri (nominative plural third-person)
derin devletimi (accusative definite first-person singular)
derin devletlerimi (accusative definite first-person singular)
derin devletini (accusative definite second-person singular)
derin devletlerini (accusative definite second-person singular)
derin devletini (accusative definite singular third-person)
derin devletlerini (accusative definite singular third-person)
derin devletimizi (accusative definite first-person plural)
derin devletlerimizi (accusative definite first-person plural)
derin devletinizi (accusative definite plural second-person)
derin devletlerinizi (accusative definite plural second-person)
derin devletlerini (accusative definite plural third-person)
derin devletime (dative first-person singular)
derin devletlerime (dative first-person singular)
derin devletine (dative second-person singular)
derin devletlerine (dative second-person singular)
derin devletine (dative singular third-person)
derin devletlerine (dative singular third-person)
derin devletimize (dative first-person plural)
derin devletlerimize (dative first-person plural)
derin devletinize (dative plural second-person)
derin devletlerinize (dative plural second-person)
derin devletlerine (dative plural third-person)
derin devletimde (first-person locative singular)
derin devletlerimde (first-person locative singular)
derin devletinde (locative second-person singular)
derin devletlerinde (locative second-person singular)
derin devletinde (locative singular third-person)
derin devletlerinde (locative singular third-person)
derin devletimizde (first-person locative plural)
derin devletlerimizde (first-person locative plural)
derin devletinizde (locative plural second-person)
derin devletlerinizde (locative plural second-person)
derin devletlerinde (locative plural third-person)
derin devletimden (ablative first-person singular)
derin devletlerimden (ablative first-person singular)
derin devletinden (ablative second-person singular)
derin devletlerinden (ablative second-person singular)
derin devletinden (ablative singular third-person)
derin devletlerinden (ablative singular third-person)
derin devletimizden (ablative first-person plural)
derin devletlerimizden (ablative first-person plural)
derin devletinizden (ablative plural second-person)
derin devletlerinizden (ablative plural second-person)
derin devletlerinden (ablative plural third-person)
derin devletimin (first-person genitive singular)
derin devletlerimin (first-person genitive singular)
derin devletinin (genitive second-person singular)
derin devletlerinin (genitive second-person singular)
derin devletinin (genitive singular third-person)
derin devletlerinin (genitive singular third-person)
derin devletimizin (first-person genitive plural)
derin devletlerimizin (first-person genitive plural)
derin devletinizin (genitive plural second-person)
derin devletlerinizin (genitive plural second-person)
derin devletlerinin (genitive plural third-person)
derin devletim (first-person singular)
derin devletlerim (first-person singular)
derin devletsin (second-person singular)
derin devletlersin (second-person singular)
derin devlet (singular third-person)
derin devlettir (singular third-person)
derin devletler (singular third-person)
derin devletlerdir (singular third-person)
derin devletiz (first-person plural)
derin devletleriz (first-person plural)
derin devletsiniz (plural second-person)
derin devletlersiniz (plural second-person)
derin devletler (plural third-person)
derin devletlerdir (plural third-person)

→ Azerbaijani: dərin dövlət

→ Czech: hluboký stát (calque)

→ English: deep state (calque)

→ French: État profond (calque)

→ Spanish: estado profundo (calque)

desc

глуби́нное госуда́рство

→ Russian: глуби́нное госуда́рство (glubínnoje gosudárstvo) (calque)

→ Indonesian: negara dalam (calque)

→ Italian: stato profondo (calque)

→ Norwegian: (calque)

Norwegian Bokmål: dypstat

Norwegian Nynorsk: djupstat

→ Persian: دولت عمیق (calque)

→ Serbo-Croatian: (calque)

ду̀бока др̀жава

Cyrillic script: ду̀бока др̀жава

Latin script: dùboka dr̀žava

(politics) deep state (a large group of people, typically members of government agencies and the military, believed to have long-lasting political influence that is difficult for an administration voted into power to counter)


fırka

head

fırka (definite accusative fırkayı, plural fırkalar)

fırkayı (accusative definite)
fırkalar (plural)

From Ottoman Turkish فرقه, from Arabic فِرْقَة (firqa).


tahşidat

tahşidat (definite accusative tahşidatı, plural tahşidatlar)

tahşidatı (accusative definite)
tahşidatlar (plural)

From Ottoman Turkish تحشیدات (tahşidat), Arabic plural of تحشید (tahşid), from Arabic تَحْشِيد (taḥšīd), verbal noun of حَشَدَ (ḥašada, “to gather, concentrate, mobilize”). Formally, the Arabic plural of obsolete tahşid, tahşit.

der

Arabic تَحْشِيد (taḥšīd)

Londra, 30 (Radyo) - İnglitere dış işleri bakanlığı, Avusturya'nın Salzburg'ta askerî tahşidat yapmağa başladığı hakkında resmen hiçbir haber almadığını bildirmektedir.

1936 April 30, “Haberleri yokmuş”, in Ulusal Birlik, page 4:

Garp cephesinde Almanlar tahşidat yapıyor

Germans gather forces on the eastern front


ihtiyat

head

ihtiyat (definite accusative ihtiyatı, plural ihtiyatlar)

ihtiyatı (accusative definite)
ihtiyatlar (plural)

From Ottoman Turkish احتیاط (ihtiyat), from Arabic اِحْتِيَاط (iḥtiyāṭ), verbal noun of اِحْتَاطَ (iḥtāṭa, “to be careful, to take precautions”).

der

Arabic اِحْتِيَاط (iḥtiyāṭ)


istikşaf

head

istikşaf (definite accusative istikşafı, plural istikşaflar)

istikşafı (accusative definite)
istikşaflar (plural)

From Ottoman Turkish استكشاف, from Arabic اِسْتِكْشَاف (istikšāf).

der

اِسْتِكْشَاف

Arabic اِسْتِكْشَاف (istikšāf)


harekât

head

harekât (definite accusative harekâtı, uncountable)

harekâtı (accusative definite)
harekât (nominative singular)
harekâtı (accusative definite singular)
harekâta (dative singular)
harekâtta (locative singular)
harekâttan (ablative singular)
harekâtın (genitive singular)

From Ottoman Turkish حركات (hareḱat), from Arabic حَرَكَات (ḥarakāt), plural of حَرَكَة (ḥaraka).


başkumandan

başkumandan (definite accusative başkumandanı, plural başkumandanlar)

başkumandanı (accusative definite)
başkumandanlar (plural)

Bu adam harpta itilâf başkumandanı idi.

1929 March 22, “Mareşal Foch dün vefat etti”, in İkdam:

This man was commander-in-chief on the Allied battlefield.


müstahkem

From Ottoman Turkish مستحكم (müstahkem), from Arabic مُسْتَحْكَم (mustaḥkam).

