ihraç etmek

ihraç etmek (third-person singular simple present ihraç eder)

ihraç eder (present singular third-person)
ihraç ederim (aorist singular third-person)
ihraç edersin (aorist first-person plural)
ihraç eder (aorist plural second-person)
ihraç ederiz (aorist plural third-person)
ihraç edersiniz (aorist)
ihraç ederler (aorist)
ihraç ederdim (aorist past)
ihraç ederdin (aorist second-person singular)
ihraç ederdi (aorist singular third-person)
ihraç ederdik (aorist first-person plural)
ihraç ederdiniz (aorist plural second-person)
ihraç ederlerdi (aorist plural third-person)
ihraç edermişim (aorist inferential)
ihraç edermişsin (aorist second-person singular)
ihraç edermiş (aorist singular third-person)
ihraç edermişiz (aorist first-person plural)
ihraç edermişsiniz (aorist plural second-person)
ihraç ederlermiş (aorist plural third-person)
ihraç edersem (aorist conditional)
ihraç edersen (aorist second-person singular)
ihraç ederse (aorist singular third-person)
ihraç edersek (aorist first-person plural)
ihraç ederseniz (aorist plural second-person)
ihraç ederlerse (aorist plural third-person)
ihraç ediyorum (continuative singular third-person)
ihraç ediyorsun (continuative first-person plural)
ihraç ediyor (continuative plural second-person)
ihraç ediyoruz (continuative plural third-person)
ihraç ediyorsunuz (continuative)
ihraç ediyorlar (continuative)
ihraç ediyordum (continuative past)
ihraç ediyordun (continuative second-person singular)
ihraç ediyordu (continuative singular third-person)
ihraç ediyorduk (continuative first-person plural)
ihraç ediyordunuz (continuative plural second-person)
ihraç ediyorlardı (continuative plural third-person)
ihraç ediyormuşum (continuative inferential)
ihraç ediyormuşsun (continuative second-person singular)
ihraç ediyormuş (continuative singular third-person)
ihraç ediyormuşuz (continuative first-person plural)
ihraç ediyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ihraç ediyorlarmış (continuative plural third-person)
ihraç ediyorsam (conditional continuative)
ihraç ediyorsan (continuative second-person singular)
ihraç ediyorsa (continuative singular third-person)
ihraç ediyorsak (continuative first-person plural)
ihraç ediyorsanız (continuative plural second-person)
ihraç ediyorlarsa (continuative plural third-person)
ihraç etmişim (inferential singular third-person)
ihraç etmişsin (first-person inferential plural)
ihraç etmiş (inferential plural second-person)
ihraç etmişiz (inferential plural third-person)
ihraç etmişsiniz (inferential)
ihraç etmişler (inferential)
ihraç etmiştim (inferential past)
ihraç etmiştin (inferential second-person singular)
ihraç etmişti (inferential singular third-person)
ihraç etmiştik (first-person inferential plural)
ihraç etmiştiniz (inferential plural second-person)
ihraç etmişlerdi (inferential plural third-person)
ihraç etmişmişim (inferential)
ihraç etmişmişsin (inferential second-person singular)
ihraç etmişmiş (inferential singular third-person)
ihraç etmişmişiz (first-person inferential plural)
ihraç etmişmişsiniz (inferential plural second-person)
ihraç etmişlermiş (inferential plural third-person)
ihraç etmişsem (conditional)
ihraç etmişsen (inferential second-person singular)
ihraç etmişse (inferential singular third-person)
ihraç etmişsek (first-person inferential plural)
ihraç etmişseniz (inferential plural second-person)
ihraç etmişlerse (inferential plural third-person)
ihraç edeceğim (future singular third-person)
ihraç edeceksin (first-person future plural)
ihraç edecek (future plural second-person)
ihraç edeceğiz (future plural third-person)
ihraç edeceksiniz (future)
ihraç edecekler (future)
ihraç edecektim (future past)
ihraç edecektin (future second-person singular)
ihraç edecekti (future singular third-person)
ihraç edecektik (first-person future plural)
ihraç edecektiniz (future plural second-person)
ihraç edeceklerdi (future plural third-person)
ihraç edecekmişim (future inferential)
ihraç edecekmişsin (future second-person singular)
ihraç edecekmiş (future singular third-person)
ihraç edecekmişiz (first-person future plural)
ihraç edecekmişsiniz (future plural second-person)
ihraç edeceklermiş (future plural third-person)
ihraç edeceksem (conditional future)
ihraç edeceksen (future second-person singular)
ihraç edecekse (future singular third-person)
ihraç edeceksek (first-person future plural)
ihraç edecekseniz (future plural second-person)
ihraç edeceklerse (future plural third-person)
ihraç etmekteyim (progressive singular third-person)
ihraç etmektesin (first-person plural progressive)
ihraç etmekte (plural progressive second-person)
ihraç etmekteyiz (plural progressive third-person)
ihraç etmektesiniz (progressive)
ihraç etmekteler (progressive)
ihraç etmekteydim (past progressive)
ihraç etmekteydin (progressive second-person singular)
ihraç etmekteydi (progressive singular third-person)
ihraç etmekteydik (first-person plural progressive)
ihraç etmekteydiniz (plural progressive second-person)
ihraç etmektelerdi (plural progressive third-person)
ihraç etmekteymişim (inferential progressive)
ihraç etmekteymişsin (progressive second-person singular)
ihraç etmekteymiş (progressive singular third-person)
ihraç etmekteymişiz (first-person plural progressive)
ihraç etmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ihraç etmektelermiş (plural progressive third-person)
ihraç etmekteysem (conditional progressive)
ihraç etmekteysen (progressive second-person singular)
ihraç etmekteyse (progressive singular third-person)
ihraç etmekteysek (first-person plural progressive)
ihraç etmekteyseniz (plural progressive second-person)
ihraç etmektelerse (plural progressive third-person)
ihraç etmeliyim (necessitative singular third-person)
ihraç etmelisin (first-person necessitative plural)
ihraç etmeli (necessitative plural second-person)
ihraç etmeliyiz (necessitative plural third-person)
ihraç etmelisiniz (necessitative)
ihraç etmeliler (necessitative)
ihraç etmeliydim (necessitative past)
ihraç etmeliydin (necessitative second-person singular)
ihraç etmeliydi (necessitative singular third-person)
ihraç etmeliydik (first-person necessitative plural)
ihraç etmeliydiniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmelilerdi (necessitative plural third-person)
ihraç etmeliymişim (inferential)
ihraç etmeliymişsin (necessitative second-person singular)
ihraç etmeliymiş (necessitative singular third-person)
ihraç etmeliymişiz (first-person necessitative plural)
ihraç etmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmelilermiş (necessitative plural third-person)
ihraç etmeliysem (conditional)
ihraç etmeliysen (necessitative second-person singular)
ihraç etmeliyse (necessitative singular third-person)
ihraç etmeliysek (first-person necessitative plural)
ihraç etmeliyseniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmelilerse (necessitative plural third-person)
ihraç ettim (past singular third-person)
ihraç ettin (first-person past plural)
ihraç etti (past plural second-person)
ihraç ettik (past plural third-person)
ihraç ettiniz (past)
ihraç ettiler (past)
ihraç ettiysem (conditional past)
ihraç ettiysen (past second-person singular)
ihraç ettiyse (past singular third-person)
ihraç ettiysek (first-person past plural)
ihraç ettiyseniz (past plural second-person)
ihraç ettilerse (past plural third-person)
ihraç etsem (conditional singular third-person)
ihraç etsen (conditional first-person plural)
ihraç etse (conditional plural second-person)
ihraç etsek (conditional plural third-person)
ihraç etseniz (conditional)
ihraç etseler (conditional)
ihraç etseydim (conditional past)
ihraç etseydin (conditional second-person singular)
ihraç etseydi (conditional singular third-person)
ihraç etseydik (conditional first-person plural)
ihraç etseydiniz (conditional plural second-person)
ihraç etselerdi (conditional plural third-person)
ihraç etseymişim (inferential)
ihraç etseymişsin (conditional second-person singular)
ihraç etseymiş (conditional singular third-person)
ihraç etseymişiz (conditional first-person plural)
ihraç etseymişsiniz (conditional plural second-person)
ihraç etselermiş (conditional plural third-person)
ihraç edeyim (conditional optative singular)
ihraç edesin (optative second-person singular)
ihraç ede (optative singular third-person)
ihraç edelim (first-person optative plural)
ihraç edesiniz (optative plural second-person)
ihraç edeler (optative plural third-person)
ihraç et (first-person imperative plural)
ihraç etsin (imperative plural second-person)
ihraç edin (imperative)
ihraç etsinler (imperative)
ihraç ediniz (formal imperative second-person singular)
ihraç ediniz (formal imperative plural second-person)
ihraç etsene (imperative informal second-person singular)
ihraç etsenize (imperative informal plural second-person)
ihraç etmek (imperative infinitive)
ihraç etme (imperative noun-from-verb)
ihraç eden (impersonal participle)
ihraç etmiş (impersonal participle)
ihraç edecek (impersonal participle)
ihraç eden (imperfective)
ihraç etmiş (impersonal participle perfective)
ihraç edecek (impersonal participle prospective)
ihraç ettiğim (impersonal non-prospective participle)
ihraç ettiğin (impersonal non-prospective participle)
ihraç ettiği (impersonal non-prospective participle)
ihraç ettiğimiz (impersonal non-prospective participle)
ihraç ettiğiniz (impersonal non-prospective participle)
ihraç ettikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ihraç edeceğim (impersonal participle prospective)
ihraç edeceğin (impersonal participle prospective)
ihraç edeceği (impersonal participle prospective)
ihraç edeceğimiz (impersonal participle prospective)
ihraç edeceğiniz (impersonal participle prospective)
ihraç edecekleri (impersonal participle personal prospective)
ihraç ederken (plural second-person)
ihraç edince (plural second-person)
ihraç edip (plural second-person)
ihraç edeli (plural second-person)
ihraç edesiye (plural second-person)
ihraç ettikçe (plural second-person)
ihraç ederken
ihraç edince (specific)
ihraç edip (perfective)
ihraç edeli
ihraç edesiye
ihraç ettikçe
ihraç ederek (imperfective plural)
ihraç ede ede (imperfective plural)
ihraç edercesine (imperfective plural)
ihraç ederek
ihraç ede ede
ihraç edercesine
ihraç etmem (aorist singular third-person)
ihraç etmezsin (aorist first-person plural)
ihraç etmez (aorist plural second-person)
ihraç etmeyiz (aorist plural third-person)
ihraç etmezsiniz (aorist)
ihraç etmezler (aorist)
ihraç etmezdim (aorist past)
ihraç etmezdin (aorist second-person singular)
ihraç etmezdi (aorist singular third-person)
ihraç etmezdik (aorist first-person plural)
ihraç etmezdiniz (aorist plural second-person)
ihraç etmezlerdi (aorist plural third-person)
ihraç etmezmişim (aorist inferential)
