bisiklet

bisiklet (definite accusative bisikleti, plural bisikletler)

bisikleti (accusative definite)
bisikletler (plural)
bisiklet (nominative singular)
bisikletler (nominative plural)
bisikleti (accusative definite singular)
bisikletleri (accusative definite plural)
bisiklete (dative singular)
bisikletlere (dative plural)
bisiklette (locative singular)
bisikletlerde (locative plural)
bisikletten (ablative singular)
bisikletlerden (ablative plural)
bisikletin (genitive singular)
bisikletlerin (genitive plural)
bisikletim (first-person nominative singular)
bisikletlerim (first-person nominative singular)
bisikletin (nominative second-person singular)
bisikletlerin (nominative second-person singular)
bisikleti (nominative singular third-person)
bisikletleri (nominative singular third-person)
bisikletimiz (first-person nominative plural)
bisikletlerimiz (first-person nominative plural)
bisikletiniz (nominative plural second-person)
bisikletleriniz (nominative plural second-person)
bisikletleri (nominative plural third-person)
bisikletimi (accusative definite first-person singular)
bisikletlerimi (accusative definite first-person singular)
bisikletini (accusative definite second-person singular)
bisikletlerini (accusative definite second-person singular)
bisikletini (accusative definite singular third-person)
bisikletlerini (accusative definite singular third-person)
bisikletimizi (accusative definite first-person plural)
bisikletlerimizi (accusative definite first-person plural)
bisikletinizi (accusative definite plural second-person)
bisikletlerinizi (accusative definite plural second-person)
bisikletlerini (accusative definite plural third-person)
bisikletime (dative first-person singular)
bisikletlerime (dative first-person singular)
bisikletine (dative second-person singular)
bisikletlerine (dative second-person singular)
bisikletine (dative singular third-person)
bisikletlerine (dative singular third-person)
bisikletimize (dative first-person plural)
bisikletlerimize (dative first-person plural)
bisikletinize (dative plural second-person)
bisikletlerinize (dative plural second-person)
bisikletlerine (dative plural third-person)
bisikletimde (first-person locative singular)
bisikletlerimde (first-person locative singular)
bisikletinde (locative second-person singular)
bisikletlerinde (locative second-person singular)
bisikletinde (locative singular third-person)
bisikletlerinde (locative singular third-person)
bisikletimizde (first-person locative plural)
bisikletlerimizde (first-person locative plural)
bisikletinizde (locative plural second-person)
bisikletlerinizde (locative plural second-person)
bisikletlerinde (locative plural third-person)
bisikletimden (ablative first-person singular)
bisikletlerimden (ablative first-person singular)
bisikletinden (ablative second-person singular)
bisikletlerinden (ablative second-person singular)
bisikletinden (ablative singular third-person)
bisikletlerinden (ablative singular third-person)
bisikletimizden (ablative first-person plural)
bisikletlerimizden (ablative first-person plural)
bisikletinizden (ablative plural second-person)
bisikletlerinizden (ablative plural second-person)
bisikletlerinden (ablative plural third-person)
bisikletimin (first-person genitive singular)
bisikletlerimin (first-person genitive singular)
bisikletinin (genitive second-person singular)
bisikletlerinin (genitive second-person singular)
bisikletinin (genitive singular third-person)
bisikletlerinin (genitive singular third-person)
bisikletimizin (first-person genitive plural)
bisikletlerimizin (first-person genitive plural)
bisikletinizin (genitive plural second-person)
bisikletlerinizin (genitive plural second-person)
bisikletlerinin (genitive plural third-person)


ağ

head

ağ (definite accusative ağı, plural ağlar)

ağı (accusative definite)
ağlar (plural)
ağ (nominative singular)
ağlar (nominative plural)
ağı (accusative definite singular)
ağları (accusative definite plural)
ağa (dative singular)
ağlara (dative plural)
ağda (locative singular)
ağlarda (locative plural)
ağdan (ablative singular)
ağlardan (ablative plural)
ağın (genitive singular)
ağların (genitive plural)
ağım (first-person nominative singular)
ağlarım (first-person nominative singular)
ağın (nominative second-person singular)
ağların (nominative second-person singular)
ağı (nominative singular third-person)
ağları (nominative singular third-person)
ağımız (first-person nominative plural)
ağlarımız (first-person nominative plural)
ağınız (nominative plural second-person)
ağlarınız (nominative plural second-person)
ağları (nominative plural third-person)
ağımı (accusative definite first-person singular)
ağlarımı (accusative definite first-person singular)
ağını (accusative definite second-person singular)
ağlarını (accusative definite second-person singular)
ağını (accusative definite singular third-person)
ağlarını (accusative definite singular third-person)
ağımızı (accusative definite first-person plural)
ağlarımızı (accusative definite first-person plural)
ağınızı (accusative definite plural second-person)
ağlarınızı (accusative definite plural second-person)
ağlarını (accusative definite plural third-person)
ağıma (dative first-person singular)
ağlarıma (dative first-person singular)
ağına (dative second-person singular)
ağlarına (dative second-person singular)
ağına (dative singular third-person)
ağlarına (dative singular third-person)
ağımıza (dative first-person plural)
ağlarımıza (dative first-person plural)
ağınıza (dative plural second-person)
ağlarınıza (dative plural second-person)
ağlarına (dative plural third-person)
ağımda (first-person locative singular)
ağlarımda (first-person locative singular)
ağında (locative second-person singular)
ağlarında (locative second-person singular)
ağında (locative singular third-person)
ağlarında (locative singular third-person)
ağımızda (first-person locative plural)
ağlarımızda (first-person locative plural)
ağınızda (locative plural second-person)
ağlarınızda (locative plural second-person)
ağlarında (locative plural third-person)
ağımdan (ablative first-person singular)
ağlarımdan (ablative first-person singular)
ağından (ablative second-person singular)
ağlarından (ablative second-person singular)
ağından (ablative singular third-person)
ağlarından (ablative singular third-person)
ağımızdan (ablative first-person plural)
ağlarımızdan (ablative first-person plural)
ağınızdan (ablative plural second-person)
ağlarınızdan (ablative plural second-person)
ağlarından (ablative plural third-person)
ağımın (first-person genitive singular)
ağlarımın (first-person genitive singular)
ağının (genitive second-person singular)
ağlarının (genitive second-person singular)
ağının (genitive singular third-person)
ağlarının (genitive singular third-person)
ağımızın (first-person genitive plural)
ağlarımızın (first-person genitive plural)
ağınızın (genitive plural second-person)
ağlarınızın (genitive plural second-person)
ağlarının (genitive plural third-person)

From Proto-Turkic *āg (“net”). Cognate with Old Turkic 𐰍 (ǧ /ag/).

(sports, tennis) A mesh stretched to divide the court in tennis, badminton, volleyball, etc.

Topu ağlarla buluşturdu.

(sports) A framework backed by a mesh, serving as the goal in hockey, soccer, lacrosse, etc.


etap

etap (definite accusative etabı, plural etaplar)

etabı (accusative definite)
etaplar (plural)
etap (nominative singular)
etaplar (nominative plural)
etabı (accusative definite singular)
etapları (accusative definite plural)
etaba (dative singular)
etaplara (dative plural)
etapta (locative singular)
etaplarda (locative plural)
etaptan (ablative singular)
etaplardan (ablative plural)
etabın (genitive singular)
etapların (genitive plural)


çalışmak

çalışmak (third-person singular simple present çalışır)