Uzak Şartka muharebe Singapur müstahkem mevkilerine intikal etmek üzeredir.


tayyare gemisi

tayyare gemisi (definite accusative tayyare gemisini, plural tayyare gemileri)

tayyare gemisini (accusative definite)
tayyare gemileri (plural)

(military, nautical, obsolete) aircraft carrier


tümen

tümen (definite accusative tümeni, plural tümenler)

tümeni (accusative definite)
tümenler (plural)

From Ottoman Turkish تومان (“ten thousand; a division”), cognate with Old Turkic 𐱅𐰇𐰢𐰤 (t²ümn², “ten thousand”), ultimately from Proto-Turkic *tümen (“ten thousand”). Compare Mongolian түм (tüm) and Azerbaijani tümən.


karargâh

head

karargâh (definite accusative karargâhı, plural karargâhlar)

karargâhı (accusative definite)
karargâhlar (plural)
karargâh (nominative singular)
karargâhlar (nominative plural)
karargâhı (accusative definite singular)
karargâhları (accusative definite plural)
karargâha (dative singular)
karargâhlara (dative plural)
karargâhta (locative singular)
karargâhlarda (locative plural)
karargâhtan (ablative singular)
karargâhlardan (ablative plural)
karargâhın (genitive singular)
karargâhların (genitive plural)

From Ottoman Turkish قراركاه (karargâh), By surface analysis, karar (“decision”) + -gâh


ricat

head

ricat (definite accusative ricati, plural ricatlar)

ricati (accusative definite)
ricatlar (plural)

From Ottoman Turkish رجعت (ricat, “return; retreat”), from Arabic رجعة.


mayınlamak

head

mayınlamak (third-person singular simple present mayınlar)

mayınlar (present singular third-person)
maynlamak (alternative)


levazım

levazım (definite accusative levazımı, plural levazımlar)

levazımı (accusative definite)
levazımlar (plural)
levâzım (alternative)

From Ottoman Turkish لوازم (levazım), from Arabic لَوَازِم (lawāzim), plural of لَازِم (lāzim, “necessary”).


keşif

keşif (definite accusative keşfi, plural keşifler)

keşfi (accusative definite)
keşifler (plural)
keşif (nominative singular)
keşifler (nominative plural)
keşfi (accusative definite singular)
keşifleri (accusative definite plural)
keşfe (dative singular)
keşiflere (dative plural)
keşifte (locative singular)
keşiflerde (locative plural)
keşiften (ablative singular)
keşiflerden (ablative plural)
keşfin (genitive singular)
keşiflerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish كشف (keşf), from Arabic كَشْف (kašf), verbal noun of كَشَفَ (kašafa, “to remove, uncover, reveal, expose, investigate”).


nazır

nazır (definite accusative nazırı, plural nazırlar)

nazırı (accusative definite)
nazırlar (plural)
nazır (nominative singular)
nazırlar (nominative plural)
nazırı (accusative definite singular)
nazırları (accusative definite plural)
nazıra (dative singular)
nazırlara (dative plural)
nazırda (locative singular)
nazırlarda (locative plural)
nazırdan (ablative singular)
nazırlardan (ablative plural)
nazırın (genitive singular)
nazırların (genitive plural)
nazırım (first-person nominative singular)
nazırlarım (first-person nominative singular)
nazırın (nominative second-person singular)
nazırların (nominative second-person singular)
nazırı (nominative singular third-person)
nazırları (nominative singular third-person)
nazırımız (first-person nominative plural)
nazırlarımız (first-person nominative plural)
nazırınız (nominative plural second-person)
nazırlarınız (nominative plural second-person)
nazırları (nominative plural third-person)
nazırımı (accusative definite first-person singular)
nazırlarımı (accusative definite first-person singular)
nazırını (accusative definite second-person singular)
nazırlarını (accusative definite second-person singular)
nazırını (accusative definite singular third-person)
nazırlarını (accusative definite singular third-person)
nazırımızı (accusative definite first-person plural)
nazırlarımızı (accusative definite first-person plural)
nazırınızı (accusative definite plural second-person)
nazırlarınızı (accusative definite plural second-person)
nazırlarını (accusative definite plural third-person)
nazırıma (dative first-person singular)
nazırlarıma (dative first-person singular)
nazırına (dative second-person singular)
nazırlarına (dative second-person singular)
nazırına (dative singular third-person)
nazırlarına (dative singular third-person)
nazırımıza (dative first-person plural)
nazırlarımıza (dative first-person plural)
nazırınıza (dative plural second-person)
nazırlarınıza (dative plural second-person)
nazırlarına (dative plural third-person)
nazırımda (first-person locative singular)
nazırlarımda (first-person locative singular)
nazırında (locative second-person singular)
nazırlarında (locative second-person singular)
nazırında (locative singular third-person)
nazırlarında (locative singular third-person)
nazırımızda (first-person locative plural)
nazırlarımızda (first-person locative plural)
nazırınızda (locative plural second-person)
nazırlarınızda (locative plural second-person)
nazırlarında (locative plural third-person)
nazırımdan (ablative first-person singular)
nazırlarımdan (ablative first-person singular)
nazırından (ablative second-person singular)
nazırlarından (ablative second-person singular)
nazırından (ablative singular third-person)
nazırlarından (ablative singular third-person)
nazırımızdan (ablative first-person plural)
nazırlarımızdan (ablative first-person plural)
nazırınızdan (ablative plural second-person)
nazırlarınızdan (ablative plural second-person)
nazırlarından (ablative plural third-person)
nazırımın (first-person genitive singular)
nazırlarımın (first-person genitive singular)
nazırının (genitive second-person singular)
nazırlarının (genitive second-person singular)
nazırının (genitive singular third-person)
nazırlarının (genitive singular third-person)
nazırımızın (first-person genitive plural)
nazırlarımızın (first-person genitive plural)
nazırınızın (genitive plural second-person)
nazırlarınızın (genitive plural second-person)
nazırlarının (genitive plural third-person)
nazırım (first-person singular)
nazırlarım (first-person singular)
nazırsın (second-person singular)
nazırlarsın (second-person singular)
nazır (singular third-person)
nazırdır (singular third-person)
nazırlar (singular third-person)
nazırlardır (singular third-person)
nazırız (first-person plural)
nazırlarız (first-person plural)
nazırsınız (plural second-person)
nazırlarsınız (plural second-person)
nazırlar (plural third-person)
nazırlardır (plural third-person)
nâzır (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish ناظر (nazır), from Arabic نَاظِر (nāẓir). Replaced by bakan during the language reform.


zayiat

head

zayiat (definite accusative zayiatı, plural zayiatlar)

zayiatı (accusative definite)
zayiatlar (plural)

From Ottoman Turkish ضایعات, formed in Ottoman as a pseudo-Arabic plural from ضَائِع (ḍāʔiʕ), active participle of ضَاعَ (ḍāʕa).

zayiat vermek

zayiat verdirmek

1940 May 14, headline in Tasviri Efkâr


bahriyeli

bahriyeli (definite accusative bahriyeliyi, plural bahriyeliler)

bahriyeliyi (accusative definite)
bahriyeliler (plural)

(military, nautical) sailor, seaman, cadet


müfreze

müfreze (definite accusative müfrezeyi, plural müfrezeler)

müfrezeyi (accusative definite)
müfrezeler (plural)

From Ottoman Turkish مفرزه, feminine of مفرز (müfrez, “separated”), from Arabic مُفْرَز (mufraz)


devre

devre (definite accusative devreyi, plural devreler)

devreyi (accusative definite)
devreler (plural)

From Ottoman Turkish دوره (devre), from Arabic دَوْرَة (dawra).


devriye

devriye (definite accusative devriyeyi, plural devriyeler)

devriyeyi (accusative definite)
devriyeler (plural)

From Ottoman Turkish دوریه, feminine of دوری (“devri”), from Arabic دَوْرِيّ (dawriyy).


muhrip

muhrip (definite accusative muhribi, plural muhripler)

muhribi (accusative definite)
muhripler (plural)

From Ottoman Turkish مخرب (muhrib), from Arabic مُخْرِب (muḵrib). Compare Azerbaijani müxrib


ikmal

ikmal (definite accusative ikmali, plural ikmaller)

ikmali (accusative definite)
ikmaller (plural)

From Ottoman Turkish اكمال, from Arabic إِكْمَال (ʔikmāl), verbal noun of أَكْمَلَ (ʔakmala, “to finish, complete”).