ihraç etmezmişsin (aorist second-person singular)
ihraç etmezmiş (aorist singular third-person)
ihraç etmezmişiz (aorist first-person plural)
ihraç etmezmişsiniz (aorist plural second-person)
ihraç etmezlermiş (aorist plural third-person)
ihraç etmezsem (aorist conditional)
ihraç etmezsen (aorist second-person singular)
ihraç etmezse (aorist singular third-person)
ihraç etmezsek (aorist first-person plural)
ihraç etmezseniz (aorist plural second-person)
ihraç etmezlerse (aorist plural third-person)
ihraç etmiyorum (continuative singular third-person)
ihraç etmiyorsun (continuative first-person plural)
ihraç etmiyor (continuative plural second-person)
ihraç etmiyoruz (continuative plural third-person)
ihraç etmiyorsunuz (continuative)
ihraç etmiyorlar (continuative)
ihraç etmiyordum (continuative past)
ihraç etmiyordun (continuative second-person singular)
ihraç etmiyordu (continuative singular third-person)
ihraç etmiyorduk (continuative first-person plural)
ihraç etmiyordunuz (continuative plural second-person)
ihraç etmiyorlardı (continuative plural third-person)
ihraç etmiyormuşum (continuative inferential)
ihraç etmiyormuşsun (continuative second-person singular)
ihraç etmiyormuş (continuative singular third-person)
ihraç etmiyormuşuz (continuative first-person plural)
ihraç etmiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ihraç etmiyorlarmış (continuative plural third-person)
ihraç etmiyorsam (conditional continuative)
ihraç etmiyorsan (continuative second-person singular)
ihraç etmiyorsa (continuative singular third-person)
ihraç etmiyorsak (continuative first-person plural)
ihraç etmiyorsanız (continuative plural second-person)
ihraç etmiyorlarsa (continuative plural third-person)
ihraç etmemişim (inferential singular third-person)
ihraç etmemişsin (first-person inferential plural)
ihraç etmemiş (inferential plural second-person)
ihraç etmemişiz (inferential plural third-person)
ihraç etmemişsiniz (inferential)
ihraç etmemişler (inferential)
ihraç etmemiştim (inferential past)
ihraç etmemiştin (inferential second-person singular)
ihraç etmemişti (inferential singular third-person)
ihraç etmemiştik (first-person inferential plural)
ihraç etmemiştiniz (inferential plural second-person)
ihraç etmemişlerdi (inferential plural third-person)
ihraç etmemişmişim (inferential)
ihraç etmemişmişsin (inferential second-person singular)
ihraç etmemişmiş (inferential singular third-person)
ihraç etmemişmişiz (first-person inferential plural)
ihraç etmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
ihraç etmemişlermiş (inferential plural third-person)
ihraç etmemişsem (conditional)
ihraç etmemişsen (inferential second-person singular)
ihraç etmemişse (inferential singular third-person)
ihraç etmemişsek (first-person inferential plural)
ihraç etmemişseniz (inferential plural second-person)
ihraç etmemişlerse (inferential plural third-person)
ihraç etmeyeceğim (future singular third-person)
ihraç etmeyeceksin (first-person future plural)
ihraç etmeyecek (future plural second-person)
ihraç etmeyeceğiz (future plural third-person)
ihraç etmeyeceksiniz (future)
ihraç etmeyecekler (future)
ihraç etmeyecektim (future past)
ihraç etmeyecektin (future second-person singular)
ihraç etmeyecekti (future singular third-person)
ihraç etmeyecektik (first-person future plural)
ihraç etmeyecektiniz (future plural second-person)
ihraç etmeyeceklerdi (future plural third-person)
ihraç etmeyecekmişim (future inferential)
ihraç etmeyecekmişsin (future second-person singular)
ihraç etmeyecekmiş (future singular third-person)
ihraç etmeyecekmişiz (first-person future plural)
ihraç etmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
ihraç etmeyeceklermiş (future plural third-person)
ihraç etmeyeceksem (conditional future)
ihraç etmeyeceksen (future second-person singular)
ihraç etmeyecekse (future singular third-person)
ihraç etmeyeceksek (first-person future plural)
ihraç etmeyecekseniz (future plural second-person)
ihraç etmeyeceklerse (future plural third-person)
ihraç etmemekteyim (progressive singular third-person)
ihraç etmemektesin (first-person plural progressive)
ihraç etmemekte (plural progressive second-person)
ihraç etmemekteyiz (plural progressive third-person)
ihraç etmemektesiniz (progressive)
ihraç etmemekteler (progressive)
ihraç etmemekteydim (past progressive)
ihraç etmemekteydin (progressive second-person singular)
ihraç etmemekteydi (progressive singular third-person)
ihraç etmemekteydik (first-person plural progressive)
ihraç etmemekteydiniz (plural progressive second-person)
ihraç etmemektelerdi (plural progressive third-person)
ihraç etmemekteymişim (inferential progressive)
ihraç etmemekteymişsin (progressive second-person singular)
ihraç etmemekteymiş (progressive singular third-person)
ihraç etmemekteymişiz (first-person plural progressive)
ihraç etmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ihraç etmemektelermiş (plural progressive third-person)
ihraç etmemekteysem (conditional progressive)
ihraç etmemekteysen (progressive second-person singular)
ihraç etmemekteyse (progressive singular third-person)
ihraç etmemekteysek (first-person plural progressive)
ihraç etmemekteyseniz (plural progressive second-person)
ihraç etmemektelerse (plural progressive third-person)
ihraç etmemeliyim (necessitative singular third-person)
ihraç etmemelisin (first-person necessitative plural)
ihraç etmemeli (necessitative plural second-person)
ihraç etmemeliyiz (necessitative plural third-person)
ihraç etmemelisiniz (necessitative)
ihraç etmemeliler (necessitative)
ihraç etmemeliydim (necessitative past)
ihraç etmemeliydin (necessitative second-person singular)
ihraç etmemeliydi (necessitative singular third-person)
ihraç etmemeliydik (first-person necessitative plural)
ihraç etmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmemelilerdi (necessitative plural third-person)
ihraç etmemeliymişim (inferential)
ihraç etmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
ihraç etmemeliymiş (necessitative singular third-person)
ihraç etmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
ihraç etmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmemelilermiş (necessitative plural third-person)
ihraç etmemeliysem (conditional)
ihraç etmemeliysen (necessitative second-person singular)
ihraç etmemeliyse (necessitative singular third-person)
ihraç etmemeliysek (first-person necessitative plural)
ihraç etmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
ihraç etmemelilerse (necessitative plural third-person)
ihraç etmedim (past singular third-person)
ihraç etmedin (first-person past plural)
ihraç etmedi (past plural second-person)
ihraç etmedik (past plural third-person)
ihraç etmediniz (past)
ihraç etmediler (past)
ihraç etmediysem (conditional past)
ihraç etmediysen (past second-person singular)
ihraç etmediyse (past singular third-person)
ihraç etmediysek (first-person past plural)
ihraç etmediyseniz (past plural second-person)
ihraç etmedilerse (past plural third-person)
ihraç etmesem (conditional singular third-person)
ihraç etmesen (conditional first-person plural)
ihraç etmese (conditional plural second-person)
ihraç etmesek (conditional plural third-person)
ihraç etmeseniz (conditional)
ihraç etmeseler (conditional)
ihraç etmeseydim (conditional past)
ihraç etmeseydin (conditional second-person singular)
ihraç etmeseydi (conditional singular third-person)
ihraç etmeseydik (conditional first-person plural)
ihraç etmeseydiniz (conditional plural second-person)
ihraç etmeselerdi (conditional plural third-person)
ihraç etmeseymişim (inferential)
ihraç etmeseymişsin (conditional second-person singular)
ihraç etmeseymiş (conditional singular third-person)
ihraç etmeseymişiz (conditional first-person plural)
ihraç etmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
ihraç etmeselermiş (conditional plural third-person)
ihraç etmeyeyim (conditional optative singular)
ihraç etmeyesin (optative second-person singular)
ihraç etmeye (optative singular third-person)
ihraç etmeyelim (first-person optative plural)
ihraç etmeyesiniz (optative plural second-person)
ihraç etmeyeler (optative plural third-person)
ihraç etme (first-person imperative plural)
ihraç etmesin (imperative plural second-person)
ihraç etmeyin (imperative)
ihraç etmesinler (imperative)
ihraç etmeyiniz (formal imperative second-person singular)
ihraç etmeyiniz (formal imperative plural second-person)
ihraç etmesene (imperative informal second-person singular)
ihraç etmesenize (imperative informal plural second-person)
ihraç etmemek (imperative infinitive)
ihraç etmeme (imperative noun-from-verb)
ihraç etmeyen (impersonal participle)
ihraç etmemiş (impersonal participle)
ihraç etmeyecek (impersonal participle)
ihraç etmeyen (imperfective)
ihraç etmemiş (impersonal participle perfective)
ihraç etmeyecek (impersonal participle prospective)
ihraç etmediğim (impersonal non-prospective participle)
ihraç etmediğin (impersonal non-prospective participle)
ihraç etmediği (impersonal non-prospective participle)
ihraç etmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
ihraç etmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
ihraç etmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ihraç etmeyeceğim (impersonal participle prospective)
ihraç etmeyeceğin (impersonal participle prospective)
ihraç etmeyeceği (impersonal participle prospective)
ihraç etmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
ihraç etmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
ihraç etmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
ihraç etmezken (plural second-person)
ihraç etmeyince (plural second-person)
ihraç etmeyip (plural second-person)
ihraç etmeyeli (plural second-person)
ihraç etmeyesiye (plural second-person)
ihraç etmedikçe (plural second-person)
ihraç etmezken
ihraç etmeyince (specific)
ihraç etmeyip (perfective)
ihraç etmeyeli
ihraç etmeyesiye
ihraç etmedikçe
ihraç etmeyerek (imperfective plural)
ihraç etmeye etmeye (imperfective plural)
ihraç etmezcesine (imperfective plural)
ihraç etmeyerek
ihraç etmeye etmeye
ihraç etmezcesine
ihraç edebilirim (aorist singular third-person)
ihraç edebilirsin (aorist first-person plural)
ihraç edebilir (aorist plural second-person)
ihraç edebiliriz (aorist plural third-person)
ihraç edebilirsiniz (aorist)
ihraç edebilirler (aorist)
ihraç edebilirdim (aorist past)
ihraç edebilirdin (aorist second-person singular)
ihraç edebilirdi (aorist singular third-person)
ihraç edebilirdik (aorist first-person plural)
ihraç edebilirdiniz (aorist plural second-person)
ihraç edebilirlerdi (aorist plural third-person)
ihraç edebilirmişim (aorist inferential)
ihraç edebilirmişsin (aorist second-person singular)
ihraç edebilirmiş (aorist singular third-person)