çalışır (present singular third-person)
çalışmak (infinitive)
çalışan (imperfective impersonal participle)
çalışmış (impersonal participle perfective)
çalışacak (impersonal participle prospective)
çalıştığım (non-prospective participle personal)
çalıştığın (non-prospective participle personal)
çalıştığı (non-prospective participle personal)
çalıştığımız (non-prospective participle personal)
çalıştığınız (non-prospective participle personal)
çalıştıkları (non-prospective participle personal)
çalışacağım (participle personal prospective)
çalışacağın (participle personal prospective)
çalışacağı (participle personal prospective)
çalışacağımız (participle personal prospective)
çalışacağınız (participle personal prospective)
çalışacakları (participle personal prospective)
çalışma (noun-from-verb)
çalışış (adverbial)
çalışarak
çalışırım (aorist first-person indicative present singular)
çalışırsın (aorist indicative present second-person singular)
çalışır (aorist indicative present singular third-person)
çalışırız (aorist first-person indicative plural present)
çalışırsınız (aorist indicative plural present second-person)
çalışırlar (aorist indicative plural present third-person)
çalışıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çalışıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çalışıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çalışıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çalışıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çalışıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çalıştım (first-person indicative past perfective singular)
çalıştın (indicative past perfective second-person singular)
çalıştı (indicative past perfective singular third-person)
çalıştık (first-person indicative past perfective plural)
çalıştınız (indicative past perfective plural second-person)
çalıştılar (indicative past perfective plural third-person)
çalışıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çalışıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çalışıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çalışıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çalışıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çalışıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or çalışıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
çalışacağım (first-person future indicative singular)
çalışacaksın (future indicative second-person singular)
çalışacak (future indicative singular third-person)
çalışacağız (first-person future indicative plural)
çalışacaksınız (future indicative plural second-person)
çalışacaklar (future indicative plural third-person)
çalışacaktım (definite first-person indicative past-future singular)
çalışacaktın (definite indicative past-future second-person singular)
çalışacaktı (definite indicative past-future singular third-person)
çalışacaktık (definite first-person indicative past-future plural)
çalışacaktınız (definite indicative past-future plural second-person)
çalışacaklardı (definite indicative past-future plural third-person)
çalışırdım (first-person indefinite indicative past-future singular)
çalışırdın (indefinite indicative past-future second-person singular)
çalışırdı (indefinite indicative past-future singular third-person)
çalışırdık (first-person indefinite indicative past-future plural)
çalışırdınız (indefinite indicative past-future plural second-person)
çalışırlardı (indefinite indicative past-future plural third-person)
çalışmışım (first-person inferential perfective singular)
çalışmışsın (inferential perfective second-person singular)
çalışmış (inferential perfective singular third-person)
çalışmışız (first-person inferential perfective plural)
çalışmışsınız (inferential perfective plural second-person)
çalışmışlar (inferential perfective plural third-person)
çalışırmışım (aorist first-person inferential singular)
çalışırmışsın (aorist inferential second-person singular)
çalışırmış (aorist inferential singular third-person)
çalışırmışız (aorist first-person inferential plural)
çalışırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çalışırlarmış (or çalışırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
çalışıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çalışıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çalışıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çalışıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çalışıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çalışıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çalışsam (conditional first-person singular)
çalışsan (conditional second-person singular)
çalışsa (conditional singular third-person)
çalışsak (conditional first-person plural)
çalışsanız (conditional plural second-person)
çalışsalar (conditional plural third-person)
çalışsaydım (conditional first-person perfective singular)
çalışsaydın (conditional perfective second-person singular)
çalışsaydı (conditional perfective singular third-person)
çalışsaydık (conditional first-person perfective plural)
çalışsaydınız (conditional perfective plural second-person)
çalışsaydılar (conditional perfective plural third-person)
çalışayım (first-person optative singular)
çalışasın (optative second-person singular)
çalışa (optative singular third-person)
çalışalım (first-person optative plural)
çalışasınız (optative plural second-person)
çalışalar (optative plural third-person)
çalışmaktayım (first-person progressive singular)
çalışmaktasın (progressive second-person singular)
çalışmakta (progressive singular third-person)
çalışmaktayız (first-person plural progressive)
çalışmaktasınız (plural progressive second-person)
çalışmaktalar (plural progressive third-person)
çalışmalıyım (first-person necessitative singular)
çalışmalısın (necessitative second-person singular)
çalışmalı (necessitative singular third-person)
çalışmalıyız (first-person necessitative plural)
çalışmalısınız (necessitative plural second-person)
çalışmalılar (necessitative plural third-person)
çalış (imperative second-person singular)
çalışsın (imperative singular third-person)
çalışın (imperative plural second-person)
çalışsınlar (imperative plural third-person)
çalışır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çalışır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çalışır mı? (aorist indicative present singular third-person)
çalışır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çalışır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çalışırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çalışıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çalışıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çalışıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çalışıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çalışıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çalışıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çalıştım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çalıştın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çalıştı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çalıştık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çalıştınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çalıştılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çalışıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çalışıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çalışıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çalışıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çalışıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çalışıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çalışacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çalışacak mısın? (future indicative second-person singular)
çalışacak mı? (future indicative singular third-person)
çalışacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çalışacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çalışacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çalışmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çalışmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çalışmış mı? (inferential perfective singular third-person)
çalışmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çalışmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çalışmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çalışır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çalışır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çalışır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çalışır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çalışır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çalışırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çalışıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çalışıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çalışıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çalışıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çalışıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çalışıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çalışsam mı? (conditional first-person singular)
çalışsan mı? (conditional second-person singular)
çalışsa mı? (conditional singular third-person)
çalışsak mı? (conditional first-person plural)
çalışsanız mı? (conditional plural second-person)
çalışsalar mı? (conditional plural third-person)
çalışsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çalışsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çalışsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çalışsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çalışsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çalışsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çalışmakta mıyım? (first-person progressive singular)
çalışmakta mısın? (progressive second-person singular)
çalışmakta mı? (progressive singular third-person)
çalışmakta mıyız? (first-person plural progressive)
çalışmakta mısınız? (plural progressive second-person)
çalışmaktalar mı? (plural progressive third-person)
çalışmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çalışmalı mısın? (necessitative second-person singular)
çalışmalı mı? (necessitative singular third-person)
çalışmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çalışmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çalışmalılar mı? (necessitative plural third-person)
çalışmamak (infinitive negative)
çalışmayan (imperfective impersonal negative participle)
çalışmamış (impersonal negative participle perfective)
çalışmayacak (impersonal negative participle prospective)
çalışmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
çalışmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
çalışmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
çalışmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
çalışmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
çalışmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
çalışmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
çalışmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
çalışmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
çalışmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
çalışmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
çalışmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
çalışmama (negative noun-from-verb)
çalışmayış (adverbial negative)
çalışmam (aorist first-person indicative present singular)
çalışmazsın (aorist indicative present second-person singular)
çalışmaz (aorist indicative present singular third-person)
çalışmayız (aorist first-person indicative plural present)
çalışmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
çalışmazlar (aorist indicative plural present third-person)
çalışmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
çalışmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
çalışmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
çalışmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
çalışmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
çalışmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
çalışmadım (first-person indicative past perfective singular)
çalışmadın (indicative past perfective second-person singular)
çalışmadı (indicative past perfective singular third-person)
çalışmadık (first-person indicative past perfective plural)
çalışmadınız (indicative past perfective plural second-person)
çalışmadılar (indicative past perfective plural third-person)
çalışmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
çalışmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
çalışmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
çalışmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
çalışmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
çalışmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
çalışmayacağım (first-person future indicative singular)
çalışmayacaksın (future indicative second-person singular)
çalışmayacak (future indicative singular third-person)
çalışmayacağız (first-person future indicative plural)
çalışmayacaksınız (future indicative plural second-person)
çalışmayacaklar (future indicative plural third-person)
çalışmamışım (first-person inferential perfective singular)
çalışmamışsın (inferential perfective second-person singular)
çalışmamış (inferential perfective singular third-person)
çalışmamışız (first-person inferential perfective plural)
çalışmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
çalışmamışlar (inferential perfective plural third-person)
çalışmazmışım (aorist first-person inferential singular)
çalışmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
çalışmazmış (aorist inferential singular third-person)
çalışmazmışız (aorist first-person inferential plural)
çalışmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
çalışmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
çalışmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
çalışmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
çalışmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
çalışmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
çalışmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
çalışmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
çalışmasam (conditional first-person singular)
çalışmasan (conditional second-person singular)
çalışmasa (conditional singular third-person)
çalışmasak (conditional first-person plural)
çalışmasanız (conditional plural second-person)
çalışmasalar (conditional plural third-person)
çalışmasaydım (conditional first-person perfective singular)
çalışmasaydın (conditional perfective second-person singular)
çalışmasaydı (conditional perfective singular third-person)
çalışmasaydık (conditional first-person perfective plural)
çalışmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
çalışmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
çalışmayayım (first-person optative singular)
çalışmayasın (optative second-person singular)
çalışmaya (optative singular third-person)
çalışmayalım (first-person optative plural)
çalışmayasınız (optative plural second-person)
çalışmayalar (optative plural third-person)
çalışmamaktayım (first-person progressive singular)
çalışmamaktasın (progressive second-person singular)
çalışmamakta (progressive singular third-person)
çalışmamaktayız (first-person plural progressive)
çalışmamaktasınız (plural progressive second-person)
çalışmamaktalar (plural progressive third-person)
çalışmamalıyım (first-person necessitative singular)
çalışmamalısın (necessitative second-person singular)
çalışmamalı (necessitative singular third-person)
çalışmamalıyız (first-person necessitative plural)
çalışmamalısınız (necessitative plural second-person)
çalışmamalılar (necessitative plural third-person)
çalışma (imperative second-person singular)
çalışmasın (imperative singular third-person)
çalışmayın (imperative plural second-person)
çalışmasınlar (imperative plural third-person)
çalışmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
çalışmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
çalışmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
çalışmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
çalışmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
çalışmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
çalışmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
çalışmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
çalışmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
çalışmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
çalışmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
çalışmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
çalışmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
çalışmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
çalışmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
çalışmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
çalışmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
çalışmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
çalışmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
çalışmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
çalışmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
çalışmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
çalışmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
çalışmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
çalışmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
çalışmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
çalışmayacak mı? (future indicative singular third-person)
çalışmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
çalışmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
çalışmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
çalışmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
çalışmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
çalışmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
çalışmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
çalışmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
çalışmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
çalışmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
çalışmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
çalışmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
çalışmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
çalışmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
çalışmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
çalışmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
çalışmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
çalışmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
çalışmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
çalışmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
çalışmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
çalışmasam mı? (conditional first-person singular)
çalışmasan mı? (conditional second-person singular)
çalışmasa mı? (conditional singular third-person)
çalışmasak mı? (conditional first-person plural)
çalışmasanız mı? (conditional plural second-person)
çalışmasalar mı? (conditional plural third-person)
çalışmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
çalışmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
çalışmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
çalışmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
çalışmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
çalışmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
çalışmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
çalışmamakta mısın? (progressive second-person singular)
çalışmamakta mı? (progressive singular third-person)
çalışmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
çalışmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
çalışmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
çalışmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
çalışmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
çalışmamalı mı? (necessitative singular third-person)
çalışmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
çalışmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
çalışmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

çalıştığımız

çalıştığınız

çalışırsınız

çalışırdınız

çalışırmışım

çalışırmışsın

çalışırmışız

çalışırmışsınız

çalışmışsınız

çalışır mıymışım?

çalışır mıymış?

çalışır mıymışız?

çalışmış mıyım?

çalışmış mısın?

çalışmış mı?

çalışmış mıyız?

çalışmış mısınız?

çalışmadığım

çalışmadığın

çalışmadığımız

çalışmadığınız

çalışmamışım

çalışmamışız

→ Ladino: chalishear

[t͡ʃɑ.ɫɯʃ.ˈmɑk]

From Ottoman Turkish چالشمق (çalışmak), ultimately from Proto-Turkic *čal-, whence also Turkish çal-. Equivalent to çal- + -ış.

Haftada kaç gün bacak çalışıyorsun?

How many days a week do you work out your legs?

(transitive, bodybuilding) to work out, to hit


TBF

Türkiye Basketbol Federasyonu
w:tr:Türkiye Basketbol Federasyonu

(basketball) Initialism of Türkiye Basketbol Federasyonu.


yarış

head

yarış (definite accusative yarışı, plural yarışlar)