flöre

flöre (definite accusative flöreyi, plural flöreler)

flöreyi (accusative definite)
flöreler (plural)
flöre (nominative singular)
flöreler (nominative plural)
flörei (accusative definite singular)
flöreleri (accusative definite plural)
flöree (dative singular)
flörelere (dative plural)
flörede (locative singular)
flörelerde (locative plural)
flöreden (ablative singular)
flörelerden (ablative plural)
flörein (genitive singular)
flörelerin (genitive plural)
flöreim (first-person nominative singular)
flörelerim (first-person nominative singular)
flörein (nominative second-person singular)
flörelerin (nominative second-person singular)
flörei (nominative singular third-person)
flöreleri (nominative singular third-person)
flöreimiz (first-person nominative plural)
flörelerimiz (first-person nominative plural)
flöreiniz (nominative plural second-person)
flöreleriniz (nominative plural second-person)
flöreleri (nominative plural third-person)
flöreimi (accusative definite first-person singular)
flörelerimi (accusative definite first-person singular)
flöreini (accusative definite second-person singular)
flörelerini (accusative definite second-person singular)
flöreini (accusative definite singular third-person)
flörelerini (accusative definite singular third-person)
flöreimizi (accusative definite first-person plural)
flörelerimizi (accusative definite first-person plural)
flöreinizi (accusative definite plural second-person)
flörelerinizi (accusative definite plural second-person)
flörelerini (accusative definite plural third-person)
flöreime (dative first-person singular)
flörelerime (dative first-person singular)
flöreine (dative second-person singular)
flörelerine (dative second-person singular)
flöreine (dative singular third-person)
flörelerine (dative singular third-person)
flöreimize (dative first-person plural)
flörelerimize (dative first-person plural)
flöreinize (dative plural second-person)
flörelerinize (dative plural second-person)
flörelerine (dative plural third-person)
flöreimde (first-person locative singular)
flörelerimde (first-person locative singular)
flöreinde (locative second-person singular)
flörelerinde (locative second-person singular)
flöreinde (locative singular third-person)
flörelerinde (locative singular third-person)
flöreimizde (first-person locative plural)
flörelerimizde (first-person locative plural)
flöreinizde (locative plural second-person)
flörelerinizde (locative plural second-person)
flörelerinde (locative plural third-person)
flöreimden (ablative first-person singular)
flörelerimden (ablative first-person singular)
flöreinden (ablative second-person singular)
flörelerinden (ablative second-person singular)
flöreinden (ablative singular third-person)
flörelerinden (ablative singular third-person)
flöreimizden (ablative first-person plural)
flörelerimizden (ablative first-person plural)
flöreinizden (ablative plural second-person)
flörelerinizden (ablative plural second-person)
flörelerinden (ablative plural third-person)
flöreimin (first-person genitive singular)
flörelerimin (first-person genitive singular)
flöreinin (genitive second-person singular)
flörelerinin (genitive second-person singular)
flöreinin (genitive singular third-person)
flörelerinin (genitive singular third-person)
flöreimizin (first-person genitive plural)
flörelerimizin (first-person genitive plural)
flöreinizin (genitive plural second-person)
flörelerinizin (genitive plural second-person)
flörelerinin (genitive plural third-person)

(fencing) foil (a very thin sword with a blunted tip)


efrat

efrat (definite accusative efradı, plural efratlar)

efradı (accusative definite)
efratlar (plural)

From Ottoman Turkish افراد (efrad), plural of فرد (ferd), from Arabic فَرْد (fard, “an individual”).

Napoli 9 (A. A.) İki vapur bugün 141 zabit ve 4000 efrad alarak Doğu Afrikaya hereket etmiştir. Ayrica on vapur ve bir tayyare nakliye gemiside yakında hareket edecektir.

1936 March 10, “Italyanlar halâ Doğu Afrikaya asker sevkediyorlar [Italians still sending troops to Africa]”, in Hakkın Sesi, page 1:

Bükreş, 9. a.a. - Romanya büyük erkânıharbiyesi 30 günlük bir devre için, muhtelif sınıflara mensup efrat, zabit, ve küçük zabit davet etmiştir.

1940 June 10, “Romanyada silâh altına çağırılanlar”, in Ulus:

(military) privates, recruits; soldiers (distinguished from officers)


kolordu

kolordu (definite accusative kolorduyu, plural kolordular)

kolorduyu (accusative definite)
kolordular (plural)

From Ottoman Turkish قول اردو, equivalent to kol + ordu.


mülhakat

mülhakat (definite accusative mülhakatı, plural mülhakatlar)

mülhakatı (accusative definite)
mülhakatlar (plural)

From Ottoman Turkish ملحقات, plural of ملحق, from Arabic مُلْحَق (mulḥaq), passive participle of أَلْحَقَ (ʔalḥaqa). Formally, the Arabic plural of mülhak.

(government) places subordinate to a central government; dependencies; annexed provinces


nezaret

nezaret (definite accusative nezareti, plural nezaretler)

nezareti (accusative definite)
nezaretler (plural)

Inherited from Ottoman Turkish نظارت (nezaret), from Arabic نِظَارَة (niẓāra).


muavin

head

muavin (definite accusative muavini, plural muavinler)

muavini (accusative definite)
muavinler (plural)
muavin (nominative singular)
muavinler (nominative plural)
muavini (accusative definite singular)
muavinleri (accusative definite plural)
muavine (dative singular)
muavinlere (dative plural)
muavinde (locative singular)
muavinlerde (locative plural)
muavinden (ablative singular)
muavinlerden (ablative plural)
muavinin (genitive singular)
muavinlerin (genitive plural)
muavinim (first-person nominative singular)
muavinlerim (first-person nominative singular)
muavinin (nominative second-person singular)
muavinlerin (nominative second-person singular)
muavini (nominative singular third-person)
muavinleri (nominative singular third-person)
muavinimiz (first-person nominative plural)
muavinlerimiz (first-person nominative plural)
muavininiz (nominative plural second-person)
muavinleriniz (nominative plural second-person)
muavinleri (nominative plural third-person)
muavinimi (accusative definite first-person singular)
muavinlerimi (accusative definite first-person singular)
muavinini (accusative definite second-person singular)
muavinlerini (accusative definite second-person singular)
muavinini (accusative definite singular third-person)
muavinlerini (accusative definite singular third-person)
muavinimizi (accusative definite first-person plural)
muavinlerimizi (accusative definite first-person plural)
muavininizi (accusative definite plural second-person)
muavinlerinizi (accusative definite plural second-person)
muavinlerini (accusative definite plural third-person)
muavinime (dative first-person singular)
muavinlerime (dative first-person singular)
muavinine (dative second-person singular)
muavinlerine (dative second-person singular)
muavinine (dative singular third-person)
muavinlerine (dative singular third-person)
muavinimize (dative first-person plural)
muavinlerimize (dative first-person plural)
muavininize (dative plural second-person)
muavinlerinize (dative plural second-person)
muavinlerine (dative plural third-person)
muavinimde (first-person locative singular)
muavinlerimde (first-person locative singular)
muavininde (locative second-person singular)
muavinlerinde (locative second-person singular)
muavininde (locative singular third-person)
muavinlerinde (locative singular third-person)
muavinimizde (first-person locative plural)
muavinlerimizde (first-person locative plural)
muavininizde (locative plural second-person)
muavinlerinizde (locative plural second-person)
muavinlerinde (locative plural third-person)
muavinimden (ablative first-person singular)
muavinlerimden (ablative first-person singular)
muavininden (ablative second-person singular)
muavinlerinden (ablative second-person singular)
muavininden (ablative singular third-person)
muavinlerinden (ablative singular third-person)
muavinimizden (ablative first-person plural)
muavinlerimizden (ablative first-person plural)
muavininizden (ablative plural second-person)
muavinlerinizden (ablative plural second-person)
muavinlerinden (ablative plural third-person)
muavinimin (first-person genitive singular)
muavinlerimin (first-person genitive singular)
muavininin (genitive second-person singular)
muavinlerinin (genitive second-person singular)
muavininin (genitive singular third-person)
muavinlerinin (genitive singular third-person)
muavinimizin (first-person genitive plural)
muavinlerimizin (first-person genitive plural)
muavininizin (genitive plural second-person)
muavinlerinizin (genitive plural second-person)
muavinlerinin (genitive plural third-person)
muavinim (first-person singular)
muavinlerim (first-person singular)
muavinsin (second-person singular)
muavinlersin (second-person singular)
muavin (singular third-person)
muavindir (singular third-person)
muavinler (singular third-person)
muavinlerdir (singular third-person)
muaviniz (first-person plural)
muavinleriz (first-person plural)
muavinsiniz (plural second-person)
muavinlersiniz (plural second-person)
muavinler (plural third-person)
muavinlerdir (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish معاون (muavin, “helper, assistant, deputy”), from Arabic مُعَاوِن (muʕāwin).