ihraç edebilirmişiz (aorist first-person plural)
ihraç edebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
ihraç edebilirlermiş (aorist plural third-person)
ihraç edebilirsem (aorist conditional)
ihraç edebilirsen (aorist second-person singular)
ihraç edebilirse (aorist singular third-person)
ihraç edebilirsek (aorist first-person plural)
ihraç edebilirseniz (aorist plural second-person)
ihraç edebilirlerse (aorist plural third-person)
ihraç edebiliyorum (continuative singular third-person)
ihraç edebiliyorsun (continuative first-person plural)
ihraç edebiliyor (continuative plural second-person)
ihraç edebiliyoruz (continuative plural third-person)
ihraç edebiliyorsunuz (continuative)
ihraç edebiliyorlar (continuative)
ihraç edebiliyordum (continuative past)
ihraç edebiliyordun (continuative second-person singular)
ihraç edebiliyordu (continuative singular third-person)
ihraç edebiliyorduk (continuative first-person plural)
ihraç edebiliyordunuz (continuative plural second-person)
ihraç edebiliyorlardı (continuative plural third-person)
ihraç edebiliyormuşum (continuative inferential)
ihraç edebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
ihraç edebiliyormuş (continuative singular third-person)
ihraç edebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
ihraç edebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ihraç edebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
ihraç edebiliyorsam (conditional continuative)
ihraç edebiliyorsan (continuative second-person singular)
ihraç edebiliyorsa (continuative singular third-person)
ihraç edebiliyorsak (continuative first-person plural)
ihraç edebiliyorsanız (continuative plural second-person)
ihraç edebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
ihraç edebilmişim (inferential singular third-person)
ihraç edebilmişsin (first-person inferential plural)
ihraç edebilmiş (inferential plural second-person)
ihraç edebilmişiz (inferential plural third-person)
ihraç edebilmişsiniz (inferential)
ihraç edebilmişler (inferential)
ihraç edebilmiştim (inferential past)
ihraç edebilmiştin (inferential second-person singular)
ihraç edebilmişti (inferential singular third-person)
ihraç edebilmiştik (first-person inferential plural)
ihraç edebilmiştiniz (inferential plural second-person)
ihraç edebilmişlerdi (inferential plural third-person)
ihraç edebilmişmişim (inferential)
ihraç edebilmişmişsin (inferential second-person singular)
ihraç edebilmişmiş (inferential singular third-person)
ihraç edebilmişmişiz (first-person inferential plural)
ihraç edebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
ihraç edebilmişlermiş (inferential plural third-person)
ihraç edebilmişsem (conditional)
ihraç edebilmişsen (inferential second-person singular)
ihraç edebilmişse (inferential singular third-person)
ihraç edebilmişsek (first-person inferential plural)
ihraç edebilmişseniz (inferential plural second-person)
ihraç edebilmişlerse (inferential plural third-person)
ihraç edebileceğim (future singular third-person)
ihraç edebileceksin (first-person future plural)
ihraç edebilecek (future plural second-person)
ihraç edebileceğiz (future plural third-person)
ihraç edebileceksiniz (future)
ihraç edebilecekler (future)
ihraç edebilecektim (future past)
ihraç edebilecektin (future second-person singular)
ihraç edebilecekti (future singular third-person)
ihraç edebilecektik (first-person future plural)
ihraç edebilecektiniz (future plural second-person)
ihraç edebileceklerdi (future plural third-person)
ihraç edebilecekmişim (future inferential)
ihraç edebilecekmişsin (future second-person singular)
ihraç edebilecekmiş (future singular third-person)
ihraç edebilecekmişiz (first-person future plural)
ihraç edebilecekmişsiniz (future plural second-person)
ihraç edebileceklermiş (future plural third-person)
ihraç edebileceksem (conditional future)
ihraç edebileceksen (future second-person singular)
ihraç edebilecekse (future singular third-person)
ihraç edebileceksek (first-person future plural)
ihraç edebilecekseniz (future plural second-person)
ihraç edebileceklerse (future plural third-person)
ihraç edebilmekteyim (progressive singular third-person)
ihraç edebilmektesin (first-person plural progressive)
ihraç edebilmekte (plural progressive second-person)
ihraç edebilmekteyiz (plural progressive third-person)
ihraç edebilmektesiniz (progressive)
ihraç edebilmekteler (progressive)
ihraç edebilmekteydim (past progressive)
ihraç edebilmekteydin (progressive second-person singular)
ihraç edebilmekteydi (progressive singular third-person)
ihraç edebilmekteydik (first-person plural progressive)
ihraç edebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
ihraç edebilmektelerdi (plural progressive third-person)
ihraç edebilmekteymişim (inferential progressive)
ihraç edebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
ihraç edebilmekteymiş (progressive singular third-person)
ihraç edebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
ihraç edebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ihraç edebilmektelermiş (plural progressive third-person)
ihraç edebilmekteysem (conditional progressive)
ihraç edebilmekteysen (progressive second-person singular)
ihraç edebilmekteyse (progressive singular third-person)
ihraç edebilmekteysek (first-person plural progressive)
ihraç edebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
ihraç edebilmektelerse (plural progressive third-person)
ihraç edebilmeliyim (necessitative singular third-person)
ihraç edebilmelisin (first-person necessitative plural)
ihraç edebilmeli (necessitative plural second-person)
ihraç edebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
ihraç edebilmelisiniz (necessitative)
ihraç edebilmeliler (necessitative)
ihraç edebilmeliydim (necessitative past)
ihraç edebilmeliydin (necessitative second-person singular)
ihraç edebilmeliydi (necessitative singular third-person)
ihraç edebilmeliydik (first-person necessitative plural)
ihraç edebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
ihraç edebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
ihraç edebilmeliymişim (inferential)
ihraç edebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
ihraç edebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
ihraç edebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
ihraç edebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ihraç edebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
ihraç edebilmeliysem (conditional)
ihraç edebilmeliysen (necessitative second-person singular)
ihraç edebilmeliyse (necessitative singular third-person)
ihraç edebilmeliysek (first-person necessitative plural)
ihraç edebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
ihraç edebilmelilerse (necessitative plural third-person)
ihraç edebildim (past singular third-person)
ihraç edebildin (first-person past plural)
ihraç edebildi (past plural second-person)
ihraç edebildik (past plural third-person)
ihraç edebildiniz (past)
ihraç edebildiler (past)
ihraç edebildiysem (conditional past)
ihraç edebildiysen (past second-person singular)
ihraç edebildiyse (past singular third-person)
ihraç edebildiysek (first-person past plural)
ihraç edebildiyseniz (past plural second-person)
ihraç edebildilerse (past plural third-person)
ihraç edebilsem (conditional singular third-person)
ihraç edebilsen (conditional first-person plural)
ihraç edebilse (conditional plural second-person)
ihraç edebilsek (conditional plural third-person)
ihraç edebilseniz (conditional)
ihraç edebilseler (conditional)
ihraç edebilseydim (conditional past)
ihraç edebilseydin (conditional second-person singular)
ihraç edebilseydi (conditional singular third-person)
ihraç edebilseydik (conditional first-person plural)
ihraç edebilseydiniz (conditional plural second-person)
ihraç edebilselerdi (conditional plural third-person)
ihraç edebilseymişim (inferential)
ihraç edebilseymişsin (conditional second-person singular)
ihraç edebilseymiş (conditional singular third-person)
ihraç edebilseymişiz (conditional first-person plural)
ihraç edebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
ihraç edebilselermiş (conditional plural third-person)
ihraç edebileyim (conditional optative singular)
ihraç edebilesin (optative second-person singular)
ihraç edebile (optative singular third-person)
ihraç edebilelim (first-person optative plural)
ihraç edebilesiniz (optative plural second-person)
ihraç edebileler (optative plural third-person)
ihraç edebil (first-person imperative plural)
ihraç edebilsin (imperative plural second-person)
ihraç edebilin (imperative)
ihraç edebilsinler (imperative)
ihraç edebiliniz (formal imperative second-person singular)
ihraç edebiliniz (formal imperative plural second-person)
ihraç edebilsene (imperative informal second-person singular)
ihraç edebilsenize (imperative informal plural second-person)
ihraç edebilmek (imperative infinitive)
ihraç edebilme (imperative noun-from-verb)
ihraç edebilen (impersonal participle)
ihraç edebilmiş (impersonal participle)
ihraç edebilecek (impersonal participle)
ihraç edebilen (imperfective)
ihraç edebilmiş (impersonal participle perfective)
ihraç edebilecek (impersonal participle prospective)
ihraç edebildiğim (impersonal non-prospective participle)
ihraç edebildiğin (impersonal non-prospective participle)
ihraç edebildiği (impersonal non-prospective participle)
ihraç edebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
ihraç edebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
ihraç edebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ihraç edebileceğim (impersonal participle prospective)
ihraç edebileceğin (impersonal participle prospective)
ihraç edebileceği (impersonal participle prospective)
ihraç edebileceğimiz (impersonal participle prospective)
ihraç edebileceğiniz (impersonal participle prospective)
ihraç edebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
ihraç edebilirken (plural second-person)
ihraç edebilince (plural second-person)
ihraç edebilip (plural second-person)
ihraç edebileli (plural second-person)
ihraç edebilesiye (plural second-person)
ihraç edebildikçe (plural second-person)
ihraç edebilirken
ihraç edebilince (specific)
ihraç edebilip (perfective)
ihraç edebileli
ihraç edebilesiye
ihraç edebildikçe
ihraç edebilerek (imperfective plural)
ihraç edebile edebile (imperfective plural)
ihraç edebilircesine (imperfective plural)
ihraç edebilerek
ihraç edebile edebile
ihraç edebilircesine
ihraç edemem (aorist singular third-person)
ihraç edemezsin (aorist first-person plural)
ihraç edemez (aorist plural second-person)
ihraç edemeyiz (aorist plural third-person)
ihraç edemezsiniz (aorist)
ihraç edemezler (aorist)
ihraç edemezdim (aorist past)