yarışı (accusative definite)
yarışlar (plural)
yarış (nominative singular)
yarışlar (nominative plural)
yarışı (accusative definite singular)
yarışları (accusative definite plural)
yarışa (dative singular)
yarışlara (dative plural)
yarışta (locative singular)
yarışlarda (locative plural)
yarıştan (ablative singular)
yarışlardan (ablative plural)
yarışın (genitive singular)
yarışların (genitive plural)
yarışım (first-person nominative singular)
yarışlarım (first-person nominative singular)
yarışın (nominative second-person singular)
yarışların (nominative second-person singular)
yarışı (nominative singular third-person)
yarışları (nominative singular third-person)
yarışımız (first-person nominative plural)
yarışlarımız (first-person nominative plural)
yarışınız (nominative plural second-person)
yarışlarınız (nominative plural second-person)
yarışları (nominative plural third-person)
yarışımı (accusative definite first-person singular)
yarışlarımı (accusative definite first-person singular)
yarışını (accusative definite second-person singular)
yarışlarını (accusative definite second-person singular)
yarışını (accusative definite singular third-person)
yarışlarını (accusative definite singular third-person)
yarışımızı (accusative definite first-person plural)
yarışlarımızı (accusative definite first-person plural)
yarışınızı (accusative definite plural second-person)
yarışlarınızı (accusative definite plural second-person)
yarışlarını (accusative definite plural third-person)
yarışıma (dative first-person singular)
yarışlarıma (dative first-person singular)
yarışına (dative second-person singular)
yarışlarına (dative second-person singular)
yarışına (dative singular third-person)
yarışlarına (dative singular third-person)
yarışımıza (dative first-person plural)
yarışlarımıza (dative first-person plural)
yarışınıza (dative plural second-person)
yarışlarınıza (dative plural second-person)
yarışlarına (dative plural third-person)
yarışımda (first-person locative singular)
yarışlarımda (first-person locative singular)
yarışında (locative second-person singular)
yarışlarında (locative second-person singular)
yarışında (locative singular third-person)
yarışlarında (locative singular third-person)
yarışımızda (first-person locative plural)
yarışlarımızda (first-person locative plural)
yarışınızda (locative plural second-person)
yarışlarınızda (locative plural second-person)
yarışlarında (locative plural third-person)
yarışımdan (ablative first-person singular)
yarışlarımdan (ablative first-person singular)
yarışından (ablative second-person singular)
yarışlarından (ablative second-person singular)
yarışından (ablative singular third-person)
yarışlarından (ablative singular third-person)
yarışımızdan (ablative first-person plural)
yarışlarımızdan (ablative first-person plural)
yarışınızdan (ablative plural second-person)
yarışlarınızdan (ablative plural second-person)
yarışlarından (ablative plural third-person)
yarışımın (first-person genitive singular)
yarışlarımın (first-person genitive singular)
yarışının (genitive second-person singular)
yarışlarının (genitive second-person singular)
yarışının (genitive singular third-person)
yarışlarının (genitive singular third-person)
yarışımızın (first-person genitive plural)
yarışlarımızın (first-person genitive plural)
yarışınızın (genitive plural second-person)
yarışlarınızın (genitive plural second-person)
yarışlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Proto-Turkic *yārïš (“running competition; horse race”).
Cognate with
Karakhanid یَرِیشْ (yarïš, “contest, competition”);
Kazakh жарыс (jarys, “contest, competition”),
Kyrgyz жарыш (jarış, “running contest; competition”),
Southern Altai јарыш (ǰarïš, “running contest; horse race”),
Turkmen ýaryş (“contest, competition”),
Azerbaijani yarış (“contest, competition”),
Khakas чарыс (çarıs, “running contest; horse race”),
Tuvan чарыш (çarış, “running contest; competition”),
Yakut сырыс- (sırıs-, “to race each other”).


kereste

head

kereste (definite accusative keresteyi, plural keresteler)

keresteyi (accusative definite)
keresteler (plural)

→ Romanian: cherestea

From Ottoman Turkish كرسته (kereste, “timber; building material”), from Persian كراسته.


oyun

head

oyun (definite accusative oyunu, plural oyunlar)

oyunu (accusative definite)
oyunlar (plural)
oyun (nominative singular)
oyunlar (nominative plural)
oyunu (accusative definite singular)
oyunları (accusative definite plural)
oyuna (dative singular)
oyunlara (dative plural)
oyunda (locative singular)
oyunlarda (locative plural)
oyundan (ablative singular)
oyunlardan (ablative plural)
oyunun (genitive singular)
oyunların (genitive plural)
oyunum (first-person nominative singular)
oyunlarım (first-person nominative singular)
oyunun (nominative second-person singular)
oyunların (nominative second-person singular)
oyunu (nominative singular third-person)
oyunları (nominative singular third-person)
oyunumuz (first-person nominative plural)
oyunlarımız (first-person nominative plural)
oyununuz (nominative plural second-person)
oyunlarınız (nominative plural second-person)
oyunları (nominative plural third-person)
oyunumu (accusative definite first-person singular)
oyunlarımı (accusative definite first-person singular)
oyununu (accusative definite second-person singular)
oyunlarını (accusative definite second-person singular)
oyununu (accusative definite singular third-person)
oyunlarını (accusative definite singular third-person)
oyunumuzu (accusative definite first-person plural)
oyunlarımızı (accusative definite first-person plural)
oyununuzu (accusative definite plural second-person)
oyunlarınızı (accusative definite plural second-person)
oyunlarını (accusative definite plural third-person)
oyunuma (dative first-person singular)
oyunlarıma (dative first-person singular)
oyununa (dative second-person singular)
oyunlarına (dative second-person singular)
oyununa (dative singular third-person)
oyunlarına (dative singular third-person)
oyunumuza (dative first-person plural)
oyunlarımıza (dative first-person plural)
oyununuza (dative plural second-person)
oyunlarınıza (dative plural second-person)
oyunlarına (dative plural third-person)
oyunumda (first-person locative singular)
oyunlarımda (first-person locative singular)
oyununda (locative second-person singular)
oyunlarında (locative second-person singular)
oyununda (locative singular third-person)
oyunlarında (locative singular third-person)
oyunumuzda (first-person locative plural)
oyunlarımızda (first-person locative plural)
oyununuzda (locative plural second-person)
oyunlarınızda (locative plural second-person)
oyunlarında (locative plural third-person)
oyunumdan (ablative first-person singular)
oyunlarımdan (ablative first-person singular)
oyunundan (ablative second-person singular)
oyunlarından (ablative second-person singular)
oyunundan (ablative singular third-person)
oyunlarından (ablative singular third-person)
oyunumuzdan (ablative first-person plural)
oyunlarımızdan (ablative first-person plural)
oyununuzdan (ablative plural second-person)
oyunlarınızdan (ablative plural second-person)
oyunlarından (ablative plural third-person)
oyunumun (first-person genitive singular)
oyunlarımın (first-person genitive singular)
oyununun (genitive second-person singular)
oyunlarının (genitive second-person singular)
oyununun (genitive singular third-person)
oyunlarının (genitive singular third-person)
oyunumuzun (first-person genitive plural)
oyunlarımızın (first-person genitive plural)
oyununuzun (genitive plural second-person)
oyunlarınızın (genitive plural second-person)
oyunlarının (genitive plural third-person)
oyunum (first-person singular)
oyunlarım (first-person singular)
oyunsun (second-person singular)
oyunlarsın (second-person singular)
oyun (singular third-person)
oyundur (singular third-person)
oyunlar (singular third-person)
oyunlardır (singular third-person)
oyunuz (first-person plural)
oyunlarız (first-person plural)
oyunsunuz (plural second-person)
oyunlarsınız (plural second-person)
oyunlar (plural third-person)
oyunlardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اویون (oyun, “game, play, drama”), from Proto-Turkic *ōyun. Compare Yakut and Dolgan ой (“to jump”).
Cognate with Old Turkic [script needed] (oyun, “play, entertainment”), Azerbaijani oyun (“game”), Bashkir уйын (uyın, “game”), Chuvash вӑйӑ (văjă, “game”), Kazakh ойын (oiyn, “game”), Khakas ойын (oyın, “game”), Kyrgyz оюн (oyun, “game”), Tuvan оюн (oyun, “game”), Turkmen oýun (“game, play”), Uyghur ئويۇن (oyun, “game”), Uzbek oʻyin (“play”), Yakut оонньуу (oonnyuu, “game”).

cog

(wrestling) various finishing moves done surprisingly


orta

head

orta (definite accusative ortayı, plural ortalar)

ortayı (accusative definite)
ortalar (plural)
orta (nominative singular)
ortalar (nominative plural)
ortayı (accusative definite singular)
ortaları (accusative definite plural)
ortaya (dative singular)
ortalara (dative plural)
ortada (locative singular)
ortalarda (locative plural)
ortadan (ablative singular)
ortalardan (ablative plural)
ortanın (genitive singular)
ortaların (genitive plural)
ortam (first-person nominative singular)
ortalarım (first-person nominative singular)
ortan (nominative second-person singular)
ortaların (nominative second-person singular)
ortası (nominative singular third-person)
ortaları (nominative singular third-person)
ortamız (first-person nominative plural)
ortalarımız (first-person nominative plural)
ortanız (nominative plural second-person)
ortalarınız (nominative plural second-person)
ortaları (nominative plural third-person)
ortamı (accusative definite first-person singular)
ortalarımı (accusative definite first-person singular)
ortanı (accusative definite second-person singular)
ortalarını (accusative definite second-person singular)
ortasını (accusative definite singular third-person)
ortalarını (accusative definite singular third-person)
ortamızı (accusative definite first-person plural)
ortalarımızı (accusative definite first-person plural)
ortanızı (accusative definite plural second-person)
ortalarınızı (accusative definite plural second-person)
ortalarını (accusative definite plural third-person)
ortama (dative first-person singular)
ortalarıma (dative first-person singular)
ortana (dative second-person singular)
ortalarına (dative second-person singular)
ortasına (dative singular third-person)
ortalarına (dative singular third-person)
ortamıza (dative first-person plural)
ortalarımıza (dative first-person plural)
ortanıza (dative plural second-person)
ortalarınıza (dative plural second-person)
ortalarına (dative plural third-person)
ortamda (first-person locative singular)
ortalarımda (first-person locative singular)
ortanda (locative second-person singular)
ortalarında (locative second-person singular)
ortasında (locative singular third-person)
ortalarında (locative singular third-person)
ortamızda (first-person locative plural)
ortalarımızda (first-person locative plural)
ortanızda (locative plural second-person)
ortalarınızda (locative plural second-person)
ortalarında (locative plural third-person)
ortamdan (ablative first-person singular)
ortalarımdan (ablative first-person singular)
ortandan (ablative second-person singular)
ortalarından (ablative second-person singular)
ortasından (ablative singular third-person)
ortalarından (ablative singular third-person)
ortamızdan (ablative first-person plural)
ortalarımızdan (ablative first-person plural)
ortanızdan (ablative plural second-person)
ortalarınızdan (ablative plural second-person)
ortalarından (ablative plural third-person)
ortamın (first-person genitive singular)
ortalarımın (first-person genitive singular)
ortanın (genitive second-person singular)
ortalarının (genitive second-person singular)
ortasının (genitive singular third-person)
ortalarının (genitive singular third-person)
ortamızın (first-person genitive plural)
ortalarımızın (first-person genitive plural)
ortanızın (genitive plural second-person)
ortalarınızın (genitive plural second-person)
ortalarının (genitive plural third-person)
ortayım (first-person singular)
ortalarım (first-person singular)
ortasın (second-person singular)
ortalarsın (second-person singular)
orta (singular third-person)
ortadır (singular third-person)
ortalar (singular third-person)
ortalardır (singular third-person)
ortayız (first-person plural)
ortalarız (first-person plural)
ortasınız (plural second-person)
ortalarsınız (plural second-person)
ortalar (plural third-person)
ortalardır (plural third-person)

From Ottoman Turkish اورتا, اورطه (orta, “middle”), from Proto-Turkic *ortu (“middle”), from Proto-Turkic *or-. Cognate with Old Turkic 𐰆𐰺𐱃𐰆 (ortu, “middle”).

Oyunda antrenör, Ahmet'i ortada oynatacak.