inh+

(government) assistant director; deputy director


mülazım

head

mülazım (definite accusative mülazımı, plural mülazımlar)

mülazımı (accusative definite)
mülazımlar (plural)

From Ottoman Turkish ملازم (mülazim), from Arabic مُلَازِم (mulāzim), active participle of لَازَمَ (lāzama). The original sense of persistence and inseparability evolved to mean an assistant.


erkânıharbiye

erkânıharbiye (definite accusative erkânıharbiyeyi, plural erkânıharbiyeler)

erkânıharbiyeyi (accusative definite)
erkânıharbiyeler (plural)

From Ottoman Turkish اركان حربیه, equivalent to erkân + harbiye.

[…] yani erkânıharbiyelerin yanılmış olmalarından ileri gelmiştir.

1934 September 13, Şakir Hazim, “Dünya harbinin sayı ile ifadesi”, in Hakimiyeti Milliye, page 3:

1941 April 30, En Son Havâdis, caption below photo of important-looking men in important-looking uniforms

(please add an English translation of this quotation)

Libya'da mühim bir hareket arifesinde bulunduğu anlaşılan İngiliz ordusunun başkumandanı General Vavel ve erkânıharbiyesi


imdat

imdat (definite accusative imdadı, plural imdatlar)

imdadı (accusative definite)
imdatlar (plural)
imdat (nominative singular)
imdatlar (nominative plural)
imdadı (accusative definite singular)
imdatları (accusative definite plural)
imdada (dative singular)
imdatlara (dative plural)
imdatta (locative singular)
imdatlarda (locative plural)
imdattan (ablative singular)
imdatlardan (ablative plural)
imdadın (genitive singular)
imdatların (genitive plural)
imdadım (first-person nominative singular)
imdatlarım (first-person nominative singular)
imdadın (nominative second-person singular)
imdatların (nominative second-person singular)
imdadı (nominative singular third-person)
imdatları (nominative singular third-person)
imdadımız (first-person nominative plural)
imdatlarımız (first-person nominative plural)
imdadınız (nominative plural second-person)
imdatlarınız (nominative plural second-person)
imdatları (nominative plural third-person)
imdadımı (accusative definite first-person singular)
imdatlarımı (accusative definite first-person singular)
imdadını (accusative definite second-person singular)
imdatlarını (accusative definite second-person singular)
imdadını (accusative definite singular third-person)
imdatlarını (accusative definite singular third-person)
imdadımızı (accusative definite first-person plural)
imdatlarımızı (accusative definite first-person plural)
imdadınızı (accusative definite plural second-person)
imdatlarınızı (accusative definite plural second-person)
imdatlarını (accusative definite plural third-person)
imdadıma (dative first-person singular)
imdatlarıma (dative first-person singular)
imdadına (dative second-person singular)
imdatlarına (dative second-person singular)
imdadına (dative singular third-person)
imdatlarına (dative singular third-person)
imdadımıza (dative first-person plural)
imdatlarımıza (dative first-person plural)
imdadınıza (dative plural second-person)
imdatlarınıza (dative plural second-person)
imdatlarına (dative plural third-person)
imdadımda (first-person locative singular)
imdatlarımda (first-person locative singular)
imdadında (locative second-person singular)
imdatlarında (locative second-person singular)
imdadında (locative singular third-person)
imdatlarında (locative singular third-person)
imdadımızda (first-person locative plural)
imdatlarımızda (first-person locative plural)
imdadınızda (locative plural second-person)
imdatlarınızda (locative plural second-person)
imdatlarında (locative plural third-person)
imdadımdan (ablative first-person singular)
imdatlarımdan (ablative first-person singular)
imdadından (ablative second-person singular)
imdatlarından (ablative second-person singular)
imdadından (ablative singular third-person)
imdatlarından (ablative singular third-person)
imdadımızdan (ablative first-person plural)
imdatlarımızdan (ablative first-person plural)
imdadınızdan (ablative plural second-person)
imdatlarınızdan (ablative plural second-person)
imdatlarından (ablative plural third-person)
imdadımın (first-person genitive singular)
imdatlarımın (first-person genitive singular)
imdadının (genitive second-person singular)
imdatlarının (genitive second-person singular)
imdadının (genitive singular third-person)
imdatlarının (genitive singular third-person)
imdadımızın (first-person genitive plural)
imdatlarımızın (first-person genitive plural)
imdadınızın (genitive plural second-person)
imdatlarınızın (genitive plural second-person)
imdatlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish امداد (imdad, “helping, aiding, help, assistance”), from Arabic إِمْدَاد (ʔimdād), verbal noun of أَمَدَّ (ʔamadda).


kıtaat

head

kıtaat (definite accusative kıtaatı, uncountable)

From Ottoman Turkish قطعات (kıtaat), plural of قطعه (kıta), from Arabic قِطْعَة (qiṭʕa). Formally, the Arabic plural of kıta.

Alman kıtaatı bu sabah Tschenstochau'a girmiştir.

1939 September 4, “Muharebe vaizyeti [War situation]”, in Cumhuriyet, page 5:

German troops were entering Tschenstochau this morning.


süvari

süvari (definite accusative süvariyi, plural süvariler)

süvariyi (accusative definite)
süvariler (plural)

From Ottoman Turkish سواری (süvari), alteration of Persian سوار (sovâr, “rider, cavalryman”).

der

1939 September 3, Cumhuriyet, page 1 photo caption

A cavalry detachment belonging to the Polish army.


müsademe

head

müsademe (definite accusative müsademeyi, plural müsademeler)

müsademeyi (accusative definite)
müsademeler (plural)
musademe (alternative)

From Ottoman Turkish مصادمه (müsademe), from Arabic مُصَادَمَة (muṣādama), verbal noun of صَادَمَ (ṣādama, “to strike, resist, clash”).

Koridor üzerinde ve şarkî Prusyadaki musademeler hudud civarındadır.