ihraç edemezdin (aorist second-person singular)
ihraç edemezdi (aorist singular third-person)
ihraç edemezdik (aorist first-person plural)
ihraç edemezdiniz (aorist plural second-person)
ihraç edemezlerdi (aorist plural third-person)
ihraç edemezmişim (aorist inferential)
ihraç edemezmişsin (aorist second-person singular)
ihraç edemezmiş (aorist singular third-person)
ihraç edemezmişiz (aorist first-person plural)
ihraç edemezmişsiniz (aorist plural second-person)
ihraç edemezlermiş (aorist plural third-person)
ihraç edemezsem (aorist conditional)
ihraç edemezsen (aorist second-person singular)
ihraç edemezse (aorist singular third-person)
ihraç edemezsek (aorist first-person plural)
ihraç edemezseniz (aorist plural second-person)
ihraç edemezlerse (aorist plural third-person)
ihraç edemiyorum (continuative singular third-person)
ihraç edemiyorsun (continuative first-person plural)
ihraç edemiyor (continuative plural second-person)
ihraç edemiyoruz (continuative plural third-person)
ihraç edemiyorsunuz (continuative)
ihraç edemiyorlar (continuative)
ihraç edemiyordum (continuative past)
ihraç edemiyordun (continuative second-person singular)
ihraç edemiyordu (continuative singular third-person)
ihraç edemiyorduk (continuative first-person plural)
ihraç edemiyordunuz (continuative plural second-person)
ihraç edemiyorlardı (continuative plural third-person)
ihraç edemiyormuşum (continuative inferential)
ihraç edemiyormuşsun (continuative second-person singular)
ihraç edemiyormuş (continuative singular third-person)
ihraç edemiyormuşuz (continuative first-person plural)
ihraç edemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
ihraç edemiyorlarmış (continuative plural third-person)
ihraç edemiyorsam (conditional continuative)
ihraç edemiyorsan (continuative second-person singular)
ihraç edemiyorsa (continuative singular third-person)
ihraç edemiyorsak (continuative first-person plural)
ihraç edemiyorsanız (continuative plural second-person)
ihraç edemiyorlarsa (continuative plural third-person)
ihraç edememişim (inferential singular third-person)
ihraç edememişsin (first-person inferential plural)
ihraç edememiş (inferential plural second-person)
ihraç edememişiz (inferential plural third-person)
ihraç edememişsiniz (inferential)
ihraç edememişler (inferential)
ihraç edememiştim (inferential past)
ihraç edememiştin (inferential second-person singular)
ihraç edememişti (inferential singular third-person)
ihraç edememiştik (first-person inferential plural)
ihraç edememiştiniz (inferential plural second-person)
ihraç edememişlerdi (inferential plural third-person)
ihraç edememişmişim (inferential)
ihraç edememişmişsin (inferential second-person singular)
ihraç edememişmiş (inferential singular third-person)
ihraç edememişmişiz (first-person inferential plural)
ihraç edememişmişsiniz (inferential plural second-person)
ihraç edememişlermiş (inferential plural third-person)
ihraç edememişsem (conditional)
ihraç edememişsen (inferential second-person singular)
ihraç edememişse (inferential singular third-person)
ihraç edememişsek (first-person inferential plural)
ihraç edememişseniz (inferential plural second-person)
ihraç edememişlerse (inferential plural third-person)
ihraç edemeyeceğim (future singular third-person)
ihraç edemeyeceksin (first-person future plural)
ihraç edemeyecek (future plural second-person)
ihraç edemeyeceğiz (future plural third-person)
ihraç edemeyeceksiniz (future)
ihraç edemeyecekler (future)
ihraç edemeyecektim (future past)
ihraç edemeyecektin (future second-person singular)
ihraç edemeyecekti (future singular third-person)
ihraç edemeyecektik (first-person future plural)
ihraç edemeyecektiniz (future plural second-person)
ihraç edemeyeceklerdi (future plural third-person)
ihraç edemeyecekmişim (future inferential)
ihraç edemeyecekmişsin (future second-person singular)
ihraç edemeyecekmiş (future singular third-person)
ihraç edemeyecekmişiz (first-person future plural)
ihraç edemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
ihraç edemeyeceklermiş (future plural third-person)
ihraç edemeyeceksem (conditional future)
ihraç edemeyeceksen (future second-person singular)
ihraç edemeyecekse (future singular third-person)
ihraç edemeyeceksek (first-person future plural)
ihraç edemeyecekseniz (future plural second-person)
ihraç edemeyeceklerse (future plural third-person)
ihraç edememekteyim (progressive singular third-person)
ihraç edememektesin (first-person plural progressive)
ihraç edememekte (plural progressive second-person)
ihraç edememekteyiz (plural progressive third-person)
ihraç edememektesiniz (progressive)
ihraç edememekteler (progressive)
ihraç edememekteydim (past progressive)
ihraç edememekteydin (progressive second-person singular)
ihraç edememekteydi (progressive singular third-person)
ihraç edememekteydik (first-person plural progressive)
ihraç edememekteydiniz (plural progressive second-person)
ihraç edememektelerdi (plural progressive third-person)
ihraç edememekteymişim (inferential progressive)
ihraç edememekteymişsin (progressive second-person singular)
ihraç edememekteymiş (progressive singular third-person)
ihraç edememekteymişiz (first-person plural progressive)
ihraç edememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
ihraç edememektelermiş (plural progressive third-person)
ihraç edememekteysem (conditional progressive)
ihraç edememekteysen (progressive second-person singular)
ihraç edememekteyse (progressive singular third-person)
ihraç edememekteysek (first-person plural progressive)
ihraç edememekteyseniz (plural progressive second-person)
ihraç edememektelerse (plural progressive third-person)
ihraç edememeliyim (necessitative singular third-person)
ihraç edememelisin (first-person necessitative plural)
ihraç edememeli (necessitative plural second-person)
ihraç edememeliyiz (necessitative plural third-person)
ihraç edememelisiniz (necessitative)
ihraç edememeliler (necessitative)
ihraç edememeliydim (necessitative past)
ihraç edememeliydin (necessitative second-person singular)
ihraç edememeliydi (necessitative singular third-person)
ihraç edememeliydik (first-person necessitative plural)
ihraç edememeliydiniz (necessitative plural second-person)
ihraç edememelilerdi (necessitative plural third-person)
ihraç edememeliymişim (inferential)
ihraç edememeliymişsin (necessitative second-person singular)
ihraç edememeliymiş (necessitative singular third-person)
ihraç edememeliymişiz (first-person necessitative plural)
ihraç edememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
ihraç edememelilermiş (necessitative plural third-person)
ihraç edememeliysem (conditional)
ihraç edememeliysen (necessitative second-person singular)
ihraç edememeliyse (necessitative singular third-person)
ihraç edememeliysek (first-person necessitative plural)
ihraç edememeliyseniz (necessitative plural second-person)
ihraç edememelilerse (necessitative plural third-person)
ihraç edemedim (past singular third-person)
ihraç edemedin (first-person past plural)
ihraç edemedi (past plural second-person)
ihraç edemedik (past plural third-person)
ihraç edemediniz (past)
ihraç edemediler (past)
ihraç edemediysem (conditional past)
ihraç edemediysen (past second-person singular)
ihraç edemediyse (past singular third-person)
ihraç edemediysek (first-person past plural)
ihraç edemediyseniz (past plural second-person)
ihraç edemedilerse (past plural third-person)
ihraç edemesem (conditional singular third-person)
ihraç edemesen (conditional first-person plural)
ihraç edemese (conditional plural second-person)
ihraç edemesek (conditional plural third-person)
ihraç edemeseniz (conditional)
ihraç edemeseler (conditional)
ihraç edemeseydim (conditional past)
ihraç edemeseydin (conditional second-person singular)
ihraç edemeseydi (conditional singular third-person)
ihraç edemeseydik (conditional first-person plural)
ihraç edemeseydiniz (conditional plural second-person)
ihraç edemeselerdi (conditional plural third-person)
ihraç edemeseymişim (inferential)
ihraç edemeseymişsin (conditional second-person singular)
ihraç edemeseymiş (conditional singular third-person)
ihraç edemeseymişiz (conditional first-person plural)
ihraç edemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
ihraç edemeselermiş (conditional plural third-person)
ihraç edemeyeyim (conditional optative singular)
ihraç edemeyesin (optative second-person singular)
ihraç edemeye (optative singular third-person)
ihraç edemeyelim (first-person optative plural)
ihraç edemeyesiniz (optative plural second-person)
ihraç edemeyeler (optative plural third-person)
ihraç edeme (first-person imperative plural)
ihraç edemesin (imperative plural second-person)
ihraç edemeyin (imperative)
ihraç edemesinler (imperative)
ihraç edemeyiniz (formal imperative second-person singular)
ihraç edemeyiniz (formal imperative plural second-person)
ihraç edemesene (imperative informal second-person singular)
ihraç edemesenize (imperative informal plural second-person)
ihraç edememek (imperative infinitive)
ihraç edememe (imperative noun-from-verb)
ihraç edemeyen (impersonal participle)
ihraç edememiş (impersonal participle)
ihraç edemeyecek (impersonal participle)
ihraç edemeyen (imperfective)
ihraç edememiş (impersonal participle perfective)
ihraç edemeyecek (impersonal participle prospective)
ihraç edemediğim (impersonal non-prospective participle)
ihraç edemediğin (impersonal non-prospective participle)
ihraç edemediği (impersonal non-prospective participle)
ihraç edemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
ihraç edemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
ihraç edemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
ihraç edemeyeceğim (impersonal participle prospective)
ihraç edemeyeceğin (impersonal participle prospective)
ihraç edemeyeceği (impersonal participle prospective)
ihraç edemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
ihraç edemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
ihraç edemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
ihraç edemezken (plural second-person)
ihraç edemeyince (plural second-person)
ihraç edemeyip (plural second-person)
ihraç edemeyeli (plural second-person)
ihraç edemeyesiye (plural second-person)
ihraç edemedikçe (plural second-person)
ihraç edemezken
ihraç edemeyince (specific)
ihraç edemeyip (perfective)
ihraç edemeyeli
ihraç edemeyesiye
ihraç edemedikçe
ihraç edemeyerek (imperfective plural)
ihraç edemeye edemeye (imperfective plural)
ihraç edemezcesine (imperfective plural)
ihraç edemeyerek
ihraç edemeye edemeye
ihraç edemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish اخراج ایتمك (ihrac etmek). By surface analysis, ihraç (“banishment, export”) + etmek (“to do”, makes verbs from nouns).