The trainer will let Ahmet play at the centre.

Alex'in ortasıyla topu alan Lefter, 15 metreden topu ağlara gönderdi.

Lefter, who got the ball through the cross of Alex, found the net from 15 metres


ofsayt

ofsayt (definite accusative ofsaytı, plural ofsaytlar)

ofsaytı (accusative definite)
ofsaytlar (plural)


işkence

işkence (definite accusative işkenceyi, plural işkenceler)

işkenceyi (accusative definite)
işkenceler (plural)
işkence (nominative singular)
işkenceler (nominative plural)
işkenceyi (accusative definite singular)
işkenceleri (accusative definite plural)
işkenceye (dative singular)
işkencelere (dative plural)
işkencede (locative singular)
işkencelerde (locative plural)
işkenceden (ablative singular)
işkencelerden (ablative plural)
işkencenin (genitive singular)
işkencelerin (genitive plural)
işkencem (first-person nominative singular)
işkencelerim (first-person nominative singular)
işkencen (nominative second-person singular)
işkencelerin (nominative second-person singular)
işkencesi (nominative singular third-person)
işkenceleri (nominative singular third-person)
işkencemiz (first-person nominative plural)
işkencelerimiz (first-person nominative plural)
işkenceniz (nominative plural second-person)
işkenceleriniz (nominative plural second-person)
işkenceleri (nominative plural third-person)
işkencemi (accusative definite first-person singular)
işkencelerimi (accusative definite first-person singular)
işkenceni (accusative definite second-person singular)
işkencelerini (accusative definite second-person singular)
işkencesini (accusative definite singular third-person)
işkencelerini (accusative definite singular third-person)
işkencemizi (accusative definite first-person plural)
işkencelerimizi (accusative definite first-person plural)
işkencenizi (accusative definite plural second-person)
işkencelerinizi (accusative definite plural second-person)
işkencelerini (accusative definite plural third-person)
işkenceme (dative first-person singular)
işkencelerime (dative first-person singular)
işkencene (dative second-person singular)
işkencelerine (dative second-person singular)
işkencesine (dative singular third-person)
işkencelerine (dative singular third-person)
işkencemize (dative first-person plural)
işkencelerimize (dative first-person plural)
işkencenize (dative plural second-person)
işkencelerinize (dative plural second-person)
işkencelerine (dative plural third-person)
işkencemde (first-person locative singular)
işkencelerimde (first-person locative singular)
işkencende (locative second-person singular)
işkencelerinde (locative second-person singular)
işkencesinde (locative singular third-person)
işkencelerinde (locative singular third-person)
işkencemizde (first-person locative plural)
işkencelerimizde (first-person locative plural)
işkencenizde (locative plural second-person)
işkencelerinizde (locative plural second-person)
işkencelerinde (locative plural third-person)
işkencemden (ablative first-person singular)
işkencelerimden (ablative first-person singular)
işkencenden (ablative second-person singular)
işkencelerinden (ablative second-person singular)
işkencesinden (ablative singular third-person)
işkencelerinden (ablative singular third-person)
işkencemizden (ablative first-person plural)
işkencelerimizden (ablative first-person plural)
işkencenizden (ablative plural second-person)
işkencelerinizden (ablative plural second-person)
işkencelerinden (ablative plural third-person)
işkencemin (first-person genitive singular)
işkencelerimin (first-person genitive singular)
işkencenin (genitive second-person singular)
işkencelerinin (genitive second-person singular)
işkencesinin (genitive singular third-person)
işkencelerinin (genitive singular third-person)
işkencemizin (first-person genitive plural)
işkencelerimizin (first-person genitive plural)
işkencenizin (genitive plural second-person)
işkencelerinizin (genitive plural second-person)
işkencelerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اشكنجه (işkence, “torture”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (şikence, “press”), [script needed] (işkenci, “pain, trouble”), from Persian شکنجه (šekanje, “torment; torture”), اشکنجه (eškanje). Cognate of Azerbaijani işgəncə.


futbolcu

head

futbolcu (definite accusative futbolcuyu, plural futbolcular)

futbolcuyu (accusative definite)
futbolcular (plural)
futbolcu (nominative singular)
futbolcular (nominative plural)
futbolcuyu (accusative definite singular)
futbolcuları (accusative definite plural)
futbolcuya (dative singular)
futbolculara (dative plural)
futbolcuda (locative singular)
futbolcularda (locative plural)
futbolcudan (ablative singular)
futbolculardan (ablative plural)
futbolcunun (genitive singular)
futbolcuların (genitive plural)
futbolcum (first-person nominative singular)
futbolcularım (first-person nominative singular)
futbolcun (nominative second-person singular)
futbolcuların (nominative second-person singular)
futbolcusu (nominative singular third-person)
futbolcuları (nominative singular third-person)
futbolcumuz (first-person nominative plural)
futbolcularımız (first-person nominative plural)
futbolcunuz (nominative plural second-person)
futbolcularınız (nominative plural second-person)
futbolcuları (nominative plural third-person)
futbolcumu (accusative definite first-person singular)
futbolcularımı (accusative definite first-person singular)
futbolcunu (accusative definite second-person singular)
futbolcularını (accusative definite second-person singular)
futbolcusunu (accusative definite singular third-person)
futbolcularını (accusative definite singular third-person)
futbolcumuzu (accusative definite first-person plural)
futbolcularımızı (accusative definite first-person plural)
futbolcunuzu (accusative definite plural second-person)
futbolcularınızı (accusative definite plural second-person)
futbolcularını (accusative definite plural third-person)
futbolcuma (dative first-person singular)
futbolcularıma (dative first-person singular)
futbolcuna (dative second-person singular)
futbolcularına (dative second-person singular)
futbolcusuna (dative singular third-person)
futbolcularına (dative singular third-person)
futbolcumuza (dative first-person plural)
futbolcularımıza (dative first-person plural)
futbolcunuza (dative plural second-person)
futbolcularınıza (dative plural second-person)
futbolcularına (dative plural third-person)
futbolcumda (first-person locative singular)
futbolcularımda (first-person locative singular)
futbolcunda (locative second-person singular)
futbolcularında (locative second-person singular)
futbolcusunda (locative singular third-person)
futbolcularında (locative singular third-person)
futbolcumuzda (first-person locative plural)
futbolcularımızda (first-person locative plural)
futbolcunuzda (locative plural second-person)
futbolcularınızda (locative plural second-person)
futbolcularında (locative plural third-person)
futbolcumdan (ablative first-person singular)
futbolcularımdan (ablative first-person singular)
futbolcundan (ablative second-person singular)
futbolcularından (ablative second-person singular)
futbolcusundan (ablative singular third-person)
futbolcularından (ablative singular third-person)
futbolcumuzdan (ablative first-person plural)
futbolcularımızdan (ablative first-person plural)
futbolcunuzdan (ablative plural second-person)
futbolcularınızdan (ablative plural second-person)
futbolcularından (ablative plural third-person)
futbolcumun (first-person genitive singular)
futbolcularımın (first-person genitive singular)
futbolcunun (genitive second-person singular)
futbolcularının (genitive second-person singular)
futbolcusunun (genitive singular third-person)
futbolcularının (genitive singular third-person)
futbolcumuzun (first-person genitive plural)
futbolcularımızın (first-person genitive plural)
futbolcunuzun (genitive plural second-person)
futbolcularınızın (genitive plural second-person)
futbolcularının (genitive plural third-person)
futbolcuyum (first-person singular)
futbolcularım (first-person singular)
futbolcusun (second-person singular)
futbolcularsın (second-person singular)
futbolcu (singular third-person)
futbolcudur (singular third-person)
futbolcular (singular third-person)
futbolculardır (singular third-person)
futbolcuyuz (first-person plural)
futbolcularız (first-person plural)
futbolcusunuz (plural second-person)
futbolcularsınız (plural second-person)
futbolcular (plural third-person)
futbolculardır (plural third-person)

(soccer) footballer (British); football player (Britain), soccer player (US, Canada, Australia)


güreş

güreş (nominative singular)
güreşler (nominative plural)
güreşi (accusative definite singular)
güreşleri (accusative definite plural)
güreşe (dative singular)
güreşlere (dative plural)
güreşte (locative singular)
güreşlerde (locative plural)
güreşten (ablative singular)
güreşlerden (ablative plural)
güreşin (genitive singular)
güreşlerin (genitive plural)
güreşim (first-person nominative singular)
güreşlerim (first-person nominative singular)
güreşin (nominative second-person singular)
güreşlerin (nominative second-person singular)
güreşi (nominative singular third-person)
güreşleri (nominative singular third-person)
güreşimiz (first-person nominative plural)
güreşlerimiz (first-person nominative plural)
güreşiniz (nominative plural second-person)
güreşleriniz (nominative plural second-person)
güreşleri (nominative plural third-person)
güreşimi (accusative definite first-person singular)
güreşlerimi (accusative definite first-person singular)
güreşini (accusative definite second-person singular)
güreşlerini (accusative definite second-person singular)
güreşini (accusative definite singular third-person)
güreşlerini (accusative definite singular third-person)
güreşimizi (accusative definite first-person plural)
güreşlerimizi (accusative definite first-person plural)
güreşinizi (accusative definite plural second-person)
güreşlerinizi (accusative definite plural second-person)
güreşlerini (accusative definite plural third-person)
güreşime (dative first-person singular)
güreşlerime (dative first-person singular)
güreşine (dative second-person singular)
güreşlerine (dative second-person singular)
güreşine (dative singular third-person)
güreşlerine (dative singular third-person)
güreşimize (dative first-person plural)
güreşlerimize (dative first-person plural)
güreşinize (dative plural second-person)
güreşlerinize (dative plural second-person)
güreşlerine (dative plural third-person)
güreşimde (first-person locative singular)
güreşlerimde (first-person locative singular)
güreşinde (locative second-person singular)
güreşlerinde (locative second-person singular)
güreşinde (locative singular third-person)
güreşlerinde (locative singular third-person)
güreşimizde (first-person locative plural)
güreşlerimizde (first-person locative plural)
güreşinizde (locative plural second-person)
güreşlerinizde (locative plural second-person)
güreşlerinde (locative plural third-person)
güreşimden (ablative first-person singular)
güreşlerimden (ablative first-person singular)
güreşinden (ablative second-person singular)
güreşlerinden (ablative second-person singular)
güreşinden (ablative singular third-person)
güreşlerinden (ablative singular third-person)
güreşimizden (ablative first-person plural)
güreşlerimizden (ablative first-person plural)
güreşinizden (ablative plural second-person)
güreşlerinizden (ablative plural second-person)
güreşlerinden (ablative plural third-person)
güreşimin (first-person genitive singular)
güreşlerimin (first-person genitive singular)
güreşinin (genitive second-person singular)
güreşlerinin (genitive second-person singular)
güreşinin (genitive singular third-person)
güreşlerinin (genitive singular third-person)
güreşimizin (first-person genitive plural)
güreşlerimizin (first-person genitive plural)
güreşinizin (genitive plural second-person)
güreşlerinizin (genitive plural second-person)
güreşlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish كورش (güreş, “wrestling; kurash”), from Proto-Turkic *küreš- (“to fight, to struggle”). Cognate with Azerbaijani güləş, Kazakh күрес (küres), Kyrgyz күрөш (küröş), Tatar and Bashkir көрәш (körəş), Tuvan хүреш (xüreş), and Chuvash кӗреш (kĕreš).


beşik

Inherited from Ottoman Turkish بشیك, from Common Turkic *bēšik, from Proto-Turkic *bẹĺčig.