1939 September 3, “Leh tebliği [Polish report]”, in Cumhuriyet, page 1:


layiha

layiha (definite accusative layihayı, plural layihalar)

layihayı (accusative definite)
layihalar (plural)

From Ottoman Turkish لایحه (layiha), from Arabic لَائِحَة (lāʔiḥa). Compare Azerbaijani layihə.

der

Arabic لَائِحَة (lāʔiḥa)


orgeneral

head

orgeneral (definite accusative orgeneralı, plural orgenerallar)

orgeneralı (accusative definite)
orgenerallar (plural)

(military) army commander, general of the army


miralay

miralay (definite accusative miralayı, plural miralaylar)

miralayı (accusative definite)
miralaylar (plural)

From Ottoman Turkish میرآلای, equivalent to mir + alay, literally “regiment commander”.


müsteşar

head

müsteşar (definite accusative müsteşarı, plural müsteşarlar)

müsteşarı (accusative definite)
müsteşarlar (plural)

From Ottoman Turkish مستشار (müsteşar), from Arabic مُسْتَشَار (mustašār), passive participle of اِسْتَشَارَ (istašāra).


ileri görüşlülük

ileri görüşlülük (definite accusative ileri görüşlüğü, plural ileri görüşlülükler)

ileri görüşlüğü (accusative definite)
ileri görüşlülükler (plural)
ileri görüşlülük (nominative singular)
ileri görüşlülükler (nominative plural)
ileri görüşlüğü (accusative definite singular)
ileri görüşlülükleri (accusative definite plural)
ileri görüşlüğe (dative singular)
ileri görüşlülüklere (dative plural)
ileri görüşlülükte (locative singular)
ileri görüşlülüklerde (locative plural)
ileri görüşlülükten (ablative singular)
ileri görüşlülüklerden (ablative plural)
ileri görüşlüğün (genitive singular)
ileri görüşlülüklerin (genitive plural)
ileri görüşlüğüm (first-person nominative singular)
ileri görüşlülüklerim (first-person nominative singular)
ileri görüşlüğün (nominative second-person singular)
ileri görüşlülüklerin (nominative second-person singular)
ileri görüşlüğü (nominative singular third-person)
ileri görüşlülükleri (nominative singular third-person)
ileri görüşlüğümüz (first-person nominative plural)
ileri görüşlülüklerimiz (first-person nominative plural)
ileri görüşlüğünüz (nominative plural second-person)
ileri görüşlülükleriniz (nominative plural second-person)
ileri görüşlülükleri (nominative plural third-person)
ileri görüşlüğümü (accusative definite first-person singular)
ileri görüşlülüklerimi (accusative definite first-person singular)
ileri görüşlüğünü (accusative definite second-person singular)
ileri görüşlülüklerini (accusative definite second-person singular)
ileri görüşlüğünü (accusative definite singular third-person)
ileri görüşlülüklerini (accusative definite singular third-person)
ileri görüşlüğümüzü (accusative definite first-person plural)
ileri görüşlülüklerimizi (accusative definite first-person plural)
ileri görüşlüğünüzü (accusative definite plural second-person)
ileri görüşlülüklerinizi (accusative definite plural second-person)
ileri görüşlülüklerini (accusative definite plural third-person)
ileri görüşlüğüme (dative first-person singular)
ileri görüşlülüklerime (dative first-person singular)
ileri görüşlüğüne (dative second-person singular)
ileri görüşlülüklerine (dative second-person singular)
ileri görüşlüğüne (dative singular third-person)
ileri görüşlülüklerine (dative singular third-person)
ileri görüşlüğümüze (dative first-person plural)
ileri görüşlülüklerimize (dative first-person plural)
ileri görüşlüğünüze (dative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinize (dative plural second-person)
ileri görüşlülüklerine (dative plural third-person)
ileri görüşlüğümde (first-person locative singular)
ileri görüşlülüklerimde (first-person locative singular)
ileri görüşlüğünde (locative second-person singular)
ileri görüşlülüklerinde (locative second-person singular)
ileri görüşlüğünde (locative singular third-person)
ileri görüşlülüklerinde (locative singular third-person)
ileri görüşlüğümüzde (first-person locative plural)
ileri görüşlülüklerimizde (first-person locative plural)
ileri görüşlüğünüzde (locative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinizde (locative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinde (locative plural third-person)
ileri görüşlüğümden (ablative first-person singular)
ileri görüşlülüklerimden (ablative first-person singular)
ileri görüşlüğünden (ablative second-person singular)
ileri görüşlülüklerinden (ablative second-person singular)
ileri görüşlüğünden (ablative singular third-person)
ileri görüşlülüklerinden (ablative singular third-person)
ileri görüşlüğümüzden (ablative first-person plural)
ileri görüşlülüklerimizden (ablative first-person plural)
ileri görüşlüğünüzden (ablative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinizden (ablative plural second-person)
ileri görüşlülüklerinden (ablative plural third-person)
ileri görüşlüğümün (first-person genitive singular)
ileri görüşlülüklerimin (first-person genitive singular)
ileri görüşlüğünün (genitive second-person singular)
ileri görüşlülüklerinin (genitive second-person singular)
ileri görüşlüğünün (genitive singular third-person)
ileri görüşlülüklerinin (genitive singular third-person)
ileri görüşlüğümüzün (first-person genitive plural)
ileri görüşlülüklerimizin (first-person genitive plural)
ileri görüşlüğünüzün (genitive plural second-person)
ileri görüşlülüklerinizin (genitive plural second-person)
ileri görüşlülüklerinin (genitive plural third-person)


harbi

harbi (definite accusative harbiyi, plural harbiler)

harbiyi (accusative definite)
harbiler (plural)
harbi (nominative singular)
harbiler (nominative plural)
harbiyi (accusative definite singular)
harbileri (accusative definite plural)
harbiye (dative singular)
harbilere (dative plural)
harbide (locative singular)
harbilerde (locative plural)
harbiden (ablative singular)
harbilerden (ablative plural)
harbinin (genitive singular)
harbilerin (genitive plural)
harbim (first-person nominative singular)
harbilerim (first-person nominative singular)
harbin (nominative second-person singular)
harbilerin (nominative second-person singular)
harbisi (nominative singular third-person)
harbileri (nominative singular third-person)
harbimiz (first-person nominative plural)
harbilerimiz (first-person nominative plural)
harbiniz (nominative plural second-person)
harbileriniz (nominative plural second-person)
harbileri (nominative plural third-person)
harbimi (accusative definite first-person singular)
harbilerimi (accusative definite first-person singular)
harbini (accusative definite second-person singular)
harbilerini (accusative definite second-person singular)
harbisini (accusative definite singular third-person)
harbilerini (accusative definite singular third-person)
harbimizi (accusative definite first-person plural)
harbilerimizi (accusative definite first-person plural)
harbinizi (accusative definite plural second-person)
harbilerinizi (accusative definite plural second-person)
harbilerini (accusative definite plural third-person)
harbime (dative first-person singular)
harbilerime (dative first-person singular)
harbine (dative second-person singular)
harbilerine (dative second-person singular)
harbisine (dative singular third-person)
harbilerine (dative singular third-person)
harbimize (dative first-person plural)
harbilerimize (dative first-person plural)
harbinize (dative plural second-person)
harbilerinize (dative plural second-person)
harbilerine (dative plural third-person)
harbimde (first-person locative singular)
harbilerimde (first-person locative singular)
harbinde (locative second-person singular)
harbilerinde (locative second-person singular)
harbisinde (locative singular third-person)
harbilerinde (locative singular third-person)
harbimizde (first-person locative plural)
harbilerimizde (first-person locative plural)
harbinizde (locative plural second-person)
harbilerinizde (locative plural second-person)
harbilerinde (locative plural third-person)
harbimden (ablative first-person singular)
harbilerimden (ablative first-person singular)
harbinden (ablative second-person singular)
harbilerinden (ablative second-person singular)
harbisinden (ablative singular third-person)
harbilerinden (ablative singular third-person)
harbimizden (ablative first-person plural)
harbilerimizden (ablative first-person plural)
harbinizden (ablative plural second-person)
harbilerinizden (ablative plural second-person)
harbilerinden (ablative plural third-person)
harbimin (first-person genitive singular)
harbilerimin (first-person genitive singular)
harbinin (genitive second-person singular)
harbilerinin (genitive second-person singular)
harbisinin (genitive singular third-person)
harbilerinin (genitive singular third-person)
harbimizin (first-person genitive plural)
harbilerimizin (first-person genitive plural)
harbinizin (genitive plural second-person)
harbilerinizin (genitive plural second-person)
harbilerinin (genitive plural third-person)
harbe (alternative)
harbî (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish حربی (ḥarbi, “a ramrod”), possibly from Arabic حَرْبَة (ḥarba, “dart, spearhead, bayonet, spike”), from حَرْب (ḥarb, “war, warfare”).