surf

etmek<t:to do><pos:makes verbs from nouns>


manşet

head

manşet (definite accusative manşeti, plural manşetler)

manşeti (accusative definite)
manşetler (plural)
manşet (nominative singular)
manşetler (nominative plural)
manşeti (accusative definite singular)
manşetleri (accusative definite plural)
manşete (dative singular)
manşetlere (dative plural)
manşette (locative singular)
manşetlerde (locative plural)
manşetten (ablative singular)
manşetlerden (ablative plural)
manşetin (genitive singular)
manşetlerin (genitive plural)


manşet almak

manşet almak (third-person singular simple present manşet alır)

manşet alır (present singular third-person)
manşet alırım (aorist singular third-person)
manşet alırsın (aorist first-person plural)
manşet alır (aorist plural second-person)
manşet alırız (aorist plural third-person)
manşet alırsınız (aorist)
manşet alırlar (aorist)
manşet alırdım (aorist past)
manşet alırdın (aorist second-person singular)
manşet alırdı (aorist singular third-person)
manşet alırdık (aorist first-person plural)
manşet alırdınız (aorist plural second-person)
manşet alırlardı (aorist plural third-person)
manşet alırmışım (aorist inferential)
manşet alırmışsın (aorist second-person singular)
manşet alırmış (aorist singular third-person)
manşet alırmışız (aorist first-person plural)
manşet alırmışsınız (aorist plural second-person)
manşet alırlarmış (aorist plural third-person)
manşet alırsam (aorist conditional)
manşet alırsan (aorist second-person singular)
manşet alırsa (aorist singular third-person)
manşet alırsak (aorist first-person plural)
manşet alırsanız (aorist plural second-person)
manşet alırlarsa (aorist plural third-person)
manşet alıyorum (continuative singular third-person)
manşet alıyorsun (continuative first-person plural)
manşet alıyor (continuative plural second-person)
manşet alıyoruz (continuative plural third-person)
manşet alıyorsunuz (continuative)
manşet alıyorlar (continuative)
manşet alıyordum (continuative past)
manşet alıyordun (continuative second-person singular)
manşet alıyordu (continuative singular third-person)
manşet alıyorduk (continuative first-person plural)
manşet alıyordunuz (continuative plural second-person)
manşet alıyorlardı (continuative plural third-person)
manşet alıyormuşum (continuative inferential)
manşet alıyormuşsun (continuative second-person singular)
manşet alıyormuş (continuative singular third-person)
manşet alıyormuşuz (continuative first-person plural)
manşet alıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
manşet alıyorlarmış (continuative plural third-person)
manşet alıyorsam (conditional continuative)
manşet alıyorsan (continuative second-person singular)
manşet alıyorsa (continuative singular third-person)
manşet alıyorsak (continuative first-person plural)
manşet alıyorsanız (continuative plural second-person)
manşet alıyorlarsa (continuative plural third-person)
manşet almışım (inferential singular third-person)
manşet almışsın (first-person inferential plural)
manşet almış (inferential plural second-person)
manşet almışız (inferential plural third-person)
manşet almışsınız (inferential)
manşet almışlar (inferential)
manşet almıştım (inferential past)
manşet almıştın (inferential second-person singular)
manşet almıştı (inferential singular third-person)
manşet almıştık (first-person inferential plural)
manşet almıştınız (inferential plural second-person)
manşet almışlardı (inferential plural third-person)
manşet almışmışım (inferential)
manşet almışmışsın (inferential second-person singular)
manşet almışmış (inferential singular third-person)
manşet almışmışız (first-person inferential plural)
manşet almışmışsınız (inferential plural second-person)
manşet almışlarmış (inferential plural third-person)
manşet almışsam (conditional)
manşet almışsan (inferential second-person singular)
manşet almışsa (inferential singular third-person)
manşet almışsak (first-person inferential plural)
manşet almışsanız (inferential plural second-person)
manşet almışlarsa (inferential plural third-person)
manşet alacağım (future singular third-person)
manşet alacaksın (first-person future plural)
manşet alacak (future plural second-person)
manşet alacağız (future plural third-person)
manşet alacaksınız (future)
manşet alacaklar (future)
manşet alacaktım (future past)
manşet alacaktın (future second-person singular)
manşet alacaktı (future singular third-person)
manşet alacaktık (first-person future plural)
manşet alacaktınız (future plural second-person)
manşet alacaklardı (future plural third-person)
manşet alacakmışım (future inferential)
manşet alacakmışsın (future second-person singular)
manşet alacakmış (future singular third-person)
manşet alacakmışız (first-person future plural)
manşet alacakmışsınız (future plural second-person)
manşet alacaklarmış (future plural third-person)
manşet alacaksam (conditional future)
manşet alacaksan (future second-person singular)
manşet alacaksa (future singular third-person)
manşet alacaksak (first-person future plural)
manşet alacaksanız (future plural second-person)
manşet alacaklarsa (future plural third-person)
manşet almaktayım (progressive singular third-person)
manşet almaktasın (first-person plural progressive)
manşet almakta (plural progressive second-person)
manşet almaktayız (plural progressive third-person)
manşet almaktasınız (progressive)
manşet almaktalar (progressive)
manşet almaktaydım (past progressive)
manşet almaktaydın (progressive second-person singular)
manşet almaktaydı (progressive singular third-person)
manşet almaktaydık (first-person plural progressive)
manşet almaktaydınız (plural progressive second-person)
manşet almaktalardı (plural progressive third-person)
manşet almaktaymışım (inferential progressive)
manşet almaktaymışsın (progressive second-person singular)
manşet almaktaymış (progressive singular third-person)
manşet almaktaymışız (first-person plural progressive)
manşet almaktaymışsınız (plural progressive second-person)
manşet almaktalarmış (plural progressive third-person)
manşet almaktaysam (conditional progressive)
manşet almaktaysan (progressive second-person singular)
manşet almaktaysa (progressive singular third-person)
manşet almaktaysak (first-person plural progressive)
manşet almaktaysanız (plural progressive second-person)
manşet almaktalarsa (plural progressive third-person)
manşet almalıyım (necessitative singular third-person)
manşet almalısın (first-person necessitative plural)
manşet almalı (necessitative plural second-person)
manşet almalıyız (necessitative plural third-person)
manşet almalısınız (necessitative)
manşet almalılar (necessitative)
manşet almalıydım (necessitative past)
manşet almalıydın (necessitative second-person singular)
manşet almalıydı (necessitative singular third-person)
manşet almalıydık (first-person necessitative plural)
manşet almalıydınız (necessitative plural second-person)
manşet almalılardı (necessitative plural third-person)
manşet almalıymışım (inferential)
manşet almalıymışsın (necessitative second-person singular)
manşet almalıymış (necessitative singular third-person)
manşet almalıymışız (first-person necessitative plural)
manşet almalıymışsınız (necessitative plural second-person)
manşet almalılarmış (necessitative plural third-person)
manşet almalıysam (conditional)
manşet almalıysan (necessitative second-person singular)
manşet almalıysa (necessitative singular third-person)
manşet almalıysak (first-person necessitative plural)
manşet almalıysanız (necessitative plural second-person)
manşet almalılarsa (necessitative plural third-person)
manşet aldım (past singular third-person)
manşet aldın (first-person past plural)
manşet aldı (past plural second-person)
manşet aldık (past plural third-person)
manşet aldınız (past)
manşet aldılar (past)
manşet aldıysam (conditional past)
manşet aldıysan (past second-person singular)
manşet aldıysa (past singular third-person)
manşet aldıysak (first-person past plural)
manşet aldıysanız (past plural second-person)
manşet aldılarsa (past plural third-person)
manşet alsam (conditional singular third-person)
manşet alsan (conditional first-person plural)
manşet alsa (conditional plural second-person)
manşet alsak (conditional plural third-person)
manşet alsanız (conditional)
manşet alsalar (conditional)
manşet alsaydım (conditional past)
manşet alsaydın (conditional second-person singular)
manşet alsaydı (conditional singular third-person)
manşet alsaydık (conditional first-person plural)
manşet alsaydınız (conditional plural second-person)
manşet alsalardı (conditional plural third-person)
manşet alsaymışım (inferential)
manşet alsaymışsın (conditional second-person singular)
manşet alsaymış (conditional singular third-person)
manşet alsaymışız (conditional first-person plural)
manşet alsaymışsınız (conditional plural second-person)
manşet alsalarmış (conditional plural third-person)
manşet alayım (conditional optative singular)
manşet alasın (optative second-person singular)
manşet ala (optative singular third-person)
manşet alalım (first-person optative plural)
manşet alasınız (optative plural second-person)
manşet alalar (optative plural third-person)
manşet al (first-person imperative plural)
manşet alsın (imperative plural second-person)
manşet alın (imperative)
manşet alsınlar (imperative)
manşet alınız (formal imperative second-person singular)
manşet alınız (formal imperative plural second-person)
manşet alsana (imperative informal second-person singular)
manşet alsanıza (imperative informal plural second-person)
manşet almak (imperative infinitive)
manşet alma (imperative noun-from-verb)
manşet alan (impersonal participle)
manşet almış (impersonal participle)
manşet alacak (impersonal participle)
manşet alan (imperfective)
manşet almış (impersonal participle perfective)
manşet alacak (impersonal participle prospective)
manşet aldığım (impersonal non-prospective participle)
manşet aldığın (impersonal non-prospective participle)
manşet aldığı (impersonal non-prospective participle)
manşet aldığımız (impersonal non-prospective participle)
manşet aldığınız (impersonal non-prospective participle)
manşet aldıkları (impersonal non-prospective participle personal)
manşet alacağım (impersonal participle prospective)
manşet alacağın (impersonal participle prospective)
manşet alacağı (impersonal participle prospective)
manşet alacağımız (impersonal participle prospective)
manşet alacağınız (impersonal participle prospective)
manşet alacakları (impersonal participle personal prospective)
manşet alırken (plural second-person)
manşet alınca (plural second-person)
manşet alıp (plural second-person)
manşet alalı (plural second-person)
manşet alasıya (plural second-person)
manşet aldıkça (plural second-person)
manşet alırken
manşet alınca (specific)
manşet alıp (perfective)
manşet alalı
manşet alasıya
manşet aldıkça
manşet alarak (imperfective plural)
manşet ala ala (imperfective plural)
manşet alırcasına (imperfective plural)
manşet alarak
manşet ala ala
manşet alırcasına
manşet almam (aorist singular third-person)
manşet almazsın (aorist first-person plural)
manşet almaz (aorist plural second-person)
manşet almayız (aorist plural third-person)
manşet almazsınız (aorist)
manşet almazlar (aorist)