(soccer) nutmeg (playing of the ball between the legs of an opponent)


dış

head

dış (definite accusative dışı, plural dışlar)

dışı (accusative definite)
dışlar (plural)
dış (nominative singular)
dışlar (nominative plural)
dışı (accusative definite singular)
dışları (accusative definite plural)
dışa (dative singular)
dışlara (dative plural)
dışta (locative singular)
dışlarda (locative plural)
dıştan (ablative singular)
dışlardan (ablative plural)
dışın (genitive singular)
dışların (genitive plural)
dışım (first-person nominative singular)
dışlarım (first-person nominative singular)
dışın (nominative second-person singular)
dışların (nominative second-person singular)
dışı (nominative singular third-person)
dışları (nominative singular third-person)
dışımız (first-person nominative plural)
dışlarımız (first-person nominative plural)
dışınız (nominative plural second-person)
dışlarınız (nominative plural second-person)
dışları (nominative plural third-person)
dışımı (accusative definite first-person singular)
dışlarımı (accusative definite first-person singular)
dışını (accusative definite second-person singular)
dışlarını (accusative definite second-person singular)
dışını (accusative definite singular third-person)
dışlarını (accusative definite singular third-person)
dışımızı (accusative definite first-person plural)
dışlarımızı (accusative definite first-person plural)
dışınızı (accusative definite plural second-person)
dışlarınızı (accusative definite plural second-person)
dışlarını (accusative definite plural third-person)
dışıma (dative first-person singular)
dışlarıma (dative first-person singular)
dışına (dative second-person singular)
dışlarına (dative second-person singular)
dışına (dative singular third-person)
dışlarına (dative singular third-person)
dışımıza (dative first-person plural)
dışlarımıza (dative first-person plural)
dışınıza (dative plural second-person)
dışlarınıza (dative plural second-person)
dışlarına (dative plural third-person)
dışımda (first-person locative singular)
dışlarımda (first-person locative singular)
dışında (locative second-person singular)
dışlarında (locative second-person singular)
dışında (locative singular third-person)
dışlarında (locative singular third-person)
dışımızda (first-person locative plural)
dışlarımızda (first-person locative plural)
dışınızda (locative plural second-person)
dışlarınızda (locative plural second-person)
dışlarında (locative plural third-person)
dışımdan (ablative first-person singular)
dışlarımdan (ablative first-person singular)
dışından (ablative second-person singular)
dışlarından (ablative second-person singular)
dışından (ablative singular third-person)
dışlarından (ablative singular third-person)
dışımızdan (ablative first-person plural)
dışlarımızdan (ablative first-person plural)
dışınızdan (ablative plural second-person)
dışlarınızdan (ablative plural second-person)
dışlarından (ablative plural third-person)
dışımın (first-person genitive singular)
dışlarımın (first-person genitive singular)
dışının (genitive second-person singular)
dışlarının (genitive second-person singular)
dışının (genitive singular third-person)
dışlarının (genitive singular third-person)
dışımızın (first-person genitive plural)
dışlarımızın (first-person genitive plural)
dışınızın (genitive plural second-person)
dışlarınızın (genitive plural second-person)
dışlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Proto-Turkic *taĺ (“outer side”).


stadyum

head

stadyum (definite accusative stadyumu, plural stadyumlar)

stadyumu (accusative definite)
stadyumlar (plural)
stadyum (nominative singular)
stadyumlar (nominative plural)
stadyumu (accusative definite singular)
stadyumları (accusative definite plural)
stadyuma (dative singular)
stadyumlara (dative plural)
stadyumda (locative singular)
stadyumlarda (locative plural)
stadyumdan (ablative singular)
stadyumlardan (ablative plural)
stadyumun (genitive singular)
stadyumların (genitive plural)
stadyumum (first-person nominative singular)
stadyumlarım (first-person nominative singular)
stadyumun (nominative second-person singular)
stadyumların (nominative second-person singular)
stadyumu (nominative singular third-person)
stadyumları (nominative singular third-person)
stadyumumuz (first-person nominative plural)
stadyumlarımız (first-person nominative plural)
stadyumunuz (nominative plural second-person)
stadyumlarınız (nominative plural second-person)
stadyumları (nominative plural third-person)
stadyumumu (accusative definite first-person singular)
stadyumlarımı (accusative definite first-person singular)
stadyumunu (accusative definite second-person singular)
stadyumlarını (accusative definite second-person singular)
stadyumunu (accusative definite singular third-person)
stadyumlarını (accusative definite singular third-person)
stadyumumuzu (accusative definite first-person plural)
stadyumlarımızı (accusative definite first-person plural)
stadyumunuzu (accusative definite plural second-person)
stadyumlarınızı (accusative definite plural second-person)
stadyumlarını (accusative definite plural third-person)
stadyumuma (dative first-person singular)
stadyumlarıma (dative first-person singular)
stadyumuna (dative second-person singular)
stadyumlarına (dative second-person singular)
stadyumuna (dative singular third-person)
stadyumlarına (dative singular third-person)
stadyumumuza (dative first-person plural)
stadyumlarımıza (dative first-person plural)
stadyumunuza (dative plural second-person)
stadyumlarınıza (dative plural second-person)
stadyumlarına (dative plural third-person)
stadyumumda (first-person locative singular)
stadyumlarımda (first-person locative singular)
stadyumunda (locative second-person singular)
stadyumlarında (locative second-person singular)
stadyumunda (locative singular third-person)
stadyumlarında (locative singular third-person)
stadyumumuzda (first-person locative plural)
stadyumlarımızda (first-person locative plural)
stadyumunuzda (locative plural second-person)
stadyumlarınızda (locative plural second-person)
stadyumlarında (locative plural third-person)
stadyumumdan (ablative first-person singular)
stadyumlarımdan (ablative first-person singular)
stadyumundan (ablative second-person singular)
stadyumlarından (ablative second-person singular)
stadyumundan (ablative singular third-person)
stadyumlarından (ablative singular third-person)
stadyumumuzdan (ablative first-person plural)
stadyumlarımızdan (ablative first-person plural)
stadyumunuzdan (ablative plural second-person)
stadyumlarınızdan (ablative plural second-person)
stadyumlarından (ablative plural third-person)
stadyumumun (first-person genitive singular)
stadyumlarımın (first-person genitive singular)
stadyumunun (genitive second-person singular)
stadyumlarının (genitive second-person singular)
stadyumunun (genitive singular third-person)
stadyumlarının (genitive singular third-person)
stadyumumuzun (first-person genitive plural)
stadyumlarımızın (first-person genitive plural)
stadyumunuzun (genitive plural second-person)
stadyumlarınızın (genitive plural second-person)
stadyumlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ستادیوم (stadyum), from Latin stadium, from Ancient Greek στᾰ́δῐον (stắdĭon). Doublet of stat.


kaleci

kaleci (definite accusative kaleciyi, plural kaleciler)

kaleciyi (accusative definite)
kaleciler (plural)
kaleci (nominative singular)
kaleciler (nominative plural)
kaleciyi (accusative definite singular)
kalecileri (accusative definite plural)
kaleciye (dative singular)
kalecilere (dative plural)
kalecide (locative singular)
kalecilerde (locative plural)
kaleciden (ablative singular)
kalecilerden (ablative plural)
kalecinin (genitive singular)
kalecilerin (genitive plural)
kalecim (first-person nominative singular)
kalecilerim (first-person nominative singular)
kalecin (nominative second-person singular)
kalecilerin (nominative second-person singular)
kalecisi (nominative singular third-person)
kalecileri (nominative singular third-person)
kalecimiz (first-person nominative plural)
kalecilerimiz (first-person nominative plural)
kaleciniz (nominative plural second-person)
kalecileriniz (nominative plural second-person)
kalecileri (nominative plural third-person)
kalecimi (accusative definite first-person singular)
kalecilerimi (accusative definite first-person singular)
kalecini (accusative definite second-person singular)
kalecilerini (accusative definite second-person singular)
kalecisini (accusative definite singular third-person)
kalecilerini (accusative definite singular third-person)
kalecimizi (accusative definite first-person plural)
kalecilerimizi (accusative definite first-person plural)
kalecinizi (accusative definite plural second-person)
kalecilerinizi (accusative definite plural second-person)
kalecilerini (accusative definite plural third-person)
kalecime (dative first-person singular)
kalecilerime (dative first-person singular)
kalecine (dative second-person singular)
kalecilerine (dative second-person singular)
kalecisine (dative singular third-person)
kalecilerine (dative singular third-person)
kalecimize (dative first-person plural)
kalecilerimize (dative first-person plural)
kalecinize (dative plural second-person)
kalecilerinize (dative plural second-person)
kalecilerine (dative plural third-person)
kalecimde (first-person locative singular)
kalecilerimde (first-person locative singular)
kalecinde (locative second-person singular)
kalecilerinde (locative second-person singular)
kalecisinde (locative singular third-person)
kalecilerinde (locative singular third-person)
kalecimizde (first-person locative plural)
kalecilerimizde (first-person locative plural)
kalecinizde (locative plural second-person)
kalecilerinizde (locative plural second-person)
kalecilerinde (locative plural third-person)
kalecimden (ablative first-person singular)
kalecilerimden (ablative first-person singular)
kalecinden (ablative second-person singular)
kalecilerinden (ablative second-person singular)
kalecisinden (ablative singular third-person)
kalecilerinden (ablative singular third-person)
kalecimizden (ablative first-person plural)
kalecilerimizden (ablative first-person plural)
kalecinizden (ablative plural second-person)
kalecilerinizden (ablative plural second-person)
kalecilerinden (ablative plural third-person)
kalecimin (first-person genitive singular)
kalecilerimin (first-person genitive singular)
kalecinin (genitive second-person singular)
kalecilerinin (genitive second-person singular)
kalecisinin (genitive singular third-person)
kalecilerinin (genitive singular third-person)
kalecimizin (first-person genitive plural)
kalecilerimizin (first-person genitive plural)
kalecinizin (genitive plural second-person)
kalecilerinizin (genitive plural second-person)
kalecilerinin (genitive plural third-person)


definisyon

definisyon (definite accusative definisyonu, plural definisyonlar)

definisyonu (accusative definite)
definisyonlar (plural)

(bodybuilding, rare) definition (the degree to which individual muscles are distinct)

Definisyon nasıl yapılır?