terhis

head

terhis (definite accusative terhisi, plural terhisler)

terhisi (accusative definite)
terhisler (plural)

From Ottoman Turkish ترخیص (“permitting; permission, license”), from Arabic تَرْخِيص (tarḵīṣ), verbal noun of رَخَّصَ (raḵḵaṣa, “to allow”).

der

Arabic تَرْخِيص (tarḵīṣ)

Mütarekeye dahil olur olmaz, kıtaların muharip efradı terhis olunmuş, silah ve cephanesi elinden alınmış, harp kıymetinden mahrum birtakım kadrolar haline getirilmişti.

2015, Mustafa Kemal Atatürk, Nutuk, →ISBN, page 35:

(military) discharge; demobilization [from 20th c.]


firari

head

firari (definite accusative firariyi, plural firariler)

firariyi (accusative definite)
firariler (plural)

From Ottoman Turkish فراری (firari), from Arabic ف ر ر (f r r). Compare Persian فراری (farâri) from the same Arabic root.


çözülmek

çözülmek (third-person singular simple present çözülür)

(military) to withdraw from the enemy; to disengage


aparkat

aparkat (definite accusative aparkadı, plural aparkatlar)

aparkadı (accusative definite)
aparkatlar (plural)


kolağası

kolağası (definite accusative kolağasını, plural kolağaları)

kolağasını (accusative definite)
kolağaları (plural)

From Ottoman Turkish قول اغاسی, equivalent to kol + ağa.

(military, historical) An adjutant major in the Ottoman armed forces.


tezkere

tezkere (definite accusative tezkereyi, plural tezkereler)

tezkereyi (accusative definite)
tezkereler (plural)

From Ottoman Turkish تذكره (tezkire, tezkere), from Arabic تَذْكِرَة (taḏkira).

inh

ikamet tezkeresi

(government) various forms of official documents: receipts, certificates, permits, (military) discharge papers


tanksavar

head

tanksavar (definite accusative tanksavarı, plural tanksavarlar)

tanksavarı (accusative definite)
tanksavarlar (plural)


roketatar

roketatar (definite accusative roketatarı, plural roketatarlar)

roketatarı (accusative definite)
roketatarlar (plural)


şarapnel

şarapnel (definite accusative şarapneli, plural şarapneller)

şarapneli (accusative definite)
şarapneller (plural)
şarapnel (nominative singular)
şarapneller (nominative plural)
şarapneli (accusative definite singular)
şarapnelleri (accusative definite plural)
şarapnele (dative singular)
şarapnellere (dative plural)
şarapnelde (locative singular)
şarapnellerde (locative plural)
şarapnelden (ablative singular)
şarapnellerden (ablative plural)
şarapnelin (genitive singular)
şarapnellerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish شراپنل (şarapnel), borrowed from English shrapnel, named after Henry Shrapnel.

inh+

(military) shrapnel (anti-personnel artillery shell used in World War I)

(military) shrapnel (bullets from the aforementioned type of artillery shell)

(military) shrapnel (any fragment or debris thrown out by an exploding shell, bomb or landmine)


milletvekili

head

milletvekili (definite accusative milletvekilini, plural milletvekilleri)

milletvekilini (accusative definite)
milletvekilleri (plural)

By surface analysis, millet + vekil, literally “representative of the people”.

surf

member of parliament
member of parliament

(government) deputy, representative, member of parliament


yargıtay

head

yargıtay (definite accusative yargıtayı, plural yargıtaylar)

yargıtayı (accusative definite)
yargıtaylar (plural)
yargıtay (nominative singular)
yargıtaylar (nominative plural)
yargıtayı (accusative definite singular)
yargıtayları (accusative definite plural)
yargıtaya (dative singular)
yargıtaylara (dative plural)
yargıtayda (locative singular)
yargıtaylarda (locative plural)
yargıtaydan (ablative singular)
yargıtaylardan (ablative plural)
yargıtayın (genitive singular)
yargıtayların (genitive plural)
yargıtayım (first-person nominative singular)
yargıtaylarım (first-person nominative singular)
yargıtayın (nominative second-person singular)
yargıtayların (nominative second-person singular)
yargıtayı (nominative singular third-person)
yargıtayları (nominative singular third-person)
yargıtayımız (first-person nominative plural)
yargıtaylarımız (first-person nominative plural)
yargıtayınız (nominative plural second-person)
yargıtaylarınız (nominative plural second-person)
yargıtayları (nominative plural third-person)
yargıtayımı (accusative definite first-person singular)
yargıtaylarımı (accusative definite first-person singular)
yargıtayını (accusative definite second-person singular)
yargıtaylarını (accusative definite second-person singular)
yargıtayını (accusative definite singular third-person)
yargıtaylarını (accusative definite singular third-person)
yargıtayımızı (accusative definite first-person plural)
yargıtaylarımızı (accusative definite first-person plural)
yargıtayınızı (accusative definite plural second-person)
yargıtaylarınızı (accusative definite plural second-person)
yargıtaylarını (accusative definite plural third-person)
yargıtayıma (dative first-person singular)
yargıtaylarıma (dative first-person singular)
yargıtayına (dative second-person singular)
yargıtaylarına (dative second-person singular)
yargıtayına (dative singular third-person)
yargıtaylarına (dative singular third-person)
yargıtayımıza (dative first-person plural)
yargıtaylarımıza (dative first-person plural)
yargıtayınıza (dative plural second-person)
yargıtaylarınıza (dative plural second-person)
yargıtaylarına (dative plural third-person)
yargıtayımda (first-person locative singular)
yargıtaylarımda (first-person locative singular)
yargıtayında (locative second-person singular)
yargıtaylarında (locative second-person singular)
yargıtayında (locative singular third-person)
yargıtaylarında (locative singular third-person)
yargıtayımızda (first-person locative plural)
yargıtaylarımızda (first-person locative plural)
yargıtayınızda (locative plural second-person)
yargıtaylarınızda (locative plural second-person)
yargıtaylarında (locative plural third-person)
yargıtayımdan (ablative first-person singular)
yargıtaylarımdan (ablative first-person singular)
yargıtayından (ablative second-person singular)
yargıtaylarından (ablative second-person singular)
yargıtayından (ablative singular third-person)
yargıtaylarından (ablative singular third-person)
yargıtayımızdan (ablative first-person plural)
yargıtaylarımızdan (ablative first-person plural)
yargıtayınızdan (ablative plural second-person)
yargıtaylarınızdan (ablative plural second-person)
yargıtaylarından (ablative plural third-person)
yargıtayımın (first-person genitive singular)
yargıtaylarımın (first-person genitive singular)
yargıtayının (genitive second-person singular)
yargıtaylarının (genitive second-person singular)
yargıtayının (genitive singular third-person)
yargıtaylarının (genitive singular third-person)
yargıtayımızın (first-person genitive plural)
yargıtaylarımızın (first-person genitive plural)
yargıtayınızın (genitive plural second-person)
yargıtaylarınızın (genitive plural second-person)
yargıtaylarının (genitive plural third-person)
yargıtayım (first-person singular)
yargıtaylarım (first-person singular)
yargıtaysın (second-person singular)
yargıtaylarsın (second-person singular)
yargıtay (singular third-person)
yargıtaydır (singular third-person)
yargıtaylar (singular third-person)
yargıtaylardır (singular third-person)
yargıtayız (first-person plural)
yargıtaylarız (first-person plural)
yargıtaysınız (plural second-person)
yargıtaylarsınız (plural second-person)
yargıtaylar (plural third-person)
yargıtaylardır (plural third-person)

[jɑɾ̞.ɡɯˈt̪ʰtɑj]

From yargı (judgement, sentence) + -tay.