manşet almazdım (aorist past)
manşet almazdın (aorist second-person singular)
manşet almazdı (aorist singular third-person)
manşet almazdık (aorist first-person plural)
manşet almazdınız (aorist plural second-person)
manşet almazlardı (aorist plural third-person)
manşet almazmışım (aorist inferential)
manşet almazmışsın (aorist second-person singular)
manşet almazmış (aorist singular third-person)
manşet almazmışız (aorist first-person plural)
manşet almazmışsınız (aorist plural second-person)
manşet almazlarmış (aorist plural third-person)
manşet almazsam (aorist conditional)
manşet almazsan (aorist second-person singular)
manşet almazsa (aorist singular third-person)
manşet almazsak (aorist first-person plural)
manşet almazsanız (aorist plural second-person)
manşet almazlarsa (aorist plural third-person)
manşet almıyorum (continuative singular third-person)
manşet almıyorsun (continuative first-person plural)
manşet almıyor (continuative plural second-person)
manşet almıyoruz (continuative plural third-person)
manşet almıyorsunuz (continuative)
manşet almıyorlar (continuative)
manşet almıyordum (continuative past)
manşet almıyordun (continuative second-person singular)
manşet almıyordu (continuative singular third-person)
manşet almıyorduk (continuative first-person plural)
manşet almıyordunuz (continuative plural second-person)
manşet almıyorlardı (continuative plural third-person)
manşet almıyormuşum (continuative inferential)
manşet almıyormuşsun (continuative second-person singular)
manşet almıyormuş (continuative singular third-person)
manşet almıyormuşuz (continuative first-person plural)
manşet almıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
manşet almıyorlarmış (continuative plural third-person)
manşet almıyorsam (conditional continuative)
manşet almıyorsan (continuative second-person singular)
manşet almıyorsa (continuative singular third-person)
manşet almıyorsak (continuative first-person plural)
manşet almıyorsanız (continuative plural second-person)
manşet almıyorlarsa (continuative plural third-person)
manşet almamışım (inferential singular third-person)
manşet almamışsın (first-person inferential plural)
manşet almamış (inferential plural second-person)
manşet almamışız (inferential plural third-person)
manşet almamışsınız (inferential)
manşet almamışlar (inferential)
manşet almamıştım (inferential past)
manşet almamıştın (inferential second-person singular)
manşet almamıştı (inferential singular third-person)
manşet almamıştık (first-person inferential plural)
manşet almamıştınız (inferential plural second-person)
manşet almamışlardı (inferential plural third-person)
manşet almamışmışım (inferential)
manşet almamışmışsın (inferential second-person singular)
manşet almamışmış (inferential singular third-person)
manşet almamışmışız (first-person inferential plural)
manşet almamışmışsınız (inferential plural second-person)
manşet almamışlarmış (inferential plural third-person)
manşet almamışsam (conditional)
manşet almamışsan (inferential second-person singular)
manşet almamışsa (inferential singular third-person)
manşet almamışsak (first-person inferential plural)
manşet almamışsanız (inferential plural second-person)
manşet almamışlarsa (inferential plural third-person)
manşet almayacağım (future singular third-person)
manşet almayacaksın (first-person future plural)
manşet almayacak (future plural second-person)
manşet almayacağız (future plural third-person)
manşet almayacaksınız (future)
manşet almayacaklar (future)
manşet almayacaktım (future past)
manşet almayacaktın (future second-person singular)
manşet almayacaktı (future singular third-person)
manşet almayacaktık (first-person future plural)
manşet almayacaktınız (future plural second-person)
manşet almayacaklardı (future plural third-person)
manşet almayacakmışım (future inferential)
manşet almayacakmışsın (future second-person singular)
manşet almayacakmış (future singular third-person)
manşet almayacakmışız (first-person future plural)
manşet almayacakmışsınız (future plural second-person)
manşet almayacaklarmış (future plural third-person)
manşet almayacaksam (conditional future)
manşet almayacaksan (future second-person singular)
manşet almayacaksa (future singular third-person)
manşet almayacaksak (first-person future plural)
manşet almayacaksanız (future plural second-person)
manşet almayacaklarsa (future plural third-person)
manşet almamaktayım (progressive singular third-person)
manşet almamaktasın (first-person plural progressive)
manşet almamakta (plural progressive second-person)
manşet almamaktayız (plural progressive third-person)
manşet almamaktasınız (progressive)
manşet almamaktalar (progressive)
manşet almamaktaydım (past progressive)
manşet almamaktaydın (progressive second-person singular)
manşet almamaktaydı (progressive singular third-person)
manşet almamaktaydık (first-person plural progressive)
manşet almamaktaydınız (plural progressive second-person)
manşet almamaktalardı (plural progressive third-person)
manşet almamaktaymışım (inferential progressive)
manşet almamaktaymışsın (progressive second-person singular)
manşet almamaktaymış (progressive singular third-person)
manşet almamaktaymışız (first-person plural progressive)
manşet almamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
manşet almamaktalarmış (plural progressive third-person)
manşet almamaktaysam (conditional progressive)
manşet almamaktaysan (progressive second-person singular)
manşet almamaktaysa (progressive singular third-person)
manşet almamaktaysak (first-person plural progressive)
manşet almamaktaysanız (plural progressive second-person)
manşet almamaktalarsa (plural progressive third-person)
manşet almamalıyım (necessitative singular third-person)
manşet almamalısın (first-person necessitative plural)
manşet almamalı (necessitative plural second-person)
manşet almamalıyız (necessitative plural third-person)
manşet almamalısınız (necessitative)
manşet almamalılar (necessitative)
manşet almamalıydım (necessitative past)
manşet almamalıydın (necessitative second-person singular)
manşet almamalıydı (necessitative singular third-person)
manşet almamalıydık (first-person necessitative plural)
manşet almamalıydınız (necessitative plural second-person)
manşet almamalılardı (necessitative plural third-person)
manşet almamalıymışım (inferential)
manşet almamalıymışsın (necessitative second-person singular)
manşet almamalıymış (necessitative singular third-person)
manşet almamalıymışız (first-person necessitative plural)
manşet almamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
manşet almamalılarmış (necessitative plural third-person)
manşet almamalıysam (conditional)
manşet almamalıysan (necessitative second-person singular)
manşet almamalıysa (necessitative singular third-person)
manşet almamalıysak (first-person necessitative plural)
manşet almamalıysanız (necessitative plural second-person)
manşet almamalılarsa (necessitative plural third-person)
manşet almadım (past singular third-person)
manşet almadın (first-person past plural)
manşet almadı (past plural second-person)
manşet almadık (past plural third-person)
manşet almadınız (past)
manşet almadılar (past)
manşet almadıysam (conditional past)
manşet almadıysan (past second-person singular)
manşet almadıysa (past singular third-person)
manşet almadıysak (first-person past plural)
manşet almadıysanız (past plural second-person)
manşet almadılarsa (past plural third-person)
manşet almasam (conditional singular third-person)
manşet almasan (conditional first-person plural)
manşet almasa (conditional plural second-person)
manşet almasak (conditional plural third-person)
manşet almasanız (conditional)
manşet almasalar (conditional)
manşet almasaydım (conditional past)
manşet almasaydın (conditional second-person singular)
manşet almasaydı (conditional singular third-person)
manşet almasaydık (conditional first-person plural)
manşet almasaydınız (conditional plural second-person)
manşet almasalardı (conditional plural third-person)
manşet almasaymışım (inferential)
manşet almasaymışsın (conditional second-person singular)
manşet almasaymış (conditional singular third-person)
manşet almasaymışız (conditional first-person plural)
manşet almasaymışsınız (conditional plural second-person)
manşet almasalarmış (conditional plural third-person)
manşet almayayım (conditional optative singular)
manşet almayasın (optative second-person singular)
manşet almaya (optative singular third-person)
manşet almayalım (first-person optative plural)
manşet almayasınız (optative plural second-person)
manşet almayalar (optative plural third-person)
manşet alma (first-person imperative plural)
manşet almasın (imperative plural second-person)
manşet almayın (imperative)
manşet almasınlar (imperative)
manşet almayınız (formal imperative second-person singular)
manşet almayınız (formal imperative plural second-person)
manşet almasana (imperative informal second-person singular)
manşet almasanıza (imperative informal plural second-person)
manşet almamak (imperative infinitive)
manşet almama (imperative noun-from-verb)
manşet almayan (impersonal participle)
manşet almamış (impersonal participle)
manşet almayacak (impersonal participle)
manşet almayan (imperfective)
manşet almamış (impersonal participle perfective)
manşet almayacak (impersonal participle prospective)
manşet almadığım (impersonal non-prospective participle)
manşet almadığın (impersonal non-prospective participle)
manşet almadığı (impersonal non-prospective participle)
manşet almadığımız (impersonal non-prospective participle)
manşet almadığınız (impersonal non-prospective participle)
manşet almadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
manşet almayacağım (impersonal participle prospective)
manşet almayacağın (impersonal participle prospective)
manşet almayacağı (impersonal participle prospective)
manşet almayacağımız (impersonal participle prospective)
manşet almayacağınız (impersonal participle prospective)
manşet almayacakları (impersonal participle personal prospective)
manşet almazken (plural second-person)
manşet almayınca (plural second-person)
manşet almayıp (plural second-person)
manşet almayalı (plural second-person)
manşet almayasıya (plural second-person)
manşet almadıkça (plural second-person)
manşet almazken
manşet almayınca (specific)
manşet almayıp (perfective)
manşet almayalı
manşet almayasıya
manşet almadıkça
manşet almayarak (imperfective plural)
manşet almaya almaya (imperfective plural)
manşet almazcasına (imperfective plural)
manşet almayarak
manşet almaya almaya
manşet almazcasına
manşet alabilirim (aorist singular third-person)
manşet alabilirsin (aorist first-person plural)
manşet alabilir (aorist plural second-person)
manşet alabiliriz (aorist plural third-person)
manşet alabilirsiniz (aorist)
manşet alabilirler (aorist)
manşet alabilirdim (aorist past)
manşet alabilirdin (aorist second-person singular)
manşet alabilirdi (aorist singular third-person)
manşet alabilirdik (aorist first-person plural)
manşet alabilirdiniz (aorist plural second-person)
manşet alabilirlerdi (aorist plural third-person)
manşet alabilirmişim (aorist inferential)
manşet alabilirmişsin (aorist second-person singular)
manşet alabilirmiş (aorist singular third-person)