Definisyonda nasıl beslenilir?


Gala

(sports) Galatasaray Spor Kulübü (a sports club from Istanbul best known for its football team)


pist

pist (definite accusative pisti, plural pistler)

pisti (accusative definite)
pistler (plural)

From Ottoman Turkish پیست, from French piste in the 1920s.


flaş

flaş (definite accusative flaşı, plural flaşlar)

flaşı (accusative definite)
flaşlar (plural)
flaş (nominative singular)
flaşlar (nominative plural)
flaşı (accusative definite singular)
flaşları (accusative definite plural)
flaşa (dative singular)
flaşlara (dative plural)
flaşta (locative singular)
flaşlarda (locative plural)
flaştan (ablative singular)
flaşlardan (ablative plural)
flaşın (genitive singular)
flaşların (genitive plural)
flaşım (first-person nominative singular)
flaşlarım (first-person nominative singular)
flaşın (nominative second-person singular)
flaşların (nominative second-person singular)
flaşı (nominative singular third-person)
flaşları (nominative singular third-person)
flaşımız (first-person nominative plural)
flaşlarımız (first-person nominative plural)
flaşınız (nominative plural second-person)
flaşlarınız (nominative plural second-person)
flaşları (nominative plural third-person)
flaşımı (accusative definite first-person singular)
flaşlarımı (accusative definite first-person singular)
flaşını (accusative definite second-person singular)
flaşlarını (accusative definite second-person singular)
flaşını (accusative definite singular third-person)
flaşlarını (accusative definite singular third-person)
flaşımızı (accusative definite first-person plural)
flaşlarımızı (accusative definite first-person plural)
flaşınızı (accusative definite plural second-person)
flaşlarınızı (accusative definite plural second-person)
flaşlarını (accusative definite plural third-person)
flaşıma (dative first-person singular)
flaşlarıma (dative first-person singular)
flaşına (dative second-person singular)
flaşlarına (dative second-person singular)
flaşına (dative singular third-person)
flaşlarına (dative singular third-person)
flaşımıza (dative first-person plural)
flaşlarımıza (dative first-person plural)
flaşınıza (dative plural second-person)
flaşlarınıza (dative plural second-person)
flaşlarına (dative plural third-person)
flaşımda (first-person locative singular)
flaşlarımda (first-person locative singular)
flaşında (locative second-person singular)
flaşlarında (locative second-person singular)
flaşında (locative singular third-person)
flaşlarında (locative singular third-person)
flaşımızda (first-person locative plural)
flaşlarımızda (first-person locative plural)
flaşınızda (locative plural second-person)
flaşlarınızda (locative plural second-person)
flaşlarında (locative plural third-person)
flaşımdan (ablative first-person singular)
flaşlarımdan (ablative first-person singular)
flaşından (ablative second-person singular)
flaşlarından (ablative second-person singular)
flaşından (ablative singular third-person)
flaşlarından (ablative singular third-person)
flaşımızdan (ablative first-person plural)
flaşlarımızdan (ablative first-person plural)
flaşınızdan (ablative plural second-person)
flaşlarınızdan (ablative plural second-person)
flaşlarından (ablative plural third-person)
flaşımın (first-person genitive singular)
flaşlarımın (first-person genitive singular)
flaşının (genitive second-person singular)
flaşlarının (genitive second-person singular)
flaşının (genitive singular third-person)
flaşlarının (genitive singular third-person)
flaşımızın (first-person genitive plural)
flaşlarımızın (first-person genitive plural)
flaşınızın (genitive plural second-person)
flaşlarınızın (genitive plural second-person)
flaşlarının (genitive plural third-person)
flaşım (first-person singular)
flaşlarım (first-person singular)
flaşsın (second-person singular)
flaşlarsın (second-person singular)
flaş (singular third-person)
flaştır (singular third-person)
flaşlar (singular third-person)
flaşlardır (singular third-person)
flaşız (first-person plural)
flaşlarız (first-person plural)
flaşsınız (plural second-person)
flaşlarsınız (plural second-person)
flaşlar (plural third-person)
flaşlardır (plural third-person)

Borrowed from French flash or English flash.


golsüz

(sports) goalless (in which no goals have been scored)


develope etmek

develope etmek (third-person singular simple present develope eder)

develope eder (present singular third-person)


judocu

judocu (definite accusative judocuyu, plural judocular)

judocuyu (accusative definite)
judocular (plural)


maç

maç (definite accusative maçı, plural maçlar)

maçı (accusative definite)
maçlar (plural)
maç (nominative singular)
maçlar (nominative plural)
maçı (accusative definite singular)
maçları (accusative definite plural)
maça (dative singular)
maçlara (dative plural)
maçta (locative singular)
maçlarda (locative plural)
maçtan (ablative singular)
maçlardan (ablative plural)
maçın (genitive singular)
maçların (genitive plural)
maçım (first-person nominative singular)
maçlarım (first-person nominative singular)
maçın (nominative second-person singular)
maçların (nominative second-person singular)
maçı (nominative singular third-person)
maçları (nominative singular third-person)
maçımız (first-person nominative plural)
maçlarımız (first-person nominative plural)
maçınız (nominative plural second-person)
maçlarınız (nominative plural second-person)
maçları (nominative plural third-person)
maçımı (accusative definite first-person singular)
maçlarımı (accusative definite first-person singular)
maçını (accusative definite second-person singular)
maçlarını (accusative definite second-person singular)
maçını (accusative definite singular third-person)
maçlarını (accusative definite singular third-person)
maçımızı (accusative definite first-person plural)
maçlarımızı (accusative definite first-person plural)
maçınızı (accusative definite plural second-person)
maçlarınızı (accusative definite plural second-person)
maçlarını (accusative definite plural third-person)
maçıma (dative first-person singular)
maçlarıma (dative first-person singular)
maçına (dative second-person singular)
maçlarına (dative second-person singular)
maçına (dative singular third-person)
maçlarına (dative singular third-person)
maçımıza (dative first-person plural)
maçlarımıza (dative first-person plural)
maçınıza (dative plural second-person)
maçlarınıza (dative plural second-person)
maçlarına (dative plural third-person)
maçımda (first-person locative singular)
maçlarımda (first-person locative singular)
maçında (locative second-person singular)
maçlarında (locative second-person singular)
maçında (locative singular third-person)
maçlarında (locative singular third-person)
maçımızda (first-person locative plural)
maçlarımızda (first-person locative plural)
maçınızda (locative plural second-person)
maçlarınızda (locative plural second-person)
maçlarında (locative plural third-person)
maçımdan (ablative first-person singular)
maçlarımdan (ablative first-person singular)
maçından (ablative second-person singular)
maçlarından (ablative second-person singular)
maçından (ablative singular third-person)
maçlarından (ablative singular third-person)
maçımızdan (ablative first-person plural)
maçlarımızdan (ablative first-person plural)
maçınızdan (ablative plural second-person)
maçlarınızdan (ablative plural second-person)
maçlarından (ablative plural third-person)
maçımın (first-person genitive singular)
maçlarımın (first-person genitive singular)
maçının (genitive second-person singular)
maçlarının (genitive second-person singular)
maçının (genitive singular third-person)
maçlarının (genitive singular third-person)
maçımızın (first-person genitive plural)
maçlarımızın (first-person genitive plural)
maçınızın (genitive plural second-person)
maçlarınızın (genitive plural second-person)
maçlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish ماچ (maç), from English match.


deplasman

deplasman (definite accusative deplasmanı, plural deplasmanlar)

deplasmanı (accusative definite)
deplasmanlar (plural)
deplasman (nominative singular)
deplasmanlar (nominative plural)
deplasmanı (accusative definite singular)
deplasmanları (accusative definite plural)
deplasmana (dative singular)
deplasmanlara (dative plural)
deplasmanda (locative singular)
deplasmanlarda (locative plural)
deplasmandan (ablative singular)
deplasmanlardan (ablative plural)
deplasmanın (genitive singular)
deplasmanların (genitive plural)
deplasmanım (first-person nominative singular)
deplasmanlarım (first-person nominative singular)
deplasmanın (nominative second-person singular)
deplasmanların (nominative second-person singular)
deplasmanı (nominative singular third-person)
deplasmanları (nominative singular third-person)
deplasmanımız (first-person nominative plural)
deplasmanlarımız (first-person nominative plural)
deplasmanınız (nominative plural second-person)
deplasmanlarınız (nominative plural second-person)
deplasmanları (nominative plural third-person)
deplasmanımı (accusative definite first-person singular)
deplasmanlarımı (accusative definite first-person singular)
deplasmanını (accusative definite second-person singular)
deplasmanlarını (accusative definite second-person singular)
deplasmanını (accusative definite singular third-person)
deplasmanlarını (accusative definite singular third-person)
deplasmanımızı (accusative definite first-person plural)
deplasmanlarımızı (accusative definite first-person plural)
deplasmanınızı (accusative definite plural second-person)
deplasmanlarınızı (accusative definite plural second-person)
deplasmanlarını (accusative definite plural third-person)
deplasmanıma (dative first-person singular)
deplasmanlarıma (dative first-person singular)
deplasmanına (dative second-person singular)
deplasmanlarına (dative second-person singular)
deplasmanına (dative singular third-person)
deplasmanlarına (dative singular third-person)
deplasmanımıza (dative first-person plural)
deplasmanlarımıza (dative first-person plural)
deplasmanınıza (dative plural second-person)
deplasmanlarınıza (dative plural second-person)
deplasmanlarına (dative plural third-person)
deplasmanımda (first-person locative singular)
deplasmanlarımda (first-person locative singular)
deplasmanında (locative second-person singular)
deplasmanlarında (locative second-person singular)
deplasmanında (locative singular third-person)
deplasmanlarında (locative singular third-person)
deplasmanımızda (first-person locative plural)
deplasmanlarımızda (first-person locative plural)
deplasmanınızda (locative plural second-person)
deplasmanlarınızda (locative plural second-person)
deplasmanlarında (locative plural third-person)
deplasmanımdan (ablative first-person singular)
deplasmanlarımdan (ablative first-person singular)
deplasmanından (ablative second-person singular)
deplasmanlarından (ablative second-person singular)
deplasmanından (ablative singular third-person)
deplasmanlarından (ablative singular third-person)
deplasmanımızdan (ablative first-person plural)
deplasmanlarımızdan (ablative first-person plural)
deplasmanınızdan (ablative plural second-person)
deplasmanlarınızdan (ablative plural second-person)
deplasmanlarından (ablative plural third-person)
deplasmanımın (first-person genitive singular)
deplasmanlarımın (first-person genitive singular)
deplasmanının (genitive second-person singular)
deplasmanlarının (genitive second-person singular)
deplasmanının (genitive singular third-person)
deplasmanlarının (genitive singular third-person)
deplasmanımızın (first-person genitive plural)
deplasmanlarımızın (first-person genitive plural)
deplasmanınızın (genitive plural second-person)
deplasmanlarınızın (genitive plural second-person)
deplasmanlarının (genitive plural third-person)