Dava yargıtaya taşındı

The case was brought to the supreme court


sağ kol

sağ kol (definite accusative sağ kolu, plural sağ kollar)

sağ kolu (accusative definite)
sağ kollar (plural)
sağ kol (nominative singular)
sağ kollar (nominative plural)
sağ kolu (accusative definite singular)
sağ kolları (accusative definite plural)
sağ kola (dative singular)
sağ kollara (dative plural)
sağ kolda (locative singular)
sağ kollarda (locative plural)
sağ koldan (ablative singular)
sağ kollardan (ablative plural)
sağ kolun (genitive singular)
sağ kolların (genitive plural)
sağ kolum (first-person nominative singular)
sağ kollarım (first-person nominative singular)
sağ kolun (nominative second-person singular)
sağ kolların (nominative second-person singular)
sağ kolu (nominative singular third-person)
sağ kolları (nominative singular third-person)
sağ kolumuz (first-person nominative plural)
sağ kollarımız (first-person nominative plural)
sağ kolunuz (nominative plural second-person)
sağ kollarınız (nominative plural second-person)
sağ kolları (nominative plural third-person)
sağ kolumu (accusative definite first-person singular)
sağ kollarımı (accusative definite first-person singular)
sağ kolunu (accusative definite second-person singular)
sağ kollarını (accusative definite second-person singular)
sağ kolunu (accusative definite singular third-person)
sağ kollarını (accusative definite singular third-person)
sağ kolumuzu (accusative definite first-person plural)
sağ kollarımızı (accusative definite first-person plural)
sağ kolunuzu (accusative definite plural second-person)
sağ kollarınızı (accusative definite plural second-person)
sağ kollarını (accusative definite plural third-person)
sağ koluma (dative first-person singular)
sağ kollarıma (dative first-person singular)
sağ koluna (dative second-person singular)
sağ kollarına (dative second-person singular)
sağ koluna (dative singular third-person)
sağ kollarına (dative singular third-person)
sağ kolumuza (dative first-person plural)
sağ kollarımıza (dative first-person plural)
sağ kolunuza (dative plural second-person)
sağ kollarınıza (dative plural second-person)
sağ kollarına (dative plural third-person)
sağ kolumda (first-person locative singular)
sağ kollarımda (first-person locative singular)
sağ kolunda (locative second-person singular)
sağ kollarında (locative second-person singular)
sağ kolunda (locative singular third-person)
sağ kollarında (locative singular third-person)
sağ kolumuzda (first-person locative plural)
sağ kollarımızda (first-person locative plural)
sağ kolunuzda (locative plural second-person)
sağ kollarınızda (locative plural second-person)
sağ kollarında (locative plural third-person)
sağ kolumdan (ablative first-person singular)
sağ kollarımdan (ablative first-person singular)
sağ kolundan (ablative second-person singular)
sağ kollarından (ablative second-person singular)
sağ kolundan (ablative singular third-person)
sağ kollarından (ablative singular third-person)
sağ kolumuzdan (ablative first-person plural)
sağ kollarımızdan (ablative first-person plural)
sağ kolunuzdan (ablative plural second-person)
sağ kollarınızdan (ablative plural second-person)
sağ kollarından (ablative plural third-person)
sağ kolumun (first-person genitive singular)
sağ kollarımın (first-person genitive singular)
sağ kolunun (genitive second-person singular)
sağ kollarının (genitive second-person singular)
sağ kolunun (genitive singular third-person)
sağ kollarının (genitive singular third-person)
sağ kolumuzun (first-person genitive plural)
sağ kollarımızın (first-person genitive plural)
sağ kolunuzun (genitive plural second-person)
sağ kollarınızın (genitive plural second-person)
sağ kollarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish صاغ قول (saġ ḳol), equivalent to compound of sağ (“right; alive, well”) + kol (“arm”).


obüs

head

obüs (definite accusative obüsü, plural obüsler)

obüsü (accusative definite)
obüsler (plural)
obüs (nominative singular)
obüsler (nominative plural)
obüsü (accusative definite singular)
obüsleri (accusative definite plural)
obüse (dative singular)
obüslere (dative plural)
obüste (locative singular)
obüslerde (locative plural)
obüsten (ablative singular)
obüslerden (ablative plural)
obüsün (genitive singular)
obüslerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish اوبوس (obüs), from French obus.


ÇNRA

ÇNRA (definite accusative ÇNRA'yı, plural ÇNRA'lar)

ÇNRA'yı (accusative definite)
ÇNRA'lar (plural)

çok namlulu roketatar
w:Multiple rocket launcher

(military) initialism of çok namlulu roketatar


TSK

Türk Silahlı Kuvvetleri
w:tr:Türk Silahlı Kuvvetleri

(military) initialism of Türk Silahlı Kuvvetleri (“Turkish Armed Forces”)


kumanya

kumanya (definite accusative kumanyayı, plural kumanyalar)

kumanyayı (accusative definite)
kumanyalar (plural)

(military) field ration, soldier's rations


savaş kumanyası

savaş kumanyası (definite accusative savaş kumanyasını, plural savaş kumanyaları)

savaş kumanyasını (accusative definite)
savaş kumanyaları (plural)

From savaş (“war”) + kumanya (“viaticum”).


bölük

bölük (definite accusative bölüğü, plural bölükler)