manşet alabilirmişiz (aorist first-person plural)
manşet alabilirmişsiniz (aorist plural second-person)
manşet alabilirlermiş (aorist plural third-person)
manşet alabilirsem (aorist conditional)
manşet alabilirsen (aorist second-person singular)
manşet alabilirse (aorist singular third-person)
manşet alabilirsek (aorist first-person plural)
manşet alabilirseniz (aorist plural second-person)
manşet alabilirlerse (aorist plural third-person)
manşet alabiliyorum (continuative singular third-person)
manşet alabiliyorsun (continuative first-person plural)
manşet alabiliyor (continuative plural second-person)
manşet alabiliyoruz (continuative plural third-person)
manşet alabiliyorsunuz (continuative)
manşet alabiliyorlar (continuative)
manşet alabiliyordum (continuative past)
manşet alabiliyordun (continuative second-person singular)
manşet alabiliyordu (continuative singular third-person)
manşet alabiliyorduk (continuative first-person plural)
manşet alabiliyordunuz (continuative plural second-person)
manşet alabiliyorlardı (continuative plural third-person)
manşet alabiliyormuşum (continuative inferential)
manşet alabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
manşet alabiliyormuş (continuative singular third-person)
manşet alabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
manşet alabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
manşet alabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
manşet alabiliyorsam (conditional continuative)
manşet alabiliyorsan (continuative second-person singular)
manşet alabiliyorsa (continuative singular third-person)
manşet alabiliyorsak (continuative first-person plural)
manşet alabiliyorsanız (continuative plural second-person)
manşet alabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
manşet alabilmişim (inferential singular third-person)
manşet alabilmişsin (first-person inferential plural)
manşet alabilmiş (inferential plural second-person)
manşet alabilmişiz (inferential plural third-person)
manşet alabilmişsiniz (inferential)
manşet alabilmişler (inferential)
manşet alabilmiştim (inferential past)
manşet alabilmiştin (inferential second-person singular)
manşet alabilmişti (inferential singular third-person)
manşet alabilmiştik (first-person inferential plural)
manşet alabilmiştiniz (inferential plural second-person)
manşet alabilmişlerdi (inferential plural third-person)
manşet alabilmişmişim (inferential)
manşet alabilmişmişsin (inferential second-person singular)
manşet alabilmişmiş (inferential singular third-person)
manşet alabilmişmişiz (first-person inferential plural)
manşet alabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
manşet alabilmişlermiş (inferential plural third-person)
manşet alabilmişsem (conditional)
manşet alabilmişsen (inferential second-person singular)
manşet alabilmişse (inferential singular third-person)
manşet alabilmişsek (first-person inferential plural)
manşet alabilmişseniz (inferential plural second-person)
manşet alabilmişlerse (inferential plural third-person)
manşet alabileceğim (future singular third-person)
manşet alabileceksin (first-person future plural)
manşet alabilecek (future plural second-person)
manşet alabileceğiz (future plural third-person)
manşet alabileceksiniz (future)
manşet alabilecekler (future)
manşet alabilecektim (future past)
manşet alabilecektin (future second-person singular)
manşet alabilecekti (future singular third-person)
manşet alabilecektik (first-person future plural)
manşet alabilecektiniz (future plural second-person)
manşet alabileceklerdi (future plural third-person)
manşet alabilecekmişim (future inferential)
manşet alabilecekmişsin (future second-person singular)
manşet alabilecekmiş (future singular third-person)
manşet alabilecekmişiz (first-person future plural)
manşet alabilecekmişsiniz (future plural second-person)
manşet alabileceklermiş (future plural third-person)
manşet alabileceksem (conditional future)
manşet alabileceksen (future second-person singular)
manşet alabilecekse (future singular third-person)
manşet alabileceksek (first-person future plural)
manşet alabilecekseniz (future plural second-person)
manşet alabileceklerse (future plural third-person)
manşet alabilmekteyim (progressive singular third-person)
manşet alabilmektesin (first-person plural progressive)
manşet alabilmekte (plural progressive second-person)
manşet alabilmekteyiz (plural progressive third-person)
manşet alabilmektesiniz (progressive)
manşet alabilmekteler (progressive)
manşet alabilmekteydim (past progressive)
manşet alabilmekteydin (progressive second-person singular)
manşet alabilmekteydi (progressive singular third-person)
manşet alabilmekteydik (first-person plural progressive)
manşet alabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
manşet alabilmektelerdi (plural progressive third-person)
manşet alabilmekteymişim (inferential progressive)
manşet alabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
manşet alabilmekteymiş (progressive singular third-person)
manşet alabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
manşet alabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
manşet alabilmektelermiş (plural progressive third-person)
manşet alabilmekteysem (conditional progressive)
manşet alabilmekteysen (progressive second-person singular)
manşet alabilmekteyse (progressive singular third-person)
manşet alabilmekteysek (first-person plural progressive)
manşet alabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
manşet alabilmektelerse (plural progressive third-person)
manşet alabilmeliyim (necessitative singular third-person)
manşet alabilmelisin (first-person necessitative plural)
manşet alabilmeli (necessitative plural second-person)
manşet alabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
manşet alabilmelisiniz (necessitative)
manşet alabilmeliler (necessitative)
manşet alabilmeliydim (necessitative past)
manşet alabilmeliydin (necessitative second-person singular)
manşet alabilmeliydi (necessitative singular third-person)
manşet alabilmeliydik (first-person necessitative plural)
manşet alabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
manşet alabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
manşet alabilmeliymişim (inferential)
manşet alabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
manşet alabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
manşet alabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
manşet alabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
manşet alabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
manşet alabilmeliysem (conditional)
manşet alabilmeliysen (necessitative second-person singular)
manşet alabilmeliyse (necessitative singular third-person)
manşet alabilmeliysek (first-person necessitative plural)
manşet alabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
manşet alabilmelilerse (necessitative plural third-person)
manşet alabildim (past singular third-person)
manşet alabildin (first-person past plural)
manşet alabildi (past plural second-person)
manşet alabildik (past plural third-person)
manşet alabildiniz (past)
manşet alabildiler (past)
manşet alabildiysem (conditional past)
manşet alabildiysen (past second-person singular)
manşet alabildiyse (past singular third-person)
manşet alabildiysek (first-person past plural)
manşet alabildiyseniz (past plural second-person)
manşet alabildilerse (past plural third-person)
manşet alabilsem (conditional singular third-person)
manşet alabilsen (conditional first-person plural)
manşet alabilse (conditional plural second-person)
manşet alabilsek (conditional plural third-person)
manşet alabilseniz (conditional)
manşet alabilseler (conditional)
manşet alabilseydim (conditional past)
manşet alabilseydin (conditional second-person singular)
manşet alabilseydi (conditional singular third-person)
manşet alabilseydik (conditional first-person plural)
manşet alabilseydiniz (conditional plural second-person)
manşet alabilselerdi (conditional plural third-person)
manşet alabilseymişim (inferential)
manşet alabilseymişsin (conditional second-person singular)
manşet alabilseymiş (conditional singular third-person)
manşet alabilseymişiz (conditional first-person plural)
manşet alabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
manşet alabilselermiş (conditional plural third-person)
manşet alabileyim (conditional optative singular)
manşet alabilesin (optative second-person singular)
manşet alabile (optative singular third-person)
manşet alabilelim (first-person optative plural)
manşet alabilesiniz (optative plural second-person)
manşet alabileler (optative plural third-person)
manşet alabil (first-person imperative plural)
manşet alabilsin (imperative plural second-person)
manşet alabilin (imperative)
manşet alabilsinler (imperative)
manşet alabiliniz (formal imperative second-person singular)
manşet alabiliniz (formal imperative plural second-person)
manşet alabilsene (imperative informal second-person singular)
manşet alabilsenize (imperative informal plural second-person)
manşet alabilmek (imperative infinitive)
manşet alabilme (imperative noun-from-verb)
manşet alabilen (impersonal participle)
manşet alabilmiş (impersonal participle)
manşet alabilecek (impersonal participle)
manşet alabilen (imperfective)
manşet alabilmiş (impersonal participle perfective)
manşet alabilecek (impersonal participle prospective)
manşet alabildiğim (impersonal non-prospective participle)
manşet alabildiğin (impersonal non-prospective participle)
manşet alabildiği (impersonal non-prospective participle)
manşet alabildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
manşet alabildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
manşet alabildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
manşet alabileceğim (impersonal participle prospective)
manşet alabileceğin (impersonal participle prospective)
manşet alabileceği (impersonal participle prospective)
manşet alabileceğimiz (impersonal participle prospective)
manşet alabileceğiniz (impersonal participle prospective)
manşet alabilecekleri (impersonal participle personal prospective)
manşet alabilirken (plural second-person)
manşet alabilince (plural second-person)
manşet alabilip (plural second-person)
manşet alabileli (plural second-person)
manşet alabilesiye (plural second-person)
manşet alabildikçe (plural second-person)
manşet alabilirken
manşet alabilince (specific)
manşet alabilip (perfective)
manşet alabileli
manşet alabilesiye
manşet alabildikçe
manşet alabilerek (imperfective plural)
manşet alabile alabile (imperfective plural)
manşet alabilircesine (imperfective plural)
manşet alabilerek
manşet alabile alabile
manşet alabilircesine
manşet alamam (aorist singular third-person)
manşet alamazsın (aorist first-person plural)
manşet alamaz (aorist plural second-person)
manşet alamayız (aorist plural third-person)
manşet alamazsınız (aorist)
manşet alamazlar (aorist)
manşet alamazdım (aorist past)
manşet alamazdın (aorist second-person singular)
manşet alamazdı (aorist singular third-person)
manşet alamazdık (aorist first-person plural)
manşet alamazdınız (aorist plural second-person)
manşet alamazlardı (aorist plural third-person)
manşet alamazmışım (aorist inferential)
manşet alamazmışsın (aorist second-person singular)