(sports) away (not on one's home territory)


kurbağalama

kurbağalama (definite accusative kurbağalamayı, plural kurbağalamalar)

kurbağalamayı (accusative definite)
kurbağalamalar (plural)
kurbağalama (nominative singular)
kurbağalamalar (nominative plural)
kurbağalamayı (accusative definite singular)
kurbağalamaları (accusative definite plural)
kurbağalamaya (dative singular)
kurbağalamalara (dative plural)
kurbağalamada (locative singular)
kurbağalamalarda (locative plural)
kurbağalamadan (ablative singular)
kurbağalamalardan (ablative plural)
kurbağalamanın (genitive singular)
kurbağalamaların (genitive plural)
kurbağalamam (first-person nominative singular)
kurbağalamalarım (first-person nominative singular)
kurbağalaman (nominative second-person singular)
kurbağalamaların (nominative second-person singular)
kurbağalaması (nominative singular third-person)
kurbağalamaları (nominative singular third-person)
kurbağalamamız (first-person nominative plural)
kurbağalamalarımız (first-person nominative plural)
kurbağalamanız (nominative plural second-person)
kurbağalamalarınız (nominative plural second-person)
kurbağalamaları (nominative plural third-person)
kurbağalamamı (accusative definite first-person singular)
kurbağalamalarımı (accusative definite first-person singular)
kurbağalamanı (accusative definite second-person singular)
kurbağalamalarını (accusative definite second-person singular)
kurbağalamasını (accusative definite singular third-person)
kurbağalamalarını (accusative definite singular third-person)
kurbağalamamızı (accusative definite first-person plural)
kurbağalamalarımızı (accusative definite first-person plural)
kurbağalamanızı (accusative definite plural second-person)
kurbağalamalarınızı (accusative definite plural second-person)
kurbağalamalarını (accusative definite plural third-person)
kurbağalamama (dative first-person singular)
kurbağalamalarıma (dative first-person singular)
kurbağalamana (dative second-person singular)
kurbağalamalarına (dative second-person singular)
kurbağalamasına (dative singular third-person)
kurbağalamalarına (dative singular third-person)
kurbağalamamıza (dative first-person plural)
kurbağalamalarımıza (dative first-person plural)
kurbağalamanıza (dative plural second-person)
kurbağalamalarınıza (dative plural second-person)
kurbağalamalarına (dative plural third-person)
kurbağalamamda (first-person locative singular)
kurbağalamalarımda (first-person locative singular)
kurbağalamanda (locative second-person singular)
kurbağalamalarında (locative second-person singular)
kurbağalamasında (locative singular third-person)
kurbağalamalarında (locative singular third-person)
kurbağalamamızda (first-person locative plural)
kurbağalamalarımızda (first-person locative plural)
kurbağalamanızda (locative plural second-person)
kurbağalamalarınızda (locative plural second-person)
kurbağalamalarında (locative plural third-person)
kurbağalamamdan (ablative first-person singular)
kurbağalamalarımdan (ablative first-person singular)
kurbağalamandan (ablative second-person singular)
kurbağalamalarından (ablative second-person singular)
kurbağalamasından (ablative singular third-person)
kurbağalamalarından (ablative singular third-person)
kurbağalamamızdan (ablative first-person plural)
kurbağalamalarımızdan (ablative first-person plural)
kurbağalamanızdan (ablative plural second-person)
kurbağalamalarınızdan (ablative plural second-person)
kurbağalamalarından (ablative plural third-person)
kurbağalamamın (first-person genitive singular)
kurbağalamalarımın (first-person genitive singular)
kurbağalamanın (genitive second-person singular)
kurbağalamalarının (genitive second-person singular)
kurbağalamasının (genitive singular third-person)
kurbağalamalarının (genitive singular third-person)
kurbağalamamızın (first-person genitive plural)
kurbağalamalarımızın (first-person genitive plural)
kurbağalamanızın (genitive plural second-person)
kurbağalamalarınızın (genitive plural second-person)
kurbağalamalarının (genitive plural third-person)

Çoğu yüzme sınıfında, yeni başlayanlar ilkin kurbağalamayı öğrenir.

In most swimming classes, beginners learn breaststroke first.

(climbing) A climbing technique, climbing like a frog.


şipşak

(photography) an instantaneously taken photo


Süper Lig

(soccer) The highest division of professional men's football in Turkey.


sarı kart

sarı kart (definite accusative sarı kartı, plural sarı kartlar)

sarı kartı (accusative definite)
sarı kartlar (plural)


kırmızı kart

kırmızı kart (definite accusative kırmızı kartı, plural kırmızı kartlar)

kırmızı kartı (accusative definite)
kırmızı kartlar (plural)


şev

şev (definite accusative şevi, plural şevler)

şevi (accusative definite)
şevler (plural)
şev (nominative singular)
şevler (nominative plural)
şevi (accusative definite singular)
şevleri (accusative definite plural)
şeve (dative singular)
şevlere (dative plural)
şevde (locative singular)
şevlerde (locative plural)
şevden (ablative singular)
şevlerden (ablative plural)
şevin (genitive singular)
şevlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish شیو (şiv, şev), from Persian شیب (šib).


EDO

EDO (definite accusative EDO'yu, plural EDO'lar)

EDO'yu (accusative definite)
EDO'lar (plural)

Initialism of en değerli oyuncu (“most valuable player”).


rövaşata

head

rövaşata (definite accusative rövaşatayı, plural rövaşatalar)

rövaşatayı (accusative definite)
rövaşatalar (plural)
rövaşata (nominative singular)
rövaşatalar (nominative plural)
rövaşatayı (accusative definite singular)
rövaşataları (accusative definite plural)
rövaşataya (dative singular)
rövaşatalara (dative plural)
rövaşatada (locative singular)
rövaşatalarda (locative plural)
rövaşatadan (ablative singular)
rövaşatalardan (ablative plural)
rövaşatanın (genitive singular)
rövaşataların (genitive plural)
rövaşatam (first-person nominative singular)
rövaşatalarım (first-person nominative singular)
rövaşatan (nominative second-person singular)
rövaşataların (nominative second-person singular)
rövaşatası (nominative singular third-person)
rövaşataları (nominative singular third-person)
rövaşatamız (first-person nominative plural)
rövaşatalarımız (first-person nominative plural)
rövaşatanız (nominative plural second-person)
rövaşatalarınız (nominative plural second-person)
rövaşataları (nominative plural third-person)
rövaşatamı (accusative definite first-person singular)
rövaşatalarımı (accusative definite first-person singular)
rövaşatanı (accusative definite second-person singular)
rövaşatalarını (accusative definite second-person singular)
rövaşatasını (accusative definite singular third-person)
rövaşatalarını (accusative definite singular third-person)
rövaşatamızı (accusative definite first-person plural)
rövaşatalarımızı (accusative definite first-person plural)
rövaşatanızı (accusative definite plural second-person)
rövaşatalarınızı (accusative definite plural second-person)
rövaşatalarını (accusative definite plural third-person)
rövaşatama (dative first-person singular)
rövaşatalarıma (dative first-person singular)
rövaşatana (dative second-person singular)
rövaşatalarına (dative second-person singular)
rövaşatasına (dative singular third-person)
rövaşatalarına (dative singular third-person)
rövaşatamıza (dative first-person plural)
rövaşatalarımıza (dative first-person plural)
rövaşatanıza (dative plural second-person)
rövaşatalarınıza (dative plural second-person)
rövaşatalarına (dative plural third-person)
rövaşatamda (first-person locative singular)
rövaşatalarımda (first-person locative singular)
rövaşatanda (locative second-person singular)
rövaşatalarında (locative second-person singular)
rövaşatasında (locative singular third-person)
rövaşatalarında (locative singular third-person)
rövaşatamızda (first-person locative plural)
rövaşatalarımızda (first-person locative plural)
rövaşatanızda (locative plural second-person)
rövaşatalarınızda (locative plural second-person)
rövaşatalarında (locative plural third-person)
rövaşatamdan (ablative first-person singular)
rövaşatalarımdan (ablative first-person singular)
rövaşatandan (ablative second-person singular)
rövaşatalarından (ablative second-person singular)
rövaşatasından (ablative singular third-person)
rövaşatalarından (ablative singular third-person)
rövaşatamızdan (ablative first-person plural)
rövaşatalarımızdan (ablative first-person plural)
rövaşatanızdan (ablative plural second-person)
rövaşatalarınızdan (ablative plural second-person)
rövaşatalarından (ablative plural third-person)
rövaşatamın (first-person genitive singular)
rövaşatalarımın (first-person genitive singular)
rövaşatanın (genitive second-person singular)
rövaşatalarının (genitive second-person singular)
rövaşatasının (genitive singular third-person)
rövaşatalarının (genitive singular third-person)
rövaşatamızın (first-person genitive plural)
rövaşatalarımızın (first-person genitive plural)
rövaşatanızın (genitive plural second-person)
rövaşatalarınızın (genitive plural second-person)
rövaşatalarının (genitive plural third-person)


köşe vuruşu

köşe vuruşu (definite accusative köşe vuruşunu, plural köşe vuruşları)

köşe vuruşunu (accusative definite)
köşe vuruşları (plural)

From köşe (“corner”) + vuruş (“kick”) + -u (suffix used with compound nouns).


ceza sahası

head

ceza sahası (definite accusative ceza sahasını, plural ceza sahasını)

ceza sahasını (accusative definite)
ceza sahasını (plural)

From ceza (“penalty”) + saha (“field”) + -sı (suffix used with compound nouns).

compound

(soccer, futsal): penalty area, penalty box


hazırlık maçı

head

hazırlık maçı (definite accusative hazırlık maçını, plural hazırlık maçları)

hazırlık maçını (accusative definite)
hazırlık maçları (plural)

(sports): exhibition match, exhibition game, friendly match


dostluk maçı

dostluk maçı (definite accusative dostluk maçını, plural dostluk maçları)

dostluk maçını (accusative definite)
dostluk maçları (plural)


penaltı noktası

penaltı noktası (definite accusative penaltı noktasını, plural penaltı noktaları)

penaltı noktasını (accusative definite)
penaltı noktaları (plural)