bölüğü (accusative definite)
bölükler (plural)
bölük (nominative singular)
bölükler (nominative plural)
bölüğü (accusative definite singular)
bölükleri (accusative definite plural)
bölüğe (dative singular)
bölüklere (dative plural)
bölükte (locative singular)
bölüklerde (locative plural)
bölükten (ablative singular)
bölüklerden (ablative plural)
bölüğün (genitive singular)
bölüklerin (genitive plural)
bölüğüm (first-person nominative singular)
bölüklerim (first-person nominative singular)
bölüğün (nominative second-person singular)
bölüklerin (nominative second-person singular)
bölüğü (nominative singular third-person)
bölükleri (nominative singular third-person)
bölüğümüz (first-person nominative plural)
bölüklerimiz (first-person nominative plural)
bölüğünüz (nominative plural second-person)
bölükleriniz (nominative plural second-person)
bölükleri (nominative plural third-person)
bölüğümü (accusative definite first-person singular)
bölüklerimi (accusative definite first-person singular)
bölüğünü (accusative definite second-person singular)
bölüklerini (accusative definite second-person singular)
bölüğünü (accusative definite singular third-person)
bölüklerini (accusative definite singular third-person)
bölüğümüzü (accusative definite first-person plural)
bölüklerimizi (accusative definite first-person plural)
bölüğünüzü (accusative definite plural second-person)
bölüklerinizi (accusative definite plural second-person)
bölüklerini (accusative definite plural third-person)
bölüğüme (dative first-person singular)
bölüklerime (dative first-person singular)
bölüğüne (dative second-person singular)
bölüklerine (dative second-person singular)
bölüğüne (dative singular third-person)
bölüklerine (dative singular third-person)
bölüğümüze (dative first-person plural)
bölüklerimize (dative first-person plural)
bölüğünüze (dative plural second-person)
bölüklerinize (dative plural second-person)
bölüklerine (dative plural third-person)
bölüğümde (first-person locative singular)
bölüklerimde (first-person locative singular)
bölüğünde (locative second-person singular)
bölüklerinde (locative second-person singular)
bölüğünde (locative singular third-person)
bölüklerinde (locative singular third-person)
bölüğümüzde (first-person locative plural)
bölüklerimizde (first-person locative plural)
bölüğünüzde (locative plural second-person)
bölüklerinizde (locative plural second-person)
bölüklerinde (locative plural third-person)
bölüğümden (ablative first-person singular)
bölüklerimden (ablative first-person singular)
bölüğünden (ablative second-person singular)
bölüklerinden (ablative second-person singular)
bölüğünden (ablative singular third-person)
bölüklerinden (ablative singular third-person)
bölüğümüzden (ablative first-person plural)
bölüklerimizden (ablative first-person plural)
bölüğünüzden (ablative plural second-person)
bölüklerinizden (ablative plural second-person)
bölüklerinden (ablative plural third-person)
bölüğümün (first-person genitive singular)
bölüklerimin (first-person genitive singular)
bölüğünün (genitive second-person singular)
bölüklerinin (genitive second-person singular)
bölüğünün (genitive singular third-person)
bölüklerinin (genitive singular third-person)
bölüğümüzün (first-person genitive plural)
bölüklerimizin (first-person genitive plural)
bölüğünüzün (genitive plural second-person)
bölüklerinizin (genitive plural second-person)
bölüklerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish بلوك (bölük, “a part, division, fragment, a military company or squad”) (alternative forms; بولك, بولوك), from Ottoman Turkish بولمك (bölmek, “to divide, to separate”), from Proto-Turkic *böl- (“to separate”) (which lacks record of written form). By surface analysis, böl- + -ük.

inh

(military) A company made up of around 100 soldiers, divided into at least 2 takıms and 3 or 4 of which make up a tabur.


menzil

head

menzil (definite accusative menzili, plural menziller)

menzili (accusative definite)
menziller (plural)
menzil (nominative singular)
menziller (nominative plural)
menzili (accusative definite singular)
menzilleri (accusative definite plural)
menzile (dative singular)
menzillere (dative plural)
menzilde (locative singular)
menzillerde (locative plural)
menzilden (ablative singular)
menzillerden (ablative plural)
menzilin (genitive singular)
menzillerin (genitive plural)
menzilim (first-person nominative singular)
menzillerim (first-person nominative singular)
menzilin (nominative second-person singular)
menzillerin (nominative second-person singular)
menzili (nominative singular third-person)
menzilleri (nominative singular third-person)
menzilimiz (first-person nominative plural)
menzillerimiz (first-person nominative plural)
menziliniz (nominative plural second-person)
menzilleriniz (nominative plural second-person)
menzilleri (nominative plural third-person)
menzilimi (accusative definite first-person singular)
menzillerimi (accusative definite first-person singular)
menzilini (accusative definite second-person singular)
menzillerini (accusative definite second-person singular)
menzilini (accusative definite singular third-person)
menzillerini (accusative definite singular third-person)
menzilimizi (accusative definite first-person plural)
menzillerimizi (accusative definite first-person plural)
menzilinizi (accusative definite plural second-person)
menzillerinizi (accusative definite plural second-person)
menzillerini (accusative definite plural third-person)
menzilime (dative first-person singular)
menzillerime (dative first-person singular)
menziline (dative second-person singular)
menzillerine (dative second-person singular)
menziline (dative singular third-person)
menzillerine (dative singular third-person)
menzilimize (dative first-person plural)
menzillerimize (dative first-person plural)
menzilinize (dative plural second-person)
menzillerinize (dative plural second-person)
menzillerine (dative plural third-person)
menzilimde (first-person locative singular)
menzillerimde (first-person locative singular)
menzilinde (locative second-person singular)
menzillerinde (locative second-person singular)
menzilinde (locative singular third-person)
menzillerinde (locative singular third-person)
menzilimizde (first-person locative plural)
menzillerimizde (first-person locative plural)
menzilinizde (locative plural second-person)
menzillerinizde (locative plural second-person)
menzillerinde (locative plural third-person)
menzilimden (ablative first-person singular)
menzillerimden (ablative first-person singular)
menzilinden (ablative second-person singular)
menzillerinden (ablative second-person singular)
menzilinden (ablative singular third-person)
menzillerinden (ablative singular third-person)
menzilimizden (ablative first-person plural)
menzillerimizden (ablative first-person plural)
menzilinizden (ablative plural second-person)
menzillerinizden (ablative plural second-person)
menzillerinden (ablative plural third-person)
menzilimin (first-person genitive singular)
menzillerimin (first-person genitive singular)
menzilinin (genitive second-person singular)
menzillerinin (genitive second-person singular)
menzilinin (genitive singular third-person)
menzillerinin (genitive singular third-person)
menzilimizin (first-person genitive plural)
menzillerimizin (first-person genitive plural)
menzilinizin (genitive plural second-person)
menzillerinizin (genitive plural second-person)
menzillerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish منزل (menzil), from Arabic مَنْزِل (manzil).

inh+

(military, of a weapon or bullet, shell or similar projectile) range (maximum reach of capability)

(military, dated) All non-front line activities of an army.


erbaş

head

erbaş (definite accusative erbaşı, plural erbaşlar)

erbaşı (accusative definite)
erbaşlar (plural)

Coined during the language reform from er (“private”) + baş (“leader”).

non-commissioned officer
non-commissioned officer


tuğgeneral

tuğgeneral (definite accusative tuğgeneralı, plural tuğgenerallar)

tuğgeneralı (accusative definite)
tuğgenerallar (plural)


onbaşı

onbaşı (definite accusative onbaşını, plural onbaşılar)

onbaşını (accusative definite)
onbaşılar (plural)

From Ottoman Turkish اونباشی (onbaşı), equivalent to on (“ten”) + baş (“leader”).


yüzbaşı

yüzbaşı (definite accusative yüzbaşını, plural yüzbaşılar)

yüzbaşını (accusative definite)
yüzbaşılar (plural)
yüzbaşı (nominative singular)
yüzbaşları (nominative plural)
yüzbaşını (accusative definite singular)
yüzbaşlarını (accusative definite plural)
yüzbaşına (dative singular)
yüzbaşlarına (dative plural)
yüzbaşında (locative singular)
yüzbaşlarında (locative plural)
yüzbaşından (ablative singular)
yüzbaşlarından (ablative plural)
yüzbaşının (genitive singular)
yüzbaşlarının (genitive plural)

From Ottoman Turkish یوز باشی (yüz başı), equivalent to yüz (“hundred”) + baş (“leader”).


binbaşı

binbaşı (definite accusative binbaşını, plural binbaşılar)

binbaşını (accusative definite)
binbaşılar (plural)

From Ottoman Turkish بیكباشی (biñbaşı), equivalent to bin (“thousand”) + baş (“leader”).

(military, nautical) commander (navy rank)


uçaksavar

uçaksavar (definite accusative uçaksavarı, plural uçaksavarlar)

uçaksavarı (accusative definite)
uçaksavarlar (plural)

From uçak (“aeroplane”) + sav- (“to fend off, to get rid of”) + -ar (simple present tense suffix).