manşet alamazmış (aorist singular third-person)
manşet alamazmışız (aorist first-person plural)
manşet alamazmışsınız (aorist plural second-person)
manşet alamazlarmış (aorist plural third-person)
manşet alamazsam (aorist conditional)
manşet alamazsan (aorist second-person singular)
manşet alamazsa (aorist singular third-person)
manşet alamazsak (aorist first-person plural)
manşet alamazsanız (aorist plural second-person)
manşet alamazlarsa (aorist plural third-person)
manşet alamıyorum (continuative singular third-person)
manşet alamıyorsun (continuative first-person plural)
manşet alamıyor (continuative plural second-person)
manşet alamıyoruz (continuative plural third-person)
manşet alamıyorsunuz (continuative)
manşet alamıyorlar (continuative)
manşet alamıyordum (continuative past)
manşet alamıyordun (continuative second-person singular)
manşet alamıyordu (continuative singular third-person)
manşet alamıyorduk (continuative first-person plural)
manşet alamıyordunuz (continuative plural second-person)
manşet alamıyorlardı (continuative plural third-person)
manşet alamıyormuşum (continuative inferential)
manşet alamıyormuşsun (continuative second-person singular)
manşet alamıyormuş (continuative singular third-person)
manşet alamıyormuşuz (continuative first-person plural)
manşet alamıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
manşet alamıyorlarmış (continuative plural third-person)
manşet alamıyorsam (conditional continuative)
manşet alamıyorsan (continuative second-person singular)
manşet alamıyorsa (continuative singular third-person)
manşet alamıyorsak (continuative first-person plural)
manşet alamıyorsanız (continuative plural second-person)
manşet alamıyorlarsa (continuative plural third-person)
manşet alamamışım (inferential singular third-person)
manşet alamamışsın (first-person inferential plural)
manşet alamamış (inferential plural second-person)
manşet alamamışız (inferential plural third-person)
manşet alamamışsınız (inferential)
manşet alamamışlar (inferential)
manşet alamamıştım (inferential past)
manşet alamamıştın (inferential second-person singular)
manşet alamamıştı (inferential singular third-person)
manşet alamamıştık (first-person inferential plural)
manşet alamamıştınız (inferential plural second-person)
manşet alamamışlardı (inferential plural third-person)
manşet alamamışmışım (inferential)
manşet alamamışmışsın (inferential second-person singular)
manşet alamamışmış (inferential singular third-person)
manşet alamamışmışız (first-person inferential plural)
manşet alamamışmışsınız (inferential plural second-person)
manşet alamamışlarmış (inferential plural third-person)
manşet alamamışsam (conditional)
manşet alamamışsan (inferential second-person singular)
manşet alamamışsa (inferential singular third-person)
manşet alamamışsak (first-person inferential plural)
manşet alamamışsanız (inferential plural second-person)
manşet alamamışlarsa (inferential plural third-person)
manşet alamayacağım (future singular third-person)
manşet alamayacaksın (first-person future plural)
manşet alamayacak (future plural second-person)
manşet alamayacağız (future plural third-person)
manşet alamayacaksınız (future)
manşet alamayacaklar (future)
manşet alamayacaktım (future past)
manşet alamayacaktın (future second-person singular)
manşet alamayacaktı (future singular third-person)
manşet alamayacaktık (first-person future plural)
manşet alamayacaktınız (future plural second-person)
manşet alamayacaklardı (future plural third-person)
manşet alamayacakmışım (future inferential)
manşet alamayacakmışsın (future second-person singular)
manşet alamayacakmış (future singular third-person)
manşet alamayacakmışız (first-person future plural)
manşet alamayacakmışsınız (future plural second-person)
manşet alamayacaklarmış (future plural third-person)
manşet alamayacaksam (conditional future)
manşet alamayacaksan (future second-person singular)
manşet alamayacaksa (future singular third-person)
manşet alamayacaksak (first-person future plural)
manşet alamayacaksanız (future plural second-person)
manşet alamayacaklarsa (future plural third-person)
manşet alamamaktayım (progressive singular third-person)
manşet alamamaktasın (first-person plural progressive)
manşet alamamakta (plural progressive second-person)
manşet alamamaktayız (plural progressive third-person)
manşet alamamaktasınız (progressive)
manşet alamamaktalar (progressive)
manşet alamamaktaydım (past progressive)
manşet alamamaktaydın (progressive second-person singular)
manşet alamamaktaydı (progressive singular third-person)
manşet alamamaktaydık (first-person plural progressive)
manşet alamamaktaydınız (plural progressive second-person)
manşet alamamaktalardı (plural progressive third-person)
manşet alamamaktaymışım (inferential progressive)
manşet alamamaktaymışsın (progressive second-person singular)
manşet alamamaktaymış (progressive singular third-person)
manşet alamamaktaymışız (first-person plural progressive)
manşet alamamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
manşet alamamaktalarmış (plural progressive third-person)
manşet alamamaktaysam (conditional progressive)
manşet alamamaktaysan (progressive second-person singular)
manşet alamamaktaysa (progressive singular third-person)
manşet alamamaktaysak (first-person plural progressive)
manşet alamamaktaysanız (plural progressive second-person)
manşet alamamaktalarsa (plural progressive third-person)
manşet alamamalıyım (necessitative singular third-person)
manşet alamamalısın (first-person necessitative plural)
manşet alamamalı (necessitative plural second-person)
manşet alamamalıyız (necessitative plural third-person)
manşet alamamalısınız (necessitative)
manşet alamamalılar (necessitative)
manşet alamamalıydım (necessitative past)
manşet alamamalıydın (necessitative second-person singular)
manşet alamamalıydı (necessitative singular third-person)
manşet alamamalıydık (first-person necessitative plural)
manşet alamamalıydınız (necessitative plural second-person)
manşet alamamalılardı (necessitative plural third-person)
manşet alamamalıymışım (inferential)
manşet alamamalıymışsın (necessitative second-person singular)
manşet alamamalıymış (necessitative singular third-person)
manşet alamamalıymışız (first-person necessitative plural)
manşet alamamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
manşet alamamalılarmış (necessitative plural third-person)
manşet alamamalıysam (conditional)
manşet alamamalıysan (necessitative second-person singular)
manşet alamamalıysa (necessitative singular third-person)
manşet alamamalıysak (first-person necessitative plural)
manşet alamamalıysanız (necessitative plural second-person)
manşet alamamalılarsa (necessitative plural third-person)
manşet alamadım (past singular third-person)
manşet alamadın (first-person past plural)
manşet alamadı (past plural second-person)
manşet alamadık (past plural third-person)
manşet alamadınız (past)
manşet alamadılar (past)
manşet alamadıysam (conditional past)
manşet alamadıysan (past second-person singular)
manşet alamadıysa (past singular third-person)
manşet alamadıysak (first-person past plural)
manşet alamadıysanız (past plural second-person)
manşet alamadılarsa (past plural third-person)
manşet alamasam (conditional singular third-person)
manşet alamasan (conditional first-person plural)
manşet alamasa (conditional plural second-person)
manşet alamasak (conditional plural third-person)
manşet alamasanız (conditional)
manşet alamasalar (conditional)
manşet alamasaydım (conditional past)
manşet alamasaydın (conditional second-person singular)
manşet alamasaydı (conditional singular third-person)
manşet alamasaydık (conditional first-person plural)
manşet alamasaydınız (conditional plural second-person)
manşet alamasalardı (conditional plural third-person)
manşet alamasaymışım (inferential)
manşet alamasaymışsın (conditional second-person singular)
manşet alamasaymış (conditional singular third-person)
manşet alamasaymışız (conditional first-person plural)
manşet alamasaymışsınız (conditional plural second-person)
manşet alamasalarmış (conditional plural third-person)
manşet alamayayım (conditional optative singular)
manşet alamayasın (optative second-person singular)
manşet alamaya (optative singular third-person)
manşet alamayalım (first-person optative plural)
manşet alamayasınız (optative plural second-person)
manşet alamayalar (optative plural third-person)
manşet alama (first-person imperative plural)
manşet alamasın (imperative plural second-person)
manşet alamayın (imperative)
manşet alamasınlar (imperative)
manşet alamayınız (formal imperative second-person singular)
manşet alamayınız (formal imperative plural second-person)
manşet alamasana (imperative informal second-person singular)
manşet alamasanıza (imperative informal plural second-person)
manşet alamamak (imperative infinitive)
manşet alamama (imperative noun-from-verb)
manşet alamayan (impersonal participle)
manşet alamamış (impersonal participle)
manşet alamayacak (impersonal participle)
manşet alamayan (imperfective)
manşet alamamış (impersonal participle perfective)
manşet alamayacak (impersonal participle prospective)
manşet alamadığım (impersonal non-prospective participle)
manşet alamadığın (impersonal non-prospective participle)
manşet alamadığı (impersonal non-prospective participle)
manşet alamadığımız (impersonal non-prospective participle)
manşet alamadığınız (impersonal non-prospective participle)
manşet alamadıkları (impersonal non-prospective participle personal)
manşet alamayacağım (impersonal participle prospective)
manşet alamayacağın (impersonal participle prospective)
manşet alamayacağı (impersonal participle prospective)
manşet alamayacağımız (impersonal participle prospective)
manşet alamayacağınız (impersonal participle prospective)
manşet alamayacakları (impersonal participle personal prospective)
manşet alamazken (plural second-person)
manşet alamayınca (plural second-person)
manşet alamayıp (plural second-person)
manşet alamayalı (plural second-person)
manşet alamayasıya (plural second-person)
manşet alamadıkça (plural second-person)
manşet alamazken
manşet alamayınca (specific)
manşet alamayıp (perfective)
manşet alamayalı
manşet alamayasıya
manşet alamadıkça
manşet alamayarak (imperfective plural)
manşet alamaya alamaya (imperfective plural)
manşet alamazcasına (imperfective plural)
manşet alamayarak
manşet alamaya alamaya
manşet alamazcasına

From manşet (“forearm pass, bump”) + almak (“to take”).

compound

(volleyball) to receive the opposing team's serve


Galatasaray

Named after Galatasaray University and Galatasaray High School (a prestigious high school that is the oldest high school in Turkey). The sports club, university and school are all part of the Galatasaray Community organisation.

(sports) Galatasaray Spor Kulübü (a sports club from Istanbul best known for its football team)

Galatasaray Community
Galatasaray High School
Galatasaray University


Aslanlar

From the nickname of footballer Nihat Bekdik, who spent his entire career at Galatasaray. He was nicknamed "Aslan", meaning "lion" in Turkish (and "aslanlar" literally translates to "lions" in Turkish).

(sports, chiefly soccer) Galatasaray S.K.