şut

şut (definite accusative şutu, plural şutlar)

şutu (accusative definite)
şutlar (plural)
şut (nominative singular)
şutlar (nominative plural)
şutu (accusative definite singular)
şutları (accusative definite plural)
şuta (dative singular)
şutlara (dative plural)
şutta (locative singular)
şutlarda (locative plural)
şuttan (ablative singular)
şutlardan (ablative plural)
şutun (genitive singular)
şutların (genitive plural)
şutum (first-person nominative singular)
şutlarım (first-person nominative singular)
şutun (nominative second-person singular)
şutların (nominative second-person singular)
şutu (nominative singular third-person)
şutları (nominative singular third-person)
şutumuz (first-person nominative plural)
şutlarımız (first-person nominative plural)
şutunuz (nominative plural second-person)
şutlarınız (nominative plural second-person)
şutları (nominative plural third-person)
şutumu (accusative definite first-person singular)
şutlarımı (accusative definite first-person singular)
şutunu (accusative definite second-person singular)
şutlarını (accusative definite second-person singular)
şutunu (accusative definite singular third-person)
şutlarını (accusative definite singular third-person)
şutumuzu (accusative definite first-person plural)
şutlarımızı (accusative definite first-person plural)
şutunuzu (accusative definite plural second-person)
şutlarınızı (accusative definite plural second-person)
şutlarını (accusative definite plural third-person)
şutuma (dative first-person singular)
şutlarıma (dative first-person singular)
şutuna (dative second-person singular)
şutlarına (dative second-person singular)
şutuna (dative singular third-person)
şutlarına (dative singular third-person)
şutumuza (dative first-person plural)
şutlarımıza (dative first-person plural)
şutunuza (dative plural second-person)
şutlarınıza (dative plural second-person)
şutlarına (dative plural third-person)
şutumda (first-person locative singular)
şutlarımda (first-person locative singular)
şutunda (locative second-person singular)
şutlarında (locative second-person singular)
şutunda (locative singular third-person)
şutlarında (locative singular third-person)
şutumuzda (first-person locative plural)
şutlarımızda (first-person locative plural)
şutunuzda (locative plural second-person)
şutlarınızda (locative plural second-person)
şutlarında (locative plural third-person)
şutumdan (ablative first-person singular)
şutlarımdan (ablative first-person singular)
şutundan (ablative second-person singular)
şutlarından (ablative second-person singular)
şutundan (ablative singular third-person)
şutlarından (ablative singular third-person)
şutumuzdan (ablative first-person plural)
şutlarımızdan (ablative first-person plural)
şutunuzdan (ablative plural second-person)
şutlarınızdan (ablative plural second-person)
şutlarından (ablative plural third-person)
şutumun (first-person genitive singular)
şutlarımın (first-person genitive singular)
şutunun (genitive second-person singular)
şutlarının (genitive second-person singular)
şutunun (genitive singular third-person)
şutlarının (genitive singular third-person)
şutumuzun (first-person genitive plural)
şutlarımızın (first-person genitive plural)
şutunuzun (genitive plural second-person)
şutlarınızın (genitive plural second-person)
şutlarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish [script needed] (şut), from English shoot.


dördüncü hakem

dördüncü hakem (definite accusative dördüncü hakemi, plural dördüncü hakemler)

dördüncü hakemi (accusative definite)
dördüncü hakemler (plural)

From dördüncü (“fourth”) + hakem (“referee”).


hakem

hakem (definite accusative hakemi, plural hakemler)

hakemi (accusative definite)
hakemler (plural)
hakem (nominative singular)
hakemler (nominative plural)
hakemi (accusative definite singular)
hakemleri (accusative definite plural)
hakeme (dative singular)
hakemlere (dative plural)
hakemde (locative singular)
hakemlerde (locative plural)
hakemden (ablative singular)
hakemlerden (ablative plural)
hakemin (genitive singular)
hakemlerin (genitive plural)
hakemim (first-person nominative singular)
hakemlerim (first-person nominative singular)
hakemin (nominative second-person singular)
hakemlerin (nominative second-person singular)
hakemi (nominative singular third-person)
hakemleri (nominative singular third-person)
hakemimiz (first-person nominative plural)
hakemlerimiz (first-person nominative plural)
hakeminiz (nominative plural second-person)
hakemleriniz (nominative plural second-person)
hakemleri (nominative plural third-person)
hakemimi (accusative definite first-person singular)
hakemlerimi (accusative definite first-person singular)
hakemini (accusative definite second-person singular)
hakemlerini (accusative definite second-person singular)
hakemini (accusative definite singular third-person)
hakemlerini (accusative definite singular third-person)
hakemimizi (accusative definite first-person plural)
hakemlerimizi (accusative definite first-person plural)
hakeminizi (accusative definite plural second-person)
hakemlerinizi (accusative definite plural second-person)
hakemlerini (accusative definite plural third-person)
hakemime (dative first-person singular)
hakemlerime (dative first-person singular)
hakemine (dative second-person singular)
hakemlerine (dative second-person singular)
hakemine (dative singular third-person)
hakemlerine (dative singular third-person)
hakemimize (dative first-person plural)
hakemlerimize (dative first-person plural)
hakeminize (dative plural second-person)
hakemlerinize (dative plural second-person)
hakemlerine (dative plural third-person)
hakemimde (first-person locative singular)
hakemlerimde (first-person locative singular)
hakeminde (locative second-person singular)
hakemlerinde (locative second-person singular)
hakeminde (locative singular third-person)
hakemlerinde (locative singular third-person)
hakemimizde (first-person locative plural)
hakemlerimizde (first-person locative plural)
hakeminizde (locative plural second-person)
hakemlerinizde (locative plural second-person)
hakemlerinde (locative plural third-person)
hakemimden (ablative first-person singular)
hakemlerimden (ablative first-person singular)
hakeminden (ablative second-person singular)
hakemlerinden (ablative second-person singular)
hakeminden (ablative singular third-person)
hakemlerinden (ablative singular third-person)
hakemimizden (ablative first-person plural)
hakemlerimizden (ablative first-person plural)
hakeminizden (ablative plural second-person)
hakemlerinizden (ablative plural second-person)
hakemlerinden (ablative plural third-person)
hakemimin (first-person genitive singular)
hakemlerimin (first-person genitive singular)
hakeminin (genitive second-person singular)
hakemlerinin (genitive second-person singular)
hakeminin (genitive singular third-person)
hakemlerinin (genitive singular third-person)
hakemimizin (first-person genitive plural)
hakemlerimizin (first-person genitive plural)
hakeminizin (genitive plural second-person)
hakemlerinizin (genitive plural second-person)
hakemlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish حكم (ḥakem, “an arbitrator, referee, also an umpire”), from Arabic حَكَم (ḥakam, “judge, arbitrator, commander”), verbal noun of حَكَمَ (ḥakama, “to exercise authority, to command, to bid, to rule”).


perçin

head

perçin (definite accusative perçini, plural perçinler)

perçini (accusative definite)
perçinler (plural)

From Ottoman Turkish پرچین (perçin), from Persian پرچین (parčin, “put together”), پرچین (parčin).

(metalworking) An equipment to squeeze two parts of metal or plastic together.


negatif

negatif (definite accusative negatifi, plural negatifler)

negatifi (accusative definite)
negatifler (plural)
negatif (nominative singular)
negatifler (nominative plural)
negatifi (accusative definite singular)
negatifleri (accusative definite plural)
negatife (dative singular)
negatiflere (dative plural)
negatifte (locative singular)
negatiflerde (locative plural)
negatiften (ablative singular)
negatiflerden (ablative plural)
negatifin (genitive singular)
negatiflerin (genitive plural)
negatifim (first-person nominative singular)
negatiflerim (first-person nominative singular)
negatifin (nominative second-person singular)
negatiflerin (nominative second-person singular)
negatifi (nominative singular third-person)
negatifleri (nominative singular third-person)
negatifimiz (first-person nominative plural)
negatiflerimiz (first-person nominative plural)
negatifiniz (nominative plural second-person)
negatifleriniz (nominative plural second-person)
negatifleri (nominative plural third-person)
negatifimi (accusative definite first-person singular)
negatiflerimi (accusative definite first-person singular)
negatifini (accusative definite second-person singular)
negatiflerini (accusative definite second-person singular)
negatifini (accusative definite singular third-person)
negatiflerini (accusative definite singular third-person)
negatifimizi (accusative definite first-person plural)
negatiflerimizi (accusative definite first-person plural)
negatifinizi (accusative definite plural second-person)
negatiflerinizi (accusative definite plural second-person)
negatiflerini (accusative definite plural third-person)
negatifime (dative first-person singular)
negatiflerime (dative first-person singular)
negatifine (dative second-person singular)
negatiflerine (dative second-person singular)
negatifine (dative singular third-person)
negatiflerine (dative singular third-person)
negatifimize (dative first-person plural)
negatiflerimize (dative first-person plural)
negatifinize (dative plural second-person)
negatiflerinize (dative plural second-person)
negatiflerine (dative plural third-person)
negatifimde (first-person locative singular)
negatiflerimde (first-person locative singular)
negatifinde (locative second-person singular)
negatiflerinde (locative second-person singular)
negatifinde (locative singular third-person)
negatiflerinde (locative singular third-person)
negatifimizde (first-person locative plural)
negatiflerimizde (first-person locative plural)
negatifinizde (locative plural second-person)
negatiflerinizde (locative plural second-person)
negatiflerinde (locative plural third-person)
negatifimden (ablative first-person singular)
negatiflerimden (ablative first-person singular)
negatifinden (ablative second-person singular)
negatiflerinden (ablative second-person singular)
negatifinden (ablative singular third-person)
negatiflerinden (ablative singular third-person)
negatifimizden (ablative first-person plural)
negatiflerimizden (ablative first-person plural)
negatifinizden (ablative plural second-person)
negatiflerinizden (ablative plural second-person)
negatiflerinden (ablative plural third-person)
negatifimin (first-person genitive singular)
negatiflerimin (first-person genitive singular)
negatifinin (genitive second-person singular)
negatiflerinin (genitive second-person singular)
negatifinin (genitive singular third-person)
negatiflerinin (genitive singular third-person)
negatifimizin (first-person genitive plural)
negatiflerimizin (first-person genitive plural)
negatifinizin (genitive plural second-person)
negatiflerinizin (genitive plural second-person)
negatiflerinin (genitive plural third-person)


nakavt

nakavt (definite accusative nakavtı, plural nakavtlar)

nakavtı (accusative definite)
nakavtlar (plural)


kroşe

kroşe (definite accusative kroşeyi, plural kroşeler)

kroşeyi (accusative definite)
kroşeler (plural)